Ik had veel goede dingen gelezen over deze verfilming van mijn favoriete roman, dus mijn verwachtingen werden altijd weer de grond in geboord. Maar ze werden meer de grond in geboord dan verwacht mocht worden. De film zou een fatsoenlijke film zijn geweest als ik de roman niet van tevoren had gelezen, wat hem misschien voor mij bedorven had.<br />Hoe dan ook, om de een of andere reden veranderden ze het werkkamp in Toulon in een schip vol galeislaven. De scène in het huis van bisschop Myriel was prima. Afgezien van de galeislaven was er eigenlijk niets aan de hand tot Fantine werd ontslagen. Omdat we niet willen dat een goede vrouw nare dingen overkomt, knipt ze haar haar niet, verkoopt ze haar tanden niet en wordt ze geen prostituee. Het ergste wat ze doet is naar het kantoor van de burgemeester rennen en hem in zijn gezicht spugen. Bamatabois wordt volledig geschrapt. Omdat er over het hebben van buitenechtelijke kinderen ook niet gesproken mag worden, is Tholomyes de dode echtgenoot van Fantine, in plaats van een onverantwoordelijke dandy. Valjean weet Cosette voor Fantine te strikken voor de affaire Champmathieu, en ze herenigen zich gelukkig, weer een verandering. Dan komt het klooster, een scène die moeilijk te verknallen is. Gelukkig werd hij gered. Maar na deze drie minuten nauwkeurigheid begint de film weer met de Klassieke Roman Afslachting.<br />Als Cosette en Valjean door het park rijden, komen ze Marius tegen die een toespraak houdt op een vergadering. Over gevangenishervormingen. Als hij de folders aan Valjean en Cosette komt uitdelen, zegt hij die ene zin in de film waardoor ik op de tv begon te schreeuwen: 'Wij zijn geen revolutionairen.' Ik kon Victor Hugo in zijn graf horen spartelen. 'Natuurlijk zijn ze revolutionairen! Ze willen in opstand komen tegen de pseudomonarchie die is gevestigd ten gunste van een andere republiek, stomme scenarioschrijvers! Het is een historisch feit dat er in 1832 een opstand tegen de regering is geweest.'<br />Op een gegeven moment gaat Cosette Marius een schenking van haar vader doen voor de hervormingsbeweging en ontmoet ze Eponine. Maar... niet Eponine. Of in elk geval niet de Eponine uit het boek. Deze Eponine blijkt een welgestelde secretaresse te zijn die werkt voor de hervormers in de gevangenis (die werken vanuit het Café Universal in plaats van het Café Musain). Om nog maar te zwijgen over het feit dat het publiek al een hekel aan haar heeft vanwege haar niet-aflatende, laag uitgesneden, strakke jurk en haar hooghartige maniertjes.<br />De hervormers in de gevangenis (aangevoerd door de meest slecht gecaste Enjolras die ik ooit heb gezien) besluiten dat het uitdelen van pamfletten niet meer goed genoeg is. Dus gaan ze barricades bouwen. Ik weet niet hoe het met jou zit, maar ik heb nog nooit gehoord van hervormingsbewegingen die de straten afbreken en barricades bouwen en regeringstroepen aanvallen. Ongeveer driehonderd mensen beginnen de Nationale Garde aan te vallen en barricades op te werpen. Gelukkig sterft Eponine voor Marius.<br />De rest van de film is min of meer juist, behalve dat de zelfmoord van Javert moeilijk te begrijpen is dankzij de minieme scènes en de vreemde interpretatie van het personage. De film eindigt met Valjean die Javert in de rivier ziet springen. Ook dat is niet juist, want Valjean zou Javert nooit hebben laten verdrinken. Hij heeft het leven van de man gered, dus waarom zou hij hem nu laten sterven? En dan is er nog de bekentenis van Valjean aan Marius, zijn aftakeling en zijn verlossing op zijn sterfbed met Marius en Cosette aan zijn zijde. Ik kan het script vooral de schuld geven van de problemen. Hoewel ik blij ben dat Enjolras en Eponine in elk geval in de film voorkomen, werden ze op een afschuwelijke manier verkeerd geïnterpreteerd, net als de hele barricadescène. De eliminatie van Fantine's lijden verhindert ons te veel medelijden met haar te hebben. Dat Cosette vanaf het begin van Valjeans verleden op de hoogte is, bederft de plot aanzienlijk. Ik heb Thenardier niet eens gezien en Mme Thenardier had maar een paar seconden filmtijd. Hetzelfde geldt voor Gavroche. Maar ik vond de interpretatie van Valjean door Frederich March erg goed, en dat was een van de positieve aspecten van de film. Aan de andere kant lijkt Charles Laughton, ondanks al zijn geweldige acteerwerk in andere films, Javert niet goed genoeg te hebben gespeeld. De trillende lippen, het onnodige geschreeuw en zijn acteerwerk in het algemeen gaven me het gevoel dat er iets helemaal mis was. Hij leek ook helemaal niet bedreigend, zoals veel Javerts die ik heb gezien.<br />Ook deze film zou waarschijnlijk veel beter hebben aangevoeld als ik het boek niet had gelezen. Maar ik zou hem niet aan puristen aanbevelen. Ik zou ook zeggen dat de film een goede aanpassing voor die tijd zou zijn geweest, als de infaam accurate Franse versie het jaar daarvoor niet was uitgekomen.
