'Het spinneweb' is een van de vele voorbeelden van films die sterke, soms opzienbarende prestaties en hoogtepunten vertonen, maar die helaas worden verpulverd en drastisch worden vertraagd door een duistere plot en heel weinig om het publiek te boeien. De film laat Richard Widmark zien als arts die werkt in een psychiatrische inrichting waar het leven een chaos wordt door familieproblemen en een nogal belachelijk en overwerkt conflict dat eigenlijk helemaal niet zo belangrijk lijkt.<br />De plot is belachelijk. Het wordt tijd dat de instelling nieuwe gordijnen voor de ramen van de bibliotheek laat maken. Een oude vrouw wil dat haar gordijnen worden opgehangen, maar veel patiënten willen er zelf een maken. En op de een of andere manier bereikt dit belachelijke en onbedoeld krankzinnige conflict het punt waarop levens in gevaar komen en gezinnen uit elkaar vallen. Het klinkt meer als een conflict dat zich zou voordoen tussen heel jonge kinderen.<br />De vragen over de logica van de plot en of het echt zou kunnen gebeuren, zijn zo groot dat je je afvraagt of alleen een echte gek het zou kunnen geloven. Begrijp me niet verkeerd, er is niets mis met het acteerwerk. De cast die de Widmark volgt, bestaat uit andere grote acteurs, van wie er velen Academy Award-winnaars en winnaars zijn. En af en toe is er een moment in de film dat het briljant uitpakt, maar dat de stompzinnige plot over de gordijnen altijd uitsluit. Jammer genoeg is er te veel te zien van die verdomde gordijnen, waardoor de film te langzaam gaat. Veel opnamen zijn lang en gemaakt vanuit één camerapunt, waarbij het trage heen en weer lopen en het gebrek aan belangstelling van de kijkers niet opvallen.<br />In een korte analyse is 'Het spinneweb' een onherkenbare film en het wordt duidelijk waarom voor de kijkers, in feite zodra de plot in beeld komt, wat vrij snel gebeurt. Het klinkt gewoon niet leuk om naar te kijken en ik kan je vertellen dat het niet leuk is om naar te kijken.
"The Cobweb" is an example of many examples of movies that feature strong, sometimes noteworthy performances and high points, but unfortunately are shattered and slowed down drastically by a murky plot and very little to interest the audience. It stars Richard Widmark as a doctor working at a mental institution whose life becomes in turmoil due to family problems and a rather ludicrous and overworked conflict that really seems like no big deal at all.<br /><br />The plot is preposterous. Its time for the institution to get new drapes for the library windows. One old woman wants to have her drapes put over them, but a lot of the patients want to make their own. And somehow, this ridiculous and unintentionally loony conflict breaks out into the point where lives are in danger and families start to fall apart. It sounds more like a conflict that would occur between very young children.<br /><br />The questioning of the logic of the plot and whether it could really happen is so massive that one wonders if only a real-like lunatic could buy it. Don't get me wrong, there's nothing wrong with the acting. The cast following Widmark is composed of other great actors, many of them Academy Award-nominees and winners. And there is occasionally a moment in the film that works out brilliantly, but it always excludes the stupid plot about window drapes. Unfortunately, there is too much about the doggone drapes and thus, the movie slows down. A lot of the takes are long and done from one camera viewpoint, adhering to the slow pacing and lack of viewing interest.<br /><br />In a short analysis, "The Cobweb" is an unrecognized film and it becomes obvious why to the viewers basically as soon as the plot comes into focus, which it does pretty quickly. It just really doesn't sound like much fun to watch and I tell you that it is not much fun to watch.