Voor mij waarschijnlijk de beste film van het jaar. Deze kleine Franse film draait om secretaresse Carla (Emmanuelle Devos) die haar dagen doorbrengt met het werk van andere mannen, zonder krediet, en die de bron is van hun minachting en hun gesprekken tijdens de lunch, die maar al te duidelijk voor haar zijn omdat ze gedeeltelijk doof is. Er wordt een verandering in gang gezet als ze de pas voorwaardelijk vrijgelaten oplichter Paul (Vincent Cassel) als haar assistent in dienst neemt. De relatie die zich tussen hen ontwikkelt is het middelpunt van de film. Wederzijdse afhankelijkheid, om heel verschillende redenen, bindt hen. Carla voelt zich aangetrokken tot Paul en tot het feit dat hij haar, naar het haar toeschijnt, voor de eerste keer het gevoel geeft dat ze aantrekkelijk is. Paul doet niets om haar gevoelens te verdrijven, want hij heeft haar hulp nodig. Hij is een plaatselijke gangster geld schuldig en bedenkt een plan om hem te bestelen, waarbij Carla's vaardigheid in liplezen van pas zal komen. Ik denk dat het belangrijkste wat de film boven een doorsnee thriller/drama uittilt de verbazingwekkende chemie tussen de twee sterren is. In de hele film kun je, wat voor andere personages er ook op het scherm zijn, die verbazingwekkende band tussen Carla en Paul voelen. Ik kan me niet herinneren dat ik ooit getuige ben geweest van zo'n seksuele chemie tussen twee acteurs. Emmanuell Devos geeft een briljante voorstelling (ze heeft de Franse prijs voor beste actrice gewonnen). Je hebt nooit het gevoel dat je naar een acteerprestatie kijkt, dit is echt Carla. De kameleon, net als Vincent Cassel, is ook geweldig. Hij maakt een ietwat onaantrekkelijk personage dat zowel aantrekkelijk als aantrekkelijk is. Ik hield van deze film vanwege deze twee mensen, en beide keren dat ik hem had gezien, wilde ik terug naar de bioscoop en weer helemaal opnieuw met hen in contact komen.
Probably the best film of the year for me. This small French film centers on put upon office secretary Carla (Emmanuelle Devos) who spends her days doing other men's jobs, uncredited, and being the source of their scorn and lunchtime conversation which is all too clear to her as, being partially deaf, she reads lips. A change is set in motion when she hires newly paroled con Paul (Vincent Cassel) as her assistant. The relationship which develops between them is the centre of the film. Mutual dependency, for vastly different reasons, bonds them. Carla becomes attracted to Paul and to the fact that he makes her feel attractive for,what seems like,the first time. Paul does nothing to dispel her feelings because he needs her help. He owes money to a local gangster and forms a plan to steal from him which will involve Carlas' skill of reading lips. I think the main thing that pushes the film way above an average suspense/drama is the amazing chemistry between the two stars. Throughout the whole film, no matter what other characters are on screen, you can feel this amazing bond between Carla and Paul. I cannot remember when I have witnessed such sexual chemistry between two actors. Emmanuell Devos gives a brilliant performance (she won the French Cesar for best actress). You never feel like you are watching a piece of acting, this really is Carla. The chameleon like Vincent Cassel is also wonderful. He makes a somewhat unappealing character both appealing and attractive. I loved this film because of these two people, and both times when I had finished watching it I wanted to go back into the cinema and become involved with them all over again.