Als ex-lerares (!) moet ik bekennen dat ik bij veel scènes ineenkromp <0xE2><0x80><0x93> 'hoewel ik tot het eind bleef kijken. Ik vraag me af waarom?! (Verveling, misschien?):)<br />De eerste openingsscènes kwamen op mij over als ongelooflijk verknipt en ongericht. De plot was ook, hoewel er een paar goede ideeën waren <0xE2><0x80><0x93> de benarde toestand van een invallersdocent, bijvoorbeeld <0xE2><0x80><0x93> niet geconcentreerd genoeg in een bepaalde richting voor 3-D ontwikkeling.<br />Niet een van de betere momenten van meneer Nolte. En wat de jonge meneer Macchio betreft, spreekt hij zo in _alle_ films?<br /><br />Afgezien van de plot en de geacteerde klachten, waren de kapsels alleen al een nostalgische (zij het misselijkmakende) tocht.<br /><br />
As an ex-teacher(!) I must confess to cringing through many scenes - 'though I continued to watch to the end. I wonder why?! (Boredom, perhaps?) :-)<br /><br />The initial opening scenes struck me as incredibly mish-mashed and unfocussed. The plot, too, although there were some good ideas - the plight of a relief teacher, for example - were not concentrated enough in any one direction for 3-D development.<br /><br />Not one of Mr Nolte's finer moments. As to young Mr Macchio, does he speak that way in *every* movie?<br /><br />Plot and acting complaints aside, the hair-styles alone were a nostalgic (if nauseating) trip.<br /><br />