Deze serie voegt nieuwe informatie en achtergrondinformatie toe aan het boek en omvat de persoonlijke verschijningen van de auteur en van archeologen en andere antropologen. Het boek komt tot leven en geeft een nog beter beeld van het latere werk van de auteur, _De ineenstorting_.<br />Diamond zelf komt over als een innemende en zorgzame man, niet alleen maar een ongeïnteresseerde of afstandelijke academicus. Deze serie maakt duidelijk dat zijn boek niet alleen een reactie was op de behoefte om 'in te storten of ten onder te gaan', zoals het gezegde over de academische wereld luidt, maar ook een weloverwogen antwoord op een vraag van iemand voor wie hij respect heeft: 'Waarom hebben jullie blanken zoveel lading en wij zo weinig?' Omdat hij de intelligentie van de vragensteller en zijn gemeenschap respecteerde, zocht Diamond naar een antwoord dat die intelligentie of die gemeenschap niet beledigde. Ik denk graag op een heel eenvoudige manier aan zijn antwoord, in dezelfde trant als 'South Park's' 'Geef Canada de schuld': 'Geef tarwe de schuld!'
This series adds new information and background to the book and includes personal appearances by the author and by archaeologists and other anthropologists. It brings the book to life and makes even more sense of the author's subsequent opus, *Collapse*.<br /><br />Diamond himself comes off as personable and caring, not just a disinterested or disengaged academic. This series makes it clear that his book was not just a response to a need to "publish or perish," as the saying goes about academe, but a deeply considered answer to a question from someone he respects, "Why you white people got so much cargo, and we have so little?" Because he respected the intelligence of the questioner and his community, Diamond looked for an answer that didn't insult that intelligence or that community. I like to think of his answer in a very simple way, in the same spirit as "South Park's" "Blame Canada": "Blame wheat!"