Toen deze film werd gemaakt, was het hippiegedoe al over zijn hoogtepunt heen. De ideeën over de tegencultuur waren alom bekend, daarom kon er zo'n grote film worden gemaakt. Toch heeft de film iets te zeggen, en hij wordt op een prachtige manier verteld. Afgezien van degenen die alleen maar op het rukkende materiaal zitten te wachten, wordt deze film door de meeste mensen geprezen om zijn prachtige scènes (die op zichzelf al meer dan genoeg reden zijn om de film te zien). De soundtrack van deze film, die in feite populairder werd dan de film zelf, is ook een pluspunt. Pink Floyds 'Voorzichtig met die bijl Eugene' past heel goed bij de explosies, de afwezigheid van muziek in andere scènes geeft de film een prettige rustige sfeer. Maar. Het lijkt alsof de boodschappen in deze film door de meeste mensen over het hoofd zijn gezien. Als je het niet begrijpt, wat bij de meeste mensen het geval lijkt te zijn, zal ik je een paar aanwijzingen geven: de man (de stoere, hoe heet-ie ook alweer <0xE2><0x80><0x93> Mark?) maakt deel uit van een'realiteitsgroep'. Hij verlaat die groep en zegt iets in de trant van: 'Ik ben bereid om te sterven. Maar niet van verveling.' Later gaat hij een joyride maken met een gestolen vliegtuig, waarschijnlijk om wat actie te zoeken. Terwijl hij in de lucht is, wordt Grateful Dead's Dark Star (van het Live/Dead-album) gedraaid (denk ik). Dit nummer bevat de frase 'Zullen we gaan jij en ik zolang het nog kan', die je in de film niet hoort. In het vliegtuig kijkt hij naar een meisje (Daria), dat in haar auto naar een conferentie rijdt (over het geven van de typische buitenwijkgezinnen de kans om in een superontspannen omgeving in de woestijn te wonen, waar alles zo eenvoudig en leuk is. Voor het hele gezin!), door naar beneden te duiken, bijna tegen de auto aan. Hij landt met het vliegtuig en voegt zich bij het meisje op weg naar Detroit. Ze stoppen bij het Zabriskie-punt, waar ze van elkaar genieten als levende wezens en van de natuur. Later wordt een gezin met een grote auto (van het soort waarin je slaapt) en een speedboot getoond dat naar het Zabriskie-punt gaat, en de vader zegt zoiets als: Daria neemt Mark mee terug naar het vliegtuig, dat nu in een psychedelische stijl is geschilderd, met aan de ene kant 'geen oorlog' en aan de andere kant 'geen woorden'. 'Bucks Sucks' staat ook op het vliegtuig geschreven. Mark neemt het vliegtuig mee terug naar de plek waar hij het heeft gestolen en voordat hij vertrekt zegt hij tegen Daria: 'Ik neem geen risico's' of zoiets, een van de vele hints dat hij zich niet al te druk maakt over zijn lot. (Dit omdat hij het gevoel heeft dat de omgeving die hem omringt hem niets geeft...' Ik vraag me af wat er in de echte wereld gebeurt). Op het vliegveld wordt hij opgewacht door politieagenten die hem neerschieten, ook al heeft hij net het vliegtuig teruggebracht. Daria hoort dit op de radio, maar besluit toch naar de conferentie in het chique landhuis te gaan. Hier voelt ze zich vreemd na de avonturen met haar zojuist vermoorde vriendin. Ze vindt het heerlijk om vers water over een rots te laten stromen, meer nog dan het zwembad. In het huis krijgt de kijker weer een hint over antimaterialisme <0xE2><0x80><0x93> ze kijkt door een glazen wand en houdt haar handen tegen het glas alsof ze in de val zit. Ze ziet de zakenmannen ruziën, de ene kant wil graag een grote deal maken, de andere kant is bang om geld te verliezen. Daria verlaat het huis en kijkt er nog een keer naar, terwijl ze zich voorstelt dat het de lucht in gaat. Na het huis vliegen er nog meer dingen de lucht in, zoals een televisie. Ze glimlacht, blij dat ze in haar binnenste datgene heeft vernietigd wat ze na de ontmoeting met Mark als iets negatiefs beschouwt.<br />Om het samen te vatten: Mark ervaart de'realiteitsgroep' kennelijk als niet erg nuttig, want ze zitten alleen maar te praten en doen niets. Het is duidelijk dat hij het niet leuk vindt dat de dingen zijn zoals ze zijn, en het lijkt erop dat hij het gevoel heeft dat het geen zin heeft om ertegen te vechten. Hij wil weg. Hij helpt Daria, die 'in gedachten maar niet in actie' is en zijn standpunt begrijpt. Waar zijn gevoel dat hij niet op zijn plaats is uiteindelijk tot zijn dood leidt, mag je hopen dat Daria de ideeën op een constructievere manier gebruikt. In de film zie je hoe een stad (LA) wordt vervuild door reclame (heel jammer dat je de reclame moet laten zien om het duidelijk te maken), zie je zakenmannen die besluiten wat de toekomst is, et cetera, en zie je mensen ongelukkig zijn met deze en andere situaties die deel uitmaken van de moderne wereld.<br />Ik heb de film maar één keer gezien, dus ik heb niet alle punten begrepen, maar ik heb wel een idee van wat deze film te zeggen heeft, en ik vind het vreemd dat deze film betekenisloos genoemd kan worden. Als je zegt dat de punten te voor de hand liggend zijn, begrijp ik waarom deze film waarschijnlijk de bedoeling had de posthippie-radicalen aan te spreken die de ideeën van anti-establishment 'graven'. Ook al heeft hij veel te zeggen en is de boodschap nog steeds nodig, de dingen ontwikkelen zich min of meer in dezelfde richting als voor de jaren zestig. Zabriskie Point is echt een geweldige film, die een verhaal vertelt over heel normale jonge mensen (die niet ver van de bewoonde wereld af staan van de hippies die rondstruinen op zoek naar wat zij als echt beschouwen, ontevreden met het conventionele). En het wordt op een werkelijk prachtige manier gedaan.
