De jaren zestig zijn een film die af en toe vermakelijk is, het vermaak bestaat voornamelijk uit het lachen om de film. Hij is extreem onevenwichtig en bevat veel irritante elementen. Neem bijvoorbeeld de overgang tussen zwart-wit en kleur. Als dit goed was gedaan, had dit redelijk effectief kunnen zijn, maar omdat het slecht werd gedaan, werd het vervelend en leidde het alleen maar af van de toch al slechte ervaring; een groot deel van de film voelde vreemd aan. Het acteerwerk was niet uitzonderlijk slecht voor een tv-film, maar op andere momenten was het ronduit g<0xC3><0xAA>nant. Veel van de gebeurtenissen waren niet samenhangend en waren uiteindelijk verwarrend. Hoe is dit gezin op de een of andere manier op veel van de grote evenementen in de jaren zestig terechtgekomen? Het einde was veel te sentimenteel naar mijn smaak; omdat het van houtskool was, moest alles uiteindelijk goed aflopen. Ik raad je aan je tijd niet te verdoen aan de jaren zestig en iets anders met je tijd te doen. Ik ben blij dat ik dit in de klas heb gezien, en niet in mijn eigen tijd. Ik denk dat ik met een gerust hart kan zeggen dat het beste deel van de film de inbreng van Bob Dylans muziek was. Dat zijn alleen maar mijn onsamenhangende gedachten over de film. Ik hoop dat je mijn raad opvolgt en dit vermijdt.
The '60s is an occasionally entertaining film, most of this entertainment is from laughing at the film. It is extremely uneven, and includes many annoying elements. Take for instance the switch between black & white, and color. If done right, this could of been fairly effective, but because it was done poorly , it turned into a nuisance and only detracted from the already bad experience; much of the film had an odd feel to it. The acting wasn't extremely bad for a made for TV flick, but then again it was downright embarrassing at other times. Many of the events were not coherent, and ending up being confusing. How did this family somehow end up being at many of the big events during the 1960's? The ending was much too sappy for my tastes; because it was hollywoodized, everything had to turn out right in the end. I would advise you to not waste your time on The '60s and do something else with your time. I'm glad I watched this in class, and not on my own time. I think I can safely say that the best part of the movie was the inclusion of Bob Dylan's music. Those are just my rambling thoughts on the flick. I hope you take my advice, and stay away from this.