De burgerwacht is al heel lang een fascinatie voor het publiek, omdat het een gevoel van snelle, zekere gerechtigheid oproept; goed zegeviert over kwaad en de slechterik krijgt zijn verdiende loon. Het is in feite een van de dingen die het personage van Dirty Harry Callahan (zoals gespeeld door Clint Eastwood) zo populair hebben gemaakt. Hij draagt een penning en werkt binnen de wet, maar in zijn hart is Harry een burgerwacht die op zijn manier rechtspreekt, wat hem vaak in conflict brengt met zijn eigen superieuren en de criminelen die hij achtervolgt. Maar het is juist wat het publiek aantrekt; iedereen die...' Harry is nooit vastgelopen in bureaucratische onzin, vindt het heerlijk om iemand door de bureaucratie te zien glippen en aan de slag te zien gaan <0xE2><0x80><0x93> ook al is het alleen maar op het scherm. En die voldoening die hij put uit het zien dat er recht wordt gedaan <0xE2><0x80><0x93> en snel <0xE2><0x80><0x93> is een van de elementen die _UnSudden Impact_, geregisseerd door en met Eastwood, zo succesvol maken. In dit vierde deel van de serie komt Harry tijdens zijn werk aan een moordzaak een bonafide burgerwacht tegen, iemand wiens soort gerechtigheid parallel loopt aan de zijne, met één uitzondering: wie het ook is, hij draagt beslist geen penning. <br />Op zijn eigen onnavolgbare manier is inspecteur Callahan weer eens aan de slechte kant van het bureau beland en krijgt hij opdracht vakantie op te nemen. Dat doet hij, zoals alleen Dirty Harry dat kan. In een klein stadje ten noorden van San Francisco zit Harry midden in een moordzaak, die hij al snel in verband brengt met een recente moord in San Francisco, vanwege de unieke werkwijze van de dader. Om onverklaarbare redenen ondervindt Harry weerstand van de plaatselijke politiecommissaris, Jannings (Pat Hingle), die hem aanraadt zijn grote-stadstactieken en -methoden elders onder te brengen. Harry laat zich echter niet ontmoedigen en zet zijn onderzoek voort, waarbij hij uiteindelijk een beeldschone en getalenteerde jonge kunstenares inschakelt, Jennifer Spencer (Sondra Locke). Geleidelijk aan ontdekt Harry een verband tussen de slachtoffers, maar de brandende vraag is: hoe past Jennifer Spencer in het plaatje?<br />Eastwood is hier in topvorm, zowel voor als achter de camera, en het is zonder meer de op een na beste van de vijf-filmserie, vlak achter de oorspronkelijke Dirty Harry.' Het was zeven jaar geleden dat Harry voor het laatst een film had aangeboden (The Enforcer, 1976), maar Eastwood neemt het personage meteen weer over met gemak en hernieuwde energie. Eastwood is in staat de essentie van, niet alleen zijn eigen karakter, maar ook die 'kracht' die deze films zo succesvol maakte, te hervinden, en dat doet hij door het terrein te kennen en een continuïteit te creëren die die kloof van zeven jaar tussen de jaren 3 en 4 vrijwel uitwist. Net als bij alle films die hij regisseert, kiest Eastwood een doelbewust tempo dat perfect bij dit materiaal past en net genoeg spanning creëert om het van begin tot eind interessant en meeslepend te houden.<br />Het scenario, van Joseph Stinson, is goed geschreven en in die kenmerkende Dirty Harry-stijl geschreven; de dialoog is gevat en het verhaal zelf (ontstaan door Charles B. Smith) is de meest aangrijpende sinds Dirty Harry's oorspronkelijke film, omdat de film met succes probeert in te spelen op de zeer persoonlijke aspecten van het drama, in plaats van alleen op de actie. De personages zijn goed getekend en overtuigend, en dit is natuurlijk de film die ons een van Harry's beste catchphrases heeft opgeleverd:'_BadGo, go, make my day..._ '<br />Als Harry belichaamt Clint Eastwood perfect alle elementen die zijn personage zo populair maken: hij leeft volgens een persoonlijke morele code, een waarachtig individu dat is gemaakt van het soort materiaal dat we ons voorstellen als dat van de pioniers die dit land hebben gesticht en Amerika hebben gemaakt tot wat het nu is. Harry is de verpersoonlijking van het gevoel van vrijheid en rechtvaardigheid waarnaar we allemaal streven en dat we zo dierbaar is, misschien wel meer dan ooit. Wie we ook zijn of waar we ook vandaan komen, er is onmiskenbaar een deel van ons dat Harry wil zijn, of hem in elk geval om zich heen wil hebben. _Dirty Harry_ is een icoon van de filmwereld en het is onmogelijk om je voor te stellen dat iemand anders dan Eastwood hem zou spelen; Eastwood is zonder enige twijfel _Dirty Harry_, net zoals Sean Connery James Bond en Basil Rathbone is, Sherlock Holmes.