Mijn god, was dit de 'Run, Lola, Run'-versie van Persuasion? Het was afschuwelijk. Het was al erg genoeg dat de'scriptschrijver' (en ik gebruik die term heel losjes) de dialogen van het ene personage op het andere plakte, vaak volledig buiten de context en om het verhaal te bespoedigen, maar dat Anne Elliott aan het eind van het stuk van de ene locatie naar de andere rende om Wentworth te achtervolgen, was een gruwel! Austen draait zich vast om in haar graf. Geen enkele respectabele jonge vrouw zou op zo'n afschuwelijke manier hebben gehandeld. En de actrice die Mary speelde? Afschuwelijk. Onnodig te zeggen dat als de rest van de Austen-remakes zo slecht zijn, ze een nieuwe generatie toeschouwers zullen afschrikken. Als je een smetteloze versie van deze (anders zo fantastische) roman wilt zien, moet je de door Roger Michell geregisseerde versie uit 1995 zien met in de hoofdrollen Amanda Root (van wie de uitdrukkingen boekdelen spreken) en Ciaran Hinds.
My God, was this the "Run, Lola, Run" adaptation of Persuasion? It was horrible. Bad enough that the "screenwriter" (and I use the term very loosely) cut and pasted dialogue from one character onto another, often completely out of context and to rush the story along: but Anne Elliott running from location to location in pursuit of Wentworth near the end of the piece was an abomination! Austen must be spinning in her grave. No respectable young woman would have acted in such an atrocious fashion. And the actress that played Mary? Horrors. Needless to say, if the rest of the Austen remakes are this bad, they will be turning off a new generation of watchers.<br /><br />If you want to see an impeccable version of this (otherwise) wonderful novel, get the 1995 Roger Michell directed version starring Amanda Root (whose expressions alone can speak volumes) and Ciaran Hinds. It is superb.