Er is een interessante discussie in deze film. Is het goed genoeg om een moreel mens te zijn, of heb je iets meer nodig?<br />De film predikt dat het zonder de leiding van God niet genoeg is om een moreel goed mens te zijn. In het begin van de film is er een regel: 'Jij en ik kunnen naar iemand kijken die moreel goed is, maar we weten allebei dat hij naar de hel gaat.'<br />Hoewel ik geen christen ben, waren de discussies hierover in de loop van de film fascinerend, maar niet op de manier zoals de film bedoeld was. Ik verliet de film met een sterker gevoel dat het goed genoeg is om moreel goed te zijn. De argumenten en discussies die naar voren werden gebracht, waren zwaar bevooroordeeld, zozeer zelfs dat ze vermorzeld werden onder het gewicht van hun eigen onwetendheid. Fanatisme kan een machtig iets zijn, vooral wanneer het tot uiting komt in de geest van de onwetenden en onontwikkelden. Zoals George Carlin in zijn personage in Dogma zei: 'Grijp ze als ze nog jong zijn.'<br />De basisvooronderstelling is ook heel interessant. Een Bijbelgeleerde uit de jaren negentig van de negentiende eeuw probeert een boek te promoten waarin staat dat moraliteit zonder God oké is, zolang de moraliteit maar betekenis heeft. Zeg je alleen tegen een kind dat hij niet mag stelen? Of zeg je tegen hem dat hij niet mag stelen omdat God dat zegt? (ik neem niet eens de moeite om daarover te beginnen en het kind te zeggen dat het niet moet stelen, want, nou ja, hoe zou hij zich voelen als het zijn knikkers waren die waren gestolen?)<br />De schrijver, Carlisle, wil dat zijn school het boek aanbeveelt om de wereld te verbreiden. Maar daarvoor is unanieme instemming nodig, en een van de geleerden is daar tegen. Hij komt met een heel interessante discussie op de proppen in het begin van de film over de moraal ter wille van de moraal en Gods woorden als argument. Om zijn gelijk te bewijzen, komt hij met een tijdmachine (de film alleen in de tijd te plaatsen om de plot te laten werken, wat ik prima vind) en stuurt Carlisle naar het jaar 2002 om te zien waar het onderwijzen van moraliteit zonder God toe zal leiden. Zoals duidelijk zou moeten zijn, heeft-ie z'n eigen mening, en die wordt veranderd door wat-ie ziet, en tegen de tijd dat-ie terugkomt, heeft-ie zichzelf omgeturnd (want hij komt terug, dat is niet echt een spoiler, dit is per slot van rekening een bijbelfilm).<br />Wat de film als film zelf betreft, die is vrij traag en nogal slecht geacteerd. Wat in deze film n<0xC3><0xAD>ét nodig was, is dat d'r twee'slechteriken' in voorkomen die erachter willen komen wie Carlisle is, ook al heeft-ie niemand kwaad gedaan, een misdaad gepleegd of wat dan ook. Wat is d'r mis mee dat de film alleen Carlisles mening laat zien, z'n visie op deze 'zondewereld', en hem terugbrengt met een nieuw gezichtspunt? Er zijn ook een paar punten in de film die bevestigen dat ik blij ben dat ik geen christen ben, of tenminste iemand die zegt: 'Het is God of niets'. Drie punten aan het eind van de film verontrustten me nogal. Eerst, als de twee'slechteriken' Carlisle in een hoek drijven, vlak voordat hij springt, voert Carlisle zijn slechts* echt verachtelijke act op. Hij doet alsof zijn tijdsprong de komst van Jezus is en zorgt ervoor dat de'slechteriken' (die vreemd genoeg ook christenen zijn) denken dat ze net de extase hebben gemist. In de tweede plaats vindt hij, nadat Carlisle is teruggekeerd, een jongen in wie hij aan het begin van de film een uitbrander gaf over het niet stelen (maar zonder God te noemen, de jongen hield de knikkers en rende weg), en hij vertelt hem deze keer dat stelen verkeerd is omdat God het beveelt. Net als het citaat van Carlin hierboven, is het kinderen de stuipen op het lijf jagen om tot religie te komen een faux pas in mijn boek.<br />En ten slotte, de epiloog. Nog een angsttactiek. Carlisle vraagt de uitvinder hoe ver ze in de toekomst zouden kunnen gaan, en hij zegt dat hij het niet weet... de epiloog laat hem zien hoe hij probeert een bijbel in de verre toekomst te verbuigen (begint bij 2100), en het lukt niet... hij blijft de jaren met 10 vermenigvuldigen, en probeert het nog eens, en als het vervaagt, weet hij het niet meer.' 2030 of zo. Gedurende de hele film zegt Carlise dat hij voelde dat het einde van de wereld nabij was, omdat de wereld vergeven was van de zonde en het verlies van de naam van God... angsttactieken zijn al duizenden jaren in gebruik... je zou denken dat in deze verlichte tijden de kerk ook verlicht zou zijn.<br />Ik ben blij dat ik deze film heb gezien. Hoewel ik er eerst vrij zeker van was dat moreel goed zijn genoeg was, weet ik het nu zeker. De moeite waard om te zien als je geen christen bent, om te zien hoe blij je bent dat je niet zo onwetend bent als de mensen in deze film.
