Binnen het domein van de SF wekken twee bepaalde thema's telkens weer de belangstelling, werden aanvankelijk onderzocht in de literatuur van een pre-cinema-tijdperk en zijn sindsdien van tijd tot tijd opnieuw onderzocht door zowel filmmakers als schrijvers, met wisselende gradaties van succes. Het eerste thema, dat van het tijdreizen, heeft een onwankelbare fascinatie gewekt bij filmfans, evenals het geschreven woord, het laatst op het scherm met weer een andere versie van de klassieker van H.G. Wells, _The Time Machine_. Het tweede thema, dat er ook in slaagt het publiek in de ban te houden, is dat van de onzichtbaarheid, die de verbeelding prikkelt met schijnbaar eindeloze en ontelbare mogelijkheden. En ook dit thema is weer de basis geworden voor een film die is aangepast aan een andere H.G. Wells klassieke _The Invisible Man_, geregisseerd door Paul Verhoeven, en met Kevin Bacon en Elisabeth Shue in de hoofdrollen.<br /><br />Sebastian Caine (Bacon) en zijn collega's zijn al een tijdje experimenten aan het uitvoeren voor de Amerikaanse overheid, waarbij ze de mogelijkheid en de praktische haalbaarheid van onzichtbaarheid onderzoeken, wat ze eindelijk voor elkaar hebben gekregen bij een aantal primaten waarop ze hun methode hebben uitgeprobeerd. Ze zijn zelfs zover dat ze zeker weten dat ze de onzichtbaarheid kunnen bereiken; hun enige probleem is nu om de proefpersoon terug te brengen naar de oorspronkelijke neurologische staat van zijn. Maar dat is een probleem dat Caine, na veel moeite en te veel uren in het lab, heeft opgelost <0xE2><0x80><0x93> dat denkt hij tenminste. En als de toepassing van zijn theorie op een levend subject succesvol is, besluit hij de resultaten voor te leggen aan de raad van bestuur, in een poging om daarmee de fondsen te behouden die nodig zijn voor de voortzetting van het project.<br />Maar op het laatste moment maakt Caine bezwaar, omdat hij bang is dat hij de controle over het project zal verliezen voordat ze op het volgende niveau kunnen komen: het testen van een menselijk subject. En hij neemt het op zich om dat subject te worden, waarbij hij de hulp van zijn onderzoeksteam veiligstelt door hun te vertellen dat ze daarvoor toestemming hebben gekregen van de raad van bestuur. Maar er gaat iets mis, en Caine zit gevangen in zijn mantel van onzichtbaarheid; en terwijl hij en zijn team worstelen om de oplossing voor zijn enorme dilemma te vinden voordat het te laat is, begint het Caine allemaal te duizelen. En plotseling is zijn angst om het geld en de macht kwijt te raken onbelangrijk geworden, want hij is zich bewust van het ophanden zijnde gevaar dat hij nog veel meer kwijtraakt. Nu bestaat er een reële kans dat hij alles kwijtraakt <0xE2><0x80><0x93> inclusief zichzelf.<br />Verhoeven heeft een in eerste instantie opwindende, zelfs gedurfde film gemaakt; hij zet er flink de pas in en gebruikt de F/X die hij tot zijn beschikking heeft met groot succes, hoewel hij de neiging heeft om de spectaculaire beelden de karakterontwikkeling te laten overschaduwen. Iedereen die bekend is met 'De Onzichtbare Man', of eigenlijk iedereen die het verloop van het verhaal logisch kan volgen, weet al vroeg dat Caine niet voorbestemd is voor gelukkiger tijden. Toch heeft Verhoeven een stijl van verhalen vertellen die beslist de aandacht en de aandacht van zijn publiek zal trekken. Maar hij lijkt vastbesloten om snel naar de climax toe te werken, en ondertussen laat hij alle nuances die zijn film tot nu toe succesvol hebben gemaakt weg en kiest hij voor een slotscène die niets meer is dan een hersenloos bloederig feestmaal dat zijn publiek en alles waar hij eerder in de film voor heeft gewerkt verraadt. In plaats van een intelligente oplossing te zoeken voor Caines probleem, kiest hij voor een laatste scène die niets meer is dan een hersenloos bloederig feestmaal dat zijn publiek en alles waar hij eerder in de film voor heeft gewerkt verraadt. Verhoeven neemt de weg van de minste weerstand, en met enige vindingrijkheid en verbeeldingskracht om de film tot de onvermijdelijke conclusie te brengen, kiest hij de weg van de minste weerstand, en hoewel de film misschien op een puur intuïtief niveau succes heeft, lost elke betekenis die je aan het verhaal zou kunnen ontlenen op als as in de wind, samen met alles wat deze film tot een gedenkwaardige film had kunnen maken. En dat is jammer, want Verhoeven heeft het op een hoger niveau dan veel van wat er in dit genre wordt aangeboden, en hij laat het onnodig zakken naar een veel lager niveau.