Ik had een vaag idee wie Bettie Page was, deels vanwege haar verschijning in de kleine Playboy-tijd (kennelijk wist ze niet wat het magazine was toen ze op de foto werd gezet met haar kerstmuts op). De film, geschreven en geregisseerd door Mary Harron van _American Psycho_, geeft de belangrijkste delen van haar leven goed weer. Een zuidelijke schoonheid van een kerkgangster heeft een paar slechte ervaringen en laat die achter om betere tijden te zoeken in New York City, waar ze model wordt, en daarna nog veel meer. Algauw wordt ze de ondergrondse pin-up sensatie, met bondage als voor de hand liggende (en 'notoire') eigenschap van de titel. De actrice Gretchen Moll speelt haar, en ze weet de geest van deze vrouw zo goed mogelijk neer te zetten, wat in feite een groot deel van het succes van de film is. Ze is geen simplistisch personage, ook al zijn haar ideeën over moraliteit soms twijfelachtig ('Nou ja, Adam en Eva waren toch ook naakt?' merkt ze een paar keer op). Kennelijk laten de filmmakers de latere jaren van Page' leven weg en laten ze haar in een soort verlossende periode achter, met achterlating van de fotosessies voor Jezus.<br />Al met al is de Notrious Bettie Page niet veel meer dan een soort biopic die door HBO-films wordt gepresenteerd, zij het dat deze film het uithoudingsvermogen heeft van een speelfilm. De beste scènes die Harron vastlegt, zijn die waarin Page haar 'twijfelachtige' posities inneemt, foto's van haar maakt in overdreven poses en in belachelijke films figureert met zwepen, kettingen en leren uniformen. Dit voegt een broodnodige komische noot toe aan het verder zo gewone karakter van de film. Niet dat het verhaal erachter oninteressant is, want de overheid is bezig met een onderzoek naar de'smet' die uit zulke foto's en ondergrondse tijdschriften is voortgekomen. Maar er is niet veel tijd om meer te onderzoeken van wat alleen maar wordt gesuggereerd, met Page en haar complexiteiten of haar relaties of met seks en de jaren vijftig. Ze hadden allemaal een keurig zwart-wit uiterlijk en soms leek het alsof Harron bezig was een paar zwart-witfoto's bij te kleuren. Het is een mooi gezicht als je niet al te veel van Bette Page weet, en waarschijnlijk ook voor fans.
I had a vague idea of who Bettie Page was, partly due to her appearance in the very wee days of Playboy (apparently, when she got her photo taken of her and her Santa hat, just that, she didn't know what the mag was). The movie, co-written and directed by American Psycho's Mary Harron, fleshes out the key parts of her life well enough. A southern belle of a church goer has some bad experiences and leaves them behind to seek better times in New York City, where she gets into modeling, and from there a lot more. Soon, she becomes the underground pin-up sensation, with bondage the obvious (and "notorious" of the title) trait attributed to her. The actress Gretchen Moll portrays her, and gets down the spirit of this woman about as well as she could, which is really a lot of the success of the film. She's not a simplistic character, even if at times her ideas of morality are questionable ("well, Adam and Eve were naked, weren't they?" she comments a couple of times). Apparently, the filmmakers leave out the later years of Page's life and leave off with her in a kind of redemptive period, leaving behind the photo shoots for Jesus.<br /><br />In all, the Notrious Bettie Page is not much more than a kind of usual bio-pic presented by HBO films, albeit this time with the stamina for a feature-film release. The best scenes that Harron captures are Page in her "questionable" positions, getting photos of her in over-the-top poses and starring in ridiculous films of whips and chains and leather uniforms. This adds a much needed comic relief to the film's otherwise usual nature. It's not that the story behind it is uninteresting, which involves the government's investigation into the 'smut' that came out of such photos and underground magazines. But there isn't much time given to explore more of what is merely hinted at, with Page and her complexities or her relationships or to sex and the fifties. It's all given a really neat black and white look and sometimes it seemed as if Harron was progressing some of the black and white photos to be tinted more as it went along. It's a watchable view if you're not too knowledgeable of Bette Page, and probably for fans too.