Op de middelbare school bestudeerde ik de roman van Charlotte Bronte, en ik was diep onder de indruk. Het was een prachtige roman over de worsteling van een jonge vrouw om liefde en acceptatie te vinden in de donkere tijden van het Victoriaanse Engeland. Deze jonge vrouw was Jane Eyre, een arme, alledaagse vrouw met een sterke geest en een eigen wil. Haar verhaal, dat Bronte vertelde door de ogen van Jane, was zowel droevig als inspirerend.<br />Als onderdeel van onze studie keken we naar de verfilming uit 1983, en ik was diep onder de indruk. De miniseries deden niet alleen hun best om de oorspronkelijke tekst en de essentie van het verhaal te behouden, maar de acteurs die de personages speelden, waren ook geweldig. Zowel Zelah Clarke (Jane Eyre) als Timothy Dalton (Janes minnaar, genaamd Rochester) legde de essentie van hun karakters schitterend vast. Ik kan me niemand anders in hun rollen voorstellen. (De andere uitvoeringen van Rochester in andere versies, zoals de versie uit 2006, missen de passie, energie en tederheid die nodig zijn om Rochester accuraat te portretteren. Ik zeg dat Timothy Dalton het best tot zijn recht komt omdat hij al deze eigenschappen bezit in zijn vertolking van Rochester. Zelah Clarke lijkt niet alleen op Jane Eyre, maar legt Janes rustige, maar vastberaden en gepassioneerde karakter op een briljante manier vast. Ze houdt haar emoties vast, net als de Jane uit het boek, op de juiste momenten in het verhaal, maar laat haar vuur in Janes gepassioneerde scènes naar buiten komen. De chemie die Clarke en Dalton in hun scènes samen uitstralen, is ook geloofwaardig en past bij de hechte relatie tussen Jane en Rochester.) De bijrollen passen ook perfect bij hun rol, en de decors passen bij de gotische aard van het verhaal.<br />Ik kan deze versie van het klassieke Bronte-verhaal van harte aanbevelen. Als je het boek nog niet hebt gelezen, kun je deze productie zien als een getrouwe inleiding op dit prachtige verhaal.
I studied Charlotte Bronte's novel in high school, and it left me with a stunning impression. Here was a beautiful novel about a young woman's struggle to find love and acceptance in the dark times of Victorian England. This young woman was Jane Eyre, a poor and plain character with a strong mind and will of her own. Her story, which Bronte told through Jane's own eyes, was both sad and inspiring. <br /><br />As part of our study, we watched the 1983 adaptation of the story, and it blew me away. The mini-series not only made the effort to stay true to Bronte's original text and the essence of the story, but the actors who portrayed the characters were just great. Both Zelah Clarke (Jane Eyre) and Timothy Dalton (Jane's lover, by the name of Rochester) captured brilliantly the essence of their characters. I cannot imagine anyone else in their roles. (The other performances of Rochester in other versions such as the 2006 version lack the passion, energy, and tenderness needed to portray Rochester accurately. I say that Timothy Dalton comes out on top because he possesses all these characteristics in his portrayal of Rochester. Zelah Clarke not only looks like Jane Eyre, but she captures Jane's quiet, but firm and passionate nature brilliantly. She holds in her emotions, like the Jane of the book, at the appropriate moments in the story but allows her fire to come out in Jane's passionate scenes. The chemistry that Clarke and Dalton portray in their scenes together is also credible and true to Jane and Rochester's devoted relationship.) As well, the supporting actors also fit their roles perfectly, and the sets fit the Gothic nature of the story. <br /><br />I strongly recommend this version of the classic Bronte tale. If you have not read the book before, then you can watch this production as a faithful introduction to this beautiful story.