Deze film is fantastisch. Eindelijk zijn er personages van wie je kunt houden, ondanks al hun goede en slechte kanten. Pierce Brosnan is ronduit hysterisch in deze bescheiden rol. Ik denk dat het het beste is wat hij ooit heeft gedaan. Hij heeft andere rollen gespeeld waarin hij op verschillende manieren in staat was tot dit soort volwaardig werk, maar deze rol gaf hem eindelijk de ruimte om ermee door te gaan. Ik ging bijna dood toen hij in zijn ondergoed en met zijn laarzen aan door de lobby van het hotel liep. En Greg Kinnear en Hope Davis zijn ook een stel om na te streven, net als acteurs om na te streven. Kinnear is zo maf en sympathiek dat zijn beurt uiteindelijk echt bevredigend is. Jullie geven goede acteurs goed werk om mee te spelen en zij geven ons iets terug.
This film is fantastic. Finally well-written characters you can love for all their good and bad. Pierce Brosnan is flat-out hysterical in this self-effacing role. I think its the best thing he's ever done. He's done other roles that exhibited shades of being capable of this kind of fully-fledged work, but this role finally gave him the room to run with it. I almost died when he walked across the hotel lobby in his underwear and boots. And Greg Kinnear and Hope Davis are a couple to aspire too, as well as actors to aspire too. Kinnear is so goofy likable that his turn in the end is truly gratifying. You give good actors good work to play with and they give us something more back.