De explosie van tv-zenders moet de productielijn van Randolph Scott Western eeuwig dankbaar zijn, want elk moment kan er een van de zo te zien wel honderd Randolph Scott-films op ten minste één niet-budgetstation te zien zijn.<br />'Man Behind The Gun' is een typisch beginjaren vijftig melodrama met pre-WWII-productiewaarden, dat is gebaseerd op een historisch-tactisch moordmysterie, doorspekt met actiescènes om de totale afwezigheid van karakterontwikkeling en dus van spanning te verhullen. In de jaren daarna zou de rol van deze films worden overgenomen door tv-series als 'Gunsmoke', 'Bonanza' enzovoort <0xE2><0x80><0x93> en die deden het werk eigenlijk beter. Randolph Scott, die er in dit stuk bijzonder vergrijsd uitziet, is de goeierik, die tegen de slechteriken vecht tegen wie hij uiteindelijk zal winnen. Er is niet meer belangstelling voor wat hij emotioneel doormaakt dan voor wat zijn paard voelt, tenzij je je afvraagt of hij tegen het eind het aanvankelijke misverstand met de vrouwelijke hoofdrol zal oplossen. De muziek is een sterkere indicatie van de emotionele toestand van de 'personages' dan het acteren. Maar het is prima als je daarmee je boot laat drijven; en ik zou het je ook niet kwalijk nemen als je van 'Diagnose, moord' genoot.<br />Werkmansachtig, voetgangerachtig, en snel verouderend. 3 sterren omdat hij competent in elkaar zit; 0 voor artistieke inspanning.
The explosion of TV channels must be eternally grateful to the Randolph Scott Western production line, because any any moment there must be one of what seems like a hundred Randolph Scott movies playing on at least one no-budget station.<br /><br />"Man Behind The Gun" is a typical early 1950's period melodrama with pre-WWII production values that relies on a historically-topical murder mystery plot peppered with action scenes to disguise the script's complete absence of character development, and thus lack of suspense. In years to come the role of these films would be taken over by TV shows like 'Gunsmoke', 'Bonanza', etc - and these actually did the job better. Randolph Scott, looking particularly grizzled in this, is the good guy, struggling against the bad guys against whom he will eventually prevail. There's no more interest in what he goes through emotionally than in what his horse is feeling, unless you count wondering whether he'll sort out the initial misunderstanding with the female lead by the end. The music is a stronger indication of the emotional state of the 'characters' than the acting is. But it's fine if that floats your boat; and I wouldn't berate you for enjoying 'Diagnosis, Murder', either.<br /><br />Workmanlike, pedestrian, and ageing rapidly. 3 stars for being competently put together; 0 for artistic endeavour.