Af en toe creëert een groep vrienden met een minimaal budget, maar tassen vol enthousiasme en talent, een lowbudget meesterwerk dat de hele wereld versteld doet staan. Raimi en co deden dat met The Evil Dead, Jackson en zijn maten slaagden met Bad Taste, en Myrick en Sanchez verdienden een smak geld met The Blair Witch Project.<br />Maar directeur Todd Sheets en zijn makkers zijn voorbestemd om voor eeuwig in relatieve duisternis te zwelgen, als je op Zombie Bloodbath mag afgaan. Deze miserabele poging (over een plaag van vleesetende zombies) is een les in hoe je geen goedkope horror moet maken en herinnert je eraan dat veel mensen tegenwoordig toegang hebben tot een videocamera, maar dat de meesten dat niet zouden moeten hebben.' Dat is voor hen geen aanleiding om een poging te doen een film van een hele lengte te maken.<br />Het is niet zo dat Sheets geen oog heeft voor een mooi ingelijste opname (sommige camerastandpunten en bewegingen van hem zijn eigenlijk best goed), maar eerder dat a) hij een beroerd script heeft b) hij een beroerde cast heeft, en c) hij niet beseft dat hij een beroerd script en een beroerde cast heeft. Wat betekent dat de uiteindelijke film extreem amateuristisch is, en waarschijnlijk niet in zijn geheel wordt bekeken door iemand anders dan zombiefilmcompletisten (zoals ik) of leden van de cast en de crew (zoals degenen die gunstige opmerkingen over de film hebben gemaakt). Het is duidelijk dat Zombie Bloodbath is gericht tegen nietsontziende bloedhonden, en Sheets (die op dit moment een ongelooflijke 34 titels op zijn naam heeft staan als regisseur) doet zijn uiterste best om het iedereen naar de zin te maken, waarbij hij bij elke gelegenheid emmers slachtafval en bloed over zich heen gooit. Maar hoewel deze momenten ontegenzeggelijk smerig zijn, zijn ze niet bijzonder overtuigend, en al snel worden ze nogal saai.<br />Dus, om kort te gaan, dit is een heel slechte film, met bijna geen positieve punten. Op twee na.<br />Ten eerste gaat het om de grootste makreel in de geschiedenis van de film, gedoucht door Jerry Angell, die Larry speelt (en een aantal zombies). De pracht van zijn barnet (gecombineerd met een aantrekkelijke snor) is de enige reden om deze film te bekijken. In de tweede plaats heeft de film 'zielige stiekeme zombies': vleesetende lijken die liggen te wachten tot onfortuinlijke slachtoffers langskomen, om dan uit hun schuilplaats te springen en een zwakke aanval uit te voeren, waaraan ze zich bijna zonder moeite kunnen ontworstelen. Het bekendst zijn de 'zielige stiekeme zombies' die zich urenlang achter een deur schuilhouden en wachten tot iemand hem opendoet, die zich soms ook achter lage muren verschuilen of in kerken zitten en zich voordoen als leden van de gemeente.<br />Normaal gesproken zou zo'n slechte film mij een 1/10 opleveren, maar ter ere van Jerry Angells golvende lokken zal ik mijn score op 2/10 brengen.
Every once in a while, a group of friends, with a minimal budget but bags of enthusiasm and talent, will create a low budget masterpiece that takes the world of horror by storm. Raimi and co. did it with The Evil Dead, Jackson and pals succeeded with Bad Taste; and Myrick and Sanchez made a mint with The Blair Witch Project.<br /><br />Director Todd Sheets and his chums, however, are destined to wallow forever in relative obscurity if Zombie Bloodbath is anything to go by. A lesson in how not to make a cheapo horror, this miserable effort (about a plague of flesh-eating zombiesnatch) serves as a reminder that, whilst many people these days have access to a video camera, most shouldn't take that as their cue to try their hand at making a full-length movie.<br /><br />It's not that Sheets hasn't got an eye for a nicely framed shot (some of his camera angles and movements are actually pretty good), but rather that a) he has a lousy script b) he has a lousy cast, and c) he doesn't realise that he has a lousy script and cast. Which means that the final film is amateurish in the extreme, and unlikely to be watched in its entirety by anyone other than zombie film completists (like me) or members of the cast and crew (like those who have given the film favourable comments).<br /><br />Zombie Bloodbath is obviously aimed at undiscriminating gore-hounds, and Sheets (who currently has an incredible 34 titles under his belt as a director) certainly goes out of his way to please, with buckets of offal and blood thrown about at every opportunity. But whilst these moments are undeniably yucky, they aren't particularly convincing, and soon get rather tedious.<br /><br />So, to summarise, this is a really bad film, with almost no redeeming features. Except for two:<br /><br />Firstly, it features the single greatest mullet in the history of film, as sported by Jerry Angell, who plays Larry (as well as several zombies). The magnificence of his barnet (coupled with a fetching moustache) is reason alone to watch this film.<br /><br />Secondly, it has 'pathetic stealth zombies': flesh-eating corpses that lie in wait for unfortunate victims to wander by, before leaping from their hiding place to launch a feeble attack, which requires almost no effort to escape from. Best known for lurking behind a door for hours waiting for someone to open it, 'pathetic stealth zombies' also occasionally hide behind low walls, or sit in churches posing as members of the congregation.<br /><br />Normally a film this bad would get 1/10 for me, but, in celebration of Jerry Angell's flowing locks, I will generously raise my rating to 2/10.