Een absurd hilarisch en opvallend menselijk verhaal over de jaloezie en ontrouw rond een keverhuwelijk, het 'Mest kinematograficheskogo operatora' van de Russische animatiepionier Wladyslaw Starewicz ('De Wraak van de Cameraman' of 'De Wraak van de Kinematografische Cameraman') is een juweeltje van vroege animatie, boordevol uiterst doeltreffende poppenkast en geen gebrek aan verbeeldingskracht.<br />Meneer en mevrouw Beetle hebben een volkomen saai huwelijk en verlangen allebei naar meer opwinding in hun leven. De verlangens van meneer Beetle kunnen alleen bevredigd worden door de beeldschone exotische danseres van de 'Gay Dragonfly'-nachtclub, die hij bezoekt wanneer hij een 'zakenreis' naar de stad maakt. Zij is de enige die hem begrijpt. Beetle heeft zijn dametje gestolen en het toeval wil dat hij ook cameraman is. De slinkse sprinkhaan volgt meneer Beetle en zijn kennis naar een hotelkamer, waar hij hun heldendaden door het sleutelgat filmt.<br />Intussen heeft mevrouw Beetle een vriend gekregen die haar leven nog spannender maakt. Hij is kunstenaar en hij geeft haar een schilderij, waarna ze allebei op de bank gaan zitten voor wat intimiteit. Maar op dat moment komt meneer Beetle thuis en is hij getuige van het hele spektakel. Terwijl meneer Beetle de voordeur intrapt, klautert de kunstenaar tegen de schoorsteen op, maar hij kan niet ontsnappen zonder dat meneer Beetle eerst zijn woede en frustratie op hem botviert. Er zit een zekere ironie in de verklaring die volgt: 'Meneer Beetle is vrijgevig. Hij vergeeft zijn vrouw en neemt haar mee naar de film.' Hij is vrijgevig genoeg om haar te vergeven, en toch was hij haar nog maar een paar minuten geleden net zo ontrouw. Maar op dit moment zijn we de jaloerse cameraman die zijn wraak aan het beramen was nog niet vergeten, en het is geen verrassing dat hij de operateur blijkt te zijn van de film waar meneer en mevrouw Beetle bij zijn. De laatste scène gaat over meneer en mevrouw Beetle, die elkaar nu iets meer waarderen, en over de boze vrouw die hem met een paraplu op zijn hoofd slaat, voordat de bange en boze man door het bioscoopscherm duikt, op zoek naar de sprinkhaan.<br />In de laatste scène zitten zowel meneer als mevrouw Beetle, die elkaar nu iets meer waarderen, in de gevangenis voor de brand die uitbrak toen meneer Beetle zijn laatste wraak zocht. We hopen inderdaad dat 'het huiselijk leven van de Beetles in de toekomst minder opwindend zal zijn'. Deze film mag dan een verhaal lijken over het komen en gaan van een mini-insectensoort, maar Starewicz communiceert veel meer dan dat. Dit is geen verhaal over kevers, maar een verhaal over ons. En het is verbazend accuraat, nietwaar?
An absurdly hilarious and strikingly human tale of the jealousies and infidelities surrounding a beetle marriage, Russian animation pioneer Wladyslaw Starewicz's "Mest kinematograficheskogo operatora" ("The Cameraman's Revenge", or "The Revenge of a Kinematograph Cameraman") is a delight of early animation, brimming with highly-effective stop-motion puppetry and no shortage of imagination.<br /><br />Mr. and Mrs. Beetle have a completely uneventful marriage, and both yearn for more excitement in their lives. Mr. Beetle's desires can only be satisfied by the beautiful exotic dancer at the "Gay Dragonfly" night club, whom he visits whenever he takes a "business trip" to the city. She is the only one who understands him. A fellow admirer of this dancer, an aggressive grasshopper, is jealous that Mr. Beetle has stolen his lady and, as fate would have it, he is also a movie cameraman. The devious grasshopper follows Mr. Beetle and his acquaintance to a hotel room, where he films their exploits through the keyhole.<br /><br />Meanwhile, Mrs. Beetle has, likewise, acquired a friend to add excitement to her life. He is an artist, and he brings her a painting for a present, before they both settle down on the couch for some intimacy. At that moment, however, Mr. Beetle returns home and witnesses the entire spectacle. As Mr. Beetle bashes through the front door, the artist friend clambers up the chimney, but he doesn't escape without Mr. Beetle first venting his anger and frustration upon him.<br /><br />There is a certain irony in the statement that follows: "Mr. Beetle is generous. He forgives his wife and takes her to a movie." He is generous enough to forgive her, and yet he had been equally unfaithful just minutes earlier. At this point in time, however, we still haven't forgotten the jealous movie cameraman who had been plotting his revenge, and it is no surprise when he turns out to be the projectionist for the film Mr. and Mrs. Beetle are attending. Suddenly intercut into the film they are enjoying is the footage of Mr. Beetle's disloyalty, and the angry wife hits him across the head with an umbrella, before the frightened and angry husband dives through the theatre screen in search of the grasshopper.<br /><br />In the final scene, both Mr. and Mrs. Beetle, now somewhat more appreciative of each other, are serving time in prison for the fire that broke out when Mr. Beetle sought his final revenge. We do, indeed, hope that "the home life of the Beetles will be less exciting in the future" This film may appear to be a mere story of the comings-and-goings of a miniscule insect species, but Starewicz is communicating so much more than that. This isn't a story about beetles  it is a story about us. And it's startlingly accurate, isn't it?!