The Haunting. Een remake, natuurlijk. Het origineel was een griezelige psychologische thriller, en een die in de loop der tijd is verbeterd. Vergeleken met deze remake uit 1999 is het een klassieker. Er is hier geen sprake van karakterontwikkeling, alleen van karikaturen (de slet, het autoritaire brein, de 'ik haal ons hier weg'-figuur, de o zo gevoelige boekenwurm). Maar aangezien we ervan uitgingen dat de special effects de'ster' zouden worden, denk ik dat personages waar je je iets bij kunt voorstellen van ondergeschikt belang zijn. Jammer genoeg zijn de effecten lachwekkend. Miauwende cherubijntjes, rekbare deuren, irritante dode kinderen die niet meer normaal kunnen praten... en een idioot sentimenteel einde dat het stomste is wat je kunt doen om een nieuw tijdperk van vlinders en regenbogen in te luiden. Ik neem mijn Skittles oraal, dank je. Bruce Dern, ik mag je al sinds 'The Cowboys'. Hou op.
The Haunting. A remake, of course. The original was a creepy psychological thriller, and one that has improved with time. Compared to this 1999 remake, it's a classic. There is no character development here, only caricatures (the slut, the authoritative brain, the "I'm gonna get us outta here" fellow, the oh so sensitive bookworm). But, seeing as how the were banking on the special effects being the "star", I guess characters that you can empathize with are a secondary concern. Unfortunately, the effects are laughable. Mewing cherubs, stretchy doors, irritating dead children that can't speak plainly ... and an idiotically sappy ending that does it's darnedest to give you a new age enema of butterflies and rainbows. Ill take my Skittles orally, thank you. Bruce Dern, I've liked you since "The Cowboys". Stop it.