Ik heb deze film een paar jaar geleden voor het eerst op televisie gezien en ik vond hem eerlijk gezegd geweldig. Charles Dance is een van de meest angstaanjagende schurken die je je maar kunt voorstellen. Zijn raffinement vormt zo'n volmaakt contrast met de grofgebekte held. Ik ben nooit een grote Eddie Murphy-fan geweest, maar ik vind zijn irritante vertolking hier een groot succes: een beetje 'Axel Foley Through the Looking Glass'. Charlotte Lewis is, om een afgezaagde uitdrukking te gebruiken maar wel de enige die op haar van toepassing is, oogverblindend mooi. Sommige scènes zijn prachtig gecreëerd: de droomsequentie, de vogel, de idiote vechtscènes en de climax. Al die tijd is Murphy de moderne man die plotseling in een oosterse mythe is beland, een verbijsterde en stillere versie van Kurt Russell in zijn oosterse fantasietrip. Net als in die film hebben we James Hong, de weergaloze acteur wiens scènes, hoe kort ook, zelfs de kwaliteit van Derek verhogen. Sinds 1955 definieert Hong de voortreffelijke ondersteunende acteur, de 'klassieke act' van zijn beroep. 'Het Gouden Kind' is dwaas; het is niet volmaakt; maar het heeft zoveel opbeurende eigenschappen dat het een plezierige en amusante fantasie is, de moeite waard om naar te kijken. Na vier jaar heb ik 'Het Gouden Kind' weer gezien; ik heb er nog meer van genoten! Het is echt heel leuk.
I first saw this movie on television some years ago and frankly loved it. Charles Dance makes one of the most terrifying villains anyone can imagine. His sophistication is such a perfect contrast to the crudely good hero. I have never been much of an Eddie Murphy fan but find his irritating portrayal here a winner: a bit of "Axel Foley Through the Looking Glass". Charlotte Lewis is, to utilize a hackneyed phrase but the only one applicable, luminously gorgeous. Some scenes are wonderfully created: the dream sequence, the bird, the silly fight scenes, and the climactic confrontation. Through it all Murphy is the modern man suddenly dropped into an oriental myth, a stunned and quieter version of Kurt Russell in his oriental fantasy romp. Like that movie we have James Hong, the incomparable actor whose scenes, however short, raise the quality even of Derek. Since 1955 Hong has defined the fine supporting actor, the "class act" of his profession. "The Golden Child" is silly; it is not perfect; but it has so many redeeming features that it is an enjoyable and amusing fantasy, well worth watching. After four years I have seen "The Golden Child" again; I enjoyed it even more! It truly is great fun.