Gene Kelly kwam met een paar werkelijk fantastische ideeën voor musicals toen hij nog bij MGM werkte. Hij staat nu aan de top van zijn creatieve vermogens als hij samenwerkt met de musicalafdeling van Arthur Freed. Als je naar _An American In Paris_ kijkt, is het moeilijk te geloven dat de spelers nooit het achterste gedeelte van MGM hebben verlaten.<br />De magie van _An American In Paris_ is te danken aan de creatieve montage onder leiding van Vincent Minnelli en de decors die MGM ontwierp, vermengd met wat achtergrondopnamen. Het idee voor de film kwam van Kelly, die gewoon een film wilde maken met een lange balletsectie, waarin George Gershwins sonore gedicht _An American in Paris_ een rol speelt. Het klonk goed in de oren van Arthur Freed, die Ira Gershwin benaderde, die zei dat hij het best vond, zolang ze maar ander Gershwin-materiaal gebruikten.<br />Gershwin kreeg het soort deal voor Gershwin-muziek dat Irving Berlin normaal gesproken kreeg. In _An American in Paris_ is geen enkele noot van niet-Gershwin-muziek te horen. Luister naar een paar van de achtergrondmuziek en je hoort dingen als _Embraceable You_ en _But Not For Me_, die geen echte muzieknummers zijn.<br />Een andere jongen die behoorlijk goed was in het schrijven van teksten, Alan Jay Lerner, schreef het verhaal dat, toegegeven, erg mager is. Het gaat over een ex-militair, gespeeld door Gene Kelly, die na de Tweede Wereldoorlog nooit meer uit Frankrijk is weggeweest, alleen maar een appartement op de linkeroever van de Seine heeft gehuurd en een hongerlijdend kunstenaar is geworden. Hij woont samen met de excentrieke componist Oscar Levant en dat klinkt als een overbodige toevoeging.<br />Twee vrouwen zijn in hem geïnteresseerd. Ook een geëmigreerde Amerikaan, gespeeld door Nina Foch, die hem als schilder wil sponsoren als hij haar in andere zaken van dienst wil zijn. Maar Kelly valt voor een winkelmeisje, gespeeld door Leslie Caron in haar filmdebuut. Caron heeft ook belangstelling voor de musicalster Georges Guetary.<br />Natuurlijk is de plot alleen maar een excuus om te zingen en te dansen op de muziek van George Gershwin. Een Amerikaan in Parijs is toevallig de eerste film die ik ooit heb gezien als een vliegfilm tijdens de eerste vliegreis die ik ooit heb gemaakt. Ik herinner me nog dat ik van Phoenix Arizona naar Kennedy Airport vloog en Gene Kelly I've Got Rhythm zag doen. Mijn favoriete nummer in de film is echter Tra-La-La, dat Kelly zingt en door het hele appartement danst met Oscar Levant op de piano. Op een gegeven moment danst Kelly boven op de kleine vleugel. In een boek over Arthur Freed las ik een citaat waarin hij zei dat de balletscène in _American in Paris_ moest worden gedaan met de achtergrond van de Franse impressionisten, omdat hij dacht dat het publiek dan eerder naar een realistische setting op straat of achter het huis zou kijken dan naar een realistische omgeving. Zo ging het dus. Kelly had lange balletscènes gedaan in _Words_ en _Music, The Pirate_ en _On the Town_. Maar deze was de beste van allemaal. Dat vind ik nog steeds, en dat geldt ook voor een paar van Gene Kelly's latere films.<br />In een verrassingsaanval op de Oscars werd _An American In Paris_ verkozen tot beste film van 1951, die de favoriet _A Streetcar Named Desire_ versloeg. Ik denk dat de fantasie dat jaar het won van het realisme. Grote budgetten hebben ook in dit soort zaken de overhand.<br /><br />Still An American in Paris is een van de beste filmmusicals die ooit zijn gemaakt, en aangezien de studio's niet langer al dat creatieve talent onder één dak hebben, is het minder waarschijnlijk dat het nog eens wordt herhaald.
Gene Kelly came up with some really grand ideas for musicals while with MGM. Here he's at the top of his creative powers working with the Arthur Freed musical unit. Hard to believe when you watch An American In Paris that the players never left the back lot at MGM. <br /><br />The magic of An American In Paris is due to the creative editing under the direction of Vincent Minnelli and the sets that MGM designed blended with some background establishing shots. The idea of the film originated with Kelly who wanted simply to do a film with a lengthy ballet sequence involving George Gershwin's tone poem An American in Paris. It sounded good to Arthur Freed who approached Ira Gershwin who said fine with him as long as they used other Gershwin material.<br /><br />Gershwin got the kind of deal for Gershwin music that Irving Berlin normally got. Not one note of non-Gershwin music is heard in An American in Paris. Listen to some of the background music and you will hear things like Embraceable You and But Not For Me which are not real musical numbers.<br /><br />Another guy who was a fair hand at writing lyrics, Alan Jay Lerner, wrote the story which admittedly is a thin one. All about an ex-GI played by Gene Kelly who after World War II never left France, just settled into an apartment on the Left Bank and proceeded to become a starving artist. He lives with eccentric composer Oscar Levant and does that ever sound like a redundancy. <br /><br />Two women are interested in him. Another expatriate American played by Nina Foch who wants to sponsor him as a painter if he'll reciprocate in other matters. But Kelly falls for a shop girl played by Leslie Caron in her film debut. Caron also has musical comedy star Georges Guetary interested in here.<br /><br />Of course the plot is just an excuse to sing and dance to the music of George Gershwin. An American in Paris happens to be the first film I ever saw as an in flight movie on the first airplane trip I ever took. I still remember flying back from Phoenix Arizona to Kennedy Airport seeing Gene Kelly doing I've Got Rhythm. My favorite number in the film however is Tra-La-La which Kelly sings and dances all over the apartment with Oscar Levant playing the piano. At one point Kelly dances on top of the baby grand piano.<br /><br />In a book about Arthur Freed, I read a quote where he said in the American in Paris ballet sequence was to be done with the background of the French impressionists which he felt the public would take to rather than a realistic setting on the streets or back lot. So it happened that way. Kelly had done lengthy ballet sequences in Words and Music, The Pirate, and On the Town. But this one topped them all. Still does in my opinion and that includes some of Gene Kelly's later films.<br /><br />In a surprise upset at the Oscars, An American In Paris was chosen best picture for 1951, beating out the heavily favored A Streetcar Named Desire. I guess fantasy trumped realism that year. Big budgets also have an upper hand in these things as well.<br /><br />Still An American in Paris is one of the best movie musicals ever done and since the studios no longer have all that creative talent under one roof, something less likely to be repeated.