Als ik naar een film kijk en niet één keer op mijn horloge of de klok kijk om te zien hoe lang hij nog doorgaat of als ik hoop dat de laatste scène niet het einde van de film was, moet hij best goed zijn. Ik ben geen filminsider of filmdissectiespecialist. Ik kijk naar films en als ze me tot het eind geboeid houden, zijn ze best goed omdat sommige van de meest bekroonde films me mateloos verveelden (De Engelse patiënt, Shakespeare in Love, Verzoening, Crash). Deze film hield me van begin tot eind geboeid. Acteren is geweldig, het verhaal is absoluut origineel, de terugbliktechniek heel affectief. Er zat iets van burger Kane in ook al maakt Hoffman z'n flat kapot nadat Tomei bij hem is weggegaan, maar dat vergeef ik hem want ik zie het eerder als een eerbetoon aan Orson dan als oplichterij.
If I watch a movie and don't once look at my watch or clock to see how much longer it will be running or when I hope that the last scene wasn't the end of the movie, it's got to be pretty good. I'm not an movie internalist or cinema dissectionist. I watch movies and if they keep me interested till the end, then they are pretty good because some of the most critically acclaimed films bore me to death (The English Patient, Shakespeare in Love, Atonement, Crash. This movie kept me interested and absorbed beginning to end. Acting is great, story is absolutely original, flash-back technique very affective. There was a bit of Citizen Kane thrown in tho when Hoffman trashes his apartment after Tomei leaves him, but I forgive that cause I see it as a homage to, rather than a rip-off of, Orson.