Ik had een persoonlijke belangstelling voor die film. Toen ik zeventien was en net van de middelbare school af, kreeg ik een baan bij 20th Century Fox als lid van de vakbond voor de arbeiders en de arbeiders van het vliegdekschip de Hod. Aan het eind van mijn eerste dag (het vegen van het dek van een vliegdekschip) kreeg ik te horen dat ik de volgende ochtend een koffer moest meenemen met genoeg kleren en zo voor een of twee weken. Toen ik de volgende ochtend aankwam, stond er een bus te wachten en met een stuk of twintig man gingen we naar het zuiden, naar San Diego. Vlak daarvoor stopten we bij een legerbasis die Camp Callan of Camp Hahn heette. Eenmaal ingekwartierd gingen we een paar kilometer naar het noorden, naar Camp Pendleton, de grote marinebasis. Daar, op het strand, begonnen we aan de bouw van wat een Japanse eilandbasis in de Stille Oceaan moest worden. Het kostte ons ongeveer een week of tien dagen om de installatie af te maken, met inbegrip van een watertank, loopgraven, loopgraven met zandzakken en een onderkomen. Dat alles tegen een zeer hoog loon, soms 'gouden tijd', wat drie keer ons normale uurloon was. Ons eten bestond ook uit eersteklas gerookte riblappen bij de lunch enz. <0xE2><0x80><0x93> wat verbazingwekkend was, want het was oorlog en het was heel moeilijk om thuis goed vlees te krijgen. Toen de klus eenmaal geklaard was, wachtte ik gretig tot de film uit zou komen, wat ongeveer acht of tien maanden later was. Vervolgens wachtte ik gretig tot de film twee uur had geduurd voordat mijn werk eindelijk op het scherm kwam. Daarna duurde het niet meer dan drie of vier minuten (misschien minder) voordat de helden van de film de basis bombardeerden en aan flarden schoten. Een beetje teleurstellend, maar toch leuk.<br />Ondanks de teleurstelling genoot ik van de film en ik heb hem sindsdien niet meer gezien. Later hoorde ik dat deze film door de regering was gefinancierd en dat Fox op kostenbasis werd betaald, wat misschien verklaart waarom we daar zo extravagant betaald werden en zo'n luxe levensstijl hadden.
I had a personal interest in this movie. When I was 17 and just out of high school I got a job at 20th Century Fox as a member of the Laborers and Hod Carriers Union. At the end of my first day (sweeping the deck of an aircraft carrier) I was told to bring a suitcase the next morning with enough clothes etc. for one or two weeks. When I arrived the next morning a bus was waiting and about 20 of us headed south toward San Diego. Just short of there we stopped at an army base called either Camp Callan or Camp Hahn. Once we were bunked in we went north a few miles into Camp Pendleton, the big Marine base. There, on the beach, we started building what was supposed to be a Japanese Pacific island base. It took us about a week or ten days to complete the installation, which included a water tank, gun entrenchments, sand-bagged trenches and living quarters. All this was at very high pay, sometimes 'golden time', which was triple our regular hourly wage. Our food was also first rate = prime rib at lunch, etc. - which was amazing because it was wartime and very hard to get good meat at home.<br /><br />Once the job was finished I waited eagerly for the movie to come out, which was about eight or ten months later. Then I waited eagerly through two hours of the movie before my handiwork finally came on screen. Then it was no more than three or four minutes (maybe less) of the movie's heroes dive bombing the base and blowing it to smithereens. A bit disappointing, but still fun. <br /><br />In spite of the disappointment I enjoyed the movie and have not seen it since. I learned later that this movie was underwritten by the government and Fox was paid on a cost plus basis, which maybe accounts for our extravagant pay and lifestyle down there. Bob Weverka