De afgelopen dagen had ik een groot aantal 'Scoop'-recensies gelezen en toen ik het theater binnenliep, was ik voorbereid op een subpar-uitje van Woody. Gelukkig had ik me niet erger kunnen vergissen. Toegegeven, Woody de artiest gaat een beetje langzamer, maar Woody de schrijver/regisseur is in topvorm <0xE2><0x80><0x93> en hij heeft een geloofwaardige manier gevonden om zijn zeventigjarige zelf in het verhaal te integreren. Te oordelen naar het gelach en gebulder verslond het publiek Allens oneliners en dialogen op een manier die ik in geen jaren had gezien.<br />In een filmlandschap dat gedomineerd wordt door door de software goedgekeurde verhaallijnen, smaak van iemand van in de twintig en produktiekosten voor kinderen, is het dat wel.' Het was zowel een bron van voldoening als een bron van inspiratie om Allen zijn hoogst persoonlijke en toch bevredigende pad te zien bewandelen.
Reading a wide variety of "Scoop" reviews over the past few days, I walked into the theater prepared for a subpar outing from Woody. Happily, I couldn't have been more wrong. Granted, Woody the performer is slowing down a touch or two, but Woody the writer/director is in fine form - and found a credible way to integrate his 70-year old self into the story. Judging from the laughter and guffaws, the audience ate up Allen's one-liners and dialogue in a way that I haven't seen in several years. <br /><br />In a movie landscape dominated by software-approved story arcs, twentysomething tastes and assembly-line formula fare for kiddies, it's a source of both satisfaction and inspiration to see Allen pursuing his highly personal and still-rewarding path.