Scarface is een van de meest definitieve gangsterfilms uit de jaren tachtig. Het eerste wat je opvalt als je naar deze film kijkt, is dat hij tegen je schreeuwt, 'gemaakt in 1983'. De kostuums, de muziek, de soundtrack, de kapsels <0xE2><0x80><0x93> vergis je niet: dit is een film over de misdaad in de jaren tachtig, en hoewel hij verschrikkelijk oud had moeten zijn, is hij dat niet. Dit is nog steeds een fantastische film. De muziek van de film is al een hele tijd oud, maar het verhaal van Tony Montana is nog steeds een groot compliment, dankzij het voortreffelijke scenario van Oliver Stone en de eersteklas regie van Brian De Palma, een van de twee films die hij met Pacino heeft gemaakt (de andere is de fantastische Carlito's Way). Alle handelsmerken van De Palma zijn aanwezig: de krachtige taal, het cinematografische geweld (daarover later meer), de stijlvolle uitspattingen zoals grandioze decors en natuurlijk het stijlvolle camerawerk.<br />Pacino domineert de film, en dat bedoel ik letterlijk. Hij is de dominante ster van deze film. Zijn overdonderende optreden, dit is een van die films die Pacino niet maakt.' Het is niet zozeer wat hij zegt als wel wat hij schreeuwt, deze keer met een fantastisch Cubaans accent. Maar dit is Pacino en hij doet het fantastisch. Alleen hij kan zo ver gaan en toch met zijn acteerkwaliteiten en tact de film uit komen. Sommigen zullen misschien klagen over het schreeuwen van zijn tekst en de overdaad van het geheel, maar dit is een overdadige film. Kijk eens naar het productieontwerp van Tony's huis, kijk eens naar het geweld in deze film. Het incident met de kettingzaag is ronduit wreed en hun bloed kleeft aan alle kanten. Aan het eind van de opname gaan de lichamen omlaag in een tempo dat meer lijkt op dat van Schwarzenegger en Stallone in de Rambo-films. Kijk eens naar de hoeveelheid coke die in de film wordt gebruikt, dus ik neem aan dat Pacino's optreden perfect is voor de film. Hij wordt gesteund door acteurs die hun tekst meer in bedwang houden. Steven Bauer in het bijzonder, omdat Manny, Tony's beste vriend, de steunpilaar van de ondersteunende cast is. Zijn optreden is zo beheerst en rustig op een De Niro-achtige manier dat het een wonder is dat hij rechtstreeks naar video-seksporno is gegaan. Michelle Pfeiffer voegt er natuurlijk de glamour aan toe, Robert Loggia voegt er zoals gewoonlijk plechtstatigheid aan toe en Mary Elizabeth Mastrantonio maakt een geweldige debuut als Tony's zus.<br />Natuurlijk is dit meer dan alleen maar een film over excessen. Er komt meer bij kijken dan drugs, geweld, geweld met een kettingzaag en een groots vuurgevecht. Dit is een film over de duistere kant van de Amerikaanse droom. In veel opzichten is de thematiek vergelijkbaar met die van de Godfather-films. Tony komt naar Amerika, krijgt alles, leeft de Amerikaanse droom en verliest alles op een gewelddadige manier, en door te zeggen dat hij alles verliest, bedoel ik dat hij alles verliest. Hij vermoordt zijn beste vriend, zijn zus wordt vermoord, zijn imperium stort letterlijk om hem heen in en als klap op de vuurpijl wordt hij vermoord in zijn eigen huis, door kogels doorzeefd.<br />Het lijdt geen twijfel dat Scarface een van de belangrijkste films van het begin van de jaren tachtig is. Natuurlijk heeft de film niet de subtiliteiten van de Godfather-films, maar het is nog steeds een mooie film en de moeite waard om keer op keer naar te kijken.
One of the most definitive gangster films of the 80's, Scarface is very much a film of its time. The first thing you notice when you watch this film is that it is screaming at you, 'made in 1983'. The costumes, the music score and soundtrack, the hairstyles, make no mistake about it this is a film all about crime in the 80's and while it should have dated horribly it hasn't. This is still a superb film. While Georgio Moroder's music has dated a fair bit, it still compliments the story of Tony Montana well thanks to the superb screenplay by Oliver Stone and the first class direction of Brian De Palma, one of two films that he has made with Pacino (the other being the fantastic Carlito's Way). All of De Palma's trademarks are here; the strong language, the graphic violence (more on that later), the stylish excesses such as grandiose set pieces and of course the stylish camera work.<br /><br />Pacino dominates the film and I mean that literally. He is the dominant star of this film. His performance over the top, this is one of those films were Pacino doesn't so much say his lines as he does shouts them, this time with a superb Cuban accent. However, this is Pacino and he does it fantastically. Only he could go this far over the top and still come away from the film with his acting integrity in tact. While some may complain about his shouting of his lines and the sheer excess of it all, this is an excessive film. Take a look at the production design of Tony's house, take a look at the violence in this film. The chainsaw incident is downright brutal and their is blood everywhere. The shoot out at the end has bodies going down at a rate that is more akin to Schwarzenegger and Stallone in the Rambo films. Take a look at the amount of coke that is displayed in the film so Pacino's performance I suppose is perfect for the film. He is supported by actors who are more akin to saying their lines in a more controlled way. Steven Bauer, in particularly, as Manny, Tony's best friend, is the stand out of the supporting cast. His performance is so controlled and quiet in a De Niro sort of way it is a wonder how he ended up doing straight to video soft porn. Michelle Pfeiffer, of course, adds the glamor, Robert Loggia adds gravitas as usual and Mary Elizabeth Mastrantonio makes a great debut as Tony's sister.<br /><br />Of course this is more than just a film about excess. There is more to it than drugs, violence, chainsaw assaults and a big great shoot out. This is a film about the darker side of the American dream. In many ways it puts it on a thematic par with The Godfather films. Tony finds himself coming to America, getting it all, living the American dream and then losing it all in violent fashion, and by saying he loses it all, I mean he loses it all. He kills his best friend, his sister is killed, his empire crumbles, literally, around him and to top it of he is killed in his own mansion, bullets ripping through him. <br /><br />Without doubt Scarface is one of the key films of the early 80's. Sure, it doesn't have the subtleties of The Godfather films, but this is still a fine film and one that is worth going to again and again.