Te veel secundaire verhaallijnen zonder een hoofdverhaal. Er worden zonder enige reden te veel knopjes ingedrukt, ze zijn erin geslaagd deze saaie film, die niets zegt, vol te proppen met elk dramatisch element dat er te vinden is: dood, echtscheiding, geldproblemen, ouderschapsproblemen, zelfmoord, psychologische problemen, drugsgebruik, adoptie, afgewezen liefde, reisproblemen, seks, misverstanden van generaties, berovingen, juridische problemen, vuurwapens, medische ethiek, 'diepe, echte liefde'. Je zou denken dat het een interessante film zou zijn, maar verdomme, al die gebeurtenissen zijn secundair aan iets wat primair is en er niet is. Saai. Om nog maar te zwijgen van het feit dat de'superdiepe' (en superlange) preek tegen het kind aan het eind van de film volslagen onzin is. De film is ook goed gefilmd: het licht, de beweging enz. van elke episode - dat is allemaal op zijn plaats. Alleen de betekenis ontbreekt.
Too many secondary plot lines without a primary one. Too many hot buttons are pushed without any reason, they managed to stuff this boring film, that does not say anything, with every drama element that is out there: death, divorce, money issues, parenting problems, suicide, psychological problems, drug abuse, adoption, rejected love, traveling problems, sex, generations misunderstandings, robbery, legal issues, guns, medical ethics, "deep real love" You would think that it would make for an interesting movie, but hell no  all these events are secondary to something primary which is not there. Boring. Not to mention that the "super-deep" (and super-long) lecture to the child at the end of the film is a total nonsense. Pity.<br /><br />Oh, forgot to mention: the actors, all of them, are quite good. That's what kept me from turning it off. To bad their talents went to waste, The film is well shot, too: the light, the motion etc. of every episode -- that's all in place. It's just the meaning that's missing.