Net als een familielid dat je een slecht geschenk geeft, heeft Soul Survivors zijn hart op de juiste plaats, maar struikelt hij over een slechte executie. Het schrijven en regisseren van Stephen Carpenter leent zich vrijelijk voor andere, betere films, zoals Jacob's Ladder en Abre Los Ojos (Open Your Eyes). Voor degenen die geen van beide films hebben gezien, zal ik de premisse niet verraden; laat ik volstaan met te zeggen dat het hier lang niet zo goed wordt aangepakt als in die twee superieure films.<br />Melissa Sagemiller speelt Cassie, die op het punt staat te gaan studeren. Haar huidige vriendje Sean (Ben Affleck) en ex-vriendje Matt (Wes Bentley), beide vrienden, en Annabel (agressieve Eliza Dushku) krijgen een auto-ongeluk nadat ze door twee moordenaars (?) met doorzichtige maskers zijn achtervolgd. Ze overleeft het ongeluk, maar tijdens haar studie krijgt ze visioenen van de beproeving in het ziekenhuis en van dode mensen die weer opduiken en verdwijnen, waardoor ze in een staat van totale verwarring verkeert: wie is er dood? Wie leeft er nog? Wat is echt?<br />Soul Survivors ziet eruit als een met bloed doordrenkte, met bloed bespatte, uitbuitingsfilm voor tieners. Goed, er zitten genoeg scènes in waarin de moordenaar het slachtoffer stalkt (voldoende, zich herhalend en geestdodend), maar in elk geval probeert de film de spanning op te bouwen door middel van ideeën in plaats van clichés, helaas zonder veel succes. Het leidt vaak tot meer verwarring dan samenhang, omdat het verhaal een warboel wordt van onsamenhangende, onsamenhangende, bijna-sleutelpunten van het mysterie (hoe voorspelbaar dat ook is). )<br />)Horrorfans die een exemplaar kopen, hebben geen idee dat ze voor een film staan die meer bezig is met het opbouwen van een ongemakkelijke fa<0xC3><0xA7>ade van de werkelijkheid dan met het tellen van het aantal doden. De eer gaat naar Carpenter voor zijn poging om iets meer te maken dan een losstaande horrorfilm voor tieners; jammer dat hij een losstaande psychologische thriller heeft gemaakt. Sagemiller verdient ook een pluim voor haar kracht in de centrale rol, het ontwikkelen van haar personage en het oproepen van een gevoel van emotie als de ontrafelende Cassie. Het is geweldig dat de filmmakers iets anders proberen, maar de film eindigt als een mengsel en een mislukt experiment.<br /><br />4 van de 10.
Like a relative that gives you a bad gift, Soul Survivors has its heart in the right place but trips up with a bad execution. Stephen Carpenter's writing/directing effort borrows freely from other, better films, such as Jacob's Ladder and Abre Los Ojos (Open Your Eyes). For those who haven't seen either of these films, I won't give the premise away; suffice to say it's not nearly as well handled here than in those two superior films.<br /><br />Melissa Sagemiller stars as Cassie, about to go away to college. Her current boyfriend Sean (Ben Affleck) and ex-boyfriend Matt (Wes Bentley), both friends, and Annabel (acerbic Eliza Dushku) are in a car accident after being pursued by two killers (?) in transparent masks. She survives the wreck, but while attending college has visions of the hospital ordeal and dead people reappear and disappear, leaving her in a state of total confusion: who is dead? Who's alive? What's real?<br /><br />Soul Survivors has the look of a bad been-there, done-that, gore-filled, blood-splattered, body-stacking teen exploitation flick. True, it has its share of killer-stalking-the-victim scenes (plentiful, repetitive, and mind-numbing), but at least it attempts to build suspense through ideas rather than cliches, unfortunately rather unsuccessfully. It breeds confusion much more often than cohesion, as the story becomes jumbled, messy and incoherent near key points of the mystery (predictable as it is.)<br /><br />Horror fans who pick up a copy will have no idea they are in for a film that is more concerned with building an uneasy facade of reality than delivering a body count. Credit goes to Carpenter for attempting to create something beyond a derivative teen horror flick; too bad he's created a derivative psychological thriller. Sagemiller also deserves kudos for showing strength in the central performance, actually developing her character and evoking some sense of emotion as the unraveling Cassie. It's great the filmmakers try something different, but the film ends up a mixed bag and failed experiment.<br /><br />4 out of 10