Joan Crawford was net begonnen aan haar 'werkende vrouw maakt het goed'-fase met de dynamische 'Paid' (1930). Ze had nog nooit eerder zo'n rol gespeeld en de critici waren onder de indruk. Terwijl andere actrices zich afvroegen waarom hun carrière op de klippen liep (omdat ze zich vastklampten aan personages die een paar jaar eerder nog 'in' waren geweest maar nu aan het uitsterven waren), luisterde Joan naar het publiek en verzekerde ze zich van een lang leven als actrice. De depressie was in aantocht en jazzbaby's die een eindeloze reeks feestjes wisten te overleven, werden afkeurend bekeken. Natuurlijk, als je rijk werd met immorele middelen maar er wel voor moest boeten, dan was dat prima.<br />Deze film begint met een spectaculair bootfeest. Bonnie Jordan (Joan Crawford) is daar het populairste meisje <0xE2><0x80><0x93> vooral als ze voorstelt dat iedereen in zijn ondergoed gaat zwemmen! Maar als Bonnies vader een hartaanval krijgt vanwege de verliezen op de aandelenmarkt, beseffen zowel Bonnie als haar broer Rodney (William Bakewell) wie hun echte vrienden zijn. Nadat Bob Townsend (Lester Vail <0xE2><0x80><0x93> de Johnny Mack Brown van de armen) heeft aangeboden 'het juiste te doen' en met haar te trouwen <0xE2><0x80><0x93> ze hadden net een nacht samen doorgebracht toen Bonnie (vol overgave) verklaarde dat ze op liefde met instemming kan rekenen <0xE2><0x80><0x93> begint ze enig karakter te tonen door te besluiten een baan te zoeken.<br />Ze vindt een baan bij een krant en maakt snel indruk met haar wil om het goed te doen. Haar werkmaatje is Bert Scranton (Cliff Edwards) en samen krijgen ze een opdracht om over de activiteiten van de maffia te schrijven. Rodney verrast haar ook met het nieuws dat hij ook een baan heeft. Ze is dolblij voor hem, maar beseft al snel dat het om clandestiene dranksmokkel gaat en dat hij te maken heeft met een koelbloedige moordenaar, Jake Luva (Clark Gable). Rodney is getuige van een massale schietpartij en gaat door het lint. Hij 'geeft de bonen door' aan de eerste de beste persoon die hij aan de bar ziet zitten <0xE2><0x80><0x93> en dat is toevallig Bert. Hij ziet zich vervolgens gedwongen Bert te doden en gaat daarna onderduiken. De krant trekt alle registers open in een poging Bert te vinden. De film eindigt met een vuurgevecht, en terwijl Rodney op sterven ligt, belt Bonnie in tranen haar verhaal door.<br />Dit is een superfilm, waarin Crawford en Gable hun uiterste best doen. Natalie Moorehead, die in het begin van de film samen met Gable een beroemde'sigarettenscène' heeft, was een stijlvolle 'andere vrouw' die in het begin van de jaren dertig in de mode was. William Bakewell had een geweldige carrière (hij was halverwege de jaren twintig als tiener in een film van Douglas Fairbanks begonnen). Maar veel van zijn rollen waren zwakke, slappe figuren. In deze film speelde hij de zwakke broer en werd hij volledig overschaduwd door Joan Crawford en de dynamische nieuwkomer Clark Gable <0xE2><0x80><0x93> misschien was dat de reden waarom hij nooit een ster werd.<br />Hoogst Aanbevolen.
Joan Crawford had just begun her "working girl makes good" phase with the dynamic "Paid" (1930). She had never attempted a role like that before and critics were impressed. So while other actresses were wondering why their careers were foundering (because they were clinging to characters that had been the "in" thing a few years before but were now becoming passe) Joan was listening to the public and securing her longevity as an actress. The depression was here and jazz age babies who survived on an endless round of parties were frowned upon. Of course, if you became rich through immoral means but suffered for it - that was alright.<br /><br />This film starts out with a spectacular house boat party. Bonnie Jordan (Joan Crawford) is the most popular girl there - especially when she suggests that everyone go swimming in their underwear!!! However, when Bonnie's father has a heart attack, because of loses on the stock market, both Bonnie and her brother, Rodney (William Bakewell) realise who their real friends are. After Bob Townsend (Lester Vail - a poor man's Johnny Mack Brown) offers to do the "right thing" and marry her - they had just spent a night together when Bonnie declared (with abandon) that she wants love on approval - she starts to show some character by deciding to get a job.<br /><br />She finds a job at a newspaper and quickly impresses by her will to do well. Her working buddy is Bert Scranton (Cliff Edwards) and together they are given an assignment to write about the inside activities of the mob. Rodney also surprises her with the news that he also has a job. She is thrilled for him but soon realises it is bootlegging and he is mixed up with cold blooded killer, Jake Luva (Clark Gable). Rodney witnesses a mass shooting and goes to pieces, "spilling the beans" to the first person he sees drinking at the bar - which happens to be Bert. He is then forced to kill Bert and after- wards he goes into hiding. The paper pulls out all stops in an effort to find Bert's killer and sends Bonnie undercover as a dancer in one of Jake's clubs. (Joan does a very lively dance to "Accordian Joe" - much to Sylvie's disgust). The film ends with a gun battle and as Rodney lies dying, Bonnie tearfully phones in her story.<br /><br />This is a super film with Crawford and Gable giving it their all. Natalie Moorehead, who as Sylvie shared a famous "cigarette scene" with Gable early in the film, was a stylish "other woman" who had her vogue in the early thirties. William Bakewell had a huge career (he had started as a teenager in a Douglas Fairbanks film in the mid 20s). A lot of his roles though were weak, spineless characters. In this film he played the weak brother and was completely over-shadowed by Joan Crawford and the dynamic newcomer Clark Gable - maybe that was why he never became a star.<br /><br />Highly Recommended.