Waarom dromden er zoveel mensen samen voor een avondvoorstelling van Roberto Moreira's 'Up Against Them All' ('Contra Todos') op het filmfestival van San Francisco? 'Het gaat over een huurmoordenaar,' zei mijn vriend. 'Nou... en het is Braziliaans,' voegde ik eraan toe. Mooie, veelkleurige mensen, tropisch weer, weelderige ritmes en een hippe gangsterbende? Ongetwijfeld genoeg verlokkingen.<br />Iemand vergat ons een klein detail te vertellen: dit is een heel slechte film, eigenlijk behoorlijk afschuwelijk, en even onplezierig om te zien als slecht gemaakt.<br />Dus hoe was het in vredesnaam mogelijk dat 'Contra Todos' de ronde deed in Berlijn, Melbourne, Londen, Manilla, Stockholm, Cairo, Chicago, op talloze kleinere plaatselijke festivals en nu ook in San Francisco? Blijkbaar vanwege de manier waarop de promotieprocedure en het circuit van het filmfestival werken.<br />Ten eerste won de film de eerste prijs op het Rio Film Festival, waar hij de beste Braziliaanse film van het jaar werd genoemd. Het moet een slecht jaar zijn geweest; ze hebben veel, veel betere films gehad. Vervolgens leiden gelikte synopsis in catalogi plus denkbeeldige opwinding naar volle zalen en omdat de film nergens wordt vertoond en dus de kritische blik van de critici vermijdt, gaat hij de ronde.<br />Feestartikelen die op promotie zijn gericht, jagen hem soms veel te veel op. Een exemplaar van het Chicago Festival heette 'Contra Todos', 'een speedball-cocktail die rechtstreeks uit Brazilië komt' en verwees naar Claudia's vriendje als 'de' Soninha is 'Teodoro's nimfachtige tienerdochter van ontluikende seksualiteit'. De film wordt 'afgedraaid met de urgentie van een vaak in de hand gehouden camera', en de regisseur 'bouwt een oprecht en tastbaar gevoel van frustratie op, voortkomend uit huiselijke wanhoop en verval'. Het effect is 'ondraaglijk rauw en eerlijk', en de film zoeft 'naar een slot dat even doodloopt als de levens die worden getoond'. Niet het beste boek, maar het pompt zeker de opwinding op voor een bepaald soort potentiële kijker.<br />'Contra Todos' gaat over een huurmoordenaar, twee huurmoordenaars om precies te zijn, en een vrouw en dochter en een herboren christenvriendin. Ze filmden <0xE2><0x80><0x93> in afgrijselijke, lelijke digitale video's zonder enig talent achter de camera's <0xE2><0x80><0x93> meestal in een kale, arme buitenwijk in plaats van in een van de krioelende 'favelas' of dorpachtige Braziliaanse sloppenwijken waar zulke prachtige films als 'Black Orpheus', 'Pixote' en 'City of God' werden gemaakt, en deze keer niet in Rio, maar in S<0xC3><0xA3>o Paulo.<br />De huurmoordenaar met familieproblemen is Teodoro ( Giulio Lopez) en zijn partner met een drugsprobleem is Waldomiro (Ailtan Gradea). Beide acteurs hebben een beetje tv-ervaring, net als de actrice die Teodoro's sletterige blonde vrouw Cláudia (Leona Cavalli) speelt en Silvia Lorendero, die zijn pruilende, opstandige dochter Soninha speelt. Deze acteurs zouden door de achterste hoeken van een paar telenovelas heen kunnen breken. Wie weet <0xE2><0x80><0x93> in een betere film zouden ze zelfs goed kunnen zijn. Afgezien daarvan zijn er een paar jongemannen die door Teordoro worden afgetuigd of, als hij het druk heeft, door bendes schurken. De hoofdrolspelers werken niet erg aan hun uitstraling, hoewel de camera hun poriën uitvergroot.<br />Een paar toeschouwers, een op het Festival in Berlijn en een op het Festival in Londen, zagen de tekortkomingen van de film, maar die liggen helaas begraven in het achterland van het web. Henry Sheehan merkte uit Berlijn op dat de 'film' (zijn citaten) 'de ergste van de videowerken' was. 'De filmmaker schijnt video te hebben gekozen omdat het een goedkoop alternatief was voor film,' schreef Sheehan, 'en hij heeft geen creatief gebruik gemaakt van het nieuwe medium.' '- en verder heeft hij niets creatiefs gedaan, voegt hij eraan toe.