Ik heb gisteravond op Turner Classic Movies deze film gezien en ik was helemaal weg van Victor McLaglens voorstelling: in elke betekenis van het woord een 'tour de force'. De sfeer van 1922 in Dublin werd opgeroepen door de cinematografie en het productieontwerp die in feite de technieken voorschaduwden die gebruikt werden in de beste film noirs uit de jaren veertig en begin jaren vijftig. Ook heel veel aandacht voor details; tijdens de wake voor Frankie McPhillip (Wallace Ford) bidden de rouwenden allemaal in het Gaelisch. De score van Max Steiner is onvergetelijk. Net als in latere films zoals _GWTW_ uit 1939, permitteerde hij zich folkloristische balladen om de plaatselijke kleur en een gevoel van plaats en tijd te geven.
I just saw this film on Turner Classic Movies last night and was blown away by Victor McLaglen's performance:In every sense of the word a "tour de force". The atmosphere of 1922 Dublin evoked through the cinematography and production design really foreshadowed techniques used in the best film noirs of the 40's and early 50's.Very nice attention to detail also;during Frankie McPhillip's (Wallace Ford's) wake, the mourners are all praying in Gaelic. Max Steiner's score is unforgettable. As in later films such as 1939's GWTW, he appropriated folk ballads to lend local color and a sense of place and time. John Ford: already a film giant in 1935!