Dat is het dilemma (bovenop) waarmee Debbie aan het eind van deze Sam Sherman-productie geconfronteerd zal worden. Debbie is net in de stad aangekomen, is stewardess geworden, is naar bed geweest met een rijke oudere man (die volgens haar in de vijftig is, maar duidelijk al een jaar of twee die grens heeft bereikt), schiet naaktscènes voor een fotograaf die ze net heeft ontmoet, en is vervolgens het centrale element in een complot om iemand te ontvoeren of af te persen. Wat zal Debbie in vredesnaam doen tijdens dit alles en te midden van al die emotionele beroering en zelfonderzoek? Nou, ik kan het niet helemaal weggeven, maar verwacht hier geen echte openbaring. Laten we het onder ogen zien. Ondeugende stewardessen is precies wat hij wil zijn (op z'n minst voor tweederde): een softpornofilm met een heleboel topless vrouwen en een grappige scène in die kitscherige 70's-stijl. Hier is geen sprake van grootse kunst. De film was bedoeld om geld te verdienen en een groeiende trend uit te buiten om nymfomane stewardessen in films te laten optreden, zodat het publiek hun voyeuristische voorkeuren plaatsvervangend kon uitleven. Naar de huidige maatstaven is de film nogal tam. Wat deze film NIET DOET is proberen aan het eind een soort statement te zijn. Kom op, iedereen hier gelooft die kleine tirade van Debbie terwijl hij op het strand over het leven nadenkt. Ze zou meer tijd nodig hebben om uit te zoeken welk haltertopje ze die dag zou dragen en dat dan ook doen. En hoe zat het met het belachelijke plan om 50.000 dollar te stelen? Ik vond het niet logisch, dus hoe hadden die figuren het in vredesnaam 'uitgegraven'? Iemand die Cal kocht als lid van de PLO (of zoiets) of zelfs als regisseur voor keiharde pornografie? Hij zou geluk hebben als hij werk kreeg bij Seven Eleven! Dit is, zoals een andere recensent opmerkte, meer een werkstuk van Sam Sherman en Al Adamson. Je kunt zien dat Al de volledige leiding heeft. Er is praktisch geen budget en de film ziet er lang niet zo gelikt uit als deze. Adamson regisseert deze keer behoorlijk goed, en ik moet Sherman in zekere zin nageven dat hij het goed doet. Hoewel deze film slecht is, heeft hij een zekere stijl. Ik vond de openingstitels met de animatie en de foto's mooi. Ik vond zelfs de muziek van Sparrow mooi. 'Silver Heels' was een enigszins pakkend deuntje. De film ziet er eigenlijk helemaal niet goedkoop uit. Vergelijk dat maar eens met Al's horrorfilms. Wat de cast betreft, ja, Bob Livingston is een beetje oud voor de hoofdrol, maar er is wel wat onderzoek gedaan naar zijn karakter en naar de voor de hand liggende reden waarom jonge vrouwen zich aangetrokken voelen tot mannen met geld. Ik had grote problemen met Robert Smedley, die gewoonweg verschrikkelijk was in zijn rol. De meisjes hebben allemaal prachtige sets, dus wat kon je anders van ze verwachten, hè? _Noughty Stewardesses_ is een betrekkelijk onschuldige exploitatiefilm uit de jaren zeventig en kan dienen als een levende tijdcapsule voor bepaalde aspecten van het leven in dat decennium. Had ik trouwens al gezegd dat het een behoorlijk slechte film is?
Such is the dilemma(above) that Debbie must face at the close of this Sam Sherman production Naughty Stewardesses. Debbie has just hit town, become a stewardess, slept with an elderly rich man(who she describes is in his 50's but obviously hit that mark a decade or two ago), shoots nude scenes for a photographer she just met, and then is the central element to a kidnapping/extortion plot. Through it all and amidst all that emotional upheaval and soul-searching, what in heaven's name will Debbie do? Well, I cannot give it away completely but don't expect any real epiphany here. Let's face it. Naughty Stewardesses is just what it wants to be(at least two-thirds through): a soft core porn film with lots of topless women and a funny in that kitchy 70's way film. There is no grand art here. The movie was designed to make money and exploit a growing trend at the time to put nymphomaniacal stewardesses in films so that the audience could live out vicariously their voyeuristic tastes. By todays standards, the film is pretty tame. What this film DOES do wrong is try to be some kind of statement film at the end. C'mon, anyone here believing that little diatribe by Debbie while on the beach contemplating life. She would spend more time picking out which halter top she will wear that day then do that. And what about the ridiculous plot to steal 50 grand? It didn't make sense to me so how on earth did these characters "dig" it? Anyone buying Cal as a member of the PLO(something like that) or even as a director for hardcore pornography? He would be luck to get work at Seven Eleven! This is, as another reviewer noted, more of a Sam Sherman piece then and Al Adamson piece. You can tell when Al is in complete charge. There is virtually no budget and the film doesn't look nearly as polished as this. Adamson does a decent job directing this time and I have to give Sherman credit to a degree. While this film is bad just for what it was meant to be, it has a certain style to it. I liked the opening credits with the animation and photographs. I even liked the music of Sparrow. "Silver Heels" was a somewhat catchy tune. The movie doesn't look cheap really at all. Compare that to ANY of Al's horror films. As for the cast, yes, Bob Livingston is a bit old for the lead, but some examination went into his character and the obvious thread that young women are attracted to men with money was explored as well. I had major problems with Robert Smedley who was just plain awful in his role. The girls have all got great sets, so what else was required of them huh? Naughty Stewardesses is relatively harmless exploitation film from the 70's and will serve as a living time capsule for certain aspects of life during that decade. By the way, did I mention it is a pretty bad picture?