Dit door het karakter gedreven, spannende drama uit 2007 is als een grote, sappige steak van Shakespeare-niveau van een meesterregisseur die weet hoe hij zijn acteurs ongewoon woeste, gewaagde voorstellingen moet laten geven. Denk om te beginnen maar eens aan Henry Fonda's enige jurylid in 'Twelve Angry Men', Katharine Hepburns waanideeën over Mary Tyrone in 'Long Day's Journey Into Night', Rod Steigers in conflict geraakte concentratiekampoverlevende in 'The Pawnbroker', William Holdens winterse leeuw in 'Network' en Paul Newmans alcoholische advocaat in 'The Verdict'. De lijst bevat een aantal van de beste films van de afgelopen halve eeuw, en je kunt veilig Philip Seymour Hoffmans wanhopige controle over Andy Hanson aan de lijst toevoegen. Op zijn drieëntachtigste vertoont regisseur Sidney Lumet nog geen tekenen van de vermoeidheid van de tachtiger jaren, en hij geniet zelfs van de melodramatische wendingen van zijn eerste film, met Kelly Masterson in de hoofdrol.<br />De schaal van het verhaal is bedrieglijk klein als het zich richt op de morele compromissen die zich ontvouwen in een gezin waar twee broers wanhopig om geld verlegen zitten. Woody Allen volgde een soortgelijke broederlijke dynamiek in zijn laatste film, de vreemd geknepen 'Cassandra's Dream', maar Lumet is noch geknepen, noch voorzichtig in zijn felle benadering van dit onontkoombare verhaal van dubbelzinnigheid en misleiding. De plot draait om een misdaad die geen slachtoffer had moeten hebben. Op de loonlijst van zijn vader om zijn verwaarloosde vrouw Gina tevreden te houden en om een dure drugsverslaving te bevredigen, staat de gladde Andy op het punt te worden ontmaskerd door de belastingdienst. Intussen is zijn jongere broer Hank een massa na de scheiding, en zijn alimentatie- en alimentatiebetalingen lopen ver achter bij die van zijn ouders.<br />Andy smeedt een zogenaamd waterdicht plan om de juwelierszaak van hun ouders te beroven terwijl ze daar geen van beiden horen te zijn. Het doel was dat de broers de buit zouden incasseren, en de ouders de verzekering zouden opeisen. De wet van Murphy grijpt in op alle mogelijke manieren, te beginnen met Andy die Hank onder druk zet om het zelf te doen. Na wat broederlijke vleierij gaat Hank akkoord, maar hij is te bang om het alleen te doen en huurt een roekeloze, gewapende hulpkelner in om de inbraak te plegen. Het toeval wil dat de inbraak plaatsvindt op de dag dat de moeder van Andy en Hank de winkel opent, en vanaf dat moment loopt alles uit de hand. Hoewel de techniek van het vertellen van verhalen niet nieuw is (bijvoorbeeld Alejandro González I<0xC3><0xB1>árritu's '21 Grams'), werkt de aanpak van Masterson goed bij het omschrijven van bepaalde gebeurtenissen vanuit meerdere perspectieven, zodat je begrijpt hoe elk personage wordt geleid naar de repercussies van de onfortuinlijke gebeurtenis.<br />De acteerprestaties zijn perfect, te beginnen met Hoffmans adembenemende optreden als Andy, een machiavellistisch reptiel wiens koele uiterlijk en aangeboren amoraliteit lagen wrok jegens zijn familie maskeren. Ik vond hem geweldig in 'The Savages' van Tamara Jenkins, maar hier is hij nog beter. Lumet geeft zelfs een solide voorstelling van de gewoonlijk onuitstaanbare Ethan Hawke als Hank, die doordrenkt is met de ontembare zwakte die elke slecht voorbereide beweging van hem verraadt. Als hun strijdlustige vader gedraagt Albert Finney zich met zijn typische bluf uit het laatste deel van zijn carrière, maar hij biedt de noodzakelijke fundering voor de complexiteiten op Oedipusniveau. Marisa Tomei is een slimme keuze om Gina te spelen, aangezien de actrice economisch inspeelt op de ontvankelijke, waakzame aard van een kleine maar cruciale rol. De achtenswaardige theaterveteraan Rosemary Harris (nu beter bekend als Peter Parkers tante in de 'Spider-Man'-trilogie) heeft maar heel weinig tijd als moeder, net als Amy Ryan als Hanks verbitterde ex-vrouw. Er zijn scènes die aan het buitensporig zijn, vooral nu de situatie voor de broers steeds wanhopiger wordt, maar de hoofdrolspelers spuiten er zo'n energieke brio in dat de zwierigheid vergeeflijk wordt. Na de teleurstelling van het cartoonachtige 'Vind me schuldig' is het verfrissend om Lumet hier in topvorm te zien. De dvd uit 2008 biedt enorm informatief commentaar van Lumet, Hoffman en Hawke, die allemaal moeiteloos en met inzicht in hun rol praten. Naast de oorspronkelijke theatertrailer is er ook een meer dan gemiddeld 24-minutenprogramma, 'Geregisseerd door Sidney Lumet: hoe de duivel werd gemaakt', met opnamen op de set en fragmenten van interviews met Lumet, twee van de producenten en de belangrijkste acteurs.
