De verhaallijn van 'De dief van Bagdad' is ingewikkeld, omdat het verhaal in flashbacks wordt verteld en er drie verschillende en even belangrijke verhaallijnen door elkaar heen lopen. Het scenario van Lajo Biros en de dialoog van Miles Malleson zorgen ervoor dat het verhaal op alle punten op vaardige wijze beweegt. De jonge koning Ahmad van Bagdad is boos op zijn vizier Jaffar omdat die een man heeft laten executeren omdat hij er andere ideeën op na houdt. Als hij zich vermomt, ontdekt hij dat mensen hem de schuld geven van Jaffars daden en hem haten. Hij wordt door Jaffar gevangengezet, waar hij Abu de jonge dief ontmoet. De twee ontsnappen en nemen een boot naar de stad Basra. Daar bespioneren de reisgenoten de mannen die de weg voor hen vrijmaken, zodat niemand de prinses van de stad voorbij zal zien komen. Ahmad wordt verliefd op haar en bezoekt haar in haar tuin. Hij vertelt haar dat hij uit een andere tijd is gekomen en wint een kus. Dan wordt hij gevangengenomen. Als Jaffar de prinses van Basra voor zichzelf komt winnen, valt Ahmad de kwaadaardige vizier aan die hem blind maakt en Abu in een hond verandert. Jaffar vraagt de hand van de prinses en geeft de sultan van Basra een mechanisch vliegend paard cadeau. De blinde Ahmad vertelt zijn verhaal op het marktplein, vergezeld door Abu als zijn hond. De prins is in slaap gevallen en niets kan haar wekken. Dus stuurt Jaffar zijn bediende Halima erop uit om Ahmad en de hond te halen, in de hoop dat de prins haar wakker kan maken. Hij maakt haar inderdaad wakker. Ze gaat aan boord van een schip om een dokter te zoeken die Ahmad kan genezen, maar ze wordt gevangengenomen door Jaffar, die vervolgens de hond overboord gooit. Ze laat zich door Jaffar in zijn armen nemen, op voorwaarde dat hij Ahmads gezichtsvermogen teruggeeft en Abu weer in een dief verandert. De prinses ziet een visioen van Ahmad; hij zit in een boot; Jaffar stuurt een storm om hem te overvallen en Abu krijgt schipbreuk op een verlaten eiland. Abu vindt een geest of djinn die hem wil vermoorden nu hij vrij is, na vele eeuwen gevangen te hebben gezeten in een fles. Abu probeert met een list te bewijzen dat hij echt uit zo'n klein vaartuig is gekomen en laat hem dan weer instappen. Om hem te bevrijden krijgt hij drie wensen. Zijn eerste is om worstjes te eten. Intussen smeekt de prinses haar vader om Jaffar niet mee te nemen, maar Jaffar laat de sultan een nieuw mechanisch speeltje zien, waarvan een van de zes armen hem doodsteekt. Abu doet een tweede wens: hij wil Ahmad vinden. De sluwe geest brengt hem naar de godin van het Alziende oog. Abu moet door een groot web klimmen om bij het juweel te komen dat het oog is, waar hij met een reuzenspin moet vechten en vervolgens het standbeeld van de godin moet beklimmen. Abu kijkt in het 'oog' en ziet Ahmad in een ravijn. Hij laat zich door de geest naar Ahmad brengen. Ahmad gebruikt het oog om naar de prinses te kijken. Ze ruikt een bloem en vergeet alles om zich heen. Abu wou dat ze in Bagdad waren, maar de geest lacht en vertrekt. Jaffar vertelt de prinses dat ze verliefd op hem is en zegt niets over Ahmad. Ahmad probeert zich een weg naar de prinses te banen, maar Jaffar slaat het 'oog' kapot. Abu komt terecht in het 'Land van de Legenden', waar de oude mannen die regeren hem tot hun koning willen maken. Hij steelt een boog en een vliegend tapijt en ontsnapt in plaats daarvan om Ahmad en de prinses te redden. De dief is net op tijd om de jonge koning van de beul te redden door zijn boog te gebruiken van het vliegende tapijt, tot grote verbazing van de menigte die naar de executie was komen kijken. Jaffar probeert op het mechanische vliegende paard te vluchten, maar een volgend schot uit de boog maakt een eind aan zijn leven. Ahmad is weer heerser en van plan met zijn prinses te trouwen, maar als hij Abu zijn vizier probeert te maken, weigert de jonge dief, die zegt dat hij avontuur wil, geen hard werken en opsluiting in een paleis, hoe groot het ook is. Dit fantastische verhaal werd in een weelderige productie van de hand van producent Alexander Korda gezet. De productie was ontworpen door Vincent Korda, die ook de artdirector was, terwijl Georges Perinal de kleurrijke cinematografie had verzorgd. De regisseurs zijn Ludwig Berger en Michael Powell, met in de hoofdrollen Tim Whelan, Alexander Korda, William Cameron Menzies en Zoltan Korda. De buitengewone en talrijke kostuumontwerpen waren het werk van John Armstrong, Oliver Messel en Marcel Vertes. De productie wordt, afgezien van de schitterende en duur ogende visuele pracht, volgens mij gedomineerd door twee andere elementen: de koormuziek van Miklos Rozsa en de rol van de kwaadaardige Jaffar van Conrad Veidt. Rex Ingram speelt de geest met een merkwaardig accent, plus zijn gebruikelijke intelligentie en kracht. June Duprez is lieftallig en doeltreffend als prinses Mary Morris een droevige en mooie Halima is, en Miles Malleson een passende stuntelende en hebzuchtige sultan. Als Ahmad lijkt John Justin het meeste te doen van wat er gedaan kan worden met de rol van een jonge prins die verliefd is, en meer dan dat; hij is gedenkwaardig goed in zijn winnende rol. Deze film heeft iets ruims dat, zo beweer ik, ook in andere Korda-films voorkomt. De fantasierijke inhoud staat in contrast met zeer sterke realistische decors, kostuums en decor-ontwerpelementen. Dit is een van de gedenkwaardigste ideeënfantasieën aller tijden, telkens weer de moeite waard.
