haha! je moet alleen maar glimlachen en glimlachen als je echt helemaal door deze film heen bent. het zegt denk ik iets over mij. de film zelf is gemaakt als een soort psychologische test, of als een soort drug, om je naar een plek te brengen waar je nog nooit bent geweest. Toen Wittgenstein zijn beroemde eerste filosofische stuk schreef, de tractacus (sp?) zei hij dat het zinloos en zinloos was, maar als je het las, als je klaar was, zou het je naar een nieuw niveau brengen, als een ladder, en dan zou je het werk kunnen weggooien en de dingen helder en met waarachtig begrip kunnen zien. deze film is hetzelfde, denk ik. Als film is het zonder enige twijfel de slechtste film die ik in heel lange tijd op zo'n unieke manier heb gezien. Om te beginnen is dit snipes. Ik vond het heerlijk om die vent in verschillende films te zien neuken. en ik heb ook een paar zwakke films meegemaakt. maar hoewel je weet dat de film misschien waardeloos is, zou je nooit vermoeden dat hij zo slecht was als hij in werkelijkheid was. en dat is juist de lol ervan. ik bedoel, dit is snipes. je weet dat het misschien goed is, maar het komt wel goed, toch? glimlach.<br />dus dit is op elk niveau pure verveling, pure onoriginaliteit. De verwijzing naar de professional is zowel volkomen misplaatst als voor de hand liggend, maar toch zo slecht gedaan dat het komisch is. er is geen enkele figuur in deze film die ook maar in het minst interessant is. en om het hele geval nog surrealistischer te maken, hebben ze een soundtrack die min of meer klinkt als delen van verschillende Bourne-films, alleen is het niet helemaal goed. in feite, hoewel het veel weg heeft van achtergrondmuziek bij een actiefilm, wordt het gewoon gedaan op een manier die je fantastisch zal irriteren.<br /><br />en dan alle scènes in het pikkedonker, waar je eerlijk gezegd, omdat de personages zo vlak zijn, niet komt.' Het kan me niet echt schelen wat er gaat gebeuren, maar als er dan iemand is vermoord, zeg je gewoon tegen jezelf: had ik dat moeten zien? Wat nog meer? Wat dacht je van scènes met verblindend, irritant flitslicht bij een snelheid van stroboscooplichten, voor een periode die te lang is om te verdragen? Oké, laten we dat erin gooien. Maar wat dacht je hiervan? Als je je inspant en je ogen het niet meer aankunnen, doe je nog een paar van deze dingen in het donker, als je niet echt ziet wat er gebeurt. En dus dwaalde ik een paar keer af, maar ik kreeg bijna de hele film te zien.<br />en het wordt iets waar je naar kunt kijken, zonder iets wat je geest op welk niveau dan ook in beslag neemt, en dus wordt het iets waarmee je effectief kunt afdwalen en je kunt gaan nadenken over je leven, waar het heen gaat, waar het geweest is, wat we als mensen zijn.<br />en dat... dat is de ware magie van deze film.
haha! you have to just smile and smile if you actually made it all the way through this movie. it like says something about myself i guess. the movie itself was created i think as some sort of psychological test, or like some sort of drug, to take you to a place you have never been before. When Wittgenstein wrote his famous first philosophical piece the tractacus (sp?) he said it was meaningless and useless, but if you read it, after you were done, it would take you to a new level, like a ladder, and then you could throw away the work and see things with clarity and true understanding. this movie is the same i think.<br /><br />As a movie it is without a doubt, the worst movie i have seen in a long long time in such a unique way. first of all, this is snipes. i loved watching this guy kick ass in various movies. and i have suffered through a few weak ones. however, although you know the movie might suck, you would never suspect that it could be as bad as it actually was. which is the fun of it. i mean this is snipes. you know it might be good, but it will be alright, right? smile.<br /><br />so this thing on every level is pure boredom, pure unoriginality. the reference to the professional is both dead on and obvious, yet so poorly done as to be comical. there is not one character in this movie that is interesting, in the least. and to make the whole thing more surreal, they have a soundtrack that sort of sounds like parts to various Bourne identity type movies, only isn't quite right. in fact, although it seems close to action movie background music, it just so happens it is done in a manner that will grate on you fantastically.<br /><br />then all the scenes in the total pitch black, where honestly since the characters are so flat, you don't really care whats going to happen, but regardless, after it happens and someone is killed, you just say to yourself, was i supposed to see that? what else? how about scenes with blinding, obnoxious flashing at a strobe lights pace, for a period of time that is too long to bear. sure let's throw that in. how bout this though. when you are straining and your eyes cant handle it any longer, do some more of these in the dark kills where you really don't see what happened. and on top of that, lets face it you don't care. you were past bored way from the beginning.<br /><br />so i drifted in and out a couple times, but i caught almost all of this movie. and it becomes something you can watch, without something that engages your mind on any level, therefore, it becomes something you can effectively zone out with, and begin to think about your life, where its going, where its been, what we are as people.<br /><br />and that... that is the true magic of this film.