Een overdreven melodrama, typerend voor zijn periode (midden jaren vijftig) en passend voor een matineevoorstelling. Rock Hudson, de reus op wie iedereen altijd verliefd wordt, speelt zijn gebruikelijke stereotype rol, maar terwijl hij in Giant in hetzelfde jaar speelde, toen zijn materiaal en dat van zijn medespelers (Taylor & Dean) boven het gemiddelde lagen, is hij in deze film gewoon niet goed genoeg om het niveau te halen dat nodig is voor een sentimenteel verhaal over hoe moeilijk het is om zowel rijk als gelukkig te zijn. De zelfvernietigende broer en zus (Robert Stack, die zich in een dronken roes door de film heen worstelt, en Dorothy Malone, die een vampachtig arm rijk meisje speelt dat totaal over de top is) eindigen als verliezers en Hudson krijgt Bacall <0xE2><0x80><0x93> die in dit deel, dat niet genoeg karakter of geestigheid heeft, nogal houterig is. Om Oscar Wilde te parafraseren: het goede eindigt gelukkig en het slechte ongelukkig, dat is de betekenis van fictie. Maar ik vond het interessant om te lezen dat de film gebaseerd is op een waargebeurd verhaal dat de plot rechtvaardigde. Net als in andere films uit die periode wordt homoseksualiteit in heteroseksuele termen verhuld. Misschien zou de film herschreven kunnen worden: Stack' Het personage van Mitch zou geloofwaardiger klinken als hij zijn homoseksuele gevoelens voor Mitch verborg door te trouwen. Todd Haynes' _Far From Heaven_ werd een stuk beter in _All That Heaven Allows_, dat ook door Sirk werd geregisseerd. Misschien kon Haynes _Geschreven op de wind_ herschrijven en ons een echt gedenkwaardige film geven.
An overblown melodrama typical of its period (mid-1950s) and appropriate matinée food. Rock Hudson, the hulk everyone always falls in love with, plays his usual stereotype role, but whereas in Giant, made the same year, when his material and co-stars (Taylor & Dean) were above average, in this movie he is just not good enough to raise the calibre beyond a mushy tale of how difficult it is to be both rich and happy. The self-destructive brother and sister (Robert Stack, reeling his way through the film in a drunken stupor, and Dorothy Malone, playing a vampish poor little rich girl totally over the top) end up the losers and Hudson gets Bacall - who is rather wooden in this part which does not have enough character or wit to get her going. To paraphrase Oscar Wilde, the good end happily and the bad unhappily, that is the meaning of fiction. However, I was interested to read that the film is based on a true story which vindicated the plot. Like other films of the period, homosexuality is disguised in heterosexual terms. Maybe the film could be remade: Stack's character would ring truer if he was hiding homosexual feelings for Mitch by marrying. Todd Haynes's Far From Heaven greatly improved on All That Heaven Allows , also directed by Sirk. Perhaps Haynes could remake Written on the Wind and give us a truly memorable film.