Neil Simons THE ODD COUPLE vormde een voorbeeld voor veel van zijn latere toneelstukken. Felix Unger en Oscar Madison waren de slecht bij elkaar passende kamergenoten in het origineel; de eerste was kieskeurig en netjes, de tweede slonzig en losbandig. Simon zou het stuk in de jaren negentig herschrijven (minder succesvol) als THE NEW ODD COUPLE, met vrouwelijke kamergenoten. Hij maakte er een gemengd stel van (een vrouw met haar dochter en een man) in THE GOODBYE GIRLS. Hij gaf er in 1973 nog een draai aan met THE SUNSHINE BOYS, een Broadway-hit met Jack Alberson en Sam Levine als Al Lewis en Willie Clark, de bejaarde, halfgepensioneerde Vaudevillians. Hier wordt het 'appartementenprobleem' teruggebracht tot een team van twee mannen die kunnen...' De film uit 1976 had Walter Matthau als Willie en George Burns als Al.<br />In werkelijkheid heeft Al waarschijnlijk niet zo'n slechte dunk van Willie <0xE2><0x80><0x93> Willie is pathologisch wat Al betreft. Eerst had Al kleine gewoontes, zoals een beetje spugen wanneer hij woorden uitsprak die met een 't' begonnen, en Willie op het toneel een tikje met zijn wijsvinger porren. Ten tweede ging Al met pensioen toen zijn vrouw overleed. Willie was nog niet zover dat hij met pensioen wilde gaan (en heeft zijn neef en agent Ben (Richard Benjamin) gedwongen om te proberen hem een baan in een reclamespot te bezorgen. Maar Willie kan zich geen tekst herinneren tenzij die grappig is, en hij verknalt het steeds. Dus is hij zelden in staat om tot het eind van een repetitie voor een reclamespot te blijven.<br />Ben wordt gevraagd om de twee weer bij elkaar te brengen voor een live-scène van hun beroemdste sketch in een tv-programma over Amerikaanse komedie. Hij neemt Al mee naar Willie en de vonken vliegen er vanaf, omdat geen van beiden kan bedenken wat de ander aan het doen is (en dat is nog maar tijdens de repetitie). Bovendien staat Willie erop dat er dingen veranderen (minder belangrijke, maar ze ontmoedigen Al) zoals 'ENTER!!!' zeggen als Al op de deur klopt. De eerste repetitie is een mislukking, maar het lukt Ben om hen naar de opnamen van de show te krijgen. De vraag is of ze de scène in het voltooide programma zullen voltooien of dat Willie Al de nek zal omdraaien.<br />De drie hoofdpersonen, Matthau, Burns en Benjamin, doen het heel goed in de oneliners, die vaak doen denken aan variété (voorbeeld: 'Borstpijn... ik krijg borstpijn van oom Willie. Elke donderdag kom ik hier en krijg ik borstpijn!' 'Kom dan op vrijdag!'). Benjamin probeert zijn diepe genegenheid voor zijn oom te bewijzen, hoewel de ruwe buitenkant van Matthau dat moeilijk maakt (hij wordt alleen maar gladgestreken als hij het over de gloriedagen van het variété heeft. Burns is niet seniel <0xE2><0x80><0x93> hij neemt de dingen langzaam in zich op. Maar hij lijkt veel gelukkiger met het accepteren van zijn pensioen.<br />Ik noem dit een laatste _Voyage of Discovery_ voor onze moderne Lewis en Clark. Al en Willie komen boven hun oude fouten uit, als ze zich geleidelijk gaan realiseren dat ze op hun oude dag meer gemeen hebben dan ze dachten. Zelfs de opvliegende Willie geeft toe dat Al in zijn ogen misschien een lastpak is, maar dat hij een grappige man was.<br />Burns was niet de oorspronkelijke keuze voor de rol van 'Al Lewis' (naar verluidt Dale van het team Smith en Dale). Jack Benny was dat wel. Benny zou het waarschijnlijk goed hebben gedaan, maar zijn slechte gezondheid dwong hem er de brui aan te geven (hij stierf in 1975). Burns (wiens laatste rol in welke film dan ook was in THE SOLID GOLD CADILLAC in 1956 als de verteller) leverde zo'n voortreffelijke prestatie dat hij de 'Oscar' kreeg voor de beste bijrol en dat hij in het volgende decennium carrière zou maken in films als OH GOD!, OH GOD, YOU DEVIL, en GOING IN STYLE. Hij stierf in 1996 op 100-jarige leeftijd, nadat hij had bewezen dat hij meer was dan een briljante, heteroseksuele man voor zijn vrouw Gracie Allan.
