Hoe kan een film zowel controversieel als zachtaardig zijn? Deze film doet dat met een bijna volmaakte structuur. Niemand wil dat zijn dochter aan sport doet. Blijkbaar willen de meeste culturen ook niet dat hun dochters kleine borsten hebben. Hier zien we een stel voortreffelijke acteurs van wie we nog nooit hebben gehoord, die mensen uit verschillende culturen spelen die een tamelijk saai leven leiden totdat hun vrouwelijke kinderen professionele voetballers willen worden. De structuur rond de parallelliteit van de twee culturen is fantastisch. Er is geen neerbuigendheid. Beide culturen worden beschouwd als modern en geldig. (En ja, beide zijn ook dwaas.) Eén tekortkoming: de hindoehuwelijksceremonie leek honderden familieleden te omvatten, maar geen enkel kind.
How can a movie be both controversial and gentle? This one does it with a near-perfect structure. No one wants their daughters to be athletes. Apparently most cultures don't want their daughters to be small-breasted, either. Here we see a bunch of superb actors we've never heard of before portray folks of different cultures living fairly humdrum lives until their female children want to, and have the potential to, become professional soccer players. The structure around the parallelism of the two cultures is wonderful. There is no condescension. Both cultures are seen as modern and valid. (And yes, both are silly, too). One flaw: the Hindu wedding ceremony seemed to involve hundreds of relatives but not one child among them.