Ik denk dat 'The Best of Times' vanaf het begin een verloren zaak was. De eerste premisse (een man laat de winnende touchdownpass vallen tegen een rivaliserend schoolteam, lijkt er nooit overheen te komen en probeert dan de twee teams weer bij elkaar te brengen om te spelen) is een van de domste die ik ooit heb gehoord. Sinds Ron Shelton veel betere sportfilms is gaan schrijven, vraag ik me af of er toen meer aan de hand was. Ik hoop dat deze film niet groen licht kreeg van Shelton om het verhaal te pitchen zoals ik boven heb geschreven.<br />Dus we hebben de premisse. Als je het zo bekijkt, zou je denken, of hopen, dat er onderweg een paar wendingen zouden zijn om de zaak levendig te houden. Nee hoor. Dit script volgt alle voorspelbare clichés die je maar kunt bedenken. Er is geen moment in deze film dat je niet op een kilometer afstand ziet aankomen voordat de film het onthuld en het einde... nou ja, als je aan het eind van de eerste spoel niet weet hoe het afloopt, dan heb je niet opgelet en heb je in je hele leven geen enkele andere sportfilm gezien.<br />Robin Williams en Kurt Russell spelen een hoofdrol (en zijn saai). Williams is de arme sloeber die de grote pass laat vallen en Russell is de quarterback die de noodlottige pass gooit. Jeetje, denk je dat Russell zich nog één keer zal opdoffen om te zien of hij en Williams een onrecht dat de stad nooit is vergeten, kunnen goedmaken? Dit is zo'n slappe komedie met zo'n slap script dat je alleen maar je hoofd kunt schudden en je afvragen wat er had kunnen gebeuren. Natuurlijk wordt er af en toe gegrinnikt en, om eerlijk te zijn, is er één echt grappige scène. Williams en Russell hebben huwelijksproblemen en de echtgenotes nodigen hen uit om te komen eten om het op te lossen. Geen van beide mannen beseft dat ze op maandag zijn uitgenodigd en, ja, Monday Night Football is aan de gang. Vergeet niet dat de twee spelende teams één overwinning hebben behaald en de mannen (vooral Williams) proberen de verleiding te weerstaan om uit te zoeken hoe de wedstrijd verloopt. De scène ontaardt in een paar hilarische fragmenten als Williams de score gaat controleren door een bezoekje aan het toilet als list te gebruiken. Als hij terugkomt, hoest hij de score op voor Russell. Later, als Russell aanstalten maakt om zijn vrouw te versieren, schuift Williams de televisie vanuit een andere kamer in hun gezichtsveld.<br />Het is een geïnspireerde en grappige scène in een grotendeels ongeïnspireerde en stomme film.
I think "The Best of Times" was a lost cause from the get go. The initial premise (guy drops the winning touchdown pass against a rival high school team, can never seem to get over it and then tries to reunite the two teams to play again) is one of the dumbest I have ever heard. Since Ron Shelton went on to write much better sports films I wonder if there was more to it then that. I hope this film wasn't green lit with Shelton pitching the story as I wrote above.<br /><br />So we have the premise. Going from there you would think, or hope, that there might be a few twists along the way to keep things lively. No such luck. This script follows every predictable cliché you can think of. There isn't a moment in this film you won't see coming a mile away before the film reveals it and the ending.... well if you can't figure out the ending by the end of the first reel then you haven't paid attention or seen any other sports movie in your life.<br /><br />Robin Williams and Kurt Russell star (and bore) in the leads. Williams is the poor schmo who dropped the big pass and Russell is the quarterback who threw the fateful pass. Gee, do you think Russell will suit up just once more to see if he and Williams can right a wrong that the town has never forgotten? This is such a lame duck comedy with a lame duck script that one can only shake their heads wondering what might have been. Sure there are a few chuckles and, to be honest, there is one truly funny scene. Williams and Russell have marital problems and the wives invite them over for dinner to resolve things. Neither guy realizes that they have been invited over on a Monday and, yes, Monday Night Football is on. Keeping in mind that the two teams playing have a combined one victory, the men (Williams especially) try to resist the temptation to find out how the game is going. The scene dissolves into some hilarious bits as Williams goes to check the score by using a bathroom visit as a ruse. When he returns he coughs the score to Russell. Later as Russell is starting to make the moves on his wife Williams wheels the television into their view from another room.<br /><br />It's an inspired and funny scene in a mostly uninspired and stupid movie.