Als je iets wilt leren over de Spaanse Burgeroorlog en over alle politieke details en intriges, moet ik je zeggen dat je de verkeerde film hebt gekozen.<br />Dit is een beeld van de oorlog zoals die plaatsvond op Majorca, een klein eiland voor de kust van Spanje. Als een oorlog als deze plaatsvindt op een klein eiland dat vrijwel onmiddellijk de positie van de verrader inneemt, is er geen oorlog in de openlucht. De soldaten worden naar het front gestuurd om te vechten, op het vasteland, terwijl een ander soort oorlog thuis plaatsvindt, op het kleine eiland. Daar vertellen buren elkaar verhalen, soms omdat hun politieke opvattingen in strijd zijn met het nieuwe regime, maar veel mensen worden verhalen verteld vanwege oude familieruzies, of misschien wordt de stille introvert die geen vrienden heeft, verhalen verteld door iemand die 'een paar dingen wil leren'. En die dingen gebeuren niet in het openbaar. Er waren inderdaad een paar rechtszaken, maar op veel andere momenten werden mensen gewoon midden in de nacht wakker gemaakt, uit hun huis gehaald en naar de dichtstbijzijnde begraafplaats gebracht, waar ze vermoord werden. En de volgende ochtend werden de lichamen gevonden en hadden de mensen een idee van wat er gebeurd was, maar niemand durfde iets te zeggen of iets te doen. We hebben het niet over soldaten die iemand doden die ze nog nooit van hun leven hebben gezien. We hebben het over mensen die hun buren doden, en die waarschijnlijk de volgende dag hun weduwe gedag zeggen, en die zelfs de begrafenis bijwonen van de man die ze hebben gedood. We hebben het over dorpen met één- of tweeduizend inwoners, waar iedereen iedereen kent.<br />Ik kom van dat kleine eiland en ik heb de verhalen gehoord die mijn grootouders me hebben verteld, en ik moet zeggen dat deze film me van streek maakte, o ja, dat deed hij; maar ik vond hem ook opmerkelijk mooi en ontroerend. Het aanvankelijke geweld is niet iets wat de regisseur of de schrijver heeft verzonnen, zo gingen de dingen in die oorlog. Zijn vader zit in het fascistische team dat zijn vader heeft vermoord? Dat is heel goed mogelijk. En wat er later allemaal is gebeurd? Ook mogelijk. Ook tbc was echt. In die tijd was mijn eiland niet het vakantieoord dat het nu is geworden. De mensen waren arm, ongeletterd en werkten op kleine boerderijen. Na de oorlog waren er moeilijke tijden.<br />Dus in deze film zul je geen oorlogsverhaal aantreffen, of in elk geval niet het soort oorlogsverhaal dat je zou verwachten. Er zijn geen slagvelden, geen soldaten, geen politieke intriges. Dit is het armzaligste soort oorlog, dat zich voordoet als de ruimte beperkt is (kijk maar naar de afmetingen van het eiland), als buren met hun buren vechten, als leden van dezelfde familie tegen elkaar vechten en ze wonen op een plek waar iedereen iedereen kent. Je zult een verhaal vinden over de schade die dit specifieke soort oorlog aan mensen kan toebrengen en het verhaal over hoe ze die schade overleven, of misschien overleven ze dat niet.<br />Ik moet het hebben over het uitstekende werk van de schrijvers die de roman hebben aangepast en van alle acteurs, die erin slaagden echt Majoraans te klinken. Dat was opmerkelijk.
If you want to learn something about the Spanish Civil War and about all the political details and intrigues, let me tell you, you've chosen the wrong film.<br /><br />This is a vision of the war as it happened in Majorca, a small island off the coast of Spain. When a war like this happens in a small island that takes position for the traitor almost at once, there is no war in the open. The soldiers are sent to the front to fight, in the mainland, while another kind of war happens at home, on the small island. There, neighbours tell on other neighbours, sometimes because their political views are contrary to the new regime, but many people are told on because of old family fights, or maybe the silent introvert who has no friends is told on by someone who wants to "earn some points". And these things don't happen in the open. There were some trials, true, but many other times people would just be woken up in the middle of the night, taken out of their homes to the closest cemetery where they would be killed. And the next morning the bodies would be found, and people would have an idea of what had happened, but nobody would dare to speak or to do anything. We're not talking about soldiers killing someone they had never seen in their life. We're talking about people killing their neighbours, and probably saying hello to their widow the next day, and even attending the funeral for the guy they had killed. We're talking about villages with one or two thousand inhabitants, where everybody knew everybody.<br /><br />I am from that small island and I've heard the stories my grandparents told me, and I must say that this film upset me, oh yes, it did; but I also found it remarkably beautiful and moving. The initial violence is not something the director or the writer made up, that's how things happened during that war. A kid knowing that his mate's dad is in the fascist squad that killed his dad? Completely possible. All that happened later on? Possible too. TB was real too. At that time my island was not the holiday resort it has become. People were poor, illiterate, and worked in small farms. After the war there were times of hardship.<br /><br />So, you won't find a war story in this film, or at least not the kind of war story you expect. There are no battlefields, no soldiers, no political intrigues. This is the meanest kind of war, which happens when the space is limited (just check the size of the island), when neighbours fight with their neighbours, when members of the same family fight each other, and they live in a place where everybody knows everybody. You'll find a story about the damage that this particular kind of war can cause to people and the story of how they survive that damage, or maybe they don't.<br /><br />I must mention the excellent work done by the writers who adapted the novel and by all the actors, who managed to sound really Majorcan. That was remarkable.