SPOILERS (hoewel er in de eerste twee minuten van de film geen nieuwe te zien zijn)<br /><0x3E><0x3E> Robin Williams is eigenlijk best goed in deze rol van de vriendelijke, eenzame, emotioneel onvolgroeide loser Sy. Hij is een zeer menselijke, zelfs sympathieke psychopaat en verdwijnt echt in het personage <0xE2><0x80><0x93> geen geringe prestatie voor zo'n herkenbare artiest.<br /><0x3E><0x3E> Jammer dat de rest van de film zo'n verspilling is. De ondersteunende optredens (en de artiesten) zouden niet misstaan in een softpornofilm (het helpt ook niet dat alle personages behalve Sy van karton zijn). Soms lijkt de regisseur echt te proberen de spanning op te voeren: we weten vanaf het allereerste moment a) dat Sy volslagen geschift is, b) dat hij het overleeft en c) dat hij aan het eind door de politie wordt opgepakt. Dus het enige waar we nog over na moeten denken is het hoe en waarom, en de antwoorden die we hebben gekregen zijn niet zo interessant.<br />De plot is moeizaam en gekunsteld, en kent een paar onzinnige momenten (de echtgenoot geeft zijn vrouw bijvoorbeeld een standje omdat ze zo'n dure smaak heeft, ook al lijkt ze al haar vrije tijd in de plaatselijke discountwinkel door te brengen). Op ongeveer twee derde van de film doet Sy iets wat zo onherstelbaar stom is dat je je afvraagt hoeveel hij werkelijk geeft om zijn grootse plan om wraak te nemen. En de laatste clichématige verklaring van zijn psychose, zo uit de pornofilm, is een verschrikkelijke imitatie.<br />De dialogen zijn van het allerergste soort. Ze zijn niet overdreven geschreven, of onbeholpen, of ongelooflijk, of slecht op een andere manier die leuk genoemd zou kunnen worden, zelfs niet voor mensen die van slechte films houden. In plaats daarvan is elke zin zuiver, afschuwelijk functioneel <0xE2><0x80><0x93> het is alsof de regisseur een scenario aan een tekstschrijver van de krant geeft en zegt: 'Hé, ik heb hier een werkbaar script voor nodig <0xE2><0x80><0x93> over een uur.' Ik wilde het wel uitschreeuwen, eerlijk waar. 1.<br />Deze film lijkt een terugkeer naar de thrillers uit de jaren tachtig en negentig ('The Hand That Rocks the Cradle', bijvoorbeeld), en hoewel het zeker onaangenaam is, is het nooit echt eng. Sy's fetisjisme geeft je af en toe een ongemakkelijk gevoel, maar op zichzelf is dat niet genoeg om de film goed te laten werken. Uiteindelijk gaat deze film ten onder aan gebrek aan vakmanschap van alle betrokkenen, met uitzondering van Robin Williams.
SPOILERS (ALTHOUGH NONE THAT AREN'T REVEALED IN THE FIRST TWO MINUTES OF THE MOVIE)<br /><br />Robin Williams is actually quite good in this as the friendly, lonely, emotionally stunted loser Sy. He makes a very human, even sympathetic psycho, and really disappears into the character--no small feat for such a recognizable performer. <br /><br />Too bad the rest of the movie is such a waste. The supporting performances (and performers) wouldn't look out of place in a soft-core porno (it doesn't help that every character but Sy is made of 100% cardboard). At times, the director actually seems to be trying to frustrate suspense: we know from the very first moments a) that Sy is a complete whack-job, b) that he survives, and c) that he gets nabbed by the cops at the end. So all we're left to ponder is the hows and the whys, and the answers provided aren't all that interesting.<br /><br />The plot is plodding and contrived, and features some nonsensical moments (for instance, the husband berates his wife for her expensive tastes, even though she seems to spend all her free time at the local discount superstore). About two thirds of the way through, Sy does something so irredeemably stupid that it makes one wonder how much he actually cares about his grand revenge scheme. And the final clichéd explanation of his psychosis, right out of `Peeping Tom,' is a terrible copout.<br /><br />The dialogue is of the absolute worst sort. It's not overwritten, or awkward, or unbelievable, or bad in any other way that could be considered fun, even for bad-movie lovers. Instead, every line is purely, hideously functional--it's as if the director handed a plot outline to a newspaper copywriter and said, `Hey, I need a workable script on this--in an hour.' It made me want to scream, honestly.<br /><br />This movie seems to be a throwback to the suburban beware-the-help thrillers of the eighties and nineties (`The Hand That Rocks the Cradle,' e.g.), and while it's certainly unpleasant, it's never really scary. Sy's fetishism occasionally makes you feel uncomfortable, but on its own that's not enough to make the film work. In the end, lack of craftsmanship from everyone involved, except Robin Williams, sinks this one. 3 out of 10.