Als ik een lijst maak van de ergste films die ik ooit heb gezien, staat deze film er altijd op. Hij heeft helemaal geen positieve eigenschappen. Er was wilskracht voor nodig om de hele film uit te zitten, en ik zou nog liever mijn eigen bloed vergieten dan dat ik hem nog een keer uit moest zitten.<br />Wat is er mis mee? Ik zal je het verhaal vertellen van mijn uitstapje om hem in het theater te gaan zien.<br />Ik ging naar een middernachtvoorstelling, op een zaterdagavond. Ik was de enige in het theater, en ergens achter me zat een stel luidruchtige, luidruchtige, nogal onhandelbare tieners. Ze hadden het duidelijk naar hun zin op een zaterdagavond, en waren naar deze 'komedie' gekomen voor wat lol. Voor de film begon, tijdens de voorvertoningen, lachten ze en maakten ze grapjes en maakten ze luide opmerkingen over hoe geweldig ze het hadden. Het was bijna irritant; als ze hun ongebreidelde enthousiasme in de echte film hadden voortgezet, had ik misschien iets gezegd, maar ik voelde me verdraagzaam en empathisch ten opzichte van hun geestdriftige pret, dus liet ik het gaan. En toen de film begon, kwamen ze inderdaad tot rust.<br />Waarom vertel ik je dit allemaal? Omdat je deze zogenaamde 'komedie' kunt beoordelen aan de hand van het effect dat het niet alleen op mij had, maar ook op dit luidruchtige stel. Niet één keer. Niet ik, niet de luidruchtige kinderen. Absolute stilte, afgezien van de soundtrack. En toen de film was afgelopen en de lichten aangingen, liepen we allemaal, allemaal, langzaam de bioscoop uit, in een langzame, sombere, absolute stilte. Het had een begrafenis kunnen zijn.<br />Dit was het effect dat deze 'komedie' had. Geen gelach, geen plezier, maar absolute depressiviteit. Het was een deprimerende, deprimerende film, en helemaal niet grappig. Prekerig, genotzuchtig, deprimerend, maar niet grappig.<br />Ik beschouw 'Blazing Saddles' van Mel Brooks als op het lijstje van de leukste films aller tijden. Ik kan me nog steeds niet voorstellen dat dezelfde heer verantwoordelijk zou kunnen zijn voor de minst grappige film aller tijden.<br />Kortom: als je je al te gelukkig voelt, geef deze film dan een kans, en zeg niet dat ik je niet heb gewaarschuwd.
Whenever I make up a list of the absolute worst movies I've ever seen, this movie is always on it. It has no redeeming qualities whatsoever. It took an act of will to sit through the whole thing, and I would sooner spill my own blood than have to sit through it again.<br /><br />What's wrong with it? Let me tell you the story of my trip to go see it in the theater.<br /><br />I went to a midnight show, on a Saturday night. I the only ones in the theater were myself, and a bunch of loud, boisterous, rather unruly teenagers, sitting somewhere behind me. They were obviously out having a good time on a Saturday night, and had come to this "comedy" for some laughs. Before the movie starts, during the previews, they were laughing and joking and making loud comments having a grand old time. It was borderline annoying; had they continued their unbridled enthusiasm into the actual movie, I might've said something, but I was feeling tolerant and empathetic of their spirited fun, so I let it go. And they did settle down once the movie started.<br /><br />Why am I telling you all this? Because you can judge this alleged "comedy" by the effect it had not just on myself, but on this rowdy bunch.<br /><br />During the entire run of the film, not one person in the theater laughed. Not once. Not myself, not the boisterous kids. Absolute silence, aside from the soundtrack. And when the film was over and the lights came on, we all, all of us, slowly filed out of the theater in slow, somber, absolute silence. It could've been a funeral.<br /><br />This was the effect that this "comedy" produced. Not laughter, not enjoyment, but absolute DEPRESSION. It was a depressing, depressing movie, and not the tiniest bit funny. Preachy, self-indulgent, depressing, but not funny.<br /><br />I consider Mel Brooks' "Blazing Saddles" to be on the short list for Funniest Movie Ever. It still absolutely blows my mind that the same gentleman could be responsible for quite probably the Least Funny Movie Ever.<br /><br />In short: if you're feeling too happy, give this movie a whirl; otherwise, don't say I didn't warn you.