Waterdance verkent op kunstige wijze een grote verscheidenheid aan aspecten van het leven van iemand die aan zijn ruggengraat is gewond. Van de onbeduidende kwellingen van defecte tl-buizen aan het plafond tot seksualiteit, mannelijkheid en depressie, de ervaring van invaliditeit wordt blootgelegd.<br />De diversiteit van de hoofdpersonen zelf onderstreept de complexiteit van het onderzochte materiaal: Joel, de schrijver, Raymond, de zwarte man met een duister verleden, en Bloss, de racistische motorrijder. Aanvankelijk worden deze mannen door niets anders verenigd dan de aard van hun verwondingen, maar ze behouden hun strijdlustige geest. In de loop van de tijd brengt gedeelde ervaring, zowel goede als slechte, hen samen als vrienden om elkaar te steunen. Het duidelijkste voorbeeld van de transformaties is die van Joel, die in eerste instantie afstand neemt van zijn medepatiënten met zonnebrillen, koptelefoons en gordijnen. Als hij de veranderingen die de ziekte in zijn leven heeft gebracht begint te accepteren, gooit Joel die rekwisieten weg en begint hij zich te mengen in de strijd van de mannen met wie hij de afdeling deelt.<br />De dans die in de titel wordt genoemd is een verwijzing naar de dagelijkse strijd om het hoofd boven water te houden; de dans opgeven is het leven afwijzen. Waterdance is een ontroerende en krachtige film, en ik aarzel niet om hem aan te bevelen.
_Waterdance_ explores a wide variety of aspects of the life of the spinally injured artfully. From the petty torments of faulty fluorescent lights flashing overhead to sexuality, masculinity and depression, the experience of disability is laid open.<br /><br />The diversity of the central characters themselves underscores the complexity of the material examined - Joel, the writer, Raymond, the black man with a murky past, and Bloss, the racist biker. At first, these men are united by nothing other than the nature of their injuries, but retain their competitive spirit. Over time, shared experience, both good and bad, brings them together as friends to support one another.<br /><br />Most obvious of the transformations is that experienced by Joel, who initially distances himself from his fellow patients with sunglasses, headphones and curtains. As he comes to accept the changes that disablement has made to his life, Joel discards these props and begins to involve himself in the struggles of the men with whom he shares the ward.<br /><br />The dance referred to in the title is a reference to this daily struggle to keep one's head above water; to give up the dance is to reject life. _Waterdance_ is a moving and powerful film on many levels, and I do not hesitate to recommend it.