Ik zou deze film aan iedereen willen aanbevelen. Niet alleen aan de fans van rocker Luciano Ligabue, maar aan alle filmfans. Omdat hij oprecht, ontroerend, grappig en waarachtig is. Omdat Ligabue een geboren verhalenverteller is en een filmliefhebber, en elk beeld van zijn film is gemaakt met liefde en zorg. Omdat zijn personages bemind worden en erom gevraagd worden bemind te worden. Omdat de meeste Italiaanse debuutfilms waardeloos zijn en deze, gemaakt door een buitenstaander, een waar genoegen is om naar te kijken en naar te luisteren. Omdat Stefano Accorsi beeldschoon is en me doet denken aan Andrea Pazienza, die, net als Freccia, mooi en getalenteerd en goed was en het leven verloor door de heroïne, die Ligabue laat zien zoals hij is, niet glamoureus en lelijk, zonder zich over te geven aan gemakkelijke moraliteit. Omdat het een film is die spreekt tot ons hart, onze oren, onze ziel. En omdat ik de ervaring van de FM-radio's heb meegemaakt en het precies zo was. Bedankt, Luciano!
I would reccomend this film to everyone. Not only to the fans of the rocker Luciano Ligabue, but to all film-buffs. Because it's sincere, moving, funny and true. Because Ligabue is a born storyteller and a film lover, and every frame of his film is made with love and care. Because his characters are loved and ask to be loved. Because most of the Italian debut films are lousy and this one, done by an outsider, is a real joy to watch and to listen at. Because Stefano Accorsi is gorgeous and reminds me of Andrea Pazienza, who was, like Freccia, beautiful and talented and good and lost his life because of the heroin, that Ligabue shows as it is, unglamorous and ugly, without indulging in easy moralisms. Because it's a film that speaks to our heart, our ears, our souls. And because I lived the experience of the FM radios and it was exactly like that. Thanks, Luciano!