Al met al vond ik het een heel aardige film <0xE2><0x80><0x93> ik heb er een hekel aan om het woord 'aardig' te gebruiken, want het is nogal droog, maar hij was heel mooi om naar te kijken en de hoofdrollen werden gespeeld door Rupert Friend en Emily Blunt, en ze waren heel sterk. Wat me vooral aanstond, was dat ondanks de glanzende esthetiek van de kostuums en de decors, allemaal verguld en glanzend, dit aspect nooit de kern van de film overnam, die goed was, met sterke tekst (dank u Julian Fellowes, D); niets te opzichtig of verzadigd van pracht en praal, dat wil zeggen niet al te sensationeel (als Victoria uit bed wordt gesleurd om te horen dat ze nu koningin is, nou, dan kun je de kroon niet minder glamoureus aanpakken). Er werd voorzichtig mee omgesprongen en elke regel in de film hield zijn waarde.<br /><0x3E> Ongetwijfeld was de weergave van de liefde tussen Victoria en Albert, zij het ietwat sprookjesachtig op het gezicht, in werkelijkheid een langzaam brandende kaars en Friend en Blunt deden er goed aan te laten zien hoe moeiteloos deze twee mensen 'pasten' bij elkaar, ondanks het aanvankelijk gearrangeerde huwelijk (mijn favoriet was toen ze na de jacht thuiskwamen en Victoria haar nieuwe echtgenoot eenvoudigweg van achteren omhelsde; er werd zoveel gezegd zonder woorden, daar gaat het in de film om). Blunt hield zich ook prachtig staande, ze heeft een gezicht dat je aandacht vraagt en ik kan niet nalaten de kostuums te noemen die ze draagt <0xE2><0x80><0x93> stuk voor stuk gewoon schitterend. Als ik Blunt was, zou ik er moeite mee hebben afscheid van een van hen te nemen! De rest van het gezelschap speelde hun rollen allemaal goed, met Harriet Walter als koningin Adelaide als hoogtepunt.<br />Het enige bezwaar dat ik heb, is dat het niet een gevoel van urgentie had, of een gebeurtenis die de film wat opwindender had kunnen maken? (Het was nogal tam.) Ik weet het niet, ik wilde dat er 'iets' zou gebeuren waardoor Victoria wat kracht zou krijgen en zou bewijzen dat ze iets meer waard was. Als zij en Albert ruzie hadden, vond ik dat heerlijk, ik had wel wat meer dramatische momenten kunnen gebruiken, al ligt dat misschien aan mij. Ten slotte, op het gevaar af vaderlandslievend te klinken, hernieuwde de film een soort trots en ontzag voor de kroon en voor wat het betekent om in zo'n positie te verkeren, vooral voor iemand die zo jong is. Dit kan deels te wijten zijn aan het feit dat de korte opname van Victoria's jonge leven onmiddellijk doet denken aan wat ik voor een van mijn personages heb geschreven in 'Het zwaard en de Telg', maar niettemin wekte de film die gevoelens (kunnen jullie raden welk personage Victoria zo treffend weerspiegelt?) Het kan deels te wijten zijn geweest aan de film, die laat zien hoe belachelijk de regering in die tijd was.' Het schijnt zich geen zier aan te trekken van de armen en ontheemden van het land, wat de waardering voor het feit dat koningin Victoria en prins Albert zo actief waren in dit huiselijke domein alleen maar versterkt. Het maakte dat de regering er nogal nutteloos uitzag <0xE2><0x80><0x93> er is dus niet veel veranderd, neem ik aan.<br /><br />BLAD over films en boeken: http://sempergratis.blogspot.com.
Overall, I thought it a very nice movie - I hate to use the word 'nice' as it's rather dry but it was very beautiful to look at and the central performances by Rupert Friend and Emily Blunt were very strong. What I liked most was that despite the gleaming aesthetics of the costumes and the settings, all gilded and shiny, this aspect never took over the heart of the film which was good, strong writing (thank you Julian Fellowes :D); nothing too flamboyant or saturated with pomp, i.e not sensationalised greatly (when Victoria is dragged out of bed to be informed she is now Queen, well you couldn't get a less glamorous hand over of the crown). It was paced gently and every line in the film held its worth.<br /><br />Undoubtedly the portrayal of the love between Victoria and Albert, though somewhat fairytale-ish on the face it, was in fact a slow burning candle and Friend and Blunt did well to show how effortlessly these two people 'fitted' together despite the union being initially arranged (my fave bit was when they come home after hunting and Victoria simply hugs her new husband from behind; so much said without any words, that's what film is all about). Blunt held her own beautifully as well, she has a face that demands your attention and I can't not mention the costumes that she wears - every one simply gorgeous. If I was Blunt I would have trouble parting with any of them! The rest of the ensemble cast all played their roles well, Harriet Walter as Queen Adelaide being a highlight.<br /><br />The only qualm I have, is that it lacked a sense of urgency, or an event that could have made the movie a little more exciting? (It was rather tame) I don't know, I wanted 'something' to happen that would have Victoria draw out some strength and prove her worth a little more. When she and Albert argued, I loved it, I could have done with some more pivotal dramatic moments, though that may be just me.<br /><br />Lastly, at the risk of sounding all patriotic, it did renew a sort of pride and awe in the crown and what it takes to be in such a position, especially in one so young. This may be in part to the fact that this film's snap shot of Victoria's young life is immediately apt to what I have been writing for one character of mine in 'The Sword & The Scion' but nevertheless, it did flag up those feelings (for those following my book, can you guess what character Victoria so aptly reflects?) It might have been in part to the film displaying how ridiculous the government were back in those times as they didn't seem to give two hoots about the poor and dispossessed of the nation, which only in turns renews appreciation that Queen Victoria and Prince Albert were so active in this domestic domain. It made the government appear rather useless - nothing much has changed then I suppose.<br /><br />BLOG on films and books: http://sempergratis.blogspot.com