Will Farmer (Lanter) speelt een computerspel dat een terroristische aanval simuleert, en Ripley, de supercomputer van de overheid die is ontworpen om een profiel van potentiële terroristen op te stellen, spoort hem op omdat Will (door te hacken) wat geld heeft geleend van de bankrekening van de buren om een schoolreisje naar Philadelphia te kunnen betalen. De buurman wiens computer Will aan het repareren was, heeft familie in het oosten die via hun bank geld naar de bank van de buren sturen, en Ripley ziet een terroristische connectie. Ripley heeft de macht om raketaanvallen op te roepen. O, o!<br />Deze versie van War Games heeft een veel sneller tempo en is veel agressiever dan de War Games-film uit het begin van de jaren tachtig. Nou, de elektronische industrie heeft tegenwoordig zoveel meer om mee te werken. Dat is logisch. Dus verblindt de film ons met fantastische CGI op computerschermen, en als Joshua, de voorloper van Ripley, eenmaal operationeel is, blijven we achter met het kijken naar de computer tegen de computer, en de mensen kruipen in hun schulp, hopend, biddend ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Geweld: Ja. Seks: Nee. Naaktheid: Nee. Taal: Nee.
Will Farmer (Lanter) plays a computer game that simulates a terrorist attack, and Ripley, the super government computer, designed to profile potential terrorists, tracks him because Will borrowed (by hacking) some money from his next door neighbor's bank account to pay for a class trip to play chess in Philadelphia. The next door neighbor whose computer Will was fixing, has relatives in the mid-east who thru their bank send money to the neighbor's bank , and Ripley sees a terrorist connection. Ripley has the power to call up missile strikes. Oh, oh!<br /><br />This version of War Games has a much faster pace and more aggressiveness than the War Games movie in the early 1980s. Well, the electronic industry has so much more to work with these days. Makes sense. So the movie dazzles us with fantastic CGI on computer screens, and once Joshua, the forerunner to Ripley, is found operational, we are left with watching computer against computer and the humans are cringing, hoping, praying.sort of, oh-oh-ing, OMG-ing, and more cringing hoping things will go their way. In other words we are now experiencing a made-for-TV type movie, and it's Oh Hum Time. Go back to the 1980s and watch the original War Games movie. It's much better. <br /><br />But, we really have to ask ourselves: are we making computers too intelligent where one day, in time, they will rule us? Hmmm..<br /><br />Violence: Yes. Sex: No. Nudity: No. Language: No.