Het verhaal van Ned Kelly is voor onbepaalde tijd in mythen en overdrijvingen gehuld, en deze film vormt daarop geen uitzondering. Wat ervoor zorgt dat Ned Kelly een blijvende plaats in de geschiedenis heeft, is de inspanning die hij zich getroostte om de kans te verkleinen dat de politie jacht op hem zou maken. Tijdens verschillende gevechten kwam hij naar buiten met platen van gesmeed ijzer, waar de kogels die de politie destijds ter beschikking had zonder schade aan te richten op afketsten. Het is dan ook alleen maar omdat een paar helderzienden onder de Victoriaanse politiemannen opmerkten dat hij zijn benen niet had gepantserd dat hij gevangen werd genomen en opgehangen. Het verhaal is al zo lang op scholen en in de geschiedenisboeken van Australië verteld dat sommige versies van het verhaal ironisch genoeg saai zijn geworden. Hoe meer de verhalen Kelly proberen af te schilderen als een onmenselijk of bovenmenselijk monster, hoe minder mensen er aandacht aan besteden.<br />En daar blinkt deze bewerking van Our Sunshine, een roman over de Kelly-legende, uit. In plaats van te proberen een Ned Kelly af te schilderen die even gevoelloos is als de wapenrusting die hij droeg, maakt de film hem al snel tot een menselijk wezen. De omkering van de populaire legende, die de corruptie van de Victoriaanse politie en de onhoudbare situatie van de kolonisten laat zien, zorgt er zelfs voor dat deze film meer opvalt dan andere. Hier is Ned Kelly gewoon een mens die leeft in een tijd en op een plaats waar je, om veroordeeld te worden voor moord, gewoon de dichtstbijzijnde persoon moest zijn als de politie het lijk vond. Nee, dat verzin ik niet. Ongeveer het enige punt waarop de film de plank misslaat, is het overdrijven van de Ierse versus Engelse mentaliteit van de veldslagen. Terwijl de Kelly-bende duidelijk Iers was, is Australië al heel lang een land waar mensen van zeer uiteenlopende rassen vrijwel naadloos met elkaar zijn versmolten (een scène met een paar Chinese migranten vormt hier een hoogtepunt).<br />Heath Ledger is er verbazingwekkend goed in geslaagd zich voor te doen als de beruchtste misdadiger van Australië. Alleen door de roem die hij in andere films heeft verworven, beseft het publiek dat ze naar Ledger kijken, en niet naar Kelly zelf. Orlando Bloom heeft eindelijk een rol gevonden waarin hij er niet volslagen verloren uitziet zonder zijn boog, en Geoffrey Rush als de leider van het politieteam in Glenrowan bewijst waarom hij een van de meest gerespecteerde acteurs van dat troosteloze eilandje is. Maar het is Naomi Watts, die de rol van Julia Cook speelt, die in deze film een beetje in de problemen komt. Hoewel de film in wezen impliceert dat Cook in wezen de vrouw in Ned Kelly's film was. De film gaat over het leven van agente Watts, maar dat zou je niet zeggen als je kijkt naar de minimale tijd die ze op het scherm doorbrengt. Sterker nog, een groot deel van de honderdtien minuten die de film in beslag neemt, voelt eerder gevriesdroogd dan verkennend aan. Als het element van corruptie bij de politie eenmaal is vastgesteld, schiet de film soms zelfs zo snel voorbij dat het bijna voelt alsof er haast bij is.<br />Helaas worden de sterke punten van de film niet uitvergroot. Rush krijgt nauwelijks meer tijd op het scherm dan zijn naam in de openings- en slotcredits. Hetzelfde geldt voor Watts, en de rest van de cast komt er een beetje als paspoppen uit. Ik kan alleen maar concluderen dat nog eens vijftien, of zelfs dertig minuten film dit zou kunnen verklaren. Maar dat leidt tot het andere probleem, namelijk dat het ontbreken van enige diepgang of achtergrond bij personages, behalve bij de ingebeelde held, de gebeurtenissen van het verhaal geen enkele impact geeft. Eén scène slaagt erin om het toespraak houden goed te doen, maar helaas wordt het na een tijdje allemaal een collage van momenten zonder enig verband. Als je de indruk die deze film wekt moet geloven, gaat er een kwestie van weken, zelfs dagen, voorbij tussen het moment dat Ned Kelly een gezocht man wordt omdat een corrupte politieman dat wil, en de beruchte schietpartij op Glenrowan. Het ergerlijke is dat het proces en de executie van Ned Kelly hier niet eens worden vermeld, alleen in ondertiteling voordat de aftiteling begint. Dat gezegd hebbende, lukt het Ned Kelly om een paar spannende schietpartijen te filmen, en het begint goed. Om die reden geef ik het een zeven. Andere critici zijn niet zo aardig geweest, dus als je niet onder de indruk bent van schietpartijen met ongewone elementen (en wat kan er nu ongebruikelijker zijn dan een volledig kogelvrij vest bij een koloniale schietpartij?), dan kun je misschien beter ergens anders gaan zoeken. Vooral als je een meer feitelijk verslag van Ned Kelly's leven wilt.
