De problemen met deze film zijn talrijk, maar ik zal proberen de opvallendste en lastigste op te sommen. Ten eerste, hoewel het thema een aantal plaatjes over het leven in Manhattan doet vermoeden, was de werkelijkheid dat alles, zoals gebruikelijk in films en tv, over iets bizars ging, meestal van seksuele aard. De verhaallijnen waren dun of bestonden niet, en vrijwel elke scène, camera-opname, dialoog en uitgedrukte emotie was absoluut, en volkomen nep. Het bereikte uiteindelijk een punt na een uur van zo'n verlammende rotzooi dat ik naar buiten liep (iets wat de laatste jaren niet ongewoon voor me was). Ik zou hebben vermoed dat de film werd geregisseerd door een of andere veelbelovende auteur die was afgehaakt uit een of ander derderangs filmstudieprogramma, maar ik geloof dat de (ooit, vóór Amelia, getalenteerde) regisseur Mira Nair deelnam aan deze walgelijke karikatuur, dus misschien is het regisseurstalent in Amerika massaal in de beerput gestort.
The problems with this film are many, but I will try to mention the most glaring and bothersome ones. First of all, while the theme suggests a number of vignettes about Manhattan life, the reality was that everything, as usual in movies and TV, was about something bizarre, usually of a sexual nature. The story lines were thin or nonexistent, and virtually every scene, camera shot, line of dialog, and expressed emotion was absolutely, and totally fake. It finally reached a point after an hour of so of mind numbing garbage that I walked out (something no uncommon for me in recent years.) I would have guessed the fi9lm was directed by some wannabe auteur drop outs from some 3rd rate film studies program, but I believe the (at one time, pre-Amelia, talented)director Mira Nair took part in this disgusting travesty, so perhaps the directorial talent in America has descended en masse into the cesspool.