Meisjesgevecht is net als de kookkunst van je grootmoeder: hetzelfde oude recept dat je al duizenden keren hebt geprobeerd, maar dat op de een of andere manier is getransformeerd tot iets nieuws en fris. Probeer het verhaal uit te leggen aan mensen die het niet eerder hebben gezien: een jonge vrouw van de verkeerde kant van het spoor probeert haar situatie te verbeteren door te gaan boksen terwijl ze te maken heeft met een verbitterde, dwarse vader en haar groeiende aantrekkingskracht op een mannelijke rivaal. Kijk hoe ze hun ogen ten hemel slaan om de reeks clichés, en ze hebben gelijk: het is een cliché. Toch werd ik gehypnotiseerd door de manier waarop deze film werkt, dankzij het vaak voortreffelijke acteerwerk en de dialogen, en de gevoelige regie die hem 'nieuw' maakt. Ik vermeed dit in de bioscoop omdat het er zo waardeloos uitzag, maar maak niet dezelfde fout als ik. Beslist de moeite waard.
Girlfight is like your grandmother's cooking: same old recipe you've tried a million times before, yet somehow transformed into something fresh and new. Try and explain the story to people who haven't seen it before: a young women from the wrong side of the tracks attempts to improve her situation by taking up boxing whilst dealing with a bitter, obstructive father and her growing attraction to a male rival. Watch them roll their eyes at the string of clichés, and they're right: it *is* clichéd. Yet I was hypnotized by how well this film works, due to the frequently superb acting and dialogue, and sensitive direction that makes it 'new'. I avoided this at the cinema because it looked like complete crap but don't make the same mistake I did. Definiately worth a look.