Ik heb deze film 10 jaar geleden gezien, en heb hem sindsdien gemiddeld eens per jaar op video bekeken. Het is het soort film dat tijdloos is, omdat de thema's universeel zijn, en toch zijn de verhalen en de gesprekken zo persoonlijk. Het is ook een van de zeer weinige films die je vasthoudt vanaf het eerste beeld tot de aftiteling, ondanks het feit dat er eigenlijk maar twee (zeer innemende) personages zijn. Dit is te danken aan de innemende acteurs van hawke en delpy, die ons laten geloven dat ze in werkelijkheid jesse en celine zijn. dit is ook de eerste film die ik zag die het over reality-tv had, en nu is het fenomeen ongekend! Ik hou van de manier waarop deze film het publiek in zijn ruimte omhult en je doet denken, hoe blasé je ook bent, dat je een van die mensen bent. Het maakte ook dat ik met de trein door Europa wilde reizen! Ik heb niemand ontmoet die niet in staat was om zich in deze film te verplaatsen. Misschien gaat het over mij, mijn vrienden, of gewoon over het geniale van deze film.
i watched this movie 10 years ago. and have watched it on video an average of once a year since. it's the type of movie that's timeless, because the themes are universal, yet the stories and conversation are so personal. it's also one of the very few movies that capture you from frame one til the credits roll, despite the fact that there are, really, just two (very involving) characters. this owes a lot to the engaging acting by hawke and delpy, who make us believe that they are actually jesse and celine. this is also the first movie i saw that mentioned reality TV, and now, the phenomenon is rampant! i love the way this movie just envelops the audience in its space, and makes you think, however jaded you may be, that you are one of those characters. it also made me want to ride the train around Europe! i have not met anyone who has not been able to relate to this movie. maybe that speaks about myself, my friends, or just the sheer genius of this movie.