Ik kon niet geloven dat deze film uit 2007 stamde, hij zag eruit als een horrorfilm uit de jaren zeventig die beneden het gemiddelde was. Hadden ze dan helemaal geen verstand van moderne special effects of CGI?! Wisten ze dan niet dat het geweld in een veronderstelde horror- en/of scififilm in elk geval een beetje grafisch moest zijn? Of had ik het doel verkeerd begrepen, moest het een diep en betekenisvol verhaal zijn van mens en dier, met elkaar verbonden in de grote levenscyclus, of een waarschuwing voor de mensheid om niet met de natuur te knoeien, of zoiets? Het doet er eigenlijk niet toe, het is hoe dan ook verkeerd afgelopen en voor mij is deze film in alle opzichten mislukt. 1.<br />Ten eerste: de premisse is zeer onwaarschijnlijk. Als je op een gegeven moment in staat bent een volledig oog te vervangen, zou geen enkele verantwoordelijke medische wetenschapper zijn eerste menselijke poging met beide ogen tegelijk beginnen, dat is volkomen onprofessioneel. En om dat allemaal te doen kennelijk zonder medeweten van de patiënt?! En waarom zou je in vredesnaam kiezen voor ogen die een volkomen ongewone kleur voor mensen hebben en het slachtoffer op een rariteit doen lijken? Tussen twee haakjes, het viel me op dat alle echte wolven in de film puppy-achtige normale donkere ogen hadden, hadden ze niet op zo'n exemplaar kunnen wachten? Het verhaal is lam, het is lam.' Het gaat over die arme Aaron die van die rare oogtransplantaties krijgt, waardoor hij zich opeens de donorwolf voelt (of tenminste, dat denk ik) en dan wordt hij achternagezeten door een paar militairen. Vooral dat laatste is belachelijk. Ik bedoel, ik kan begrijpen dat het leger geïnteresseerd is in de resultaten van het experiment (stel je soldaten voor met nachtzicht!), maar als de operatie mislukt vanwege de kennelijke zenuwinzinking van de patiënt, begrijp ik niet waarom ze hem willen vermoorden. Waarom laten ze hem niet met rust en zoeken ze een andere bruikbare ontvanger? (Een vrijwillige soldaat misschien???) En waarom proberen ze alle anderen te vermoorden die iets met die arme Aaron te maken hebben, is dat niet een beetje overdreven? Wie zijn die legers in godsnaam, ik hoop niet het Amerikaanse leger of de regering, ze gedragen zich als psychopaten, ze lopen rond in het ziekenhuis met automatische wapens te zwaaien, ze vallen privé-appartementen binnen alsof ze achter de een of andere publieke vijand aan zitten, en tijdens de uiteindelijke krachtmeting in het bos vertonen ze een totaal gebrek aan discipline, als een stel bange schoolkinderen die in paniek rondrennen en in het wilde weg schieten.<br />Aaron, om de een of andere ondoorgrondelijke medische reden, voelt zich na de transplantatie van de ogen als een wolf. Waarom zou dat zijn??? Hij ziet plotseling visioenen van zwervende wolven. Wat is dit? Moeten we geloven dat de herinneringen van de donorwolf in zijn oogballen zitten?!? En dat de ontvanger van die oogballen ook de wolf adopteert? De wolf die hunkert naar rood (levens)vlees en van een tien meter hoog balkon kan springen en als een kat ongedeerd op zijn knieën kan landen (kan een wolf dat zelfs maar doen???!).<br />Het acteren (of het gebrek daaraan) maakte het allemaal ook niet geloofwaardiger: iedereen struikelt over zijn tekst als houten poppen, vooral dat Indiase meisje, ze mag dan mooi zijn, maar ze kan maar één gezichtsuitdrukking bedenken (verfomfaaid) en wat ongeïnteresseerd gemompel over de kracht van de natuur, en het is me een raadsel waarom Aaron opeens zo met haar te doen heeft (maar hé, er moet toch minstens één liefdesscène zijn geweest!). Ik had echt medelijden met acteur Cory Monteith, die een aardige vent lijkt met een knap gezicht, maar ze gaven hem niet veel om mee te werken. Hij moet meer dan de helft van de film met ontbloot bovenlijf rondrennen, wat leuk had kunnen zijn om te zien, maar ze hadden dan ook beter iemand kunnen kiezen met een indrukwekkender lichaam, Monteith zou echt zijn hemd aan moeten houden. Zijn (een paar) moorden en aanvallen worden nauwelijks getoond, we horen alleen wat gegrom en kreten van angst en dan ligt er weer een slachtoffer op de grond en Aaron met nog meer bloed op zijn gezicht en borst. Niet veel voor een moderne horrorfilm! Het enige goede acteerwerk kwam van Justine Bateman, en ik vind het echt leuk om te zien hoe ze zich heeft ontwikkeld tot een mooie en stijlvolle dame van ergens in de veertig. Ze deed wat ze kon met haar stomme tekst en ze overtuigde me er zelfs van dat ik die dokter met goede bedoelingen was, maar daardoor werd haar personage een beetje een watje, dat helemaal gemanipuleerd wordt door de leider van die legers. Wat jammer dat ze door het script niet wat meer in het zonnetje werd gezet!<br />Uiteindelijk komt het erop neer dat het een malle en nogal saaie film is, niet echt eng of spannend, met ongelooflijke gebeurtenissen, een heleboel te lange National Geographic-achtige beelden van wolven die door bossen en op hellingen rennen (wat kan het schelen?!? ), wat pretentieus Indiaas gebazel over de Mens en de Natuur en een ongelijke muzieknoot met op de meest ongepaste momenten papaverliedjes. Ik denk dat het woord 'overtollig' alles wel dekt.
