Het klinkt een beetje raar om een film over oorlog en holocaust schokkend te noemen, aangezien velen van ons maar al te goed op de hoogte zijn van de verschrikkingen die oorlog en geweld met zich meebrengen. Door het bijvoeglijk naamwoord'schandalig' te gebruiken, wil ik niet suggereren dat ik verbaasd ben over de dingen die in deze film worden verteld of dat ik me daar voorheen niet van bewust was, maar ik ben wel erg onder de indruk van de manier waarop deze film laat zien hoe krankzinnig en onbegrijpelijk het is om elkaar de dood in te jagen, met of zonder'reden'.<br />Het eerste deel van de film gaat over Hanna's succesvolle deelname aan het Hongaarse verzet. Maruschka Detmers zou nooit een Oscar hebben gewonnen voor deze vertolking, vanwege de inconsequente regie, maar haar acteerwerk is goed genoeg en ze heeft een enorm charisma. Ze is heel goed gecast voor de rol van Hanna en we hebben onmiddellijk met haar te doen. Haar prachtige uiterlijk helpt natuurlijk, maar dat heeft niets te maken met het feit dat ze gewoon een goede actrice is die een goede rol speelt.<br />In Hanna's Oorlog komen bepaalde inconsequenties voor. Soms krijg ik de indruk dat de bedenker van de film, Menahem Golan (die vaak wordt geminacht om zijn rol in de Gianni Versace-moord) haast had en meer scènes had moeten opnemen. Aan de andere kant ben ik heel dankbaar dat hij deze indrukwekkende en tot nadenken stemmende film heeft gemaakt, en aangezien ik er heel positief over ben, vind ik dat hij goed werk heeft geleverd.<br />De tweede helft van de film is de interessantste en tragischste. Hij concentreert zich op het lijden van Hanna (wees maar niet bang voor Donald Pleasences angstaanjagende vertolking van de wrede en sardonische kapitein Rosza) en toont met grote intensiteit het onrecht en de gruwelen die met haat, geweld en oorlog gepaard gaan. Hanna's Oorlog, vooral de tweede helft, is een sterke anti-oorlogsfilm, en alleen al daarvoor verdient Golan lof. Het is ook deze tweede helft waarin Maruschka Detmer wordt gespeeld. Het is geweldig om Ellen Burstyn te zien, wier uiterlijk en acteerstijl me altijd doen denken aan Romy Schneider, die <0xE2><0x80><0x93> als ze nog had geleefd en een rol had gehad <0xE2><0x80><0x93> een soortgelijke effectieve bijdrage aan Hanna's Oorlog zou hebben geleverd.<br />De tragische impact van de tweede helft en de wanhopige spanning die soms wordt vervangen door hoopvolle vooruitzichten en goed nieuws leiden tot een aantal slotscènes die iets zo onverwachts, zo ontroerends en poëtisch in zijn tragedie laten zien, dat het me als een bom raakte en me in tranen achterliet. Zelfs de fictie, het is allemaal echt gebeurd, merkte ik dat ik nog meer in tranen was. Het beeld van Hanna, geportretteerd door Maruschka Detmers, zal voor altijd in mijn geheugen gegrift staan.
It sounds a bit awkward to call a film about war and holocaust shocking since many of us will know only too well of the horrors that war and violence brings. By using the adjective 'shocking' I do not intend to imply that I am surprised about the things told about in this film or that I was formerly unaware of them, it is just that I am very much impressed by the way in which this film shows how crazy and incomprehensibly horrific it is to kill each other off, either with or without a 'reason'.<br /><br />The first part of the film focuses on Hanna's successful participation in the Hungarian resistance. Maruschka Detmers would never have won an Oscar for this performance, due to inconsistent directing, but still her acting is solid enough and she has enormous charisma. She is cast very well as Hanna and immediately has our sympathy. Her very beautiful looks help, of course, but that has nothing to do with her being simply a good actress, playing a good part.<br /><br />Certain inconsistencies keep occurring in Hanna's War. I sometimes get the idea director Menahem Golan (often despised for The Gianni Versace Murder) was in a rush and should actually have allowed a few more takes per scene. On the other hand, I am very thankful he made this impressive and thought-provoking film and as I am very positive about it, I think he did a good job.<br /><br />The second half of the film is the most interesting and tragic one. It focuses on Hanna's suffering (beware of Donald Pleasence's scary portrayal of the cruel and sardonic captain Rosza) and intensely shows the injustice and horror that comes with hate and violence and war. I receive Hanna's War, especially the second half, as a strong anti-war film and for that alone Golan deserves credit. It is also this second half in which Maruschka Detmer's talent comes out, creating a character which goes into film history as one of the most speaking, strong and tragic ever portrayed. It is also great to see Ellen Burstyn, whose appearance and acting style always remind me of Romy Schneider, who -had she been alive and cast- would have made a similar effective contribution to Hanna's War.<br /><br />The tragic impact of the second half and the desperate tension which is sometimes replaced by hopeful prospects and good news lead to a number of final scenes which show something so unexpected, so moving and poetic in its tragedy that it hit me like a bomb and left me in tears. And when I realized once more it wasn't even fiction, it all actually happened, I found myself in even more tears. The image of Hanna portrayed by Maruschka Detmers will be in my mind forever.