De Booth geeft een heel nieuwe draai aan de typische J-horrorfilm. Deze film plaatst je in de schoenen van de hoofdpersoon van het verhaal. De regisseur wil dat je ziet wat de hoofdpersoon ziet en denkt.<br />Het verhaal gaat over de perceptie van de mensen die werken, leven en liefhebben voor onze hoofdpersoon, en hoe hij de mensen waarneemt die hem omringen in een antiek dj-hok van een radiostation. Het verhaal pelt de lagen van de hoofdfiguur af als een ui in flashbacks naarmate de film vordert, en we kwamen erachter dat de dingen niet altijd zijn zoals ze lijken. De film speelde zich voornamelijk af in een klein, ouderwets radiostation.' De film speelt zich af in een oude studio met een heel slechte geschiedenis, waar de hoofdpersoon vanwege de radiozender gedwongen werd zijn talkshow uit te zenden. Vanuit die beperkte ruimte bloeit deze film op en je krijgt er een claustrofobisch en paranoïde gevoel van. Op een gegeven moment kan onze hoofdpersoon niet meer vaststellen of de vreemde gebeurtenissen in de oude studio zijn veroorzaakt door een geest of een samenzwering van zijn collega's, of dat het allemaal in zijn hoofd zat. Wat ik zo leuk aan deze film vind, is dat de filmmakers je door de ogen van de hoofdpersoon laten kijken en je net zo paranoïde maken als de hoofdpersoon deed. Deze film is een heel slimme, tamelijk korte film van 76 minuten.
The Booth puts a whole new twist on your typical J-horror movie. This movie puts you in the shoes of the protagonist of the story. The director wants you to see what the protagonist sees and thinks.<br /><br />The story is about perception of the people who works, lives, and loves of our protagonist, and how he perceives the people who surrounds him in an antiquated radio station DJ booth. The story peels back the layers of the main character like an onion in flash-backs as the movie runs its course, and from it we learned that things are not always the way it seems. The movie mostly took place in a small, out-dated radio station's studio with a very bad history, where the main character was forced to broadcast his talk show due to the radio station was in the process of re-locating. It is from this confined space that this movie thrives and makes you feel very claustrophobic and very paranoid. At time our protagonist can not determined the strange happenings in the old studio were caused by ghost or some conspiracy by his co-workers or it was all in his mind. What I like about this film is that the film-makers makes you see through the eyes of the main character and makes you just as paranoid as protagonist did. This movie is a very smart, abide rather short 76 minutes film.