Nadat ik een stuk of tien afleveringen had gezien, besloot ik het programma te laten voor wat het was, omdat het op een onrealistische manier laat zien wat wiskundig modelleren is. In de afleveringen die Charlie zou voorspellen over het toekomstige gedrag van individuen met behulp van wiskundige modellen, dacht ik dat er grapjes werden gemaakt over mijn beroep. Ik ben geen wiskundige, maar een scheikundig ingenieur, maar ik werk wel veel met wiskundige modellen. Dus zal ik de leek proberen uit te leggen waarom wat wordt getoond veel weg heeft van een sprookje.<br />Ten eerste is het kiezen van het juiste model om een situatie te voorspellen een veeleisende taak. Charlie Eppes wordt als een genie beschouwd, maar zelfs hij zou heel wat tijd moeten besteden aan het zoeken naar een geschikt model, speciaal om te proberen te raden wat iemand in de nabije toekomst zal doen of waar hij zal zijn. Individuen zijn grillig en lukraak, er bestaat geen model voor. Isaac Asimov heeft er in de jaren vijftig zelfs over geschreven. Zelfs als er een model bestond voor een bepaald soort individu, zou het een waarschijnlijkheidsmodel (stoïsch) zijn, wat betekent dat het een goede kans heeft een verkeerde voorspelling te doen.<br />Ten tweede, als het juiste model voor iemand of een situatie wordt gevonden, moeten de parameters van het model bekend zijn. Deze parameters zijn de constanten van de vergelijkingen, zoals de zwaartekrachtversnelling (9). 8 m/s2) en zijn vaak niet gemakkelijk vast te stellen. Nogmaals, Charlie Eppes zou meer dan geniaal moeten zijn om de juiste parameters te kennen voor het model dat hij uitkiest. En nadat het model en de parameters zijn gekozen, zouden ze getest moeten worden. Vreemd genoeg is dat niet het geval en passen ze als door een wonder precies in de voorspelde situatie.<br />Ten derde wordt een heel belangrijk aspect van het modelleren bijna altijd over het hoofd gezien, niet alleen door Numbers, maar ook door sciencefictionfilms: de rekenkundige inspanning die nodig is om deze modellen op te lossen. Als je Excel probeert een complex model met veel vergelijkingen en variabelen op te lossen, zul je merken dat je een herculeswerk verricht. Zelfs als Charlie Eppes de juiste software heeft om zijn modellen op te lossen, zit hij misschien opgescheept met hardware die vreselijk langzaam is. En zelfs met de juiste software en hardwarecombinatie kan het heel goed dagen duren voordat de oplossing van het model is bereikt. Hij lost ze onmiddellijk op! Ik zou zijn computer kunnen gebruiken bij mijn onderzoek, daar zou ik heel blij mee zijn.<br />Als drama is het verre van de beste show. De personages zijn enigszins gestereotypeerd, maar in de verste verte niet zo grappig als die in de Big Bang-theorie. De misdaden zijn saai en door de manier waarop Charlie Eppes ze oplost, lijkt de FBI soms behoorlijk incompetent.<br />Voor een leek zou de show kunnen werken. Voor anderen maakt de manier waarop dingen worden aangepakt het moeilijk om te slikken!
After watching a dozen episodes, I decided to give up on this show since it depicts in an unrealistic manner what is mathematical modeling. In the episodes that Charlie would predict the future behavior of individuals using mathematical models, I thought that my profession was being joked about. I am not a mathematician, instead a chemical engineer, but I do work a lot with mathematical models. So I will try to explain to the layman why what is shown is close to "make-believe" of fairy tales.<br /><br />First, choosing the right model to predict a situation is a demanding task. Charlie Eppes is shown as a genius, but even him would have to spend considerable time researching for a suitable model, specifically for trying to guess what someone will do or where he will be in the near future. Individuals are erratic and haphazard, there is no modeling for them. Isaac Asimov even wrote about that in the 1950's. Even if there were a model for specific kind of individual, it would be a probabilistic (stoichastic) one, meaning it has good chance of making a wrong prediction.<br /><br />Second, supposing the right model for someone or a situation is found, the model parameters have to be known. These parameters are the constants of the equations, such as the gravity acceleration (9.8 m/s2), and often are not easy to determine. Again, Charlie Eppes would have to be someone beyond genius to know the right parameters for the model he chooses. And after the model and the parameters are chosen, they would have to be tested. Oddly, they are not, and by miracle, they fit exactly the situation that is being predicted.<br /><br />Third, a very important aspect of modeling is almost always neglected, not only by Numbers, but also by sci-fi movies: the computational effort required for solving these models. Try to make Excel solve a complex model with many equations and variables and one will find doing a Herculean job. Even if Charlie Eppes has the right software to solve his models, he might be stuck with hardware that will be dreadfully slow. And even with the right software/hardware combination, the model solution might well take days to be reached. He solves them immediately! I could use his computer in my research work, I would be very glad.<br /><br />As a drama, it is far from being the best show. The characters are somewhat stereotyped, but not even remotely funny as those in Big Bang Theory are. The crimes are dull and the way Charlie Eppes solves them sometimes make the FBI look pretty incompetent.<br /><br />For some layman, the show might work. For others, the way things are handled makes it difficult to swallow!