In het jaar 1995, toen zo veel mensen spraken over de grote première van _BREVEHEART_ van Mel Gibson, zag ik ook een andere mooie, maar onderschatte film over de Schotse geschiedenis, _ROB ROY_. Hoewel het een heel andere film is, vooral vanwege de historische periode waarin het verhaal zich afspeelt, heeft _ROB ROY_ veel gemeen, niet alleen met het fantastische _BREVEHEART_, maar ook met de geest van de epische films.<br />Het is een film met soortgelijke thema's, zoals vechten voor waardigheid, moed, eer, wraak, en het feit dat familie de sleutel tot geluk is. Hij leidt ons ook naar de gelukzaligheid van de Schotse hooglanden, waar de menselijke ziel zijn rust vindt in de pracht en praal van de natuur. Robert Roy MacGregor (Liam Neeson), de hoofdfiguur is een ware held (zo universeel in epos), een soort van 'Schotse Robin Hood' die zijn best doet om zijn volk uit de onderdrukking te leiden die is opgelegd door kille lords. Hoewel hij zijn situatie verergert door de daden, veel moet lijden, blijven er twee dingen ontegenzeggelijk in zijn hoofd rondspoken: EER dat hij door zichzelf en LIEFDE aan zijn vrouw Mary MacGregor (Jessica Lange) geeft. Dat leidt hem naar onverwachte gebeurtenissen...<br /><br />Afgezien van de interessante inhoud en de vrij levendige actie, is de film gevuld met werkelijk verbluffende beelden. Deze factor heeft zowel te maken met de sets en locaties van de film als met de garderobe. Veel gedenkwaardige momenten blijven hangen in de geest van iedere kijker die zich een inzicht in artistieke beelden kan veroorloven. Voor mij was de schitterendste scène in de Highlands die waarin Rob Roy zijn jongens vertelt wat eer werkelijk betekent. Dan stuurt hij ze weg en vrijt prachtig met zijn vrouw. De scène waarin hij aan Marguis of Montrose (John Hurt) ontsnapt en naar de waterval gaat, is ook een blik waard als een verbluffend beeld.<br /><0x3E> Natuurlijk is er enig visueel geweld, zoals in het duel bijvoorbeeld, maar ik denk niet dat dit geweld zo schadelijk zou zijn als in veel andere moderne films. De rechtvaardiging ervan is net als in elk ander epos.' s: het bloedvergieten en de wreedheid van die tijd waren heel ernstig en het had geen zin om het te verbergen. De meest verontrustende scène was voor mij de verkrachting van Rob Roys vrouw door de schurk van het verhaal: Archibald Cunningham (Tim Roth). Het is echt walgelijk en kinderen moeten absoluut uit de buurt blijven. Maar de rest is oké. Toch is er één aspect dat deze film zo geweldig maakte, de uitvoeringen.<br />De hele cast doet het perfect, van de hoofdrolspeelster Lian Neeson, die heel goed past in de rol van lange, dappere, sterke Schotse man, tot de bijrollen van Brian Cox, die de verdorven Killearn speelt, een stille getuige van verschrikkelijke daden die zich op zijn gemak voelt met het kwaad van de oorlog. Jessica Lange is heel goed als Mary MacGregor en heeft een paar van de mooiste momenten in de film. In veel van hun scènes is er sprake van chemie tussen mevrouw Lange en meneer Neeson. John Hurt, een van de beste Britse acteurs, doet het geweldig als Marguis van Montrose, een verdorven man voor wie geld het doel op zich is, hoe dan ook. Ik hou van de kalmte van zijn vertolking. Maar de echte schurk wordt gespeeld door Tim Roth, die echt de ellendige kant van zijn personage, Archibald, uitbeeldt <0xE2><0x80><0x93> een man die de spot drijft met de liefde, die van oorlog houdt en die ware lust vindt in verkrachting en slachting. Maar net als in elk goed epos moet dit uitzonderlijke kwaad zijn einde vinden... En nog een aspect: de muziek: zulke gedenkwaardige en sentimentele melodieën die je altijd lang bijblijven. Het laatste moment ontroerde me niet alleen door de schoonheid ervan, maar ook omdat ik deze gelukzalige melodieën met de grandeur van de locaties combineerde. Schotland blijft in het hart van zijn bezoeker en deze film herinnerde me aan dat blijvende effect. Het was alsof ik voor de tweede keer naar Schotland ging.<br />Rob Roy is een heel mooie film, heel goed geregisseerd, heel goed gefotografeerd en heel goed gespeeld. Het is misschien niet te vergelijken met BRAVEHEART met zijn spectaculaire decors en massa's figuranten in gevechtsscènes, maar het is een vrij lange film met veel aandacht voor één zeer belangrijke attractie die een bioscoop hoort te hebben: verbluffend amusement in combinatie met diepgevoelde educatie.
