Chris Rock verdient beter dan hij zichzelf geeft in 'Down to Earth'. Zoals de broers Chris & Paul Weitz van 'American Pie' hebben voorspeld, mist deze ongeïnspireerde remake van Warren Beatty's fantasie uit 1978 'Heaven Can Wait' <0xE2><0x80><0x93> een herhaling van 'Here Comes Mr. Jordan' uit 1941 <0xE2><0x80><0x93> de onthutsend profane humor waarmee Chris Rock een Emmy won voor zijn eerste tv-serie. Zoals te voorspellen was, spuwt hij vloeken van A tot Z, maar hij vermijdt bewust het F-woord. Iedereen die deze getalenteerde Afro-Amerikaanse strip in 'Lethal Weapon 4', 'Dogma' of 'Zuster Betty' heeft gezien, weet dat hij met het F-woord meer gelach kan ontlokken dan Martin Lawrence en Eddie Murphy samen. Helaas, ondanks een paar geestige oneliners in de tekst, ontkomt 'Down to Earth' er niet aan 'Down to Earth' te zeggen. Rock bottom is zowel een gekunstelde komedie als een onwaarschijnlijke interraciale romance.<br />'Down to Earth' vernietigt alle goede wil die de Weitz Brothers met hun opvallende 'American Pie'-gezicht hebben opgewekt. Dit wegwerpgezever is zowel een gekunstelde als een verwarrende komedie met een door en door onwaarschijnlijke kleurenblinde interraciale romance. Helaas wordt een meer dan competente cast <0xE2><0x80><0x93> onder wie 'The Full Monty's' Mark Addy, Chazz Palminteri van 'Analyze This', 'SCTV's' Eugene Levy en nieuwkomer Brian Rhodes als Charles Wellington Jr. Chris Rock speelt de rol van boodschappenjongen die overdag op de fiets door de Big Apple rijdt en's avonds vanaf het podium wordt uitgejouwd in het beroemde Apollo Theater in Harlem. De arme Lance Barton (Chris Rock) lijdt aan ernstige plankenkoorts. Niettemin houdt zijn manager Whitney Daniels (Frankie Faison van 'Hannibal') hem door dik en dun bij de les. Nadat Lance heeft gehoord dat het Apollo Theater een laatste amateuruitvoering zal geven, smeekt hij Whitney om hem in de rij te zetten. Neem me niet kwalijk, maar als Lance zo'n waardeloze stand-upcomedian is, waarom nodigt het Apollo hem dan steeds weer uit? Ondertussen heeft het lot nog iets anders voor Lance in petto. Terwijl hij op zijn fiets naar huis fietst, ziet onze hoofdrolspeler een knappe dame, Sontee (Regina King van 'Jerry Maguire') ), de straat oversteekt, maar de bus niet ziet die met hem in botsing komt en hem doodt. Wham! Lance Barton zweeft hemelwaarts met een stralenkrans om zijn hoofd. In de hemel, die op een nachtclub op een cruiseschip lijkt, hoort Lance dat een overijverige engel, meneer Keyes (Eugene Levy van 'Stay Tuned'), zijn dood 40 jaar eerder dan gepland heeft getimed.<br />Hemelse bobo meneer King (Chazz Palminteri van 'Analyze This'), Gods rechterhand, verontschuldigt zich en begeleidt Lance terug naar de aarde. Het probleem is dat Lance zijn lijk niet kan opeisen, dus moet hij in een ander lichaam kruipen. Het beste wat meneer Keyes kan bedenken is de meedogenloze, blanke, 60-jarige magnaat Charles Wellington. Wellingtons overspelige vrouw Amber (Jennifer Coolidge van 'American Pie' ) en zijn gewetenloze persoonlijke assistent Winston (Greg Germann van 'Sweet November') net hebben geprobeerd hem te vergiftigen. Voordat Wellingtons lichaam verdwijnt, accepteert Lance het met tegenzin als leenlichaam, totdat Keyes een geschikter lichaam heeft gevonden. Ondertussen komt Lance-als-Wellington Sontee weer tegen. Ze is een verpleegster die protesteert tegen zijn beslissing om een gemeentelijk ziekenhuis in Brooklyn te privatiseren dat de armen dient. Terwijl Regina King een overdaad aan charisma aan haar rol als strijdlustige verpleegkundige toevoegt, speelt ze een personage dat haar geloofwaardige motivatie in haar affaires met Wellington omzeilt. Hoewel hij niet langer zwart is, probeert Lance niet alleen Sontee het hof te maken, maar ook een optreden in het Apollo te winnen.