Loony Tunes heeft zich (op z'n minst) twee keer in de toekomst gewaagd. De eerste keer met het briljante 'Duck Dodgers'. De laatste keer met deze vulgaire poging. 'Loonatics Unleashed' is niet zonder verdienste en zou als een goed product beschouwd kunnen worden, ware het niet dat het niet aan Warner Brothers-kwaliteit voldoet. WB-cartoons staan bekend om hun brutale humor, die minstens net zo aantrekkelijk is voor volwassenen als voor kinderen. Deze 'onbekende superhelden' daarentegen kunnen volwassenen er niet van weerhouden ze te laten liggen.<br />Het uitgangspunt van de serie is dat 6 gewone mensen (2 konijntjes, een Tasmaanse duivel, een eend, een hardloper en een coyote) op de'stadsplaneet' leven. Het is verwarrend dat de titelpagina deze personen vermeldt met een optelsom van 2772 uit de 21e eeuw. Leuk, maar verrekte stom.<br />In elke aflevering strijdt het supersextet te midden van licht amusante maar in wezen banale grappen tegen verschillende superschurken. Voor het merendeel zijn dit types die voorkomen in elke middelmatige superheldenserie en zelfs in sommige van de betere. Net als veel middelmatige superheldenseries neemt deze veel te veel de schurken serieus voor de context. En natuurlijk zijn deze kerels de enige personages die boven de gebruikelijke boosaardige lach uit lachen, natuurlijk. Waarom lachen schurken in voorspelbare superheldenavonturen altijd boosaardig bij elke gelegenheid? Geanimeerd materiaal van dit soort lijkt het lachen uitsluitend over te laten aan schurken en (af en toe) hun handlangers en/of handlangers.<br />In feite hebben de makers van deze serie hun beste kansen vanaf het begin gemist. De superkrachten van de personages zijn soms gebaseerd op hun eerdere normale vermogens, maar soms ook niet. Het probleem hier is dat we niet genoeg WB-gekken zien. Lexi en Ace hebben tamelijk gewone, biologisch gegenereerde energiewapens en vrijwel geen persoonlijkheidskenmerken die je zou kunnen omschrijven als 'insektenachtig'. Wat we hier hebben, is in wezen de dwaze en slonzige 'Tienertitanen', met inbegrip van hun overdreven'moderne' animatie 'look'. Maar dan met dieren. Fuck.<br />De andere misstap van de makers van het programma zijn (of zijn) de schurken. Zoals al eerder vermeld, zijn deze niet erg fantasievol en maken ze het kwaad extra hard. Verbazingwekkend genoeg hebben de schrijvers de voor de hand liggende techniek om zowel van WB-personages als van de hoofdpersonen schurken te maken totaal over het hoofd gezien. Ze hadden bijvoorbeeld net zo goed Jupiter Sam rn als The Fudd kunnen gebruiken, die nog steeds op konijntjes jaagt, en net zo goed Tech e. Jakhals omgebouwd tot een echt neurotische schurk, enzovoort. Ach, de droefheid van gemiste kansen na een gemiste kans.<br />Helaas heeft deze hele productie te veel overuren gemaakt (dat wil zeggen, een tweede seizoen). Niettemin kunnen we ons verheugen over het feit dat we dit hebben.' Er is iets nieuws voor de 14-tegen-9-ploeg. De rest van ons mag hopen op een 3de seizoen van de Duck Dodgers.
Loony Tunes have ventured (at least) twice into the future. The first time was with the brilliantly funny "Duck Dodgers". The latter time was with this  um  effort. "Loonatics Unleashed" isn't without merit, and might be considered a good product were it not that it isn't up to Warner Brothers quality. WB cartoons are noted for their cheeky humor, appealing at least as much to adults as to children. These pedestrian superhero episodes, on the other hand, cannot fail to convince adults to pass them up.<br /><br />The premise of the series is that 6 ordinary individuals (2 bunnies, a Tasmanian devil, a duck, a roadrunner, and a coyote) live on the "city-planet" of Acmetropolis and acquire super powers when a meteor strikes the planet in 2772. What's confusing is that the titles section features these individuals with a count-up to 2772 from the 21st Century. Cute, but frelling stupid.<br /><br />In each episode, the super sextet  amid mildly amusing but essentially banal banter  fight various super villains. For the most part, these are types that appear in every mediocre superhero adventure series and even some of the better ones. Like many mediocre superhero series, this one takes its villains far too seriously for the context. And of course these guys are the only characters that laugh  the usual evil laugh, of course. Why is it that villains in predictable superhero adventures always  ALWAYS  laugh evilly at every opportunity? Animated material of this sort seems to leave laughter exclusively in the province of villains and (occasionally) their henchpeople and/or henchthings.<br /><br />In point of fact, the makers of this series missed their best bets right from the get-go. The superpowers of the characters are sometimes based on their previous normal abilities, but sometimes not. The problem here is that we don't see enough WB looniness. Lexi and Ace have fairly ordinary biologically generated energy weapons and have virtually no personality traits one could describe as "Bugs-like". What we have here is basically the silly and drekish "Teen Titans", including its overly "modern" animation "look", but with animals. Feh.<br /><br />The other misstep by the program's creators is (or are) the villains. As noted before, these are not terribly imaginative and do the evil-laugh bit excessively. Amazingly, the writers totally missed the obvious technique of making villains from stock WB characters as well as the protagonists. Adding to the fun could have been, say, Jupiter Sam  as well as The Fudd, still hunting wabbits  as well as Tech E. Coyote converted into a really neurotic villain  and so on. Ah, the sadness of missed opportunities.<br /><br />Sadly, this whole production has gone into too much overtime (that is, a 2nd season). Nevertheless, we can rejoice that there's something new out there for the 14-going-on-9 crowd. The rest of us can hope for a 3rd season of Duck Dodgers.