Bevat _spoilers_ <0xE2><0x80><0x93> ook al zijn mijn citaten misschien niet helemaal juist.<br />Iedereen merkt de satire altijd op in sociale commentaren en economische parallellen <0xE2><0x80><0x93> hoe waar. Maar voor mij is deze film veel meer dan dat. Ik hou van de symboliek van deze man in zijn stralend witte pak. Er is zoveel verwarring en smerigheid in de wereld om hem heen, maar het blijft niet hangen. Alec Guiness was de perfecte man om dit te spelen <0xE2><0x80><0x93> zijn jongensachtige grijns en eeuwige nieuwsgierigheid zijn zo toepasselijk.<br />'Dat is ingenieus <0xE2><0x80><0x93> kun je me vertellen wat de verhouding inkt-benzine is?'<br />Het enige moment van verslagenheid is wanneer hij beseft dat zijn uitvinding toch niet heeft gewerkt <0xE2><0x80><0x93> zoals hij daar bijna naakt staat. Maar meer dan schaamte is de simpele teleurstelling dat 'het niet werkte'. Hij is nooit echt geïntimideerd door mensen. Vergeet dat niet.<br />'Maar Sidney, wij willen er ook een eind aan maken.'<br />Hij aarzelt nauwelijks voor hij weer op pad gaat om te proberen weg te komen. Toont hij enig teken van de pijn die zo'n verraad moet hebben veroorzaakt? Nee.<br />Ook opmerkelijk is Dapnes rol. Ze is doodziek van geld en macht. Ze denkt dat ze eindelijk liefde heeft gevonden, buiten het gezelschap van haar vader. In het begin geeft ze eigenlijk niet meer om Sidney dan om wie dan ook. Maar op het moment dat hij van haar auto valt en ze teruggaat om te zien of ze hem misschien vermoord heeft <0xE2><0x80><0x93> denkt hij nog steeds alleen maar aan de schoonheid van zijn uitvinding. Ze heeft eindelijk iets gevonden waarvan ze denkt dat het het waard is om voor te leven. Het grappige is dat het niet eens romantiek is. Het is vriendschap, maar van zo'n vluchtige aard dat de titel bijna niet past. Het is meer bewondering, en misschien zelfs inspiratie.<br />Als ze ontdekt dat Michael geen echte liefde voor haar voelt en dat haar vader absoluut niet in staat is om voor haar te zorgen, geeft ze zich over aan cynisme en probeert Sidney te verleiden. Gelukkig ontdekt ze dat er in deze wereld ook mensen zijn die leven voor meer dan macht, geld en lust. Wat een verademing.<br />'Dank je, Sidney. Als je "ja" had gezegd, had ik je gewurgd, denk ik.'<br />Ik ben dol op het einde, als dit hele idiote gedoe op niets lijkt uit te lopen. Maar dan begint het sprankelende, grillige ritme en gaat Sidney ervandoor, met een onverschrokken tred. Waar is Daphne? We weten het niet <0xE2><0x80><0x93> maar ze waren niet echt verliefd en zij was niet echt een wetenschapper. Hij kreeg hulp bij het ontsnappen en zij kreeg 'een stoot in de arm van de hoop'. Ik had gehoopt dat...'<br /><br />
Contains *spoilers* - also, my quotes may not be exact.<br /><br />Everyone always notes the satire in social commentary and economic parallels - how true. But to me, I see this movie as much more than that. I love the symbolism of this guy in a glowing white suit. There is so much confusion and filth in the world around him, but it won't stick. Alec Guiness was the perfect guy to play this - his boyish grins and eternal curiousity are so appropriate:<br /><br />"That's ingenious - can you tell me, what is the ratio of ink to petrol?"<br /><br />The only moment of defeat is when he realizes that his invention hasn't worked after all - standing there almost naked. Yet, more than shame is the simple disappointment that "it didn't work." He's never really intimidated by people. Remember,<br /><br />"But Sidney, we want to stop it too."<br /><br />Barely a moments hesitation before he's off trying to get away again. Does he show any sign of the pain such a betrayal must've caused? No.<br /><br />Also notable is Dapne's role. She is sick and tired of money and power. She thinks she's finally found love, outside of her father's company. At first she doesn't really care about Sidney anymore than anyone else. But that moment when he falls off her car and she goes back to see if maybe she killed him - and yet he is still thinking only of the beauty of his invention. She's finally found something she thinks is worth living for. The funny thing is that it's not even romance. It is friendship, but of such an ephemeral nature that the title almost doesn't fit. It's more admiration, and perhaps even inspiration.<br /><br />Upon her discovery that Michael has no real love for her, and that her father is completely incompetent to take care of her, she gives into cynicism and tries to temp Sidney. Fortunately she finds that there really are people in this world living for more than power, money and lust. What a refreshment:<br /><br />"Thank you Sidney. If you would've said 'yes' I think I'd have strangled you."<br /><br />I love the very end, when all of this crazy business seems to have come to nothing. But then, the bubbly, quirky beat starts up and Sidney goes off, his stride matching the tune: dauntless. Where is Daphne? We don't really know - but they weren't really in love and she wasn't really a scientist. He got help escaping and she got "a shot in the arm of hope." (Pollyanna) A cont'd relationship would've been nice, but as Billy Joel says "it's more than I'd hoped for..."<br /><br />