Dit is een keiharde film van Warner Brothers, met in de hoofdrol een heel jonge Barbara Stanwyck. Stanwyck is een meester in het uitbeelden van machiavellistische koelbloedigheid, een techniek die ze elf jaar later perfectioneerde in Billy Wilders 'Double Indemnity'. Ze speelt Lily Powers, de afgeleefde dochter van een gewelddadige kroegbaas in een verstikkende staalstad. Ze is cynisch en gevoelloos geworden door jarenlange seksuele gunsten van haar vaders klanten. Als haar vader bij een explosie in een distilleerderij om het leven komt, neemt ze de goederentrein naar New York en slaapt ze zich letterlijk een weg omhoog op de bedrijfsladder van een bank.<br />Dit zou belachelijk overkomen als Stanwyck hier niet zo'n geweldige film had gemaakt. Met haar doodse blik en amorele verleidingsmethoden is het niet moeilijk te begrijpen waarom mannen verslaafd raken aan haar agressieve vleselijke lusten. Een van de jongemannen die ze onderweg verleidt, is een John Wayne met een fris gezicht, nota bene, een accountant die Jimmy McCoy heet. Het melodrama krijgt tegen het einde van de film de wind van voren met een moord-zelfmoord, een geheim baantje in Parijs om Lily het zwijgen op te leggen en de nieuwe bankdirecteur, die zo verslaafd is aan Lily dat hij bedrijfsgelden verduistert om haar in luxe te kunnen laten leven. Het teleurstellende einde is enigszins teleurstellend, maar niet voordat Stanwyck het scherm heeft geschroeid. De film heeft net als Lily's leven vreemde trekjes. Lily's vriendschap met een Afro-Amerikaanse vrouw, Chico genaamd, en de Duitse immigrant die Lily de Nietzsche-filosofie leert over het belang van het vermijden van sentimentaliteit.
This is a hard-boiled Warner Brothers film starring a very young Barbara Stanwyck. A consummate master at portraying Machiavellian cool, a technique she perfected eleven years later in Billy Wilder's "Double Indemnity", Stanwyck plays Lily Powers, the well-worn daughter of a violent speakeasy owner in a suffocating steel-town. She has been rendered cynical and numb by years of being offered up as a sexual favor to her father's customers. Once her father dies in a distillery explosion, she hops a freight train to New York and literally sleeps her way up the corporate ladder of a bank.<br /><br />This would come across as preposterous were it not for Stanwyck's blazing work here. With her dead-eyed stare and amoral seduction methods, it is easy to see why men become addicted to her aggressive carnality. One of the young men she seduces along the way is a fresh-faced John Wayne as of all things, an accountant named Jimmy McCoy. The melodrama gets heavy-handed toward the last third of the film with a murder-suicide, a hush-hush job in Paris to keep Lily quiet and the new bank president who is so addicted to Lily that he embezzles company funds to keep her in luxury. A tacked-on ending is somewhat disappointing but not before Stanwyck sears the screen. The film has curious touches like Lily's bonding friendship with an African-American woman named Chico and the German immigrant who teaches Lily about Nietzsche philosophy regarding the importance of avoiding sentimentality.