Als je een fan bent van gothic horror, is het absoluut gegarandeerd dat je van deze fantastische Italiaanse 60's-film 'Castle of Blood' gaat houden. We hebben het in feite over griezelig krakende deuren, griezelige portretten die lijken te bewegen, spontaan dovende kaarsen, hoewel er geen wind en rook onder de zware houten kamerdeuren vandaan komen. Wat sfeer en stijl betreft, is dit meesterlijke stuk gothic filmmaken een van de beste die er zijn; slechts een kleine kilometer verwijderd van oriëntatiepunten als 'Zwarte Zondag', 'De Drie Gezichten van Angst' en 'De Vloek van de Huilende Vrouw'. De prominente regisseurs, Sergio Corbucci ('De Grote Stilte', 'Django') en Antonio Margheriti ('Kannibal Apocalypse', 'Killer Fish') Barbara Steele, het sterretje uit de eerdergenoemde 'Zwarte Zondag' en de eerste Italiaanse gothic-muse, blinkt weer uit als een geestelijk gekweld personage, en ze wordt letterlijk omringd door uitstekende medespelers. Een van hen, Silvano Tranquilli, geeft zelfs een vrij geloofwaardige vertolking weg van de schrijver Edgar Allan Poe. Het verhaal gaat over hem en een andere rijke bezoeker van een plattelandstaveerne die een brutale jonge journalist uitdaagt een morbide weddenschap aan te gaan. Als hij het overleeft om één nacht in het beruchte Blackwood Castle door te brengen, krijgt hij de verbazingwekkende beloning van 10 pond en een interview met Poe in de krant. Onnodig te zeggen dat de beproeving veel gevaarlijker is dan het klinkt, zelfs voor iemand als Alan Foster, die absoluut niet gelooft in geesten en vampiers. De nacht begint geweldig voor hem, want hij maakt zelfs kennis met de adembenemend mooie vrouw van zijn dromen, maar gaandeweg komt hij erachter dat Blackwood Castle een helse plek is waar de geesten van de eerder overleden bezoekers voor eeuwig gevangenzitten. Co-regisseur Antonio Margheriti was duidelijk ook trots op deze film, want hij regisseerde hem een paar jaar later zelf als 'Web of the Spider'. Die film had een paar pluspunten, zoals bijvoorbeeld de casting van niemand minder dan Klaus Kinski in de rol van Edgar Allan Poe, maar over het algemeen is dit origineel veel beter. 'Kasteel van Bloed' bruist letterlijk van de sfeer en heeft over de hele linie een uiterst verontrustende sfeer. Dit is echt een van die zeldzame films waarvan de haartjes op je armen en in je nek rechtovereind gaan staan als je hem onder de juiste omstandigheden bekijkt. Kijk er's avonds laat naar, bij voorkeur alleen en in een met kaarsen verlichte kamer, en je krijgt kippenvel. Ik zal een idee krijgen van de ware definitie van horror.
If you're a fan of Gothic horror, then you're definitely absolutely guaranteed to LOVE this wondrous Italian 60's film "Castle of Blood". We're really talking about creepily creaking doors, eerie portraits that appear to be moving, spontaneously dying candles although there's no wind and smoke coming from underneath heavy wooden chamber doors. Speaking in terms of atmosphere and style, this masterful piece of Gothic film-making is one of the best out there; just one tiny league below landmarks such as "Black Sunday", "The Three Faces of Fear" and "Curse of the Crying Woman". The prominent directors duo Sergio Corbucci ("The Great Silence", "Django") and Antonio Margheriti ("Cannibal Apocalypse", "Killer Fish") are successful in all areas, including a powerful plot (one that is genuinely nightmare inducing), ultra-sinister scenery and filming locations, stylish black and white photography, spine-chilling music and a brilliant gathering of talented performers. Barbara Steele, starlet of the aforementioned "Black Sunday" and Italian goth-muse number one, shines brightly again as a spiritually tormented character and she's literally surrounded by excellent co-players. One of them, Silvano Tranquilli, even gives away a fairly credential depiction of author Edgar Allan Poe. The story involves him and another wealthy visitor of a countryside tavern challenging a brutal young journalist to accept a morbid wager. If he  Alan Foster  would survive spending one night in the infamous Blackwood Castle, he receives the astonishing reward of $10 and a newspaper interview with Poe. Needless to say the ordeal is much more dangerous than it sounds, even for somebody like Alan Foster who's a firm non-believer in ghosts and vampires. The night starts out great for him, as he even meets up with the stunningly beautiful woman of his dreams, but gradually he learns that Blackwood Castle is a hellish place where the ghosts of the previously deceased visitors are trapped for all eternity. I don't know about you, but this is seriously one of my favorite horror movie premises of all time. Co-director Antonio Margheriti clearly was proud of this film as well, because he remade it himself a couple of years later as "Web of the Spider". That movie had a handful of trumps, like for example the casting of no less than Klaus Kinski in the role of Edgar Allan Poe, but in general this original is vastly superior. "Castle of Blood" literally oozes with atmosphere and maintains a thoroughly unsettling ambiance throughout. This truly is one of the rare films that can make the hair on your arms and back of the neck rise with fear if you watch it in the right circumstances. Watch it late at night, preferably alone and in a candle lit room, and you'll get an idea about the true definition of horror.