Dit spelprogramma duurde maar één seizoen, maar het was interessant voor het publiek omdat het visueel talent en een vaste hand vereiste. Eén verkeerde beweging kon de deelnemer diskwalificeren, ook al was het duidelijk dat de deelnemer het juiste antwoord wist. Het was altijd opwindend als de deelnemer begon te tekenen en zich afvroeg of hij de tekening zou afmaken of eruit zou worden geknikkerd, waardoor de andere deelnemer de wedstrijd gemakkelijk kon winnen. Het was een luchthartig programma, maar het was duidelijk dat de deelnemers zich vaak schaamden voor een domme fout die ze onbedoeld hadden gemaakt. Het programma werd zelden langer dan één seizoen uitgezonden. Alleen een door de wol geverfde spelshow-verslaafde zal zich dit programma herinneren, omdat het nogal impopulair bleek te zijn, hoewel spelprogramma's na de schandalen van de spelprogramma's uit de jaren vijftig een grote comeback maakten op het tv-scherm. Maar het was een uniek concept voor een spelprogramma, en een dat tot op heden nooit meer is vertoond.
This game show lasted just one season, but was intriguing to audiences because it required visual aptitude and a steady hand. One false move would disqualify the contestant from winning the prize, even though it was clear the contestant knew the correct answer. It was always exciting as the contestant began drawing, wondering if they would complete the drawing or be buzzed out; allowing the other contestant to easily win the contest. It was a light-hearted show, but it was clear that the contestants were often times embarrassed from a silly mistake made unintentionally. Rarely seen, the game show did not survive past one single season. Only a seasoned game show addict will remember this show, as it proved to be quite unpopular, even though game shows were making a big return to the TV screen after the scandals of the 1950's game shows. But it was a unique concept for a game show, and one that has as yet never been seen again.