Rijke droggel Joan Winfield (een jammerlijk misplaatste Bette Davis) is verloofd met de domme egocentrische Allen Brice (Jack Carson ziet er verloren uit). Haar vader (Eugene Palette) is vastbesloten een eind aan het huwelijk te maken en laat haar ontvoeren door piloot Steve Collins (James Cagney. Serieus). Ze storten neer in de woestijn en haten elkaar, maar (zucht) beginnen verliefd te worden.<br />Dit lijkt alleen maar een hoge beoordeling te krijgen van de recensenten omdat Cagney en Davis er ook in voorkomen. Ze waren allebei briljante acteurs maar ze stonden bekend om drama's NIET om comedy's en deze film laat zien waarom! Het script is gewoon afschuwelijk <0xE2><0x80><0x93> er is niet één echte lach in de hele film. De running joke in deze film is dat Cagney en Davis met hun achterste in een cactus vallen (dit gebeurt DRIE TIMES!). Alleen hun aanzienlijke talenten voorkomen dat ze volledig vernederd worden. Nu doen ze allebei hun best met het beroerde materiaal. Cagney doet zijn best met zijn tekst en Davis gilt elke regel met volle kracht uit, maar het werkt niet. Carson heeft de hele film lang zo'n 'wat kan het mij ook verdommen'-blik op zijn gezicht (waarschijnlijk omdat de emoties van zijn personages in seconden veranderen). Alleen Palette met zijn karakteristieke stem en zijn overdadige interpretaties weet een paar glimlachjes te ontlokken. Maar al met al was het saai en lachwekkend <0xE2><0x80><0x93> echt een klus om naar te kijken. Dit krijgt alleen maar twee sterren voor Cagney en Davis. Cagney en Davis hadden een hekel aan deze film in latere jaren en je begrijpt wel waarom.
Rich ditzy Joan Winfield (a woefully miscast Bette Davis) is engaged to be married to stupid egotistical Allen Brice (Jack Carson looking lost). Her father (Eugene Palette) is determined to stop the marriage and has her kidnapped by pilot Steve Collins (James Cagney. Seriously). They crash land in the desert and hate each other but (sigh) start falling in love.<br /><br />This seems to be getting a high rating from reviewers here only because Cagney and Davis are in it. They were both brilliant actors but they were known for dramas NOT comedy and this movie shows why! The script is just horrible--there's not one genuine laugh in the entire movie. The running joke in this has Cagney and Davis falling rump first in a cactus (this is done THREE TIMES!). Only their considerable talents save them from being completely humiliated. As it is they both do their best with the lousy material. Cagney tries his best with his lines and Davis screeches every line full force but it doesn't work. Carson has this "what the hell" look on his face throughout the entire movie (probably because his characters emotions change in seconds). Only Palette with his distinctive voice and over the top readings manges to elicit a few smiles. But, all in all, this was dull and laughless--a real chore to sit through. This gets two stars only for Cagney and Davis' acting and some beautiful cinematography but really--it's not worth seeing. Cagney and Davis hated this film in later years and you can see why.