Dit stylistisch verfijnde visuele spel presenteert een verhaal in een verhaal. De hoofdpersoon is scenarioschrijver Bart Klever, die voortdurend worstelt met zijn nieuwe tekst die tegelijkertijd het scenario is van de film waar we naar kijken. In de film speelt Bart een scenarioschrijver die het scenario van de film schrijft. Barts worsteling met de tekst wordt een verhaalthema, net als de omgeving van de flat waar hij werkt en voor zijn dochtertje zorgt. De intieme omgeving biedt volop gelegenheid voor illusiespelletjes met ruimte, licht, kleuren en een paar katten. De uiterlijk eenvoudige wereld van de kamer wordt nog verder gecompliceerd door de onstabiele dimensies van een tekst die voortdurend wordt beïnvloed door de filmmaker. 'De kijker moet zich bewust zijn van de interventies die op een computerscherm verschijnen en dienen als contrapunt voor de veranderlijke omgeving. De voortdurend veranderende kijkhoek compliceert de antwoorden op vragen die zich voordoen: Wat is waarheid en wat is misleiding? Welk van de waargenomen werelden is primair en superieur aan de rest? Kan iets dienen als een fundamenteel oriëntatiepunt in de verhaalruimte?'
This stylistically sophisticated visual game presents a story within a story'. The protagonist is scriptwriter Bart Klever who fights persistently with his new text  which is, at the same time, the screenplay of the film we're watching. In the movie Bart plays a scriptwriter writing the script of the film Bart's struggle with the text becomes a narrative theme, as does the environment of the flat where he works and takes care of his little girl. The intimate environment offers ample opportunity for games of illusion involving space, light, colours and a couple of cats. The outwardly simple world of the room is further complicated by the unstable dimensions of a text continually influenced by the filmmaker's interventions, which appears on a computer monitor and serves as a counterpoint to the similarity mutable environment. The constantly changing viewing angle complicates answers to questions which arise: What is truth' and what illusion' ? Which of the observed worlds is primary and superior to the rest? Can anything serve as a basic orientation point in the narrative space?