Ik ben een zwarte man die in een voornamelijk zwarte stad woont. Dat gezegd hebbende, heb ik mijn twijfels over het werk van Tyler Perry. Ik besef dat sommige mensen het nodig vinden om hem te prijzen, omdat hij een zwarte is en een positief beeld van de cultuur probeert te schetsen. Maar ik geloof echt dat als Perry White een film had gemaakt, hij de NAACP, Al Sharpton en Jessie Jackson over zich heen zou hebben gekregen.<br />Ik heb de laatste tijd heel veel naar deze film moeten kijken en bij elke keer dat ik hem heb gezien, kookt mijn bloed. De personages zijn slecht geschreven en spelen slecht. De grappen zijn zo slecht dat ik echt moet horen dat iets grappig moet zijn. Ik ga gewoon deze grote berg s-t-omvergooien.<br />Madea zuipschuit. Het personage heeft misschien een zekere aantrekkingskracht gehad, maar nu niet meer. Als het enige wat ze ooit lijkt te doen in de buurt van kinderen zuipen is en volwassenen met geweld bedreigen, is ze niet meer dan nutteloos. Ze is overbodig.<br />De situatie met de vrouw die haar verloofde in elkaar sloeg was pikant. Als een vrouw zo doodsbang was voor haar man, waarom zou ze dan proberen weg te lopen als hij in bed lag te slapen? Zou het niet logischer zijn geweest als ze was weggegaan toen hij aan het werk was? Hoe dan ook, de personages in deze boog waren zo irritant en aanmatigend dat ik hoopte dat hij haar van het balkon zou gooien, en ik was pisnijdig toen hij dat niet deed.<br />Dan zijn er nog de twee tortelduifjes. Een buschauffeur vraagt een vrouw mee uit door haar lastig te vallen terwijl hij zijn ronde doet. Ik kon het niet geloven. Ik kon het echt niet geloven toen ze erin toestemde nog vaker met hem uit te gaan. Maar wat de kroon op het werk is, is dat een volwassen man werd gereduceerd tot het gooien van steentjes naar een raam en het doorgeven van briefjes als een tienjarig kind door een castrerende megateef. Ik gebruik deze term niet lichtvaardig, maar die vrouw had maar twee standen. Een somber slachtoffer en een psychopathische moeder. Maar welke van deze twee gezichten ze ook liet zien, er was één constante. De buschauffeur zou er geen krijgen. Hij trouwde zelfs met haar zonder de vruchten te proeven <0xE2><0x80><0x93> WTF!<br />Dan is er de familiere<0xC3><0xBC>nie. Hier hebben we de moederlast die impliciete incestueuze taboes inhoudt, slijpen omwille van het slijpen, shirtloos, overmatig gespierd, b-bal, plus de geweldige smaak van Maya Angelou. Toen die meiden zich naar buiten sleepten en een vergadering bijeenriepen, was het verkeerd van me om te wensen dat de oudste van hen een hartaanval zou krijgen. Al deze onzin vindt plaats op de re<0xC3><0xBC>nie, belachelijk gemakkelijk in afzonderlijke groepen, en dan gaan er belletjes rinkelen. Als dat gebeurt, laat iedereen vallen wat hij heeft.' De enige reden om zo ver te kijken, behalve om je drempel voor pijn te testen, is de hoop dat de tweede schurk in dit verhaal ook op zijn donder krijgt. En raad eens, dat gebeurt niet. In plaats daarvan kiest Perry voor de weg van de minste weerstand en neemt het zekere voor het onzekere. Hij eindigt de film op vergevingsgezinde toon: WTF!! Ik ben er vrij zeker van dat ik, als ik er een dag de tijd voor zou krijgen, een proefschrift zou kunnen schrijven over alle kloterige dingen die er in deze film zitten. En dan heb ik het nog niet eens over de rest van Tyler Perry's films. Ik wil alleen dit zeggen. Naar mijn mening leeft D.W. Griffiths erfenis voort, omdat hij een zwarte is. Het ironische is dat hij dat doet via een zwarte man die geprezen zal worden om wat _Birth of a Nation_ heeft gedaan, namelijk ons de grond in boren. Ik zou alleen willen dat Perry's films mannen waren, zodat ik ze een schop onder hun kont kon geven. Bedankt, man! Waar ga je dit op baseren in 2009, een komedie over het verkrachten en afranselen van slaven in het koloniale Amerika?
I'm a Black man living in a predominantly Black city. That being said, I have some major misgivings about Tyler Perry's work. I realize that some people out there feel the need to praise him, because he's Black and trying to portray a positive image about the culture. But, I honestly do believe that, were Perry White, this film would have had the NAACP, Al Sharpton, and Jessie Jackson all over his ass.<br /><br />I have been forced to watch this movie one whole hell of a lot recently and each repeated viewing makes my blood boil. The characters are poorly written and acted. The jokes are so bad, I have to actually be told something is supposed to be funny. I'm just going to break this big pile of sh-t down.<br /><br />Madea=suck. The character may have had some appeal, but it doesn't anymore. When the only thing she ever seems to do is smack around children and threaten adults with violence she is less than useless. She is unnecessary.<br /><br />The situation with the wife beating fiancé was horsesh-t. If a woman was so scared to death of her husband, why would she try to run away when he's sleeping in bed. Wouldn't it have made more sense for her to leave when he was at work. At any rate, the characters in this arc were so annoying and overbearing that I hoped he would throw her off the balcony and was royally ticked when he didn't.<br /><br />Then there are the two lovebirds. A bus driver asks a woman out by harassing her while he's making his rounds. I couldn't believe it. I really couldn't believe when she agreed to go out with him even more. But, what takes the cake is that a grown man was reduced to tossing pebbles at a window and passing notes like a ten year old by a castrating mega bitch. I don't use this term lightly, but that woman only had two modes. Morose victim and psycho momma. No matter which of these two faces she showed, however, there was one constant. The bus driver wasn't going to get any. He even married her without sampling the goods--WTF! <br /><br />Then there's the family reunion scene. Here we've got the mother load which includes implied incestual taboos, grinding for the sake of grinding, shirtless, overly musclebound, b-ball, plus the great taste of Maya Angelou. When those babes dragged their butts outside and called a meeting, was I wrong to wish that the oldest of them was claimed by a heart attack. All this crap is going on at the reunion, in laughably easy to separate groups, and then they ring a bell. When they do, everyone drops what they're doing and heads on over for a stern talking too, just like a pack of Pavlov's doggies--WTF!! <br /><br />Then you have the final five minutes of the film. In it we see the abusive fiancé get manhandled by his longtime victim and all around bad actress. There is an impromptu wedding where Black people are dressed like angels and are hanging from the ceiling--WTF!!! The only reason to watch it this far, besides testing your threshold for pain, is the hope that the second villain of this story gets her ass handed to her as well. Guess what, it doesn't happen. Instead, Perry takes the testicularly challenged way out and plays it safe, ending the movie on a tone of forgiveness--WTF!! <br /><br />I'm pretty sure that, if given a day , I could probably write a doctoral dissertation on all the ways this movie sucks. Don't even get me started on the rest of Tyler Perry's films. I'm just going to say this. In my opinion, as a Black guy, D.W. Griffith's legacy lives on. The irony is that it is doing so through a Black man who will be praised for doing what Birth of a Nation did, selling us down the river. I only wish Perry's films were dudes so I could kick them in the nuts. Thanks a lot, dude!! What are you going to follow this up with in 2009, a comedy about the raping and savage beating of slaves in Colonial America?