De film rond de hoek is een van de mooiste en meest ontroerende romantische komedies die ooit zijn gemaakt. Daar valt niet aan te ontkomen, en het is moeilijk om je gevoelens voor deze film onder woorden te brengen. Het is niet zo'n film die al te hard zijn best doet, en hij komt ook niet met de vreemdste scenario's om de twee hoofdrolspelers uiteindelijk bij elkaar te brengen. In feite is al zijn charme aangeboren, ingebed in de personages en de omgeving en de plot... wat op de koop toe zeer geloofwaardig is. Het is gemakkelijk om te denken dat zo'n liefdesverhaal, zo mooi als er ooit is verteld, jou zou kunnen overkomen... een gevoel dat jij niet hebt. Het komt niet vaak voor in romantische komedies, hoe lief en hartverwarmend ze ook zijn.<br />Alfred Kralik (James Stewart) en Clara Novak (Margaret Sullavan) hebben niet de meest veelbelovende eerste ontmoeting als zij in de winkel (Matuschek & Co.) komt waar hij de afgelopen negen jaar heeft gewerkt, en hem om een baan vraagt. Ze botsen vanaf het begin, voornamelijk over een sigarettendoos die muziek speelt als hij wordt geopend <0xE2><0x80><0x93> hij vindt het een belachelijk idee; zij maakt er een groot succes van en wordt aangenomen. Hun gekibbel voert hen door de volgende zes maanden, ook al worden ze allebei (onbewust, natuurlijk!) verliefd op elkaar als ze hun ziel en zaligheid delen in brieven die via postbus 237 zijn verstuurd. Dit zou een vrij dunne plotlijn zijn om een hele film op te baseren, ware het niet dat DE KANTOORKANTOORKANT een briljante bijrol heeft in de vorm van een briljante bijrollenectie, bestaande uit een vaderlijke maar eenzame Hugo Matuschek (Frank Morgan) zelf, die erachter komt dat zijn winkel zijn thuis is; Pirovitch (Felix Bressart), Kraliks hulpje en vriend, die altijd de kamer uit schiet als hij de kans krijgt om zijn eerlijke mening te horen; de slijmerige pooier-du-jour Vadas (Joseph Schildkraut) die uiteindelijk zijn verdiende loon krijgt van een glorieuze, rechtschapen Kralik; en de ambitieuze boodschappenjongen Pepi Katona (William Tracy) die niets liever wil dan bevorderd worden tot klerk bij Matuschek & Co. Het weinig pretentieuze liefdesverhaal tussen 'Beste Vrienden' en Kralik wordt gespeeld in een winkeltje in Boedapest, Hongarije, waar de twee toekomstige tortelduifjes geholpen worden door Kraliks onceremonieel ontslag en zijn promotie tot winkelmanager. Het is prettig dat iedereen een verhaal krijgt in deze film; de bijrollen zijn goed ontwikkeld en Matuscheks eigen levensloop is bijna even ontroerend als die van Alfred en Clara. Zijn uitnodiging aan de nieuwe boodschappenjongen Rudy (Charles Smith) voor het kerstdiner in de wervelende, prachtige Hongaarse winter maakt het publiek blij dat hij niet alleen is; zelfs de bijfiguren, wier liefdesverhaal niet in deze film thuishoort, gaan ons aan het hart. Afgezien van het liefdesverhaal moet ik zeggen dat James Stewart werkelijk een van de beste rollen in deze film speelt. Hij speelt in deze film niet de rol van de echte Jimmy Stewart (cf. 'Mr. Smith goes to Washington'); in feite is Alfred Kralik prikkelbaar en kortaf en niet bijzonder vriendelijk. Hij is eigenlijk nogal een bruuske man, met weinig (tot, misschien, helemaal aan het eind) van de jongensachtige charme die Stewart spoedig zou gaan gebruiken. Als hij vóór Clara's komst ontdekt dat ze in het geheim met elkaar corresponderen, doet Kralik niet... Hij wacht af hoe ver hij kan gaan in deze schertsvertoning, vooral omdat hij al snel beseft (gezien zijn stormachtige relatie met Clara als baas en ondergeschikte) dat de liefde voor de persoon die hij door de uitgewisselde brieven kent misschien niet te vergelijken is met de liefde voor de persoon zelf. Zijn beschrijving van de fictieve Matthias Popkin (wat een naam!) die haar verloofde zou worden is buitengewoon hilarisch, maar het is ook zijn manier om te bewijzen dat de brieven een man niet alles onthullen wat er is, net zoals haar brieven haar niet alles onthullen. Stewart speelt deze rol perfect <0xE2><0x80><0x93> hij houdt zijn gezicht perfect in de plooi als Clara meneer Popkin beledigt. Kralik, zoals ze vaak geneigd is te doen, zelfs (en vooral) in zijn gezicht. En toch geloof je, onder de bruuskheid en het professionalisme, dat hij zijn identiteit zou kunnen onthullen met evenveel ernst en oprechtheid en pure 'hoop' als hij uiteindelijk doet.