Een rechercheur (Dana Andrews) met een reputatie van gewelddadigheid vermoordt per ongeluk een verdachte in een moordzaak (Craig Stevens) en probeert die vervolgens in de doofpot te stoppen. De door Otto Preminger geregisseerde film heeft veel sfeer, maar het verhaal wordt verwaterd als de vrouw van de dode man (Gene Tierney) voor Andrews valt. Hij deed het redelijk goed toen hij zichzelf in en uit een groot gat groef, maar zij was gewoon te veel licht aan het eind van de tunnel voor een film noir. Gary Merrill is geweldig als Scalese, een misdaadbaas die door Andrews geobsedeerd wordt om ten val te brengen, en de spanning tussen hen geeft de film zijn energie en stuwkracht, vooral een scène in een badhuis met Merrill, Andrews en Neville Brand, en het nachtelijke rendez-vous buiten het Bellevue-ziekenhuis, dat de conclusie van de film zou moeten zijn. Geweldige sfeer, Andrews, Merrill, enzovoort... en het algemene beeld van de onderwereld, hoewel het liefdesaspect en de simplistische good cop bad cop-elementen de zaak niet ten goede komen.
A detective (Dana Andrews) with a reputation for violence accidentally kills a suspect in a murder (Craig Stevens) and then tries to cover it up. The Otto Preminger directed film has plenty of atmosphere but the story gets watered down when the dead man's wife (Gene Tierney) falls for Andrews. He was doing fairly well digging himself into and out of a big hole, but she was just too much light at the end of the tunnel for a noir film. Gary Merrill is great as Scalese, a crime boss that Andrews is obsessed with bringing down, and the tension between them gives the film its energy and drive, especially a scene in a bath house with Merrill, Andrews, and Neville Brand, and the night time rendezvous outside of Bellevue Hospital, that sets up what ought to have been the film's conclusion. High marks for atmosphere, Andrews, Merrill, etc... and the general portrayal of the underworld, though the love angle and the simplistic good cop bad cop elements don't help its cause.