Nou, waar moet ik beginnen? Ik denk dat ik kan beginnen met de algemene klacht over de manier waarop deze film op de markt wordt gebracht. Noem me onwetend omdat ik niet van het boek van Schneebaum afwist voor ik de documentaire zag die ervan is gebaseerd en ik tot de conclusie kwam dat ik onder een soort rots heb geleefd, maar geef me niet de schuld dat ik deze film heb opgepikt, aangezien de titel en de beschrijving op het doosje geen melding maakt van het feit dat deze 'documentaire' in feite een metgezel is van voornoemd boek. Ja, ik voelde me behoorlijk stom na het zien van deze kleine komedie, want de reden waarom ik was gaan zitten om ernaar te kijken was om een flinke portie van een 'Modern Kannibalen Verhaal' te krijgen. Ik bedoel, ben ik gek dat ik verwachtte dat deze film het grootste deel van zijn verhaal over het gedrag van kannibalisme in oerwoudstammen zou beslaan? Ik verwachtte zeker niet een uur en drie kwartier waarin één oude knar zijn eigen reet kuste door te jammeren over elk klein detail van zijn saaie en afgeleefde leven. Ik verwachtte zeker niet de smakeloze regie en ik voorzag in het bijzonder niet dat ik zo hard zou lachen om Tobias Schneebaum en al zijn af '<br />Schneebaum is inderdaad onsympathiek. De oude man bazelt en zeurt de hele film door en maakt van de hele film een persoonlijk verhaal, ook al is hij niet eens zo'n interessant personage om een verhaal mee te vullen. O ja? Was hij een kannibaal? Negentig procent van de film gaat over vrijwel niets in verband met Schneebaums smerige verleden. De enige keer dat we echt iets van een kannibaalse actie te zien krijgen, is wanneer Tobias eindelijk zijn stilzwijgende gedrag verbreekt over wat hem in Peru is overkomen, en zegt dat hij 'een klein stukje' had. Dat is het, mensen. Negentig minuten bullshit later en Tobias Schneebaum is een kannibaal met een lengte van acht centimeter. Het is alsof je een film noemt...' 'The Life of A True Don Juan', alleen maar om te zien dat de enige keer dat de hoofdpersoon van genoemde film iets seksueels deed, gebeurde tijdens zijn studie, toen hij eens 'gewoon de tip' speelde. Ongelooflijk.<br />De regie is inderdaad buitengewoon afschuwelijk, omdat er geen stroom of ritme zit in het verhaal dat verteld wordt. Goed, ik begrijp dat ik Schneebaums boek niet heb gelezen voordat ik naar zijn celluloid-verhaal keek, maar ik kan nog steeds een beetje slecht lopen en nog slechter filmen herkennen. Het ene ogenblik praat Schneebaum over cruiseschepen en toerisme en het volgende praat hij maar door over hoe hij kan...' Ik bedoel, jezus, kun je niet op z'n minst het achterste van z'n tong laten zien, met een paar dingen komen die zijn homoseksualiteit verklaren en dan eindigen met een hartgrondige blik op zijn bezoek aan Peru? En verder: ik heb niet zo'n hoge pet op van Schneebaums flauwe grapjes over het leven en het leven zelf, maar ik smeek de oude man op z'n minst om in overeenstemming te blijven met zijn wartaal. Als ik een vent hoor praten over hoe hij de voorkeur geeft aan het leven in de jungle, verwacht ik niet dat hij plotseling gaat lopen zeuren en klagen dat hij twintig minuten later weer naar huis wil. Absurd. Een andere opmerking over de regie is de willekeurige fragmenten uit het verhaal bij de hand naar de kleine televisie-optredens waarin onze held is verschenen. Hoewel sommigen de fragmenten misschien als leuke onderbrekingen van het verhaal zouden kunnen beschouwen, heeft de regisseur de truc te veel gebruikt en zijn hele film in stukken gebroken door schijnbaar te proberen de meeste van de inspanningen om het verhaal op de oude spoelen te vertellen, te plaatsen.<br />Het komt hier op het volgende neer: Tobias Schneebaum is een bedrieger. Zuiver en eenvoudig. Ik weet dat ik het boek niet heb gelezen, maar ik houd vast aan het argument dat deze film volkomen nutteloos is als je bedenkt dat een goede film op zichzelf moet staan. Deze documentaire stoelt veel te veel op de veronderstelling dat de kijker al een enthousiaste fan is van Schneebaums werk en gaat in plaats daarvan uit van die veronderstelling als een aanvullende diskette die op een dvd wordt aangetroffen. Schneebaum is zowel arrogant als krengerig, een wrange combinatie als je die combineert met het feit dat zijn verhaal opmerkelijk weinig boeiend is. Als je op zoek bent naar een degelijk stuk over de aard van mensen en kannibalisme, moet je niet bij hem zijn, want 'Houd de rivier recht' is een g<0xC3><0xAA>nant hilarische tirade over een man die al veel eerder een dwangbuis en een prop in zijn mond had moeten krijgen.
