Ik heb het vaak over de teringzooi van echt enge films die op de markt zijn, en helaas ondermijnt Witte Herrie alleen maar mijn geloof dat de filmindustrie tot zo'n onderneming in staat blijft. Tot mijn verbazing merkte ik dat ik steeds vermoeider raakte naarmate de plot vorderde en mijn door statische elektriciteit veroorzaakte hoofdpijn toenam. Ik vond Witte Herrie belachelijker dan onze beste pogingen om het ongeloof op te schorten. Zelfs na de verschrikkelijke beproeving die Michael Keaton te verduren had gekregen, was ik totaal niet aangedaan door zijn dood. Tot aan de aftiteling wachtte ik ijverig op iets <0xE2><0x80><0x93> wat dan ook <0xE2><0x80><0x93> wat me in verband zou brengen met het verhaal van de personages, maar die opluchting kwam niet. Natuurlijk waren er af en toe momenten dat je hart even stilstond, maar alleen omdat harde geluiden dat nu eenmaal doen met de doezelende kijker.<br />Hoewel het acteren niet al te best was, heeft Michael Keaton tot nu toe misschien wel zijn meest getalenteerde rol gespeeld. Misschien is de enige positieve eigenschap die Witte Herrie te bieden heeft wel de verbluffende archietectie in beide woonverblijven van Keaton. Over het geheel genomen laat Witte Herrie je achter met het morbide, deprimerende idee dat degenen die sterven gevangenzitten in een wereld die wordt bewaakt door drie boosaardige schimmen, die erop uit zijn om de levenden zover te krijgen dat ze de doden naar hun eigen graf volgen.
I frequently comment on the utter dirth of truly scary movies on the market, and sadly White Noise only served to reduce my faith that the film industry remains capable of such an endeavor. I was surprised to find myself growingly increasingly fatigued as the plot wore on and my static-induced headache increased. I found White Noise to be preposterous beyond our best efforts of suspension of disbelief. Even after witnessing the harrowing ordeal sustained by Michael Keaton, I was totally unaffected by his demise. Up until the credits I diligently awaited for something--anything-- of substance to connect me to the characters' story, but such relief never came. Sure, there were the occasional heart-stopper moments, but only because loud noises tend to do that to the dozing viewer.<br /><br />While the acting was lame, Michael Keaton may have played his studliest role to date. Perhaps the only redeeming quality that White Noise has to offer is the stunning archietecture in both of Keaton's abodes. Overall, White Noise leaves one with the morbidly depressing idea that those who die are trapped in a world guarded by three malicious shadows, contriving to trick the living into following the dead to their own graves.