Ik heb geprobeerd alles weg te halen wat als een belemmering zou kunnen worden beschouwd. Ik ga er ook van uit dat je de eerste film hebt gezien of in elk geval de algemene strekking ervan kent, dus als je die niet hebt, is een deel ervan misschien niet te volgen.<br />Plot: Deze film slaat het publiek keer op keer om de oren met vermoeid, filosofisch gebazel in een poging het thema over te brengen. We worden keer op keer gebombardeerd met vragen over doel, lot en keuze, en worden gedwongen de lange, martelende platitudesessies te doorstaan waarin ze zich bevinden.<br />Neo, ontwaakt uit een droom in de vorige film, begint zich nu te realiseren dat hij zelf bestaat. Er zitten een heleboel onthullingen in deze film, die ik heb opgenomen. Ik zal er vaag over zijn, zodat het geen spoilers worden.<br />Als je nog steeds bang bent dat vage verwijzingen de film zullen bederven, lees dan de volgende alinea niet.<br />De kracht en de zwakte van het geloof worden onthuld. De kracht en de zwakte van de liefde, en de tijdelijke aard ervan, worden ook onthuld. De onderlinge afhankelijkheid van mensen en technologie, en ons geloof in technologie, worden ook onthuld. Het belang van keuzes en ervaring wordt onthuld. Het uitleggen van verdere dingen die worden onthuld zou te veel details vergen, dus ik zal het hierbij laten (zoals de richtlijnen voor het schrijven van een commentaar luidt). Met 'onthuld' bedoel ik door onze oren en ogen gehamerd als spijkers. Dus hoe komen Neo en de bende van het einde van de vorige film bij het begin van de volgende? Kortom, ze houden het geloof en gebruiken en misbruiken overdreven gestileerde actie en kogeltijd alsof het uit de mode is (en na deze vertoning hoop ik dat zowel filmbezoekers als makers wat meer waardering krijgen voor subtiliteit en originaliteit). Daarover later meer. Om niets te bederven, zal ik niet meer zeggen dan het promotiemateriaal al deed: Neo probeert nog steeds de Matrix te doorgronden en hij zoekt naar antwoorden terwijl hij de mensen probeert te redden, en Zion, terwijl de slechteriken achter hem en zijn trawanten aan zitten. De film gaat zo'n beetje verder waar de vorige was gebleven.<br />Actie: Terwijl de martial-artsactie en het geweervuur de vorige film in ongeveer gelijke delen bestookten, concentreert deze film zich veel meer op de martial-arts dan op het geweervuur, en voegt zwaarden, sais enz. aan de mix toe. Speciale effecten worden zo vaak gebruikt en in het gezicht van het publiek gezwaaid dat het echt vermoeiend wordt. Ik heb deze film met zowel vrienden als collega's besproken, en bijna allemaal vonden ze een aantal van de actiescènes <0xE2><0x80><0x93> vooral het Smith-gevecht dat we allemaal in de film zouden horen <0xE2><0x80><0x93> te lang en saai. Dit is een enorme rode vlag voor actiefans, want aan het eind van een actiescène zou je ofwel een klein beetje meer verlangen, ofwel volkomen tevreden zijn met het ontzag dat je zojuist hebt ervaren.<br />Deze vechtscènes doen geen van beide. Het zijn veel te gestileerde, overdreven scènes die houterig en ongeïnspireerd zijn. In de eerste film zat er een echt gevoel van wanhoop in sommige scènes, een gevoel dat vechten om overleven ging, niet alleen maar om er goed uit te zien (wat ze volgens mij trouwens in _Reloaded_ niet echt voor elkaar krijgen) in zwart en leer. Ga na deze film naar _Dronken Meester_ of _Ijzeren Aap_ kijken om jezelf eraan te herinneren wat goede vechtscènes zijn <0xE2><0x80><0x93> je zult er geen spijt van krijgen. De eerste film had zijn inconsequenties, maar die waren niet al te opvallend, in tegenstelling tot Reloaded.<br />Speciale effecten worden eindeloos herhaald. Elk klein dingetje dat iemand doet, of het nu een sprong is, een salto, een draai, of in veel gevallen gewoon poseren, is speciaal.<br />Het is duidelijk dat de W Bros een ton aan geld hadden om in deze film te steken, en tjongejonge, ze gooiden het zonder enige terughoudendheid over de balk. Scherpe redacteuren hadden hier echt iets aan kunnen doen, maar de eerste film was zo'n succes dat er duidelijk vrijelijk over werd geheerst, en dat brengt ons bij...' <br />_Character en dialoog:_ Ik heb al min of meer gezegd dat de dialoog vermoeid was en vol filosofische gemeenplaatsen zat. Acteurs kunnen niet echt veel diepte in hun personage leggen als het script en de regie het gezicht van het personage in de richting van het publiek duwen, of het helemaal verwaarlozen. Het publiek krijgt nooit de nuances en de inhoud die het nodig heeft om zelf over het personage na te denken.<br />_Keanu's acteerprestaties zijn op z'n best stijfjes. Keanu is goed in het acteren van verwarring, en dat is zo'n beetje het enige wat hij in deze film doet. Hij doet een redelijke poging om de passie tussen Neo en Trinity te laten zien, maar dat levert niets op. <br />Lawrence probeert van Morpheus alles te maken, van Mozes tot Hendrik V, en blijft de hele tijd zo kalm als een kat. Met het script dat hem wordt verstrekt, doet hij een nobele poging, maar ook die valt in het water.<br />Moss is ook niet erg geloofwaardig. Haar bezorgde blik is altijd hetzelfde, ongeveer zoals die van Keanu, en de chemie is er niet, hoewel ze in hun zeer fysieke scènes dat heel goed kunnen veinzen.<br /><br />Hugo bracht opnieuw zijn vreemde gevoel over om een agentprogramma te zijn, maar ook hij leed onder de hand van het script. Ik vind hem eigenlijk de interessantste figuur van het stel, maar in plaats van hem te ontwikkelen, maken ze van hem gewoon een excuus voor een enorme, uitgerekte vechtscène. Al met al is deze film meer dan teleurstellend als je goede verwachtingen had, en op zich is hij als stand-alone film (wat niet de bedoeling is) nog steeds verschrikkelijk. Ik vind The Matrix niet zo diepzinnig, maar ik zie hem in elk geval als een leuke, spannende stoeipartij met een paar interessante ideeën, goede actie, een paar grappige regels en genoeg ingehouden symboliek en waanideeën om de oplettende kijker te amuseren. Herladen is op al deze punten geen succes, en ik hoop echt dat de W Bros ons in de derde aflevering een betere ervaring zal geven. Toegegeven, daar heb ik na deze film niet veel hoop meer op.
