Donkere komedie? Galgenhumor? Hoe maak je een komedie van een moord? Het kan een riskante zaak zijn, want de kijker wordt geacht zijn morele waarden los te laten en te lachen om de capriolen van een man die mensen vermoordt. Dus is het verhaal keihard en met een flinke dosis versluierde realiteit om het geloofwaardig te maken. Dus, Pierce Brosnan, het antwoord van de Ier op 007 is nu gecast als een kettingrokende, aan seks verslaafde alcoholist die zijn brood verdient met het vermoorden van mensen en nu in een levenscrisis verkeert. Hij ontmoet een worstelende zakenman, Greg Kinnear, en na een moeizaam begin komt hij erachter dat hij een vriend nodig heeft. Hij is gelukkig getrouwd met Hope Davis en Brosnan ziet in hem de basisdingen die hij niet heeft: liefde, een huis en een leven. Voeg daar de karakteracteur Philip Baker Hall aan toe als de manager van de huurmoordenaar en we gaan naar de paardenrennen. Brosnan is prachtig grof en grof als de antiheld en Kinnear is verrukkelijk als zijn tegenhanger, de zeer menselijke zakenman. Hope Davis voegt er een sprankeling aan toe als de zeer conventionele vrouw van Kinnear, die gefascineerd is door deze zwerver die hun leven binnendringt. Het einde is verrukkelijk en met enige verrassing. Je moet het theatergevoel tenminste gedeeltelijk achter je laten - als je in staat bent op te houden met verbijsterd te zijn over het doden van mensen.
Dark comedy? Gallows humor? How does one make a comedy out of murder? It can be risky business as the viewer is required to let go of their moral values and laugh at the antics of a man who kills people. So, the story has be rock solid with a good dash of suspended reality in order to make it work. So, Pierce Brosnan, the Irishman's answer to 007 is now cast as a chain-smoking, sex-addicted alcoholic who kills people for a living and is having a life crisis. He meets a struggling businessman, Greg Kinnear, and after a rocky beginning, he learns that he needs a friend. But, Greg's happily married to Hope Davis and Brosnan sees in him the basic things he doesn't have, love, home and a life. Add character actor, Philip Baker Hall as the hit-man's manager and we're off to the races. Brosnan is wonderfully crass and crude as the anti-hero and Kinnear delightful as his counterpart, the very human businessman. Hope Davis adds a sparkle as Kinnear's very conventional wife who is fascinated with this derelict who drifts into their lives. The ending is delightful and with some surprise to it. You should leave the theater feeling, at least, partly good-- if you're able to suspend being aghast at killing people.