Nadat ik naar Harvey Bernhards commentaar op Omen II had geluisterd en ervan had genoten, kwam ik tot mijn schrik tot de ontdekking dat hij ook achter deze absolute onzin zat. Het is net een heel slechte tv-film die je midden op de dag zou kunnen zien, als je griep hebt en te ziek bent om bij de afstandsbediening te kunnen. Ik denk dat mijn mond openviel van ongeloof toen Michael Lerner werd geconfronteerd met wat ik alleen maar kan omschrijven als een schoolvoorstelling van _Les Miserables_. En toen ging mijn mond op en neer omdat ik zo hard moest lachen. Vreselijk. Ik weet niet waarom ik minimaal tien regels moet schrijven, ik heb mijn punt duidelijk gemaakt, daar.' Er is niets slims aan al die moderne woordenvloed.
Having listened to and enjoyed Harvey Bernhard's Omen II commentary I was shocked to discover he was also behind this absolute piece of rubbish. It's like a really bad TV movie you might glimpse in the middle of the day when you have the flu and are too ill to reach the remote. I think at the bit where Michael Lerner is confronted by what I can only describe as a high school cast of Les Miserables my mouth hung open in disbelief. And then my mouth was going up and down because I was laughing so much. Dire. I don't know why I have to write a minimum of ten lines, I have made my point succinctly, there's nothing clever about all this modern verbiage.