In de onsterfelijke 'Shaun of the Dead' worden we geïntroduceerd in een Londen waar zowel de lanterfanters als de hooggeplaatsten gedwongen worden het op te nemen tegen vleesetende, tot leven gewekte lijkversies van hun vrienden en familie. Aan het eind van de film wordt gesuggereerd dat de zombies onschadelijk zijn gemaakt en als goedkope arbeidskrachten worden gebruikt. 'Fido' biedt ons een epiloog op 'Shaun', die zich afspeelt in het Amerika van de jaren vijftig, in een hilarisch geestige en originele'stel dat...?'-film.<br />De film is voor de verandering gesitueerd na de zombie-apocalyps; na de verschrikkingen van de zombie-oorlogen, die eindigen met de oprichting van de ZomCon-maatschappij met hun gepatenteerde zombiekragen die de lijken even mak als lammeren maken. Elke stad in de wereld is afgescheiden van de Wilde Zone, het ooit vruchtbare landschap is verscheurd door de overlevende zombies en de restanten van de apocalyptische oorlogen. Het idyllische stadje Willard is een typische, ongerepte buitenwijk uit de jaren vijftig, met één klein verschil: de sociale status wordt gemeten aan de hoeveelheid gedomesticeerde zombies in een familie. Helaas heeft de familie Robinson helemaal geen zombies, vanwege de angst van hun patriarch, Bill, voor de tot leven gewekte doden. Timmy Robinson en zijn moeder Helen lijden allebei onder de druk van het leven in een buitenwijk, tot de dag dat Helen een zombiebediende koopt in een wanhopige poging indruk te maken op de buren.<br />De zombie levert Timmy's geld op. Timmy's liefde als hij hem redt van een stel gewelddadige bullebakken, en de twee vormen een band die kan wedijveren met het klassieke cliché van de 'jongen en zijn hond'... een jongen en zijn zombie. Timmy noemt zijn 'huisdier' Fido, en hij wordt al snel een hulp voor zowel Timmy als Helen om te ontsnappen aan de gevangenisachtige routine die Bill hun heeft opgelegd. Maar als Fido's domesticatieband het begeeft en hij de bejaarde mevrouw Henderson verslond, moeten de Robinsons hun band met de plotselinge wilde zombieepidemie in bedwang houden en toch hun geliefde Fido zien te houden.<br />Een film waarvan de scherpzinnige geestigheid en satirische bloeddorst net zo goed naar voren komen als de all-star cast (inclusief Carrie-Anne Moss als Helen Robinson en Billy Connelly als Fido), 'Fido' Met een paar nogal verwrongen subplots <0xE2><0x80><0x93> bijvoorbeeld de lieve en verwarrende gevoelens die Helen en Fido voor elkaar beginnen te krijgen <0xE2><0x80><0x93> en een aangrijpend commentaar op de buitenwijken van 50 en het zombiegenre, slaagt de film erin het slechtste (en het beste) in zijn personages naar voren te brengen, terwijl je toch in staat bent om voor ze te zorgen.<br />'Fido' is verreweg een van de beste donkere komedies die ik ooit heb gezien, een van de beste films die ik in lange tijd heb gezien, en de béste zom-com sinds de ongelooflijke 'Shaun of the Dead'.
In the immortal "Shaun of the Dead", we are introduced to a London where the slackers and the high-and-mighty alike are forced to battle flesh-eating, reanimated corpse versions of their friends and family. At the end of the film, it is suggested that the zombies are rendered harmless and used as cheap labour. "Fido" presents us with an epilogue to "Shaun" set in 1950's America, in a hilariously witty and original "what-if...?" movie.<br /><br />The film is set post-zombie-apocalypse, for a change; after the terrors of the Zombie Wars, ended by the creation of the ZomCon company and their patented zombie collars which make the corpses as docile as lambs. Every town in the world is fenced off from the Wild Zone, the once-fertile landscape torn asunder by the surviving zombies and left-overs from the apocalyptic wars. The idyllic town of Willard is your typical, pristine 50's suburbia, with one small difference; social status is measured by a family's amount of domesticated zombies. Unfortunately, the Robinson family has no zombies whatsoever, due to their patriarch, Bill's, fear of the reanimated dead. Timmy Robinson and his mother Helen both suffer from the pressures of suburban life, until the day that Helen purchases a zombie servant in a desperate attempt to impress the neighbours.<br /><br />The zombie earns Timmy's love when he rescues him from a pair of violent bullies, and the two form a bond to rival the classic "boy-and-his-dog" cliché... a boy and his zombie. Timmy names his "pet" Fido, and he soon becomes an aid for both Timmy and Helen to escape the prison-like routine Bill has put them in. But when Fido's domestication collar goes on the fritz and he devours the elderly Mrs Henderson, the Robinsons have to contain their connection the sudden wild zombie epidemic and still manage to keep their beloved Fido.<br /><br />A film whose sharp wit and satirical gore carry it just as much as its all-star cast (including "The Matrix"'s Carrie-Anne Moss as Helen Robinson and Billy Connelly as Fido), "Fido" is a zom-com for the ages. With some rather twisted subplots - for example, the sweet and unsettling feelings that Helen and Fido begin to have for each other - and a poignant commentary on 50's suburbia and the zombie genre, the film manages to bring out the worst (and the best) in its characters while still enabling you to care for them.<br /><br />"Fido" is, by far, one of the best dark comedies I've ever seen, one of the best films that I've seen in a long time, and THE best zom-com since the incredible "Shaun of the Dead".