Ik heb onlangs naar _Belle Epoque_ gekeken en vond hem geweldig omdat hij een Oscar won voor de beste buitenlandse taalfilm. Ik was een beetje onder de indruk van de voorspelbaarheid en de eenvoud van de film. Misschien was het conflict dat ik had dat de plot van een man die voor mooie vrouwen valt en uiteindelijk voor het brave meisje valt zo vaak is gebruikt. Afgezien van de voorspelbaarheid van de plot voelden sommige scènes in de film echt misplaatst bij de verhaallijn (ex. een bepaalde gebeurtenis op de bruiloft). Soms was de film een beetje prekerig.' Het enige wat aan de film klopte, waren de leuke momenten, het decor en het personage van Violeta die een sterke, onafhankelijke vrouw was in tijden dat vrouwen niet echt met die eigenschappen in verband werden gebracht.
I recently watched Belle Epoque, thinking it might be wonderful as it did win an Oscar for Best Foreign Language Film. I was a bit underwhelmed by the predictability and simplicity of the film. Maybe the conflict I had was that from the time the movie was filmed to now, the plot of a man falling for beautiful women and eventually falling for the good girl has been done so many times. Aside from predictability of the plot, some scenes in the film felt really out of place with the storyline (ex. a certain event at the wedding). At times the film was a bit preachy in it's ideas and in relation to the Franco era the film was set in and the Church. The only thing the film had going for it was the cutesy moments, the scenery, and the character of Violeta being a strong, independent woman during times when women were not really associated with those characteristics.