Een verschuiving in kijk is een must om van moderne Britse films te kunnen genieten, een verschuiving die hen op de een of andere manier in staat stelt om gezien te worden met hun eigen recht en hun eigen kwaliteiten in plaats van op grond van de criteria waarop Amerikaanse films worden beoordeeld. Britfilm moet erg zijn best doen om korrelig te zijn en vindt het moeilijk om het te maken, maar bij warmte kunnen Britse films de baas spelen over hun anderszins overweldigende concurrent.<br />Deze film faalt niet in inhoud, maar alleen in aansluiting op het predeccesor, zodat het allemaal gemakkelijk kan worden gezien als het werk van ster en regisseur, ergens aan het eind van hun Latijn. Het is een paar decennia later, Gregory geeft les en deze keer met twee meisjes in gedachten. Hij geeft op zijn school les in schelden tegen schendingen van de mensenrechten. Als studenten die hij heeft opgehitst schendingen in hun midden vinden, moet hij onder ogen zien dat hij niet de enige is die praat.<br />Dit is een subversieve film in die zin dat je niet het gebruikelijke wereldse personage van welke Amerikaanse film dan ook verwacht te zien doen wat hij doet, maar een naïeve jongeman die misschien nog steeds alles op het spel zet voor principes. Misschien. Maar het is in elk geval geen protestnummer, omdat het te warm is. De Amerikaanse film mag dan realistisch lijken omdat hij stedelijk en grof is, maar deze en andere Britse films van de afgelopen jaren <0xE2><0x80><0x93> de films die niet proberen Amerika te evenaren voor een diepgewortelde sensatie <0xE2><0x80><0x93> zijn echt omdat de Britse humor waarheden blootlegt.
A shift in outlook is neccesary to enjoy modern British films, one that somehow allows them to be seen in their own right and for their own qualities rather than by the criteria that American films are judged. Britfilm has to try hard to be gritty and finds it hard to make it, but at warmth British films can lord it over their otherwise overwhelming competitor.<br /><br />This film fails not in its content but only in attaching itself to the predeccesor, so allowing it to be all to easily seen as the work of star and director somewhere near the end of their tethers. It's a couple of decades later, Gregory teaching and this time with two girls on his mind. He teaches at his school railing against human rights abuses. When students he's fired up find abuses in their midst he must face whether he's just all talk.<br /><br />This is a subversive film in that there's not the usual worldly character of any American movie that you expect to do whatever he does, but a naive man boy who may still put everything on the line for principles. Maybe. It's certainly no protest-by-numbers though, being too warm. Where U.S. film may seem realistic because they're urban and gritty, this and other British films of recent years - those that don't try to match America for visceral thrills - are real because British humour reveals truths.