Ik ging _Het rechte verhaal_ in met de verwachting dat het een droevig-gelukkig-type drama zou zijn met een goede regie en een paar goede acteurs. Die kreeg ik. Wat ik n<0xC3><0xAD>ét verwachtte, was een allegorie over de beproevingen van het menselijk bestaan. Laat het maar aan Lynch over om een eenvoudig verhaal over een rit van 400 kilometer op een grasmaaier om te zetten in een microkosmos over de menselijke conditie.<br />Als je het niet hebt gezien, moet je het nog eens bekijken, aandacht besteden aan de leeftijd van de mensen die Alvin ontmoet, het terrein waar hij doorheen rijdt, de reacties die hij krijgt, het soort gesprekken dat hij voert (een van de eerste gaat over zwangerschap en kinderen, een van de laatste gaat over een begraafplaats). De laatste weg die hij aflegt is in deze context vooral spookachtig, omdat die steeds smaller wordt en zijn angst en nervositeit toenemen. De laatste mechanische storing zou je kunnen zien als een dood, en de wonderbaarlijke wedergeboorte van zijn motor als een leven na de dood, waarin hij de gewenste hereniging bereikt.<br />Ik hoop alleen maar dat sommige mensen die dit als een traag, sentimenteel melodrama hebben afgeschilderd, de tijd nemen om er met meer holistische aandacht naar te kijken.
I went into The Straight Story expecting a sad/happy type drama with nice direction and some good acting. These I got. What I wasn't expecting was an allegory for the trials of human existence. Leave it to Lynch to take a simple story about a 300 mile trip on a lawnmower and turn it into a microcosm for the human condition.<br /><br />If you didn't notice, watch it again, paying attention to the ages of the people Alvin meets, the terrain he's driving through, the reactions people give him, the kinds of discussions he has (one of the first is about pregnancy and children, one of the last is outside of a cemetery). The last road he drives down is particulary haunting in this context, as it narrows and his fear and nervousness mount. The last mechanical failure could be seen as a death, and the miraculous rebirth of his engine relating to an afterlife, in which he achieves the desired reunion.<br /><br />I only hope some of the people who branded this as a slow sappy melodrama take the time to watch with a more holistic attention.