Geadverteerd door kanaal zeven in Australië als het 'onbekende verhaal', ontvouwt dit tweeluik zich in de eerste vijf minuten door de jeugd en puberteit van de hoofdrolspeler in minder tijd dan een goede regisseur nodig heeft om één gebeurtenis te creëren, te overspoelen. Deze lafheid en zelfcensorie voor de angst om iemand te beledigen, zijn doordrenkt met de serie en zijn uiteindelijk verantwoordelijk voor het mislukken ervan.<br />Robert Carlyle levert een dappere prestatie als de meest gehate man van de twintigste eeuw, maar hij wordt door twee dingen in het nauw gedreven. Het ontbreken van een fatsoenlijke dialoogcoach bij de serie laat zijn Noord-Engelse erfgoed verblindend door zijn uiterlijk schijnen, en de dialoog is soms werkelijk abominabel. Blijkbaar is het niet toegestaan om het feit te erkennen dat Hitler in een katholieke familie is opgegroeid, maar het is helemaal niet erg om miljoenen Vikingen en hun afstammelingen te beledigen door Carlyle de meest belachelijke zinnen over het Walhalla te laten uitspugen. Nou, hier is een aanwijzing voor de schrijvers <0xE2><0x80><0x93> iedereen die bekend is met de Vikingmythologie zal je vertellen dat het Walhalla draait om de belichaming van eer en macht in de strijd, twee dingen die de nazi's al snel verafschuwden ten gunste van rattenstreken en achterbaksheid. Pas als we tot onszelf komen en beseffen dat Hitler nooit uit de katholieke kerk is verbannen omdat hij zich daarvoor zou moeten schamen, zullen we leren wat deze verschrikkelijke periode in de geschiedenis van de wereld ons te leren heeft.<br />Dus nu we erin geslaagd zijn in deze komedie de Vikingen en de burgers van Scandinavië te beledigen, zou je denken dat de serie daarmee afgelopen zou zijn, maar dat is niet zo. Stockard Channings rol in de intro was bijzonder interessant, omdat haar stem en haar gezicht tijdens de intro hooguit dertig seconden te zien zijn, waardoor het overduidelijk is dat meer beelden van Hitlers gezicht te zien zijn. De eerste dagen van Hilter waren raak, maar werden niet opgenomen omdat de gemiddelde kinderjuf bang is iemand te beledigen. Het is ook wel ironisch dat hij in de films of miniseries die een veel beter inzicht geven in Hilters karakter, helemaal niet voorkomt.<br />Totdat we leren op te houden de waarheid te verdoezelen en leren beseffen dat de Duitse burgerij zich voornamelijk afzijdig hield van Hitlers standpunten en niet noodzakelijkerwijs uit onwetendheid, zullen we nooit leren omgaan met het feit dat subversieve elementen van de democratie (ja, Duitsland was een democratie vóór Hitler) overal kunnen voorkomen. Dat is het enige wat deze miniserie goed weergeeft. Helaas gaat dat element verloren bij pogingen om Hitlers regime te ondermijnen. De religieuze overtuigingen van een veel dapperder volk lijken die van een veel dapperder volk, en het onvermogen om in enig deel van het onderwerp door te dringen. David Letterman's show had het door toen ze korte satirische fragmenten over de serie uitzonden. Ze hadden net zo goed een familieserie met hem als de ster kunnen maken, zo slecht was het geschreven.<br />Al met al is deze politiek correcte klucht van een biofilm geen punten waard, maar ik gaf er twee omdat Robert Carlyle beslist beter materiaal verdient dan dit, en hij is zo ongeveer het enige dat werkt.
Advertised by channel seven in Australia as the "untold story", this miniseries undoes itself in the first five minutes by washing over the titular character's childhood and adolescence in less time than a good director will use to set up a single event. This cowardice and self-censorship for the fear of offending anyone permeates the series, and is ultimately responsible for its failure.<br /><br />Robert Carlyle puts in a valiant performance as the most hated man of the twentieth century, but he is hamstrung by two things. The lack of a decent dialogue coach on the series leaves his Northern-UK heritage shining blindingly through his physical appearance, and the dialogue is at times truly abysmal. Apparently, acknowledging the fact that Hitler was raised in a Catholic family is off limits, but insulting millions of Vikings and their descendants by having Carlyle spew the most ridiculous lines about Valhalla is quite okay. Well, here's a clue for the writers - any person familiar with Viking mythology will tell you that Valhalla is about the embodiment of honour and might in battle, two things that the Nazis quickly eschewed in favour of rat cunning and backstabbing. Until we can wake up to ourselves and realise that the reason Hitler has never been excommunicated from the Catholic church is because it would require the embarassing acknowledgement that he was once a member, we will never learn what this awful period of the world's history has to teach us.<br /><br />So now that we've managed to insult Vikings and the citizens of Scandinavian countries in this sham, you'd think the series would stop there, but it doesn't. Stockard Channing's listing in the opening credits was particularly eyebrow-raising, given that her voice is heard, and her face seen, for about thirty seconds at the most during the opening credits, making it patently transparent that more footage of Hitler's early days were shot, but not included because of a typical nanny-state fear of offending someone. It is also quite ironic that the films or miniseries which give a far better insight into Hilter's character do not feature him at all.<br /><br />Until we learn to stop sugar-coating the truth and realise that the citizenry of Germany was mostly unopposed to Hitler's views, and not necessarily through ignorance, we will never learn to deal with the fact that subversions of democracy (yes, Germany was a democracy pre-Hitler) can occur anywhere, we are doomed. That's the one thing this mini-series got right in portraying. Unfortunately, that element is lost in attempts to make Hitler's religious beliefs appear those of a much more valiant people, and the inability to scratch past the surface in any part of the subject matter. David Letterman's show had it pegged when they ran short satirical segments about the series. They really might as well have made a family sitcom with him as the star, that's how badly it was written.<br /><br />All in all, this politically correct farce of a bio-pic is worth no points, but I gave it two because Robert Carlyle definitely deserves better material than this, and he is about the only thing in it that works.