Wat is er gebeurd bij het maken van deze film, zodat het een totale puinhoop is geworden? Slechts een jaar na 'The Breakfast Club', een briljante film met veel van dezelfde acteurs als in 'St. Elmo's Fire' (die er tussen haakjes uitzagen en zich gedroegen in die laatste film meer alsof ze nog steeds de mislukkelingen van de eerste waren, maar zonder de greep of de discipline om hun rollen te spelen).<br />Was het de regie of het schrijven? Aangezien het dezelfde persoon was (Joel Schumacher) moet het beide zijn. Maar Schumacher heeft ons daarna 'The Phantom of the Opera', 'Phone Booth', 'A Time to Kill' en twee Batman-films gegeven, 'Batman and Robin' en 'Batman Forever' die variëren van goed tot uitstekend geregisseerd. Er ging iets mis met 'StEF' omdat het helemaal geen geniale film is, geen komedie die ook maar iets waard is, en heel ver afwijkt van wat waarlijk waardevol is in het leven.<br />Voorbeeld: het personage Wendy (een rijk meisje met een hart om goed te doen en de minder fortuinlijken te helpen die door Mare Winningham worden gespeeld) onthult aan Billy (een onhandelbare slons die zijn vrouw en zijn vriendinnen bedriegt, veel te veel drinkt en geen enkel gevoel van orde in zijn leven heeft dat passend is voor de rol van Rob Lowe) Wendy is er zelfs zo nog niet klaar voor dat het moeilijk te geloven is dat ze tot deze vriendenkliek behoort. Later in het verhaal, als Billy's vrouw hem in de steek laat, zijn kind meeneemt en met een ander trouwt, heeft hij op de een of andere manier de touwtjes van zijn leven weer in handen gekregen. Billy vertrekt naar New York, waarbij hij alle ouderlijke verantwoordelijkheid voor zijn dochtertje in de steek laat en in de steek laat, en hij overtuigt Wendy ervan dat haar maagdelijkheid het perfecte cadeau is dat hij van haar kan 'weggeven'. En Wendy, die als maatschappelijk werkster werkt om gebroken gezinnen te helpen, lijkt zich door deze despoot helemaal niet te laten beïnvloeden. Doe me een lol. Het enige wat ze maar één keer kan geven, dat ze geeft aan een loser die zijn familie en vrienden in de steek laat? Schumacher omschrijft deze scène als een prachtig en ontroerend moment.<br />Er zijn nog veel meer voorbeelden waarbij er geen enkel verband bestaat tussen wat echt is en wat van waarde is, en de handelingen eruitzien alsof ze deugdzaam zijn.<br />Ik neem aan dat sommigen zullen zeggen dat 'dat in de jaren tachtig was', maar ik herinner me dat het in de jaren tachtig was dat mannen verantwoordelijk werden gehouden voor de kinderen die ze verwekten, of dat nu in een huwelijk of buiten het huwelijk was.<br />Ik vind deze film zo slecht omdat hij zo niet strookt met wat hij werkelijk waardevol en juist is. En wat de techniek betreft (niet het verhaal), die was ook verschrikkelijk. Het is onsamenhangend en voelt aan als een film van 3 uur die is bewerkt tot 1 uur en 40 minuten. Overgangen en sprongen in de tijd zijn gewoon niet logisch. Pak aan wat er op de vloer van de montagekamer ligt, stop het er weer in en de film zou waarschijnlijk veel beter gaan... maar het blijft een afschuwelijke film.<br /><br />Misschien is Schumacher sinds 1986 een betere en sterkere regisseur geworden (dat moet wel) of misschien ging hij te ver toen hij het scenario voor St. Elmo's schreef. Vuur of misschien heeft een groep acteurs de set overgenomen en zijn ze hun eigen weg gegaan <0xE2><0x80><0x93> dat is wat ik denk dat er is gebeurd.
What happened in the making of this movie so that it ended up as the total mess it is? Just one year after "The Breakfast Club", a brilliant movie with many of the same actors as in "St. Elmo's Fire" (who by the way looked and acted in the latter more like they were still the high school misfits from the former but without the grip or discipline in portraying their roles.<br /><br />Was it the directing or the writing. Since it was the same person (Joel Schumacher) it must be both. But then Schumacher has since given us "The Phantom of the Opera", "Phone Booth", "A Time to Kill", and two Batman movies, "Batman and Robin" and "Batman Forever" which range from good to great directing. Something went wrong on "StEF" because it has no genius whatsoever, no comedy worth anything, and is very far off the mark on what is truly valuable in life. <br /><br />Example: The character Wendy (a rich little girl with a heart to do good and help the less fortunate played by Mare Winningham ) reveals to Billy (an unruly slob who cheats on his wife and on his girlfriends, drinks far too much and has no sense of order in his life appropriately played by Rob Lowe) that she is still a virgin. Billy truly see a challenge and possible conquest but Wendy "is not ready". Wendy, in fact is so not ready it is hard to believe she is in this clique of friends. Later in the story, when Billy whose wife has left him taken his child and married another has somehow drawn some of the strings of his life together. Billy is leaving for New York, deserting and abandoning all parental responsibility for his baby daughter, he convinces Wendy that her virginity would be the perfect "going away gift" from her to him. And Wendy, who works as a social worker helping broken families, seems not to be phased at all by this despot. Give me a break. The one thing she can only give once, she gives to a loser who is leaving his family and friends? Schumacher frames this scene as a wonderful and touching moment.<br /><br />Many more example exist where there is a complete disconnect between what is real and of value being tossed overboard and the acts are made to look like virtue.<br /><br />I suppose some may say that "that was the 80's" but I remember it was in the "80's" that men began to be held responsible for the children they fathered whether in a marriage or out.<br /><br />I think this movie is so bad because it is so out of sync with what it really valuable and right.<br /><br />As for the technique (not the story), it was terrible as well. It is disjointed and feels like a 3 hour movie that has been edited to 1 hour and 40 minutes. Transitions and jumps in time simply do not make sense. Pick up what is on the editing room floor, put it back in and the movie would probably flow much better...but it still is a horrible movie.<br /><br />Maybe Schumacher has become a better and stronger director since 1986 (he must have) or maybe he was over his head when it came to writing the screenplay for St Elmo's Fire or maybe this group of actors took over the set and went their own way - that is what I really think happened.