Een moordenaar met een wit plastic masker en een zwarte overjas vermoordt de vrienden van Hollywood-producent Shawn Banning (Danny Wolske) die zijn positie erfde toen iemand zijn voormalige werkgever van kruis tot borst opensneed. Misschien is de psychopaat de pas aangenomen Maddy (Dabbie Rochon), een aantrekkelijke schoonheid met ravenzwart haar en een problematisch familieverleden, geplaagd door nachtmerries. Shawn en zijn vrienden maken een practical joke met Maddy, over een zogenaamde Murder Club die ze zijn begonnen waar elk lid willekeurig een slachtoffer uitkoos om te vermoorden. Als Maddy per ongeluk een vrouw vermoordt in een parkeergarage vanwege een deuk die deze persoon in haar auto heeft gemaakt, merkt ze dat Shawns vrienden haar aan het lijntje hielden. Maar Shawn en zijn kameraden maken zich zorgen over Maddy's dood. '... dat Maddy toegeeft dat ze de moord heeft gepleegd en overweegt om haar aan te geven bij de juiste autoriteiten. Als ze besluit om op een definitief besluit te wachten, valt elk lid ten prooi aan de psychopaat met het witte masker, terwijl Maddy een verdachte is die overweegt dat ze al eerder heeft gemoord. Of: zit er nog iemand anders achter deze moorden? Een lowbudget-moordenaar, geproduceerd door Charles Band, met bloederige moorden die niet overtuigend zijn. Er zijn genoeg tieten te zien en Chris, de maffe Allen Nabors-figuur, zou mensen met lage verwachtingen kunnen vermaken. Tot de moorden behoort een maag die wordt opengesneden zodat de ingewanden te zien zijn, een doorgesneden nek, een elektrisch snoer dat in een zwembad wordt gegooid om een vrouwelijk slachtoffer te bakken dat de hele dag de tijd had om te ontsnappen, een bijl die in de rug van een mannelijk slachtoffer wordt gestoken, en als klap op de vuurpijl wordt een stel gewurgd met een touw tijdens hun seksuele hoogtepunt (voor het extra effect gebruikt de moordenaar de breekijzers van een moersleutel als extra hefboom om het touw zo strak mogelijk om hun nek te draaien). Ik heb het allemaal al eens eerder verteld: ik heb het over Maddy, die op een dag wakker wordt in haar bed zonder iets op de plaats delict achter te laten waar ze gemakkelijk bij betrokken zou kunnen worden, en over hoe lang Shawn het volhield, haar toestond om bij het bedrijf te blijven werken ondanks alles wat ze vertelde over de moord die ze had gepleegd, en over het voortdurende verlangen om lid te worden van de zogenaamde club die niet bestaat.<br />Wat me nog het meest dwarszat, was het verlangen van de film om ons op de een of andere manier mee te laten voelen met de vrouwelijke hoofdpersoon die lid wilde worden van een club nadat ze iemand had vermoord, en die later verklaarde dat het een ongeluk was geweest. De film bouwt Maddy op tot een potentiële psychopaat vanwege haar verleden. Haar familie heeft haar verstoten vanwege een abortus. Ze heeft af en toe black-outs en eindigt altijd op gepaste wijze op de plaats van het misdrijf na afloop. Bij veel seriemoordenaars is degene die de meest waarschijnlijke moordenaar lijkt vaak het dwaalspoor, maar deze film gaat een stap verder en wijst met de vinger naar Maddy. Als de draaiing plaatsvindt, zijn we nog steeds op zoek naar Maddy, maar we weten dat ze niet helemaal goed bij haar hoofd is. Het is moeilijk om die griet te verkopen. Maar ze ziet er geweldig uit in een soldatenoverhemd. En Rochon is ook niet bang om haar puppy's te laten ademen. Lowbudget horrorfans zullen het geweldig vinden om cultheld Brinke Stevens te zien als een fanatieke moeder die tekeergaat tegen wat Maddy heeft gedaan en haar een moordenaar noemt. Lloyd Kaufman, de geliefde Troma-producent, is de afstandelijke vader die geen woord kan uitbrengen om de dochter te beschermen die hij echt liefheeft. De cultsirene Julie Strain heeft een kleine camee, die haar tieten (natuurlijk) laat zien als de vriendin van de vermoorde man haar hoofd wordt ingeslagen met een hamer. O, en kijk eens naar het kantoor waar Shawn werkt, daar hangen een heleboel posters van Vollemaan aan de muren.
A killer, wearing a plastic white mask and black overcoat, is killing the friends of Hollywood producer Shawn Banning(Danny Wolske)who inherited his position when someone sliced open his former employer from crotch to chest. Perhaps the psychopath is newly hired Maddy(Dabbie Rochon), an attractive, raven haired beauty with a troubled family past, plagued with nightmares. Shawn and his friends play a practical joke on Maddy, concerning a supposed Murder Club they started where each member randomly selected a victim to kill. When Maddy accidentally murders a woman in a parking garage because of a dent put into her car by this person, she finds that Shawn's pals were jerking her chain. But, Shawn and his comrades are concerned about Maddy's admittance towards committing the murder and contemplate turning her into the proper authorities. Deciding to wait on a definite decision, each member fall prey to the white-masked psycho with Maddy a suspect considering the fact that she already has killed before. Or, is someone else behind these murders? Low budget slasher, executive produced by Charles Band, with gore murders that fail to convince. Plenty of tits on display and Allen Nabors goofy character Chris might entertain those with low expectations. The murders include a stomach being opened with intestines showing, a neck sliced, an electrical cord thrown into a pool frying a female victim who had all day to escape, an ax buried into the back of a male victim, and, to top it all, a couple are strangled by a rope during their sexual climax(..for added effect, the killer uses the breaker bar of a socket wrench as extra leverage to twist the rope as tight as possible snapping their necks). There are enough plot holes to drive a truck through, such as why Maddy has nightmares of murders she didn't commit, how she could murder someone so violently(..with blood all over her)winding up waking in her bed without leaving something at the scene of the crime that would easily implicate her, and how Shawn could go so long, allowing her to continue working at the company despite what she told regarding the murder she committed, and a continual desire to join the supposed club that doesn't exist.<br /><br />What bothered me the most was the film's desire for having us somehow sympathizing with this female protagonist who wanted to join a club after killing someone, later proclaiming it to be an accident. The film builds Maddy as the potential psycho throughout because of her past. Her family disowned her for an abortion. She has black-outs and always appropriately winds up at the scenes of crimes after the fact. In a lot of slashers, the one who seems the most likely killer is often the red herring, but this film goes out of it's way to point the finger at Maddy. When the twist occurs, we're left rooting for Maddy, yet we know she's not right in the head. It's a tough sell caring for this chick. She does look great in a man's Army shirt, though. And, Rochon isn't afraid to let her puppies breathe, either. Low budget horror fans will get a kick out of seeing cult favorite Brinke Stevens as a religious fanatical mother who preaches against what Maddy did, calling her a murderer as beloved Troma producer Lloyd Kaufman is the aloof father who can not get in a word edge-wise to protect the daughter he truly cares about. Cult siren Julie Strain has a minor cameo, showing her tits(of course)as the opening murdered male's girlfriend getting her head crushed by a hammer. Oh, and check out the office for which Shawn works, you'll see a lot of Full Moon posters and art-work spread throughout the walls.