Eerst vond ik die film leuk. Het leek me een leuke komedie met een paar rare momenten. De kostuumontwerper Albert Wolsky deed zijn best!!! Net als de geweldige decorontwerper Robert R. Benton <0xE2><0x80><0x93> die man had echt een heel goede smaak! Maar de schrijvers van het script stelden me enorm teleur. De beste afloop zou de scène op de ladder zijn, maar in plaats daarvan besloten ze dat de vader en zijn dochter bij elkaar moesten zijn. De afloop bevalt me niet. De vader wordt vriendje van zijn eigen dochter en zijn ex-vrouw weet ervan en vindt het goed. Het zou oké zijn als de scriptschrijvers bijvoorbeeld zouden zeggen dat er nu een andere ziel in het lichaam zit, maar dat deden ze niet, ze beroofden hem alleen van zijn herinneringen. De acteurs waren goed, ze waren heel grappig. Cybill Shepherd was charmant, Robert Downey jr. was heel grappig in de dansscène:)))... Maar sommige momenten bederven zelfs de indruk van goed acteerwerk. Corinne Jeffries bijvoorbeeld, gespeeld door Cybill Shepherd na de dood van haar man, wachtte 23 jaar op hem (het is lang! Ze was hem trouw, ze hield van niemand anders dan van hem, en toen ze hem ontmoette en bijna met hem naar bed ging, na een scène met haar vriend Philip Train (Ryan O'Neal), verraadde ze heel gemakkelijk de man naar wie ze al die jaren had verlangd! Het zou een goede film zijn, zij het niet het einde en wat gemiste menselijke psychologie.
First I liked that movie. It seemed to me a nice comedy with some silly moments. The costume designer Albert Wolsky did his best!!! The same as wonderful set decorator Robert R. Benton - this man really had a very good taste!!! But the script writers disappointed me extremely. The best ending would be the scene on the ladder, but instead of it, they decided that the father and his daughter should be together. Don't like the ending. The father becomes boyfriend of his own daughter and his ex-wife knows about it and finds it alright. It would be OK, if the scriptwriters would for example say that now there is a different soul in the body, but they did not, they only deprived him of memories. The actors were good, they were really funny. Cybill Shepherd was charming, Robert Downey Jr. was very funny in the dancing scene : )))... But some of the moments spoil even the impression of good acting. For example, Corinne Jeffries, played by Cybill Shepherd after the death of her husband was waiting for him 23 years (it's a long time!), she was true to him, she loved nobody but him, and when she met him and was just about making love to him, after a scene with her friend Philip Train (Ryan O'Neal), she very easily betrayed the man she was longing for so many years!!! It would be a good movie, if not the ending and some missed human psychology.