Deze film is een ander voorbeeld van de vloek van de Oost-Aziatische cinema: twee of meer afzonderlijke verhalen die in één film zijn verwerkt. Andere recensenten hebben het kennelijk ook opgepikt, want er wordt verschillende keren gerefereerd aan het 'eerste deel' en het 'tweede deel'. Hoe kun je karakterontwikkeling of een diepzinnige plot hebben als de personages en het verhaal maar zo'n korte tijd in beeld zijn? Ik genoot van het eerste deel tot het abrupt ophield (het hield niet 'op', het stopte gewoon midden in het verhaal) en werd vervangen door een stompzinnig en totaal ongelooflijk tweede deel dat zich leek te richten op een meisje dat het appartement van een man aan het opruimen en schoonmaken was (wauw! Ik verheug me op de dag dat Wong Kar Wai een fatsoenlijk script krijgt om mee te werken!
This film is another example of the curse of east Asian cinema: two or more separate stories rolled into one film. Other reviewers have obviously picked up on it as well because there are several mentions of the "first part" and "second part". How can you have any character development or a deep plot when the characters and the story are featured for such a short time? I was enjoying the first part until it abruptly stopped (it didn't "end", it just stopped in what appeared to be the middle of the story) to be replaced by an inane and totally unbelievable second part that seemed to focus around a girl rearranging and cleaning a guy's apartment (wow!) I look forward to the day when Wong Kar Wai is given a decent script to work with!