Het seksploitatietijdperk van de late jaren zestig en het begin van de jaren zeventig begon met het toestaan van gratuite naaktheid in mainstreamfilms en eindigde met de legalisering van hardcore porno. De hoogtepunten lagen tussen 1968 en 1972. Een van de meest geliefde en getalenteerde actrices van dat tijdperk was Monica Gayle, die een kleine maar fanatieke aanhang had. Ze was zelfs in staat om te acteren, in tegenstelling tot veel andere actrices die de hoofdrollen in deze films vervulden, en haar volgende hoofdrollen bewezen dat. En haar schijnbaar doelbewuste vervagen in de vergetelheid, precies op het moment dat haar carrière een hoge vlucht begon te nemen, versterkt haar mystiek alleen maar.<br /><br />Gary Graver, de regisseur, was ook een talent; waarschijnlijk te getalenteerd voor het seksploitatiegenre, en zijn talent, gecombineerd met dat van Monica Gayle, maakte haar mystiek alleen maar groter. De aanwezigheid van Sandra op het scherm maakt van Sandra, de Making of a Woman een aangename, plezierige ervaring. De film duurt nooit te lang en je hoeft niet met je vinger op de afspeelknop te drukken.
The sexploitation movie era of the late sixties and early seventies began with the allowance of gratuitous nudity in mainstream films and ended with the legalization of hardcore porn. It's peak years were between 1968 and 1972. One of the most loved and talented actresses of the era was Monica Gayle, who had a small but fanatic cult of followers. She was actually able to act, unlike many who filled the lead roles of these flicks, and her subsequent credits proved it. And her seemingly deliberate fade into obscurity right when her career was taking off only heightens her mystique.<br /><br />Gary Graver, the director, was also a talent; probably too talented for the sexploitation genre, and his skill, combined with Monica Gayle's screen presence, makes Sandra, the Making of a Woman, a pleasantly enjoyable experience. The film never drags and you won't have your finger pressed on the fast-forward button.