Als iemand in een film van dit soort verzeild raakt, is het niet zonder reden dat een overdosis van dat geweldige, overal verkrijgbaar hersenmedicijn, Versterking van het Ongeloof, heel goed van pas komt.<br />Jeanette MacDonald speelt twee rollen: Anna/Brigitta, de vrouw die sinds het begin der tijden door Nelson Eddy is genegeerd, maar die dat ook is - een engel die naar de Aarde is gezonden.<br />Mijn reactie toen ik dit zag was een gesmoord 'hè?' Waar heb ik dit eerder gezien? Het blijkt dat ik het eerder heb gezien, maar in een film die veel later is gemaakt dan deze. DATET met een engel, een vergeten hoopje drek dat in 1987 was gemaakt, gebaseerd op de etherische schoonheid van ene Emmanuelle Beart, die geen tekst had, ook een blonde pruik droeg en het leven tot een hel maakte voor soapacteur Michael Knight. Veel erger in elke denkbare invalshoek met ultralage waarden uit de jaren tachtig, maar meer dan waarschijnlijk een gemoderniseerde versie van deze kalkoen uit 1942.<br />Hoe dan ook, om er niet over uit te weiden, dit is geen gedenkwaardige film en hij dient als een deurstop van informatie omdat het de laatste keer was dat MacDonald en Eddy, geen erg goede acteurs maar geweldige zangers, samen de 'onschuld' en'schoonheids'-romance zouden spelen waar ze om bekendstonden. Daarna heb je misschien een koude douche nodig, niet omdat er hier scènes met stoom zijn, maar om de herinnering kwijt te raken.
When anyone comes into a film of this type of film it's not without saying that an overdose of that great over-the-counter brain-medicine, Suspension of Disbelief, comes in mighty handy.<br /><br />Jeanette MacDonald plays two roles: Anna/Brigitta, the woman who Nelson Eddy has ignored since the beginning of time, but who also is -- an angel sent to Earth.<br /><br />My reaction when I saw this was a mute gasp of "Hunh?" Where have I seen this before? It turns out, I have seen it before, but in a movie made much later than this one. DATE WITH AN ANGEL, a forgettable pile of dreck made in 1987, cashed in on the ethereal beauty of one Emmanuelle Beart who had no speaking lines, also wore a blond wig, and made life hell for soap-actor Michael Knight. Much worse in every conceivable angle with ultra-low 80s values but more than likely an updated version of this 1942 turkey.<br /><br />Anyway, not to elaborate, this is not a memorable film and stands as a doorstop of information because it was the last time MacDonald and Eddy, neither very good actors but terrific singers, would be together playing up the "innocence" and "clean-cut" romance that they were known for. After that you may need a cold shower, not because there are any steamy scenes here, but to get rid of the memory.