'The Student of Prague' is een horrordrama uit het begin van de twintigste eeuw, of liever gezegd, het is een 'autorenfilm' (dat wil zeggen: een film van een auteur). Deze film maakt deel uit van een beweging van vele bewegingen die probeerden cinéma eer aan te doen of alleen maar winst te maken door literatuur of theater op het scherm aan te passen. Gelukkig is het verhaal van dit boek met bewegende beelden goed. Met gebruikmaking van het gedicht van Alfred de Musset en een verhaal van Edgar Allen Poe, concentreert het zich op het thema van de dubbelganger.<br />Helaas krijgt deze film het meeste filmische effect door de dubbele belichting, waardoor Paul Wegener twee keer binnen een scène verschijnt. Guido Seeber was in zijn tijd een tovenaar op het gebied van special effects, maar hij is niet erg goed in het positioneren of verplaatsen van de camera. De filmwetenschapper Leon Hunt (gepubliceerd in _Early Cinema: Space, Frame, Narrative_ ) heeft echter een interessante analyse gemaakt van deze film, waarbij hij het dubbelthema versterkte door gebruik te maken van een kader waarin de personages worden gesplitst door een links/rechts, dichtbij/veraf en frontaal/diagonaal kader van personages en shots. Hoe dan ook, de film bestaat voornamelijk uit langgerekte lange shots vanuit een vaste positie, die opvallend primitief is. Erger is het gebrek aan montage; er zijn heel weinig scènes die ontleed worden en scènes die blijven hangen. Niets van dit alles is ongebruikelijk voor 1913, maar rond die tijd waren er ook meer geavanceerde films, waaronder de betere delen van 'Atlantis' (August Blom, 1913), 'Twilight of a Woman's Soul' (Jevgeni Bauer, 1913) en de korte films van D.W. In 1926 werd het vocabulaire van de universele film uitgebreid tot een veel betere remake. Bovendien heeft de remake een reden voor het personage Lyduschka, behalve dat het af en toe een onruststoker is en een surrogaat voor de toeschouwer. Hier loopt de overdreven geacteerde zigeuner rond met een mantel van onzichtbaarheid om zich heen. Ik weet dat hun wereld voor mij stil is, maar ik neem aan, met hun bewegende lippen en zo, dat hun wereld voor hen niet stil zou zijn, dus hoe kan Lyduschka over de schouders van anderen gluren zonder opgemerkt te worden?<br />Niettemin is dit in concept een van de interessantste vroege films. Wegener, die niet alleen de hoofdrol speelde, maar ook het brein achter deze film was, zou in 1920 de titelrol spelen en 'The Golem' regisseren <0xE2><0x80><0x93> waarmee hij bijdroeg aan de verdere ontwikkeling van de bovennatuurlijke draad in het Duitse zwijgende cinéma.<br />(Let op: de eerste versie die ik heb gezien was ongeveer een uur lang (zeker niet helemaal compleet) en verkeerde in een slechte staat, met gezichten die af en toe waren verbleekt en zo. Ik weet niet zeker wie de distributeur was. Sindsdien heb ik ook de Alpha-dvd gezien, die na 41 minuten de beelden mist die in de voornoemde film voorkomen en ook minder en heel andere titels heeft, maar visueel niet zo slecht is. De herhalingen kunnen echter beter wat zachter.)
'The Student of Prague' is an early feature-length horror drama or, rather, it is an "autorenfilm" (i.e. an author's film). This film is a member of a movement of many movements that tried to lend respectability to cinéma, or just make a profit, by adapting literature or theatre onto the screen. Fortunately, the story of this book with moving pictures is good. Using Alfred de Musset's poem and a story by Edgar Allen Poe, it centres on the doppelgänger theme.<br /><br />Unfortunately, the most cinematic this film gets is the double exposure effects to make Paul Wegener appear twice within scenes. Guido Seeber was a special effects wizard for his day, but he's not very good at positioning the camera or moving it. Film scholar Leon Hunt (printed in "Early Cinema: Space, Frame, Narrative"), however, has made an interesting analysis on this film using framing to amplify the doubles theme: characters being split by left/right, near/far and frontal/diagonal framing of characters and shots. Regardless, the film mostly consists of extended long shots from a fixed position, which is noticeably primitive. Worse is the lack of editing; there's very little scene dissection and scenes linger. None of this is unusual for 1913, but there were more advanced films in this respect around the same time, including the better parts of 'Atlantis' (August Blom, 1913), 'Twilight of a Woman's Soul' (Yevgeni Bauer, 1913) and the short films of D.W. Griffith.<br /><br />An expanded universal film vocabulary by 1926 would allow for a vastly superior remake. Furthermore, the remake has a reason for the Lyduschka character, other than being an occasional troublemaker and spectator surrogate. Here, the obtrusively acted gypsy lurks around, seemingly, with a cloak of invisibility. I know their world is silent to me, but I assume, with their lips moving and such, that their world would not be silent to them, so how can Lyduschka leer over others' shoulders and not be noticed?<br /><br />Nevertheless, this is one of the most interesting early films conceptually. Wegener, who seems to have been the primary mind behind this film, in addition to playing the lead, would later play the title role and co-direct 'The Golem' in 1920--helping to further inaugurate the supernatural thread in German silent cinéma.<br /><br />(Note: The first version I viewed was about an hour long (surely not quite complete) and was in poor condition, with faces bleached at times and such. I'm not sure who was the distributor. I've also since seen the Alpha DVD, which, at 41 minutes, is missing footage present in the aforementioned print and also has fewer and very different title cards, but is visually not as bad. The repetitive score is best muted, though.)