Zondag 16 juli, 20.00 uur, The Castro, San Francisco<br />'Als kolonel uit het Zuiden lijkt je make-up erg op die van Indiana.'<br /><br />De mekkerende roddelaars van Hollywood hebben in de loop der jaren meer dan een beetje modder in de richting van Marion Davies gegooid. Er wordt vaak gespeculeerd dat ze de roem niet verdiende omdat die haar was toebedeeld. Gezien de sentimentele drama's waar ze zo vaak in werd geduwd, lijkt deze kritiek wel enige geldigheid te hebben. Maar als comedienne straalde haar ster heel helder. Als ze een carrière in lichte komedie en slapstick had gehad, had ze kunnen wedijveren met Mabel Normand. Een van haar betere uitstapjes was King Vidor's Show People (1928), dat nog steeds wordt vertoond en zo goed bekend is omdat MGM er ster cameo's in heeft verwerkt. Deze gelukkige samenloop van omstandigheden redde zonder meer het beste werk van de twee sterren Davies en die beruchte wijsneus van het Joe College, William Haines. Het gerucht gaat dat Show People min of meer gebaseerd was op het leven van Gloria Swanson, die begon met Sennett-komedies en opklom naar het grote drama (en denk maar niet dat ze de rest van haar leven niet bezig was iedereen eraan te herinneren!) met Von Stroheim, Walsh en DeMille. Toevallig zijn de komediestudio's die in deze film worden gebruikt de oorspronkelijke studio's die Keystone het jaar daarvoor had verlaten (Denk eens aan wie daar werkte!).<br /><br />Kolonel Marmaduke Oldfish Pepper (Dell Henderson) rijdt met zijn dochter Peggy (Davies) van Georgia naar Hollywood om de hoofdrol in een film te spelen. Deze twee boerenkinkels zijn nietsvermoedend voer voor de onverbeterlijke Billy Boone (Haines), 'een custard-taartenmaker', die in een belachelijk grappige entree op hun kantinetafel neerdaalt (kijk uit naar het stukje met de noedels) en Peggy dan helpt een rol in zijn volgende film te bemachtigen. Wat zij als groots drama ziet, blijkt idioot te zijn, maar een baan is een baan en Billy overtuigt haar '... alle sterren moeten het op de kin nemen'. Bij de voorvertoning lopen Billy en Peggy Charlie Chaplin tegen het lijf, die haar om haar handtekening vraagt! Ze duwt het kereltje opzij en een geschokte Billy grijpt het boek en geeft haar haar handtekening. Chaplin stapt in zijn auto en Billy vertelt Peggy wie ze zojuist heeft afgepoeierd, dus valt ze natuurlijk flauw. Het is zo grappig, als je bedenkt dat het personage Davies deze vent niet zou moeten herkennen! Peggy gaat al snel aan het werk in de High Art-studio's, verandert haar naam in 'Patricia Pepoire' en laat die arme Billy achter. Davies speelt een prachtige rol van een serieuze actrice, met alle vereiste fladderende wimpers en trillende lippen. Vidor voegt er een stoet sterren aan toe die aan het lunchen zijn in een lange opname van de camera (en ze zitten allemaal schouder aan schouder, met hun gezicht naar de camera!) onder wie Polly Moran (Die ook geweldig geestig is in de rol van Davies). Louella Parsons (een van de vriendelijke vampiers), Estelle Taylor, Claire Windsor Aileen Pringle, het komische duo Karl Dane (met zijn arm in een mitella) en George K. Arthur (die doet alsof hij het bestek steelt), Leatrice Joy (geamuseerd door Arthurs capriolen), Renee Adoree, Rod (etend en rokend), La Rocque, Mae Murray, John (in een gewaad) Gilbert (die ook al in het begin van de film door de poort van MGM rijdt), Norma (eeeeeww!), Talmadge (die er zoals gewoonlijk krengerig en afstandelijk uitziet) en Patricia, gekleed als Marie Antoinette, ingeklemd tussen Douglas Fairbanks (die een grappige truc doet) en William S. Hart (die haar tegen Doug beschermt). Vidor werkt zich zelfs de laatste scène in als de regisseur van Peggy's huidige productie. Ook de moeite waard zijn Harry Gribbon als de komiek die een geweldige karikatuur van Eddie Sedgwick maakt, Sidney Bracy als de dramaturg die Peggy niet kan laten huilen om haar screentest en haar dan niet kan tegenhouden als ze dat wel doet, en Paul Ralli als Andre, haar dramatische minnaar en een hilarische bedrieger. Als haar personage probeert te 'acteren' is het alsof Davies de draak steekt met alle vreselijke drama's die ze gedwongen is te spelen, en dat doet ze briljant.<br />Als het waar is, is _Show People_ een flauwe satire op 'de goeie ouwe tijd'. Over tien jaar is het nog steeds een zeer onderhoudend voorbeeld van kwaliteitswerk van MGM, Irving Thalberg en hun enorme rijkdom aan bijeengebracht talent. Wat jammer dat er zoveel verloren is gegaan. Er zijn ook veel te veel voorbeelden van grote films als The Patsy (1928), de enorm succesvolle komedie van Vidor en Davies van eerder dat jaar, die wegkwijnen in kluizen wanneer ze gezien en genoten kunnen worden.
