Een aanstootgevend, overdreven actieavontuur, _First BLOOD PART II_, leek de stemming in de Verenigde Staten ten tijde van de première halverwege de jaren tachtig te hebben beïnvloed, met het rechtse Reaganisme en de felle anti-rode gevoelens die nog niet voorbij waren, hoewel het verschijnen van een zekere Michail Gorbatsjov in het hart van het 'Boze Rijk' in Moskou dit soort films al snel overbodig zou maken; zelfs Reagan zelf gaf dit cliché uiteindelijk toe.<br />In dat opzicht kunnen we 'Gorby' zeer dankbaar zijn, niet vanwege zijn ontwapeningsverdragen met de Verenigde Staten, of zijn glasnost-beleid, of zelfs zijn steun aan het herstel van de democratie in de Oost-Europese landen in de achtertuin van de voormalige Sovjet-Unie. Nee, het is de laatste verkleining van dwaze, chauvinistische, opgeblazen koude-oorlogsavonturen als deze. De eerste RAMBO-film was niet bepaald volmaakt, hoewel het in elk geval een redelijk geletterde en adequate actiefilm was met een niet al te slechte verhaallijn. In dit vervolg wordt elk gevoel van zelfs maar de geringste overtuiging onmiddellijk overboord gezet voor dwaze, zinloze intriges en incidenten waarin Rambo het in zijn eentje opneemt tegen tientallen hersenloze, stereotiepe Vietnamese en Russische troepen om de Amerikaanse krijgsgevangenen te redden, tien jaar nadat het conflict is afgelopen, met de Amerikanen aan de verliezende kant.<br />Misschien was de reden waarom de film een enorm kassucces werd, dat veel Amerikanen zich in hun fantasie konden wentelen; ze mochten dan de oorlog verloren hebben, maar er waren nog onafgemaakte zaken en bespottelijke stripheldenverhalen waarin een robotachtige held praktisch elk rood licht op het eerste gezicht uitroeit, met zoveel mogelijk materiaal, vervulden dergelijke grillig vergezochte idealen. Dit had vermakelijk kunnen zijn op een superman/spion-niveau, maar helaas wordt alles volkomen recht voor zijn raap gespeeld. Maar dat wil niet zeggen dat er geen humor in de film zit; helaas is het vrijwel allemaal van het onbedoelde soort. De actiescènes, hoewel technisch gezien toereikend, bevatten nooit ook maar het geringste beetje overtuiging of overredingskracht, omdat ze altijd in de meest spectaculaire, ongelooflijkste contexten worden geplaatst; onze held Rambo is namelijk altijd ongeschonden (op een paar snijwonden en blauwe plekken hier en daar na) ondanks de tonnen explosieven, granaten, geweerschoten enzovoort die om hem heen gaan.<br />Tussen de chaos door bestaat het script uit de saaiste clichés en banaliteiten. Stallone, die samen met James Cameron het script schreef (ver verwijderd van de opwindende TERMINATOR die het jaar daarvoor was gemaakt), lijkt de Rambo-figuur opzettelijk zo weinig mogelijk begrijpelijk Engels te hebben laten zeggen, en komt alleen met debiel gebrom op de proppen, bijna alsof hij zijn eigen soort patois heeft verzonnen dat alleen voor hemzelf verstaanbaar is. Misschien dacht zijn collega Cameron weer aan The Terminator met zo weinig communicatie voor de hoofdrol! In dat opzicht lijkt Rambo nog minder menselijk dan de Terminator! De rest van de cast doet het niet veel beter, met goede acteurs als Charles Napier en Richard Crenna die hun bewonderenswaardige best doen met de afgezaagde dialoog die ze krijgen voorgeschoteld, en Steven Berkoff die weer eens schandalig overdrijft met weer zo'n rol van zijn Russische KGB/Rode Leger-misdadiger. Berkoffs overdrijving is redelijk aangenaam, maar in de verste verte niet bedreigend. Hoe komt het dat Sly erin slaagde om Berkoffs elektrische schokken te overleven en nog meer van die rooie communistentuig te doden? Tja, geloofwaardigheid is nooit het sterkste punt van deze film. Het is een fantasiewerk, vergelijkbaar met THE WIZARD OF OZ. Althans, dat wás een fantasie, en het bleek een onsterfelijke klassieker te zijn. Dit is alleen maar een klassieker van het meest troosteloze, en zelfs weerzinwekkende soort. '... nogal hypocriet na het afslachten van al die mensen, hè? Tussen haakjes, in hetzelfde jaar maakte hij ook ROCKY IV...'<br />RATING:3 van de 10.
