Kijkend naar Cliffhanger word ik nostalgisch naar het begin van de jaren negentig, een tijd waarin vrijwel elke nieuwe actiefilm beschreven zou kunnen worden als 'Die Hard in a/on a'. Cliffhanger is 'Die Hard in a/on a', en behoorlijk goed, voor wat het waard is.<br />Maar in tegenstelling tot Passage 57 en Under Siege, die op hun eigen manier fatsoenlijke Die Hard-klonen zijn, ontdoet Cliffhanger zich van het ingesloten gevoel van veel actiefilms en omarmt adembenemende landschappen die in hun onmetelijkheid dreigen de conflicten van de mensen die tussen de bergtoppen vechten en sterven te overweldigen en te triviaal te maken. <br /><br />Jaren voor andere films als _A Simple Plan_ en _Fargo_, waarin misdaad en moord in de sneeuw worden gedramatiseerd, herkende regisseur Renny Harlin de visuele impact van het naast elkaar plaatsen van wreed geweld en grimmige worstelingen om in leven te blijven in een koude en onverschillige natuurlijke omgeving.<br />De openingsscène heeft al veel lof ontvangen, en dat is ook wel verdiend: de intensiteit ervan stelt ons in staat de gekunsteldheid van de camera en de acteurs te vergeten en eenvoudigweg te geloven dat wat we zien echt gebeurt. Zelfs Harlins opname van het vallende opgezette dier, die heel effectief is maar toch te veel een grap dreigt te worden (en die hij herhaalde in _De blauwe zee_ ), of de belachelijke uitdrukking op Ralph Waite's gezicht toen hij de camera op hem richtte. Het gezicht van de man kan de kracht van de scène tenietdoen.<br />Het volgende indrukwekkende onderdeel is het vuurgevecht en de overval aan boord van het vliegtuig. Zoals door Stallone en Michael France geschreven en geleid door Harlin, wordt het publiek in de actie gedompeld doordat men aanvankelijk niet weet welke agenten bij de diefstal betrokken zijn en welke niet: die verdomde dubbelzinnigheden zijn volkomen onverwacht. Zoals Roger Ebert heeft opgemerkt, verdient de stuntman die de overgang in de lucht tussen de twee vliegtuigen maakte enige speciale erkenning.<br />Later, tijdens de lawinescène, lijkt het alsof een van de terroristen/dieven daadwerkelijk valt terwijl de sneeuwmuur hem de berg af draagt. Voor zover ik weet is er bij de totstandkoming van deze film niemand omgekomen (een klein wonder, gezien de extreme aard van sommige stunts), dus is het duidelijk dat er een pop voor de opname is gebruikt. Maar de opname zelf blijft indrukwekkend, want we blijven ons afvragen hoe Harlin (of waarschijnlijker een van de regisseurs van de tweede eenheid) precies wist waar hij de camera moest plaatsen.<br />Ik zal Sly Stallone elke dag van de week als mijn actieheld nemen, want hij is een van de weinige filmsterren die ik ken die volkomen overtuigend overkomt als iemand die een hoop fysieke en emotionele pijn kan verdragen en die tegelijkertijd ook voelt. De rol van Gabe Walker past echt bij Stallone.' Hij speelt een oudere, kwetsbaardere soort actieheld en levert een indrukwekkende, onopvallende prestatie als bergredder die zichzelf moet redden.<br />In tegenstelling tot veel van de hedendaagse, door stripboeken geïnspireerde actiehelden, is Stallone's Walker een gewone man die een held wordt zonder paranormale of door de computer versterkte gaven. In Cliffhanger vriest de held bijna dood, en zijn kleren krijgen grote scheuren als hij ternauwernood aan de ene gevaarlijke situatie na de andere weet te ontsnappen. Hij krimpt ineen als hij geraakt wordt en bloedt als hij zich snijdt, vooral in de grotscène als hij een Rocky-achtige aframmeling krijgt van een van de dolle honden.<br />Het moet opgemerkt worden dat de uiterst verachtelijke schurken echt bijdragen aan de film.' In de eerste scène van deze film, die ik als tiener voor het eerst zag, was ik bij elke stap die ik deed voor de goede jongens en verwachtte ik dat een andere slechterik in het stof zou bijten (of liever gezegd, in het ijs); op een gegeven moment juichte ik zelfs toen een van de meest koelbloedige personages in de film terecht een gewelddadige dood stierf.