Het is een vreemd, maar op de een of andere manier indrukwekkend verhaal over de liefde. Persoonlijk heb ik in het echte leven nog nooit zo'n verdraaiing van een verhaal gehoord. Maar ik kan me er wel iets bij voorstellen.<br />Het is een verhaal dat belooft 'ziek' te worden van de titel. Maar nadat ik ernaar had gekeken, kreeg ik niet dat gevoel van 'ziek' dat ik zeker zou hebben met betrekking tot de regels van de maatschappij. Het is iets moois in deze film... iets indrukwekkends... dat ik niet kan weerleggen door gebruik te maken van morele of maatschappijregels.<br />De film gaat voornamelijk over de relatie tussen Kiki en Alex. Je kunt zien hoe deze relatie begint, evolueert en ten slotte eindigt. Je voelt het moment waarop deze liefde opbloeit, het eerste gefluister, de eerste aanraking. Je voelt de band. En geen moment vind ik dit immoreel. Je hoopt zelfs dat het uiteindelijk niet zal breken... het kan niet breken... het is niet goed. Je voelt de pijn van het gebroken zijn...<br />Maar, ik moet er ook nog een negatieve draai aan geven... ik weet niet of het verhaal niet op de een of andere manier wordt geïllustreerd om je het gevoel te geven dat deze relaties alleen in vorm ziek zijn, niet in inhoud. Je hebt niet het hele verhaal, alleen maar fragmenten. Toen de film begon, was de relatie tussen Kiki en Sandu al op zijn plaats. Je hebt dus geen idee van de aard van de relatie. Je voelt alleen een spanning tussen hen... een strijd tussen de behoefte aan liefde en het verlangen om deze relatie te verbreken. Volgens mij zegt deze zin van Kiki tegen Sandu alles: 'Ik wil ermee ophouden... en als je van me houdt, zul je doen wat ik je vraag.'<br />Deze film zal waarschijnlijk vragen oproepen over wat liefde is en wat moreel juist is... en waar de grens tussen die twee ligt. Ik weet niet of het idee van deze film is: 'de liefde overwint alles... zelfs sociale en morele normen', of: 'de liefde is mooi... hoe of waar dan ook'. Maar naar mijn mening is deze film al een succes om de eenvoudige reden dat je gaat denken...
It's a strange, yet somehow impressive story, about love. Personnaly, I never run over such a twist-off story in real life. But, I can image there is.<br /><br />It's a story that promises to be "sick" from the title. But, after I watch it, I didn't get this feeling of "sickness" which I would surely have regarding society rules. It's something beautiful in this movie... something impressive...which I cannot contradict using any moral or society rules.<br /><br />The movie focuses mostly on relation between Kiki and Alex. You can see how this relation starts, evolves and finally ends. You feel the moment when this love blossoms, the first whispers, touchings. You feel the connection. And no moment I though this is immoral. You even hope it will not break in the end....it cannot break...it's not right. You feel the pain of being hart broken in the end...<br /><br />But,I need also to add a negative spin to this comment...I don't know if the story is not somehow *showed* to give the feeling that these relations are sick only in form, but not in content. You don't have the total story, but only fragments. When movie has started, the relation between Kiki and Sandu was already in place. So, no clue about the nature of the relation. You feel only a tension between them...a fight between the need for love and desire to break this relation. I think this line of Kiki to Sandu says all: "I want to stop...and if you love me, you will do as I ask you".<br /><br />This movie will probably stir some questions about what is love and what is to be moral...and where's the limit between them. I don't know if the idea of this movie is "love conquers all...even social and moral standards" or "love is beautiful...no matter how or where". But in my opinion, this movie is already a success for the simple reason that it makes you think...