<br />'Down to Earth' gaat over Rock in zijn minst grappige rol. De reden van de komiek om deze film te maken leek twijfelachtig. Naar verluidt lunchte hij met Warren Beatty en vertelde hij Beatty dat hij het oorspronkelijke script dat scenarist Elaine May voor Beatty had geschreven prachtig vond. Aanvankelijk probeerde Beatty de rassenomkering zelf uit in zijn eigen versie door te proberen Mohammed Ali de rol van 'Heaven Can Wait' te geven. De deal ging niet door en Beatty gaf de film zelf de hoofdrol. Volgens Rock dachten zijn oude medeschrijvers en hij dat ze deze klassieker konden'vernietigen'. Bovendien rechtvaardigde hij zijn keuze voor 'Heaven Can Wait' op basis van zijn filosofie: 'Doe iets wat je alleen kunt doen als je hot bent.' Eerder had Rock een script afgewezen over een bus vol rondreizende rappers, omdat hij in zo'n uitje weinig gelegenheid zag om zijn imago op te krikken. Als levenloze komiek in Down to Earth krikt Rock zijn imago niet zozeer op als wel hij zet het op zijn kop voor het ergste! Deze halfbakken concertfilm met een irritante plot doet zijn komische reputatie net zo goed teniet als die van de Weitz Brothers! Je weet dat een film over een komiek in het nauw zit als er een scène in de nachtclub wordt gespeeld, zodat je de grappen niet kunt horen, alleen het gelach. Op dezelfde manier tart ook de casting van Mark Addy als Wellingtons butler die het Engels van de koningin spreekt, maar in werkelijkheid een gewone burger uit Michigan is. Addy is een echte Engelsman, en hij hoeft geen accent te veinzen, zijn accent is echt. Het grootste dilemma bij 'Down to Earth' is het aan-uit-aan-uit-weer-uit-achtige gedraai van de personages, zodat Chris Rock niet langer dan een paar seconden volledig uit het zicht verdwijnt. Hoewel Chris de helft van de film speelt als blanke kerel Wellington, zien de toeschouwers hem voornamelijk als Lance, waardoor de komische ironie van zijn gedrongen, kale, blanke alter-ego met zijn gettohumor en minachtende hiphopteksten wordt ondermijnd. Het is ongelooflijk, maar Rock speelde dubbeldienst als de hoofdregisseur van de film en een van de vier schrijvers. Het is een raadsel hoe zo'n schat aan talent zo'n onhandige, misleide warboel van een komedie kon vermalen. Ongeveer het enige positieve aan 'Down to Earth' is Jamshied Sharifi's voortreffelijke orkestmuziek.
Chris Rock deserves better than he gives himself in "Down To Earth." As directed by brothers Chris & Paul Weitz of "American Pie" fame, this uninspired remake of Warren Beatty's 1978 fantasy "Heaven Can Wait," itself a rehash of 1941's "Here Comes Mr. Jordan," lacks the abrasively profane humor that won Chris Rock an Emmy for his first HBO special. Predictably, he spouts swear words from A to Z, but he consciously avoids the F-word. Anybody who saw this gifted African-American comic in "Lethal Weapon 4," "Dogma," or "Nurse Betty" knows he can elicit more laughter with the F-word than Martin Lawrence and Eddie Murphy put together. Sadly, despite a few witty one-liners, "Down To Earth" hits Rock bottom both as a contrived comedy and an improbable interracial romance.<br /><br />"Down to Earth" utterly destroys any good will that the Weitz Brothers generated with their landmark gross-out face "American Pie." This disposable drivel qualifies as a contrived as well as confusing comedy with a thoroughly improbable color-blind interracial romance. Unfortunately, a more than competent castamong them "The Full Monty's" Mark Addy, Chazz Palminteri of "Analyze This," "SCTV's" Eugene Levy, and newcomer Brian Rhodes as Charles Wellington, Jr.are wasted in flat-footed, sketchy roles. Hardcore Rock fans will undoubtedly accuse their favorite comedian with trying to fix something that was never broken. Abysmally written by Lance Crouther, Ali Le Roi, Louis CK, and Rock, "Down To Earth" casts Chris as a messenger who rides a bike by day in the Big Apple and gets booed off the stage at night in Harlem's celebrated Apollo Theatre. Poor Lance Barton (Chris Rock) suffers from severe stage fright. Nevertheless, his charitable manager Whitney Daniels (Frankie Faison of "Hannibal") sticks with him through thick and thin. After Lance learns the Apollo Theatre will hold one final