Ik denk echt dat mensen in dit geval de verkeerde aanpak kiezen. Om te beginnen vind ik deze korte film erg onderhoudend en interessant. Ik neem hem gewoon voor wat hij is. Ik denk dat de spanning en het mysterie ingenieus zijn in hun insinuatie aan de kijker. Iets anders wat me opviel was dat de kijker er onmiddellijk bij betrokken wordt, ook al is er geen duidelijk verhaal, alleen maar hints en pauzes en emoties die worden uitgebeeld door de personages die je de indruk geven dat alles wat er gebeurt een verhaal heeft. Niemand anders had dat beter kunnen doen dan Lynch. Dit is de essentie van lynchisme op zijn best. Natuurlijk ben ik het met iedereen eens dat mensen die dit beginnen te bekijken met de wens om vermaakt te worden zonder echt fantasievol werk van de kant van de kijker, teleurgesteld zullen zijn. En terecht. Daar gaat het niet om bij Lynch. Tenminste, niet aan deze kant van Lynch. De kant die heeft bijgedragen tot het maken van Lost Highway/Mulholland Dr. staat hier op volle toeren en mensen die alleen maar verwachten dat ze vermaakt zullen worden zoals ze naar iets anders zouden kijken, zullen gewoon niet begrijpen waar het allemaal om gaat. Mijn mening is dat Donkere Kamer alleen maar bedoeld is om je dierlijke kern, je instinctieve zelf, te bespelen door je de middelen (beeld, geluid, situatie) te geven waarmee je instinctief reageert. Het gaat niet om welk soort genot dan ook, het gaat erom...' 'Het gaat erom de gewenste reactie uit je te krijgen. En dat, mijn vriend, is pure kunst.'
I really think that people are taking the wrong approach at this one. First of all, I find this short-film very entertaining and interesting. I just take it for what it is. I think the suspense and mystery are ingenious in their insinuation upon the watcher. One other thing that caught my fancy was that it immediately gets the viewer involved even though there is no clear story, just hints and pauses and emotions played out by the characters that kind of give you the impression that there is a story to all that is going on. No-one else could have done that better than Lynch. This is the essence of lynchianism at its best. Sure, I will agree with anyone that people that start viewing this with the desire to be entertained without any really imaginative work from the viewer's side, will find themselves disappointed. And in good right. Lynch is not about that. At least this side of Lynch is not. The one that helped make Lost Highway/Mulholland Dr. is at full tilt here and people that just expect to be entertained like they would watching anything else, will just not get what this is all about. My opinion is that Darkened Room is all about messing with your animal-core, your instinctual self, by giving you the means (image, sound, situation) by which you instinctively react. It's not about pleasure of any kind, it's about getting the desired reaction out of you. And, that, my friend, is pure art.