Ik heb het korte verhaal van Norman Maclean gelezen, en de film deed het werk van Norman Maclean eer aan. Mijn man heeft de neiging het af en toe te herlezen, en ik heb het zelf ook gelezen, en scènes uit de film komen steeds weer bij me op. We hebben video's van veel Redford-films en we hebben 'A River runs through it' vele malen gezien. Redford maakt deel uit van de 'famdamily', want hij is altijd in de buurt. We worden nooit moe van Redfords kijk op de geschriften van Norman Maclean en de schoonheid van Montana. Het script doet me erg denken aan mijn eigen opvoeding, aangezien mijn vader dezelfde roeping had als de vader van meneer Maclean. Volgens 'A River Runs Through It', 'Methodisten zijn baptisten die kunnen lezen' Een zin die overigens niet in het korte verhaal voorkomt, maar ik vind het een grappige zin! Mijn man en ik zijn belezen baptisten!<br />Ik heb een filmcriticus horen zeggen dat het tempo van deze film te langzaam is. Daar ben ik het niet mee eens. Als je op zoek bent naar innerlijke vrede, is dit het soort film dat je de schoonheid van de natuur laat bezien in het drie-vierde ritme van de metronoom. De fotografie is voortreffelijk! Het acteerwerk is geweldig. Ik hou van de scène waarin Norman en Paul als jongens met elkaar praten en zich afvragen of je een vlieger of een bokser zou kunnen zijn! En als volwassene is de door Brad Pitt gespeelde Paul de 'perfecte vent'. De scène waarin Paul weigert havermout te eten en het hele gezin een eeuwigheid moet wachten om te bidden! Uiteindelijk knielen ze na uren allemaal rond de tafel om te zeggen: 'Grace!' en vertrekken ze allemaal. Maar de havermout bleef op het bord! Die scène waarin de twee tortelduifjes met hun tatoeages op hun achterste zitten! Dat is grappig! De verbranding! De rit terug naar huis waar Jessie Burns (Emily Lloyd) besluit via de trein te gaan! Prachtige dialoog als Norman Jessie ten huwelijk vraagt omdat hij wil dat ze met hem meegaat naar Chicago!<br />Redford zelf doet het voortreffelijk als verteller. Ik kon mezelf er niet van weerhouden Brad te vergelijken met de jonge Redford (Blootsvoets in het park). De genomineerde regisseur, Producer, Acteur, is een idealist die het verdient om geprezen te worden voor zijn vooruitgang, niet alleen in de bioscoop in de Verenigde Staten, maar over de hele wereld. Ik ben blij dat ik in negentienhonderd woon omdat ik het begin heb gezien van de zwart-wittelevisie, de films en alle technologie en special effects, om thuis video's te kunnen kijken en om in dezelfde eeuw als Redford te wonen omdat ik de kans heb gehad zijn werk te zien. Redford heeft geen special effects nodig om ons in dit meesterwerk de schoonheid van Montana te laten zien. Voor mij betekent de rivier die lijn die leven scheidt van dood, herinneringen en werkelijkheid. Redford toont de handen van de Schepper zo schitterend en er stroomt een rivier doorheen.
I have read the short story by Norman Maclean, and the movie did justice to Norman Maclean's writing. My husband tends to reread it occasionally, and I myself have read it over and scenes of the movie keeps coming to mind. We have videos of many of Redford s movies and we have watched "A River runs through it" many times. Redford is part of the "famdamily" as he is always around. We never get tired of Redford's perception of Norman Maclean writings, and the beauty of Montana. The script reminds me very much of my own upbringing as my father had the same calling as Mr. Maclean's father. According to "A River Runs Through It," "Methodists are Baptists who can read," a line which by the way is not in the short story, but I think that is a funny line! My husband and I are well-read Baptists!<br /><br />I have heard a movie critic state that the pace of this movie is too slow. I disagree. As one search for inner peace, this is the type of movie that will make you contemplate the beauty of nature in three/four rhythm of the metronome. The photography is outstanding! The acting is great. I love the scene where Norman and Paul as boys talked and wondered whether one could be a fly fisher or a boxer! Then as adult Paul played by Brad Pitt (Se7ven) is the "perfect guy" who needs help with his alcoholism but will not accept it. The same applies to Neal Burns, who uses worms as bait, he also needed help but would not accept the fact that he needed help. The scene where Paul refuses to eat oatmeal and the entire family has to wait an eternity to say grace! Finally after hours, they all kneel around the table to say: "Grace!" and they all leave. But the oatmeal stayed on the plate! That scene where the two love birds and their tattoos on their posteriors! That is funny! The sunburn! The drive back home where Jessie Burns (Emily Lloyd) decides to go via the train line! Beautiful dialogue when Norman proposes to Jessie because he wants her to come to Chicago with him!<br /><br />Redford himself does a superb job as a narrator. I could not stop myself from comparing Brad to the young Redford (Barefoot in the Park). The nominated Director, Producer, Actor, is a visionary who deserves to be praised for his advancement not only in the cinema in the US but around the world. I am glad to live in nineteen hundred because I have seen the beginning of the black and white television, the movies and all the technology and special effects, to be able to watch videos at home and to live in the same century as Redford because I have had the chance to see his works. Redford needs no special effects to show us the beauty of Montana in this masterpiece. The river to me means that line that separates life from death, memories and realities. Redford shows the hands of the Creator so magnificently and a river runs through it.