Ik vraag me af wat het publiek van die dag dacht toen ze Walter Jack Palance (Blackie) voor het eerst zagen. Hij ziet er in elk geval uit als niemand anders van deze tijd, met dat doodshoofdachtige gezicht, die platte neus en dat langgerekte lichaam <0xE2><0x80><0x93> en zelfs nu blijft hij een verontrustende aanwezigheid. En wat zou toepasselijker zijn dan zijn verschijning uit die sjofele sloppenwijken van New Orleans, die lijken te etteren als de pest die Blackie op de stad loslaat? Het spijt me alleen dat hij niet meer scènes heeft gehad. De huiselijke scènes die een vrouw (Bel Geddes) op de luifel brengt, weten niet al te ontwrichtend te zijn. Directeur Kazan toont zeker zijn aanleg voor het leiden van een studio (Fox)-product, ongeacht zijn gevoelens over het commerciële aspect.<br />Widmark doet als ambtenaar van de volksgezondheid een solide, onopvallend werkje. Maar ik durf te wedden dat hij de enige echte Zero Mostel is. Is er ooit een zwetende artiest geweest die harder kon gillen of meer in het nauw kon worden gedreven dan de lijvige zondebok (bijvoorbeeld The Enforcer, 1950). Die scène met Mostel, waarin Palance in discussie gaat met Mostels feeksachtige vrouw (Liswood), is een juweel van uitzinnige onderdanigheid terwijl Mostel hen allebei probeert te sussen als een dolle flipperbal. Jammer dat hij zo veel jaren op de zwarte lijst is beland. (Ik vraag me af of het de spraakzame Kazan was die hem die naam heeft gegeven.)<br />Maar het zijn niet alleen de professionals die kleur geven. De plaatselijke bevolking geeft zowel karakter als authenticiteit, vooral de twee Aziatische kerels die door de politie zijn ondervraagd. Die hele scène heeft iets geïmproviseerds, alsof Kazan hun potentieel heeft herkend en ter plekke een gelikt tafereeltje heeft gecreëerd. Bovendien is die kleurrijke huurkazerne met al die dekknechten pure inspiratie. En hoe zit het met die door vlooien aangevreten koffieshops die me naar de dichtstbijzijnde Denny's doen rennen?<br />Hoe dan ook, de film is nog steeds een goed georkestreerde, meeslepende thriller met een apocalyptische sfeer die vreemd genoeg veel van de megahits van tegenwoordig voorspelt.
I wonder what audiences of the day thought when first laying eyes on Walter Jack Palance (Blackie). Certainly he looks like no one else of the time, that skull-like face, flattened nose, and elongated body-- even now he remains an unsettling presence. And what could be more appropriate than his emergence out of those dingy New Orleans slums that appear to fester like the plague Blackie is loosing on the city. I'm just sorry he didn't have more scenes.<br /><br />The movie itself is very skillfully assembled the morgue's black humor, the Widmark- Douglas interplay, the un-touristy locations, the battles among officialsall are woven into a tensely realistic thriller with a menace unlike others of the time. Even Widmark's domestic scenes that put a woman (Bel Geddes) on the marquee manage not to be too disruptive. Director Kazan certainly shows his aptitude for helming a studio (Fox) product, no matter how he may have felt about the commercial aspect.<br /><br />Widmark does a solid low-key job as the public health officer. But my money is on the one- and-only Zero Mostel. Was there ever a sweatier performer who could squeal louder or get pushed around more than the bulky fall guy (e.g. The Enforcer, 1950). That scene with Mostel, where Palance argues with Mostel's shrewish wife (Liswood), is a gem of frantic subservience as Mostel tries to pacify each like some berserk pinball. Too bad he lost so many years to the blacklist. (I wonder if it was the voluble Kazan who named him.)<br /><br />But it's not only the professionals that add color. The locals add both character and authenticity, especially the two Asian guys interviewed by the cops. That whole scene has an improvised air, as if Kazan recognized their potential and fashioned a nifty little scene on the spot. Then too, that colorful hiring hall with all the deck hands is pure inspiration. And what about those flea-bitten coffee shops that have me running to the nearest Denny's.<br /><br />Anyway, the movie is still a well-staged, riveting thriller with an apocalyptic air that oddly foreshadows many of today's mega-hits.