Man, ik wilde die programma's echt graag leuk vinden. Ik snak naar goede televisie en ik ben blij dat TNT die 'opportunisten' levert. Maar helaas ben ik in de minderheid als het om de cinematografische Stephen King gaat. Hoe briljant het werk van King ook is, het ironische is dat het gewoon niet goed naar het scherm vertaald kan worden, groot of klein. Op een paar uitzonderingen na (heel weinig) kan de ervaring van King niet worden gefilmd met dezelfde impact als de verhalen wanneer je ze leest. Veel mensen zouden het daar niet mee eens zijn, maar ik weet zeker dat ze diep in hun hart moeten toegeven dat het beste King-verhaal niet meer is dan een vage herinnering aan het verhaal dat ze hebben gelezen. De reden is eenvoudig. Het gemiddelde King-verhaal speelt zich af in het hoofd van de personages in het verhaal. Hij geeft ons een glimp van hun innerlijke gedachten, hun emoties en hun soms onsamenhangende of onwerkelijke gezichtspunten. Kortom, King neemt de lezer mee naar plaatsen waar je geen Panavision-camera kunt neerzetten. Als publiek dat naar de gefilmde King kijkt, hebben we minder dan de helft van de informatie tot onze beschikking dan de lezer. Het is niet al te ver gezocht om te beweren dat Een een personage wordt in een King-verhaal dat zij lezen, terwijl Een beperkt is tot kleingeestig voyeurisme van diezelfde figuur wanneer hij wordt gefilmd. Zolang King schrijft, zal Hollywood proberen alles te filmen wat er uit zijn tekstverwerker komt, zonder zich te bekommeren om de vraag of ze dat wel of niet moeten doen. Ik neem het de filmmakers niet kwalijk dat ze het proberen, maar er is een ongelooflijke hoeveelheid talent en omzichtigheid voor nodig om de ongrijpbare Stephen King-bewerking te maken die wel werkt. Het is net zoiets als lood in goud veranderen, of een of andere esoterische zenmeesterkunst. Nou ja, volgende keer beter.
Man, I really wanted to like these shows. I am starving for some good television and I applaud TNT for providing these "opportunites". But, sadly, I am in the minority I guess when it comes to the Cinematic Stephen King. As brilliant as King's writing is, the irony is that it simply doesn't translate well to the screen, big or small. With few exceptions (very few), the King experience cannot be filmed with the same impact that the stories have when read. Many people would disagree with this, but I'm sure that in their heart of hearts they have to admit that the best filmed King story is but a pale memory of the one they read. The reason is simple. The average King story takes place in the mind-scape of the characters in the story. He gives us glimpses of their inner thoughts, their emotions and their sometimes fractured or unreal points of view. In short, King takes the reader places where you can't put a Panavision camera. As an audience watching the filmed King, we're left with less than half the information than the reader has access to. It's not too far a stretch to claim that One becomes a character in a King story they read, whereas One is limited to petty voyeurism of that same character when filmed. For as long as King writes, Hollywood will try shooting everything that comes out of his word processor, without any regard to whether or not they should. I don't blame the filmmakers for trying, but it takes an incredible amount of talent and circumspection to pull off the elusive Stephen King adaptation that works. The task is akin to turning lead into gold, or some arcane Zen mastery. Oh well, better luck next time.