Ik ben een groot liefhebber van het ware-misdaadgenre, maar ik kon niet naar dat verrotte stuk luisteren. Het was bijna alsof Dahmer als erotische film was bedoeld, tot en met de pornofilmmuziek. Je zag niet wat Dahmer dreef, je verkende niet wie zijn slachtoffers waren. Alleen maar: 'Moet je zien hoe eng die vent is.' En ik moet de filmmakers één ding nageven: hun Dahmer is het engste wat ooit op het witte doek is vertoond.
I'm a big fan of the true crime genre, but I couldn't sit through this putrid piece. It was almost as if Dahmer was intended as erotica, down to the porn-flic soundtrack. There was no look at what made Dahmer tick, no exploration of who his victims were. Nothing but "Look at how creepy this guy is." And I have to give the filmmakers this much -- their Dahmer is the creepiest thing ever to disgrace the screen.