Een jonge advocaat wordt naar een afgelegen gebied gestuurd om de nalatenschap van een onlangs overleden cliënte af te wikkelen. Als hij daar aankomt, merkt hij dat hij niet bepaald welkom is bij de plaatselijke dorpelingen en dat zijn overleden cliënte niet geliefd was. Om de zaken te bespoedigen besluit hij uit de plaatselijke herberg te vertrekken en zich in haar huis te vestigen, een huis dat gewoonlijk in mist gehuld is en alleen bereikbaar is via een dam die het grootste deel van de dag door de zee wordt geblokkeerd. Als hij daar eenmaal is, krijgt hij visioenen van een vrouw in het zwart, is ze echt of denkbeeldig, wordt hij ook onderworpen aan de bloedstollende kreten van een wezel en een kind dat kennelijk in het moeras verdrinkt, die gebeurtenissen eisen hun tol van hem en hij wordt al snel doodsbang. De atmosferische tv-bewerking van een beroemd toneelstuk van Susan Hill, dat het eerste derde deel van de film gebruikt om zijn personages op te bouwen, voordat het naar het griezelige landhuis verhuist, het slechte kleurcontrast maakt de tv-wortels meteen duidelijk, dit had echt in zwart-wit moeten zijn, maar als spookverhaal heeft het toch een paar verwarrende momenten gehad, hoewel ik moet zeggen dat ik, na zo lang te hebben gewacht om het te zien, toch een beetje onder de indruk was.
A young solicitor in sent to a remote area to wrap up the estate of a recently deceased client. When he arrives he finds that he is made less than welcome by the local villagers and that his deceased client was not liked. To speed things up he decides to move from the local inn and take up residence in her home, a house that is usually fogbound and approached only by a causeway that is blocked off by the sea most of the day. Once there he sees visions of a woman in black, is she real or imaginary,he is also subjected to the blood curdling cries of a woamn and child apparently drowning in the marshes, these events take their toll on him and he soon becomes quite terrified. Atmospheric TV adaptation of a famous play by Susan Hill, that spends it first third building up its characters, before moving to the creepy country house, its poor colour contrast give away its TV roots immediately, this really should have been in black & white, but still as a ghost story it had a couple of unsettling moments, still though after waiting so long to see it I must say I was sadly just a little underwhelmed.