<br /><0x3E> Kevin Bacon weet een geloofwaardige figuur te creëren, al is het maar aan de oppervlakte, wat Verhoevens doel volmaakt dient. Verhoeven geeft Bacon gewoon niet de tijd om Caine tot op zekere hoogte te ontwikkelen; het personage is voornamelijk een omhulsel waar Verhoeven zijn verhaal omheen kan bouwen, en tegen die tijd werkt het. De film zou echter beter zijn geweest als Verhoeven en Bacon wat nauwer hadden samengewerkt om in elk geval een band op te bouwen tussen Caine en het publiek, waardoor er wat emotionele betrokkenheid bij de kijkers zou zijn ontstaan, iets wat hen wat meer zou hebben aangetrokken in plaats van hen als het ware bij de poort te laten staan, als toeschouwers van een met F/X geladen extravaganza. <br />Elisabeth Shue gedraagt zich goed in de rol van Linda McKay, Caines bereidwillige medeplichtige in het noodlottige experiment, maar het is in feite een ondankbare rol die weinig uitdaging biedt, vooral voor een acteur van Shues kaliber. Hetzelfde kan gezegd worden van Kim Dickens (zo schitterend in de film _Things Behind the Sun_ uit 2001). Haar personage, Sarah Kennedy, doet weinig meer dan de actie en F/X steunen. Beide acteurs zijn tot veel meer in staat en verdienen beter dan wat ze hier krijgen.<br />De bijrollen zijn Josh Brolin (Matthew), Greg Grunberg (Carter), Joey Slotnick (Frank), Mary Randle (Janice) en William Devane (Dr. Tot op zekere hoogte amusant, en zelfs succesvol op een bepaald (laag) niveau, _Ne Hollow Man_ is zo'n film die je laat nadenken over hoe het had kunnen zijn. Net als een jaarlijkse vuurwerkshow geeft hij je een paar momenten van opwinding, maar na een tijdje gaat hij op in alle andere films die je hebt gezien, zonder dat er iets bijzonders aan is. En dat is jammer, want gezien het talent en de vaardigheden van de betrokkenen had het zoveel meer kunnen zijn. Ik geef deze film een 4,5.<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />
Within the realm of Science Fiction, two particular themes consistently elicit interest, were initially explored in the literature of a pre-cinematic era, and have since been periodically revisited by filmmakers and writers alike, with varying degrees of success. The first theme, that of time travel, has held an unwavering fascination for fans of film, as well as the written word, most recently on the screen with yet another version of the H.G. Wells classic, `The Time Machine.' The second theme, which also manages to hold audiences in thrall, is that of invisibility, which sparks the imagination with it's seemingly endless and myriad possibilities. And this theme, too, has again become the basis for a film adapted from another H.G. Wells classic, `The Invisible Man,' the realization of which, here, is `Hollow Man,' directed by Paul Verhoeven, and starring Kevin Bacon and Elisabeth Shue.<br /><br />Sebastian Caine (Bacon) and his colleagues have for some time been conducting experiments for the U.S. Government, exploring the possibility and practicality of invisibility, which they have, at last, achieved in a number of the primates upon which they have tested their method. They have, in fact, progressed to the point that effecting the invisibility is assured; their only problem now is bringing the subject back to the original `visual' state of being. It's a problem, however, that Caine, after diligent effort and too many hours in the lab, has solved-- or so he thinks. And when the application of his theory on a live subject is successful, he decides to present the results to the board of directors, in an effort to thereby maintain the funding necessary for the continuation of the project.