Om te beginnen is het niet de bedoeling dat deze film een briljante en doordachte provocerende film is, zoals veel andere recensenten schijnen te denken. In de eerste recensie staat iets in de trant van dat iedereen die hier van houdt niets van horrorfilms weet, maar blijkbaar is het andersom. Als je na de film terugkijkt, was het niet echt de bedoeling dat hij overtuigend zou zijn, het was een lowbudget ipecac. Maar eigenlijk was het alleen maar de bedoeling om de kijkers te choqueren (en alle tekortkomingen daarvan waren in de oorspronkelijke VHS-versies veel minder zichtbaar). Ik gaf dit een hoge score omdat het zijn doel had bereikt en ook al was het niet echt afschuwelijk (in de zin van niet-geschokt), ik werd er wel een beetje misselijk van en door en door paranoïde/pessimistisch (ik vertrouwde een week lang niemand omdat ik niet vastgebonden en gemarteld wakker wilde worden).
First off, this is not supposed to be a brilliant and thought provoking film like so many other reviewers seem to compare it to. the first review says something along the lines of anyone who likes this knows nothing about horror cinema, apparently its the other way around. If one were to look back after the film it really wasn't meant to be convincing, it was a low budget ipecac. But really thats all it was aiming for, it was meant to blow viewers away with sheer shock value (and all the flaws it its visuals were much less noticeable back in the original VHS versions). <br /><br />I gave this one a high score because it reached its goal and even though it was not downright horrific (in non-shock sense) it did make me slightly sick and thoroughly paranoid/pessimistic(i didn't trust anyone for about a week because i didn't want to wake up strung up and tortured)