Het is geweldig om Jorja Fox in een rol te zien waarin ze veel kan glimlachen. Ik vond het ook heerlijk om haar te horen zingen. Leuk om haar eens niet in haar rollen van CSI/West Wing/ER te zien. De film zelf was vermakelijk, maar het leek op veel plaatsen een of andere uitleg over te slaan. Verscheidene personages leken het ene moment ongelukkig en het volgende gelukkig te zijn, en het werd aan je verbeelding overgelaten om uit te zoeken waarom. Maar elk personage had zijn eigenaardigheden en in sommige gevallen kon ik niet wachten om te zien wat ze daarna zouden doen of wat ze daarna zouden zeggen. Deze film was...' Het wemelde er van de schone mensen, maar ook van nogal gecompliceerde realistische mensen die fouten konden maken, zich daar rot over konden voelen en dan een manier vonden om die te herstellen.
It's great to see Jorja Fox in a role where she gets to smile a lot. Also loved hearing her sing. Nice change to see her out of her CSI/West Wing/ER roles. The movie itself was entertaining, but it seemed skip some explanation in a lot of parts. Several of the characters seemed to be miserable one minute and happy the next and it was left up to your imagination to figure out why. Each character was quirky though and in some cases, I couldn't wait to see what they would do next or hear what they would say next. This movie wasn't full of squeaky clean people, but rather complicated realistic people who could make mistakes, feel bad about them and then find a way to fix them.