Monster is een verdovende, afschuwelijke film over een kwaadaardige Amerikaanse betonfabriek (zijn er nog meer in Hollywood?) die de wateren van het Colombiaanse stadje Chimayo vervuilt en op de een of andere manier een katvisachtig beest creëert met een voorliefde voor lam en losbandige vrouwen. James Mitchum is Bill Travis de man die door zijn smerige baas Barnes naar Chimayo wordt gestuurd, die zelf zijn handen niet van het achterwerk van zijn secretaresse af kan houden om het verhaal tot op de bodem (met opzet) uit te zoeken. Terwijl Bill in Chimayo te maken krijgt met een irritante verslaggeefster die blijkbaar al haar verhalen in perfect Engels rechtstreeks naar Amerika uitzendt. Ik denk dat er in de jaren zeventig een markt was voor nieuws uit kleine Zuid-Amerikaanse stadjes. Er is ook een radicaal die Sanchez heet en die de fabriek wil saboteren omdat die het water vervuilt. Die fabriek voorziet trouwens ook de stad van werk voor de plaatselijke bevolking, maar waarom zou je koud hartige economische factoren in de weg laten staan van vleselijke jaloezie? Pete, de fabrieksdirecteur, wordt zonder het te weten door het monster geholpen als hij op het strand seks heeft met zijn ex-vriendin, haar vertelt dat hij met de dochter van de burgemeester, Juanita, omgaat en dat het uit is tussen hen, waarna ze die avond prompt wordt opgegeten. Een beetje bijzaak zonder bewijs. Mijn petje af voor u, meneer. John Carradine speelt de rol van priester die gelooft dat het monster door God is gezonden om zondaars te straffen. Je kunt op zijn gezicht de minachting zien die hij voelt omdat hij in deze film meespeelt. Je zou hem net zo goed kunnen filmen terwijl hij naar de plaatselijke wisselbank rent om te kijken of zijn cheque niet is teruggesprongen.<br />Deze film is zogenaamd gebaseerd op een waargebeurd verhaal, zo waar dat ze het twee keer zeggen in de openingstitels, en hij is op alle fronten verschrikkelijk. Het filmen begon in 1971 en werd gestaakt tot Kenneth Hartford acht jaar later zijn voet op de keel van Monster zette door zijn twee irritante kinderen als nieuwe personages toe te voegen en zelfs zijn dochter Andrea boven aan de lijst te zetten met Mitchum en Carradine. De geluidskwaliteit is niet goed en de meeste scènes lijken alsof iemand voor het filmen teer op de camera heeft gesmeerd. Dit wordt nog vervelender tijdens de vele scènes die's nachts worden opgevoerd. Het monster zelf is lachwekkend terwijl het zijn lelijke rubberen kop opsteekt voor het anticlimax-einde. James Mitchum en zijn broer Chris zijn het bewijs dat het nepotisme in de toneelwereld moet worden ingeperkt. Volslagen onuitvoerbare troep. Schaam je, John Carradine.
Monster is a mind numbingly awful movie about an evil American concrete factory (are there any else in Hollywood?) polluting the waters of the small Colombian town of Chimayo somehow creating a catfish-like beast with a predilection for lamb and loose women. James Mitchum is Bill Travis the man who is sent down to Chimayo by his foul-mouthed boss Barnes who himself can't keep his hands off of his secretary's rear to get to the bottom (pun intended) of the story. While in Chimayo Bill must contend with an annoying reporter who apparently broadcasts all of her stories in perfect English directly back to America. I guess in the seventies there was a market for news from small South American towns. There is also a radical named Sanchez that wishes to sabotage the factory for polluting the water which, by the way, also supplies the town with jobs for the locals, but why let cold hearted economics get in the way of touchy-feely enviro-marxism. Pete the factory boss is unwittingly aided by the monster when he has sex with his ex-girlfriend on the beach, tells her that he is seeing the mayor's daughter Juanita and it's over between them, then she is promptly eaten that night. A little side action without the evidence. My hat is off to you Sir. John Carradine rounds out the cast as a priest that believes the monster is sent by God to punish sinners. You can see the contempt he has for being in this movie in his face. Might as well filmed him running to the local currency exchange to see if his check didn't bounce.<br /><br />Supposedly based on a true story, so much so they say it twice in the opening credits, this film is awful on all fronts. Filming began in 1971 and was abandoned until eight years later when Kenneth Hartford put his foot on the throat of Monster by adding his two annoying children as new characters, even putting his daughter, Andrea in top billing with Mitchum and Carradine. The sound quality is nonexistent and most of the scenes seem as if someone smeared tar over the camera before filming. This is made even more tedious during the many scenes done at night. The monster itself is laughable as it rears its ugly rubbery head for the anticlimactic ending. James Mitchum along with his brother Chris are proof that nepotism in the acting industry needs to be curtailed. Utterly unwatchable dreck. Shame on you John Carradine.