Deze film was een grote teleurstelling wat betreft de regie, het intellectuele niveau, de plot en de manier waarop hij omging met zijn onderwerp, schilderen. Het is een traag bewegende film, die zich afspeelt in een aflevering van _Wonder Years_, maar met een ontstellend gebrek aan diepte. Hij weet zijn boodschap ook niet op een overtuigende manier over te brengen.<br />De benadering van het onderwerp'schilderen' is erg elitair, en beperkt zich tot vage en subjectieve termen als'schoonheid'. Volgens de makers van deze film kan'schoonheid' alleen worden ervaren in kitscherige landschapsschilderijen in Bob-Ross-stijl. Goede kunst volgens deze film kan worden bewerkstelligd door gebruik te maken van elementaire (bijvoorbeeld op het niveau van de basisschool) kleurentheorie en een heleboel sentiment. De film is in sommige opzichten beledigend, bijvoorbeeld. Op een gegeven moment wordt er gezegd (of liever gezegd, wordt er gevierd, door op tafel te dansen) dat geestelijk gehandicapte mensen niet in staat zijn emoties te hebben of uit te drukken door middel van schilderen, omdat hun werk per definitie waardeloos 'gelul' is (citaat).<br />Ik begrijp niet hoe de film zo'n hoge beoordeling heeft gekregen, maar goed, tot nu toe hebben niet veel mensen een hoge of een lage waardering gegeven, en ze kozen alleen voor heel hoge of heel lage cijfers.
This movie was a major disappointment on direction, intellectual niveau, plot and in the way it dealt with its subject, painting. It is a slow moving film set like an episode of Wonder Years, with appalling lack of depth though. It also fails to deliver its message in a convincing manner.<br /><br />The approach to the subject of painting is very elite, limited to vague and subjective terms as "beauty". According to the makers of this movie, 'beauty' can be only experienced in Bob-Ross-style kitschy landscape paintings. Good art according to this film can be achieved by applying basic (like, primary school level) color theory and lots of sentiment. In parts the movie is offending, e.g. at a point it is stated (rather, celebrated by dancing on tables) that mentally handicapped people are not capable of having emotions or expressing them through painting, their works by definition being worthless 'bullshit' (quote).<br /><br />I do not understand how the movie could get such high rating, then again, so far not many people rated it, and they chose for only very high or very low grades.