<br />Sheehan wees op de eerste grote fout van de film: die 'begint als een huiselijk drama dat bedoeld is om de spanning op te voeren als Moreira na een halfuur in actie te zijn gekomen onthuld dat de vader en een van zijn vrienden professionele huurmoordenaars zijn. Wachten op het halfuur voegt niets toe aan de film; het lijkt een volkomen willekeurige beslissing en is op z'n minst tijdverspilling. Maar de spanning opvoeren is het enige wat Moreira ooit doet, als een klein kind dat een gereedschapskist voor zijn verjaardag heeft gekregen en dat alles wat in de buurt is zonder enige vorm van ritme, rede of vaardigheid neukt.' Vernietigend, maar waar.<br />Hij schreef over het Londense festival voor Kamera in 2004. Metin Alsanjak probeerde de positieve kant van de zaak te zien, maar verraadde niettemin het gebrek aan opbeurende kenmerken in het noemen van de optredens'makkelijk de beste eigenschap van de film'. Ja, heel gemakkelijk, gezien het feit dat al het andere zo slecht is. Alsanjak gaf toe dat 'dit lowbudget, gewelddadige en slonzige verslag van de wettelozen in S<0xC3><0xA3>o Paulo verstoken is van sympathieke personages, en als gevolg daarvan van hoop. Te duister en cynisch om een onthullend verslag te zijn van de toestand van de mens, wordt de film niet geholpen door slechte subtiliteiten...' Het feit dat Alsanjak Contra Todos in verband bracht met 'Dogme' en Mike Leigh maakte het er niet beter op. Afgezien van dat betekenisloze eerste halfuur waarin niets de verveling verdrijft van het wachten op de eerste geweldsdaden <0xE2><0x80><0x93> die, als ze komen, gewoon 'alles wat ze tegenkomen in elkaar rammen zonder rijm, rede of vaardigheid' <0xE2><0x80><0x93> probeert Moreira onhandig zijn abrupte slotscène goed te maken door er iets aan toe te voegen wat eruit lijkt te springen, gevolgd door een onwaarschijnlijk ironische slotscène waarin een van de personages trouwt. Ongetwijfeld wilde de regisseur de 'banaliteit van het kwaad' laten zien van huurmoordenaars op laag niveau in arbeidersbuurten, maar hij kan de personages, die hij in het algemeen ziet, niet tot leven wekken voor ons. En uit de structuur van de film blijkt dat hij zijn materiaal ook niet kan bewerken. <br />(Gezien op het San Francisco International Film Festival op 28 april 2005).
Why were there so many people crowding into an evening showing of Roberto Moreira's "Up Against Them All" ("Contra Todos") at the San Francisco Film Festival? "It's about a hit man," my friend said. "Well. . . and it's Brazilian," I added. Beautiful multicolored people, tropical weather, lush rhythms, and a hip gangster plot? Ample enticements no doubt.<br /><br />Somebody forgot to tell us one little detail: this is a very bad movie, really pretty horrible, and as unpleasant to watch as it is poorly made.<br /><br />So how on earth did "Contra Todos" get to make the rounds of Berlin, Melbourne, London, Manila, Stockholm, Cairo, Chicago, numerous smaller local festivals, and now San Francisco? Apparently, because of the way the promotional process and the film festival circuit work.<br /><br />First of all, it won first prize at the Rio Film Festival where it was called the best Brazilian movie of the year. It must have been a bad year; they've had much, much better ones. Next, snappy synopses in catalogs plus imaginary buzz lead to crowded auditoriums and -- since the movie isn't featured anywhere and so avoids close scrutiny by critics -- it keeps going the rounds.<br /><br />Festival blurbs aimed at promotion sometimes goose it up a lot. A Chicago Festival one called "Contra Todos" "a speedball cocktail shot straight out of Brazil" and referred to Claudia's s boyfriend as the "stud of the slum-like neighborhood." Soninha is "Teodoro's nymph-like teen-aged daughter of burgeoning sexuality." The movie is "shot with the urgency of a frequently hand-held camera" and the director "works up a genuine and palpable sense of frustration borne from domestic desperation and decay." The effect is " unbearably raw and honest," and the movie hurtles "toward a conclusion as dead-ended as the lives on display." Not the best writing, but it sure pumps up the excitement for a certain kind of potential viewer.