Weer een groet uit de duisternis. Inzicht in de geest en de motivatie van een geweldige kunstenaar. Wat is het voor de meesten van ons vreemd om iemand te zien die móét werken... onder welke omstandigheden dan ook, want anders houdt zijn bestaan op. Om Goldsworthy's sculpturen tot leven te zien komen en te zien hoe hij daarop reageert is buitengewoon voyeuristisch. Deze kunstenaar creëert omdat hij moet, niet voor geld of roem. Het is zijn levenskracht. Als je zijn mislukkingen ziet, lijkt de energie uit zijn lichaam weg te vloeien als een opbollende heteluchtballon. Het is niet de angst om opnieuw te beginnen, het is de energie die hij uit zijn werk haalt. Het is een beetje pijnlijk om te zien hoe hij alleen maar creëert om de natuur over te nemen en zich zijn werk te herinneren, maar toch is het adembenemend. Hij bespreekt stroming en tijd in de minimale dialoog en er lijkt weinig twijfel te bestaan dat de kunstenaar en de aarde een en dezelfde persoon zijn. Als hij zegt dat hij de aarde nodig heeft, maar dat ze hem niet nodig heeft... daar ben ik het niet mee eens. Het enige wat ik te klagen heb is dat de muziek de muziek lijkt te vertragen tot een tempo dat op zijn best ontspannend is.
Greetings again from the darkness. Insight into the mind and motivation of a wonderful artist. How strange for most of us to see someone who MUST work... no matter the conditions, else his reason for living ceases. To see Goldsworthy's sculptures come alive and to see his reaction to each is extremely voyeuristic. This artist creates because he must - not for money or fame. It is his lifeforce. When you see his failures, energy seems to expel from his body like a burst hot air balloon. It is not the dread of beginning again, it is that he takes his energy from his work. Watching him create just to have nature takeover and recall his work is somewhat painful, but nonetheless, breathtaking. He discusses flow and time in the minimal dialog and there appears to be little doubt that the artist and the earth are one in the same. When he says he needs the earth, but it does not need him ... I beg to differ. Only complaint is the musical score seems to slow down further a pace that is relaxing at best.