Het verhaal: Young-Goon is een meisje uit een familie met een geschiedenis van geestesziekten. Ze belandt in een psychiatrische inrichting nadat ze begint te geloven dat ze in werkelijkheid een cyborg is. In de inrichting ontmoet ze Park Il-sun, een jongeman die een band met haar ontwikkelt.<br />Als je dit leest, weet je waarschijnlijk al hoe getalenteerd Chan-wook Park is. Maar 'Ik ben een Cyborg...' is een grote breuk met het vertrouwde, en (terecht) sterkere terrein. Ik ben een grote fan van elke film of elk verhaal dat iets anders probeert te doen. God weet dat we in onze plaatselijke bioscopen al genoeg ellende te verduren krijgen. Het belangrijkste wat ik over de film wil zeggen, is dat hij niets zegt over geestesziekten, of over personages die je dierbaar zijn.<br />Dit verhaal moet een van de vreemdste dingen zijn die ik in jaren heb gezien... maar vreemd is niet genoeg. De film heeft geen hart... alleen maar surrealisme en verwarring. Verwarring lijkt wel het hoofdthema van de film te zijn. De personages proberen allemaal hun eigen problemen te begrijpen, maar het is Chanwook Park zelf die de meest verwarde van allemaal blijkt te zijn.
The story: Young-goon is a girl whose family has a history of mental illness. She ends up in a mental institution after she starts believing that she is in fact a cyborg. In the institution she meets Park Il-sun, a young man who develops a bond with her.<br /><br />If you're reading this you probably already know how talented Chan-wook Park is. But 'I'm A Cyborg...' is a big departure from familiar, and (sadly) stronger territory. I'm a big fan of any film or story which is attempting to do something different. God knows, we all get subjected to enough crap at our local cinemas. The main point about the movie I need to say is, that it fails to say anything about mental illness, or create a characters that you care about.<br /><br />This story has to be one of the weirdest things I've seen in years...but weird isn't enough. There's no heart to the movie...just surrealism and confusion. Confusion does seem to be the main theme of the movie. The characters all try to make sense of their own problems, but it's Chan-wook Park himself who proves to be the most confused of them all.