Het begin tot het midden van de jaren negentig was naar mijn mening het hoogtepunt van het historische drama. De laatste Mohikanen, Braveheart, Rob Roy <0xE2><0x80><0x93> allemaal beschreven ze in hun respectievelijke periodes een duidelijke passie en intensiteit.<br />Rob Roy was een unieke en intrigerende smaakmaker van een tijd en plaats die zelden in een film worden weergegeven. Hij heeft echt alles <0xE2><0x80><0x93> interessant verhaal, geweldig acteerwerk, opmerkelijke dialogen en een adembenemend decor. Ik was vooral onder de indruk van de schijnbaar oprechte dialogen. Ik kan me voorstellen dat mensen in het begin van de achttiende eeuw zo spraken en zich zo gedroegen.<br />Iets anders dat me verbaasde was de vulgariteit van de personages. Ik vond het weerzinwekkender en schokkender, zij het vaak subtieler, dan de meeste films die zich in de moderne tijd afspelen. De film had een heel erotische en seksueel geladen ondertoon die uniek was en hoogstwaarschijnlijk in de context van die tijd ook heel realistisch.<br />Het tempo was heel strak, met nauwelijks een saai moment. Er waren veel intriges en politieke subplots die het allemaal wat ingewikkelder maakten, maar die toch niet afbreuk deden aan de hoofdverhaallijn.<br />De actie was ook heel goed gedaan en pakkend. Iets wat ik altijd opmerkelijk zal vinden, is dat er tijdens het hoogtepunt van de actie in de film helemaal geen soundtrack is. Het levert een heel gespannen, opwindende scène op, aangezien we geen muzikale aanwijzingen hebben voor de richting en de resolutie van de scène.<br />Rob Roy zal altijd hoog op mijn lijst van favoriete films blijven staan. Ik kan het iedereen aanbevelen.
The early to mid 90s were a high point, in my opinion, for the historical drama. Last of the Mohicans, Braveheart, Rob Roy - all portrayed a distinctive passion and intensity in their respective time periods.<br /><br />Rob Roy was a unique and intriguing taste of a time and place rarely represented by film. It really has everything - interesting story, great acting, remarkable dialog, and breathtaking scenery. I was particularly impressed by the apparently genuine dialog. I can imagine this is how early 18th century people spoke and behaved.<br /><br />Something else that surprised me was the vulgarity expressed by the characters. I found it to be more repulsive and shocking, albeit often more subtle, than most found in films set in modern times. The movie had a very racy and sexually charged edge to it that was unique and most likely very realistic in the context of the era.<br /><br />The pace was very tight, with hardly a dull moment. There was much intrigue and political subplots that complicated things a bit, but yet did not detract from the main storyline.<br /><br />The action was also very well done and gripping. Something that I will forever find remarkable is that during the highlight action piece in the film, there is no soundtrack whatsoever. It makes for a very tense, exciting sequence, since we have no musical cue as to the direction and resolution of the scene.<br /><br />Rob Roy will always remain high on my list of favorite films. I would recommend it to all.