Een van de dingen die me in deze film het meest interesseerden, was de manier waarop de personages en hun bijbehorende geschiedenissen in een mum van tijd werden ontwikkeld. Ik neem aan dat de schrijvers wilden dat we belangstelling voor de personages zouden krijgen door hun personages niet te dwingen zich te voeden. De premisse van het gebruik van kunst en ambachtelijkheid bij het ontwerpen en bouwen van meubelen was een uniek thema en/of analogie voor wat gezinnen/kinderen doormaken in het leven. De complexiteit van het hebben van een tweeling die als surrogaatvader en zelfs echtgenoot dient, voegde grote spanning toe om deze film emotioneel interessant te maken. Bovendien, hoewel het verhaal niet een verhaal was dat de massa rechtstreeks aanging (d.w.z. Joodse/tweeling/familiezaken) zijn de thema's vrij universeel, aangezien elke familie een zwart schaap heeft. Dat maakte het heel boeiend.
One of the things that interested me most about this film is the way the characters and their associated histories are developed on the fly. I suppose the writers wanted us to gain interest in the characters by not force feeding their characters. The premise of using the art and craft of furniture design and construction was a unique theme and/or analogy for what families/siblings go through in life. The complexity of having a twin serve as a surrogate father and even husband added great tension towards making this film emotionally interesting. Also, although the story was not one that the masses might directly relate to (i.e. Jewish/twins/family business) the themes are fairly universal as every family has a black sheep in it. That made it very engaging.