Er zijn twee soorten personages in _THE SHIELD_ : mensen die hun uiterste best doen en doen wat juist is, en mensen die meedogenloos hun eigen belang nastreven en elke doodzonde begaan die ze maar kunnen, terwijl ze zichzelf en alle anderen voorhouden dat ze helden zijn, en de enige hoop voor iedereen. Meer dan in andere programma's gaat _THE SHIELD_ over hypocrisie en zelfbedrog. Helaas zijn de hypocrieten en zelfbedriegers de programma's die de helden zijn, en als zodanig beschikken ze over de onwaarschijnlijke immuniteit van helden in romans om niet verslagen of gepakt te worden, en ze komen keer op keer aan de beurt, waarbij ze al hun collega's voor gek zetten.<br />De show gaat prat op uitstekend camerawerk. De ins en de uits zijn altijd uitmuntend. Het is echt een kunstwerk om te zien. Helaas is het verhaal een karikaturaal, overdreven vervullingsscenario van zinloos geweld, verkrachting en leugens.<br />De held, die iedereen met zich meesleept in het ene mislukte plan na het andere, is zo sluw als een bros tekenfilmpersonage, ontsnapt voortdurend en maakt de draak met alle elmer fudds (iedereen die hem niet steunt in zijn leugens en misdaden), trekt automatisch elke knappe vrouw die zijn karakter ondersteunt aan om mee te doen aan de show, overleeft elke poging om hem voor het gerecht te brengen en SCHAKEL ALTIJD je oren af met zijn martelende zelfrechtvaardigingen. Als er iemand door zijn toedoen gewond raakt, geeft hij altijd de schuld aan de achterdochtige smeris, ongeacht het feit dat zijn plannetjes en ingewikkelde leugens en tot mislukken gedoemde plannen daar altijd de oorzaak van zijn. Altijd.<br />Net als 24 leunt dit programma op allerlei foefjes en talloze vertragingen om zijn verhaal seizoen na seizoen door te kunnen laten gaan. Elk seizoen worden er saaie, ongelooflijk lange verhalen in de verhaallijn gespoten om een skelet te vormen waarop de bloederige, perverse stukken vlees van de personages en de onvermijdelijke doofpotaffaires kunnen worden opgehangen.<br />Maar het meest teleurstellend is de overmoed van de schrijvers, die proberen de sympathie van de kijkers heen en weer te schuiven en de personages door gril van de een of de ander te vormen. Soms willen ze dat we Shane als de vijand zien. Soms willen ze dat we hem zien als een arme, onbegrepen ziel. Soms willen ze dat we Vic zien als een gevaarlijke, seksuele dynamo. Soms willen ze dat we hem zien als een arme kerel met een hart van goud. Soms willen ze dat we Mara zien als een laag-bij-de-grondse, verachtelijke Jezebel. Dan denken ze dat we, als we haar laten zien hoe ze met Shane over haar dromen zit te praten, zullen ontdekken dat ze meelevend en tragisch is.<br />Niets van deze manipulatie is toereikend om het soort sympathie te krijgen dat ze willen. Als ze die figuren eenmaal hebben laten zien hoe ze het leven van andere mensen kapotmaken voor hun eigen doeleinden, dan is het afgelopen. Het is onzin om te blijven proberen van de hak op de tak te springen. Maar aan de andere kant is het ook onzin om zeven seizoenen lang van die stuntelige clowns te maken die elk bestaand supermodel in hun bed lokken en een misdaadsyndicaat runnen dat recht onder ieders neus het politiebureau uit komt.
There are two kinds of characters on THE SHIELD: people who try to do the best they can and do the right thing, and people who relentlessly pursue their own self interest and commit every mortal sin they can while telling themselves and everyone else that they are heroes, and everyone's only hope. More than any other show, THE SHIELD is about hypocrisy and self-delusion. Unfortunately, the hypocrites and self-deluders are the shows heroes, and as such have the typical genre-fiction heroes' improbable immunity to getting defeated or caught and they come out on top over and over again, making fools out of all of their peers.<br /><br />The show boasts excellent camera-work. The lead ins and the fade outs are always superb. It really is a work of art to see. Unfortunately the story is a cartoony, overwrought wish fulfillment scenario of gratuitous violence, rape, and lies.<br /><br />The hero, who drags everyone down with him in failed scheme after failed scheme, is wiley like a warner bros cartoon character, always escaping and making fun of all the elmer fudds (anyone who does not support him in his lies and crimes), automatically attracting any good looking woman supporting character to come on the show, always surviving any attempt to bring him to justice, and ALWAYS scraping your ears with his excruciating self justifications. If another cop detects something wrong with something he's doing, and someone gets hurt because of his actions, he always blames the suspicious cop, regardless of the fact that his schemes and elaborate lies and doomed plans are always the cause. Every time.<br /><br />Like 24, this show relies on contrivances and innumerable delays to drag its story out for season after season. Boring, unbelievable long term stories are injected into the storyline every season to provide a skeleton on which to hang the bloody, perverted chunks of meat that are the characters' corrupt acts and the inevitable cover-ups.<br /><br />Most disappointing though, is the writers' hubris as they try to change the viewers' sympathies back and forth, to and away form the characters on whims. Sometimes, they want us to see Shane as the enemy. Sometimes they want us to see him as a poor misunderstood soul. Sometimes they want us to see Vic as a dangerous, sexual dynamo. Sometimes they want us to see him as a poor guy with a heart of gold. Sometimes they want us to see Mara as a low down vile Jezebel. Then they think that if they show her sitting and talking over her dreams with Shane, that we will find her to be sympathetic and tragic.<br /><br />None of this manipulation is adequate to obtain the kinds of sympathies they want. Once they've shown these characters ruin other people's lives for their own ends, that's it. It is nonsense to keep trying to flip back and forth. But then, it is also nonsense to produce seven seasons of these bumbling clowns drawing every super model in existence to their beds and running a crime syndicate right out of the police station, right under everyone's noses.