Non-Stop is een onderhoudende en overtuigende film, die vergeleken kan worden met 'Run Lola Run'. De film ontwikkelt zich snel tot een achtervolgingsscène, waarin de kijkers via flashbacks en dagdromen meer te weten komen over de drie hoofdpersonen. De achtervolging dient niet als een snelle climax, maar als een reis die het grootste deel van de film in beslag neemt. Tijdens de 'run' zien we de personages groeien en even hun saaie leven vergeten, de machorollen die ze hebben aangenomen, en uiteindelijk vergeten waarom ze <0xC3><0xBC>berhaupt zijn gaan hardlopen. Net zoals het vechten de personages in 'Fight Club' een 'helderheid' gaf, zorgt hardlopen voor deze film.' Het zijn personages die een manier hebben om zich los te maken van de valse waarden die de maatschappij ons toestaat voor ons te creëren. Hun deelname dient als een manier om echt van het leven te proeven vanuit een onbezoedeld perspectief, en alle drie vinden ze tijdens het proces een zekere mate van helderheid en vreugde.<br />Mijn waardering en plezier namen aan het eind van de film af, en in plaats van te leren van hun ervaring, lijken de personages terug te vallen op het spelen van die valse machorollen waaraan ze volgens mij tijdens hun reis waren ontsnapt.<br />Toch is het enige echte probleem met deze film dat hij niet eerder buiten Japan is verspreid.
An entertaining and substantive film, Non-Stop has drawn deserving comparisons with "Run Lola Run". The film quickly develops into a chase sequence, during which the viewers learn about the three main characters through flashbacks and daydream sequences. The chase serves not as as a fast-paced climax, but as a journey that makes up the majority of the film. During the "run" we see the characters grow and momentarily forget about their dreary lives, about the "macho" roles they've bought into, and eventually forgetting about why they started running in the first place. Much like fighting provided a "clarity" for the characters in "Fight Club," running provides this film's characters with a means to step away from the false values that we all allow society to create for us. Their running serves as way to truly taste life from an unclouded perspective, and all three find some level of clarity and joy in the process.<br /><br />My appreciation and enjoyment only wavered slightly in the ending of the film, where instead of learning from their experience, the characters seem to revert to acting out those false macho roles I thought they had escaped from through their journey.<br /><br />Still, the only true problem with this film is that it wasn't distributed outside Japan sooner.