<br /><br />"Contra Todos" does concern a hit man, two hit men actually, and a wife and daughter and a born-again Christian girlfriend. It's shot -- in execrably ugly digital video with no talent behind the camera-work -- mostly in a barren-looking poor suburb rather than in one of the teeming "favelas" or village-like Brazilian city slums where such wonderful films as "Black Orpheus", "Pixote," and "City of God" were made, and not in Rio this time, but São Paulo.<br /><br />The hit man with family problems is Teodoro ( Giulio Lopez) and his partner with a drug problem is Waldomiro (Ailtan Graça). Both actors have a little TV experience as does the actress who plays Teodoro's sluttish blonde wife Cláudia (Leona Cavalli) and Silvia Lorenço who plays his pouting, ready-to-revolt daughter Soninha. These actors might make it through the back corners of a few telenovelas. Who knows? -- in a better directed film they might even be good. Aside from them there are some young men who get bumped off by Teordoro or, when he's busy, gangs of thugs. The principals don't work up much presence, even though the camera magnifies their pores.<br /><br />A couple of observers, one at the Berlin Festival and one at London's, did see this movie's failings but alas they're buried in the Web hinterlands. Henry Sheehan noted from Berlin that the "film" (his quotes) was "the worst of the video works" shown. "The filmmaker seems to have chosen video simply because it was a cheap alternative to film," Sheehan wrote, "and hasn't made any creative use of the new medium" -- nor, he adds, done anything else creative.<br /><br />Sheehan pointed out the movie's first big mistake: it "starts off as a domestic drama that's supposed to ratchet up when, half an hour into the action, Moreira reveals that the father and one of his friends are professional hit men. Waiting the thirty minutes adds nothing to the movie; it seems like a perfectly arbitrary decision and is, at the very least, a waste of time. But ratcheting up is all Moreira ever does, like a little kid who's gotten a tool kit for his birthday, and goes around banging everything in sight without rhyme, reason or skill." Devastating, but true.<br /><br />Writing about the 2004 London festival for Kamera.com, Metin Alsanjak tried to look at the positive side but nonetheless gave away the lack of redeeming features in calling the performances "easily the film's best feature." Yes, very easily, given that everything else is so bad. Alsanjak admitted that " this low-budget, violent and seedy account of the lawless in Sao Paulo is devoid of any likable characters, and as a result, of hope. Too dark and cynical to be a telling account of the human condition, the film is not helped by poor subtitling.. ." Alsanjak's connecting Contra Todos to "Dogme" and Mike Leigh didn't help matters.<br /><br />Apart from that meaningless first half hour in which nothing redeems the boredom of our wait for the first acts of violence -- which, when they come, are just "banging everything in sight without rhyme, reason or skill" -- Moreira clumsily tries to redeem his abrupt finale by adding what appear to be outtakes right after it, followed by an implausible ironic concluding scene where one of the characters gets married. No doubt the director wanted to exhibit the "banality of evil" of low-level hit men in working class neighborhoods, but he can't make the characters, which he sees generically, come alive for us. And the structure of the film shows that he also can't edit his material. <br /><br />(Seen at the San Francisco International Film Festival on April 28, 2005.)