Ik kon bijna niet geloven dat deze film een flop zou blijken te zijn, maar ik was inderdaad teleurgesteld. Omdat ik al jaren een kenner van Pekinpah-cinema was, vond ik deze dvd, die drastisch was ingekort, te koop en ik vond hem de moeite van het proberen waard. De eerste paar credits, die voor Pekinpah-fans iconisch zijn, hebben een intermezzo tussen man en dier, maar hier hebben we het niet-dieetachtige omgevingsgeluid van kinderen die op een schoolplein spelen terwijl er een bom wordt geplaatst. Fantastische spanning. Dan, als de daders, Caan en Duval, op weg gaan naar hun volgende missie, gooit Duval de bom op Cann die ontdekt dat zijn date van gisteravond een soa had, die alleen werd ontdekt door in haar tas te snuffelen terwijl Cann intiem met haar was. De lachsalvo's die daarop volgen zijn fantastisch en worden duidelijk eer bewezen in Brian Depalma's Dressed to Kill, op de korte termijn ten koste van Angle Dickenson. Het probleem met The Killer Elite is dat de film na de openingstitels instort. Zelfs Bring Me The Head of Alfredo Garcia heeft een sterkere productiewaarde, een stoutmoedige oproep aan iedereen die weet waar ik het over heb. Ik gebruik de credits van Pekinpah als aanvullend lesmateriaal, maar zet The Killer Elite uit zodra ze klaar zijn.
It was almost unfathomable to me that this film would be a bust but I was indeed disappointed. Having been a connoisseur of Pekinpah cinema for years, I found this DVD, drastically reduced, for sale and thought it was worth a shot. The opening few credits, iconic to Pekinpah fans, has the inter-cutting between man and animal, but here we have non-diegetic ambient noise of children playing in a schoolyard while a bomb is being planted. Fantastic suspense. Then, when the perps, Caan and Duval, travel to their next mission, Duval drops the bomb on Cann that his date last night had an STD, found only by snooping through her purse while Cann was being intimate with her. The ensuing laughter is fantastic, and is clearly paid homage to in Brian Depalma's Dressed to Kill, at the short-lived expense of Angle Dickenson. The problem with The Killer Elite is that after the opening credits, the film falls flat. Even Bring Me The Head of Alfredo Garcia has stronger production value, a bold call for anyone who knows what I'm talking about. I use Pekinpah's credits as supplementary lecture material, but once they are finished, turn The Killer Elite off.