Ik heb de film niet echt afgemaakt. Je zou kunnen zeggen dat ik in dit geval niet het recht heb hem te recenseren, vooral niet zo negatief. Maar dat heb ik wel, alleen omdat ik hem stop heb gezet omdat ik er niet meer naar kon kijken... Ik was al over de helft toen ik mezelf beloofde dat er iets goeds aan zat te komen. Deze film is zo vermoeiend, zo mat dat ik me echt beledigd voelde. Ik heb niet veel van de andere recensies gelezen, dus ik weet niet zeker of er andere homoseksuele tieners zijn die eronder hebben geleden, maar ik ben homoseksueel, en ik heb 'gelijksoortige' openbaringen gehad, dagdromen, kwesties enzovoort. Er waren misschien twee momenten waarop ik echt het gevoel had dat deze film ergens heen kon gaan, dat ik het gevoel had dat hij misschien een vermoeden van betekenis had, of van relativiteit, maar die hoop werd de bodem ingeslagen op het moment dat het volgende clichématige verhaal begon. Ik bedoel, kijk maar naar de citaten op de IMDb-pagina. Jammer genoeg kun je het krassende geluid niet terughoren, en de echo vervaagt ook niet als je alleen de citaten leest, want die zijn gewoon te pijnlijk/belachelijk/stom om over te slaan. Ik heb de film drie sterren gegeven, en alle drie die sterren gaan naar de filmregisseur die fantastisch werk heeft verricht in een poging Archers vermoeide 'concepten' te transformeren tot iets om naar te kijken. Ik vind het buitengewoon toepasselijk dat deze film op Sundance is opgenomen (alleen omdat Archer via vrijwilligerswerk met het festival in contact stond, tussen haakjes...), want Sundance lijkt het enige festival te zijn waar clichématige, zware kletskoek nog steeds als 'kunsthuis' wordt geaccepteerd. Nee, het is geen kunsthuis, het is gewoon een st-huis. Niet kijken.
I haven't actually finished the film. You may say that in this case I have no right to review it, especially so negatively. But I do, only because I stopped it on account of I couldn't watch anymore...I got over halfway, and I only got there by promising myself something good was just around the corner. This film is so tiresome, so lackluster that I was actually insulted. I haven't read many of the other reviews, so I'm not sure if there are other homosexual teens who have suffered through it, but I am homosexual, and I did go through "similar" revelations, day dreams, issues etc etc. There were maybe two moments where I actually felt this film could go somewhere, where I felt it may have some inkling of meaning, or relativity, but these hopes were dashed the moment the next set of cliché-ridden narration came on. I mean, just look at the quotes on the IMDb page. Unfortunately you're not able to hear the scratchy play back, nor the echo-ey fades if you're just read the quotes, because they are just too painful/ridiculous/stupid to miss. I did give the film three stars, and all three of those stars go to the films cinematographer who did a fantastic job attempting to transform Archer's tired "concepts" into something watchable. Mind you, I pray he wasn't the one who decided to include all the long shots of TV closeups...another unnecessary cliché already over done in films such as Korine's Gummo... I think it is extremely fitting that this film premiered at Sundance (only because Archer had connections in the festival via volunteer work he did, by the way...) because Sundance seems to be the one festival where cliché heavy drivel like this is still accepted as "arthouse". No, it's not art house, I'm afraid it's just plain s**t-house. Do not watch.