Ik wist dat je mijn samenvatting zou begrijpen. Hoe is die film te vergelijken met een Pet Rock and Disco? Nou, tenzij je de jaren zeventig of tachtig hebt meegemaakt, kun je waarschijnlijk niet begrijpen WAAROM iemand een nieuwe cola zou willen hebben of een Pet Rock zou bezitten (en eerlijk gezegd, in het geval van Pet Rocks, begrijp ik het nog steeds niet helemaal). Het zijn gewoon een paar dingen die destijds logisch leken, maar die de jongere generatie echt voor een raadsel stellen. Hetzelfde kan worden gezegd van Kay Kyser en zijn band. In die tijd (voornamelijk de jaren veertig) waren ze heel populair en hadden ze zoveel invloed dat de studio ze in deze film verfilmde met Boris Karloff, Bela Lugosi AND Peter Lorre. Als je in die tijd leeft (het was ver voor mijn tijd), vraag je je af waarom iemand van dit soort'vermaak' hield. Kyser en zijn vrienden van de band zijn per slot van rekening ongelooflijk onhebbelijk en hun humor is heel, heel breed (d.w.z. onbeschaafd en smakeloos). Eerlijk gezegd kon ik hun capriolen niet uitstaan en ik vond het ook niet leuk dat er te veel muzieknummers in de film zaten. Vanwege die factoren werd de grote ondersteunende cast op de achtergrond gehouden en fans van deze acteurs zullen waarschijnlijk teleurgesteld zijn.<br />In de film komen Kyser en de band naar een landhuis waar een jongedame en haar maffe tante wonen. Als ze daar eenmaal zijn, is de brug weggespoeld en beginnen er vreemde gebeurtenissen. Uiteindelijk culmineert het in een paar aanslagen op Sally's leven en een soort seance. Het wordt allemaal voor de lol gedaan <0xE2><0x80><0x93> en ondanks de cast is het eigenlijk geen horrorfilm.<br />Over het geheel genomen is het redelijk vermakelijk. Als fan van Lugosi en Karloff voelde ik me behoorlijk belazerd toen ik naar Kyser en zijn mafkezen moest kijken.
I knew my summary would get you. How is this movie like a Pet Rock and Disco?! Well, unless you lived through the 1970s or 80s, you probably can't understand WHY anyone would like a New Coke or own a Pet Rock (and frankly, at least in the case of Pet Rocks, I STILL don't understand it completely). They're just a couple things that seemed to make sense at the time but really baffle the younger generation. The same can be said for Kay Kyser and his band. At the time (the 1940s mostly), they were very popular and had enough clout that the studio starred them with Boris Karloff, Bela Lugosi AND Peter Lorre in this film. Yet, if you didn't live at that time (it was well before my time), you wonder why anyone liked this sort of "entertainment". After all, Kyser and his band mates are incredibly obnoxious and their humor is very, very broad (i.e., unsophisticated and cheesy). Frankly, I couldn't stand their antics nor did I appreciate that there were just too many musical numbers in the film. Because of these factors, the great supporting cast was given a back seat and fans of these actors will probably be disappointed.<br /><br />The film involves Kyser and the band coming to a mansion where a young lady and her wacky aunt live. Once there, the bridge is washed out and strange happenings begin. Eventually, it culminates in some attempts on Sally's life and a séance (of sorts). It's all played for laughs--and it's really not a horror movie despite the cast.<br /><br />Overall, it's passable entertainment at best. As a Lugosi and Karloff fan, I sure felt cheated having to watch Kyser and his knuckleheads.