Ik kwam net terug van de late-avondfilm en het was inderdaad een stille weg naar buiten terwijl het grootste deel van het publiek nadacht over de echte zwart-witbeelden van de scheidingswand, de vrijheidsbeweging enz. die heel erg deden denken aan de levens die onze voorvaderen onder ogen moesten zien! Te midden van deze achtergrond, let wel, was er in die tijd geen tel/fax/internet behalve de stem van Waarheid en Geweld, en de film bracht een sfeer van grimmige realiteit van tegenspoed teweeg te midden van de strenge Raj. '<br />Gandhi als een hardwerkende advocaat in Zuid-Afrika, die stond voor zijn fundamentele ideologie en elke graad van overtuiging aanwendde om het besef van hetzelfde met nederigheid en heiligheid te verspreiden, wat tot de geuite toespraak van generaal Smut werd gebracht als een mooi afscheid op het scherm. Het had de beste opgestelde toespraak met een subtiele humor & een verhuld dreigement aan de Britse raj in India! Er was een aardige opmerking toen hij zei dat we in stilte tot de Britten in India bidden nu Gandhi, de politicus, voor India (en heiligheid) is.<br />'De achtergrond van een groot gezin met veel kinderen verdient het vermelden van een duidelijke verdeelde aandacht en liefde die de betovering over het ongelukkige kind moest werpen.' Harilal had geen idee van zijn talent en hij laat zich emotioneel meeslepen door kleine genoegens in het leven en faalt ten overstaan van het enorme idool van zijn vader. Hij probeert zich los te maken van het mentorschap, wat de basis is van elk succes dat gezien moet worden door de gelukkige buren in de straten van Gandhi's residentie wanneer Harilal zijn frustratie openlijk uit. Dit betekent dat hij geestelijk zwak wordt en psychologisch zo gestoord dat hij gedwongen wordt tot religieuze bekering en alcoholisme, waarbij schulden en ongehoorzaamheid zijn negatieve gedachten voeden. Hij heeft nog steeds de oprechte liefde voor zijn moeder getoond door middel van tedere scènes en zelfs door Gandhi's optreden. Harilal, met zijn nederige woorden om hem te vergeven, trok er geen conclusies uit, zoals hij altijd de Vader, Gandhi, had gevreesd.<br /><0x3E> hij kon het feit niet verkroppen dat Gandhi zijn liefde niet met hem kon delen zoals hij had verwacht & tot rebellie werd gedreven toen hij niet begreep dat zijn vader op gelijke gronden geld van een studiebeurs aan zijn neef had gegeven, waar hij een kans zag om in Engeland als advocaat te studeren.<br /><0x3E> Dit moest zijn tol eisen toen hij als bedelaar op straat werd gezet terwijl heel India de Onrechtvaardigheden vierde! Het leven van een berooide verandert nooit, behalve op de manier waarop de droevige dood van Kasturba & Gandhi zelf een emotionele stilte teweegbrengt. Ten slotte worden de laatste turbulente gedachten van de stervende Harilal getoond als een flashback om het publiek vast te houden en zich af te vragen waar de vader van de natie de fout in is gegaan. Was hij slim genoeg om mentaal sterk genoeg te zijn om een leger van één man aan te voeren & zijn dappere soldaat-zoon als wapen te gebruiken om de Britse & rivaliserende strijdkrachten te laten zien dat als het om het belang van het land gaat, er niets tussen komt. Ik zie het binnenleven niet...<br /><0x3E> Jammer dat zulke naïeve harilal's nog steeds de inspanningen van veel Mahatma-achtige vaders in veel families in deze tijd ruïneren en verslaafd raken aan drugs, alcoholisme en God mag weten wat voor gedachten! Hier is een boodschap aan al die dappere sainik (soldaten) zoons: respecteer de vader van het land! Gehoorzaam en het geluk zal je worden geschonken of anders is het een ramp in afwachting, nietwaar?
I just came back from the Late-night cinema and it was indeed a silent way out as most of the audience pondered though the real-life black & white images of the partition,the freedom movement,etc which was very much reminiscent of the lives' our forefathers faced! Amidst this backdrop,mind you,there was no tel/fax/internet in those times but for the very voice of Truth & Non-violence, the cinematography infused some spirit of stark reality of adversity amidst the strict Raj.<br /><br />Gandhi shown as a hardworking Attorney in South Africa,who stood for his basic ideologies and gave every degree of conviction to spread awareness of the same with humility and sainthood which to the uttered speech of general Smut was shown as a nice farewell on screen.It had the best drafted speech with a subtle humour & a veiled threat to the British raj in India!There was a nice remark when he said we pray in silence to the British in India now that Gandhi,the politician is set for India(towards sainthood).<br /><br />The very backdrop of a big family with many kids needs the mention of an obvious divided attention and love which had to cast it's spell on the unfortunate kid's psyche who was left alone to aspire for unrealistic ambitions.Little did Harilal knew about his aptitude and he gets emotionally carried away with small pleasures in life and fails in front of the huge idol of his father.He tries to do away from mentor-ship which is the basis of any success which had to be seen by those fortunate neighbours in the streets of Gandhi's residence when Harilal vents out his frustration in open.This means he becomes mentally weak and gets psychologically deranged to an extent that he is forced into religious conversions and alcoholism ,with debt and dis-obedience fuelling his negative thoughts.He still had shown the sincere love for his mother through touchy scenes and even Gandhi's humble expressions form Harilal to forgive him didn't meet any conclusions in his mind as he always feared the Father,Gandhi.<br /><br />he couldn't digest the fact that Gandhi couldn't share his love with him as he expected & was driven to rebellion when he couldn't understand the equal-merit based delivery of scholarship money by his father to his cousin where he saw a failed opportunity to study for barrister in england.<br /><br />This had to take it's toll in him thrown to the streets as a beggar when the whole of India was celebrating the Indepedence!The life of a destitute never changes come what may but the manner in which the sad death of Kasturba & Gandhi himself is shown brings in an emotional silence.Finally the last turbulent thoughts of the dying Harilal is shown as a flashback to keep the audience gripping and wondering where did the father of the nation go wrong? was he clever enough to be mentally strong to lead an-one man army & use his brave soldier-son as a weapon to show to the British & rival forces that when it comes to the interest of the nation,nothing comes in between.Sadly though that to read a Mahatma's heart one has to live outside his family and see which the emotionally naive harilal couldn't see living inside....<br /><br />A pity that such naive harilal's are still ruining the efforts of many Mahatma-like fathers in many families in todays' life and have taken to drugs,alcoholism and God knows what thoughts!!Here's a message to all those brave sainik(soldier)-sons please respect the father of the nation!Please Obey and happiness shall be bestowed or else it's a disaster in waiting,isn't it?