Dit was een waardeloze film, met een hoop onzin en te veel losse eindjes om te tellen. Ik keek alleen maar naar die film omdat een van mijn favoriete acteurs (Ron Livingston) er een rol in speelde, en ik bleef ernaar kijken omdat ik als meisje van elke film hou waarin voor de verandering eens een man naakt te zien is. Later vroeg ik me af hoeveel belachelijker het verhaal nog kon worden, en elke keer werd het... nog belachelijker.<br />Sean Crawley (de knappe Chris L. McKenna, die ik nooit eerder heb gezien <0xE2><0x80><0x93> maar die dol is op zijn naaktscène) moet als schilder de eindjes aan elkaar knopen als hij de elektricien Duke Wayne (George Wendt uit _Cheers_ ) ontmoet. Als hij meer werk bij Duke kan krijgen, stemt Sean in met een ontmoeting met aannemer Ray Matthews (Daniël Baldwin, die een stereotiepe slechterik speelt). Ray wordt onderzocht door een accountant van het stadhuis (Ron Livingston met een camee, op wie ik verliefd ben geweest van 'Office Space' tot 'Sex & the City'). Uiteindelijk biedt Ray de kennelijk wanhopig om geld verlegen Sean Matthews aan om de accountant te vermoorden, en Sean accepteert de klus. Sean jaagt de accountant de deur uit, tot wie hij zich aangetrokken voelt, zijn vrouw Kari Wuhrer, voltooit de aanslag en vertrekt <0xE2><0x80><0x93> met het dossier met informatie over Ray. Sean komt er al snel achter dat hij werd gebruikt, dat Ray nooit van plan is geweest hem te betalen, en Sean gebruikt het dossier als pressiemiddel om zijn geld te krijgen. Tot nu toe is het een achtergrondfilm... meestal de moeite waard om naar te kijken. Maar zodra Ray, Duke en hun team Sean ontvoerden om hem de informatie over het dossier te ontfutselen, werd het alleen maar stommer en stommer (en nog steeds DUMBER...) tot het er uiteindelijk op leek dat de schrijver van de film, Charlie Higson, een kater van tien dagen schrijven had en besefte dat hij wanhopig moest bedenken hoe hij de reeks onwaarschijnlijke rotzooi die hij had gecreëerd voor een deadline of zoiets moest afronden. Zonder de film uit te leggen, laten we zeggen dat je in elke scène waar je na de ontvoering naar kijkt, naar adem snakt van 'wat krijgen we nou!', verbijsterd door de voortdurende onzin terwijl Sean een vrij visueel en grof pad naar verlossing volgt. Uiteindelijk blijven er zo veel losse eindjes in de film zitten dat je er spijt van krijgt dat je hem zelfs maar hebt gezien.<br />Dit is een film die je alleen moet bekijken nadat hij op de kabel is gekomen, en je moet genoeg bier en vrienden om je heen hebben om de film tot zijn volle waarde te laten uitgroeien. Hij wordt geacht een psychologische thriller te zijn, en McKenna is een goede acteur, maar het is moeilijk om jezelf aan de film te geven als je 'Norm' uit 'Cheers' hebt en een broer Baldwin die het vuile werk opknapt, en een ontvoeringsstrategie die echt nergens op slaat. Jongens zullen genieten van de scènes met geweld, bloed en ingewanden, en de absoluut onnodige seksscènes en tietenshots. Een gratis kruisshot in een mainstreamfilm, terwijl het in een film bijna altijd de meisjes zijn die worden uitgekleed. Persoonlijk vind ik het vreselijk dat de enige acteur die meer dan alleen zijn uiterlijk de moeite waard is (Ron Livingston) slechts in een derde van de film te zien is.
This was a crappy movie, with a whole lotta non-sense and too many loose-ends to count. I only watched this movie because one of my favorite actors (Ron Livingston) made a cameo in it, and I continued watching it because as a girl, I love any movie that includes male nudity for a change. Later, I found myself wondering just how much more ridiculous the storyline could get, and each time it got...more... ridiculous.<br /><br />Sean Crawley (good-looking Chris L. McKenna, whom I've never seen before - but LOVED his little nude scene)is making ends meet as a painter, when he meets electrician Duke Wayne (George Wendt from "Cheers"). Thinking he's getting more work from Duke, Sean agrees to meet contractor Ray Matthews (Daniel Baldwin, playing a stereotypically evil guy). Ray is being investigated by a City Hall accountant (Ron Livingston in a cameo, who I've been in love with from "Office Space" up to "Sex & the City"). Ray end up offering the apparently desperate-for- cash Sean $13k to kill the accountant, and Sean accepts the job. Sean stalks out the accountant, whose wife (Kari Wuhrer) he finds himself attracted to, completes the hit, and leaves - taking the file of information against Ray with him. Sean quickly learns he was being used, that Ray never intended to pay him, and Sean uses the file as leverage to get his money.<br /><br />Up to this point, it's a descent flick...generally worth watching. But as soon as Ray, Duke and their crew kidnap Sean to muscle the information about the file out of him, it just got dumber and dumber (and still DUMBER...), until finally it seemed like the film's writer, Charlie Higson, had snapped out of a 10-day writing hangover and realized he needed to desperately figure out how to wrap up the series of implausible messes he created before a deadline or something. Without simply detailing the movie, let's just say that in every-single-scene you watch after the kidnapping, you find yourself gasping "what the f**K!," baffled by the ongoing nonsense as Sean follows a fairly graphic and gross path towards redemption. In the end, so many loose-ends are left in the movie, that you begin to regret that you even watched it.<br /><br />This is a movie that you should only watch after it hits cable, and you should have enough beer and friends around to mock the film to it's full value. It's supposed to be a psychological thriller, and McKenna is a decent actor, but it's hard to give yourself to the movie when you have "Norm" from "Cheers" and a Baldwin brother doing the dirty work, and a kidnapping strategy that really makes no damned sense. Guys will love the violence, blood and guts scenes, and the absolutely unnecessary sex scenes and boob shots. Girls will enjoy handsome Sean's gratuitous crotch shot in a mainstream movie, when its almost always the girls that get stripped down in a movie. Personally, I hate that the only actor worth watching for more than his looks (Ron Livingston) is only in the first one-third of the movie.