Deze film is een must voor alle mensen die van voetbal als kunst houden. Wat opvalt aan deze film over een voetbalwereldbeker, is de manier waarop hij wordt gefilmd. Behalve dat het spel als een tv-uitzending wordt gevolgd, is er ook een royale hoeveelheid beelden gewijd aan individuele spelers in de wedstrijden. Dit brengt de emoties en situaties die deze mannen doormaken terwijl ze proberen roem te vergaren naar voren. De televisiestijl van vandaag, die zo anders is dan die van 1986, is nog steeds inferieur in vergelijking met deze film.<br />De spelers zijn niet de enige sterren. Het publiek, de scheidsrechters, de journalisten die de wedstrijden verslaan en de omgeving zelf spelen allemaal een centrale rol in de ontwikkeling van wat vandaag de dag geschiedenis is. In deze film kun je zien hoe al deze factoren op een zeer expliciete manier samenspelen. In dat opzicht heeft de hedendaagse televisiejournalistiek dit niveau nog niet bereikt, hoewel het nu veel dichterbij is dan vroeger.<br />Er zijn verschillende spelers met een sterretje: Maradona (Argentinië), Elkjaer en Laudrup (Denemarken), Francescoli (Uruguay), Platini (Frankrijk), Lineker (Engeland), Rummenigge (Duitsland), Butraguemoro (Spanje), Socrates (Brazilië) en Sanchez (Mexico).<br />Deze film is niet een verzameling van de beste voetbalbewegingen van Mexico 1986, hoewel de meeste goed in beeld komen. Aan de andere kant van de film is er de druk om verschillende aspecten van het spel en de competitie zelf te laten zien, gebaseerd op de voortgang van deze spelers en teams, zelfs als dat ten koste gaat van de relevante delen van het spel zelf. Dat maakt deze film zo interessant en uniek.<br />Vanwege wat er gebeurde door toedoen van scheidsrechters tijdens Mexico 1986, zijn veel van de opmerkingen over deze film en wereldcup uiterst bevooroordeeld. Veel van die opmerkingen houden geen rekening met het feit dat er een scheidsrechter en twee lijnverdedigers zijn, dat ze net zo menselijk zijn als de spelers, en dat alle bovengenoemde personen op de een of andere manier fouten maken. De FIFA-regels staan scheidsrechters niet toe om gebruik te maken van herhalingen van tv-programma's om beslissingen te nemen, dus moeten scheidsrechters voor het grootste deel zelf beslissen wat ze waarnemen. Het gevolg is dat scheidsrechters een actieve rol spelen in de ontwikkeling van een spel. Hun invloed is in verschillende delen van deze film te zien.<br />Vergeleken met deze film is de vervolgfilm voor het wereldkampioenschap van 1990 slechts een bron van bittere teleurstelling. Die komt voor een groot deel voort uit het feit dat hij te veel in het spel opgaat, terwijl deze film de dingen vanuit een afstandelijker, onbevooroordeeld gezichtspunt vertelt.
This movie is a must for all people that enjoy soccer as an art. What strikes first about this movie about a soccer world cup is the way it is filmed. Besides following the play like a TV broadcast, there is generous footage dedicated to follow individual players in the games. This brings forward the emotions and situations these men go through as they attempt to reach glory. Today's TV broadcasting style, so different than that of 1986, is still inferior in quality compared to this movie.<br /><br />The players are not the only stars. The audience, the referees, the journalists covering the matches and the environment itself all play a central role in the development of what today is history. In this movie you can see how all these factors play together in a very explicit way. In that regard, today's TV broadcasting style has not yet reached this level of quality, although it is now much closer than before.<br /><br />There are several highlighted players: Maradona (Argentina), Elkjaer and Laudrup (Denmark), Francescoli (Uruguay), Platini (France), Lineker (England), Rummenigge (Germany), Butrague#o (Spain), Socrates (Brazil), and Sanchez (Mexico).<br /><br />This movie is not a collection of the best soccer moves of Mexico 1986, although most of them are well covered. Across all the movie, there is a stress for presenting several aspects of the game and the competition itself based on the progress of these players and teams, even at the cost of skipping relevant plays of the games themselves. This is what makes this movie so interesting and unique.<br /><br />Because of what happened because of referees during Mexico 1986, much of the comments about this movie and world cup are extremely Maradona-biased. Much of these comments do not take into account that there is a referee and two linesmen, that they are as human as the players, and that all of the abovementioned make mistakes one way or the other. Soccer rules do not allow referees to use TV based replays to make decisions, so for the most part referees have to decide on what they perceive. As a consequence, referees play an active part in the development of a game. Their influence can be seen in several parts of this movie.<br /><br />The sequel movie for the 1990 World Cup, compared to this one, is just a source of bitter disappointment. Much of it comes from the fact that it became too involved in the game, whereas this movie tells things from a more distant, unbiased point of view.