Ik heb ergens gelezen dat deze film een remake zou zijn van de film noir uit 1949, 'Criss Cross'. Ik vond dat laatste een teleurstelling, maar hij was nog steeds beter dan deze film.<br />Deze film is een 'neo-noir' omdat hij modern is en in kleur, twee dingen die puristen ervoor zouden zorgen dat hij gediskwalificeerd zou worden voor de status van film noir.<br />Maar het grootste negatieve eraan was niet de cinematografie (dat was prima), maar de verwarde verhaallijn. Hé, sommige Dashiell Hammett-verhalen uit de jaren veertig waren vergelijkbaar, maar sommige daarvan stonden me ook niet aan. De filmmakers hier hielpen de situatie niet door om de drie minuten een flashback aan het verhaal toe te voegen. Geen wonder dat ze dit verhaal bijhielden. Het was belachelijk! Wat er gebeurt, is dat er binnen vijfenveertig minuten zoveel verwarring is ontstaan dat het niemand meer iets kan schelen. Ik in elk geval niet.
I read somewhere where this film was supposed to be a remake of the 1949 film noir, "Criss Cross." I found the latter to be disappointing but it was still better than this film. <br /><br />This movie is a "neo-noir" since it's modern-day and it's in color, two things that purists would make it be disqualified for film noir status. <br /><br />The biggest negative to it, however, wasn't the cinematography (that was fine) but the muddled storyline. Hey, some of '40s Dashiell Hammett stories were similar but I didn't care for some of those either. The filmmakers here did not help the situation by placing flashbacks into the story what seemed like every three minutes. No wonder it was the keep up with this story. It was ridiculous! What happens is that by the 45-minute mark, their is so much confusion nobody cares anymore. I know I didn't.