Deze tedere, prachtig in elkaar gezette vertelling heeft diep in mijn wezen een bitterzoet spoor achtergelaten. De oneerbiedige leerlingen, de verbitterde buschauffeur en de persoonlijkheden van de leraren vormen een onderbewuste discussie terwijl het verhaal zich ontvouwt. De volwassen personages komen me allemaal bekend voor, mijn leraren, mijn buschauffeur, elk van hun meningen zo plausibel en bekend. Als er in de bus een belangrijk incident plaatsvindt, worden we op een cirkel van gezichtspunten gestuurd. Al die tijd wordt het gebazel van de tienerenergie slechts met moeite onder controle gehouden door de organisatoren van de reis. Meneer Harvey ondervindt voortdurend veel pijn. Hij doet me denken aan door de oorlog beschadigde leraren die ik niet begreep toen ik nog oneerbiedig was. <br /><br />Rhidian Brook en de producenten verdienen veel lof voor deze goedgevormde Britse film. Het acteerwerk is vlekkeloos, de scènes passend, hij zou wijd en zijd beschikbaar moeten zijn, maar lijkt niet de juiste gelegenheid te hebben gekregen.
This tender beautifully crafted production delved deep down bitter sweet into my being. The irreverent pupils, the life embittered bus driver and the teachers personalities present a subliminal debate as the story unveils. The adult characters all seem familiar, my teachers, my bus driver, each one of their opinions so plausible and well known. When a key incident happens on the bus we are sent on a circuit of viewpoints. All the time the babble of teenage energy is only just kept under control by the organisers of the trip. Mr Harvey is experiencing much pain throughout . He reminds me of war damaged teachers I did not understand when I was an irreverent pupil.<br /><br />Rhidian Brook and the producers deserve much acclaim for this well shaped British film. The acting unblemished, the scenes appropriate, it should be widely available yet does not seem to have been given the right opportunity.