New York, I Love You bereikt eindelijk onze kusten, maar de 10 korte verhalen over liefde vonden op de een of andere manier geen reden genoeg om tijdens Valentijnsdag te worden gepubliceerd, waarschijnlijk omdat het festival dit jaar ook valt op het nieuwe jaar, en daarmee komen de gebruikelijke kaskrakers van LNY van films als Jackie Chan (nee, niet The Spy Next Door) en de plaatselijke filmmaker Jack Neo, die zijn laatste film in die periode van oudsher heeft uitgebracht en een daverend succes is geworden. Dus waarom zou je een formule herstellen die niet is gebroken?<br />Continu in concept waar Paris, Je T' Het was de bedoeling dat de 'City of Love Franchise' zou ontstaan ('Sjanghai is de volgende stad', staat er aan het eind van de aftiteling), dus het gaat hier beslist om de vervlochten verhalen die zich in een van de steden van de wereld afspelen, zodat filmmakers overal ter wereld verschillende interpretaties kunnen geven en verhalen kunnen verzinnen die gebaseerd zijn op de liefde als thema, hoewel iemand waarschijnlijk is vergeten Scarlett Johansson een paar van de fijne kneepjes van de basisregels van de zandbak te vertellen, en haar korte film is zonder pardon uit de theaterversie gehaald omdat hij niet in de rest paste (nou ja, hij is in zwart-wit opgenomen), maar hier kunnen we in elk geval hopen dat hij de dvd zou halen. Deze serie is in structuur minder gecomprimeerd dan zijn voorganger, die, als ik het me goed herinner, individuele verhalen binnen zijn eigen grenzen had geplaatst en nooit echt uit zijn kunstmatige grenzen was gekomen. Hier is iets meer speelruimte, waar personages uit verschillende verhalen in korte, opvullende segmenten interacteren die worden gebruikt om scènes met elkaar te verbinden, en niet alleen maar vertrouwen op foto's van gebouwen en landschappen, in de hoop dat de dingen er iets serener uitzien door het idee van toevallige ontmoetingen tussen vreemden, hoewel een verhaal deze instelling voor zijn eigen verhaal slim aanneemt om een verrassing te brengen, hoewel het al in Parijs was gezien. Een van de belangrijkste redenen om naar een film als deze te kijken, zijn zonder twijfel de creatieve krachten achter de verhalen, van schrijvers, regisseurs en cinematographers uit verschillende geografieën en achtergronden die de sfeer van de kosmopolitische stad weerspiegelen, die bij elkaar komen voor een conceptfilm. En wat te zeggen van de met sterren bezaaide cast, met grote namen onder de minder bekende, die allemaal de lat hoog leggen voor een perfecte filmuitvoering, of het nu voor de hele lengte van de film is of als steun om op te bouwen. Je kunt niet ontkennen dat de eerste sterren de notabelen herkennen, van Irrfan Khan tot Natalie Portman (die ook schrijven en regisseren moest doen), Rachel Bilson (die sprekend op Bardot lijkt) tot Spielberg. Shia LaBeouf, de filmster met het blauwe oog, die verrassend goed kan acteren en in zijn paar minuten hier meer laat zien dan in zijn hele filmografie tot nu toe.<br />Net als bij elke bloemlezing zul je er een paar vinden die je automatisch zullen aanspreken, en andere die dat niet doen. Sommige zijn rechttoe rechtaan van aard, terwijl andere gimmicks moeten verzinnen die godzijdank wel werken. Maar deze 10 verhalen plus 1 (want Randall Balsmeyer had de taak gekregen alles samen te voegen voor een meer organisch gevoel in plaats van alleen maar opnamen te maken van minder bekende gebieden en bekende oriëntatiepunten) misten op de een of andere manier de meer 'alles gaat'-verhalen. De vorige film had meer de geest van de vorige gehad, met verhalen die meer geworteld waren in de werkelijkheid, vergeleken met sommige fantastische elementen in de vorige film (Elijah Wood' geflirt met een vampier <0xE2><0x80><0x93> wie?), of nog minder avontuurlijk in de vertelstijl (Christopher Doyles, en Tom Tykwers met Natalie Portman in de hoofdrol). Hier leek het erop dat de filmmakers veel voor het veilige hadden gekozen, zonder zich te wagen aan die geest van avontuur en experiment.<br />Afgezien van kleine meningsverschillen genoot ik van bijna alle korte films hier, in tegenstelling tot wat veel anderen ervan vonden. Het korte filmformaat is nog steeds springlevend, en het werkt prima om ze samen te laten gaan in een filmonderdeel onder het banier van City of Love. Ik vraag me af welke andere steden er nog meer bij zijn betrokken. Ik hoop dat de franchise het zal oppikken en zijn invloed hier zal verspreiden. We hebben zeker genoeg productieve filmmakers om een _Singapore, I Love You_ in elkaar te flansen, dus duim maar voor me dat er op den duur misschien iets uit voortkomt. Anders is er altijd nog de Sawasdee Bangkok-route, waarbij je het gewoon maakt zonder je aan de regels van een franchise te hoeven houden.
