Parsifal (1982) Starring Michael Kutter, Armin Jordan, Robert Lloyd, Martin Sperr, Edith Clever, Aage Haugland and the voices of Reiner Goldberg, Yvonne Minton, Wolfgang Schone, regisseur Hans-Jurgen Syberberg.<br />Rechtstreeks uit de Duitse filmschool, het soort school dat de voorkeur gaf aan tonnen symboliek en Ingmar Bergman-surrealisme, kwam deze film uit 1982 van Wagners laatste meesterwerk: Parsifal, geschreven om te corresponderen met Goede Vrijdag/Pasen en de inwijding van het Bayreuth-operahuis. Deze film volgt de muziek en de plot nauwkeurig, maar de manier waarop hij werd opgenomen en uitgevoerd is brutaal en avant-garde, en geen enkele andere Parsifal overtreft de bizarre cinematografie. Syberberg staat bekend om zijn controversiële films. Vóór deze film had hij films uitgebracht over Hitler en het nazisme, over Richard Wagner en zijn persoonlijke antisemitisme en een documentaire over Winifred Wagner, een van zijn kleindochters. Deze film is mogelijk in vele opzichten verontrustend. Parsifal (geregisseerd door Reiner Goldberg, maar geacteerd door Michael Kutter) is het hele eerste deel van de film een man en verandert dan, na de betovering van Kundry's kus, in een vrouw. Dit mannelijke element toont de vrouwelijke/mannelijke/wederzijdse aard van de zoektocht naar de Heilige Graal, die de hele mensheid dient en door het bloed van Christus verzoent. In het fort van de heidense tovenaar Klingsor zijn foto's te zien van beruchte sinistere figuren als Hitler, Nietzche, Cosima Wagner en Wagners ma<0xC3><0xAE>tresse Matilde Wesendock. De Swaztika-vlag hangt voor het fort. Parsifal begeeft zich in de film in de 19e en 20e eeuw. De verleidelijke Flower Maidens zijn naakt. Kundry wordt afgebeeld als een soort mooie maar corrupte Maria Magdalena of Eva uit Genesis (gespeeld door Edith Clever, maar prachtig gezongen door Yvonne Minton, de mezzosopraan). Uiteindelijk is deze film bestemd voor fans van dit soort bizarre Germaanse/Europese symbolische metafiction en voor intellectuelen die het symbolisme, de geschiedenis en de bewonderaars van Wagner-opera's kunnen waarderen. Het zingen is inderdaad groots en meeslepend. De Parsifal van Reiner Goldberg is een geconcentreerde en intense stem, maar mist de diepte en algehele grootsheid van de grotere Parsifals van het toneel <0xE2><0x80><0x93> James King, Wolfgang Windgassen, Rene Kollo en vandaag de dag.' Yvone Minton is een sensuele, theatrale en opwindende Kundry, die perfect in haar gekwelde staat doordringt. Hoewel de productie beslist onorthodox en zo on-Wagneriaans is als maar mogelijk is (Wagners concept was christelijke ceremoniële pracht en praal met Graal, speren, kastelen, ridders en gewonde koningen, een duistere tovenaar, duisternis die in licht verandert etc., typische Wagneriaanse thema's)... is het nog steeds een plezierige, kunstzinnige film.
Parsifal (1982) Starring Michael Kutter, Armin Jordan, Robert Lloyd, Martin Sperr, Edith Clever, Aage Haugland and the voices of Reiner Goldberg, Yvonne Minton, Wolfgang Schone, Director Hans-Jurgen Syberberg.<br /><br />Straight out of the German school of film, the kind that favored tons of symbolism and Ingmar Bergmanesque surrealism, came this 1982 film of Wagner's final masterpiece- Parsifal, written to correspond with Good Friday/Easter and the consecration of the Bayreuth Opera House. This film follows the musical score and plot accurately but the manner in which it was filmed and performed is bold and avant-garde and no other Parsifal takes the crown in its bizarre cinematography. Syberberg is known for controversial films. Prior to this film he had released films about Hitler and Nazism, Richard Wagner and his personal Anti-Semitism and a documentary about Winifred Wagner, one of his grand-daughters. This film is possibly disturbing in many aspects. Parsifal (sung by Reiner Goldberg but acted by Michael Kutter) is a male throughout the first part of the film and then, after the enchantment of Kundry's kiss, is transformed into a female. This gender-bending element displays the feminine/masculine/ying-yang nature of the quest for the Holy Grail, which serves all mankind and redeems it through Christ's blood. In the pagan sorcerer Klingsor's fortress, there are photographs of such notoriously sinister figures as Hitler, Nietzche, Cosima Wagner and Wagner's mistress Matilde Wesendock. The Swaztika flag hangs outside the fortress. Parsifal journeys into the 19th and 20th century throughout the film. The tempting Flower Maidens are in the nude. Kundry is portrayed as a sort of beautiful but corrupt Mary Magdalene or Eve from Genesis (played by Edith Clever but beautifully sung by mezzo-soprano Yvonne Minton). Ultimately, this film is for fans of this type of bizarre Germanic/European symbolic metafiction and for intellectuals who appreciate the symbolism, the history and lovers of Wagner opera. Indeed, the singing is grand and compelling. Reiner Goldberg's Parsifal is a focused and intense voice but it lacks the depth and overall greatness of the greater Parsifals of the stage - James King, Wolfgang Windgassen, Rene Kollo and today's own Placido Domingo. Yvone Minton is a sensual-voiced, dramatic and exciting Kundry, delving into her tormented state perfectly. While the production is certainly unorthodox and as un-Wagnerian as it can possibly get (Wagner's concept was Christian ceremonial pomp with Grails, spears, castles, Knights and wounded kings, a dark sorcerer, darkness turning into light, etc typical Wagnerian themes)..it is still an enjoyable, art-house film.