Zo'n vreugdevolle wereld is voor ons geschapen in Pixar's Bug's Life; we worden ondergedompeld in een universum dat alleen maar op een aangename manier op film kan worden vastgelegd, maar om precies te zijn in een universum dat alleen maar in de wereld van de animatie kan worden vastgelegd. Voor degenen die zijn vergeten wat een overvloedige en uitbundige wereldanimatie te bieden kan hebben als het in de juiste handen is, is het Bug's Life een warme herinnering. We lopen de film uit met een even warm gevoel en een gevoel van voldoening, afgeleid van alleen maar hoogwaardige filmproducties.<br />Het is pas de tweede animatiefilm van Pixar. De subgroep van Disney maakte drie jaar eerder, in 1995, hun spectaculaire debuut in de filmwereld en zette misschien wel geheel per ongeluk zijn stempel op de wereld van de film. Het was een film die de conventies tartte, nieuw leven inblies en nieuw leven inblies en een heel nieuw niveau van uitmuntendheid bepaalde. Nu komen ze terug met hun tweedejaarswerkstuk dat, om eerlijk te zijn, bij ons allemaal een sluipend gevoel van cynisme opwekt voordat we de film hebben gezien.<br />Het is tenslotte een film over mieren. Nou ja, in _A Bug's Life_ wordt de hele insecten- en insectenwereld behandeld, maar het is de mier die het middelpunt van deze film is, zoals mensen het middelpunt zijn van drama's, romances enzovoort. Hoe kan zo'n onbetekenende diersoort als een mier zich gedragen als de hoofdpersoon van een film, laat staan de premisse vormen van een speelfilm? Ze maken er vast en zeker een grapje van. Maar we vergeten dat in Toy Story een stel speelgoeddozen het grootste, meest inspirerende en beminnelijke stel animatiehelden en -schurken ooit in elkaar is gezet. De jongens van Pixar slagen erin om hetzelfde te bereiken, en ze slagen erin om een stel smerige, mini-insecten te veranderen in de meest vertederende en aangename bende ongedierte die je waarschijnlijk ooit zult tegenkomen.<br />Niet alleen zijn ze allemaal heel vriendelijk en innemend als ze er zijn, ze zijn ook nog eens aardig. Er is geen onaangenaam personage in zicht; zelfs de schurken zijn boeiende personages, maar ze zijn kleurrijk, ze zijn eclectisch en ze zijn idiosyncratisch. En de reeks personages is ook gargantuesk, bij gebrek aan een betere term, en voegt alleen maar de rijke lagen karakter toe die al vanaf het begin aan het leven van een tor zijn geplakt. We beginnen met ons hoofdpersonage en onze held. Zijn naam is Flik (David Foley), en zijn personage is op zijn zachtst gezegd nogal een allegaartje. Van de duizenden trouwe en gehoorzame werkmieren die op het weelderige, prachtige Ant-eiland wonen, is hij degene die als het 'zwarte schaap' van de clan wordt beschouwd, zoals we zien in de openingsscènes van de film, wanneer hij per ongeluk het seizoen vernietigt. De mieren oogsten met zijn fratsen.<br />Het probleem doet zich voor in het feit dat de mierenoogst bestemd is voor een troep inhalige sprinkhanen onder leiding van Hopper (Kevin Spacey), die maar al te graag hun toorn en autocratie willen blijven botvieren op de miezerige mieren; als ze voor hun jaarlijkse banket naar Ant Island komen en zien dat hun offergave verdwenen is, worden ze krankzinnig, bij gebrek aan een betere term. Hopper stelt een voorstel voor om de mieren te redden van totale uitroeiing door toedoen van zijn troep; het is echter een onderhandeling die eenvoudig onmogelijk te verwezenlijken is. Ondanks zijn schuldgevoel en schaamte denkt hij nu op volle toeren, en hij biedt aan Ant Island te verlaten om op zoek te gaan naar machtige insectenkrijgers die de kolonie kunnen komen redden en Hopper en de sprinkhanen kunnen verjagen.<br />Als je er goed over nadenkt, vertoont A Bug's Life een grote gelijkenis met de plotlijn van Akira Kurosawa's klassieke Zeven samoerai, of de Amerikaanse remake van The Magnificent Seven, waarin een dorp van ongelukkige maar goedhartige mensen wordt bedreigd door kwaadaardige en boze vijanden onder leiding van een eenzame dorpsbewoner die in de grote stad hulp gaat zoeken, die vindt en terugkeert naar de kolonie om het kwaad te verdrijven. De hulp komt in de vorm van een armzalig circusgezelschap dat door Flik ten onrechte wordt gezien als strijders in een kroeggevecht.