Is dit dezelfde Kim Ki Duk die het aangrijpende, levensechte getuigenis van'Lente, Zomer, Herfst, Winter en Lente' regisseerde? Dezelfde Kim Ki Duk die het verfijnde, bijna zwijgende, hartverscheurende verlangen van '3 IJzer' regisseerde? Dezelfde Kim Ki Duk die ons verblindde met de onthutsende tragedie van 'De kustwacht' en ons liet sidderen over de lelijkheid van de nonchalante tienerprostitutie voordat hij terugkeerde naar zijn bijna gepatenteerde natuurmotief om ons allemaal (personages en kijkers) de verlossing te laten ervaren van 'Samaritan Girl'? Ik kan hem in deze film maar niet vinden.<br />O, zeker, Kims natuurmotief is nog steeds aanwezig. De film speelt zich volledig af op een meer omringd door bergen en op vissersvlotten die vredig op het kalme water drijven. Ja, het is inderdaad Kim Ki Duk. Kim noemt de film zelfs'mooi' in een interview dat bij de extra's van de dvd is inbegrepen. Maar ik weet niet meer precies wat dat betekent na het zien van deze verrotte presentatie.<br />Wat is er mooi aan boze, snotterende prostituees, wellustige, gewelddadige en snotterende vissers, een hebzuchtige stomme handelaar, expliciete dierenfoltering, reeksen zelfverminkingen en een tempo dat misselijkmakend heen en weer slingert tussen dierlijke lust en hersenloze wreedheid? Dat zijn de enige menselijke elementen die zich in Als de film gebaseerd is op een fabel of bedoeld is als een parabel of bedoeld is als symbool voor iets groters, is de recensent niet bekend met het bronmateriaal. De film is gunstig vergeleken met 'Audition' van de Japanse regisseur Takashi Miike (zeer tot Kims tevredenheid), maar afgezien van een paar verbazingwekkend goede optredens, vooral gezien wat ze te bieden hadden, van de hoofdpersonen Seo Jung en Kim Yoo Suk, zie ik weinig reden om deze film aan te bevelen. Ik heb 'Audition' niet gezien, maar ik betwijfel of het mijn mening over 'The Isle' op enigerlei wijze zou veranderen. Het geweld is pornografisch en zinloos sadistisch. De seks is niet pornografisch, maar passieloos en masochistisch. De personages gedragen zich op een irritante manier omdat er geen plot is. Het punt is dat het niet bestaat of, dat moet ik toegeven, verloren is gegaan te midden van Koreaanse culturele eigenaardigheden die ik niet begrijp.<br />De enige schoonheid zit in de filmografie, die typisch Kim is: in mist gehulde boten die langzaam over een sereen meer klotsen, bergachtig terrein dat de achtergrond domineert en een fantasievol en speels gebruik van kleur. Soms lijkt het alsof de kijkers opgesloten zitten in een grote Kim Ki Duk-kast. Sommige details, zoals de mysterieuze en verleidelijke stomme koopman die gespeeld wordt door Jung en het prettige, vreemde gebruik van motorfietsen, zijn intrigerend. Maar als film is deze poging ronduit verwarrend en uiteindelijk beledigend voor de zintuigen, niet noodzakelijkerwijs voor de gevoelswereld. We hopen dat Kim dit soort films zal laten rusten op de vuilnisbelt van zijn verleden, want we weten dat hij tot zoveel meer in staat is.
Is this the same Kim Ki Duk who directed the poignant, life-spanning testimonial of "Spring, Summer, Fall, Winter and Spring"? The same Kim Ki Duk who directed the exquisite, nearly silent, heartbreaking longing of "3 Iron"? The same Kim Ki Duk who dazzled us with the staggering tragedy of "The Coast Guard" and made us squirm about the ugliness of nonchalant teenage prostitution before returning to his almost patented nature motif to allow us all (characters and viewers alike) to experience redemption in "Samaritan Girl"? I just cannot seem to find him in this film.<br /><br />Oh, sure, Kim's nature motif is still present. The film takes place entirely on a lake surrounded by mountains and on fishing floats resting placidly on the surface of calm waters. Yes, it's Kim Ki Duk, all right. Kim even describes the film as "beautiful" in an interview included in the DVD's special features. But I'm not sure anymore what that means after viewing this putrescent presentation.<br /><br />What is beautiful about angry, potty-mouthed prostitutes, lustful, violent and potty-mouthed fishermen, a covetous mute merchant, explicit animal torture, sequences of self-mutilation and a pace that swings nauseatingly between bestial carnality and mindless brutality? These are the only elements of humanity that present themselves in this utterly confounding and ultimately pointless film. If it is based on a fable or intended as a parable or is meant to be symbolic of something greater, this reviewer is unfamiliar with the source material. It has been favorably compared to "Audition" by Japanese director Takashi Miike (much to Kim's satisfaction), but aside from some astonishingly good performances, especially given what they had to work with, by lead actors Seo Jung and Kim Yoo Suk, I find little reason to recommend this film. I have not seen "Audition," but I doubt it would alter in any way my view of "The Isle." Its violence is pornographic and senselessly sadistic. Its sex is not pornographic, but passionless and masochistic. Characters behave on irritating impulse because there is no plot. Its point is either non-existent or, I will admit, lost amidst Korean cultural quirks that I fail to understand.<br /><br />The only beauty is in the cinematography, which is classic Kim: fog-shrouded boats lapping slowly across a serene lake, mountainous terrain dominating the background, and an imaginative and playful use of color. At times it seems as if viewers are locked in a big Kim Ki Duk romper room. Some touches, like the mysterious and seductive mute merchant played by Jung and the pleasantly odd use of motorbikes, are intriguing. But as a film, this effort is downright confusing and, in the end, offensive to the senses, not necessarily to sensibilities. One hopes that Kim will leave this kind of film-making in the trash heap of his past, for we know he is capable of so much more.