Ieder verhaal bevat een premisse, personages en conflicten. Personages die hun eigen toneelstuk beramen beloven de overwinning, en een militant personage leent zich daar gemakkelijk voor. Ardh Satya's premisse wordt samengevat in het gedicht van dezelfde naam, geschreven door Dilip Chitre. De regel luidt: 'ek palde mein napunsaktha, doosre palde mein paurush, aur teek tarazu ke kaante par, ardh satya?' Een ruwe vertaling: 'Het delicate evenwicht van goed en kwaad (zoals te zien op de bustes van blinde gerechtigheid in de rechtbanken) heeft machteloosheid op de ene schaal en moed op de andere. Is de naald in het midden een halve waarheid?'<br />Het gedicht wordt halverwege de film door Smita Patil voorgelezen aan Om Puri tijdens een recitatief. Het maakt diepe indruk op de hoofdpersoon & legt de basis voor veel van de latere gebeurtenissen die volgen. Aan het eind van de film komt Om Puri in precies dezelfde situatie terecht die zo treffend in het gedicht wordt beschreven.<br />De film doet zijn uiterste best om een herhaling van het gedicht te maken. Maar de woorden van Chitre zijn te krachtig en op zijn best past de film in elk opzicht bij het gedicht.<br /><br />
Any story comprises a premise, characters and conflict. Characters plotting their own play promises triumph, and a militant character readily lends oneself to this. Ardh Satya's premise is summarized by the poem of the same name scripted by Dilip Chitre. The line goes - "ek palde mein napunsaktha, doosre palde mein paurush, aur teek tarazu ke kaante par, ardh satya ?". A rough translation - "The delicate balance of right & wrong ( commonly seen on the busts of blind justice in the courts ) has powerlessness on one plate and prowess on another. Is the needle on the center a half-truth ? "<br /><br />The poem is recited midway in the film by Smita Patil to Om Puri at a resturant. It makes a deep impact on the protagonist & lays the foundation for much of the later events that follow. At the end of the film, Om Puri ends up in exactly the same situation described so aptly in the poem.<br /><br />The film tries mighty hard to do a one-up on the poem. However, Chitre's words are too powerful, and at best, the film matches up to the poem in every aspect.<br /><br />