In de twijfelachtige komedietrant van Mel Brooks probeert 'Wholly Moses' het Bijbelverhaal over Mozes te vertolken en er de draak mee te steken, met als resultaat de meest onfrisse Bijbelse komedie die ooit is gemaakt.<br />Er is hier geen echte plot, alleen maar smoesjes om stoere komedianten in onderbouwde rollen te laten opdraven. Dudley Moore en Laraine Newman maken een busreis door het Heilige Land, en stuiten in een grot op een oude perkamentrol. Daar lezen ze het verhaal van Herschel en Zerelda, ook gespeeld door Moore en Newman. Herschels leven loopt parallel met dat van Mozes. Hij werd door de familie van de farao de rivier af gestuurd om te worden gevonden in dezelfde tijd als Mozes. Herschels biologische vader, wijlen James Coco, wordt Herschels vader. Herschels slaaf wordt na Herschel gered door afgodsbeelden en werkt als beeldhouwer. Uiteindelijk komt Herschel als astronoom voor de farao te werken, wordt verbannen en zorgt uiteindelijk voor Mozes' kudde schapen. Herschel en Mozes zijn broeders in de wet, trouwen met zusters, en Herschel denkt dat God hem heeft uitverkoren om zijn volk in Egypte te bevrijden. Natuurlijk ontving Mozes het Goddelijke Woord, maar Herschel begreep het verkeerd. Ik zal hier even pauzeren om hysterisch te lachen... pauze... Hoe dan ook, de rest van de film bestaat uit een reeks slecht geschreven scènes waarin Moore en acteurs'speciale verschijningen' doen. Deze scènes zetten de plot niet in beweging, ze brengen het kleine verhaal dat er is tot stilstand.<br />Jack Gilford speelt een kleermaker. Dom DeLuise heeft misschien drie tekstregels als hij Herschel in de woestijn ontmoet. John Houseman is een aartsengel die precies dezelfde tekstregels opzegt als in 'The Paper Chase'. David L. Lander is een nepblinde die 'genezen' is door Herschel. Andrea Martin is een van Zerelda's zussen. Ik wist niet zeker wie Madeline Kahn moest voorstellen, ze geeft Herschel een lift en heeft ongeveer anderhalve minuut filmtijd. John Ritter speelt een heel onaardige duivel. Richard Pryor heeft één scène als de farao, maar die is duidelijk op een ander tijdstip opgenomen dan Moores scène, want die twee komen niet samen op het scherm! Uiteindelijk verandert Zerelda in een zoutpilaar als hij terugkijkt op de verwoesting van Nieuw Sodom, ha ha. Herschel schrijft de Tien Geboden en geeft ze aan Mozes, die zich in alle glorie koestert. In de laatste scènes besluit de scenarist te proberen deze oppervlakkige film te redden door Herschel als lokaas voor God te laten fungeren in een ruzie. God komt over als een machtige bullebak die Herschel voor zijn eigen plezier rondleidt, die alleen via hem spreekt om hem de Tien Geboden te geven. We laten Zerelda zelfs de frase 'Gods wegen zijn ondoorgrond Monty Python spotte in 'Life of Brian' in elk geval met veel gevestigde religieuze hoofdrolspelers, naast hun twijfelachtige kijk op het leven van Jezus, maar hier bestaat de humor uit poep poep-grappen en personages die voortdurend met hun hoofd stoten. Daardoor lijkt Mel Brooks op Merchant/Ivory. Kerkgangers zullen beledigd zijn, niet door de houding van de film ten opzichte van religie, maar door de zelfvoldaanheid die de film tentoonspreidt, onder de indruk van hun eigen arrogantie (ik weet het, geen woord) over een onderwerp waar ze duidelijk niets van afweten. 'Wholly Moses!' is heel erg, en een schande voor alle betrokkenen. Ik stel voor dat je in plaats daarvan het Boek leest.<br />Dit boek wordt geacht fysiek geweld, godslastering, seksuele verwijzingen en volwassen situaties te bevatten.
In the questionable comedy vein of Mel Brooks, "Wholly Moses!" tries to take the Bible story of Moses and make fun of it, resulting in the unfunniest Biblical spoof ever filmed.<br /><br />There is no real plot here, just excuses to trot out stalwart comedy talent in underwritten roles. Dudley Moore and Laraine Newman are on a bus tour of the Holy Land, when they stumble across an ancient scroll in a cave. There they read the story of Herschel and Zerelda, also played by Moore and Newman. Herschel's life parallels Moses'. He was sent down the river to be found by the pharaoh's family at the same time Moses was. Herschel's birth father, the late James Coco, becomes Herschel's slave after Herschel is rescued by idol makers and works as a sculptor. Eventually Herschel comes to work for the pharaoh as an astronomer, is banished, and ends up tending Moses' flock of sheep. Herschel and Moses are brothers in law, marrying sisters, and Herschel thinks God has chosen him to free his people in Egypt. Of course, Moses was receiving the Divine Word, but Herschel misunderstood. I'll pause here to laugh hysterically...pause...anyway, the rest of the film is a series of badly written scenes involving Moore and actors who are making "special appearances." These scenes do not propel the plot forward, they bring what little story there is to a grinding halt.<br /><br />Jack Gilford plays a tailor. Dom DeLuise has maybe three lines when he meets Herschel in the desert. John Houseman is an archangel, just giving the same line readings he gave in "The Paper Chase." David L. Lander is a fake blind man "healed" by Herschel. Andrea Martin is one of Zerelda's sisters. I was not sure who Madeline Kahn was supposed to be, she gives a ride to Herschel, and has about a minute and a half of screen time. John Ritter plays a very unfunny devil. Richard Pryor has one scene as the pharaoh, but it was obviously shot at a different time than Moore's scene because the two do not appear onscreen together! In the end, Zerelda turns into a pillar of salt after looking back on New Sodom's destruction, ha ha. Herschel writes the Ten Commandments, and gives them to Moses, who is basking in all the glory. In the final scenes, the screenwriter decide to try and salvage this shallow film by having Herschel bait God into an argument. God comes off as an all powerful bully who was leading Herschel around for his own amusement, speaking through him only to give him the Ten Commandments. We even have Zerelda quip "God works in mysterious ways," thereby excusing everyone's very unChristian behavior during the film.<br /><br />This film is not funny. There is nary a laugh to be found anywhere. At least Monty Python made fun of many established religious mainstays in "Life of Brian" in addition to their questionable take on Jesus' life, but here the humor consists of poo poo jokes and characters constantly bumping their heads. This makes Mel Brooks look like Merchant/Ivory. Churchgoers will be offended, not by the film's attitude toward religion, but by the smugness the movie exhibits, impressed with their own hoitytoityness (I know, not a word) on a subject they obviously know nothing about. "Wholly Moses!" is wholly bad, and an embarassment to all involved. I suggest you read the Book instead.<br /><br />This is rated (PG) for some physical violence, profanity, sexual references, and adult situations.