Ik sta versteld van de commentaren op de posters waarin wordt beweerd dat Jane Powell hetzelfde soort films maakte als Deanna Durbin. Hoewel ze allebei jonge sopraantjes waren wier filmbeelden werden gemaakt door Joe Pasternak, waren ze, als je op deze film mag afgaan, bijna elkaars tegenpolen.<br />Terwijl Durbin in DRIE SNELLE MEISJES een impulsief 'kleine miss Fixit' speelt, die er na een paar tegenslagen in slaagt haar gescheiden ouders te herenigen, in de semi-remake van DRIE DRIE DOCHTERs, vernietigt Jane Powell bijna het huwelijk tussen haar figurantenmoeder Jeanette MacDonald en haar nieuwe stiefvader José Iturbi als ze weigert hem te accepteren en haar jongere broertjes en zusjes met haar sterke armen ook afwijst. Ik kan alleen maar zeggen dat deze twee uiteenlopende eigenschappen tot uiting komen in de vroege films van deze getalenteerde jonge actrices.<br />Wat Durbins rol in DRIE MEISJES betreft, die vind ik volkomen innemend en zeer indrukwekkend. Hoewel uit haar af en toe schrille en overdreven nadrukkelijke zinswendingen in sommige van de meer energieke scènes duidelijk blijkt dat dit een vroege film voor Deanna is, gezien de zelfverzekerde, wetende en van nature bruisende manier waarop ze haar tekst opzegt en de meer serieuze scènes speelt, zou je nooit vermoeden dat dit de eerste filmrol was van een 14-jarig meisje wier eerdere professionele ervaring vrijwel uitsluitend bestond uit twee jaar vocale instructie. Gezien het feit dat deze film, en Durbin zelf, destijds veel publiciteit kreeg als 'de laatste kans van Universal', moet de productie een onmogelijk stressvolle situatie zijn geweest voor een filmstudent van welke leeftijd dan ook, maar dat zou je niet zeggen als je het gemak en de zelfverzekerdheid ziet die Durbin op het scherm tentoonspreidt. Hoewel ze duidelijk nog steeds bezig is met het ontwikkelen van haar acteerstijl en -gedrag voor de camera (dit gold ook voor de vroege opnamen van veel meer ervaren collega's als Garland, Rooney, O'Connor en Jane Powell), straalt Durbin een buitengewone aanwezigheid en warmte uit voor de camera die absoluut uniek voor haar is, en zelfs hier, in haar eerste film, slaagt ze erin immens sympathiek te blijven ondanks de vaak opvliegende impulsiviteit van haar personage, en hoewel ze' En hoewel Durbins lyrische sopraan af en toe schril klinkt, heeft ze nooit de kokette en schalkse eigenschappen die veel kindersterren kenmerkten, onder wie Jane Powell en enkele andere jonge sopranen die in de nasleep van haar succes volgden.<br />Kortom, zoals alle grote zangsterren was Durbin veel meer dan alleen maar een'mooie stem'. Aan de andere kant is Durbins zuivere lyrische sopraan een waarlijk opmerkelijk en glorieus instrument, maar wat mij het meest opviel, was de manier waarop ze haar liederen weet te projecteren, zonder het minste spoortje aanstellerij of 'grandnes'. die het zingen van volwassen operazangeressen als Lily Pons, Grace Moore en Jeanette MacDonald in films uit die tijd in de weg staan<br /><br />De film is ook verrukkelijk en sterk beïnvloed door de komedie. Hij steunt Durbin met een crème de la crème van eersteklas komedie-profs als Charles Winninger, Binnie Barnes, Alice Brady, Ray Milland en Mischa Auer. Het verhaal is luchtig en onderhoudend. Het is weliswaar nauwelijks'realistisch' te noemen, maar waarom zou iemand dat ook verwachten? Als je'realistisch' wilt zijn, moet je naar _The GRAPES of WRATH_ of _TRIUMPH OF THE WILL_ kijken. Aan de andere kant, als je op zoek bent naar een echte, leuke, grappige en onderhoudende familiekomedie met een fantastisch, charismatisch en getalenteerd tienerstel en fantastische acteurs, dan zal deze film je niet teleurstellen.
I'm surprised at the comments from posters stating that Jane Powell made the same type of films Deanna Durbin did. Although they were both young sopranos whose film images were crafted by Joe Pasternak, if this film is any indication, they were almost polar opposites.<br /><br />While, in THREE SMART GIRLS, Durbin plays an impulsive "Little Miss Fixit," who, after some setbacks, manages to reunite her divorced parents, in its' semi-remake, THREE DARING DAUGHTERS, Jane Powell almost destroys the marriage between her screen Mom Jeanette MacDonald and new stepfather Jose Iturbi when she refuses to accept him and strong arms her younger siblings into rejecting him, too. From the Durbin and Powell films I've seen, I'd say these disparate qualities permeate the early films of both of these talented young performers.<br /><br />As for Durbin's performance in THREE SMART GIRLS, I find it completely winning, and most impressive. Although it's clear from her occasionally shrill and over-emphatic line readings in some of the more energetic scenes that this is an early film for Deanna, watching the self-confident, knowing and naturally effervescent manner in which she delivers her lines and performs overall, and the subdued and tender manner she projects the more serious scenes, you'd never guess that this was the FIRST film role of a 14 year-old girl whose prior professional experience consisted almost exclusively of two years of vocal instruction. <br /><br />Given that this film, and Durbin herself, were much publicized at the time as "Universal's last chance," the production must have been an impossibly stressful situation for a film novice of any age, but you'd never know it from the ease and assurance Durbin displays on screen. Although she's clearly still developing her acting style and demeanor before the camera (this was equally true of the early performances of much more experienced contemporaries like Garland, Rooney, O'Connor and Jane Powell), Durbin projects an extraordinary presence and warmth on camera that is absolutely unique to her, and, even here, in her first film, she manages to remain immensely likable despite the often quick-tempered impulsiveness of her character, and though she's occasionally shrill, she never for a second projects the coy and arch qualities that afflicted many child stars, including Jane Powell and some of the other young sopranos who followed in the wake of her success.<br /><br />In short, like all great singing stars, Durbin was much more than just a "beautiful voice." On the other hand, while Durbin's pure lyric soprano is a truly remarkable and glorious instrument, the most remarkable thing about it, to me, was the way she is able to project her songs, without the slightest bit of affectation or "grandnes" that afflict the singing of adult opera singers like Lily Pons, Grace Moore and Jeanette MacDonald in films of the period<br /><br />The film is also delightful, heavily influenced by screwball comedy, it backs Durbin up with a creme-de-la-creme of first-class screwball pros such as Charles Winninger, Binnie Barnes, Alice Brady, Ray Milland and Mischa Auer. The story is light and entertaining. True, it's hardly "realistic," but why would anyone expect it to be? If you want :"realistic" rent THE GRAPES OF WRATH or TRIUMPH OF THE WILL. On the other hand, if you're looking for a genuine, sweet, funny and entertaining family comedy with a wonderfully, charismatic and gifted adolescent "lead," and terrific supporting players, this film won't let you down.