Nadat ik Koyaanisqatsi twee of drie dozijn keer had gezien en elke seconde ervan had genoten, kreeg ik eindelijk de kans om de vervolgfilm _Life In Transformation_ te zien. Ik was oprecht teleurgesteld omdat hij bij lange na niet voldeed aan de hoge maatstaven van de eerste film. 90 minuten mensen met manden op hun hoofd is niet mijn idee van een goede film. De score van Philip Glass voor deze film had noch de schoonheid noch de samenhangende kracht van de eerste film. Vergeleken met Koyaanisqatsi leek deze film traag en zinloos. Een verwaterde versie van Baraka, die hetzelfde idee heeft, maar het beter doet. Ik hoop oprecht dat de derde film in deze serie niet het voorbeeld van deze verspilling zal volgen.
After having watched Koyaanisqatsi two or three dozen times and loving every second of it, I finally had a chance to see it's sequel Life In Transformation. I was truly dissappointed as it did not nearly stand up to the high standards of the first. 90 minutes of people with baskets on their head is not my idea of a good movie. The Philip Glass score for this one had neither the beauty nor the correlating strength of the first. Compared with Koyaanisqatsi this movie seemed slow and pointless. A watered down version of Baraka, which is the same idea but done better. I truly hope the third movie in this series will not follow the example of this waste.