Wat gebeurt er met rock-n-roll-sterren die aan het eind van de jaren negentig aanspoelen? Ze lanceren een re<0xC3><0xBC>nietournee. Tenminste, dat is wat de leden van Strange Fruit doen, een (fictieve) rockgroep uit de jaren zeventig.<br /><br />Tony (Stephen Rea) heeft de concessie voor condoomautomaten als hij de zoon van de promotor van een beroemd muziekfestival tegen het lijf loopt. Het was op dat festival in de jaren zeventig dat Strange Fruit uit elkaar ging. De jaren zeventig zijn'retro' en de tijd is rijp om die golf te laten aanzwellen. Hij gaat op zoek naar de andere leden van de band.<br />Een van de redenen waarom de band uit elkaar ging, was de dood en vervanging van Keith, de leadzanger en briljante songschrijver. De band stond bekend om zijn buitensporige levensstijl en nu behoren ze allemaal weer tot de arbeidersklasse waar ze vandaan komen. Beano, de drummer, gespeeld door Timothy Spall (die briljant was in _Secrets and Lies_ ), is een nietsnut, de bassist is dakdekker en hun leadzanger is nog steeds een rocker. Omdat hij een enorm huis bezit, is hij gedwongen het te verkopen, omdat zijn fortuin geen stand heeft gehouden. Brian, de leadgitarist, is dood, dus wordt er een jonge gitarist ingehuurd om hem te vervangen.<br />Met enige tegenzin stemt de band erin toe de re<0xC3><0xBC>nie te proberen. Ze laten hun dagelijkse baantje in de steek en beginnen te repeteren, en hun manager benaderde hun platenlabel met het verzoek hun albums op te nemen. Maar hij wil dat ze eerst weer op tournee gaan. En zo komen ze in het clubcircuit rond Europa terecht. De clubscene is niet vriendelijk voor deze te dikke, gedateerde, oude rockers.<br />Op tournee begint de film zich echt te ontwikkelen. Alle oude conflicten komen weer boven, en overal zweven de gestalten van Keith en Brian rond. Ze blijven allemaal bij elkaar omdat ze allemaal op zoek zijn naar een tweede kans op de grootsheid die hen eerder is ontglipt. En ze ontdekken iets van de intermenselijke chemie die het zo leuk maakte om samen te spelen.<br />Still Crazy begint als Spinal Tap II, maar wordt geleidelijk aan een meer dramatische film, die de relaties van de bandleden volgt. Hoewel het nog steeds een heel grappige film is, zijn het de evoluerende personages, die worstelen met de dood van Brian en Keith en met hun eigen persoonlijke demonen, die ervoor zorgen dat de film werkt.
What happens to washed up rock-n-roll stars in the late 1990's? They launch a comeback / reunion tour. At least, that's what the members of Strange Fruit, a (fictional) 70's stadium rock group do.<br /><br />Tony (Stephen Rea) has the concession on condom vending machines when he runs into the son of the promoter of a famous music festival. It was at that festival in the 70's that Strange Fruit broke up. The 70's are "retro" and the time is right to wide that wave. He sets off in search of the other members of the band.<br /><br />Part of what broke up the band was the death and replacement of Keith, the lead singer and brilliant song writer. The band was known for its excessive lifestyle and now they are all back amongst the working class from which they came. Beano, the drummer, played by Timothy Spall (who was brilliant in Secrets and Lies) is a layabout, the bass player is a roofer, and their lead singer is still a rocker. While he owns a huge mansion he has been forced to sell it, as his fortune has not lasted. Brian, the lead guitarist, is dead, so a young guitarist is hired to replace him.<br /><br />Somewhat reluctantly the band agree to give the reunion a try. Abandoning their day jobs, they begin to rehearse, and their manager approaches their label about reissuing their albums. But he wants them to start touring again first. And so they hit the club circuit around Europe. The club scene is not kind to these overweight, dated, old rockers.<br /><br />It is on tour that the film really starts to develop. All of the old conflicts rearise, with the figures of Keith and Brian hovering throughout. They all hang together because they are all in search of a second chance for the greatness that eluded them earlier. And they rediscover some of the interpersonal chemistry that made playing together so enjoyable.<br /><br />Still Crazy starts as Spinal Tap II but gradually becomes a more dramatically focused film, following the relationships of the band members. While it is still a very funny movie, it is the evolving characters, struggling to deal with the deaths of Brian and Keith and with their own personal demons, that make the film work.