Elke keer als je denkt dat je Deathtrap te pakken hebt, komt er weer een nieuwe plotwending. Je kunt maar beter achteroverleunen en van deze film genieten. Deze film staat vooral bekend om de kus op het scherm tussen Michael Caine en Christopher Reeve (die helaas is weggelaten uit de tv-versie die ik heb gezien), maar er is nog veel meer om hem aan te bevelen.<br />Sidney Bruhl (Michael Caine) is een heel ongelukkig man. Hij was ooit een succesvol toneelschrijver, maar zijn laatste paar stukken op Broadway zijn flops geworden. En hoewel zijn vrouw Myra (Dyan Cannon) hem alleen maar steunt, zowel in financiële als in emotionele zin, voelt Sidney zich daar niet beter door. Om het nog erger te maken heeft de jonge toneelschrijver Clifford Anderson (Christopher Reeve) Sidney net een stuk gestuurd om te bekijken. Het is het eerste van Anderson, en Sidney kan zien dat de jongeman een begaafd schrijver is. Hij grapt tegen zijn vrouw dat hij Anderson moet uitnodigen, hem moet vermoorden en het stuk als zijn eigen stuk moet inzenden. Eerst lacht ze met hem mee, maar als Sidney Anderson daadwerkelijk uitnodigt om te komen eten, is ze bang dat hij zijn plan echt in werking zet. En dat haar angst gerechtvaardigd is...<br />Het is een briljant script. De hele plot zit vol kronkels en bochten, en ze komen sneller en woester naar voren naarmate je dichter bij het einde komt. Het is het soort film waarbij je vanaf het begin op het puntje van je stoel zit en daar de hele tijd blijft zitten. Een absoluut meesterwerk van spanning en mysterie.<br />Het acteerwerk is uitstekend. Caine levert zijn gebruikelijke uitstekende prestaties en hij heeft er slag van om beschaafde, verfijnde en intellectuele mannen te spelen. Reeve geeft ook een uitstekende weergave van een man die lang niet zo grootogig of onschuldig is als hij lijkt. De paniek die Cannon uitstraalt, werkt goed bij Myra. En Irene Worth geeft een aardige voorstelling van een nieuwsgierige buurvrouw die ook helderziend is.<br />Dit is een film met een einde dat je niet zou verwachten, en de herhalingen helpen om dingen op te pikken die je bij eerdere bezichtigingen over het hoofd hebt gezien. Een vergeten klassieker die helaas alleen nog maar bekend is vanwege een scène die in die tijd een paar gevoelige snaren heeft geraakt <0xE2><0x80><0x93> en dat is echt jammer.
Every time you think you have a handle on Deathtrap, another plot twist comes along. Best to just sit back and enjoy the ride on this one. Most noted for its on screen kiss between Michael Caine and Christopher Reeve (which was unfortunately cut from the televised version I saw), this movie has a great deal more to recommend it.<br /><br />Sidney Bruhl (Michael Caine) is a very unhappy man. Once a successful playwright, his last several plays on Broadway have flopped. And while his wife Myra (Dyan Cannon) is nothing but supportive, in both the monetary and emotional sense, this does little to make Sidney feel any better. To add insult to injury, young playwright, Clifford Anderson (Christopher Reeve), has just sent Sidney a play to look at. It's Anderson's first, and Sidney can see that the young man is a gifted writer. He jokes to his wife that he should invite Anderson over, kill him, and submit the play as his own. She laughs with him at first, but when Sidney actually invites Anderson over for dinner, she worries that he may really be putting his scheme into action. And her fears just may be justified...<br /><br />It's a brilliant script. There are twists and turns all through the plot, and they come faster and more furious as you get closer to the end. It's the kind of film that has you on the edge of your seat from the beginning, and keeps you there the entire time. An absolute masterpiece of suspense and mystery.<br /><br />The acting is excellent. Caine gives his usual excellent performance, and he does exhibit a knack for playing cultured, refined, and intellectual men. Reeve also gives an excellent rendering of a man who isn't nearly as wide eyed or innocent as he seems. Cannon's franticness works well for Myra. And Irene Worth gives a nice performance as a nosy neighbor who is also a psychic.<br /><br />This is a film with an ending you'd never expect, and repeated watchings help to pick up on things missed in earlier viewings. An unsung classic that is unfortunately only remembered for a scene which ruffled some sensibilities at the time - and that is a real shame.