Eddie Murphy speelt Chandler Jarrell, een man die zijn tijd besteedt aan het opsporen van vermiste kinderen. Als de mooie Kee Nang <0xC3><0xA0> Nang <0xC3><0xA0> Charlotte Lewis in zijn leven komt, vertelt ze hem dat hij de uitverkorene is en dat hij het Gouden Kind moet vinden. Jarrell, sceptisch en gedreven door lust en intriges, raakt erbij betrokken zonder te beseffen dat hij op het punt staat aan een fantastische reis te beginnen, een reis die gevaar met zich meebrengt en, het ergst van alles, de demon Sardo Numspa.<br />Is het Gouden Kind een product van zijn tijd? Ik bedoel, was de populariteit van Eddie Murphy en het Gouden Kind exclusief voor het publiek aan het eind van de jaren tachtig? Want ik kan me levendig herinneren hoe deze film in die tijd de mensen vermaakte. Het aantal bioscoopbezoekers bedroeg 879.817.937, waardoor het de op zes na grootste inkomstenbron van 1986 was, maar sinds de jaren tachtig uit het geheugen zijn verdwenen, is het een rage geworden om Eddie Murphy-films het komedie-aureool te ontnemen dat ze ooit hadden. De Golden Child-films uit de jaren tachtig, zoals Trading Places en Beverly Hills Cop, zijn niet meer zo in zwang, maar ik heb de film onlangs opnieuw gezien en ik moet zeggen dat Murphy op zijn best is in zijn geestige, geestige en charmante beste! Echt waar!<br />De Golden Child, die inzoomt op een fantasy-actieformule die in 1981 nieuw leven werd ingeblazen en verfilmd door Raiders of The Lost Ark, slaat alle vereiste genreknoppen aan. Knap meisje, uitdagende onwillige heldin met een kwinkslag in haar wapenrusting, flitsende schurk <0xE2><0x80><0x93> Charles Dance <0xE2><0x80><0x93> zo Engels dat ik hem zelf zou kunnen kussen, prachtige kleur, en een schattig kind met mystieke krachten <0xE2><0x80><0x93> de film vraagt je alleen maar om mee te doen voor de lol, niet om de waarde ervan te ontleden en af te dwalen. Ja, de CGI-demon ziet er nu wat krakkemikkig uit, en ja, het genre had veel betere films in de jaren tachtig, negentig en nog verder, maar als je het eens bent met de schandalige score van 5 hier op deze site, dan neem je dit genre misschien een beetje te serieus, serieus.
Eddie Murphy plays Chandler Jarrell, a man who devotes his time to finding lost children. When the beautiful Kee Nang {Charlotte Lewis} enters his life, she tells him he is the chosen one and he must find the Golden Child. Sceptical and driven purely by lust and intrigue, Jarrell gets involved without realising he's about to embark on a fantastical journey, one that involves peril and worst of all, the demon Sardo Numspa.<br /><br />Is The Golden Child a product of its time?, by that i mean, was Eddie Murphy and The Golden Child's popularity exclusive to the late 1980s audiences?. For i can remember vividly how much this film entertained folk back in that decade, it's box office was $79,817,937, making it the 8th biggest earner of 1986, but since the 80s faded from memory it has become the in thing to deny Eddie Murphy pictures the comedy accolades that they actually once had. The Golden Child is not up with the more accepted 80s Murphy pictures like Trading Places and Beverly Hills Cop, but upon revisiting the film recently i personally find that it contains Murphy at his wisecracking, quipping and charming best!, seriously!.<br /><br />Cashing in on a fantasy action formula that was reinvigorated and temp-lated by Raiders Of The Lost Ark in 1981, The Golden Child hits all the required genre buttons. Pretty girl, daring reluctant-hero with a quip in his armoury, dashing villain {Charles Dance so English i could kiss him myself}, wonderful colour, and a cute kid with mystical powers, the film only asks you to get involved in the fun, not to dissect and digress its worth as a cranial fantasy picture. Yes the CGI demon looks creaky now, and yes the genre had far better pictures in the 80s, 90s and beyond, but really if you agree with the disgraceful rating of 5 here on this site then you may just be taking this genre a little too serious, seriously. 7/10