Als je niet van een vrouwenfilm kunt genieten, hou er dan meteen mee op. Maar als je van films houdt die complexe personages illustreren en buitengewoon acteerwerk leveren, lees dan verder.<br />Ann Grant Lord ligt op sterven. Haar twee dochters arriveren om aan haar bed te zitten. Ann begint te praten over mensen uit haar verleden van wie de dochters zich niet bewust zijn, en ze vragen zich af of die verloren gewaande kennissen echt of verzonnen zijn. Ze komen tot het besef dat deze mensen uit het verleden van hun moeder inderdaad echt zijn.<br />Het verhaal speelt zich in feite af tussen 1953 en circa 2000, met een paar momenten uit Anns leven tussen die jaren. Het was in 1953 dat Ann de liefde van haar leven ontmoette en de grootste tragedie van haar leven meemaakte.<br />Eentje van Ann. Anns twee beste vriendinnen van de universiteit, Lila, zijn getrouwd. Lila's andere beste vriendin is Lila's broer, Buddy. Lila en Buddy zijn de kinderen van een rijke familie in Newport, terwijl Ann een cabaretzangeres is die in Greenwich Village woont en die een vrije geest wil zijn, maar nog steeds gebonden is aan veel van de conventies van de jaren vijftig.<br />Kort nadat Ann arriveert om bruidsmeisje te zijn op Lila's bruiloft, ontmoet ze de persoon die het centrale personage in het leven van de drie zal worden: Harris. Hij is de volwassen zoon van een voormalige bediende van de familie die samen met Lila en Buddy is opgegroeid en later arts is geworden in een klein stadje in New England. Ann is onmiddellijk gecharmeerd van Harris, wat een complicatie toevoegt aan het feit dat Lila altijd verliefd is geweest op Harris en dat nog steeds is. Buddy is ook verliefd op Harris, maar omdat hij in 1953 is, heeft hij dat homoseksuele verlangen naar Harris op zijn goede vriendin Ann gericht, want hij kan zichzelf niet toegeven dat hij seksueel naar een andere man hunkert. Buddy toont zijn innerlijke frustratie aan de buitenkant door de alcoholistische, grappen makende stoute jongen van de familie te zijn <0xE2><0x80><0x93> tot grote ergernis van zijn keurige, gespannen ouders.<br />Onnodig te zeggen dat al deze uitgesproken en onderdrukte emoties tot een tragedie leiden <0xE2><0x80><0x93> dit is tenslotte een meidenfilm.<br />In de huidige tijd, Ann' Nina's dochters zijn vervreemd van hun moeder en lijden onder hun eigen levensbeslissingen en twijfels. Constance werkt tot emotionele uitputting in een poging haar rol van perfecte moeder en echtgenote vol te houden. Nina, die zich altijd inferieur heeft gevoeld, kan geen relatie onderhouden.<br />Als je al deze relaties samenbrengt tot een tijdspanne van vijftig jaar, krijg je een intrigerende kijk op de maatschappij, haar waarden en de invloed ervan op de persoonlijkheden en daden van de complexe mensen die erbij betrokken zijn.<br />Alle acteurs in _Evening_ zijn uitstekend, maar er zijn enkele buitengewone voorstellingen en scènes <0xE2><0x80><0x93> samen met twee unieke familierelaties <0xE2><0x80><0x93> die deze film zo bijzonder, zo heel bijzonder maken.<br /><br />Claire Danes speelt de 1950's. 's Ann, en ze doet het op een manier die duidelijk laat zien hoe een intelligente vrouw uit die tijd in conflict komt met wat ze verondersteld wordt te doen, in tegenstelling tot wat ze wil doen. Haar optreden is niet gemakkelijk te vergeten.<br />Vanessa Redgrave speelt de stervende Ann, wier geest van het heden naar het verleden verschuift, naar fantasievluchten, en natuurlijk haalt Redgrave het er allemaal uitstekend uit.<br /><br />Natasha Richardson <0xE2><0x80><0x93> Redgraves echte dochter <0xE2><0x80><0x93> speelt de dochter van Ann, Constance, in de film. De scènes tussen deze echte moeder en haar dochter die de fictieve moeder en dochter spelen, zijn een traktatie voor het oog.<br />Toni Collette speelt Anns andere dochter, Nina. Nina brengt een groot deel van haar tijd door met depressief zijn en medelijden met zichzelf hebben, terwijl ze een goede man die zowel van haar als van haar moeder en zus houdt buitensluit. Collette is geknipt voor een rol als deze, maar ik heb haar nog nooit een slechte of ongelooflijke voorstelling zien geven, welke rol ze ook speelt.<br />Mamie Gummer speelt de Lila uit de jaren vijftig en toont ons een vrouw die nog meer in de knoop zit met de rol die ze in het leven verwacht dan haar goede vriendin Ann. Ze is heel goed.<br />Meryl Streep <0xE2><0x80><0x93> Gummers moeder <0xE2><0x80><0x93> speelt hedendaags Lila. Wat valt er over Meryl Streep te zeggen, behalve dat ze altijd een inzichtelijke en bevredigende voorstelling geeft? In de extra's van de dvd zegt directeur Lajos Koltai dat hij Glenn Close heeft uitgekozen om de relatief kleine rol van Lila's moeder te spelen, omdat hij dacht dat zij de enige actrice was die hij kon bedenken om die ene scène in de film te spelen. Hij had zeker gelijk, en Closes optreden in die ene scène prent het je in. In alle andere scènes waarin Close Lila's keurige moeder is, krijg je een andere rol om te koesteren.<br />Er zijn nog drie andere scènes in de film, gecombineerd met de scène waarin Close de rol van Lila speelt, die de hele film de moeite waard maken. Op Lila's trouwdag komt Ann haar kamer binnen en kruipt bij haar vriendin in bed om over Lila te praten.' De scène wordt vijftig jaar later herhaald als Lila komt en bij haar stervende vriendin Ann in bed kruipt om te praten over het leven dat ze samen hebben geleid. In deze laatste scène zijn Streep en Redgrave betoverend.<br />De andere gedenkwaardige scène <0xE2><0x80><0x93> althans voor mij <0xE2><0x80><0x93> is wanneer Buddy zijn liefde voor Ann uitspreekt. Hugh Dancy als Buddy geeft ons een hartverscheurende vertolking van een jongeman die verscheurd wordt door zijn tegenstrijdige seksuele gevoelens. Zijn vertolking is uitmuntend.<br />Chick-film? Ja. Een heel bijzondere film met ongelooflijk acteerwerk, regie en decor? Absoluut. Ik kan Evening niet te veel aanbevelen.
