Na een levendige, zij het voorspelbare openingsscène van een bankoverval, stort 'Set It Off' regelrecht in de goot en blijft zinken. Dit is een film die draait om akelige, tot op de draad versleten stereotypen in plaats van personages, belachelijke manipulatie in plaats van samenhangende intriges en een afschuwelijke cocktail van weeïge sentimentaliteit en nodeloos geweld in plaats van gedachten, humor of gevoelens. Kortom, het verschilt niet van 90 procent van het Hollywood-product. Maar het is de raciale invalshoek die 'Set It Off' tot een bijzonder triest voorbeeld van het hedendaagse filmmaken maakt. De film doet zich voor als een viering van'sistaschap', maar in werkelijkheid is het een viering van de meest kwaadaardige vormen van denigrerend Aficaans-Amerikaans 'gangsta-syndicaat'. De truc deze keer is dat de gangsta's drag dragen. De film suggereert niet alleen dat het gangsterdom een standaardidentiteit is voor alle zwarte Amerikanen die om geld verlegen zitten of die zich een beetje gedwarsboomd voelen door de Man, maar ook dat de gangsters in de film oppervlakkige materialisten zijn die geld en sieraden boven alles stellen. Erger nog, 'Set It Off' maakt gebruik van het thema van rassendiscriminatie om zijn zwakke plot te ondersteunen. Serieuze maatschappelijke kwesties die met rassenverschillen te maken hebben, worden op een gekunstelde en opportunistische manier naar voren geschoven om gewapende roofovervallen te rechtvaardigen, maar worden weer terzijde geschoven zodra de film het onvermijdelijke conventionele einde moet produceren waarin misdaad wordt bestraft. Het LAPD blijkt een stelletje zorgzame, door schuldgevoelens gekwelde liberalen te zijn (vertel dat maar eens aan Rodney King) en aspiraties voor 'goed'. Sista, Jada Pinkett Smith, volgt het pad van de opwaartse mobiliteit vanuit de 'wijk' naar een wereld van burgerlijke genotzucht die voor haar is opengesteld door haar vriendje, de superbankier. 'Set It Off' illustreert de abominabele staat van de hedendaagse blaxploitation-film, die geesteloze gangsta-stereotypen voedt en pretendeert het leven in de 'wijk' te vieren, terwijl hij het voortdurend veracht. Terwijl figuren als 'Shaft' en 'Superfly' in de jaren zeventig met stereotypen en afgezaagde plotlijnen leurden, hadden ze een frisheid, een energie en een onschuld die bij het publiek van alle rassen een snaar raakten en het nog steeds leuk maken om naar te kijken. Het was een symptoom van de tragische achteruitgang en ghettovorming van de Afrikaans-Amerikaanse filmindustrie sinds de veelbelovende begintijd van de jaren negentig.
After a lively if predictable opening bank-heist scene, 'Set It Off' plummets straight into the gutter and continues to sink. This is a movie that deals in nasty, threadbare stereotypes instead of characters, preposterous manipulation instead of coherent plotting, and a hideous cocktail of cloying sentimentality and gratuitous violence instead of thought, wit or feeling. In short, it's no different from 90% of Hollywood product. But it's the racial angle that makes 'Set It Off' a particularly saddening example of contemporary film-making. Posing as a celebration of 'sistahood', the film is actually a celebration of the most virulent forms of denigrating Afican-American 'gangsta' stereotype. The gimmick this time is that the gangstas are wearing drag. Not only does the film suggest that gangsterism is a default identity for all African Americans strapped for cash or feeling a bit hassled by the Man, it presents its sistas as shallow materialists who prize money and bling above all else. Worse, 'Set It Off' exploits the theme of racial discrimination and disadvantage simply as a device to prop up its feeble plot structure. Serious race-related social issues are wheeled on in contrived and opportunistic fashion in order to justify armed robbery, then they're ditched as soon as the film has to produce the inevitably conventional ending in which crime is punished, the LAPD turns out to be a bunch of caring, guilt-ridden liberals (tell that to Rodney King), and aspirational 'good' sista, Jada Pinkett Smith, follows the path of upward mobility out of the 'hood and into a world of middle-class self-indulgence opened up for her by her buppie bank-manager boyfriend. 'Set It Off' illustrates the abysmal state of the contemporary blaxploitation film, pandering to mindless gangsta stereotypes and pretending to celebrate life in the 'hood while all the time despising it. While the likes of 'Shaft' and 'Superfly' in the 1970s might have peddled stereotypes and rehashed well-worn plots, they had a freshness, an energy and an innocence that struck a chord with audiences of all races and still makes them fun to watch. 'Set It Off' wouldn't be worth getting angry over if wasn't a symptom of the tragic decline and ghettoisation of African-American film-making since the promising breakthrough days of the early 1990s.