Ik ben teleurgesteld, zo niet verbaasd, over het gebrek aan waardering dat deze film heeft gekregen. Opnieuw bewijst Billy Zane dat hij meer is dan een Hollywood-knappe jongen in een zwijgende voorstelling die spastische slapstick combineert met ingehouden pathos. Het is niet juist om dit een stomme film te noemen, omdat er veel muziek en geluid is. De film heeft een manisch tempo en zit vol met de maffe inventiviteit waar Ed Wood eindelijk voor begint te worden gewaardeerd. Kijk naar de lijst van acteurs en zie dat iedereen straalt. Niemand is er alleen maar om zijn gezicht te laten zien. Ik geloof dat ze allemaal in de film zitten om hun waardering voor Wood te tonen en om een breed, fysiek soort acteerwerk te doen dat tegenwoordig niet veel meer wordt gezien. Maar vandaag de dag proberen recensenten veel meer te raden wat een succes zal worden dan dat ze esthetische waardering voor een film tonen. En IWUETDID heeft geen duidelijk doelpubliek. De film is voornamelijk gemaakt uit liefde voor het script van Wood. Zelfs na zijn dood hebben de trendy sociale parasieten hem nog een zware slag toegebracht en de wereld beroofd van een kleine klassieker. Dit is een uiterst onderhoudende en echt experimentele film die het verdient om te worden opgenomen, in elk geval op dvd.
I've been disappointed, if not surprised, at the lack of appreciation this film has received. Once again, Billy Zane proves he's more than just a Hollywood pretty boy in a silent performance that combines spastic slapstick with understated pathos. Calling this a silent film is inaccurate, as there's a lot of music and sound. It has a manic pace and is full of the goofy inventiveness that Ed Wood is finally beginning to be appreciated for. Look at the cast listing, and realize that everyone shines. No one is there just to show their face. I believe they're all in the movie to show their appreciation of Wood, and to do a broad, physical kind of acting not seen much these days.<br /><br />But, today, reviewers try to guess what's going to become a hit much more than they show any kind of esthetic appreciation for a movie. And IWUETDID has no discernable target audience. It was made mostly out of love for Wood's script. Even after his death, the trendy social parasites have dealt him another serious blow, and deprived the world of a minor classic. This is a highly entertaining and a genuinely experimental film that really deserves to live, at least on DVD.