Toen ik hoorde dat Brian Krause in de film zou spelen, wilde ik hem zien. Het duurde weken voordat ik besefte dat ik het origineel had gezien en dat ik hem geweldig vond. Dus had ik nog meer reden om naar de film te kijken. Nou ja, ik keek. Het was eigenlijk beter dan de meeste vervolgen op tv-films. Ik heb een hekel aan wat er met Brians personage gebeurt (daar kun je zelf achter komen) en ik vond de meeste personages niet leuk, ook die van Brian niet. Maar de film had de smakeloze, irritante en hufterige personages nodig om Stanley Caldwell (Judd Nelson) weer te laten schitteren. Aan het eind juichte ik Stanley en zijn eigen happy end toe. Als je de originele Cabin by the Lake leuk vond, of als je van horrorfilms zonder bloed houdt, dan raad ik je aan om dit te kijken.
When I first found out that Brian Krause was going to be in this movie, I wanted to watch. It took me weeks to realize that I've seen the original of this and loved it. So I had even more reason to watch. Well, I watched. It was actually better than most sequels for TV movies. I hate what happens to Brian's character (you can find out for yourself) and I didn't like most of the characters, Brian's one included. But the movie needed the cheesy and annoying and jerk-like characters to make Stanley Caldwell (Judd Nelson) shine once more. At the end, I was cheering for Stanley and his own happy ending. If you liked the original Cabin by the Lake or if you like horror movies without the blood, I'd suggest you watch this.