Spirit: Stallion of the Cimarron is over het algemeen een geweldige film. De vermenging van de animatiefiguren is uniek, de verhaallijn is fantastisch en de muziek is fantastisch.<br />De getekende animatie is een speciaal aspect van veel animatiefilms. De manier waarop ze de personages, vooral de paarden, via hun animatie weergeven, is in het bijzonder spectaculair. Hoewel de manier waarop paarden communiceren door middel van lichaamstaal gemakkelijk te begrijpen is, zouden veel jonge kinderen en mensen die geen paarden hebben bestudeerd het misschien niet begrijpen. Ik stel me voor dat het zonder woorden een uitdaging zou zijn om ze via de gelaatstrekken weer te geven. Daarom begrijp ik de 'wenkbrauw' die ze aan de paarden hebben toegevoegd (terwijl echte paarden niet van die dikke lijnen hebben). Een van de weinige dingen die me opvielen bij paarden is dat Spirit de kudde van zijn moeder leidt. Bij wilde paarden jaagt de voorste hengst meestal de jonge veulens weg.<br />Hoewel sommige mensen misschien denken dat het afschilderen van de blanke legerofficieren als de 'boeven' stereotiep is, moet je ook denken aan alle films waarin de Indianen als zodanig worden afgeschilderd. In die tijd behandelden ze mustangs heel slecht. In de echte geschiedenis werd bijvoorbeeld het Appaloosa-ras bijna uitgeroeid door toedoen van de legerofficieren. Stel je voor wat er gebeurd zou zijn met een van de beste rassen ter wereld als de Indianen hen niet hadden gered.<br />'Ik denk het wel.' Het is verbazingwekkend dat het realisme niet werd afgezwakt door de paarden met elkaar te laten praten. De gevoelens van Geest werden uitgedrukt door een beetje vertelling, maar voornamelijk door de muziek (van Bryan Adams). De liedjes drukken het verhaal heel goed uit, en Hans Zimmer en Bryan Adams deden het geweldig met hun melodieën en teksten.<br />De emotie die ik voelde toen ik de film zag, of het nu de eerste keer was of de twintigste keer (ja, zo vaak heb ik hem gezien), zou je niet geloven. Sommige scènes benemen je de adem, terwijl andere je de tranen in de ogen lijken te dwingen. De openingsscène, waarin Geests vaderland wordt getoond, brengt je meteen in de spectaculaire actie.<br />Ik niet. Ik begrijp helemaal niet waarom sommige mensen zo'n hekel hebben aan deze briljante film. Over het geheel genomen geef ik hem een tien met een griffel <0xE2><0x80><0x93> een must watch.
Spirit: Stallion of the Cimarron is an overall wonderful movie. The blending of animation types is unique, the storyline is amazing, and the music is wonderful.<br /><br />The drawn animation is a special thing about many animations. How they expressed the characters, especially the horses, through their animation are spectacular especially. While the way horses communicate through body language is easy to understand, many young children and people who haven't studied horses might not understand. Without words, I would imagine it would have to be challenging to express them through the features. Because of this, I understand the 'eyebrow' they added to the horses (while real horses don't have those thick lines). One of the few things I noticed about horse habits that might have been portrayed strangely is that Spirit lead his mother's herd. In wild horse herds, the lead stallion usually chases the young colts out.<br /><br />Also, while some people might think portraying the white army officers as the 'bad guys' is stereotyping, think of all the movies in which the Native Americans have been portrayed as that. Sometimes back then; they did treat mustangs very poorly. For example, in real history, the Appaloosa breed was almost wiped out due to the Army officers. Imagine what would have happened to one of the worlds best loved riding breeds if the Native Americans had not saved them.<br /><br />I think it's amazing how the realism wasn't subtracted by making the horses talk to each other. Spirit's feelings were expressed by a little bit of narration, but mostly through the music (by Bryan Adams). The songs express the story really well, and Hans Zimmer and Bryan Adams did a great job telling the story through melodies and lyrics.<br /><br />The emotion I got when watching the movie, whether the first time or the twentieth (yes, I've watched it that much), you wouldn't believe. Some of the scenes take your breath away, while others seem to force tears into your eyes. The opening sequence, showing Spirit's homeland, puts you right into the spectacular action right away.<br /><br />I don't understand at all why some people are so hateful of this brilliant movie. Overall, I rate it a 10/10 - a must watch.