De filmversie van Sandra Bernhards one-woman-show op Broadway is adembenemend pretentieus. Sandra treedt op in nachtclubs en bij supersterren, maar haar gevoel voor ironie is slechts af en toe interessant en af en toe grappig. Haar fans zullen zeggen dat ze vernietigend eerlijk is, en misschien is dat ook wel zo. Maar ze is ook schril, met een onbeschaamde, openlijke bravoure die niet erg geschikt is voor een film in dit genre. Ze wil niet aardig zijn <0xE2><0x80><0x93> en ze is er zeker niet op uit om vrienden te maken <0xE2><0x80><0x93> en dat zal een heleboel mensen tegen de haren in strijken. Maar zelfs als je haar een beetje kent, ontbreekt het hier aan haar materiaal. Filmmaker Nicolas Roeg was de uitvoerend producent, en hoewel de film niet door hem is geregisseerd, heeft hij wel zijn kille, afstandelijke stijl. Bernhard schreef de show samen met regisseur John Boskovich; hun vreemdste vondst was dat al Sandra's huispubliek volkomen verveeld keek <0xE2><0x80><0x93> een gevoel dat veel echte kijkers naar alle waarschijnlijkheid delen.
Film version of Sandra Bernhard's one-woman off-Broadway show is gaspingly pretentious. Sandra spoofs lounge acts and superstars, but her sense of irony is only fitfully interesting, and fitfully funny. Her fans will say she's scathingly honest, and that may be true. But she's also shrill, with an unapologetic, in-your-face bravado that isn't well-suited to a film in this genre. She doesn't want to make nice--and she's certainly not out to make friends--and that's always going to rub a lot of people the wrong way. But even if you meet her halfway, her material here is seriously lacking. Filmmaker Nicolas Roeg served as executive producer and, though not directed by him, the film does have his chilly, detached signature style all over it. Bernhard co-wrote the show with director John Boskovich; their oddest touch was in having all of Sandra's in-house audiences looking completely bored--a feeling many real viewers will most likely share. *1/2 from ****