Leuk idee... verkoopster Linda Smith (Yolande Donlan) erft een piepklein provincietje van Lampidorra. Dat land, dat niet eens in Noord-Amerika lag, was de 49ste staat... (er waren natuurlijk maar 48 staten in die tijd, omdat dit in 1952 was...) Linda reist naar het land dat ze heeft geërfd, en we volgen haar terwijl ze probeert te bedenken wat ze moet doen met dit vreemde land en zijn nog eigenzinnigere mensen. Op een gegeven moment zingt ze een liedje waarvan ze beweert dat het van haar volk, de Navajo, komt, en het wordt van daaruit steeds idioter... hoewel Yolande Donlans zware lippenstift en alomtegenwoordige glimlach nooit in de war worden gebracht of uitgeveegd. Er zijn nog meer liederen die door de stad klinken terwijl de burgers zingen om hun nieuwe prinses te verwelkomen. Gefilmd in een glorieuze Britse versie van technicolor, of een equivalent daarvan, is de enige grote naam hier Dirk Bogarde als de Britse Tony Craig, de kaasverkoper. Bogarde maakte naam in de Britse filmindustrie na zijn diensttijd in de oorlog, en werd zelfs geridderd door de QE II. Craig en 'de nieuwe prinses' blijven elkaar tegenkomen, en hun avonturen raken steeds meer met elkaar verweven naarmate de financiële problemen van Lampidorra verergeren... Leuk kluchttje... tussen de regels van een film van de Marx Brothers door. Ook vermeld ik dat Donlan later trouwde met Val Guest, de schrijver en regisseur van ons project, en dat ze vijftig jaar getrouwd bleven! Guest stond bekend om het schrijven en regisseren van sciencefictionfilms, zowel in Groot-Brittannië als in de Verenigde Staten.
Cute idea... salesgirl Linda Smith (Yolande Donlan) inherits a teeny tiny little county of Lampidorra. That country, which wasn't even in North America, was made the 49th state... (of course, there were only 48 states at the time, since this was made in 1952...) Linda travels to the country she has inherited, and we follow her along as she tries to figure out what to do with this strange country and its even quirkier people. At one point, she sings a song that she claims is from her people the Navajo, and it gets ever-more sillier from there.... although Yolande Donlan's heavy lipstick and omni-present smile never get ruffled or shmeared. There are other songs scattered through-out as the citizens sing to welcome their new princess. Filmed in a glorious British version of technicolor, or some such equivalent, about the only big name here is Dirk Bogarde as British subject Tony Craig, cheese vendor. Bogarde made a big splash in the UK film industry after serving in the war, and was even knighted by QE II. Craig and "the new princess" keep bumping into each other, and their adventures become more intertwined as Lampidorra's financial problems worsen... Fun little farce....along the lines of Marx Brothers film. Also note that Donlan later married Val Guest, the writer and director of our little project, and stayed married for 50 years! Guest was better known for writing and directing his sci-fi flicks, in both the UK & the US.