Als je in de jaren negentig een boek aanpast dat in de jaren vijftig is geschreven, zet je dat verrekte ding in de jaren vijftig en niet in de jaren negentig. Weet je, 40 jaar oude zeden en normen en waarden spelen zo ver in de tijd meestal niet meer zo'n grote rol en klinken ook niet meer zo waar. Het is een simpele regel die Hollywood maar steeds blijft overtreden. En dat is het probleem met deze film. Hij had zich moeten afspelen in het tijdperk waarin hij is geschreven. Je zou denken dat dat geen probleem zou zijn, maar nee hoor. Ik zal het nader toelichten, maar het commentaar van Bmacv maakt het heel duidelijk. Ik zal mijn commentaar beperken tot Rachel Ward. Ze ziet eruit alsof ze voor deze rol haar kont volledig heeft laten uitdijen. Als gevolg daarvan ziet ze eruit als een crackhoer. Ik vond haar 'ik kan elk moment doodgaan'-blik nogal verontrustend, en het deed afbreuk aan haar zogenaamde 'knapheid' en de'seksuele spanning' die de film wilde creëren. Afgezien daarvan was de film best goed; een zeven van de tien.
If in the 90's you're adapting a book written in the 50's, set the bloody thing in the 50's and not the '90's. See, 40 year old mores and values tend not to play as well, or ring as true, that far down the road. It's a simple rule that Hollywood habitually keeps violating. And that's the problem with this film. It should have been set in the era it was written in. You'd think that would be a no-brainer, but nooo. I'd elaborate, but bmacv's comment spells it out quite well. I'll limit my commentary to Rachel Ward. She looks like she dieted her ass completely out of existence for this role. As a result, she looks like a crack ho' on chemotherapy, and is about as sexy as a gay leather couch in drag. I found her "I could die at any moment" look quite disconcerting, and it greatly detracted from her supposed "hotness" and the "sexual tension" the film intended to create. Other than that, the film was quite good; a 7+ out of 10.