Daniel Day-Lewis speelt Christy Brown, de kunstenaar die opgroeide met hersenverlamming, maar toch een productief leven wist te leiden, met succes omging met zijn handicap en een gerespecteerd kunstenaar en schrijver werd.<br />De film is echter erg moeilijk om te beoordelen <0xE2><0x80><0x93> of zelfs maar te kijken. Gelukkig had ik de ondertiteling aan om elk gesproken woord op te vangen, wat onmogelijk zou zijn geweest als ik de film in een bioscoop had gezien. Hoewel ik het een moedige film vind die over een moeilijk onderwerp gaat, kan ik niet zeggen dat het het soort film is dat ik meer dan één keer zou willen zien. <br />Toch werd mijn aandacht getrokken door het verhaalvertellende apparaat, een flashback omlijst door het heden, waarin we zien hoe Christy geëerd wordt voor zijn prestaties, voordat we de flashback zien naar zijn jeugd en zijn worsteling om te communiceren met de mensen om hem heen, die hem in elk geval liefdevolle zorg gaven.<br /><0x3E><0x3E> Daniel Day-Lewis is zonder meer opmerkelijk als de gekwelde man die verliefd wordt op een therapeute (Fiona Shaw), tot grote angst van zijn moeder dat als de liefde niet beantwoord wordt, zijn hart gebroken zal worden. Er volgt een pijnlijk lange scène in een restaurant, waarin hij zijn liefde aan haar opbiecht in het bijzijn van anderen en vervolgens in een waanzinnige woede ontsteekt nadat hij te veel heeft gedronken. <br />BRENDA FRICKER doet het fantastisch als de moeder die voor hem, zijn vader en een stel broertjes en zusjes zorgt terwijl ze hun best doen om een dak boven hun hoofd te houden tot Day-Lewis succes begint te krijgen met zijn werk. Ze past goed bij Day-Lewis als de hartelijke moeder en deelt veel aangrijpende momenten met hem.<br />Een zeer gedetailleerd verhaal over een gezin dat onder zeer ongebruikelijke omstandigheden bij elkaar bleef, met aandacht voor de periode waarin de film zich afspeelt, tot in de kleinste details. Zowel Fricker als Day-Lewis heeft een Oscar gewonnen, maar O'CONOR en RAY McANALLY zijn ook uitstekend. O'Conor is Christy als jongen en McAnally is de vader die te veel tijd in de plaatselijke pub doorbrengt, maar van de jongen houdt. De muziek van Elmer Bernstein is een pluspunt. Zeer de moeite waard, maar beslist geen film voor iedereen.
DANIEL DAY-LEWIS does a remarkable job of playing Christy Brown, the artist who grew up with cerebral palsy but managed to have a productive life, dealing successfully with his handicap and becoming a respected artist and writer.<br /><br />The film, however, is a very difficult one to review--or even watch. Fortunately, I had the caption feature on to catch every spoken word which would have been impossible if I saw the film in a theater. While I respect it as a brave piece of work dealing with difficult subject matter, I can't say it's the sort of film I'd want to view more than once.<br /><br />Nevertheless, my attention was held by the story-telling device, a flashback framed by the present, in which we see Christy being honored for his achievements before we see the flashback to his youth and his struggles to communicate with those around him, who certainly gave him loving care.<br /><br />DANIEL DAY-LEWIS certainly is remarkable as the troubled man who falls in love with a therapist (FIONA SHAW), much to his mother's fear that when the love is not reciprocated his heart will be broken. There's a painfully long scene in a restaurant where he confesses his love to her before others and then goes into a frenzied rage after drinking too much.<br /><br />BRENDA FRICKER does a brilliant job as the mother taking care of him, his father and a brood of siblings while struggling to keep a roof over their heads until Day-Lewis begins to have success with his work. She complements Day-Lewis' performance as the warm-hearted mother and shares many poignant moments with him.<br /><br />Richly detailed story of a family that stayed together under the most unusual of circumstances with attention to period detail in every frame of the film. Both Fricker and Day-Lewis won Oscars, but HUGH O'CONOR and RAY McANALLY are also excellent. O'Conor is Christy as a boy and McAnally is the father who spends too much time at the local pub but loves the boy.<br /><br />Summing up: Elmer Bernstein's music is an added plus factor. Well worthwhile, but definitely not a film for everyone.