Nooit eerder zijn de motieven van de producenten van een film zo doorzichtig geweest. Eens kijken: ten eerste laten ze elke gewillige televisiedominee deze film ophemelen als de beste sinds het snijden van witbrood. Ten tweede moedigen ze zo veel mogelijk fundamentalistische christenen aan om kopieën van de film te kopen om de schamele productiekosten te dekken en het reclamebudget op te pompen. En ten slotte, als de film in de bioscopen komt, laat je zo veel mogelijk genoemde christenen hem nog een keer zien, laat ze desnoods met de bus naar de bioscoop gaan, niet vanwege de verdiensten van de film zelf, maar omdat een première in de bioscoop gezien zal worden als een soort diepgaande spirituele overwinning.<br />Maar dat zal natuurlijk niet gebeuren. Het zal niet genoeg zijn. Ik stel me zo voor dat elke filmrecensent die de brutaliteit heeft om alleen maar een lovende recensie over 'het achterland' te geven, zal worden beschouwd als 'antichristelijk'.<br />Natuurlijk zou deze schaamteloos manipulatieve marketingcampagne niemand moeten verbazen. Het is tenslotte het werk van het ouderwetse kapitalisme. Wat me wél verbaast, is hoeveel mensen zich hebben laten verleiden tot die hele 'achterland'-mentaliteit. Als iemand die zijn spirituele overtuigingen in evenwicht probeert te brengen met een beetje verstand en rationaliteit, krijg ik er de kriebels van. Het lijkt erop dat er veel, véél mensen zijn die echt geloven dat er ergens in de nabije toekomst een'verkrachting' zal plaatsvinden. Ik vraag me af in wat voor werkelijkheid deze mensen leven. Is deze'verkrachting' iets waar ze werkelijk in geloven, of is het iets waar ze vurig in willen geloven? En als ze aan het eind van hun leven komen en beseffen dat deze'verkrachting' niet heeft plaatsgevonden, zullen ze dan teleurgesteld en gedesillusioneerd zijn? Zullen er over honderd jaar nog mensen zijn die volhouden dat de'verkrachting' ophanden is?<br />In zekere zin zou ik bijna willen dat zo'n gebeurtenis zou plaatsvinden! Wat zou dat een interessante dag zijn! Wat nog interessanter zou zijn, is als de Apocalyps op een meer spectaculaire manier zou plaatsvinden, niet in de antropologische zin van het woord, zoals de schrijvers van de serie _Left Behind_ hebben beschreven, maar als een soort Stephen Spielberg-productie, met kokende wolken, trompetten, engelen die uit de hemel neerdalen, de maan die in bloed verandert, de hele mikmak. Stel je voor dat je tot het besef komt dat het allemaal werkelijkheid wordt, net zoals de evangelisten jarenlang hebben gewaarschuwd, en dat er iets ontzagwekkenders is dan alleen de koude, harde, fysieke werkelijkheid die we bewonen. Zou dat niet geweldig zijn???<br />Maar in de uiteindelijke analyse is het die koude, harde, fysieke werkelijkheid waar ik me mee tevreden zal stellen. Mijn leven is niet zo zinloos dat ik de angst voor een'verkrachting' en de 'eindtijd' nodig heb om er iets van te begrijpen... noch heb ik de hemel of de hel nodig om me om te kopen of me zo bang te maken dat ik me fatsoenlijk gedraag, dank u zeer.
Never before have the motives of the producers of a motion picture been more transparent. Let's see: FIRST, they get every willing televangelist to hype this film as the greatest thing since sliced white bread. NEXT, they encourage as many fundamentalist Christians as possible to purchase copies of the film so as to recoup its paltry production costs and pump up its advertising budget. And FINALLY, when the film hits the theaters, get as many said Christians as possible to see it yet again, bus them into the multiplexes if necessary, NOT on the merits of the film itself, but because a #1 box office opening will be seen as some sort of profound spiritual victory.<br /><br />But THAT, of course, won't be enough. I imagine that any film critic with the audacity to give "Left Behind" anything short of a glowing review will be deemed "anti-Christian."<br /><br />Of course, this shamelessly manipulative marketing campaign shouldn't surprise anyone. It is, after all, good old fashioned Capitalism at work. What DOES surprise me is how many people have been suckered into the whole "Left Behind" mindset. As someone who tries to balance his spiritual beliefs with some sense of reason and rationality, it leaves me scratching my head. It would appear that there are many, MANY people who actually believe that sometime in the near future a "Rapture" is going to occur, and that millions of people all over the Earth are going to simultaneously vanish INTO THIN AIR. What kind of reality, I wonder, are these people living in? Is this "Rapture" something they actually believe in, or is it something they fervently WANT to believe in? And when they reach the end of their lives and realize this "Rapture" has not occurred, will they be disappointed and disillusioned? Will there still be people 100 years from now insisting that the "Rapture" is imminent?<br /><br />In a way, I almost wish that such an event would occur! What an interesting day that would be! What would be even more interesting is if the Apocalypse were to occur in a more spectacular fashion, not in the anthropological sense the authors of the "Left Behind" series have portrayed, but as more of a Stephen Spielberg production, with boiling clouds, trumpets, angels descending out of the sky, Moon turned to blood, the whole nine yards. Imagine coming to the realization that it was all coming true, just as the evangelists had been warning for years, and that there was something more awesome than just the cold, hard, physical reality we inhabit. Wouldn't THAT be something???<br /><br />Yet in the final analysis, it's that cold, hard, physical reality that I will content myself with. My life is not so meaningless that I need the fear of a "Rapture" and the "End Times" to make sense of it all ... nor do I need Heaven or Hell to bribe or scare me into behaving decently, thank you very much.