Ik heb echt genoten van deze aflevering, wat een grote verrassing was gezien de slechte reputatie die hij schijnt te hebben gekregen. Vanuit een puur schrijversperspectief is 'The 16mm heiligdom' een absolute traktatie, met fantastische dialogen en karakteranalyse, kenmerkend voor Sterling. Ik heb vooral genoten van de filosofische toegeeflijkheid van de aflevering, waarin ik thema's als bestaan en werkelijkheid aansneed, terwijl ik ze afwisselde met psychologische onderwerpen als ontkenning, trots en verlangen. 'The 16mm heiligdom' is een aflevering over hoe deze ideeën, gebaseerd op een onwil om verandering te accepteren, iemand van de rest van de altijd veranderende wereld kunnen vervreemden. Het is ook een fantastisch voorbeeld van de cerebrale schemerzone; een die de geest verkent in plaats van de wereld daarbuiten. Deze elementen komen allemaal heel mooi samen om een prikkelende en ongelooflijk interessante 25 minuten te creëren.<br />De episode heeft echter zijn gebreken, die voornamelijk in de schoenen van Lupino en Leisen lagen. Ironisch genoeg had ik het gevoel dat Lupino niet overtuigend was, met slechts een paar scènes die als gedenkwaardig konden worden beschouwd. Dit was natuurlijk een absolute schande als je bedacht hoe goed Sterling haar personage had neergezet. Bovendien scheen Leisen niet te weten wat hij met de meeste van zijn personages aan moest, omdat ze soms op de set rondhingen en vrijwel niets deden <0xE2><0x80><0x93> wat waarschijnlijk verklaart waarom hij de helft van de tijd genoegen nam met de slechte prestaties van Lupino. Gelukkig weet Balsam een heleboel zwakke plekken te verdoezelen en helpt hij de show in elk geval vanuit het acteerperspectief.<br />Maar zoals ik al eerder zei, als je een fan bent van klassieke films en cerebrale sciencefiction, zou dit niet zo erg moeten zijn als het soms wordt voorgespiegeld. Naast de teksten die ik al noemde, bevat de aflevering ook fantastische fotografie (het verbaast me nog steeds dat de show er bijna vijftig jaar later nog zo goed uitziet!) en een behoorlijk decor. Over het geheel genomen is 'De 16-millimeter-schrijn' een geweldige aflevering en bovenal een die je aan het denken zet.
I really enjoyed this episode, which was a great surprise given the bad reputation it seems to have acquired. From a pure writing perspective, 'The 16mm shrine' is an absolute treat, with fantastic dialogue and character analysis, typical of Sterling. In particular I really enjoyed the philosophical indulgences of the episode, tackling themes of existence and reality, whilst balancing it with more psychological topics such as denial, pride, and desire. 'The sixteen-millimeter shrine' is an episode about how these ideas based around an unwillingness to accept change can seemingly alienate a person from the rest of the ever-changing world. It is also a fantastic example of cerebral Twilight Zone; one that explores the mind rather than the world outside it. These elements all come together very nicely to create a thought provoking and incredibly interesting 25 minutes.<br /><br />The episode is not without its faults however, which mainly lay in Lupino and Leisen shoes. Ironically, I felt Lupino was unconvincing throughout, with only a few scenes that could count as memorable. This of course being an absolute shame considering how well Sterling had written her character. Furthermore Leisen didn't seem to know what to do with most of his characters, sometimes having them stand around on set doing next to nothing -which probably explains why accepted the poor performances from Lupino half the time-. Thankfully Balsam does a good job of covering up a lot of weak spots, helping redeem the show from an acting perspective at least.<br /><br />As I said previously however, if you're a fan of classic film and cerebral science fiction, this shouldn't be as bad as it's sometimes made out to be. In addition to the writing that I mentioned above, the episode also features some fantastic photography (it still amazes me that the show looks this good nearly fifty years later!) and decent enough set-design. Overall 'The sixteen-millimeter shrine" is a great episode and above all is certainly one to make you think.