Het heeft zijn voordelen; Morvern Callar is zowel een voordeel als een teleurstelling. Ze is zo raadselachtig, zo origineel. Is het haar manier van omgaan met de pijn van een verloren gegane die haar zo afstandelijk en onherstelbaar maakt? Of is ze zoals een recensent haar een revolutionair noemde? Persoonlijk zou ik haar disfunctioneel noemen.<br />Morvern is zich volledig aan het losmaken. Ze ontdoet zich van haar vriend, denkt er niet aan haar familie in te lichten of het geld dat hij haar voor een fatsoenlijke begrafenis heeft gegeven te gebruiken voor een reis naar Spanje. Ze lijkt zo verstoken van een betrekkelijk menselijke hebzucht. Het enige element dat het publiek in staat stelt haar menselijke kant te zien, is haar goede vriend die ze mee op vakantie neemt. Hoewel haar vriendin uiteindelijk wordt gedumpt en Morvern niets meer heeft wat haar in verband brengt met de mensheid. Ze had net zo goed zelfmoord kunnen plegen.<br /><br />Hoewel Spanje er net zo somber en saai uitzag als het Verenigd Koninkrijk, waren de opnamen van de regisseur voortreffelijk, en de belichting en de kleuren maakten de film visueel adembenemend.<br />Het is echt jammer dat er niets in de film zit wat de aandacht vasthoudt. Het duurt iets meer dan 90 minuten, maar het voelt veel langer. Ze slagen erin om Morvern interessant te laten lijken om je aandacht te trekken, maar ze doen niets met haar en vervreemden haar alleen maar meer van je, tot het punt waarop je niets meer geeft om de personages of de film.
It has its merit's; Morvern Callar is both the merits and the disappointments. She's so enigmatic, so original. Is it her method of dealing with the pain of a lost one that's making her so distant and un-relatable? Or is she as one reviewer called her a revolutionary? Personally I'd call her dysfunctional.<br /><br />Morvern is completely detaching herself. Disposing of her boyfriend, not thinking of informing family or using the money he gave her for a proper funeral, she selfishly splashes out on a trip to Spain. She's seems so devoid of anything relatively human bar greed. The only element that enables the audience see the human side of her is her close friend she takes on holiday with her. Although by the end her friend is dumped and Morvern has nothing that ties her down to humanity. She may as well have killed herself.<br /><br />Despite managing to make Spain look as gloomy and bland as the UK the director's shots were superb, the lighting and color made the film visually stunning.<br /><br />It's really a shame the movie has nothing in it that keeps interest. It's little over 90 minutes but feels a lot longer. They manage to make Morvern seem interesting to grab your attention but do nothing with her only alienate her from you more to the point where you don't care about the characters or the film.