Ik kan geen gepaste woorden vinden om de afschuw te beschrijven die ik voelde toen ik in die bioscoop zat te kijken naar Ramgopal Varma Ki Aag, de halfslachtige poging van de regisseur om eer te bewijzen aan Sholay, de klassieke Bollywoodwestern. Het grootste probleem met Varma's remake is dat hij niet eens probeert een geloofwaardige film te maken. Het is in elk beeld van deze film duidelijk dat Varma er gewoon geen zin in heeft. Wat je op het scherm ziet is in het beste geval een slechte grap, een gimmick van de kant van de filmmaker, en het doet pijn om te zien hoe weinig respect hij heeft voor een film waarvan hij beweert dat hij er zijn hele leven een fan van is geweest. Ik heb in de loop der jaren een aantal slechte films gezien, maar ik kan me er geen herinneren die zo'n marteling was om naar te kijken als deze. Beschouw jezelf maar als heel dapper als je de hele film overleeft, want hij stelt je geduld op de proef zoals maar weinig films dat ooit hebben gedaan. Varma mag dan zijn plot en personages lenen van de oorspronkelijke film, maar zijn versie is afgezaagd en hol en heeft niets van de geest en energie van Sholay. Ramgopal Varma Ki Aag is in feite een bespotting van dat tijdloze juweel, omdat het alles blijkt te zijn wat de oorspronkelijke film niet was: overdreven, te-lang-te-saai en volkomen hersenloos. Een van de meest gedenkwaardige scènes uit Sholay, waarin Dharmendra als Veeru in de watertank klimt en naar beneden dreigt te springen, wordt in deze film gedraaid door Ajay Devgan, die Hero speelt en een pistool tegen zijn hoofd zet om zichzelf dood te schieten. Wat zou je graag willen dat hij de trekker had overgehaald en ons alle ellende had bespaard. Ramgopal Varma Ki Aag slaagt niet alleen niet in een remake van Sholay, het is zelfs als stand-alonefilm een slechte poging. De achtergrondmuziek, die je trommelvliezen schaadt, klinkt meer als iemand die in de keuken met pannen staat te rammelen, en het camerawerk wisselt tussen dramatisch en hoofdschudden. Bij deze verschrikkelijke misdaad om deze belachelijke film op het witte doek te brengen, zijn de meeste acteurs van de film zo dood als een pier. Sushmita Sen als Devi de weduwe neemt zowel haar rol als de film te serieus, onderstreept haar tekst met pauzes, staart voor het effect in de camera en treedt in het algemeen op alsof haar leven ervan afhangt. Mohanlal als Narsimha worstelt met zijn Hindi-dialoog en lijkt zich te generen voor het feit dat hij een paar van de stomste zinnen uit zijn illustere carrière moet uitspreken. Nieuwkomer Prashant Raj als Jai-equivalent Raj heeft geen noemenswaardige acteerkwaliteiten en kan niets van de broeierige intensiteit oproepen die Amitabh Bachchan in de oorspronkelijke film aanbracht. Ajay Devgan als Hero, de nieuwetijdse Veeru, is volkomen hopeloos en faalt jammerlijk in zijn pogingen tot komedie. Maar de zwakste schakel in de film, verreweg de meest schokkende castingkeuze is Nisha Kothari als Ghunghroo, die in de schoenen stapt van Hema Malini als Basanti, het innemende leeghoofd uit Sholay. Nisha Kothari is niet alleen de slechtste actrice in dit land, maar misschien wel de slechtste actrice in de hele wereld, ze geeft het woord irritant een heel nieuwe betekenis, en elke keer dat ze op het scherm verschijnt, krijg je de neiging je polsen door te snijden. En dan is er nog Amitabh Bachchan die Babban Singh speelt, Ramgopal Varma's versie van de populairste schurk in Hindi-films, Gabbar Singh. De enige acteur in dit ensemble die de overdonderende toon van de film herkent en dienovereenkomstig meespeelt, Bachchan creëert een dreigend personage dat een lust voor het oog is. Het is bedoeld als een schurk uit een stripverhaal, die gromt en grijnst en sist en zijn tanden laat zien, en dat allemaal met goed gevolg. Maar omdat hij in zo'n tot mislukken gedoemde onderneming verstrikt zit, helpt zijn vertolking niet echt om de film op welke manier dan ook te verheffen. Geen verrassingen hier, ik ga met nul uit tien en twee duimen naar beneden voor Ramgopal Varma Ki Aag, een van die pijnlijke filmervaringen waar je zelfs je vijand niet aan blootstelt. Het is niet zo dat Varma nooit eerder een remake heeft gedaan. Met Sarkar gaf hij ons een slimme, pakkende kijk op The Godfather, en het is jammer dat hij deze Sholay-gewaad heeft gemaakt uit zo'n geliefde klassieker. Ramgopal Varma Ki Aag is de slechtste beslissing die hij ooit in zijn carrière heeft genomen, het is ook een donkere plek op zijn cv waar hij zich voor altijd voor zal schamen. Ik vermoed dat deze film in de filmgeschiedenis zal worden afgedaan als Ramgopal Varma Ka Daag.
