'National Lampoon Goes to the Movies' (1981) is, kort gezegd, de slechtste film die ooit is gemaakt, veel lamlendiger dan zelfs het onbeholpen 'Plan 9 from Outer Space'.<br />De film van Lampoon wordt in drie segmenten verteld, elk zogenaamd een spoof van een conventioneel filmgenre, maar elk van die segmenten landt met een misselijkmakende bons voor onze voeten. Er is geen enkele logica of reden voor deze afgrijselijke beelden, en er zijn geen herkenbare verhaallijnen.<br />Een andere recensent op deze site heeft geschreven dat de enige goede punten van de film de naaktscènes zijn. Het is waar dat de dames Ganzel en Dusenberry een beetje vlees laten zien, en dat is ook heel mooi. Maar de regisseurs lijken zich niet te realiseren dat zelfs t&a een goed verhaal nodig heeft om het te omringen. Dat is hier niet te vinden.<br />Waarschijnlijk is het ergste van de drie segmenten het laatste, met Robby Benson en Richard Widmark. Hier zien we Benson als een jonge, gretige politieman die wordt gekoppeld aan een cynische oudgediende gespeeld door Widmark. En heel even worden degenen onder ons die nog steeds naar deze weerzinwekkende filmische oefening kijken, bemoedigd door de gedachte dat we op het punt staan een verlossend verhaal te zien over hoe de jonge, idealistische politieman een zuiverende verandering teweegbrengt in de benadering van het politiewerk door de oudgediende. Maar helaas. Zoals we al zeiden, deze film heeft geen bevrijdende waarden. Het is om misselijk van te worden, helemaal tot aan de uiteindelijke vervaging, die, pervers genoeg, langer duurt dan op het scherm zou moeten. Blijkbaar wisten de filmmakers dat ze iets slechts in de zin hadden en wilden ze er het minste van maken.
"National Lampoon Goes to the Movies" (1981) is, simply put, the worst movie ever made, far lamer than even the inept "Plan 9 from Outer Space."<br /><br />The Lampoon film is told in three segments, each one supposedly a spoof of a conventional movie genre, but each one landing at our feet with a sickening thud. There is no rhyme or reason for these execrable vignettes, and no discernible story lines.<br /><br />Another reviewer on this site has written that the only good points about the film are the nude scenes. True, Misses Ganzel and Dusenberry do flash a bit of flesh, and very nice it is too. But the directors seem not to realize that even T&A needs a good story to surround it. There's none of that here.<br /><br />Probably the worst of the three segments is the last one, featuring Robby Benson and Richard Widmark. Here, we see Benson as a young, eager-beaver policeman being paired with a cynical oldtimer played by Widmark. And for just a moment, those of us who are still watching this odious cinematic exercise are heartened by the thought that we are about to see a redemptive tale about how the young, idealistic cop brings about a purifying change in the old-timer's approach to police work. But no such luck. As we've said, this film has no redeeming values. It is sickening all the way to the final fade-out -- which, perversely, is stretched out longer than it should last on the screen. Apparently the film makers knew they had a bad thing going, and wanted to make the least of it.