'Rambo: First Blood Part II' van George P. Cosmatos is pure wensvervulling. De Verenigde Staten hebben de oorlog in Vietnam duidelijk niet gewonnen. Ze hebben dit land onvoorstelbare schade toegebracht en deze film vervolgt het sprookje van de o zo onschuldige soldaten. De enige slechteriken waren de leiders van het land, die deze oorlog hebben veroorzaakt. Het personage van Rambo is perfect om dat op te merken. Hij is uiterst vaderlandslievend, klaagt dat de Amerikanen de prestaties van één enkele soldaat niet hebben gewaardeerd en gevierd, maar koestert alleen maar wantrouwen jegens leidende officieren en politici. Zoals elke film die de oorlog verdedigt (bijvoorbeeld 'We Warre Soldiers') vermijdt ook deze de noodzaak om een begrijpelijke reden voor het treffen in Zuid-Azië te geven. En dat was trouwens ook de reden voor elke Amerikaanse soldaat die er was geweest. In plaats daarvan kon Rambo wraak nemen voor de wonden van een heel land. Het zou beter zijn geweest om te leren omgaan met de herinneringen in plaats van ze te onderdrukken. 'Gaan we deze keer winnen?'
George P. Cosmatos' "Rambo: First Blood Part II" is pure wish-fulfillment. The United States clearly didn't win the war in Vietnam. They caused damage to this country beyond the imaginable and this movie continues the fairy story of the oh-so innocent soldiers. The only bad guys were the leaders of the nation, who made this war happen. The character of Rambo is perfect to notice this. He is extremely patriotic, bemoans that US-Americans didn't appreciate and celebrate the achievements of the single soldier, but has nothing but distrust for leading officers and politicians. Like every film that defends the war (e.g. "We Were Soldiers") also this one avoids the need to give a comprehensible reason for the engagement in South Asia. And for that matter also the reason for every single US-American soldier that was there. Instead, Rambo gets to take revenge for the wounds of a whole nation. It would have been better to work on how to deal with the memories, rather than suppressing them. "Do we get to win this time?" Yes, you do.