Het beste deel van _An American In Paris_ is de lange balletsectie aan het eind, waar Gene Kelly en Leslie Caron de levende personificaties zijn van verschillende grote schilders. Kelly heeft zich eerder gevestigd als straatartiest in Parijs, dus de scène is het logische einde van een musical die barst van leven en energie, van Gershwin-liedjes en castleden als Georges Guetary en Oscar Levant. Kelly was hier op zijn best <0xE2><0x80><0x93> het is een beetje anders dan _Singin' in the Rain_, en het effect van de hele film als je hem afsluit met het ballet geeft hem beslist een wow-factor. Geen wonder dat de scène eindigde met 'That's Entertainment' nadat alle andere MGM-musicals voorbij waren!
The best part of An American In Paris is the lengthy ballet sequence at the end, where Gene Kelly and Leslie Caron are the living personification of several major painters. Kelly has earlier been established as a pavement artist in Paris, so the sequence is the logical ending to a musical bursting with life and energy, Gershwin tunes, and cast members like Georges Guetary and Oscar Levant. Kelly was at his best here - it's a little different to Singin' in the Rain, and the effect of all the film as one topped with the ballet gives it a definite wow factor. No wonder the sequence ended 'That's Entertainment' after all other MGM musical highlights had gone by!