Ik geef deze film een 3 van de 10 omdat ik triljoenen films heb gezien en ik kan duidelijk zien hoe een intellectuele film met een geestprikkelende boodschap eruit moet zien. The Broken is beslist niet zo'n film. Ik moet toegeven dat de film me een hoop deed nadenken terwijl ik probeerde te begrijpen waar het hele gedoe toe probeerde te leiden en ondanks de verklaringen die ik in eerdere commentaren heb gelezen, leken ze alleen maar overdreven om maar één zelf in de intellectuele klasse van mensen te hebben. de foto op het omslag laat duidelijk zien dat The Broken het gebroken bovenste deel van het gezicht is dat normaal gesproken de hersenen bevat. Het is een duidelijke boodschap dat als dit deel van het lichaam eenmaal is gebroken, de rest misvormd en levenloos zal zijn. Dus je moet wachten tot de filmpersonages hun afgedwaalde kant laten zien, en dat is in geen enkele scène duidelijk, want de film begint meteen zonder enige introductie van de personages en hun leven daarvoor. Hoewel we zien dat de vader een geweer vasthoudt als zijn kinderen hem proberen te verrassen, alsof hij zich ervan bewust is dat hij vijanden heeft, is dat niet echt een sterke aanwijzing. Als de aanwijzingen meer in de film waren verwerkt, zou je kunnen zeggen dat het een meesterwerk is. Maar hoewel de film traag op gang kwam, was hij tegelijkertijd zo leeg, zonder metaforische scènes. En de hereniging van de slechte vader met de slechte Gena aan het eind is een sterk afwijzend bewijs van de existentiële boodschappen waarover sommige mensen in andere commentaren spraken. Bovendien, als Gena echt in het appartement woont, zoals haar broer haar aan het eind vertelt, hoe komt het dan dat zij de slechte is? Ik durf te wedden dat ik elke theorie over deze film kan weerleggen met zoveel vragen die maar tot één conclusie kunnen leiden: deze film is pretentieus en tijdverspilling. Het is duidelijk dat het iemand laat zien die iets probeert te maken van een zinloos mysterie dat van geen enkele waarde is. Ik ben een enorme fan van horrorfilms en vooral van de slasherfilms die sommige mensen popcornfilms noemen. Van horrorfilms wordt niet verwacht dat ze diepe boodschappen overbrengen! Ze worden geacht het prachtige masker van het leven te onthullen en je de andere donkere kant ervan te laten zien die volgens mij het waarachtigst is. Horrorfilms zouden bloed, geschreeuw, intensiteit, skeletten, lichaamsdelen en lichaamsdelen moeten bevatten. Want dat is de echte horror en die is nooit ver van de werkelijkheid. Ik heb bijna alle horrorfilms gezien en ik kan bewijzen dat ze stuk voor stuk even echt kunnen zijn als zonnebaden. Niets is onwezenlijk zolang de geest eraan heeft gedacht. De horrorfilm _Train_ bijvoorbeeld, met al dat geweld en die spanning en bijna in alles gelijk aan _Hostel_, gaat over iets heel echts dat illegaal organen verkoopt door mensen te ontvoeren in vreemde plaatsen waar niemand ernaar zou vragen of ernaar zou zoeken.<br />En zelfs als we het Broken als een film met een existentiële boodschap beschouwen, is hij nog steeds heel slecht gepresenteerd en het minst eng. Ik geef de voorkeur aan de verslavingsboodschap die in _Requiem_ wordt gepresenteerd voor een Droom die verder ging dan drugsverslaving om het feit te benadrukken dat elke vorm van verslaving, hetzij voor seks, tv, veiligheid/in de watten gelegd worden, enzovoort... Het kan zo destructief zijn en het joeg me de stuipen op het lijf. En degenen die horrorfilms altijd bekritiseren omdat ze betekenisloos en erg commercieel zijn, zijn meestal gewoon een stel mensen dat snel bang wordt en gewoon een hekel heeft aan dit genre, maar dat betekent niet dat er fans van zulke films zijn en dat ze de kijker veel te bieden hebben door de adrenaline-uitbarstingen, de extase, de leiderschapslessen (geloof het of niet!), amusement voor het allerbelangrijkste: een persoonlijk interview met de essentie van het leven, hoe lelijk en angstaanjagend die ook mag lijken: de Dood!
I give this movie 3 out of 10 because I have watched zillions of movies and I can tell clearly what an intellectual movie with a mind-teasing message should look like. Definitely, The Broken is not one of those movies. I have to admit that the movie made me think a lot trying to understand what the whole thing was trying to lead to and despite the explanations I've read in prior comments, they seemed only an exaggeration just to have one self in the intellectual league of people. the photo on the cover clearly shows that the Broken is the broken upper piece of the face which normally contains the brain. It's a clear message that once this part of the body is broken the rest will be deformed and lifeless. So, you start waiting on the movie characters to show their defected sides and this is not obvious in any of the scenes because the movie starts right away without any introduction to the characters and their lives before. Though we see the father holding a rifle when his children try to surprise him as if he is aware he has enemies but still this is not a very strong clue. Had the clues been planted more in the movie, one would have said about that it is a masterpiece indeed. But though the movie was so slow in pace, it was at the same time so empty with no metaphorical scenes at all. And the reuniting of the evil dad with the evil Gena at the end is a strong refuting evidence of the existential messages that some people spoke about in other comments. Furthermore, if Gena truly lives in the apartment as her brother tells her at the end, then how come she is the evil one? I bet I can defy any theory about this movie with so many questions that can only lead to one conclusion: This movie is a pretentious one and a waste of time. Obviously it shows someone trying to make out of a meaningless mystery something which is of no value at all. I am a huge fan of horror movies and specially slasher ones that some people call popcorn movies. Horror movies are not supposed to convey deep messages! They're supposed to uncover the beautiful mask of life and show you the other dark side of it which is the truest, I guess. Horror movies should have blood, screams, intensity, skeletons, body organs and parts. Because that is the real horror and it's never away from reality. I have watched almost all horror movies and I can prove that each one of them can be as real as the sunrising. Nothing is unreal as long as the mind had thought of. For instance, the horror movie "Train" with all the slashing and tensity of it and its similarity almost in everything with "Hostel", it speaks about a very real thing which is selling body organs illegally by abducting people in foreign places where no one would ask or search for them.<br /><br />And even if we considered the Broken a movie that has an existential message, it is still very poorly presented and the least scary. I prefer the addiction message presented in Requiem for a Dream which went beyond drug addiction to highlight the fact that any kind of addiction whether for sex, TV, safety/being pampered, etc... can be so destructive and it scared the hell out of me. And those who always criticize horror movies for being meaningless and very commercial, are usually just bunch of people who get scared easily and simply don't like this genre but this doesn't mean that there are fans of such movies and that they have a lot to offer to the viewer from adrenaline turmoils, ecstasy, leadership lessons (believe it or not!), entertainment to most importantly the face to face interview with the essence of life, as ugly and scary as it may seems, Death!