Mijn vriendin en ik kozen 'Paperhouse' uit een willekeurige stapel films op onze wekelijkse excursie naar de horrorafdeling <0xE2><0x80><0x93> we hadden er geen van beiden van gehoord, maar de blurb op de doos was echt veelbelovend. En de film stelde niet teleur, hoewel ik het waarschijnlijk nog steeds niet exclusief een horrorfilm zou noemen.<br /><br />De elfjarige Anna Madden tekent een huis en bezoekt het in haar dromen. Ze slaapt beslist als ze het huis ziet, maar het is in zekere zin zo echt dat het bijna een volledig aparte werkelijkheid is. Wat, gezien de latere gebeurtenissen, niet ver van de waarheid af lijkt te staan. Hoe dan ook, ze merkt dat ze het huis, de inhoud en de omgeving kan verrijken door alleen maar iets toe te voegen aan het schilderij.<br />Terwijl dit aan de gang is, wordt Anna steeds zieker door koorts, en bovendien raakt ze helemaal geobsedeerd door het huis en haar tekening. Bovendien hebben haar moeder en zij ook nog te maken met haar afwezige vader; hij heeft een baan die hem lange tijd van huis houdt, hoewel je de indruk krijgt dat er eigenlijk meer aan de hand is.<br />Oké, het tekenen klinkt best aardig <0xE2><0x80><0x93> maar eerlijk gezegd heeft het iets dreigends. De droomwereld is griezelig surrealistisch <0xE2><0x80><0x93> het huis, bijvoorbeeld, is niet meer dan een grijs blok midden in een troosteloos veld. De mensen die de film hebben gemaakt, hebben er alles aan gedaan om ons een heel ongemakkelijk gevoel te geven over deze alternatieve wereld/doorgaande droom...<br />Een van de dingen die Anna aan het huis toevoegt, is een jongen, Mark, die dezelfde patiënt lijkt te zijn als waar haar dokter het steeds over heeft (dat vertel ik niet, je weet vanaf het moment dat hij verschijnt dat het dezelfde jongen is). In werkelijkheid kan Mark niet lopen vanwege een ziekte; in Anna's tekenwereld kan hij niet lopen omdat ze hem geen benen heeft gegeven. Ze geeft zichzelf de schuld van zijn echte ziekte en probeert de situatie recht te zetten, maar... '... alles begint echt raar te worden. Ze neemt zelfs haar afwezige vader op de tekening op, met desastreuze gevolgen. De scènes met de vader zijn echt angstaanjagend.<br />'... Er lijkt een hoop te gebeuren in die film. Ik weet zeker dat je na afloop met je vrienden de hele avond bezig zult zijn met het analyseren van dat ding dat de dood veroorzaakt. Is het een eenvoudig verhaal, of zit er een diepere betekenis achter? Ik weet het niet, maar het is hoe dan ook heel fascinerend. Het had iets van een 'Nachtmerrie op Elm Street'-achtige manier, met het feit dat op een bepaald moment werkelijkheid en dromen elkaar kruisen. Ik ben dol op dat soort dingen. <br />Mijn enige klacht is dat het voelt alsof hij vele malen had kunnen eindigen, maar dat niet heeft gedaan. Ik ben tevreden met de afloop die hij had (sommigen van jullie gevoelige types zouden misschien Kleenex bij de hand willen hebben!), hoewel hij echt een verscheidenheid aan conclusies had kunnen hebben. Hoe dan ook, het voelt niet echt alsof hij uit zijn verband is gerukt als hij eenmaal voorbij is, maar als je ernaar kijkt en hij blijft vervagen, is het een beetje zenuwslopend.<br />Toch is 'Paperhouse' een echt goede film. Hij is goed gedaan, en de acteurs <0xE2><0x80><0x93> vooral Charlotte Burke als Anna <0xE2><0x80><0x93> zijn uitmuntend. Burke, die nooit eerder of daarna in een film is verschenen, is een juweeltje. Het is echt overtuigend en leuk om naar te kijken.<br />'Paperhouse' is niet echt een horrorfilm, het is een soort fantasie/avontuur/iets anders-soort film, met een paar beslist horrorachtige momenten, maar je kunt er nog steeds met je familie naar kijken zonder bang te zijn dat je kleine broertje of oma onder het bloed komt te zitten of zoiets.<br />Geef het een kans, je zult er geen spijt van krijgen! En misschien moet je het boek ook lezen...
My friend and I picked "Paperhouse" out of a random pile of movies on our weekly excursion to the Horror section-- neither of us had heard of it, but the blurb on the box was really promising. And the movie didn't disappoint, though I still probably wouldn't call it a horror movie exclusively.<br /><br />11-year old Anna Madden draws a house, and visits it in her dreams. She is definitely asleep when she's seeing the house, but it's so real in a sense that it's almost like a completely separate reality. Which, in view of later events, doesn't seem like a far cry from the truth. Anyhow, she finds she can add to the house, its contents and its surroundings by simply adding to the picture. <br /><br />While this is going on, Anna is getting increasingly more ill with a fever, and besides that is getting totally obsessed with the house and her drawing. On top of that, she and her mother are also dealing with her absent father; he has a job that takes him away for long stretches, though one gets the impression there's actually more to the story than that.<br /><br />OK, so the drawing stuff sounds nice enough-- but frankly there's something really menacing about it. The dreamworld is eerily surreal -- the house, for instance, is just a grey block in the middle of a desolate field. The folks who made the movie did a great job of making us very uncomfortable with this alternate world/ongoing dream...<br /><br />One of the things Anna adds to the house is a boy, Mark, who seems to be the same patient her doctor keeps talking about (I'm not giving that away, you know from the moment he appears that it's the same kid). In reality, Mark can't walk due to an illness; in Anna's drawing-world, he can't walk because she didn't draw him any legs. She blames herself for his real-life illness, and tries to rectify the situation, but... everything starts getting really weird. She even brings her absent father into the drawing, with disastrous results. The bits with the father are really terrifying.<br /><br />I don't want to give anything away, so I'll stop there... There seems to be a lot going on in this film. I'm sure you'll have a ball analyzing this thing do death with your pals after you watch it-- Is it a simple a story as it seems, or are there actually layers of meaning? I don't know, but either way it's quite fascinating. There was a "Nightmare On Elm Street"-ish quality about it, in that at a certain point reality and dreams intersect. I love things like that.<br /><br />My only complaint is that it feels like it COULD have ended many times, but didn't. I'm satisfied with the ending it had (some of you sensitive types might want to have Kleenex handy!), though it really could have a variety of conclusions. Anyway, it doesn't exactly feel drawn out once it's actually over, but while you're watching and it keeps fading back in, it's a little nerve wracking.<br /><br />Still, "Paperhouse" is a really GOOD film. It's well done, and acting-- especially Charlotte Burke as Anna-- is top notch. Burke, who has never before or since appeared in a film, is a real gem. I don't know why she never went onto do anything else, but either way she's really convincing and enjoyable to watch.<br /><br />"Paperhouse" isn't exactly a horror movie, it's sort of a fantasy/suspense/something else type of movie, with some definite horroresque moments-- but you can still watch it with your family and not be worried that your little brother or grandmother will get grossed out by blood splashing or something.<br /><br />Give it a chance, you won't regret it! And maybe you should read the book, too...