'Een klassieker is iets wat iedereen graag wil lezen, maar niemand wil het lezen. Een klassieker is ook iets wat iedereen bewondert, maar wat niemand heeft gelezen.'<br />'Klassiek' lijkt het woord te zijn dat wordt gebruikt om 'Scarface' te beschrijven, Brian DePalma's film uit 1983 over overdaad, zelfovergave, hebzucht en het gevaar van de drugshandel in Florida. Mensen en critici (en rappers trouwens ook) vinden deze film 'een epische gangsterklassieker' of 'het summum van gangsterfilms'. Maar dat is het helemaal niet. Hij wordt om de verkeerde redenen geprezen. Scarface is een geweldige film die alle lof verdient, maar niet alle lof die hij vandaag de dag van het publiek krijgt, en daarom worden de details die hij zo schrijnend verwoordt door het grote publiek over het hoofd gezien.<br />Ten eerste gaat de film over een Cubaanse vluchteling met een verleden waarin hij aan het communisme wilde ontsnappen en het geluk wilde vinden. Simpel? Ja. Maar de lagen van De Palma's geniale regie en het geweldige verhaal van Oliver Stone (ja, ik weet het, hij heeft hier echt een heel goed verhaal geschreven) spelen allemaal mee. De personages zijn allemaal op zoek naar een ontsnapping, want een ontsnapping is een natuurlijk element waar iedereen in de film mee te maken heeft. Elk personage heeft iets te bieden, waardoor ze sympathiek worden gevonden door iedereen die deze film zou kunnen waarderen. Ze zijn met elkaar vervlochten in een wereld van mystiek en geld, maar dat heeft allemaal een prijs, zoals ze allemaal leren. Elk personage denkt dat hij betere kansen krijgt in het leven, terwijl ze in ware dramatische ironie in werkelijkheid steeds slechter worden. 'Tragedie' zou een beter woord zijn om deze film te beschrijven. Alle mensen die de film prijzen om zijn drugsgebruik, geweld, dialogen, zien totaal niet waar het om gaat. Er is niets echt positiefs aan de film, behalve dat de personages positieve verwachtingen van zichzelf hebben. En daarom werkt de film zo goed. De verwoesting die door de film heen gaat, dient om de boodschap over te brengen, niet om cool over te komen of kijkers aan te trekken. Brian De Palma maakt geen films voor gangsters van een cultstatus of hersenloze actiefans.<br />Vervolgens is de film een volwassen drama. Het is geen 'gangsterfilm'. Het heeft zijn eigen deel aan actie, maar de actie is heel zorgvuldig geënsceneerd, dus heeft het een bedoeling. Het is niet zoals 'Aliens' <0xE2><0x80><0x93> een voorbeeld van een grote, domme actiefilm, en de meeste toeschouwers zien deze film als een grote, domme actiefilm voor gangsters die drugs gebruiken en mensen neerschieten. Belachelijk. Onzin. Als deze film daarover gaat, dan gaat hij over hoe slecht hij is. Niet over zijn promotie. De film is inderdaad een geweldige film. Hij heeft een geweldige cinematografie die je het verhaal in trekt. Hij heeft een heel dramatische opbouw (in de stijl van Giorgio Moroder), die je gewoon de rillingen kan bezorgen of tot tranen toe kan roeren. De film is nogal lang, maar het is een verhaal, en elk moment telt. De acteurs zijn geweldig. Al Pacino <0xE2><0x80><0x93> genoeg daarover. Hij kan elke rol spelen die hij wil, en dit was geen uitzondering. De knappe Steven Bauer als Manny. Ik had geen hoge dunk van hem in andere films die hij heeft gemaakt, maar als hij onder leiding staat van maestro De Palma, vind je hem echt aardig. Michelle Pfeiffer is een juweeltje als Elvira. Als ze in 'Grease 2' de hielen van een soort g<0xC3><0xAA>ne nog maar net had gelicht, kreeg ze een kaartje voor een optreden van een schoonheid die meer is dan het oog kan bevatten. Maar de drie echte diamanten in deze ruwe film zijn Mary Elizabeth Mastrontonio als Tony's zus Gina, die we zien als ze glimlacht, of huilt, met haar ziel en haar frisse manier van leven, en die zien verslechteren; Paul Shenar als Alejandro Sosa, een drugsbaron, die dieper gaat dan een rivier, en Shenar beschrijft hem als zodanig; en Miriam Colom als de verscheurde moeder van Tony en Gina. Deze drie graven de film zo diep als maar kan.<br />Deze recensent leerde één belangrijk ding toen hij naar 'Scarface' De Palma kennende (net als ik) kan ik je maar een glimp laten opvangen van wat er in deze film zit. Dus negeer de rapsmoesjes, negeer de hersenloze geweldadvocaten en schenk jezelf een glas Bailey's on the rocks in en geef je over aan een emotionele kijk op een geweldige film, de echte 'Scarface'.
