Er zijn een paar films die elke Horror-fan zichzelf (of zichzelf) verplicht is te zien, en Emilio Miraglia's 'La Dama Rossa Uccide Sette Volte' alias 'The Red Queen Kills Seven Times' (1972) is er beslist een van. Met Gialli en _Tales in Gothic_ _Tales_ als mijn twee favoriete subgenres in Horror, keek ik er een hele tijd naar uit om deze film te zien, en hoewel ik hoge verwachtingen had, overtrof dit meesterwerk mijn grootste verwachtingen. Miraglia's eerdere Giallo, 'The Night Evelyn Came Out of the Grave' (1971) was al een griezelige en zeer sfeervolle film die met succes Giallo met Gothic Horror vermengde, maar hij kon onmogelijk tippen aan deze persoonlijke favoriet. Het is, op zijn zachtst gezegd, een van de meest unieke en overweldigende Italiaanse horrorfilms die ooit zijn gemaakt, en geen enkele liefhebber van het genre kan zich voorstellen dat hij hem over het hoofd zou kunnen zien. Het is een ongelooflijk fascinerende Giallo met sterke gotische elementen, en 'De rode koningin' levert alles waarop je in beide subgenres kunt hopen: een inventieve en ongelooflijk meeslepende plot, een huiveringwekkende spanning, een subliem griezelig decor en een echt griezelige sfeer, griezelig weelderige kleuren, stijlvolle moorden, een briljante cast en, niet in de laatste plaats, een betoverende vrouw die de hoofdrol speelt in de adembenemend mooie Barbara Bouchet <0xE2><0x80><0x93> deze film is simpelweg een van de meest fantastische combinaties van elegante schoonheid en pure doodsangst.<br />De film begint ongelooflijk genoeg in een prachtig gotisch kasteel in Duitsland. Als kleine meisjes hebben Kitty Wildenbr<0xC3><0xBC>ck en haar zus Evelyn ruzie als hun grootvader hun het verhaal vertelt achter een ongelooflijk griezelig schilderij. Volgens de legende moet een duivelse Rode Dame om de honderd jaar naar het kasteel terugkeren en zeven mensen vermoorden. Veertien jaar later is Kitty (Barbara Bouchet) een succesvolle modefotografe geworden. Plotseling beginnen er mensen vermoord te worden... Directeur Miraglia had zijn ongelooflijke talent voor stijl, sfeer en kleurrijke griezeligheid al bewezen met 'The Night Evelyn Came Out of the Grave' en in dit juweel maakt hij nog veel effectiever gebruik van deze elementen. Het is inderdaad een feest voor de ogen en een van de meest overweldigende Italiaanse horrorfilms, zowel visueel als qua plot. Alleen al van het spookachtige schilderij in het kasteel van de Grootvader krijgt de kijker kippenvel. De Rode Dame (of Rode Koningin, zoals ze in de Engelse titel wordt genoemd) is aantoonbaar de meest duivelse figuur die ooit in een Giallo heeft rondgelopen, en het ijzingwekkende gelach waarmee de moorden worden begeleid zou op zichzelf al angstaanjagend zijn.<br />Een sexy vrouwelijke rol wordt altijd gewaardeerd, vooral in een Giallo, en deze is daar een goed voorbeeld van. De beeldschone Barbara Bouchet (een van mijn favoriete actrices) moet wel een van de mooiste dames zijn die ooit op het witte doek heeft gestaan, en ze is nog een geweldige actrice ook. Bouchets aanwezigheid heeft veel Italiaanse films tot een groot succes gemaakt, waaronder drie van de grootste cultfilms uit de jaren zeventig (1972): Milano Calibro 9 van Fernando Di Leo, Lucio Fulci's tophit Don't Torture a Duckling en dit onvergetelijke juweel. Naast de prachtige Miss Bouchet omvat de film ook de prachtige vrouwenrollen van de sexy jonge Sybil Danning, Marina Malfatti ('The Night Evelyn Came Out of the Grave') en andere schoonheden die niet bang zijn om zich voor de camera bloot te geven. De moorden zijn, net als de hele film, stijlvol en buitengewoon elegant, maar ook angstaanjagend en macaber, en sommige zijn behoorlijk bloederig. De hypnotiserende score van Bruno Nicolai is zo memorabel als het maar kan, en dat maakt de intens griezelige sfeer van de film des te spookachtiger. De plot is vernuftig ingewikkeld en zit vol dwaalsporen, de spanningsboog wordt met de minuut groter. 'The Red Queen' begint griezelig en blijft tot op de laatste seconde verbluffend. Al met al is dit een van de films waar ik niet genoeg lovende woorden voor kan vinden. 'The Red Queen Kills Seven Times' is een absoluut meesterwerk dat met gemak tot de beste van Gialli ooit wordt gerekend, en een absolute topper voor elke fan van Horror en/of Italiaanse cinema.