<br />Lithgows Britse accent is net zo weinig overtuigend als de af en toe voorkomende modelvliegtuigjes of modelhelikopters in de film, maar hij is in wezen een goed acteur en een van de weinigen die volmaakt onnozele dialogen kan opzeggen: in een van de scènes waarin hij zijn gijzelaars Stallone en Rooker bekijkt en probeert te beslissen welke taken hij hun zal geven, zegt hij zelfs: 'Jij, blijf! Jij, haal!' Zelfs een betere acteur, zoals Anthony Hopkins, zou misschien moeite hebben gehad met die zin.<br />Zelfs als de Klimop zijn geloofwaardigheid af en toe opzijschuift, doet hij dat alleen om een onderhoudender show te geven.<br />In het begin van de film bijvoorbeeld, zegt Lithgow openlijk tegen een van zijn mannen: 'Stallone trok zich terug als hij naar beneden kwam.' Geen enkel echt crimineel meesterbrein zou deze fout zelfs maar onbewust hebben gemaakt. Door zijn onvoorzichtigheid kan Rooker Sly op de rotswand een waarschuwing toeschreeuwen, en dit leidt tot een verwoede krachtmeting tussen Stallone en de boeven die hem aan het touw om zijn been naar beneden proberen te trekken. <br />Lithgow had zijn bevel op een subtielere manier kunnen geven, maar de reeks zou misschien niet zo leuk zijn geweest om naar te kijken als hij Rooker niet de kans had gegeven om de arrogantie van zijn overweldiger openlijk te tarten.<br /><br />Geheel in de stijl van een zaterdagavond-matinee-serie of (af en toe) een western is Cliffhanger op zo'n solide basis gebouwd dat hij enkele zwakke elementen overleeft die een mindere film zouden hebben ondermijnd.<br /><br />Afgezien van de pijnlijk duidelijke vliegtuigmodellen die al eerder zijn genoemd, omvatten de zwakke momenten een paar scènes die op goedkope binnenopnamen zijn geschoten met echte nepsneeuw, en nog twee scènes met vleermuizen en wolven die overbodig lijken in een verhaal dat al vol actie zit. Ten slotte lijkt Harlins besluit om een aantal van de sterfscènes in slow motion te filmen zinloos, aangezien de techniek niets bijdraagt aan de scènes.<br />Het is jammer dat Stallone nu te oud is voor actiefilms, want zijn personage in deze film lijkt zo geloofwaardig dat ik me onvermijdelijk afvraag hoe hij er jaren later uit zou zien. Maar misschien is het beter dat Cliffhanger voor altijd op zichzelf blijft staan, zonder vervolg: er zijn al genoeg verouderde en verouderde filmfranchises. Er was een onofficieel vervolg dat zichzelf Vertical Limit noemde: in vergelijking met die botterik staat Cliffhanger in de top 250 van de IMDb.<br />Rating: 8 (zeer goed, vooral als je de meeste andere films van Stallone in aanmerking neemt).
Watching Cliffhanger makes me nostalgic for the early '90s, a time when virtually every new action movie could be described as "Die Hard in a /on a." Cliffhanger is "Die Hard on a mountain," and pretty good, for what it is.<br /><br />But unlike Passenger 57 and Under Siege, which are decent Die Hard clones on their own terms, Cliffhanger dispenses with the enclosed feeling of many action movies and embraces breathtaking landscapes that, in their immensity, threaten to overwhelm and trivialize the conflicts of the people fighting and dying among the peaks.<br /><br />Years before other movies like A Simple Plan and Fargo dramatized crime and murder on snowbound locations, Cliffhanger director Renny Harlin recognized the visual impact of juxtaposing brutal violence and grim struggles to survive against cold and indifferent natural surroundings.<br /><br />The opening sequence has already received substantial praise, all of which it deserves: its intensity allows us to forget the artifice of the camera and the actors and simply believe that what we are seeing is actually happening. Not even Harlin's shot of the falling stuffed animal, which is powerfully effective but still threatens to become too much of a joke (and which he repeated in Deep Blue Sea), or the ridiculous expression on Ralph Waite's face, can dim the sequence's power.<br /><br />The next impressive set-piece is the gunfight and heist aboard the jet. As written by Stallone and Michael France and directed by Harlin, the audience is plunged into the action by not initially knowing which agents are involved in the theft and which are not: the bloody double-crosses are completely unexpected. As Roger Ebert has observed, the stuntman who made the mid-air transfer between the planes deserves some special recognition.