Er zijn zoveel woordspelingen te bedenken voor de titel van de spectaculaire valentijnsfilm dat ik niet weet waar ik moet beginnen. Maar ik zal dit zeggen: dit is een film die me doet verlangen naar de complexiteit van de valentijnskaarten die we op de basisschool uitdeelden. Je weet wel, die met Batman die uitroept: 'Jij bent een supervalentijnskaart voor de misdaadbestrijding!'<br />Valentijn is een slasher zonder een greintje ironie, een van de weinige horrorfilms van de afgelopen jaren die de invloed van Scream negeren. De schurk is alwetend en bijna onkwetsbaar. De helden zijn snel bang als mensen om een hoek komen rennen en hen bij de schouders grijpen en 'Hé, blijf van mijn jas af!' schreeuwen. De soundtrack is nog dominanter dan die van Norman Bates' moeder. De flinterdunne plot volgt een aantal jeugdvrienden, inmiddels volwassen en buitengewoon welgevormd. Aangezien de film hun niets anders te doen geeft, wachten ze af tot een gemaskerde stalker hen een voor een vermoordt. Deze stalker blijkt de voormalige nerd Jeremy Melton te zijn, die op de middelbare school voortdurend door vrouwen werd afgewezen en door mannen in elkaar werd geslagen. Nu Valentijnsdag voor de deur staat, beginnen de vrouwen angstaanjagende kaarten te krijgen die hun ondergang voorspellen. Melton lijkt de meest voor de hand liggende verdachte. Het enige probleem is dat Melton, zoals talloze personages waarschuwen, in dertien jaar tijd zijn uiterlijk had kunnen veranderen om er gespierd en knap uit te zien. Dus iedereen is een verdachte!<br />Dit is probleem één. Om enig gevoel van spanning te hebben als je naar Valentine kijkt, moet je een werkelijkheid accepteren waarin een middelbareschoolnerd in staat is David Boreanaz te worden. Nerds worden niet Angel als ze volwassen zijn, ze worden oudere, kalere nerds. Hij is geen slechte acteur, maar het script, van niet minder dan vier schrijvers, laat hem en de rest van de cast niets anders doen dan schreeuwen en vozen. Denise Richards (de dikste actrice in Hollywood die nooit de hoofdrol in _Baywatch_ heeft gespeeld) wordt extra uitgebuit; op de g<0xC3><0xAA>nantste manier met het schaamteloze excuus dat ze een badpak moet aantrekken vlak voor een cruciale spanningsscène. Denk eraan: neem altijd een badpak mee naar een Valentijnsfeestje. Omdat het februari is, wil dat nog niet zeggen dat je geen zin hebt om een duik te nemen.<br />De moordenaar in Valentine kleedt zich van top tot teen in het zwart met het masker van een cherubijn. Dat is probleem nummer twee. De filmmakers dachten duidelijk dat het een verontrustend beeld zou zijn om op het hoofd te hebben van iemand die mensen met hete ijzers in het gezicht slaat. Maar dat is het niet. Ik vroeg me alleen af hoe een man met een masker dat zijn hele gezicht bedekt, inclusief zijn ogen en oren, zich zo geruisloos kan bewegen zonder zijn schenen tegen stoelen of tafels te stoten. Maar aan de andere kant, gezien de dingen die de Cupido-moordenaar doet, kan hij misschien teleporteren en zijn ogen op zijn handen gericht houden. De film is niet alleen slecht, hij weet niet eens zeker wie de moordenaar is; de laatste 'draaiing' is eerder 'Huh?' dan 'Hah!' Als je niet op je hoofd zit te krabben, ga je geeuwen, dan kreunen en dan zoeken naar de dichtstbijzijnde uitgang. Kijk niet naar deze film. Zelfs als je alleen bent op Valentijnsdag, zoek dan iets, wat dan ook, om te doen. Je zult blij zijn dat je het hebt gedaan.
There are so many puns to play on the title of the spectacularly bad Valentine that I don't know where to begin. I will say this though; here is a movie that makes me long for the complexity of the Valentine cards we used to give out in elementary school. You know, the ones with Batman exclaiming "You're a super crime-fighting valentine!"<br /><br />Valentine is a slasher movie without the slightest hint of irony, one of the few horror movies in recent years that ignores the influence of Scream. The villain is omniscient and nigh-invulnerable. The heroes are easily scared when people run around corners and grab them by the shoulders screaming "HeyIjustleftmycoatbehind!" The score is more overbearing than Norman Bates' mother.<br /><br />The flimsy plot follows several childhood friends, now grown up and extremely curvaceous. Since the film gives them nothing else to do, they stand around and wait until a masked stalker kills them one by one. This stalker appears to be former nerd Jeremy Melton, who was constantly rejected by women and beaten by men in high school. With Valentine's Day approaching, the women begin receiving scary cards foretelling their doom. Melton seems like the obvious suspect. Only problem is, as numerous characters warns, in thirteen years Melton could have changed his appearance to look buff and handsome. So (insert terrified gasp here) everyone is a suspect!<br /><br />Here's problem one. In order to have any sense of suspense while watching Valentine, you have to accept a reality in which a high school nerd is capable of becoming David Boreanaz. Nerds don't turn into Angel when they grown up, they turn into older, balder nerds. He's not a terrible actor, but the script, by no less than four writers, gives him and the rest of the cast nothing to do but scream and make out. Denise Richards (the bustiest actress in Hollywood never to star in Baywatch) is especially exploited; most shamefully in the blatant excuse to get her in a bathing suit just before a crucial suspense scene. Note to self: always bring a bathing suit to a Valentine's Day party. Just because it's February doesn't mean you might not feel like taking a little dip.<br /><br />The slasher in Valentine dresses in head-to-toe black with a Cherub's mask. Here's problem number two. The filmmakers clearly thought this would be a disturbing image to have on the head of someone who's whacking people in the face with hot irons. Plain and simple, it's not. Instead, it just made me wonder how a guy with a mask that covers his entire face, including his eyes and ears, can move so stealthily without bumping his shins on chairs or tables. Then again, given the things the Cupid Killer does, maybe he can teleport and his eyes are on his hands. <br /><br />Not only is the movie bad, it isn't even sure who the killer is; the final "twist" is more "Huh?" than "Hah!" When you're not scratching your head you're yawning, then groaning, then searching for the nearest exit. Do not watch this movie. Even if you're alone on Valentine's Day, find something, ANYTHING, else to do. You'll be glad you did.