Wat me van deze film is bijgebleven, was de onverwachte komische chemie tussen Basil Rathbone, de componist die allang niet meer bestaat, en Oscar Levant als zijn assistent. Rathbone, die een gespannen, verstrooid artistiek type speelt (een heel verschil met zijn meer bekende rollen als dreigende schurken of de koele, logische Sherlock Holmes), ziet eruit alsof hij zonder hulp zijn bed niet uit komt. En die hulp is Starbuck, gespeeld met zijn gebruikelijke komische humor door Oscar Levant. Nadat hij Crosby's personage als ghostwriter heeft ingehuurd, stelt Rathbone hem voor aan Starbuck door te zeggen: 'Hij doet al mijn denkwerk voor me.' Waarop Levant antwoordt: 'Ach, het is maar een parttimebaan.' Dit gaat natuurlijk voorbij (of voorbij) aan Rathbone, die het te druk heeft met piekeren over waar zijn volgende hit vandaan zal komen. Zoals een andere recensent al zei: wie had kunnen denken dat Rathbone zo grappig kon zijn! Jammer dat hij niet meer gelegenheid had om zijn komische talent te tonen.
While a pleasant enough musical, what stuck with me about this movie was the unexpected comedic chemistry between Basil Rathbone, as the has-been composer, and Oscar Levant as his assistant. Playing a high strung, distracted artistic type (a far cry from his more familiar roles as either menacing villains or the coolly logical Sherlock Holmes), Rathbone's character looks like he couldn't find his way out of bed without help. And that help is Starbuck, played with his usual droll humor by Oscar Levant. Upon hiring Crosby's character as his ghost song writer, Rathbone introduces him to Starbuck by saying, "He does all my thinking for me.", to which Levant responds, "Ah, it's only a part-time job." Of course this goes right past (or over) Rathbone, who's too busy fretting about where his next hit song will come from. As another reviewer said, who knew Rathbone could be so funny! Too bad he didn't have more opportunities to display his comedic talent.