De Amerikaanse acteur Howard W. Campbell jr. (gespeeld door Nick Nolte) leeft voor het begin van de Tweede Wereldoorlog gelukkig in Duitsland met zijn actrice Helga Noth (Sheryl Lee). Op het hoogtepunt van zijn leven wordt Howard door een Amerikaanse agent (John Goodman) geronseld om voor de geallieerden te gaan spioneren. Howard is van tevoren op de hoogte van de risico's die het werk met zich meebrengt, maar vindt het aanbod onweerstaanbaar. Na de dood van zijn vrouw en het einde van de oorlog verbergt Campbell zich in de anonimiteit van een eenzaam leven in New York, wat zijn neuroses nog verder vertroebelt. De centrale vraag (een vraag die veel critici heeft gefrustreerd) van de film en van Kurt Vonneguts _Kurt Vonnegut_ _'s_ _Knowing_ _Knowing_ _Knowing_ _Knowing_ _Knowing_ _Knowing_ _Knowing_ _Knowing_ _Knowing_ _Knowing_ _Knowing_ _Knowing_ De bron van de film is: 'is Campbell een held of een verrader?' Directeur Keith Gordon en scenarist Robert B. Weide geven ons aanwijzingen, maar geen antwoord, en die dubbelzinnigheid - 'niet wetende' - houdt 'Mother Night' de hele tijd fris en interessant. Aan het begin van de film stelt Nolte Campbell als intelligent en zelfverzekerd voor; aan het eind is hij ofwel bang en onzeker, ofwel bang en volkomen zeker van zijn bijdrage/schuld aan de mensheid voor de rol die hij in de oorlog heeft gespeeld. Gordon legt een zekere ijzige glans aan de beelden van de eerste helft van de film, die zijn portret van de nazi-bourgeoisie complementeren en Vonneguts theatrale kant weergeven. Aan de andere kant, als Campbell zich moet beperken tot zijn eenzame appartement in New York (dat hij liefdevol 'het vagevuur' noemt) De morele (zelfs spirituele) paradox van de 'Moedernacht' leent zich niet voor een eenvoudige oplossing en zou tot op zekere hoogte ambigu moeten blijven - de zwart-witte taferelen van Campbell die vermoeid in de ruimte staart terwijl hij in Israël gevangen zit, doen denken aan een onuitgesproken overpeinzing waar we niet van op de hoogte zijn - Campbell is een personage van wie we uiteindelijk heel weinig weten; de oorlog verandert hem, zijn terugkeer naar Amerika verandert hem, en zijn ontmoeting met de nazi's in New York dwingt hem de fa<0xC3><0xA7>ade van zijn 'daad' te laten voortduren. zelfs nog verder, tot hij alleen nog maar vermoeid kan staren naar een beeld van zichzelf dat op een muur is geprojecteerd, terwijl hij antisemitische gal uitspuugt. Misschien is dat de beste reactie waarop we kunnen hopen.
American playwright Howard W. Campbell, Jr. (played with a musty obsolescence by Nick Nolte) lives happily in Germany with his actress wife, Helga Noth (Sheryl Lee) before the beginning of World War II. At the peak of his life, Howard is drafted by an American agent (John Goodman) to become a spy on behalf of the Allies; forewarned of the risks the job holds, Howard has everything to lose, but finds the offer irresistible. Following the death of his wife and the end of the war, Campbell camouflages himself with the anonymity of a solitary life in New York City, which muddies his neuroses even further. The central question (indeed, a question that has frustrated many critics) of the movie and Kurt Vonnegut's source novel is, "is Campbell a hero or a traitor?" Director Keith Gordon and screenwriter Robert B. Weide offer us clues, but no answer, and this ambiguitythis NOT knowingis what keeps "Mother Night" fresh and interesting throughout. At the beginning of the film, Nolte portrays Campbell as intelligent and confident; by the end, he's either scared and uncertain, or scared and COMPLETELY certain of his contribution/debt to humanity for the role he played in the war. Gordon applies a certain icy sheen to the images of the film's first half, which complement his portrait of the Nazi bourgeoisie and captures Vonnegut's dramatic side. On the flip side, when Campbell is confined to his lonely New York apartment (which he affectionately calls "purgatory") only to be discovered by a group of Nazis, the humor produced also is purely distinctive of the author, and provides a temporary respite from the dramatic tension that unfolds. The moral (even spiritual) paradox "Mother Night" presents doesn't lend itself to simple resolution, and to a degree, should be left ambiguousthe black-and-white scenes of Campbell staring wearily into space as he is imprisoned in Israel suggest an unspoken contemplation we are not made privy toas Campbell is a character whose inner workings we wind up knowing very little about; the war changes him, coming back to America changes him, and meeting up with the Nazis in New York compels him to prolong the facade of his "act" even further, to the point where he can only stare wearily at an image of himself projected on a wall, spewing anti-Semitic bile. Perhaps that's the best reaction we could hope for.