Deze film is geweldig. Zoals vaak wordt gezegd, is hij inderdaad heel realistisch en soms wreed, maar in tegenstelling tot sommige andere mensen ben ik duidelijk niet van mening dat hij deprimerend, negativisme of het ontmantelen van Oostenrijk als proto-fascistische samenleving is. Integendeel: hoewel er inderdaad heel zware scènes in HUNDSTAGE zitten en sommige personages heel slechte mensen worden genoemd, kijk je tegelijkertijd naar liefde, schoonheid en humor in de film van Ulrich Seidls. En dat is precies wat HUNDSTAGE voor mij onderscheidt van andere films die proberen het leven van de 'gewone mensen' te laten zien. Het is duidelijk dat Seidl nooit probeert te bewijzen dat het leven van de mensen uit de arbeidersklasse een puinhoop is! Naar mijn mening lijken de kijkers die tot deze conclusie komen erg bang te zijn om toe te geven dat het leven van bijna niemand zo'schoon' en 'normaal' is als wij graag zouden willen dat andere mensen geloven. En dat elk leven zijn donkere en vaak deprimerende kanten heeft. De mooiste scène: de oude Weense man die zijn vrouw ziet dansen op 'de oosterse manier', zoals hij het noemt. Ik denk dat iedereen die deze scène lelijk vindt, geen gevoel voor schoonheid heeft en zich moet afvragen wat het is, dat is het.' s protofascist: De personages in HUNDSTAGE of kijkers, die worden afgeleid door het lichaam van een 70-jarige vrouw die met al haar charmes voor haar minnaar danst.
This film is great. As often heard, it is indeed very realistic and sometimes brutal, but unlike some other people I am clearly not of the opinion that it is depressing, negativistic or dismantling Austria as a proto-fascist society. Quite the contrary: While there are indeed some very heavy scenes in HUNDSTAGE and some characters are to be called very bad persons, at the same time you watch love, beauty and humor in Ulrich Seidls film. And that's exactly what distinguishes HUNDSTAGE for me from other films that try to show the lives of the 'ordinary people' in an intense, realistic way; their hustle, their wishes, their dark sides: Seidl clearly never tries to prove, that the lives of the working-class people are trash! In my opinion, viewers who come to this conclusion seem to be very afraid of admitting, that nearly nobody's live is as 'clean' and 'normal' as we would like other people to believe. And that every live has its dark and often depressing sides. The most beautiful scene: The old Viennese man, watching his old girl dancing 'the oriental way', as he is calling it. I think everybody who finds this scene ugly lacks a sense of beauty and should ask themselves what it is, that's proto-fascist: The characters in HUNDSTAGE or viewers, who are turned off by the body of a 70+ year old woman, dancing with all her charms for her lover.