Ik weet niet wie de schuldige is, juffrouw Leigh of haar regisseur, maar haar rol als Catherine is bijna onmogelijk om te zien. Ben Chaplin daarentegen doet het voortreffelijk <0xE2><0x80><0x93> wat mij betreft tegen alle verwachtingen in. Zijn personage is veel te charmant en aantrekkelijk, maar zeker niet hebberig genoeg om de onnozelheid van Leighs personage te kunnen verdragen. Chaplin lijkt verbijsterd door wat onmogelijk kan worden begrepen als Leighs verlegenheid en gebrek aan gratie, maar eerder haar orthopedische onvastheid. Er moet een element van geloofwaardigheid zijn in zijn belangstelling, maar zoals die wordt gespeeld is onbegrijpelijk. De voorstellingen kloppen niet. Maggie Smith en Albert Finney zijn natuurlijk geweldig, ondanks elke poging om hen te ontsporen. De bijrollen zijn ook een genot om naar te kijken. Wat jammer ook dat de hoofdrollen niet samengaan, want de productie is prachtig om naar te kijken.
I do not know who is to blame, Miss Leigh or her director, but her performance as Catherine is almost impossible to watch. Ben Chaplin on the other hand does a superior job - against all odds as far as I am concerned. His character is entirely too charming and appealing. but certainly not shown as greedy enough, to put up with Leigh's character's silliness. Chaplin appears bemused by what cannot possibly be understood as Leigh's shyness and lack of grace, but rather her orthopedic unsteadiness. There has to be some element of believability to his interest, but as played it is incomprehensible. The performances do not jibe. Maggie Smith and Albert Finney are, of course, wonderful despite any effort to derail them. The supporting cast is also a pleasure to watch. What a pity, too, the leads don't work together because the production is lovely to look at.