Ik heb het 25 jaar geleden op tv gezien. Het was heel moeilijk om ernaar te kijken. Zo echt. Om dit kleine gezinnetje in de winter te zien worstelen was hartverscheurend. Geen tijd voor verkering: het lot heeft ons bij elkaar gebracht en we zetten onze schouders onder de molensteen en laten hem draaien. Dit was gebaseerd op het echte dagboek van de vrouw, dat ik vele jaren later las. Ze schreef in haar dagboek dat haar ouders waren gestorven toen ze klein was en dat al hun zorgen en zussen op de boerderij moesten werken om in hun levensonderhoud te voorzien. Ze leerde maaien, wat niet damesachtig was. Ze was bang dat geen enkele charmante prins een vrouw met zongebruinde, eeltige handen zou willen, maar deze man was zo blij dat zijn nieuwe vrouw wist hoe ze moest maaien, en ze deed het graag. Ze waren allebei weduwnaar en samen werkten ze om een nieuw huis te bouwen. Het was zo triest toen de baby stierf. Natuurlijk, als ze hem vandaag hadden gehad, zou het vast goed zijn gegaan. Dat maakt de tragedie alleen maar nog triester. Ik huilde zo hard. Maar toen gingen ze naar buiten en trokken met succes een nieuw kalf. De lente is in aantocht en het leven gaat door. In haar dagboek had ze nog twee jongens en die bleven leven.
I saw this 25 years ago on PBS. It was very difficult to watch. So real. To watch this small family struggle in the winter was heart rending. No time for courting: fate has thrown us together and we put our shoulders to the grindstone and make it work. This was based on the woman's actual diary, which I read many years later. She said in her diary that her parents died when she was little and all their bothers and sisters had to work the farm to feed themselves. She learned to mow, which was not lady-like. She was afraid that no prince charming would want a woman with sun-browned, calloused hands, but this husband was so happy that his new wife knew how to mow, and she was happy to do it. Both were widowed and together they worked to build a new home. It was so, so sad when the baby died. Of course, if they had it today, I am sure it would have been fine. That only makes the tragedy extra sad. I was crying so hard. But then they went out and successfully pulled out a new calf. Spring is on its way, and life goes on. In her diary, she did have two more boys and they lived.