Degenen die zich wijlen Sir Peter Ustinov alleen herinneren als Hercule Poirot of als een professionele verteller, zouden er goed aan doen dit charmante stuk satire uit de jaren zestig op te zoeken. Ustinov speelt een veroordeelde oplichter (we zien hem voor het eerst op zijn laatste dag in de gevangenis, waar hij de belastingaangifte van de gevangenisdirecteur voorbereidt) die, omdat hij voelt dat de toekomst in computers ligt, zich (door middel van een handige vorm van identiteitsdiefstal) voordoet als computerexpert en eropuit gaat een Amerikaanse multinational te infiltreren.<br />Ustinov (die het script schreef) is in topvorm, net als de verrukkelijke Maggie Smith, die hier ongewoon gecast is als een cockney-spek-en-bonen-figuur. Bob Newhart speelt ook een amusante rol als een achterdochtige directeur die het op Maggie Smith gemunt heeft. Bovendien is Karl Malden als Ustinov en Newharts rokkenjagende baas een lekkere viespeuk.<br />Wat vind ik nou zo leuk aan deze film? Niet alleen is het een goed doordachte 'capriolenfilm', maar het is ook nog eens een ontroerend liefdesverhaaltje. Ustinov en Smith zijn erg overtuigend als de twee mislukkelingen die verliefd worden (de hele scène met het spel kaarten is bijzonder effectief).<br />Dus wat valt er niet leuk aan te vinden? Nou, het script is niet meer gecomputeriseerd dan de meeste films (dat wil zeggen, nauwelijks), hoewel het de sfeer van de 'grote, ijzeren' bedrijfscomputer uit de jaren zestig goed weet te vangen. Er zijn ook een paar kleine plotfoutjes die je waarschijnlijk pas na de tweede of derde keer zien zult opmerken, maar ik beschouw dit als kleine onvolkomenheden.<br />Zoals ik al zei, dit is een film die de moeite van het bekijken waard is, en als je hem eenmaal gezien hebt, wil je hem met regelmatige tussenpozen nog eens zien.<br /><br />
Those who only remember the late Sir Peter Ustinov as Hercule Poirot or a professional raconteur would do well to seek out this charming piece of late '60s satire. Ustinov stars as a convicted embezzler (we first see him during his last day in gaol where he is preparing the prison governor's tax return) who, sensing that the future is in computers, poses (by means of a deft piece of identity theft) as a computer expert and sets out to infiltrate an American multinational.<br /><br />Ustinov (who co-wrote the script) is on top form, as is the delightful Maggie Smith, here unusually cast as an accident-prone cockney-sparrow dolly bird. Bob Newhart also puts in an amusing performance as a suspicious executive who has designs on Maggie Smith. In addition, Karl Malden is satisfyingly sleazy as Ustinov and Newhart's womanising boss.<br /><br />What do I particularly like about this film? Not only is it a well-thought-out 'caper movie' but it's also a touching little love story; Ustinov and Smith are very convincing as the two misfits stumbling into love (the whole scene involving the deck of cards is particularly effective.)<br /><br />So, what is there not to like? Well, the script is no more computer-literate than most films (that is, hardly at all) even though it captures the feel of late '60s 'big iron' business computing quite well. Also there are a couple of small plot glitches that you're not likely to notice until the second or third viewing, but I consider these to be minor niggles.<br /><br />As I said, this is a film which is well worth seeking out, and after you've seen it once you'll want to see it again at regular intervals.<br /><br />