Na een minuut of vijf zag ik waar dit naartoe ging. Een stel middelbare scholieren ergert zich aan het bestuur van de school en denkt aan rebellie. Ik zei tegen mijn vriendin: als hij onder de 5 op IMDb komt, ga ik een boek lezen. Hij kreeg een 5,0, dus ze haalde me over om door te kijken. Wat zijn de goede dingen? Nou, het is goed dat deze film geen verhaal heeft, want je zou er zeker door de montage van afgeleid worden. Op de tekening die door een van de leraren is verscheurd, zijn alle beelden voor deze film in stukken geknipt door een bizar ongeluk met een vleesmolen, waardoor de helft van de schotel is vernield en de andere helft in stukjes van twee seconden is verdeeld. Zelfs in een scène van tien seconden uit het plaatselijke tv-nieuws zijn er ongeveer zes sneden en drie verschillende hoeken. En dan zijn er de montages. Die zijn allemaal afgestemd op elektronische muziek, waardoor je al van tevoren weet dat er weer een montage komt, zodat je, net als de hond van Pavlov, elke keer dat je die hoort, wat ongeveer om de drie minuten is, in elkaar krimpt. O, ik had moeten zeggen wat er goed is aan deze film. Nou, de film was heel goed gemaakt, met een mooi kleurenpalet, dat mooi paste bij de emotionele inhoud <0xE2><0x80><0x93> voor zover die er was <0xE2><0x80><0x93> van de scènes. Oké, nu de belangrijkste tekortkoming van de film, en dat was niet het verhaal, of het gebrek daaraan. De regisseur maakte de fatale fout je op het verkeerde spoor te zetten over mensen en situaties, niet door een goed verhaal te vertellen, maar door uiterst selectief te zijn in wat hij over de hoofdpersonen liet zien. Dat is gewoon valsspelen. Ik denk dat hij het deed om het centrale personage sympathieker te maken. Maar het werd gewoon ronduit irritant. Als het verhaal vol gaten zit, is het niet goed om te proberen het op te lappen door de kijker te misleiden. En dan het einde. Het komt erop neer dat de hoofdschurk van de vrede een aardige vent blijkt te zijn, zij het een lafaard. Bovendien wordt het wat de hele film leek te zijn, dat je voor een rechtvaardige zaak opkomt, door de al genoemde misleiding, en wordt het een punt over de aard van revoluties, dat al veel beter door de dierenboerderij was gemaakt. Het beging ook wat ik de Bill Cosby-zonde noem: hoe de dingen in het begin ook mogen lijken, uiteindelijk hebben volwassenen altijd gelijk en kinderen altijd ongelijk. En laten we eerlijk zijn: als je mij niet bent, is dat gewoon niet waar.
About five minutes in, and I saw where this was heading. Bunch of high school kids get annoyed by the school's administration and thoughts of rebellion start fomenting. I said to my girlfriend: if it gets below a 5 on IMDb, I'll go and read a book. It got 5.0, so she persuaded me to go on watching. What are the good things? Well, it is a good thing this film does not have a story, because you would surely be distracted from it by the editing. It's like the student's drawing that was torn up by one of the teachers, all the footage for this film was cut up in a freak accident involving a meat-grinder, and left half the stock destroyed, with the other half spliced into two-second bits. Even in a ten-second scene of the local TV news, there are about six cuts and three different angles. And then there are the montages. These are all set to electronic music, which forewarns you of yet another montage, so that like Pavlov's dog you start cringing every time you hear it, which is about every three minutes. Oh, I was supposed to say what's good about this film. Well, the film was shot very well, with a nice color palette, that nicely matched the emotional content - such as there was - of the scenes. Okay, now with the film's major flaw, and it wasn't the story, or lack thereof. The director made that fatal mistake of leading you astray about people and situations, not by clever storytelling, but by being highly selective about what to show about the main characters. That's just cheating. I guess he did it in order to make the central character more likable. But it just became plain annoying. If the story is full of holes, it's no good trying to patch it up by misdirecting the viewer. And often there wasn't even any point to it. And then the ending. Basically, the main villain of the peace turns out be an okay guy, if a coward. Plus it turns what seemed to be the whole point of the movie, that you should stand up for a just cause on its head, by the already mentioned misdirection, and makes it into a point about the nature of revolutions, that was already made, and much better, by animal farm. It also committed what I call the Bill Cosby sin: no matter how things may seem at first, in the end adults are always right, and children always wrong. And let's face it: unless you're me, that's just not true.