Ondanks het feit dat hij zichzelf a) intelligent, b) belangrijk en c) interessant vindt, is deze film gelukkig genadig snel afgelopen. Het script is onlogisch, het hele idee van de sado-masochistische relatie tussen de twee hoofdpersonen is merkwaardig afgezaagd, en John Lydon laat ons in één film allemaal zien waarom hij nooit uit de muziek had moeten stappen. Zijn optreden is één toon en irritant.<br />Het enige positieve dat te zeggen valt is dat Harvey Keitel een goede rol weet te spelen. Zijn latere Slechte Luitenant zou laten zien hoe slecht goede acteurs kunnen acteren, maar gelukkig is zijn optreden hier ingetogen.
Despite unfortunately thinking itself to be (a) intelligent, (b) important and (c) interesting, fortunately this movie is over mercifully quickly. The script makes little sense, the whole idea of the sado-masochistic relationship between the two main characters is strangely trite, and John Lydon shows us all, in the space of one movie, why he should never have let himself out of music. His performance is one-note and irritating.<br /><br />The only positive thing to be said is that Harvey Keitel manages to deliver a good turn. His later Bad Lieutenant would show just how badly good actors can act, but mercifully his performance here is restrained.