Het grootste probleem met de documentaire _Czech Dream_ is dat hij niet echt zegt wat hij denkt te zeggen.<br /><br />In een gewaagd - ik aarzel om het woord 'geïnspireerd' te gebruiken - straattoneelstuk hebben Vit Klusak en Filip Remunda, twee student-filmers uit Tsjechië, een grootscheepse bedrijfstruc uitgehaald om als basis voor hun film te dienen: ze fabriceerden met opzet een nep-hypermarkt (het Oost-Europese equivalent van Costco of Wal Mart Super Store), bouwden er een complete reclamecampagne omheen <0xE2><0x80><0x93> compleet met billboards, radio- en tv-spots, een officieel logo, een pakkende herkenningsmelodie en foto's van nepartikelen <0xE2><0x80><0x93> en wachtten toen af hoeveel 'dopes' er precies zouden komen. De makers van de film zouden op de dag van de opening met hun creatie op de proppen komen. Ze bouwden zelfs een provisorische fa<0xC3><0xA7>ade om de mensen ervan te overtuigen dat de winkel echt bestond.<br />Je zou kunnen vragen: 'Waarom doen ze zoiets?' Nou, dat is een heel goede vraag, maar het antwoord dat de filmmakers geven is niet echt bevredigend. In wezen wordt ons verteld dat het doel van de stunt was om te laten zien hoe gemakkelijk mensen kunnen worden gemanipuleerd om iets te geloven <0xE2><0x80><0x93> zelfs iets wat niet waar is <0xE2><0x80><0x93> gewoon door middel van reclame. Het hogere doel van de schertsvertoning is om het Tsjechische volk ervan te overtuigen dat het niet moet vallen voor alle advertenties die hen aanmoedigen om lid te worden van de Europese Unie. Dat is redelijk <0xE2><0x80><0x93> vooral als je bedenkt dat de adverteerders die ermee instemmen om mee te doen tegen het onethische karakter van liegen tegen klanten ingaan, terwijl ze hun medewerking aan de misleiding rechtvaardigen door te beweren dat het een vorm van 'onderzoek' is naar wat wel en niet werkt in de reclamewereld. In zekere zin zijn deze adverteerders, door zich voor de camera te laten betrappen op het maken van deze opmerkingen, net zo goed de dupe van de filmmakers als de arme, nietsvermoedende mensen die het voornaamste doelwit van de list zijn. Maar in veel opzichten raakt de satirische pijl niet alleen niet zijn beoogde doel, maar schiet hij ironisch genoeg regelrecht terug naar de filmmakers die hem hebben gelanceerd. Want het gaat hier om ZE ZELF en NIET om de goedhartige en vanzelfsprekende mensen die uiteindelijk afsteken als de onethische en klasseloze lieden die ze hier zijn, die zich als idioten gedragen tegenover volkomen fatsoenlijke mensen, van wie sommigen oud en gehandicapt zijn en gedwongen om lange afstanden te voet af te leggen om op de plaats van bestemming te komen. En wat bewijst dit alles eigenlijk? Dat mensen 'hebzuchtig' zijn omdat ze naar de opening van een nieuwe supermarkt gaan om koopjes te zoeken? Of dat ze dom en goedgelovig zijn omdat ze dat niet zijn? Hebt u niet het vermoeden dat er misschien helemaal geen markt voor is, ook al is er wel reclame voor gemaakt? Een dergelijke waakzaamheid vereist een mate van cynisme die het praktisch onmogelijk maakt om in de echte wereld te functioneren.<br />Nee, ik ben bang dat deze bijdehante, nare'stunt' alleen maar bewijst wat een enorme hufters de filmmakers zijn, omdat ze een paar heel aardige mensen het gevoel geven dat ze idioten zijn. En ja, veel van hen reageren, als ze eindelijk ontdekken welke truc er met hen is uitgehaald, met een hoffelijkheid en een goed humeur waarvan ik niet zeker weet of ik die zou kunnen opbrengen als ik in hun schoenen stond.<br />Ik zeg niet dat de film goed is.' Maar als het stof eindelijk is neergedaald en alle teleurgestelde klanten met rode gezichten en lege handen naar huis terugkeren, kunnen we gerust zeggen dat zij niet degenen zijn die zich moeten schamen.
The main problem with the documentary "Czech Dream" is that isn't really saying what it thinks it's saying.<br /><br />In an audacious - I hesitate to use the word "inspired" - act of street theater, Vit Klusak and Filip Remunda, two student filmmakers from the Czech Republic, pulled off a major corporate hoax to serve as the basis for their movie: they deliberately fabricated a phony "hypermarket" (the Eastern European equivalent of Costco or Wal Mart Super Store), built an entire ad campaign around it - replete with billboards, radio and TV spots, an official logo, a catchy theme song and photos of fake merchandise - and then waited around to see just how many "dopes" would show up to their creation on opening day. They even built a makeshift façade to convince people that the store itself actually existed.<br /><br />One might well ask, "Why do such a thing?" Well, that's a very good question, but the answer the filmmakers provide isn't all that satisfying a one. Essentially, we're told that the purpose of the stunt was to show how easily people can be manipulated into believing something - even something that's not true - simply through the power of advertising. And the movie makers run for moral cover by claiming that the "real" (i.e. higher) purpose for the charade is to convince the Czech people not to fall for all the advertisements encouraging them to join the European Union. Fair enough - especially when one considers that the actual advertisers who agree to go along with the stunt declaim against the unethical nature of lying to customers, all the while justifying their collaboration in the deception by claiming it to be a form of "research" into what does and does not work in advertising. In a way, by allowing themselves to be caught on camera making these comments, these ad men and women are as much dupes of the filmmakers as the poor unsuspecting people who are the primary target of the ruse.<br /><br />But, in many ways, the satirical arrow not only does not hit its intended target, it ironically zeroes right back around on the very filmmakers who launched it. For it is THEY THEMSELVES and NOT the good-hearted and naturally trusting people who ultimately come off as the unethical and classless ones here, as they proceed to make fools out of perfectly decent people, some of them old and handicapped and forced to travel long distances on foot to get to the spot. And what is all this supposed to prove anyway? That people are "greedy" because they go to the opening of a new supermarket looking for bargains? Or that they're stupid and gullible because they don't suspect that there might not be an actual market even though one has been advertised? Such vigilance would require a level of cynicism that would make it virtually impossible to function in the real world.<br /><br />No, I'm afraid this smart-alecky, nasty little "stunt" only proves what complete and utter jerks the filmmakers are for making some really nice people feel like idiots. And, indeed many of them, when they finally discover the trick that's been played on them, react with a graciousness and good humor I'm not sure I would be able to muster were I to find myself in their position.<br /><br />I'm not saying that the movie isn't gripping - something akin to witnessing a massive traffic accident in action - but, when the dust has finally settled and all the disappointed customers return red-faced and empty-handed to their homes, we can safely declare that they are not the ones who should be feeling ashamed.