De amusementsfilm is heel goed en Jimmy Stewart is uitstekend als Chip Hardesty, met goed uitgevoerde co-sterrenrollen van Vera Miles en Murray Hamilton. Maar de film, geregisseerd door de legendarische regisseur Mervyn Leroy, werd voortdurend gekeurd en het script en alle andere aspecten van de film, tot en met de kleding, werden nauwlettend in de gaten gehouden en bestuurd door J. Edgar Hoover. Niet dat J. Edgar Hoover niet iets had om trots op te zijn. Zijn leiding over het bureau van 1924 tot zijn dood was een van de beste onderzoeksdiensten ter wereld. Maar in 1959 begon Hoover zich al zorgen te maken dat hij eruit zou worden gezet en hij was al begonnen dossiers over machtige mensen te verzamelen om zijn kleine koninkrijk te beschermen. En hij was vastbesloten ervoor te zorgen dat er geen enkele film zou worden gemaakt waarin ook maar één wrat op het bureau voorkwam. De films toonden alleen maar voortschrijdend succes en verfraaiingen van de mislukkingen die zich voordeden, en de rol van het bureau in de heksenjachten van het begin van de jaren vijftig.
The film as entertainment is very good and Jimmy Stewart is excellent as Chip Hardesty, with well done co-starring turns by Vera Miles and Murray Hamilton. But the film, directed by legendary director Mervyn Leroy, was constantly vetted and script approval as well as every aspect of the film, down to clothing, was closely watched and controlled by J. Edgar Hoover. Not that J. Edgar Hoover didn't have something to be proud of. His management of the bureau from 1924 to his death crated on of the finest investigative services in the world. But by 1959 Hoover was already beginning to worry about being forced out and had already started to collect dossiers on powerful people to make sure and protect his little kingdom. And he was determined to make sure that no motion picture showed even a single wart about the bureau. The films shows only continued successes and glosses over the failures which occurred, and the bureau's part in the witch hunts of the early 1950's. Enjoy the story, but with tongue firmly in cheek.