Ik besef dat het leven op de westelijke prairies van Wyoming in de jaren 1900 bruut was, en dat het dat waarschijnlijk nog steeds is, maar was het bruut genoeg om te veranderen in een film die 'voor de televisie' leek te zijn gemaakt? Bovendien waren de vrouwenrechten in die tijd nog aan het ontluiken in dit land, dus om een onafhankelijke vrouw te vinden die vastbesloten was om opnieuw in dit ruige gebied te beginnen en die nog steeds het realisme van die tijd uitstraalde, zou dat een goede film zijn? Eerlijk gezegd weet ik het niet. Ik heb de afgelopen twee dagen over deze film nagedacht, en ik kan nog steeds niet de kracht opbrengen om te zeggen dat het een afschuwelijke film was, maar ik kan je wel naar waarheid vertellen dat het niet de grootste was die ik ooit heb gezien. Van verschillende mengelmoesstijlen van acteren, naar twee niet bij elkaar passende acteurs die zonder emotie spelen, naar een paar van de gruwelijkste scènes met een PG-waarde die ooit uit de late jaren zeventig zijn voortgekomen, is het moeilijk om Heartland helemaal goed te krijgen. Was het goed? Was het slecht? Misschien moet je dat zelf maar bekijken en beslissen, maar tot die tijd zijn dit de momenten waar ik van genoot en die ik intens haatte!<br />Deze film blijft een worsteling voor me omdat er een paar heel interessante scènes in zaten. Scènes waarin ik niet zeker wist wat de regisseur aan het doen was of welke kant hij op ging, maar op de een of andere manier leek het als geheel nog steeds goed te werken. Ik vond het verhaal als geheel een heel interessant, historisch verhaal. Ik weet niet veel over het leven in Wyoming, zeker niet in het begin van de twintigste eeuw, dus dat beeld kreeg ik door deze film in mijn hoofd. De gedachte aan heel koude winters, mijlenver geen buren, en dit Polaroid-gezicht van een landarbeider, onaangeroerd door het Amerikaanse bedrijfsleven. Het was verfrissend om te zien en adembenemend om te ervaren (al was het maar op de televisie). Er waren scènes die echt tot mijn verbeelding spraken, zoals de scène waarin het vee werd gebrandmerkt, de scène waarin de varkens werden geslacht en de treurige boer die de reis niet overleefde, die dit verhaal een echt gevoel van realisme gaven. De regisseur Richard Pearce heeft het beeld van Wyoming naar de kijkers weten te brengen, maar ik weet niet zeker of hij goede acteurs heeft meegenomen om het beeld te begeleiden.<br />Hoewel ik voortdurend complimenten zal geven voor het decor van deze film, had ik moeite met de acteurs die op de set leken te lopen en hun tekst voorlazen van kaartjes op de achtergrond. Rip Torn leek niet op zijn plaats in zijn rol als Clyde Stewart, een eenling die op de een of andere manier een band vindt met Conchata Ferrells Elinore Randall. De twee acteurs hebben geen enkele chemie. De scènes die ze samen spelen zijn zinloos en ontdaan van elke emotie. De zwangerschapsscène bezorgde me bijna een rolberoerte door de manier waarop die twee 'oude rotten' de scène speelden. De dappere Elinore doet wat ze moet doen om het kind uit haar te krijgen, terwijl Clyde goedkeurend knikt als ze klaar is. Is dit liefde? Was het de bedoeling dat het liefde was? Ik weet het niet, ik denk dat we met sterkere personages een sterkere band zouden hebben gekregen, maar met Torn en Ferrell had ik het gevoel dat twee acteurs alleen maar hun rol speelden. Niet te geloven), het ontbreken van een echte winterstrijd, en het hele landschap. Vooral het landschap, omdat ik meer uitleg nodig had over wat Elinore deed, waarom ze het deed, en waarom Clyde een huis voor haar zou bouwen als ze getrouwd waren! Het waren deze eenvoudige gebeurtenissen die, als ik de tijd had genomen om ze te onderzoeken, een sterkere film zouden hebben opgeleverd.<br />Over het geheel genomen zal ik met deze scène het midden van de weg nemen. Er waren beslist elementen die dieper onderzocht hadden moeten worden, zoals de relatie tussen deze twee vreemdelingen en de uiteindelijke doelstellingen van Elinore, maar die werden gecompenseerd met een paar prachtige scènes van ons land. Deze panoramische scènes die in een tijdsbestek van honderd jaar van enorme bergen in enorme wolkenkrabbers veranderen. Hoewel er enkele briljante realistische scènes waren (met koeien en varkens die in de lucht vlogen), had ik gewoon het gevoel dat we meer nodig hadden. Diepte was een belangrijk element dat ontbrak in deze film, die overschaduwd werd door marginale acteerprestaties en een steeds kleiner wordend verhaal. Pearce had dieper in deze onaangeboorde wereld kunnen duiken, maar liet in plaats daarvan open valkuilen en afgezaagde westerse personages achter. Ferrell speelde haar eigen rol, maar Torn was volkomen verkeerd gecast. Behoorlijk om te bekijken, maar zal niet meer door mij worden opgepikt.<br />*****)
