Dudley Moore is fantastisch in deze larmoyante onbekende klassieker. Deze film is een heel geestige film die enorm leunt op het acteertalent van de acteurs. Zonder Dudley Moore, John Gielgud, Liza Minelli en een paar anderen had deze film een ramp kunnen zijn. Hij is niet altijd goed gefilmd en heeft af en toe heel afgezaagde muziek die een stemming probeert te forceren (de 'psycho'-achtige muziek bij het huwelijksgevecht), maar het acteerwerk wint het. De rol van Arthur is hilarisch, met zijn dronken opmerkingen. Maar naarmate hij leert uit eigen vrije wil te leven, ontwikkelt hij zich tot een volwassener, meer afgerond personage. Het einde is echter nogal afgezaagd. Ik zal het niet verklappen, maar het zou verbeterd kunnen worden. Het was de moeite waard het vele malen te zien.
Dudley Moore is fantastic in this largley unknown classic. This film is very witty film that relies hugely on the actors talent. Without Dudley Moore, John Gielgud, Liza Minnelli, and a few others, this film could have been a disaster. It is not always well shot and at times has some very corny music that tries to force a mood (the "psycho"-like music at the wedding fight), but the acting overcomes it. The character Arthur is hilarious, with his drunken comments. But he develops well into a more mature, well rounded character as he learns to live by his own free will. The end is fairly corny, though. I wont give it away, but it could be improved. Worth seeing many times.