Er zijn films waarvan je gewoon weet dat ze slecht worden vanaf het eerste beeld. Zelfs als je Ed Wood's werk totaal niet kende, weet je gewoon dat je het volgende cinematografische meesterwerk niet te zien krijgt als je één blik werpt op die commentator van 'Plan 9 vanuit de ruimte'. Toen ik de eerste opname van Uwe Bolls meesterwerk 'Huis van de Dood' zag, met die vent die voor in het huis aan zijn inleiding begint terwijl hij wanhopig probeert te klinken alsof hij net uit Sin City komt, wist ik gewoon dat me een helse rit te wachten stond.<br />Dus de film begint zo: eerst zegt de hoofdpersoon dat alle anderen zullen sterven. Je weet wel, om je te laten ronddwalen. Dan begint hij de rest van de personages voor te stellen met zinnen als 'Karma... denkt dat ze Foxy Brown is' of 'Alicia... mijn ex... we zijn kortgeleden uit elkaar gegaan... ik moest studeren en zij moest schermen'. Nee, ik maak geen grapje.<br />Hoe dan ook, dit stel 20-en-nog-wats die zich niet uit een natte papieren zak konden spelen, gaan naar de 'Rave of the Century', een rave in kwestie met een paar tenten, een toilet en een armzalig podium op een klein eiland midden in de Stille Oceaan. Onze groep heeft de veerboot gemist, maar zal gelukkig een manier vinden om er te komen, zoals een vissersboot door Kirk (Cpt Kirk? Man, degene die dit script heeft geschreven is een genie) en zijn maat die een bastaardkind is van Simpson's Cpt McAllister en die haakmoordenaar die weet wat je afgelopen zomer hebt gedaan.<br />Om een lang verhaal kort te maken, de bende komt op het eiland aan, vindt daar niemand behalve een paar bloederige T-shirts en besluit dan om daar als de donder weg te lopen. Nee wacht, dat doen ze niet, ze worden zelfs helemaal vrolijk en blij omdat er gratis drank is.<br />Met die scène raakt de film de bodem en dan gaat hij tegen alle verwachtingen in verder naar beneden. Een paar kerels in rubber pakken beginnen rond te rennen, er wordt wat geschreeuwd en geschoten, onze bende gaat naar een of ander huis om een andere bende te ontmoeten, ze gaan het huis uit, ontmoeten cpt Kirk en een of andere politievrouw (die samen ongeveer 500 pond aan wapens hebben) en besluiten dan om terug te gaan naar het huis. Ergens onderweg veranderen ze in een s.w.a.t.-team, gaan de Matrix binnen, de kerels in rubberpakken beginnen zich te vermenigvuldigen als bacteriën en ik begin te huilen omdat ik er echt voor heb betaald om dit te zien. Om de verwonding nog erger te maken zijn er om de paar minuten opnamen van het videospel waarop dit gelul is gebaseerd en is er een leuke game-over cut-scene voor een paar personages als ze doodgaan. Ik heb een bloedhekel aan deze film. Hij valt niet eens in de categorie 'zo slecht dat hij goed is'. Hij is gewoon slecht. Het script is slecht, de zombies zijn afschuwelijk, er is geen spanning, de tekst is slecht, de acteurs zijn slecht... de lijst gaat maar door.<br />Je zult deze film waarschijnlijk alleen maar willen zien omdat hij de reputatie heeft slecht te zijn. Niet doen. Er zijn slechte films die het verdienen om bekeken te worden. Deze hoort daar niet bij.
There are some movies you just know they are going to be bad from frame one. Even if you were totally oblivious of Ed Wood's work, one look at that commentator from "Plan 9 from outer space" and you just KNOW you are not gonna see the next cinematic masterpiece. Just like that, when I saw the first shot of Uwe Bolls masterpiece "House of Dead", with that guy sitting at the front of the house starting his introduction while trying desperately to sound like he just arrived from Sin City, I knew I'm in for a helluva ride.<br /><br />So, the movie starts like this - first the lead character says that everybody else is going to die. You know, to keep you wandering. Then he starts introducing the rest of the characters with lines like "Karma..thinks she's Foxy Brown" or "Alicia..my ex.. we broke up recently.. I had to study and she had to fence". No, I'm not kidding.<br /><br />Anyway, this bunch of 20-somethings who couldn't act their way out of a wet paper-bag are going to the "Rave of the century", rave in question being a few tents, a port-a-potty and a shoddy stage located on small island in the middle of the Pacific. Our gang missed the ferry, but thankfully will find a way to get there, the way being a fisher-boat ran by Kirk (Cpt Kirk? Get it? Man, whoever wrote this script is a genius) and his sidekick who is a bastard child of Simpsons' Cpt McAllister and that hook killer who knows what you did last summer.<br /><br />To make the long story short, the gang gets to the island, finds nobody there except some bloody T-shirts and then decide to run the hell away from there. No wait, they do not, they actually get all happy and like cos there's free booze.<br /><br />With that scene the movie hits rock bottom and then against all odds proceeds to go further downhill. Some guys in rubber suits start running around, there is some screaming and shooting, our gang goes to some house to meet some other gang, they go out of the house, meet Cpt Kirk and some police woman (who between them have about 500 pounds of weapons) and then decide to go back to the house. Somewhere along the line they transform into a S.W.A.T. team, enter the Matrix, the rubber-suit guys start multiplying like bacteria and I start to cry because I actually paid to see this. To add insult to the injury, every few minutes there are shots from the video game this crap is based on and there is a cute game-over cut-scene for a few characters when they die.<br /><br />I seriously hate this movie. It doesn't even fit in that famed "So bad it's good" category. It's just plain bad. The script is bad, the zombies are awful, there is no tension, lines are bad, actors are bad.. the list just goes on.<br /><br />You will probably want to see this movie just because of its reputation of being awful. Don't. There are bad movies that deserve to be watched. This is not one of them.