Elke film waarin Brooke Shields een Fonda speelt, is zowel een anomalie als een verschrikking. Shields is alleen maar slecht omdat ze jong is, onervaren en duidelijk niet goed geregisseerd door haar tegenspeler. Peter Fonda is slecht omdat, nou ja, omdat hij slecht is. Ik vond hem leuk in Ulee's Gold, jaren later, maar godallemachtig, hier is hij verschrikkelijk. Niet dat er verder nog iemand goed is. Er is geen enkele voorstelling (afgezien van Henry Fonda's prachtige camee) die ook maar enigszins de moeite waard is. Ik heb nog nooit een film gezien met zoveel slechte optredens. In het geval van Luke Askew, de hoofdschurk, is het duidelijk dat dit komt door de slechte dialoog en regie, aangezien hij in het verleden goed werk heeft geleverd. Maar zijn partner, gespeeld door Ted Markland, is een g<0xC3><0xAA>nante patser. De tekst is gewoonweg afschuwelijk, en de acteurs zijn niet te betrappen op de verschrikkelijke dingen die ze te zeggen hebben. Maar ze zeggen ze zo slecht! De montage en de regie zijn nog erger dan gewoon. Foto's worden om geen enkele dramatische reden te lang bewaard, of afgebroken voordat de impact van de scène tot volle wasdom is gekomen. Deze film was veel erger dan ik me had voorgesteld en zou volkomen vergeten (en waarschijnlijk nooit gemaakt) zijn zonder de medewerking van een paar beroemde namen. Eén lichtpuntje: de cinematografie in de Grand Canyon is voortreffelijk en legt de schoonheid van die streek vast op een manier waarop zelfs Imax-producties het niet zo goed hebben gedaan. En ten slotte: dit is ofwel een slechte versie van Paper Moon, met een sympathiek stel vader-dochtertypes, of het is een slechte versie van Pretty Baby, met een aanzienlijk smeriger romantische relatie tussen een veertiger en een dertienjarige. Het doet meer denken aan het laatste dan aan het eerste, en is dus behoorlijk verontrustend.
Any movie in which Brooke Shields out-acts a Fonda is going to be both an anomaly and a horror. Shields actually is only bad because she's youthful, inexperienced, and clearly not well directed by her co-star. Peter Fonda is bad because, well, because he's bad. I liked him in Ulee's Gold, years later, but Lord above, he's awful here. Not that anyone else is good. There's not a single performance (outside Henry Fonda's delightful cameo) that is even passable. I've never seen a movie with this many bad performances. In the case of Luke Askew, the chief villain, it's clear this is because of poor dialogue and direction, as he's done good work in the past. But his partner, played by Ted Markland, is an embarrassing ham. The writing is just bloody awful, and the actors cannot be faulted for the terrible things they have to say. But they say them so badly! The editing and direction are worse than pedestrian. Shots are held way too long for no dramatic reason, or cut off before the impact of the scene can be realized. This picture was far worse than I'd imagined and would have been utterly forgotten (and probably never even made) without the participation of a couple of famous names. One bright spot: the cinematography in the Grand Canyon is exquisite, capturing the beauty of that area in a way even big-screen Imax productions have not quite done so well. And finally: either this is a bad version of Paper Moon, with a lovable pair of father-daughter types, or it's a bad version of Pretty Baby, with a considerably more icky romantic relationship between a forty-something and a 13-year-old. It suggests more of the latter than the former, and thus is pretty disturbing.