Van wat ik heb gelezen waren veel mensen teleurgesteld in deze film, vergeleken met Deel 1. Aanvankelijk kon ik dat wel begrijpen, maar na enig nadenken denk ik dat ze het mis hebben. Soderbergh gaat door met het feit dat hij Che's leven in Deel 1 begon te vertellen. Deel 1 vertelde een verhaal over een revolutie die van een weinig belovend begin naar een uiteindelijk succesvolle afloop gaat. Deel 2 vertelt een verhaal over een revolutie die van een weinig belovend begin naar een volkomen mislukte afloop gaat. Het is niet Soderberghs schuld dat deze 2 delen van Che's leven totaal verschillende uitkomsten hadden. Hij kiest er dapper voor om ze allebei op een vrij eenvoudige manier te vertellen. De kijker voelt zich misschien een stuk beter als hij na Deel 1 uit de bioscoop komt dan na Deel 2, maar dat is de realiteit van Che's leven en naar mijn mening kan de regisseur daar niets aan doen. De film is verre van perfect. Hij is waarschijnlijk te lang. In Deel 1 hebben we tenminste verschillende aspecten van de oorlog gezien, toen de guerrilla's succes hadden. In Deel 2 kunnen ze geen succes hebben en we zien dat hun aantal voortdurend wordt verminderd door dood en gevangenneming. Met Che's gevangenneming en dood is goed afgerekend. De film wordt nog veel beter door de in het Spaans gevoerde dialoog. Als je deel 1 hebt gezien, zul je een soortgelijke vertelling van een heel ander verhaal in deel 2 zien.
From what I've read a lot of people were disappointed by this film, compared to Part 1. Initially I could understand this but after a bit of thought I think they are wrong to be. Soderbergh continues his fact based telling of Che's life that he started in Part 1. Part 1 told a story of a revolution moving from unpromising beginnings to an ultimately successful conclusion. Part 2 tells a story of a revolution that moves from unpromising beginnings to a completely unsuccessful conclusion. It is not Soderbergh's fault that these 2 parts of Che's life had completely different outcomes. He bravely chooses to tell both in a fairly straightforward way. The viewer may feel a lot better coming out of the cinema after Part 1 than Part 2 but that is the reality of Che's life and not in my opinion any fault of the director. The film is far from perfect. It is probably too long. At least in Part 1 we saw different aspects of the war as the guerrillas had successes. In Part 2 they can't catch a break and we see their numbers constantly being reduced by death and capture. Che's capture and death are dealt with well. The film is greatly enhanced by the dialogue being in Spanish. Benicio Del Toro is again excellent as the charismatic Argentinian. So if you've seen Part 1 you will see a very similar telling of a very different story in Part 2.