An offensively over-the-top action adventure,FIRST BLOOD PART II seemed to catch the mood of the US at the time of it's release in the mid-80's,with right-wing Reaganism and virulent anti-red feelings still not finished yet,though the emergence of a certain Mikhail Gorbachev in the heart of the 'Evil Empire' in Moscow would soon render these types of films redundant;even Reagan himself eventually admitted this truism.<br /><br />In that sense,we can be most grateful to 'Gorby',not for his disarmament treaties with the US,nor his policies of 'glasnost',or even his support of democracy being restored to the Eastern European countries in the former Soviet Union's backyard.No,it's the final diminution of foolish,jingoistic,bloated cold-war adventures like this.The first RAMBO film was hardly perfect,though at least was a mildly literate and adequate action thriller with a not too bad storyline.In this sequel,any sense of even the remotest conviction is instantly jettisoned for silly,senseless plotting and incident in which Rambo single-handedly takes on scores of brainlessly stereotyped Vietnamese and Russian troops to rescue American POW's ten years after the conflict ended,with the Americans on the losing side.<br /><br />Perhaps the reason why the film was a huge box-office success was to let many Americans wallow in fantasy;they may have lost the war,but there was still unfinished business at hand,and ludicrous comic-strip heroics with a robot-like hero killing virtually every red on sight,with as much hardware as possible,fulfilled such whimsically far-fetched ideals.<br /><br />This could have been entertaining on a SUPERMAN/SPIDERMAN level,but sadly everything is played absolutely straight.But that is not to say that there is no humour in the film;sadly it is virtually all of the unintentional kind.The action scenes,though technically adequate,never once carry the slightest bit of conviction or persuasiveness,because they are always placed in the most spectacularly unbelievable of contexts;namely,our hero Rambo is always unscathed (aside from a few cuts and bruises here and there) despite the tons of explosives,grenades,gunshots,etc.going around him.<br /><br />In between the mayhem,what there is of a script consists of the dullest clichés and banalities.Stallone,who co-wrote the script with James Cameron (a long way from the exciting TERMINATOR made the previous year),deliberately seems to have given the Rambo character as little to say in understandable English,and merely comes out with moronic grunts,almost as though he has invented his own brand of patois only understandable to himself.Maybe his colleague Cameron was thinking of The Terminator again with so little communication involved for the lead character! In this sense Rambo seems even less of a human than the Terminator did! The rest of the cast do little better with good actors like Charles Napier and Richard Crenna doing their admirable best with the hackneyed dialogue they are given,and Steven Berkoff hamming it up outrageously yet again with another of his Russian KGB/Red Army villain roles.Berkoff's overplaying is mildly enjoyable but not remotely menacing.How come that Sly managed to survive Berkoff's electric shock torture to kill yet more of those Red Commie scumbags? Well,credibility is never this film's strong point.It is a work of fantasy comparable with THE WIZARD OF OZ.At least that WAS meant to be a fantasy,and an immortal classic it turned out to be.This is only a classic of the most dismal,and indeed offensive,kind.And as for Sly's climactic speech...,rather hypocritical after slaughtering all those people,eh? By the way,in the same year,he also made ROCKY IV..........<br /><br />RATING:3 out of 10.