<br />Er komt veel vermaak uit deze scènes, en er komt veel vermaak uit deze circusgezelschapsbeestjes. Daartoe behoren een erudiete stok-insekt (David Hyde Pierce), een zwaarlijvige Duitse rups die Heimlich heet, en een zogenaamd femme fatale lieveheersbeestje dat in werkelijkheid een gruizig en mannelijk lieveheersbeestje is (Dennis Hopper). Het is buitengewoon plezierig om deze beestjes op het scherm te zien, zoals het ook prettig is om te zien hoe de beestjes en de insecten op het scherm met elkaar omgaan, zoals het geval is met de hele film.<br />' Zoals gezegd is er veel plezier en vrolijkheid te zien in de karakters en de vreugdevolle interacties met elkaar, die plaatsmaken voor een reeks hilarische dialogen, heerlijk spannende en boeiende situaties en een oogverblindende film. Wat A Bug's Life nog beter maakt, is het feit dat de film niet alleen voor kinderen is bedoeld, zoals veel mensen misschien denken, hoewel kinderen inderdaad meer plezier aan deze film zouden beleven als de clichés over kindvriendelijke situaties wat overvloediger waren dan we zouden willen. Maar het is gemakkelijk om deze tekortkoming te negeren, en het is ongelooflijk gemakkelijk om van deze film te genieten.<br />Hoewel A Bug' Het leven in A Bug's Life bereikt misschien niet de duizelingwekkende en markante standaard die zijn voorganger had, maar het is nog steeds een fantastische film, en het begin van iets veelbelovends. Pixar heeft bewezen dat ze niet alleen een eendagsvlieg zijn, maar in plaats daarvan een zeer getalenteerd groepje filmers in Hollywood. Ze tillen de lat eindeloos hoog, en als iemand het altijd voor elkaar krijgt om boven zijn eigen maatstaven uit te stijgen, is dat alleen maar aan hem of haar te danken. Wat valt er meer te zeggen over A Bug's Life dan: moet je zien; het is niet bepaald de beste film die we van de mensen in Emeryville, Californië, hebben gezien, maar dit overtreft alles wat ze in 1998 hebben gemaakt, en ik mag hangen als dit niet de beste animatiefilm van 1998 is.<br /><br />8.5/10
Such a joyous world has been created for us in Pixar's A Bug's Life; we're immersed in a universe which could only be documented this enjoyably on film, but more precisely a universe which could only be documented through the world of animation. For those who have forgotten what a plentiful and exuberant world animation can offer  when it's in the right hands that is  A Bug's Life is a warm reminder. We walk out of the film with an equally-warm feeling, and a sense of satisfaction derivative of only high-calibre film productions.<br /><br />It is only Pixar's second animated feature. The sub-group of Disney made their spectacular debut and perhaps entirely inadvertent mark on the film world three years prior in 1995, with their landmark movie Toy Story. It was a movie which defied convention, re-invented and breathed new life into animation and defined a whole new level of excellence. Now, they return with their sophomore effort which, to be honest, draws a creeping sense of cynicism in us all prior to seeing the film.<br /><br />After all, it's a film about ants. Well, all walks of the insect and bug world are covered in A Bug's Life, but it is the ant which is the focal point in this film, as humans are the focal point in dramas, romances and so on. How can such an insignificant species of animal such as an ant act as the protagonist of a movie, let alone provide the entire premise of a feature film? Surely they jest. However, we forget that in Toy Story, a bunch of toy-box items were able to become the grandest, most inspiring and lovable bunch of animated heroes and villains ever concocted. The guys at Pixar manage to pull off the same feat, and manage to turn a bunch of dirty and miniscule bugs into the most endearing and pleasant gang of vermin you'll probably ever encounter.