Henry Thomas toonde een zekere terughoudendheid, zelfs toen de derde akte veranderde in een afgrijselijke houterige vertoning die deze film de das om had kunnen doen, die de waardigheid van een verlossingsverhaal wist te bewaren, en wat betreft pure, huiveringwekkende baby's?
Henry Thomas showed a restraint, even when the third act turned into horrible hollywood resolution that could've killed this movie, that kept the dignity of a redemption story and as for pure creepiness-sniffing babies?