Ik hou erg van deze film. Er is een prachtige chemie tussen de acteurs en hij vertelt een verhaal dat vrij universeel is, het verhaal van de verloren zoon. Maar wat me het meest aanstaat, is dat het badhuis meer was dan alleen maar een achtergrond voor het verhaal. Zoals de vader de zoon het verhaal vertelde van de familie van zijn vrouw in de noordelijke woestijnen van porselein, wordt het element water en baden een bijna heilig ritueel. Water was zo schaars dat een eenvoudig bad een diepe betekenis en diepte had.<br />Over het geheel genomen was de film heel effectief. Er waren echter momenten dat hij aan 'te' zoet grensde... en tijdens het recital in het park grensde aan weemoed. Maar over het geheel genomen kan ik deze film van harte aanbevelen.
I like this film a lot. It has a wonderful chemistry between the actors and tells a story that is pretty universal, the story of the prodigal son. The aspect I like the best however was the way that the bath house was more than just a background for the story. As the father told the son the story of his wife's family in the northern deserts of china, the element of water and bathing becomes an almost sacred ritual. Water was so scarce that a simple bath had profound depth and meaning.<br /><br />Overall the film was very effective. There were moments, however, when it verged on "too" sweet...bordering on cloying during the park recital scene. But overall, I highly recommend this film.