Gewoon een stomme oude film. Eerst zit Stanwycks zoon op een heel domme manier in de val en dan zit haar man op een heel domme manier in de val. In een poging om hem te redden, heeft Stanwyck weer eens pech en komt ze een ontsnapte gevangene tegen. Ze heeft de kans om hem te vermoorden, maar slaagt daar niet in. Uiteindelijk wordt haar man gered en Stanwyck vertelt ons via het verhaal wat de stomme boodschap van de film is. Alles goed en wel, maar het einde is stom.<br />Ik heb nooit begrepen hoe een onaantrekkelijke vrouw als Stanwyck het ooit tot een hoofdrolspeelster in Hollywood heeft gebracht. De film is gelukkig kort en duurt iets meer dan een uur. Het is alsof de regisseur voelde dat hij onzin uitkraamde, dus leek het hem het beste om de onzin kort te houden.
Just a dumb old movie. First Stanwyck's son gets his foot trapped in a really dumb way, and then her husband gets his foot trapped in another really dumb way. In an effort to save him, Stanwyck gets unlucky, yet again, and comes across an escaped convict. She has a chance to kill him but fails in a very dumb way. In the end her husband is saved, and Stanwyck tells us through narration what the dumb message of the movie is. All's well than ends dumb.<br /><br />I could never figure out how an unattractive woman like Stanwyck ever made it as a leading lady in Hollywood's glamour-oriented Golden Era; that nose is so beautiful So photogenic The film is mercifully short, running a little over an hour. It's as though the director sensed that he was making crap, so he thought it best to keep the crap short.