Er zijn al eerder opmerkingen gemaakt over de overvloed aan clichés in deze film <0xE2><0x80><0x93> en ik ben het daar helemaal mee eens, zowel wat de personages als de dialogen betreft.<br />Ik had gelezen over Elizabeth Berkly's verschrikkelijke optreden in de net zo verschrikkelijke 'Showgirls', die ik nooit heb gezien <0xE2><0x80><0x93> en haar optreden hier is weliswaar niet verschrikkelijk, maar het voldoet nauwelijks aan de maatstaven van het ergere werk van Lifetime. Er zat geen enkele diepte in haar personage, maar dat had waarschijnlijk ook niet gehoeven. Als dat wel zo was geweest, zou de film volkomen uit zijn evenwicht zijn geraakt, omdat er geen enkele diepte of charisma <0xE2><0x80><0x93> geen spoortje <0xE2><0x80><0x93> zat in één personage, artiest of scène.<br />De regisseur bespreekt de rol van Liz' moeder. De eerste klacht van Jenny, nadat haar begeleider haar in de gang had gezoend, was lachwekkend. De eerste reactie en het advies van haar man waren al even lachwekkend (Forrest Gump, die Jenny's vriendje in zijn auto aanviel, was een realistischer, intelligenter actie geweest, en, ach, hij werd geestelijk uitgedaagd).<br />De zalvende, zalvende advocaat (vergeef me de overbodigheid) vader van de liegende student had in feite iets gepresteerd wat waarschijnlijk lof waard was: hij was zowel lachwekkend als buitengewoon irritant, en dat was geen geringe prestatie. Haar advocaat was meer een gevoelloze nerd, en ook dat was niet ongebruikelijk in zijn vak.<br />Ten slotte (en eerlijk gezegd genoot ik van dit gedeelte) was de politie zo'n verzameling gevoelloze pummels, dat je het niet meer uithield. Ik vertrouw liever op Barney Fife, zonder Andy, om alle wetshandhaving en onderzoek in uw gemeenschap te regelen. Ik weet dat de meeste echte smerissen de scherpte, intelligentie en empathie missen van het niveau dat de meeste personages in de serie 'Law and Order' en dergelijke hebben <0xE2><0x80><0x93> maar uilskuikens van dit niveau lijken een hoofdbestanddeel van 'Lifetime' te zijn.<br />Ten slotte vond ik een soort'verhaal in een verhaal'-fascinatie voor Josh' verzinsel dat hij het'slachtoffer' van zijn lerares was. Deze gedramatiseerde vertolking in het verhaal was nog erger dan zijn algehele vertolking in het hoofdverhaal. Dit was min of meer een prestatie, alsof je van 'F' naar 'F-minus' ging. In het echte leven had deze hele idiote situatie in ongeveer 15 minuten opgelost moeten zijn, na een realistische ontmoeting tussen leraar en schoolautoriteiten, waarbij de echtgenoot betrokken was. Maar dan zou het geconstrueerde drama dat daarop volgde niet hebben kunnen plaatsvinden en zou er een blanco filmrolletje van een uur in de camera zijn achtergebleven.<br />Maar de schrijver(s) hier, bewezen met hun einde, konden nog ergere dingen doen. Toen de situatie eindelijk was 'opgelost' en'rechtgezet', was dat in ongeveer 45 seconden gebeurd, zonder enige indicatie welke maatregelen de dader en zijn ouders in een 'echte wereld' zouden hebben kunnen nemen, of dat ze misschien een soort weg naar verlossing hadden kunnen vinden.<br />Deze. Het is een 2*-presentatie; het tweede '*' omdat het wel enige milde 'fascinatie' heeft.
There are a couple of prior comments here which opine about this flick's abundance of clichés throughout -- and I agree completely, both with regard to the characters AND the dialog.<br /><br />I'd read about Elizabeth Berkly's awful performance in the equally-awful "Showgirls," which I've never seen - and her performance here, while not awful, is barely up to the standards of Lifetime's worse fare. There was not a hint of depth to her character, but then there probably shouldn't have been. If so, it would have placed the film completely out-of-balance, since there wasn't a hint of depth or charisma - not a trace - in any one character, performer, or portrayal.<br /><br />The principal's handling of Liz's initial complaint after her tutee had kissed her in the hall was laughable. Her husband's initial reaction and advice were likewise (Forrest Gump, attacking Jenny's boyfriend in his car provided a more realistic, intelligent action, and, hell, he was mentally-challenged).<br /><br />The smarmy, unctuous lawyer (excuse the redundancy) father of the lying student actually performed something probably worthy of praise in his performance: he was both laughable and thoroughly annoying at the same time, no mean feat. Her attorney was more of an insensitive nerd, also not unknown in the profession.<br /><br />Finally (and frankly, I rather enjoyed this part), the police were such a collection of insensitive oafs, that you'd rather depend upon Barney Fife, without Andy, to handle all law enforcement and investigation in your community. I know that most real-like cops fall a bit short of the sharpness, intelligence and empathy of the level displayed by most characters on the "Law and Order" series', and the like -- but dolts of this level seem to be a staple on "Lifetime."<br /><br />Finally, I found a kind of "story within a story" fascination with Josh's concoction of his being the "victim" of his teacher. This scripted performance within the story was even worse than his overall performance in the main story. This was something of an achievement, like going from "F" to "F-minus."<br /><br />This whole lame situation should have been resolved - in real life - in about 15 minutes, following a realistic meeting between teacher and school authorities, with husband involved. But then that would have precluded the contrived drama following, and left an hour's blank film in the camera. <br /><br />But the writer(s) here, proved with their ending, they could do even worse. When the situation was finally "resolved" and "righted," this was accomplished in all of about 45 seconds, with no indication of what measures might have been forthcoming in any "real world" context for the perpetrator and his parents, or whether they might have been able to find some sort of path toward redemption.<br /><br />This one's a 2* presentation; the second "*" because it does have some mild "fascination."