Nou, het is inderdaad Robin Hood als 'ouwe'... precies zoals in de advertentie! Dat klonk niet erg hoopvol, en helaas, het was erger dan ik had verwacht.<br />Een jongensachtige Robin kan ik hebben; een Robin die stoeit met de dochter van een vrijgevochten verver kan ik hebben; maar een Robin die niet al te grappige grapjes uitwisselt met zijn enige handlanger is moeilijker te slikken, en een Robin en zijn hele cast, die moeite lijken te hebben met hun tekst, is de kus des doods. Hoe kon iemand zo'n moeizame vertolking laten passeren zonder de scènes opnieuw te filmen? 's worstelen met een half begrepen Shakespeare in plaats van zich te laten gaan met een bijtende kwinkslag; in het begin hoopte ik dat het alleen maar een mislukte komedieact was van een personage dat duidelijk voorbestemd was voor de rol van komediant in de komedie, maar toen begon het zich door de rest van de cast te verspreiden.<br />Wat je verder ook mag zeggen over Errol Flynn in de rol, hij had de gave om hoogdravende dialogen zo natuurlijk te brengen alsof hij ze net in een opwelling had bedacht... en zoals deze productie laat zien, is dat helemaal niet zo gemakkelijk als het klinkt! Als ze de personages zouden casten als brutale vlegels, hadden de acteurs in kwestie de juiste tekst moeten krijgen: ze klinken alsof ze dat hebben gedaan.' Ik had geen idee hoe ik ermee om moest gaan.<br />Ik ben bang dat ik de pantomime van de sheriff niet eens leuk vond, om dezelfde reden; de tekst is duidelijk niet bedoeld om serieus te worden genomen, maar wordt gebracht (en in dit geval geschreven) met een duwtje en een knipoog naar het publiek. Ze vallen inderdaad uit de toon <0xE2><0x80><0x93> vierderangs gedoe <0xE2><0x80><0x93> maar echt niet zo grappig.<br />Deze veelbelovende productie deed me denken aan een kreupel schooltoneelstuk. De enige acteur en personage die ik <0xC3><0xBC>berhaupt kon waarderen was de man die Guy of Gisbourne speelde, die de enige leek te zijn die enige greep leek te hebben op (a) geloofwaardige schurkerij en (b) geloofwaardige karakterisering <0xE2><0x80><0x93> maar eerlijk gezegd zou ik dat niet willen.' Ik zou niet durven beweren dat dat een goede voortekenen waren voor de toekomst van de serie! Nu ik dit schrijf, wil ik nog een poging wagen in de hoop dat het beter wordt en dat het volgende week wat rustiger wordt, met minder gekunstelde scènes en misschien dat de acteurs zich dan meer op hun gemak voelen bij de dialoog: de eerste aflevering van 'Doctor Who' was tenslotte niet bepaald een hoogtepunt in de serie, hoewel het lang niet zo erg was als dit. Maar als ik na aflevering 2 geen verbetering zie, ben ik bang dat de serie vrijwel zeker één kijker is kwijtgeraakt.<br />Wat jammer zou zijn, want ik heb een zwak voor de 'Robin Hood'-serie. Maar deze Robin doet me helemaal niets.
Well, it's Robin Hood as 'geezer' all right... just as advertised! That didn't sound very hopeful, and alas, it was worse than I'd suspected.<br /><br />A laddish Robin I can take; a Robin who tangles with a pert dyer's daughter I can credit; but a Robin who exchanges not-very-funny banter with his single henchman is harder to swallow, and a Robin and *entire cast* who seem to be having difficulty managing their lines is the kiss of doom. How could anyone let such laboured delivery pass without re-shooting the scenes? Again and again, Much sounds as if he's struggling with half-comprehended Shakespeare rather than letting loose with a salty quip; I hoped at the onset that it was just a failed comedy trait in a character clearly destined for the role of comedy sidekick, but then it started spreading throughout the rest of the cast.<br /><br />Whatever else you say about Errol Flynn in the role, he had the knack of delivering high-flown dialogue as naturally as if he'd just thought it up on the spur of the moment... and as this production shows, that's not at all as easy as it sounds! If they were going to cast the characters as cheeky chappies, the actors in question should have been given appropriate lines: they sound as if they haven't a clue how to handle them.<br /><br />I'm afraid I didn't even like the pantomime Sheriff, for a similar reason; the lines are clearly not intended to be taken seriously but delivered (and in this case written) with a nudge and a wink at the audience. They're out of place all right -- fourth-wall-busting stuff -- but really not that funny.<br /><br />This much-promised production reminded me of a limping school play. The only actor and character I felt any appreciation for at all was the one playing Guy of Gisbourne, who was the sole one who appeared to have any handle on (a) credible villainy and (b) credible characterisation -- but frankly, I wouldn't have said that was a very good augury for the future of the series! As of the time of writing, I'll give it another shot in the hopes that things may improve and bed down a bit by next week, with less stilted scene-setting required and perhaps the actors more at ease with the dialogue: after all, the opening episode of "Doctor Who" wasn't exactly a show-stopper, though it was nowhere near as bad as this. But if I see no improvement after episode 2, I'm afraid the series has almost certainly lost one viewer.<br /><br />Which would be a pity, because I've got a soft spot for the "Robin Hood" legend on screen, from the adventures of Douglas Fairbanks to the sturdy reliance of Richard Greene. But this Robin fails to stir my blood in the slightest.