Voor Daniel Auteuil was 'Koningin Margot' veel beter. Voor Nastassja Kinski was 'Koningin Parijs' veel beter. De grootste teleurstellingen waren van Chris Menges ('CrissCross' en 'A World Apart' zijn niet te vergelijken met deze film) en van Goran Bregovic voor het gebruik van een versie van hetzelfde muzikale thema van 'Koningin Margot' voor deze film ('Attention to the end of the film'). Als dit een Amerikaanse popfilm was, zou ik me helemaal niet verbaasd voelen; maar voor een Europese film met onafhankelijke acteurs en een onafhankelijke regisseur is een soortgelijke gebruikelijke aanpak over kindermishandeling zonder oorspronkelijk inzicht heel simpel en teleurstellend. Er zijn van die slechteriken die minderjarigen ontvoeren en verkopen. Er zijn arme kinderen die een hekel hebben aan mensen die hen verkopen en wachten tot ze door iemand gered worden. En ten slotte is er die grote held die alle slechteriken doodt en die arme kinderen van slechteriken redt. Elke figuur wordt in eenvoudige zwart-wit termen getoond: het goede tegen het kwade. Bovendien kon ik vanaf het allereerste begin al begrijpen hoe het verhaal zou aflopen. Is dit het einde van de geschiedenis van kinderseksueel misbruik? Ik geloof dat de moeilijke kwestie van kindermishandeling en pedofilie veel ingewikkelder is dan hoe het in deze niet erg originele film wordt weergegeven. Ik denk dat deze film niet verontrustend was, maar wel erg teleurstellend.
For Daniel Auteuil, `Queen Margot' was much better. For Nastassja Kinski, `Paris, Texas' was much better. The biggest disappointments were from Chris Menges (`CrissCross' and `A World Apart' cannot even be compared with this one), and Goran Bregovic for use of a version of the same musical theme from `Queen Margot' for this movie (Attention to the end of the film). If this was an American pop movie, I would not feel surprised at all; but for a European film with more independent actors and director, a similar common approach about child abuse with no original insight is very simple-minded and disappointing. There are those bad guys who kidnap and sell the underage people. There are those poor children who hate people selling them and wait to be saved by someone. And finally, there is that big hero who kills all the bad guys and saves these poor children from bad guys. Every character is shown in simple black and white terms: the good versus the evil. Plus, from the very beginning, I could understand how the story would end. Is this the end of the history of child sexual abuse? I believe that the difficult issue of child molestation and paedophilia is much more complex than how it is portrayed in this not very original movie. I think this movie was not disturbing, but very disappointing.