Arthur Bach is bepaald ongelukkig in zijn leven als multimiljonair en voelt zich aangetrokken tot mensen die 'onder hem' staan op het sociale vlak <0xE2><0x80><0x93> in de openingsscènes betaalt hij voor een hoer en daarna voelt hij zich enorm aangetrokken tot een winkeldief.<br />Hij drinkt ook heel veel, en soms rijdt hij ook terwijl hij drinkt, wat natuurlijk nooit grappig is.<br />De film is geweldig, maar achter de komedie schuilt ook een zekere realiteit. John Gielgud veegt de vloer aan met alle anderen op het witte doek en schiep een personage voor de eeuwigheid. Over een Oscar gesproken. Moore en Minnelli hebben hun momenten, maar Gielgud als 'Hobson' zul je je het meest herinneren.
Arthur Bach is decidedly unhappy in his life as a multi-millionaire and is attracted to people 'below him' in social standing - he pays for a hooker in the opening scenes and then is enormously attracted to a shoplifter.<br /><br />He drinks quite a lot too, and sometimes he is driving while drinking, too, which of course is not funny, ever. <br /><br />The movie is great but behind the comedy is some reality, too. John Gielgud wipes the floor with everyone else on screen and created a character for the ages. Talk about deserving an Oscar. Moore and Minnelli have their moments, but its Gielgud as "Hobson" you'll remember the most.