Welkom in Onze Stad, welkom in uw stad? Als we worden geïntroduceerd in de werelden van het stadsvolk van Amerika in 1901, wordt dit drieakterstuk voor ons geopend met behulp van 'De toneelmeester', een visuele verteller, zo je wilt. Na zijn eerste introductie worden we naar de huizen van twee specifieke families geleid: die van de Webbs en die van de Gibbs.<br />Dit is zeer zeker het midden van Amerika rond de eeuwwisseling, en de progressieve manier van leven van de Amerikaanse Droom met zijn suikerzoete boventonen die in deze droomstad een beetje bevooroordeeld kunnen lijken. Corners, New Hampshire, zelfs al zijn er ook nog de Poolse migrantenarbeiders die nog eens vijfhonderd bijkomen, die krijgen nooit een kans.<br />Als het dagelijkse leven van deze gezinnen eenmaal is geïntroduceerd: de vrouwen koken, de kinderen werken thuis, de vaders werken, de kinderen worden verliefd en de schone hekken zijn wit geschilderd, begint het tweede bedrijf drie jaar later, nadat de jonge George (een jonge en onherkenbare William Holden, tweeëntwintig jaar oud) en Emily verliefd zijn geworden en van plan zijn te trouwen. Opbloeiende tortelduifjes die naar de sterren reiken en ook een keerpunt in hun eigen leven bereiken, vanaf het nest waarin ze leefden tot en met de zorgen en ellende van de jonge volwassenheid, waar ze nerveus doorheen stappen. De derde akte is iets zuurder en onheilspellender, in deze akte worden de bedoelingen van de film duidelijk, hier zien we geen leven, geen viering maar de dood, en in deze hachelijke situatie zijn de doden, als ze terugkeren om hun eigen leven van vroeger te herbeleven en te verzoenen, hier om ons eraan te herinneren, om ons te vertellen, dat het leven, en elke laatste minuut, elke kostbare ademtocht, niet verspild en verkwist mag worden.<br /><br />In dit laatste derde bedrijf lijkt de eigen politieke houding van de film ook duidelijker te worden, meer als een propagandastunt op het morele gepreek over en door het midden-Amerika en hoe het zijn thuis zou moeten leiden en hoe het het ook in orde zou moeten brengen. Dit gaat niet alleen over 'onze' stad, dit is een morele verhandeling die gericht is op 'onze' zielen en hoe Amerika zich kan verbeteren als zijn volkeren (met uitzondering van de Polen, de Ieren, de Indianen en de bevrijde etnische minderheden en de minderheden in het algemeen, en de minderheden in het algemeen, plus de ondersteunende ruggengraat van de Americana, die nog steeds geen echt aandeel heeft gehad in dit verhaal), zoals de middenklasse, de verwachtingen van de Amerikaanse Droom kunnen waarmaken door eerlijk en fatsoenlijk te leven. De leveranciers van de Amerikaanse Droom met speciale uitnodiging. Ook deze film amuseerde me enigszins, maar ik had het gevoel dat het verhaal een grotere impact had dan al het andere dat eraan deelnam, al was het maar door het nietszeggende acteerwerk, de muziek, of hoe goed of niet goed die was gemaakt. Dit was een film met de bedoeling andere groepen uit te sluiten, en alleen films als die van de Webbs en de Gibbs toe te laten, in de toekomst van het zich ontwikkelende land Amerika, een goede film, maar ook een beetje bevooroordeeld in zijn standpunt, vond ik.<br /><br />Uit het stuk gehaald door de VS' Dit winnende stuk van de Pulitzerprijs en de zes in de Academy Award genomineerde films waren het brandpunt van de eeuwige beweging van het leven en de drie belangrijkste attributen ervan: het leven, de liefde en de dood, de verfilming op celluloid komt over als een enigszins tot de juiste vorm van maatschappelijk bewustzijn. Our Town begint met wat een les lijkt in zinloosheid, net als in andere steden gebeurt hier nooit iets al te opwindends, deze stad heeft alleen 'het juiste soort mensen', je kunt hier nog steeds je achterdeur openlaten, we zien hoe het leven van deze twee gezinnen zich ontwikkelt, maar hun morele en sociale positie is belangrijker dan die van hen zelf. Onze stad was misschien gewoon 'Elke stad', zolang je maar uit het juiste deel van de stad kwam.
Welcome to Our Town, welcome to your town? As we are introduced into the worlds of its townsfolk of 1901 America, this three act play is opened before us with the help of "The Stage Manager", a visual narrator if you like. After his initial introductions, we are lead into the homes of two particular families; The Webb's and the Gibb's.<br /><br />This is most definitely middle America at the turn of the century, and the progressive way of life of the American Dream and its saccharine overtones that can seem a little biased in this dream town. Here we see the everyday lives of some of its 2642 populace of Grover's Corners, New Hampshire, even if there are, too, the migrant Polish workers that add another 500 to is numbers, they, never get a look-in.<br /><br />Once the daily lives of these families have been introduced; wives cooking, children home-working, fathers working, kids falling in love and the clean picket-fences painted white, the second act is started three years later, after young George (a young and unrecognisable William Holden, then aged 22) and Emily have fallen in love and intend to marry. Blossoming lovebirds reaching for the stars and reaching, too, a turning point in their own lives, from the nest they lived and now, into the anxieties and woes of young adulthood they nervously step. The third act is slightly more sour and foreboding, it is in this act that the movies intentions become apparent, here we see not life, not celebration but death, and it is in this predicament that the dead, as they return to revisit and reconcile their own life past, are here to remind us, to tell us, that life, and every last minute, every precious breath is not to be wasted and squandered.<br /><br />It is in this last third that the movies own political stance also seems more apparent too, feeling more of a propaganda stunt on the moral lecturing on, and by, middle America and how it should direct its home and how it should also put it in order. This isn't just about "Our" town, this is moral diction aimed at "Our" souls and how America can better itself if its peoples', (excluding the Poles, the Irish, the Native American and the freed ethnic minorities', and minorities' in general, plus the supporting backbone of the Americana's who, still, have not had a fair part in this narrative), such as the middle classes, can live up to the expectations of the American Dream through honest, decent living. The purveyors of the American Dream with special invitation only.<br /><br />I was entertained, slightly, by this movie too, but I felt that its narrative held a stronger impact than anything else that took part in it albeit the bland acting, the musical score or how well, or not, it was made. This was the movies intention to exclude other groups, and to only include the likes of the Webb's and the Gibb's, in the future of the developing country of the USA, a good movie, but also a slightly biased in its stance, I thought.<br /><br />Taken from the play by US' born Thornton Wilder (1897 - 1975) this Pulitzer Prize winning play, and six Academy Award nominated movie, was the focal point on the perpetual motion of life and its three main attributes; Life, love and death, the plays translation onto celluloid comes across as a slightly to the right blurb of social consciousness. Our Town starts off with what seems a lesson in pointlessness, like other towns, nothing too exciting ever happens here, if anything at all, this town only has the "right sort of people", you can still leave your back-door unlocked here, we are seeing the developing lives of these two families, but it is their moral and social stance that is more important than them themselves. Our Town may just have been "Any Town", just as long as you came from the right part of town that is.