Maria Braun is een uitzonderlijke vrouw die zich volledig en geloofwaardig voordoet, ook al is ze zo stompzinnig dat het bijna ongeloofwaardig is. Ze zal alles doen om haar huwelijk te laten slagen, inclusief schaamteloos opportunisme en seksuele manipulatie. En onder het verdorven uiterlijk laat ze een nogal lieflijk waardesysteem zien. De film heeft te lijden onder een abrupt en onverwacht einde dat achteraf volkomen ontoereikend lijkt, met het gemak dat je kent van het beëindigen van de creatieve schrijfles op school met 'en toen werd ik wakker'. De film eindigt ook op het eind met de meest excentrieke titelsequentie die ik ooit heb gezien, maar laat je daar niet door van de wijs brengen.
Maria Braun is an extraordinary woman presented fully and very credibly, despite being so obtuse as to border on implausibility. She will do everything to make her marriage work, including shameless opportunism and sexual manipulation. And thus beneath the vicey exterior, she reveals a rather sweet value system. The film suffers from an abrupt and unexpected ending which afterwards feels wholly inadequate, with the convenience familiar from ending your school creative writing exercise with 'and then I woke up'. It is also book-ended at the other end with the most eccentric title sequence I've ever seen, but don't let any of that put you off.