Deze oorlogskomedie, geschreven door Jimmy Perry en David Croft, die het beste tv-programma aller tijden Dad's Army schreef, was niet zo goed als Dad's Army, maar nog steeds heel, heel grappig.<br />Het gaat over A concert band in India. De meeste afleveringen gingen over BSM Williams (Windsor Davies) die probeerde het concertgezelschap, dat hij een stelletje pimpelmezen noemde, de jungle in te krijgen. Hij had altijd geen succes omdat de vage kolonel Reynolds (Donald Hewlett) en de stomme kapitein Ashwood (Michael Knowles) grote fans van het concertgezelschap waren. Het concertgezelschap bestond uit Bombadier Solomans (George Layton), Ginger Rogers-imitator Gunner 'Gloria' Beaumont (Melvyn Hayes), universitair geschoolde pianist Gunner 'La de da' Gunner Graham, a.k. Padarouski (John Clegg), zanger-kanonnier 'Lofty' Sugden, kanonnier Parkins (Christopher Mitchell) (Williams dacht dat Parkins zijn zoon was, hij had het helemaal mis), grote jager-kanonnier 'Nosher' Evans en dierenimitator (Kenneth MacDonald), hij was geen Percy Edwards. Ook de trouwe Indiase bediende Rangi Ram (Michael Bates) was nauw bij de avonturen betrokken, met de Char-Wallah en de Punkah-Wallah (Dino Shafeek en Babar Bhatti) die Ram geweldige steun gaven. Maar Williams was degene die de meeste frasen uit zijn mond wist te persen. Hij riep altijd 'Shuddup!!!!', zei altijd 'O jee, wat triest, laat maar zitten', en als hij het tegen kanonnier Graham had, sprak hij altijd sarcastisch met een bekakt accent.<br />Deze show geniet niet van dezelfde erkenning als Dad's Army. Dat is waarschijnlijk een kwestie van smaak: dit wordt als grof beschouwd. Williams is homofoob en noemt zijn mannen 'Puffs', al moet gezegd worden dat Williams een saaie piet is. Er zijn ook mensen die denken dat er een raciaal element in de humor zit, omdat ze het feit gebruiken dat Michael Bates een black-out had om Rangi Ram te spelen (Bates was in werkelijkheid in India geboren en sprak Urdu voordat hij Engels sprak), dus de bbc zal zich een beetje ongemakkelijk voelen als ze het uitzenden, ook al zal de overgrote meerderheid van de mensen die echt naar de show hebben gekeken het ermee eens zijn dat de show niet racistisch is, ik ken iemand die half indiaans is, en die waren helemaal niet beledigd en waren het er net als ik over eens dat het een heel grappige show was. Als ik een aflevering voor het eerst zie, moet ik waarschijnlijk meer lachen dan bij elke andere comedyserie, maar als ik hem voor de tweede keer zie, moet ik niet zo vaak lachen, maar hoe vaak ik _Paps Army_ ook zie, ik moet vaak lachen in een aflevering.<br />Beste Episode: _The Road to Banu_, serie 1, aflevering 7.
This wartime sitcom written by Jimmy Perry and David Croft, who wrote TV's best programme ever Dads Army, was not as good as Dads Army, but still very, very funny.<br /><br />It is about A concert band in India. Most episodes were about BSM Williams (Windsor Davies) trying to get the concert party, who he referred to as a bunch of puffs, posted up the jungle. He was always unsuccessful as the vague Colonel Reynolds (Donald Hewlett) and the stupid Captain Ashwood (Michael Knowles) were big fans of the concert party. The concert party consisted of Bombadier Solomans (George Layton), Ginger Rogers impersonator Gunner "Gloria" Beaumont (Melvyn Hayes), University educated piano player Gunner "La de da" Gunner Graham, a.k.a Padarouski (John Clegg), singer Gunner "Lofty" Sugden, Gunner Parkins (Christopher Mitchell) (Williams thought Parkins was his son, he was quite wrong), big eater Gunner "Nosher" Evans and animal impersonator's (Kenneth MacDonald), he was no Percy Edwards. Also, heavily involved in the adventures were faithful Indian servant Rangi Ram (Michael Bates), with the Char-Wallah and the Punkah-Wallah (Dino Shafeek and Babar Bhatti) giving Ram wonderful support. <br /><br />The show, just like Dads Army left many catchphrases. Rangi Ram used to say to his Punkah Wallah "Don't be such clever dickie" and he ended a lot of the shows saying "Here is a very old Hindu Proverb e.g When wife is having affair with best friend, it doesn't stop your house from catching fire" It was Williams though who had the most catchphrases. He would always shout "Shuddup!!!!!", say "Oh dear, how sad, never mind" and when talking to Gunner Graham, he would always sarcastically talk in a posh accent.<br /><br />This show doesn't enjoy the same recognition as Dads Army did. This is probably due to a question of taste: This is seen as being crude. Williams is homophobic calling his men "Puffs", though it has to be said Williams is a bore. Also, some people think there is a racial element in the humour, using the fact that Michael Bates was blacked up to play Rangi Ram (Bates was actually born in India though and spoke Urdu before he spoke English), so the BBC will feel a bit uneasy putting it on, even though the vast majority of people who have actually WATCHED the show would agree that the show isn't racist, I know someone who is half Indian, and they weren't the slightest bit offended and agreed like I did that it was a very funny show. When I see an episode for the first time, I laugh probably more than I do for any other sitcom, but when I see it second time round, I don't laugh all that much, but no matter how many times I see Dads Army, I laugh many times in an episode.<br /><br />Best Episode: The Road to Banu, series 1, episode 7