Er is weinig om je over op te winden in 'Dan in het echte leven'. Om te beginnen is de hele opzet ongelooflijk gekunsteld. Geloofden jullie echt dat Marie tijdens dat eerste lange gesprek in het restaurant niet aan Dan zou hebben verteld waar ze naartoe ging? En aangezien Dan tijdens dat gesprek het woord voerde, waarom zou ze zich dan zo tot hem aangetrokken voelen? Ik ben er trouwens nooit achter gekomen waarom Marie zich gedurende de hele film zo tot Dan aangetrokken voelde. Hij is erg narcistisch en doet weinig om ons ervan te overtuigen dat hij echt een goeie vent is (hij liegt bijvoorbeeld tegen Marie in de boekwinkel, maakt zijn broer belachelijk over zijn vroegere vriendinnetjes en probeert Marie jaloers te maken met een 'blinde date'). In de echte wereld is Dan traag van begrip, sentimenteel en manipulatief. Zelfs vrouwenfilms als The Jane Austen Book Club halen hogere cijfers dan deze voorspelbare 'huilfilm'.
There's little to get excited about "Dan in Real Life". First off, the whole setup is incredibly contrived. Did you really believe that during that very long first meeting conversation at the restaurant, Marie wouldn't have told Dan where she was going? And since Dan did all the talking during that conversation, why would she be so attracted to him? For that matter, I never figured out why Marie was so attracted to Dan throughout the movie. He's very narcissistic and does little to convince us that he's truly a good guy (for example he lies to Marie in the bookstore, ridicules his brother about his past girlfriends and tries to make Marie jealous with a 'blind date'). There's more contrivance such as that ridiculous scene at the bowling alley where Dan and Marie are caught making out by the whole family. Yeah like that could really happen. Dan in Real life is slow-paced, sappy and manipulative. Even chick flicks like The Jane Austen Book Club get higher marks than this predictable "tearjerker".