Ik ben dol op spookverhalen in het algemeen, maar ik ben vooral dol op kille, sfeervolle en op een elegante manier griezelige Britse spookverhalen uit een bepaalde periode. Dit verhaal voldoet aan alle eisen. Een naïeve jonge advocaat ('spreker' in Brits-Engels) wordt naar een dorpje aan zee gestuurd om het landgoed van een bejaarde, overleden vrouw te beheren. Het is de jaren twintig, een tijd waarin veel Britse middenklassen op vakantie gaan naar de kust om 'gezond' te zijn. Nou, je raadt het al, er is niets 'gezonds' aan het dorpje Crythin Gifford, de griezelige plek van het logge, sombere Victoriaanse landgoed van de oude vrouw, dat aan de rand van een mistig zoutmoeras ligt. Als de advocaat het leven van een klein meisje redt (geen van de plaatselijke bewoners wil de bedreigde teef helpen <0xE2><0x80><0x93> later in de film kom je erachter waarom), haalt hij zich per ongeluk de toorn van een kwaadaardige geest op de hals, de vrouw in het zwart. Ze is geen wazige, wazige schim, maar een solide zwart silhouet van kwaadaardigheid en kwaad. De kijker ziet haar maar een paar keer, maar je voelt haar kwaadaardige aanwezigheid in elk beeld. Terwijl de camera de advocaat besluipt terwijl hij juridische papieren doorleest, verwacht je de vrouw in het zwart elk moment te zien. Als de advocaat naar de generatorschuur gaat om de elektriciteit voor het griezelige oude huis aan te zetten, komt de camera als een slang op hem af en je denkt dat zij daar ook zal opduiken. Wachten tot de vrouw in het zwart komt opdagen is bijtend spannend. We hebben al veel elementen van dit verhaal gezien (de afgesloten kamer waar niemand binnenkomt, de mist, de naïeve buitenstaander die de waarschuwingen van de plaatselijke bevolking in de wind slaat), maar de regisseur slaagt er op de een of andere manier in ze te combineren tot een volkomen nieuw-uitziend en meeslepend spookverhaal. Kijk ernaar met een maatje, zodat je iemand hebt om je aan vast te houden terwijl je wacht op de vrouw in het zwart.
I love ghost stories in general, but I PARTICULARLY LOVE chilly, atmospheric and elegantly creepy British period-style ghost stories. This one qualifies on all counts. A naive young lawyer ("solicitor" in Britspeak) is sent to a small village near the seaside to settle an elderly, deceased woman's estate. It's the 1920s, a time when many middle-class Brits go to the seaside on vacation for "their health." Well, guess what, there's nothing "healthy" about the village of Crythin Gifford, the creepy site of the elderly woman's hulking, brooding Victorian estate, which is located on the fringes of a fog-swathed salt marsh. When the lawyer saves the life of a small girl (none of the locals will help the endangered tot -- you find out why later on in the film), he inadvertently incurs the wrath of a malevolent spirit, the woman in black. She is no filmy, gauzy wraith, but a solid black silhouette of malice and evil. The viewer only sees her a few times, but you feel her malevolent presence in every frame. As the camera creeps up on the lawyer while he's reading through legal papers, you expect to see the woman in black at any moment. When the lawyer goes out to the generator shed to turn on the electricity for the creepy old house, the camera snakes in on him and you think she'll pop up there, too. Waiting for the woman in black to show up is nail-bitingly suspenseful. We've seen many elements of this story before(the locked room that no one enters, the fog, the naive outsider who ignores the locals' warnings) but the director somehow manages to combine them all into a completely new-seeming and compelling ghost story. Watch it with a buddy so you can have someone warm to grab onto while waiting for the woman in black. . .