Wie speelt er bij zijn volle verstand een lyrisch lied op het moment dat ze een emotionele scène tussen twee mensen verbeelden? Als Flipper zijn bedrogen vrouw in de kleedkamer confronteert met de lyrische inhoud van het lied, is de lyrische inhoud net zo luid als de dialoog, zodat je geen van beide kunt horen, waardoor de emotionele impact van de scène wordt verdund. De scènes waarin Annabella door haar vader wordt geslagen met zijn vuisten, een lamp en daarna een riem waren zo tekenfilmachtig dat ze absurd waren. Deze hele film is een tekenfilm, het allesoverheersende vooroordeel tegen blanken is letterlijk verbijsterend. 's vrouw komt erachter dat hij haar heeft bedrogen met een blanke vrouw <0xE2><0x80><0x93> alsof het een discussie was van een debatteam <0xE2><0x80><0x93> is belachelijk. De ongebreidelde racisme zou misschien te verdragen zijn, maar de soundtrack en de geluidsmix tijdens deze 'film' is te veel. Het was een technisch slecht gemaakte film. Er is geen begrip voor de basisvaardigheden van het filmen, de geluidstrack, de montage en de wanhopige poging van grote acteurs om deze film drijvende te houden. Ik had zelfs medelijden met Anthony Quinn en vroeg me af waarom hij een rol in deze film had geaccepteerd <0xE2><0x80><0x93> zijn verschijning in deze film is pijnlijk. Dit is de eerste film die ik van deze regisseur heb gezien en het zal ook de laatste zijn.
Who in their right mind plays a lyrical song at the same time they are portraying an emotional scene between two people? When Flipper confronts his wronged wife in the dressing room, the song sung with lyrical content is as loud as the dialog, so one can hear neither, diluting any emotional impact the scene may have had. The scenes of Annabella getting beaten by her father with his fists, a lamp and then a belt was so cartoonish as to be absurd. This entire movie is a cartoon, the rampant prejudice against whites is literally astounding. The discussion by the black women after flipper's wife finds out he has cheated on her with a white woman - as if it were a discussion by an oxford debating team, is ridiculous. The rampant racism might be possible to endure, but the soundtrack and the sound mixing during this 'movie' is too much. It was a technically poorly made movie. There is no understanding of the basic craft of movie making, the sound track, the editing and the desperate attempt of great actors trying to keep this movie afloat. I actually felt sorry for Anthony Quinn, wondering why he had accepted a role in this flick - his appearance in this is painful. This is the first movie I have seen by this director and it will be my last.