Deze prachtig gefilmde en gedramatiseerde aflevering werd om twee redenen geschrapt. 1. Misschien was het de moraal van de jaren vijftig, maar geen enkele man die jarenlang alleen op een asteroïde achterbleef, zou met zo'n hysterische negativiteit reageren op het geschenk van een vrouwelijke androïde. 2. Het was helemaal geen androïde, maar een vrouw, de mooie Jean Marsh.<br /><br />De populariteit van de sekspoppenindustrie in de komende decennia zou zijn oorsprong bij deze aflevering kunnen hebben, als ze het goed hadden gedaan. De modernisering van seksbots is op dit moment zelfs in het nieuws.<br /><br />Robots waren niet nieuw in de film- of televisiewereld toen deze aflevering werd gemaakt, dus ze hadden haar op z'n minst als zodanig kunnen laten optreden. Haar vleselijke aanwezigheid zou een griezelig element hebben toegevoegd. In plaats daarvan wordt het een leuk liefdesverhaaltje over twee mensen op een verre ster.<br />De Twilight Zone tart altijd de verbeelding en de goedgelovigheid. Normaal kon het niemand iets schelen. Maar deze episode leek te zijn ingegeven door een calvinistische moraal die neigde naar iets wat neerkwam op masturbatie met een machine, of regelrechte zorgeloosheid.
This beautifully filmed and scripted episode was let down for two reasons. 1) Perhaps it was the morality of the 1950s talking, but no man left alone on an asteroid for years would react with such hysterical negativity to the gift of a female android. 2) It wasn't an android at all, but a woman, the beautiful Jean Marsh.<br /><br />The popularity of the sex doll industry in the coming decades could have traced its origins back to this episode if they'd done it properly. In fact, the modernization of sex-bots are in the news as I speak.<br /><br />Robots were not new to movies or television when this episode was made, so they could have at least had her act like one. Her fleshiness would then have added a creepy element. Instead, it becomes a nice little love story about two humans on faraway star.<br /><br />The Twilight Zone always stretched the imagination and credulity. Normally no one cared. But this episode seemed hamstrung by a Calvinist morality eschewing what would have amounted to masturbation with a machine, or downright carelessness.