Dit doet de blues geen recht. Het begint slecht met beelden van de ruimtesonde en Blind Willie McTell (of was het Blind Lemon Jefferson? In elk geval iemand die blind was) die ons uit de ruimte (?) het levensverhaal van verschillende bluesmuzikanten vertelt. Hoe komisch het ook is, dit zou wel eens het meest interessante deel van deze documentaire kunnen zijn. Naderhand is er alleen nog maar te zien hoe acteurs incompetent de klassieke melodieën zingen, in zwart-witbeelden uit de jaren twintig, terwijl mensen als Beck en Shemekia Copeland dezelfde liedjes daarna verkrachten. Dit is een goed middel om ons te laten zien waarom de oude bluesgrootheden echt zo geweldig waren, maar het levert geen boeiende beelden op. Er is hier nauwelijks iets dat het maken van een film en niet van een radioprogramma rechtvaardigt. Niemand zou gedwongen moeten worden om deze slecht uitgevoerde heropvoeringen te zien. Het is jammer voor Wenders, Scorsese en vooral voor de Blues. Vermijd ze ten koste van alles.
This really doesn't do the blues justice. It starts out badly with images from the voyager probe and Blind Willie McTell (or was it Blind Lemon Jefferson? Someone blind anyway) apparently narrating from outer space (?) and telling us the life stories of various blues musicians. Corny as it is, this might be the visually most interesting part of this documentary. Afterwards the only thing to see is actors incompetently mouthing the classic tunes, filmed in fake 20s black and white intercut with the likes of Beck and Shemekia Copeland raping the same songs afterwards. This is a good device to show us why the old Blues greats were really so great, but it doesn't make for compelling viewing. There is hardly anything in here that could justify making it a film and not a radio play. Nobody should be forced to see these badly done reenactments. It's a shame for Wenders, Scorsese and especially for the Blues. Avoid at all costs.