Ik heb net deze verrukkelijke Japanse speelfilm gezien op het vijfde jaarlijkse Roger Ebert Overlooked Film Festival in het historische Virginia Theatre in Champaign, Illinois.<br />Hoewel deze film, ondertiteld in het Engels, bestaat uit ballroomdansen, toont de film in feite de wereld buiten Japan hoe de starre structuren van gezin, werk (bediende) en recreatie nog steeds bestaan in het moderne Japan.<br />Schrijver/regisseur Suo Masauki volgt de Japanse gewoonte om eerst de familienaam (achternaam) en vervolgens de voornaam te presenteren, waarbij de gegeven naam (achternaam) het niet zo populaire thema van de ballroomdansen gebruikt om de sociale structuur van Japan te laten zien. Ook zal ik de filmpersonages niet bij naam noemen wanneer de wereldlezers niet bekend zijn met Japanse formele namen die verwarring kunnen zaaien.<br />De acteurs zal ik aanduiden met hun beroepsnaam zoals vermeld in de Data Movie Base op internet.<br />Hij roept de hulp in van zijn echte vrouw, professioneel balletdanseres Kusakari Tamiyo, in haar eerste en tot nu toe enige film. Ze is balletlerares in de dansstudio van haar vader. Toch is het haar echte ambitie om opnieuw deel te nemen aan een Internationale Danswedstrijd waarvan ze in het verleden is uitgesloten. Nee, ik zal niet zeggen 'waarom'. Zie de film.<br />Salaryman Yakusyo Koji is de hoofdster van de film. Hij is een veteraan van ongeveer 25 films sinds 1979 en geeft een schitterende voorstelling van een '40's-en-nog-wat-bedrijfsleider'<br />die een mooie vrouw heeft, een tienerdochter, en net het huis van zijn verlangen heeft gekocht.<br /><br />zijn verlangen.<br />En toch ontbreekt er iets aan zijn eigen innerlijke geluk. Kijk naar deze film om te leren hoe hij 'betrokken' raakt bij het ballroomdansen en er in het geheim naartoe gaat.<br />De meeste dansers zijn bevrijd van de traditionele sociale hiërarchie.<br />De Japanse hiërarchie van sociale structuur. Ze zijn vriendelijk en warm en uitnodigend. Natuurlijk staat dit in schril contrast met de Japanse samenleving die is gestructureerd met de filosofie van 'een plek voor iedereen en iedereen op zijn plaats'.<br />De film heeft zo veel grappige momenten. De bijna 1500 theaterbezoekers barstten uit in spontaan gelach tijdens veel van de komische momenten.<br />Dit bewijst dat komedie geen vreemde taal heeft.<br />Veteranen acteur Takenaka Naoto is even grappig en briljant als Watanabe Eriko. Het zijn twee grappige karakteracteurs.<br />Je zou een studieboek kunnen kopen en lezen over de structuur van het leven in Japan, of je zou naar deze mooie film kunnen kijken en begrijpen hoe de<br />mensen van Japan opgroeien in een tamelijk rigide maatschappelijke structuur. De film 'Shall we Dansu?' bekijken is een snelle onderdompeling in verdere studie en het bekijken van andere films.<br />Japanse films.<br />Ik kan deze film aan iedereen aanbevelen. Hij is grappig, hij is grappig.' Het is charmant, het zal je een beetje aan het huilen maken, en het zal je hart verwarmen.<br /><br /><0x3E>
I just saw this delightful Japanese feature film at the 5th Annual Roger Ebert Overlooked Film Festival in the historic Virginia Theatre in Champaign, Illinois.<br /><br />Although this film, subtitled in English, has ballroom dancing as its heart, the film actually shows the world outside of Japan how the rigid structures of family, employment (salaryman), and recreation still exist in Modern day Japan.<br /><br />Writer/director Suo Masauki [I follow Japanese custom of presenting the family name (last name) first and the given name (last)] uses the not so very popular theme of ballroom dancing to show the societal structure of Japan. <br /><br />[Also, I shall not use the movie character names when world readers may not be familiar with Japanese formal names which may confuse. I will refer to the<br /><br />actors by their professional acting name as listed in the Internet Data Movie Base.] <br /><br />He enlists the aid of his real-life wife, professional ballet dancer Kusakari Tamiyo in her first and, so far, only motion picture. She is a dance teacher at her father's dance studio. Yet, her real ambition is to compete once more in an International Dance Competition which she was disqualified from in the past. No, I won't say "why." See the movie.<br /><br />Salaryman Yakusyo Koji is the main star of the film. A veteran of about 25 films since 1979, he gives a sterling performance of a 40's something companyman<br /><br />who has a lovely wife, teenage daughter, and just purchased the house of his<br /><br />longing.<br /><br />And, yet, something is missing from his own inner happiness. See this film to learn how he becomes "involved" with ballroom dancing and secretly goes to<br /><br />lessons. Most of the dancing characters are liberated from the traditional<br /><br />Japanese hierarchy of social structure. They are friendly and warm and inviting. Of course, this is in sharp contrast to how Japanese society is structured with it's "place for everyone and everyone in its place" philosophy.<br /><br />The movie has so many funny moments. The almost 1,500 theater goers broke<br /><br />into spontaneous laughter during many of the comedic moments. This proves<br /><br />that comedy has no foreign language. <br /><br />Veteran actor Takenaka Naoto is funny and brilliant as well as Watanabe Eriko. They are two funny character actors.<br /><br />One could purchase and read a college text book regarding the structure of life in Japan, or, you could watch this fine film and begin to understand how the<br /><br />people of Japan grow up in a fairly rigid societal structure. Watching the movie "Shall we Dansu?" is a quick immersion into further study and viewing other<br /><br />Japanese films. <br /><br />I recommend this film to all. It's funny, it's charming, it will make you cry a little, and it will warm your heart.<br /><br />