Zentropa heeft veel gemeen met The Third Man, ook zo'n film noir die zich afspeelt tussen het puin van het naoorlogse Europa. Net als bij TTM is er veel inventief camerawerk. Er is een onschuldige Amerikaan die emotioneel betrokken raakt bij een vrouw die hij niet echt begrijpt, en wiens naïviteit des te meer opvalt in contrast met de inboorlingen.<br />Maar ik moet zeggen dat The Third Man een goed uitgedachte verhaallijn heeft. Zentropa is in dat opzicht een beetje onsamenhangend. Misschien is dat opzettelijk: het wordt gepresenteerd als een droom/nachtmerrie, en als het te samenhangend zou zijn, zou dat het effect bederven.<br />Deze film is meedogenloos grimmig 'noir' in meer dan één opzicht; je ziet de zon nooit schijnen. Grimmig, maar intrigerend en angstaanjagend.
Zentropa has much in common with The Third Man, another noir-like film set among the rubble of postwar Europe. Like TTM, there is much inventive camera work. There is an innocent American who gets emotionally involved with a woman he doesn't really understand, and whose naivety is all the more striking in contrast with the natives.<br /><br />But I'd have to say that The Third Man has a more well-crafted storyline. Zentropa is a bit disjointed in this respect. Perhaps this is intentional: it is presented as a dream/nightmare, and making it too coherent would spoil the effect. <br /><br />This movie is unrelentingly grim--"noir" in more than one sense; one never sees the sun shine. Grim, but intriguing, and frightening.