Er wordt vaak gezegd dat Tobe Hooper gewoon geluk had met zijn gruwelijke horrorfilm uit 1974 'The Texas Chain Saw Massacre', en elke keer dat ik een andere Hooper-film zie, wordt dat beeld alleen maar versterkt. Het lijkt erop dat Hooper in 1990 zijn eigen versie van films wilde maken, zoals Scanners en Firestarter, en dus eindigen we met Spontaneous Combustion, een film met een paar goede ideeën en nog een heleboel andere die van andere films zijn geleend. Tel alles bij elkaar op en je krijgt een rommelige, saaie film die de meeste mensen maar wat graag zouden willen missen! De film brengt het publiek in eerste instantie op het idee dat hij wel eens half goed zou kunnen zijn, met een intrigerend achtergrondverhaal dat zich richt op enkele experimenten die in de jaren vijftig op twee jonge mensen zijn uitgevoerd. Het stel krijgt een kind en brandt kort daarna dood als gevolg van de experimenten die op hen zijn uitgevoerd. Een paar jaar later is de baby een volwassene die Sam heet, maar hij is natuurlijk geen normaal mens en ontdekt al snel als ontdekt wordt dat hij het vermogen heeft om dingen naar believen in brand te steken.<br />De filmsterren Brad Dourif, die een goede castingkeuze moet hebben geleken gezien zijn succes met Child's. 's Play twee jaar eerder; maar in feite was het een ongeïnspireerde beslissing, want de centrale voorstelling is werkelijk verschrikkelijk; en niet geholpen door de verschrikkelijke ondersteunende voorstellingen. De bombastische regie en het saaie script doen de film ook niet veel goeds en de trend van gebrek aan goeds wordt voortgezet door de special effects, die erg onrealistisch zijn en niets hebben van de films die deze vernielt; die allemaal een paar jaar eerder zijn gemaakt. De plot is heel traag en het duurt bijna een uur voor er iets van belang gebeurt, en zelfs toen vond ik het al niets. Het wordt al snel duidelijk in welke richting de film zal gaan en het komt allemaal neer op het soort saaie einde dat je zou verwachten. De laatste confrontatie is een grote teleurstelling en er wordt tijdens de film niets uitgelegd. Niet dat een onthulling trouwens interessant zou zijn geweest. Over het geheel genomen is dit een waardeloze film en nog een reden waarom Tobe Hooper nog lang geen goede horrorregisseur is. Zie in plaats daarvan Firestarter nog maar eens.
It's often said that Tobe Hooper just struck lucky with his grisly 1974 horror film 'The Texas Chain Saw Massacre' and every time I see another Hooper film - that view is only reinforced. It would seem that Hooper wanted to make his own version of films such as Scanners and Firestarter in 1990 and so we end up with Spontaneous Combustion; a film with a couple of good ideas and a whole load more that are borrowed from other films. Put it all together and you get a messy, boring film that most people would do well to miss! The film leads the audience to believe that it might be half decent initially with an intriguing back story that focuses on some experiments carried out on two young people in the fifties. The couple have a child and shortly thereafter burn to death as a result of the experiments done on them. Fast forward some years and the baby is now an adult named Sam; but naturally he's not a normal person and soon finds when it's discovered that he has the ability to set things on fire at will.<br /><br />The film stars Brad Dourif, who must have seemed like a good casting choice given his success with Child's Play two years earlier; but actually was an uninspired decision as the central performance is really terrible; and not helped by the terrible supporting performances. The turgid direction and dull script also don't do the film many favours and the trend of lacking in favours is continued by the special effects, which are very unrealistic and have nothing on the films that this one is ripping off; all of which were made some years earlier. The plot is really slow and it's almost an hour before anything of note happens, and I didn't care for it even then. It soon becomes obvious which direction the film will go in and it all boils down to the sort of tedious ending you would expect. The final confrontation is a big disappointment and nothing is really explained during the film. Not that any revelation would have been interesting anyway. Overall, this is a rubbish film and another reason why Tobe Hooper is a long way from being a great horror director. See Firestarter again instead.