Naar mijn bescheiden mening kreeg deze film niet de erkenning die hij verdiende. Robert Redford woont vlak bij me, hier in Provo, Utah, bij Sundance. Ik houd van het meeste van zijn werk, en dit was mijn favoriet. Het spijt me dat niet meer mensen het op prijs stelden. Mijn grootmoeder was een enthousiast lezer en las het boek jaren voordat het op het witte doek kwam. Ze gaf het aan mij om te lezen nadat we de film samen hadden gezien. De film en het boek raakten een emotioneel punt in mijn hart, en nadat ik de film had gezien, was ik een paar dagen huilerig. Soms is liefde niet genoeg om te voorkomen dat onze geliefden zichzelf pijn doen. Dat zien we in onze familierelaties, maar onze liefde en onze families en hun verhalen blijven generaties lang bestaan. De film was perfect en adembenemend - ik was onder de indruk van de schoonheid ervan en hoe goed de woorden van de schrijver van het boek, Norman Maclean, tot leven kwamen: 'Maar wanneer ik alleen ben in het halfdonker van het ravijn, lijkt het alsof het hele bestaan vervaagt tot een wezen met mijn ziel, en herinneringen. En de geluiden van de Grote Zwarte Rivier, en een ritme van vier slagen, en de hoop dat er een vis zal opstijgen. Uiteindelijk versmelten alle dingen tot één, en stroomt er een rivier doorheen. De rivier werd door de wereld afgesneden.' 'Ik ben een man van de zee en de zeeën. Ik ben een man van de zee en de zeeën. Ik ben een man van de zee en de zeeën. Ik ben een man van de zee en de zeeën. Ik ben een man van de zee en de zeeën. Ik ben een man van de zee en de zeeën. Ik ben een man van de zee en de zeeën. Ik ben een man van de zee en de zeeën. Ik ben een man van de zee en de zeeën. Ik ben een man van de zee en de zeeën.
In my humble opinion, this movie did not receive the recognition it deserved. Robert Redford lives near me here in Provo, Utah, at Sundance. I enjoy most of his work, and this was my favorite. I'm sorry that more people didn't appreciate it. My grandmother was an avid reader and read the book years before it came out on the big screen. She gave it to me to read after we had seen the movie together. The movie and book hit an emotional spot within my heart, and I was weepy for several days after seeing the movie. Sometimes love isn't enough to keep our loved ones from hurting themselves. We see this in our own family relationships, yet our love and our families and their stories endure throughout generations of time. The cinematography was perfect and breathtaking -- I was awed by its beauty and how well it brought to life the words of the author of the book, Norman Maclean, "But when I am alone in the half light of the canyon, all existence seems to fade to a being with my soul, and memories. And the sounds of the Big Black Foot River, and a four count rhythm, and the hope that a fish will rise. Eventually, all things merge into one, and a river runs through it. The river was cut by the world's great flood and runs over rocks from the basement of time. On some of the rocks are timeless raindrops. Under the rocks are the words, and some of the words are theirs. I am haunted by waters." These words, taken from the book and spoken at the end of the movie (by Robert Redford who is narrating as Norman Maclean), are basically scripture, in my opinion. Any possible flaws the movie may have are overshadowed by the beauty and grace of the story and the cinematography. It was beautiful!