Sunday July 16, 8:00pm The Castro, San Francisco<br /><br />"As a Southern colonel your make-up is very Indiana"<br /><br />The yammering gossips of Hollywood have managed to sling more than a little mud in Marion Davies direction over the years. That she had fame handed to her and was undeserving, is often speculated. Considering the mawkish dramas she was so often pushed into, this criticism would seem to have some validity. As a comedienne however, her star shone very brightly. Left to pursue a career in light comedy and slapstick she might have rivaled Mabel Normand. One of her better outings was King Vidor's Show People (1928), which survives and is so well known largely because MGM filled it with star cameos. This happy coincidence inadvertently saved what is surely among the best work of its two stars, Davies and that notorious Joe College wise-cracker, William Haines. Rumor has it Show People was loosely based on the life of Gloria Swanson, who began in Sennett comedies and rose to grand drama (And don't think she didn't spend the rest of her life reminding everyone!) with von Stroheim, Walsh and DeMille. Coincidentally, the comedy studios used in this film are the original digs Keystone had abandoned the year before (Think of who worked there!).<br /><br />Colonel Marmaduke Oldfish Pepper (Dell Henderson) drives his daughter Peggy (Davies) from Georgia to Hollywood to star in the movies. These two country hicks are unsuspecting fodder for incorrigible Billy Boone (Haines), "  a custard pie artist " who descends on their cafeteria table in an outrageously funny entrance (watch for the bit with the noodle), and then helps Peggy land a part in his next picture. What she thinks is high drama turns out to be screwball, but a job is a job and Billy convinces her " . . all the stars have to take it on the chin  ". At the preview, Billy and Peggy bump into .. Charlie Chaplin, who asks for her autograph! She pushes the little fellow aside and a horrified Billy grabs the book and makes her sign. Chaplin climbs in his car and Billy tells Peggy who shes just snubbed, so naturally, she faints. It's so very funny, considering Davies character isn't supposed to recognize this guy! Peggy soon moves on to work at the High Art Studios, changes her name to 'Patricia Pepoire' and leaves poor Billy behind. Davies does a wonderful send-up of a serious actress, with all the prerequisite fluttering eyelashes and quivering lips. Vidor throws in a parade of stars eating lunch in a long tracking shot (and they're all sitting shoulder to shoulder, facing the camera!) that includes Polly Moran (Who's also sensationally funny playing Davies' maid), Louella Parsons (one of the friendly vampires), Estelle Taylor, Claire Windsor Aileen Pringle, the comedy duo of Karl Dane (with his arm in a sling) and George K. Arthur (pretending he's stealing the silverware), Leatrice Joy (amused by Arthur's antics), Renee Adoree, Rod (eating and smoking) La Rocque, Mae Murray, John (in a robe) Gilbert (who also appears driving through the MGM gates early in the picture), Norma (eeeww!) Talmadge (looking bitchy and aloof as usual) and Patricia dressed like Marie Antoinette, sandwiched between Douglas Fairbanks (as he does an amusing trick) and William S. Hart (protecting her from Doug). Billy runs into the High Art crew on location when the comedy troupe disrupts their filming, with predictably nutty results. Vidor even works himself into the final scene as the director of Peggy's current production. Also worth noting are Harry Gribbon as the comedy director doing a great caricature of Eddie Sedgwick, Sidney Bracy as the dramatic director who can't get Peggy to cry for her screen test and then can't stop her once she does, and Paul Ralli as Andre, her dramatic love interest and a hilarious phony. When her character tries to 'act' its as though Davies is poking fun at all the awful dramas she'd been forced into and she's brilliant doing it.<br /><br />While it's true Show People is a hokey satire of the 'good ole days' ten years hence, it remains a highly entertaining example of quality work from MGM, Irving Thalberg, and their tremendous wealth of assembled talent. What a shame so much has been lost. There are also far too many examples of great films like The Patsy (1928), Vidor and Davies' hugely successful comedy from earlier that same year, languishing in vaults when they could be seen and enjoyed.