Dit is een geweldig voorbeeld van een vrij eenvoudig film noir-verhaal dat uitzonderlijk goed wordt gebracht <0xE2><0x80><0x93> dankzij de uitstekende regie van Otto Preminger en een paar prachtige acteerprestaties. Dana Andrews speelt een heethoofdige rechercheur die maar al te vaak zijn vuisten gebruikt in plaats van zijn hersens. Kort nadat de film begint, krijgt Andrews hier een reprimande voor en wordt hij gewaarschuwd dat als dit zo doorgaat, hij uit het korps wordt gezet. Even later wordt hij tijdens een onderzoek door een verdachte aangevallen en moet Andrews vechten om zichzelf te beschermen. Deze keer gebruikt hij NIET buitensporig geweld, maar de aanvaller wordt gedood. Andrews raakt in paniek en gaat ervan uit dat ze hem zullen vermoorden.' Hij gelooft hem niet, dus probeert hij zijn dood te verdoezelen <0xE2><0x80><0x93> maar in plaats daarvan krijgt een onschuldige man uiteindelijk de schuld van de misdaad.<br />Er zit veel meer in de film dan dit <0xE2><0x80><0x93> waaronder een plot waarin een slijmerige schurk (Gary Merrill) en een liefdesrelatie voor Andrews (Gene Tierney) een rol spelen. Al met al is dit een van de betere voorbeelden van het genre <0xE2><0x80><0x93> met een geweldige gruizige dialoog, voortreffelijke belichting en een eenvoudig maar zeer effectief verhaal. Zo moest Noir worden.
This is a great example of a rather simple Film Noir story that is handled exceptionally well--thanks to excellent direction by Otto Preminger as well as some lovely acting performances. Dana Andrews stars as a hot-headed detective who all too often uses his fists instead of his brains. Soon after the film begins, Andrews is being reprimanded for this and is warned that if this continues he'll be off the force. A bit later, while investigating a crime he's attacked by a suspect and Andrews is forced to fight to protect himself. This time he does NOT use excessive force but the assailant is killed. Andrews panics and assumes they won't believe him so he tries to cover up the death--though instead an innocent man is ultimately blamed for the crime.<br /><br />There's a lot more to the film than this--including a plot involving a slimy villain (Gary Merrill) and a love interest for Andrews (Gene Tierney). All in all, this is one of the better examples of the genre--with great gritty dialog, superb lighting and a simple yet very effective story. This is the way Noir was meant to be.