Well, where to begin? I guess I can start with the general complaint regarding the way in which this film is marketed. Call me ignorant for not knowing of Schneebaum's book before viewing the documentary that has been based off of it and decide that I have been living under some kind of a rock, but don't blame me for picking this movie up since the title and the description on the box makes no note of the fact that this "documentary" is actually a companion to said book. Yeah, I felt quite stupid after viewing this little flick seeing as how the reason as to why I sat down to watch it in the first place was to get a good serving of a "Modern Cannibal Tale." I mean, am I a fool for expecting this film to actually cover most of its story on the behavior of cannibalism in jungle tribes? I certainly didn't expect an hour and forty-five minutes of one old geezer kissing his own ass by whining about every little detail of his dull and worn out life. I certainly didn't expect the insipid directing and I most notably did not foresee myself laughing so hard at Tobias Schneebaum and all of his off-putting glory.<br /><br />Schneebaum is indeed unlikable. The old man just rambles and bitches the entire film making the whole picture a personal tale of his even though he isn't even that interesting a character to fill a story. Oh really? He was a cannibal? Ninety percent of the movie is focused on next to nothing regarding Schneebaum's dirty past. The only time that we really get to see some cannibal action is when Tobias finally breaks his little silent treatment about what happened to him in Peru and say that he had "a small piece." That's it, folks. Ninety minutes of bull later and Tobias Schneebaum is a cannibal by three inches. It's like calling a movie "The Life Of A True Don Juan" only to see that the only the time the protagonist of said film did something sexual happened during college when he once played "just the tip." Unbelievable.<br /><br />The directing is, indeed, superbly ghastly as there is no flow or rhythm to the story that is being told. Alright, I understand that I didn't read Schneebaum's volume before watching his celluloid tale of it, but I can still recognize some bad pacing and even worse editing. One minute Schneebaum is talking about cruise ships and tourism and the next he's going on and on about how he can't drive and then jumps to talking about some dead relative or some failed and miserable saga in his life. I mean, Jesus, can you at least slam his back story to the first part; follow up with some stuff covering his homosexuality and then end it off with a hearty look into his visit to Peru? Also: I don't particularly care much for Schneebaum's insipid little quips on life and living, but I at least implore the old man to keep consistent with his ramblings. If I hear a guy talking about how he prefers life in the jungle I don't expect him to suddenly bitch and moan about wanting to go back home twenty minutes later. Absurd.<br /><br />Another note on the directing is the random clips from the story at hand to the small little television appearances in which our hero has appeared. While some might find the clips to be fancy little breaks from the story, the director has overused the gimmick and broken his entire film into pieces by seemingly attempting to place most of the efforts of telling the story on the old reels.<br /><br />The bottom line, here, is that Tobias Schneebaum is a fraud. Pure and simple. I know that I haven't read the book, but I'm still holding on to the argument that this film is totally useless by noting that a good film must stand on its own. This documentary relies way too much on the assumption that the viewer is already an avid fan of Schneebaum's work and instead goes on from that assumption like a supplemental disk found on a DVD. Schneebaum is both arrogant and bitchy, striking a sour combination when mixed with the fact that his story is remarkably un-riveting. If you're looking for a solid piece on the nature of humans and cannibalism, turn away because "Keep The River To Your Right" is an embarrassingly hilarious self-serving rant over a man who is long overdue for a straight-jacket and a gag.