Horrorfilms kunnen heel leuk zijn met een laag budget, slecht acteerwerk en een beetje lef. Ik denk dat de film gewoon geen lef heeft, want de ene saaie scène na de andere wordt door mensen met lachwekkend onschuldige klauwhanden in de lucht gehaakt. Als het niet zo saai was, zou het grappig kunnen zijn.<br />Een horrorfilm kan een heel eind komen met een saai concept als'studenten in een spookhuis', op ongeveer dezelfde manier als de Evil Dead-films een heleboel lol hadden met een soortgelijke standaard plot. Hallow's End komt helaas niet ver. Eigenlijk komt hij nergens. Het kost me bijna een uur om gezichtloze en anonieme personages op te voeren met wat een eindeloos intermenselijk drama lijkt. Ik heb niets tegen karakterontwikkeling, zelfs niet in een horrorfilm, maar dit zijn strikt eendimensionale personages (de alfaman, de milquetoast, de... eh... wegwerpfiguren die voornamelijk bestaan voor seksscènes). Meer dan veertig bloedeloze, eentonige minuten met hen doorbrengen was nog gruwelijker dan toen het bloedvergieten begon.<br />Nou ja, geïmpliceerd bloedvergieten in elk geval. Als de studenten veranderen in datgene wat ze voor hun spookhuis aanhebben (de een is een vampier, de ander draagt O.R. De Dode Haat De Levens, met een gelijksoortig thema, is een meesterwerk in vergelijking daarmee. Er is eigenlijk geen bloed te zien, en er zijn ook geen echte angsten.<br />Ik heb over deze film van bijna elke benadering nagedacht. Als het de bedoeling was dat het een strakke, spannende horrorfilm zou zijn (wat zou verklaren waarom alles zo langzaam ging), zouden de zielige seksscènes en de goedkope monsters er niets aan afdoen. Als het de bedoeling was dat het een echte horrorfilm met bloed en ingewanden zou zijn (wat zou verklaren waarom het zo'n teringzooi was), waar zijn dan het bloed en de ingewanden? En de anticlimax is een van de weinig opwindende eindes van een film die ik heb gezien. Ik heb nog nooit zo'n film gezien. Het is het soort film dat, hoewel er geen verteller in voorkomt, wordt voorafgegaan door voice-overs, omdat alle betekenisloze dialogen gewoon niet genoeg waren.<br />Dit was een moeilijke... als ik erop terugkijk, vraag ik me af of ik net een christelijke horrorfilm heb gezien. Misschien was het 'Ik weet dat de hel bestaat' in de openingsscène niet zo bedoeld, maar er zijn een paar aanwijzingen (of misleiding <0xE2><0x80><0x93> ik weet niet zeker welke van de twee). Ondanks alle godslastering in de film komt een zin als 'gosh-darnit' een beetje absurd over, net als de meeste aanbidders van crucifixen, godvrezenden en satanisten, vooral na een paar wellustige seksscènes in T&A (een heteroseksueel, een lesbisch).<br />Als het een christelijk bedrijf is (Highland Myst). Het logo van de film lijkt zelfs een beetje op een crucifix, en dan weegt deze film zwaar op het atheïstische kamp. Een almachtig wezen kan niet zo'n slechte filmmaker zijn.<br /><br />
Horror movies can be a lot of fun with low budgets, bad acting, and a bit of panache. I think the film is just missing panache, because, one thuddingly dull scene after another, people make laughably harmless claw-handed grabs at the air. If it weren't so boring, it might be funny.<br /><br />A horror film can go a long way with a tired concept like "college kids in a haunted house," in much the same way the Evil Dead movies had a lot of fun with a similar standard plotline. Hallow's End, unfortunately, doesn't go a long way. Actually, it doesn't go anywhere. It spends the better part of an hour setting up faceless and anonymous characters with what seem like endless interpersonal drama. I have nothing against character development, not even in a horror movie, but these are strictly one-dimensional characters (the alpha-male, the milquetoast, the... um... throwaway characters that exist mostly for sex scenes.) Spending forty-plus bloodless, droning minutes with them was more horrific than when the bloodshed started.<br /><br />Well, implied bloodshed anyway. When the college kids turn into whatever they dressed as for their haunted house (one's a vampire, one's wearing O.R. scrubs and some white pancake) they look pretty much the way they did in their amateur haunted house costumes; The Dead Hate The Living, using a similar theme, is a masterwork in comparison. There isn't really any gore to speak of, nor are there any real scares.<br /><br />I've thought about this one from almost every approach. If it was supposed to be a tight, suspenseful horror movie (which would explain why things moved so slowly), the pathetic sex scenes and cheap monsters would invalidate it. If it was supposed to be a genuine blood & guts horror movie (which would explain the schlock)... where's the blood and guts? And the anticlimax is one of the unexciting endings to a movie I've ever seen. It's the kind of movie that, though it doesn't have a narrator through the film, is bookended by voice-overs because all of the meaningless dialogue just wasn't enough.<br /><br />This was a hard one... coming out of it, I wonder if I've just sat through a christian horror film. Maybe the "I know hell exists" of the opening wasn't meant that way, but there are some hints (or misdirection-- I'm not sure which). For all the profanity in the film, a line like "gosh-darnit" comes off a little absurd, and so does most of the crucifix worshipping, god-fearing, and satan-dreading, especially after some lecherous T&A sex scenes (one heterosexual, one lesbian).<br /><br />If it a christian company (Highland Myst's logo even has a bit of a crucifix resemblance), then this film weighs in heavily for the atheist camp. An omnipotent being can't be this bad a filmmaker.<br /><br />