I had read many good things about this adaptation of my favorite novel...so invariably my expectations were crushed. But they were crushed more than should be expected. The movie would have been a decent movie if I had not read the novel beforehand, which perhaps ruined it for me.<br /><br />In any event, for some reason they changed the labor camp at Toulon to a ship full of galley slaves. The scene at Bishop Myriel's was fine. In fact, other than the galleys, things survived up until the dismissal of Fantine. Because we do not want to have bad things happen to a good woman, she does not cut her hair, sell her teeth, or become a prostitute. The worst she does is run into the mayor's office and spit on his face. Bamatabois is entirely eliminated. Because having children out of wedlock should also not be talked about, Tholomyes is Fantine's dead husband, rather than an irresponsible dandy. Valjean is able to fetch Cosette for Fantine before the Champmathieu affair, so they reunite happily, yet another change. Then comes the convent, which is a pretty difficult scene to screw up. Thankfully, it was saved. After this three minutes of accuracy, however, the movie again begins to hurtle towards Classic Novel Butchering.<br /><br />As Cosette and Valjean are riding through the park, they come across Marius giving a speech at a meeting. About prison reform. When he comes to hand out fliers to Valjean and Cosette, he says the one line in the movie that set me screaming at the TV set. "We aren't revolutionaries." I could hear Victor Hugo thrashing in his grave. OF COURSE THEY ARE REVOLUTIONARIES! They want to revolt against the pseudo-monarchy that is in place in favor of another republic, you dumb screenwriters! It's a historical FACT that there was an insurrection against the government in 1832. <br /><br />At one point Cosette goes to give Marius a donation from her father for the reform movement and meets Eponine. Except...not Eponine. Or at least not the Eponine of the book. This Eponine appears to be a well-to-do secretary girl working for the prison reformers (who are working out of the Cafe Universal as opposed to the Cafe Musain). Not to mention the audience is already made to dislike her thanks to her not-period, low-cut, tight-fitting dress and her snooty mannerisms.<br /><br />The prison reformers (Lead by the most poorly cast Enjolras that I have EVER seen) decide that handing out pamphlets isn't good enough anymore. So they're going to build barricades. I don't know about you, but I have never heard of reform movements tearing up the streets and building barricades and attacking government troops. About three hundred people (it was not supposed to be so many) start attacking the National Guard and building a bunch of barricades, etc. Eponine does die for Marius, thankfully. <br /><br />The rest of the movie is sort of accurate, except that Javert's suicide again seems hard to understand thanks to his minuscule screen time and odd character interpretation. The movie ends with Valjean watching Javert jump into the river. This is again inaccurate because Valjean would never have let Javert drown. He saved the man's life earlier, why let him die now? Then there's the whole skipping of Valjean's confession to Marius, his deterioration, and his redemption on his deathbed with Marius and Cosette by his side.<br /><br />Overall, I can blame the script mostly for the problems. While I am glad Enjolras and Eponine were at least present in the film, they were terribly misinterpreted, as was the entire barricade scene. The elimination of Fantine's suffering prevents us from feeling too much pity for her. That Cosette knows Valjean's past from the start messes with the plot a good deal. I did not even see Thenardier, and Mme. Thenardier only had a few seconds of screen time. The same with Gavroche. I did like Frederich March's interpretation of Valjean a lot, however, which was one of the redeeming features of the movie. On the other hand, Charles Laughton, for all his great acting in other movies, seems to have missed the mark with Javert. The lip tremble, the unnecessary shouting, and his acting in general all just felt very wrong. He also, like many Javerts I have seen, did not appear at all menacing, something required of the character.<br /><br />Again, this film would probably feel much better if I had not read the book. I would not recommend it to book purists, though. I would also say that the movie would have been a good adaptation for the time had not the infamously accurate French version come out the year before.