Emilio Miraglio's 'The Red Queen Kills Seven Times' (1972) is zo'n beetje het meest volmaakte voorbeeld van eengiallo dat ik ooit heb gezien, waarbij alle noodzakelijke elementen in één sinistere stoofpot worden gemengd. Om te beginnen, en dat is voor mij van het allergrootste belang, heeft het een complexe, kronkelige plot die uiteindelijk volkomen logisch is, en de moordenaar hier komt aan het eind niet helemaal uit de lucht vallen. Het verhaal, over een reeks gruwelijke moorden (je weet al hoeveel er in de titel van de film zitten, hè?) die plaatsvinden in de ogenschijnlijke vervulling van een oude profetie over twee zusters, is er een die er iets mee te maken heeft, en de moordenaar, een figuur in een rode mantel met de krankzinnige lach van een krankzinnige vrouw, is zowel angstaanjagend als gedenkwaardig. Elke grotegiallo vereist een paar mooie hoofdrolspeelsters, en hier hebben we een heel assortiment, met aan het hoofd de belachelijk mooie Barbara Bouchet als een van de twee zussen en, in een van haar eerdere rollen, Sybil Danning als een wellustige slet in Barbara's modehuis. Een ander noodzakelijk ingrediënt van een superieuregiallo is een pakkende, aanstekelijke filmmuziek, en Bruno Nicolai levert er een voor deze film die je nog dagen bij zal blijven. Schitterend decor? Vergeet het maar. De film is grotendeels opgenomen in Wurzburg, Duitsland, en de film is een lust voor het oog. Tot mijn genoegen kan ik melden dat de meeste kijkers zeer tevreden zullen zijn over de diverse steekpartijen, schietpartijen, spietsingen en andere bloedbaden die deze film naar smaak weet uit te beelden... om nog maar te zwijgen over de crypten, de bizarre droomsequenties, ratten en vleermuizen (en HELEMAAL VEEL!), de drugsverwijzingen, een verkrachtingsscène, de obligate dwaalsporen en, in de persoon van Ugo Pagliai, een lekkere hoofdrolman voor de vrouwelijke kijkers. Zoals ik al zei, een perfecte gallo. En wat nog beter is, deze dvd is van de beste mensen van No Shame, en je weet wat dat betekent: een schitterende afdruk en nog een heleboel extra's ook! Bedankt, jongens!
Emilio Miraglio's "The Red Queen Kills Seven Times" (1972) is just about the most perfect example of a giallo that I have ever seen, mixing all the requisite elements into one sinister stew indeed. First of all, and of paramount importance for me, it has a complex, twisty plot that ultimately makes perfect sense, and the killer here does not come completely out of left field at the end. The story, concerning a series of gruesome murders (you already know how many from the film's title, right?) that takes place in seeming fulfillment of an ancient prophecy concerning two sisters, is an involving one, and the murderer, a red-cloaked figure with the insane laugh of a madwoman, is both frightening and memorable. Every great giallo requires some lovely lead actresses, and here we have quite an assortment, headed by the ridiculously beautiful Barbara Bouchet as one of the two sisters and, in one of her earlier roles, Sybil Danning, as a lustful tramp at Barbara's fashion house. Another necessary ingredient of a superior giallo is a catchy, hummable score, and Bruno Nicolai provides one for this film that should stay with you for days. Gorgeous scenery? Check again. Filmed largely in Wurzburg, Germany, the picture is a treat for the eye indeed. OK, OK, but what about those murders? After all, isn't that what gialli are all about? Well, I'm pleased to report that most viewers should be well satisfied with the various knifings, shootings, impalements and other carnage that this film tastefully dishes out...not to mention the crypts, freaky dream sequence, rats and bats (and LOTS of 'em, too!), the drug references, a rape scene, the obligatory red herrings and, in the person of Ugo Pagliai, a hunky leading man for the female viewers. As I said, a perfect giallo. And even better, this DVD is from the fine folks at No Shame, and you know what that means: a gorgeous print and loads of extras, to boot! Thanks, guys!