John Pressman (Micheal 'Ik had Ditech moeten noemen' Lerner) werkt als verpleeghulp in een dokterspraktijk. Zijn moeder (Zelda 'Poltergeist' Rubenstein) hypnotiseert hem om de mensen die denken dat hem onrecht is aangedaan te vermoorden. Maar dit blijkt een film in een film te zijn, maar de regels vervagen al snel als John naar een bioscoop gaat om te moorden. Hij spoort een man die naar de film zit te kijken aan om hetzelfde te doen. Lerner gaat daarbij gepast over de schreef, maar Zelda herhaalt de dialogen keer op keer. Dat wordt al snel irritant. Ze heeft het te druk met slim proberen te zijn, een boodschap over te brengen, en ze lijkt te vergeten dat een slasherfilm een zekere spanning moet oproepen, of op z'n minst een paar schokken. Nee, wat we hier hebben is de ergste soort slasher: een huis-tuin-en-keuken slasher.<br />Mijn cijfer: D.
John Pressman (Micheal 'I shoulda called Ditech' Lerner) works at a doctor's office as an orderly. His mother (Zelda 'Poltergeist' Rubenstein) hypnotizes him to off the people who see thinks wronged him. But this turns out to be a movie within a movie, but the lines soon blur as John goes a movie theater to kill. Prompting a guy who's watching the movie to do the same. Lerner is suitably over the top in this, but Zelda repeats lines of dialog over and over again. That gets annoying fast. But not as annoying as the two girls who are watching the movie within a movie.As a horror film this one fails, it's too busy trying to be clever, trying to impart a message and seems to forget a slasher film must evoke a sense of tension, or at least a jump or two. No, what we have here is the worst kind of slasher: An art-house one.<br /><br />My Grade: D+