Er zijn tegenwoordig maar heel weinig acteurs die me een hele film lang in hun ban kunnen houden door hun aanwezigheid. Een van die weinigen is Judy Davis, die een succesvolle carrière heeft opgebouwd met het creëren van personages die koppig zijn in hun houding, maar in hun hart heel kwetsbaar. Ze neemt rollen aan die de meeste andere acteurs melodramatisch zouden behandelen en voegt er een vurige, diep emotionele intensiteit aan toe die de aandacht afleidt van al het andere op het scherm.<br />Haar vaardigheden worden goed getoond in 'High Tide', een film die haar voor de tweede keer evenaart met regisseur Gillian Armstrong, die Davis haar eerste grote succes bezorgde met 'My Brilliant Career'. In die film speelde Davis een jonge vrouw die vastbesloten was het te maken in de wereld, ondanks de verstikking die ze voelde door haar gemeenschap en opvoeding. In 'High Tide' is het personage van Davis, Lillie, echter ruwweg het tegenovergestelde: ze heeft alle hoop op een toekomst opgegeven toen ze jong was, en na de geboorte van een kind vlucht ze voor haar verantwoordelijkheden en begint een leven zonder richting of betekenis. Als ze jaren later eindelijk haar dochter ontmoet, is de gedachte om voor haar kind te zorgen angstaanjagend; ze weet dat dit haar kans is om boete te doen voor haar mislukkingen, maar hoe kan ze eerlijk zijn tegen haar dochter en toch haar respect winnen?<br />'<br />Gillian Armstrong' De meeste films gaan over personages die wanhopig graag met elkaar willen communiceren, maar geconfronteerd worden met obstakels die door hun eigen persoonlijke gewoontes en verslavingen zijn opgeworpen. 'Oscar en Lucinda' bijvoorbeeld ging over een man en een vrouw die elkaars liefde wanhopig nodig hadden, maar die altijd over het hoofd werden gezien door hun hunkering naar kansen, vertegenwoordigd door hun gokverslaving. Hier worden we ondergedompeld in de wereld van een gezin dat verscheurd wordt door het onvermogen van de moeder om zich aan een geregeld leven te houden en haar worsteling om het goed te maken, hoewel ze er volledig van overtuigd is dat het te laat is om te veranderen. Dit is niet alleen een film met een geweldige prestatie in het middelpunt, maar ook een zeldzame prestatie: een volledig overtuigend verhaal over verlossing.
There are very few performers today who can keep me captivated throughout an entire film just by their presence. One of those few is Judy Davis, who has built a successful career out of creating characters that are headstrong in attitude but very vulnerable at heart. She takes roles that most other performers would treat melodramatically and adds a fiery, deeply emotional intensity that pulls attention away from everything else on the screen.<br /><br />Her skills are well displayed in "High Tide," a film that matches her up a second time with director Gillian Armstrong, who gave Davis her first major success with "My Brilliant Career." In that film, Davis played a young woman who was determined to make it in the world, despite the suffocation she felt from her community and upbringing. In "High Tide," however, Davis' character, Lillie, is roughly the opposite: she gave up on any hope for her future when she was young, and, after giving birth to a child, runs from her responsibilities and takes up a life without direction or meaning. When she finally meets up with her daughter years later, the thought of taking care of her child is petrifying; she knows this is her chance to atone for her failures, but how can she be honest with her daughter and still gain her respect?<br /><br />Gillian Armstrong's films usually relate stories about characters who desperately want to communicate with each other, but face obstacles set up by their own personal habits and addictions. "Oscar and Lucinda," for instance, was about a man and a woman who desperately needed each other's love but were always blindsided by their craving for chance, represented by their gambling addictions. Here, we are immersed in the world of a family torn apart by the mother's inability to commit to a settled life and her struggles to redeem herself despite being fully convinced that it's too late to change for the better. This is not simply a film with a great performance at its center, but also a rare achievement: a fully convincing story of redemption.