Omdat ik het boek niet heb gelezen, kan ik niet zeggen hoe trouw deze film is. Het verhaal is typisch mysterieus materiaal: moordslachtoffers, pasgetrouwden; vrouwelijke rechercheur die verliefd wordt op haar partner en bij wie een dodelijke ziekte wordt vastgesteld. Ja, het klinkt als een soapopera en zo gaat het ook precies. De eerste 2/3 is saai, afgezien van de moorden, en de laatste 1/3 maakt een gedeeltelijke comeback als het tempo oploopt naar de kronkelige afloop.<br />Acteren is strikt sub par, hoewel je het de acteurs moeilijk kwalijk kunt nemen: het scenario is afgrijselijk. Tijdens de laatste 1/3 let je niet meer op omdat de film echt interessant wordt, maar dat is alleen de laatste 1/3. Directeur Russell Mulcahy is in zijn element, maar met een tv-budget en de censuur van de omroep op zijn rug kan hij niet veel doen. Hij moet het doen met snel knippen en vervormende lenzen, hoewel hij er een paar 'onder de vloer'-opnamen tijdens de moorden in de toiletten van de club tussendoor wist te persen. Omdat dit voor de tv is gemaakt, zijn de koele compositiedetails die hij zo goed met een breder beeld weet te bereiken helaas nergens te vinden. Aan de producenten: geef deze man een redelijk budget en een anamorfe lens als je hem in dienst neemt.<br />Om het op te peppen: deze film is slecht naar bioscoopmaatstaven en middelmatig naar tv-maatstaven (kijk in plaats daarvan naar CSI). Als je weer in de stemming bent voor een film als deze, heb ik een paar uitstekende suggesties: pak een exemplaar van Dario Argento's 'Deep Red' (mijn hoogste aanbevelenswaardige film), 'Opera' of zelfs 'Tenebre'. Die zijn in elke categorie beter.
Having not read the novel, I can't tell how faithful this film is. The story is typical mystery material: killer targets newlyweds; woman investigator falls in love with her partner and is diagnosed with a fatal disease. Yes, it sounds like a soap opera and that's exactly how it plays. The first 2/3 are dull, save for the murders and the last 1/3 makes a partial comeback as it picks up speed toward its twisty conclusion.<br /><br />Acting is strictly sub par, though it's hard to blame the actors alone: the screenplay is atrocious. During the last 1/3 you stop noticing because the film actually becomes interesting, but that's only the last 1/3. Director Russell Mulcahy is very much in his element, but there's only so much he can do with a TV budget and the network censors on his back. He's pretty much limited to quick cutting and distorted lenses, though he managed to squeeze in a couple "under the floor" shots during the murders in the club restroom. Unfortunately, as this is made for TV, the cool compositional details he uses so well with a wider image are nowhere to be found. Note to producers: give this man a reasonable budget and an anamorphic lens when you hire him.<br /><br />Summing it up: this film is bad by cinema standards and mediocre by TV standards(watch CSI, instead). If you're in the mood for a film like this, I've some excellent suggestions: pick up a copy of Dario Argento's "Deep Red"(my highest recommendation; superb film), "Opera", or even "Tenebre". They're stronger in every category.