En dan, eindelijk, valt de oude, oude Michael Corleone om en schreeuwt: 'Hup, hup!' Wie heeft deze laatste aflevering van de Godfather-saga eigenlijk geschreven? Waarschijnlijk dezelfde mensen die _As the World Turns_ hebben geschreven. Deze film verdient de titel 'Godfather' helemaal niet. Laten we deze film 'The Cosas of Our Nostras' of 'All My Capo's' noemen. Als iemand die in mijn zakenleven een aantal maffiabazen heeft ontmoet, kan ik zonder uitzondering zeggen dat ik nog nooit een maffioso heb ontmoet die zo met zichzelf in conflict is en zo contemplatief is als Michael Corleone. Laten we eerlijk zijn, deze kerels zitten alleen maar bij de maffia omdat ze inhalig zijn, meer niet. In deze film besteedt Don Corleone veel tijd aan het overdenken van zijn daden in het verleden en zijn sombere toekomst, misschien zelfs het Hiernamaals, waarna hij opmerkelijk snel herstelt om een of andere fantastische zakendeal te sluiten of de dood van deze of gene te bevelen, als de grote acteur die hij diep in zijn hart is. Dan is er nog zijn mislukte huwelijk. Na de breuk in G2 mogen we hopen dat Michael en Kay als man en vrouw zullen herenigd worden, maar hier lijken ze gewoon heel goede, platonische vrienden te worden die kunnen lachen & huilen & intieme gedachten over hun leven kunnen delen. Het is alsof de scenarioschrijvers proberen van Michael een vrouw te maken. '... bizar gedrag van twee mensen die 9 jaar lang de passie van het huwelijksbed hebben gedeeld. Hier en daar is er een foutje ingevoegd, of misschien is het een zonde van de auteur. De arme, klassieke schoonheid Sophia Coppola wordt opgezadeld met een hopeloze rol, met te veel korte zinnen in de film die niet passen bij wat een jonge vrouw zou zeggen in terloopse gesprekken <0xE2><0x80><0x93> ze kreeg 'opmerkingen' in plaats van 'zinnen' om uit te drukken. Haar 'hartstochtelijke' liefdesscène met Andy Garcia ziet eruit als iets uit een slechte tienerseksfilm terwijl ze elkaar met open mond kussen en elkaar als marionetten op de afdruipplaat van de keuken betasten... afwasseks werd fantastisch uitgevoerd door Glenn Close en Michael Douglas, maar hier is het gewoon lachwekkend. Vinnie Mancini, die ook een moeilijke & ondankbare rol heeft gekregen. Ik neem aan dat er van hem wordt verwacht dat hij de nieuwe, nieuwe Don Corleone wordt, maar hij heeft de baan bijna op een presenteerblaadje gekregen en hoeft weinig te doen om zijn positie te versterken, in tegenstelling tot Michaels simultane aanslagen op alle 5 Families in G1. Dit afdanken mag dan een authentieke manier zijn om de macht over te dragen in een maffiafamilie, maar waarom wordt er zoveel waarde gehecht aan deze saaie routine? Don Vincent kan op een dag het respect van zijn medegangsters verdienen, maar er zitten maar weinig onthullingen in het script die ons een portret van deze jongeman geven, helaas. Ten derde kreeg George Hamilton een ondankbare taak toebedeeld, namelijk het overnemen van zijn rol als familieadvocaat nadat Robt Duvall naar verluidt een derde rol als Tom Hagen had afgeslagen. George was zo verstandig zijn rol te bagatelliseren, zodat de acteur er geen schade van ondervond. De ontwikkeling van het personage van Connie Corleone is interessant, maar het gaat te ver als ze moordzaken in eigen hand neemt (ze zou heel goed met de Fredo's naar bed kunnen gaan, als dit de echte wereld was). Maar het is niet allemaal slecht. De moordscène in het penthouse van het hotel is leuk! En...' De plot van de corrupte hiërarchie van de Katholieke Kerk is heel interessant, omdat die gebaseerd is op een aantal financiële malversaties bij de Banco Vaticani in de jaren tachtig, maar het gaat te ver, ook weer vanwege de te spectaculaire sterfscènes, enz. De scènes in de Grand Opera zijn heel dramatisch en goed gefotografeerd. Maar de sterfscène van Maria tegen het eind is een onevenwichtige poging tot emotionele manipulatie, op zijn best. Alle scenarioschrijvers moeten leren dat we niet...' Je hebt altijd steeds meer dood nodig om een maffiafilm tot een goed einde te brengen. Je hebt medelijden met Kay omdat haar dochter dood is, ze speelt haar verdriet heel goed, maar Michaels reactie is hautain, hautain, hautain. Dan sterft Michael ergens in de eenentwintigste eeuw, op Sicilië, alleen op een groot landgoed, aan een hartkwaal... geen kleinzoon om mee te spelen voor hij sterft, geen vrouw om om hem te rouwen. Wat er in het laatste deel van de film had moeten gebeuren, is dat Michael wordt opgespoord door iemand als Rudy Guilliani, voor de rechter wordt gesleept, zijn hele smerige familie.' Michael werd veroordeeld op grond van RICO-statuten en voor de rest van zijn leven naar de federale gevangenis gestuurd... en daarna kon hij dood neervallen door een hartstilstand terwijl hij in LEAVENWORTH een vloer aan het dweilen was. Zo maakten maffiabonzen aan het eind van de jaren tachtig en het begin van de jaren negentig een eind aan hun carrière, en ze kregen een veel betere behandeling dan ze verdienden.