There are some films that every Horror fan owes himself (or herself) to see, and Emilio Miraglia's "La Dama Rossa Uccide Sette Volte" aka. "The Red Queen Kills Seven Times" (1972) is definitely one of them. With Gialli and Gothic Tales being my two favorite sub-genres in Horror, I was looking forward to seeing this film for quite a while, and even though my expectations were high, this masterpiece surpassed my greatest hopes. Miraglia's earlier Giallo, "The Night Evelyn Came Out of the Grave" (1971) was already a creepy and highly atmospheric film which successfully mixed Giallo with Gothic Horror, but it couldn't possibly compare to this instant personal favorite. "The Red Queen Kills Seven Times" is, hands down, one of the most unique and overwhelming Italian Horror films ever made, and no lover of the genre could possibly consider missing it. An incredibly mesmerizing Giallo with strong Gothic elements, "The Red Queen" delivers everything one could hope for in either sub-genre: An inventive and incredibly compelling plot, spine-chilling suspense, a sublimely uncanny setting and a genuinely creepy atmosphere, eerily lush colors, stylish murders, a brilliant score, and, not least, a ravishing female cast lead by the stunningly beautiful Barbara Bouchet - this film simply is one of the most outstanding combinations of elegant beauty and pure terror.<br /><br />The film starts out incredibly in a beautiful Gothic castle in Germany. As little girls, Kitty Wildenbrück and her sister Evelyn have been fighting when their grandfather tells them the story behind an incredibly uncanny painting: Legend has it that a fiendish Red Lady is to return to the castle every hundred years and kill seven people. Fourteen years later, Kitty (Barbara Bouchet) has become a successful fashion photographer. Suddenly, people begin to get murdered... Director Miraglia had already proved his incredible talent for style, atmosphere and colorful creepiness with "The Night Evelyn Came Out of the Grave" and he makes use of these elements even far more effectively in this gem. "The Red Queen Kills Seven Times" is a feast for the eyes indeed, and one of the most overwhelming Italian Horror films both visually and plot-wise. The haunting painting in the Grandfather's castle alone is capable of giving the viewer the goosebumps. The Red Lady (or Red Queen, as she is called in the English title) is arguably the most fiendish figure ever in a Giallo, the spine-chilling laughter that the murders are accompanied by would even be frightening on its own. <br /><br />A sexy female cast is always appreciated, especially in a Giallo, and this one is a prime example for that. The ravishing Barbara Bouchet (one of my favorite actresses) must be one of the most stunningly beautiful ladies ever to appear on screen, and she is a great actress too. Bouchet's presence has graded up many Italian flicks, among other appearances she starred in three of the greatest Cult-masterpieces of Italian 70s cinema within one year (1972): Fernando Di Leo's "Milano Calibro 9", Lucio Fulci's Giallo-highlight "Don't Torture a Duckling" and this unforgettable gem. Apart from the wonderful Miss Bouchet, the film's gorgeous female cast includes sexy young Sybil Danning, Marina Malfatti ("The Night Evelyn Came Out of the Grave"), and other beauties who are not afraid to bare it for the camera. <br /><br />As the whole film, the murders are stylish and extremely elegant, yet frightening and macabre, and some of them are quite gory. Bruno Nicolai's mesmerizing score is as memorable as it gets, and makes the film's intensely eerie atmosphere even more haunting. The plot is ingeniously convoluted and full of red herrings, the tension-level increses with each passing minute. "The Red Queen..." begins creepy and it stays stunning to the last second. Overall, this is one of the films that I cannot find enough words of praise for. "The Red Queen Kills Seven Times" is an absolute masterpiece that easily ranks among the finest Gialli ever made, and a top-priority for every fan of Horror and/or Italian cinema to see. 10/10