Zodra ik wist dat Keira Knighteley in deze film speelde, zei ik: 'Ik moet deze film zien.' Zij is de onbetwiste hoofdfiguur, Domino, een premiejager. Haar 'baan', zoals de 'geen actie'-scènes ons zouden leren, weerspiegelt haar rebelse, gewelddadige houding ten opzichte van het leven. Ik moet toegeven dat het de allereerste keer is dat ik naar een actiefilm kijk waarvan de belangrijkste scènes die zijn waarin de wapens ver uit de handen van de personages zijn. Dus ik was er een beetje ondersteboven van. Hoe dan ook, voor alle fans van John Woo zijn er helikopters die neerstorten, explosies, geweervuur alsof het gaat regenen, en een mooie Keira die schiet met twee machinegeweren, één per hand. De cast is absoluut briljant. Als we Keira even buiten beschouwing laten, die in deze film een echte robbedoes is, heel anders dan de mooie actiefiguurtjes die we vroeger zagen, is Mickey Rourke weer terug, met zijn gebruikelijke zwiepende gezicht en zijn krachtige lichaam. Christopher Walken doet zijn werk behoorlijk goed, als producent van realityshows.<br />Laten we naar de inhoud gaan: deze film heeft een journalistieke vorm. De conversatie in de talkshows is 'walgelijk' echt. Iedereen die die aflevering van... je-weet-wel heeft gezien, kan zien dat dit de lucht is die je in die situaties inademt. En als de producent zegt dat de werkelijkheid die Domino's leven zou moeten laten zien 'vuilnis is, neem me niet kwalijk', antwoordt hij: 'Ik neem het niet kwalijk.' Deze film geeft een beeld van een moeilijk leven. Domino, afkomstig uit een wereld die haar niet wilde, Ed (Mickey Rourke), een premiejager 'niet zo'n premiejager', Choco (de derde man van de band), wat een gezin is (om Eds woorden te gebruiken), 'de strafinrichting waar hij heeft gezeten' en Alf, de chauffeur/bommenwerper die tijdens de Russische bezetting uit Afghanistan komt. Deze groep mensen vertegenwoordigt op de een of andere manier de mensheid die 'zonder shirt' is geboren; ongelukkig, gewelddadig en met niets te verliezen behalve hun (zoals zij het zouden noemen) ellendige leven. In de intro van de film staat dat hij 'geïnspireerd is door het ware verhaal... min of meer', dus ik zou je met geen mogelijkheid kunnen vertellen hoeveel daarvan waar is. Hoe dan ook, afgezien van de explosies en tientallen wapens (die er 'aan toegevoegd' hadden kunnen worden om de film gemakkelijker te maken en als een actiefilm te kunnen worden aangemerkt), is het verhaal van de personages te realistisch om als 'geëtiketteerd' te kunnen worden beschouwd.<br />De interactie tussen de personages is gevarieerd, goed bestudeerd en beslist niet saai. Wat me niet zo heeft overtuigd, is de rol van de psychiater (Lucy Liu, nuchterder dan ooit in haar acteercarrière). Die vertegenwoordigt alleen de reden waarom Domino haar verhaal begint te vertellen (en dat is een verhaal). Waarschijnlijk de enige'misdadiger' in een film met veel 'profs'.<br />Al met al: dit is geen 'SWAT'. De personages zijn gefabriceerd; ze hebben een identiteit, een vorm. Ze hebben een naam en een achternaam (niet alleen 'Gamble' en 'Straat'). Het is de zaak om te zeggen, het is de biografie van een meisje wier leven zo snel ging als een kogel.
As soon as I knew Keira Knighteley being in this flick, I said "I have to watch this movie". She's the undisputed main character, Domino, a bounty hunter. Her "job", as the "no action" scenes would teach us, reflects her rebel, violent attitude to life. I have to admit that it's the very first time that I watch an action movie whose most important scenes are the one in which the guns are far away from characters' hands. So, this stomped me a bit. Anyway, for all the John Woo's fans, there are helicopters falling down, explosions, gunfire as if it would rain, and a lovely Keira that shoots with two machine guns, one per hand. The cast is absolutely brilliant. Going beyond Keira, which in this movie is a real tomboy, pretty much different from the lovely action figure we're used to see, Mickey Rourke is back, with his usual slap-throwing face and his potent body. Christopher Walken makes his job pretty well, as a reality show producer.<br /><br />Let's go to the contents: this movie has a journalistic shape. The talk show scene is "disgustingly" real. Anyone that watched that load of . . . you-know-what, can tell that this is the air that you breath in those situations. As well as the producer, when Domino's mom says that the reality that should show Domino's life is "trash; no offense", he answers "I don't take it like an offense". This movie portrays a difficult life. Domino, coming from a world that didn't want her, Ed (Mickey Rourke), a bounty hunter "not so bounty", Choco (the third guy of the band), which family is (using Ed's words), "the correctional institutes he's been", and Alf, the driver/bomber coming from Afghanistan during the Russian occupation. This bunch of people represents in some way the humankind born "without the shirt"; unlucky, violent, and with nothing to lose, excepts their (as they would consider) miserable lives. The intro of the movie says that it is "inspired by true story . . . more or less", so I couldn't possibly tell you how much of this stuff is true. Anyway, going beyond explosions and dozens of weapons (which could have been "added" to make the film easier to see, and be classified as an action movie), the characters' story is too realistic to be "edulcorated". <br /><br />The interaction between the characters is various, well studied, and definitely not boring. What hasn't convinced me so much is the role of the psychiatrist (Lucy Liu, sober as never in her acting career). It represents only the reason by which Domino starts telling her story (and that's a story). Probably, the only "con", in a movie with a lot of "pros". <br /><br />All in all: This isn't "SWAT". The characters are crafted; they have an identity, a shape. They have a name and a surname (not just "Gamble" and "Street"). It's the case to say, it's the biography of a girl whose life went as fast as a bullet.