Het is bijna tien jaar geleden dat ik een van de laatste twee vervolgen op 'Phantasm' heb gezien <0xE2><0x80><0x93> vast en zeker doordat ik me nog levendig kan herinneren dat ze niet zo goed waren. Dat heb ik tot op de dag van vandaag erkend, dus ik dacht: ik ga terug om de 'laatste hoofdstukken' nog een keer te beleven. Deel drie is absoluut de ergste van de serie, omdat die zichzelf duidelijk minder serieus neemt en er een hoop verwarrende dingen in gooit die niet erg logisch zijn... Reggie begint weer precies op de plek waar de vorige film ons heeft achtergelaten en redt Mike van de Lange, die zweert dat hij hem later zal komen halen, maar het gaat niet goed.' Lang is het veilig als ze Jody tegenkomen die op onverklaarbare wijze in staat is de vorm van een bol aan te nemen. Blijkbaar wordt zijn ziel gevangen gehouden door de Lange Man, dus wordt Mike meegesleurd naar de sinistere, op twee benen lopende Nederwereld en moet Reg hem vinden... Onderweg komt hij een tienjarig kind tegen en een non met een zwarte meid die Rocky heet en die hem tijdens zijn reis helpt.<br />Er is echt niets gedenkwaardigs aan 'Phantasm III', behalve hoe stom en krachtig 'humoristisch' het probeert te zijn. Er is maar één positief aspect dat de film niet eens heeft geholpen, en dat was de terugkeer van A. Michael Baldwin en Bill Thornbury, die voor het eerst sinds de oorspronkelijke klassieker uit 1978 hun rollen weer oppakken. Het probleem is dat ze zo'n beetje in een cameo verschijnen... Reggie Banister speelt natuurlijk weer de hoofdrol, maar zijn stuntelige, verliefde houding maakt zijn aanwezigheid veel te irritant om leuk te vinden. Angus Scrimm leek ook niet helemaal in zijn rol op te gaan. Hij praat te veel en is bij lange na niet zo dreigend en eng als in de film, waar hij zo achteloos zijn toevlucht toe leek te nemen. De meeste mensen lijken vrij onbewogen over deze film en zijn geneigd te denken dat het 'nog steeds vermakelijk' is. Misschien ben ik gewoon te veel een mietje, maar in deze film kon ik gewoon niet meekomen. Ik herinner me dat ik er als kind een hekel aan had, maar nu ik de film opnieuw heb bekeken, kan ik met zekerheid zeggen dat er niets is veranderd. Don Coscarelli heeft de scène opgevrolijkt met zijn oorspronkelijke lowbudget, nachtmerrieachtige, legendarische film _Phantasm_, die ik nog steeds als mijn favoriete horrorfilm beschouw, en zijn respectabele vervolg hield de boel in beweging en duister surrealistisch en _GORY_, maar _Lord of the Dead_ (stomme titel) leek me gewoon te gehaast en in elkaar geflanst... De toevoeging van de twee nieuwe personages, Tim en Rocky (het enige wat ontbrak was _Scrappy Doo!_ ), was een sterke aanwijzing dat Coscarelli door zijn ideeën heen begon te raken en wilde zien hoe ver hij de franchise kon doorvoeren.<br />Dus het is een 'Phantasm' Een film met heel weinig bloed, naaktheid en vierloopsgeweren. Moet ik nog meer zeggen?
It's been close to ten years since I've seen either of the last two sequels to "Phantasm" - surely due to my still vivid remembrance of them not being very good. That being acknowledged to this day, I'm still a huge fan of the first two installments so I thought I'd go back and re-experience the 'final chapters'. Part three is definitely the worst of the series since it obviously takes itself less seriously and throws in a bunch of confusing stuff that doesn't make much sense... Again, kicking off right where the previous movie left us, Reggie saves Mike from the Tall Man who vows to come back for him later, but things aren't safe for long when they come across Jody who is inexplicably able to the take the form of a sphere. Apparently his soul is held prisoner by the Tall Man so Mike is then dragged into the sinister double-pronged Netherworld and Reg has to find him... Along the way, he meets up with a ten year-old kid and a nun-chuck wielding black chick named Rocky who assist him throughout his journey.<br /><br />There's really nothing memorable about "Phantasm III" other than how stupid and forcefully "humorous" it tries to be. Only one positive aspect that didn't even help the movie and that was the return of A. Michael Baldwin and Bill Thornbury who reprise their roles for the first time since the original 1978 classic. The problem is, they pretty much make cameo appearances... Reggie Banister is of course back in his starring role, but his bumbling, love-sick attitude makes his presence far too annoying to like. Angus Scrimm also just didn't seem entirely "into" his role. He talks too much here and is nowhere near as menacing and creepy in contrast with the "quirkiness" that the movie seemed to carelessly resort to. Most people's opinion on this flick seem pretty impassive and tend to think "it's still entertaining". Maybe I'm just too much of a nit picker but I just couldn't get into this one. I remember disliking it when I was a kid and after re-watching it - I can safely say - nothing has changed. Don Coscarelli rocked the scene with his original low-budget, nightmarish, legendary film "Phantasm", which I still rank as my top favorite horror flick and his respectable sequel kept things moving and darkly surreal and GORY, but "Lord of the Dead" (stupid title) just looked too rushed and slapped together to me... The inclusion of the two new characters, Tim and Rocky (the only thing missing was Scrappy Doo!!), was a strong indication of Coscarelli running out of ideas and seeing how far he could ride the franchise...<br /><br />So, it's a "Phantasm" movie with very little gore, nudity, and quadruple-barrel shot guns. Need I say more?