Ik vond _Grey Garden_ een aangrijpende film, een verbazingwekkend intiem iets.<br /><br />kijk naar te excentrieke mensen die in wezen het juiste idee hebben: vergeet het maar.<br /><br />en in een vervallen huis wonen zonder verwarming en met een enorme tuin.<br /><br />een stel katten en wasberen, die hun eigen belangen behartigen in plaats van die van de camera.<br />onbezorgd, terwijl ze de hele tijd tegen de camera kwettert.<br />Grote Edie en kleine Edie zijn de twee gekken die de Mazles Bros. hebben uitgekozen om te documenteren. Ze lijken net personages uit een film.<br />Fellini-film, maar dan vreemder, als je begrijpt wat ik bedoel.<br />De oude Edie is<br />bijna volledig bedlegerig, een stapel papieren, kleren en vuile borden om haar heen.<br />Kleine Edie is zelfs nog interessanter. Ze<br /><br />slentert door het huis, altijd gekleed in een baboushka-achtige jurk.<br /><0x3E><0x3E> Ze draagt een hoofddoek om haar hoofd, die haar hele haar bedekt.<br /><0x3E><0x3E> We zien haar haar nooit in de film, en we krijgen ook nooit een hint over haar haar.<br /><0x3E><0x3E> Ze heeft nog steeds veel haar. Maar op haar achtenvijftigste is ze nog steeds<br /><0x3E><0x3E> Mooi en vol leven.<br /><0x3E><0x3E> In Grey Gardens krijgen we het gevoel dat beide vrouwen veel minder leven dan ze ooit deden.<br /> Terwijl haar moeder, in haar<br />vroeger jaren, trouwde, een gezin stichtte, luxueus leefde en<br />en zelfs een paar platen maakte (de scène waarin ze, op haar zevenenzeventigste, zingt<br />naast een opname van 'Tea for Two' die ze tientallen jaren geleden heeft gemaakt), liet Edie haar carrière als model voor haar zieke moeder in de steek.<br />Op haar achtenvijftigste verlangde ze er nog steeds naar om haar prins charmant te vinden.<br />Kleine Edie is nog steeds een klein meisje, dat is zeker.<br />vol dromen van glamour en roem, en van huiselijk en romantisch<br />die nog vervuld moeten worden. <br /><br />Highlights van de film zijn de openingsscènes, waarin Kleine<br /><br />Edie legt haar kleding uit aan de camera, de 'thee voor twee'-sequentie, de 'thee voor twee'-sequentie, de 'thee voor twee'-sequentie, de 'thee voor twee'-sequentie, de 'thee voor twee'-sequentie, de 'thee voor twee'-sequentie, de 'thee voor twee'-sequentie, de 'thee voor twee'-sequentie, de 'thee voor twee'-sequentie, de 'thee voor twee'-sequentie, de 'thee voor twee'-sequentie, de 'thee voor twee'-sequentie, de 'thee voor twee'-sequentie, de 'thee voor twee'-sequentie, de 'thee voor twee'-sequentie, de 'thee voor twee'-sequentie, de 'thee voor twee'-sequentie, de 'thee voor twee'-sequentie, de 'thee voor twee'-sequentie, de 'thee voor twee'-sequentie, de 'thee voor twee'-sequentie, de 'thee voor twee'-sequentie, de 'thee voor twee'-sequentie, de 'thee voor twee'-sequentie, de 'thee voor twee'-sequentie, de 'thee voor twee'-sequentie, de 'thee voor twee'-sequentie, de 'thee voor twee'-sequentie, de 'thee voor twee'-sequentie, de 'thee voor twee'-sequent
I found Grey Garden's to be a gripping film, an amazingly intimate<br /><br />look at too eccentrics who basically have the right idea: forget<br /><br />society and live in a delapidated house with no heating and a huge<br /><br />brood of cats and raccoons, persuing their own interests rather<br /><br />mundainly, all the while chattering at the camera.<br /><br />Big Edie and Little Edie are the two crazies that the Mazles Bros.<br /><br />have chosen to document. They seem like characters out of a<br /><br />Fellini film, only stranger, if that makes any sense. Old Edie is<br /><br />almost fully bedridden, a pile of papers, clothes and dirty dishes<br /><br />growing around her. Little Edie is even more interesting. She<br /><br />prances around the house, always wearing a baboushka-like<br /><br />headdress around her head, completely covering her hair. We<br /><br />never see her hair throughout the film, nor do we ever get a hint<br /><br />that she still has much. At age fifty eight, though, she is still<br /><br />beautiful and full of life.<br /><br />In Grey Gardens, we get the sense that both of these women's<br /><br />lives have become much less than what they once were. Little<br /><br />Edie is probably the sadder of the two. While her mother, in her<br /><br />earlier years, got married, made a family, lived luxuriously and<br /><br />even made some recordings (the scene where, at 77, she sings<br /><br />along with a recording of "Tea for Two" she made decades ago is<br /><br />one of the films best scenes), Edie left her promicing career as a<br /><br />model to take care of her ailing mother. At 58, she still longed to<br /><br />find her prince charming. If anything Little Edie is still a little girl,<br /><br />full of dreams of glamour and fame, and of domestic and romantic<br /><br />bliss, that have yet to be fulfilled.<br /><br />Highlights of the film include the opening moments, where Little<br /><br />Edie explains her outfit to the camera, the "tea for two" sequence,<br /><br />the birthday party, the climactic argument, the grocery deliver<br /><br />scene, and the scene in the attic. The whole thing is incredibly<br /><br />candid and unpretencious. And it's made all the more remarcable<br /><br />since it's all real.<br /><br />I suggest seeing Grey Gardens back-to-back with the Kenneth<br /><br />Anger short Puce Moment. The Criterion DVD is $35.00, but it's<br /><br />worth every penny.