De vertolkingen van Fishbourne (die op de een of andere manier vreemd grappig lijkt) en (korte)Ed Harris zijn opmerkelijk, in tegenstelling tot die van Connery, die zijn rol niet lijkt te begrijpen en eindigt in het motorische gedrag van een 80-jarige man. Eigenlijk is het script helemaal niet te volgen; stel je een happy ending voor van 60 minuten plus een plotselinge omslag naar een appendix zonder enige tegenstrijdige structuur met betrekking tot de personages. Het is meer een toeval dan een scenario en kan goed van pas komen bij examens op scholen voor toneelschrijvers. Hoe meer je de details onthoudt, hoe sterker die indruk wordt. De doodstraf is hier niet aan de orde, hoewel het vanaf het begin een onderwerp is; het vervaagt min of meer zonder verder commentaar. De subject-materie en de omgeving hadden goed kunnen zijn.
The performances of Fishbourne (who appears strangely funny somehow) and (short featured)Ed Harris are remarkable, unlike Connery's who doesn't appear to find sense in his role and ends up in the motorial behaviour of a 80yr old man. In fact the screenplay doesn't make sense; imagine a 60 min. happy ending-plot plus a sudden turn appendix without any argumental structure in respect to the characters. It's more an accident than a screenplay and may be good for examination purposes at screen-wrights' schools. The more you remind the details the stronger this impression gets. The capital punishment is not an issue here, although it is a subject from the beginning; it sort of fades away without further comment. The subject-matter and environment could have been good.