Op een koude, donkere novembermiddag stuitte ik op deze film. Ik was 8-10 en speelde de hele dag buiten. Ik had het ijskoud, en toen ik rond een uur of vier thuiskwam, dronk ik een kop warme chocolademelk en ging ik met een deken om me heen voor de tv zitten. Het verbaasde me dat ik naar een tekenfilm zat te kijken die niet alleen maar vrolijk en mal was, maar ook duister en moralistisch. Mijn verbeelding was aan het werk. Ik weet zeker dat de tekst ontbreekt, en dat de verkorte versie op de verkeerde plekken is afkortingen heeft voor de purist Tolkien. Maar de geest van het verhaal, de keuze om een last te dragen voor het welzijn van anderen, de gevolgen van egoïstische, overhaaste beslissingen, enzovoort, zijn er nog steeds. De kwaliteit van de film laat geen ruimte voor klachten. Maar de enige plek waar deze film duidelijk uitstijgt boven de nieuwe films is de stem van de hoofdpersoon. John Hurt is hier geweldig in. Als de manier waarop de hoofdpersoon wordt neergezet je niet aanstaat, kijk dan weg en luister alleen maar naar hem. Zijn stem is buitengewoon. Ik heb hem heel vaak opnieuw gezien en hij brengt me altijd terug naar die tijd, als kind dat snakt naar een magisch avontuur. Het is om die reden dat ik 'geluk' zeg, de film is nostalgisch voor me, dus ik zie de tekortkomingen ervan over het hoofd. Maar tussen John Hurt en Tolkiens fantasie door bereikte hij me nog steeds, en doet dat nog steeds.
I happened upon this movie as an 8-10 year old on a cold, dark November afternoon. I was outside playing all day, freezing, and when I came in around 4pm, I had a cup of hot cocoa and sat down in front of the TV with a blanket. I was surprised to be watching a cartoon that wasn't all happy and silly--and was in fact dark, and moralistic. It captured my imagination. I'm sure it misses the text, and is abbreviated in all the wrong places for the Tolkien purist. But it still captures the spirit of the story, the choice to carry a burden for the good of others, the consequences of selfish, rash decisions, etc. The quality of animation leaves room for complaint. But the one place where this movie clearly rises above the new films is the voice characterizations. John Hurt is great in this. If you don't like how the character is drawn, look away, and just listen to him. His voice is extraordinary. I've seen it again many, many times and it always brings me back to that time, as a kid, thirsty for some magical adventure. It's for this reason I say 'lucky', the film is nostalgic for me so I overlook its shortcomings. But between John Hurt, and Tolkien's fantasy, it still reached me, and still does.