Eric Stoltz levert een uitzonderlijke prestatie als Joel Garcia, een succesvolle jonge romanschrijver die uiteindelijk verlamd in een speciaal ziekenhuis belandt voor de onlangs gehandicapte die zijn nek heeft gebroken bij een wandeltocht. Terwijl hij leert omgaan met de ernst van zijn nieuwe, beperkte lichamelijke conditie, raakt Joel bevriend met de gladde, snel pratende, charmante rokkenjager Raymond (een fantastische Wesley Snipes) en de lompe, norse, racistische motorrijder Bloss (een fantastische William Forsythe), die zich bedreigd voelt door de multi-etnische verscheidenheid aan medepatiënten met wie hij een kamer moet delen. Joel krijgt ook veel steun van zijn trouwe en liefhebbende, maar getrouwde vriendin Anna (een stralende rol van Helen Hunt). Maar hij moet er nog steeds mee leren leven dat hij in zijn eentje gehandicapt is. De sleutel tot de triomf van deze opmerkelijke film is zijn prijzenswaardige koppige weigering om de ernst van wat deze mannen doormaken te bagatelliseren of te sentimenteel te maken. De regisseurs Neil Jimenez (die ook het bedachtzame en inzichtelijke script heeft geschreven) en Micheal Steinberg vertellen het verhaal met uitzonderlijke smaak, humor en warmte, en met ontwapenende eerlijkheid en nuchterheid over hoe gehandicapt zijn onherroepelijk je levensstijl verandert, en vooral je seksleven (dit punt wordt het sterkst benadrukt in een opvallende scène waarin Joel en Anna proberen te vrijen in een motelkamer, maar daar niet in slagen). Naast de verwachte ontroering levert de film ook een verrassende overdaad aan ondeugende, rauwe, aardse humor die...' De film wordt geaccentueerd door de opzwepende scène met Joel en Bloss die in het geheim een nachtelijke expeditie naar een stripclub maken. De uniforme, uitmuntende acteerprestaties zijn ook een belangrijke plus: Stoltz, Snipes, Forsythe en Hunt zijn allemaal uitmuntend, met Grace Zabriskie als Bloss' liefhebbende, beminnelijke moeder en Elisabeth Pena en William Allen Young als meelevende ziekenhuisverpleegsters. Ondanks het grimmige onderwerp blijkt de film uiteindelijk een zeer ontroerend, positief en opbeurend bewijs van de verbazingwekkende kracht en duurzaamheid van de menselijke geest. Een gewoon prachtig juweeltje van een drama.
Eric Stoltz delivers an extraordinary performance as Joel Garcia, a successful young novelist who winds up paralyzed and in a special hospital for the recently disabled after breaking his neck in a hiking accident. While learning to cope and adjust with the gravity of his new limited physical condition Joel befriends slick, fast-talking, charming womanizer Raymond (an amazing Wesley Snipes) and boorish, surly, racist biker Bloss (a terrific William Forsythe), who feels threatened by the diverse multi-ethnic array of fellow patients he's forced to share a room with. Joel also receives substantial support from his loyal and loving, but married girlfriend Anna (radiantly played by Helen Hunt). But he still must come to terms with being disabled on his own.<br /><br />This remarkable movie's key triumph is its laudably stubborn refusal to neither sanitize nor sentimentalize the severity of what these men are going through. Directors Neil Jimenez (who also wrote the thoughtful and insightful script) and Micheal Steinberg relate the story with exceptional taste, wit and warmth, specifically addressing with disarming candor and matter-of-factness how being handicapped irrevocably alters one's lifestyle, including and especially your sex life (this point is most powerfully made in a striking sequence when Joel and Anna try and fail to make love in a motel room). Besides the expected poignancy, the film further provides a surprising surplus of wickedly funny raw, earthy humor that's highlighted by the uproarious sequence with Joel and Bloss making a secret nocturnal expedition to a strip club. The uniformly superb acting qualifies as another significant plus: Stoltz, Snipes, Forsythe and Hunt are all outstanding, with stand-out supporting turns by Grace Zabriskie as Bloss' doting, amiable mother and Elisabeth Pena and William Allen Young as compassionate hospital nurses. Despite the grim subject matter, the film ultimately proves to be a very moving, positive and uplifting cinematic testament to the astonishing strength and durability of the human spirit. A simply wonderful little gem of a drama.