De Legende van de Drager is een van die weinig bekende games waar mensen ofwel van houden ofwel een hekel aan hebben. Sommige mensen beweren dat het veel te veel lijkt op andere games, namelijk de Final Fantasy-serie <0xE2><0x80><0x93> wat begrijpelijk is, aangezien het oorspronkelijk de bedoeling was dat het Sony's equivalent van Final Fantasy zou worden. Eerlijk gezegd kan ik geen commentaar geven op de overeenkomsten daarbuiten, aangezien ik niet erg bekend ben met de Final Fantasy-games.<br />Ik denk dat het strijdsysteem mijn favoriete aspect van het spel is. Niet alleen heb je de mogelijkheid om in een sterkere Drager-vorm te veranderen, maar elke keer dat je aanvalt, moet je goed opletten om de aanval te voltooien door op het juiste moment op knoppen te drukken. En dat niet alleen, soms vallen vijanden je midden in een reeks aanvallen aan, wat betekent dat je op verschillende knoppen moet drukken om te voorkomen dat je schade oploopt. Zelfs het gebruik van bepaalde aanvalswapens vereist een beetje knoppenklopperij. Als je niet wilt aanvallen, kun je altijd op je hoede zijn, wat niet alleen alle schade halveert, maar ook je aantal treffers verhoogt zonder het gebruik van genezende drankjes.<br />De FMV's zijn vrij goed, ongeveer van dezelfde kwaliteit als Final Fantasy 8. Maar de graphics tijdens het spel voldoen niet helemaal aan die norm. Ze zijn mooi, maar ze hadden <0xE2><0x80><0x93> en eerlijk gezegd hadden ze <0xE2><0x80><0x93> beter kunnen zijn. De vertaling laat ook iets te wensen over. Het roept niet alleen interessante vragen op over de relatie tussen karakters, maar er zijn ook grammaticale fouten die gewoon niet hadden mogen gebeuren.<br />Iets anders wat ik interessant vond, was dat je de hoofdpersonen kwijtraakt <0xE2><0x80><0x93> de ene sterft en de andere wordt in feite nutteloos voor de partij en vertrekt. Hoewel men vaak zegt dat de dood van het ene personage geen zin heeft, realiseer je je al snel dat de personages, hoewel ze helden zijn, net zo sterfelijk zijn als de andere. De mensen die de verloren personages vervangen, winnen gewoon al hun statistieken, dus de overgang van het ene naar het andere personage verloopt in het spel vrij soepel. Misschien is mijn enige klacht over de hoofdpersonen het feit dat Shana de liefde van het hoofdpersonage is. Ze is de belichaming van de hulpeloze vrouw die gered moet worden, zo pathetisch dat een speler het bijna uitschreeuwt van frustratie. Hoewel je haar in je partij kunt gebruiken, is ze waanzinnig zwak. Ik weet niet eens hoe haar dragonderskrachten zijn, want ik had zo'n hekel aan haar dat ik haar nooit heb gebruikt. Het personage Rose daarentegen is waarschijnlijk mijn favoriete vrouwelijke personage in elk spel dat ik ooit heb gespeeld. Ze is geen watje, en een deel van haar dragondersmagie is bijzonder nuttig. Meru is ook heel sterk, terwijl ze soms een irritant spraakzaam kreng is.<br />De karakterontwerpers waren, zoals de meeste mensen, geneigd om de vrouwelijke personages mooi of wat dan ook te laten lijken, en deden dat niet.' Ik heb niet veel aandacht besteed aan het nut van de uitrustingen. Echt, zonder wapenrusting en met het grootste deel van je huid bloot is niet erg nuttig als je met monsters moet vechten. Maar ik zal ze rekwisieten geven, aangezien ze in de verschillende landen vrouwen hebben die als ridders dienen.<br />Ik kan niet veel zeggen over het spel, aangezien ik er eerlijk gezegd niet veel aandacht aan heb besteed, behalve waar ik nu naartoe moest. Ik weet niet zeker of dit iets zegt over het spel zelf, of over mijn speelstijl.<br />Al met al is het een erg leuk spel. Het heeft zijn gebreken, maar voor mij was het precies het juiste evenwicht tussen denken en alleen maar op knoppen drukken en monsters doden.
Legend of Dragoon is one of those little-known games that people either love or hate. Some people claim it's far too similar to other games, namely the Final Fantasy series--which is understandable, since it was originally intended to be Sony's equivalent of Final Fantasy. Honestly I can't comment on the similarities beyond that, as I'm not very familiar with the FF games.<br /><br />I think my favorite aspect of the game is the battle system. Not only do you have the ability to change into a more powerful dragoon form, but every time you attack, you have to pay attention in order to complete the attack by pressing buttons at the correct time. Not only that, sometimes enemies will attack you back right in the middle of a sequence, which means you have to press different buttons in order to avoid taking damage. Even the use of certain attack items requires a bit of button-mashing. If you don't want to attack, you can always guard, which not only cuts any damage taken in half, but raises your hit points without the use of healing potions.<br /><br />The FMVs are quite well-done, about the same quality as Final Fantasy 8's. However, the graphics during game play aren't quite up to that standard. They're nice, but they could have been--and honestly, should have been--better. The translation as well leaves something to be desired. Not only does it raise interesting character relationship questions, but there are also some grammatical mistakes that simply shouldn't have been allowed to pass.<br /><br />Another thing I found interesting was that you lose main party characters--one dies, and the other basically becomes useless to the party and leaves. While the death of the one character is often said to have no point, it makes you realize early on that the characters, while heroes, are still just as mortal as the next person. The people who replace the lost characters simply gain all their stats, so the transition game play-wise is fairly smooth. Perhaps my one complaint about the characters is the main character's love interest, Shana. She is the epitome of the helpless female in need of rescuing, pathetic to the point of driving a player to screaming with frustration. While you can use her in your party, she is insanely weak--I don't even know what her dragoon powers are like, as I disliked her so much I never used her. The character Rose, by contrast, is probably my favorite female character in any game ever. She's no wimp, and some of her dragoon magic is extremely useful. Meru is quite strong as well, while sometimes being an annoying talkative brat.<br /><br />The character designers were, as most are, inclined to make the female characters appear pretty or whatever, and didn't give much thought to the actual usefulness of the outfits. Seriously, no armor and having most of your skin exposed is not helpful when fighting monsters. But I will give them props, as they do have females serving as knights in the various countries.<br /><br />I can't comment much on the plot, as honestly I didn't pay much attention to it beyond where I needed to go to next. I'm not sure if this says something about the plot itself, or my gaming style.<br /><br />All in all, it's a very enjoyable game. It has its flaws, but for me it struck just the right balance of having to think and just pressing buttons and killing monsters.