Over het algemeen hou ik van iets luchtigs en leuks, dus deze film had me eigenlijk niet moeten aanspreken. Maar hij greep me vanaf het begin aan. Het verhaal van de keuzes en uitdagingen van een gezin lijkt voor de hand te liggen, maar het roept steeds weer de vraag op: 'Stel dat het mijn gezin was? Mijn keuze?' Ik huilde en lachte toen ze dat deden, omdat ik echt voelde wat de betrokken mensen voelden. Het was op sommige plekken moeilijk om naar te kijken, maar moeilijker om je van af te wenden. Het verhaal is waar, en het leven is soms moeilijk om naar te kijken! Het laat zien wat filmmakers kunnen doen zonder seks, geweld of special effects: een goed verhaal is op zichzelf een goed verhaal. De beste en meest onvoorspelbare verhalen zijn allemaal waar. Net als in het echte leven weet je echt niet wat er gaat gebeuren, of waarom mensen doen wat ze doen!
Generally I like something light and fun, so this film shouldn't have appealed to me. But it grabbed me from the start. The story of a family's choices and challenges seem obvious, but it raises the question over and over: "What if it was my family? My choice?" I cried and laughed when they did because I really felt what the people involved felt. It was in places difficult to watch, but more difficult to turn away. The story is true, and life is sometimes difficult to watch! It shows what film-makers can do without sex, violence, or special effects: a good story is a good story all by itself. The best and most unpredictable stories are all true ones. Like real life, you really don't know what'll happen next, or why people do the things that they do!