Het is een slecht seizoen voor Bollywood met al die grote releases met een enorme hype eromheen als bewijs dat ze niet goed zijn. London Dreams is daar geen uitzondering op. Laten we het eens ontleden... Het draait allemaal om het najagen van je dromen en hoe ver je wilt gaan om ze te verwezenlijken. Klinkt indrukwekkend, hè? Maar dat is de film helaas niet.<br />Arjun (Ajay Devgan) is een ambitieuze muzikant die op een dag groot wil worden. Hij droomt ervan om in het Wembley-stadion op te treden voor een juichend publiek van 90.000 mensen dat zijn naam roept. Hij krijgt gezelschap van twee broers, Zoheb & Wasim (debutanten Aditya Roy & Ranvijay) en een beeldschone Priya (Asin). Samen vormen ze 'London Dreams', hun droomband. Nadat ze indruk hebben gemaakt op het hoofd van een platenmaatschappij, worden ze van het ene op het andere moment sensaties. Arjun is heimelijk verliefd op Priya, wat hij pas wil onthullen als hij zijn doel heeft bereikt. Arjun neemt vervolgens zijn jeugdvriend Manjit Khosla alias Mannu (Salman Khan) mee, een zorgeloze flirterige jongen die geen ambities heeft in het leven. Mannu is een getrainde musicus en een groot talent, op wie Arjun later jaloers wordt vanwege Mannu's superieure vaardigheden en zijn affaire met Priya. Arjun is met hulp van Zoheb van plan Mannu te ruïneren. Wat er daarna gebeurt, vormt de rest van de film.<br />Als we bij de technische aspecten komen, voelen we alleen de schaduw van Vipul Amritlal Sha, die we in Namaste London hebben bewonderd. Hij had het gevoel dat hij het script alleen maar visualiseerde. Om het kort te houden: een veredelde cameraman. Het scenario van Suresh Nair is saai, ook al heeft het zijn momenten. Het script, dat zo voorspelbaar is, verveelt je tot op het bot. Het camerawerk was geweldig bij het vastleggen van de schoonheid van Londen. Het is het enige onderhoudende onderdeel van het kijken naar liedjes.<br /><0x3E> Weinig liedjes zijn grappig, maar andere zijn redelijk luidruchtig. Ajay was degene die de show stal met zijn negatieve personage. Salman is monotoon en hij ergert je. Asin is een vergeten personage en ik denk niet dat ze het goed zal doen in Bollywood. Aditya Roy is indrukwekkend, terwijl Ranvijay absoluut oké is. Brinda als de teef hebben we in talloze films gezien. Ompuri gaat door met de procedure. Ik wil me niet druk maken over de tekortkomingen, want dat zal een herculische taak zijn.<br />Laat me het ten slotte eenvoudig en recht voor zijn raap zeggen: _London Dreams_ is een zielloze film die je beter op dvd kunt bekijken.
It's a bad season for Bollywood with all the big releases with a massive hype surrounding proving to be duds at the box office. London Dreams is no exception to that. Let's dissect it... It's all about chasing your dreams and how far will you go to achieve it. Sounds impressive right? But unfortunately the film is not.<br /><br />Arjun (Ajay Devgan) is an aspiring musician who wants to make it big someday. His dream is to perform in Wembley stadium in front of a cheering 90,000 audience calling out his name. He is joined by two brothers, Zoheb & Wasim (debutants Aditya Roy & Ranvijay) and a ravishing Priya (Asin). Together they form "London Dreams" their dream band. After impressing the chief of a record company, they become overnight sensations. Arjun is secretly in love with Priya which he doesn't want to reveal till he achieves his goal. Arjun then brings his childhood friend Manjit Khosla aka Mannu (Salman Khan), a carefree flirtatious guy who has got no ambitions in life, to join their band. Mannu is a trained musician and a real talent for whom later Arjun become envious for Mannu's superior skills and his affair with Priya. Arjun with the help of Zoheb plans to blight Mannu. What happens next forms the rest of the movies.<br /><br />Coming to the technical aspects, we feel only the shadow of Vipul Amritlal Sha whom we have admired in Namaste London. Felt like he simply visualized the screenplay. To cut it short, a glorified cameraman. Screenplay by Suresh Nair dulls even though it has its moments. Defined in a predictable fashion, the screenplay bore you to stiff. Camera work was awesome in capturing the beauty of London. It's the only entertaining part while watching songs.<br /><br />Few songs are hummable while others are passable noisy fare. Ajay was the one who stole the show with his negative character. Salman is monotonous and he irks you. Asin is forgettable and I don't that she will make it big in Bollywood. Aditya Roy is impressive while Ranvijay is strictly OK. Brinda as the bitch is what we have seen in innumerable movies. Ompuri is ongoing with the proceedings. I don't want to pen down about the flaws as it will be a herculean task.<br /><br />Finally let me put it simple and straight, London Dreams is a soulless movie which you may better enjoy on DVD.