Een documentaire zonder gebrek aan woorden... nooit...<br />Laten we aannemen dat het verhaal meer is dan een verzinsel, laten we aannemen dat het een commentaar is op de Japanse samenleving. En aangezien deze film een zo snelle, absurdistische documentaire is als ze maar kunnen zijn, het voortdurende woordspel, zo snel gaat het, en zo slecht vertaald als het is - in de huidige filmbewerking voor het festival, die vanavond wordt vertoond in de Copenhagen Cinematek - is het nog steeds heel plezierig.<br />Maar voor de patiënt, en ALLEEN voor de echt geduldige en ruimdenkende mensen, spreek ik tegen jullie, Jim Jarmusch-fans met recidief ADD, ik geloof dat dit een film voor jullie is. Het is een intelligente film als je je erdoor laat overtuigen. Heel mooi, en heel kitsch, en heel Japanse subcultuur. En heel experimenteel. Statische 2D in een 3D-wereld. Al met al is het leuk voor degenen die een Japanse film willen zien die een Japanse voedselcultuur nabootst. Een duim omhoog als je in de stemming bent voor iets heel anders.
A documentary without a loss for words... ever...<br /><br />Let us assume that the narration is more than a spoof, let us assume it is a commentary on Japanese society. And as this film is as fast paced an absurdist documentary as they come, the constant wordplay, as fast is it goes, and as poorly translated as it is-- in its current festival screener version as seen tonight at the Copenhagen Cinematek-- It is still quite enjoyable. <br /><br />But for the patient, and ONLY the truly patient and open-minded, I'm talking to you Jim Jarmusch fans with ADD relapses, I believe this is a film for you. It's an intelligent film if you allow it to win you over.<br /><br />Quite beautiful, and quite kitsch, and quite Japanese sub-culture. And quite experimental. Static 2D in a 3D world. All in all, Fun for those that want to see a Japanese film that spoofs Japanese food culture. A thumbs up if you're in the mood for something completely different.