Dit had alles in zich om een heel goede film te worden <0xE2><0x80><0x93> goede acteurs (Robert Loggia, Ellen Parker), een goede plot (mysterieuze raketten uit de ruimte dreigen de planeet in de as te leggen) en een heleboel beeldmateriaal (als de luchtmacht filmmateriaal had van straaljagers die raketten afvuurden, werd het gebruikt). Jammer genoeg wordt het verpest door te veel melodrama en een onmogelijke tijdlijn.<br />De film gaat over een raket uit de ruimte die door de Russen wordt aangevallen en per ongeluk in een lage atmosfeerbaan wordt gebracht. Op een afstand van minder dan acht kilometer en met een snelheid van meer dan 5000 kilometer, braakt hij een uitlaatvlam van een miljoen graden uit, waardoor alles op de grond wordt verbrand, inclusief gletsjers, liniebases in de verte (dew's) en Eskimo's. <br />Elke poging om de raket te vernietigen mislukt.<br />De eerste zwakke plekken in deze film duiken al vroeg op. Hoewel we niet veel verwachten van lowbudgetfilms, kunnen sommige dingen niet vergeten worden <0xE2><0x80><0x93> zoals een beetje onderzoek. Zo vuurt zowel de Sovjet-Unie als de Verenigde Staten antiballistische raketten af die met onfeilbare precisie op de raket afgaan. Maar de eerste succesvolle ABM-tests werden pas in maart 1961 door de Russen uitgevoerd.<br />Er is te veel melodrama. Dr. Loring (Loggia) en zijn assistente Joan Woods (Ellen Parker) spelen hun romance met ongeveer evenveel hout als een blokhut. Parkers personage huilt en jammert om Loggia's offer alsof ze een screentest doet. Loggia is ongeveer even heldhaftig als een verveelde zakenman. Een wetenschapper (Phillip Pine) maakt het zo bont dat William Shatner een toneelspeler lijkt. Een buschauffeur spuwt voortdurend eind-van-de-wereld-shit in scène na scène. De enige goede acteur is de verteller in de film, gespeeld door de doorgewinterde karakteracteur Lawrence Dobkins ('Naked City').<br />Dit alles zou over het hoofd gezien kunnen worden als de tijdlijn er niet was geweest. Nadat de informatie over de raket naar Washington is gestuurd, brengt het Pentagon een groep wetenschappers binnen. Een generaal (Larry Kerr) kondigt aan dat de raket New York City over 63 minuten zal treffen. Daarna volgen er discussies van wetenschappers en er volgt een dodelijke stilte waarin ambassadeurs worden gevraagd of de raket een aanval van de Russen is en of er een reactie nodig is.<br />De film laat zien hoe het leger volledig in verwarring is gebracht. Mensen van de civiele defensie verlaten hun werk en gaan naar hun posten. Acht miljoen mensen rennen naar schuilkelders terwijl schoolbussen miljoenen kinderen oppikken (en we krijgen het witste New York te zien dat ik ooit heb gezien, hoewel je bij het zien van de sciencefictionfilms van de jaren vijftig zou denken dat dit de norm was). De pers wordt tientallen minuten in het duister gehouden. En dan, ongelooflijk maar waar, kondigt een man in het Pentagon aan dat de raket Ottawa, Canada, binnen 51 minuten zal raken! Al het bovengenoemde gebeurde in 12 minuten! Vervolgens bedenkt Loggia, om nog wat olie op het vuur te gooien, op de een of andere manier een manier om de buitenaardse raket tegen te houden. Hij produceert langzaam een lading plutonium, laadt die in een jeep en rijdt ermee van Washington naar een verafgelegen raketbasis om het boven op een raket te leggen. Onderweg wordt hij van de weg gedrukt door een wilde chauffeur, breekt zijn nek en wordt vervolgens gekaapt in een auto. Uiteindelijk krijgt hij het plutonium terug en rijdt naar de basis om de raket te bewapenen. En dat alles in hetzelfde tijdsbestek van 63 minuten. De film ergert de kijker ook door het te laten lijken alsof Ottawa gered zou kunnen worden, om vervolgens te laten zien hoe mannen, vrouwen en kinderen worden geroosterd. Dan wordt gezegd dat de raket vijf minuten de tijd heeft om New York te bereiken. Loggia rijdt nog steeds naar de basis (nog 5 kilometer te gaan). Als hij bij de basis aankomt en de raket bewapent, wordt het aftellen van twee minuten aangekondigd. Alles binnen vijf minuten. De wijken van New York zouden op zijn minst geschroeid moeten zijn.<br />Tussen haakjes, de raket wordt vernietigd als je het nog niet hebt geraden. De ABM-kernkop vernietigt hem met een enorme plutoniumexplosie. Vijf seconden later vervliegt de explosie en is alles duidelijk. Ja, ze veroorzaakten een kernexplosie die gelijkstond aan 100 Hiroshima's aan de rand van New York en er gebeurde niets.<br />De film had alle elementen die nodig waren om een goede B-film te zijn, maar verspilde ze. Loggia speelde zijn personage zo slap dat het je niet kon schelen dat hij zich uiteindelijk opofferde. De andere personages konden je niet schelen, zelfs niet de slijmerige wetenschapper die door Pine werd gespeeld. De spanning die de film had moeten voortstuwen was fysiek niet mogelijk in de tijdslijn die was toegestaan (en dat zou het nog steeds niet zijn, zelfs niet met Jack Bauer).<br />Deze film is heel moeilijk te vinden. Voor zover ik weet is hij op geen enkel medium opnieuw uitgegeven en niet zonder reden. Ik weet niet of dat de bedoeling van de film was of dat het de normale gang van zaken was, maar er is een scène waarin de regering alle beste wetenschappers, militairen en zakenlieden naar diepe schuilkelders stuurt met de mededeling dat ze te waardevol zijn om te verliezen. Er is geen enkele vrouw of minderheid in de groep. Hari Rhodes is de enige zwarte in de film en hij mag even pianospelen. Het was nog erger dan '27 dagen', waarin een buitenaards wezen vijf aardbewoners de kans geeft om de planeet te redden of te vernietigen en waarin geen zwarten of latino's voorkomen.<br />Ik zag dit op een speciale Sci-fi-avond op Turner Classic Movies en ik verwacht niet dat het nog eens zal gebeuren. Als je hier ergens een exemplaar van vindt, wil je het misschien op Amazon.com zetten.