Neil Simon's THE ODD COUPLE set up a model for many of his later plays. Felix Unger and Oscar Madison were the unsuitably paired roommates in the original, the former being picky and neat, the latter being slovenly and loose. Simon would rewrite (less successfully) the play in the 1990s as THE NEW ODD COUPLE, with female roommates. He made it a mixed couple (a woman with her daughter, and a man) in THE GOODBYE GIRLS. He also gave it an additional twist in 1973 with THE SUNSHINE BOYS, a Broadway hit starring Jack Alberson and Sam Levine as Al Lewis and Willie Clark, the aged, semi-retired Vaudevillians. Here the "apartment" problem is reduced to a teaming of two men who can't stand each other. The 1976 film starred Walter Matthau as Willie, and George Burns as Al.<br /><br />In actuality, Al probably does not think totally badly of Willie - Willie is pathological on the subject of Al. First Al had little habits, such as accidentally spitting slightly when pronouncing words beginning with the letter "t", and slightly jabbing Willie with his index finger, on stage. Secondly, Al retired when his wife died. Willie was not ready to retire (and has been forcing his nephew and agent, Ben (Richard Benjamin) to try to get him jobs in commercials. But Willie can't remember lines unless they are funny, and keeps flubbing them. So he rarely is able to stay to the end of a rehearsal for a commercial.<br /><br />Ben is asked to get the two back together for a live scene of their most famous sketch on a television show about American Comedy. He does bring Al to see Willie, and the sparks begin flying, as neither can figure out what the other is doing (and this is just in rehearsal. On top of that, Willie is insisting on changes (minor ones, but they throw off Al) such as saying "ENTER!!!" when Al knocks on the door. The initial rehearsal is a failure, but Ben manages to get them to the taping of the show. The question is if they will complete the scene in the finished program or will Willie wring Al's neck?<br /><br />The three leads, Matthau, Burns, and Benjamin, do very well with the one-liners, frequently reminiscent of vaudeville patter (example: "Chest pains...I'm getting chest pains Uncle Willie. Every Thursday I come here and get chest pains!" "So, come on Fridays!"). Benjamin strives to prove his deep affection for his uncle, although Matthau's rough outer shell makes it difficult (he only smooths down when he discusses the glory days of vaudeville). Matthau has a little better grasp on reality (at first) than Burns, who seems senile by his repeating himself - but in actuality Matthau's sense of rejection by the world that once applauded him make him less willing to behave properly. Burns is not senile - he takes things slowly. But he seems far happier in accepting his retirement.<br /><br />I call this a final "Voyage of Discovery" for our modern Lewis and Clark. Al and Willie transcend their old skits, as they gradually end up realizing that they have more in common in their old age than they thought. Even the irascible Willie admits that Al may be (to him) a pain in the ass, but he was a funny man.<br /><br />Burns was not the original choice for the part of "Al Lewis" (supposedly Dale of the team Smith and Dale). Jack Benny was. Benny probably would have done a good job, but ill-health forced him out (he died in 1975). Burns (whose last involvement in any film was in THE SOLID GOLD CADILLAC in 1956 as the narrator) turned in such a fine performance that he got the "Oscar" for best supporting actor, and was to have a career in movies in the next decade in such films as OH GOD!; OH GOD, YOU DEVIL; and GOING IN STYLE. He died in 1996 age 100, having proved that he was more than just a brilliant straight man for his wife Gracie Allan.