Cafe Lumiere is een prachtig gefotografeerd niets. Ik ben niet bekend met het werk van de regisseur, maar wel goed bekend met de filmmaker aan wie hij zogenaamd eer betuigt: Ozu Yasujiro. Hoewel hij Ozu niet in grootsheid benadert, heeft Hou niets laten zien van de diepte van Ozu's emotie en zijn concentratie op betekenis in een besloten ruimte. Een van de dingen die hij volkomen mist, is Ozu's aandacht voor de karakters <0xE2><0x80><0x93> we worden niet eens door Hou 'ingeleid' in zijn hoofdpersonage (een blanco pagina). Er zijn geen close-ups van zijn mensen. Een van de extra dvd's biedt interviews met de acteurs en geeft ons precies wat Hou niet doet: een goede blik op hun gezichten. Er was een geweldige Spaanse film van Bardem, _Nunca Pasa Nada_, die zoiets betekent als'_Nothing Ever Happens_ '. Dat zou een veel betere titel zijn voor deze zinloze onderneming. De hele film lang krijgen we aanwijzingen over een onbekende Taiwanese componist, waarvan we een deel van zijn werk op de soundtrack horen. Maar die aanwijzingen hebben, net als al het andere, niets te betekenen. Tenzij je een treinenpotter bent, heeft deze film niets om hem aan te bevelen.
Cafe Lumiere is a beautifully photographed nullity. Unacquainted with the work of the director, I am well-acquainted with the filmmaker he is supposedly paying tribute to - Ozu Yasujiro. While not even approaching Ozu in greatness, Hou has communicated nothing of Ozu's depth of emotion and concentration on meaning within a closed space. One of the things he misses entirely is Ozu's attention to character - we are not even "introduced" by Hou to his lead character (a perfect blank page). There are no medium or close shots of his people. One of the DVD extras offers interviews with the actors and gives us precisely what Hou doesn't - a good look at their faces.<br /><br />There was a great Spanish film by Bardem called Nunca Pasa Nada, which translates to something like "Nothing Ever Happens". That would be a far better title to this pointless exercise. All through the film we are given clues about an obscure Taiwanese composer some of whose work we hear on the soundtrack. But the clues, like everything else, add up to nothing. Unless you're a trainspotter, this film has nothing to recommend it.