Ik was dol op deze film. Het decor was adembenemend, de plot had een paar leuke wendingen en de personages waren goed uitgewerkt. Maar op twee fronten scoorde 'Rob Roy' ver boven het gemiddelde. Ten eerste heb ik zelden een 'populaire' film gezien waarin de kwaliteit van de dialogen zo hoog was. Er waren veel verbale uithalen en stoten die het briljant gechoreografeerde zwaardgevecht begeleidden. Ik zou talloze voorbeelden kunnen noemen, maar waarom zou ik? Kijk gewoon naar de film. Ten tweede begreep deze film een principe dat tegenwoordig zelden meer wordt erkend. Om een drama te laten slagen, heeft het niet alleen een held nodig, maar ook een echt geloofwaardige schurk. Als je die niet hebt, is het niet zo leuk om voor de goeien te strijden. 'Braveheart' heeft er niet één, maar drie: de graaf van Montrose, zijn handlanger Kilairn en Archie. Ook geen eendimensionale schurken, maar van vlees en bloed en heel gemeen. Het vergt iets meer geduld dan 'Braveheart' <0xE2><0x80><0x93> er zit meer dialoog in, en de accenten zijn wat hard, maar het is een veel slimmer en subtieler stuk. (Zoals ik al zei, ik was dol op deze film!
I loved this movie. The scenery was breathtaking, the plot had some nice twists and turns, and the characters were well rounded. On two fronts, however, "Rob Roy" scored far above average. First, I have rarely seen a "popular" film in which the quality of dialogue was so high. There were many verbal slashes and thrusts to accompany the brilliantly choreographed swordplay. I could give numerous examples, but why should I? Just watch the film. Second, this movie understood a principle rarely acknowledged any more. For a drama to succeed, it needs not only a hero, but a really believable villain. If you don't have one, there's not much joy in rooting for the good guys. And "Rob Roy" has not one, but three--the Earl of Montrose, his henchman Kilairn, and Archie. Not one-dimensional villains, either, but fully fleshed and very nasty. It takes a bit more patience than "Braveheart"--there's more dialogue, and the accents are a bit tough, but it's a much more clever and subtle piece. (As I said, I loved this movie!)