I couldn't believe that this movie dates from 2007, it had all the looks of a below-average seventies horror-flick. Didn't they have any knowledge of modern special effects or CGI?!? Didn't they know that in the post-millennium the violence in a supposed horror- and/or scifi-movie should at least be a little bit graphic? Or did I get the purpose wrong, was it supposed to be a deep and meaningful story of man and animal, bound together in the big cycle of life, or a warning to mankind not to mess with Nature, or something like that?? It doesn't really matter, either way it turned out wrong and to me this movie failed on all accounts.<br /><br />First of all: the premise is very improbable. If at a given time you're capable of replacing a total eye, no responsible medical scientist would start his very first human attempt with both eyes at the same time, that's totally unprofessional. And to do all this apparently without informed consent of the patient?! And why on earth choose for eyes that have a totally unusual color for humans, and make the victim look like a freak?! By the way, I noticed that all the real wolves in the movie had puppy-like normal dark eyes, couldn't they have waited for such a specimen? The story is lame, it's about this poor guy Aaron who gets these weird eye-transplants, which suddenly makes him feel like the donor-wolf (or at least, that's what I make of it) and then he's being chased by some military men. Especially this last bit is ridiculous. I mean, I can understand that the army is interested in the results of the experiment (imagine soldiers with night-vision eye-sight!) but as the operation fails on account of the apparent nervous breakdown of the patient, it's beyond me why they're out to kill him. Why not leave him alone and look for another usable recipient? (a volunteering soldier maybe??). And why try to kill everyone else that's involved with poor Aaron, isn't that a bit steep?! Who the hell are these militaries anyway, I hope not the US army or the government, they behave like psychopaths, walking around the hospital waving automatic weapons, raiding private apartments like they're after some public enemy # 1, and displaying during the ultimate show-down in the woods a total lack of discipline, like a bunch of frightened schoolchildren, panicking and shooting randomly around.<br /><br />Aaron, for some unfathomable medical reason, feels like a wolf after the transplantation of the eyes. Why would that be??? He suddenly sees visions of wandering wolves. What is this? Are we supposed to believe that the memories of the donor-wolf are situated in it's eye-balls?!? And that the recipient of these eye-balls also adopts the wolf's craving for red (life-) meat and can jump off of a 30 feet high balcony and land unharmed on his all-fours like a cat (can a wolf even DO that??!).<br /><br />The acting (or the lack thereof) didn't help the credibility of all this either: everyone stumbles through their lines like wooden dolls, especially this Indian girl, she may be pretty but she can only come up with one expression (vexed) and some disinterested mumblings about the force of Nature, and it beats me why Aaron all of a sudden is all over her (but hey, there probably had to be at least one love-scene!). I really sympathized with actor Cory Monteith, who seems like a nice guy with a handsome enough face, but they didn't give him much to go with. He has to run around bare-chested for more than half of the movie, which could have been fun to watch, but then they had better chosen someone with a more impressive physique, Monteith really should leave his shirt on. His (few) killings and attacks are hardly shown, we just hear some growling and cries of fear and then there's another victim lying down and Aaron with some more blood on his face and chest. Not much for a modern sci-fi horror! The only good acting came from Justine Bateman, and I really like to see how she has matured into a beautiful and classy forty-something lady. She did what she could with her silly lines and she even convinced me of being this doctor with good intentions, but they made her character a kind of a wimp, who gets totally bossed around by the leader of these militaries. What a pity that the script didn't make her stand up a bit more! <br /><br />In the end this sums up as being a silly and rather boring movie, hardly scary or thrilling, with unbelievable goings-on, a lot of overlong National Geographic-like visuals of wolves running around woods and slopes (who cares?!?), some pretentious Indian ramblings about Man and Nature and an uneven musical score with poppy songs at the most inappropriate moments. I guess the word "superfluous" covers it all.