ROAD TO PREDITION kan worden samengevat in de partituur van Thomas Newman. Het is meeslepend en prachtig, maar je bent je ervan bewust dat deze muziek vergelijkbaar is met Newmans andere werk, en terwijl je naar de soundtrack luistert, word je herinnerd aan SCENT OF A WOMAN, MET JOE BLACK EN THE SHAWSHANK REDEMPTION, terwijl het verhaal zich op het scherm ontvouwt. Terwijl de Sullivans door Amerika rijden en proberen te ontsnappen aan een psychotische huurmoordenaar, denk je aan THE GETAWAY. Ierse gangsters is MILLER'S CRESSING, terwijl de subtekst van schuld en verlossing kan worden samengevat in Coppola's gangster-eposen. Je moet Sam Mendes niet opvatten als een zware kritiek op een film die, ik herhaal het, meeslepend en mooi is en de enige tekortkomingen die ertegen werken zijn een heel trage opening van twintig minuten en ik was een beetje in de war door de gebeurtenissen die ertoe hebben geleid dat Michael Sullivan werd verraden. Maar als je je afvraagt wat voor een sentimentele puinhoop Spielberg ervan gemaakt zou hebben met het verhaal dat draait om een vader en zijn twaalfjarige zoon die rennen voor hun leven, dan moet je wel denken dat Mendes een fantastische regisseur is.<br /><0x3E> <0x3E> <0x3E> _Road to perception_ is een film waarin de hele cast vlekkeloos acteert. Paul Newman speelt een personage met een Iers accent, maar op geen enkel moment had ik het idee dat ik naar een Amerikaanse filmlegende keek die een vals accent aanneemt <0xE2><0x80><0x93> Newmans acteerprestaties zijn te danken aan de subtiele lichaamstaal, zijn personage wordt verscheurd door schuldgevoelens, maar Newman melkt dat nooit uit en gaat nooit over de schreef. Hoewel Newman, die de beste prestatie in de film levert, nooit boven hem uitstijgt, zijn de twee Britten die de acteurs Craig en Law spelen, ook als Amerikaanse gangsters zeer gedenkwaardig en Law zal nog een lange carrière als hoofdrolspeler hebben. Men vraagt zich af hoe Daniel Craig als karakterspeler zou zijn geworden als hij niet had besloten James Bond te worden, een rol die het einde van een acteurscarrière inluidt.
ROAD TO PERDITION can be summed up by Thomas Newman's score . It's haunting and beautiful but you're aware that this music is similar to Newman's other work and while listening to the soundtrack you're reminded of SCENT OF A WOMAN , MEETING JOE BLACK and THE SHAWSHANK REDEMPTION you're reminded of other films as the story unfolds on screen . As the Sullivans drive round America trying to escape from a psychotic hit man you think of THE GETAWAY , Irish gangsters is MILLER'S CROSSING whilst the subtext of guilt and redemption can be summed up by Coppola and Leone's gangster epics. Despite having a seen it all before feel this shouldn't be taken as a heavy criticism of Sam Mendes film which I repeat is haunting and beautiful and the only flaws that work against it is a very slow opening twenty minutes and I was slightly confused as the events that caused Michael Sullivan to be betrayed . But if you stop to consider how much of a sentimental mess Spielberg might have made with the story that revolves around a father and his twelve year old son running for their lives you can't help thinking what a superb director Mendes is <br /><br />ROAD TO PERDITION is a film where the entire cast give flawless performances . I've never been all that keen on Tom Hanks but he's every bit as good here as he has been in any starring role , probably better . Paul Newman plays a character with an Irish accent but at no point did I believe I was watching an American screen legend putting on a false accent - Newman's performance works due to the subtle body language , his character is torn up by guilt but Newman never milks it or goes over the top . While never upstaging Newman who gives the best performance in the movie the two Brit supporting actors Craig and Law are also very memorable as American gangsters and while Law will still have a long career as a leading actor one wonders how Daniel Craig might have progressed as a character actor if he hadn't decided to become James Bond , a role which heralds the end of an actors career