Een onaangename vrouw en een al even onaangename man worden's nachts op een bosweg in Shropshire, Engeland, op gewelddadige en gruwelijke wijze aangevallen door een groep tweedimensionale psycho-misdadigers. De man en de vrouw die zijn aangevallen, plannen en voeren een wraakactie uit op hun aanvallers...<br />Volstrekt weerzinwekkend stuk voyeuristische rotzooi, dat zich op de een of andere manier voordoet als een 'denk-aan-het-drama', terwijl het in werkelijkheid de rol van Michael Winner speelt (je weet gewoon dat Oliver Reed en Susan George een rol zouden hebben gekregen als het zo gemakkelijk in de jaren zeventig was gemaakt). Wat er met Alice (Gillian Anderson) en Adam (Danny Dyer) gebeurt, is ontstellend en vernietigend, en toch slaagt Dan Reed er op de een of andere manier in om de kijker de neus te wrijven over elke klodder seksuele smerigheid ervan. Zijn camera blijft hongerig op Andersons naakte lichaam rusten, zowel tijdens als na de aanval, terwijl in het script bijna alle personages ronddobberen in een gezwollen zee van tweedimensionale clichés. Zijn script dwingt zijn personages zich zo te gedragen dat ze de kijker nog meer van de'slachtoffers' vervreemden door hun nog gruwelijker situaties voor te schotelen (Adams' poging om zowel Sophie als Alice na het incident aan te vallen, Alices aanval op Heffer na zijn bekentenis dat hij zelfmoord wilde plegen).<br />Het dilemma komt voort uit de optredens van de hoofdrolspelers <0xE2><0x80><0x93> Dyer is een afschuwelijke acteur, niet in staat om licht en schaduw te spelen als het jonge mannelijke slachtoffer van de eerste aanval (hij eindigt in Eastenders, let op mijn woorden), maar Anderson is buitengewoon. Zelfs terwijl het afgrijselijke scenario haar personage dwingt zich te gedragen op verdorven en bespottelijke manieren, weet ze op de een of andere manier een buitengewoon boeiende en gecompliceerde karakterschets te geven van een genotzuchtige, arrogante hedonist die zulke verschrikkingen onder ogen moet zien en wraak moet nemen.<br />Een verachtelijke en zinloze film dus, bijna maar niet helemaal gered door een meeslepende, centrale vrouwenvoorstelling.
An unpleasant woman and an equally unpleasant man are violently and horribly assaulted by a group of two-dimensional psycho thugs during a night-time encounter on a forest road in Shropshire, England. The man and woman who were assaulted plan and carry out a revenge attack on their attackers...<br /><br />Utterly repellent piece of voyeuristic trash, somehow masquerading as 'thought-provoking' drama, whilst actually coming across as sub-Michael Winner cr*p (you just know that Oliver Reed and Susan George would have been cast had it so easily have been made in the 1970s). What happens to Alice (Gillian Anderson) and Adam (Danny Dyer) is appalling and devastating, yet Dan Reed somehow manages to rub the viewer's nose in every last glob of its sexual nastiness. His camera lingers hungrily on Anderson's naked body both during and after the assault, whilst the script leaves almost all the characters floundering in a turgid sea of two dimensional cliché. His script forces his characters to behave in such a way as to alienate the viewer further from the 'victims' by shoving more ghastly situations into their faces (Adams's attempted post-incident assaults on both Sophie and Alice; Alice's assault on Heffer AFTER his suicide-attempt confession).<br /><br />The quandary comes from the central protagonists' performances - Dyer is a horrible actor, incapable of light and shade as the young male victim of the initial assault (he'll end up in Eastenders, mark my words), but Anderson is extraordinary. Even as the atrocious script forces her character to behave in depraved and ludicrous ways, she somehow delivers an extraordinarily compelling and complicated characterisation as a self-indulgent, arrogant hedonist who encounters such horrors and needs to retaliate.<br /><br />A vile and pointless film then, almost but not quite rescued by a compelling central female performance.