Matt Cordell is uit de dood herrezen voor een derde ronde, hoewel ik niet zeker weet of iemand zich daar op dat moment druk om maakte, afgezien van fanatieke MANICA COP-fans. Cordell, die in de laatste film stierf, wordt door voodoo tot leven gewekt en is nu op het spoor van een aantal onverlaten die betrokken zijn bij het neerschieten van een collega-agent op wie Cordell erg gesteld is. Ik heb een deel van dat lowbudget-sketchje uit het begin van de jaren negentig gemist, maar het was aangenaam om te zien hoe Cordell het aantal doden op verschillende, gruwelijke manieren uitbreidde. Het probleem is dat de algehele film nogal statisch is, en Cordell is gewoon niet Jason of Freddy. De belangstelling ebt snel weg, zelfs met die grootse B-filmmeester Robert Forster als dokter die eindigt met een hersenschudding. Blijf bij de eerste film van de serie, die grappig, eng en opwindend is, allemaal tegelijk.
Matt Cordell is back from the dead for a third go-round, although I'm not sure anyone cared at this point except for rabid MANICA COP fans. Cordell, who died in the last flick, is resurrected through voodoo, and is now hot on the trail of several miscreants involved in the shooting of a fellow officer Cordell is very fond of. I missed part of this early '90s low-budget quickie, but it was pleasing to see Cordell wracking up the body count in various, gruesome ways. Problem is, the overall film is pretty static, and Cordell simply ain't Jason or Freddy. The interest wanes pretty fast, even with that grand B-movie master Robert Forster as a doctor who ends up with his brains scrambled. Stick with the first film in the series, which is funny and scary and exciting, all at the same time.