Dit is een van de vreemdste films die ik de laatste tijd heb gezien. Dat komt doordat hij minder op een film lijkt en meer op een experimentele film. Kurasawa's experiment was om een verscheidenheid aan individuen die op een vuilnisbelt wonen, hun ervaringen te laten weven in een tapijt dat een glimp biedt van hun doorgaans harde bestaan. Niet elke episode is deprimerend en hard, maar over het geheel genomen is dit beslist de toon. We hebben een geval van incest/verkrachting, poging tot moord, het verwisselen van echtgenote, alcoholisme, ontrouw, de dood van een kleine jongen nadat hij bedorven vis had gegeten, een man met een ernstige depressie (hij praat nooit tijdens de film en ziet er heel angstaanjagend uit), een hopeloze dromer bij wie waarschijnlijk schizofrenie zou worden vastgesteld, een geestelijk gehandicapte jongeman die denkt dat hij conducteur van een tram is en al zijn tijd doorbrengt met het 'rijden' van zijn tram over de paden tussen de vuilnishopen, een man die getrouwd is met een volslagen feeks (ik geloof dat ik haar nog minder mocht dan de incestueuze verkrachter!), enzovoort, enzovoort. Eigenlijk is het zo deprimerend dat het bijna een Ingmar Bergman-film leek die zich in Japan afspeelde, zoals Bergman veel films maakte die over geestesziekten en de hopeloosheid van het leven gingen. Is het een wonder dat Kurasawa na het maken van deze film probeerde zelfmoord te plegen? Nou, vond ik het leuk? Nee. Het was geen leuke ervaring. Maar het was een heel goed gemaakte film die mijn aandacht vast en zeker vasthield en als gevolg daarvan wilde ik heel graag zien wat er met deze mensen gebeurde. Het was zoiets als kijken naar een treinongeluk <0xE2><0x80><0x93> je wilt niet al die slachting zien, maar je kunt niet anders dan kijken! Van alle personages denk ik dat de oudere man die de neiging had om voor iedereen op te komen en die niet echt in het plaatje leek te passen (hij was te goed aangepast en te verstandig om op een vuilnisbelt te wonen) misschien Kurasawa zelf moest voorstellen. Misschien. Ik weet het niet.<br />Als je een aantal Kurasawa-films hebt gezien en een hoge tolerantie voor vreemde kunstfilms hebt, geef deze dan een horloge. Maar maak hier NIET je eerste ervaring mee als je naar zijn films kijkt <0xE2><0x80><0x93> je jaagt er vast veel kijkers mee weg!
This is one of the weirder movies I have recently watched. That's because it seems less like a movie and more like an experimental film. Kurasawa's experiment was to take a variety of individuals who live at a garbage dump and weave their experiences into a tapestry that offers glimpses of their generally harsh existences. Not every episode is depressing and harsh, but overall this is definitely the tone. Let's see,...we have a case of incest/rape, attempted murder, wife swapping, alcoholism, infidelity, death of a little boy after eating tainted fish, a man with severe depression (he never talks during the movie and looks very scary), a hopeless dreamer who would probably be diagnosed with schizophrenia, a mentally retarded young man who thinks he is a street car conductor and spends all his waking moments "driving" his street car through paths among the garbage piles, a man married to a total shrew (I think I liked her character even less than the incestuous rapist!), etc., etc. In fact, it is depressing enough that it seemed almost like an Ingmar Bergman movie set in Japan, as Bergman made MANY movies that tended to deal with mental illness and the hopelessness of life. Is it any wonder that after making this film Kurasawa tried to kill himself?! So, did I like it? No. It was not a fun experience. But, it was a very well-made movie that definitely kept my attention and as a result, I really wanted to see what happened to these people. It was sort of like watching a train wreck--you don't WANT to see all the carnage but you can't help but watch! Of all the vignettes, I think that the older man who tended to look out for everyone and who didn't really seem to fit in (he was too well-adjusted and wise to be living in a garbage dump) was perhaps meant to represent Kurasawa himself. Maybe. I dunno.<br /><br />If you've seen a variety of Kurasawa films and have a high tolerance for strange art films, give this one a watch. However, do NOT make this your first experience watching his movies--it's sure to scare away many viewers!