Dit is waarschijnlijk de beste documentaire die ik in lange tijd heb gezien. Jonny Kennedy was en is nog steeds een tragisch mooie inspiratiebron. Niet alleen was hij een overlevende van een van de pijnlijkste ziektes ter wereld, maar hij gebruikte zijn schoonheid om de wereld te laten zien dat er leven na de dood is en nooit op te geven om mensen te bereiken en zijn liefde te verspreiden. Het was hartverscheurend om minuten van zijn lange strijd te zien. Het was hartverwarmend om naar zijn intelligente opmerkingen te luisteren en zijn aanbiddelijke gebaren te zien. En om hem te zien glimlachen was onbeschrijflijk. Ik voel me gezegend dat ik door deze kleine reus ben aangeraakt. Alsjeblieft, als je ooit de kans krijgt om deze film te zien <0xE2><0x80><0x93> beschouw jezelf dan maar als een geluksvogel dat je Jonny Kennedy hebt ontmoet.
This is probably the best documentary I have seen in a very long time. Jonny Kennedy was and is still is a tragically beautiful inspiration. Not only was he a survivor of one of the most painful diseases out there, but he used his beauty to show the world that there is life after death and never to give up reaching people and spreading his love. Watching minutes of his life long struggle was heart-wrenching. Listening to his smart ass remarks and seeing his adorable gestures was heartwarming. And seeing him smile was indescribable. I feel blessed to have been able to be touched by this tiny giant. Please, if you ever have a chance to watch this film - consider yourself lucky to have met Jonny Kennedy.