Ik moet toegeven dat er maar weinig boeken met bijbehorende films zijn die ik daadwerkelijk heb gelezen voordat ik naar de bioscoop ging. _Negentienvierentachtig_ is toevallig een van die zeldzame gevallen. Het boek was geweldig. Het was meeslepend en op een interessante manier profetisch. Maar de film was gewoonweg waardeloos. Het is veruit de slechtste film die ik ooit heb gezien. De enige reden waarom ik hem na de eerste 5 minuten niet uitzette, was het feit dat het kijken naar de film de helft was van een tweedelige opdracht voor een klas. Hij was donker en grotesk, maar deed niets om de juiste sfeer te creëren. Het acteerwerk was niet beter dan gemiddeld, en gezien het feit dat er niet veel te acteren viel, was dit een ernstige teleurstelling. Het boek, bijvoorbeeld, gaf me niet de indruk dat Winston niet in staat was om meer dan één lettergreep per keer uit te brengen. Saai, verwarrend en visueel onaantrekkelijk als het was, had de film het boek volledig geabsorbeerd.
I must admit, there are few books with corresponding movies that I have actually read before seeing the cinematic adaptation. Nineteen Eighty-Four happens to be one of those rare cases. The book was great. It was immersive and interestingly prophetic. But the movie just plain sucked. It is easily the worst film I have ever seen. The only reason I didn't turn it off after the first 5 minutes was the fact that watching the movie was half of a two-part assignment for a class. It was dark and grotesque, but did nothing in the way of achieving the proper atmosphere. The acting was nothing above average, and considering the fact that there wasn't much to act out, this was severely disappointing. The book, for example, didn't give me the impression that Winston was unable to blurt out more than a single syllable at a time. Boring, disturbing, and visually unappealing, the movie totally cannibalized the book. Wait a second...Isn't it British?