Rechercheur Tony Rome (Frank Sinatra) keert terug op het scherm na zijn debuut onder de eigen naam, dit keer is het een film die wordt afgespeeld voor eremedailles. Tijdens een duiktocht vindt Rome het lichaam van een blonde schoonheid op de bodem van de zee, haar voeten, zoals te verwachten, in cement gevat. Rome gaat onmiddellijk aan de slag met de zaak nadat hij door bergbeklimmer Waldo Gronsky is ingehuurd. Rome loopt onmiddellijk gevaar omdat hij een paar maffiatypes moet onderzoeken, die de rollen omkeren en hij zelf de hoofdverdachte blijkt te zijn, hij moet nu op de vlucht slaan en hopen de zaak alleen op te lossen. De gezette Sinatra doet zijn uiterste best om ons flauwe grappen te verkopen en ons te laten geloven dat hij een goede rechercheur is, om nog maar te zwijgen over het feit dat hij seksueel aantrekkelijk is voor de vosachtige Raquel Welch, maar hij faalt jammerlijk, in dit ham-en-worst ijdelheidsproject. De ronduit lachwekkende ontknoping die elke vrouw omringt is verbazingwekkend, elke vrouw in de film is een wispelturig hoofd, dat graag voorovergebogen voor de camera zit, regisseur Douglas is natuurlijk verplicht om elke keer dat ze hun achterstespieren aanspannen in te zoomen op de plooien van hun kont. Er is zelfs een belachelijk nichterige homofiele figuur die je niet gelooft, dit was een film gemaakt door 'echte mannen' voor 'echte mannen' om hun eigen tanende seksualiteit te bevestigen, het was het helemaal.' Het is een beschamende puinhoop.
Detective Tony Rome (Frank Sinatra) returns to the screen after his self titled debut, this time it's a film that's played for ermlaughs. While on a diving trip, Rome finds the body of a blonde beauty at the bottom of the sea, her feet as you might expect, encased in cement. Rome immediately on the case after being hired by man mountain Waldo Gronsky. Rome finds himself immediately at risk as he has to investigate some mafia types, who turn the tables on him and he is himself found to be the main suspect, he must now go on the run and hope to solve the case alone. The portly Sinatra tries hard to sell us the lame jokes and make us believe he is a good detective, oh and not to mention being sexually attractive to the foxy Raquel Welch, but he fails miserably, in this ham fisted vanity project. The frankly laughable denouement that surrounds every female is quite astounding, every woman in the film is a dither head, who likes bending over is front of the camera, Director Douglas of course obliges in zooming in on the cracks of their asses each time as they flex their posterior muscles. There's even a ridiculously campy gay character that beggars belief, this was a film made by "real men" for "real men" to reaffirm their own flagging sexuality, it's a shameful shambles.