Dit is zo'n film die om een uur of twee's middags op de kabel verschijnt om verveelde huisvrouwen te vermaken terwijl ze staan te strijken. Het acteerwerk is tweederangs. De arme Mathew Modine lijkt de hele film te slaapwandelen. En god sta Gina Gershon bij. Haar accent is te overdreven. Het klinkt helemaal niet als een echte Engelse vrouw. Het klinkt geforceerd en onecht, net als haar acteerwerk. Ze zou zich moeten beperken tot waar ze goed in is, een lesbische showgirl die in een rock-'n-rollband speelt en een drugsprobleem heeft. De andere personages zijn geen haar beter. Ze zijn tweedimensionaal, leeg, leeghoofdig en dwaas. Hoe kunnen we ons nou om deze mensen bekommeren? 'Ik ben verdwaald in Central Park. Echt waar? Zo moeilijk is het niet om je een weg te banen door Central Park. Volg gewoon een pad naar buiten. Niet alleen kon geen van de personages me iets schelen, ik haatte ze zelfs. De enige reden dat ik bij dit treinongeluk van een film ben gebleven, was Fisher Stevens. Zelfs zijn briljante humor kon deze stervende Fish niet redden. Elke scène is een typische romantische komedie en er blijft niets over om ons te verrassen. Het script was even afschuwelijk als het acteerwerk. Als je deze Fish te pakken krijgt, gooi het dan terug!'
This is one of those movies that appears on cable at like two in the afternoon to entertain bored housewives while they iron. The acting is second rate. Poor Mathew Modine seems to sleepwalk through the whole film. And god help Gina Gershon. Her accent is too over the top. It sounds nothing like an true English woman. It sounds forced and phony, much like her acting. She should stick to what she does best, lesbian showgirl con-artist who plays in a rock & roll band and has a drug problem. The other characters are no better. They are two dimensional. empty, vapid and silly. How are we to supposed to care about these people. At one point Christy Scott Cashman get's lost in Central Park. Really? It's not that hard to navigate Central Park. Just follow any path out. Not only did I not care about ANY of the characters,I downright hated them. The only reason I even stayed with this train-wreck of a film was Fisher Stevens. Even his brilliant humor couldn't save this dying Fish. Each scene is typical romantic comedy fare and nothing is left to surprise us. The script was awful as was the acting. If you catch this Fish throw it back!