I can't come up with appropriate enough words to describe the horror I felt sitting in that cinema watching Ramgopal Varma Ki Aag, the director's half-hearted attempt to pay tribute to that classic Bollywood western, Sholay. The biggest problem with Varma's remake is that he doesn't even try to make a credible film. It's evident in every single frame of this movie that Varma's heart is just not in it. What you see on screen is a bad joke at best, a gimmick on the part of the filmmaker, and it pains you to see what little regard he actually shows for a film he claims he's been a fan of all his life.I've seen several bad films over the years, but I can't remember one that's been as much of a torture to sit through as this one. Consider yourself very brave if you're able to survive the entire film, because it tests your patience like few films have before.Varma may borrow his plot and characters from the original film, but his version is trite and hollow and doesn't have any of the spirit and energy of Sholay. Ramgopal Varma Ki Aag is actually a mockery of that timeless gem because it turns out to be everything that the original film was not - way-over-the-top, too-long-too-boring, and entirely mindless. Much-loved moments from Sholay are parodied by Varma and for that you want to wring his neck. One of the most memorable scenes in Sholay in which Dharmendra as Veeru climbs up the watertank and threatens to jump down to his death is turned around in this film with Ajay Devgan playing Hero, pulling a pistol to his head threatening to shoot himself. How you wish he'd pulled the trigger and spared us all the agony.Not only does Ramgopal Varma Ki Aag fail as a remake of Sholay, it's a pretty bad effort even as a stand-alone film. The eardrum-damaging background score sounds more like someone clanging vessels in the kitchen, and the camera-work alternates between dramatic and head-spinning. Partners in this terrible crime of bringing this ridiculous film to screen are the film's mostly dead-as-wood actors. Sushmita Sen as Devi the widow takes both her role and the film too seriously, punctuating her lines with pauses, staring into camera for effect, and generally performing like her life depends upon it. Mohanlal as Narsimha, struggles with his Hindi dialogue and looks embarrassed to be delivering some of the stupidest lines in his illustrious career. Newcomer Prashant Raj playing Jai-equivalent Raj has no acting chops to speak of and can't strum up any of the brooding intensity Amitabh Bachchan brought to the part in the original film.As Hero, the new-age Veeru, Ajay Devgan is entirely hopeless, failing miserably in his attempts at comedy. But the film's weakest link, easily the most shocking casting decision is Nisha Kothari as Ghunghroo, who steps into the shoes of Hema Malini as Basanti, the endearing airhead from Sholay. Nisha Kothari is not only the worst actress in this country, but possibly the worst actress in this whole wide world, she gives the word annoying a whole new meaning, and she makes you want to slit your wrists every time she's on screen. And then, there is Amitabh Bachchan playing Babban Singh, Ramgopal Varma's version of Hindi cinema's most popular villain Gabbar Singh. The only actor in this ensemble who recognises the film's over-the-top tone and plays along accordingly, Bachchan constructs a menacing character who is a treat to watch. He's meant to be a comic book villain who snarls and sneers and hisses and hams, and he does all of that to good effect. But because he's trapped in such a doomed enterprise, his performance doesn't really help elevate the film in any way.No surprises here, I'm going with zero out of ten and two thumbs down for Ramgopal Varma Ki Aag, it one's of those painful movie-watching experiences you wouldn't subject even an enemy to. It's not like Varma hasn't handled a remake before. With Sarkar he gave us a smart, gripping take on The Godfather, and it's a pity he's made this Sholay bhature out of such a much-loved classic. Ramgopal Varma Ki Aag is his worst career decision ever, it's also a dark spot on his resume he'll be embarrassed of forever. I suspect this film will go down in movie history as Ramgopal Varma Ka Daag.