Veel rijker van structuur en karakter dan zelfs de klassiekers uit de jaren dertig en vijftig. George C. Scott was geboren om Scrooge te spelen, net zoals hij geboren was om Patton te spelen. De heer Scott zal bekend staan als een van de grootste acteurs van de twintigste eeuw. Het personage van Scrooge, gespeeld door de heer Scott, leek van het scherm te springen. Scott leek Scrooge naar een persoonlijker, begrijpelijker en toch zeer tegenstrijdig niveau te tillen; zijn rol werd gespeeld met de grote autoriteit die Scott altijd op het witte doek uitstraalt, maar zijn gebruikelijke strijdlustige stem werd soms tot een fluistering teruggebracht, bijna als een monoloog, zoals hij de kerstvakantie in één adem beschimpte, maar in zijn volgende zin zijn eigen menselijke zwakheid onthulde. Hij kon de zure, humeurige Scrooge en een onbegrepen, sympathieke Scrooge in één scène afschilderen, en dat allemaal in één scène.<br />Echt een opmerkelijke prestatie van een reus van zijn generatie.
Far richer in texture and character than even the classics from the 30's and 50's. George C. Scott was born to be Scrooge, just as he was born to be Patton. Mr. Scott will be known as one of the greatest actors of the 20th century. The character of Scrooge as played by Mr. Scott seemed to jump off the screen. Scott as Scrooge brought an richer, more robust, yet a more deeply moving Scrooge to the screen than any of his predecessors in the role of the meanest man in 18th century London. Mr. Scott seemed to bring Scrooge to a more personal, understandable yet highly conflicted level; his role was acted with the great authority Scott always bring to the screen: yet his usual bellicose voice would sometimes be brought to a whisper, almost as a soliloquy, as he would berate the Christmas holiday in one breath, yet reveal his own human frailty in his next line. He could portray the sour and crusty Scrooge, and a misunderstood, sympathetic Scrooge all in the same scene.<br /><br />Truly a remarkable performance by a giant of his generation.