Deze film heeft het formaat en de grandeur van veel van de grote bijbelse eposen uit de jaren vijftig en zestig. Maar het is misschien ook de eerste die de bijbelse personages zelf echt menselijk maakt. Het beste aan deze film is dat hij hen in de ogen van de kijker niet vermindert. Dit is een uniek en meeslepend evenwicht dat ons helpt te beseffen dat zelfs grote mensen als David tekortkomingen zijn die hun geloof en grootheid vinden in het onder ogen zien van hun tekortkomingen.<br />De acteurs zijn allemaal eersteklas acteurs in de film, van Gilbert Barnett als Davids tweede zoon Absolom tot de geweldige Susan Hayward als Bathsheba. Hayward is op haar best in deze film. Haar eigen waarheidsgetrouwe maar meer dan levensgrote acteertalent is hier helemaal op zijn plaats. Ze is altijd de verleidster, maar ze speelt de rol op zo'n manier dat je met haar meevoelt.<br />Raymond Massey doet het geweldig als Nathan de profeet. Toen ik de film voor het eerst zag, leek Massey als kind echt net met de Heer zelf gesproken te hebben en het was een ontzagwekkend gezicht. Ongetwijfeld ook geholpen door de geweldige muziek van de altijd fantastische Alfred Newman, die ook grote successen had in andere bijbelse eposën als 'The Robe' en 'The Greatest Story Ever Told', samen met misschien wel honderd andere films! De filmfotografie van Leon Shamroy is goed gedaan en voegt niet alleen iets toe aan de omvang, maar ook aan de intimiteit van de film. Henry King, een echt onderschatte filmregisseur die zich net als William Wyler nooit echt in een bepaald genre heeft verdiept, brengt een meer dan levensgrote productie tot stand die nooit het liefdesverhaal tussen David en Bathsheba uit het oog verliest, en ook Davids eigen diepe worsteling met zijn geloof in God niet. Het pad dat deze film bewandelt, had heel hocus pocus kunnen zijn, maar King houdt het allemaal echt en interessant. Bovendien verliezen we nooit het gevoel van mysterie als we proberen de wil van God te begrijpen, net zoals David zelf met hetzelfde worstelt. Vanaf de eerste scène waarin een soldaat sterft terwijl hij de ark van de ondergang probeert te redden. David is niet tevreden met Nathans antwoord, (om het zo maar eens te zeggen) dat niemand de wil van God kan begrijpen. Dit is de reis die we maken tot aan het krachtige einde, waarin David eindelijk met zichzelf wordt geconfronteerd.<br />Ten slotte behoort deze film toe aan Gregory Peck, die geweldig was als koning David. Zijn David is een man van wie je kunt geloven dat hij meedogenloos over een land zou kunnen heersen, maar die ooit een trouwe psalmzanger was. Dit is een van zijn beste optredens.<br />Ik zie deze film niet vaak meer op de televisie, maar als ik hem zie, kijk ik er altijd naar. Ik denk dat hij het vandaag nog heel goed uithoudt.
This film has all the size and grandeur of many of the great biblical epics of the 1950's and '60's. But it is also perhaps the first that really humanizes the biblical characters themselves. The best thing about it is that it does not diminish them in the eyes of the viewer. This is a unique and compelling balance that helps us to realize that even great people like David are flawed people who find their faith and greatness in facing their flaws.<br /><br />The actors are all first rate in the film from Gilbert Barnett as David's second son Absolom through to the wonderful Susan Hayward as Bathsheba. Hayward is at her best in this film. Her own truthful but larger than life style of acting is quite at home here. She is ever the seductress, but she plays the role in such a way that you sympathize with her.<br /><br />Raymond Massey does a great job as Nathan the prophet. As a child when I first saw the film, Massey seemed like he truly had just conversed with the Lord himself and was an awesome sight. No doubt helped also by the great music composed by the always amazing Alfred Newman who also had great successes in other biblical epics like "The Robe" and "The Greatest Story Ever Told" along with perhaps 100 other films too! The cinema photography by Leon Shamroy is well done and adds to the size but also the intimacy of the film. Henry King, a truly underrated film director who like William Wyler never really pigeon-holed himself into any one genre, pulls together a larger than life production that never loses sight of the love story between David and Bathsheba and David's own deep struggle with his faith in God. The path tread in this film could have been very hokey, but King keeps it real and interesting all the way. Plus we never lose the sense of mystery about trying to understand the will of God, just as David himself is struggling with the same. From the first scene where a soldier dies trying to save the ark from destruction. David is not satisfied with Nathan's answer, (to paraphrase)that no one can understand the will of God. This is the journey we embark on right through to the powerful ending where David is finally confronted with himself.<br /><br />Finally this film belongs to Gregory Peck who wonderful as King David. His David is a man you can believe could rule a country ruthlessly but was at one time a faithful singer of psalms. This is one of his best performances.<br /><br />I don't see this movie on television much anymore, but when I do I never fail to watch it. I think it still holds up very well today.