I realize that living in the Western Plains of Wyoming during the 1900s was brutal, in fact, it probably is still brutal today, but was it monumental enough to transform into a seemingly "made-for-TV" movie? Also, women's rights were still budding in this nation during this time, so to find an independent woman determined to start fresh in this harsh territory, and still show the realism of the era  would it make for good viewing? Honestly, I don't know. I have thought about this film for the past two days, and I still can't seem to muster the strength to say that it was a horrible film, yet I can truthfully tell you that it wasn't the greatest I have ever seen. From several hodgepodge styles of acting, to two mismatched actors playing devoid of emotion character, to some of the most gruesome PG rated scenes to ever come out of late 70s cinema, it is hard to fully get a good grasp on Heartland. Was it good? Was it bad? That may be up for you to view and decide yourself, but until then, here are moments I enjoyed and desperately hated! <br /><br />This film continues to be a struggle in my mind because there were some very interesting scenes. Scenes where I wasn't sure what the director was doing or which direction he was headed, but somehow still seemed to work well as a whole. I thought the story as a whole was a very interesting, historical tale. I do not know much about living in Wyoming, especially during the early 1900s, so this film captured that image in my mind. The thought of very cold winters, no neighbors for miles upon miles, and this Polaroid-esquire view untouched by corporate America. It was refreshing to witness and sheer breathtaking to experience (though the television). There were scenes that really stood out in my mind, like the cattle-branding scene, the pig slaughtering scene, and the saddening homesteader that didn't survive their journey, that just brought a true sense of realism to this story. Director Richard Pearce did a great job of bringing the view of Wyoming to the viewers, but I am not sure he brought decent players to accompany the view.<br /><br />While I will constantly compliment the scenery of this film, I had trouble coping with the actors that seemingly walked on the set and read their lines from cards on the side. Rip Torn seemed out of place in his role as Clyde Stewart, a loner that somehow finds a connection with Conchata Ferrell's Elinore Randall. The two as actors have no chemistry at all. Their scenes that they share together are pointless and honestly void of any emotion. The pregnancy scene nearly had me in stitches because of the way these two "veteran" actors portrayed it. The brave Elinore does what she has to do to get the child out of her, while Clyde gives an approving nod when she is done. This is love? Was it supposed to be love? I don't know, I think with stronger characters we would have seen a stronger bond, but with Torn and Ferrell, it felt like two actors just playing their parts. Other scenes that just seemed to struggle in my mind were ones like when the frozen horse "knocks" on the door for food or shelter, the constantly fading and growing compassion that Clyde had for Elinore's daughter (I just didn't believe it), the lack of true winter struggle, and the entire land scene. The land scene especially because I needed more explanation on what Elinore was doing, why she was doing it, and why Clyde would build her a house if they were married! It was these simple events that if taken the time to explore, would have made for a stronger film.<br /><br />Overall, I will go middle of the road with this feature. There were definitely elements that should have been explored deeper, such as the relationship between these two strangers and the ultimate homesteading goals of Elinore, but they were countered with some beautiful scenes of our nation. These panoramic scenes which, in the span of 100 years, have changes from vast mountains to enormous skyscrapers. While there were some brilliant scenes of realism (starring cattle and pigs), I just felt as if we needed more. Depth was a key element lacking in this film, which was overshadowed by marginal acting and a diminishing story. Pearce could have dove deeper into this untapped world, but instead left open loopholes and clichéd Western characters. Ferrell carried her own, but Torn was completely miscast. Decent for a viewing, but will not be picked up again by me.<br /><br />Grade: ** out of *****