Deze goed bedachte en zorgvuldig onderzochte documentaire schetst de ontstellende situatie van de Chagos-eilanders, die, zoals blijkt, tussen 1969 en 1971 en masse uit hun vaderland werden gedeporteerd door toedoen van de Britse en Amerikaanse regering. De Engels-Amerikaanse beleidsmakers kozen ervoor zo te handelen in het besef dat de eilanden strategisch van vitaal belang zouden zijn voor het beheersen van de Indische Oceaan door middel van projectie van lucht- en zeemacht. In een tijd tijdens de Koude Oorlog, toen de meeste pas onafhankelijk geworden postkoloniale staten zich verwijderden van de westerse baan, schenen de Britse en Amerikaanse functionarissen nogal het gevoel te hebben dat het niet verstandig was de eilandbewoners te laten beslissen over het lot van de eilanden. In plaats daarvan kozen ze ervoor om de inheemse bevolking met geweld te verwijderen. De film laat zien dat er geen voorzieningen werden getroffen voor de eilandbewoners op het moment van hun uitzetting en dat de ontheemde Chagossianen vanaf de kade in Mauritius, waar ze werden achtergelaten, in dertig jaar van ontbering terechtkwamen. Onder deze nieuwe omstandigheden, geplaagd door heimwee, leden ze aan een aanzienlijk versnelde doodsoorzaak.<br />Maar na meer dan dertig jaar, in de afgelopen maanden (en jaren) na de publicatie van vele uiterst vernietigende kranten uit Groot-Brittannië, is de situatie veranderd. Het Public Record Office (waarvan men vermoedt dat er een vergissing in het spel is geweest en dat deze papieren nooit openbaar gemaakt zouden zijn) heeft als gevolg van juridische beroepen van de Chagosiaanse gemeenschap in ballingschap vastgesteld dat de Britse rechtbanken consequent ten gunste van de eilandbewoners en ten gunste van de Britse Staat hebben beslist. Als zodanig kunnen de verbazingwekkende en verontrustende conclusies die in de film zijn getrokken alleen maar redelijkerwijs als bewezen worden beschouwd. Niettemin hebben de regeringen van Groot-Brittannië en de Verenigde Staten tot dusverre geen toezegging gedaan de eilanden terug te geven aan de rechtmatige bewoners, zoals de rechtbanken die definitief hebben vastgesteld. Dit is een film die voor iedereen zeer de moeite waard is, maar voor Britten en Amerikanen is het een belangrijke. Te zwijgen in het aangezicht van deze feiten is medeplichtig zijn aan een door en door afschuwelijke misdaad.
This well conceived and carefully researched documentary outlines the appalling case of the Chagos Islanders, who, it shows, between 1969 and 1971, were forcibly deported en masse from their homeland through the collusion of the British and American governments. Anglo-American policy makers chose to so act due to their perception that the islands would be strategically vital bases for controlling the Indian Ocean through the projection of aerial and naval power. At a time during the Cold War when most newly independent post-colonial states were moving away from the Western orbit, it seems British and American officials rather felt that allowing the islanders to decide the fate of the islands was not a viable option. Instead they chose to effect the wholesale forcible removal of the native population. The film shows that no provision was made for the islanders at the point of their ejection, and that from the dockside in Mauritius where they were left, the displaced Chagossian community fell into three decades of privation, and in these new circumstances, beset by homesickness, they suffered substantially accelerated rates of death.<br /><br />Following the passage of more than three decades, however, in recent months (and years), following the release of many utterly damning papers from Britain's Public Record Office (one rather suspects that there was some mistake, and these papers were not supposed to have ever been made public), resultant legal appeals by the Chagossian community in exile have seen British courts consistently find in favour of the islanders and against the British State. As such, the astonishing and troubling conclusions drawn out in the film can only reasonably be seen as proved. Nevertheless, the governments of Great Britain and the United States have thus far made no commitment to return the islands to what the courts have definitively concluded are the rightful inhabitants. This is a very worthwhile film for anyone to see, but it is an important one for Britons and Americans to watch. To be silent in the face of these facts is to be complicit in a thoroughly ugly crime.