Als je moeite hebt met het opschorten van ongeloof, dan is dit niets voor jou. Denk eens na: een vrouw die de middelbare leeftijd al is gepasseerd, vindt een pasgeboren baby in een koolveldje en voedt hem op alsof het haar eigen kind is. Denk erover na: ze doet geen poging om de moeder te vinden, die heel goed een verwarde tiener kan zijn die medische hulp nodig heeft, en kennelijk doet niemand van het Italiaanse equivalent van Jeugdzorg een poging om de baby in een 'pleeggezin' onder te brengen (Geen Jeugdzorg? Nu weet ik dat het een fantasie is). Voor je het weet, is de jonge Toto een jaar of tien en zijn adoptiemoeder gaat dood en laat hem achter in het weeshuis, waar hij opgroeit tot een blije man die van iedereen houdt. In nietszeggendheid heeft hij niet alleen zijn koffer aan de man gegeven die hem van hem heeft gestolen, maar heeft hij de plaatselijke daklozen georganiseerd tot bonafide bewoners van Shantytown, en als toegift voert hij met hen een strijd tegen het kapitalisme in de vorm van de zakenman die het land koopt waarop Shantytown staat wanneer daar olie wordt ontdekt. Dit vraagt om enige slikbewegingen zonder dat de daaropvolgende 'wonderen', te beginnen met Toto's dode moeder (de oude dame die hem heeft opgevoed in plaats van zijn biologische moeder) aan hem verschijnen en hem een duif overhandigen die fungeert als een toverstaf die hem in staat stelt bescheiden wensen te vervullen, en een finale waarin de zwervers wegvliegen naar een betere plek die waarschijnlijk ergens boven de regenboog ligt. Aan de andere kant zit de film tot aan zijn nek in Charm en is hij gemakkelijk af te staan. Al met al een klein meesterwerk.
If you have trouble suspending disbelief then this isn't for you. Consider: a woman already in late middle age finds a newborn baby in a cabbage patch and raises it as her own. Think about it; she makes no attempt to locate the mother, who may well be a confused teenager in need of medical treatment and seemingly no one from the Italian equivalent of Social Services makes any attempt to put the baby into 'care' (no Social Services? now I KNOW it's a fantasy). Before you know it young Toto is ten or so and his adoptive mother dies leaving him to the orphanage from which he emerges a HAPPY man who loves everybody. In nothing flat he has not only given his suitcase to the man who stole it from him but organised the local homeless into bona fide Shantytown residents and for an encore he leads them in a fight against capitalism in the shape of the businessman who buys the land on which the Shantytown stands when oil is discovered there. This wants some swallowing without the subsequent 'miracles' beginning with Toto's dead mother (the old lady who raised him rather than his biological one) appearing to him and handing him a dove which doubles as a magic wand allowing him to grant modest wishes and a finale in which the hobos fly away to a better place located presumably somewhere over the rainbow.<br /><br />On the other hand the film is up to here with Charm and is easy to surrender to. On balance a small masterpiece.