Het was heel hartverwarmend. Als expat genoot ik vooral van deze 'tv-film', die volgens mij een bredere distributie verdient. Het acteerwerk was goed, en de band tussen elk lid van deze landelijke Franse familie leek zo sterk en zo natuurlijk. Ongetwijfeld een geweldige film over het begrip familie en integreren in het aangezicht van homoseksualiteit en aids. Een van de sterkste aspecten van de film is deze bevoorrechte relatie tussen de oudste zoon (Leo), die hiv heeft opgelopen, en de jongste zoon (Marcel), voor wie de rest van de familie de situatie probeert te verbergen. De twee personages onderzoeken elkaar in de loop van de tijd, terwijl Leo niet bereid is de rest van zijn leven onder de drugs door te brengen.
It was very heart-warming. As an expatriated french, I particularly enjoyed this "TV" movie, which I think deserves a broader distribution. The acting was good, and the bonds between each member of this rural French family seemed so<br /><br />strong and so natural. No doubt a great movie about the concept of family and inclusion in the face of homosexuality and AIDS. One of the strongest aspect of the movie is this privileged relationship between the eldest son (Leo), who has contracted HIV, and the youngest son (Marcel), to whom the rest of the family try to hide the situation. The two characters<br /><br />progressively explore each other as time runs out for Leo, who is not willing to spend the rest of his life surviving under drugs...