A Scanner Darkly, Minority Report, Blade Runner, Sin City en Sky Captain and the World of Tomorrow <0xE2><0x80><0x93> als je een fan van een van deze films bent, dan is dit de moeite waard om te bekijken.<br /><br />Het Franse animatieproject 'Renaissance' heeft er zeven jaar over gedaan om een fractie van het budget bij elkaar te krijgen, en vanavond kreeg ik het eindelijk te zien tijdens een privévertoning van het International Film Festival in Stockholm. Mijn spontane reactie is ontzag; mijn volgende gedachte is 'huh, mooi' en een nadere analyse krijgt helaas een galmend'meh'. Het is een schitterende science fiction-triomf aan de oppervlakte, maar als je er een beetje aan krabt of er zelfs maar een beetje in prikt, wordt de onnodig ingewikkelde plot duidelijk zichtbaar, net als de platte personages. Niettemin is het duidelijk dat de mensen van de Onyx-films iets spectaculairs hebben gedaan met het voornoemde oppervlak. De beelden zijn verbijsterend. Ze hebben live action-bewegingsopnamen gebruikt die zijn ingevoegd in de animatie, met scherp gitzwart en helderwit contrast en een zwaar beschaduwde rotoscope-achtergrond. Voor diegenen onder u die niet vertrouwd zijn met het 'technische jargon', ziet de film eruit als een volledig tot leven gekomen Sin City. Het vloeiende, transparante, donkere en gestileerde sjabloon wordt aangevuld met grote, lugubere bliksemschichten. Het is een visioen. Maar veel lof is ook te danken aan de scherpe geluidseffecten die de vorm aannemen van zoemende futuristische wapens, spannende muziek, zware regendruppels en brekende glassplinters. Het is de natte droom van elke techneut... De film zoomt in op een spookachtig verlicht, somber, toekomstbeeld van Parijs, waar een groot bedrijf, 'Avalon', zich is gaan mengen in het leven van de burgers die worden geobserveerd (denk maar aan de vloeiende transparante schermen van het Minderhedenrapport) en aan genetische manipulatie. Dat laatste leidt tot een mysterieuze ontvoering van de jonge onderzoekster Ilona (gespeeld door de lieftallige Romola Garai). En zo komen we bij onze keiharde, op non-actief gestelde politieman en hoofdpersoon Karas (Daniel Craig), een man die het recht in eigen hand neemt en die de opdracht krijgt om Ilona te vinden en terug te halen. In deze zaak wordt hij geholpen door Illona's zus, met wie hij ook een relatie begint. Een heel halfbakken relatie, als ik het zo mag zeggen. <br />De wereld van de renaissance is opmerkelijk. Regisseur Christian Volckman doet een aardige poging om de noirthema's te laten smelten, en het resultaat is een stedelijke jungle vol ploerten, ratten, femmes fatales en eenzame rechercheurs die zich schuilhouden in de schaduwen van de sjofele achterbuurten. Het probleem is dat de makers ongetwijfeld de behoefte voelden om zeer duidelijke en gespelde archetypen in het verhaal te verwerken, anders zou de film vanwege het lugubere animatieformaat 'te surrealistisch' zijn geweest voor het grote publiek. Daaruit volgt dat we te maken hebben met een veelheid aan clichéfiguren, zoals boosaardig lachende schurken, louche misdaadbazen en stoere binken die rook uitblazen zodra ze de kans krijgen. Het zet de noir in ons gezicht, en dat is niet nodig. Wat nog erger is, is dat de dialoog een beetje gekunsteld is. Het lijkt wel alsof elke regel alleen maar bestaat om de plot te stuwen. Dat is niet fataal, want de plot is zo complex als hij eenmaal op gang is gekomen dat er een duidelijke richting aan moet worden gegeven. Daniel Craig helpt daar ook bij door zijn keiharde politietype een no-nonsensehouding aan te meten. In Renaissance wordt hij op een gegeven moment gezien in een autoachtervolging die beslist een van de meest geavanceerde scènes uit de film is. Helaas is de nieuwigheid van de sf-visioenen na deze achtervolging eraf en 'Renassasince' zou nog iets korter kunnen zijn. Kortom, een heel interessante maar gebrekkige futuristische stripervaring. <br /><br />7 van de 10.
A Scanner Darkly, Minority Report, Blade Runner, Sin City and Sky Captain and the World of Tomorrow  if you are a fan of any of these then this will be well worth checking out.<br /><br />French animation project 'Renaissance' took seven years to make on a shoestring budget and tonight I finally got to see it at a private screening for the International Film Festival in Stockholm. My spontaneous reaction is awe; my further reflection is 'huh, neat' and closer analysis regrettably gets a resounding 'meh'. It is a gorgeous science fiction triumph on the surface, but scratch it or even poke it a little and its unnecessarily complex plot becomes glaringly apparent, as do the flat characters. <br /><br />Nevertheless it is clear that the people at Onyx films have done something spectacular with the aforementioned surface. The visuals are staggering. They have used live action motion capture fitted into key-frame animation, with stark jet black and bright white contrasts and a heavily shadowed rotoscoped background. For those of you who are not down with the 'technical lingo', the film looks like a fully-animated Sin City. Its fluid, transparent, dark and stylized template is complemented by great lurid lightning. It's a vision. Yet much credit is also due to the crisp sound effects that take the form of humming futuristic weapons, suspenseful music, heavy raindrops and glass shards breaking. It's every tech-nerd's wet dream...<br /><br />The film zooms in on an eerily-lit, bleak, futurescape Paris in which a major corporation called 'Avalon' has begun to interweave in the lives of the citizens with surveillance (think the fluid transparent screens from Minority Report) and genetic engineering. The latter leads to a mysterious kidnapping of young researcher Ilona (voiced by the lovely Romola Garai). Cut to our hard-boiled cop-on-suspension and protagonist Karas (Daniel Craig)  a man who takes the law into his own hands  who is assigned the case of finding and retrieving Ilona. During this case, he is being aided by Illona's sister with whom he also begins a love affair. A very half-assed love affair, if I may say so.<br /><br />The world of Renaissance is remarkable. Director Christian Volckman takes a fair jab at melting the noir themes and the result is an urban jungle filled with cads, rats, femme fatales and lonely detectives that hide in the shadows of the seedy slum. The problem is that the creators undoubtedly felt the need to have extremely clear and spelled-out archetypes in the story, or the film would have been "too surreal" for mainstream audiences, owing to its lurid animation format. It follows then that we have a multitude of clichéd characters such as evil-laughing villains, sleazy crime bosses and butch tough-chicks who blow smoke every chance they get. It shoves noir in our faces, and it isn't necessary.<br /><br />What is worse is that the dialogue is a little contrived. It seems as though every line exists for the sole reason of propelling the plot. This is nothing fatal because the plot is so complex once it gets going that it needs some clear direction. Daniel Craig helps here too by bringing a no-nonsense attitude to his hard-edged cop character. At one point in Renaissance, he is seen in a vivid car-chase that surely is one of the most adrenaline-pumping and top notch sequences of the film. Unfortunately, the novelty of the sci-fi visuals have worn off post this car chase and 'Renassaince' could benefit from being slightly shorter. In summary, a very interesting but flawed futuristic comic book experience.<br /><br />7 out of 10