amateur night extravaganza, he implores Whitney to get him in the line-up. Excuse me, but if Lance is such a deadbeat stand-up comic, why does the Apollo keep inviting him back? Meanwhile, fate has something else in store for Lance. While pedaling home on his bike, our protagonist spots a pretty lady, Sontee (Regina King of "Jerry Maguire"), crossing the street, but he doesn't see the bus that collides with him and kills him. Wham! Lance Barton levitates skyward with a halo wreathed around his head. In Heaven, which resembles a cruise ship nightclub, Lance learns that an overzealous angel, Mr. Keyes (Eugene Levy of "Stay Tuned"), timed his death 40 years ahead of schedule.<br /><br />Heavenly honcho Mr. King (Chazz Palminteri of "Analyze This"), God's right-hand guy, apologizes and escorts Lance back to earth. The snag is Lance cannot reclaim his corpse, so he must inhabit another body. The best that Mr. Keyes can come up with is ruthless, white, 60-year old tycoon Charles Wellington. Wellington's adulterous wife Amber (Jennifer Coolidge of "American Pie") and his unscrupulous personal aide Winston (Greg Germann of "Sweet November") have just tried to poison him. Reluctantly, before Wellington's body vanishes, Lance accepts it conditionally as a loaner until Keyes can locate a more appropriate body. Meanwhile, Lance-as-Wellington encounters Sontee again. She is a nurse activist protesting his decision to privatize a Brooklyn community hospital that serves the poor. While Regina King brings a surfeit of charisma to her role as a crusading health care worker, she plays a character who bypasses credible motivation in her affairs with Wellington. Although he is no longer black, Lance not only tries to woo Sontee but also win a gig at the Apollo.<br /><br />"Down To Earth" features Rock in his most unfunny role. The comedian's reason for making this movie seems questionable. Reportedly, he ate lunch with Warren Beatty and told Beatty that he loved the original script that scenarist Elaine May had penned for Beatty. Initially, Beatty tried the race-reversal gimmick himself in his own version by trying to cast Muhammad Ali in the title role of "Heaven Can Wait." The deal fell through, and Beatty headlined the movie himself. According to Rock, his longtime co-writers and he thought that they could 'annihilate' this classic. Moreover, he justified his choice of "Heaven Can Wait" based on his philosophy to "Do Something you can only do when you're hot." Earlier, Rock rejected a script about a busload of touring rappers, because he saw little opportunity to stretch his image in such an outing. As a lifeless comedian in "Down to Earth," Rock doesn't so much stretch his image as he inverts it for the worst! This half-baked concert film with an annoying plot does as much to cremate his comic reputation as it does the Weitz Brothers! You know a film about a comedian is in dire straits when a scene at the nightclub is played so you cannot hear the jokes, only the laughter. Similarly, the casting of Mark Addy as Wellington's butler who speaks the Queen's English but is in reality a commoner from Michigan defies logic, too. Addy is an actual Englishman, and he doesn't have to fake an accent; his accent is genuine. The major overriding quandary with "Down to Earth" is the on-again-off-again, look-a-like switcheroo that the characters make so Chris Rock doesn't disappear completely from the sight for more than a few seconds. Although Chris spends half the movie as white guy Wellington, audiences see him largely as Lance, undercutting the comic irony of watching his stocky, bald-headed, Caucasian white, alter-ego perform ghetto humor and chant derogatory hip-hop lyrics. Incredibly, Rock served double-duty as the film's executive producer and one of its four scribes. The mystery is how such a wealth of talent could grind out such an awkward, misguided muddle of a comedy. About the only redeeming feature of "Down to Earth" is Jamshied Sharifi's superb orchestral film score.