Ik ga de 2 films als geheel bekijken omdat ik vind dat het zo bekeken en bekeken moet worden. Als ik het over 'de film' heb, heb ik het over de delen 1 en 2 samen als je ze achter elkaar bekijkt, zoals het hoort.<br />Dank je wel, Jon Anderson, Steven Soderbergh & Benicio Del Toro.<br />Deze film is een verfrissende, stoutmoedige, ruige en echte film. En hij heeft een nieuwe stijl van filmen. Geen Faux-drama. Geen Swelling-soundtrack. Geen Faux-documentairestijl. Gewoon goede shots en een poging om bij de feiten te blijven. Ik heb Jon Andersons 'Che Guevara: A Revolutionary Life' gelezen en onlangs Fidel's voltooid. De autobiografie van Jon Anderson had me geholpen om deze film goed in me op te nemen. Maar ik moet zeggen dat het Jon Andersons uitputtende, voorlaatste en fantastische biografie is die deze film de juiste historische lading heeft gegeven. Anderson was adviseur van deze film (of deze 2 films). Wat deze film echt maakt, is dat hij zuiver is. Geen aanzwellende muziek of slow-motionfotografie om het drama te verhogen, en, nog belangrijker, geen nep-documentaireachtige camera. Gewoon rechttoe rechtaan schieten in de stijl van een documentaire. Het soort camera dat gebruikt wordt, geeft je het gevoel dat je midden in de jungle staat. Benicio Del Toro zou hier de hoogste eer voor moeten krijgen, ik heb de hele film nooit aan hem getwijfeld als Che... niet één keer. Hij heeft het fantastisch gedaan en ik zal hem hier eeuwig voor respecteren. Sommige mensen klagen dat de film alleen over 2 delen van zijn leven gaat en niet over het geheel. Maar ik denk dat dit een van de ware mooie aspecten van deze film is: hij probeert niet alles te zijn. Hij probeert niet 'het verhaal te vertellen'. Het leven van een mens is te veelzijdig om te proberen het in 2, 4, 8, 16 of 32 uur te vertellen. Dit is een van de subtiele schoonheden van deze film, hij weerstaat die verleiding en blijft gericht op de bedoeling ons een gevoel te laten krijgen voor CHE, zijn demoraliserende militaristische geest en de krachten om hem heen. Het concentreert zich op 3 stukjes tijd: De slag om Batista, Che's VN-toespraak en de voorbereidingen van de Gorilla's in Bolivia. 'Motorbike Diaries' heeft zijn jonge-mannenkant al verteld en ik prijs S. Soderbergh dat hij zich in plaats daarvan op andere aspecten concentreert. Ik blijf naar Jon Andersons boek verwijzen en de film blijft echt. De enige zwakke schakel voor mij is de rolbezetting (niet de uitvoering) van Matt Damon. In een film die zo vol zit met levensechte scènes, is een Amerikaan (Matt Damon) die een Boliviaan speelt een beetje veel van het goede <0xE2><0x80><0x93> hij doet het goed, maar na zoveel zorg in de rolverdeling was dit een buitenkansje. Klein en volledig vergeven. De werkelijkheid die de rest van de cast je geeft, en in het bijzonder de verbazingwekkende rol van Benicio Del Toro, zet deze film boven aan mijn lijst.<br />Het feit dat deze film vrijwel direct op video is uitgebracht, zegt iets over hoe de koude-oorlogsethiek, die nooit zou toestaan dat het 'geëvolueerde Cuba' zou worden wat het had kunnen zijn, nog steeds bezig is het verhaal stil te houden. Zo niet door clandestiene demping, dan wel door het effect van goed uitgevoerde propaganda die dit onderwerp bevooroordeeld heeft.<br />Dit is een film die je moet zien, en Jon Andersons 'Che Guevara: A Revolutionary Life' Moet je lezen als je een idee wilt krijgen van de eerste effecten op de mondiale geestesgesteldheid ten aanzien van de expansie van internationale/politieke financiële schaakzetten in de 40's, 50's en 60's, die een oneerlijke druk op onze Zuid-Amerikaanse buren legden, en de effecten die dat teweegbracht.
I'm going to review the 2 films as a whole because I feel that is how it should be considered, and watched. When I talk about 'the film' I am talking about parts 1 & 2 together when watched one after the other, as they should be.<br /><br />Thank you Jon Anderson, Steven Soderbergh & Benicio Del Toro.<br /><br />This film is a refreshing, bold, gritty and true film. And, it hearkens a new style of film making. No Faux drama. No Swelling sound track. Not Faux Documentary style. Just clean shots and an attempt to stick to the facts. I have been reading Jon Anderson's "Che Guevara: A Revolutionary Life" and recently finished Fidel's Auto biography, and this had helped my ability to soak this film in properly. But I have to say that it is Jon Anderson's exhaustive, penultimate and wonderful biography that has given this film the proper historical back bone. Anderson was consultant on this film (or these 2 films). What makes this film a true thing is that it is clean. No swelling music or slow-motion photography to heighten drama, and even more importantly; no fake documentary shaky camera. Just square shots and straight forward shooting style. The type of camera used makes you feel right there in the jungle. Benicio Del Toro should be given full honors for this, I never doubted him as Che throughout the film... not once. He did a wonderful job and I will respect him for ever for this. Some people complain that the film only deals with 2 slices of his life and not the whole. But I think this is one of the true beautiful aspects of this film: it doesn't try to be everything. It doesn't try to 'tell the story'. A person's life is too multifaceted to try and tell in 2, 4, 8, 16 or 32 hours. This is one of the subtle beauties of this film, it resists that temptation, and stays focused on the intent of letting us GET A FEEL FOR CHE, HIS DEVELOPING MILITARISTIC MIND AND THE FORCES AROUND HIM. It focuses on 3 slices of time: The Battle to over throw Batista, Che's U.N. speech and the Gorilla preparations in Bolivia. "Motorcycle Diaries" already told his young man side, and I applaud S. Soderbergh for focusing on other aspects instead. I keep referring to Jon Anderson's book and the film stays true. The only weak link for me are the casting (not the performance) of Matt Damon. In a film so loaded with true to life performances, an American, (Matt Damon) playing a Bolivian is a clunky stretch - he does well, but after so much care in the casting, this was an over-site. Small and completely forgiven. The reality that the rest of the casting gives you, and most notably Benicio Del Toro's amazing job, put's this film at the top of my list.<br /><br />The fact that this film went almost straight to video say's something about how the cold war ethics that would never allow the 'revolutionized Cuba' to become what it might have, are still at work keeping it's story quiet. If not out of clandestine muffling, then out of the effects of properly done propaganda that has prejudiced this topic.<br /><br />This is a must see film, and Jon Anderson's "Che Guevara: A Revolutionary Life" is a must read if you want to start to get a grasp of the early effects on the global mind set regarding the expansion of international / political financial chess moves of the 40's, 50's & 60's that placed unfair pressure on our South American neighbors, and the effects it fostered.