Vóór de Toscaanse hemel zag ik Diane Lanes tedere vertolking in deze overigens geestige film. Kampeerders worden uitgenodigd in het kamp van hun jeugd en ervaren het als volwassene. Iedereen die terugkeert, lijkt op zoek te zijn naar iets wat hij is kwijtgeraakt, wat het zo realistisch maakt. Misschien moest je wel een kamper zijn om het echt te begrijpen, maar om het met de woorden van een personage te zeggen dat al haar kleren nat waren: 'Dit is zo'n kamp!' Van de practical jokes en ruzies om vriendjes, tot de angstaanjagende lunchdame en de vroege ochtendbel... het is allemaal amp. Brad Paisley (waarschijnlijk toen hij voor haar viel!) Het prachtige landschap, de felle kleuren, de komische muziek (waaronder variaties op Hello Muddah) en de komische rollen van de bekende regisseur Sam Raimi maken dit een film die je keer op keer kunt afspelen, alsof je een oude vriend opzoekt.
Before Tuscan Sky, I saw Diane Lane's tender performance in this otherwise lark of a movie. Campers are invited to the camp of their youth and experience it as adults. Each of those that return seem to be looking for something they lost, which makes it so realistic. Maybe you had to be a camper to really get it, but in the words of one character noticing all her clothes were wet "this is so camp!" From the practical jokes and fighting over boyfriends, to the scary lunch lady and the early morning bell ... it's amp. Once exciting activities now seem mundane. A terrific ensemble cast makes the best of one-two dimensional roles and makes them believable. Bill Paxton, Diane, Elizabeth, Mrs. Brad Paisley (probably when he first fell for her!!) The beautiful scenery, bright colors, comical music (including variations of Hello Muddah)and a comic acting turn by noted director Sam Raimi makes this a movie you can pull out again and again like looking up an old friend.