In een post-apocalyptische omgeving houden cyborgs onder leiding van krijgsheer Job de menselijke bevolking in toom. In feite houden ze hen als vee, omdat ze vers mensenbloed nodig hebben om van te leven. Nea en haar broer slaagden erin een van hun aanvallen te overleven toen Nea nog een kind was, en er zijn jaren voorbijgegaan toen ze weer oog in oog kwam te staan met de cyborgs, maar deze keer is ze gered door de cyborg Gabriel, die is geschapen om alle cyborgs te vernietigen. Job en zijn mannen zijn op weg om een grotendeels dichtbevolkte stad in te nemen, terwijl Nea (met wraak in gedachten) Gabriel smeekt haar te trainen in het doden van cyborgs en ze hem bij Gabriel zal brengen. <br /><br />Goedkope, goedkope cyborg/ post-apocalyptische strooptocht van schrijver/regisseur Albert Pyun (die 'Cyborg' had gemaakt voordat hij de vernietigende 'Nemsis' maakte, in hetzelfde jaar) is redelijkerwijs een misplaatst brokje rotzooi met een paar interessante nieuwigheden. Er zit maar heel weinig structuur in het tot op de draad versleten verhaal, omdat het gezwollen script zwak, afgezaagd en overdreven is. De loodzware grappenmaker probeert geestig te zijn, maar het stinkt en komt op de onbedoelde momenten komisch over. De meeste handelingen die zich voordoen zijn nogal zinloos en routineus. Het materiaal had wel een opfrisbeurt kunnen gebruiken, want het was een briljant idee dat werd opgeslokt door luie invoegsels, een gebrek aan verhaal en een bijna komische toon. De conclusie met een open einde, de cliffhanger, is gewoon te abrupt, vooral omdat er nog een vervolg moet komen. Dat geeft het gevoel dat het geld opraakt, en zei: 'Tijd om in te pakken. Laten we het een andere keer afmaken (of misschien over tien jaar). Er is geen haast bij.' Hoe dan ook, het was best vermakelijk, vooral dankzij het snelle tempo, een paar goed uitgevoerde gevechten en George Mooradians vloeiende cinematografie die de visueel boeiende achtergrond prachtig vastlegde. De rollen zijn eerlijk verdeeld. Kris Kristoffersons droge, staalharde personage werkt perfect als Gabriel en een zelfverzekerde, psychisch vaardige Kathy Long voert de stunts vakkundig en met agressie uit. Maar ze acteert te houterig. Een berovende Lance Henriksen geeft een watertandende voorstelling van pure ham, net als de schurkachtige cyborgleider Job, die voortdurend kwijlt. Scott Paulin produceert ook heel wat vrolijkheid als een van de cyborgs en Gary Daniels ook als cyborg pruilen. Pyun zet een paar opwindende vechtkunststukken in, met wat flitsende energie en nodeloze slowmotion. Op de achtergrond sijpelt een verzengend hete, maar mechanisch klinkende muziekband binnen. De special effects en de make-up zijn best goed. Kijkbaar, maar niet echt een succes, en dat komt door de minimale beperkingen.
Set in a post-apocalyptic environment, cyborgs led by warlord Job rein over the human population. They basically keep them as livestock, as they need fresh human blood to live off. Nea and her brother managed to survive one of their attacks when she was a kid, and years have past when she came face-to-face with the cyborgs again, but this time she's saved by the cyborg Gabriel, who was created to destroy all cyborgs. Job and his men are on their way to capture a largely populated city, while Nea (with revenge on mind) pleads Gabriel to train her in the way of killing cyborgs and she'll get him to Gabriel.<br /><br />Cheap low-rent cyborg / post-apocalyptic foray by writer / director Albert Pyun (who made "Cyborg" prior to it and the blistering "Nemsis" the same year) is reasonably a misguided hunk of junk with some interesting novelties. Very little structure makes its way into the threadbare story, as the turgid script is weak, corny and overstated. The leaden banter tries to be witty, but it pretty much stinks and comes across being comical in the unintentional moments. Most of the occurring actions are pretty senseless and routine. The material could've used another polish up, as it was an inspired idea swallowed up by lazy inclusions, lack of a narrative and an almost jokey tone. The open-ended, cliffhanger conclusion is just too abrupt, especially since a sequel has yet to be made. Makes it feel like that that run out of money, and said "Time to pack up. Let's finish it off another day (or maybe in another decade). There's no rush." However it did find it rather diverting, thanks largely to its quick pace, some well-executed combat and George Mooradian's gliding cinematography that beautifully captured the visually arresting backdrop. Performances are fair. Kris Kristofferson's dry and steely persona works perfectly as Gabriel and a self-assured, psychically capable Kathy Long pulls off the stunts expertly and with aggression. However her acting is too wooden. A mugging Lance Henriksen gives a mouth-watering performance of pure ham, as the villainous cyborg leader Job who constantly having a saliva meltdown. Scott Paulin also drums up plenty of gleefulness as one of the cyborgs and Gary Daniels pouts about as one too. Pyun strikes up few exciting martial art set pieces, involving some flashy vigour and gratuitous slow-motion. Seeping into the background is a scorching, but mechanical sounding music score. The special effects and make-up FX stand up fine enough. Watchable, but not quite a success and it's minimal limitations can be a cause of that.