Er is een verhaal (mogelijk apocrief) over een uitwisseling tussen Bruce Willis en Terry Gilliam aan het begin van Twaalf Apen. Gilliam (zogenaamd) haalde een lange lijst te voorschijn (denk maar aan de vliegtuiglijst van het Vijfde Element) en gaf die aan Butch Bruce. De titel luidde: 'Dingen die Bruce Willis doet als hij handelt'. Het eindigde met een eenvoudige boodschap: 'Doe alsjeblieft niets van dit alles in mijn film'.<br />Er is een feit over deze film (zeker waar). Gilliam had niet de hand in het schrijven.<br /><br />Ik zou willen aanvoeren dat deze twee factoren een grote rol speelden bij het creëren van het buitengewone (zo niet commerciële) succes van De Twaalf Apen. De Twaalf Apen is in feite alles wat we van een Gilliam-film mogen verwachten. Hij zit ook vol Gilliamesque-surrealisme en algemene (maar schitterende) vreemdheid. Gilliam vindt het heerlijk om zijn publiek op het verkeerde been te zetten. Hoewel het einde van de Twaalf Apen niemand zal verbazen die de eerste film heeft gezien, leent Gilliam veel van Kafka in de bureaucratische, meedogenloze verplaatsing van de personages naar hun lot. Het is deze reis, en de karakterontwikkelingen die ze ondergaan, die je van je stuk brengen.<br />Ik ben dol op Gilliam-films (met name op die in Brazilië). Maar ze hebben allemaal de neiging aan dezelfde zwakheid te lijden. Hij schijnt zo veel ideeën te hebben, en zo veel enthousiasme, dat zijn films bijna altijd eindigen als een warboel (met name Brazilië). Ik houd nog steeds vol dat Brazilië Gilliams tour de force is, maar het valt niet te ontkennen dat De Twaalf Apen een frisse wind is op het gebied van strak geregisseerde films. Stijl, substantie en vorm lijken te versmelten op een manier die je normaal gesproken niet ziet in het ex-Python.<br />Wat de waarheid ook mag zijn van de geruchten hierboven, Gilliam slaagt er ook in om een eersteklas (en zeer atypische) voorstelling uit de kale te halen. Bruce is uitstekend in deze film, net als de hele cast, met name een passend gestoorde <0xE2><0x80><0x93> en heel enge <0xE2><0x80><0x93> Brad Pitt.<br />' Het is al meer dan tien jaar geleden dat deze film werd uitgebracht. Toen ik hem nog eens bekeek, besefte ik dat hij niet echt ouder was geworden. Ik was natuurlijk veranderd. En daardoor keek ik met nieuwe ogen naar de film. Dit lijkt me een passend eerbetoon aan een film die, althans gedeeltelijk, gaat over weerspiegelingen in spiegels, veranderde perspectieven en de absurde reis door de tijd die we allemaal maken. Een eersteklas film. 8/10.
There is a story (possibly apocryphal) about an exchange between Bruce Willis and Terry Gilliam at the start of Twelve Monkeys. Gilliam (allegedly) produced a long list (think about the aircraft one from the Fifth Element) and handed it to Butch Bruce. It was entitled "Things Bruce Willis Does When He Acts". It ended with a simple message saying: "please don't do any of the above in my movie".<br /><br />There is a fact about this movie (definitely true). Gilliam didn't have a hand in the writing.<br /><br />I would contend that these two factors played a huge role in creating the extraordinary (if not commercial) success that is The Twelve Monkeys.<br /><br />Visually, the Twelve Monkeys is all that we have rightly come to expect from a Gilliam film. It is also full of Gilliamesque surrealism and general (but magnificent) strangeness. Gilliam delights in wrong-footing his audience. Although the ending of the Twelve Monkeys will surprise no one who has sat through the first real, Gilliam borrows heavily from Kafka in the clockwork, bureaucratic relentless movement of the characters towards their fate. It is this journey, and the character developments they undergo, which unsettles.<br /><br />I love Gilliam films (Brazil, in particular). But they do all tend to suffer from the same weakness. He seems to have so many ideas, and so much enthusiasm, that his films almost invariably end up as a tangled mess (Brazil, in particular). I still maintain that Brazil is Gilliam's tour de force, but there's no denying that The Twelve Monkey's is a breath of fresh air in the tight-plotting department. Style, substance and form seem to merge in a way not usually seen from the ex-Python.<br /><br />Whatever the truth of the rumour above, Gilliam also manages to get a first rate (and very atypical) performance out of the bald one. Bruce is excellent in this film, as are all the cast, particularly a suitably bonkers - and very scary - Brad Pitt.<br /><br />It's been over a decade since this film was released. When I watched it again, I realised that it hadn't really aged. I had changed, of course. And this made me look at the film with fresh eyes. This seems to me to be a fitting tribute to a film that, partly at least, is about reflections in mirrors, altered perspectives and the absurd one-way journey through time that we all make. A first rate film. 8/10.