Een pretentieloze, subtiele en sobere film, 'The Man in the White Suit', is de zoveelste frisse wind in het filmische format van de Ealing-studio's. Hoewel ik vermoed dat sommige moderne kijkers de film in eerste instantie obscuur zullen vinden, betwijfel ik of velen niet gecharmeerd zullen zijn van de vakkundige manier waarop de plot wordt verteld, de thema's en personages worden tijdens de filmduur lusteloos weergegeven.<br />De werkelijk grote Alec Guinness geeft weer een fraaie karakterisering in een film die misschien niet zo overduidelijk virtuoos is als Ealings geïnspireerde 'Kind Hearts and Coronets' uit 1949. Deze keer speelt hij slechts één personage in plaats van acht, maar als de onwereldse uitvinder en wetenschapper Sidney Stratton vindt hij altijd de juiste toon en uitdrukking. De rest van de cast is wel degelijk effectief. Van de hoofdrolspelers vallen Cecil Parker en Ernest Thesiger het meest op. Thesiger is onweerstaanbaar absurd als de kreupele, maar invloedrijke zakenman, terwijl Parker betrouwbaar is als de incapabele, maar toch cruciale fabriekseigenaar en vader. Dat wil zeggen, als vader van Joan Greenwood, de behendige, verrukkelijke, komische actrice, die in deze film op haar onoverwinnelijk hoogtepunt is. Schitterend en verleidelijk van uiterlijk en dictie, is ze in deze film subliem, een fijn contrast met de al even ongebruikelijke, maar veel onhandiger Guinness. De scène waarin ze hem schijnbaar probeert te verleiden, wordt door het stel zo vakkundig gespeeld dat hij zowel diep ontroerend als amusant is... De thema's worden heel doeltreffend behandeld, zonder dat er gemakkelijk morele overwegingen aan te pas komen. De complexiteit van de relaties tussen wetenschap, zakenwereld en werknemers wordt op een inzichtelijke en aangename manier onder de loep genomen. Deze film, die vakkundig geregisseerd wordt door Alexander Mackendrick, is technisch op alle gebieden zeer deskundig; beeldende fotografie, passende geluidseffecten en muziek, en een weemoedig script, allemaal heel indrukwekkend. Een uiterst bevredigende film, met schitterende beelden van Guinness en Greenwood.
An unassuming, subtle and lean film, "The Man in the White Suit" is yet another breath of fresh air in filmic format from Ealing studios. While I suspect some modern viewers may initially find it obscure, I doubt many would fail to be charmed by the expert way the plot, the themes and characters are languidly relayed during the film's course.<br /><br />The genuinely great Alec Guinness gives another fine characterization in a film perhaps not as obviously virtuoso as Ealing's inspired "Kind Hearts and Coronets" from 1949. This time, he merely plays one character rather than eight, but as the unworldly inventor and scientist Sidney Stratton, he always finds the correct tone and expression. Along with Guinness' subtle, expressive performance, the rest of the cast are effective. Of the main players, Cecil Parker and Ernest Thesiger do stand out. Thesiger is compellingly absurd as the crippled but influential business grandee, while Parker is dependable as the ineffectual yet pivotal mill owner and father. Father, that is, of Joan Greenwood, the deftly delectable comic actress, who is at her insurmountable peak in this film. Resplendent and seductive of aspect and diction, she is quite sublime in this film, a fine contrast with the similarly unusual, but more maladroit Guinness. The scene where she seemingly tries to tempt him is played so adeptly by the pair that it is both deeply poignant and amusing...<br /><br />The themes are handled very effectively, with no easy morals drawn. The complexities of the relationships between science, business and the workforce are insightfully and enjoyably examined. Expertly helmed by Alexander Mackendrick, this film is technically adept in all areas; evocative photography, fitting sound effects and music and a wistful script, all quietly impress. A thoroughly satisfying film, with Guinness and Greenwood magnificent.<br /><br />Rating:- **** 1/2/*****