Dit is een van de mooiste films die ik ooit heb gezien: de hele film lang gloeide ik vanbinnen. De muziek en de filmbeelden hielden de betovering vast, ook al gebeurde er weinig op het scherm. Het trage tempo werd bepaald door de manier van reizen (een rijdende grasmaaier met een grote aanhangwagen) en werd in stand gehouden door de achtergrondbeelden en -geluiden en de traag voortbewegende levens van de andere personages.<br />Het verhaal gebeurde echt; Alvin Straight stierf in 1996 op 76-jarige leeftijd. Er was geen sprake van acteren; alles was volkomen echt, alsof de acteurs daadwerkelijk in de personages waren veranderd. Sissy Spacek gaf een ontroerende voorstelling als een enigszins gehandicapte dochter die veel had geleden, maar doorging en altijd het juiste wilde doen. Richard Farnsworth was perfect gecast en hij werd prachtig Alvin Straight, een koppige maar liefhebbende oudere man die door Iowa trekt om zijn broer Lyle op te zoeken, die een beroerte heeft gehad. Alvin had in zijn leven veel geleerd en dat scheen het beste naar boven te brengen in de mensen die hij onderweg tegenkwam.<br />De film onderstreept het belang van familie voor deze man en hopelijk voor ons allemaal. Ik verheug me erop het nog eens te zien, en nog eens. Geregeerd door David Lynch, bewijst deze film zijn regisseurskwaliteiten. Farnsworth werd genomineerd voor een Academy Award voor beste acteur; met zijn 79 jaar was hij de oudste genomineerde ooit.
This is one of the greatest films I have ever seen: I glowed inside throughout the whole film. The music and cinematography held the spell when little was happening on screen. The slow pace was set by the mode of travel (a riding lawn mower with a big trailer) and was maintained by the background sights and sounds and the slow-paced lives of the other characters.<br /><br />The story actually happened; Alvin Straight died in 1996 at the age of 76. There was no acting; everything was completely real, as if the actors had actually transformed into the characters. Sissy Spacek gave a poignant performance as a somewhat disabled daughter who had suffered much but forged ahead, always wanting to do the right thing. Richard Farnsworth was cast perfectly and he beautifully became Alvin Straight, a stubborn but loving elderly man who treks across Iowa to visit his estranged brother, Lyle, who has had a stroke. Alvin had learned much wisdom during his life and that seemed to bring out the best in the people that he encountered along the way.<br /><br />The film underscores the importance of family to this man and, hopefully, to all of us. I eagerly anticipate seeing it again, and again. Directed by David Lynch, this films proves his directorial skill. Farnsworth was nominated for an Academy Award for Best Actor; at 79, he was the oldest nominee ever for that award.