Hoewel ik geen flauw idee had wat ik van deze film kon verwachten, was dit beslist niet wat ik in gedachten had gehad, als er al iets in mijn hoofd was opgekomen. Toen ik eenmaal van het bestaan ervan had gehoord, wist ik alleen dat ik een film moest hebben die Please Don't Eat The Babies heette. Helaas kon ik alleen een kopie vinden onder de alternatieve titel Island Fury. Terugkijkend zou ik het een verlies-verliessituatie kunnen noemen. Aan de ene kant sta ik nog steeds niet bekend als de man die een film heeft die Please Don't Eat The Babies heet, en aan de andere kant zou Island Fury uiteindelijk een afschuwelijk, zinloos, saai, ongezien stuk vullis blijken te zijn. Ja, echt verliezen-verliezen.<br />Ik weet niet eens voor welk genre ze hier gaan. Gewoon de slechtheid van het begin van de jaren tachtig, met een flashback die misschien wel langer is dan de non-flashback. Om te beginnen worden twee tienermeisjes achtervolgd door twee slechteriken, en als ze eenmaal gepakt zijn, brengen de slechteriken ons op de hoogte van het feit dat een van de meisjes een munt aan een touwtje om haar nek heeft, en op de een of andere manier weten die slechteriken dat er nog veel meer van die munten ergens op een eiland verborgen liggen. En dan begint het raar te worden, op de een of andere manier weten die kerels dat de meisjes jaren eerder een reisje naar een of ander eiland hebben gemaakt, toen ze pas 10 waren. Ik neem aan dat dit betekent dat de meisjes precies moeten weten waar die zogenaamde schat is. Dus nu zijn we in het verleden, terwijl de meisjes proberen terug te gaan in de tijd, zodat die slechteriken hen niet vermoorden, hoewel ik het niet erg zou hebben gevonden als ze dat wel hadden gedaan. In de flashback zijn de 10-jarige tegenhangers op een bootreis met hun zusjes en de vriendjes van hun zusjes. Uiteindelijk stoppen ze op een eiland om een luchtje te scheppen, en raken ze betrokken bij een of ander kind en zijn vermoorde grootouders. Alle mogelijke spanning of redenen om te blijven kijken komen nooit aan de oppervlakte, maar de flashback was onmiskenbaar beter dan het heden, dat nog steeds niet veel zegt. Op een gegeven moment dacht ik dat de regisseur dat misschien ook had gedacht, en dat als de flashback afgelopen was, dat het einde zou zijn, wat voor mij zou hebben gewerkt als je in aanmerking nam dat deze teleurstelling een halfuur korter zou zijn geweest. Deze zinloze film in een zinloze film eindigt uiteindelijk, en er gebeuren echte dingen, maar het is stom. Ik denk dat ik niet echt een film vol met kinderen die worden verslonden of zoiets had verwacht, maar ik had wel een of andere bizarre B-entertainment verwacht, voornamelijk alleen maar een verwarrende, onbeholpen verhaallijn, niet zeker van het genre. Mijn advies zou zijn om op zoek te gaan naar iets wat de moeite waard is, zoals _Aanval van de beestwezens_. Als iemand, en ik zou dit alleen maar aanbevelen aan serieuze B-filmverzamelaars die ze allemaal moeten hebben, iemand anders die geïnteresseerd is, heeft waarschijnlijk een hersenbeschadiging. Wat me echt dwarszit, is dat ik nog steeds geen idee heb waarom ze het _Please Don't Eat The Babies_ noemden.
Although, I had no earthly idea on what to expect from this movie, this sure as hell wasn't what I would have had in mind, had anything actually come to mind. Once I heard of its existence, all I knew was that I had to own a movie called Please Don't Eat The Babies. unfortunately, I could only find a copy under its alternate title, Island Fury. Looking back, I guess I could call it a lose-lose situation. On one hand, I still don't get to be known as the guy who owns a movie called Please Don't Eat The Babies, and on the other hand, Island Fury would ultimately reveal itself to be an awful, pointless, boring, unwatchable piece of garbage. Yeah, definitely lose-lose.<br /><br />I'm not even sure what genre they're going for here. Just early 80's badness, with a flashback that might actually be longer than the non-flashback. First up, two teenage girls are being chased by two bad guys, once caught, the bad guys bring to our attention that one of the girls have a coin on a string, around her neck, and somehow, these bad guys know of a lot more of these coins hidden on an island somewhere. And this is where things start to get weird, somehow these guys know of a trip the girls took to some island, years earlier, when they were only 10. I guess this is supposed to mean that the girls should know exactly where this alleged treasure is. So, now, we're in the past, while the girls try to retrace their steps, so these bad guys don't kill them, although, I wouldn't have minded if they had. In the flashback, the 10 year old counterparts are on a boat trip with their sisters and the sisters boyfriends, eventually stopping by an island for some air, they get mixed up with some kid and his killer grandparents. Any potential suspense or reasons to keep on watching never shows up, but the flashback was undeniably better than the present, which, still, isn't saying much.<br /><br />For a while there I had forgotten about the original story, At one point, I Ithought maybe the director had too, and when the flashback ended, that would be the end, which would have worked for me considering this disappointment would have been a half-hour shorter. This pointless movie within a pointless movie does eventually end, and real stuff does happen, but it's stupid. I guess I didn't exactly expect a movie filled with infants being devoured, or anything like that, but I did expect some form of outlandish B-entertainment, mostly just a confusing, inept storyline, unsure of its genre. My advice would be to seek out something worthwhile like Attack Of The Beast Creatures. If anyone, I would only recommend this one to serious B-movie collectors who must have them all, anyone else interested probably has brain damage. What really gets me is that I still have no idea why they called it Please Don't Eat The Babies. 3/10