WAARSCHUWING** BELANGRIJK <0xE2><0x80><0x93> BELANGRIJK!<br /><br />Laat ik beginnen met te zeggen dat ik enorm veel respect heb voor Gillian Andersons ongelooflijke talent als gevarieerde en veelzijdige actrice <0xE2><0x80><0x93> wat de reden is waarom ik niet kan begrijpen waarom ze ermee instemde om deze film te maken toen ze het script (of het gebrek daaraan) eenmaal had gezien.<br />De premisse van de film was, naar mijn mening, een geweldig idee en er zaten een paar echt doordachte thema's in, maar het eindigde als een in elkaar gezakte soufflé. Het is een voorbeeld van waarom ik een hekel heb aan 99 procent van de Britse cinema. Het voelt te lang, het is voor het grootste deel saai en er gebeurt niet veel na de eerste twintig minuten. Net als je denkt dat er...' Er is een kans dat het wat snelheid krijgt, maar het stelt teleur als een marathon van Paula Radcliffe. Met weinig fantasierijke regie en een minimalistische plot is er niet veel dat het publiek ervan weerhoudt in hun popcorn weg te zakken. Wat het script betreft, kan ik alleen maar aannemen dat de schrijver een paar bomen probeerde te redden, en dat de gemiddelde scène iets voorlas in de trant van: 'Alice: F.O.F. (Adam staart. Adam rent het bos in) (Alice volgt) Alice: ADAM! ADAM!' Ik vermoed dat de acteurs, woord voor woord, waarschijnlijk meer betaald kregen dan Kate Moss voor haar advertenties voor Virgin Mobile. Er is niet veel variatie met een veelvuldig gebruik van het f-woord waar de vriendin van Bridget Jones, Shazza, trots op zou zijn. Er is maar weinig ruimte voor de hoofdpersonen voorafgaand aan de hoofdzonde, waardoor het publiek weinig sympathie voor de hoofdpersonen heeft, afgezien van een automatische 'O, dat is vreselijk'-reactie.<br />Alice is ook niet het soort vrouw dat sympathie opwekt. Ze heeft een geweldige baan, een duur Londens appartement met een dakterras waar je een moord voor zou doen, en toch komt ze op het scherm over als verwaand, verbitterd en ontevreden voordat haar leven een wending neemt naar het ergste. Na de aanval worden er een paar lagen afgepeld wat min of meer verklaart waarom ze in het begin zo is; ze is opgegroeid met een keiharde soldaat die dacht dat haar leren schieten de ultieme uiting van liefde was dus in plaats van in zijn voetsporen te treden, is ze naar de grote stad gevlucht op zoek naar iets wat haar het gevoel geeft dat haar leven de moeite waard is. In plaats daarvan vond ze een groep stereotiepe middenklasse Toffs die neerkijken op iedereen die niet rijk genoeg is om in een Lexus te rijden en op de luxe die bij een geïntegreerd beveiligings- en entertainmentsysteem hoort (d.w.z. Mrs. Robinson worden voor een would-be Cockney breedgeschouderde elektricien). Iemand geeft me een tissue. De enige redding van dit personage is dat ze wordt gespeeld door Gillian Anderson. In de handen van een mindere actrice zou ze ondraaglijk eendimensionaal zijn geweest, maar mevrouw Anderson slaagt er in feite in om een paar vluchtige momenten van menselijkheid in dit verder levenloze menselijk wezen te injecteren, vooral wanneer ze zich oprecht verontschuldigt voor haar woede op de weg in een vergeefse poging om haar aanvallers ervan te weerhouden hun aanval voort te zetten.<br />Ik kan ook niet zeggen dat het Adam veel beter verging. Danny Dyer speelde hem goed als een watervlugge Jack the Lad, maar een goede voorstelling zou hem niet zowel het gebrek aan een script als de totale afwezigheid van enige achtergrond als personage kunnen besparen. Deze film was voornamelijk gebaseerd op het schrikeffect, maar de timing klopte niet en hij voelde van begin tot eind veel te gekunsteld aan. Wat het schrikeffect betreft, het meest schokkende aan deze film is de schaamteloze demonstratie van hoe pijnlijk mager mevrouw Anderson is geworden; het was bijna net zo onthutsend om te zien als de brute aanvalsscènes. Een kanttekening: alleen in een Britse film zou een bende gewelddadige verkrachters de tijd nemen om elkaar voorbehoedsmiddelen aan te bieden voordat ze hun makkers bleven toejuichen <0xE2><0x80><0x93> over stijfkoppigheid gesproken! Als dit het soort film is waarvoor de Nationale Loterij geld beschikbaar stelt, dan ben ik het met je eens. Het verbaast me niet dat steeds minder mensen ervoor kiezen om elke week een pond uit te geven.<br />Als ik zeg dat ik deze film haatte, is dat te veel eer, want ik gaf niet genoeg om de personages om zo'n sterke emotie te rechtvaardigen. Ik wil die één-nul-uurtjes van mijn leven terug, alsjeblieft!
