Dat is de vraag die je jezelf moet stellen als je naar deze film kijkt: 'Wat was de bedoeling?' Deze film was niets anders dan anderhalf uur verwarring met volkomen onsympathieke mensen (ik ga het woord acteurs niet gebruiken) en een script waarvan je kon zien dat het niet bestond.<br />Een van de dingen waar ik het meest om moest lachen in deze film was dat er stond: 'Victoriaans verhaal geschreven door', wat betekent dat er in feite een script was voor dat deel van het verhaal. Het hele overwinningsgedeelte had geen dialoog en bestond alleen uit beelden van een man die naar een meisje staarde en vice versa. Dat is het deel van de film dat zo is geschreven als een camera die op een treinstation is achtergelaten.<br />Oké, tijd voor het verhaal. Het begint met een man die in een stoel zit zonder er ooit uit te komen. O, blokkering, wie heeft je nodig? Die journalisten komen naar zijn huis en smeken hem bijna om dit verhaal over die dode meisjes te vertellen. Dus begint hij met het verhaal in Victoriaanse tijden. en zo gaat het verder (man en meisje zijn in een veld. mooie muziek begint te spelen) (man staart naar meisje) (meisje staart naar man) (man staart naar meisje) en dan gaat het weer terug naar de film. Dat is zo'n beetje het enige wat er ongeveer de helft van de film gebeurt. De rest van de film is een ongelooflijk onhandige dialoog over een stel modellen die een appartement willen kopen. Dus laat een makelaar ze er een zien, en als ik zeg dat de dialoog onhandig is, bedoel ik dat als het een danseres was, ze zou struikelen tijdens de MACARENA. Geen van de personages in deze film is sympathiek. De modellen zijn ongelooflijk irritant, de winnaars praten niet, en de vent die het verhaal vertelt heeft de persoonlijkheid van een zak uien. Dus uiteindelijk worden alle meisjes vermoord. en door vermoord, ik bedoel drugs buiten het scherm. ooo, je hebt EEN DOOD laten zien? en door dood bedoel ik haar gezicht vasthouden tot ze de bloedmake-up erop hebben gedaan? geweldig. '<br />'Hoe die vent zelfs maar weet dat dit verhaal waar is, is me een raadsel. Hij zegt dat het is omdat hij het heeft gezien, maar hoe dan? Er was helemaal niemand in dat appartement! de deur zat op slot en er was geen uitweg, de ramen zaten vast aan een brandtrap die te verrot was om te werken, hoe heeft hij dat in godsnaam allemaal kunnen zien? O, plotgaten. we HOUDEN VAN JE. Dus de film eindigt met de verslaggeefster die zegt: "Ik denk dat je het hebt verzonnen. je verspilt onze tijd" ondanks het feit dat ze hem om het interview heeft gesmeekt. Wat dan ook. Deze film was stom, zinloos en sloeg nergens op met al die plotgaten. Ik zou nog wel even door kunnen gaan over die film, maar ik zie er de noodzaak niet van in. Ik zou veel liever mijn tijd besteden aan iets nuttigs. Zoals iets breien. 'Hell's Threshold' hoort in het vagevuur thuis bij 2 domme modellen.
That's the question you have to ask yourself when you watch this movie "What was the point?" This movie was nothing but an hour and a half of confusion with completely unlikable people (not going to use the word actors) and a script that you could tell didn't exist.<br /><br />One of the things that made me laugh the most about this movie was how it said "Victorian story written by" which means that there was actually a script to that part of the story. The entire victorian section had no dialogue, and was just comprised of shots of a guy staring at a girl and vice versa. Making that part of the movie as scripted as a camera left on at a train station.<br /><br />OK, time for the story. It starts out with a guy sitting in a chair never once getting out of it. Oh blocking, who needs you? These newspeople come to his house and practically beg him to tell this story about these dead girls. So he starts off the story in Victorian times. and here's how the scene goes (Guy and girl are in a field. pretty music starts to play) (guy stares at girl) (girl stares at guy) (guy stares at girl) cut back to movie. That's pretty much all that happens for about half the movie.<br /><br />The rest of the film is incredibly awkward dialogue about a bunch of models wanting to buy an apartment. So this real estate agent shows them one and when i say the dialogue is awkward i mean, if it were a dancer it would trip during the MACARENA. None of the characters in this movie are likable. The models are incredibly irritating, the victorian people don't talk, and the guy telling the story has the personality of a sack of onions. So eventually all the girls get killed off. and by killed off, i mean drug offscreen. ooh. you showed ONE death? and by death i mean holding her face till they put the blood makeup on? awesome.<br /><br />HOW this guy even knows this story baffles me. He says it's because he saw it. but how? there was no guy in that apartment! the door was locked shut with no way out, the windows were attached to a fire escape that was too rotten to work, how the HELL did he see all that? Oh plot holes. we DO love you. So the movie finishes up with the newswoman saying "i think you made it up. you're wasting our time" despite the fact that she begged him for the interview in the first place. Whatever. This movie was stupid, pointless, and made no sense with a lot of plot holes. I could go on and on about this movie, but i don't see the need. i'd much rather spend my time doing something uselful. Like widdle something. "Hell's Threshold" more belongs in purgatory with 2 dumb models. out of 10.