If you cannot enjoy a chick flick, stop right now. If, however, you enjoy films that illustrate complex characters and provide extraordinary acting, read on.<br /><br />Ann Grant Lord is dying. Her two daughters arrive to be at her bedside. Ann begins talking about people from her past of whom the daughters are unaware, and they question as to whether these lost acquaintances are real or imagined. They come to realize that these people from their mother's past are, indeed, real.<br /><br />The story shifts, basically, between 1953 and circa 2000 with a few glimpses at Ann's life between those years. It was in 1953 that Ann met the love of her life and experienced her life's greatest tragedy.<br /><br />One of Ann's two best friends from college, Lila, is being married. Ann's other best friend is Lila's brother, Buddy. Lila and Buddy are the children of a rich Newport family, whereas Ann is a cabaret singer living in Greenwich Village who wants to be a free spirit but is still bound by many of those 1950's conventions.<br /><br />Soon after Ann arrives to be maid of honor at Lila's wedding, she meets the person who will become the pivotal character in the lives of the three - Harris. He is the adult son of a former servant of the family who grew up with Lila and Buddy and has gone on to become a physician in a small New England town. Ann immediately becomes enamored of Harris which adds a complication to the fact that Lila has always been in love with Harris and continues to be. Buddy, also, is in love with Harris, but being 1953, he has redirected that homosexual desire for Harris to his good friend, Ann for he cannot admit to himself that he has a sexual craving for another man. Buddy exhibits his inner frustration outwardly by being the alcoholic, wise-cracking bad boy of the family - much to the chagrin of his very proper and uptight parents.<br /><br />Needless to say, all of these expressed and repressed emotions lead to tragedy - after all this is a chick flick.<br /><br />In the present time, Ann's daughters have become distant from their mother and are suffering their own life realizations and doubts. Constance is working to emotional exhaustion trying to keep up her roll as perfect mother and wife. Nina, having always felt inferior, cannot maintain a relationship.<br /><br />Stir all of these relationships into a span of fifty years, and you get an intriguing look at society, its values, and its effects upon the personalities and actions of the complex people involved.<br /><br />All of the acting in Evening is excellent, but there are some extraordinary performances and scenes - along with two unique family relationships - that make this film so very, very special.<br /><br />Claire Danes plays the 1950's Ann, and she does it in a style that clearly shows an intelligent woman of those times who is conflicted by what she is supposed to do as opposed to what she wants to do. Her performance is not easily forgettable.<br /><br />Vanessa Redgrave plays the dying Ann whose mind shifts from the present, to the past, to flights of fantasy, and of course, Redgrave pulls it all off with sterling style.<br /><br />Natasha Richardson - Redgrave's real daughter - plays Ann's daughter, Constance, in the film. The scenes between this real life mother and daughter playing fictional mother and daughter are an insightful treat to watch.<br /><br />Toni Collette plays Ann's other daughter, Nina. Nina spends a good deal of her time being depressed and feeling sorry for herself while shutting out a good man who loves her as well as her mother and sister. Collette is perfect for a part such as this, but I have never seen her give a bad or unbelievable performance no matter what part she plays.<br /><br />Mamie Gummer plays 1950's Lila and shows us a woman even more conflicted of her expected role in life than her good friend, Ann. She is very good.<br /><br />Meryl Streep - Gummer's mother - plays present day Lila. What is there to say about Meryl Streep other than she always gives an insightful and rewarding performance.<br /><br />Director Lajos Koltai states in the DVD extras that he sought out Glenn Close to play the relatively small part of Lila's mother because he felt she was the only actress he could think of to play one scene in the film. He certainly was right, and Close's performance in that one scene etches it in your mind. All the other scenes in which Close is Lila's very proper mother, and you get another performance to treasure.<br /><br />There are three other scenes in the film, combined with the one featuring Close described above, that make the whole movie worth watching. On Lila's wedding day, Ann comes into her room and crawls into to bed with her friend to discuss Lila's misforgivings about her upcoming wedding to a man she clearly does not love. This scene is repeated fifty years later when Lila comes and crawls into bed with her dying friend Ann to talk about the lives they have lived. In this latter scene, Streep and Redgrave are enthralling.<br /><br />The other memorable scene - at least to me - is when Buddy declares his love for Ann. Hugh Dancy as Buddy gives us a heartbreaking performance of a young man torn apart by his conflicting sexual feelings. His performance is superior.<br /><br />Chick flick? Yes. A very special film with unbelievable acting, directing, and scenery? Definitely. I cannot recommend Evening too much.