Ik wist absoluut niets over Chocolat voordat ik hem had gezien. Ik wist niets over het verhaal, de cast, de regisseur of de geschiedenis van de film. Het enige wat ik wist was dat het een Franse film was die hoog aangeschreven stond. Als ik meer had geweten, had ik de film waarschijnlijk niet onbevooroordeeld bekeken. Op papier klinkt het uitgangspunt me niet interessant in de oren. Als ik van tevoren had geweten waar Chocolat over ging, zou mijn belangstelling tijdens het kijken beperkt zijn geweest. Maar het feit dat ik niets over het verhaal wist, hielp me om ervan te genieten. Ik had geen idee waar het verhaal heen zou gaan, wat de personages zouden doen en wat het eindresultaat zou zijn. Het was in elk geval geen voorspelbare film. Het had inderdaad zo kunnen zijn als het verhaal in flashbacks wordt verteld. Het vertellen van een verhaal in flashbacks is vaak een riskante zet van de filmmakers. Aangezien het hoofdpersonage in het heden wordt gezien, weet het publiek dat ze zal blijven leven. Door gebruik te maken van de flashbacktechniek kan regisseur Claire Denis ervoor zorgen dat het jonge meisje de volwassenheid bereikt zonder ernstige lichamelijke schade op te lopen, waardoor de kijker het gevoel krijgt dat Chocolat meer over emoties gaat dan over wat er aan de buitenkant te zien is. Een minder goede filmmaker zou Frankrijk een afgetobd gezicht geven, een gezicht dat schreeuwt om een verwarde en ongewone jeugd. In plaats daarvan presenteert Denis Frankrijk als een mooi meisje, iemand die er aan de buitenkant prima uitziet. Het verhaal van Chocolat gaat meer over de moeder van Frankrijk, omdat zij veel meer filmtijd krijgt, hoewel ik geloof dat het uiteindelijk om Frankrijk gaat. Voor mij gaat het in Chocolat erom hoe de handelingen van een moeder invloed hebben op haar dochter. Het gaat erom hoe het gedrag van ouders bij hun kroost blijft. Frankrijk wordt niet geruïneerd door de handelingen van haar moeder in het verhaal, maar de handelingen van haar moeder hebben duidelijk indruk gemaakt op Frankrijk. Als Frankrijk helemaal niet was beïnvloed door de handelingen van haar moeder, zou het flashback-aspect irrelevant zijn.<br />Voor een film die twee tijdperken behandelt, het verleden en het heden, was Chocolat heel goed getimed, er was geen scène met overtollig vet. Geen van de scènes voelde nodeloos of uit de toon vallen. De film had een mooi ritme, de montage was scherp en liet alleen wat nodig was om het verhaal te vertellen. Met een goed verteld verhaal, een goede montage en een goed geregisseerde regie is Chocolat een van de betere Franse films die ik ooit heb gezien. Hij was verantwoordelijk voor de start van de carrière van Claire Denis en met reden: het is een ongelooflijk regisseursdebuut.
I knew absolutely nothing about Chocolat before my viewing of it. I didn't know anything about the story, the cast, the director, or anything about the film's history. All I knew was it was a highly-acclaimed French film. Had I known more, I probably wouldn't have viewed the picture with an open mind. On paper, the premise doesn't sound interesting to me. Had I known what Chocolat was about ahead of time, my interest while watching would have been limited. However, not knowing about the story helped me enjoy it. Throughout, I had no clue has to where the story would go, what the characters would do, and what the end result would be. It was, if nothing else, not a predictable film. Indeed, it could have been as the story is told in flashbacks. Telling a story in flashbacks is often a risky move on the part of the filmmakers. Since the lead character is seen in present day, the audience knows she will remain alive. By using the flashback technique, director Claire Denis is able to ensure the audience that the young girl makes it to adulthood without any serious physical damage, giving the viewer the sense that Chocolat is a story more about emotions than what is on the outside. A lesser filmmaker would give France a haggard-looking face, one that screams of a confused and unusual childhood. Instead, Denis presents France as a beautiful girl, someone who looks fine on the outside. <br /><br />It could be argued that Chocolat is more about France's mother since she is given far more screen time, though I believe it is ultimately about France. To me, what Chocolat is really about is how a mother's actions affect her daughter. It is about how parents' behavior stays with their offspring. France is not ruined by her mother's actions in the story, yet her mother's actions clearly made an impression on France. Had France not been affected at all by her mother's actions, the flashback aspect would be irrelevant. <br /><br />For a movie that deals with two time periods, the past and the present, Chocolat was a very well paced, there were no scene of excess fat. None of the scenes felt gratuitous or out of the place. The film had nice rhythm, the editing crisp, leaving only what was necessary to tell the story. With a well told story, solid editing, and organized directing, Chocolat is one of the better French films I have seen. It was responsible for launching Claire Denis' career and with good reason: it's an incredible directorial debut.