In de vele films die ik met Warren Oates heb gezien, heb ik een duidelijke conclusie getrokken: dit is een getalenteerde man. Ik heb Mr. Oates voor het eerst gezien in de tv-serie Stoney Burke uit 1960. Vanaf dat moment heb ik zijn carrière nauwlettend gevolgd en vond ik dat hij voorbestemd was voor grote rollen. Dat was in 1974, toen Sam Peckinpah hem de hoofdrol gaf in de film 'Bring Me the Head of Alfredo Garcia'. Zijn grootste roem verwierf hij natuurlijk met zijn schitterende rol in 'The Wild Bunch'. Ik heb altijd gedacht dat hij in staat was om een personage een zekere magie te geven, dat wil zeggen, tot ik hem in deze flop zag. Het was een eerbetoon aan de detectives met ijzeren vuisten uit de jaren vijftig, gecreëerd door Raymond Chandler. Omdat er in de synopsis stond dat het over een detective met een harde neus ging, was ik meteen geïnteresseerd. Maar ik keek geduldig naar de hele film en vond het een saaie, oninteressante, trage vertoning, een verwrongen, verwarrende saga die, als er al een thema of plot in zat, door mij in een donkere achterkamer moest zijn achtergelaten. Samen met een paar van de beste acteurs uit Hollywood, zoals Alex Dreier, Mitch Ryan, Gordon Pinsent, Charles McGraw, Richard Loo en Scatman Crothers, had deze film genoeg kracht om mach 5 te halen, maar hij sputterde op het lanceerplatform en ging nergens heen. Als gevolg daarvan was het een van mijn favoriete acteurs. 's Zat vast in een slecht gebouwd voertuig dat nooit van de grond is gekomen.
In the many films I have seen Warren Oates, I have come to a definite conclusion, here is one talented individual. I first saw Mr. Oates back in the 1960's television series called Stoney Burke. From then on, I followed his career closely and felt he was destined for great roles. That happened in 1974, when Sam Peckinpah gave him top billing in a film called 'Bring Me the Head of Alfredo Garcia.' Of course, his biggest claim to fame was his magnificent role in 'The Wild Bunch'. I have always thought he was quite able to bring any character a certain magic, that is until I saw him in this flop. The movie is called " Chandler ", a tribute to the iron fisted detectives of the 1950's created by Raymond Chandler. Because, the synopsis said it was about a hard nose Private Eye, I was immediately interested. However, I sat patiently through the entire film and found it to be a dull, dis-interesting, slow pace, twisted, confusing saga which if it had a theme or plot must have been left on some dark back room self. Collectively and with some of Hollywood's best supporting stars, such as Alex Dreier, Mitch Ryan, Gordon Pinsent, Charles McGraw, Richard Loo and Scatman Crothers, this movie had enough power to reach Mach five, however, it fizzled on the launchpad and went no where. As a result, one of my favorite actor's got stuck in a poorly made vehicle which never got off the ground. **