Deze film roept veel herinneringen op aan de klassieke cinema van weleer, waar acteurs hun kleren niet hoefden uit te trekken om de kijkers naar hun film te laten kijken.<br />Ten eerste denk ik dat het belangrijkste pluspunt van deze film de verbazingwekkende chemie tussen Shahid en Amrita is, en zeker ook de manier waarop de film tot stand is gekomen.<br />Ik heb heel wat opmerkingen gehoord over de misselijkmakende zoetsappigheid van de film. Als reactie daarop denk ik tot op zekere hoogte dat dit een correcte analyse is, maar als je bedenkt dat dit een Barjatya-film is, denk ik dat hij, vergeleken met MPK, HAHK, HSSH en MPKDH, veel minder diepgang heeft. HSSH was op sommige plaatsen bijna ondraaglijk om naar te kijken. Maar als de sentimentele momenten zich aandienen, moet je glimlachen, het ontluikende paar het beste wensen en hopen dat hun niets ergs overkomt.<br />Een ander pluspunt is de acteerprestaties van Shahid en Amrita. Ze hebben allebei uitstekend gespeeld, vooral Shahid, die er in de film geweldig uitziet. Amrita ziet er alleen maar oogverblindend uit en zou als toekomstige ster serieus genomen moeten worden.<br />Hoewel ik de film als geheel erg goed vond, vond ik hem te lang. Een deel van het middenstuk had weggelaten kunnen worden, en dan had hij misschien nog meer indruk gemaakt. Ik denk ook aan de muziek, hoewel die in de film past als je ziet dat de situaties een beetje ouderwets zijn en dat de film er beter van had kunnen worden als er een wat modernere soundtrack was geweest. Hoewel de beelden van de liedjes van Mujhe Haq Hain en Hamari Shaadi Mein prachtig zijn.<br />Al met al kan ik deze romantische film van harte aanbevelen, hij ziet er prachtig uit en heeft een dramatische climax (ik zal niet in details treden, voor het geval je hem nog niet hebt gezien).<br />PS Als je de neiging hebt om te gaan huilen, neem dan een tissue! (Ik had er meerdere nodig)
This movie brings back many memories of the classic cinema of old, where actors didn't have to take their clothes off to make viewers watch their film.<br /><br />Firstly I think the main plus point of this movie is the amazing chemistry between Shahid and Amrita, it is definitely the making of the film.<br /><br />I have seen lots of comments regarding the film being sickly sweet and overly slushy. In response to this, I think to a certain degree this is a correct analysis, however considering this is a Barjatya film I think that compared to MPK, HAHK, HSSH and MPKDH, it has been toned down significantly. HSSH was almost unbearable to watch in some places.<br /><br />In this film however, when the sentimental moments come along, you find yourself smiling, wishing the budding couple all the best and hoping that nothing bad happens to them.<br /><br />Another major plus point is the performances of Shahid and Amrita. Both have acted very well, especially Shahid who looks great in the film. Amrita looks simply stunning and should be taken seriously as a future major star.<br /><br />Although I really enjoyed the film as a whole, I do feel that it was too long. Some of the middle could have been trimmed off and it would maybe made even more of an impact. I also think the music, although it fits into the film when you see the situations is slightly old fashioned and the movie could have benefited if a more up-to-date soundtrack had been available. Although the picturisation of the songs Mujhe Haq Hain and Hamari Shaadi Mein are wonderful.<br /><br />All in all, I definitely recommend this film, its romantic, looks stunning and has a dramatic climax (I won't go into details, just in case you haven't seen it.<br /><br />PS. If you're prone to crying-take a tissue! (I needed several)