De potentiële extravagantie van de film, die zich afspeelt in de negentiende eeuw, leverde geen succes op. Met beroemde acteurs als Maggie Smith, Albert Finney en vele anderen was er geen reden om de film te laten mislukken. Maar de film had geen einde, had een armzalige plot en viel door zijn continuïteit in duigen. Een typisch verhaal over een rijk meisje en een arme jongen, bij elkaar gebracht door liefde en vernietigd door schoonheid (of het gebrek daaraan) en afkeuring, heeft een ontroerende kant van de vroege dood van een moeder en een afwezige vader. De vader, gespeeld door Finney, is een gestoorde man die zijn dochter zowel in het leven als in de dood kwelt. De acteurs probeerden vergeefs te redden wat er van het verhaal over was. Washington Square is een zwart gat van verwoesting en verwoesting, dat kostbare tijd verspilt aan degenen die treurig toekijken. Ik geef deze film een 1 in plaats van een 0, puur voor de pogingen van de acteurs. Red jezelf, blijf uit de buurt van Washington Square.
The potential movie extravaganza, set during the 19th century, failed to produce. With big-name actors like Maggie Smith, Albert Finney, and many others, there was no reason for the movie to fail. However, the movie lacked an ending, had a sorry excuse for a plot line, and fell to pieces with its continuity. A typical story of a rich girl and a poor boy, brought together by love and destroyed by beauty (or lack thereof) and disapproval, has a touching side of a mother's early death and an absentee father. The father, played by Finney, is a disturbed man, tormenting his daughter in life as well as death. He believes his daughter's lack of good looks would ruin his fortune by marrying beneath their social status. The actors vainly attempted to salvage what was left of the storyline. Washington Square is a black hole of ruin and destruction, wasting precious time of those who sorrowfully watch. I give this movie a 1 instead of a 0, purely for the actors' attempts. Save yourself, stay clear of Washington Square.