Ik ben een enorme Woody Allen-fan, dus toen ik zag dat deze film in de bioscoop draaide, kon ik het niet laten. Ik wilde zien hoe Allen zijn schitterende film Match Point zou vervolgen, want dit is ook een van zijn films die in G.B. (wat uniek is voor Allens werk) zijn opgenomen, samen met wat zijn nieuwe muze Scarlett Johanson lijkt te zijn. Scoop is veel lichter dan MP en de humor is Scoops meest aangename aspect. De plot draait om Johansons personage (een studente journalistiek) die een tip krijgt over een sensationeel verhaal dat zich aan gene zijde van het graf bevindt. Ze wordt verliefd op een vermoedelijke seriemoordenaar (Jackman) en moet beslissen of de waarheid de moeite waard is om te achterhalen. O, en dit alles gebeurt met de hulp van een stuntelende, tot detective omgeschoolde goochelaar die door Allen wordt gespeeld.<br />Ik moet zeggen dat ik Johansons vertolking met volle teugen heb genoten, maar ik ben een beetje bevooroordeeld, ik zou een film van drie uur met Johanson in elke scène kunnen bekijken en nog steeds betoverd blijven. Ze speelt een oubollig, keffend, stuntelig liefje dat een soort variatie is op Allens stereotiepe neurotische, aangeslagen personage. Ze voegt passende lichaamstaal toe voor het komische effect. Onnodig te zeggen dat bijna iedereen die dit ziet Johansons personage misselijkmakend leuk zal vinden en dat is een pluspunt.<br />Allen is Allen... Hij speelt nog steeds hetzelfde personage als Chaplin en zijn Little Tramp-personage. Maar er gebeurt iets in deze film waardoor ik me afvraag of ik die neurotische, kleine hypochonder ooit nog terug zal zien. Hij speelt niet mee in de cast van zijn volgende film en brengt de laatste tijd meer tijd uitsluitend achter de camera door...<br />Jackman is ook een aangename rol als de beminnelijke, miljonairsverdachte. Ik kan niet zeggen dat Jackman iets speciaals doet om de rol van de zijne te maken, maar toch past hij bij zijn karakter.<br />Wat de plot betreft kan ik niet anders dan het gevoel hebben dat dit nieuw is... Het stinkt zelfs naar de Vloek van de Jade Schorpioen. Johanson en Allen zijn meer detectiveachtig dan wat dan ook. Maar ik moet Allen wel toejuichen om zijn einde, want dat is een beetje slimmer dan jouw onuitstaanbare Hollywood-versie van deze film. In plaats van dat alles zwart-wit is, zijn de dingen in grijstinten geschilderd. Dat je volkomen onschuldig bent, heeft er niets mee te maken en ook niet met een ondubbelzinnig schuldgevoel. Hoewel de plot me een beetje Woody-achtig leek, heeft hij nog steeds talent voor één-afleveringen. Ik vond zijn toespelingen op zijn laatste film wel interessant... Kom op voor de humor, lach en wees vrolijk.<br />Onnodig te zeggen dat als je van Allens werk houdt, je ernaar moet kijken. Als je niet naar iets anders kijkt...
I am a huge Woody Allen fan and so when I saw that this was playing at the cinema I couldn't help myself. I wanted to see how Allen would follow up his magnificent film Match Point seeing as this is another one of his films shot in G.B. (which is unique among Allen's work) along with what seems to be his new muse Scarlett Johanson. Scoop is much lighter than MP and the humor is Scoop's most enjoyable aspect. The plot revolves around Johanson's character (a journalism student) who gets a tip on a hot story from beyond the grave. She falls in love with a suspected serial killer (Jackman) and she must decide whether the truth is worth finding. Oh and all of this is done with the help of a bumbling magician turned detective played by Allen.<br /><br />I must say that I thoroughly enjoyed Johanson's performance but I am a bit bias, I could watch a three hour film with Johanson in ever frame and remain enchanted. She plays a ditsy, yappy, bumbling sweetheart that is kind of a variation in a sense of Allen's stereotypical neurosis stricken character. She adds appropriate body language for comic effect. Needless to say almost anyone who sees this will find Johanson's character sickeningly cute and that is a plus.<br /><br />Allen is Allen... He is still playing the same character much like Chaplin and his Little Tramp character. Something that occur in this film makes me wonder if I will see the neurotic little hypochondriac again however. He is not in the cast of his next picture and has been spending more time exclusively behind the camera as of late...<br /><br />Jackman is also enjoyable as the suave, millionaire murder suspect. I cannot say that Jackman does anything in particular to make the role his but he suits his character none the less.<br /><br />In terms of the plot I cannot help but feel that this is fresh... In fact it stinks of Curse of the Jade Scorpion. Johanson and Allen are more detective-like than anything. However I must applaud Allen on his ending because it is a bit more clever than your typical unoutstanding Hollywood version of this film. Instead of everything being black and white, things are painted in shades of gray. Being entirely innocent has nothing to do with it nor does unequivocal guilt. Though the plot seemed old Woody still has a knack for one liners. I did find his allusions to his last film interesting... Come for the humor, laugh and be merry.<br /><br />Needless to say if you enjoy Allen's work watch it. If not watch something else...