<br /><br />Later, during the avalanche sequence, one of the terrorists/thieves appears to be actually falling as the wall of snow carries him down the mountain. So far as I know, no one was killed in the making of this movie (a small miracle, considering the extreme nature of some of the stunts), so obviously a dummy was used for the shot. But the shot itself remains impressive because we're left wondering how Harlin (or more likely one of the second-unit directors) knew exactly where to place the camera.<br /><br />I'll take Sly Stallone as my action hero any day of the week, because he's one of the few movie stars I've ever seen who's completely convincing as someone who can withstand a lot of physical and emotional pain, and at the same time actually feels that pain. The role of Gabe Walker really complements Stallone's acting strengths: he plays an older, more vulnerable kind of action hero, giving an impressively low-key performance as a mountain rescuer who must redeem himself.<br /><br />In contrast to many of today's post-Matrix, comic book-inspired action heroes, Stallone's Walker is an ordinary man who becomes a hero without any paranormal or computer-enhanced abilities. In Cliffhanger, the hero almost freezes to death, and his clothes start to show big tears as he barely escapes one dangerous situation after another. He winces when he's hit and bleeds when he's cut, particularly in the cavern sequence when he takes a Rocky-style pummeling from one of the mad-dog villains.<br /><br />It should be noted that the utterly despicable villains really contribute to the movie's effectiveness: when I first saw this movie as a teenager, I was rooting for the good guys every step of the way and anticipating when another bad guy would bite the dust (or rather, the ice); at one point I actually cheered as one of the most cold-blooded characters in the movie deservedly suffered a violent demise.<br /><br />Lithgow's British accent is as unconvincing as the movie's occasional model plane or model helicopter, but he's fundamentally a good actor, and one of the few who can perfectly recite silly dialogue: in one scene, looking at his hostages Stallone and Rooker, trying to decide which tasks to give them, he actually says "You, stay! You, fetch!" Even a better actor, such as Anthony Hopkins, might have had trouble with that line.<br /><br />Even if Cliffhanger occasionally tosses credibility aside, it does so only for the sake of a more entertaining show.<br /><br />Early in the movie, for example, Lithgow openly says to one of his men "Retire [Stallone] when he comes down." No real criminal mastermind would have made this mistake even unconsciously: his carelessness allows Rooker to shout a warning up to Sly on the rock face, and this precipitates a gripping tug-of-war between Stallone and the bad guys trying to pull him down by the rope tied to his leg.<br /><br />Lithgow could have given his order by a more subtle means, but the sequence might not have been as much fun to watch if it hadn't given Rooker an opportunity to openly defy the arrogance of his captor.<br /><br />Done very much in the style of a Saturday matinee serial or (at times) a Western, Cliffhanger is built on such a solid foundation that it survives some weak elements that would have undermined a lesser film.<br /><br />Besides the painfully obvious aircraft models mentioned before, the weak moments include a couple of scenes shot on cheap indoor sets with REALLY fake snow, as well as two other scenes involving bats and wolves that seem unnecessary in an already action-packed narrative. Finally, Harlin's decision to film some of the death scenes in slow motion seems pointless, since the technique contributes nothing to the scenes.<br /><br />It's a shame that Stallone is now too old for action movies, because his character in this movie seems so credible that inevitably I wonder what he would be like years later. But perhaps it's best that Cliffhanger stands on its own for all time, without a sequel: there are enough tired and obsolete movie franchises already. There was an unofficial sequel that called itself Vertical Limit: compared to that clinker, Cliffhanger belongs on the IMDb's Top 250 list.<br /><br />Rating: 8 (Very good, especially considering most of Stallone's other movies.)