Ik weet niet veel van de Rat Pack, en Frank Sinatra leek me altijd een beetje te zelfbewust, te vol van zichzelf. Dus als ik dit een van mijn favorieten noem, heeft het niets te maken met een tributebandmentaliteit. Zoals een andere recensent zegt, gaat _Mad Dog Time_ over symbolisme, niet over realisme. Het is kafkaësk (jammer dat Kyle MacLachlan waarschijnlijk de zwakste is van een heel sterke groep, toen hij nog zo goed was als Josef K), het is stijlvol, wetend, sardonisch en gelikt. Jeff Goldblum navigeert zijn weg langs een verscheidenheid van personages, probeert niet neergeschoten te worden en gedraagt zich handig in plaats van sullig, probeert op de hoogte te blijven van wat hij weet en anderen niet, wie hij kan overtreffen en wie niet. Gabriel Byrne en Richard Dreyfuss (zijn beste rol) hebben het goed voor elkaar, en de rest van de cast doet het prima. De symboliek, de setting (de ene buitenopname met Jeff Goldblum die de trap af komt lopen lijkt echt bizar na al die hagedissenscènes), de dialogen (de stijl, niet de praktische kant van de zaak), het draait allemaal om de interactie tussen de personages, niet echt gangsterachtig. Leuk om naar te kijken, moet leuk zijn geweest om te doen. Wat de recensenten in hun schild voerden is eigenlijk een raadsel...
I don't know much about the Rat Pack, and Frank Sinatra always seemed a bit too self-consciously full of himself to me. So when I call this one of my all-time faves, it's nothing to do with a tribute-band mentality. As another reviewer says, Mad Dog Time is about symbolism, not realism. It's kafkaesque (a pity Kyle MacLachlan is probably the weakest of a very strong crowd, when he was so good as Josef K), it's stylish, knowing, sardonic and slick. Jeff Goldblum is navigating his way around a variety of characters, trying not to get shot and acting deftly rather than dorkily, trying to stay abreast of what he knows and others don't, whom he can outshoot and whom he can't. Gabriel Byrne and Richard Dreyfuss (his best performance) have a ball, and the supporting cast look spot-on. The symbolism, the settings (the one outdoor motion shot with Jeff Goldblum walking down the steps seems really weird after so much lounge lizardry), the dialogue (style, not practicality, is the order of the day), it's all about characters interacting, not really gangsterism. Fun to watch, must've been fun to do. What the critics were up to is really a mystery...