Drie meisjes, de jongste afstammelingen van de familie Gaylord, een van de meest koninklijke families van Amerika, worden op jonge leeftijd wees. Vlak voordat hij naar Frankrijk vertrekt om in de Eerste Wereldoorlog te vechten, zegt hun vader tegen de oudste, Fiona, dat ze het land nooit mag verkopen. Tegen de tijd dat de zussen volwassen zijn, hebben ze het grootste deel van hun geld moeten verkwisten aan advocaten om hun bezit te verdedigen. Via bepaalde mazen in het testament van de vader komt een zekere Charles Barclay in het bezit van het land van de Gaylords, waarop hij een complex wil bouwen dat Barclay Circle heet. Barclay is in feite gebaseerd op John D. Rockefeller, die land en gebouwen van welvarende families in New York opkocht om Rockefeller Center te kunnen bouwen.<br />Deze film gaat voornamelijk over de melodramatische zorgen van de drie zussen. Fiona, goed gespeeld door Barbara Stanwyck, hoewel het zeker niet een van haar beste rollen is, lijkt een kille, dominante vrouw, en het wordt duidelijk dat ze een paar geraamtes in haar kast heeft. Susanna, gespeeld door Nancy Coleman, is een beetje sentimenteel en smoorverliefd op een jonge moderne kunstenaar die Gig Young heet. Colemans rol was mijn favoriete in de film. Evelyn, gespeeld door Geraldine Fitzgerald, is een nogal pretentieuze verleidster met een monocle die in Engeland met een edelman van adel is getrouwd, maar dat doet er niet toe. De drie zussen ontwikkelen zich vrij goed, maar, zoals de belangrijkste trend in The Gay Sisters is, nooit goed genoeg. Charles Barclay wordt gespeeld door George Brent. Hij is niet erg goed. Nou ja, hij zou goed genoeg zijn geweest als het verhaal precies zo was verlopen als het had moeten zijn, maar hij lijkt in de film altijd een stuk tuig. Als ons aan het eind van de film wordt gevraagd om met hem mee te voelen, is dat onmogelijk. Gig Young wordt gespeeld door, eh... Gig Young. Nee, hij speelt zichzelf niet. Wat er gebeurde, is dat de acteur, die eerder onder zijn echte naam, Byron Barr, in een aantal films had gespeeld, door Warner Brothers onder druk werd gezet om zijn naam te veranderen in iets pakkenders. Ik weet niet zeker wie de uiteindelijke keuze maakte, maar uiteindelijk veranderde hij zijn schermnaam in Gig Young, naar het personage dat hij speelt in The Gay Sisters. Raar, hè? Young is vrij goed in het grootste deel van de film, maar het script doet een paar onfortuinlijke dingen met zijn personage aan het eind van de film die uiteindelijk de sympathie van het publiek voor hem schaden. In twee andere bijrollen zijn Helen Thimig en Gene Lockhart vrij goed. De Gay Sisters zouden een van de grote familiefilms kunnen worden. De personages zijn allemaal interessant, net als hun situaties. Helaas streeft het script nooit naar meer dan het eenvoudigste melodrama. Als het de onderlinge relaties van de belangrijkste personages complexer had gemaakt, bijvoorbeeld door de rivaliteit tussen Evelyn en Susanna te benadrukken, of door de flashbacks ingewikkelder te maken, had de film fantastisch kunnen zijn. Hij had ook de proloog meer inhoud kunnen geven, ons meer over de familie Gaylord kunnen vertellen. We moeten ons meer bekommeren om de personages en meer met hen meevoelen. En het einde had een grondige opknapbeurt nodig. Aan het eind is het eigenlijk gewoon op. Fiona's problemen zijn zo slecht opgelost dat het pijn doet. Het medeleven dat haar personage had verworven naarmate de film vorderde, valt weg. Het is ook veel te vrolijk. Dit verhaal lijkt in de richting van een tragedie te gaan, of misschien alleen maar een gevoel van historische betekenis of verlies. En we hebben nog steeds een hekel aan Barclay. En het conflict tussen de twee zussen en Gig is nooit opgelost. Hoe slecht Fiona's verhaal ook afloopt, het verhaal van Susanna, Gig en Evelyn is nog erger.<br />Ik vond de film nog steeds goed. Hij is heel goed om te zien, ook al hebben we er niet zoals in andere grote films van die tijd mee te maken. 7/10, vooral vanwege de potentie. Het had herschreven moeten worden, of de roman had aangepast moeten worden, ergens in de tijd van de studio's. Het is te gedateerd om nu nog herschreven te worden. De jaren vijftig zouden de beste tijd zijn geweest, in de tijd van films als Giant.
