Er zijn twee verschillende manieren om te genieten van dit vlot geschreven, gepopulariseerde tv-programma (de 'godfather' van X-Files en Buffy, enz.); als een monsterprogramma (ik vond het doodeng toen ik klein was!), of als een goed geschreven, geacteerde detective/film noir. Het werkt op beide niveaus. De griezelfactor is in de loop der jaren misschien wat verwaterd (het programma is halverwege de jaren zeventig gemaakt), maar toen ik het programma (via dvd) herontdekte, was ik aangenaam verrast dat ik er nu om die laatste redenen nog MEER van geniet. Wijlen Darren McGavin is Karl Kolchak, een excentrieke, vasthoudende, verfomfaaide nieuwsjager/monsterjager die, op zoek naar een verhaal, altijd een bovennatuurlijke invalshoek vindt; tot groot verdriet van Kolchak. Kolchack vocht in de loop van twee pilotenfilms en een eenseizoensserie tegen vampiers, robots, weerwolven, heksen, zombies, samenzweringen van de regering, buitenaardse wezens en oude legenden (het klinkt als de hele 9e serie van de X-Files! In EEN seizoen!). En Kolchack deed het als eerste! En wat de coole, gedeeltelijk gefloten hoofdmuziek van componist Gil Melle betreft... nou, Chris Carter, de maker van de X-Files, noemt Mike Snows (zeer vergelijkbare) hoofdthema van de X-Files een 'homage'. Beide thema's werken goed; laat het daar maar bij. En in tegenstelling tot veel moderne horror- en sciencefictionprogramma's worden de meeste monsters van KOCHAK meestal in de schaduw getoond, en in snelle fragmenten (in feite, en soms dankbaar, omdat sommige van die monsters niet bestand zijn tegen de moderne kritische blik, maar andere nog steeds wel). Moderne horrorshows houden er rekening mee: minder is meer! Een van de weinige tekortkomingen van de show (en het is maar een kleintje) is het te veel gebruik van zonnige, Californische locaties die in de schaduw staan van het winderige Chicago. Nightgalerie had hetzelfde probleem; niet te vermijden voor een programma met een bescheiden budget dat in L.A. werd uitgezonden. En sommige van de bijrollen lijken te vervallen in wat (nu) als clichés wordt beschouwd (de verwijfde verslaggever, Ron Updike, altijd voor de komische noot; de lieve, oude columniste Emily). Maar ze hebben allemaal hun momenten om te schitteren (wat weinig tv-personages sindsdien hebben gedaan, cliché of niet!). Koltsjak is een tijdloos programma, dat voor velen in de jaren daarna als sjabloon dienstdeed. En Carl Koltsjak is een van de rijkste figuren die ooit voor een horrorprogramma zijn geschreven (de echte vader van agent Mulder). En als voetnoot heb ik een paar afleveringen van het nieuwe, 'herscheppende' programma bekeken. Het is een X-Files-kloon (een kopie van een kopie?). En een slechte ook. Carl Koltsjak is nu een model <0xE2><0x80><0x93> een knappe, bange 30-en-nog-wat-nog-wat (die op een deprimerende manier wordt gespeeld door een saaie Stuart Townsend). En hem een Scully-achtige partner geven is ook een slap idee; het ondermijnt Koltsjak als een eenzame, Don Quichot-achtige kruisvaarder! En Koltsjak en Vincenzo? Waar is de spanning? Het samenspel? Dat ze ervoor hebben gekozen de naam Koltsjak aan dit weer opgerakelde gelul te hangen, is een goed voorbeeld van hoe je een remake NIET moet doen: neem een geliefde cultserie, schraap alles wat er uniek aan is eraf, trek alle karakter en kleur eruit (maar hou de naam! Je moet die cultstatus hebben!) en voil<0xC3><0xA0>! Onmiddellijk herkauwen! Het krijgt een 'F' in 'Re-Imaginings 101'! Deze nieuwe versie heeft de bijl de nek omgedraaid! Blijf bij het korte-levens-maar-klassieke origineel. Het wordt echt beter met de jaren.
There are two distinct ways to enjoy this snappily written, seminal TV show (the "godfather" to X-Files and Buffy, etc.); as a monster show (it scared the hell out of me when I was a kid!), or as a well-written/acted gumshoe/film-noir. It works on both levels. The scariness may have been diluted over the years (it WAS made in the mid-70s), but I was pleasantly surprised upon rediscovering the show (via DVD) that I actually enjoy it MORE now for the latter reasons. The late Darren McGavin IS Karl Kolchak, an eccentric, tenacious, rumpled newsman/monster-hunter who, in pursuit of a story, always finds a supernatural angle; much to the pain of Kolchak's over-stressed, put-upon boss Tony Vincenzo(played with tremendous world-weariness by the also late, great Simon Oakland; you can practically feel the pain of his budding ulcers!). The interplay between these characters is crackling and witty (much like STAR TREK's Spock and McCoy, only more acidic!). Over the course of two pilot TV movies and a one-season series, Kolchack fought vampires, robots, werewolves, witches, zombies, government conspiracies, aliens, and ancient legends (sounds like the entire 9 yr. run of the X-Files! In ONE season!). And Kolchak did it first! And as for composer Gil Melle's cool, partly-whistled main title music... well, X-Files creator Chris Carter calls Mike Snow's (very similar) X-Files main title theme an 'homage.' Both themes work well; leave it at that. And unlike many modern horror/sci-fi shows, most of KOLCHAK's monsters are shown in shadow, and in quick cuts(effectively, and sometimes thankfully; as some of them do not hold up to modern scrutiny; but some still DO). Modern horror shows take note: Less IS more! One of the few flaws of the show (and it's a small one) is the over-use of sunny, California locales passing for windy city Chicago. NIGHT GALLERY had the same issue; unavoidable for a modest-budget, L.A. based show. And some of the supporting characters seem to fall into what are (now) viewed as clichés (the effeminate reporter, Ron Updike, always used for comic relief; sweet, old lady/advice columnist Emily). But, they all DO have their moments to shine (UNLIKE many supporting TV characters since, cliché or not!). KOLCHAK is a timeless show, that serves as a template for many that followed. And Carl Kolchak is one of the richest characters ever written for a horror genre TV show (agent Mulder's REAL dad). And as a footnote, I tried watching a few episodes of the new, "re-imagining" of the show. It's an X-Files clone (a copy of a copy?). And a bad one, at that. Carl Kolchak is now a model-pretty, angsty 30-something (played dismally by a boring Stuart Townsend). And giving him a Scully-type partner is also a lame idea; it undermines Kolchak as a lone, Don Quixote crusader! And Kolchak and Vincenzo GETTING ALONG? Where's the tension? The interplay? That they chose to hang the KOLCHAK name on this regurgitated bit o' crap is a prime example of how NOT to do a remake: Take a beloved cult series, scrape off everything unique about it, drain it of all character and color (but keep the name! Need that cult cred!), and voilà! Instant re-hash! It gets an 'F' in 'Re-Imaginings 101'! This new version DESERVED the axe! Stick with the short-lived, but classic original. It truly gets better with age.