Ik geloof niet dat er veel films (vooral komedies) zijn die er gedenkwaardige, citeerbare dialogen als _MoonSTRUCK_ aan hebben toegevoegd. Ik zal het niet illustreren <0xE2><0x80><0x93> je kunt een opmerkelijk lange lijst van citaten in deze draad zien <0xE2><0x80><0x93> maar elke film die onderwerpen als de verdediging van het gebruik van dure koperen buizen in plaats van koper voor loodgietersdoeleinden in gedenkwaardige dialogen kan veranderen, is voor mij verbazingwekkend. Het is niet de enige regel die opduikt en een indruk in ons geheugen achterlaat. Wat dacht je van een ober in een restaurant die spijt heeft van een voorgenomen huwelijksaanzoek omdat het het verlies van een oude vrijgezelle cliënt zal betekenen? Of een aardige, oudere hondenliefhebber die zijn roedel aanmoedigt om tegen zijn maan te janken? 's jeugdige belofte als'maanlicht in een martini' (mijn favoriete zin).<br />MoonSTRUCK is een prachtig voorbeeld van een briljant script, een eersteklas regie en een goede cast die perfect bij elkaar past. Er zijn nog meer voorbeelden (het drama THE OX-BOW INCIDENT is een ander voorbeeld, maar een nog grimmiger voorbeeld). Cher, Olympia Dukakis, Vincent Gardenia, Nicholas Cage, John Mahoney en Danny Aiello zijn allemaal betrokken bij intriges en kruisbestuivingen die de aard van de liefde onderzoeken en hoe je ermee om moet gaan. Is het goed om smoorverliefd te zijn? Cher en Cage lijken dat uiteindelijk ook te denken, maar Dukakis weet dat echte liefde het individu tot waanzin drijft (en ook Cage krijgt een glimp van dit besef te zien als hij en Cher bij hem thuis ruziemaken nadat ze zijn teruggekeerd van de opera _La Bohème_ ). Is ontrouw door mannen een manier om de gedachte aan de dood te vermijden? Dukakis denkt van wel en (vreemd genoeg, hoewel hij er niet helemaal van overtuigd is) ook Aiello. Het toeval onthult de ontrouw <0xE2><0x80><0x93> Dukakis beseft al vroeg dat Gardenia's vreemde gedrag verband houdt met ontrouw, en Cher stuit letterlijk op Gardenia en zijn vriendin in de opera (maar Gardenia stuit ook op Chers gelijksoortige ontrouw aan Aiello). Maar het toeval leidt ook tot misverstanden: Fyodor Chaliapin loopt Dukakis toevallig tegen het lijf als ze met John Mahoney loopt te wandelen en denkt dat ze een verhouding heeft.<br />Er zijn ook mooie momenten in de film. Chers opmerking over bloemen die ertoe leidt dat ze er een krijgt. Haar reactie op de ruzie in de slijterij en dat is een besluit. Maar het mooiste is de scène waarin Louis Guss en Julie Bovasso de oom en tante van Cher spelen, Raymond en Rita Cappomaggi, en Rita's charmante en vriendelijke opmerking tegen Raymond over het effect dat het maanlicht op hem heeft. Dat is het mooiste moment van de hele film.<br />Het is bijna een perfecte film. Nadat ik de film tien keer in evenzoveel jaar heb gezien, kan ik maar twee punten vinden die niet zo gladjes verlopen als ze zouden moeten. Als Cher in de bakkerij van Cage is, vertelt zijn assistente Chrissy (Nada Despotovitsj) dat ze heimelijk verliefd is op Cage, maar het hem niet durfde te vertellen. Eerder was ze een beetje snibbig tegen Cher, die haar snel op haar nummer zette. Toch lijkt er niets gedaan te worden aan deze potentiële rivaliteit. Tegelijkertijd komt het feit dat Cher vergeet de dagelijkse winsten van haar oom en tante te deponeren even ter sprake in de laatste zeven minuten van de film <0xE2><0x80><0x93> maar net zo snel weer vergeten. Was het de bedoeling dat er een paar plotlijnen werden losgelaten, afgezien van die over Cher en Vincent Gardenia die als boetedoening in het opvanghuis van een dakloze werken? Het is een kleine ergernis, maar ik denk dat het gewoon gebaseerd is op het verlangen om meer van deze film te zien omdat hij zo ontzettend goed is.
I don't think that many films (especially comedies) have added memorable, quotable dialog like MOONSTRUCK. I won't illustrate it - you can see a remarkably long list of quotes on this thread - but any film that can make subjects like the defense of using expensive copper piping rather than brass for plumbing purposes into memorable dialog is amazing to me. It is not the only line that pops up and makes an imprint on our memory. How about a restaurant waiter who regrets a planned marriage proposal because it will mean the loss of an old bachelor client? Or a nice, elderly dog fancier encouraging his pack to howl at he moon? Or Perry (John Mahoney's) description of a female student's youthful promise as "moonlight in a martini" (my favorite line).<br /><br />MOONSTRUCK is a wonderful example of brilliant script, first rate direction, and a good ensemble cast that fits perfectly. There are other examples (the drama THE OX-BOW INCIDENT is another example, but a grimmer one). Cher, Olympia Dukakis, Vincent Gardenia, Nicholas Cage, John Mahoney, and Danny Aiello are all involved in plots and cross purposes that examine the nature of love, and how to handle it. Is it a good thing to be totally in love? Cher and Cage, at the end, seem to think so, but Dukakis knows that real love drives the individual crazy (and Cage gets a glimmer of realization of this too, when he and Cher argue outside his home after they return from the opera La Boheme). Is infidelity by men a way of avoiding thoughts of death. Dukakis believes so, and (oddly enough - although he is not totally convinced) Aiello. Chance reveals infidelity - Dukakis realizes early that Gardenia's odd behavior is tied to unfaithfulness, and Cher literally stumbles onto Gardenia and his girlfriend at the opera (but Gardenia also stumbles onto Cher's similar unfaithfulness to Aiello). But chance also causes misunderstandings: Fyodor Chaliapin stumbles on Dukakis walking with John Mahoney and thinks that she is having an affair.<br /><br />There are lovely little moments in the film too. Cher's observation about flowers leading to receiving one. Her hearing the argument in the liquor shop and it's resolution. But best is the sequence of Louis Guss and Julie Bovasso as Cher's uncle and aunt Raymond and Rita Cappomaggi and Rita's charming and kind comment to Raymond about the effect of the moonlight on him. It is the sweetest moment of the entire film.<br /><br />It is close to a flawless film. After seeing it over a dozen times in as many years I can only find two points that do not seem as smooth as they should be. When Cher is at Cage's bakery, his assistant Chrissy (Nada Despotovich) mentions how she is secretly in love with Cage, but has been afraid to tell him. Earlier she was slightly snippy towards Cher, who put her in her place quickly. Yet nothing seems done with this potential rivalry. At the same time, the fact that Cher forgets to deposit her uncle and aunt's daily business profits is brought in momentarily in the concluding seven minutes of the film - but just as quickly dropped. Was there supposed to be some plot lines that were dropped, besides one about Cher and Vincent Gardenia working at a homeless man's shelter as penance? It is a small annoyance, but I think it is just based on a desire to see more of this film because it is so very good.