I tried to remove anything that might be considered a spoiler. I also assume that you've seen the first movie or at least know the general gist, so if you haven't some of this might not make sense.<br /><br />Plot: This movie beats the audience over the head with tired philosophical ramblings again and again in an attempt to get the theme across. We are bombarded again and again by questions of purpose, and destiny, and choice, and forced to endure the long, torturous platitude sessions that contain them.<br /><br />Neo, awakened from a dream in the last movie, now begins a period of realization about his own existence. There are a lot of revelations in this movie, which I'll be vague about so they won't seem like spoilers.<br /><br />*If you're still worried vague references will spoil the movie, don't read the paragraph below.*<br /><br />The strength and weakness of faith is revealed. The strengths and weaknesses of love, and its temporary nature, are also revealed. The interdependence of humans and technology, and our faith in technology, are also revealed. The importance of choice and experience is revealed. Explaining further things that are revealed would go into too much detail, so I will refrain (as the guidelines for writing a commentary asks). Btw, by "revealed" I mean pounded through our ears and eyes like nails.<br /><br />Storyline: So how does Neo and the gang get from the end of the last movie to the beginning of the next one? In short, they keep the faith, and use and abuse overly-stylized action and bullet-time like it's going out of style (and after this display, I'm hoping movie-goers and makers alike learn to appreciate subtlety and originality a bit more). More on that later. To not spoil anything, I will say no more than the promo material already did: Neo is still trying to figure out the Matrix, and he is looking for answers while trying to save the humans, and Zion, all while baddies are going after him and his cohorts. The movie pretty much picks up where the last one left off.<br /><br />Action: While martial arts action and gunplay peppered its predecessor in somewhat equal parts, this movie focuses much more on martial arts than gunplay, adding swords, sais, etc. to the mix. Special effects are so often used and waved in the audience's face that it becomes really tiresome. I've discussed this movie with friends and coworkers alike, and nearly all of them found some of the action sequences--especially the "Smith fight" we all heard would be in the movie--to be too long and tedious. This is a huge red flag for action fans, because the end of an action sequence should either leave you wanting a slight bit more, or completely content with the awesomeness that just occured.<br /><br />These fights scenes do neither. They are over-stylized, over-the-top sequences that are wooden and uninspired. In the first movie, there was a real sense of desperation to some of the action, a sense that fighting was for survival, not just looking good (which I honestly don't think they manage in Reloaded anyway) in black and leather. Go watch Drunken Master or Iron Monkey after this movie to remind yourself of what good fighting sequences are--you won't regret it. In addition, the "Matrix abilities" people have in Reloaded is not consistent, and what they actually do is not consistent. The first movie had its inconsistencies here, but they weren't too glaring--unlike Reloaded.<br /><br />Special effects are poured on and on and on. Every little thing someone does, be it just jump, somersault, spin, and in many cases just pose, are<br /><br />slow-moed, bullet-timed, or over-accentuated by some sort of destruction. It's evident the W Bros had a ton of money to throw at this movie, and boy did they throw it, with no real restraint. Sharp editors could have really helped this, but the first movie was such a hit that free reign was obviously given, which brings us to. . .<br /><br />Character and dialogue: I have already more or less said the dialogue was tired and full of philosophical platitudes. Actors can't really bring a lot of depth to their character when the script and direction is shoving character progression audience's face, or neglecting it altogether. The audience is at no time given nuance and substance so they can contemplate the character on their own.<br /><br />Keanu's acting performance is stiff at best. Keanu is good at acting confused, and that's about all he does in this film. He makes a decent attempt to show passion between Neo and Trinity, but it falls flat.<br /><br />Lawrence tries to make Morpheus everything from Moses to Henry V, and be as cool as a cat throughout. With the script he is provided, he makes a noble attempt, but it also falls flat.<br /><br />Moss isn't very believable either. Her look of concern is always the same, much like Keanu's, and the chemistry isn't there, although in their very physical scenes they fake it well enough.<br /><br />Hugo once again brought his weird sense of being an Agent program, but he too suffered from the script's hand. I actually find him to be the most interesting character of the bunch, but instead of development they just make him an excuse for a huge, drawn out fight scene.<br /><br />All in all, this movie is beyond disappointing if you had good expectations, and on its own, as a stand-alone movie (which is not how it's supposed to be taken), it's still horrible. I don't see The Matrix as deep, but I at least see it as an enjoyable scifi romp that has some interesting ideas, good action, a few funny lines, and enough restrained symbolism and elusions to amuse the attentive. Reloaded fails on all these counts, and I really hope the W Bros will give us a better experience in the 3rd installment. Granted, I don't have a lot of hope left for that after this film.