Bewonderenswaardig vreemd, maar toch laag-bij-de-gronds komediedrama over een vreemde jongeman die hoopt als een vogel door de Houston Astrodome te vliegen. De door Robert Altman geregisseerde quasi-komedie met excentrieke personages is zo overladen met mafkezen dat hij in het begin al begint te kraken van het gewicht. Een deel van de cinematografie is suggestief, Shelley Duvall is een steekje in haar debuut als gids, en Sally Kellerman ziet er op en top uit als een glamourpoes als Bud Corts visioen van een'moedervogel' (stel je Altman en producent Lou Adler eens voor, die haar die rol uitleggen!). In de hoofdrol is Bud Cort <0xE2><0x80><0x93> opnieuw, na 'Harold & Maude' <0xE2><0x80><0x93> een waar origineel; niet afstotelijk, zoals bijvoorbeeld Michael J. Pollard, maar Cort slaagt erin om sullig, maf en onschuldig te zijn, een moeilijk nummer om te doen. Helaas is dit een van Altmans miskleunen. Hij kan als geen ander een decor en een decorstuk in elkaar zetten, maar als hij zich laat opjutten door een of andere misplaatste inspiratie, stort hij in.
Admirably odd, though mean-spirited comedy-drama about a strange young man who hopes to fly like a bird through the Houston Astrodome. Robert Altman-directed quasi-comedy with eccentric characters is so overloaded with weirdos that it starts to creak early on from the weight. Some of the cinematography is evocative, Shelley Duvall is a stitch in her debut as a tour guide, and Sally Kellerman looks every inch the glamourpuss as Bud Cort's vision of a "mother bird" (imagine Altman and producer Lou Adler explaining that role to her!). In the lead, Bud Cort is--once again, after "Harold & Maude"--a true original; not off-putting like, say, Michael J. Pollard, Cort manages to be geeky, wacky and inoffensive, a tough act to pull off. Unfortunately, this is one of Altman's misfires. He can put together a cast and a showpiece like no one else, but let him get fired up with some misguided inspiration and he spirals downward. ** from ****