The year 1995, when so many people talked about the great premiere of BRAVEHEART by Mel Gibson, also saw another very fine, yet underrated movie on Scottish history, ROB ROY. Although it is a very different film, especially due to the historical period the story is set in, ROB ROY has much in common not only with marvelous BRAVEHEART but also with the very spirit of epic movies.<br /><br />It is a film that discusses similar themes, like fight for dignity, courage, honor, revenge, family being a key to happiness. It also leads us to the very bliss of Scottish highlands where the human soul finds its rest being surrounded by all grandeur of nature. Robert Roy MacGregor (Liam Neeson), the main character is a true hero (so universal in epics), sort of "Scottish Robin Hood" who struggles to lead his people out of oppression imposed by cold hearted lords. Although he worsens his situation through the acts, has to suffer a lot, two things stay in his mind undeniably: HONOR that he is given by himself and LOVE to his woman, Mary MacGregor (Jessica Lange). That leads him to unexpected events...<br /><br />Except for the interesting content and quite vivid action, the movie is filled with truly stunning visuals. This factor has to do both with the sets and locations of the film as well as the wardrobe. Many memorable moments stay in the mind of any viewer who can allow themselves an insight into artistic images. For me, the most splendid scene was in the Highlands when Rob Roy tells his boys what honor really means. Then, he sends them away and beautifully makes love to his woman. The scene he escapes Marguis of Montrose (John Hurt) to the waterfall is also worth a look as a stunning visual. <br /><br />Of course, there is some graphic violence, like in the duel for instance, but I don't think that this violence would be as harmful as in many other modern films. Its justification is like any other epic's: bloodshed and cruelty of those times were really serious and there would be no point in hiding it. The most disturbing scene, for me, was the rape done on Rob Roy's wife by the villain of the story: Archibald Cunningham (Tim Roth). It's truly disgusting and kids should definitely stay away. However, all the rest is O.K. Yet, there is one aspect that made me really love this movie, the performances.<br /><br />All the cast do perfect jobs, from the leading Lian Neeson who fits very well to the role of tall, brave, strong Scottish man to the supporting cast of Brian Cox who portrays wicked Killearn, a silent witness of terrible acts who feels comfortable with the evil of war. Jessica Lange is very fine as Mary MacGregor and has some of the most beautiful moments in the film. There is chemistry between Ms Lange and Mr Neeson in many of their scenes. John Hurt, one of the best British actors, does a terrific job as Marguis of Montrose, a corrupted man for whom money is the aim in itself achieved by any means. I like that calmness of his portrayal. But the real villain is played by Tim Roth who truly depicts wretched side of his character, Archibald - a man who mocks love, who loves war and who finds true lust in rape and slaughter. But, like in any good epic, this exceptional evil must find its end...<br /><br />And one more aspect: the musical score: such memorable and sentimental tunes that are bound to sound in the ears for long. The final moment touched me to tears not only because of the beauty it conveys but because I deeply combined these blissful tunes with the grandeur of locations. Scotland remains in the heart of its visitor and this movie reminded me of that permanent effect. It was, as if, my second journey to Scotland.<br /><br />ROB ROY is a very nice movie, very well directed, photographed and acted. It perhaps does not equal BRAVEHEART with its spectacular sets and crowds of extras in battle scenes, but it is a fairly long film with much attention placed on one very significant feature a cinema should have: stunning entertainment combined with heartfelt education. I really enjoyed that film, do not hesitate to call it metaphorically "highlands of entertainment" and rate it 9/10