Lizzie Bordens _Love Crimes_ is een belangrijke film, die de duistere kant van de vrouwelijke seksualiteit behandelt (met inbegrip van de frontale vrouwelijke naaktheid, die zeker beter is dan die van de man). Hij flirt met sadomasochisme en de gevangen gevangene die verliefd wordt op de ontvoerder.<br />Deze behandeling van het vrouwelijke libido is soms oppervlakkig en schokkerig, maar Borden is veel verder gegaan dan de feministische dogma's dat vrouwen macht krijgen door hun onverzadigbare wellust.<br />Een van de opvallende scènes gaat over de vrouwelijke fetisj voor paarden, wanneer de tegenstander, een gefingeerde modefotograaf, een oudere vrouw in een rijbroek verleidt door haar te vragen hoe ze paardrijdt. Hij duwt een rijzweep tussen haar benen en drukt die tegen haar kruis, wat haar opwinding alleen maar vergroot. Dan verlaat hij plotseling haar huis en ze vloekt hartgrondig tegen de gesloten deur.<br /><br />Patrick Bergin speelt de oplichter, en hoewel hij verre van knap is, draagt hij eenvoudige kleding en heeft hij genoeg acteertalent om je te laten geloven dat de vrouwen zijn verhaal zouden slikken. Volgens alle berichten is Sean Young een vreemd type, en ze is nauwelijks mooi te noemen. Maar in deze film als officier van justitie veranderen haar intense gezicht, lange ledematen, slanke lichaam, geaccentueerde heupen en af en toe onsamenhangende bewegingen in een erotische fascinatie. Haar optreden is krachtig en complex.<br />Borden heeft een intrigerend wereldbeeld, en het feit dat dat zo in tegenspraak is met de moderne, futloze tijdgeest waardeer ik oprecht.
Lizzie Borden's Love Crimes is an important film, dealing with the dark side of female sexuality (and including full frontal female nudity, which sure beats the male kind). It flirts with sadomasochism and the captive falling in love with captor theory.<br /><br />This treatment of feminine libido is sometimes shallow and jerky, but Borden has travelled well beyond feminist dogma of females gaining power through their insatiable lust.<br /><br />One striking scene exposes the female fetish for horses, when the antagonist, a counterfeit fashion photographer, is seducing an older woman wearing breeches by asking her to show how she rides a horse. He shoves a riding crop between her legs, pressing it against her crotch, and this greatly increases her excitement.<br /><br />Then suddenly he leaves her home and she swears abjectly at the closed door.<br /><br />Patrick Bergin plays the con artist, and though he falls a long distance from handsome, he picks on plain Janes and has enough screen presence to make one believe the women could swallow his line. By all reports, Sean Young proves a weird person, and she is scarcely beautiful. Yet in this film as the district attorney her intense face and long-limbed slender body and accentuated hips and periodically disjointed movement alchemize into erotic fascination. Her performance is forceful and complex.<br /><br />Borden possesses an intriguing worldview, and the fact that it stands so at odds with the modern feckless zeitgeist I truly appreciate.