Ik zag deze film voor het eerst toen ik een jaar of dertien was. Ik was er meteen weg van, en in veel opzichten is dat nog steeds het geval. Maar ik ben nu minder geneigd om hem als een accuraat historisch stuk te zien. Er wordt weinig moeite gedaan om het racisme te bestuderen en ermee om te gaan <0xE2><0x80><0x93> en dus wordt niet ingezien dat het krachtigste anti-racismewapen is om het te begrijpen in de kern van degenen die het begaan. Wat we in plaats daarvan krijgen is een tweedeling <0xE2><0x80><0x93> aan de ene kant, beko en bossen in 3D panoramisch regenboogkleurig beeld <0xE2><0x80><0x93> aan de andere kant worden twee dimensionale figuren afgebeeld als onbeschaamd, onnadenkend kwaad. Dit alles leidt tot een geweldig filmverhaal, maar het baart me zorgen dat de mensen het beeld als 'accuraat' beschouwen.
I first saw this film when i was about 13. It blew me away then and in many respects it still does now. But i am less inclined to see it as an accurate historical piece now. There is precious little effort made to examine and interact with the racism - and thus fails to recognise that the most potent anti racism weapon is to understand it at its very core in those who commit it. What we get instead is a dichotomy - on the one side, beko and woods in 3D panoramic rainbow vision - on the other, two dimensional characters are portrayed as unapologetic unthinking evil.<br /><br />This all makes for a great film story, but it worries me that people see the portrayal as 'accurate'.