Romantische komedie is niet de juiste manier om te beschrijven 'hoe je vrienden verliest en mensen van je vervreemdt'. De onderliggende romantiek in de plot is grotendeels vervangen door een veel interessanter 'Van vodden naar rijkdom'-verhaal. Hoewel de centrale lijn van het verhaal enigszins overhaast is doorgetrokken, op verschillende filmopnamen, heeft het wel een gevoel van 'het grove werk' achter de rug, waarbij de nadruk is gelegd op die belangrijke relaties die 'kantoorpolitiek' betekenen en waarbij die bijna irrelevante scènes puur voor het komische effect zijn gebruikt. Toch werkt het zo goed, vooral met Pegg voorin. De film is uiteindelijk heel slim, speelt goed in op de trans-Atlantische relatie die Pegg met zijn medespelers heeft en vermengt de kruising tussen het hoge en het lage leven heel goed en is heel verfrissend in een verhaal dat ondanks de voorspelbaarheid enigszins een unieke reis is. De verschillende personages in de film worden goed neergezet en de casting is absoluut een pluspunt in de film. Zowel de 'handelsplaatsen'-relatie tussen Pegg en Huston als de 'liefde, haat'-relatie tussen Pegg en Dunst werkt zo goed in een verhaal dat, bij gebrek aan een beter woord, charmant is. Zelfs Fox, die natuurlijk vooral over sex-appeal beschikt, schrikt van wat een behoorlijk duister personage blijkt te zijn en speelt die 'trut'-act. Het is een van die films waarin elk klein detail een eerbewijs is aan een geweldig stuk werk. Van transseksuele strippers tot een fantastische soundtrack, het past allemaal keurig in wat alleen maar kan worden omschreven als intelligente komedie.
Romantic comedy is not the correct way to describe "How to lose friends & alienate people". The underlying romance in the plot is, for the most part, displaced by a far more interesting "rags to riches" tale. Although the central line of the story is somewhat rushed passed, in several screen shots, it does have a sense of; getting the "nitty gritty" out of the way, focusing on those key relationships which make "office politics" and using those almost irrelevant scenes, used purely for comic effect. Yet it works so well, especially with Pegg in the front seat. The film is ultimately very clever, playing well on the trans-Atlantic relationship Pegg shares with his co-stars and merging the cross between the high and low -life society quite well and quite refreshingly in a storyline that despite predictability is somewhat of a unique journey. The different characters in the film are presented well and casting is definitely a plus point on the film. Both the "trading places" relationship between Pegg and Huston and the "love, hate" relationship between Pegg and Dunst do work so well in a story that is, for want of a better word, charming. Even Fox, whose main asset is of course sex appeal, shocks with what turns out to be quite a dark character and acts that "bimbo" role all to well. Its one of these films where every little detail does pay tribute to a great piece of work. From transsexual strippers to an amazing soundtrack it all meshes nicely into what can only be described as clever comedy.