Een reeks willekeurige, schijnbaar onbeduidende diefstallen in het pension van haar zus heeft mevrouw Lemon behoorlijk van streek gemaakt. Een ring, gloeilampen, een rugzak, een aansteker, een stethoscoop, een schoenveter - er lijkt geen enkele logica in te zitten. Mevrouw Lemon vraagt haar werkgever, de grote Belgische detective Hercule Poirot, om zich in de zaak te verdiepen. Maar wat Poirot ziet, is veel sinisterder dan mevrouw Lemon zich had kunnen voorstellen. Poirots angst wordt bevestigd wanneer een van de studenten die in het pension wonen, wordt vermoord. Het is aan Poirot om de moordenaar voor het gerecht te brengen.<br />Hickory Dickory Dock is een solide, maar niet spectaculaire passage in de lange Poirot-serie. Ik begrijp hoe trouw het script is aan het oorspronkelijke verhaal van Agatha Christie. Ik besef dat er bepaalde vrijheden moesten worden genomen, maar ik stel de inspanning toch op prijs. De belangrijkste punten van het mysterie zijn allemaal terug te vinden in de kruimeldiefstallen, het pension, de studenten, de gescheurde rugzak en natuurlijk Poirots vermogen om iets sinisters te zien gebeuren voordat het daadwerkelijk gebeurt. Op een paar uitzonderingen na is de cast van studenten bijna zoals ik me hen had voorgesteld. Damian Lewis en Jessica Lloyd vallen op in de groep. Hoe leuk ik Poirot van David Suchet ook vind, ik krijg echt een kick van de episodes met inspecteur Japp van Phillip Jackson en de Miss Lemon van Pauline Moran. Deze aflevering is een echte traktatie, omdat miss Lemon meer tijd op het scherm krijgt dan gewoonlijk. Tot slot vond ik het leuk om de altijd aanwezige muis te gebruiken als waarnemer van de activiteiten in de jeugdherberg. Het is een leuk toneelstukje over de titel van Hickory Dickory Dock.<br />Toen ik Hickory Dickory Dock nog eens bekeek, besefte ik wat een geweldige invloed het werk van Agatha Christie had gehad op de gestileerde Italiaanse detectives, of Gialli, uit de jaren zestig en zeventig. Neem bijvoorbeeld de moord op mevrouw Nicoletis. Als je de grafische aard van het tafereel wat zou oppoetsen, zou je iets krijgen dat zo uit een vroege Giallo uit de jaren zeventig leek te komen. In feite zou het hele stuk van Hickory Dickory Dock gebruikt kunnen zijn in een Giallo. Het is alleen maar ingewikkeld en interessant genoeg om te hebben gewerkt.
A series of random, seemingly insignificant thefts at her sister's boarding house has Miss Lemon quite agitated. A ring, light bulbs, a rucksack, a lighter, a stethoscope, a shoe  there seems to be no rhyme or reason to any of it. Miss Lemon asks her employer, the great Belgian detective Hercule Poirot, to look into the matter. But what Poirot sees is something far more sinister than Miss Lemon could have imagined. And Poirot's fears are confirmed when one of the students living in the boarding house if found murdered. It's up to Poirot to bring a killer to justice.<br /><br />Hickory Dickory Dock is a solid, but not spectacular, entry in the long running Poirot series. I appreciate how faithful the script is to Agatha Christie's original story. I realize that certain liberties had to be taken, but I appreciate the effort nonetheless. The major points of the mystery are all there  the petty thefts, the boarding house, the students, the ripped rucksack, and, of course, Poirot's ability to see something sinister going on before it actually happens. With a few exceptions, the cast of students is almost as I pictured them. Damian Lewis and Jessica Lloyd standout among the group. As mush as I always enjoy David Suchet's Poirot, I get a real kick out of the episodes with Phillip Jackson's Inspector Japp and Pauline Moran's Miss Lemon. This episode is a real treat as Miss Lemon gets more screen time than usual. Finally, I enjoyed the use of the ever present mouse as an observer of the activities in the hostel. It's a fun little play on the Hickory Dickory Dock title.<br /><br />I realized while re-watching Hickory Dickory Dock just what a tremendous influence Agatha Christie's work was on the highly stylized Italian mystery films, or Gialli, of the 60s and 70s. Take the murder of Mrs. Nicoletis as an example. If you were to bump up the graphic nature of the scene, you would have something straight out of an early 70s Giallo. In fact, the entire plot of Hickory Dickory Dock could have been used in a Giallo. It's just convoluted and interesting enough to have worked.