Ik huurde deze film alleen maar omdat Rosario Dawson erin speelde. Ik ging er met mijn maat naar zitten kijken en na 6 minuten zaten we aan onze stoelen vastgeplakt. Niet omdat er ook maar enige intensiteit in die 6 minuten zat, maar omdat het een echte film was. Geen Hollywood-gedoe, geen explosies, geen oubollige 1-films; film. Hij trok je langzaam naar binnen, sleurde je mee naar een tragisch menselijk lot. Sommige mensen denken dat ze van film houden, maar daar vergissen ze zich deerlijk in. Ze houden van films; stompzinnig amusement alleen ter wille van het amusement. Michael Bay's Transformers en dergelijke zijn speciaal voor dit publiek gemaakt. Je hoeft niet te denken, mensen, alleen maar kijken en toelaten dat het stereotype dat we kunnen verzamelen langzaam je hersenen oplost. En vergeet de explosies niet, we zijn allemaal dol op explosies. Hier maken we het verschil, kunst kan vermakelijk zijn, maar het kan ook provocerend zijn en je op een verborgen manier raken. Vermaak is zelden kunstzinnig, en zelfs dan alleen maar willekeurig. Film is vermaak. Afdalen is een film. Film is kunst.<br />Als je nog steeds een ziel in je wandelende vleeszakapparatuur huist, is deze verkrachtingsscène net zo krachtig als 'Irreversable'. Het verschil hier is dat 'Irreversable' een gewelddadige verkrachtingsscène was met twee mensen die elkaar helaas op het verkeerde moment hebben ontmoet en er een hel is ontstaan. 'Afdalen' gaat over verkrachting op een date. Niet minder walgelijk. Niet minder verdorven. Alleen anders. Dit gaat over schending van vertrouwen, ontheiliging van de ziel en de littekens die diep zitten. Als het personage 'Maya' erin had toegestemd, zou het een opwindende seksscène zijn geweest. Maar aangezien ze wanhopig probeerde te ontsnappen, is de scène misselijkmakend. 'Jared' is een zieke en manipulatieve serieverkrachter, en het is volkomen verwarrend omdat het zo sterk lijkt op een hartstochtelijke liefdesrelatie. Hoe kan 'Maya' ooit weer intiem met iemand zijn als zelfs tijdens het verkrachten van haar gladde minnaarsvoorgevel alleen maar wordt gesuggereerd dat ze zal uitglijden? Ze is geruïneerd.<br />De film als geheel is prachtig. Het camerawerk en de belichting halen soms de omgeving weg en richten alles op 'Maya' en de stille werking van haar geest. Dit alles werd door Rosario met gezichtsuitdrukkingen en gebaren tot stand gebracht. De soundtrack was uitstekend, een mengeling van alles. Mijn favoriete scène was een synchronisme van al die filmelementen die samenwerkten: 'Maya' dansend in een zee van kronkelende lichamen, iets in haar ontwakend, bewust wordend, allemaal afgestemd op een prachtig droevig nummer van Jeff Buckley.<br />Ik geloof niet dat ik hier echt iets heb bedorven, maar ik stop voor ik dat doe. Waar het op neerkomt, is dat dit volgens mij de beste film van 2007 was, van begin tot eind. Helaas schijnt iedereen tegenwoordig zo blasé te zijn dat als je niet hak en steek, groepsverkrachting of kernwapens gebruikt, de mensen zich nergens meer druk om maken. Het is slechts het laatste wat er in dit bestaan zal gebeuren. De ergste dingen die gebeuren verlaten je nooit. Ze zijn altijd in je gedachten. Als je onder de douche staat, als je je tanden poetst, als je een kerstcadeautje koopt, als je je veters strikt, ze achtervolgen je. Ze achtervolgen je tot dat laatste je bevrijdt.<br />Behandel jezelf. Daag jezelf uit. Kijk naar deze film.
I rented this movie simply because Rosario Dawson was in it. I sat down to watch it with my buddy and 6 minutes in we were glued to our seats. Not because of any intensity in those 6 minutes, but because it was a real film. No Hollywood BS, no explosions, no corny one liners; film. It drew you in slowly, reeling you toward a tragically human fate. Some people think they enjoy film but they are sadly mistaken. They like movies; mindless entertainment for entertainment's sake alone. Michael Bay's Transformers and the like were produced for just this audience. No need to think people, just watch and allow ever stereotype we can muster to slowly dissolve your brain. We'll even place advertisements throughout the movie, to keep you buying our products. And don't forget the explosions, we all love explosions. Here we make the distinction, art can be entertaining, but it's also thought provoking and moves you in hidden ways. Entertainment is rarely artful and even then only arbitrarily. Movie are entertainment. Descent is a film. Film is art.<br /><br />If you still house a soul within your walking meat-sack apparatus, this rape scene is every bit as powerful as "Irreversable". The distinction here is that "Irreversable" was a violent rape scene involving two people whose paths have unfortunately crossed at the wrong time and hell ensued. "Descent" is about date rape. No less disgusting. No less depraved. Just different. This is about trust violation, soul desecration and the scars that run deep. Had the character "Maya" been consenting it would have been a hot sex scene. But seeing as she was desperate to escape, the scene is sickening. "Jared" is a sick and manipulative serial rapist, and it's wholly unsettling because it so closely resembles a passionate love affair. How could "Maya" ever be close to anyone again when even in the midst of raping her "Jared's" slick lover boy facade only ever hints at slipping? She is ruined.<br /><br />The film as a whole is beautiful. The camera work and lighting at times removes the surroundings and focuses everything on "Maya" and the silent inner workings of her mind. All this accomplished by Rosario with facial expression and gesture. The soundtrack was excellent, a blend of everything. My particularly favorite scene being a synchronism of all these film aspects working together; "Maya" dancing in a sea of writhing bodies, something inside her awakening, becoming aware, all set to a beautifully sad Jeff Buckley tune.<br /><br />I don't think I've really spoiled anything here but I'm stopping before I do. Bottom line, I think this was the best film of 2007, hands down. Unfortunately it seems that everyone is so jaded these days that if you don't hack and slash, gang rape, or nuke anything then people just can't be bothered. Death isn't the worst thing that can happen to you. It's only the last thing that will happen in this existence. The worst things that happen never leave you. They are always in your thoughts. When you shower; when you brush your teeth; when you buy a Christmas present, when you tie your shoe; they haunt you. They haunt you until that last thing releases you.<br /><br />Treat yourself. Challenge yourself. Watch this film.