De Omega-code was een schoolvoorbeeld van cinematografische inconsistentie. Er was een beetje (maar heel weinig) goed acteerwerk, vooral van de twee profeten en van Rostenberg, die maar één keer optrad en geen tekst had. Verder was het acteerwerk beslist slecht. De plot was nogal zwak en slechts gedeeltelijk gebaseerd op een toch al twijfelachtige Bijbelse interpretatie. Zeker niet een van de beste van het jaar.
The Omega Code was a model of cinematographical inconsistency. There was a bit (but precious little) of good acting, primarily by the two prophets and Rostenberg, who only appeared once and had no lines. Otherwise the acting was decidedly bad. The plot line was rather weak, and only partially based on already questionable Biblical interpretation. Certainly not one of the year's best.