'Koortsaanval' is een lieflijke en charmante toevoeging aan het kleine genre van sportromances, zoals date-films of films waar een zoon met zijn moeder naartoe zou kunnen gaan (hoewel de mannen in het publiek tijdens de romantische scènes merkbaar onrustig werden).<br />Ik heb een mildere versie van zo'n verhaal meegemaakt, toen ik voor het eerst in aanraking kwam met honkbal door met mijn man uit te gaan in het voorjaar na de eerste overwinning van de Mets in de World Series, en daarna zag ik hoe de Mets hun volgende slag sloegen, omdat ik degene was die in de kleine uurtjes nog op was met onze twee zoontjes, die zijn opgegroeid om me meer over honkbal te leren via ons plaatselijke National League-team. De andere hartverscheurende mislukkingen om het opnieuw te winnen (en ik was degene die onze oudste zoon meenam naar zijn enige wedstrijd in Fenway Park, omdat ik als doctoraalstudent in Boston een beetje aan de Red Sox-koorts was bezweken).<br />Vergeleken met de werkelijkheid creëert het script dus geloofwaardig twee mensen met echte banen. Het is vooral indrukwekkend dat het personage van Drew Barrymore een echte workaholic is die anti-Barbie is, hoewel ze eigenlijk alleen met haar drie nietszeggende vriendinnen op bezoek gaat tijdens fitnesstrainingen die veel gehannes met zich meebrengen, en de bijkomstige verhalen met haar ouders werken niet helemaal.<br />Het is zelfs geloofwaardig hoe ze de wiskundeleraar van Jimmy Fallon ontmoet en voor zijn "winterman" valt <0xE2><0x80><0x93> hoewel dat niet helemaal klopt.' Het verbaast Fallon dat zijn met Red Sox-attributen gevulde appartement haar niet op het spoor heeft gebracht van zijn Jekyll-en-Hyde-'zomermannetje'. Hun relatiecrisis tijdens het honkbalseizoen wordt ook op een verfrissende volwassen manier uitgebeeld, van pogingen tot compromissen tot haar openlijke uitdagingen aan hem, waarbij de nadruk ligt op het feit dat ze allebei tegen de dertig lopen en single zijn. Fallon stijgt verrassend genoeg op naar de geleidelijke emotionele volwassenheid van zijn personage.<br />Terwijl het einde zwaar leunt op O. Henry, hebben de schrijvers van het script hun uiterste best gedaan om het ongelooflijke seizoen van de Sox in 2004 in een herziene verhaallijn te integreren (met veel medewerking van de Red Sox-organisatie voor de opnamen in het stadion).<br />Het script doet zijn uiterste best om uit te leggen waarom Fallon niet... Als immigrant uit New Jersey heeft hij geen Bostons accent, maar dat verklaart niet waarom zijn bonte vrienden dat niet hebben. De meest authentieke Bostonse klanken komen van de meeste leden van zijn 'zomerse familie' van andere seizoenskaarthouders, die zo vriendelijk zijn om de beginselen van de honkbalsport door te geven aan de beginnende Barrymore (en andere leden van het publiek).<br />De selectie uit het nummer omvat veel favoriete nummers van Red Sox-supporters, vanaf de openingsakkoorden van de klassieke 'Dirty Water', hoewel de meeste worden voorgedragen om te worden gehoord tijdens de aftiteling, alsof je naar de lokale radio luistert en het de moeite waard bent om te blijven zitten om ze te horen.
"Fever Pitch" is a sweet and charming addition to the small genre of sports romances as date movies or movies a son could be willing to go to with his mother (though the guys in the audience got noticeably restless during the romantic scenes).<br /><br />I have lived through a milder version of such a story, as my first exposure to baseball was dating my husband the spring after the Mets first World Series win and then I watched the Mets clinch their next one because I was the one still up in the wee hours with our two little sons, who have grown up to teach me more about baseball through our local neighborhood National League team's other heartbreaking failures to win it again (and it was me who took our older son to his only Fenway Park game as I caught a bit of Red Sox fever as a graduate student in Boston).<br /><br />So compared to reality, the script believably creates two people with actual jobs. It is particularly impressive that Drew Barrymore's character is a substantive workaholic who has anti-Barbie skills, though she pretty much only visits with her three bland girlfriends during gym workouts that allow for much jiggling and the minor side stories with her parents don't completely work.<br /><br />It is even set up credibly how she meets Jimmy Fallon's math teacher and how she falls for his "winter guy" -- though it's surprising that his Red Sox paraphernalia filled apartment didn't tip her off to his Jekyll-and-Hyde "summer guy." Their relationship crisis during the baseball season is also played out in a refreshingly grown-up way, from efforts at compromise to her frank challenges to him, centered around that they are both facing thirty and single. Fallon surprisingly rises to his character's gradual emotional maturity.<br /><br />While the ending borrows heavily from O. Henry, the script writers did a yeoman job of quickly incorporating the Sox's incredible 2004 season into a revised story line (with lots of cooperation from the Red Sox organization for filming at the stadium).<br /><br />The script goes out of its way to explain why Fallon doesn't have a Boston accent, as an immigrant from New Jersey, but that doesn't explain why his motley friends don't. The most authentic sounding Boston sounds come from most of his "summer family" of other season ticket holders, who kindly kibitz the basics of Sox lore to neophyte Barrymore (and any such audience members).<br /><br />The song selection includes many Red Sox fans' favorites, from the opening notes of the classic "Dirty Water," though most are held to be heard over the closing credits as if you are listening to local radio and are worth sitting through to hear.