Iedereen is ongetwijfeld bekend met deze beroemdste van alle verhalen over een harteloze zakenman die op kerstavond wordt bezocht door de geest van zijn overleden partner en wordt gewaarschuwd dat hij, als hij zo doorgaat, in ketenen naar het hiernamaals zal worden verbannen. Om het lot van zijn partner te ontlopen, wordt hij bezocht door drie geesten die hem visioenen laten zien van Kerstmissen uit het verleden, het heden en de toekomst, zodat hij hopelijk de dwaling van zijn gedrag zal zien voordat het te laat is. Een nogal morbide verhaal zou je denken, maar het is een klassiek verhaal van Charles Dickens en ook een van de beroemdste en populairste kerstverhalen aller tijden. Voor mij is dit de definitieve versie van het tijdloze verhaal van Dickens; het is het verhaal waarvan ik me herinner dat ik er op school altijd naar heb gekeken, en ik weet nog dat ik er doodsbang van werd! De geest van Jacob Marley, de laatste scène met de geest van het kerstcadeau onder de brug, en vooral de geest van Kerstmis die nog komen moet, vond ik heel angstaanjagend. Hoe is de film in vredesnaam tot de 'U'-classificatie gekomen? (Voor niet-Engelse lezers is 'U' de laagste classificatie, het betekent 'gezinsvriendelijk' en 'kinderen welkom', niets om ze bang te maken et cetera... Maar dat is zeker niet het geval, want sommige kleinere kinderen zullen het laatste deel ongetwijfeld ronduit angstaanjagend vinden met het grimmige, Vrouw met de Zeis-achtige spook van de toekomst van Kerstmis. Hoe het ook zij, uit de vele versies van dit klassieke verhaal die ik voor de film heb gezien, is dit misschien wel de meest getrouwe van het boek. Het meest in het oog springend is een fragment dat maar zelden voorkomt in filmversies van de oorspronkelijke tekst <0xE2><0x80><0x93> dat van de geest van het kerstcadeau die Scrooge de twee kinderen laat zien die hij onder zijn gewaad verborgen houdt (zo'n scène zou je tegenwoordig nooit meer krijgen!). De twee kinderen staan voor Onwetendheid en Noodzaak (hoewel in deze film veranderd in Noodzaak).<br />Maar het wordt duidelijk dat ik kritiek heb gekregen nu ik het met objectiever en geoefender ogen heb bekeken, en de voornaamste daarvan is dat George C. Scotts vertolking van Scrooge gewoon niet koud genoeg lijkt. Hij lacht te veel. Ik wil het woord 'leuk' niet gebruiken, want Ebeneezer is natuurlijk allesbehalve leuk, maar hij lijkt gewoon een chagrijnige oude man te zijn in plaats van de ronduit onvriendelijke, koude en onverschillige man die hij in het boek en in andere films is. Patrick Stewart heeft hem uitstekend geportretteerd in een van de meest recente versies, en Michael Caine was, ondanks zijn rol naast de Muppets, ronduit kil. Bovendien is de ontwikkeling van de rol in de loop van de film, naarmate hij meer te weten komt over zijn dwalingen en zijn verlossing nadert, niet overtuigend en lijkt inconsequent. Hij lijkt weinig veranderd te zijn tegen de tijd dat hij de laatste les van de derde geest krijgt. Maar ondanks deze (hoewel grote) twist blijft het een fascinerend en uiteindelijk hartverwarmend kerstverhaal, zoals alle kerstfilms zouden moeten zijn. Londen ziet er natuurlijk uit als het volmaakte pittoreske, schilderachtige, met sneeuw bedekte Engelse stadje dat veel Amerikanen waarschijnlijk denken dat het nog steeds is (de waarheid is dat Londen toen al grijs en groezelig was en dat sneeuw nooit zo wit zou zijn geweest!) En iedereen is ook zo onberispelijk gekleed, zelfs de arme mensen zien er nogal kwiek uit. Maar natuurlijk is het een kerstfilm, dus waarom zou alles er niet leuk uitzien? Perfecte kerstvoorstelling; in combinatie met It's a Wonderful Life, Miracle on 34th Street en The Snowman heb je alles wat je nodig hebt.
Everyone is surely familiar with this most famous of stories  a heartless businessman is visited by the ghost of his dead partner on Christmas Eve and warned that if he continues in his uncaring ways then he will be doomed to an afterlife in chains. So that he can avoid his partner's fate he is visited by three spirits who show him visions of Christmases past, present and yet to come, so that he will hopefully see the error of his ways before it is too late. A rather morbid tale one might think, but it is classic Charles Dickens, and also one of the most famous and popular Christmas stories of all time.<br /><br />To me this is the definitive version of Dickens' timeless story; it's the one I always remember watching in school, and I remember being absolutely terrified by it! The ghost of Jacob Marley, the final scene with the ghost of Christmas present under the bridge, and the ghost of Christmas yet-to-come especially I found very frightening. How on earth did the film gain the 'U' certificate? (For non-UK readers 'U' is the lowest classification, it means family friendly and children welcome, nothing to scare them etc... This is certainly not the case though, as some smaller children will undoubtedly find the final segment positively terrifying with the grim reaper-like spectre of Christmas future.<br /><br />Be that as it may, from the many versions of this classic story I have seen adapted for film, this is possibly the most faithful to the book. Most notably included is a segment rarely seen in film adaptations of the original text - that of the ghost of Christmas present showing Scrooge the two children hidden under his robe (you'd never get away with a scene like that nowadays!). The two children represent Ignorance and Need (although changed to Want in this film).<br /><br />Criticisms for me however become apparent having watched it again with more objective and trained eyes, the main one of which being that George C. Scott's portrayal of Scrooge seems simply not cold enough. He laughs too much. I don't want to use the word jolly because of course Ebeneezer is anything but, but he does seem to be merely a grumpy old man, rather than the positively unkind, cold and uncaring man that he is in the book and other films. Patrick Stewart portrayed him excellently in one of the most recent versions filmed, and Michael Caine, despite acting alongside the Muppets, was positively cold. Further, the development of the character over the course of the film as he learns more about the error of his ways and grows towards redemption is unconvincing and appears inconsistent. He appears to have changed little by the time he reaches the third spirit's final lesson.<br /><br />But ignoring this one (albeit major) quibble, it is still a spellbinding and ultimately heart-warming Christmas tale, as all Christmas films should be. London of course looks like the perfect picturesque quaint snow-covered English town that many Americans probably imagine it still is (the truth is that even then that London was grey and grimy  and any snow would never have been so white!) And everyone is so impeccably dressed too, even the poor people look rather dapper. But of course it's a Christmas film, so why shouldn't everything look nice? Perfect holiday season viewing; coupled with copies of It's a Wonderful Life, Miracle on 34th Street and The Snowman and you've got everything you need.