"A Classic is something that everybody wants to have read but nobody wants to read. A classic is also something that everyone praises but no one has read." -Mark Twain<br /><br />'Classic' seems to be the word used to describe "Scarface", Brian DePalma's 1983 film about opulence, self surrender, greed, and danger among Florida's drug ring. People and critics (and rappers for that matter) deem this film 'an epic gangster classic' or 'eptiome of gangster films.' When it is anything but. It is praised for all the wrong reasons. Scarface is a terrific film that deserves praise from all over, but not all the praise it gets from audiences today, and therefor the fine points it so poignantly makes are missed by the general public.<br /><br />First off, the film is about a Cuban refugee, with a past of wanting to escape communism grasp and find happiness. Simple? Yes. But the layers of De Palma's directing genius, and the great story written by Oliver Stone (yes I know, he actually wrote a real good one here) play into all of it. The characters are all looking for an escape, as escape is a natural element dealt with in the film by all. Each character has something to offer, that makes them likable by everyone who could appreciate this film. They are entwined in a world of mystique and money, but all that has a price, as they all learn. Each character thinks they are getting better chances in life, when in true dramatic irony, they are actually getting worse. 'Tragedy' would be a better word to describe this movie. All those who praise the film for it's drug usage, it's violence, it's dialog, totally missed the point. There is nothing really positive about the film besides the characters positive expectations of themselves. And that is why the film works so well. The devastation through out the film serves to deliver the message of the film, not to look cool or attract viewers. Brian De Palma doesn't make movies for cult gangsters, or brainless action fans.<br /><br />Next on, the film is an adult drama. It is not a 'gangster film'. It has it's share of action, but the action is plotted very carefully, so it has a point. It's not like "Aliens"- an example of a big dumb action film, and most audiences perceive this film as a big dumb action gangster film about doing drugs and shooting people. Ridiculous. Hogwash. If this film is about that, then it is about how bad it is. Not a promotion of it. <br /><br />This being said, the film is indeed a great film. It has great cinematography that pulls you into the story. It has a very dramatic score (in true Giorgio Moroder style), which simply could give you chills, or bring you to tears. The film is rather lengthy, but it is a story, and each moment counts. The acting is terrific. Al Pacino - enough said. He can do any role that he puts his mind to, and this was no exception. Pretty boy Steven Bauer, as Manny. I didn't think much of him in other films he did, but he actually makes you like him when he goes under maestro De Palma's direction. Michelle Pfeiffer is a true gem as Elvira. Popping' fresh off the heels of a sort of embarrassment in "Grease 2" she got her ticket to ride performing a no holds barred performance of a beauty that is more than meets the eye. But the three true diamonds in this rough are Mary Elizabeth Mastrontonio as Tony's sister Gina, who when she smiles, or cries, we see her soul and her fresh way of living, and watch it deteriorate; Paul Shenar as Alejandro Sosa, a drug lord, who runs deeper than a river, and Shenar portrays him as so; and Miriam Colom as Tony and Gina's torn mother. These three dig the film as deep as it can go. <br /><br />This reviewer learned one main thing when watching "Scarface" for the first time. Always go into a film unsuspecting. All the hype and talk of this film cannot possibly prepare you for what you really see. Only knowing De Palma (like I do) can give you even a glimpse of what this film holds. So ignore the rap crap, ignore the mindless violence supporters, and fix yourself a glass of Bailey's on the rocks, and indulge yourself in an emotional viewing of a great film, the real "Scarface."