De favoriete film van het grote publiek, eigenlijk belangrijker dan de juryprijs, was de briljante, bitterzoete, dramatische komedie _Villa Paranoia_ van Erik Clausen, die ook door de Europese jongerenjury was uitgekozen als een aanwijzing voor de aantrekkingskracht die de film op cinefielen van alle leeftijden uitoefende. De volgende dag reisde de regisseur-acteur Clausen naar de afgelegen stad MAMERS, Pays de Loire, voor een provinciaals festival van nieuwe Europese cinema, waar _Villa Paranoia_ nog drie prijzen in de wacht sleepte <0xE2><0x80><0x93> de prijs voor de beste film, de vakjury, de prijs voor de beste film, de prijs voor het publiek en de prijs voor de beste film van een andere jeugdjury, samengesteld uit 'lycéens', Franse middelbare scholieren. Vijf prijzen in één weekend <0xE2><0x80><0x93> geen slechte primeur voor een film uit een klein land met onbekende acteurs. Bovendien kreeg 'Villa' nog maar een week geleden in San Jose, Californië, de Grand Prix toegekend, de MAVERICK SPIRIT-award, door de gerenommeerde Britse acteur Sir Ben Kingsley ('Ghandi'), wat neerkwam op in totaal zes prijzen in één week. Als Lars van Trier Denemarken in de afgelopen jaren op de onconventionele kaart van de Dogma Cinematic heeft gezet, is er nu een goede kans dat oudgediende Maverick Erik Clausen (62) en zijn bekwame ploeg acteurs de wereld binnenkort zullen laten zien dat Denemarken meer te bieden heeft dan dogmatische kletskoek, dat wil zeggen, een publiekslieveling voor zowel jong als oud. Bovendien heeft de vrouwelijke hoofdrolspeelster van zijn film, Sonja Richter, zo'n magische uitstraling op het witte doek dat ze, met een beetje meer publiciteit, een goede kans maakt de volgende internationale Scandinavische Diva te worden. Voor de goede orde: 'Villa Paranoia' is een fictiefilm, geschreven, geregisseerd en geacteerd door de heer Clausen en met gebruikmaking van bepaalde motieven uit Molières 'The Imaginary Invalid'. Anna (Richter), een ambitieuze jonge actrice, is een felbegeerde rol in het toneelstuk van Molière kwijtgeraakt en staat, gedwongen tot het maken van een volstrekt stompzinnige tv-kip-commercial, op het punt zelfmoord te plegen. Maar Jorgen (Clausen) die een grote kippenfokkerij runt en de plek beheert, biedt haar een baan aan met kost en inwoning voor zijn chagrijnige, seniele vader, Walentin, die geen woord meer heeft gezegd sinds zijn vrouw Stella jaren geleden zelfmoord heeft gepleegd. Anna is de enige die uiteindelijk een manier vindt om te communiceren met de vijandige, zwijgende oude mopperkont - en bovendien ontdekt ze dat hij al die jaren doofheid en onbeweeglijkheid heeft geveinsd - een levende 'Malade Imaginaire'. Dit zal ertoe leiden dat ze de grootste rol van haar leven speelt om het duistere geheim te ontsluieren dat leidde tot Walentins totale terugtrekking uit het leven en de werkelijkheid. Getrouw aan de Molière-traditie, waarvan het gedeeltelijk is afgeleid, is dit een hartverwarmend, veelzijdig psychodrama met veel lagen, dat letterlijk voor iedereen iets te bieden heeft en alleen de juiste plaatsing nodig heeft om het soort internationale bekendheid te verwerven dat het rijkelijk verdient.
ROUEN PRIZES AND THE TRIUMPH OF "VILLA PARANOIA" The favorite film of the general public, actually more important than the jury prize, was Erik Clausen's brilliant bittersweet dramatic comedy, "Villa Paranoia", which was also selected by the European Youth Jury indicative of its appeal to cinephiles of all ages. The following day director-actor Clausen traveled to the remote Town of MAMERS, Pays de Loire, for a provincial festival of new European cinema, where "Villa Paranoia" picked up three more prizes -- Best film, Professional Jury; Best Film, Audience prize; and Best film of another youth jury composed of "lycéens", French high school students. Five prizes in a single weekend -- not a bad scoop for a film from a small country with unknown actors. In addition, "Villa" was awarded the Grand Prix, the MAVERICK SPIRIT AWARD, at San Jose, California, just a week ago, by distinguished British actor Sir Ben Kingsley ("Ghandi"), making for a grand total of six prizes in a single week. If Lars van Trier has put Denmark on the offbeat-oddball Dogma Cinematic map in recent years, there is now a good chance that Veteran Maverick Erik Clausen (62) and his capable crew of actors will soon show the world that Denmark has more to offer than dogmatic drivel, which is to say, a mass audience pleaser for young and old alike. Moreover, the female lead of his film, Sonja Richter, has such a magical screen presence that, with a little more exposure, she stands a good chance of becoming the next international Scandinavian Diva. For the record, "Villa Paranoia" is a fiction film, written, directed and acted in by Mr. Clausen, and employing certain motifs from Moliere's "The Imaginary Invalid". Anna (Richter), an ambitious young actress, has lost a deeply coveted role in the Moliere play and, reduced to making an utterly stupid TV chicken commercial, is on the verge of suicide. However, Jorgen (Clausen) who runs a massive chicken farm sponsoring the spot, offers her a job with room and board taking care of his cantankerous, senile, wheel-chair ridden father, Walentin, who has not spoken a word since his wife Stella committed suicide years before. Anna is the only one who eventually finds a way of communicating with the hostile silent old grouch -- and moreover, discovers that he has been faking deafness and immobility all these years -- a living "Malade Imaginaire". This will lead to her playing the greatest role of her own life in order to uncover the dark secret which led to Walentin's total withdrawal from life and reality. Villa "Paradise-Paranoia", true to the Moliere tradition from which it is partially derived, is a heartwarming, multi-layered, serial-comic psycho-drama that literally has something for everybody and only needs proper placement to attain the kind of general international outreach it richly deserves. Alex Deleon, Paris / 21 MARCH, 2005