De richting kwam me voor als Ingemar Bergman van de arme man. De onhoorbare dialoog was irritant. Het sombere stoïcisme dat alle personages, behalve die van Banderas, tentoonspreidden, deed me denken dat ze gedrogeerd waren. Ik denk dat de regisseur het voor mij verpest heeft.
The direction struck me as poor man's Ingemar Bergman. The inaudible dialogue was annoying. The somber stoicism that all characters except Banderas' showed made me think they were drugged. I think the director ruined it for me.