Alleen de vurigste DORIS DAY-fan kon dit verhaal zelfs maar verdragen om te zien. Als je bedenkt hoeveel materiaal er beschikbaar is voor een verhaal over de beroemdste verduistering van New York, een film die talloze levensechte verhalen had kunnen bevatten over wat mensen moesten doorstaan, schraapt dit de bodem van het vat door gebrek aan originaliteit bij het vertellen van een verhaal.<br />Opnieuw is Doris verontwaardigd omdat ze vermoedt dat ze misschien gecompromitteerd is op de avond van de verduistering toen ze terugkeerde naar haar logies in Connecticut, een slaapdrankje nam en's ochtends wakker werd met een man die hetzelfde had gedaan en per ongeluk het huis was binnengekomen. Niemand is in staat deze puinhoop te redden <0xE2><0x80><0x93> Doris niet, noch Robert Morse, Terry Thomas, Patric O'Neal of Lola Averback. Onder leiding van Hy Averback is het de zwakste positie waarin Day zich bevond. Ze moest de film maken vanwege de machinaties van haar man, maar ze kon er niet onderuit. Jammer.
Only the most ardent DORIS DAY fan could find this one even bearable to watch. When one thinks of the wealth of material available for a story about New York City's most famous blackout, a film that could have dealt with numerous real-life stories of what people had to cope with, this scrapes the bottom of the barrel for lack of story-telling originality.<br /><br />Once again Doris is indignant because she suspects she may have been compromised on the night of the blackout when she returned to her Connecticut lodgings, took a sleeping potion and woke up in the morning with a man who had done the same, wandering into the house by mistake.<br /><br />Nobody is able to salvage this mess--not Doris, not ROBERT MORSE, TERRY-THOMAS, PATRICK O'NEAL or LOLA ALBRIGHT. As directed by Hy Averback, it's the weakest vehicle Day found herself in, committed to do the film because of her husband's machinations and unable to get out of it. Too bad.