Barman dirigeerde Any Way the Wind Blows zoals hij een dEUS-nummer zou zingen. Anarchie heerst over een logische en veel voorkomende gedachtestroom. Het verhaal achter deze film gaat gewoon alle kanten op. En dat kan echt verfrissend zijn om te zien, als je voorbereid bent en bereid bent dat te zijn. Kijkers die zeggen dat er niets is om de verhaallijnen bij elkaar te houden, hebben gelijk. Wie is die Windman in godsnaam? Toch heb ik echt van deze film genoten. Antwerpen is een prachtige, bedrijvige stad waar van alles gebeurt, en Any Way legt dat gevoel vast. Het legt ook de dwaasheid, het racisme, de bureaucratie, de verslavingen en het geweld vast die onopgemerkt blijven in een schijnbaar vriendelijke stad. De film is onderhoudend, grappig en een beetje oppervlakkig. Barmans debuut op het witte doek zal minder indruk maken dan zijn muziekdebuut. In dat licht zouden sommigen teleurgesteld kunnen zijn. Maar aan de andere kant zou 'Worst Case Scenario' een subtiele ondertitel kunnen zijn voor Any Way the Wind Blows.
Barman directed Any Way the Wind Blows as he would sing a dEUS song. Anarchy rules over a logical and common strain of thoughts. The story behind this movie just goes any which way the wind blows. And that can truly be refreshing to watch, if you are prepared and willing that is. Viewers who state that there is nothing to keep the story-lines together are right. Who the hell is that Windman anyway? Still, I really enjoyed this movie. Antwerp is a beautiful, bustling, happening place and Any Way captures that feeling. It also captures the silliness, the racism, the bureaucracy, the addictions and the violence that survives undetected in a seemingly friendly city. The movie is entertaining, funny and a little shallow. Barman's screen debut will not make as heavy an impact as his music debut. In that light some might be disappointed. But then again, 'Worst Case Scenario' would be a subtle subtitle for Any Way the Wind Blows.