het was en een eenvoudiger tijd (de jaren zeventig ), een eenvoudiger plaats (San Francisco ), waar een man een eenvoudige film kon maken over een door drugs verwarde psychotische wederopstanding van Christus als een vrouw aan de acid met nooit eindigende droomsequenties en intercut flashbacks terwijl ze een multiraciale interseksuele orgiën had, ongeacht financiële verantwoordelijkheden of morele repercussies.<br />deze film, saai, traag, saai, is het slechtste voorbeeld van het soort pretentieuze, zwaar op de hand liggende kunstacademietroep dat midden in de jaren zeventig voor kunst doorging. en ik vind het geweldig! Je kunt je ogen er niet van afhouden tot aan het belachelijke en absurde einde. Het is een soort kruising tussen de superster Jezus Christus, voorbij het dal van de poppen, en een echt waardeloze acid-trip met je ouders op een waterbed. Het is tegelijkertijd een treinongeluk, volkomen fascinerend, en ook een geweldig kiekje van de ergste (of beste) elementen van het phychadelic-filmgenre van de derde klas van de middelbare school. Ik zal je alleen de plot vertellen, want je zult nauwelijks kunnen zeggen wat er gebeurt, vanwege de voortdurende, door elkaar gehusselde flashbacks naar gebeurtenissen die al dan niet zijn gebeurd met personages die al dan niet zichzelf zijn, en het gezicht beschilderd met hippie-freak-tieten die eindeloos ronddansen in banale reeksen van performance art-niveau, als straattheater.<br />'Logan' is een echt irritante iconoclast-filmmaker die tegen het publiek schreeuwt en wordt omringd door een grotendeels zwijgende filmploeg die altijd zuur laat vallen en die naar het lijkt heel erge orgieën houdt. Richard Dreyfus heeft een bijrol als wat de accountant lijkt. De filmploeg schijnt om de een of andere reden een hekel aan hem te hebben en barst uit in een maniakaal gelach, misschien om hem te kwellen. 'Suzanne', de hoofdpersoon is een slanke blonde vrouw die leeg de ruimte in trapt en het totaal krankzinnige 'kunstenaar'-personage troost. 'De kunstenaar' begint trouwens helemaal gek te worden, hetzij door zijn vlezige overacting, hetzij door de ongelooflijke afschuwelijkheid van zijn schilderijen. Allemaal natuurlijk verschrikkelijke naakten van Susanne. Er zijn nog een paar andere personages die af en toe opduiken, een man die 'de man'-personage een sigaar zit te voeren. Die ook helemaal verkikkerd is op Suzanne, denk ik. Hij heeft een monoloog. Ik ben er nooit echt achter gekomen wat hij met het verhaal te maken had, behalve dat iedereen 'de man' in die tijd moest haten en dat kon jij niet.' Er is ook een stom meisje. het stomme meisje betaalt uiteindelijk de rekening, geloof me, het is ongelooflijk stom.
it was and a simpler time ( the seventies ), a simpler place ( San Francisco ), where a man could make a simple movie about a drug crazed psychotic re-Crucifixion of Christ as a woman on acid with never ending dream sequences and inter cut flashbacks while having a multi-racial inter gender orgies regardless of financial responsibilities or moral repercussion.<br /><br />this movie, tedious, slow, boring, is the worst example of the kind of pretentious heavy handed art school dreck that passed as art in the midst of the 70's. and i love it ! once this train wreck of endless slow motion zoom ins and heavy reverbed echo chamber acid guitar licks starts you can't take your eyes off of it until the ridiculous and absurd end. its kind of a cross between Jesus Christ superstar, beyond the valley of the dolls, and a really crappy acid trip with your parents on a water bed. its simultaneously a train wreck, completely fascinating, and also a great snapshot of the worst ( or best ) elements of b-grade seventies phychadelic film genre.<br /><br />the plot.<br /><br />I'll just tell you the plot because you will hardly be able to tell whats happening due to the constant cross edited flashbacks to events that may or may not have happened to characters that may or may not be themselves, and the face painted hippy freak nicks endlessly cavorting about in banal sequences of performance art level mime like street theater.<br /><br />"Logan" is a really annoying iconoclast film maker who yells at people allot and is surrounded by a mostly silent film crew who are always dropping acid and having what seem like really bad orgies. Richard Dreyfus has an ancillary role as what seems like the accountant. the film crew seems to hate him for some reason and break out into maniacal laughter perhaps to torment him. "Suzanne" the titular character is a willowy blond who stairs vacuously into space and comforts the totally insane "artist" character. "the artist" is going completely mad, by the way. either from his hamfisted overacting or the incredible awfulness of his paintings. all of course terrible nudes of Susanne. there are some other characters that randomly show up, a cigar chomping "the man" character. who also is all hot for Suzanne i guess. he has a monologue. i couldn't really ever figure out what he had to do with the story except everyone had to hate "the man" back then and you couldn't make a movie without one. there is also a mute girl. the mute girl pays off in the end trust me, its incredibly stupid.