Deze film heeft een moeilijk te verteren uitgangspunt, zelfs naar de maatstaven van dit genre. Ons wordt gevraagd om niet alleen te accepteren dat een plaat die achterstevoren wordt afgedraaid een dode weer tot leven kan wekken, maar dat de plaat ook verborgen boodschappen bevat die specifiek gericht zijn aan één kind, terwijl de zanger toen hij nog leefde geen band had met de jongen, en natuurlijk niet kon weten aan wiens handen de plaat zou eindigen. Hoe dan ook, de film is een tijdje leuk, maar uiteindelijk overheersen de dwaasheid en zinloosheid. Als ze echt probeerden een nieuw horroricoon van Freddy te creëren, zaten ze er ver naast: de schurk heeft geen persoonlijkheid, geen motivatie en geen afwisseling.
This movie has a very hard-to-swallow premise, even by this genre's standards. We are asked to accept not only that a record played backwards can bring a dead man back to life, but that the record also contains hidden messages aimed SPECIFICALLY at one kid, when the singer had no connection to the boy when he was alive, and of course no way of knowing at whose hands the record would end up. Anyway, the film is fun for a while, but eventually the silliness and the pointlessness reign supreme. If they were really trying to create a new Freddy-like horror icon, they were way off: the villain here has no personality, no motivation, and no variety. (*1/2)