Jarenlang heb ik gedacht dat deze mallotige comedy een product van John Ford was, vooral met Victor McLaglen als een van de hoofdrollen. Het heeft in elk geval dezelfde ruige huiselijke humor waar Ford zijn films mee volplakt.<br />Tot mijn verbazing hoorde ik dat George Stevens de regisseur was. Toch weiger ik te geloven dat deze film niet aan John Ford is aangeboden, maar hij was waarschijnlijk in Monument Valley om _Padvinder_ te maken.<br /><br />Victor McLaglen speelt samen met Cary Grant en Douglas Fairbanks jr. drie sergeants in het Indiase leger die een aardige kameraadschap met elkaar hebben. Maar de oude bende valt uit elkaar omdat Fairbanks verloofd is met Joan Fontaine. Niet als zijn twee makkers het kunnen helpen, geholpen en aangemoedigd door regimentsbeest Gunga Din, gespeeld door Sam Jaffe.<br />Het gedicht van Rudyard Kipling diende als inspiratie voor deze RKO-film over het kazerneleven in de Britse Raj. Het komische spel van de hoofdrollen is zo goed dat het de ongelooflijk racistische boodschap van de film overschaduwt. Niet dat de makers racisten waren, maar dit was de veronderstelling van de Britten daar in die tijd, inclusief onze hoofdrollen en Gunga Din toont dit het effectiefst.<br />De Britten veroverden India met kleine tussenpozen en sloten hier en daar deals met plaatselijke heersers onder een zwakke mogol-keizer die midden in de 19e eeuw uit de weg werd geruimd. Ze heersten maar heel weinig rechtstreeks over India, dat zou onmogelijk zijn geweest. Hun heerschappij hing af van de inheemse troepen die u hier ziet. Let wel, de soldaten kunnen niet boven de rang van korporaal uitstijgen en Gunga Din is aanzienlijk lager in status.<br />Let hier op dat de rebellen in feite hindoes zijn, geen moslims. Er zijn evenveel varianten van die religie als er christelijke sekten zijn en deze wurgcultus was heel reëel. Natuurlijk hadden degenen die gewurgd werden misschien niet hetzelfde beeld van hen als bevrijders. Maar totdat India zijn onafhankelijkheidsbeweging organiseerde, totdat de Congrespartij werd opgericht, waren deze mensen de stem van een vrij India. Maar hoe je het ook wendt of keert, mensen wurgen is niet aardig en de Britten hadden ook gelijk. Als ik naar Gunga Din kijk, denk ik aan Star Trek en de reden waarom het eerste commando ontstond.<br />Cary Grant mocht hier zijn echte Londense zelf spelen in plaats van de stadse Cary die we gewend zijn te zien. Fairbanks en McLaglen doen het heel goed met rollen die helemaal bij hun persoonlijkheid passen.<br />Maar de beste acteerrol in de film is die van Eduard Ciannelli als de goeroe, het hoofd van de wurgerscultus. Let op het vuur en de passie in zijn optreden, hij blaast iedereen van het scherm als hij optreedt. De favoriete scène in Gunga Din is die waarin Ciannelli zijn troepen aanspoort in hun bergtempel. Zie hoe Stevens de achtergrond rond Ciannelli steeds donkerder maakt, tot je alleen nog maar ogen en tanden ziet, als een gruwelijk Halloween-masker. Angstaanjagend, angstaanjagend en heel effectief.<br />Het was vlak na de actie van deze film aan het eind van de negentiende eeuw dat het Britse publiek steeds meer vragen begon te stellen bij de onderliggende veronderstellingen die de Raj rechtvaardigden. Maar dat is het onderwerp van Gandhi.<br />Gunga Din is nog steeds een geweldige film, onderhoudend en grappig. Hij zou getoond moeten worden bij A Passage to India en Gandhi, en dan kun je zien hoe de Indiase onafhankelijkheidsbeweging zich ontwikkelde.
For years I thought this knockabout service comedy was a product of John Ford, especially with Victor McLaglen as one of the leads. It certainly has the same rough house humor that Ford laces his films with. <br /><br />To my surprise I learned it was George Stevens who actually directed it. Still I refuse to believe that this film wasn't offered to John Ford, but he was probably off in Monument Valley making Stagecoach.<br /><br />Victor McLaglen along with Cary Grant and Douglas Fairbanks, Jr., play three sergeants in the Indian Army who have a nice buddy/buddy/buddy camaraderie going. But the old gang is breaking up because Fairbanks is engaged to marry Joan Fontaine. Not if his two pals can help it, aided and abetted by regimental beastie Gunga Din as played by Sam Jaffe.<br /><br />The Rudyard Kipling poem served as the inspiration for this RKO film about barracks life in the British Raj. The comic playing of the leads is so good that it does overshadow the incredibly racist message of the film. Not that the makers were racist, but this was the assumption of the British there at the time, including our leads and Gunga Din shows this most effectively.<br /><br />The British took India by increments, making deals here and there with local rulers under a weak Mogul emperor who was done away with in the middle of the 19th century. They ruled very little of India outright, that would have been impossible. Their rule depended on the native troops you see here. Note that the soldiers cannot rise above the rank of corporal and Gunga Din is considerably lower in status than that.<br /><br />Note here that the rebels in fact are Hindu, not Moslem. There are as many strains of that religion as there are Christian sects and this strangling cult was quite real. Of course to those being strangled they might not have the same view of them as liberators. But until India organized its independence movement, until the Congress Party came into being, these people were the voice of a free India.<br /><br />But however you slice it, strangling people isn't a nice thing to do and the British had their point here also. When I watch Gunga Din, I think of Star Trek and the reason the prime directive came into being.<br /><br />Cary Grant got to play his real cockney self here instead of the urbane Cary we're used to seeing. Fairbanks and McLaglen do very well with roles completely suited to their personalities.<br /><br />Best acting role in the film however is Eduard Ciannelli as the guru, the head of the strangler cult. Note the fire and passion in his performance, he blows everyone else off the screen when he's on.<br /><br />Favorite scene in Gunga Din is Ciannelli exhorting his troops in their mountain temple. Note how Stevens progressively darkens the background around Ciannelli until all you see are eyes and teeth like a ghoulish Halloween mask. Haunting, frightening and very effective.<br /><br />It was right after the action of this film in the late nineteenth century that more and more of the British public started to question the underlying assumptions justifying the Raj. But that's the subject of Gandhi.<br /><br />Gunga Din is still a great film, entertaining and funny. It should be shown with A Passage to India and Gandhi and you can chart how the Indian independence movement evolved.