Als je ooit verdrietig was omdat je geen film op dvd kon krijgen, dan was het waarschijnlijk 'Delirious' waar je naar op zoek was. Hoe vaak lach je niet als je naar komische sketches kijkt? Ik was te jong om Richard Pryor te zien in zijn beste periode, en toen ik oud genoeg was om Eddie Murphy's 'Delirious' en 'Raw' te zien (niet zo grappig) wist ik nooit waar Eddie een groot deel van zijn inspiratie vandaan haalde. Nu ik ouder ben en zowel Pryor als veel van de komieken na Murphy heb gezien, besef ik twee dingen: iedereen houdt van Eddie, en Eddie hield zielsveel van Richard. Dat is het enorme verschil: Eddie was origineel, grappig, provocerend, attent en meer. Hij was iets wat ik nog nooit had gezien. Hij was alles wat we ooit nodig hadden. Tegenwoordig is Eddie Murphy saai en oud, maar ooit was hij The King, en 'Delirious' was het grootste kasteel dat ooit was gebouwd. Echt een van de grappigste scènes aller tijden.
If you were ever sad for not being able to get a movie on DVD, it was probably 'Delirious' you were looking for. How often do you laugh when watching stand up comedy routines? I was too young to see Richard Pryor during his greatest time, and when I was old enough to see Eddie Murphy's 'Delirious' and 'Raw' (not as funny) I never knew where Eddie got a big part of his inspiration. Now that I'm older, and have seen both Pryor and many of the comedians after Murphy, I realize two things: Everybody STEALS from Eddie, while Eddie LOVINGLY BORROWED from Richard. That's the huge difference: Eddie was original, funny, provocative, thoughtful  and more. He was something never before seen. He was all we ever needed. These days Eddie Murphy is boring and old  but once upon a time he was The King, and 'Delirious' was the greatest castle ever built. Truly one of the funniest routines of all time.