Iedereen weet van die 'Zero Day'. Wat de film volgens mij wel niet deed, is dat hij ons liet zien hoe die lui waren. Ze lieten ongeveer een jaar lang hun leven zien. Gedurende de hele film mochten we ze, lachten we met ze, ook al wisten we donders goed wat ze van plan waren. En daar krijg ik de rillingen van. Want ik voelde me schuldig dat ik door hun opmerkingen werd opgevrolijkt, en ik vond Cal gewoon een lieve jongen. Ook al wist ik wat er ging gebeuren, weet je? Zelfs aan het eind van de film, toen ze op het punt stonden zelfmoord te plegen en alleen nog maar besloten of ze het zouden doen als ik aftelde van 3 tot 4, vond ik het grappig, maar toch was ik geschokt toen ik zag dat hun hoofden eraf werden geschoten. Natuurlijk was ik dat. Ik begon ze aardig te vinden. Ze waren misschien verdorven, maar ik had het gevoel dat het heel normale kerels waren, dat ze dat niet echt beseften. Maar ik wist dat ze dat waren.<br />Dat is, IMO, de voornaamste kracht van deze film. Het doet ons beseffen dat onze vrienden, of familieleden, of wie dan ook, iets krankzinnigs kunnen beramen, en dat we het niet eens merken. Deze film, hoe goed hij ook was, gaf me een slecht gevoel. Waarom kan ik nu niet slapen? Ik heb nog steeds een raar gevoel in mijn maag. Vlinders.
Everyone knows about this ''Zero Day'' event. What I think this movie did that Elephant did not is that they made us see how these guys were. They showed their life for about a year. Throughout the movie we get to like them, to laugh with them even though we totally know what they're gonna do. And THAT gives me the chills. Cause I felt guilty to be cheered by their comments, and I just thought Cal was a sweet guy. Even though I KNEW what was gonna happen you know? Even at the end of the movie when they were about to commit suicide and just deciding if they did it on the count of 3 or 4 I thought this was funny but still I was horrified to see their heads blown off. Of course I was. I got to like them. They were wicked, maybe, but I felt like they were really normal guys, that they didn't really realize it. But I knew they were.<br /><br />That's, IMO, the main force of this movie. It makes us realize that our friends, or relatives, or anyone, can be planning something crazy, and that we won't even notice it. This movie, as good as it was, made me feel bad. And that's why I can't go to sleep right now. There's still this little feeling in my stomach. Butterflies.