10 Things or Less is een van die 'onder de radar'-films die doordrenkt zijn van de eenvoud die de meeste onafhankelijke films hebben: eerlijke, ad hoc optredens van de twee hoofdrolspelers: Morgan Freeman en Paz Vega, die een complementair, zij het onwaarschijnlijk, duo vormen. Het geweldige is dat deze hele film onwaarschijnlijk lijkt ondanks de 'road movie'-wortels. Het niet nader genoemde personage komt psychisch (niet fysiek) aan op de plek waar hij een afgestompte caissière ontmoet die een ongezonde relatie heeft met haar huidige baas (die het toevallig ook aan de stok heeft met haar rokkenjagende echtgenoot, die door Bobby Cannavale in een kleine rol wordt gespeeld) en op de een of andere manier is het zo dat we meer dan alleen deduceren te zien krijgen, en hun gevatte geklets <0xE2><0x80><0x93> twee mensen die tegenover elkaar staan in de munteenheid van de samenleving <0xE2><0x80><0x93> is bedrieglijk eenvoudig. Dus in een notendop: hoewel er geen _bang!_ -momenten zijn van wereldschokkende onthullingen, is deze film een grillig, klein stemmingsfragment dat waarschijnlijk verder verloren is gegaan in het geratel van indies die in 2006 uitkwamen, maar dat het verdient om gezien te worden, al is het maar vanwege de eerlijkheid ervan.
10 ITEMS OR LESS is one of those 'under the radar' pictures that is drenched in the simplicity that most independent movies have: honest, ad hoc performances by its two leads -- Morgan Freeman and Paz Vega who establish quite a complementary if unlikely duo. The great thing is, this entire movie looks improbable despite its 'road movie' roots. How Morgan Freeman's unnamed character psychically (not physically)arrives to where he meets this jaded check-out girl who has an unhealthy relationship with her current supervisor (who also happens to be getting it on with her philandering husband played by Bobby Cannavale in a small role) is somehow left for us to witness more than deduce and their witty banter -- two people on opposite sides of the coin of society -- is deceptively simple. So, in a nutshell, while there aren't any bang! moments of Earth-shattering revelations, this movie is a quirky little mood piece that probably otherwise got lost in the shuffle of indies which came out in 2006 but deserves to be seen, if only for its honesty.