Fox' 'The True Story of Jesse James' (1957) is een opmerkelijk armzalige breedbeeldversie van hun prestigieuze klassieker 'Jesse James' van Tyrone Power en Henry Fonda uit 1939. Ik weet niet precies waar de fout zit, maar de rolverdeling in deze versie van de twee hoofdpersonen, de ongelijke opbouw van Nicholas Ray en het beduimelde script moeten er beslist iets mee te maken hebben.<br />In de jaren dertig en veertig was Tyrone Power de beste hoofdrolspeler van Fox, maar in de jaren vijftig begon zijn ster te slinken en begon studiohoofd Darryl Zanuck de nieuweling Robert Wagner zijn plaats in te laten nemen. Dit was een grote fout van Zanuck, want Wagner bleek geen geschikte vervanger. Gebroken Lance' (1954) en Tussen hemel en hel' (1956) <0xE2><0x80><0x93> het is moeilijk voor te stellen dat Wagner zich ergens in onderscheidt! Bovendien was Jeffrey Hunter niet meer dan een Fox-contractspeler voordat hij werd aangesteld om Frank James te spelen in 'Het ware verhaal van Jesse James'. Het enige opvallende kenmerk van deze acteur, dat hij het jaar daarvoor van de studio had geleend, was zijn uitstekende en onthullende optreden in John Fords klassieke 'The Searchers'. Maar zijn spel hier, samen met Wagner als de tweede helft van de James Brothers, is niets minder dan saai. Geen van beide spelers brengt enige persoonlijkheid of kleur in hun respectievelijke rollen. Ze missen totaal het karakter, missen het charisma en de aantrekkingskracht die Power en Fonda in het origineel zo levendig tentoonspreidden. De film wordt ook ontsierd door te veel flashbacks, en in het hele script komt Wagner, als de Robin Hood van het Amerikaanse westen, over als een onaantrekkelijke introverte einzelg<0xC3><0xA4>nger die nergens empathie voor kan opbrengen. De bijrollen zijn nauwelijks de moeite van het vermelden waard, maar het is jammer om te zien dat zo'n geweldige actrice als Agnes Moorhead nauwelijks een rol krijgt als Ma James.<br />De beste aspecten van deze weinig relevante, zo-zo-western zijn de prachtige cinematografie van Cinemascope/Colour van de grote Joe McDonald en de uitstekende muziek van Leigh Harline, de ondergewaardeerde en weinig bekende componiste!
Fox's "The True Story Of Jesse James" (1957) is a remarkably poor widescreen remake of their prestigious 1939 Tyrone Power/Henry Fonda classic "Jesse James". I'm not sure where the fault lies but the casting in this version of the two central characters, the uneven direction of Nicholas Ray and the ham-fisted screenplay must surely have something to do with it.<br /><br />In the late thirties and forties Tyrone Power was Fox's top leading man but in the fifties his star began to wane and studio head Darryl Zanuck started to groom newcomer Robert Wagner to take his place. This was a major error on Zanuck's part as Wagner proved to be a less than a suitable replacement. With the possible exceptions of "Broken Lance" (1954) and "Between Heaven & Hell" (1956) it is hard to think of Wagner distinguishing himself in anything! Also, Jeffrey Hunter was nothing more than a Fox contract player before being assigned to play Frank James to Wagner's Jesse in "The True Story Of Jesse James". Borrowed from the studio the previous year this actor's one distinguishing mark was his excellent and revealing performance in John Ford's classic "The Searchers". But his playing here, along with Wagner as the second half of the James Brothers, is nothing short of boring. Neither player bring any personality or colour to their respective roles. They totally miss the mark, lacking the charisma and appeal so vividly displayed by Power and Fonda in the original. The movie is also marred by too many flashbacks and with the all over the place screenplay Wagner, as the Robin Hood of the American west, comes across as a charmless introverted twit that you can feel no empathy for whatsoever. The supporting cast are hardly worth mentioning but it is a shame to see such a great actress as Agnes Moorhead barely getting a look in as Ma James.<br /><br />The best aspects of this uninvolving so-so western is the wonderful Cinemascope/Colour cinematography by the great Joe McDonald and the excellent music score by the underrated and little known composer Leigh Harline!