Carly Pope speelt jj, een pas gepromoveerde Food Critic wiens flamboyante, bazige moeder bij haar intrekt. Jj, verbijsterd door deze wending, chanteert restauranteigenaar Alex om haar moeder te vermaken in ruil voor'misschien' een recensie van zijn stervende restaurant. Alex valt voorspelbaar voor de dochter terwijl ze zich aan de moeder warmt. Er zijn talloze problemen met deze film, de personages zijn universeel tweedimensionaal. jj is een egocentrisch, haatdragend personage, haar moeder oppervlakkig en oppervlakkig. jj's collega's bij het tijdschrift zijn bitchy en opportunistisch. De onderliggende boodschap van een vrouw van boven de vijftig die het niet alleen kan, zonder mannelijke hulp, is slecht, slecht, slecht. Het acteerwerk is eentonig, het script ongeïnspireerd. De films die alleen genade kunnen schenken zijn die met een New Yorkse omgeving. Ik zou deze film dus NIET aanbevelen.
Carly Pope plays JJ, a newly promoted Food Critic whose flamboyant, overbearing mother moves in with her. JJ, aghast at this turn of events, then blackmails restaurant owner, Alex, to entertain her mother in exchange for "maybe" reviewing his dying restaurant. Alex predictably falls for the daughter while warming to the mother. There are numerous problems with this movie, the characters are universally 2-dimensional. JJ is a self-serving, hateful character, her mother superficial and shallow. JJ's colleagues at the magazine are bitchy and opportunistic. The underlying message of an over-50 woman unable to make it on her own, without male assistance is bad, bad, BAD. The acting is uniformly dull, the script uninspired. The films only saving grace is the setting of New York City. I would so NOT recommend this film.