Het is een anomalie in de Franse filmwereld dat dit wanhoopswerk geen equivalent heeft in de hedendaagse filmwereld. Je zou liever de kant van Louis Malle's _le feu follet_ (1963) (het vuur in zijn binnenste) kiezen om iets te vinden dat in niets verschilt van wat Harel probeert te bereiken. De held, die al zijn illusies heeft verloren, is verbitterd en cynisch en heeft geen enkele reden meer om te leven. Geen enkele. Hij is vervreemd van het menselijk ras en lijkt zijn leven te leiden als een soort entomoloog die zijn collega's bestudeert. Een van hen trekt zijn aandacht: Tisserand <0xE2><0x80><0x93> José Garcia speelt de meest vernederende rol van de afgelopen tien jaar <0xE2><0x80><0x93> wordt zijn prooi. De scène is de nachtclub die de climax vormt van de vreemde relatie: de held zegt tegen zijn slachtoffer dat zijn leven altijd onvervuld zal blijven tenzij hij... Nu neemt de film een meer conventionele wending bij wijze van spreken (misschien de misantropie van Clouseau) maar niet voor lang.<br />Er zijn twee stemmen <0xE2><0x80><0x93> de ene voor de verteller die de hoofdpersoon altijd 'onze held' noemt, de andere voor de voornoemde held. Het verhaal speelt zich af, nu eens in Parijs, dan weer in Rouen, de stad van Guy de Maupassant. In een scène met zijn psychiater zegt de held dat de waanzin van de schrijver slechts de uiting was van zijn afkeer van de mens en hij trekt een parallel tussen zijn wanhoop en die van de Maupassant.<br />Deze deprimerende film is alleen geschikt voor een goed geïnformeerd publiek. Niet voor de zeer korte fragmenten uit pornofilms, maar omdat je je na het zien ervan misschien in de put voelt.
A true anomaly in the French cinema ,this despairing work has no equivalent in the contemporary production.One would rather have to look on the side of Louis Malle's "le feu follet" (1963)(the fire within) to find something not completely unlike Harel's effort.Wry and cynical,having lost all his illusions,the hero ,a computer scientist,has got no more reason to live.Absolutely none.Estranged from the human race,he seems to live his life as some kind of entomologist,studying his colleagues.One of them catches his attention:Tisserand-José Garcia plays the most demeaning part of the decade-.Then Tisserand will become some kind of prey:all his pessimism will rub off on this poor man.The scene is the night-club climaxes the strange relationship:the hero tells his victim that his life will always be unfulfilled unless he.... Well now the movie takes a more conventional turn so to speak (Clouzot's misanthropy maybe)but just for a while.<br /><br />The form is weird beyond comment There are two voices-over,one for the narrator who always refers to the main character as "our hero",one for the aforementioned hero.The story takes place,now in Paris,now in Rouen ,Guy de Maupassant's town.In a scene with his shrink ,the hero says the writer's madness was only the expression of his disgust for Man and he draws a parallel between his despair and Maupassant's one.<br /><br />This depressing movie is only suitable for an informed audience.Not for the very short excerpts of X-rated movies,but because after watching it,you may be feeling down in the dumps.