Zelfs als je absoluut niets over Ierland weet, moet je van 'My Left Foot' houden (en vooral van Daniel Day-Lewis' vertolking ervan). Hij speelt de rol van de verlamde Christy Brown. Daardoor is hij het grootste deel van zijn leven verstoten geweest. Zelfs als hij mensen ergens voor probeert te waarschuwen, lachen ze hem alleen maar uit. Het licht in de duisternis voor hem is dat hij één lichaamsdeel in zijn macht heeft: zijn linkervoet. Hij gebruikt dat lichaamsdeel om te schilderen en gedichten te schrijven, wat hem tot een beroemdheid maakt.<br />Daniel Day-Lewis en regisseur Jim Sheridan deden het heel goed in deze samenwerking, en ook in een latere samenwerking: 'In the Name of the Father' (maar 'The Boxer' was overbodig). Maar hoe dan ook, Daniel Day-Lewis heeft hier de voorstelling van zijn leven gegeven. Een geweldige film in alle opzichten.
Even if you know absolutely nothing about Ireland, you have to love "My Left Foot" (and especially Daniel Day-Lewis' performance in it). He plays cerebral palsy-afflicted Christy Brown. Due to this, he has spent most of his life ostracized. Even when trying to warn people about something, they just laugh at him. The light in the darkness for him is that he has control over one body part: his left foot. He uses that appendage to paint and write poetry, bringing him to prominence.<br /><br />Daniel Day-Lewis and director Jim Sheridan did very well on this collaboration, and also on a later collaboration: "In the Name of the Father" (but "The Boxer" was unnecessary). "My Left Foot" can make you feel many ways: sad, hopeful, or something else. But in any case, Daniel Day-Lewis gave the performance of a lifetime here. A great movie in every sense.