Het is een paar jaar geleden dat ik dit voor het laatst heb gezien, maar ik kan het me nog goed herinneren en ik zou het graag nog eens zien. Het is min of meer een soort therapie voor me geworden, met een persoonlijke ervaring van mezelf.<br />Een vijfendertigjarige man klaagt over een honkbalwedstrijd op school, waarin hij 'de bal miste' en zijn team verloor. Twintig jaar later denkt hij erover na: 'Had ik die bal maar geraakt', en dat zijn leven daardoor beter zou zijn geworden. Dan krijgt hij de kans om erachter te komen... en krijgt hij iets meer dan hij had verwacht.<br />Het doet me zo denken aan de middelbare school dat ik twee keer heb gesolliciteerd bij ons trainings- en dansteam en het niet heb gehaald. Dit team kwam het dichtst in de buurt van een dispuut op mijn school. Als je erbij zat, was je 'dat allemaal'. Ik deed pas voor de laatste twee jaar van de middelbare school mee aan een test, en na de tweede keer had ik het er echt moeilijk mee. Ik had vlak voor de test mijn been bezeerd en droeg een maillot om de blauwe plek te bedekken, en daardoor haalde ik het niet. Dat was in 1987.<br />In de loop der jaren denk ik soms nog steeds: 'Als ik mijn been niet had bezeerd, had ik die stomme maillot nooit gedragen.' Ik zit hier en denk dat mijn leven beter of zelfs anders zou zijn geweest als ik het had gemaakt, maar toen ik deze film zag, besefte ik dat we nooit echt weten hoe anders de dingen kunnen zijn als we een klein dingetje uit het verleden veranderen. Wie weet, het had de loop der gebeurtenissen zo kunnen veranderen dat ik de vader van mijn zoon nooit had ontmoet.<br />Ik zou deze film aanbevelen aan iedereen die dat ene moment in het verleden heeft waarop hij zou willen dat hij kon veranderen. Wees voorzichtig met wat je wenst!
It has been some years since I saw this, but remember it and would like to see it again. It kind of became a "therapy" for me with a personal experience of my own.<br /><br />A thirty-five year old man laments over a high-school baseball game in which he "missed the ball" and his team lost. He thinks about it 20 years later, "if only I'd hit that ball" and how his life would be better because of it. Then, he gets a chance to find out....and gets a little more than he bargained for.<br /><br />It reminds me so much of when I was in high school, I twice tried out for our drill/dance team and didn't make it. This team was the closest thing to a sorority in my school. If you were on it, you were "all that." I didn't try out till my last two years of HS and after the second time, I took it really hard. I'd hit and bruised my leg badly just before tryouts and wore tights to cover the bruise, and that caused me to not make it. That was in 1987.<br /><br />Through the years, even now sometimes, I think "If only I hadn't hit my leg I would've never worn those stupid tights." Now I don't sit and think my life would be any better or even any different had I made it, but seeing this movie made me realize that we never really know how different things may be by changing one little thing way back in the past. Who knows, it could have changed the course of events to the point that I wouldn't have met my son's father.<br /><br />I would recommend this movie to anyone who has that one moment in the past they wish they could change. Be careful what you wish for!!!