The story-line of "The Thief of Bagdad" is complex, owing to its being told in flashbacks and having three separate and equally important strands woven together. The screenplay by Lajo Biros and the dialogue by Miles Malleson keep the story moving skillfully at all points.The young King Ahmad of Bagdad is angry at his vizier Jaffar for executing a man for having different ideas. He discovers while in disguise that people blame him for Jaffar's deeds and hate him. He is imprisoned by Jaffar, where he meets Abu the young thief. The two escape and take a boat to the city of Basra. There the companions spy when men clear the way so none will see the Princess of the city passing by. Ahmad falls in love with her and visits her in her garden. He tells her he has come to her from beyond time and wins a kiss. Then he is captured. When Jaffar comes to win the Princess of Basra for himself, Ahmad attacks the evil vizier who blinds him and turns Abu into a dog. Jaffar then asks for the Princess's hand, and he gives the gift of a mechanical flying horse to the Sultan of Basra. The blind Ahmad then tells his tale in the marketplace, accompanied by Abu as his dog. The Prince has fallen into a sleep and nothing can wake her. So Jaffar sends his servant Halima for Ahmad and the dog, in hopes the prince can rouse her. He does awaken her. She boards a ship to find a doctor to cure Ahmad, but she is captured by Jaffar who then throws the dog overboard. She then allows Jaffar to take her in his arms, on his promise to restore Ahmad's sight and turn Abu back into a thief. The princess sees a vision of Ahmad; he is in a boat; Jaffar sends a storm to beset him and Abu is shipwrecked on a deserted island. Abu finds a genie or djinn who wants to kill him now that he is free after many centuries spent imprisoned in a bottle. Abu tricks him into proving he really came from so small a vessel, then corks him in again. For freeing him, he gets three wishes. His first is for sausages. In the meanwhile, the Princess pleads with her father to refuse Jaffar; but Jaffar shows the Sultan a new mechanical toy, one of whose six arms stabs him to death. Abu makes a second wish, to find Ahmad. The cunning genie flies him to the goddess of the All-Seeing eye. Abu has to climb a great web to get to the gem that is the eye, battling a giant spider, then scaling the goddess's statue. Abu gazes into the 'eye' and sees Ahmad in a canyon. He has the genie take him to Ahmad. Ahmad uses the eye to see the princess. She smells a flower and forgets everything at once. Abu wishes they were in Bagdad, but the genie laughs and leaves; Jaffar tells the Princess that she is in love with him, omitting mention of Ahmad. Ahmad tries to fight his way to the Princess, but Jaffar smashes the 'eye'. Abu finds himself in the "Land of Legend", where the old men who rule want to make him their king. He steals a bow and a magic carpet and escapes instead, to hurry to save Ahmad and the princess. The thief arrives in time to save the young king from the executioner, using his bow from the flying carpet, to the wonder of the throng who had come to watch the execution. Jaffar tries to flee on the mechanical flying horse, but another shot from the bow finishes him. Ahmad is ruler again and plans to wed his Princess; but when he tries to make Abu his vizier, the young thief refuses, saying that what he wants is adventure, not hard work and confinement in a palace however grand it may be. This fantastic story was given a sumptuous production by producer Alexander Korda. The production was designed by Vincent Korda who was also art director, while Georges Perinal did the colorful cinematography. The directors credited are Ludwig Berger and Michael Powell, with Tim Whelan, Alexander Korda, William Cameron Menzies and Zoltan Korda participating. The extraordinary and numerous costumes designs were the work of John Armstrong, Oliver Messel and Marcel Vertes. The production, apart from its gorgeous and expensive-looking visual splendors, I claim is dominated by two other elements, the choral music of Miklos Rozsa and the performance by Conrad Veidt as the evil Jaffar. Rex Ingram plays the genie with a curious accent, plus his usual intelligence and power. June Duprez is lovely and effective as the Princess Mary Morris is a sad and beautiful Halima, and Miles Malleson a properly bumbling and avaricious Sultan. As Ahmad, John Justin appears to do most of what can be done with the part of a young prince in love and then some; he is memorably good in his winning role. This film has a spaciousness about it that is found, I assert, in other Korda works also. Its imaginative content stands in contrast to very-strong realistic sets, costumes and set-design elements. This is one of the most memorable idea-level fantasies of all time, worthy to be enjoyed over and over.