Ik weet niet wat het is met Donald Sutherlands acteerstijl, of zangstijl, maar hij lijkt altijd te acteren vanachter een enorme prop doorweekte Kleenex. Hij is gewoon... ik weet het niet, gestoord? Somnambulistisch? Onder invloed van medicijnen? Raar.<br />Dat gezegd hebbende, zag ik de film voor het eerst sinds de oorspronkelijke vertoning weer, en eerlijk gezegd kan ik me niet herinneren dat het op die manier eindigde. Het was ook een slecht einde, want er wordt niets afgesloten. Hoe zit het met de dode echtgenoot? Het irritante kind (en was het kind een scheldwoord?)? De achtervolgers van Scotland Yard en het leger? Ik had graag gezien dat er iets was wat de boel afrondde en op een dramatische manier afsloot, niet alleen die grote panoramische afsluiting. En welke vrouw gaat naar bed met de man van wie ze weet dat hij net haar man heeft vermoord? Zelfs als ze probeerde de verdenking van de Naald weg te nemen om haar kind te beschermen, had ze altijd nog hoofdpijn kunnen hebben. Die laatste ontmoeting gaf me een veel te jeukend en ongemakkelijk gevoel...
I don't know what it is about Donald Sutherland's acting style, or vocal style, but he always seems to be acting from behind a massive wad of soggy Kleenex. He's just...I don't know, THICK? Somnambulistic? On meds? Weird.<br /><br />That said, I just saw the flick again for the first time since its original release, and frankly, I don't remember it ending anything LIKE that. A bad ending, too, because nothing gets tied off. What about the dead husband? The annoying child (and was the kid dubbed?)? The Scotland Yard and military pursuers? I would have liked something wrapping things up and giving some dramatic closure to it all, not just the big panoramic pull-away.<br /><br />And what woman sleeps with the man she knows just killed her husband? Even if she was trying to allay Needle's suspicions to protect her kid, she could always have had a headache. That last encounter made me feel way too itchy and uncomfortable...