Ik moet zeggen dat de gebeurtenissen van 11 september pas tot me doordrongen toen ik deze documentaire zag. Het kostte me een jaar om de verwoesting onder ogen te zien. Ik was degene die de radio en de tv een andere zender liet kiezen als er over de torens werd gesproken. Ik was het zat. Toen dit een jaar en een dag later op tv werd uitgezonden, huilde ik tranen met tuiten. Het was de eerste keer dat ik had gehuild sinds de aanslag. Ik kan deze documentaire ten zeerste aanbevelen. Ik kijk er nu, vijf jaar later, naar en ik huil nog steeds om de tragedies. Het feit dat dit een van de enige videobeelden bevat van het eerste vliegtuig dat de toren raakte, is verbazingwekkend. Het was een ongeluk, en kijk waar het hen heeft gebracht. Door deze twee broers zou ik er graag bij zijn geweest om te helpen.
I have to say that the events of 9/11 didn't hit me until I saw this documentary. It took me a year to come to grips with the devastation. I was the one who was changing the station on the radio and channel on TV if there was any talk about the towers. I was sick of hearing about it. When this was aired on TV a year and a day later, I was bawling my eyes out. It was the first time I had cried since the attack. I highly recommend this documentary. I am watching it now on TV, 5 years later, and I am still crying over the tragedies. The fact that this contains one of the only video shots of the first plane hitting the tower is amazing. It was an accident, and look where it got them. These two brothers make me want to have been there to help.