Met het daverende succes van 'God's Army' lijkt elke mormoon met een camera tegenwoordig te proberen een film te maken. In het geval van de recente 'De andere kant van de hemel' was dat helemaal niet zo slecht. Die film was weliswaar niet geweldig, maar wel heel goed. 'The Singles Ward' is dat echter niet.<br />Als we het verhaal vertellen van een jonge, gescheiden mormoonse man die weer in het vrijgezellenleven wordt teruggeworpen, lijkt het schrijven en filmen van 'The Singles Ward' in veel opzichten erg op de komedie 'Ferris Bueller's Day Off' uit de jaren tachtig. Maar daar houden de overeenkomsten op. Terwijl 'Ferris Bueller' grappig, origineel en goed geacteerd was (voor zover je van stomme komedies als deze kunt spreken), is 'The Singles Ward' het tegenovergestelde. Het doet heel erg zijn best om grappig te zijn. Maar 90 procent van de grappen slaat nergens op of zijn clichés en moppen die je waarschijnlijk al een miljoen keer eerder hebt gehoord. De andere 10 procent lijkt erin te worden gegooid om de tijd te vullen. En het acteerwerk is weliswaar niet vreselijk, maar op zijn best puberaal.<br />Bovendien, als je zelf niet mormoons bent, of heel erg bekend met de mormonencultuur, krijg je bijna niets te zien. Terwijl 'God's Army' en 'The Other Side of Heaven' een breed publiek aanspraken, zowel binnen als buiten de mormoonse kerk, is deze film absoluut één grote inside joke, en zelfs als je die snapt, is hij gewoon niet zo grappig.
With the runaway success of "God's Army", every Mormon with a camera seems to be trying to make a movie now. In the case of the recent "The Other Side of Heaven", this wasn't at all a bad thing. That film, while not great, was quite good. "The Singles Ward", however, is not.<br /><br />Telling the story of a young, divorced Mormon guy thrust back into single life, the writing and shooting style of "The Singles Ward" is, in many ways, very similar to the 80s comedy "Ferris Bueller's Day Off". However, the similarities end there. While "Ferris Bueller" was funny, original, and well-acted (as far as stupid comedies like this ever are), "The Singles Ward" is completely the opposite. It tries very hard to be funny. However, 90% of the gags either fall flat or are cliches and jokes you've probably heard a million times before. The other 10% seem to be thrown in to fill out the time. And the acting, while not awful, is amaturish at best.<br /><br />In addition, if you're not either a Mormon yourself, or very, VERY familiar with Mormon culture, you won't get hardly anything at all. Whereas "God's Army" and "The Other Side of Heaven" were appealing to a broad range of viewers, both inside and outside of the Mormon church, this film is most definitely one big inside joke, and even if you get it, it's just not that funny.