<br /><br />At the last minute, though, Caine demurs, fearing that control of the project will be wrested from him before they can proceed to the next level-- the testing of a human subject. And he takes it upon himself to become that subject, securing the assistance of his research team by telling them that they've been given approval by the board to do so. But something goes wrong, and Caine becomes trapped in his cloak of invisibility; and as he and his team struggle to find the solution to his considerable dilemma before it's too late, it all begins to take a toll on Caine's mind. And suddenly, his fear of losing funding and control becomes inconsequential, as he finds himself facing the imminent danger of losing much more than that. Now there's a very real chance that he may lose everything-- Including himself.<br /><br />Verhoeven has crafted what is initially an exciting, even thought provoking film; he establishes a good pace and uses the F/X at his disposal to great effect, though he does tend to allow the striking visuals to overwhelm the character development. Anyone familiar with `The Invisible Man,' or actually anyone who can logically follow the progression of the story, will know early on that Caine is not destined for happier times. Still, Verhoeven has a style of storytelling that is definitely going to capture the attention and engage his audience. But he seems bent on rushing toward the climax, and along the way he abandons any and all of the nuance that has made his film thus far successful, opting to enter into a final sequence that is nothing more than a mindless blood-and-gore fest that betrays his audience and everything he's worked for earlier in the film. Rather than seeking an intelligent resolution to Caine's suffering, and using some inventiveness and imagination to take the film to it's inevitable conclusion, Verhoeven takes the low road, and though it may succeed on a purely visceral level, any meaning one could derive from the story dissolves like so many ashes in the wind, along with anything that would have made this a memorable film. And it's a shame, because Verhoeven has it at a higher level than much of what is offered in this genre, and he allows it to sink unnecessarily to one much lower.<br /><br />Kevin Bacon does a good job of creating a character that is believable, if only on the surface, which seemingly serves Verhoeven's purposes perfectly. There's little depth to Bacon's portrayal, but it has more to do with his director's agenda than his own acting abilities. Verhoeven simply does not allow Bacon the time to develop Caine to any extent; the character is mainly a vessel around which Verhoeven can build his story, and toward that end, it works. The film would have been better served, however, had Verhoeven and Bacon collaborated more closely on at least developing a bond between Caine and the audience that would have prompted some emotional involvement on the viewers part, something that would have drawn them in a bit, rather than leaving them at the gate, as it were, as mere observers of an F/X laden extravaganza.<br /><br />Elisabeth Shue comports herself well in the role of Linda McKay, Caine's willing accomplice in the ill-fated experiment, but it's basically a thankless part that offers little challenge, especially to an actor of Shue's caliber. The same can be said of Kim Dickens (so magnificent in the 2001 film, `Things Behind the Sun'). Her character, Sarah Kennedy, does little more than support the action and F/X. Both actors are capable of so much more, and deserve better than what they are given to work with here.<br /><br />The supporting cast includes Josh Brolin (Matthew), Greg Grunberg (Carter), Joey Slotnick (Frank), Mary Randle (Janice) and William Devane (Dr. Kramer). Entertaining to a point, and even successful on a certain (low) level, `Hollow Man' is one of those films that leaves you contemplating what could have been. Like an annual fireworks display, it will give you some momentary thrills, but after awhile it'll begin to blend in with all the others you've seen, without anything special to set it apart. And it's too bad, because given the talent and abilities of those involved here, it could have been so much more. I rate this one 4/10.<br /><br /> <br /><br /> <br /><br />