Deze serie zou een stuk beter zijn geweest als ze gewoon één ding hadden gedaan: Ian McShane Codenaam: Diamond Head in plaats van Codenaam: Tree. Diamond Head de personage heeft iemand nodig die de rol van de sympathieke schurk aankan, wat McShane met de Lovejoy-serie heeft bewezen. Roy Thinnes, de echte Diamond Head, is eigenlijk alleen maar zo-zo in die rol. McShane is niet echt zo goed als de slechterik Tree. France Nuyens personage, Tso-Tsing, lijkt niet te kunnen beslissen of zij het ongelukkige slachtoffer is of de stoere vrouw die klaarstaat om te vechten. Ze heeft haar geld echt verdiend aan het eind, toen ze de rol van de minnaar van Diamond Head moest spelen. Nadat ik een paar afleveringen had gezien, kon het me uiteindelijk niet meer schelen wat er met iemand gebeurde. Tree geeft ons veel om hem te haten, maar Diamond Head geeft ons niets om hem aardig te vinden. Jammer genoeg was het spionagegenre in de jaren zeventig niet helemaal wat het in de jaren zestig was geweest.
This series would have been a lot better if they had just done one simple thing: Made Ian McShane Code Name: Diamond Head instead of Code Name: Tree. Diamond Head the character needs someone who could handle the role of the lovable rogue, which McShane proved he could do with the Lovejoy series. Roy Thinnes, the actual Diamond Head, is really only so-so in the role. McShane is not really that good as the bad guy Tree. France Nuyen's character, Tso-Tsing, can't seem to make up her mind as to whether she's the hapless victim or the tough-and-ready-to-fight woman. She really earned her pay at the end when she had to play the role of Diamond Head's lover. After viewing an episode or two, I ended up not caring what happened to anyone. Tree gives us a lot to hate him, but Diamond Head gives us nothing to like him. Unfortunately, the spy genre in the 1970s was not quite as it was in the 1960's.