Verreweg de belangrijkste voorwaarde voor een film over oplichters is dat ze, in elk geval af en toe, in staat moeten zijn ons voor de gek te houden, evenals hun domme slachtoffers, de smerissen, de maffia en (indien mogelijk) elkaar. Maar in deze film lukt dat nooit. Je kunt elke oplichter op een kilometer afstand zien aankomen (vooral de grote jongens!) En ze zijn ook niet erg interessant, ingewikkeld of geraffineerd. Misschien hoopte Mammet dit te compenseren met gevatte dialogen en complexe psychologische relaties. Als dat zo was, dan is hij daarin niet geslaagd. De dialogen zijn goed, maar ze worden op zo'n gekunstelde, onnatuurlijke, gestileerde manier gebracht dat ik dacht dat er misschien een slimme opmerking werd gemaakt over het feit dat we altijd aan het acteren zijn... maar dat was niet zo. Wat de psychologische complexiteit betreft, de hoofdfiguur is een beetje onderdrukt en maakt een paar belachelijk geforceerde freudiaanse frasen over haar vader die denkt dat ze een hoer is, maar daar komt ze overheen. Maar ik vond de straatscènes echt mooi. Het leek wel een schilderij van Edward Hopper.
By far the most important requirement for any film following confidence tricksters is that they must, at least occasionally, be able to pull one over on us, as well as their dumb-witted marks, the cops, the mob and (ideally) each other. But this film NEVER pulls this off. Every scam can be seen coming a mile off (especially the biggen!) Neither are they very interesting, intricate or sophisticated. Perhaps Mammet hoped to compensate for this with snappy dialogue and complex psychological relationships. If so, he failed. The lines are alright, but they're delivered in such a stilted, unnatural, stylised way that I thought perhaps some clever point was being made about us all acting all the time... but it wasn't. As for the psychological complexity, the main character's a bit repressed and makes some ridiculously forced freudian slips about her father thinking she's a whore, but she gets over it. I really liked the street scenes though. Looked just like an Edward Hopper painting.