Ongetwijfeld het beste heavy metal-horrorstuk uit de jaren tachtig van de vorige eeuw, wat niet zo gek klinkt als je bedenkt hoe abominabel veel andere inzendingen in dit vreemde subgenre van griezelfilms als 'Hard Rock Zombies', 'Blood Tracks', 'Terror on Tour' en de bijzonder goddeloze 'Rock'n'Roll Nightmare' van Jon Mikl Thor waren. Afgezien daarvan verdient deze film nog steeds rekwisieten voor het bagatelliseren van de buitensporige spetters en het nodeloos opzichtige, speciale f/x-razzle-dazzle, in plaats van zich te richten op tieners op de middelbare school die met meer scherpte en geloofwaardigheid worden afgebeeld dan de norm is voor een tienerfestijn met tienerdoelwit. Bovendien is de film een sardonische parodie op beide belachelijk overdreven '80's'. De stupiditeit van heavy metal en de misselijkmakende eigendunk van de opgefokte, pretentieuze conservatiefjes die beweren dat het de muziek van de duivel was zijn heel slim en waar voor je geld (de beroemde Greed Decade-god heavy metal Ozzy Osbourne heeft een hilarische rol als slijmerige anti-metal tv-evangelist).<br /><br />Marc Price (de hopeloos sullige Skippy in 'Family Ties') geeft een verrassend sterke en overtuigende vertolking van Eddie 'Ragman' Weinbauer, een nerd, sociaal onbeholpen en ernstig getreiterd heavy metal-liefhebber die voortdurend wordt gepest door de verwaande, kakkerige pestkoppen die de meerderheid van de leerlingen van Lakeridge High School vormen (de wreedheid en valsheid van de highschoolleerlingen worden met een pijnlijk geloofwaardige accuratesse neergezet). Het leven van Eddie Curr neemt een ongunstige wending als zijn rockster-idool Sammi Curr (een indrukwekkend afgeslachte afbeelding van Tony Fields) bij een hotelbrand om het leven komt. De plaatselijke diskjockey Nuke (frontman Gene Simmons in een coole cameo) verbindt Eddie met Sammi's laatste, nog niet uitgebrachte album, dat, als het achterstevoren wordt afgespeeld, Currs kwaadaardige geest uit de dood laat herrijzen. Sammi spoort Eddie aan om hem uit te leveren aan al het tuig dat het leven van de arme Eddie tot een hel maakt, maar de zachtmoedige Eddie blijkt een tegenstribbelende medeplichtige te zijn. Het is aan Eddie, geassisteerd door het aardige meisje Leslie Graham (misschien door de lieftallige Lisa Orgolini) om Sammi tegen te houden voordat het uit de hand loopt. De rol van Charles Martin Smith (die ook even verschijnt als een nerd op een school) is met prijzenswaardige attentheid en gevoeligheid vertolkt door de karakteracteur Charles Martin Smith (die ook even verschijnt als een nerd op een school). Het boek is geschreven door Michael S. Murphy, Joel Soisson en Rhet Topham, en het wordt gespeeld door acteurs die stuk voor stuk goed in de slappe was zitten, en deze onverschrokken slaper is zelfs compleet met een handvol handige'sprong'-momenten (een buitensporige aanval op de achterbank van een auto door een groteske, wellustige gemuteerde mutant met een lange tong als het absolute hoogtepunt), een opwindende 'Carrie'-achtige slachtpartij op een middelbare school, een keurig gebruikte Halloween-decoratie, wraak die op de juiste manier wordt gepresenteerd als een echt akelige aangelegenheid, en een solide centrale boodschap die je niet moet negeren. Je kunt een bepaalde overgehypte persoon niet tot je held uitroepen alleen maar vanwege de berekenende anti-establishmenthouding die genoemde kerel tentoonspreidt om voor die speciale status in aanmerking te komen.
Undoubtedly the best heavy metal horror item made in the manically headbangin' 80's, which admittedly doesn't sound like much considering how utterly abysmal many other entries in this odd little fright film sub-genre like "Hard Rock Zombies," "Blood Tracks," "Terror on Tour," and the especially ungodly Jon-Mikl Thor-starring stinker "Rock'n'Roll Nightmare" tended to be. That aside, this one still deserves props for downplaying the excessive splatter and needlessly flashy special f/x razzle-dazzle in favor of focusing on adolescent high school characters who are depicted with greater acuity and plausibility than the norm for a mid-80's teen-targeted scarefest. Moreover, the film's pointed sardonic parodying of both ridiculously overblown 80's heavy metal stupidity and the nauseating self-righteousness of the uptight killjoy conservative stiffs who claimed it was the devil's music are very clever and on the money funny (famed Greed Decade heavy metal god Ozzy Osbourne has a hilarious bit as a smarmy anti-metal TV evangelist!).<br /><br />Marc Price (the hopelessly dweeby Skippy on "Family Ties") gives a surprisingly strong and winning performance as Eddie "Ragman" Weinbauer, a geeky, socially awkward and severely persecuted heavy metal aficionado who's constantly picked on by the stuck-up jerk preppie bullies who make up the majority of the student body at Lakeridge High School (the cruelty and mean-spiritedness of the high school kids is nailed with painfully credible accuracy). Eddie's life takes a turn for the worse when his rock star idol Sammi Curr (an impressively whacked-out portrayal by Tony Fields) perishes in a hotel fire. Hip local disc jockey Nuke (KISS front-man Gene Simmons in a cool cameo) hooks Eddie up with Sammi's final, unreleased album, which when played backwards resurrects Curr's malevolent spirit back from the dead. Sammi encourages Eddie to sic him on all the vile scumbags who make poor Eddie's life the proverbial living hell, only to have meek Eddie prove to be a most reluctant would-be accomplice. It's up to Eddie, assisted by token nice girl Leslie Graham (likeably essayed by the lovely Lisa Orgolini), to stop Sammi before things get too out of hand.<br /><br />Ably directed with commendable thoughtfulness and sensitivity by character actor Charles Martin Smith (who also briefly appears as a nerdy school teacher), smartly written by Michael S. Murphy, Joel Soisson, and Rhet Topham, and capably acted by a uniformly up-to-snuff cast, this surefire sleeper even comes complete with a handful of nifty "jump" moments (an outrageous attack in the back of a car by a grotesquely lecherous long-tongued mutant thingie rates as the definite highlight), a rousing "Carrie"-style high school dance slaughter sequence, a neatly utilized Halloween setting, revenge being correctly shown as a truly ugly business, and a solid central message that you shouldn't make a particular over-hyped person your hero strictly because of the calculated anti-establishment posturing said fellow does to qualify for that special status.