This intensely involving 2007 character-driven suspense drama is like a big, juicy piece of Shakespearean-level steak from a master filmmaker who knows how to draw out uncommonly ferocious, to-the-edge performances from his actors. Consider for starters - Henry Fonda's lone dissenting juror in "Twelve Angry Men", Katharine Hepburn's delusional Mary Tyrone in "Long Day's Journey Into Night", Rod Steiger's conflicted concentration camp survivor in "The Pawnbroker", William Holden's wintry lion in "Network", and Paul Newman's alcoholic lawyer in "The Verdict". The list encompasses some of the finest screen work of the past half-century, and you can safely add Philip Seymour Hoffman's desperately controlling Andy Hanson to the ranks. At 83, director Sidney Lumet shows no signs of octogenarian fatigue, and in fact, he revels in the melodramatic turns of first-time screenwriter Kelly Masterson's thickly plotted script.<br /><br />The scale of the story is deceptively small as it focuses on the moral compromises that unravel in a family where two brothers have become desperate for immediate cash. Woody Allen followed a similar fraternal dynamic in his last film, the oddly pinched "Cassandra's Dream", but Lumet is neither pinched nor cautious in his fierce approach to this inescapable tale of ambiguity and deception. The plot revolves around a crime that was meant to be victimless. Embezzling funds from his real estate company's payroll to keep his neglected wife Gina happy and to satisfy an expensive drug habit, smooth-talking Andy is about to be exposed in an IRS audit. Meanwhile, his younger brother Hank is a mass of post-divorce, codependent insecurities falling way behind in his alimony and child support payments.<br /><br />Andy concocts a supposedly foolproof plan to rob their parents' suburban jewelry store while neither of them is supposed to be there. The goal was for the brothers to collect the haul, and the parents to claim the insurance. Murphy's Law intervenes in every possible way starting with Andy pressuring Hank to do the job himself. After some brotherly cajoling, Hank agrees to it, but too scared to do it alone, he recruits a reckless, gun-toting busboy to handle the robbery. By fate, the heist occurs on the one day that Andy and Hank's mother is opening the shop, and things quickly spiral out of control from there. Although the back-and-forth storytelling technique is not new (for example, Alejandro González Iñárritu's "21 Grams"), Masterson's approach works effectively in delineating certain events from multiple perspectives so that you understand how each character is led to the repercussions of the unfortunate event.<br /><br />The acting is pitch-perfect starting with Hoffman's riveting performance as Andy, a Machiavellian reptile whose cool exterior and innate amorality mask layers of resentment toward his family. I thought he was great in Tamara Jenkins' "The Savages", but he is even better here. Lumet even draws a solid performance from the usually insufferable Ethan Hawke as Hank, imbuing him with the emasculated weakness that informs his every ill-planned move. As their embattled father, Albert Finney acts with his typical late-career bluster, but he provides the necessary foundation for the Oedipal-level complexities. Marisa Tomei is a smart choice to play Gina, as the actress economically keys in on the responsive, watchful nature of a small but pivotal role. The estimable theater veteran Rosemary Harris (now better known as Peter Parker's aunt in the "Spider-Man" trilogy) has precious little time as the mother, as does Amy Ryan as Hank's bitter ex-wife.<br /><br />There are scenes that border on excessive, especially as the situation becomes increasingly desperate for the brothers, but the principals inject such energetic brio to them that the flourishes become forgivable. After the disappointment of the cartoonish "Find Me Guilty", it is refreshing to see Lumet in peak form here. The 2008 DVD offers terrifically informative commentary from Lumet, Hoffman and Hawke, all of whom converse with ease and insight throughout. Along with the original theatrical trailer, there is also a better-than-average 24-minute featurette, "Directed by Sidney Lumet: How the Devil Was Made", which features on-set footage and snippets of interviews with Lumet, two of the producers and the principal actors.