Ik zag deze film onder de slechtst mogelijke omstandigheden. Ik had al 15 minuten gemist toen ik er wakker van werd op een internationale vlucht tussen Sydney en Seoul. Ik wist niet waar ik naar keek, ik dacht dat het misschien een film van de week was, maar ik werd al snel geboeid door de rol van de hoofdrolspeelster die een jonge vrouw speelde die haar kind had ontvoerd. De premisse begon allerlei wendingen te nemen die ik niet had zien aankomen en tegen het eind van de film bladerde ik door de in-flight gids om erachter te komen wat ik net had gezien. Ik weet niet of _Secret Sunshine_ typisch Koreaanse cinema is, maar ik ga naar de dvd-winkel om meer te ontdekken.
I saw this film in the worst possible circumstance. I'd already missed 15 minutes when I woke up to it on an international flight between Sydney and Seoul. I didn't know what I was watching, I thought maybe it was a movie of the week, but quickly became riveted by the performance of the lead actress playing a young woman who's child had been kidnapped. The premise started taking twist and turns I didn't see coming and by the end credits I was scrambling through the the in-flight guide to figure out what I had just watched. Turns out I was belatedly discovering Do-yeon Jeon who'd won Best Actress at Cannes for the role. I don't know if Secret Sunshine is typical of Korean cinema but I'm off to the DVD store to discover more.