Deze film had waarschijnlijk ergens potentie voor; mijn verbijstering is hoe deze uiterst prozaïsche, niet-grappige thema's steeds weer de theaters weten te bereiken, het is alsof ideeën worden gerecycled, alleen maar omdat generaties dat doen. De cerebrale pummels achter de meeste films zijn echt net honden, ze keren terug om hun eigen braaksel op te vreten. Nou, ze zijn nu negentien dollar rijker vanwege mij. Dit was helemaal niet fantasierijk, er was geen bevrijdend moment, alles wat ook maar enigszins grappig was werd getoond in de trailer (en er was niets amusants in de trailer), de uitvoeringen waren gespannen (vooral die van Molly, totaal niet overtuigend). Wat in theorie een komische afwisseling zou moeten zijn, was de homo-erotische vriend met een voorliefde voor Disney-films; geen van zijn analogieën sloeg aan, zijn kleine zedenpreken waren vlak, ik zat letterlijk te wachten tot ze iets zinnigs zouden gaan zeggen, om er vervolgens achter te komen dat hij klaar was. De zogenaamde 'harde 10' is het meest smakeloze plastic schepsel dat er bestaat (afgezien van een paardengezicht met een vreemde glimlach); ik vond haar vriendin Patty (die de Hamburglar werd genoemd) eerlijk gezegd veel knapper dan zij. Maar ja, heren geven de voorkeur aan brunettes.) Nou ja, hoe dan ook, de hele premisse is dat de maatschappij oppervlakkig is en dat liefde, als die er is, alle maatschappelijke fa<0xC3><0xA7>ades overstijgt; de manier waarop ze dat laten zien, met een vent die het scrotum van een ander scheert en de voor-altijd-verminkte-en-tot-de-dood-paarden-slaan-routine voor voortijdige ejaculatie (met duidelijke toespelingen op _American Pie_ en _geluk_ <0xE2><0x80><0x93> het laatste in de walgelijke scène waarin de hond van de familie aan het woord komt). Ik heb het gevoel dat de film een aaneenschakeling was van belachelijke moppen die samen een miserabele, misvormde bal ongezuiverd rioolwater vormden.
This movie probably had some potential for something; my bewilderment is how these utterly prosaic unfunny themes keep making it to theaters, it's as if ideas are being recycled just because generations are. Truly the decerebrate oafs behind most films are like dogs, they return to ingest their own vomit. Well, they're 19 bucks richer now because of me. This was not at all imaginative, there was no redeeming moment, anything remotely funny was shown in the trailer (and nothing amusing was in the trailer), performances were strained (especially Molly's, totally unconvincing). What was theoretically supposed to be some comic relief was the homoerotic friend with a penchant for Disney films; none of his analogies hit home, his little moral speeches were flat, I was literally waiting for them to go on to say something meaningful, only to find out he was done. The so-called "hard 10" is the most insipid plastic creature there is (apart from having a horse-like face with a weird smile); I honestly found her friend Patty (referred to as the Hamburglar) to be much better looking than her. But then again, gentlemen prefer brunettes ;) Well, anyway, the whole premise is that society is superficial and if love is true it transcends all social facades; the way they showed this, with a dude shaving another's scrotum and the million-times-mutilated-and-beaten-to-death-horse premature ejaculation routine (with obvious allusions to American Pie and Happiness - the latter in the disgusting scene denouement involving the family dog). I feel as if the movie was like adjoining ridiculous jokes into an unformed wretched ball of raw sewage. Goes to show marketing can push anything out there, shine whatever fetid mass and call it gold, people will come (worked for me). Done with tirade.