<br /><br />Not only are they all entirely amiable and likable  there isn't an unpleasant character in sight; even the villains are riveting characters  but they're colourful, they're eclectic, and they're idiosyncratic. And the array of characters is also gargantuan for lack of a better term, only adding the rich layers of distinctiveness already plastered onto A Bug's Life from the beginning. We shall start with our main character, and our hero. His name is Flik (David Foley), and his character is rather generic to say the least. Out of the thousands of faithful and obedient worker ants residing on the lush, beautiful Ant Island, he is the one considered the 'black sheep' of the clan, as seen in the opening moments of the movie when he inadvertently destroys the season's harvest with his antics.<br /><br />The problem arises in the fact that the ants' harvest is for a bunch of greedy grasshoppers led by Hopper (Kevin Spacey), who are eager to continue to assert their wrath and autocracy amongst the puny little ants; when they show up to Ant Island for their annual banquet and see that their offering is gone, they go insane, for lack of a better term. Hopper offers a proposition to save the ants from total extinction at his pack's hands; however, it's a negotiation which is simply impossible to fulfil. The cogs and clockwork in Flik's mind run at full steam now despite his guilt and shame, and he offers to leave Ant Island in search of some mighty bug warriors who can come to the colony's rescue and fight off Hopper and the grasshoppers.<br /><br />If you think about it, A Bug's Life bears some heavy resemblance to the plot line's of Akira Kurosawa's classic Seven Samurai, or the American remake The Magnificent Seven, in which a village of hapless but good-hearted folk are threatened by malevolent and wicked enemies  one lone village-dweller goes in search for help in the big city, finds it and returns to the colony to drive off evil. In A Bug's Life, the help comes in the form of a down-and-out circus troupe who is mistakenly perceived by Flik as warriors in a bar-room brawl.<br /><br />Much amusement comes out of these scenes, and much amusement comes out of these circus troupe bugs. Among them are an erudite stick insect (David Hyde Pierce), a side-splitting obese German caterpillar by the name of Heimlich and a quasi-femme fatale ladybug who's in fact a gritty and masculine ladybug (Dennis Hopper). It's exceedingly enjoyable watching these bugs on-screen, as it is watching the bugs and the insects interact on-screen, as is the entire movie collectively.<br /><br />As I've said, much amusement and mirth comes out of their characters and joyous interactions with one another, which give way to a bevy of hilarious lines, wonderfully suspenseful and riveting situations and overall a dazzling movie. What makes A Bug's Life even better is that the film isn't restricted simply to children as many may perceive it to be, although children would indeed find more entertainment out of this film  the clichéd kid-friendly situations are a bit more abundant than we'd like. However, it's easy to ignore this fault, and it's incredulously easy to enjoy this film.<br /><br />Although A Bug's Life may not reach the dizzying and landmark standards set by its predecessor, this is still a superb movie, and the start of something promising here. Pixar have proved that they're not just a one-hit wonder, but instead a much-gifted and talented group of film artists in Hollywood. They raise the bar endlessly, and when someone always manages to top their standards, it's only always by themselves. What more is there to say about A Bug's Life other than: see it; it's not quite the best which we've seen from the folks at Emeryville, California, but this beats out the lot of its year  and I'll be damned if this isn't the best animated feature of 1998.<br /><br />8.5/10