*WARNING* Contains MANY SPOILERS!<br /><br />Let me start by saying I have a huge respect for Gillian Anderson's incredible talent as a varied and versatile actress - which is why I cannot comprehend her reasons for agreeing to make this film once she saw the script (or lack thereof.) <br /><br />The premise of the film was, in my opinion, a great idea and there were some genuinely thought-provoking themes in there but it ended up like a collapsed soufflé. It exemplifies why I hate 99% of British cinema. It feels too long, it's tedious, for the most part, and not a lot happens after the first twenty minutes. Just when you think there's a chance of it picking up some speed it disappoints like Paula Radcliffe running a marathon. With little imaginative directing and a minimalist plot, there isn't much to keep the audience from nodding off into their popcorn. As for the script I can only surmise that the writer was trying to save a few trees, with the average scene reading something along the lines of "Alice: F*** OFF! (Adam stares. Adam runs off into woods)(Alice follows) Alice: ADAM! ADAM!" I suspect that, word for word, the actors probably got paid more than Kate Moss did for her Virgin Mobile adverts. What few lines there were didn't have a lot of variation with a frequent use of the f-word that would make Bridget Jones's friend, Shazza, proud. There is little establishment of the main characters before the main sordid event which leaves the audience lacking much sympathy for the characters beyond an automatic 'Oh that's terrible' reaction.<br /><br />Alice isn't the kind of woman who courts sympathy either. She's got a great job, an expensive London apartment with roof space to die for yet she comes across on screen as conceited, bitter and dissatisfied before her life takes a turn for the worst. After the attack a few layers are peeled back which sort-of explain why she is this way to start with; she grew up with a tough-as-old-boots soldier who thought that teaching her how to shoot his gun was the ultimate expression of love so, instead of following in his footsteps, she ran away to the big city in search of something to make her feel like her life is worth living. Instead she found a group of stereotypical middle-class Toffs who look down on anyone not rich enough to drive a Lexus and the luxuries that come with an integrated security/entertainment system (i.e. becoming Mrs Robinson to a wanna-be Cockney wide-boy electrician) Someone pass me a tissue. The one saving grace of this character is that she is played by Gillian Anderson. In the hands of a lesser actress she would've been intolerably one-dimensional but Ms Anderson actually manages to inject a few fleeting moments of humanity into this otherwise lifeless human being, most notably when she's sincerely apologising for her road rage in a vain attempt to stop her attackers from continuing their assault.<br /><br />I can't say that Adam fared much better either. Danny Dyer played him well as a fish-out-of-water Jack the Lad but a good performance couldn't save him from both the lack of a script and the total absence of any character background. <br /><br />This film relied mostly on shock value but the timing was off and it felt far too engineered from beginning to end. As for the shock, the most shocking thing about this film is the unashamed demonstration of how painfully thin Ms Anderson has become; it was almost as unsettling to see as the brutal attack scenes. On a side note, only in a British film would a gang of violent sex attackers take the time to offer each other contraception before continuing to cheer their mates on - talk about stiff-upper-lip taken to the extreme! If this is the kind of film that the National Lottery is donating money to make then I'm not surprised that fewer and fewer people are choosing to spend their pound each week. <br /><br />Saying that I hated this film is giving it too much credit, I didn't care enough about any of the characters to warrant that strong an emotion. I want that one-and-a-bit hours of my life back, please!