Het is een roadmovie, met een moordenaar in de hoofdrol. Brian Kessler (David Duchovny), een wereldwijze, hoffelijke schrijver, wil veldonderzoek doen naar Amerikaanse seriemoordenaars. Maar noch hij, noch zijn vriendin Carrie (Michelle Forbes) heeft het geld voor een reis langs moordlocaties in het hele land, dus adverteren ze dat ze iemand nodig hebben om de reiskosten te delen. Ze komen terecht bij een jong stel, Early Grayce (Brad Pitt) en zijn vriendin Adele (Juliette Lewis), twee betere voorbeelden van 'arme blanke sloebers' die je nooit in de bioscoop zult zien.<br />Inderdaad, Early en Adele maken deze film zo vermakelijk, zoals ze kletsen, kakelen, elkaar in vertrouwen nemen, mijmeren, speculeren, kwijlen en zich op andere manieren gedragen zoals ik niet meer heb meegemaakt sinds de herhalingen van 'The Beverly Hillbillies'. 'Ik denk dat dat de reden is waarom er hier zo veel domme mensen zijn,' zegt Early trots. Early blijft Adele over Californië vertellen: 'Je hoeft nooit fruit te kopen, want het zit allemaal in de bomen... en ze hebben geen snelheidslimiet en ik heb gehoord dat de eerste maand de huur gratis is, volgens de wet.'<br />Maar de arme Early heeft, nou ja, geestelijke problemen, die Brian en Carrie steeds duidelijker worden naarmate de vier reizigers verder door de Verenigde Staten trekken. Als ze de woestijn van het zuidwesten met zijn prachtige, grimmige landschap binnenrijden, begint 'Kalifornia' steeds meer op 'The Hitcher' (1986) te lijken, en begint Early zich steeds meer te gedragen als John Ryder, de maniakale lifter van iedereen, wiens doodsangst onstuitbaar leek.<br />In 'Kalifornia' is het acteerwerk onevenwichtig. Duchovny's optreden is vlak. Brad Pitt is verrassend effectief, ondanks het feit dat hij soms te veel acteert. Michelle Forbes is geweldig als de avant-gardefotografe. Maar mijn beste rol gaat naar Juliette Lewis. Met haar nasale stem en zware zuidelijke accent is ze adembenemend, als de naïeve, levendige, kinderlijke Adele. Tegen het einde krijgt de film iets van een _Twilight Zone_, als onze reizigers een kerncentrale in Nevada betreden met een vervallen oud huis vol testpoppetjes. De plot ontaardt nogal rommelig in onnodig en belachelijk geweld, een enigszins teleurstellend einde.<br />Maar over het geheel genomen is 'Kalifornia' een onderhoudende film, dankzij een slim concept, een geweldige omgeving, vooral in de tweede helft, goede filmmuziek, een geweldige dialoog en die schitterende vertolking van Juliette Lewis.
It's a road movie, with a killer on-board. Brian Kessler (David Duchovny), a sophisticated, urbane writer, wants to conduct field research on American serial killers. But, neither he, nor his girlfriend, Carrie (Michelle Forbes), has the money for a cross-country tour of murder sites, so they advertise for someone to share travel expenses. Who they end up with is a young couple, Early Grayce (Brad Pitt) and his girlfriend, Adele (Juliette Lewis), two better examples of "poor white trash" you will never find in all of cinema.<br /><br />Indeed, Early and Adele are what make this film so entertaining, as they babble, cackle, confide, muse, speculate, drool, and otherwise behave in ways I haven't seen since reruns of "The Beverly Hillbillies". Early's idea of California: "People think faster out there, on account of all that warm weather; cold weather makes people stupid". That's enough to convince Adele: "I guess that explains why there are so many stupid people around here". To which Early responds proudly: "It sure does". Early continues to instruct Adele about California: "You never have to buy no fruit, on account it's all on the trees ... and they ain't got no speed limits, and I hear your first month's rent is free, state law".<br /><br />But poor Early has some, well, mental problems, which become ever more obvious to Brian and Carrie as the four travelers proceed west across the U.S. As they enter the desert Southwest, with its beautifully stark landscape, "Kalifornia" starts to look more and more like "The Hitcher" (1986), and Early starts to act more and more like John Ryder, everyone's maniacal hitchhiker, whose terror seemed so unstoppable.<br /><br />In "Kalifornia", the acting is uneven. Duchovny's performance is flat. Brad Pitt is surprisingly effective, despite his overacting at times. Michelle Forbes is great as the avant-garde, photographic artist. But my choice for best performance goes to Juliette Lewis. With her nasal voice and heavy-duty Southern accent, she is stunning, as the naive, highly animated, child-like Adele.<br /><br />Toward the end, the film takes on a Twilight Zone feel to it, as our travelers enter a Nevada nuclear test site with a dilapidated old house full of test mannequins. The plot dissolves rather messily into unnecessary and preposterous violence, an ending that was somewhat disappointing.<br /><br />Overall, however, "Kalifornia" is an entertaining film, thanks to a clever concept, great scenery, especially in the second half, good cinematography, great dialogue, and that wonderful performance by Juliette Lewis.