Dieter Bohlen, de beruchtste Duitse componist en producer van lichtelijk obsceen popsongs als 'You're my heart, you're my soul', voelde de behoefte zijn verhaal te vertellen <0xE2><0x80><0x93> en besloot elegant een ghostwriter in de arm te nemen. Het resultaat was een grappig boek over zijn leven. Nou ja, een min of meer vaag beeld ervan. Hij ontkende niet dat hij een egoïstische klootzak is, maar het hele verhaal was zo verknipt dat het paste bij zijn beeld van zichzelf. Geen woord over het feit dat hij waarschijnlijk zijn ex-vrouw in elkaar heeft geslagen en dat ze in het ziekenhuis is beland. Hoe het ook zij, het was geschreven in een grappige stijl en een enorm succes na zijn optreden als jurylid van de Duitse versie van 'American Idol' <0xE2><0x80><0x93> vooral zijn onvergetelijke opmerkingen. Dit zou het einde van het verhaal moeten zijn <0xE2><0x80><0x93> eigenlijk. In de hype van de genoemde 'Idol'-tv-show genaamd 'Deutschland sot den Superstar' (afgekort tot DSDS) moet iemand op het verschrikkelijke idee zijn gekomen om een film van het boek te maken. Het resultaat is 'Dieter - der Film'.<br />Ik heb zelden een film gezien die zo wanhopig probeert grappig te zijn en daar zo volledig in faalt. Geen van de grappen slaat echt ergens op. Naddels stem en manier van praten werkten me meteen op de zenuwen, hoewel Verona's stem dat meer had moeten doen. Voor de hand liggende, kinderlijke, voorspelbare en langdurige grappen vernietigen elke motivatie om deze film binnen een paar minuten uit te kijken. De inhoud van de film is een slordige filmversie die slordig is geschreven door een ghostwriter die is gebaseerd op Bohlens slordige geïdealiseerde geheugen. Ze hadden deze vrijheid kunnen gebruiken om bijna alles te doen. Het was de bedoeling dat het een satire zou worden, maar dat is niet gelukt. Het verhaal is volkomen oninteressant en het feit dat de achtergrondstem van Bohlen zelf is, garandeert dat de hele film helemaal niets satirisch heeft.<br />Het is geen wonder dat het als slecht werd beschouwd voor een bioscoopuitgave. De waarschijnlijkheid dat het in een of ander archief zou zijn gaan rotten was vrij groot, tot kort geleden, toen het huidige seizoen van de DDS een middelmatig succes bleek te zijn. en de wanhopige situatie dat het tv-station RTL iets in het programma heeft terwijl het nog steeds onverslaanbare programma 'Wetten dass...?' op Channel 2 wordt uitgezonden <0xE2><0x80><0x93> kwam de film eindelijk op de televisie <0xE2><0x80><0x93> helaas.<br />Deze film bekijken is tijdverspilling <0xE2><0x80><0x93> er zijn beslist betere tekenfilms met veel meer lol en een verhaal dat de moeite waard is om naar te kijken.<br />Daarom: 2/10.
Dieter Bohlen, Germany's notorious composer and producer of slightly trashy pop hits like "You're my heart, you're my soul" felt the need to tell his story - and gracefully he decided to hire a ghost writer. The result was a funny book about his life. Well, more or less a fuzzy image of it. He didn't deny that he is a selfish asshole but the whole story was twisted to fit his image of himself. No word that he has probably beaten up his former wife and she ended up in hospital. However it was written in a funny style and a huge success after his appearance as jury member of the German version of "American Idol" - especially his unforgettable comments.<br /><br />This should be the end of the story - really. In the hype of the mentioned "Idol" TV show called "Deutschland sucht den Superstar" (abbreviated DSDS) somebody must have come up with the terrible idea to make a movie out of the book. The result is "Dieter - der Film"<br /><br />I have rarely seen a movie which tries so desperately to be funny and fails so completely. None of the gags really hits the point. Naddel's voice and style of talking was getting on my nerves right away although Verona's voice should have done that more. Obvious, childish, predictable and lengthy gags destroy any motivation to watch this movie to the end within a few minutes. The content of the movie is a sloppy film adaption written sloppily down by a ghost writer based on Bohlen's sloppy idealized memory. They could have used this freedom to do almost everything. It was supposed to be a satire, but they failed. The story is totally uninteresting and the fact that the background voice is Bohlen himself guarantees that the whole film has nothing satirical at all.<br /><br />It's no wonder that it was considered to bad for a cinema release. The probability that this thing would have rotten in some archive was quite high until recently when the current season of DSDS turned out to be a mediocre success. With the "friendly" help of Germany's biggest yellow press newspaper "BILD" and the desperate situation for the TV station RTL to have something in the program while the still unbeatable show "Wetten dass... ?" is running on Channel 2 the movie finally arrived in television - unfortunately.<br /><br />Watching this movie is a waste of time - there are certainly better cartoons with much more fun and a story actually worth looking at.<br /><br />Therefore: 2/10