SPOILER ALERT: Ik zou willen dat ik hierover kon praten zonder specifieke plotpunten te onthullen, maar dat kan ik niet. Sorry.<br />Ik was op zoek naar een IMDb-recensie van de film met George C. Scott toen ik op de samenvatting en recensies voor deze versie stuitte. Er waren zoveel positieve recensies dat ik besloot hem te bestellen, ook al vond ik (a) dat George C. Scott de gekwelde aard (en fysieke verschijning) van het boek van Rochester tot een T belichaamde, en (b) dat ik, terwijl ik naar het omslag van de dvd keek, dacht: is Timothy Dalton niet te knap voor die rol? Die laatste zorg werd versterkt door het feit dat ik besloot het boek opnieuw te lezen zolang de dvd nog niet was uitverkocht. Dat gezegd hebbende, was ik, zodra ik ernaar begon te kijken, geboeid. Eerst was het verontrustend om de dialogen van 1840 te horen spreken zoals ze geschreven waren <0xE2><0x80><0x93> met weinig of geen pogingen tot modernisering <0xE2><0x80><0x93> maar Dalton en Clarke stortten zich er zo volledig in dat ik echt genoot van het feit dat de adapters erop vertrouwden dat het publiek de archaïsche taal zou volgen. Dat er zo veel van het boek op het scherm stond, was een extra bonus. Ik ken iemand die geen versie van Jane Eyre wil zien omdat 'wie wil er nou een film zien over een man die een arme, gekke vrouw op zolder houdt?' Eerlijk gezegd, als iemand die het boek niet had gelezen op de anderhalf uur- of twee uurversie zou stuiten, zou hij of zij denken dat Het is zo'n beetje het hele verhaal <0xE2><0x80><0x93> het geheim van Rochester en de invloed ervan op iedereen om hem heen. Gelukkig gaat deze versie over het hele leven van Jane Eyre.<br />Sommige mensen hebben kritiek gehad op de rolverdeling. Dalton is te zwierig; Clarke is te gereserveerd. Ik kan het eerste punt niet tegenspreken, maar hij is zo 'in het moment' dat ik geloof dat hij Rochester is. Voor mij staat Clarkes optreden op het spel. Jane Eyre is stil, op haar hoede. Als je het boek kent, zie je zoveel van de vurigheid en passie van de volwassen Jane terug in haar persoonlijke worstelingen. Sommige kritieken verbazen me. Recensenten zeggen dat Clarke te klein is of niet mooi genoeg. Het boek gaat eindeloos door over hoe klein en gewoon Jane is. Clarke zou niet lang moeten zijn en de filmmakers hebben haar uiterlijk wat ingeperkt om Janes beweringen over haar gebrek aan schoonheid geloofwaardig te maken. Ze kan het nauwelijks helpen dat Dalton lang is. Sommigen zeggen dat er geen chemie is tussen de hoofdrollen. Wat?!! De scène waarin Jane na het fiasco van de bruiloft eindelijk haar kamer uit komt, zindert van hartstocht en verlangen en verdriet en spijt <0xE2><0x80><0x93> en dat is nog maar het eerste voorbeeld dat me te binnen schiet.<br />Ik ben het eens met sommige van de andere kritieken. Ik heb ook meer scènes met Helen Burns en de Rivers-broers en -zusjes gemist. Een deel van de dialoog werd op een vreemde manier ingekort. Wanneer Rochester zegt: 'Jane, je beoordeelt me verkeerd. Ik haat haar niet omdat ze gek is.' Ik wachtte op de rest van het gesprek als Rochester uitlegt dat als Jane gek zou worden, hij dan nog steeds van haar zou houden en voor haar zou zorgen. Het is een krachtig moment in het boek, en ik wou dat het erin was opgenomen. Ik denk dat het een vergissing was om een scène met Rochester in te brengen in het deel van het verhaal waarin Jane alleen is. Het had kunnen gebeuren omwille van de duidelijkheid, maar ik vond het schokkend. Ik wilde de sluwe humor van de scène waarin Jane opmerkt dat Rochesters hartstocht zal bekoelen en hij weer nors zal worden, maar dat hij haar uiteindelijk weer "aardig" zal vinden. De acteerprestaties van Rochester zijn zo goed dat de zeldzame misstap te zien is <0xE2><0x80><0x93> als Rochester in de bibliotheek zit te huilen, zag ik hem als een acteur die een huilende scène opvoert, niet als Rochester. Wat de decors betreft, als iemand ooit een aflevering van de serie 'Dark Shadows' uit 1960 heeft gezien, weet je wat je kunt verwachten <0xE2><0x80><0x93> heel grimmige en soms gammele interieurs. Anderen hebben uitvoerig en beknopt commentaar geleverd op de make-up die Rochester aan het eind toepast. Jakkes! Het is slecht. De conclusie is te abrupt. Na al die angst en spanning wilde ik een afgerond einde. En op mijn dvd-exemplaar wordt het een beetje te veel om aan het begin en aan het eind van alle elf afleveringen van 25-30 minuten credits te hebben. Dat gezegd hebbende, ben ik zo blij dat ik deze film heb en dat ik hem keer op keer zal bekijken.
