Deze film doet zich voor als een sociaal commentaar, terwijl hij in feite net zo belachelijk is als het racisme dat hij veroordeelt. De premisse van deze film: Afrikaans-Amerikaans ohne Strong... elk ander ras ohne weak. Het ergste is wanneer Rapaport een pistool richt op Omar Epps en een joodse jongen. De joodse jongen krimpt in elkaar van angst en smeekt om zijn leven... maar de grote, sterke, uitdagende Omar Epps staat sterk zonder angst. We worden ook door alle leden van de studentenvereniging veroordeeld als een arrogante dronkenlap of een verkrachter. Het verkrachte blanke meisje begint natuurlijk aan homoseksualiteit te denken, omdat ze toch maar een zwak blank meisje is. Als de nerdachtige blanke man wordt afgewezen door de leden van de studentenvereniging, moet hij zich natuurlijk aansluiten bij de skinheads, die ongelooflijke lafaards zijn; vooral de grote, gespierde man die snel wordt verslagen door de sterke zwarte mannen. Wacht... BUSTA RHYMES HEET EEN MEISJE TWEE KEER OP??? Ja, vast.<br />Natuurlijk wijzen de zwarte mannen hun eigen mensen nooit af en Omar Epps trekt gemakkelijk bij hen in. De scènes waarin de IJskubus zijn blanke kamergenoten bedreigt en in het gareel houdt zijn gewoon stom <0xE2><0x80><0x93> natuurlijk is hij de dominerende van de twee, terwijl zijn zwakke blanke kamergenoten bang voor hem zijn en uiteindelijk weggaan. Deze film was gewoon verschrikkelijk en ik moest zowaar hardop lachen om het einde. De overdreven lange slowmotion tussen Epps en Banks wordt hilarisch door de gezichten die ze trekken <0xE2><0x80><0x93> het is alsof ik mijn neefje en nichtjes gezichten zie trekken naar elkaar (en ze zijn allemaal onder de 5).
This movie masquerades as a social commentary, when in fact it is every bit as ridiculous as the very racism it condemns. The premise of this movie: African-American = Strong... any other race = weak. The worst part is when Rapaport pulls a gun on Omar Epps and a Jewish guy. The Jewish guy, in stereotypical fashion, crumbles in fear and starts pleading for his life... but the big, strong, defiant Omar Epps stands strong with no fear. We also have the condemnation of every fraternity member as being a arrogant preppie drunk or rapist. The raped white girl, of course, begins considering lesbianism since she's just a weak white girl after all. When the nerdy white guy is rejected by the fraternity members he of course must fall in with the skinheads, who are incredible cowards; especially the big muscular guy who is beaten down quickly by the strong black men. Wait... BUSTA RHYMES BEAT UP A GUY TWICE HIS SIZE??? Yeah, right.<br /><br />Of course the black men NEVER reject their own people and Omar Epps moves in with them easily. The scenes where Ice Cube threatens his white roommates and keeps them in line are just stupid -- of course he is the dominating one while his weak white roommates sit in fear of him and eventually move out. This movie was just terrible and the ending made me actually laugh out loud. The overly long slow-motion between Epps and Banks gets hilarious with the faces they make -- it's like watching my nephew and cousins making faces at each other (and they're all under 5). Do yourself a favor and skip this crapfest.