Als ik terugkijk op de afgelopen 28 jaar (sinds ik voor het eerst kennismaakte met het programma) kan ik alleen maar zeggen: als je het eenmaal hebt, blijft het je altijd bij. Ik herinner me dat mijn eerste reactie was: 1) irritant overdreven, 2) onder geproduceerde 3) onsympathieke personages.<br />Nou, twee jaar later keek ik weer naar een paar afleveringen en vond het lang niet zo irritant. Een jaar later kon ik de hele serie vanaf het begin volgen en raakte ik al snel verdiept in het bitterzoete verhaal over menselijke fouten en perspectieven op geluk. Ja, het programma heeft een stijl die niet voor iedereen is weggelegd, en ik weet zeker dat de gedateerde productiewaarde nu moeilijk te verteren zou zijn. Maar ik denk nog steeds minstens één keer per maand aan de show met een vaag, betraand verlangen naar wat me eenvoudiger tijden toescheen...<br />BTW ik ben een getrouwd man... (voor allen die denken dat dit een show voor vrouwen is)
Looking back over the past 28 years (since my first exposure to the show), all i can say is: Once you get it-it will stay with you forever. I remember my initial reaction being: 1) annoyingly overacted, 2)under produced 3) unlikeable characters<br /><br />Well, two years later I watched some episodes again and didn't find it nearly as annoying. A year later I was able to catch the entire series from the beginning and quickly became engrossed in it's bittersweet tale of human fault and perspectives on happiness. Yes, the show has a style that is not for everybody, and I'm sure the dated production value would be hard to deal with now. But, I still think about the show at least once a month with a vague teary eyed longing for what seemed like simpler times... <br /><br />BTW I am a married man...(for all who think this is a show for females)