This had all the makings of a very good film -- good actors (Robert Loggia, Ellen Parker), a good plot (mysterious missile from space threatens to burn up the planet) and lots of stock footage (if the Air Force had film of jets firing rockets, it was used). Unfortunately, it is ruined by too much melodrama and an impossible time-line.<br /><br />The movie concerns a missile from space that is attacked by the Soviets and inadvertently diverted into a low atmospheric orbit. At under five miles and at a speed in excess of 4,000 miles, it emits an exhaust of a million degrees, burning up everything on the ground, including glaciers, Distant Early Warning (DEW) line bases and Eskimos.<br /><br />Every attempt at destroying the missile fails.<br /><br />The first flaws in this film appear early on. While we don't expect much from low-budget films, some things can't be forgotten -- like a little research. For instance, both the Soviets and the US fire anti-ballistic missiles that home in on the missile with unerring accuracy. However, the first successful ABM tests weren't done until March of 1961 by the Russians.<br /><br />There is too much melodrama. Dr. Loring (Loggia) and his assistant Joan Woods (Ellen Parker) play their romance with about as much wood as a log cabin. Parker's character cries and boo-hoos at Loggia's sacrifice like she was at a screen test. Loggia is about as heroic as a bored businessman. A scientist (Phillip Pine) hams it up so much he makes William Shatner look like a thespian. A bus driver continually spits out end-of-the-world crap in scene after scene. The only good actor is the film narrator, played by veteran character actor Lawrence Dobkins ("Naked City").<br /><br />All of this could be overlooked if it wasn't for the time-line. After the missile's info is sent to DC, the Pentagon brings in a group of scientists. A general (Larry Kerr) announces that the missile will hit New York City in 63 minutes. After this, there are discussions by scientists and there is a deadly lull as word is sought from ambassadors to see if the missile is an attack from the Russians and if a response is necessary.<br /><br />The film shows the military being fully scrambled. Civil Defense people leave work and go to their stations. Eight million people scramble to fallout shelters while school buses pick up millions of kids (and we get to see the whitest New York City I've ever seen, though watching 50's sci-fi films made it seems like this was the standard). The press is kept in the dark for tens of minutes. Then, incredibly, a man at the Pentagon announces that the missile will hit Ottawa, Canada in 51 minutes! All of the aforementioned action happened in 12 minutes! Then, to add fuel to the fire, Loggia somehow thinks of a way to stop the alien missile. He slowly produces a caseload of plutonium, loads it in a jeep and takes it from DC to a distant missile base to put it atop a missile. Along the way, he is knocked off the road by a wild driver, breaks down and then is carjacked. He finally gets the plutonium back and drives to the base to arm the missile. Again, all this in the same 63-minute time frame.<br /><br />The movie also irks the viewer by making it seem as if Ottawa might be saved, only to show men, women and children get roasted. The missile is then said to have five minutes to reach New York. Loggia is still driving to the base (4 more miles to go). He gets to the base and arms the missile, a two-minute countdown is then announced. All within five minutes. The boroughs of New York should have been at least scorched.<br /><br />By the way, the missile is destroyed if you haven't guessed. The ABM warhead destroys it with a massive plutonium-based nuclear blast. Five seconds later, the blast dissipates and all is clear. Yeah, they caused a nuclear blast equivalent to 100 Hiroshimas on the outskirts of New York City and nothing happens.<br /><br />The film had all the elements necessary to be a good B film, but wasted them. Loggia played his character so lamely you didn't care that he sacrificed himself in the end. You didn't care about the other characters, not even the smarmy scientist played by Pine. The tension that should have moved the film along just wasn't physically possible in the time-line allowed (it still wouldn't be today, not even with Jack Bauer).<br /><br />This film is very difficult to find. As far as I know, it hasn't been re-issued on any medium and for good reason. I don't know if the film meant to be or if it was standard practice, but there's a scene where the government sends all of the best scientists, military men and businessmen into deep shelters, saying they're too valuable to lose. There isn't a single woman or minority in the bunch. Hari Rhodes is the only black man in the film and he gets a brief bit playing a piano. It was worse than "27 Days" where an alien gives five Earthlings the chance to either save or destroy the planet and he doesn't include any blacks or Hispanics.<br /><br />I saw this on a special Sci-fi night on Turner Classic Movies and I don't expect it to show up again. If you do find a copy of this somewhere, you might want to put it up on Amazon.com.