'Onbetekenend' is een verre van geweldige film, naar een toneelstuk van Nic Roeg. In het stramien van Roegs films ligt dit boven het niveau van het meeste van zijn werk na 'Don't Look Now', dat gekenmerkt wordt door een verstandig gebruik van Theresa Russell als hoofdrolspeelster. In feite is ze hier heel goed, en dat is lang niet het probleem in andere Roeg-films als 'Bad Timing' en 'Cold Heaven'. Als de 'Actrice', die Marilyn Monroe is, is Russell heel effectief. Ze speelt haar als een door en door depressieve, maar sympathieke sirene. Ze speelt goed samen met Michael Emil als Einstein, die op zijn zachtst gezegd uitstekend is. Hij ziet er bewonderenswaardig uit voor de rol, en hoewel Theresa Russell dat niet is, is dat niet het probleem. De andere spelers zijn voldoende, zij het niet zo boeiend als Emil en Russell. Een behoorlijk werkbaar, intelligent script is goed geschreven door Roeg, maar zeker niet briljant, zoals 'Walkabout' of 'Performance'. Net als in andere Roeg-films van later datum, vertrouwt hij te veel op vage, ijle flashbacks, die weinig aan de film toevoegen. In veel opzichten zou de film beter hebben gewerkt als hij een korter (bijvoorbeeld 60 minuten) en bescheidener stuk was geweest. Toch is het een heel acceptabele, redelijke film. Soms heel goed, maar niet helemaal.
"Insignificance" is a far from great film, from a stage play, directed by Nic Roeg. In the scheme of Roeg's films, this is above the level of most of his post-"Don't Look Now" work, which is characterised by judicious use of Theresa Russell as lead actress. She's actually very good here, and far from the problem in other Roeg films like "Bad Timing" and "Cold Heaven". As the "Actress", who is Marilyn Monroe, Russell is very effective, portraying her as a thoroughly depressive, but likeable siren. She plays well alongside Michael Emil as Einstein, who is excellent to say the least. He looks the part admirably, and while Theresa Russell doesn't look exactly like Monroe, she certainly is attractive enough to make the part ring true. Other players are adequate if not quite as arresting as Emil and Russell are. A pretty workable, intelligent script is directed well by Roeg, but certainly not brilliantly, like "Walkabout" or "Performance". As in other later Roeg films, he tends to rely too much on vague, insubstantial flashbacks, that add very little to the film. In many ways the film would have worked better as a shorter (say, 60 minutes), more modest piece. Still, a quite acceptable, passable film. At times quite excellent, but somewhat lacking overall. Rating:- *** 1/2/*****