Deze film, die in wezen een verhaal is over mens en natuur, heeft prachtige cinematografie, de weelderige oerwouden van Ceylon en de aanwezigheid van Elizabeth Taylor, maar de film komt nooit echt van de grond. Newlwed Taylor wordt genegeerd en verwaarloosd door haar man en wordt later aangetrokken door de voorman van de plantage, gespeeld door Dana Andrews. De plantage is in de ban van wijlen de vader van de eigenaar, wiens geest een sluier werpt over het Elephant Walk dat een belangrijk twistpunt wordt tussen Taylor en Finch. De olifanten zijn vastbesloten hun traditionele weg naar het water weer op te eisen, die werd geblokkeerd toen het landhuis werd gebouwd. De dieren gaan tekeer en zorgen voor de beste momenten van actie in de film. Taylor en Andrews hebben een paar goede momenten terwijl ze haar best doet om een trouwe echtgenote te blijven ondanks de huwelijksproblemen met Finch.
Essentially a story of man versus nature, this film has beautiful cinematography, the lush jungles of Ceylon and the presence of Elizabeth Taylor but the film really never gets going. Newlwed Taylor is ignored and neglected by her husband and later is drawn to the plantation's foreman, played by Dana Andrews. The plantation is under the spell of owner Peter Finch's late father whose ghost casts a pall over Elephant Walk that becomes a major point of contention between Taylor and Finch. The elephants are determined to reclaim their traditional path to water that was blocked when the mansion was built across their right-of-way. The beasts go on a rampage and provides the best moments of action in the picture. Taylor and Andrews have some good moments as she struggles to remain a faithful wife in spite of he marital difficulties with Finch.