Dit is niet echt een zombiefilm, als we zombies beschouwen als de rondwandelende doden. Hier krijgt de hoofdpersoon, Armand Louque (gespeeld door een ongelooflijk jonge Dean Jagger) een methode onder de knie om zombies te creëren, hoewel zijn'methode' er in feite op neerkomt dat hij zijn gedachten mentaal projecteert en de geest van andere levende mensen in zijn macht krijgt, waardoor ze in gehypnotiseerde slaven veranderen. Dit is een interessant concept voor een film, en het werd veel effectiever uitgevoerd door Fritz Lang in zijn reeks 'Dr. Mabuse'-films, waaronder 'Dr. Mabuse the Gambler' (1922) en 'The Testament of Dr. Mabuse' (1933). Hier is de film helaas ondergeschikt aan zijn queeste om de liefde van zijn voormalige verloofde, Claire Duvall (gespeeld door de Anne Heche-look met een slecht kapsel, Dorothy Stone) terug te winnen, wat in feite het hoofdthema is.<br />De film begint intrigerend, wanneer Louque op een militaire archeologische expeditie naar Cambodja wordt gestuurd om een eind te maken aan de zombiecultus die daarvandaan komt. Op een of ander complex (waar we prachtige 30s-sets en kleding krijgen) kondigt hij zijn verloving aan aan Claire, en amper vijf minuten later geeft ze hem zijn ring terug, waarmee ze haar liefde voor zijn vriend, Clifford Greyson (Robert Noland) verklaart. Het is onbedoeld grappig hoe ze met elkaar praten zonder oogcontact te maken. Dit zou een geweldige film zijn geweest voor 'Mystery Science Theater 3000', als ze hem niet al hadden geroosterd.<br />Het is nooit te zien hoe Louque daadwerkelijk het 'zombiegeheim' te weten komt, maar vervolgens gebruikt hij het om zijn vijanden te doden en een gigantisch leger van soldaten met geweren en lijfwachten te creëren. Zo'n pure wilskracht zien we pas in 'The Brain From Planet Arous' van John Agar (1957).<br />Uiteindelijk stemt Claire erin toe met hem te trouwen als hij Greyson in leven laat en naar Amerika terugbrengt. Louque stemt in, maar verandert hem in feite in een van zijn gehypnotiseerde slaven. In hun huwelijksnacht beseft hij dat Claire pas van hem zal gaan houden als hij zijn 'krachten' opgeeft. Om haar liefde te winnen, doet hij dat, wat de 'opstand' van de titel veroorzaakt, waarbij al zijn slaven wakker worden, zijn complex aanvallen en hem doden. Greyson omhelst Claire, en we lijken aan het eind van een parabel te zijn gekomen: 'Wie de goden willen vernietigen, eerst maken zij gek.'<br />Dus eigenlijk is het helemaal niet zo'n slechte film, ondanks de lage IMDb-waarde die hij op het moment heeft. Bij herhaalde bezichtigingen (?) kun je de artisticiteit van het goedgevormde script zien! Dean Jagger moest zich nog tot een goede acteur ontwikkelen en is bijna onherkenbaar in zijn jeugd - is dat echt zijn eigen haar? We herinneren ons hem meer van zijn kale, oude mannenrollen in 'White Christmas' (1954)' X The Unknown' (1956) en 'King Creole' (1958). Het verhaal leent veel van zijn basisthema's van de beter bekende film van de gebroeders Halperin, 'White Zombie' (1932), waarin de ongelukkige Robert Frazier (als Charles Beaumont) 'zombie' gebruikt om de liefde van Madge Bellamy (als Madeline Parker) te winnen.<br /><br />Als je echte zombiefilms wilt zien (daar zijn er honderden van!), begin dan met 'White Zombie' (1932), 'King of the Zombies' (1941), 'I Walked with a Zombie' (1943), 'Night of the Living Dead' (1968), 'The Last Man on Earth' (1964) en de twee remakes daarvan. In het moderne tijdperk van stijlvolle films zijn er 'Horror Express' (1972), 'The Serpent and the Rainbow' (1988), '28 Days Later' (2002) en zijn vervolg, evenals vele, vele andere, die te talrijk zijn om op te noemen.<br />Dit is niet echt een zombiefilm. Als je deze film op zijn eigen merites beoordeelt, is het meer een semi-gothische romance. Als zodanig staat hij iets onder sommige van Universals onderste B-horrorfilms van eind jaren dertig en begin jaren veertig. Dus ik geef hem een 5.
This is not really a zombie film, if we're defining zombies as the dead walking around. Here the protagonist, Armand Louque (played by an unbelievably young Dean Jagger), gains control of a method to create zombies, though in fact, his 'method' is to mentally project his thoughts and control other living people's minds turning them into hypnotized slaves. This is an interesting concept for a movie, and was done much more effectively by Fritz Lang in his series of 'Dr. Mabuse' films, including 'Dr. Mabuse the Gambler' (1922) and 'The Testament of Dr. Mabuse' (1933). Here it is unfortunately subordinated to his quest to regain the love of his former fiancée, Claire Duvall (played by the Anne Heche look alike with a bad hairdo, Dorothy Stone) which is really the major theme.<br /><br />The movie has an intriguing beginning, as Louque is sent on a military archaeological expedition to Cambodia to end the cult of zombies that came from there. At some type of compound (where we get great 30s sets and clothes) he announces his engagement to Claire, and then barely five minutes later, she gives him back his ring declaring her love for his pal, Clifford Greyson (Robert Noland). It's unintentionally funny the way they talk to each other without making eye contact. This would have been a great movie for 'Mystery Science Theater 3000', if they hadn't already roasted it.<br /><br />It's never shown how Louque actually learns the 'zombification' secret, but he then uses it to kill his enemies, create a giant army of rifle carrying soldiers and body guards. We won't see such sheer force of will until John Agar in 'The Brain From Planet Arous' (1957).<br /><br />Finally Claire consents to marry him if he will let Greyson live and return to America. Louque agrees, but actually turns him into one of his hypnotized slaves. On their wedding night he realizes that Claire will only begin to love him if he gives up his 'powers.' To gain her love, he does so, causing the 'revolt' of the title, in which all his slaves awaken and attack his compound and kill him. Greyson embraces Claire, and we seem to be at the end of a parable: "Whom the gods would destroy, they first make mad." <br /><br />So really then, it's not that bad of a film, despite the low IMDb rating it currently has. On repeated viewings (?) one can see the artistry in the well formed script! Dean Jagger had yet to develop into a good actor, and is almost unrecognizable in his youngness -- is that really his own hair? We remember him more for his bald, old man roles in 'White Christmas' (1954), 'X The Unknown' (1956) and 'King Creole' (1958). The story borrows a lot of its basic themes from the Halperin brothers better, earlier film 'White Zombie' (1932) in which hapless Robert Frazier (as Charles Beaumont) uses 'zombification' to win the love of Madge Bellamy (as Madeline Parker).<br /><br />If you want real zombie movies (of which there are hundreds!) I'd start with 'White Zombie' (1932), 'King of the Zombies' (1941), 'I Walked with a Zombie' (1943), 'Night of the Living Dead' (1968), 'The Last Man on Earth' (1964) and its two remakes. In the modern era of classy films, there are 'Horror Express' (1972), 'The Serpent and the Rainbow' (1988), '28 Days Later' (2002) and its sequel, as well as many, many, others too numerous to mention.<br /><br />This one is not really a zombie film. Judging this movie on its own terms, it's more of a semi-Gothic romance. As such it ranks a little below some of Universal's bottom billed B horror movies of the late 30s and early 40s. So I'll give it a 5.