Deze film heeft niets met de Sfinx te maken, en de titel is alleen maar een lokmiddel. Het verhaal gaat over een denkbeeldige, verborgen tombe in de Vallei der Koningen, van koning Seti I, tweede farao van de 19e dynastie, Nieuw Koninkrijk-periode. Het is geen slecht verhaal, en een groot deel van de film is op locatie opgenomen. Zelfs de scènes in de lobby van het Winter Palace Hotel in Luxor zijn daar echt opgenomen, en niet in een studio. Het tweede-eenheidsgedoe is eindeloos, en het moet Egypte wekenlang hebben beziggehouden. Frank Langella is inderdaad heel goed als verfijnde Egyptenaar. Hij zou het als bijverdienste moeten nemen. De film wordt in feite geruïneerd door een van's werelds meest irritante actrices, Lesley Anne Down, die de hoofdrol speelt. Ze vraagt zich de hele film af hoe ze eruitziet, of haar blauwe ogen het licht op de juiste manier weerkaatsen, of alle jongens naar haar smachten, enzovoort. Ze is haar leven begonnen als model toen ze tien was, dus wat zou je dan van haar kunnen verwachten? Ze belichaamt alles wat weerzinwekkend is aan vrouwelijke ijdelheid en domme onnozelheid. En dan te bedenken dat deze film wordt geregisseerd door Franklin Shaffner, die een Oscar heeft gewonnen voor 'Patton'! Hij laat deze verschrikkelijke actrice de hele film jammeren en onnozelen, het ene moment hysterisch, het volgende flirtend, in een soort orkaan van idiotie, terwijl ze van de ene man naar de andere wankelt, hetzij schreeuwend, hetzij slaapkamerogen makend, dat doet er niet toe. Ze wordt verondersteld een jonge egyptoloog te zijn. Maar ze is nooit eerder in Egypte geweest! Ze neemt een taxi naar Gizeh en vangt haar eerste glimp van de piramides op, sputtert in extase: 'Maar ze zijn zo GROOT!!!' Barst! Oké, dat was dus het script, maar ze neemt de banaliteit te snel voor lief, geeft de indruk dat het haar natuurlijke element is, waar ik geen moment aan twijfel. Elementen van het verhaal zijn gezond. Er is inderdaad een ernstig probleem met de zwarte markt voor antiquiteiten. Inderdaad! Goed gedaan! De roman van Robin Cook, die ik nog niet gezien heb, zou best eens goed kunnen zijn. Het was leuk om de naam van Cyril Swern als geluidstechnicus in de film te zien, want ik kende hem al vrij lang. Stanley Kubricks stiefdochter Katharina wordt beschreven als een 'draughtswoman'. Ik vraag me af wat dat betekent. Misschien heeft ze wat decorwerk gedaan. Hoe dan ook, de antiquiteiten in de film zijn eigenlijk best goed. En we krijgen een heleboel van het Cairo Museum te zien en van talloze bezienswaardigheden. Ze gaan zelfs het graf van koning Toetanchamon in! Ik kan me niet voorstellen dat dat vandaag de dag voor een film nog toegestaan zou zijn. Er vinden in moskeeën veel ongepaste scènes plaats. Dat zou vandaag de dag niet goed vallen, maar in 1981 stonden zulke dingen niet op de agenda. De muziek voor de film is absoluut afgrijselijk, nog erger dan Lesley Anne Down in feite! Maar er waren geluidselementen die verrassend authentiek waren, zoals de kakofonie van verkeerslawaai in Caïro, die nauwkeurig op de achtergrond wordt weergegeven en die iedereen die Caïro kent zenuwachtig zou doen grinniken. Ook is de luidspreker die tot het gebed oproept de hele tijd te horen, nog een teken van authenticiteit. Waarom hebben ze dat niet goed gedaan? Het had goed kunnen zijn.
This film has nothing whatever to do with the Sphinx, and the title is just a come-on. The story concerns an imagined true and concealed tomb in the Valley of the Kings, of King Seti I, second pharaoh of the 19th Dynasty, New Kingdom period. It is not a bad yarn, and a great deal of the film is shot on location. Even the scenes in the Winter Palace Hotel lobby in Luxor were really shot there, and not in a studio. The second unit stuff is endless, and they must have been let loose on Egypt for weeks. Frank Langella is very good indeed as a sophisticated Egyptian. He should take it up as a sideline. The film is essentially ruined by one of the world's most irritating actresses, Lesley Anne Down, who plays the lead. She spends the whole film wondering how she looks, are her blue eyes refracting light at the correct angle, do all the fellas lust after her, etc. Having started life as a model at the age of ten, what hope could there be for her? She epitomises everything that is most revolting about female vanity and dim-witted inanity. And to think that this film was directed by Franklin Shaffner, who won an Oscar for 'Patton'! He allows this terrible actress to whimper and simper through the film, hysterical one moment, flirting the next, in a kind of hurricane of idiocy as she reels from one man to another, either screaming or making bedroom eyes, it matters not. She is supposed to be a young Egyptologist. But she has never been to Egypt before! She takes a taxi to Giza and catching her first glimpse of the pyramids, gushes in ecstasy: 'But they're so BIG!!!!' Barf! OK, so that was the script, but she takes to the banality too readily, giving the impression that it is her natural element, which I don't doubt for a minute. Elements of the story are sound. There is, indeed, a serious problem about a black market in antiquities there. True! Well done! The novel by Robin Cook, which I have not seen, may be OK for all I know. It was fun to see the name of Cyril Swern as sound recordist on the film, as I knew him pretty well long ago. Stanley Kubrick's step-daughter Katharina is described as 'draughtswoman'. I wonder what that means? Maybe she did some set work. Anyway, the antiquities in the film are pretty good, actually. And we get to see lots of the Cairo Museum and numerous scenic locations. They actually go inside King Tutankhamun's Tomb! I don't imagine that would be allowed today for a movie. A lot of inappropriate scenes take place in mosques. That would not go down well today, but in 1981 such things were not on the agenda. The music for the film is absolutely appalling, worse than Lesley Anne Down in fact! But there were sound track elements which were surprisingly authentic, one being the cacophony of traffic noise of Cairo, which is accurately rendered in the background, and would make anyone who knows Cairo chuckle nervously. Also, the loudspeaker calls to prayer are there the whole time, another touch of authenticity. Why didn't they get this right? It could have been good.