Ja. Ik geef het toe. Ik geloofde alle hype rond dit stuk werk, over de beproevingen en beproevingen van 6 mensen die in Mexico-Stad wonen en hun seksuele leven doormaken. En dus verwachtte ik eigenlijk eindelijk een Mexicaanse film te zien (in tijden) die zowel populair als interessant was om naar te kijken. Helaas was de film volkomen teleurstellend. Het verhaal toont ons twee stellen, allebei met zeer duidelijke huwelijksproblemen. Als er een derde partij in het leven van elk stel komt, bereiken hun problemen een cruciaal punt. Of absoluut absurd. De plot verandert dan in een strijd tussen de seksen. De houding die elke groep inneemt (ja, ze vormen letterlijk een groep, meisjes met meisjes en jongens met jongens) is schaamteloos dom en kinderlijk (ik denk dat de humor er wel in had moeten zitten). En het gaat allemaal van kwaad tot erger. De uitvoeringen variëren van goed (mevrouw Zavaleta) tot middelmatig (meneer Bichir), terwijl Serrano een acceptabele opera prima ten beste geeft. Maar de vlakke omstandigheden waaruit de plot bestaat, de eendimensionale personages, de zeer slechte (zo niet stomme) waarneming van wat seks in een volwassen relatie betekent enzovoort, maken dat de film faalt. Beroerd. SPyL heeft een (indrukwekkende) goede ontvangst bij het publiek gehad. Geloof de hype op eigen risico.
Yes. I'll admit it. I believed all the hype surrounding this piece of work, about the trials and tribulations of 6 people, living in Mexico City concerning their sexual lives. And so, I was really expecting to finally see a Mexican movie (in ages) that was both popular and interesting to watch. Unfortunately the film was utterly disappointing. The story presents us with two couples, both with very obvious marital problems. When a third party comes into the life of each couple, their problems reach a pivotal point. Or absolute absurd. The plot then turns into a battle of the sexes. The stance taken by each group (yes, they literally group, girls with girls and boys with boys) is blatantly stupid and childish (I guess the humor was supposed to be there). And it all goes from bad to worse. The performances range from good (Miss Zavaleta) to mediocre (Mr Bichir), with Serrano doing an acceptable job on his opera prima. However, the flat circumstances that make up the plot, the one-dimensional characters, the very poor (if not stupid) perception of what sex represents in a mature relationship etc, make the movie fail. Miserably. SPyL has had an (impressive) good reception at the box-office. Believe the hype at your own risk.