Deze film is een prachtig simplistisch werk. Van het begin tot het eind vermakelijk, maar tegelijkertijd droevig en opbeurend. De optredens van Miranda Otto (o, wat verdient ze zoveel meer erkenning!) en George del Hoya zijn prachtig en toch bijna pijnlijk om te zien, zoals de twee gekwelde zielen elkaar leren begrijpen. De bijrollen van de medewerkers van de Dode Letters-afdeling zijn prachtige bijrollen in hun persoon, net als Alices lankmoedige vriendje, met wie ik onwillekeurig toch een beetje medelijden heb. Ik huilde, ik lachte en ik zuchtte. Ik zou deze film aan iedereen aanbevelen.
This film is a wonderfully simplistic work. Enjoyable from start to end it is both sad yet uplifting at the same time. The performances from Miranda Otto (oh, how she deserves so much more recognition!)and George del Hoya are beautiful and yet almost painful to watch, as the two tortured souls come to understand each other. The supporting cast of workers at the Dead Letter Office are wonderful bit-parts in them selves, as is Alice's long-suffering boyfriend, who I couldn't help but feel slightly sorry for. There's one particular scene I could watch over and over (and I have!), it's such a shame that films like these don't get recognition, and therefore bring them futher into the public eye for more people to enjoy. I cried, I laughed and I sighed. I'd recommend this film to anyone.