Johny To maakt hier een van zijn beste stijloefeningen, door een sterke film te maken met een goed yakuza-verhaal. De verkiezing van de baas van de nieuwe yakuza is het begin van een oorlog binnen de organisatie.<br />Naar mijn mening wordt het geweld wijs gebruikt in de context, door een heel sterke bendefilm te maken. Ik hou vooral van de manier waarop hij de geschiedenis vertelt, waarbij hij alle rollen binnen de familie van de yakuza verschuift en ervoor zorgt dat we het geweld zien, zoals de enige manier die ze hebben om hun problemen op te lossen...<br />Over de technische aspecten gesproken, de film is een goed voorbeeld van een vertraagde, ritmische en geplande manier van filmen. Een van de Hongkong Films van het jaar. Is net zoiets als _Infernal Affairs_, maar dan zonder de gemakkelijke actiescènes en de verwarde verhaallijn. Aanbevolen voor alle Aziatische filmliefhebbers.<br />(sorry voor mijn Engels, doe het maar in het Spaans).
Johny To makes here one of his best style exercises, making a strong film with a good Yakuza's story. The election of the new Yakuza's boss is the beginning of a war inside the organization.<br /><br />In my opinion the violence is wise used in the context, making a very strong gangs film. I specially love the way he tells the history, moving around all the roles inside the Yakuza's family, and making that we see the violence, like the only way they have to solve their problems...<br /><br />Talking about, the technical aspects, the film is a good example of paused, rythmic and planified way of shooting a film. One of the Hong Kong Films of the year. Is like Infernal affairs, but without the easy action-violence scenes, and the confused storyline. Strongly recommended to all Asian films lovers.<br /><br />(sorry for my English, better do in Spanish lol)