David Jannsen speelde in 1938 de vader van Robert Drivas, die toen, 31 (ja, ik besef dat hij eigenlijk nog maar net van de universiteit af was, maar volgens de aanwijzingen in het script is hij een lanterfanter en zit hij dus waarschijnlijk 24-25 in het script, waardoor Jannsen nog steeds op de ouderavonden van de middelbare school zit). Ik neem aan dat het AMA in 1938 een medisch wonder heeft opgeschreven. Deze film is helemaal niet zo oud geworden en nu is hij...' De grootste aantrekkingskracht van Drivas is alleen al om een foto te zien van Sin City, omstreeks 1969, met al dat onophoudelijke roken, dat rare haar (Drivas heeft een atoomkam over zijn hoofd, waardoor hij eruitziet als een goedverzorgde hippe nicht) en de trendy mode die daarbij hoorde. Als iemand het zich nog herinnert, was LV niet bepaald Londen... de stad vertroetelde in die tijd de maffia en de ouwe gokkers. Drivas komt over als een seksueel dubbelzinnige man; zijn vader denkt dat hij misschien homoseksueel is (de trieste ironie wil dat Drivas zelf op 47-jarige leeftijd aan aids is overleden) en het zeepachtige conflict komt voort uit de generatiekloof (ahum, alsof je 7 jaar een generatiekloof kunt noemen). Sonny-boy wil zijn eigen baas zijn en papa wil hem het casino in trekken (Caesar's Palace!) en hem volproppen met meisjes (inclusief de geile Edy Williams). Interessant genoeg lijkt de zoon het niet erg te vinden dat hij als homo wordt beschouwd - ongebruikelijk voor die tijd - en een leuke Brenda Vaccarro is in de buurt om platonisch van hem in zwijm te vallen. Het beetje naaktheid dat er is, is verschrikkelijk slap - precies wat nodig was om het publiek in de begintijd van het MPAA-systeem (dat toen G-M-R was, wat nu G-M-R is, wat toen G-M-R was, wat toen G-M-R was, wat toen G-M-R was, wat toen G-M-R was, wat toen G-M-R was, wat toen G-M-R was, wat toen G-M-R was, wat toen G-M-R was, wat toen G-M-R was, wat toen G-M-R was, wat toen G-M-R was, wat toen G-M-R was, wat toen G-M-R was, wat toen G-M-R was, wat toen G-M-R was, wat toen G-M-R was, wat toen G-M-R was, wat toen G-M-R was, en wat nu G-M-R is. Don Rickles is aan boord als blackjackdealer... en lijkt hem voor te bereiden op een rol als afdelingsmanager in het veel betere CASINO, twintig jaar later. Ik wil niets verklappen, maar toentertijd zouden ze met elektrisch gereedschap en een gat in de woestijn te maken hebben gehad. Op z'n best een curiositeit, heel wat anders dan Joshua Logans gebruikelijke werk. Dos/Dis.
Casting bone to pick: David Jannsen was 38 playing the father of Robert Drivas, who was then, 31 (yeah, I realize he's supposed to be just out of college, but clues in the script have him being a loafer and so he's probably 24-25 in the script--- that still puts Jannsen in parenting classes in Junior High). I assume the AMA wrote medical miracle up in their 1938 Year in Medicine. This movie hasn't aged very well at all and now it's main appeal is just to see a snap shot of Sin City, circa 1969 and all the incessant smoking, the weird hair (Drivas has an atomic comb over that makes him resemble a well-groomed hip Cousin It) and trendy fashions that went along with it. If anyone remembers, LV wasn't exactly London... the city coddled the mob and codger gamblers in those days. Drivas comes off as sexually ambiguous; his dad thinks he might be gay (in a sad irony, Drivas himself died of AIDS at 47) and the soapy conflict is from the generation gap issue (ahem, as if one may call 7 years a gap). Sonny boy wants to be his own man and dad wants to pull him into the casino (Caesar's Palace!), and plies him with girls (including the horny-for-money Edy Williams). Interestingly enough, the son doesn't seem to mind being thought of as gay--- unusual for the time and a cute Brenda Vaccarro is nearby to swoon platonically over him. What nudity there is is awfully lame--- just what was needed to pull the audience in for an 'R' rating in the early days of the MPAA rating system (which then was G-M-R[16]- and X). The editing is HORRIBLE and there's stupid-silly overdubs by The Committee (a late 60's neo-avante-garde comedy troupe that mercifully faded off the map within a couple of years). Don Rickles is on board as a blackjack dealer... seemingly preparing him for a role as a floor manager in the much better CASINO two decades later. Not to give anything away, but they would've dealt with Mr. Rickles' character with power tools and a hole in the desert back then. A curiosity at best, far from Joshua Logan's usual caliber of work. Dos/Dias. Now go watch CASINO again...