Ik herinner me dat ik dit leuker vond dan _Nausicaa van het dal der winden_ op een leeftijd dat die toon van het verhaal me te ernstig leek. Laputa, wiens titel de release in de Verenigde Staten lijkt te hebben beïnvloed om verwarring te voorkomen met zijn grote Latijns-Amerikaanse publiek, heeft de tekenfilmachtige handigheid van de regisseur van de debuutproductie Conan. In feite heeft Pazu de dikke botten en de onsterfelijke vitaliteit van Conan - die van duizend verhalen afsprong met zijn meisje in zijn armen, op zijn voeten landde en toen begon te rennen. Dit maakt hem tot de meest geanimeerde en plezierige figuur om naar te kijken. De techneutenfans van Nausica worden misschien teleurgesteld door de vliegende insecten en de retrotechnologie via Laputa - de enige uitzondering is misschien de robot. In tegenstelling tot _Prinses Mononoke_ en _Vallei van de Winden_ is het thema in _Lappata_ niet direct in verband te brengen met milieubewustzijn. Als het al een thema heeft, dan is het anti-oorlog. Het belang van een natuurlijk leven <0xE2><0x80><0x93> dit heeft te maken met het vliegende kasteel, wordt afwijzend afgedaan als 'afgezwakt' en niet echt doorgetrokken. Over het geheel genomen beschouw ik het stuk nu als een kruising tussen goed gevoel en afgezaagd.
I remember liking this more than Nausicaa of the valley of the winds at an age when that tone of story was too serious for me. Laputa, whose title seems to have affected its release in the U.S. to avoid confusion to its wide Hispanic audiences, has the cartoonish knack of the director's debut production Conan. In fact, Pazu has the thick bones and immortal vitality of Conan--who jumped off a thousand stories carrying his girl in his arms and landed on his feet, then started running. This makes him the most animated and pleasing character to watch. The techie fans of Nausica may be disappointed by the flying bugs and the retro technology through out Laputa--the only exception may be the robot. Unlike Princess Mononoke and Valley of the Winds, the theme in Laputa is not directly connected to environmentalism. If it has a theme at all it's anti-warfare. The importance of living naturally--this is related with the flying castle, is dismissably shortly discussed, and not really followed through. Overall, I now regard the piece as being at an intersection between feel-good and corny.