De beroemde internationale dirigent Daniël Daréus (Michael Nyqvist) krijgt een hartaanval door zijn gestreste, drukke werk en onderbreekt zijn succesvolle carrière met vervroegd pensioen. Hij besluit terug te keren naar zijn geboortestad in het noorden van Zweden, waar zijn moeder wegging toen hij een zevenjarige, gevoelige jongen was die werd gepest door Conny en andere schoolkameraadjes, om een rustig leven te leiden. Hij koopt een oude school en wordt uitgenodigd om deel te nemen aan het kerkkoor door de plaatselijke Shepherd Stig (Niklas Falk), maar de onwillige en verlegen Daniël weigert uit principe. Hij raakt echter betrokken bij de gemeenschap en voelt zich aangetrokken tot Lena (Frida Hallgren), een vrouw uit de buurt met een verleden met de plaatselijke dokter. Zijn muziek opent de harten van de leden van het koor en beïnvloedt hun dagelijks leven: de trage Tore (André Sj-S<0xC3><0xB6>derberg) krijgt de kans om deel te nemen aan het koor; Inger (Ingela Olsson), de vrouw van Stig, laat haar onderdrukte seksualiteit de vrije loop; Gabriëlla (Helen Sj-S<0xC3><0xB6>derholm) neemt een houding aan tegenover haar gewelddadige en gewelddadige echtgenoot; de roddelaarster en gefrustreerde Siv (Ilva L-S<0xC3><0xB6>der) opent haar hart voor Lena; de dikke Holmfrid (Mikael Rahm) schreeuwt genoeg tegen de grappen van de zakenman Arne (Lennart J-S<0xC3><0xB6>derberg); zelfs Daniël begint van mensen te houden en van Lena als de liefde van zijn leven. Als ze worden uitgenodigd om deel te nemen aan een belangrijke wedstrijd in Wenen, merkt Daniël dat zijn muziek het hart opent van mensen die zijn droom waarmaken.<br />'Sonne Som I Himmelen.' Het is een ontroerende en gevoelige film, met een prachtig verhaal. Het is indrukwekkend hoe regisseur Kay Pollak en de scenarioschrijvers in 132 minuten een groot aantal personages hebben kunnen ontwikkelen. De uitvoeringen zijn eersteklas, ondersteund door schitterende muziek en minstens twee geweldige momenten: wanneer Gabrielle haar lied zingt tijdens het concert, en zeker tijdens het laatste concert in Wenen met het publiek, de jury en iedereen die aan de melodie heeft meegewerkt, en Daniël die zijn droom bewaart. Net als in 'Teorema' verandert de vreemdeling niet alleen het leven van een gezin, maar van een conservatieve gemeenschap. Verder wijst de open conclusie, zoals bij veel Europese films, erop dat Daniel in werkelijkheid is gestorven, althans volgens mijn interpretatie, en vrede heeft gesloten met het succes van zijn muziek. Mijn ogen werden vochtig bij die twee scènes. Ik heb negen stemmen.<br />Titel (Brazilië): 'A Vida no Paraademso' ('Het leven in het paradijs').
The famous international conductor Daniel Daréus (Michael Nyqvist) has a heart attack with his stressed busy professional life and interrupts his successful career with an early retirement. He decides to return to his hometown in the north of Sweden, from where his mother left when he was a seven year-old sensitive boy bullied by Conny and other school mates, to live a low-paced life. He buys an old school and is invited to participate in the church choir by the local Shepherd Stig (Niklas Falk), but the reluctant and shy Daniel refuses in the principle. However, he gets involved with the community and feels attracted by Lena (Frida Hallgren), a local woman with a past with the local doctor. His music opens the hearts of the members of the choir, affecting their daily life: the slow Tore (André Sjöberg) has the chance to participate in the choir; Inger (Ingela Olsson), the wife of Stig, releases her repressed sexuality; Gabriella (Helen Sjöholm) takes an attitude against her abusive and violent husband; the gossiper and frustrated Siv (Ilva Lööf) opens her heart against Lena; the fat Holmfrid (Mikael Rahm) cries enough against the jokes of the businessman Arne (Lennart Jähkel); even Daniel starts loving people and Lena as the love of his life. When they are invited to participate in an important contest in Vienna, Daniel finds his music opening the heart of people making his dream come true.<br /><br />"Så Som I Himmelen" is a touching and sensitive movie, with a very beautiful story. It is impressive how director Kay Pollak and the screenplay writers have been able to develop a great number of characters in 132 minutes running time. The performances are top-notch, supported by magnificent music score and at least two awesome moments: when Gabrielle sings her song in the concert, and certainly the last concert in Vienna with the audience, jury and everybody participating in the melody, and Daniel making his dream come true. Like in "Teorema", the stranger changes the lives, not of only a family, but of a conservative community. Further, like many European movies, the open conclusion indicates that Daniel actually died, at least in my interpretation, reaching peace with the success of his music. My eyes became wet in these two scenes. My vote is nine.<br /><br />Title (Brazil): "A Vida no Paraíso" ("The Life In the Paradise")