<br />Sondra Locke is heel effectief in de rol van Jennifer Spencer, een jonge vrouw die onrecht is aangedaan en uit is op wraak, of, zoals zij het ziet, onrechtvaardigheid.' Ze slaagt erin een harde vastberadenheid, vermengd met kwetsbaarheid in haar karakter te leggen, met een overtuigende introspectieve benadering die ver uitstijgt boven wat kenmerkend is voor het destructieve genre. Zelfs te midden van al het geweld blijft Locke zich concentreren op Jennifer en de traumatische gebeurtenissen die haar tot dit stadium van haar leven hebben gebracht. Haar rol is een perfecte aanvulling op Eastwoods Harry en wordt, in filosofie en in daad, iets van zijn tegenhanger.<br />In ondersteunende rollen vallen twee voorstellingen op: Paul Drake als Mick creëert de beste neppsycho sinds Andy Robinsons dynamische vertolking van de seriemoordenaar in de oorspronkelijke Dirty Harry.' In feite heeft Drake maar heel weinig tijd op het witte doek, maar zijn aanwezigheid is echt onthutsend, geloofwaardig en overtuigend, wat bijdraagt aan de diepgewortelde reactie van het publiek. Dit is de man voor wie je niet kunt wachten om te zien hoe Harry hem uiteindelijk te grazen neemt. Ook effectief is Audrie J. Neenan, die van haar personage Ray Parkins de belichaming maakt van het spreekwoordelijke 'wilde leven', die je in elke bar in elke stad kunt vinden. Het is een voorstelling die een diepgewortelde reactie oproept, en het draagt sterk bij aan de geloofwaardigheid van de film, omdat het die noodzakelijke mate van realisme verschaft.<br />De bijrollen zijn Albert Popwell (Horace), Mark Kevloun (Bennett) en Nancy Parsons (mevrouw Kruger). Met een perfecte combinatie van drama en actie geeft _UnSudden Impact_ gerechtigheid die een bevredigend respijt van de werkelijkheid is; de perfecte gerechtigheid van een niet zo perfecte wereld, die zorgt voor een bevredigende filmervaring.
The vigilante has long held a fascination for audiences, inasmuch as it evokes a sense of swift, sure justice; good triumphs over evil and the bad guy gets his deserts. It is, in fact, one of the things that has made the character of Dirty Harry Callahan (as played by Clint Eastwood) so popular. He carries a badge and works within the law, but at heart, Harry is a vigilante, meting out justice `his' way, which often puts him in conflict with his own superiors, as well as the criminals he's pursuing. But it's what draws the audience; anyone who's ever been bogged down in bureaucratic nonsense of one kind or another, delights in seeing someone cut through the red tape and get on with it-- even if it's only on the screen. And that satisfaction derived from seeing justice done-- and quickly-- is one of the elements that makes `Sudden Impact,' directed by and starring Eastwood, so successful. In this one, the fourth of the series, while working a homicide, Harry encounters a bona fide vigilante at work-- an individual whose brand of justice parallels his own, with one exception: Whoever it is, he's definitely not carrying a badge.<br /><br />In his own inimitable way, Inspector Callahan has once again ended up on the bad side of the department and is ordered to take some vacation time. So he does; as only `Dirty Harry' can. In a small town north of San Francisco, Harry finds himself smack dab in the middle of a homicide case, which he quickly links to a recent murder in San Francisco because of the unique M.O. employed by the perpetrator. Unaccountably, Harry encounters resistance from the local Police Chief, Jannings (Pat Hingle), who advises him to take his big city tactics and methods elsewhere. Not one to be deterred, however, Harry continues his investigation, which ultimately involves a beautiful and talented young artist, Jennifer Spencer (Sondra Locke). Gradually, Harry discovers a link between the victims; the burning question, though, is where does Jennifer Spencer fit into the picture?