Three girls, the youngest descendents of the Gaylord family, one of America's most royal families, are orphaned at a young age. Right before he goes off to France to fight in WWI, their father tells the oldest, Fiona, never to sell the land. By the time the sisters have become adults, they have had to squander most of their money to pay for lawyers to defend their property. Through certain loopholes in the father's will, a man named Charles Barclay stands to gain possession of the Gaylord land, on which he wants to build a complex called Barclay Circle. Barclay is actually based on John D. Rockefeller, who was buying up land and buildings from affluent families in New York so he could build Rockefeller Center.<br /><br />This film deals mostly with the melodramatic concerns of the three sisters. Fiona, well played by Barbara Stanwyck, although it's certainly not to be counted as one of her best roles, seems like a cold, domineering woman, and it becomes clear that she has some skeletons in her closet. Susanna, played by Nancy Coleman, is a little ditsy and completely in love with a young modern artist named Gig Young. Coleman's was my favorite performance in the film. Evelyn, played by Geraldine Fitzgerald, is a rather pretentious seductress with a monocle who married into noble blood in England, but that doesn't stop her from trying to steal Gig from her sister. The three sisters are developed quite well but, as is the major trend in The Gay Sisters, never well enough. Charles Barclay is played by George Brent. He isn't very good. Well, he would be satisfactory if the story had played out the way it should have, but he always seems like a scumbag in the film. When we're asked to sympathize with him late in the film, it's impossible. Gig Young is played by, huh?, Gig Young. No, he's not playing himself. What happened is that the actor, who had acted in several movies previously under his real name, Byron Barr, was pressured by Warner Brothers to change his name to something more catchy. I'm not sure who made the final choice, but he eventually changed his screen name to Gig Young, after the character whom he plays in The Gay Sisters. Weird, eh? Young is quite good through most of the film, but the script does some unfortunate things with his character late in the film which ultimately harm the audience's sympathy for him. In two other supporting roles, Helen Thimig and Gene Lockhart are quite good.<br /><br />The Gay Sisters had great potential to turn out to be one of the great cinematic family sagas. The characters are all interesting, as are their situations. Unfortunately, the script never strives for anything more than the simplest melodrama. If it had made the interrelationships of all the major characters more complex, fleshed out, for example, the rivalry between Evelyn and Susanna or made the flashback more intricate, the film could have been fantastic. It also could have fleshed out the prologue more, let us know more about the Gaylord family. We need to care more about the characters and we need to sympathize with them more. And the ending needed some major fixing. It basically just gives up at the end. Fiona's problems are solved so poorly that it hurts. Whatever sympathy her character had gained as the film progressed falls apart. It's also far too happy. This story seems moving towards tragedy, or maybe just a sense of historical significance or loss. And we still hate Barclay. And the conflict between the two sisters and Gig is never solved. As bad as Fiona's story ends, Susanna's, Gig's, and Evelyn's is even worse.<br /><br />I still liked the film. It's thoroughly watchable, even if it doesn't involve us like other great films of the era. 7/10, mostly for its potential. It should have been remade, or the novel should have been re-adapted, at some point during the studio era. It is too dated to be remade now. The 1950s would have been the best time, during the time of films like Giant.