Gojoe maakt deel uit van een nieuwe golf van Japanse cinema. Hij neemt zeer creatieve regisseurs, redacteuren en fotografen mee en werkt met historische thema's, wat de Japanners 'periodieke stukken' noemen. Gojoe is buitengewoon creatief op het gebied van kleur, fotografie en montage. Briljant zelfs. De nieuwe golf van Japanse samoeraifilms biedt een blik op de traditionele overtuigingen van sjamanisme, demonen en occulte krachten die zeker deel uitmaakten van hun oude cultuur, maar die niet echt worden verkend in Kurosawa's samoerai epische werken of de Zaitochi-serie. Een ander mooi voorbeeld van dit genre is Onmyoji (2001). Ik zou regisseur Sogo Ichii willen plaatsen als een van de interessantste en creatiefste van de nieuwe Japanse regisseurs van de nieuwe golf. Twilight Samurai (2002) en Zatoichi: The Blind Swordsman van Shintaro Katsu (2003).
Gojoe is part of a new wave of Japanese cinema, taking very creative directors, editors and photographers and working on historic themes, what the Japanese call "period pieces". Gojoe is extremely creative in terms of color, photography, and editing. Brilliant, even. The new wave of Japanese samurai films allows a peek at traditional beliefs in shamanism, demons and occult powers that were certainly a part of their ancient culture, but not really explored in Kurosawa's samurai epics, or the Zaitochi series. Another fine example of this genre is Onmyoji (2001). I would place director Sogo Ichii as one of the most interesting and creative of the new wave Japanese directors. Other recent Japanese period pieces I would highly recommend include Yomada's Twilight Samurai (2002) and Shintaro Katsu's Zatoichi: The Blind Swordsman (2003).