Ik heb hier verscheidene commentaren gelezen over Brando met een zuidelijk accent, waarvan sommige vonden dat het een vergissing was. Toen deze film werd gemaakt, waren racisme en discriminatie in het Zuiden heel sterk. De Jim Crow-wetten waren nog van kracht. Burgerrechten stonden nog in de kinderschoenen. Zou dit mogelijk een subtiel sociaal commentaar kunnen zijn geweest, een man uit het Zuiden die verliefd was op een vrouw van een ander ras? Net zoals MASH een subtiele kritiek was op de oorlog in Vietnam? Enig idee?<br />Er werd nog een opmerking gemaakt over het feit dat Myoshi Umeki 'koud' leek. Iedereen die in Japan is geweest, zou het begrijpen. De Japanners hadden, althans in mijn ervaring, de neiging geen emotie te tonen in het bijzijn van vreemden. Er waren strikte sociale regels, vooral voor mannen die een alleenstaande vrouw ontmoetten. Amerikanen waren in Japan volkomen vreemd voor deze cultuur, en de botte pogingen om vrouwen te ontmoeten waren schokkend voor de dames. Een karaktertrek van de Japanners was dat ze glimlachten als ze zich opgelaten of ongemakkelijk voelden, wat veel Amerikaanse militairen opvatten als een teken dat hun avances welkom waren. Vergeet ook niet dat in de film de Japanners net verslagen waren en dat de bezettingsmacht met tegenzin werd geaccepteerd. Ik denk dat Myoshi Umeki een heel geloofwaardige voorstelling gaf van hoe haar situatie zou zijn geweest. Toen ik haar interactie met de Amerikaanse acteurs zag, kwamen er herinneringen boven aan mijn eigen ervaringen in het land. Ik ontmoette een paar beeldschone jongedames die me, nadat ik hen ervan had overtuigd dat ik geen typische Amerikaanse man was, hun taal en hun cultuur leerden tijdens mijn verblijf in hun land.
I have seen several comments here about Brando using a Southern accent, some of which felt it was a mistake. When this movie was made, racism and discrimination were very strong in the South. The Jim Crow laws were still in effect. Civil Rights was in it's infancy. Could this have possibly been a subtle social commentary, a Southern man in love with a woman of another race? The same way MASH was a subtle criticism of the Viet Nam war? Any thoughts?<br /><br />Another comment was made about Myoshi Umeki appearing "cold". Anyone who has been in Japan would understand. The Japanese people, at least in my experience, did not tend to show emotion in front of strangers. There were strict social rules, especially for men meeting single women. Americans in Japan were totally foreign to this culture, and the blunt attempts to meet women were shocking to the ladies. One trait of the Japanese was to smile when embarrassed or uncomfortable, which many American servicemen took as a sign that their advances were welcomed. Also remember that at the time represented in the movie, Japan had just been defeated, and the occupying forces were treated with reluctant acceptance. I think Myoshi Umeki gave a very credible performance of what her situation would have been. Watching her interaction with the American actors brought back several memories of my own experiences in the country. I was able to meet a pair of lovely young ladies who, after I convinced them I was not the typical American male, taught me their language and their culture during my time in their country.