Ik weet nog dat ik als kind doodsbang was voor filmbloed, en dat werd geleidelijk aan minder, tot ik blasé genoeg werd, zoals ongetwijfeld veel andere kijkers zijn geworden, zodat het spervuur van bloederige films dat in de afgelopen jaren is geproduceerd me heeft vermaakt maar me niet bang heeft gemaakt of me heeft doen huiveren. 'De tandarts' heeft dat veranderd.<br />De opzet lijkt eenvoudig: een geestelijk instabiele tandarts zaait dood en verderf in de binnenkant van monden, en misschien ook in lichamen. Een slimme wending is echter dat de tandarts de hoofdpersoon van de film is, dus in plaats van een eendimensionale slechterik zonder duidelijke motivatie, is zijn ontwikkeling de uitgebreidste van alle personages, en hij is heel menselijk en geloofwaardig. De kijker voelt dus zowel sympathie voor hem als voor zijn slachtoffers, en in plaats van te hopen dat hem recht zal geschieden, merkte ik dat ik hoopte dat hij op de een of andere manier een manier zou vinden om zijn sporen uit te wissen en terug te keren naar een normaal leven.<br />Wat een horrorfilm echt'maakt' is het geweld. En 'De tandarts' doet het beter dan welke andere film die ik kan bedenken. Om te beginnen bevat de film tonnen spanning, iets wat in moderne bloederige films meestal ontbreekt. In één scène ("de tandarts") is hij emotioneel ontredderd en moet hij voor het eerst een patiëntje van een jong kind zien. Als hij zijn hand in de mond van het kind steekt, hoop je dat, want de tandarts en het kind hebben elkaar. Omwille van het verhaal eindigt de ontmoeting zonder dat er gewonden vallen. Ik wil niet bederven wat er gebeurt. Ten tweede, als het geronnen bloed komt, raakt het de ergste, zenuwslopende zenuwen. Nogmaals, ik zal niets prijsgeven.<br />Omdat het een film is waar je nog nooit van hebt gehoord, heeft hij natuurlijk zijn tekortkomingen. Maar het belangrijkste is dat hij uitsluitend voor horrorfans is bedoeld. Bovendien, zoals een andere recensent al zei, krijgen we door de opnamen van slechts een paar dagen geen achtergrondinformatie over de personages. En de spanning neemt aan het eind een beetje af. Maar echt, het feit dat we achtergrondinformatie over de personages willen hebben, bewijst hoe goed de film is, en het grootste deel van de film is solide genoeg om kleine hiaten in de spanning te vergeven.<br />Het is vreemd om, na jaren gewend te zijn aan bloederige films, opeens mijn handen voor mijn ogen te willen slaan bij het zien van bloed. 'The Dentist' maakte me bang en gaf me een heel ongemakkelijk gevoel, en daarvoor verdient het mijn volledige goedkeuring.
I remember being terrified of movie blood when I was younger, and gradually getting less so, until getting jaded enough, as I'm sure many other viewers have become, so that the barrage of gory films produced in last few years have entertained me but not scared me or made me squirm. "The Dentist" turned that around.<br /><br />The setup seems simple: a mentally unstable dentist wreaks havoc on the insides of mouths, and perhaps bodies as well. A clever twist, though, is that the dentist is the film's protagonist, so instead of being some one-dimensional bad guy with no clear motivation, his development is the most extensive of any character and he is very human and believable. The viewer thus feels sympathy for him as well as his victims, and instead of hoping for justice to come to him, I found myself hoping he would somehow find a way to cover up his tracks and return to a normal life.<br /><br />What really "makes" a horror movie is the violence. And "The Dentist" does it better than any other film I can think of. First off, the film has tons of tension, which is something that modern gore films tend to lack. In one scene (), the dentist is emotionally distraught and has to see a young child patient for the first time. As he reaches into the child's mouth, you hope that, for the dentist's and the child's sake, the encounter ends without injury. I won't spoil what happens. Second, when the gore does come, it hits all the worst, squirmy nerves. Once again, I won't give anything away.<br /><br />Of course, being a movie that you've never heard of, it does have flaws. Most importantly, it's exclusively for horror fans. Also, as another reviewer mentioned, by taking place over a span of just a few days, we don't really get any background on the characters. And the tension drops a little bit during the very end. But really, the fact that we would even want to know background about the characters is evidence to how good it is, and the bulk of the film is solid enough that any small lapses in tension can be forgiven.<br /><br />It's strange, after years of being accustomed to movie gore, to suddenly want to cover my eyes at the sight of blood. "The Dentist" made me scared and thoroughly uncomfortable, and for this it earns my full approval.