Merkwaardig genoeg zijn het de ogen en de mond van Rene Russo <0xE2><0x80><0x93> niet die van Buddy de Gorilla <0xE2><0x80><0x93> die het middelpunt van 'Buddy' vormen, een productie van Jim Henson Pictures via Francis Ford Coppola's Zoetrope. Op de een of andere manier zijn er na de productie talloze close-ups van Russo's gezicht langsgekomen, en ze vult het scherm zo vaak dat de arme apen in de schaduw komen te staan. Onbedoeld grappig waargebeurd verhaal, gebaseerd op de memoires van Gertrude 'Trudy' Lint, over de vrouw van een rijke dokter die hun huis in een menagerie voor huisdieren en wild leven verandert. De film gaat verder dan goede bedoelingen... hij druipt van oprechte oprechtheid. De film sprankelt nooit van het soort 'familiefilm'. Ongeveer tien minuten later scharrelen er twee chimpansees in Russo's keuken rond en beginnen met een slagersmes te gooien (het mes mist Alan Cummings hoofd op een haar na); toch worden er geen wenkbrauwen opgetrokken, want het hoort er allemaal bij. Maar toch, als een volwassen gorilla Buddy tijdens een onweersbui door het lint gaat, wordt de politie erbij gehaald <0xE2><0x80><0x93> en iedereen staart Buddy door het raam aan terwijl hij het meubilair in de woonkamer omvergooit. Het meubilair zou de minste van hun zorgen moeten zijn in deze verbluffende miskleun van een wereldverbeteraar. Maar we weten nu in elk geval dat Russo in goede handen was: als regisseur Caroline Thompson een goede close-up nodig heeft, geeft ze de niet-verraste Rene weer een extreme close-up. Ik vraag me af wat het budget voor lippenstift was voor deze foto.
Curiously, it is Rene Russo's eyes and mouth--not Buddy the Gorilla's-- that emerge as the focal point of "Buddy", a Jim Henson Pictures production through Francis Ford Coppola's Zoetrope. Somehow, countless close-ups of Russo's face slipped passed in the post-production stages, and she literally fills the screen so many times the poor apes are upstaged. Unintentionally funny true story adapted from Gertrude "Trudy" Davies Lint's memoirs about a wealthy doctor's wife who turns their mansion into a menagerie for pets and wild-life. The movie goes beyond good intentions...it positively drips with earnest sincerity. The movie never sparkles with the kind of "family film" magic that it needed, and before too long both the people and the animals seem distinctly programmed (nothing here feels real). About ten minutes in, two chimpanzees are goofing around in Russo's kitchen and start throwing a butcher's knife back and forth (it misses Alan Cumming's head by inches); yet, no eyebrows are raised because it's all in a day's fun. Still, when full-grown gorilla Buddy gets crazy during a thunderstorm, the cops are called--and everyone stares at Buddy through the window while he busts up the living room furniture. The furniture should be the least of anyone's worries in this flabbergasting, do-gooder failure. But, at least we know Russo was in good hands: whenever director Caroline Thompson needs a good pick-up shot, she gives unstartled Rene another extreme close-up. I wonder what the lipstick budget was on this picture? ** from ****