<br />Ook de andere leden van de cast moeten vermeld worden. Margaret Sullavan vergaat het iets minder goed in de eerste helft van de film, maar ze komt echt tot haar recht in de slotscène op kerstavond, wanneer haar hart bijna weer wordt gebroken door Alfreds levendigste beschrijving van haar brievenbus-liefje. Frank Morgan levert een geweldige prestatie als de jaloerse Hugo Matuschek, die tot een zenuwinzinking wordt gedreven, de man die zijn betekenis in het leven moet herontdekken als hij beseft dat de vrouw met wie hij al 22 jaar getrouwd is, niet'met hem oud wil worden'. En Felix Bressart speelt de rol van de deemoedige maar trouwe Pirovitch (vaste klant van Lubitsch, want hij verschijnt als een hilarische Russische ambassadeur in NINOTCHKA) op schitterende wijze. Vooral de scène waarin hij zijn goede vriend Alfred helpt om het kerstcadeau te krijgen dat deze _echt_ wil hebben... een portefeuille in plaats van dat belachelijke sigarettendoosje waar Clara zo dol op is. <br /><br />Ernst Lubitsch is echt trots op deze film <0xE2><0x80><0x93> bijvoorbeeld op het feit dat er bij de bouw van de Matuschek-winkel zo veel aandacht en zorg aan detail is besteed, tot en met de Hongaarse namen op de deur, de waren en de kassa en zo. Maar hoewel Lubitsch ervoor heeft gekozen om het verhaal in Hongarije te laten spelen, is de setting in feite universeel: het kan overal gebeuren; het kan jou ook overkomen. Daarin ligt de charme van dit eenvoudige verhaal, in deze geloofwaardige personages die echt mensen zijn. De sneeuw op kerstavond is ook echt, of in elk geval zo echt als Lubitsch het kon maken (hij liet voor veel geld sneeuwscooters komen). Het is dit verlangen om alles zo echt mogelijk te laten lijken dat het verhaal nog geloofwaardiger maakt, dat deze hele film een dromerig realisme geeft dat niet nagebootst kan worden. (Nee, zelfs niet in een remake zoals JE HEBT POST.)<br />**Dit** is in feite de Jimmy Stewart-kerstfilm die mensen missen als ze het hebben over _It's a Wonderful Life._ Niet om af te doen aan de verdiensten van die andere film, maar het zou geen kwaad kunnen, en in feite heel veel goeds, om deze kerst _The Shop Around the Corner_ te kijken. Het is lief, grappig, charmant, en Stewart is onberispelijk in zijn rol. We mogen van geluk spreken als we de romance krijgen die in deze film wordt beschreven; het beste aan deze film is dat we na afloop het gevoel hebben dat we dat heel misschien zouden kunnen.
THE SHOP AROUND THE CORNER is one of the sweetest and most feel-good romantic comedies ever made. There's just no getting around that, and it's hard to actually put one's feeling for this film into words. It's not one of those films that tries too hard, nor does it come up with the oddest possible scenarios to get the two protagonists together in the end. In fact, all its charm is innate, contained within the characters and the setting and the plot... which is highly believable to boot. It's easy to think that such a love story, as beautiful as any other ever told, *could* happen to you... a feeling you don't often get from other romantic comedies, however sweet and heart-warming they may be. <br /><br />Alfred Kralik (James Stewart) and Clara Novak (Margaret Sullavan) don't have the most auspicious of first meetings when she arrives in the shop (Matuschek & Co.) he's been working in for the past nine years, asking for a job. They clash from the very beginning, mostly over a cigarette box that plays music when it's opened--he thinks it's a ludicrous idea; she makes one big sell of it and gets hired. Their bickering takes them through the next six months, even as they both (unconsciously, of course!) fall in love with each other when they share their souls and minds in letters passed through PO Box 237. This would be a pretty thin plotline to base an entire film on, except that THE SHOP AROUND THE CORNER is expertly fleshed-out with a brilliant supporting cast made up of entirely engaging characters, from the fatherly but lonely Hugo Matuschek (Frank Morgan) himself, who learns that his shop really is his home; Pirovitch (Felix Bressart), Kralik's sidekick and friend who always skitters out of the room when faced with the possibility of being asked for his honest opinion; smarmy pimp-du-jour Vadas (Joseph Schildkraut) who ultimately gets his comeuppance from a gloriously righteous Kralik; and ambitious errand boy Pepi Katona (William Tracy) who wants nothing more than to be promoted to the position of clerk for Matuschek & Co. The unpretentious love story between 'Dear Friends' is played out in this