Tierney is een echte stoere bink, maar deze miskleun van een normaal bekwame rekruut ondergraaft zijn impact bij elke gelegenheid. Het script is ongeveer even plausibel als OJ Simpson op een diner in de Ten Cmmandments. Tel de keren maar eens dat Tierney's ongelooflijke automaatjes het ene slappe smoes na het andere slikken voor zijn ontwijkende en gewelddadige acties. Het oude cliché dat het 'alleen in films gebeurt' is hier van toepassing. Dan is er nog de vent die de nachtwaker speelt, die zo te zien is binnengewandeld vanuit een beschonken WC Fields-komedie, waardoor de dreigende sfeer wordt verpest. De statische decors voor één kamer helpen ook niet, net zomin als Feists overduidelijke gebrek aan gevoel voor het materiaal. Voeg daar dan nog een laatste achtervolging van auto's aan toe die zowel de verbeelding als de beloning mist, en het resultaat is tamelijk vlak. De film begint eigenlijk alleen maar met de scènes in de benzinestations waar doorgewinterde agenten de verborgen krachten van onschuldig ogende pompbedienden ontdekken. Jammer dat Tieneys carrière nooit echt van de grond is gekomen. Ik neem aan dat dat voornamelijk kwam doordat hij buiten het scherm zo'n stoere vent was en de ene na de andere smerige streek uithaalde. Zijn ijskoude manier van doen en zijn heldere emoties doen me soms denken aan Lee Marvin op zijn stoerst. Hoe dan ook, dit project had misschien als radioprogramma kunnen werken, maar als film met een veelbelovende noir-titel is het een teleurstelling.
Tierney's an authentic tough guy, but this movie misfire from normally competent RKO undercuts his impact at every turn. The script is about as plausible as OJ Simpson at a Ten Cmmandments dinner. Just count the times Tierney's incredible car companions swallow one lame excuse after another for his evasive and violent acts. The old cliché about it "only happening in the movies" applies here in spades. Then there's the guy playing the watchman, who appears to have wandered in from a boozy WC Fields comedy, ruining the menacing mood in the process. The static one-room sets don't help either, and neither does director Feist's obvious lack of feel for the material. Then add a final car chase missing both imagination and pay-off, and the results are pretty flat. In fact the movie only picks up in the station-house scenes where hard-bitten cops discover the hidden powers of innocent-looking gas station attendants. Too bad that Tieney's career never really gelled. I gather that was due largely to being as big a tough guy off-screen as on and getting in one sleazy scrape after another. His ice-cold manner and clarity of emotion remind me at times of Lee Marvin at his tough-guy best. Anyway this project might have worked as a radio play, but as a movie with a promising noir title, it's a disappointment.