De catastrofe wordt in gang gezet door een betreurenswaardige sociale omstandigheid: een verarmde Giovanna is in de goot beland, maar heeft nog steeds een troef achter de hand: schoonheid en jeugd. Bragana, een dikbuikige huurder van een benzinestation, die al jaren op leeftijd is, pikt haar op van de straat en biedt haar met zijn onhandige genegenheid haar bed en haar huis aan. Maar het fysieke contact waaraan Giovanna nu wordt blootgesteld, bezorgt haar alleen maar een gevoel van walging, en dus ziet ze in hem geen weldoener, maar een kwelgeest die ze kwijt moet zien te raken.<br />De komst van Gino, een jonge gastarbeider, biedt haar eindelijk de kans waar ze zo lang op heeft gewacht. Hij hoeft het haar geen twee keer te vragen: bij de eerste ontmoeting geeft ze hem het gevoel dat ze lichamelijk naar hem verlangt, en even later laat ze zich door hem verleiden zonder enige tegenstand te bieden.<br />Maar het partnerschap moet zich wel aan de strenge regels van Giovanna onderwerpen. Gino's verlangen naar vrijheid wordt onderdrukt, zijn verlangen om met Giovanna het huis te verlaten en ver weg van de dikzak een nieuw leven te beginnen wordt opzij geschoven. Giovanna heeft nog een ander doel voor ogen: Bragana moet worden vermoord, hij moet erven en daarnaast moet hij de verzekeringspremie opstrijken. In haar handen ontaardt Gino in een zelfopofferend werktuig. Nu hij volledig aan de genade van deze vrouw is overgeleverd, verandert hij in een koelbloedige moordenaar. Maar in tegenstelling tot Giovanna stelt hij de gepleegde misdaad op een moreel niveau aan de kaak. Alleen al het in bezit nemen van Bragana's huis, inclusief het slapen in het bed van een dode man, veroorzaakt een diepe afkeer van zichzelf. En later, nadat hij op de hoogte is gebracht van de ophanden zijnde betaling van het verzekeringsgeld en Giovanna's sluwe plan lijkt te doorzien, zorgt hij ervoor dat hij fysiek gescheiden raakt van zijn geliefde en vindt hij troost in de armen van een prostituee.<br />Als Visconti's film op dit punt zou eindigen, zou hij gemakkelijk kunnen worden bestempeld als een veroordelend portret van een koele, berekenende en gewetenloze vrouw met een vleugje sociale kritiek. Maar de laatste reeksen doen deze zorgvuldig opgebouwde constructie instorten. Eindelijk voelt Giovanna wroeging over wat ze heeft gedaan, en door de onverzoenlijke openbaring van haar diepste gevoelens slaagt ze erin Gino's liefde opnieuw op te wekken. Haar gewelddadige dood door een absurd verkeersongeluk maakt hem niet alleen hulpeloos aan de genade van een willekeurig lot. Het heeft ook invloed op ons, terwijl we beseffen dat geen van de acteurs verantwoordelijk kan worden gesteld voor zijn ramp. De schuldige is gewoon de toestand van een samenleving die vanaf het begin de weg van het individu bepaalt.<br /><br />
A deplorable social condition triggers off the catastrophe: An impoverished Giovanna has ended up in the gutter, but still has an ace up her sleeve: beauty and youth. Bragana, a fat-bellied gas station tenant, who has been getting on in years, picks her up from the street and offers her bed and home together with his clumsy affection. But the physical contact that Giovanna is now exposed to only gives her feelings of disgust, and consequently she does not see a benefactor in him but a tormentor whom she has to get rid of.<br /><br />The arrival of Gino, a young migrant worker, finally provides her the longed-for opportunity. And you don't have to ask her twice: At the very first encounter she gives him the feeling of being physically desired, and a little later she lets him seduce her without offering any resistance.<br /><br />The developping partnership has to submit to the strict rules drawn up by Giovanna though. Gino's yearning for freedom is suppressed, his desire to leave the place with Giovanna and start a new life far away from the fatso is pushed aside. Giovanna aims at another goal: to get Bragana killed, to inherit and, in addition to that, to collect the insurance premium. In her hands Gino degenerates into a self-sacrificing tool. Being completely at the mercy of this woman he turns into a cold-blooded killer.<br /><br />But in contrast to Giovanna he questions the committed crime on a moral level. The very taking over of Bragana's place, which includes the sleeping in the bed of a dead man, causes a deep loathing of himself. And later, after he has found out about the forthcoming payment of the insurance money and seems to see through Giovanna's cunningly devised plan, he also executes a physical separation from his lover and finds comfort in the arms of a prostitute.<br /><br />If Visconti's film ended at this point, it could easily be classified as a condemnatory portrait of a cool, calculating and unscrupulous woman with a slight touch of social criticism. But then the last sequences make this carefully built construct of ideas collapse. At last Giovanna feels remorseful about what she has done, and by the uncompromising revelation of her innermost feelings she succeeds in inflaming anew Gino's love. Her violent death by an absurd road accident then does not only leave him helpless at the mercy of an arbitrary fate. It also affects us, while we realize that none of the acting characters is to be made responsible for their disaster. The culprit is just the state of a society that determines the way of the individual unalterably right from the start.<br /><br />