Nou, daar heb je het al, weer een desillusie ten behoeve van mij. Twee, om precies te zijn! Ten eerste, hoewel ik mezelf graag voorhoud dat ik iets weet over de euro-exploitatie van 70 en de meest productieve donateurs daarvan, heb ik nog nooit van Joseph W. Sarno gehoord. Dit is een vent die meer dan zeventig ranzige en met cult beladen exploitatiefilms heeft gemaakt en ik heb er nog niet één gezien! Hoe? Waarom? Wat is hier gebeurd? Ten tweede, en dat is nog erger, net als je denkt een nieuwe bron te hebben gevonden voor obscure cultfilms, blijkt het beroemdste en veronderstelde'meesterwerk' van die regisseur een onverbeterlijk saaie en irritante film te zijn. Toegegeven, lesbische vampierfilms vormen als geheel een tamelijk onbetekenend subgenre, maar sommige baden in onheilspellende sfeer en merkwaardige sensualiteit (zoals José Larraz' 'Vampyres' of Harry K. Bemmels 'Dochters van de Duisternis'). De film van Joseph Sarno heeft niets te bieden, behalve overvloedige hoeveelheden gratis naaktheid, en zelfs dat wordt al snel saai. De gebeurtenissen vinden plaats in een afgelegen oud kasteel, diep in de Duitse bergen, waar vijf eeuwen geleden een boosaardige en bloeddorstige (letterlijk) barones woonde. Haar trouwe volgelingen geven nog steeds naakte dansfeesten in de catacomben van het kasteel, die worden verlicht door penisvormige kaarsen _AAUCH_, en hopen de barones binnenkort weer tot leven te wekken. Het kasteel zit vol met jonge en sexy vrouwelijke gasten, zodat er nog meer erotische riten volgen. Het klinkt heerlijk en onderhoudend genoeg, maar 'The Devil's Plaything' bevat een enorm aantal scènes waarin letterlijk niets gebeurt en waarin de onwetende gezichtsuitdrukkingen van de acteurs gewoonweg onverdraaglijk zijn! Sarno is niet in staat om spanning te creëren of een gotische sfeer te creëren (of misschien vond hij het gewoon niet de moeite waard) en de actrices beperken zich tot topless voor de camera staan en een echt zielig gezicht trekken. Doe jezelf een lol: hoe je er ook naar snakt om alle lugubere lesbische-vampierfilms van de jaren zeventig te zien, deze is geen cent waard! Zelfs het repertoire van Jess Franco en Jean Rollin is pure kunst vergeleken met dit geval.
Well, there you have it, another disillusion on my account. Two, actually! First of all, even though I like to think of myself that I know a little something about 70's euro-exploitation and its most prolific contributors, I never heard about Joseph W. Sarno before. Here's a guy who made over seventy rancid and cult-laden exploitation movies and I haven't seen a single one! How? Why? What happened here? Secondly, and even worse, just when you think to have found a new source for obscure cult movies, that director's most famous and supposed "masterpiece" turns out to be an irredeemably dull and irritating film. Admittedly, lesbian vampire movies form a pretty insignificant sub genre as a whole, but some of them bath in ominous atmosphere and curious sensuality (like José Larraz' "Vampyres" or Harry Kümmel's "Daughters of Darkness"). Joseph Sarno's film has nothing to offer, except copious amounts of gratuitous nudity and even that becomes boring rather quickly. The events take place in a secluded old castle, hidden deep in the German mountains, where five centuries ago lived a malicious and bloodthirsty (literally) baroness. Her loyal disciples still throw naked dance parties in the castle's catacombs, which are lit by penis-shaped candlesAUCH, and hope to resurrect the baroness any time soon now. Suddenly (don't even ask how) the castle is full of young and sexy female guests, so even more erotic rites ensue. Sounds delicious and entertaining enough, but "The Devil's Plaything" contains a massive number of sequences where literally nothing happens and where the cast members' ignorant facial expressions are simply unendurable! Sarno isn't capable of creating suspense or building a Gothic atmosphere (or maybe he just didn't bother to) and the actresses' capacities restrict themselves to standing in front the camera topless and pull a really pathetic face. Please do yourself a favor: no matter how desperately you strive to see all lurid lesbian-vampire movies of the 70's, this one isn't worth a penny! Even the repertoires of Jess Franco and Jean Rollin are pure art compared to this dud.