Deze film zou vandaag de dag een heel enge, heel verontrustende, donkere komedie zijn. Stalking, obsessie en een web van leugens en manipulatie krijgen in 1948 de glans van niet-zo-grappige ongevaarlijkheid. Drake speelt de stalker, een ongegeneerde gebruiker van mensen, beurtelings pathetisch en manipulatief, Grant speelt het slachtoffer van de stalker, beurtelings boos en onwetend.<br />Heel verontrustend; ik heb sindsdien niet meer met hetzelfde ongeloof naar klassieke romances kunnen kijken.<br /><br />
Remade today, this film would be a very creepy, very disturbing dark comedy. Stalking, obsession, and a web of lies and manipulations are given a 1948 gloss of aren't-they-cute harmlessness. Drake plays the stalker, an unabashed user of people, alternately pathetic and manipulative, Grant plays the stalking victim, alternately angry and oblivious.<br /><br />Vastly disturbing; I haven't been able to look at classic romances with the same suspension of disbelief since.<br /><br />