Het lijkje van een klein meisje wordt gevonden, ontdaan van alle mogelijke identificatiemiddelen. Als wordt ontdekt dat het ene been langer is dan het andere, wordt aangenomen dat het het lichaam is van de vermiste dochter van een echtpaar. Na dit trauma gaat het echtpaar uit elkaar en raakt de moeder verslaafd aan tranquillizers en leidt ze een ellendig bestaan. Dit alles verandert op een dag, vele jaren later, als ze een telefoontje van haar dochter krijgt! Met hulp van een ex-politieman en een journalist maakt ze een reis om vast te stellen of haar dochter inderdaad nog leeft. _Los Sin Nombre_ is qua plot een puinhoop, beweegt zich pijnlijk langzaam en is volkomen ongevaarlijk. De reddende engel is Emma Vilarasau, die het uitstekend doet als de wanhopige moeder. Het beste deel van de film is het einde, maar ik weet niet zeker of het de moeite waard is om de rest van de film uit te zitten. Pas op voor de Engelse ondertitels van de recente R1-uitgave <0xE2><0x80><0x93> die zijn niet erg accuraat.
A little girl's dead body is found stripped of all possible means of identification. When it is discovered that one leg is longer than the other, it is assumed to be the body of a couple's missing daughter. After this trauma, the couple separates and the mother becomes addicted to tranquilizers and leads a miserable existence. All of this changes when one day, many years later, she receives a phone call from her daughter! With the help of an ex-cop and a reporter, she sets out on a journey to determine if her daughter is indeed alive. "Los Sin Nombre" is a mess plot-wise, moves at an achingly slow pace, and is completely unscary. The saving grace is Emma Vilarasau, who does an outstanding job as the desperate mother. The best part of the movie is the ending, but I'm not sure it is worth enduring the rest of the film. Beware of the English subtitles on the recent R1 release--they aren't very accurate.