Dit is een gedicht op film, prachtig gepresenteerd en gefotografeerd met verfijnde kunstzinnigheid. Het vat de sfeer van tijd en plaats perfect samen. (Het Italiaanse merengebied in de jaren twintig.) Het is een liefdesverhaal met een wending. De personages zijn uniek en geloofwaardig. De setting is heerlijk exotisch. Sommige scènes - de begrafenisboot in de mist - de hoge opname van de schaaktafel in het midden van een tegelvloer met een ingewikkeld patroon - zijn prachtige beelden. En in plaats van de verplichte happy end heeft dit verhaal een bittere, zoete afloop. Als film een kunst is, dan is dit bijna een meesterwerk.<br /><br />
This is a poem on film, wonderfully presented and photographed with sensitive artistry. It captures the atmosphere of the time and place perfectly. (Italy's lake district in the twenties.) It's a love story with a twist. The characters are unique and believable. The settings are deliciously exotic. Some of the scenes --- the funeral boat in the fog --- the high long shot of the chess table in the centre of an intricately patterned tile floor --- are beautiful images. And rather than the mandatory happy ending, this story has a bitter sweet one. If film is an art, this is close to a masterpiece.<br /><br />