Woody Allen is zijn vermogen kwijtgeraakt om dialogen of personages te schrijven die duidelijk van elkaar te onderscheiden zijn. Dat is het geval met 'Melinda en Melinda', waarin alle personages met Allens algemene pseudo-verfijning spreken en problemen en standpunten hebben die niemand begrijpt, behalve iemand die vier huizenblokken verwijderd is van waar Allen woont. Ze hebben ook dezelfde merkwaardige eigenschap dat ze zich appartementen van miljoenen dollars in Manhattan kunnen veroorloven, die ontworpen lijken te zijn door professionele binnenhuisarchitecten, ongeacht hun financiële situatie of wat ze voor de kost doen.<br />Het enige personage dat buiten deze saaie geestesgesteldheid bestaat, is Will Ferrel als de obligate plaatsvervanger van Woody Allen. Hoewel hij er niet alleen maar uitziet als een Woody Allen-imitatie (zoals Kenneth Branagh in de afgrijselijke 'Celebrity'), mist Ferrel de charme en het charisma die de echte Woody had toen hij zelf de rol speelde in zijn beste films.<br />Het eindresultaat is weer zo'n staaltje van zelfgenoegzame saaiheid van een ooit grote filmmaker die al jaren zijn vroegere reputatie inruilt.
Woody Allen has lost his ability to write dialogue or characters that are clearly distinguishable from each other. This is the case with "Melinda and Melinda," where all the characters speak with Allen's generic pseudo-sophistication and have problems and points of view that are not relatable to anyone outside of a four block radius of where Allen lives. They also share the same curious condition of being able to afford multi-million dollar Manhattan apartments that appear to have been designed by professional decorators regardless of their financial situation or what they do for a living.<br /><br />The only character who exists outside of this dull mindset is Will Ferrel as the obligatory Woody Allen surrogate. Although he does not simply come off as merely doing a Woody Allen impression (like Kenneth Branagh in the god-awful "Celebrity"), Ferrel lacks the charm or charisma that the real Woody had when he was playing the part himself in his best movies.<br /><br />The end result is another in a string of self indulgent bores from a once-great filmmaker who has been trading in on his former reputation for years.