Net als in die film volgen we de onwaarschijnlijke, zij het altijd onderhoudende avonturen van de hoofdpersonen. Maar terwijl de eerste twee seks hebben voor een meisjesachtige reis terug naar hun kindertijd, genieten deze twee zo van hun vleselijke lusten dat ze zelfs de homo-erotische kant ervan onderzoeken. De meeste seks hebben ze met onwillige of onwillige partners, en toch, ondanks hun zeer on-PC-gedrag, komt iedereen glimlachend naar buiten. Net als de eerste twee blijven ze in hun hart onschuldig, rebelleren ze tegen het alledaagse, de bourgeoisie, de beperkingen. Zoals iemand anders al opmerkte, zou ik deze twee niet willen kennen, en dat is maar goed ook.' Het is een klein wonder dat ze tijdens hun reis voornamelijk komedie en heel weinig tragedie te zien krijgen (en wat daar wel van te zien is, kan niet op hun deurmat worden gelegd) en daarom vond ik het een amusante film, maar met een zoete smaak in mijn mond. Ik durf wel te zeggen dat alleen de Fransen dit soort films kunnen maken. En dat maakt deel uit van hun genialiteit.
As with that film we follow the implausible if always engaging adventures of the 2 lead characters. But whilst C + J eschew sex for a girly trip back into childhood, this pair revel in their carnality even to the point of exploring homoeroticism. Most of the sex they acquire from grudging or unwilling partners and yet, despite their deeply un-PC behaviour, everyone emerges smiling. Like C + G, through it all they remain innocents at heart, rebels against the quotidien, the bourgeois, the restrictive. As someone else has commented, I wouldn't want to know these 2 and it's a minor miracle that their trip brings scenes of mostly comedy and very little tragedy (and what there is of that cannot be laid at their door) and thus for that reason, it left me beguiled but with a sweet taste in the mouth. Dare I say that only the French can get away with films like this. And that is part of their genius.