Dankzij een saai,dimensionaal scenario van Neil Simon en een matte regie van Robert Moore wordt hoofdstuk twee een schril contrast met Marsha Mason, die haar derde Oscar-knikje kreeg voor hoofdstuk twee en dezelfde voorstelling gaf als in Cinnderella Liberty (73), The Goodbye Girl (77), Audrey Rose (78) en Only When I Laugh (81); alleen heeft ze deze keer geen kind om mee rond te sjouwen. Hoofdstuk twee is de derde en laatste speelfilm van Moore, die eerder The Cheap Detective (78) en Murder by Death (76) regisseerde. Caan is verkeerd gecast, de personages zijn monodimensionaal, de dialoog is overdreven analytisch en er zijn vrijwel geen belangrijke details. De eerste helft is een niet bepaald boeiende, schattige, kokette romance tussen een kwijlende Caan en een opgewekte Mason, en de saaie tweede helft doet je verlangen naar de eerste helft. De NYC-locaties, Joe Bologna en een pijnlijk magere Valerie Harper doen er niet toe, maar ze zorgen in elk geval voor een welkome afleiding. En ten slotte wordt er tijdens de aftiteling een vreselijk nummer gespeeld.
Thanks to a dull, dimensionless screenplay by Neil Simon, and lackluster direction from Robert Moore, Chapter Two becomes a shrill showcase for Marsha Mason who received her third of four Oscar nods for Chapter Two giving the same performance here that she gave in Cinnderella Liberty(73), The Goodbye Girl(77), Audrey Rose(78) and Only When I Laugh(81);only this time she doesn't have a child to drag around. Chapter Two is the third and last feature film for Moore having previously directed Neil Simon's The Cheap Detective(78) and Murder By Death(76). Caan is miscast, the characters are mono-dimensional, the dialog is overly analytical, and there's virtually no establishing detail. The first half is a less-than-captivating, meet cute, coy romance between a blinkered Caan and a chipper Mason, and the dreary second half makes you long for the first half. The NYC locations as well as Joe Bologna, and a painfully thin Valerie Harper are irrelevant, but at least they provide some welcome distraction. And last and least, there's an awful song played during the credits.