De recensent die deze film een flop noemde, heeft duidelijk niet begrepen waar het om gaat. Het is duidelijk dat hij al heel lang niet jong of onschuldig is geweest, anders had hij misschien begrepen dat het tragische van de film was dat de goedbedoelende jonge personages werkelijk dachten dat ze het verschil konden maken door posters op te hangen en een rave voor de vrede te houden. Was het maar zo gemakkelijk. Maar de cynici zitten te foeteren op mensen die oprecht hun best doen om het beter te maken, terwijl de situatie elke dag erger wordt. Nou, als je geen deel uitmaakt van de oplossing, ben je een deel van het probleem.<br />Het centrale thema is dat wraak meer wraak oplevert, wat nog meer wraak oplevert, in een steeds groter wordend bloedbad. Beide partijen zullen je verhalen vertellen over wreedheden die door de andere kant zijn begaan, en ze denken dat die wreedheden hun vergelding rechtvaardigen. Waar eindigt het? En blijkbaar heeft hij de betekenis van 'de luchtbel', zoals die in de naam wordt genoemd, niet begrepen, namelijk dat de mensen in Tel Aviv op een vreemde manier zijn afgesneden van de akelige realiteit van wat er om hen heen gebeurt. Dat is een van de redenen waarom ze zo naïef lijken. (Hij leek ook te denken dat Ashraf zonder problemen door de controleposten kon glippen, wat me vertelt dat hij niet oplette toen Ashraf vertelde over de vertragingen en problemen die hij was tegengekomen. Ik vond het heel moedig van de regisseur, de schrijver van het script en de twee geliefden die met elkaar in aanvaring waren gekomen, om het verhaal van Romeo en Julia aan te passen aan een modern, problematisch land en om beide geliefden een man te maken. Laten we eerlijk zijn: heel weinig mensen zouden een probleem hebben als een van hen een vrouw was geweest (jonge liefde wint alle harten) <0xE2><0x80><0x93> maar als het onbehagen van mensen over hun seksualiteit wordt toegevoegd aan het feit dat diezelfde mensen, ongelooflijk genoeg, liever zouden hebben dat ze elkaar haatten, dan is de conclusie onvermijdelijk.
The reviewer who called this movie a bust has clearly missed the point. It's obvious he hasn't been young or innocent in a very long time, or he might have understood that the tragedy of it was that the well-meaning young characters actually thought they COULD make a difference by putting up posters and holding a rave for peace. If only it was that easy. But the cynics sit and sneer at people who earnestly try their best to make things better, as the situation gets worse and worse every single day. Well, if you're not part of the solution, you're part of the problem.<br /><br />The central theme is that revenge begets more revenge, which begets even more, in an ever-expanding bloodbath. Both sides will tell you tales of atrocities committed by the other side, which they think justify their committing even MORE in retaliation. Where does it end? And apparently he missed the significance of "the bubble" referred to in the name, which was that people living in Tel Aviv are strangely cut off from the ugly realities of what is going on all around them, which is partly why they seemed so naive. (He also seemed to think that Ashraf could slip through the checkpoints without a problem, which tells me he wasn't paying attention when Ashraf related the delays and problems he had encountered.) <br /><br />I found it very brave of the director, the screenplay writer, and both star-crossed lovers, to update the Romeo & Juliet story to a modern troubled land, and to make both lovers male. Let's be honest here: Very few people would have a problem if one of them had been a female (young love wins all hearts) -- but when people's uneasiness with their sexuality is added to the fact that, incredibly, these same people would rather have them HATE each other, then the conclusion is inevitable.