De documentaire draait om Eva Mozes Kor, een overlevende van de holocaust. Ze maakt deel uit van Mengeles experimenten met tweelingen, die voornamelijk bestaan uit haar versie van wat er in Auschwitz is gebeurd, en een vergelijking van de emoties van de andere overlevenden van de tweelingexperimenten. De film kreeg duidelijk geweldige recensies. Het is een van die onderwerpen waarover niemand een tegendraadse mening durft te uiten.<br />Ook ik werd, voor een groot deel van de film, meegezogen in de emotie waarvan de filmmaker zo duidelijk wilde dat de kijker zich erop zou concentreren. Een van de gebruikersrecensies op imdb van Eric Monder (die kennelijk niets belangrijks te zeggen had over het onderwerp op een publiek forum) kon alleen maar de zoetste nectar vinden. In een van de vele dramatische scènes waarin een groep joden in een joods centrum met Kor redetwist over de betekenis van het woord'vergeven', wordt zelfs over de betekenis van het woord'vergeven' gedebatteerd, maar de geïsoleerde en in de minderheid zijnde Kor houdt stand. Maar tegen die tijd had de sentimentele greep die de film op mijn sluimerende emotionele repertoire had gehad, zoveel losgelaten dat ik weer helder kon zien. Na de'sterke wil' van Eva Kor om haar 'nazi-overweldigers' te vergeven, begint de film te graven naar de betekenis van vergeving, althans vanuit het gezichtspunt van Kor. De film gaat over haar, langs haar publieke verklaring om de nazi's te vergeven, naar nieuw terrein. Voor mij was dit het vlees van de film, omringd door het oneetbare vet van haar'vergiffenis'. Het was duidelijk een heel zieke koe.<br /><0x3E> Op een missie om haar theorie van vergeving te testen, om wonden uit het verleden te helen, gaat ze naar het 'beloofde land' om een paar Arabieren te ontmoeten, om met hen de kwesties te bespreken die zij het hoofd moeten bieden en om te zien of dialoog niet kan leiden tot een beter begrip van de situatie en zwaar wordt onderbroken door debatten en discussies met joden in de Verenigde Staten over haar daad om de nazi's te vergeven, waaronder een in een joods centrum in Chicago. Vanaf dat moment kan iedereen die niet zo betraand is dat hij niet kan...' Het zal op het scherm moeilijk zijn om de duidelijke tegenstrijdigheid in haar uitspraken te missen.<br />Ten eerste valt onmiddellijk haar lichaamstaal op, defensief en onwillig om te luisteren in een kamer vol Arabische geleerden en leraren. Haar opmerkingen over haar angst dat ze haar zouden ontvoeren, tonen aan hoe verspilling van tijd, moeite en geld de hele daad was. Een nogal geërgerde dr. Sami Advan (professor in de opleiding aan de universiteit van Bethlehem) krijgt het precies goed wanneer hij Kor terechtwijst voor een opmerking die ze maakt over dat ze liever in haar appartement zou slapen. De film ging over de betekenis van vergeving en haar recht om dat te doen, in het kielzog van degenen die nog steeds lijden onder het trauma van de daden.<br />Ik zal ter zake komen. Tegen het eind van de film hoopte ik dat ik er niet voor had gekozen om de film te zien. De film was slecht gemaakt en ging niet dieper in op iets wat met Auschwitz te maken had, afgezien van het zuiver triviale, net genoeg om ervoor te zorgen dat de holocaust in het geheugen van de kijkers werd opgediept en om een spervuur van tranen op te wekken. Hij toonde aan dat Kor, het onderwerp van de documentaire, niet in staat was tot een eerlijke discussie. Haar vermogen tot discussie was beperkt tot het napraten van haar standpunt over vergeving (op zijn best) tot een volslagen onwil om te luisteren of eraan deel te nemen. En ten slotte: is iedereen tegenwoordig zo achterlijk dat hij het verschil niet ziet tussen vrede sluiten en vergeven? Een andere IMDb-gebruiker zei: 'Ik zie haar vergiffenis niet als zwak... integendeel, ze wilde alleen de greep ervan op haar ziel wegnemen, ze wilde dat het lijden voorbij was, dus liet ze het los.' Dat zou de perfecte definitie van vrede maken zijn.<br />Ik denk dat er in een wereld van propaganda, blind geloof en politieke correctheid geen ruimte is om vraagtekens te zetten bij mensen die'meer hebben doorgemaakt dan de menselijke geest kan bevatten'.<br />P.S. Het woordenboek zou zeker moeten worden opgenomen in al die Boeken-te-koop-lijsten die iedereen blijft maken.
