Ik heb deze film meer dan 25 jaar geleden voor het eerst op de Britse televisie gezien en heb hem vorige week pas weer ingehaald op een dvd-rom die ik van de eBay heb gekocht. Ik had me de muzieksequenties herinnerd, de kleur en de prachtige poses en kleren, maar de plot is zwakker dan die van de eerdere film Spring in Park Lane and Maytime van Anna Neagle/Michael Wilding, die het in de loop der jaren niet zo goed doet. Maar Michael Wilding is een genot in de film, charmant, grappig, innemend, hij lijkt veel plezier te hebben en nog goed in vorm te zijn ook. Het was de moeite waard om alleen naar hem te kijken. Anna Neagle lijkt een beetje moederlijk naast hem te staan, en een beetje te oud voor de rol die ze speelt, maar tegen het eind van de jaren veertig was hun filmpartnerschap een feit en ging de bioscoop open. Spring in Park Lane was in 1947 een groot succes en leverde veel geld op. In zijn autobiografie schreef Wilding uitvoerig over zijn grote achting voor Herbert Wilcox, de regisseur en aanstichter van deze filmserie in Londen.
I first saw this film over 25 years ago on British TV and have only just caught up with it again last week on a DVD copy bought off ebay. I had remembered the musical sequences, the colour and the gorgeous fashion plate poses and clothes but the plot is weaker than the earlier Anna Neagle/Michael Wilding film Spring in Park Lane and Maytime doesn't stand up so well to the passage of the years. But Michael Wilding is a joy in the film, charming, funny, debonair, appears to be having great fun and on top of his form. Worth watching for him alone. Anna Neagle appears a little matronly beside him, and a little too old for the part she plays but by the end of the 1940's their film partnership was well established with the cinema going public. Spring in Park Lane had been a top hit for 1947 and a big money maker. In his autobiography Wilding wrote at length of his great regard for Herbert Wilcox the director and instigator of this London series of films.