Ik deed wat onderzoek naar die film en ontdekte een website die beweerde dat het in feite een inside joke was over de Greenwich Village-wereld van na de Tweede Wereldoorlog, vol homo's en lesbiennes. Met uitzondering van Stewart en Novak vertegenwoordigden de tovenaars en heksen die alternatieve levensstijl. John van Druten, de schrijver van het toneelstuk, was kennelijk homoseksueel en kende Greenwich Village goed. Dat vond ik ironisch, want ik zag Bell, Book and Candle voor het eerst in de bioscoop toen ik in de vijfde of zesde klas zat, alleen maar omdat mijn ouders me meenamen. Het was moeilijk om me naar een film te krijgen waar geen paarden, machinegeweren of buitenaardse monsters in voorkwamen, en ik was van plan me te vervelen. Maar ik herinner me wel het moment waarop Jimmy Stewart Kim Novak op het dak van het Flatiron-gebouw omhelsde en zijn hoed wegsmeet terwijl de camera hem op de voet volgde. Naarmate het glorieuze liefdesthema van George Duning aanzwol, kreeg ik plotseling het gevoel hoe het was om verliefd te worden. De eerste tekenen van romantische/seksuele liefde lieten me verdwaasd achter toen ik het theater verliet. Ik weet zeker dat ik niet de enige prepuberale jongen ben die werd verleid door Kim Novaks opzienbarende, directe blik. Het is ironisch dat een homoseksuele parabel de heteroseksuele puberteit bij zovelen van ons heeft doen ontbranden. '... en gisteravond heb ik de film nog eens bekeken en diezelfde gevoelens kwamen weer boven toen ik die hoed vijftig jaar later zag neerkomen...'
I researched this film a little and discovered a web site that claims it was actually an inside joke about the Post WWII Greenwich Village world of gays and lesbians. With the exception of Stewart and Novak, the warlocks and witches represented that alternative lifestyle. John Van Druten who wrote the stage play was apparently gay and very familiar with this Greenwich Village. I thought this was ironic because I first saw Bell, Book and Candle in the theater when I was in 5th or 6th grade just because my parents took me. It was hard to get me to a movie that didn't include horses, machine guns, or alien monsters and I planned on being bored. But, I remember the moment when Jimmy Stewart embraced Kim Novak on the top of the Flatiron building and flung his hat away while the camera followed it fluttering to the ground. As the glorious George Duning love theme soared, I suddenly got a sense of what it felt like to fall in love. The first stirrings of romantic/sexual love left me dazed as I left the theater. I am sure I'm not the only pre-adolescent boy who was seduced by Kim Novak's startling, direct gaze. It's ironic that a gay parable was able to jump-start heterosexual puberty in so many of us. I am in my late 50's now and re-watched the film yesterday evening and those same feelings stirred as I watched that hat touch down fifty years later . . .