Ik heb onlangs deze doc gehuurd, omdat ik me herinnerde dat ik er iets over had gehoord op IMDb.com en geïntrigeerd was door de premisse. Ik wist heel weinig over deze twee bands, maar ik herinner me wel dat ik 'Not If You Were The Last Junkie On Earth' van The Dandy Warhols jaren geleden heb gehoord en dat ik ervan heb genoten. Dat gezegd hebbende, dit is mijn visie op de doc.<br />Eén ding dat ik ongelooflijk vond aan deze film, is dat er geen voorafgaande kennis van een van beide bands nodig is. De regisseur (Ondi Timoner) verspilt geen tijd met het publiek en maakt hen vertrouwd met de mensen in deze film. Ik raakte al snel geboeid door het leven van zowel Anton en Courtney als hun respectievelijke bands, The Brian Jonestown Massacre en The Dandy Warhols. Ik denk dat dat deel uitmaakt van wat deze doc zo goed maakt, en wat Ondi Timoner zo'n meesterdocumentaris maakt.<br />Ik vond het ook prachtig hoe het'verhaal' van deze bands werd verteld. Het meeste wat je te zien krijgt, gaat over de bands die op tournee zijn. Beide bands beginnen met optreden in kleine zalen en hebben moeite om het te maken in de platenindustrie. Gedurende de film probeert elke band uniek te blijven en zich niet te laten leiden door de norm. Maar het is juist dit dat de twee bands zo verschillend maakt, en dus ook het briljante perspectief op hoe twee veertjes zo verschillend kunnen zijn.<br />Ik zou dit in feite aanbevelen voor iedereen die van film in het algemeen houdt. Je hoeft geen speciale liefde voor documentaires te hebben, of voor een van de twee bands. Het helpt als je van muziek houdt, maar de muziek zelf komt op de tweede plaats bij de haat-liefdeverhouding tussen The Brian Jonestown Massacre en The Dandy Warhols.
I recently rented this doc, having remembered hearing about it from IMDb.com and being intrigued by the premise. I knew very little about either of these bands, but I do remember hearing "Not If You Were The Last Junkie On Earth" by The Dandy Warhols ages ago and enjoying it. That being said, this is my perspective on the doc:<br /><br />One thing I found incredible about this film is there is no need to have any prior knowledge of either of these bands. The director (Ondi Timoner) wastes no time in engaging the audience and familiarizing them with the people in this film. I quickly became grooved to the lives both Anton and Courtney as well as their respective bands, The Brian Jonestown Massacre and The Dandy Warhols. I think that is part of what makes this doc so good, and what makes Ondi Timoner such a master documentarian.<br /><br />I also loved how the "story" of these bands was told. Most of what you see is of the bands on tour. Both bands start out playing small venues and struggling to make it in the recording industry. Throughout the film, each band strives to remain unique and uncontrolled by the norm. However it is this that makes the two bands similar, and thus the brilliant perspective on how two bands of a feather can go in such different directions.<br /><br />I would basically recommend this for ANYONE who likes film in general. You do not need to have a particular love for documentaries, or either of the bands. An appreciation for music helps, but the music itself takes a backseat to the love/hate relationship between The Brian Jonestown Massacre and The Dandy Warhols.