Zatoichi The Outlaw was de eerste film die door de eigen productiemaatschappij van de held (Shintaro Katsu) werd gemaakt, daarom is dit misschien een iets mindere passage in de serie, hoewel hij geenszins over het geheel genomen zwak is. Het verhaal gaat over onze held die op twee steden stuit, rivaliserende bazen en een mysterieuze ronin die de armen helpt, en daaruit ontspruit een verhaal dat tragedie, geweld en niet zo'n klein beetje belangstelling omvat, alles opgediend met zweepslagen van het onopvallende maar geïnspireerde zwaardvechten dat een van de handelsmerken van de serie is. Het is een vrij voorspelbare plot en het bouwt zich op in een niet verrassende volgorde, maar het ritselt mee met de stijl en het is interessant spul. De behulpzame ronin is bijvoorbeeld een nobel, ondoorgrondelijk revolutionair personage dat de gevestigde orde omverwerpt zonder dat hij wordt afgeschilderd als een werkelijk sympathieke of heldhaftige figuur. Zatoichi zelf maakt een of twee fouten en berokkent anderen schade met zijn daden, terwijl het heersende systeem de uitbuiting van de armen voedt. Het is een wrede wereld, met een of twee meer diepgewortelde gevechten dan je zou verwachten, hoewel de dingen niet zo opwindend zijn als ze zouden kunnen zijn. Magobei in de Hanzo-trilogie) als de twee grote bazen in de film. Er is ook een goede emotionele wending van Yuko Hamada als een vrouw die onrecht is aangedaan. De film verliest door beverig ijsberen en een niet zo goed geconstrueerde opeenvolging van gebeurtenissen, er is ten minste één lichtelijk schokkende tijdsprong en de kracht van de plot gaat een beetje verloren, wat betekent dat als het tegen het eind allemaal wat opwarmt de film niet zo opwindend is als hij had kunnen zijn, ook de emotionele impact verloren gaat. De handeling of scènes van Zatoichi die gebruikmaakt van zijn vernuftige vaardigheden worden goed aangepakt door regisseur Satsuo Yamamoto, hoewel een deel van het gokken minder interessant is en de film zich meer op een vakkundige dan op een echt geïnspireerde manier opbouwt, zonder de levendige personages of het sterke enthousiasme van sommige andere delen. Toch heb ik van deze film genoten, hij heeft zijn tekortkomingen en is niet een van de beste van de serie, maar hij bevat nog steeds een zoete, bevredigende dosis vermaak, een goed verhaal en behoorlijke porties van Zatoichi's kenmerkende vernuftige en grillige coolheid. Aanbevolen voor fans van de serie en een redelijke inleiding, stijlvol maar niet echt geweldig.
Zatoichi The Outlaw was the first film made by its hero's (Shintaro Katsu) own production company, this is perhaps why this is a slightly lesser entry in the series, though it is by no means weak overall. It tells of our hero coming across two towns, rival bosses and a mysterious ronin helping the poor and from this set up spins a tale encompassing tragedy, violence and no little interest, all served up with lashings of the unshowy but inspired swordplay that is one of the series trademarks. It is a fairly predictable plot and it mounts in unsurprising fashion, but it zips along with style and is interesting stuff. The helpful ronin for example is a nobly inscrutable revolutionary character, upsetting the established order without being painted as a truly likable or heroic figure, Zatoichi himself makes one or two mistakes and causes harm by his actions, whilst the ruling system fuels the exploitation of the poor. Its a harsh world, with one or two more visceral than expected moments in the fighting, though things aren't as rousing as they could be. Shintaro Katsu turns in a typical bravura performance as Zatoichi, mixing wisdom, deadly skill and worldliness with a subtly sad sense of vulnerability, while solid work comes also from Rentarô Mikuni and an effectively baleful Kô Nishimura (later to appear as Katsu's superior "Snake" Magobei in the Hanzo trilogy) as the two main bosses in the film. There is also a good emotional turn from Yuko Hamada as a wronged woman. The film loses out through shaky pacing and a not so well constructed sequence of events, there is at least one slightly jarring time jump and the power of the plot becomes a little lost, meaning that when things heat up towards the end the film isn't as exciting as it could be, emotional impact is lost also. The action or scenes of Zatoichi using his ingenious skills are well handled by director Satsuo Yamamoto, though some of the gambling is less interesting and the film builds up in a workmanlike rather than really inspired way, without the lively characters or strong verve of some other installments. Still, I enjoyed this one, it has its flaws and isn't one of the best of the series but it still packs a sweetly satisfying dose of entertainment, a good story and decent doses of Zatoichi's trademark ingenious and quirky cool. Recommended for fans of the series, and a reasonable entry point, classy stuff though not a true great.