Het was een interessante keuze om Buster Keaton in het schemergebied van zijn carrière te gebruiken. Hij was misschien wel de meest getalenteerde komiek van het stille tijdperk. Dat gaf hem de kans om die talenten te tonen in een verhaaltje over tijdreizen. Hij werd gekoppeld aan een vent die in de moderne tijd leefde, en het werd duidelijk dat we het beste in onze eigen tijd kunnen blijven en dat Keaton heel goed zijn kunsten kon vertonen. Ik heb zijn stem eerder gehoord. Ik geloof dat hij een paar van die Beach Party-films heeft gemaakt, waarin hij een paar leeghoofdige figuren speelde om een paar dollar te verdienen. Serling leek respect voor hem te hebben en heeft hem zo geportretteerd. Het is geen slecht verhaal. Het laat zien hoe je reageert als je iets wenst wat je niet hebt en je die wens krijgt.
Using Buster Keaton in the twilight of his career was an interesting choice. He may have been the most talented comedian of the silent age. This gives him a chance to display those talents in a little time travel story. He get hooked up with a guy living in modern times, and it becomes obvious that we are best left in our own times Keaton is able to do his sight gags very well. I've heard his voice before. I believe he did some of those Beach Party films, playing some vacuous characters just to earn a few bucks. Serling seemed to have respect for him and portrayed him that way. It's not a bad story. It shows how one reacts when we wish for something we don't have and get that wish.