Wat een briljante film. Ik moet toegeven dat het onderwerp heel ambitieus is. Met iets meer dan tweeënhalf uur is het ook een heel lange film. Maar geen van deze aanwijzingen zijn op enigerlei wijze een tekortkoming. Cry Freedom is, ondanks de kleine tekortkomingen die het misschien heeft, een krachtige, ontroerende en meeslepende film over het verhaal van de zwarte activist Steve Biko in zijn strijd om Zuid-Afrika te doen ontwaken voor de verschrikkingen van de apartheid. Het is waar dat de eerste helft in emotioneel opzicht sterker is dan de tweede. Mensen hebben ook geklaagd dat de film lijdt aan te veel Woods, niet genoeg Biko. Ik kan me vergissen, maar hoewel het Biko is, is het Biko niet. Het verhaal van Cry Freedom wordt verteld vanuit het perspectief van Woods, dus Woods is een belangrijke figuur in het overbrengen van Biko's verhaal aan de wereld.<br />Cry Freedom ziet er visueel fantastisch uit. Met de spectaculaire filmopnamen en het adembenemende Zuid-Afrikaanse landschap was het een visuele feestmaaltijd. Vooral de openingsscènes waren briljant gefotografeerd. De muziek van George Fenton gaf de meeste scènes een dramatisch gewicht. In de tweede helft was het subtiel, maar in de publieksscènes was het opwindend en dramatisch. Het script was van uitzonderlijke kwaliteit en de scènes in de rechtszaal met Biko waren voldoende om je te laten denken: wauw, dit is echt kwaliteitsspul. De eerste helft met Biko als hoofdthema had voortdurend iets emotioneels, of dat nu de politie was of niet. De tweede helft over Donald Woods heeft minder emotionele lading, maar wordt gecompenseerd door de manier waarop het is gefilmd, gespeeld en geschreven. En er zijn ook delen die echt spannend zijn.<br />De voorstellingen waren uitzonderlijk voor de hele cast, van de minst belangrijke personages tot de twee hoofdrolspelers, en er was geen enkele slechte voorstelling. Ongeacht het accent, maar dat is gemakkelijk te vergeven omdat de voorstellingen je zo aantrekken. Denzel Washington geeft in een van zijn meer ingetogen optredens een werkelijk meeslepende voorstelling als Biko, en Kevin Kline toont dat hij net zo goed kan zijn in toneel als in komedie, want hij gaf een passend subtiele voorstelling die overeenkwam met die van Washington. En de chemie tussen de twee mannen is geloofwaardig en slaat nooit een valse toon aan. Penelope Wilton is beeldschoon als Donalds vrouw Wendy, en ze is sowieso een geweldige actrice. Bij de ondersteunende optredens, en er is misschien enige vooringenomenheid, vielen er twee op. De ene was Timothy West, die geniet van zijn rol als kapitein DeWet. De andere was de immer uitzonderlijke John Thaw in een schitterend ijzingwekkende cameerol als Kruger. De regie van Bethany Cox is geconcentreerd en voortdurend gevoelig, zoals gewoonlijk.<br />Over het geheel genomen is het een prachtige film. Hij is ambitieus en lang, maar blijft fascinerend, krachtig en pijnlijk ontroerend. Een duidelijke winnaar van Lord Richard Attenborough, en heel wat meer lof waard.
What a brilliant film. I will admit it is very ambitious, with the subject matter. At a little over two and a half hours, it is a very long film too. But neither of these pointers are flaws in any way. Cry Freedom, despite the minor flaws it may have, is a powerful, moving and compelling film about the story of the black activist Steve Biko in his struggles to awaken South Africa to the horrors of the apartheid. It is true, that the first half is stronger than the second in terms of emotional impact. People have also complained that the film suffers from too much Woods not enough Biko. I may be wrong, but although it is Biko's story, it is told in the perspective of Woods, so Woods is an important character in conveying Biko's story to the world.<br /><br />Cry Freedom visually looks amazing. With the show-stopping cinematography and the stunning South African scenery it was a visual feast. The opening scenes especially were brilliantly shot. George Fenton's music brought real dramatic weight to most scenes. It was subtle in scenes in the second half, but stirring and dramatic in the crowd scenes. The script was of exceptional quality, the courtroom scenes with Biko were enough to really make you think wow this is real quality stuff. The first half with Biko as the main focus constantly had something to feel emotional about, whether it was the police's attack of the South African citizens or Biko's death. The second half entirely about Donald Woods carries less of an emotional punch, but is compensated by how it is shot, performed and written. And there are parts that are genuinely suspenseful as well. <br /><br />The performances were exceptional from the entire cast, from the most minor character to the two leads, there wasn't a single bad performance. Regardless of the accents that is, but it is forgiven so easily by how much the performances draw you in. Denzel Washington in one of his more understated performances, gives a truly compelling performance as Biko, and Kevin Kline shows that he can be as good at drama as he is at comedy, for he gave a suitably subtle performance to match that of Washington's. And the two men's chemistry is believable and never strikes a false note. Penelope Wilton is lovely as Donald's wife Wendy, and she is a great actress anyway. Out the supporting performances, and there may be some bias, two stood out for me. One was Timothy West, who relishes his role as Captain DeWet. The other was the ever exceptional John Thaw in a brilliantly chilling cameo-role as Kruger. Lord Richard Attenborough's direction is focused and constantly sensitive as usual.<br /><br />Overall, a truly wonderful film. Ambitious and long it is, but never ceases to be compelling, powerful and achingly moving. A definite winner from Lord Richard Attenborough, and worthy of a lot more praise. 10/10 Bethany Cox