Ten slotte een film waarin het publiek tot het einde toe blijft raden wat er zal gebeuren. Nou, we weten allemaal min of meer dat het leven van de broers Andy (gespeeld door Hoffman) en Hank (gespeeld door Hawke) in een neerwaartse spiraal naar de ondergang zal gaan, want waar kan je anders heen dan naar beneden, maar we weten pas tegen het eind van de film hoe of wanneer. Hoffman is zoals gewoonlijk uitmuntend, en zelfs Hawke was fatsoenlijk als de jongere broer die in wezen doet wat hem gezegd wordt omdat hij niet echt zelf kan denken. Hawke was misschien een beetje uit zijn element, maar hij speelde de rol goed genoeg. Andy's verduistering van bedrijfsgelden om zijn drugs- en seksverslaving te kunnen betalen, en een vader die eindelijk ontdekt wat er op de dag van de overval precies is gebeurd. Deze film zal je aan het denken zetten.
Finally a movie where the audience is kept guessing until the end what will happen. Well, we all kind of know that the lives of the brothers, Andy (played by Hoffman) and Hank (played by Hawke) will spiral downward towards destruction since where else is there to go but down, but we do not know how or when until near the end of the movie. Hoffman is superb, as usual, and even Hawke was decent as the younger brother who basically does what he is told since he really cannot think for himself. Hawke might have been a little out of his element, but he played the part well enough. Add into this mix Andy's wife, played perfectly by Marisa Tomei, cheating with Hank; Andy's embezzlement of company funds to pay for his drug and sex addictions; and a father who finally discovers exactly what happened the day of the robbery. This movie will get you thinking.