Hoewel ik veel respect heb voor de animatiefilms van Disney, zijn ze de laatste tijd niet echt wat ik'moeten zien' zou noemen. Atlantis zag er vanaf de eerste filmposter en trailer intrigerend uit, en deed mijn verwachtingen gelukkig waar.<br />Atlantis is een meer 'volwassen' Disney-film in die zin dat er geen liedjes in zitten (een zeer ongebruikelijke eigenschap voor een Disney-film), en hij is meer gericht op actie en ontdekkingen dan enige andere recente Disney-film. De wereld van Atlantis, verborgen onder de kern van de aarde, is fantastisch, gepresenteerd als verlaten grotten met ruïnes, en ontwikkelt zich dan langzaam tot een ecosysteem dat, hoewel het meestal een zekere hardheid bevat, steeds intrigerender wordt tot het tropische paradijs zelf wordt bereikt. De presentatie van gewoon het landschap en de omgeving van Atlantis, zonder een of ander onvervangbaar vrolijk lied, gaf het koninkrijk een veel mooier en intrigerender aanzien. Het integreren van een Atlantiaanse taal, evenals pogingen om die in verband te brengen met de mythologie van echte, oude beschavingen, draagt daaraan bij en werkt vrij goed.<br />Ook, met uitzondering van enkele scènes waarin Moles practical jokes voorkwamen, leek er niet veel 'kinderachtigs' te zijn dat ik gewoonlijk associeer met Disney-films. In plaats daarvan waren de belangrijkste elementen de strijd om naar Atlantis te komen en de voortdurende ontdekking die op Atlantis plaatsvond, toen Milo, de buitenstaander, alles te weten kwam wat hij over de plek moest weten door de Atlantiërs te helpen delen van hun eigen geschiedenis te ontdekken waar ze niets van wisten. Een deel daarvan betreft de Atlantiaanse 'wapenhandel', die wordt gebruikt in een zeer actierijke climax die, bij gebrek aan een beter woord, heel opwindend is.<br />Toegegeven, het verhaal is niet helemaal logisch en de film bevat geen verbazingwekkende nieuwe door de computer gegenereerde visuele effecten, maar afgezien van de Toy Story-films is dit de meest onderhoudende Disney-film die ik in jaren heb gezien.
While I have a great respect for Disney's animated films, as of late they haven't really been what I would call "must-see". Atlantis looked intriguing from the first movie poster and trailer, and thankfully lived up to my expectations.<br /><br />Atlantis is a more "mature" Disney film in the sense that it lacks songs (a very unusual trait for a Disney film indeed), and is focused more on action and discovery than any other recent Disney offering. The world of Atlantis, hidden beneath the earth's core, is fantastic, presented as desolate caverns with ruins, and then slowly developing into actual ecosystems, which, while usually containing some reminder of harshness, become more and more intriguing until the tropical paradise itself is reached. The presentation of simply Atlantis' landscape and setting, without some expendable cheery song, gave the kingdom a much more beautiful and intriguing appearance. The inclusion of an Atlantean language, as well as attempts to connect it into the mythology of real-life ancient civilizations adds to this, and works fairly well.<br /><br />Also, with the exception of some scenes involving Mole's practical jokes, there didn't seem to be much of a "childish" element that I usually associate with Disney films. Instead, the main elements were the struggle to get to Atlantis, and the constant discovery that occurred at Atlantis, as Milo the outsider was able to learn all he ever needed to know about the place by helping the Atlanteans discover parts of their own history that they didn't know about. Part of this involves the Atlantean "weaponry", which is used in a very action-packed climax which is, for lack of a better word, quite exciting.<br /><br />Granted, not all of the story makes full sense, and the film doesn't feature any amazing new computer-generated visual effects, but, aside from the Toy Story movies, this is the most entertaining Disney film I've seen in years.