De plot van deze film draait om één belangrijk punt: dat deze moordenaar ook een verantwoordelijke, liefhebbende, zorgzame vader was. Niet dat het onmogelijk is om een vader en een moordenaar te zijn. Maar deze man vermoordt een tienermeisje zonder provocatie of rede en zonder emotie. Dit meisje was iemands dochter. Ik denk niet dat een vader die zoveel om zijn eigen dochter gaf, zo koelbloedig kon zijn tegenover de dochter van iemand anders. Of, om beurten, zo koelbloedig kon zijn en zich toch zorgen maken over en zorgen voor zijn eigen dochter. En het idee dat een veroordeelde moordenaar de ouders van zijn slachtoffer daadwerkelijk zou vragen om voor zijn dochter te zorgen is onvoorstelbaar. De personages werden door de acteurs met overtuiging gespeeld. Ik vond dat Scott Bakula er door het veranderen van de kleur van zijn ogen kouder en dreigender uitzag dan hij gewoonlijk is. Je kon helemaal niet in zijn ogen kijken.
The plot of this movie hangs on one important point: that this murderer was also a responsible, loving, caring father. Not that being a father and a murderer is impossible. But this man is shown murdering a teenage girl without provocation or reason and without emotion. This girl was someone's daughter. I don't think a father who cared so much about his own daughter could have been so cold-blooded to someone else's daughter. Or, alternately, could have been so cold blooded and yet worry about and care for his own daughter. And the idea that a convicted murderer would actually ask his victim's parents to take in and care for his daughter is beyond belief.<br /><br />That said, the characters were acted with conviction by the actors. I thought changing Scott Bakula's eye color did make him seem more cold and menacing than he usually is. You couldn't see into his eyes at all.