Wie had er ooit een vervolg kunnen wensen op Bert I. Gordons legendarische slechte trashfilm 'Food of the Gods'? Niemand, natuurlijk, maar de regisseur Damien Lee vond het toch een goed idee, en hij stelde een verlate vervolgfilm samen die bekendstaat als een van de meest overbodige films uit de horrorgeschiedenis. 'Knaag' is alleen in naam een vervolg, omdat de setting zich verplaatste naar een typische locatie aan het eind van de jaren tachtig (een universiteitscampus) en ook de goedkope & goedkope bloederige effecten illustreren perfect de jaren tachtig. Dit script hangt aan elkaar van clichés, afschuwelijk geschreven dialogen en plotsituaties die niet zo subtiel zijn gestolen uit andere (en succesvoller) horrorklassiekers. Neil Hamilton is een kei van een schoenenonderzoeker die onderzoek doet naar de groei van gewone knaagdieren om een collega-onderzoeker een plezier te doen. Als gevolg van een paar ongelooflijk stomme activisten voor dierenrechten ontsnappen de enorme, uitgehongerde ratten en verslinden zo'n beetje iedereen op de campus. Volgens de goede oude traditie van Spielbergs 'Jaws' is er een irritante decaan die weigert toe te geven dat er een probleem is, ook al duiken er overal zwaar verminkte lijken op. Tijdens een hysterische, groteske climax dringen de ratten binnen in de openingsceremonie van het nieuwe sportcomplex op de campus! 'Knaag: Voedsel van de Goden 2' is verschrikkelijk slecht en daarom heel leuk om te zien! De personages doen en zeggen onvoorstelbaar domme dingen (zoals ongewapend in de riolen afdalen terwijl ze WETEN dat het er wemelt van de ratten), het acteerwerk is afgrijselijk en er is een echt bizarre scène waarin de held seks heeft onder invloed van groeiserum! Ik vraag me af wat Freuds theorie daarover zou zijn! Er is een bevredigende hoeveelheid bloed en smerigheid en <0xE2><0x80><0x93> het moet gezegd worden <0xE2><0x80><0x93> de muziek is verrassend sfeervol. Voor het geval je niet genoeg kunt krijgen van al die troep: er draaien nogal wat schepsels rond op gemuteerde ratten, zoals in de Italiaanse klucht 'Rats: Night of Terror', de bescheiden cultfilm uit 1970 'Willard' en zijn lamlendige vervolg 'Ben', en in 2003 'Willard'. Een remake met Crispin Glover en de verrassend goede recente rattenfilms van Tibor Ticaks ('Ratten') en John Lafia ('De Ratten').
Who could possibly have wished for a sequel to Bert I. Gordon's legendary bad trash-film "Food of the Gods"? Nobody, of course, but director Damien Lee thought it was a good idea, anyway, and he put together a belated sequel that stands as one of the most redundant movies in horror history. "Gnaw" is a sequel in name only, as the setting moved to a typical late 80's location (a university campus) and also the cheap & cheesy gore effects perfectly illustrates the 80's. This script hangs together by clichés, awfully written dialogs and plot situations that are not so subtly stolen from other (and more successful) horror classics. Neil Hamilton is a goody two shoes scientist who performs growing-experiments on ordinary rodents in order to do a fellow scientist a favor. Due to some incredibly stupid animal rights activists, the huge and ravenous rats escape and devour pretty much everyone on campus. Following the good old tradition that Spielberg's "Jaws" started, there's an obnoxious Dean who refuses to admit the problem even though severely mutilated corpses are turning up everywhere. During a hysterically grotesque climax, the rats invade the opening ceremony of the campus' new sport complex! "Gnaw: Food of the Gods 2" is terribly bad and therefore a lot of fun to watch! The characters do and say unimaginably stupid stuff (like descending into the sewers unarmed while they KNOW it's infested with rats), the acting is atrocious and there's a genuinely bizarre sequence involving the hero having sex under the influence of growth-serum! I wonder what Freud's theory would be on that! There's a satisfying amount of gore and sleaze and  it has to be said  the music is surprisingly atmospheric. In case you just can't get enough of this junk, there are quite a lot of creature-features revolving on mutated rats, like the Italian schlock film "Rats: Night of Terror", the modest 70's cult film "Willard" and its lame sequel "Ben", the 2003 "Willard" remake starring Crispin Glover and the surprisingly good recent rat-movies by once-famous directors Tibor Ticaks ("Rats") and John Lafia ("The Rats"). Go nuts!