little shop in Budapest, Hungary, in which Kralik's unceremonious dismissal and subsequent promotion to shop manager help the two lovebirds-to-be along. It's nice that everyone gets a story in this film; the supporting characters are well-developed, and Matuschek's own journey in life is almost as touching as the one Alfred and Clara share. His invitation to new errand boy Rudy (Charles Smith) for Christmas Eve dinner, made in the whirling, beautiful snow of a Hungarian winter, makes the audience glad that he is not alone; we come to care even for the characters whose love story it isn't this film's business to tell. <br /><br />Aside from the love story, I must say that James Stewart is truly one of the best things about this film. He doesn't play the full-fledged Jimmy Stewart persona in this film (c/f 'Mr Smith Goes To Washington' for that); in fact Alfred Kralik is prickly and abrupt and not particularly kind. He's rather a brusque man, in fact, with little hint (until, perhaps, the very end) of the aw-shucks down-home boyish charm Stewart would soon come to patent. When he finds out before Clara that they have been corresponding in secret, in fact, Kralik doesn't 'fess up--he waits it out to see how far he can take the charade, especially since he quickly realises (given his stormy relationship with Clara as boss and underling) that loving the person he knows through the exchanged letters might not equate with loving the person herself. His description to Clara of the fictional Matthias Popkin (what a name!) who was to become her fiance is hilarious in the extreme, but also his way of proving that the letters don't reveal all there is to a man, just as her letters don't reveal all there is to her. Stewart plays this role perfectly--he keeps his face perfectly controlled whenever Clara insults Mr. Kralik, as she is often wont to do, even (and especially) to his face. And yet one believes, underneath the brusqueness and professionalism, that he *could* reveal his identity with as much earnestness and sincerity and sheer *hope* as he eventually does. <br /><br />Special mention must be given to the other members of the cast as well. Margaret Sullavan fares rather less well in the first half of the film, but she really comes into her own in the closing-shop scene on Christmas Eve, when she almost gets her heart broken again by Alfred's most vivid description of her mailbox sweetheart. Frank Morgan turns in a great performance as the jealous Hugo Matuschek driven to nervous breakdown, the man who has to rediscover his meaning in life when he realises that his wife of 22 years does not want to 'grow old with him'. And Felix Bressart plays the role of the meek but loyal Pirovitch wonderfully (a Lubitsch regular, since he appears as a hilarious Russian ambassador in NINOTCHKA)--of particular note is the scene in which he helps his good friend Alfred get the Christmas present the latter *really* wants... a wallet instead of that ludicrous cigarette box Clara is so hung up on. <br /><br />Ernst Lubitsch really does himself proud with this film--for example, the famously lavish and meticulous care given to detail in the creation of the Matuschek shop is well worth the effort, right down to the Hungarian names on the door, the wares and the cash register and so on. But even though Lubitsch chose to have the story set in Hungary, the setting is actually universal: it could happen anywhere; it could happen to you. Therein lies the charm of this simple story, these believable characters who really *are* people. The snow on Christmas Eve is real as well, or at least as real as Lubitsch could make it (he had snow machines brought in at great expense). It is this desire to make everything appear as real as possible that helps make the story even more believable, that gives this entire film a dreamy realism that cannot be replicated. (No, not even in a remake like YOU'VE GOT MAIL.) <br /><br />*This* is really the Jimmy Stewart Christmas film that people are missing out on when they talk about IT'S A WONDERFUL LIFE. Not to detract from the merits of that other film, but there'd be no harm, and in fact a lot of good, done in watching THE SHOP AROUND THE CORNER this Christmas instead. It's sweet, funny, charming, and Stewart is impeccable in his role. We should all be so lucky as to have the romance depicted in this film; the best thing about this film is that we come away from it feeling that we very possibly could.