Ten slotte kreeg ik de beruchte 'IJstijd' te zien. Afgezien van het feit dat hij misschien niet zo geestig is als ik had gehoopt na het zien van de briljante sarcast, kan ik er geen slecht woord over zeggen. Zeker, het is niet zo glamoureus als een Disney-productie (behalve dan dat het Fox' eerste poging is tot een lange CG-film), maar het heeft een enorm hart en bij sommige gelegenheden (zoals de blik in Manfreds ogen nadat we een glimp van zijn trieste verleden hebben opgevangen) stond ik op het punt in tranen uit te barsten. Maar toen ze de baby met zijn vader herenigden, kon ik me niet langer inhouden. Een film die geen enkele moeite heeft met de dunne lijn tussen sentimenteel en cliché en erin slaagt om er meer dan het beste uit te halen; het eindresultaat is een van de meest ontroerende animatiefilms die ik ooit heb gezien. Grote, grappig uitziende personages die snel op je afkomen (en die ook nog eens geweldige stemmen hebben) en veel grappige, memorabele scènes, vooral namens Scrat, maken de film meer dan genoeg reden om hem te proberen. Plus de Dodo-scène, mijn favoriete grappige scène uit 2002.<br />Ik snap het echt niet, maar om de een of andere reden ziet het ernaar uit dat CG-animatie in de toekomst de overhand zal krijgen. Maar als het alleen maar betekent dat er meer van dit soort films komen (en wie kan de creaties van Pixar vergeten) dan vind ik het niet echt erg, voorlopig tenminste niet.
Finally I got to see the infamous "Ice Age". Apart from maybe not being as dead funny as I'd hoped for after seeing the brilliant teaser there is not a bad word I can say about it. Sure, it's not as glamorous as a Disney production(besides, it is Fox's 1st attempt at a full length CG movie) but it's got immense heart and on some occasions(like the look in Manfred's eyes after we see the sad glimpse of his past) I found myself on the verge of tears. But when they reunited the baby with its father I just couldn't hold them in anymore. A movie that has no trouble walking on the thin line of sappy and cliché and manages to bring more than the best out of it; the end result being one of the most touching animated creations I have ever seen. Great funny looking characters that quickly grow on you(and great voice talents as well) and many funny memorable scenes, especially from Scrat's behalf make the movie more than enough reason to give it a go. Plus the Dodo scene, which is my personal favorite funny scene of 2002.<br /><br />I honestly don't get it, but for some reason it really looks like CG animation will be taking the upper hand in the future. But if it just means that there will be more movies like this one (and who can forget Pixar's creations) then I don't really mind, at least for now. 9/10