Tim Robbins is hier merkwaardig minzaam, gecast als garagemonteur in het New Jersey van de jaren vijftig die verliefd wordt op een parmantig blondje dat het nichtje van Albert Einstein blijkt te zijn! Hoewel hij het grootste deel van de tijd op het scherm te zien is, schakelt Robbins de innerlijke werking van zijn intense persoonlijkheid uit en verdwijnt naar de achtergrond (het is gemakkelijk om te vergeten dat hij zelfs maar op de foto staat!). Een lompe romantische komedie met een gimmick, waarin Walter Matthau Einstein speelt (die doet wat hij kan met een stripfiguur die hij zelf heeft verzonnen). Verder is het suikerzoet en zonnig, en wordt het nogal slaperig geregisseerd door Fred Schepisi, die een hart heeft maar geen geest of hersens. Meg Ryan is haar gebruikelijke innemende zelf en de chemie tussen haar en Robbins is charmant, als die tussen een liefhebbende zus en haar grote broer.
Tim Robbins is oddly benign here, cast as a garage mechanic in 1950s New Jersey who falls in love with a perky blonde who turns out to be Albert Einstein's niece! Although he's on-screen much of the time, Robbins cancels out the inner-workings of his intense persona and fades into the background (it's easy to forget he's even in the picture!). Lumpy romantic comedy with a gimmick, that being Walter Matthau playing Einstein (who does what he can with a cartoonishly conceived character). Otherwise, it's sugary and sunny, directed rather drowsily by Fred Schepisi, who shows heart but no wit or brains. Meg Ryan is her usual affable self and the chemistry between she and Robbins is charming, like that of an affectionate sister and her big brother. ** from ****