When this film was made, the hippie thing had gone mainstream. The ideas of the counter culture was well established, that is why such a big film could be made. Yet it has something to say, and it is said really beautifully. Apart from those who're only waiting for the wanking material, this film is given credit for its beautiful scenes(which in itself is more than enough reason to see the film) by the most. The soundtrack to this film, which actually became more popular than the film itself, is another plus. Pink Floyd's "Careful with that axe Eugene" suits really well with the explosions, the absence of music in other scenes gives the film a nice quiet mood. But. It seems as though the messages in this film have been overlooked by the most. If you didn't understand it, which seems to be the case for the most, I'll give you some hints: The man(tough guy, what ever his name is-Mark?) is a part of a "reality group". He leaves this group saying something like "I'm willing to die. But not of boredom" He later go for a joyride with a stolen plane, probably to seek some action. As he is in the air, Grateful Dead's Dark Star(from the Live/Dead album) is played(i think). This song contains the phrase "Shall we go you and I while we can", this is though not heard in the film.(Perhaps stretching it a bit too far meaning that quote is essential?) In the plane, he checks up a girl(Daria), who is driving in her car to a conference(about giving typical suburban families the opportunity to live in a super-relaxing place in the desert, where everything is so simple and nice. For the whole family!), by diving down, almost hitting the car. He lands the plane, and joins the girl on her way to Detroit. They stop at Zabriskie point, where they enjoy each other as living creatures and the nature. Later a family with a big car(of the type which you sleep in) and a speed boat is showed visiting Zabriskie Point, the father saying something like "what a waste driving all the way up here", and the kid sitting inside the car, grinning. I sensed a "this wasn't much better than on the telly"-attitude. Daria takes Mark back to the plane which now is painted in a psychedelic style, with the identity number changed to "no war" on one side and "no words" on the other. "Bucks Sucks" is also written on the plane. Mark takes the plane back to where he stole it from, saying to Daria before he leaves "I don't risk anything" or something, one of several hints about he not caring too much about his destiny. (This because he has the feeling that the environment that surrounds don't give him anything- "I wonder what happens in the real world") On the airport he is met by police officers who shoots him even though he just has returned the plane. Daria hears this on the radio, but decides to go to the conference in the fancy mansion. Here she feels alien after the adventures with her just killed friend. She enjoys fresh water running down a rock, more than the swimming pool. Inside the house the viewer is once again given a hint about anti-materialism -She looks out through a glass wall, holding her hands on the glass like she was trapped. The business men is seen arguing, the one side eager to make a big deal, the other afraid of losing money. Daria leaves the house and looks back at it, visualizing it blowing up. After the house, several other things blow up, for example a television. She smiles, happy she has inside herself destroyed what she after the meeting with Mark look upon as something negative.<br /><br />To summarize: Mark obviously experience the "reality group" as not very useful as they just sit and talk, taking no action. He clearly has bad feelings about things being as they are, and it seems like he feels that it's no use fighting against it. He wants to leave. He helps Daria, who is "in mind but not in action" seeing his point of view. Where his feeling of being misfitted turns out leading to his death, one can hope Daria uses the ideas in a way that will turn out more constructive. In the film you see how a town (LA) is being polluted by commercial (too bad you have to show the commercial to make the point), you see business men deciding what is the future, et cetera, and you see people being unhappy with these and other situations which is parts of the modern world.<br /><br />I have only seen the film once, so I have not caught all points, but I certainly got a feeling of what this film has to say, and I find it strange that this film can be called meaningless. If you say the points are being too obvious, I can see why, this film probably intended to appeal to the post-hippie radicals "digging" the thoughts of anti-establishment. Even though, it has a lot to say, and its message is still needed today, things pretty much evolving in the same direction as it did before the sixties. Zabriskie Point is a really great film, telling a story about quite normal young people (not far out hippies tripping around tip toe on acid, digging everything) seeking what they percept as real, dissatisfied with the conventional. And it is done in a truly beautiful way.