Het is een vrij goede film, maar te veramerikaniseerd in zijn voorspelbaarheid. Verwissel Kung Fu voor voetbal en de Turkse Familie voor een Pakistaanse film en je ziet Bend It Beckham (2002) bijna scène voor scène. Een aardig element dat als ruggengraat van de film dient is de voortgang van de gevechten met de mysterieuze ninja's onder de snelweg, die begint met ellendige verliezen en langzaam vordert tot het laatste gevecht een overwinning op zichzelf is, zoals de Kung Fu-meester een paar keer benadrukt. Op een ander niveau wordt het Deense leven heel anders getoond dan het beeld dat buitenstaanders ervan hebben: de niet-inheemse immigranten die een groot deel (in feite de meerderheid) van de Deense burgerij uitmaken, de graffiti in de buitenwijken van Kopenhagen, het treiteren van het immigrantenmeisje in de bedelfilm. Allemaal geven ze een ander beeld dan je in gedachten hebt als je het woord Denemarken hoort.
It's a rather good movie, but too Americanised in it's predictability. Change the Kung Fu for football and the Turkish Family for a Pakistani one, and you get to watch Bend It Like Beckham (2002) almost scene for scene. A nice feature the serves as the backbone of the movie is the progression of fights with the mysterious ninja under the highway, beginning with miserable losses and slowly progressing until the last fight is a win against oneself, as the Kung Fu master stressed several times. On a different level, the Danish life is revealed quite different than the image it has by outsiders: the non indigenous immigrants that make a large proportion (actually, the majority) of the Danish citizenry, the graffiti in the Copenhagen suburbs, the taunting of the immigrant girl in the begging of the movie. All portray a different picture than one has in mind when one hears the word Denmark.