In 1976 was ik van ceylon naar hier verhuisd. Ik was 23, was iets meer dan drie jaar getrouwd en begon me als lesbienne te ontpoppen. Ik zag deze film op een oude zwart-wittelevisie, met een verschrikkelijke ontvangst, alleen en ononderbroken, in een ontwaken dat een echo van het verhaal leek. Ik woonde in een klein huis in tucsonarizona en het was zomer... net als iedereen hier ben ik de gevoelens die de beelden van dit verhaal opriepen en het restant van fragiele magie nooit vergeten, en ik heb de hoop gekoesterd dat ik het op een dag weer zou zien. Ik zou ook willen dat iemand een film zou maken over 'de andere kant van de venus' van shirley. Het heeft ook iets van dezelfde fijngevoeligheid en hardnekkige schrijnendheid...
in 1976 i had just moved to the us from ceylon. i was 23, and had been married for a little over three years, and was beginning to come out as a lesbian. i saw this movie on an old black and white TV, with terrible reception, alone, and uninterrupted, in an awakening that seemed like an echo of the story. i was living in a small house in tucson arizona, and it was summertime... like everyone else here, i never forgot the feelings the images of this story called forth, and its residue of fragile magic, and i have treasured a hope that i would see it again someday. i'll keep checking in. i also wish that someone would make a movie of shirley verel's 'the other side of venus'. it also has some of the same delicacy and persistent poignancy...