Les Visiteurs, de eerste film over de middeleeuwse tijdreizigers, was zelfs grappig. Ik mag Jean Reno wel als acteur, maar er was meer. Er waren onverwachte wendingen, grappige situaties en natuurlijk pure absurditeit, die je een beetje aan Louis de Funes deed denken.<br />Nu heeft dit vervolg dezelfde personages, dezelfde acteurs in grote mate en dezelfde tijdreizen. De plot verandert een beetje, omdat de personages nu zogenaamd ervaren tijdreizigers zijn. Dus springen ze op en neer in de geschiedenis, zonder enige aandacht te schenken aan het feit dat die steeds absurder wordt naarmate je verder in de film komt. De hertog, Jean Reno, probeert met zijn spel de boel bij elkaar te houden, maar zijn personage is leeg, dus er is niet veel wat hij kan doen om de film te redden.<br />Nu heeft de slaaf/helper van de hertog echt alle aandacht. De film gaat alleen maar over hem en zijn onhandigheid/irritantheid/stomheid of wat hij dan ook geacht werd te zijn. Feit is: deze figuur probeert het publiek aan het lachen te maken, maar dat lukt hem niet. Het is alsof iemand je een echt heel erg slechte grap vertelt, dat weet je al, maar hij staat erop om die grap tot het eind toe te vertellen, met details, om je lijden iets langer te maken. Als je _Les Visiteurs_ leuk vond, moet je het vervolg niet bederven. Als je _Les Visiteurs_ niet leuk vond, zou je het vervolg nooit zien. Als je dit vervolg leuk vond... nou, dan moet je nog steeds een heleboel films zien.
Les Visiteurs, the first movie about the medieval time travelers was actually funny. I like Jean Reno as an actor, but there was more. There were unexpected twists, funny situations and of course plain absurdness, that would remind you a little bit of Louis de Funes.<br /><br />Now this sequel has the same characters, the same actors in great part and the same time traveling. The plot changes a little, since the characters now are supposed to be experienced time travelers. So they jump up and down in history, without paying any attention to the fact that it keeps getting absurder as you advance in the movie. The duke, Jean Reno, tries to keep the whole thing together with his playing, but his character has been emptied, so there's not a lot he can do to save the film.<br /><br />Now the duke's slave/helper, he has really all the attention. The movie is merely about him and his being clumsy / annoying / stupid or whatever he was supposed to be. Fact is; this character tries to produce the laughter from the audience, but he does not succeed. It is as if someone was telling you a really very very bad joke, you already know, but he insists on telling that joke till the end, adding details, to make your suffering a little longer.<br /><br />If you liked Les Visiteurs, do not spoil the taste in your mouth with the sequel. If you didn't like Les Visiteurs, you would never consider seeing the sequel. If you liked this sequel... well, I suppose you still need to see a lot of movies.