Wat mij betreft is deze zwijgende versie van De Vrolijke Weduwe de slechtste die ooit is gemaakt. Er is geen tederheid of liefde of spiritualiteit in deze versie, het is allemaal macaber, Germaans, sinistere onzin. Het deed me denken aan nazi's die verliefd worden; wat maakt het uit?<br />Deze zwijgende versie van Von Stroheim is geen getrouwe versie van het oorspronkelijke verhaal. In deze versie hebben we John Gilbert en zijn groezelige familielid de prins die wellustig naar deze dwaze Amerikaanse actrice, gespeeld door Mae Murray, lonken, bezeten van een modern gepermanent kapsel en een onwaarschijnlijk feministische manier van doen die me keer op keer van mijn stuk bracht. Ik hou van lichte, mooie romances met een langzame opbouw; niet hard en sadistisch zoals deze. En kom op, meisje, die bijengezoente lippen, doe ze weg!<br />Ga naar een live-uitvoering van de voorstelling als je een echt idee wilt krijgen van de schoonheid van de oorspronkelijke operette van Franz Lehar. Als dat niet lukt, wacht dan tot TCM de geluidsversie van Jeanette MacDonald <0xE2><0x80><0x93> Maurice Chevalier laat horen. Die is veel beter.
As far as I am concerned this silent version of The Merry Widow is the worst version ever made. There is no tenderness or love or spirituality about this version, it is all macabre, Germanic, sinister nonsense. It reminded me of Nazis falling in love; who cares?<br /><br />This silent version by von Stroheim is not a faithful adaptation of the original story. In this one we have leering John Gilbert and his gross relative the Prince lusting after this silly American actress, played by Mae Murray, possessed with a modern permed hairstyle and implausible feminist manner that threw me off again and again. I like my romances light and beautiful, with slow build ups; not harsh and sadistic like this one. And come on, those bee stung lips, get rid of them, girl!<br /><br />Go see a live performance of the show if you would like to get a real idea of the sweetness of the original operetta by Franz Lehar. Failing that, wait till TCM shows the Jeanette MacDonald - Maurice Chevalier sound version. It's much better.