Om te beginnen wil ik zeggen dat Notorious een absoluut charmante film is, die met veel liefde een beeld geeft van de tijd en het onderwerp(en). Gretchen Mol is volkomen, pijnlijk overtuigend, de ziel van de tegenstrijdigheden die door Ms. Page zelf soepel worden bevestigd. Irving en Paula Klaw zijn prachtig uitgebeeld als de arbeiderstypes die ze waren (na een ontmoeting met Paula bij Movie Star News in 1990 kan ik zeggen dat Lili Taylors vertolking onberispelijk is) en Jared Harris als John Willie (Coutts) is een aanbiddelijk verdorven genie. Iedereen die geïnteresseerd is in de opgetekende geschiedenis van de Amerikaanse houding ten opzichte van de seksualiteit moet deze film zien, bij voorkeur in een theater, waar stemmen die met dollars zijn verdiend meer waard zijn. Ten tweede moet ik toegeven dat ik een producent ben van materiaal dat vergelijkbaar is met dat waarvoor de Klaws beroemd zouden worden, wat mijn waardering voor het werk van mevrouw Harron als het schitterende stuk dat het is niet aantast, maar wel mijn visie op Notorious als een daad van politiek verzet van de eerste orde ondermijnt. Mevrouw Harron heeft een werk van subtiele subversieve kracht gemaakt. Samen met V voor Vendetta is het een film over een andere tijd voor onze tijd. De meeste lezers van deze site zullen zich er niet van bewust zijn dat de regering die ze in Notorious zullen zien (door middel van de transcriptie van de woorden die tijdens hoorzittingen van de senaatscommissie zijn geuit) heel dicht in de buurt komt van de regering waar ze nu onder leven. Terwijl mevrouw Harron nadrukkelijk ontkent dat er een politieke agenda aan deze film vastzit, synchroniseert haar trouw aan de feiten en de respectvolle en ongevoelige manier waarop ze die weergeeft, Notorious met de huidige tijd. De handelingen die Notorious in liefdevolle en nauwkeurige details beschrijft, worden als obsceen bestempeld door de Communications Decency Act, die onlangs door het Hooggerechtshof is aangenomen in het kader van het Eerste Amendement van de regering-Bush. Met andere woorden, de delicate en ineffectieve slavernij die in Notorious wordt uitgebeeld, is tegenwoordig aan te klagen door federale aanklagers in elke (vijandige) jurisdictie die ze verkiezen. Natuurlijk waren er geen hoorzittingen in de Senaat of elders over deze zaak toen het OM werd aangenomen. Natuurlijk weet je er niets van, want je wilt niet dat de mensen in Peoria je vertellen waar je wel en niet naar mag kijken (en waarschijnlijk willen de mensen in Peoria ook niet dat ik hun vertel wat ze wel en niet mogen zien). Natuurlijk zal Notorious nooit worden aangeklaagd. Het is Hollywood. Het heeft een advocaat in de arm genomen. Maar talloze Klaws zullen blijven worden platgewalst door een puriteinse bureaucratie die zijn esthetische, morele of biologische samenstelling in geen vijftig jaar heeft verbeterd. <br />Daarnaast plaatst Notorious geen 18 USC 2257-consequentieverklaring, die is opgelegd door het onopgemerkte 'oormerk' dat onlangs in de wet is opgenomen. Als er ook maar iets in de media staat over'sadomasochistische terughoudendheid', is het vereist om gegevens beschikbaar te stellen over de leeftijd en de omstandigheden van alle artiesten. Ook in dit opzicht faalt Notorious.<br />Niet alleen is Notorious een schitterend staaltje vermaak en een (bijna) accuraat historisch document, maar ook de lakmoesproef waartegen het ministerie van Justitie van de staat Bush zelf wordt beoordeeld met betrekking tot het veertiende amendement (Gelijke Bescherming) en misschien nog verscheidene andere constitutionele gronden. Alleen al in dit opzicht is Mary Harron een grote dank verschuldigd. Als je deze film ziet, zal ik je hoe dan ook dankbaar zijn, constitutioneel of anderszins.
First, let me say that Notorious is an absolutely charming film, very lovingly rendered of its time and subject(s). Gretchen Mol is utterly, painfully convincing, the very soul of the contradictions smoothly reified by Ms. Page herself. Irving and Paula Klaw are richly drawn as the working-class stiffs they were (having met Paula at Movie Star News in 1990 I can say that Lili Taylor's performance is unimpeachable), and Jared Harris as John Willie (Coutts) is an adoringly debauched genius. Anyone with an interest in the recorded history of American attitudes toward sexuality must see this movie, in a theater preferably, where votes made with dollars count more.<br /><br />Second, I will allow that I am a producer of material similar to that for which the Klaws would become famous, which is no way affects my estimation of Ms. Harron's work as the splendid piece that it is, but does condition my view of Notorious as an act of political resistance of the first order. Ms. Harron has crafted a work of subtle subversion. Along with V for Vendetta, it is a movie about another time for our times.<br /><br />Few readers of this site will be aware that the government they will see enacted in Notorious (through transcription of the very words uttered in closed Senate committee hearings) is a very close approximation of the one they live under right now. While Ms. Harron expressly disallows that she has a political agenda appended to this film, her faithfulness to the facts, and the respectful and unsensational way in which she renders them, synchronizes Notorious with the present day. The very acts that Notorious portrays in loving and accurate detail are defined as obscene by the Communications Decency Act, recently brought to the Supreme Court as a First Amendment case and turned back there at the behest of the Bush administration. In other words, the delicate and ineffectual bondage depicted in Notorious is indictable today by Federal prosecutors in whatever (hostile) jurisdiction they choose. Of course, there were no hearings in the Senate or elsewhere on this matter when the CDA was passed. Of course you know nothing about it, because you don't want people in Peoria telling you what you can and cannot look at (likewise, people in Peoria probably don't want me telling them what they're allowed to view). Of course Notorious will never be indicted. It's Hollywood. It's lawyered up. Countless Klaws will, however, continue to be steamrolled by a puritanical bureaucracy that has not advanced its aesthetic, moral or biological composition much in 50+ years.<br /><br />In addition, Notorious posts no 18 USC 2257 compliance statement, which is mandated by the unnoticed "earmark" recently voted into law. If any media contains images of "sadomasochistic restraint" it is required to make available (ex warrant) records of age and circumstance of all performers. Notorious fails in this regard also.<br /><br />In addition to being a splendid piece of entertainment and an (nearly) accurate historical document, Notorious will be the litmus against which the Bush Justice Department is itself judged with respect to the 14th (Equal Protection) Amendment and on perhaps several other Constitutional grounds. In this regard alone, a debt of gratitude is owed Mary Harron. You'll be grateful in any case, Constitutional or otherwise, if you see this film.