Wat een eenvoudig, algemeen verhaal zou moeten zijn over een vermoorde filantroop, is in feite een verhaal met een hoofdpijnverwekkend verloop over een stel personages (met als enige grote acteur Ginger Rogers, in een zeer vroege rol) die allemaal proberen de moordenaar te vinden te midden van een kleine cast van bewoners in een chic appartementencomplex. Deze personages variëren van volslagen stom tot ronduit gemeen. Als goedkope, lowbudgetproductie draait het grootste deel van de actie om Rogers en haar hoofdrolspeler (een rare vent, het kan me niet schelen wie hij is, want hij was echt waardeloos) die praten over hun verschillende mogelijkheden om de misdaad op te lossen, terwijl ze voortdurend worden onderbroken door een absurde rechercheur met zijn kop in zijn kont. 'Ik heb nog nooit zo'n slechte film gezien als deze, en ik heb een paar echte koppensnellers gezien.'<br />'O, en de butler heeft het niet gedaan, want er was geen butler. Maar let op de man die het dichtst bij een butler staat. Daar gaan we.'<br /><br />-PolarisDiB.
What is supposed to be a simple generic mystery plot involving a dead philanthropist is, in fact, a head-ache inducing tale about a bunch of characters (the only big actor being Ginger Rogers, in a very early role) all trying to find the murderer among a small cast of residents in a posh apartment building. These characters range from utterly stupid to downright mean. As a cheap, low budget production, most of the action revolves around Rogers and her lead man (some guy, I don't care who he is 'cause he really sucked) talking about their various possibilities of solving the crime, while being constantly cut off by an absurd detective with his head in his butt. Honestly, I've never had a worse time watching an old b-rate movie of this type, and I've seen some real head-slappers.<br /><br />Oh, and the butler didn't do it, because there wasn't a butler. But pay attention to the guy who's closest to a butler. There ya go.<br /><br />--PolarisDiB