Voor films als _Anchors Aweigh_ zijn er maar weinig met zo veel Academy Award-awards in de wacht gesleept. Of 1945 was een moeilijk jaar voor goede films, of ze waren nog steeds geschokt door Billy Wilders _The Lost Weekend_, waarin ze alles vanaf de A op de stemlijst voor de beste film schreven om het nog steeds muzikale publiek te plezieren. Aangezien Gene Kelly voor deze voorstelling was genomineerd in plaats van zijn rol in _Singin' in the Rain_, moest er iets mis zijn met de rigging-systemen achter de schermen bij MGM. Natuurlijk gedraagt de studio zich op zijn best tijdens deze veelgeprezen tournee langs de grote studio's en Hollywood zelf, wat handig is voor degenen die aan de andere kant van de wereld vastzitten.<br />Maar een musical in matrozenpak met de briljante talenten van Gene en Frank Sinatra is zeker een aangename klucht, ondanks de noodzaak dat er meer mensen gapen bij de voorvertoningen van de musical, zodat het publiek van vandaag niet wordt bedolven onder een onnodige begintijd. Er zijn veel langere stukken geweest, voor en na, maar in dit geval hadden alle scènes van de charmante Kathryn Grayson geëlimineerd kunnen worden. Tot het zien van 'Kiss Me Kate'. Misschien was het wel noodzakelijk dat niet-opera-aanhangers naar haar films keken met de afstandsbediening in de hand.<br />Als het nodig was om te oefenen met het oppikken van vrouwen voor _On the Town_ van 1949, dan hadden de geluksvogels aan de wal misschien geen auditie met José Iturbi hoeven te beloven en geen piano hoeven te spelen voor een hartverwarmende vertolking van _Michaela_. Weinigen hebben geluk als ze een screentest krijgen in de gouden studio's van MGM. Er zijn er dan ook maar weinig die nog meer geluk hebben als ze worden aangenomen. Er valt geen spijt te betuigen over de succesvolle screentests van Susan Abbot of Kathryn Grayson, maar de voortdurende niet-opera-aanhanger hoopt wel dat ze uiteindelijk het roze briefje krijgen. Maar voor het overige zijn de grote sterren goed in vorm en halen ze een bovengemiddelde score, samen met een klein, maar leuk marineverhaal, vermengd met jonge, ambitieuze marinejongens die goed zijn voor een late uitbarsting van oorlogsmoraal, waardoor 'Anchors' in elk geval niet twijfelt aan het kiezen van de verkeerde MGM-film. De richting blijft goed als de cast het verhaal in prachtige kleuren cinematografie ten gehore brengt. Telkens als er iemand in muziek of lied uitbarst, zorgt de film voor een vreugdevolle gebeurtenis.<br />Het natuurlijk hoogtepunt van de film zijn Gene Kelly's stripavonturen in een fantasieland, eindigend in een briljante dans met Jerry de muis. Dit is een welverdiend meesterwerk van Kelly's carrière, en het is geweldig.' Het is fijn om te weten dat hij eraan heeft gedacht voordat Fred Astaire op muren en plafonds begon te dansen.<br />Het is niet bepaald een driedubbele ijscoupe met een regenboogbestrooid laagje, chocoladewafel, slagroom en kersen en ijs met bananensplit, maar het is een vierkante klont suiker die op de een of andere manier uiteindelijk in je mond smelt, en ondanks het schuldgevoel is het nog steeds een prettig gevoel.<br />Rating: 7/10.
For such films like `Anchors Aweigh', few have been bestowed with as many Academy Award accolades in a warm up for happy hour. Either 1945 was a beleaguered year for good film or they were still suffering advance shock by Billy Wilder's `The Lost Weekend' that they wrote anything starting with A on the ballot for best picture to please the still musical picture faithful public. Since Gene Kelly was nominated for this performance instead of his role in `Singin' in the Rain', then there had to be something wrong with the behind the scenes rigging systems at MGM. Of course, the studio is on its best behaviour during this much lauded tour of the great studios and of Hollywood itself, handy for those stuck on the other side of the world.<br /><br />Yet a sailor suit musical with the brilliant talents of Gene and Frank Sinatra is certainly an enjoyable farce, despite the need for more people to yawn at the previews for the musical so today's audiences wouldn't be slapped with an unnecessary runtime. There have been many longer pieces before and since, but in this case all of the charming Kathryn Grayson's scenes could have been eliminated. Until the viewing of `Kiss Me Kate' it may have been necessary non-opera enthusiasts to watch any of her films with remote control in hand. <br /><br />If there was a need to practice picking up women for 1949's `On the Town', then perhaps the shore leave lucky sailors did not have to promise an audition with Jose Iturbi and strike up the piano for a whole hearted `Susie' rendition. Few are lucky to get a screen test at the golden studios of MGM. Then few are even luckier to be attended to. There are no regrets to be had about the successful screen tests of Susan Abbot or Kathryn Grayson, but it makes the continual non-opera enthusiast hope for the eventual pink slip to be handed out to both. <br /><br />But for all, the star talents are good shape and an above average score thrown in with a slight, but fun great navy story intertwined with young ambitious navy boys good for late bursts of wartime morale, makes `Anchors' at least doesn't question picking the wrong MGM film. The direction holds up as the cast carries the story in lovely colour cinematography. Whenever anyone bursts into music or song, the film makes for a joyous occasion.<br /><br />The natural highlight of the film is Gene Kelly's cartoon adventures in a fantasyland, climaxing in a brilliant dance with Jerry the mouse. This is a well-deserved masterpiece number of Kelly's career, and it's nice to know he thought of it before Fred Astaire started taking to dancing on walls and ceilings.<br /><br />It's not exactly sitting down to a triple flavour, rainbow sprinkled, chocolate wafer, cream and cherry and banana split sundae, but it is a square solid lump of sugar that somehow eventually melts in your mouth and despite the guilt, is still a pleasant feeling.<br /><br />Rating: 7/10