Dus, is het echt zover gekomen? Zijn wij, als volwassenen, schuldig aan het gebrek aan bioscoopkennis en celluloidcapaciteit van de volgende generatie bioscoopbezoekers? Wat betreft de Wayans & Co. nieuwste toevoeging aan het scenario van de bewegende beelden: Little Man. Deze United Kingdom P.G. (Parental Guidance), waarbij iedereen onder de twaalf jaar vergezeld moet worden door een verantwoordelijke volwassene, gecertificeerde film, is de belichaming van wat zich nu heeft ontwikkeld tot het ergste geval van verlamming sinds sigaretten werden 'uitgeveegd' van foto's van filmiconen uit de jaren vijftig.<br /><br />De overwegend onder de twaalf' Het publiek hier, van wie sommigen ook nog geen volwassen toezicht hadden, zat er gehoorzaam bij en nam het allemaal in zich op, zich niet bewust van hun onderwerp en de deels volwassen trekken die Kleine Man schetst, althans gedeeltelijk. Films kunnen het over het algemeen beter dan deze armzalige poging, maar terwijl deze onzin hen binnenhaalt nu ze nog jong en fris zijn, is de grootste angst voor de toekomst van de cinema dat de onwetendheid van een kind zich zal doorzetten tot een volwassen gelukzaligheid. De cinema verdient meer dan dit, en dat geldt ook voor de steeds maar groeiende, en in de letterlijke zin van het woord ook voor het publiek, geldverslindende melkkoe die zich voedt met de immer beeldende geesten van de jongeren. Er is hier geen Cinema-ervaring, geen openlijke verwondering, geen ontzagwekkend respect voor de magie van de film. Er is hier niets dan verbijstering en minachting, want het gebrek aan inhoud, originaliteit en het feit dat het minder saai en parodieus is dan alles wat er nu zo helemaal mis is met de Hollywood-machine. Om snel geld te verdienen moeten we ons toekomstige bioscooppubliek confronteren met types als deze archetypische rampenfilm.<br />Zal dit typen als Hitchcock, Fassbinder, Leone, Kubrick en Schaffner in hun graf doen omvallen? Geld vonden ze allemaal leuk, ongetwijfeld, maar talent en uitbundigheid voor perfectie en kwaliteit, en in hoge mate respect voor hun beroep en publiek, daar hadden ze nooit gebrek aan. We zien, opnieuw, met het werk van de Wayans-clan een ander cliché van slechte smaak, terwijl films als _White Chicks_ (2004) zonder twijfel een poging waren om de bourgeoisie van de Amerikaanse samenleving te treffen. De ironie hiervan is dat de twee hoofdrolspelers, opnieuw gespeeld door de gebroeders Wayans, zo undercover zijn dat alle herkenning afwezig is, wat ook een betere film oplevert, en het is de acteur Terry Crews die _White Chicks_ zijn substantie en persoonlijkheid geeft, niet de Wayans. Gonna Git You Sucka, om precies te zijn, kan worden gezien als een komische en amusante film, met zwaargewichten als Isaac Hayes, Jim Brown, Bernie Casey en de beeldschone actrice Ja'net Du Bois. Waar het om gaat, is dat die Little Man absoluut geen persoonlijkheid heeft, wat dan ook, hij is oppervlakkig en narcistisch, zonder waardering of waarde voor zijn volgelingen, hij duikt snel onder, pakt je geld en voor we het weten heeft hij zich verstopt in de radertjes van de commercie. Na _Sexy Movie_ (2000) zou het alleen maar beter kunnen gaan, maar dat is helaas niet gebeurd. Er is niet veel nagedacht over de artistieke waarde van de films die deze onverschrokken filmmagnaten in het verschiet hadden, en ongetwijfeld zal de oplage van de volgende films rechtstreeks naar de video gaan, dat is te hopen.<br />De Wayana's lijken tot op zekere hoogte zelf een filmgenre te hebben gecreëerd; ze hebben de filmparafrase doodgeknuppeld, ze hebben elk pad en elke stijl verwaterd. Ze hebben de reputatie van de laatste honderd jaar die de cinema ons heeft gegeven langzaam vernietigd, mogen de geesten van films uit het verleden maar heel nederig in hun oordeel zijn, zoals hun groeiende publiek tot nu toe schijnt te zijn, want als de zeepbel uiteenspat, mogen zij ook even begrijpend zijn.
So, has it really come to this? Are we, as consenting adults, to blame for the next generation of cinema-goers lack of cinematic understanding and celluloid capability? Concerning the Wayans and Co. latest addition to the moving pictures scenario; Little Man. This United Kingdom P.G. (Parental Guidance), anyone under the age of twelve must be accompanied by a responsible adult, certificated movie, is the epitome of what has now developed into the worse case of dumbing down since cigarettes were "wiped out" from pictures of movie icons of the 1950's.<br /><br />The predominantly under twelve's audience here who, some without grown up supervision too, sat there, obediently, taking it all in, oblivious to their subject and the partly grown up features that Little Man portrays, in part at least too. Movies, in general, can do better than this poor attempt, while this nonsense is getting them in while they are still young and fresh, the biggest fear for the future of Cinema is that a child's ignorance just might carry on through to a grown up bliss. Cinema deserves more than this, and so do its ever growing, and in the literal sense too, audiences, this blatant cash cow feeds on the ever-impressionable minds of the young.<br /><br />There is no Cinema experience here, no open eyed wonder, no awe-inspiring respect to the magic of movies'. There is nothing but bewilderment and contempt, for the lack of substance, originality and its delivery of mind less tedium and parody of everything that is so now ultimately wrong with the Hollywood machine, for the sake of a quick buck, we must endure our future cinema audiences to the likes of this archetypal disaster movie.<br /><br />Will this have the likes of Hitchcock, Fassbinder, Leone, Kubrick and Schaffner reeling in their graves? Money they all liked, no doubt, but talent and exuberance for perfection and quality, and to a vast degree, respect for their profession and audience, they were never short off. We are seeing, once again, with the works of the Wayans clan another cliché of bad taste, while the likes of White Chicks (2004) were in no doubt a stab at the bourgeoisie of American society. The irony here is that the two leading protagonists, played yet again, by the Wayans brothers, are so much undercover, that all recognition is non-existent, this makes for a better movie too, and it is the actor Terry Crews that gives White Chicks its substance and personality, not the Wayans.<br /><br />Yet again, with their pastiche of 1970's Blaxploitation movies, as with the 1988 movie I'm Gonna Git You Sucka, this to can be seen as a comical and amusing movie, with heavy weights as Isaac Hayes, Jim Brown, Bernie Casey and the gorgeous actress Ja'net Du Bois. The point being, that Little Man has absolutely no persona of any kind what so ever, he is shallow and narcissistic, with no appreciation or value toward his followers, he quickly dives in takes your money and before we know it, has hidden himself within the cogs of commercialism. There is no recognisable effort as to where our money has been spent, after Scary Movie (2000), things could only have gone up, but alas they did not, no great pondering of artistic value and no doubt that the instalment from these intrepid movie moguls' next movies shall be straight to video, one can only hope.<br /><br />The Wayans seem to have created a movie genre all by themselves, to a certain extent; they have bludgeoned to death the movie parody, they have watered down each and every avenue and with their inevitable style. They have slowly destroyed the reputation of the last one hundred years that Cinema have given us, may the ghosts of movies past be ever so humble in their judgement, as their growing audiences, so far, seem to be, for when the bubble bursts, may they be as understanding too.