Ik weet niet waarom ik de tijd neem om deze tijdverspilling te recenseren. Als je het lang genoeg volhoudt in de hoop op een bevredigende afloop <0xE2><0x80><0x93> goed, slecht of verrassend <0xE2><0x80><0x93> dan lukt het niet. Na een stijve, voorspelbare dialoog en het acteerwerk floept de film er eindelijk uit. De scènes binnenshuis zijn zo fel verlicht dat je denkt dat je, als de camera nog een millimeter verder was ingezoomd, de schijnwerpers zou zien. Kostuums, kapsels en decors zijn gesteven, geperst en smetteloos. Moeten we ons voorstellen dat gewone mensen in het begin van de twintigste eeuw in Arizona echt zo leefden? De vergelijkingen in andere recensies met Sam Peckinpah zijn een belediging voor Peckinpah: die regisseur verweefde zijn gewelddadigheid tenminste in de context van chaos en verminking. Het bloed sijpelt gratuit exploderende druppels uit houten imitaties van boeven met gemanicuurde vingernagels. Hè?!? Ik kan me voorstellen dat Heston dacht dat hij met deze film iets waardevols had gemaakt. (Hij mag zijn pistool in zijn koude vingers knijpen.) Maar Coburn? Ik zal nooit begrijpen waarom hij zich voor deze travestie heeft opgegeven. Wil je een film zien over het einde van het Westen zoals wij het kenden, het einde van de westerns zoals wij ze kenden? Kijk nog maar eens naar THE SHOOTIST of THE UNFORGEN. THE LAST HOLD HERE TO THE Western.
I don't know why I'm taking the time to review this waste-of-time movie. If you stick with it long enough in hopes of a satisfying conclusion  good, bad, or surprising  don't. It finally fizzles out after stiff, formulaic, predictable dialogue and acting. Indoor scenes are so harshly lit you think if the camera were zoomed out one millimeter further you'd see the klieg lights. Costumes, hair-do's, and sets are starched, pressed, and immaculate. Are we supposed to imagine common people really lived like that in early 20th-century Arizona? Other reviews' comparisons to Sam Peckinpah are an insult to Peckinpah: at least that director wove his violence into the context of chaos and mayhem. HARD MEN's gore is gratuitous exploding squibs from wooden impersonations of bad guys with manicured fingernails. Huh?!? I can believe Heston thought he might have been making something of worth with this film. (He does get to clutch his gun in his cold fingers.) But Coburn? I'll never guess why he signed up for this travesty. Want to see a movie about the end of the West as we knew it, the end of Westerns as we knew them? Watch THE SHOOTIST or UNFORGIVEN again. THE LAST HARD MEN is a mockery of an obituary to the Western.