Een deel van de achtergrondinformatie van dit verhaal is, heel, heel losjes, gebaseerd op echte gebeurtenissen uit het tijdperk waarin dit verhaal zich afspeelt. Het verhaal combineert een aantal details van de beroemde Leopold- en Loebzaak met een stukje van Aimee Semple McPherson.<br />Het verhaal begint met twee moeders (Shelley Winters en Debbie Reynolds) die worden opgejaagd als ze een rechtszaal verlaten. De menigte lijkt erop gebrand hen lichamelijk letsel toe te brengen, aangezien hun zoons zojuist zijn veroordeeld voor een gruwelijk misdrijf. Een van de mensen in de menigte slaat Winters' hand kennelijk kapot terwijl ze naar een wachtende auto lopen. Zodra ze weer thuis zijn, krijgen ze dreigtelefoontjes, dus stelt Reynolds voor dat ze samen naar de westkust verhuizen en een dansschool openen. De dansschool is een succes en ze trekken de onuitstaanbare ouders aan die denken dat hun kind de volgende Shirley Temple is. Een van de ouders van die verwende kinderen is een multimiljonair die helemaal weg is van Reynolds, en ze beginnen met elkaar uit te gaan. Het leven lijkt heel goed. Maar als de dreigtelefoontjes weer beginnen, reageert Winters door uit haar vel te springen <0xE2><0x80><0x93> ze gedraagt zich alsof ze op het punt staat een psychose te krijgen en ze trekt zich steeds verder terug in religie <0xE2><0x80><0x93> en ze luistert bijna voortdurend naar 'Zuster Alma' op de radio. Steeds weer opnieuw zie je hoe gespannen Winters is en uiteindelijk culmineert het in heel akelige dingen! Meer zal ik er niet over zeggen, omdat het deze spannende en interessante film zou kunnen bederven.<br />In veel opzichten lijkt deze film veel op de griezelfilms van Bette Davis en Joan Crawford uit de jaren zestig, zoals 'What Happened to Baby Jane?', 'Straight-Jacket' en 'The Nanny'. Hoewel geen van deze films echt intellectuele kost is, zijn ze op kitsch-niveau immens amusant en leuk. De tekst is heel goed en aan het eind zitten een paar leuke wendingen die het allemaal heel opwindend maken. Winters is geweldig als een broze en demente dame en Reynolds speelt een van de meest sexy negenendertigjarigen die ik ooit heb gezien. Ik heb nog nooit zoiets gezien <0xE2><0x80><0x93> en bovendien kan ze echt heel goed dansen.<br />Mijn enige zorg is dat sommigen de hyperreligiositeit van Winters in de film misschien een beetje smakeloos zullen vinden <0xE2><0x80><0x93> als een goedkope aanval op het christendom. In het begin had ik dat gevoel, maar als je zuster Alma ontmoet, lijkt ze oprecht en wordt er niet mee spotten, dus ik beschouwde Winters' religieuze ijver als een teken van krankzinnigheid <0xE2><0x80><0x93> wat, neem ik aan, ook de bedoeling was.<br />Tussen haakjes, deze film zit in een doosje, samen met 'Whoever Slew Auntie Roo?' <0xE2><0x80><0x93> een andere horrorfilm van Shelley Winters uit 1971. Beide zijn heel leuk... en behoorlijk overdreven!
Some of the background details of this story are based, very, very loosely, on real events of the era in which this was placed. The story combines some of the details of the famous Leopold and Loeb case along with a bit of Aimee Semple McPherson.<br /><br />The story begins with two mothers (Shelley Winters and Debbie Reynolds) being hounded as they leave a courtroom. The crowd seems most intent on doing them bodily harm as their sons were just convicted of a heinous thrill crime. One person in the crowd apparently slashes Winters' hand as they make their way to a waiting car.<br /><br />Soon after they arrive home, they begin getting threatening phone calls, so Reynolds suggests they both move to the West Coast together and open a dance school. The dance school is s success and they cater to incredibly obnoxious parents who think their child is the next Shirley Temple. One of the parents of these spoiled kids is a multimillionaire who is quite smitten with Reynolds and they begin dating. Life appears very good. But, when the threatening phone calls begin again, Winters responds by flipping out--behaving like she's nearing a psychotic break and she retreats further and further into religion--listening on the radio to 'Sister Alma' almost constantly. Again and again, you see Winters on edge and it ultimately culminates in very bad things!! I won't say more, as it might spoil this suspenseful and interesting film.<br /><br />In many ways, this film is a lot like the Bette Davis and Joan Crawford horror films of the 1960s like "Whatever Happened to Baby Jane?", "Straight-Jacket" and "The Nanny". While none of these are exactly intellectual fare, on a kitsch level they are immensely entertaining and fun. The writing is very good and there are some nice twists near the end that make it all very exciting. Winters is great as a fragile and demented lady and Reynolds plays one of the sexiest 39 year-olds I've ever seen--plus she can really, really dance.<br /><br />My only concern about all this is that some might find Winters' hyper-religiosity in the film a bit tacky--like a cheap attack on Christianity. At first I felt that way, but when you meet Sister Alma, she seems sincere and is not mocked, so I took Winters' religious zeal as just a sign of craziness--which, I assume, is all that was intended.<br /><br />By the way, this film is packaged along with "Whoever Slew Auntie Roo?"--another Shelley Winters horror film from 1971. Both are great fun...and quite over-the-top!