Om het drama van dit onsamenhangende verhaal over de kraamafdeling te vergroten: het speelt zich af op een speciale afdeling voor'moeilijke gevallen'. Het belangrijkste verhaal is dat van Loretta Young; ze is met verlof na een lange gevangenisstraf wegens moord. Zullen de artsen haar baby redden ten koste van haar leven, of zullen ze gehoor geven aan de smeekbeden van haar man om het tegenovergestelde? Melodrama en sentiment zijn overheersend, en ze zijn niet van het eerlijke soort, om het zacht uit te drukken. Om de zaak in beweging te houden, heeft dit ziekenhuis bijvoorbeeld een psychiatrische afdeling naast de kraamafdeling, waar een vrouw met een hysterische zwangerschap rondloopt en baby's steelt. <br /><0x3E> Er is net genoeg gelach en sarcasme om dit als een Warners-film herkenbaar te maken, voornamelijk van Glenda Farrell, die gin uit haar kruikfles giet terwijl ze wacht op een tweeling die ze, tot haar ergernis, ontdekt dat er nu een wet is die het verkopen van tweelingen verbiedt. Een voorbeeld van haar repliek: 'Wees voorzichtig.' Farrell: 'Het is te laat om voorzichtig te zijn.' Aline MacMahon is natuurlijk prachtig autoritair als hoofdverpleegster, maar verwacht niet dat ze een dramatisch moment krijgt.<br /><0x3E> Het hoofdthema van de film is dat de aanblik van een baby iedereen in pap verandert. Zelfs met de voor de hand liggende beperkingen had deze film beter moeten zijn dan hij is.
To heighten the drama of this sudsy maternity ward story, it's set in a special ward for "difficult cases." The main story is Loretta Young's; she's on leave from a long prison stretch for murder. Will the doctors save her baby at the cost of her life, or heed her husband's plea for the opposite? Melodrama and sentiment are dominant, and they're not the honest sort, to say the least. For example, just to keep things moving, this hospital has a psycho ward next door to the maternity ward, and lets a woman with a hysterical pregnancy wander about stealing babies.<br /><br />There are just enough laughs and sarcasm for this to be recognizable as a Warners film, mostly from Glenda Farrell, who swigs gin from her hot-water bottle while she waits to have twins that, to her chagrin, she finds there's now a law against selling. An example of her repartee: "Be careful." Farrell: "It's too late to be careful." Aline MacMahon is of course wonderfully authoritative as the chief nurse, but don't expect her to be given a dramatic moment.<br /><br />The main theme of the film is that the sight of a baby turns anyone to mush. Even given the obvious limitations, this film should have been better than it is.