Spoilers...<br />Ik heb het origineel een tijdje geleden op tv gezien en herinnerde me dat deze productie minder aangrijpend was dan de meeste kostuumdrama's van Beeb. Ik heb het deze week op dvd bekeken en heb er nog steeds dezelfde indruk van. In het begin is het een goed verhaal, maar het wordt zwakker als de heldin o zo vreselijk dapper en nobel wordt en terugkeert naar haar uiterst verachtelijke echtgenoot als hij ziek is en ik zo ontzettend geïrriteerd raakte door haar heiligheid. Toen het verhaal geschreven was, was het niet gemakkelijk voor een vrouw om onafhankelijk van haar man te zijn, aangezien het huwelijk haar niet meer dan zijn bezit maakte, laat staan dat ze schandalig kon omgaan met een minnaar, zoals ik vermoed dat een groot deel van het moderne publiek graag zou hebben gezien. Maar het valt niet mee om tegenwoordig antisemitisch te zijn, vooral niet als die heldin een sterke, dappere bewonderaar had die haar tegen alles en iedereen wilde verdedigen. Dus wat het verhaal betreft, net als in de film, ben ik dubbelzinnig. Het is goed gedaan zoals in de roman, maar een beetje irritant zoals in het soort leven dat we tegenwoordig leiden.<br /><0x3E> <0x3E> <0x3E> De onverschrokken held Gilbert was beslist een heilige om zijn geliefde te verdragen. Ik vond het dus heel jammer dat toen Helen eindelijk vrij was om bij hem te zijn, het script hem niet meer dan een minuut toestond om elkaar even te omhelzen voordat de titels ter sprake kwamen. Dit was volslagen belachelijk, terwijl we al die tijd hadden gewacht op een fatsoenlijke dialoog en een goede omhelzing tussen held en heldin. In plaats daarvan was het einde alsof de filmmakers geen tijd of geld meer hadden of er gewoon geen zin in hadden. Hier ben je dan <0xE2><0x80><0x93> het ene moment doe je wat je kunt in die rol, en dan, als de regisseur naar huis wil...' Ik bleef met een volkomen ontevreden gevoel achter.<br />Maar wel een zeer hoge pluim voor de rol van Toby Stephens, een perfecte en erg knappe held, en van Rupert Graves, een buitengewoon gemene en zelfmedelijdende schurk. Tara Fitzgerald was bevredigend binnen de grenzen van het script, dat haar dwong een deprimerend en nogal schijnheilig slachtoffer te zijn.<br />Dat gezegd hebbende, ik ben dol op deze klassieke drama's en ze zijn bijna allemaal een stuk beter dan het'moderne' drama dat tegenwoordig op de televisie te zien is. Dus zeven sterren, want ondanks de irritaties is het nog steeds een goed horloge.
Spoilers.....<br /><br />I saw the original on TV sometime ago and remembered this production as less gripping than most Beeb costume drama. I rewatched on DVD this week and still have the same impression of it. It's a good story at first, but weakens when the heroine becomes oh so terribly brave and noble and returns to her utterly vile husband when he's ill and I got so totally irritated with her saintliness. I suppose this was the "right thing to do" when the story was written as well as contributing plenty of angst, and it was difficult for a woman to be independent of her husband as marriage made her no more than his possession, let alone to carry on scandalously with a lover as I expect a lot of the modern audience would have liked to see. But it's hard to take the santimoniousness nowadays and especially when this heroine had a strong, brave admirer ready to defend her against anyone and everyone. So re the story as in the film I'm equivocal. It's well done as per the novel, but somewhat irritating as per today's kind of life.<br /><br />Steadfast hero Gilbert was certainly a saint to put up with his ladylove's variable and often cryptic behaviour and persistent self-denial and to be so consistently supportive. So I felt it a great shame that when Helen was at long last free to be with him, the script didn't allow him a bit more than about one minute to fall on each other for a quick hug before the titles came up. This was completely ridiculous when we'd been waiting all this time through all that dripping sentiment over the undeserving husband for a decent bit of dialogue and a good embrace between hero and heroine. Instead, the ending was as though the film makers had run out of time or finance or just couldn't be bothered. "Here you are - one minute, do what you can in that, then cut as the director wants to go home now....." I was left feeling totally dissasatisfied.<br /><br />However, very high commendations to the acting of Toby Stephens a perfect and very handsome hero, and Rupert Graves a superbly nasty and self-pitying villain. Tara Fitzgerald was satisfactory within the confines of the script that forced her to be a depressing and rather sanctimonious victim so much of the time.<br /><br />That said, I love these classic dramas and virtually all of them are a sight better than much of the "modern" drama on TV these days. So 7 stars because in spite of the irritations it's still a good watch.