Geweld, of het nu echt is of niet, heeft altijd invloed. In deze film is het geweld zo grof als je je maar kunt wensen. In de Grote Ecstacy heeft de regisseur met succes gedemonstreerd tot welke extreme vormen van geweld mensen in staat zijn. Maar wat had dat voor zin? Het geweld ziet eruit als een mengeling van Noës 'Irreversible' en Kubricks 'Clockwork Orange'... en dat zijn allebei opmerkelijke films. Begrijp me niet verkeerd, ik ben helemaal niet tegen het gebruik van geweld en ik heb in de jaren dat ik films heb gemaakt wel het een en ander akeligs gezien, maar deze film als geheel is volkomen kinderlijk. Het verhaal is nooit voldoende uitgewerkt om enige reden voor het extreme geweld te geven, de rizla-papieren reden die we voor Robert's film krijgen. Het einde van Roberts leven is zijn kennismaking met drugs. Danny Dyer speelt de rol van de man die deels verantwoordelijk is voor Roberts drugsverleden, maar hij is minder dan 5 minuten op het scherm. Lesley Manville speelt de rol van Robert die niet tegen zijn verlies kan, ik weet niet precies wat deze acteurs doen in een film van dit lage kaliber. Het acteerwerk is houterig, de scène in de keuken met de tv-kok en zijn vrouw bijvoorbeeld is net zo pijnlijk om naar te kijken als de schokkende finale <0xE2><0x80><0x93> wie heeft die dialogen geschreven?! Sommige opmerkingen van de jongens... 'ziet eruit alsof ze ervan geniet' zijn zo afgezaagd dat je zou gaan lachen als Clay er niet was geweest. Het verlangen om ons te bestoken met schokkende beelden van verminkte vrouwelijke geslachtsdelen. Waarom we zo'n detail te zien moeten krijgen, misschien wel door de puberale obsessie van de regisseur met sadistische pornografische beelden... de psychologie van deze jongeman is verbijsterend.<br />De 'politieke betekenis' van de film werd herhaaldelijk onder onze aandacht gebracht door de hoeveelheid scènes; in de bar, voor het huis van de tv-kok, oorlogssituatie in Irak, was naar mijn mening te voor de hand liggend. Ja, oorlog is gewelddadig, sociaal determinisme veroorzaakt frustratie, we zijn allemaal geneigd tot afschrikwekkende gewelddaden, of je nu in de politiek zit of op straat E. Als je al deze dingen naast elkaar zet als onderdeel van dezelfde onderliggende kwestie, ontwijk je de feitelijke kwestie die de betekenis van geweld in de mens is. Deze kwestie is er een die we nog steeds niet hebben kunnen vatten en zeker niet in deze film.<br />Mijn mening: afgeleide, slecht gemaakte en zinloze zaak.
Violence whether real or not always has an impact. In this film the violence is about as crass as you could ask for. In the Great Ecstacy the director has successfully demonstrated what extremes of violence people are capable of. But what was the point? The violence looks like a mix of Noë's 'Irreversible, and ' Kubrick's 'Clockwork Orange'...both of which are remarkable films. Don't get me wrong, I'm not opposed to screen violence at all and I've seen some nasty stuff in my film-going years, but this film as a whole is totally juvenile. The story is never developed enough to offer any reason for the extreme violence, the rizla paper thin reason we are give for Robert's demise is his introduction to drugs. Danny Dyer plays the character who is partly responsible for Robert's drug fuelled demise, however he is on screen for less than 5 minutes. Lesley Manville is Robert's unable to cope mum, I am not sure what either of these actors is doing in a film of this low caliber. The acting is wooden, the scene in the kitchen with the TV-cook and his wife for instance is as painful to watch if not more so than the shocking finale- who wrote those dialogues?! Some of the comments the boys make...'looks like she's enjoying it' are so trite as to tempt one to laugh if it were not for Clay's ardent desire to bombard us with harrowing images of mutilated female genitals. Why we need to be shown such detail possibly down to the director's adolescent obsession with sadistic pornographic imagery...one can only wonder at this young man's psychology.<br /><br />The 'political meaning' of the film was repeatedly brought to our attention due to the amount of scenes; in the bar, outside the TV-cook's house, war in Iraq reports, was perhaps too obvious in my opinion. Yes, war is violent, social determinism causes frustration, we're all prone to horrifingly violent acts whether you're in politics or on the street popping E. Juxtaposing all these things as part of the same underlying issue is evading the actual issue which is the meaning of violence in man. This issue is one that we still haven't managed to grasp and certainly not in this film.<br /><br />My opinion: derivative, badly-made and pointless.