Dit dwaze, onwaarschijnlijke verhaal wordt alleen goedgemaakt door de openingsscène, waarin een doorgewinterde rechercheur een paar bijna hoorbare zinnen uitspreekt die onze grootste angsten bevestigen: Hij is dood. Misschien zou de film gered zijn als de regisseur de verblindende stermacht van A. Martinez had laten schieten ten gunste van deze triest-anonieme acteur die een kort moment het scherm vulde. Dat een naamloze hacker van de straat zo'n afwaswaterfilm zou kunnen redden is niet minder waarschijnlijk dan dat een schurk een moord pleegt door stenen in een steengroeve te gooien voor een nietsvermoedende duiker. Zijn moment is kort; zijn belofte immens. Misschien zullen we door deze obscure toneelspeler op meer tijd op het scherm worden getrakteerd als er ooit een vervolg komt op deze ondoordachte film.
This foolish, implausible tale is redeemed only by the opening scene in which a hard-boiled police detective delivers some nearly-audible lines confirming our greatest fears: He is dead. Perhaps the film would have been saved had the director forgone the dazzling star power of A. Martinez in favor of this sadly-anonymous actor who filled the screen for a brief moment. That a no-name hack-tor off the street could salvage such a dishwater film is no less likely than a villain committing murder by dropping stones into a quarry for an unsuspecting diver. His moment is brief; his promise is immense. Perhaps we will be treated to more screen time by this obscure thespian if there is ever a sequel to this ill-advised film.