Lil Bush is een tekenfilmserie van 30 minuten die bestaat uit afleveringen van 215 minuten die worden uitgezonden op Comedy Central. De serie speelt zich af in een fictief, cartoonachtig Washington D.C. en concentreert zich rond de satirische, kinderlijke beeltenissen van George W. Bush, Condoleeza Rice, Donald Rumsfeld en Dick Cheyney. Andere politici worden op dezelfde manier bespot, en treden op als bijfiguren.<br />De piloot van de kleine Bush bleek, in overeenstemming met de verwachtingen van deze commentator, een nogal oppervlakkige en esoterische productie te zijn, die nauwelijks voldoet aan de belofte die eruit spreekt: een satirische blik op de huidige presidentiële regering. Hoewel men moet toegeven dat de premisse van de show enige verdienste heeft, ook al is het moeilijk voor te stellen dat een show die vrijwel geheel gebaseerd is op de denigrerende bejegening van één enkele politieke figuur, het zou overleven om na zijn ambtstermijn nog episodes te produceren, heeft de uitvoering, die in het gunstigste geval kan worden omschreven als slordig en in het slechtste geval ronduit afschuwelijk, het weinige potentieel dat de show had, ontsierd.<br />Lil Bush, dat technisch gesproken als'satire' kan worden omschreven, heeft de neiging het gebruik van het specifieke gereedschap van de komedie te negeren om zijn doelwitten op uitzonderlijk vulgaire (maar niet bijzonder originele, onderhoudende of grappige) wijze te sarren. Het voortdurend zwakke schrift bestaat vaak uit weinig meer dan het optekenen van Bush/Cheney-grappen die je elders tot vervelens toe hebt gehoord en die je allemaal in een blok van 30 minuten op de televisie zet. Als zodanig waren de meeste grappen van de schrijvers schaamteloze clichés, waarvan sommige al meer dan 6 jaar in de openbaarheid waren. De vergelijking van de vice-president met Darth Vader, bijvoorbeeld, mag dan de eerste 300 keer grappig zijn geweest dat je hem hebt gehoord in de Daily Show/Colbert Report/Letterman/Conan O'Brien/Leno monoloog/elke andere late-avond-talk-show, maar hier is hij niet grappig. De plot lijkt eenvoudig te bestaan als een middel om de oude, vermoeiende Bush-grappen, die de schrijvers het middelpunt van het programma hebben gemaakt, te illustreren.<br />Ter verdediging van de show kan worden aangevoerd dat als de schrijvers in een werkelijk originele grap durven te schrijven (wat een zeldzaamheid schijnt te zijn), die vaak enigszins humoristisch is. Als de show zijn diepgang een beetje zou vergroten en zijn personages in nieuwe situaties zou plaatsen, exotische situaties, in plaats van dezelfde oude fouten en'moerassen' die door de regering Bush in stand zijn gehouden, zodat ze niet steeds weer op dezelfde oude Bush-grappen hoeven te vertrouwen, zou de show misschien enigszins draaglijk worden gevonden, en misschien zelfs vernieuwend. Uiteindelijk is het moeilijk vast te stellen welke tekortkoming de serie _Lil Bush_ de meeste schade berokkent: het duidelijke gebrek aan originaliteit en de zwakke kwaliteit van het schrijfwerk, of de pijnlijk bekrompen ambities. Het is redelijk te veronderstellen dat _Lil Bush_ in staat zal zijn een kleine basis van linkervleugelfans te onderhouden, dat wil zeggen, als ze in staat zijn het uitzonderlijk slechte schrijfwerk te verdragen; zolang het programma de regering-Bush maar grondig blijft verwijten. Niettemin zal de meerderheid van de kijkers het programma spoedig herkennen voor wat het werkelijk is, een zwakke en zinloze vulgaire poging tot satire, en afstemmen op iets intellectuelers, misschien _The Price is Right_.
Lil Bush is a 30 minute cartoon show comprised of 2 15 minutes episodes shown on Comedy Central. It takes place in a fictional, cartoonish Washington D.C., and centers around the satirical, childish representations of George W. Bush, Condoleeza Rice, Donald Rumsfeld and Dick Cheyney. Other politicians are also satirized in the same manner, and act as minor characters.<br /><br />The pilot of little Bush, much to this commentator's expectations, proved to be a rather shallow and esoteric production, which barely delivers on its featured promise: a satirical look at the current presidential administration. While one must admit that premise of the show does have SOME merit, even though it would be hard to imagine a show based almost completely of the denigration of a single political persona would survive to continue to produce episodes after his term of office expired, execution that can only be described as sloppy at best, and downright awful at worst, has marred what little potential the show had.<br /><br />Lil Bush, which may be technically classified as "satire", tends to disregard its actual use of the particular tool of comedy in order to lambaste its targets in exceptionally vulgar (but not particularly original, entertaining, or funny) ways. The show's consistently weak writing often consists of little more than recording Bush/Cheney jokes heard elsewhere ad nauseam and placing them all in a single 30 minute block of television. As such, most of the jokes that presented by the writers were shameless clichés, some of which that been in public circulation for more than 6 years already. Comparing the Vice President to Darth Vader, for example, may have been funny in the first 300 times one has heard it on the Daily Show/Colbert Report/Letterman/Conan O'Brien/Leno monologue/any late-night-talk-show-ever, but it is not funny here. As if that were not enough, the show's plots seem to exist simply as a means to advance the same old, tiresome Bush jokes that the writers have made the center of the program.<br /><br />In the show's defense, when the writers dare to write in a truly original joke (which seems to be a rarity) it is often somewhat humorous. If the show were to expand its depth somewhat, and place its characters into new situations, exotic situations, rather than the same old mistakes and "quagmires" perpetuated by the Bush administration, therefore not having to rely on the same old Bush jokes over and over again, the show might be considered somewhat tolerable, and possibly even innovative.<br /><br />Ultimately, it is difficult to ascertain which shortcoming causes the Lil Bush series the most damage; its clear lack of originality and weak writing quality, or its painfully narrow minded ambitions. It is reasonable to expect that Lil Bush will be able to maintain a small base of left wing fans, that is, if they are able to endure the exceptionally poor writing; so long as the program continues to lampoon the Bush administration thoroughly. Even so, the majority of viewers will soon recognize the program for what it really is, a weak and pointlessly vulgar attempt at satire, and tune out in search of something more intellectually stimulation; The Price is Right, perhaps.