Frank Capra's creativiteit moet tegen de tijd dat hij deze film maakte zo'n beetje uitgeput zijn geweest. Hoewel er een paar charmante momenten in voorkomen, en veel fantastische acteurs, is Capra's regelrechte reconstructie van niet alleen het script, maar ook van een aanzienlijk deel van de opnamen uit zijn eerste versie van dit verhaal, Broadway Bill (1934), ronduit beroerd. Het is begrijpelijk dat hij opnamen van de climax van de paardenrace opnieuw heeft gebruikt, en dat is opwindend. Maar hij gebruikt hele dialoogscènes met mindere acteurs, haalt die acteurs dan weer terug en verwacht kennelijk dat wij bijvoorbeeld niet merken dat Ward Bond 14 jaar ouder is! Tenzij je een van de laatste scènes van Oliver Hardy wilt zien, sla deze dan over en kijk in plaats daarvan naar Broadway Bill.
Frank Capra's creativity must have been just about spent by the time he made this film. While it has a few charming moments, and many wonderful performers, Capra's outright recycling of not just the script but considerable footage from his first version of this story, Broadway Bill (1934), is downright shoddy. It is understandable that he would re-use footage from the climactic horse race, which is thrilling. But he uses entire dialogue scenes with minor actors, then brings back those actors and apparently expects us not to notice, for example, that Ward Bond is 14 years older! Unless you want to see one of the last appearances of Oliver Hardy, skip this one and watch Broadway Bill instead.