Mukhsin is een prachtige film over een eerste liefdesverhaal. Iedereen heeft er waarschijnlijk wel een, en dit is het verhaal van Yasmin Ahmad, de schrijfster en regisseur, over een jongen die Mukhsin heet. We weten dat haar films min of meer autobiografisch zijn, omdat er scènes zijn opgenomen over haar persoonlijke ervaringen, en het is inderdaad het delen en vertalen van deze emoties naar het witte doek waardoor haar films altijd een warme oprechtheid en eerlijkheid uitstralen. Mukhsin is niet anders, en waarschijnlijk het meest gepolijste, zelfverzekerde werk tot nu toe (hoewel ik er, als persoonlijke voorkeur, aan moet toevoegen dat Sepet nog steeds een speciaal plekje in mijn hart heeft). Onze favoriete familie is terug <0xE2><0x80><0x93> Pak Atan, Mak Inom, Orked en Kak Yam, hoewel we deze keer teruggaan naar de tijd dat Orked 10 was. De personages zijn allemaal jonger dan in de films die we met hen hebben gemaakt, van Rabun tot Gubra, en hier spelen Sharifah Amani's zussen Sharifah Aryana en Sharifah Aleya respectievelijk de rol van Orked en Mak Inom, wat misschien de reden was voor hun uitstekende chemie op het witte doek <0xE2><0x80><0x93> het doet er niet toe dat ze geen broers en zussen speelden. De enige constante lijkt Kak Yam te zijn, gespeeld door Adibah Noor, en zelfs Pak Atan heeft haar op zijn hoofd! Via Mukshin komen we bij de personages en de wereld waaraan Yasmin ons heeft voorgesteld. We leren de familie een beetje beter kennen en begrijpen haar een beetje beter, want ze speelt zich af in de tijd dat ze nog in hun kampung woonden (die we in Rabun weer opzochten), waar Orked naar een Chinese school ging en een paar serieuze combinaties van klappen uitdeelde (en je vraagt je af hoe het kwam dat Gubra zo'n uitbarsting van energie had, nou ja, die had ze al van jongs af aan!). Ze is het eeuwige robbedoes-en-gekke-kind-van-de-familie en speelt liever met de jongens mee in een spelletje dan dat ze gedachteloos <br /><br />De komst van een jongen die Mukhsin heet (Mohd Syafie Naswip) naar het dorp zorgt voor een cool peertje voor Orked om mee rond te hangen en dingen mee te doen <0xE2><0x80><0x93> fietsen door de dorpen, in bomen klimmen, vliegeren. En als iets wat verkend dient te worden: het overschrijden van de grens tussen vriendschap en romantiek, beide prachtige emoties.<br />Mukhsin heeft inderdaad zijn brutale momenten die het verhaal levendig maken en tot lachen brengen, want sommige van de incidenten zouden wij zelf ook hebben meegemaakt en dienen soms als een terugblik op onze eigen kindertijd. Kortom, die scènes schreeuwden 'plezier'! We observeren het leven in een typische kampung, waar sommige buren heel aardig zijn, terwijl andere, de nieuwsgierige parkwachters en roddelaars, slechte roddels verspreiden die voortkomen uit afgunst. We zien 2 andere gezinsdynamieken, een van een directe buurman en de andere van Mukhsin zelf, die allebei dienen als afdoende subplots, in tegenstelling tot die van Orked.<br />Zoals altijd zitten de films van Yasmin vol uitstekende muziek, en voor Mukhsin heeft die iets speciaals, het lied 'Hujan', geschreven door haar vader, en 'Ne Me Quitte Pas', dat heel toepasselijk wordt gebruikt in de film 'Gezien dat de Yasmin' De meeste films die tot nu toe zijn gemaakt, draaien om dezelfde personages, en het mooie daarvan is dat je ze kunt zien alsof ze er helemaal alleen voor staan, of dat je, als je ze aan elkaar past, een meeslepend familiedrama kunt maken dat met verschillende thema's en universele kwesties als interraciale romantiek, liefde en vergeving omgaat. Fans zullen de vele verbanden in Mukhsin zeker terugzien in eerdere films, terwijl nieuw publiek ongetwijfeld nieuwsgierig zal zijn naar het waarom en de betekenis van steeds terugkerende personages of gebeurtenissen, zoals die mollige jongen die af en toe een blik op Orked werpt.<br />En over waaroms gesproken, ook delen van Mukhsin zijn merkwaardig open, wat waarschijnlijk kenmerkend is voor Yasmins stijl, of opzettelijk zo is gelaten. Ik dacht dat er in een verhaal over de kindertijd, dat uit het geheugen wordt opgediept, details zijn die voor alle zekerheid worden weggelaten. En ik had het subtiele gevoel dat Mukhsin dat perfect liet zien, met niet al te gedetailleerde details, en met de nadruk op wat je je kunt herinneren van belangrijke episodes tussen die twee.<br />Nog een film die ik zeer aanbeveel, en een zeldzame die volgens mij geschikt is voor alle leeftijden <0xE2><0x80><0x93> neem je broertje of zusje mee!
