De beurskrach van 1929 en de depressie die daarop volgde, hadden het American Musical Theater bijna geruïneerd, het was zelfs de definitieve doodsteek voor het variété. Degenen achter de gordijnen werden net zo zwaar getroffen als degenen vooraan.<br />In een poging om de showbusiness-economie en zijn eigen persoonlijke economie te stimuleren, komt theaterdirecteur James Cagney met een briljant idee. Stage live relevante prologen voor de films die worden vertoond in de verschillende bioscopen die in de loop van de nacht uit de oude theaters tevoorschijn komen. Een paar andere concurrenten krijgen er lucht van en de concurrentie is los.<br />Footlight Parade is mijn favoriete Busby Berkeley-film. Het geeft James Cagney de kans om iets van zijn veelzijdigheid als danser en stoere vent tentoon te spreiden. Toen hij met pensioen ging, zei Cagney dat hij, hoewel hij veel en ver tussen de musicals door filmde, zich nauwelijks kon bezighouden met een paar van zijn rechttoe rechtaan dramatische films. Hij wou dat hij in zijn carrière een paar musicals meer had gedaan en ik wou dat hij dat had gedaan.<br />Natuurlijk tart de opvoering van deze Busby Berkeley buitensporige extravaganza's op het toneel van een filmpaleis alle logica en redelijkheid. Maar het is zo creatief en leuk om te zien. <br />Dick Powell mag drie liedjes zingen in de Footlight Parade, Ah the Moon is Here, Honeymoon Hotel en By a Waterfall, de laatste twee met Ruby Keeler die het filmteam verder aan elkaar smeedt. Ruby zingt en danst met Powell in de laatste twee en ze werkt samen met James Cagney in mijn favoriete nummer uit de Footlight Parade, Shanghai Lil.<br />Joan Blondell is Cagney's niet-onzin-meisje op de vrijdag in het theater. Net als in Blonde Crazy is zij degene met de echte hersens in dat duo en haar snelle denkwerk redt hem van een paar huiselijke problemen die hij boven op zijn theatrale problemen heeft. Een van Blondells beste filmrollen. Voor beiden zie je Dorothy Lamour en Ann Sothern in het koor op de IMDb-pagina's. John Garfield is kort te zien in het nummer van Shanghai Lil. En in een scène aan het begin van de film neemt producent Guy Kibbee Cagney mee naar een bioscoop waar ze een B-western vertonen met John Wayne in de hoofdrol. De stem van de Duke is onmiskenbaar. Maar nog ongebruikelijker is dat hij in de korte clip te zien is in een scène met Frank McHugh die een andere Cagney-assistent speelt in Footlight Parade. Ik denk dat de gebroeders Warner daar een grapje uithaalden. Ik moet wel geloven dat die clip opzettelijk was.<br />Footlight Parade is Busby Berkeley op zijn surrealistischst.
The Stock Market Crash of 1929 and the Depression following almost ruined the American Musical Theater, in fact it was the final death blow to vaudeville. Those behind the curtains were hit as bad as those in front.<br /><br />In an effort to stimulate the show business economy and his own personal economy, out of work theater director James Cagney comes up with a brilliant idea. Stage live relevant prologues to the movies that are being shown at the various movie theaters that are springing up overnight from the old theaters. Some other competitors get wind of it and the competition is on.<br /><br />Footlight Parade is my favorite Busby Berkeley film. It gives James Cagney a chance to display some of his versatility as a dancer as well as a tough guy. In his retirement Cagney said that while he screened his few and far between musicals a lot, he could barely be bothered with some of his straight dramatic films. He wished he'd done a few more musicals in his career and I wish he had.<br /><br />Of course the staging of these Busby Berkeley extravaganzas on the stage of a movie palace defies all logic and reason. But it's so creative and fun to watch. <br /><br />Dick Powell gets to sing three songs in Footlight Parade, Ah the Moon is Here, Honeymoon Hotel, and By a Waterfall, the last two with Ruby Keeler further cementing that screen team. Ruby sings and dances with Powell in the last two and she partners with James Cagney in my favorite number from Footlight Parade, Shanghai Lil. <br /><br />Joan Blondell is Cagney's no nonsense girl Friday at the theater. Like in Blonde Crazy, she's the one with the real brains in that duo and it's her quick thinking that bails him out of some domestic problems he has on top of his theatrical ones. One of Blondell's best screen roles.<br /><br />Look for Dorothy Lamour and Ann Sothern in the chorus as per the IMDb pages for both of them. John Garfield is seen briefly in the Shanghai Lil number. And in a scene at the beginning of the film, producer Guy Kibbee takes Cagney to a movie theater where they are showing a B western starring John Wayne. The Duke's voice is unmistakable. But what's even more unusual is that the brief clip shows him in a scene with Frank McHugh who plays another Cagney assistant in Footlight Parade. I think the brothers Warner were playing a little joke there. I've got to believe that clip was deliberate.<br /><br />Footlight Parade is Busby Berkeley at his surreal best.