There is an interesting discussion in this movie. Is being a moral person good enough, or do you need something more?<br /><br />The movie preaches that without the guidance of God, being a morally good person is not enough. There is a line early in the movie, "You and I can look at a person who is morally good, but both know he is going to go to hell."<br /><br />While I am not a Christian, the discussions about this throughout the course of the movie were fascinating, but not in the way the movie intended. I left the movie with a stronger feeling that being morally good *is* enough. The arguments and discussions presented were heavily biased, so much so that they crush themselves in the weight of their own ignorance. Fanaticism can be a powerful thing, especially when inferenced in the minds of the ignorant and uneducated. As George Carlin's character in Dogma said: "hook em while they're young".<br /><br />The basic premise is a very interesting one also. A Bible Scholar from the 1890s is attempting to publish a book that says that morality without God is OK, as long as the morality is meaningful. Do you only tell a child not to steal? Or do you tell him not to steal because God tells you not to? (not bothering bringing up that telling the child not to steal because, well, how would he feel if it was his marbles that were stolen?)<br /><br />The author, Carlisle, wants the recommendation of his school to help sell the book (to spread the world). However, it needs unanimous consent, and one of the scholars opposes it. He brings up, in a very interesting discussion early in the film about the morality for morality's sake vs God's words argument. To prove his point, he produces a time machine (put in the movie solely to make the plot work, which I'm fine with), and sends Carlisle to the year 2002 to see where teaching morality without God will lead us.<br /><br />As should be obvious, he has his opinion, and is changed by what he sees, and has reversed himself by the time of his return (for he does return, that's not really a spoiler, this is a bible movie after all).<br /><br />As for the movie as a movie itself, it's pretty slow and pretty poorly acted. Something that was *not* needed in this movie, is that it produces two "bad guys" who want to try to figure out who Carlisle is, even tho he hasn't hurt anyone, committed a crime, or anything. What's wrong with the movie just showing Carlisle's opinion, showing his view of this "sinful world", and returning him with a new viewpoint? <br /><br />Also, there a few points in the movie which affirm to me that I'm happy I'm not a Christian, or at least someone who says "It's God or nothing". Three near the end of the movie rather disturbed me.. first, when the two "bad guys" corner Carlisle right before he jumps, Carlisle does his *only* truly despicable act.. he fakes like his time-jump is the coming of Jesus, and makes it so the "bad guys" (who are also Christians btw, oddly enough), think they just missed the rapture. <br /><br />Secondly, after Carlisle returns, he finds a boy in which he scolded at the beginning of the movie about not stealing (but not mentioning God, kid kept the marbles and ran away), and tells him this time that stealing is wrong because God commands it. Like the Carlin quote above, scaring kids into religion is a faux-pas in my book.<br /><br />And lastly, the epilogue. Another scare tactic. Carlisle asks the inventor how far into the future they could go, and he says he doesn't know.. the epilogue shows him trying to warp a bible into the distant future (starts at 2100), and it fails.. he keeps decrementing the years by 10, and trying again, and by the fade-out, he's at like 2030 or so. Throughout the movie, Carlise mentions that he felt the end of the world coming, because the world was rife with sin and the loss of the name of God.. scare tactics have been in use for thousands of years.. you would think in these enlightened times, the church would have enlightened as well.<br /><br />I'm glad I saw this movie. While I was fairly certain before that being morally good was enough, now I know it for a fact. Worth watching if you are not a Christian, to affirm how happy you are to not be as ignorant as the folks in this movie.