And, finally, old, old Michael Corleone falls over and goes 'THUMP!' Who REALLY did the writing for this last installment of the Godfather saga? Probably the same staff who does "As the World Turns." This flick doesn't deserve the title "Godfather" at all. Let's call this one "The Cosas of Our Nostras" or "All My Capos". As someone who's encountered a number of Mafia people in my business life, I can say without exception, that I've never met any mobster as inwardly-conflicted and contemplative as Michael Corleone. Let's face it, these guys are in the Mafia solely because they're greedy, nothing more. In this film, Don Corleone spends lots of time pondering his past deeds and his bleak future, perhaps even the Afterlife, then recovers remarkably fast in order to pull off some fantastic business deal or order the death of this one or that one like the big time operator he is, deep down. Then, there's his failed marriage. After the break-up scenes in G2, we may hope that Michael & Kay will reunite as man and wife, but here they seem to just become very good, platonic friends who can laugh & cry & share intimate thoughts about their lives. It's as if the screenwriters try to make Michael into a woman. It's bizarre behavior for two people who shared the passion of the marriage bed for 9 years. There's some miscasting here and there, or perhaps they're sins of authorship. Poor, old-country-beautiful Sophia Coppola is saddled with a hopeless role, with too many short lines in the film that don't fit what a young woman would say in casual conversations - was given "remarks" rather than "lines" to emote. Her 'passionate' lovemaking scene with Andy Garcia looks like something from a bad teen sex comedy as they chew their open-mouthed kisses and fondle each others backsides on the kitchen drainboard like marionettes...scullery sex was brought off wonderfully by Glenn Close and Michael Douglas, but it's just laughable here. Then, there's Andy's character, Vinnie Mancini, who's also given a difficult & thankless role to play. He's expected, I guess, to be the new, new Don Corleone, but he's almost handed the job on a silver platter and has to do little to strengthen his position, unlike Michael's simultaneous hits on all 5 Families in G1. This hand-me-down process may be an authentic way of transferring power in a Mafia Family, but why is so much made of this boring routine? Certainly, Don Vincent may earn the respect of his fellow gangsters someday, but there's little character revelations in the script to give us a portrait of this young man, sadly. Puzo did such a fine job of quickly & concisely developing Michael's character in G1. But, G3 has no economy in it's story-telling and we suffer through drawn out expositories until we just want to take a snooze. Thirdly, George Hamilton was also handed a thankless task, in taking over as family lawyer after Robt Duvall reportedly turned down a 3rd installment as Tom Hagen. George wisely underplayed his role, so it came off without damage to the actor. The development of Connie Corleone's character is interesting, but it goes too far when she takes murderous matters into her own hands (she could well end up sleeping with the Fredos, if this were the real world). But, it's not all bad. The assassination scene in the hotel penthouse is nifty! Also, "they keep pulling me back in" or words to that effect is a great line. And, we recover some old-country feel as we get to go back to Sicily, even if it's all done in 1989 and they've got modern cars & haircuts. The plot lines involving the corrupt hierarchy of the Catholic Church are pretty interesting, since it's based on some actual financial shenanigans at Banco Vaticani in the 1980's, but it's brought too far, again, with the too-spectacular death scenes, etc. The Grand Opera scenes are very dramatic and well photographed. But, the death scene of Mary toward the end is an unbalanced attempt of emotional-manipulation, at best. All screenwriters need to learn that we don't always need more and more death in order to bring a mafia movie to a successful conclusion. You feel sorry for Kay that her daughter is dead, she plays her grief so well, but Michael's reaction is hammy, hammy, hammy. Then, Michael dies sometime in the 21st Century, in Sicily, alone on a grand estate, of heart-failure...no grandson to play with before his demise, no wife to grieve for him. What SHOULD have happened in the last 1/2 of this movie is Michael being tracked down by someone like Rudy Guilliani, put on trial, all his dirty family's sleazy little enterprises and bloodthirsty indulgences brought into the light of day, Michael then convicted under RICO statutes and sent to Federal Prison for life...then he can keel over dead from heart-failure while mopping a floor IN LEAVENWORTH. That's how mafia dons were ending their careers in the late 80's and early 90's and they got much better treatment than what they deserved.