Niets revolutionairs hier; gewoon onberispelijk elegante, ingetogen film.<br /><br />GARDE A VUE is vrijwel uitsluitend beperkt tot een saai politiebureau en voornamelijk tot één verhoorkamer, maar regisseur Claude Miller (die onder andere de prachtige film DIT ZONGE SCHUDDEN heeft gemaakt) laat af en toe een glimp van buitenopnamen zien als minimalistische locatiemontage. Millers terughoudendheid, vooral in het begin, is adembenemend, en zijn verfijnde aanpak van de daaruit voortvloeiende pikante mise-en-scène zorgt voor een boeiende bezienswaardigheid.<br />Lino Ventura is zoals gewoonlijk voortreffelijk en slaagt erin een personage te legitimeren dat op papier een cliché is: de laconieke, keiharde, wereldwijze rechercheur Moordzaken. Ventura speelt de rol in levenden lijve en maakt hem volkomen geloofwaardig, ook al geeft het script ons maar weinig toegang tot zijn innerlijk. De film eindigt precies op het moment dat hij voor het eerst gedwongen lijkt zijn falen onder ogen te zien.<br />Michel Serrault is opgewassen tegen de taak als de vermoedelijke kindermoordenaar die sluw sjoemelt met de vastberaden flic. De uitwisseling tussen de twee is meer-dan-niet zwanger van spanning en de aura van een voortdurend veranderend speelveld voor een strijd van verstand. Serraults personage is beurtelings betreurenswaardig hooghartig en sluw en meelijwekkend; en dan later...<br />De 'boodschap' Een VUE, als je ernaar op zoek zou gaan, is een veroordeling van de methodologie van de politie en het soort druk waardoor een agent te ijverig wordt om, indien nodig, zaken ten koste van de gerechtigheid af te ronden. Voor het grootste deel van zijn lengte is de film echter niets meer dan een voorbeeld van hoe je van een potentieel slaapverwekkend, vastomlijnd scenario een spannend drama van de uiterste filmeconomie kunt maken.<br /><br /><br /><0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E>
Nothing revolutionary here; just impeccably elegant, restrained cinema.<br /><br />GARDE A VUE is confined almost exclusively to a drab police station, and mostly to one interrogation room, but director Claude Miller (who made the wonderful film THIS SWEET SICKNESS, among others) intercalates spare glimpses of exterior tableaux as minimalist locale scenography. Miller's restraint, especially early on, is breathtaking, and his exquisite handling of the consequently-pivotal interior mise-en-scene makes for captivating viewing.<br /><br />Lino Ventura is superb as usual, succeeding to legitimize a character that, on paper, is cliche: the laconic, hard-nosed, world-weary homicide detective. Ventura lives the role, making it completely believable, even though the script allows us little access to his inner workings; the film ends at the very moment it appears he will be forced to confront his failure for the first time.<br /><br />Michel Serrault is equal to the task as the suspected child-killer who shrewdly spars with the single-minded flic. The exchanges between the two are more-often-than-not pregnant with tension and the aura of a constantly metamorphosing playing field for a battle of wits. Serrault's character is by turns deplorably haughty and cunning, and pitiable; then later....<br /><br />The "message" of GARDE A VUE, if one were to search for one, is a condemnation of police methodology and the kind of pressures that make a cop over-zealous to, if necessary, close cases at the expense of justice. For most of its length though the film shines as nothing more than an exemplar of how to turn a potentially soporific set-bound scenario into a suspenseful drama of the utmost cinematic economy.<br /><br />