Serieus, ik kan er makkelijk een heleboel aan op schermbloed, geronnen bloed en afstotelijkheid, maar wat deze film echt verontrustend & onplezierig maakt om naar te kijken is de manier waarop de dokter door blijft ratelen over de lichamelijke schade die verkrachte vrouwen is toegebracht. Hij, John Cassavetes van 'Rosemary's Baby', praat over gescheurde baarmoeder, droge geslachtsgemeenschap en enorme ladingen roodachtig (?) sperma alsof dat de meest voorkomende kleine kwaaltjes zijn in de wereld van de geneeskunde. Dat gezegd zijnde, is 'Incubus' een uiteindelijk verbazingwekkende gruweldaad. Het is niet noodzakelijkerwijs afschuwelijker dan het is, hoewel het niet erg goed is, niet beter, maar gewoonweg bizar. Het warrige & onsamenhangende script draait in eerste instantie om de jacht op een verkrachter-moordenaar van vlees en bloed (ook al suggereert de titel duidelijk dat er een bovennatuurlijk wezen in het spel is) en het lijkt nooit op te houden met het introduceren van nieuwe personages. Geen van deze personages, vooral niet de hoofdpersonen, komt sympathiek over en om een of andere onverklaarbare reden lijken ze allemaal duistere geheimen te hebben. De voornoemde dokter heeft een vreemde interpretatie van dochterliefde en gedraagt zich voortdurend alsof hij zelf een verdachte is, de sheriff van het stadje (John Ireland) lijkt voortdurend dronken te zijn en doet niets.' Het schijnt ze zelfs niet te kunnen schelen wie de vrouwen in zijn district blijft verkrachten & vermoorden, de verslaggeefster is zelfs te maf voor woorden en de familie Galen (een oude heks en haar kleinzoon) zijn gewoon griezelig. Alles bij elkaar proberen ze wanhopig het mysterie op te lossen wie of wat de vrouwen uit de steden die organen produceren nu precies vernietigt. De opeenvolging van de verkrachtingen & moorden is bewonderenswaardig sfeervol en de verachtelijke daden zelf zijn bloederig en verontrustend. In wezen zijn dit zeer positieve factoren in een horrorfilm, maar de verhaalstructuur is te onsamenhangend en de personages zijn te onsympathiek voor een echt goede film. Ook zijn er nogal wat saaie gedeeltes waar je je doorheen moet worstelen (zoals de beelden van een concert van Bruce Dickinson!) en de gewoonlijk zeer betrouwbare John Hough is bijna onmerkbaar. Maar het laatste shot is in feite een nachtmerrie. Voor mij persoonlijk was 'Incubus' een beetje een teleurstelling, maar er zijn nog genoeg redenen om dit vreemde stuk van de gruwelen van het begin van de jaren tachtig aan open-hart-fanaten van het genre aan te bevelen.
Seriously, I can easily stomach a lot of on screen blood, gore and repulsiveness, but what really makes this film disturbing & uncomfortable to watch is how the doctor character keeps on rambling about the physical damage done to raped women. He, John Cassavetes of "Rosemary's Baby", talks about ruptured uterus, dry intercourse and massive loads of reddish (?) sperm like they are the most common little ailments in the world of medicine. That being said, "Incubus" is an ultimately STRANGE horror effort. It isn't necessarily awful  although it isn't very good, neither  but just plain weird. The muddled & incoherent script initially revolves on the hunt for a rapist-killer of flesh and blood (even though the title clearly suggests the involvement of a supernatural creature) and it never seems to stop introducing new characters. None of these characters, especially not the main ones, come across as sympathetic and for some never-explained reason they all seem to keep dark secrets. The aforementioned doctor has an odd interpretation of daughter-love and continuously behaves like he's a suspect himself, the town's sheriff (John Ireland) appears to be in a constant state of drunkenness and doesn't even seem to care about who keeps raping & killing the women in his district, the female reporter is even too weird for words and the Galens (an old witch and her grandson) are just plain spooky. All together they desperately try to solve the mystery of whom or what exactly is destroying the towns' women reproducing organs. The sequences building up towards the rapes & murders are admirably atmospheric and the vile acts themselves are bloody and unsettling. Basically these are very positive factors in a horror film, but the narrative structure is too incoherent and the characters are too unsympathetic for "Incubus" to be a really good film. Also, there are quite a few tedious parts to struggle yourself through (like footage of a Bruce Dickinson concert!) and the usually very reliable John Hough's direction is nearly unnoticeable. The final shot is effectively nightmarish, though. For me personally, "Incubus" was a bit of a disappointment, but there are still several enough reasons to recommend this odd piece of early 80's horror to open-minded genre fanatics.