The story of Ned Kelly has been enshrouded in myth and exaggeration for time out of hand, and this film is no exception. What ensures Ned Kelly has a permanent place in history is the effort he went to in order to even the odds against the policemen hunting him. During several battles, he marched out wearing plates of beaten iron, off which the bullets available to police at the time would harmlessly bounce. Indeed, it is only because there were a few bright sparks among the Victorian police who noticed he hadn't plated up his legs that he was captured and hanged. The story has been told in schools and histories of Australia for so long that some permutations of the story have, ironically, become boring. The more the stories try to portray Kelly as some inhuman or superhuman monster, the less people pay attention.<br /><br />Which is where this adaptation of Our Sunshine, a novel about the Kelly legend, excels. Rather than attempting to portray a Ned Kelly who is as unfeeling as the armour he wore, the film quickly establishes him as a human being. Indeed, the reversal of the popular legend, showing the corruption of the Victorian police and the untenable situation of the colonists, goes a long way to make this film stand out from the crowd. Here, Ned Kelly is simply a human being living in a time and place where in order to be convicted of murder, one simply had to be the nearest person to the corpse when a policeman found it. No, I am not making that up. About the only area where the film errs is by exaggerating the Irish versus English mentality of the battles. While the Kelly gang were distinctly Irish, Australia has long been a place where peoples of wildly varied ethnicities have mixed together almost seamlessly (a scene with some Chinese migrants highlights this).<br /><br />Heath Ledger does an amazing job of impersonating Australia's most notorious outlaw. It is only because of the fame he has found in other films that the audience is aware they are watching Ledger and not Kelly himself. Orlando Bloom has finally found a role in which he doesn't look completely lost without his bow, and Geoffrey Rush's appearance as the leader of the police contingent at Glenrowan goes to show why he is one of the most revered actors in that desolate little island state. But it is Naomi Watts, appearing as Julia Cook, who gets a bit of a bum deal in this film. Although the film basically implies that Cook was essentially the woman in Ned Kelly's life, but you would not know that from the minimal screen time that she gets here. Indeed, a lot of the film's hundred and ten minutes feels more freeze-dried than explorative. Once the element of police corruption is established, in fact, the film rockets along so fast at times that it almost feels rushed.<br /><br />Unfortunately, most of the film's strengths are not capitalised upon. Rush barely gets more screen time than his name does in the opening and closing credits. Ditto for Watts, and the rest of the cast come off a little like mannequins. I can only conclude that another fifteen, or even thirty, minutes of footage might have fixed this. But that leads to the other problem, in that the lack of any depth or background to characters other than the titular hero leaves the events of the story with zero impact. One scene manages to do the speech-making thing well, but unfortunately, it all becomes a collage of moments with no linking after a while. If one were to believe the impression that this film creates, a matter of weeks, even days, passes between the time that Ned Kelly becomes a wanted man on the say-so of one corrupt policeman, and the infamous shootout at Glenrowan. Annoyingly, the trial and execution of Ned Kelly is not even depicted here, simply referred to in subtitles before the credits roll.<br /><br />That said, aside from some shaky camera-work at times, Ned Kelly manages to depict some exciting shootouts, and it has a good beginning. For that reason, I rated it a seven out of ten. Other critics have not been so kind, so if you're not impressed by shootouts with unusual elements (and what could more more unusual than full body armour in a colonial shootout?), then you might be better off looking elsewhere. Especially if you want a more factual account of Ned Kelly's life.