Au, wat een pijnlijk BOERENDE Sci-Fi-film! En dat is vooral zo triest omdat de eerste 15 minuten zo vol actie waren en zo vol mogelijkheden! Tijdens de intro volgen we een stel nerveuze veiligheidsagenten en huurmoordenaars die een arts achtervolgen die uit een mysterieus laboratorium ontsnapt met een aktetas vol uiterst geheime dossiers. Als hij op het punt staat de zogenaamd gruwelijke & onmenselijke gebeurtenissen die zich in het lab afspelen te onthullen, wordt hij geëxecuteerd. Logisch, hè? Vanaf dat moment vliegt de 'actie' heen en weer tussen twee locaties, het voornoemde laboratorium en het landhuis van een corrupte senator (of zoiets), en het wordt al snel duidelijk dat de experimenten in feite het tegenovergestelde van verontrustend zijn. Eerder saai, zinloos en vaag. Wetenschappers selecteerden vier willekeurige personen zonder levende verwanten, en het is echt heel erg echt heel erg belangrijk dat ze de waarheid spreken, ook al leest een reusachtige machine de inhoud van hun geest, hoe dan ook. Ze verbergen allemaal duistere geheimen uit hun verleden en mensen lijden wanneer die onthuld worden; toch zie ik niet in hoe deze tests ooit zouden kunnen resulteren in een apparaat dat de mensheid bedreigt. Misschien heb ik iets over het hoofd gezien, maar ik betwijfel het. De interacties tussen de patiënten en de artsen zijn nog minder interessant om te volgen, aangezien ze geen van allen een eigen persoonlijkheid hebben. Dus in wezen gaat 'De Breinmachine' alleen maar over een stel kreupele mensen die in een afschuwelijk versierde kamer wonen. De film had ook een half uur korter kunnen zijn als hij...' Duizend statische opnamen van gebouwen! De verplaatsingen van het lab naar de villa en vice versa worden voor ELK GEBIED aangegeven door een opname van vijf seconden van de villa's. Of de makers hadden de vulling echt nodig, of ze gingen er gewoon van uit dat alle Sci-Fi-kijkers imbecielen zijn die zelf geen verandering van locatie opmerken. Voor de tiende keer in slechts vijf minuten naar een verlaten zwembad kijken met een landhuis op de achtergrond wordt behoorlijk irritant, dat kan ik je verzekeren. James Bests optreden als dominee met geestelijke problemen is best aardig, maar één man kan dit ding absoluut niet redden van absolute tijdverspilling. Vermijd!
Ouch, what a painfully BORING Sci-Fi movie! And that's especially saddening because the opening 15 minutes were so action-packed and full of potential! During the intro, we follow a bunch of nervous security officers and hired hit men as they chase a doctor who escaped from a mysterious laboratory with a briefcase full of top-secret files. As he's about to reveal the supposedly horrible & inhuman events that take place in the lab, he's executed. Figures From then on, the 'action' swifts back and forth between two locations, the aforementioned laboratory and the rural mansion of a corrupt senator (or something), and it quickly becomes clear that the experiments are actually the complete opposite of disturbing. More like dull, pointless and vague. Scientists selected four random persons without living relatives and it's really really really really important that they speak the truth even though a giant machine reads the content of their minds, anyway. They all hide dark secrets from their pasts and people suffer when get revealed; yet I fail to see how these tests could ever result in a humanity-threatening device. Perhaps I missed something, but I doubt it. The interactions between the patients and doctors are even less interesting to follow, as really none of them have personalities. So basically, "The Brain Machine" just handles about a bunch of lame people living in an awfully decorated room. The film also could have been half an hour shorter if it weren't for a THOUSAND stagnant shots of buildings! The relocations from the lab to the villa and vice versa are indicated EVERY SINGLE TIME by a five-second shot of the places. Either the makers really needed the padding or they just assumed that all Sci-Fi viewers are morons unable to notice a change of location by themselves. Staring at a forsaken pool with a mansion in the background for the tenth time in only five minutes becomes quite annoying, I assure you. James Best's performance as the reverend with mental issues is rather decent, but one man definitely can't save this thing from being an absolute waste of time. Avoid!