Toen ik deze film 11 jaar geleden voor het eerst in de bioscoop zag, vond ik hem prachtig. Ik vind nog steeds dat de regie en de cinematografie uitstekend zijn, net als de muziek. Maar het is in feite het script dat me in de loop der tijd steeds meer dwars is gaan zitten. Ik vind Emma Thompsons manier van schrijven egocentrisch en ontrouw aan het oorspronkelijke boek; ze heeft van Marianne een bijfiguur gemaakt, een tweede viool van haar veel te oude, veel te strenge Elinor <0xE2><0x80><0x93> zij krijgt in de film veel 'focusmomenten' en vaak lijken die er alleen maar te zijn om Thompson zelf te laten zien. Ik begrijp wel dat ze een aantal personages uit het boek heeft weggelaten, maar dat ze die ene scène waarin Willoughby in het boek wordt gered heeft weggelaten? Voor iemand die het boek lang voor de film heeft gelezen en gekoesterd, zijn dat altijd de dingen die moeilijk te verteren zijn.<br />Wat de acteurs betreft, ik ben dol op Kate Winslet als Marianne. Ze krijgt niet het beste script ter wereld om mee te werken, maar ze weet het toch elegant te brengen, zonder al te veel sentimentaliteit. Alan Rickman is geweldig, een beetje oud misschien, maar hij speelt de rol prachtig. En Elizabeth Spriggs is absoluut fantastisch, zoals altijd.
When I first saw this film in cinema 11 years ago, I loved it. I still think the directing and cinematography are excellent, as is the music. But it's really the script that has over the time started to bother me more and more. I find Emma Thompson's writing self-absorbed and unfaithful to the original book; she has reduced Marianne to a side-character, a second fiddle to her much too old, much too severe Elinor - she in the movie is given many sort of 'focus moments', and often they appear to be there just to show off Thompson herself.<br /><br />I do understand her cutting off several characters from the book, but leaving out the one scene where Willoughby in the book is redeemed? For someone who red and cherished the book long before the movie, those are the things always difficult to digest.<br /><br />As for the actors, I love Kate Winslet as Marianne. She is not given the best script in the world to work with but she still pulls it up gracefully, without too much sentimentality. Alan Rickman is great, a bit old perhaps, but he plays the role beautifully. And Elizabeth Spriggs, she is absolutely fantastic as always.