Wauw! Wauw! Wauw! Ik heb nog nooit een niet-prekerige documentaire over globalisering gezien, tot ik _MARDI GRAS: MADE IN CHINA_ zag. Deze film heeft geen verhaallijn en combineert verité-beelden met gevoelige interviews met vier tienerarbeiders in China die in een fabriekscomplex wonen. Ze spelen met speelgoed, springen en dansen. Toch bestaat het grootste deel van hun dagen en nachten uit werk, werk en nog eens werk <0xE2><0x80><0x93> maar de beelden van hun werk zijn verhelderend en fascinerend om te zien. De eigenaar van de fabriek in China is verbazingwekkend open, zozeer zelfs dat hij de effecten van de globalisering tot zich door laat dringen terwijl hij de arbeiders'straft'. De film volgt Mardi Gras van China tot aan het carnaval en onthult hoe de plaatselijke bevolking door humor verbonden is met de wereld om ons heen en door interessante, boeiende beelden uit beide culturen. Een van de interessantste delen in deze film is de culturele kennismaking van fabrieksarbeiders en Mardi Gras-vierders met elkaar door middel van beelden. Hier wordt de cirkel rond en laat de film zien hoe beelden een communicatieve en transformatieve factor kunnen zijn. De film is nooit prekerig, is niet door schuldgevoelens ingegeven en laat ieders gezichtspunt aan bod komen. Aan het eind trekken wij, de kijkers, onze eigen conclusies over de complexiteit van de film en de globalisering.
Wow! Wow! Wow! I have never seen a non-preachy documentary on globalization until I saw MARDI GRAS: MADE IN CHINA. This film has zero narration and combines verite footage with sensitive interviews with four teenage workers in China who live inside a factory compound. They play with toys, jump rope, and dance. Yet, the majority of their days and nights consist of work, work, and work -- but the footage of their work is illuminating and mesmerizing to watch. The owner of the factory in China is amazingly open, so much so that he hits home the effects of globalization while he "punishes" the workers. Astutely following Mardi Gras beads from China to the Carnival, the film reveals how the local is connected to the global through humor and interesting, compelling footage from both cultures. One of the most interesting parts in this film is the cross cultural introduction of factory workers and Mardi Gras revelers to each other through pictures. Here, the film comes full circle and shows how images can be a point of communication and transformation. The film is never preachy, is not guilt driven, and allows everyone's point of view to be present. At the end, we -- the viewers -- make up our own conclusions about the complexity of the film, and globalization.