Ik zag dit in het begin van de jaren zeventig (toen ik 16 was), en ondanks de lange, trage voorbereiding, vergaderingen, rellen enzovoort, viel alles in zijn context toen de woestijn eenmaal begon, en ik vond het prachtig. (Dat vind ik nog steeds, het is heel mooi geworden.) In die tijd was ik zo te zien in een kleine minderheid. Alle kritiek leek zich te concentreren op het gebrek aan actie en verhaal. Gelukkig ben ik niet meer in zo'n minderheid.<br />Het toont handig (op een ietwat profetische manier) de politieke versplintering, onrust, confrontatie, brute onderdrukking, commercialisering en misleiding die voor ons lagen.<br />De waardering voor deze magistrale film is toegenomen, en daar ben ik blij om.
I saw this in the early 70s (when I was 16), and despite the long slow set-up, meetings, riots, etc, once the desert section began all fell into context and I loved it. (Still do, it has aged very well.) Back then I was in what seemed to be a tiny minority. All criticisms seemed to concentrate on the lack of action and narrative. Happily I'm no longer in such a minority. <br /><br />It deftly shows (in a somewhat prophetic way) the political splintering, unrest, confrontation, brutal repression, commercialisation and deception which lay ahead.<br /><br />Appreciation for this magistral film has grown, and I'm glad about that.