Het feit dat Richard Pryor in het begin van de jaren tachtig door een brand over straat rende, moet op de een of andere manier invloed op hem hebben gehad. Hij maakt er grapjes over dat hij er zo om kan lachen. Het leek iets te maken te hebben met de projecten die hij uitkoos. _The Toy_ is zo'n beetje de flauwste film die hij ooit heeft gekozen, afgezien van _I think Another You_ dan.<br />Een film waarin een blanke man een zwarte man voor zijn zoon koopt? Leuk stukje onderliggende politieke incorrectheid voordat _jij_ kwam. Het was het feit dat Richard helemaal sentimenteel werd dat me er ten slotte voor het einde van de film vandoor deed gaan. Ik wilde zien hoe Pryor wraak nam op die snotaap, in plaats daarvan werd het een verkeerd begrepen kinderverdriet! Gleason had tenminste zijn momenten. Negeer dat en kijk naar Pryor met Gene Wilder of een van zijn andere films uit de jaren zeventig. Dit is tijdverspilling voor elke filmkijker!
Richard Pryor's early 80s running down the street on fire incident must have affected him somehow. In his stand up,he jokes about it getting great laughs. It seemed to have done something involving the projects he chose. The Toy is about the lamest he ever chose,aside from I guess Another You.<br /><br />A movie where a white man buys his son a black man? Nice little bit of underlying political incorrectness before thee was such a thing. It's seeing Richard getting all sentimental that made me finally walk out before the end. I wanted to see Pryor get even with this brat,instead it becomes the misunderstood kid nauseum! At least Gleason had his moments. Ignore this and watch Pryor with Gene Wilder or any of his '70s stuff. This is a waste of any movie watcher's time!