Uiteindelijk keek ik met mijn goede vrienden naar The Tenants, die de film uitsluitend hadden gehuurd op basis van het uiterlijk van Snoop Dogg (een gepassioneerde fetisj van hen) op het omslag. Ik had er natuurlijk niet veel van verwacht. Ik had gedacht dat de film de gebruikelijke verzameling aan Snoop Dogg gerelateerd gedrag en beeldspraak zou bevatten die je vaak in rapvideo's ziet. Maar mijn generalisatie was grotendeels verkeerd. Jammer genoeg maakte dat de film niet beter.<br />De meesten zouden de film omschrijven als een duister, serieus drama, terwijl ik hem zou omschrijven als een donker, serieus, uit een saaie dramafilm getrokken dramafilm. De film vertelt het verhaal van twee worstelende schrijvers (Dylan McDermott en Snoop Dogg) die hun eigen, afzonderlijke meesterwerken proberen te creëren. Hun tegengestelde levensstijlen leiden uiteindelijk tot een onwaarschijnlijke, maar uiterst complexe en neurotische vriendschap. Deze vriendschap beweegt zich door de hele film als een wilde achtbaan <0xE2><0x80><0x93> waarvan het grootste deel door Snoops personage wordt veroorzaakt <0xE2><0x80><0x93> die doet denken aan iemand met een ernstige gespleten persoonlijkheid. En hoewel de film een drama is, was het acteerwerk <0xE2><0x80><0x93> dat een morbide en serieuze toon heeft <0xE2><0x80><0x93> van Snoop en zijn vrienden eerder komisch dan iets anders.<br />Ik zou deze film niet aanbevelen voor mensen die niet veel aandacht krijgen, omdat deze veel dialoog heeft en daarna nog veel meer dialoog. Er zijn wat middelmatige conflicten, maar zelfs die zitten meestal vast in meer dialoog. Maar het einde overviel me met een plotselinge verbazing. Het was een beetje verwrongen, een beetje onverwacht en een perfecte manier om een film af te sluiten die moest eindigen. Terwijl ik naar de aftiteling keek, kon ik niet anders dan me de regisseur voorstellen die dacht: 'O god, hoe maak ik in godsnaam een eind aan deze sukkel?' Tussen haakjes, de regisseur legde zorgvuldig aangebrachte hints en subtiliteiten aan de dag die naar de climax leidden <0xE2><0x80><0x93> die allemaal zichtbaarder zijn dan Waldo in een drukke straat met dwergen die niets anders dragen dan zwarte truien.
I ended up watching The Tenants with my close friends who rented the movie solely based on Snoop Dogg's appearance (a passionate fetish of theirs) on the cover. Understandably, I did not expect much. I thought the movie would include the typical array of Snoop Dogg related behavior and imagery often seen in cliché rap videos. However, my generalization was for the most part wrong. Unfortunately, this didn't make the movie any better.<br /><br />Most would describe the movie as a dark serious drama, whereas I would describe it as a dark seriously drawn out boring drama flick. The film tells a story of two struggling writers (Dylan McDermott and Snoop Dogg) who are trying to create their own separate masterpieces. Their polar opposite lifestyles end up forming an unlikely but highly complex and neurotic friendship. This friendship moves throughout the entire movie like a wild roller-coaster - most of which is contributed by Snoop's character - reminiscent of someone with a severe case of split personality disorder. And although the movie is a drama, the acting - which has a morbid and serious tone - from Snoop and company was more comical than anything else.<br /><br />I wouldn't recommend this movie for those who are attention impaired because this one has a lot of dialogue and a lot more dialogue after that. There are some mediocre conflicts, but even they are mostly bogged down with more dialogue. The end, however, jumped at me with a sudden surprise. It was a little bit twisted, somewhat unexpected and a perfect way to wrap up a movie that needed to end. While watching the ending credits I couldn't help but picture the director thinking, "Oh God, how the hell do I end this snoozer." By the way, the director laid out carefully planted hints and subtleties leading to the climax - all of which are more visible than Waldo in a crowded street of midgets wearing nothing but black sweaters.