The documentary revolves around Eva Mozes Kor, a holocaust survivor, part of Mengele's experiments on twins, consisting primarily her version of what happened at Auschwitz, and a comparison of the emotions of the other survivors of the twin experiments. The movie obviously had great reviews. It's one of those topics that no one dares to voice a contrary opinion about.<br /><br />I too, for a large part of the movie, got sucked into the emotion that the movie-maker so obviously wanted the viewer to concentrate on. One of the user reviews on IMDb by Eric Monder (obviously having nothing critical to say about the issue on a public forum) could only find the sweetest nectar. "In one of the many dramatic sequences, as a group of Jews argue with Kor at a Jewish center, the meaning of the word "forgive" is even debated, but the isolated and outnumbered Kor holds her own" But by this time, the sappy hold that the movie had on my dormant emotional repertoire had let loose enough that I could see clearly once more. After the "strong-willed" Eva Kor forgives her "Nazi captors" the movie begins to delve into what forgiving is all about, at least from the viewpoint of Kor. The movie goes about following her, past her public statement forgiving the Nazis and into new territory. To me, this was the meat of the movie, surrounded by inedible fat of her "act of forgiveness". Obviously, it was a very sick cow.<br /><br />On a mission to test her theory of forgiveness, in order to heal wounds of the past, she makes her way to the "promised land" to meet with some Arabs, to discuss with them the issues that they face and to see if dialogue cannot lead to a better understanding of the situation and heavily interspersed with debates and discussions with Jews in the US on her act of forgiving the Nazis, including one at a Jewish center in Chicago. From then on, anyone not so teary eyed that they can't see the screen will find it hard-pressed to miss the obvious contradiction in her statements.<br /><br />Firstly, you immediately notice her body language, defensive and unwilling to listen in a room full of Arab scholars and teachers. Her comments about how she feared that they might kidnap her shows how much of a waste of time, effort and money the entire act was. A rather annoyed Dr Sami Advan (Professor of education at Bethlehem University) gets it just right when he tells Kor off for a statement she makes about how she would rather be asleep in her apartment.<br /><br />Finally, the debate at the Jewish center in Chicago, where she is "grilled" on the meaning of forgiveness and her right to do so, in the wake of those that continue suffering through the trauma of the acts.<br /><br />I will cut to the chase. By the end of the movie, I was hoping I hadn't chosen to watch the movie. The movie was badly made, failing to delve deeper into anything about Auschwitz apart from the purely trivial, just sufficient to make sure the holocaust is refreshed in the viewers memory and to incite a barrage of tears. It showed that Kor, the subject of the documentary was unable to engage in fair discussion. Her discussion abilities were limited to parroting her stance on forgiveness (at best) to a complete unwillingness to listen or participate.<br /><br />Lastly, is everyone so retarded today that they can't notice the difference between making peace and forgiving? Quoting another IMDb user, "I don't see her forgiveness as being weak- quite the contrary, she just wanted to relieve its hold from her soul, she wanted the suffering to be over, so she let it go." That would be the perfect layman's definition of MAKING PEACE.<br /><br />I guess, in a world of propaganda, blind faith and political correctness, there is no room to question those that have "gone through more than the human mind can fathom".<br /><br />P.S. The dictionary certainly should go into all those Books-to-buy lists everyone keeps making.