Mukhsin is a beautiful movie about a first love story. Everyone probably has one, and this is writer-director Yasmin Ahmad's story of hers, with a boy called Mukhsin. We know that her movies have been semi-autobiographical of sorts, having scenes drawn upon her personal experiences, and it is indeed this sharing and translating of these emotions to the big screen, that has her films always exude a warm sincerity and honesty. Mukhsin is no different, and probably the most polished ad confident work to date (though I must add, as a personal bias, that Sepet still has a special place in my heart).<br /><br />Our favourite family is back - Pak Atan, Mak Inom, Orked and Kak Yam, though this time, we go back to when Orked is age 10. The characters are all younger from the movies we've journeyed with them, from Rabun to Gubra, and here, Sharifah Amani's sisters Sharifah Aryana and Sharifah Aleya take on the roles of Orked and Mak Inom respectively, which perhaps accounted for their excellent chemistry together on screen, nevermind that their not playing sibling roles. The only constant it seems is Kak Yam, played by Adibah Noor, and even Pak Atan has hair on his head! Through Mukshin the movie, we come full circle with the characters, and the world that Yasmin has introduced us to. We come to learn of and understand the family a little bit more, set in the days when they're still living in their kampung (revisited back in Rabun), where Orked attends a Chinese school, and packs some serious combination of punches (and you wonder about that burst of energy in Gubra, well, she had it in her since young!). The perennial tomboy and doted child of the family, she prefers playing with the boys in games, rather than mindless "masak-masak" with the girls, and favourite outings include going with the family to football matches.<br /><br />The arrival of a boy called Mukhsin (Mohd Syafie Naswip) to the village provides a cool peer for Orked to hang out and do stuff with - cycling through the villages, climbing trees, flying kites. And as what is desired to be explored, the crossing of that line between friendship and romance, both beautiful emotions.<br /><br />Mukhsin does have its cheeky moments which liven up the story, and bring about laughter, because some of the incidents, we would have experienced it ourselves, and sometimes serve as a throwback to our own recollection of childhood. In short, those scenes screamed "fun"! We observe the life in a typical kampung, where some neighbours are very nice, while others, the nosy parkers and rumour mongers, spreading ill gossip stemming from envy. There are 2 additional family dynamics seen, one from an immediate neighbour, and the other from Mukhsin's own, both of which serve as adequate subplots, and contrast to Orked's own.<br /><br />As always, Yasmin's movies are filled with excellent music, and for Mukhsin, it has something special, the song "Hujan" as penned by her father, as well as "Ne Me Quitte Pas", aptly used in the movie Given that the Yasmin's movies to date have been centred around the same characters, the beauty of it is that you can watch them as stand alone, or when watched and pieced together, makes a compelling family drama dealing with separate themes and universal issues like interracial romance, love, and forgiveness. Fans will definitely see the many links in Mukhsin back to the earlier movies, while new audiences will surely be curious to find out certain whys and significance of recurring characters or events, like that pudgy boy who steals glances at Orked.<br /><br />And speaking of whys, parts of Mukhsin too is curiously open, which probably is distinctive of Yasmin's style, or deliberately left as such. I thought that as a story about childhood, recollected from memory, then there are details which will be left out for sure. And subtly, I felt that Mukhsin exhibited this perfectly, with not so detailed details, and the focus on what can be remembered in significant episodes between the two.<br /><br />Another highly recommended movie, and a rare one that I feel is suitable for all ages - bring along your kid brother or sister!