Ik had de film gezien zonder er iets van te weten. De plot was verschrikkelijk en er ontbraken grote hiaten in de informatie. Ik had niet het gevoel dat de film een 'gevecht van verstand' was. De acteurs braakten alleen maar een mondvol onzin uit, en soms knarste ik met mijn tanden van de pijn terwijl ze maar doordreunden. De plot was voorspelbaar, met uitzondering van de misselijkmakende homo-erotische scène aan het eind (ik ben geen homofoob, maar ik werd er letterlijk misselijk van), en zelfs het einde was voorspelbaar. En je kon zien dat de rechercheur Jude Law in een kostuum was, van het nepaccent, het slechte gebit tot de baard in zijn gezicht, alles wees erop dat het een vermomming was. De hele film voelde aan als tijdverspilling. Deze film had het gevoel van een poppenkast met Jude Law en Michael Caine als poppen en het huis als het raam om naar de voorstelling te kijken, wat in mijn ogen echt te veel van het goede was.
I saw this movie not knowing anything about it before hand. The plot was terrible with large gaps of information missing. The movie didn't have the "battle of wits" feel to me. The actors just spewed out mouthful's of nonsense, at times causing me to gnash my teeth in agony as they droned on and on. The plot was predictable except for the stomach sickening homo erotic scene at the end (I'm not homophobic but made me physically sick to my stomach), even the ending was predictable. And you could tell the detective was Jude Law in a costume, everything from the fake accent, terrible dental work, costume shop facial hair, everything pointed to it being a disguise. The whole movie just felt like wasted time out of my life. This movie had the feel of a puppet show with Jude Law and Michael Caine as puppets and the house as the window to view the show, really boooring in my opinion.