En dit is op zichzelf al een geweldige rock-'n-rollfilm. Hoe hij ook evolueerde (in het begin was het een film over disco), hij eindigde als een van de ultieme films waarin kinderen uit hun dak willen gaan, maar dat de grote baas ze in de weg staat. Denk terug aan die rock-'n-rollfilms uit de jaren vijftig waarin de dag wordt gered als Alan Freed met Chuck Berry naar de stad komt om te bewijzen dat Rock & Roll Music echt cool en veilig is voor de kinderen, en Tuesday Weld een nieuwe trui krijgt voor het feest. Terug naar 1979: herhaal dezelfde plot, maar voeg er DA RAMONES aan toe, van wie niemand toen besefte dat hij een van de invloedrijkste bands van de volgende kwart eeuw zou worden (en dan de verplichte gastrol voor de dj, 'The Real' Don Steele). Voeg er ook alle elementen van een door Roger Corman geproduceerde komedie-exploitatiefilm aan toe, met uitzondering van het tweedaagse opnameschema, en een paar bekende Corman-repertoirespelers als Clint Howard, Mary Wournow en Dick Miller (die er zijn sinds 'Bucket of Blood'), en je hebt een van de grootste platvloerse films van die tijd. Een van de weinige films die opzettelijke smakeloosheid gebruiken en ermee wegkomen. Ik heb de nieuwe dvd aan een vriend laten zien die zich alleen maar kon herinneren dat hij hem in de drive-in had gezien, en hij was het met me eens dat dit een geweldige film is om dronken naar te kijken, niet in het minst vanwege de mooie hoofdrolspeelsters en de geweldige Ramones-beelden.
And this is a great rock'n'roll movie in itself. No matter how it evolved (at point being a movie about disco), it ended up as one of the ultimate movies in which kids want to rock out, but the principal stands in their way. Think back to those rock'n'roll movies of the 50's in which the day is saved when Alan Freed comes to town with Chuck Berry to prove that Rock & Roll Music is really cool and safe for the kids, and Tuesday Weld gets a new sweater for the dance. Forward to the 1979, repeat the same plot, but throw in DA RAMONES, whom no one then realized would become one of the most influential bands of the next quarter century (and then for the obligatory DJ guest shot, "The Real" Don Steele). Throw in, too, all the elements of a Roger Corman-produced comedy-exploitation film, except for the two-day shooting schedule, some of the familiar Corman repertory players like Clint Howard, Mary Wournow and Dick Miller (there since "Bucket of Blood"), and you've got one of the great stoopid movies of the day. One of the few films that uses deliberate cheesiness and gets away with it. I showed the new DVD to a friend who could only remember seeing parts of it through a stoner- induced haze at the drive-in, and he agreed that this is one of the great movies to be watching drunk, not the least for the lovely leading ladies and the great Ramones footage.