Deze film uit 1939 van regisseur John Ford en schrijver Lamar Trotti vertelt een fictief verhaal over de jonge advocaat Abraham Lincoln, zijn processen (letterlijk) en zijn beproevingen. Het is een sentimentele film, redelijk goed gemaakt, maar nauwelijks adembenemend. De rol van Henry Fonda als Lincoln lijkt een vergissing, want hoewel de acteur de juiste treurige eigenschappen voor de rol had, is hij zelfs met een paar centimeter make-up en een valse neus veel te knap voor Eerlijke Abe, die bekendstond om zijn lelijkheid. Het is een goede poging van Fonda, die absoluut niet oprecht is, maar door zijn misplaatste vertolking wordt de hele film verpest. De bijrollen zijn echter uitstekend, met inbegrip van Alice Brady, Ward Bond en Donald Meek. Maar Ford is te eerbiedig in zijn behandeling van Lincoln, die wordt voorgesteld als op het randje van een heilige, en in de slotscène gaat de film helemaal over de top.
This 1939 film from director John Ford and writer Lamar Trotti tells a fictional tale of young lawyer Abraham Lincoln, his trials (literally) and his tribulations. It's a sentimental film, reasonably well made but hardly breathtaking. The casting of Henry Fonda as Lincoln seems a mistake, for while the actor had the right doleful qualities for the part, even with several inches of makeup and a false nose he's way too handsome for Honest Abe, who was famously homely. It's a good try from Fonda, who's nothing if not sincere, but his miscasting throws the entire film off. The supporting cast is excellent, though, and includes Alice Brady, Ward Bond and Donald Meek. But Ford is too reverential in his treatment of Lincoln, who is presented as just shy of a saint, and in the final scene the movie goes way over the top.