Verre van de cafeïnekick te geven die je zou verwachten van een film die zijn naam deelt met de energieverhogendste warme dranken, stampt Coffy rond en voelt zich nooit echt te goed om wraak te nemen. Sterker nog, als de film een kop koffie was, zou die nogal slap en waterig zijn, bezaaid met een paar ongewenste droesem en zonder een aanhoudende nasmaak. Af en toe komt hij op de juiste plaats terecht, maar verder is het niet het opwindende actiedrama dat hij hoopt te zijn.<br />Wat het complot betreft, Coffy is een verpleegster die het recht in eigen hand neemt en hard recht doet aan de drugssmokkelaars, de dames-pimpers, de bendeslikkers die haar jongere zuster in een verdorven, ziekelijke toestand hebben gebracht. Het sociaal-politieke commentaar op de benarde toestand van de zwarte stadsjongens in Amerika is prominent in Coffy's werk, en het zorgt voor een aantal tot nadenken stemmende Coffy-kruistochten tegen de politieke corruptie en het racisme van het witte establishment, dat profiteert en fungeert als parasiet van de aartsvijandige Afro-Amerikaanse minderheden. Helaas worden de tijdige boodschappen ondermijnd door de slechte kwaliteit en het gebrek aan concentratie van de film. Coffy's ideeën zijn belangrijk, maar ze zijn niet goed gericht.<br />Een van de pluspunten van Coffy is de aanwezigheid van het icoon van de Blaxploitation Pam Grier. Grier speelt haar rol met verve en doet zich voor als een aantrekkelijke actieheldin die het tuig neermaait met haar vaak spectaculaire daden van burgerwachtgeweld (hoe ga je om met een huis vol gangsters? Rijd de auto dwars door de voordeur!). Het is alleen jammer dat het verhaal af en toe hapert en dat het tijdverspilling is om zo veel mogelijk seksuele uitbuiting eruit te persen. Het lage budget kan niet hebben geholpen, maar dat geldt ook voor het feit dat Coffy voor een film over de Blaxploitation de groove mist. Net zoals de thema's worden ondermijnd door het gebrek aan kwaliteit, worden het vermaak en de opwinding bijgevolg ook doorkruist door momenten van saaiheid en misleiding.<br />Het totale resultaat is vakkundig en houterig. We krijgen een hippe heldin, maar geen hippe film. Het is jammer dat Coffy zijn momenten heeft en terecht beschouwd zou moeten worden als een sleutelfilm in de rage van de Blaxploitation-films; het is gewoon nooit hoger dan een gemiddeld, lauw nummertje.
Far from providing the caffeine kick you'd expect from a film that shares its name with the most energy-boosting of warm beverages, Coffy clunks about and never really rises above being just a ropey revenge tale. Indeed, if the movie was a cup of coffee, it'd be rather weak and watery, littered with a few undesirable dregs and lacking in a lingering aftertaste. Sporadically it hits the spot, but otherwise it isn't the hot action-drama it hopes to be.<br /><br />Plot-wise, Coffy is a nurse who takes the law into her own hands and delivers hard justice to the drug-pushing, lady-pimpin', mob-suckers that hooked her younger sister into a depraved, sick state. Socio-political commentary on the plight of urban black youths in America is prominent in Coffy, and it makes for some thought-provoking stuff as Coffy crusades against the political corruption and white establishment racism that profits and acts as a parasite off the targeted Afro-American minorities. Sadly, the timely messages are undermined by the film's poor quality and lack of focus. Coffy's ideas are important, it's just that they are not well-aimed.<br /><br />One of the plus points of Coffy is the presence of Blaxploitation icon Pam Grier. Grier goes at her role with gusto and makes for an appealing action heroine as she shotguns down the scum in her often spectacular acts of vigilante violence (how do you deal with a house full of hoods? Drive the car right through the front door!). It's just a shame that the storyline wavers on occasions, wasting time squeezing as much sexual exploitation as possible. The low budget can't have helped, but neither does the fact that for a Blaxploitation flick, Coffy lacks groove. Just as the issues are undermined by the lack of quality, consequently the entertainment and excitement are also skewered by moments of dullness and misdirection.<br /><br />The total result is workmanlike and wooden. We get a hip heroine but not a hip movie. It's a shame as Coffy has its moments and should rightly be regarded as a key film in the Blaxploitation craze; it just never ascends above being an average, lukewarm number.