'Secret Sunshine' deed me denken aan 'The Rapture' (1991) met Mimi Rogers en David Duchovny, maar deze Koreaanse productie is een betere film. Hij toont superreligieuze Koreaanse christenen in een provinciale Koreaanse stad, en de ervaringen van de hoofdpersonen werken met hen samen in de nasleep van een afschuwelijke persoonlijke tragedie. Shin-ae is een alleenstaande moeder, weduwe geworden, die met haar jonge zoon vanuit Seoul naar de stad Milyang ('Secret Sunshine' in het Chinees) verhuist. Ze heeft Milyang gekozen omdat wijlen haar man (die bij een auto-ongeluk om het leven kwam) daar was geboren en ze het gevoel heeft dat ze in een nieuwe plaats een nieuwe start in haar leven moet maken. Ze reageert niet goed op de toenaderingspogingen van de plaatselijke christelijke zeloten, van wie een van de leden haar probeert over te halen naar hun kerk- en gebedsbijeenkomsten te komen. Shin-ae is in wezen ongodsdienstig en wuift deze mensen zo beleefd mogelijk weg. In feite wuift ze om te beginnen zo ongeveer iedereen in Milyang weg, maar sommigen van hen proberen hardnekkig haar wereld binnen te dringen, en de gevolgen zijn vaak hilarisch. Meer zeggen zou betekenen dat de film wordt verraden, maar het moet worden opgemerkt dat de rol van de vrouw in de hoofdrol (Jeon Do-yeon) verbijsterend is. Omdat ik heb gelezen dat ze in 2007 in Cannes de prijs voor beste actrice heeft gewonnen, verwachtte ik dat ze een fatsoenlijke baan zou krijgen. Maar mevrouw Jeon is fascinerend en het is onmogelijk om je ogen van haar af te houden als ze op het scherm is. De film is een soort aangrijpend stuk werk van Evelyn Waugh, waarin wordt getoond hoe het noodlot net zo goed krankzinnig als onafwendbaar kan zijn.
"Secret Sunshine" reminded me of "The Rapture" (1991), with Mimi Rogers and David Duchovny, but this Korean production is a better film. It portrays super-religious Korean Christians in a provincial Korean city, and the main character's experiences interacting with them in the wake of a horrible personal tragedy. Shin-ae is a widowed single mother who moves to the city of Milyang ('Secret Sunshine' in Chinese) from Seoul with her young son. She has chosen Milyang because her late husband (killed in an auto accident) was born there, and she feels she needs to make a new start in life in a new place. She does not react well to the overtures of the local Christian zealots, one of whose members tries to convince her to come to their church and prayer meetings. Shin-ae is essentially irreligious and brushes these people off as politely as she can. In fact, she brushes just about everyone in Milyang off to begin with, but some of them are persistent in trying to invade her world, and the consequences are often hilarious. To say more would be to give the film away, but it should be noted that the performance of the woman in the lead role (Jeon Do-yeon) is stupendous. Having read that she won the Best Actress award at Cannes in 2007, I expected her to a decent job. But Ms. Jeon is captivating and it is impossible to take your eyes off her when she is on screen. The movie is a sort of harrowing Evelyn Waugh-esquire piece of work, showing how Fate can feel insane as much as strangely inevitable.