Het is lang geleden dat ik deze miniseries heb gezien en ik kan tot mijn genoegen zeggen dat de in mijn geheugen opgeslagen verdiensten de tand des tijds hebben doorstaan.<br />De meeste onderdelen van 'Een volmaakte spion', de verfilming naar mijn mening van de mooiste roman van LeCarré, zijn van de hoogste kwaliteit. Geweldige aspecten ervan zijn de muziek en het meesterlijke scenario, dat is geschreven door Arthur Hopcraft, die, geloof ik, een paar jaar geleden ook de scenarist was van 'Tinker Tailor Soldier Spy' met Alec Guinness.<br />De acteurs zijn over het algemeen erg goed, sommige subliem, zoals Alan Howards Jack Brotherhood en Ray McAnally's Ricky Pym. Het is fascinerend om naar Peter Egan te kijken, omdat zijn gezicht onder elke camerahoek verandert. Het verstrijken van de tijd en de uitwerking op de uiterlijke verschijningsvormen van de personages is heel geloofwaardig gedaan. Zozeer zelfs dat ik me afvroeg hoe oud Peter Egan precies was op het moment dat hij werd gefilmd. De enige schok komt nadat het personage van Magnus Pym wordt overgeplaatst van de zeer bekwame handen van een jonge acteur genaamd Benedict Taylor naar die van een duidelijk te oude Peter Egan, net terug uit Oxford. Maar dit is een onbelangrijke en onbelangrijke naad in het geheel.<br />Egan heeft alleen moeite om overtuigend te zijn als de tekst melodramatisch wordt en hij emotioneel 'onder de indruk' moet zijn, huil je. Geen van de acteurs heeft het erg gemakkelijk met deze momenten, afgezien van de geweldige Frances Tomelty, die Peggy Wentworth uit alle macht speelt en de episode met gemak steelt.<br />Jane Booker is irritant als Mary Pym. Ze heeft een deel van het personage onder de huid zitten, maar toont vaak een amateuristische kribbigheid die haar minder aantrekkelijk maakt als stoere, diplomatieke huisvrouw, wat Mary Pym is. Rindiger Weigang is schitterend als Axel, amusant, ironisch en briljant. Ik genoot ook van Sarah Badels draai als de barones in het kamp.<br />De Britse kijk op Amerikanen wordt levendig weergegeven in sommige droogkomische scènes. Als de yanks naar het buitenland zijn gekomen om met Bo Brammell (hoofd van MI6) te overleggen, wordt het Amerikaanse contingent afgeschilderd als leeghoofdige hansworsten die een heleboel lange woorden uit het woordenboek in hun hoofd hebben gestampt en ze royaal hebben gekruid met Amerikaans jargon en psycho-gebrabbel, tot grote verbijstering van de Engelsen.<br />De humor en het verdriet zijn subtiel vermengd. LeCarré heeft er een handje van om verschillende elementen in zijn verhalen door elkaar te halen en Hopcraft heeft de melancholieke, maar droefgeestige sfeer van het origineel schitterend weten te vangen.<br />Geen perfecte productie (wat is dat wel?) en toch de beste van de LeCarré-bewerkingen tot nu toe.<br />Hoog aanbevelenswaardig voor alle liefhebbers van spionagethrillers en vooral LeCarré-fans. Een dvd van Acorn.
It's been a long time since I saw this mini-series and I am happy to say its remembered merits have withstood the test of time. <br /><br />Most of the components of 'A Perfect Spy', the adaptation of LeCarré's finest novel, in my opinion, are top-drawer. Outstanding aspects of it are the musical score and the masterful screenplay, the latter written by Arthur Hopcraft who was also, I believe, the screenwriter for 'Tinker Tailor Soldier Spy' with Alec Guinness a few years before.<br /><br />The actors are mostly very good, some superb, like Alan Howard's Jack Brotherhood and Ray McAnally's Ricky Pym. Peter Egan is fascinating to watch because his face changes with every camera angle. The passage of time and the effects upon the physical appearances of the characters is very believably done. So much so that I wondered exactly how old Peter Egan was at the time of filming. The only jolt comes after the character of Magnus Pym is transferred from the very able hands of a young actor named Benedict Taylor to those of a noticeably too-old Peter Egan, just fresh out of Oxford. But this is a minor and unimportant seam in the whole.<br /><br />Egan has trouble being convincing only when the text becomes melodramatic and he needs to be "upset" emotionally, ie cry. None of the actors have a very easy time with these moments, aside from the wonderful Frances Tomelty who plays Peggy Wentworth for all she's worth and steals the episode with ease.<br /><br />Jane Booker is annoying as Mary Pym. She has part of the character under her skin but often displays an amateurish petulance that diminishes her as a tough cookie diplomatic housewife, which Mary Pym is. Rüdiger Weigang is splendid as Axel, amusing, ironic and brilliant. I also enjoyed Sarah Badel's camp turn as the Baroness.<br /><br />The British view of Americans is vividly rendered in some dryly hilarious scenes. When the Yanks have come abroad to confab with Bo Brammell (head of MI6) the American contingent are portrayed as empty-headed buffoons who appear to have memorized a lot of long words out of the Dictionary and spiced them liberally with American jargon and psycho babble, much to the bemused scorn of the English. <br /><br />The humor and sadness are subtly blended. LeCarré has a knack for mixing disparate elements in his stories and Hopcraft has brilliantly captured the melancholy, yet wistful, atmosphere of the original.<br /><br />Not a perfect production (what is?) and yet the best of the LeCarré adaptations to reach film or television to date. <br /><br />Highly recommended to all spy-thriller lovers and especially LeCarré fans. DVD available from Acorn.