'Niets' zou een kinderfilm kunnen zijn. Het is een heel slim concept dat een paar interessante metafysische thema's aanroert en zo'n beetje tegen elke conventie in Hollywood ingaat die je maar kunt bedenken... wat gaat er meer tegen alles in dan, letterlijk, 'niets'? 'Niets' is het verhaal van twee vrienden die de wereld weg wensen wanneer alles misgaat in hun leven. Het enige wat overblijft is wat ze niet haten, en een grote lege witte ruimte. Het is moeilijk om een verhaal te focussen op slechts twee acteurs voor het grootste deel van je film, vooral als er geen onderbrekingen zijn in wat er buiten de plot gebeurt. Het richt zich op zo'n beetje één onderwerp, maar dat is het belangrijkste Vincenzo Natali-terrein. Je weet al dat hij van dat soort situaties houdt. Het 'niets' in deze film lijkt een oneindige ruimte te zijn, maar op de een of andere manier slaagt Natali erin die claustrofobisch te maken, al was het alleen maar omdat er letterlijk niets anders is en je nergens anders heen kunt. De acteurs spelen het, hoewel je kunt zien dat die kerels toch vrienden zijn. Twee acteurs uit 'Cube' komen terug (Worth en Kazan), maar het zijn totaal verschillende personages. Ze veranderen in de loop van het verhaal, en hoewel ze niet de sterkste acteurs ter wereld zijn, zijn ze op zijn minst geloofwaardig. 'Ik vind het een vreemde keuze dat de schrijvers hebben besloten er wat grove taal en een beetje bloed aan toe te voegen, vooral als je bedenkt dat er niet veel van over is. Dit had gemakkelijk een PG-klassering kunnen krijgen als ze gewoon een paar dingen hadden weggeknipt en een beetje dialoog hadden veranderd. Er is heel weinig aanstootgevends aan deze film, maar net genoeg om ervoor te zorgen dat ouders niet willen dat hun kinderen hem zien. Dat zeg ik alleen maar.' Het is jammer, niet omdat ik de censuur steun, maar omdat dat misschien het enige is dat deze film belemmert in zijn ontwikkeling.<br />Hoe dan ook, dit is een redelijk onderhoudende film, zij het met een paar rafelige scènes. Maar omdat hij letterlijk nergens over gaat en helemaal gericht is op twee personages en hun interactie met absoluut niets, is hij verbazingwekkend goed geschikt voor een onafhankelijke film.
Tweaked a little bit, 'Nothing' could be a children's film. It's a very clever concept, touches upon some interesting metaphysical themes, and goes against pretty much every Hollywood convention you can think of...what goes against everything more than, literally, "nothing"? Nothing is the story of two friends who wish the world away when everything goes wrong with their lives. All that's left is what they don't hate, and a big empty white space. It's hard to focus a story on just two actors for the majority of your film, especially without any cuts to anything going on outside the plot. It focuses on pretty much one subject, but that's prime Vincenzo Natali territory. If you've seen 'Cube', you know already that he tends to like that type of situation. The "nothing" in this movie is apparently infinite space, but Natali somehow manages to make it somewhat claustrophobic, if only because there's literally nothing else, and nowhere else to go. The actors sell it, although you can tell these guys are friends anyway. Two actors from 'Cube' return here (Worth and Kazan), but are entirely different characters. They change throughout the story, and while they're not the strongest actors in the world, they're at least believable.<br /><br />The reason I say this could be a children's film under the right tweaks, is because aside from a few f-bombs and a somewhat unnecessary bloody dream sequence, the whimsical and often silly feel of this movie could very much be digested easily by kids. So I find it an odd choice that the writers decided to add some crass language and a small amount of gore, especially considering there isn't very much of it. This could've gotten a PG rating easily had they simply cut a few things out and changed a little dialogue. There is very little objectionable about this film, but just enough to keep parents from wanting their kids to see it. I only say that's a shame because not because I support censorship, but because that may have been the only thing preventing this movie from having wider exposure.<br /><br />At any rate, this is a reasonably entertaining film, albeit with a few dragged-out scenes. But for literally being about nothing, and focused entirely on two characters and their interactions with absolutely nothing, they do a surprisingly good job for an independent film.