Deze armzalige remake van de klassieker uit 1963 begint redelijk goed, maar vervangt de spanning dan door verwarde en zinloze special effects. In de originele versie gebeurt bijvoorbeeld een van de meest ijzingwekkende momenten wanneer Nell en Theo naast elkaar in een lits-jumeaux liggen en doodsbang naar de geluiden buiten hun kamer luisteren. Nell zegt tegen Theo dat hij haar hand moet loslaten omdat ze haar pijn doet. Dan kijkt Nell naar Theo, die een paar meter bij haar vandaan staat, en beseft dat het niet Theo was die haar hand vasthield. In de nieuwste versie ligt Nell alleen in bed, maar duikt ze er plotseling uit en glijdt ze over de vloer. Pas als ze de onzichtbare kracht vertelt dat hij moet ophouden met trekken, beseffen we wat er is gebeurd. En kan iemand uitleggen wat Nells laatste woorden betekenen: 'Het gaat om familie. Het heeft altijd om familie gedraaid'?<br />Het enige positieve aan de film is de prestatie van Lili Taylor, maar zelfs dat kan de film niet redden. Catherine Zeta-Jones demonstreert opnieuw dat er onder haar knappe uiterlijk weinig diepte zit. In het origineel suggereerde Claire Bloom op subtiele wijze haar lesbische overtuiging. Zeta-Jones moet het echter uitspellen, bijvoorbeeld door Nell te vragen of ze een vriend heeft <0xE2><0x80><0x93> of een vriendin.<br />Beslist een die naar het kerkhof van de zinloze remake zou moeten worden verbannen.
This poor remake of the 1963 classic starts reasonably well, then replaces suspense with muddled and pointless special effects. For example, in the original, one of the most chilling moments occurs when Nell and Theo are lying side by side in twin beds, listening in terror to the noises outside their room. Nell tells Theo to let go of her hand because she is hurting her. Nell then looks across at Theo, who is several feet away and realises that it was not Theo holding her hand. In the latest version, Nell is lying alone in bed, when suddenly she dives out and slides across the floor. It is only when she tells the unseen force to stop pulling her that we realise what has happened. And can anybody explain what Nell's final words mean - "It's about family. It's always been about family"?<br /><br />The one redeeming feature is Lili Taylor's performance, but even this cannot save the film. Catherine Zeta-Jones demonstrates once again that, beneath her pretty exterior, there is little depth. In the original, Claire Bloom subtly suggested her lesbian persuasion. Zeta-Jones, however has to spell it out, for example, by asking Nell if she has a boyfriend - or girlfriend.<br /><br />Definitely one which should be consigned to the pointless remakes graveyard.