New York, I Love You finally makes it to our shores, but its 10 short stories on love somehow didn't find reason enough to be released over Valentine's, probably due to the fact that this year's festival also falls on Lunar New Year, and with that comes the usual LNY blockbuster films from the likes of Jackie Chan (no, not The Spy Next Door) and local filmmaker Jack Neo who has traditionally released his latest film over that period to resounding success. So why fix a formula that hasn't been broken?<br /><br />Continuing in concept where Paris, Je T'aime had begun in spawning the City of Love Franchise (Shanghai will be next, so says the end of the closing credits here), the buzz here is definitely about the intertwining stories set in one of the cities of the world to allow for various interpretations from filmmakers all over to come up with stories based on love as a theme, although someone probably forgot to tell Scarlett Johansson some of the finer points in the sandbox ground rules, and her short was unceremoniously dropped from the theatrical edition for being unable to fit into everything else (well, it was shot in black and white), but here's hoping that it would make it to the DVD at least.<br /><br />Structurally, this series is less compartmentalized compared to its predecessor, which if memory serves me right had individual stories set within its own confines and never really breaking out of its artificial borders created. Here a little more leeway is given, where characters from various stories interact in short filler segments used to bridge scenes together, and not just solely reliant on pick up shots made up of buildings and landscapes, in hopes of making things look a little bit more serendipitous with the idea of chance encounters amongst strangers, though one story craftily adopted this mindset for its own narrative to deliver a surprise, though already seen in Paris.<br /><br />One of the top draws for sitting through a film like this one, is definitely the creative forces behind the stories, from writers, directors and cinematographers from various geographies and backgrounds mirroring the makeup of the cosmopolitan city, coming together for a concept film. And what more the star-studded cast too, with big names amongst the lesser known ones all upping the ante through picture perfect performances, be it for the entire length of the short, or as a support to build upon. You can't deny the initial star-gazing in recognizing the notables, from Irrfan Khan to Natalie Portman (who also had writing and directing duties), Rachel Bilson (looking quite like Bardot) to Spielberg's blue eye boy Shia LaBeouf, who surprisingly can act, and shows off more in his few minutes here than his entire filmography to date.<br /><br />Story wise, like any anthology, you'll find some which will automatically appeal to you, and with others that don't. Some are straightforward in nature, while others have to come up with gimmicky twists that thankfully worked. But these 10 stories plus 1 (because Randall Balsmeyer was given duties to integrate everything together for a more organic feel instead of just plain pick up shots of lesser known areas and established landmarks) somehow lacked the more "anything goes" spirit from its predecessor, with stories more rooted in reality, compared to some fantastical elements in the previous film (Elijah Wood's dalliance with a vampire anyone?), or even less adventurous with its narrative style (Christopher Doyle's, and Tom Tykwer's starring Natalie Portman). Here it seemed that the filmmakers opted very much for safe, with none venturing into that spirit of adventure and experiment.<br /><br />Minor quibbles aside, I still enjoyed almost all the shorts here, contrary to what many others have felt about it. The short film format is still very much alive, and having them strung together into a feature under the City of Love banner works fine, and left me wondering which other cities are or have been included in its lineup. I am hoping that perhaps the franchise will catch on and spread its influence here. We surely have enough prolific filmmakers to be stringing together a Singapore, I Love You, so here's crossing my fingers that maybe something will materialize down the road. Otherwise there's always the Sawasdee Bangkok route of just making it without any attachments to franchise house rules.