Ik ben min of meer per ongeluk naar deze film gaan kijken. Ik weet nog steeds niet zeker of ik er spijt van heb of niet. Ik had het gevoel dat ik naar een film zat te kijken die was gemaakt door een groep studenten van de filmacademie die niet helemaal door de selectie was gekomen. De film speelt op elke Hollywood-cliché die je je maar kunt voorstellen, terwijl hij ons de hele tijd opzadelt met de boodschap 'corporaties zijn het ultieme kwaad'. Deze film kent geen subtiliteit. Wat dat betreft slaagt hij er zelfs in om zijn eigen spoilers te leveren.<br />Het verhaal lijkt te gaan over de fantasiewereld van een computernerd die werkelijkheid is geworden. De hoofdpersoon is een aantrekkelijke tienerjongen met een vriendin, die toch een programmeergenie is en (denk ik) een duidelijke hacker (onder vele andere nerd-fantasie-komt-waarachtig-elementen die jij bent). 'Dat zul je zelf moeten zien.'<br />'Bovendien had ik kunnen weten dat het een z-film zou zijn toen ik Ned Bellamy zag... hij is meestal een goede tipgever.'<br />'Ik kan deze niet aanbevelen, vrees ik.'
I sort of accidentally ended up watching this movie. I'm still not sure if I regret it or not. I felt like I was watching the film made by that group of film school students that didn't quite make the cut. It plays up every Hollywood cliché imaginable, all the while flogging us with the 'corporations are the ultimate evil' message. Subtlety this movie does not know. As far as that goes, it even manages to provide it's own spoilers.<br /><br />The story appears to be a computer nerd's fantasy world come true. The lead character is an attractive teenage boy with a girlfriend, yet is a programming genius and apparent hacker (I think), among many other nerd-fantasy-come-true elements that you'll have to see for yourself.<br /><br />As well, I should've known it would be a z-movie when I saw Ned Bellamy... he tends to be a good tip-off.<br /><br />Can't recommend this one, I'm afraid.