De laatste film voor Ernst Lubitsch, voltooid door Otto Preminger na Lubitsch' vroegtijdige dood tijdens de produktie, is een jongleursact vol verfijning en dwaasheid, romantiek en muziek, fantasie en dramatische kostuums. In een negentiende-eeuws kasteel in Zuidoost-Europa valt een gravin voor haar gezworen vijand, de leider van de Hongaarse opstand; ze wordt geholpen door haar voorvader, wiens geschilderde beeltenis op magische wijze tot leven komt. Betty Grable, met een lange blonde pruik versierd met bloemen, is nog nooit zo mooi geweest, en haar liedjes zijn heel aangenaam. Helaas is dit script (van Samson Raphaelson, uit een operette van Rudolf Schanzer en E. Welisch) doorspekt met verschillende ideeën die niet samengaan <0xE2><0x80><0x93> of onderhoudend zijn. Het resultaat ziet er goed uit, maar neemt niet alles in zich op.
The final film for Ernst Lubitsch, completed by Otto Preminger after Lubitsch's untimely death during production, is a juggling act of sophistication and silliness, romance and music, fantasy and costume dramatics. In a 19th century castle in Southeastern Europe, a Countess falls for her sworn enemy, the leader of the Hungarian revolt; she's aided by her ancestor, whose painted image magically comes to life. Betty Grable, in a long blonde wig adorned with flowers, has never been more beautiful, and her songs are very pleasant. Unfortunately, this script (by Samson Raphaelson, taken from an operetta by Rudolf Schanzer and E. Welisch) is awash with different ideas that fail to mesh--or entertain. The results are good-looking, but unabsorbing. *1/2 from ****