<br /><br />Eastwood is in top form here, both in front of and behind the camera, and it is arguably the second best of the five-film series, right behind the original `Dirty Harry.' It had been seven years since the last `Harry' offering (`The Enforcer,' 1976), but Eastwood steps right back into the character with facility and renewed vigor. And this one definitely benefits from having him in the director's chair, as he is able to recapture the essence of, not only his own character, but that `spirit' that made these films so successful, and he does it by knowing the territory and establishing a continuity that all but erases that seven year gap between #s 3 and 4. As with all the films he directs, Eastwood sets a deliberate pace that works perfectly for this material and creates just enough tension to keep it interesting and involving from beginning to end. <br /><br />The screenplay, by Joseph Stinson, is well written and formulated to that distinctive `Dirty Harry' style; the dialogue is snappy and the story itself (conceived by Charles B. Pierce and Earl E. Smith) is the most engaging since the original `Dirty Harry,' as it successfully endeavors to play upon the very personal aspects of the drama, rather than entirely upon the action. The characters are well drawn and convincing, and, of course, this is the film that gave us one of Harry's best catch-phrases: `Go, ahead-- make my day...'<br /><br />As Harry, Clint Eastwood perfectly embodies all of the elements that make this character so popular: He lives by a personal moral code, a true individual made of the kind of stuff we envision as that of the pioneers who settled this country and made America what it is today. Harry personifies that sense of freedom and justice we all strive for and hold so dear, possibly more so today than ever before. No matter who we are or where we come from, there's undeniably a part of us that wants to be Harry, or at least have him around. `Dirty Harry' is an icon of the cinema, and it's impossible to envision anyone but Eastwood portraying him; for better or worse, Eastwood `is' Dirty Harry, without question, just as Sean Connery is James Bond and Basil Rathbone, Sherlock Holmes.<br /><br />Sondra Locke is entirely effective here in the role of Jennifer Spencer, a young woman wronged and out for vengeance, or as she sees it, `justice.' She manages to bring a hard-edged determination laced with vulnerability to her character, with a convincing, introspective approach that is far beyond what is typical of the `action' genre. Even amid the violence, Locke keeps her focus on Jennifer and the traumatic events that have brought her to this stage of her life. Her portrayal makes a perfect complement to Eastwood's Harry, and becomes, in philosophy and deed, something of his counterpart.<br /><br />In supporting roles, two performances stand out: Paul Drake, as Mick, creates the best `psycho' since Andy Robinson's dynamic portrayal of the serial killer in the original `Dirty Harry.' With actually very limited screen time, Drake establishes a genuinely disconcerting presence that is believable and convincing, which adds much to the purely visceral response of the audience. This is the guy you can't wait to see Harry take care of in the end. Also effective is Audrie J. Neenan, who makes her character, Ray Parkins, the epitome of the proverbial `low life,' who can be found in any bar in any city. It's a performance that evokes a gut-level response, and it adds greatly to the credibility of the film, in that it helps provide that necessary sense of realism.<br /><br />The supporting cast includes Albert Popwell (Horace), Mark Kevloun (Bennett) and Nancy Parsons (Mrs. Kruger). With a perfect blend of drama and action, `Sudden Impact' dispenses justice that is a fulfilling respite from reality; the perfect justice of a not-so-perfect world, that makes for a satisfying cinematic experience. 9/10.