Monsterlijke moeder-zoonduo (Alice Krige en Brian Krause) zuigt levenskracht uit maagden, en hun nieuwste doelwit is knappe maar eenzame Tanya (Madchen Amick). Maar deze monsters zijn allergisch voor kattenkrabben... Ik ben nooit een fan geweest van louche, overschatte bestsellerschrijvers als King, Koontz of Barker, maar deze B-film, geschreven door Mr. Mest zelf, is bij lange na niet zo erg als hij had kunnen zijn. Ja, hij is soms ronduit weerzinwekkend, maar er zitten verrassend indrukwekkende elementen in: een ouderwets kerkhof, een griezelige soundtrack en een door kaarsen verlichte gothic-huisscène, een spiegel waarin de monsterlijke gestalte van de schurken te zien is, et cetera. 's potsierlijke dialoog en alle-tactieken-van-een-wc-stoel-obsessie om dikke mensen te belasteren, wat leidde tot een volkomen zinloze subplot van een verkrachtersdocent, maar er groeien rozen tussen de mest.
Monstrous mother-son-duo (Alice Krige and Brian Krause) sucks life-force of virgins, and their newest target is pretty but lonely Tanya (Madchen Amick). However, these monsters are allergic to cat's scratches... I have never been fan of sleazy, overrated bestsellerists like King, Koontz or Barker, but this B-movie, written by Mr Dung himself, is actually not near as bad than it could be. Yes, it is sometimes jaw-droppingly atrocious, but there is actually some surprisingly impressive touches: good old-fashioned graveyard, eerie soundtrack and candlelit-Gothic-house-scene, mirror showing the monstrous form of the villains, etc. Of course, the film is polluted by Mr Dung's potty-mouthed dialogue and all-tactics-of-toilet-seat obsession to vilify fat people, leading to totally pointless subplot of rapist teacher, but there is roses among manure.