Japanse animators hebben een unieke vrijheid op het gebied van animatie, wat de reden is dat ze vaak in staat zijn om met dit soort films op de proppen te komen, films die uiteindelijk terechtkomen op de harde schijven van anime-fans en op de verdiepingen van studenten, maar die door vrijwel iedereen buiten het land van herkomst volledig worden genegeerd. Cat Soup is een van die films die, vanuit westers oogpunt gezien, door drugs ervaren zou moeten worden of grondig geanalyseerd. In werkelijkheid is het gewoon een prachtig gedetailleerde surrealistische reis.<br />Er is geen echte dialoog, wat het gemakkelijk maakt om door te geven aan andere geïnteresseerde partijen die niet geïnteresseerd zijn in dingen als ondertitels. Een kat en zijn halfdode (hersendode?) zusje reizen door diverse landschappen van verbeelding en associatie. Het is een algemeen thema van water, of het gebrek daaraan (misschien vanwege de kat die in het begin verdrinkt? Misschien vanwege de titel?). Er is een interessant soort Genesis-opname. Er is een varken dat zichzelf opeet. Een olifant gemaakt van water. En het is schitterend, meeslepend, opwindend en leuk <0xE2><0x80><0x93> vooropgesteld dat je er niet naar kijkt in de buurt van junks die niets visueel unieks kunnen ervaren zonder het te vergelijken met een trip. Uiteindelijk schakelt de film zichzelf uit en voegt een nieuw fascinerend zelfreflexief niveau toe aan de gebeurtenissen.<br />--PolarisDiB.
Japanese animators have a unique freedom with animation, which is why they tend to be able to come out with movies like these, movies that ultimately end up on anime-fans hard-drives and college student's floors, but get completely ignored by pretty much anybody outside of its country of origin. Cat Soup is one of those films that, from Western eyes, is supposed to be experienced on drugs or deeply analyzed. Really, it's just a beautifully detailed surrealist journey.<br /><br />There's no real dialog, which makes it easy to pass on to other interested parties uninterested in things like subtitles. A cat and his half-dead (brain-dead?) sister travel through various landscapes of imagination and association. There's a general theme of water, or lack thereof (possibly because of the cat drowning at the beginning? Possibly because of the title?). There's an interesting sort of Genesis take. There's a pig that gets to eat itself. An elephant made of water. And it's gorgeous, compelling, exciting, and fun--provided you don't watch it around druggies who cannot experience anything visually unique without comparing it to an acid trip. Eventually the movie turns itself off, adding another compelling self-reflexive level to the proceedings.<br /><br />--PolarisDiB