Wat de _French Connection_ zo goed maakte, was de relatie tussen Doyle (Hackman) en Russo (Scheider). In deze catastrofe onder regie van Frankenheimer (die ons ook juweeltjes bracht als Raindeer Games en het eiland van dr. Moreau) gaat de film over Doyle en zijn obsessie om Charnier (Rey) te pakken te krijgen. Het denkbeeldige idee dat de NYPD Doyle zou toestaan naar Marseille te reizen om Charnier met de hulp van de Franse plaatselijke autoriteiten te vinden, is een lachertje. Verbeter me als ik het mis heb, maar is Charnier niet de stad uit gevlucht met vijfenvijftig pond pure smack!!! Een straatwaarde van 32 miljoen maar ja, laten we Doyle erop uitsturen om die vent te vinden, het was tenslotte zijn noodoplossing. Alsjeblieft!!! Het verhaal was zwak. Het acteerwerk was verschrikkelijk (met uitzondering van Hackman, die zijn rol volledig overdreef). De regie was een ramp. Zelfs de pauzes tussen de scènes waren verschrikkelijk. Doe jezelf een lol en kijk twee keer naar de eerste aflevering en sla deze over.
What made the French Connection work so well was the relationship between Doyle (Hackman) and Russo (Scheider). In this catastrophe directed by Frankenheimer (who also brought us such gems as Raindeer Games and the Island of Dr. Moreau) the movie focuses on Doyle and his singular obsession of capturing Charnier (Rey). The fictitious idea that the NYPD would allow Doyle to travel to Marseilles to find Charnier with the help of the French local authorities is laugh out loud funny. Correct me if I'm wrong, but didn't Charnier skip town with 65 pounds of pure smack!!! A street value of 32 million but yeah, let's send Doyle to find this guy, it was his pinch after all. Please!!! The story was weak. The acting was terrible (with the lone exception of Hackman, who completely overplayed his part). The direction was all over the place. Even the cuts between scenes were terrible. Do yourself a favor and watch the first installment twice and skip this one.