Om in contact te komen met de schoonheid van deze film moet je goed op de geluidsband letten, niet alleen op de muziek, maar ook op de manier waarop alle geluiden meehelpen de beelden te verweven. Hoe prachtig is de openingsscène die leidt tot de verdrijving van Gino, die het thema van de morele dubbelzinnigheid vastlegt! Let op de manier waarop de muziek de personages introduceert terwijl we worden rondgeleid in Giovanna's huwelijk. Verwacht hier niet veel van het politieke leven in Italië in 1943. Daar gaat het hier niet om. Aan de andere kant, als je gevoelig bent voor de muziek van beelden en geluiden, word je rondgeleid in een woord dat verder gaat dan het neorealisme. Tegen het eind van de film komen er momenten dat het Antonioni-achtige landschap meer te maken heeft met het innerlijke leven van de personages dan met echte plaatsen. Dit is een van mijn favoriete Visconti-films.
To get in touch with the beauty of this film pay close attention to the sound track, not only the music, but the way all sounds help to weave the imagery. How beautifully the opening scene leading to the expulsion of Gino establishes the theme of moral ambiguity! Note the way music introduces the characters as we are led inside Giovanna's marriage. Don't expect to find much here of the political life of Italy in 1943. That's not what this is about. On the other hand, if you are susceptible to the music of images and sounds, you will be led into a word that reaches beyond neo-realism. By the end of the film we there are moments Antonioni-like landscape that has more to do with the inner life of the characters than with real places. This is one of my favorite Visconti films.