*SPOILER ALERT: I wish I could discuss this without revealing specific plot points, but I can't. Sorry.*<br /><br />I was looking for an IMDb review of the George C. Scott movie when I stumbled across the summary and reviews for this version. It had so many positive reviews that I decided to order it even though: (a)while truncated and rushed, I thought George C. Scott embodied the tortured nature (and physical appearance) of the book's Rochester to a T; and (b)even while looking at the DVD's cover, I was thinking "Isn't Timothy Dalton too good-looking for the role?" The latter concern was reinforced by the fact that I decided to re-read the book while the DVD was on backorder. That said, the minute I started watching this, I was captivated. At first it was disconcerting to hear 1840's dialog spoken as written--with little or no attempts at modernization--but Dalton and Clarke threw themselves into it so thoroughly, that I actually enjoyed the fact that the adapters trusted the audience to follow archaic speech. To have so much of the book up on the screen was an extra bonus. I know someone who won't watch any versions of Jane Eyre because "who wants to see a film about a man who keeps a poor crazy woman in the attic?" Frankly, if someone who hadn't read the book stumbled across the hour and a half or two hour versions, they would think that's pretty much all the story entails--Rochester's secret and its affect on everyone around him. Luckily, this version is actually about Jane Eyre's whole life.<br /><br />Some people have criticized the casting. Dalton is too dashing; Clarke is too reserved. I can't argue against the first point, but he is so "in the moment" that I believe he IS Rochester. To me, Clarke's performance is on the mark. Jane Eyre is quiet, guarded. If one remembers the book, so much of the adult Jane's fieriness and passion occurs during her private struggles. Some of the criticisms baffle me. Reviewers say Clarke is too short or isn't pretty enough. The book goes on ad infinitum about how small and plain Jane is. Ms. Clarke shouldn't be tall and the filmmakers toned down her looks to make Jane's declarations of her lack of beauty credible. She can scarcely help it if Dalton is tall. Some say there is no chemistry between the leads. What?!! The scene when Jane finally comes out of her room after the wedding fiasco fairly vibrates with passion and longing and sadness and regret--and that's just the first example that comes to mind.<br /><br />I do agree with some of the other criticisms. I too missed more scenes with Helen Burns and the Rivers siblings. Some of the dialog was oddly truncated. When Rochester declares, "Jane, you misjudge me. I do not hate her because she is mad," I waited for the rest of the exchange when Rochester explains how if Jane were to go mad, he would still love and care for her. It's a powerful moment in the book, and I wish it had been included. I think it was a mistake to bring a scene with Rochester into the part of the story where Jane is on her own. It might have been done for clarity's sake, but I found it jarring. I wanted the sly humor of the scene where Jane opines that Rochester's ardor will cool and he'll become gruff again, but he may "like" her again by and by. Dalton's performance is so good that the rare misstep is glaring--when Rochester weeps in the library, I saw him as an actor doing a crying scene, not as Rochester. As for the sets, if anyone has ever caught an episode of the 1960's show "Dark Shadows," one knows what to expect--very stark and sometimes rickety looking interiors. Others have commented thoroughly and succinctly about the make-up job Rochester sports at the end. Yikes! It IS bad. The conclusion is too abrupt. After all that anguish and suspense, I wanted a more rounded off ending. And, on my copy of the DVD, having credits at the beginning and end of all eleven 25-30 minute episodes gets to be a bit much. That said, I am so glad I have this film and will watch it again and again.