Deze film is een perfecte illustratie van hoe je n<0xC3><0xAD>ét een sf-film moet maken. De ergste neiging in de sf is om van je thema een afschuwelijk, puberaal, pseudo-Orwelliaans/Huxleyiaans/wat-dan-ook-weer 'visioen' van 'de menselijke toekomst' te maken.<br />Science fiction-regisseurs (en schrijvers) nemen zichzelf, als nerds, heel serieus gezien de hoge van-goed-naar-goed-ratio van hun genre. Ik denk dat andere genres met een hoge CTGSR (ja, ik heb het net verzonnen, relax), zoals horror of actie of zelfs romantische komedie, iets beter begrijpen dat ze de wereld niet veranderen met een of andere diepe 'boodschap'.<br />Sci-fi kan zeker op een serieus niveau succesvol zijn, zoals talloze grote filmmakers hebben bewezen. Maar het hele concept heeft een enorme keerzijde, die wordt vertegenwoordigd door 'Robot Jox', met zijn goedkope constructie van 'de toekomst' (het enige goede ontwerpelement: de bizarre, gelikte reclamebordadvertenties die overal hangen en vrouwen aanmoedigen om meer baby's te krijgen) en zijn pijnlijk zwaarwichtige parallellen met de _Ilias_ ( _Hij heeft aartsvijanden geroepen!_ Ik had het eigenlijk pas in de gaten toen ik de film voor de tiende keer zag, maar ik heb op een openbare school gezeten, dus de filmmakers worden niet van blaam gezuiverd.)<br />Als je net als ik een gestoorde filmfreak bent, heeft deze keerzijde natuurlijk een geweldige keerzijde. Ik ben dol op dit soort films, want slechte films zijn vaak leuker en soms zelfs interessanter dan goede. Het is een soort Lester Bangs-aanpak voor filmbezoekers, denk ik.<br />Aantekening: de hoofdrol in deze film (Gary Graham? Heet hij zo? Ik weiger het te gaan controleren) is echt niet zo slecht. Hij doet zijn best. Hij is best cool, vooral als hij dronken is/zich laat gaan.
This movie is the perfect illustration of how NOT to make a sci fi movie. The worst tendency in sci-fi is to make your theme an awful, sophomoric, pseudo-Orwellian/Huxleyan/whateverian "vision" of "the human future."<br /><br />Science fiction filmmakers (and authors), as geeks, take themselves very seriously given the high crap-to-good-stuff ratio of their genre. I think other genres with a high CTGSR (yes, I just made it up, relax), like horror or action or even romantic comedy, seem to have a little better grasp of the fact that they are not changing the world with some profound "message."<br /><br />Sci fi can certainly be successful on a serious level, as numerous great filmmakers have proven. But there is an immense downside to the whole concept, which is represented by "Robot Jox," with its low-rent construction of "the future" (lone good design element: the bizarre, slick-looking billboard ads all over the place that encourage women to have more babies) and its painfully heavy-handed "Iliad" parallels (He's NAMED ACHILLES FOR GOD'S SAKE! I actually didn't pick up on this until I saw the film for like the tenth time, but I went to public school, so the filmmakers are not exonerated.)<br /><br />Of course, if you're a crazy movie freak like me, this downside has a great upside. I absolutely LOVE movies like this, because bad movies are quite often more fun and sometimes even more interesting than good ones. It's kind of a Lester Bangs approach to movie viewing, I guess.<br /><br />Note: The lead in this movie (Gary Graham? Is that his name? I refuse to go check.) is really not that bad. He makes a go of it. He's kind of cool, especially when he's drunk/hung over.