Waarschuwing: bevat een spoiler. Saaie plot en in veel gevallen slechte acteerprestaties. Fontaine is geweldig, maar sommige anderen, met name Richard Ney, Ivy's echtgenoot, zijn buitengewoon houterig. Ney ligt in bed, stervend aan arsenicumvergiftiging, met elke haar op zijn plaats. Toch is de film zo sappig en zo spannend. Getrouwder aan het boek dan de meeste films uit die tijd. De rol van Joan Fontaine als gifmengster (en overspelige vrouw, wat in die tijd net zo schokkend was <0xE2><0x80><0x93> ik maak geen grapje, jongens) was een meesterlijke zet. Ze is gewoon de Joan Fontaine die ze altijd is geweest. Zoals dat van moordenaars wordt verwacht, sterft ze door'met de voorpoten vooruit door de vloer in een lege ruimte te vallen'.
Warning: contains a spoiler. Corny plot and in many cases terrible acting. Fontaine is great, but some others, particularly Richard Ney, Ivy's husband, are exceedingly wooden. Ney lies in bed, dying of arsenical poisoning, with every hair in place. Yet the movie is so juicy and so suspenseful. More faithful to the book than most movies of its era. Casting Joan Fontaine as a poisoner (and an adulteress, which was just as shocking then - I'm not kidding, kids) was a masterful stroke. She's just her usual Joan Fontainey self. As murderers were supposed to, she dies by falling "feet foremost through the floor into an empty space."