De jonge dr. Fanshawe (Mark Letheren), een enthousiast archeoloog, wordt door zijn museumbaas naar het grote landhuis van jonker Richards (Pip Torrens) gestuurd, waar het zijn taak is de herkomst te achterhalen van de verzameling antiquiteiten en curiosa die toebehoort aan de onlangs overleden vader van de jonker. De jonker is verrast door de komst van Fanshawe, hij had hem al een week niet meer verwacht, maar verwelkomt hem niettemin en laat zich door zijn enige bediende, Patten (David Burke, de beroemde dokter Watson), naar zijn kamer brengen, aangezien Fanshawe een paar dagen moet blijven om zijn nogal omvangrijke taak te voltooien. Het grote lege huis zorgt voor een eindeloze hoeveelheid koken, schoonmaken en onderhoud. Fanshawe is een pietlut, heel netjes en precies met alles op zijn plaats, of het nu zijn kleren zijn of zijn boeken en papieren, en hij walgt van het vuil in zijn kamer. Het behoeft geen betoog dat hij popelt om aan het werk te gaan, maar bij het uitpakken merkt hij dat zijn verrekijker beschadigd is geraakt tijdens het vervoer, dus vraagt hij de jonker om een nieuwe. De jonker is een modern denkend mens, maar het lijkt hem nogal onontwikkeld in dit soort zaken, en hij wil ook graag van de rommel rond het huis af, dus doet hij wat hem gevraagd wordt en loopt met Fanshawe mee naar de top van de heuvel, zodat hij het landgoed en de omliggende dorpen kan overzien. Daar wijst de jonker hem op interessante punten, waaronder Gallows Hill, waar de plaatselijke bevolking voor hun misdaden en overtredingen is opgehangen, en zijn belangstelling wordt ook gewekt door een plaatselijke abdij die de jonker omschrijft als een ruïne, maar Fanshawe laat zich niet afschrikken. Fanshawe heeft niet veel tijd om over dit raadsel na te denken als het donker wordt, hij voelt dat hij in de gaten wordt gehouden, hij voelt een aanwezigheid, hij begint bewegende schaduwen in het bos te zien, hij schrikt en rent naar huis. Onder het eten vertelt hij de jonker de bijzonderheden van zijn schokkende dag, Patten hoort het verhaal en stelt een verklaring voor. Ze waren afkomstig van een man uit de buurt, Baxter genaamd, die naar het schijnt botten en schedels verzamelde uit Gallows Hill en ze kookte voor een of ander brouwsel. Baxter was op een nacht op mysterieuze wijze verdwenen en wijlen de landheer had zijn bezittingen teruggekregen, waaronder een masker gemaakt van een schedel en een paar oude etsen van het gebied. Deze etsen fascineren Fanshawe, omdat ze een beeld geven van de abdij die hij door zijn verrekijker heeft gezien, maar hij komt erachter dat de abdij tijdens de regering van Hendrik VII is verwoest en dat het dus onmogelijk is dat Baxter de schetsen heeft gemaakt, hoe vaak hij ze ook heeft getekend en gedateerd, dus komt hij tot de conclusie dat de verrekijker een bijzondere kracht heeft. Die nacht heeft hij afgrijselijk levendige dromen. Als hij wakker wordt, gaat hij met de verrekijker op pad om de abdij van dichterbij te bekijken. Wat hij daar aantreft, verrast hem, maar heeft hij zichzelf daarmee in gevaar gebracht? Fanshawe raakt ten slotte verstrikt in zijn gevaarlijke obsessie. Als het donker wordt, gaan de jonker en een opsporingsploeg op zoek naar de nu vermiste archeoloog. Ze worden gealarmeerd door tientallen luid krassende kraaien die boven de Galgenheuvel cirkelen. Ze vermeerderen hun snelheid, maar zullen ze op tijd zijn om Fanshawe te helpen of te redden van zijn lot? De Ghost Story-serie voor Kerstmis, gemaakt door de bbc, eindigde in 1978 droevig met The Ice House, de eerste serie films die was gebaseerd op het werk van de grote M.R. James. In 2005 en 2006 werd de serie kort opnieuw uitgezonden en A View from a Hill markeerde gelukkig ook een terugkeer naar het werk van James, wiens spookachtige geschriften vele generaties lezers hebben achtervolgd. Omdat regisseur Luke Watson nieuw is in de serie, zullen de fans van de oudere films zich misschien zorgen hebben gemaakt, maar hij keert terug naar de periode waarin de latere films de toon zetten voor een groots Ghost-verhaal. Zijn richting is zeker, want hij blijft trouw aan de stemming van de meesters en bouwt geleidelijk de angstfactor op tot een angstaanjagende climax, waarbij hij alles wat de kijker ziet tot een minimum beperkt en zo de spanning en het mysterie opvoert. Het herfstlandschap zorgt voor een overweldigende sfeer, de vallende bladeren en de laaghangende zon zorgen voor een verontrustende achtergrond voor de sinistere gebeurtenissen die zullen volgen. De acteurs, dat moet gezegd worden, zijn allemaal uitmuntend en hebben stuk voor stuk een perfecte rol. Het idee achter de verrekijker is eenvoudig maar zeer effectief, het gebruik van een man die tot object is gemaakt om bovennatuurlijke wezens en gebeurtenissen te zien die het blote oog niet kan zien, kan zelfs van invloed zijn geweest op telex de la Iglesia in zijn film La habitación del ni-vino (2006) van het jaar daarop, waarmee hij een opvallende overeenkomst vertoont. Ik had gemengde kritieken over deze film gehoord, maar ik moet zeggen dat ik hem altijd intrigerend heb gevonden, en ik kreeg er zelfs een paar haartjes van op mijn hoofd en ik kreeg er een paar rillingen van, iets wat je niet vaak meemaakt.' Er gebeurt tegenwoordig niet veel meer met de film, ik denk dat alle negativiteit alleen maar kan worden toegeschreven aan het tempo, dat in mijn ogen perfect is maar in het moderne publiek als dodelijk traag zal worden gezien. Er wordt genoeg tijd besteed, zelfs binnen de korte speeltijd van 40 minuten, aan karakterontwikkeling en plotontwikkeling, en ik moet zeggen dat het een nieuwe favoriet van me is en zeker een van de betere films van de afgelopen tien jaar.
The young Dr. Fanshawe(Mark Letheren), an avid archaeologist, is dispatched by his Museum boss to the large country home of Squire Richards(Pip Torrens), where his task is to find provenance for and catalogue the collection of antiquities and curios belonging to the recently deceased father of the Squire. The Squire is surprised by the arrival Fanshawe, he hadn't been expecting him for another week, but none the less welcomes him and gets his only servant, Patten (David Burke..of Dr Watson fame), to show him to his room, as Fanshawe must stay over for some days in order to finish his rather large task. Patten it would seem is not the friendliest sort and seems to resent the extra work that Fanshawe's visit will entail, the large empty house providing an endless amount of cooking, cleaning and maintenance for him. Fanshawe is a fussy sort, very neat and precise with everything having its place, whether they be his clothes or his books and papers and he is rather disgusted by the dirt in his room. Needless to say he is rather eager to begin his work, but unpacking he finds his binoculars have been damaged in transit, so he asks the Squire for a replacement pair, The Squire who is a modern thinking man but also it would seem rather uncultured with such matters, is also eager to get rid of the clutter around the house, so he obliges and walks Fanshawe to the top of the hill so that he can survey the estate and the surrounding villages, there the Squire directs him to points of interest, including Gallows Hill, where locals were hung for their crimes and misdemeanours, his interest is also taken by a local abbey which the Squire describes as a ruin, but Fanshawe can see through the binoculars that it clearly isn't, he investigates further and pays a visit to the site of the abbey and is shocked to find that there are but a few stone remnants? Fanshawe doesn't have too much time to think about this conundrum as he darkness falls he feels he is being watched, he feels a presence, he begins to see moving shadows in the woods, startled he runs home. Over dinner he imparts details of his harrowing day to the Squire, Patten overhears the story and suggests an explanation for it..The Binoculars! they used to belong to a local man called Baxter, whom it would seem collected bones and skulls from Gallows Hill, boiling them up for some concoction or other, Baxter had disappeared mysteriously one night, the late Squire had acquired his belongings, including a mask made out of a skull and some old etchings of the area. These etchings fascinate Fanshawe as they portray the Abbey he seen through his binoculars, but he learns that the abbey had been destroyed during the reign of Henry VII and so it would be impossible for Baxter to have drawn the sketches, never the less they are signed and dated by Baxter to the recent past so he concludes that the binoculars have some special power. That night he has horrifically vivid dreams, when he wakes, he sets off with the binoculars to have a closer look at the abbey through them, what he finds surprises him but has he put himself in perilous danger by doing so? Fanshawe finally becomes trapped in his dangerous obsession, as darkness falls the Squire and a search party go in search of the now missing archaeologist, they are alerted by dozens of loudly cawing crows circling above Gallows HIll, they quicken their speed, but will they be in time to help or save Fanshawe from his destiny? The Ghost Story for Christmas series of films made by the BBC sadly ended its initial run of films in 1978 with The Ice House, they were for the most part based on the work of the great M.R. James. In 2005 and 2006 the series was revived briefly and thankfully A View from a Hill also marked a return to the work of James, whose ghostly writings have haunted many generations of readers. Director Luke Watson being new to the series might have worried fans of the older films, but he returns to the period setting abandoned by the later films which immediately sets the tone for a great Ghost story, his direction is assured as he stays true to the mood of the masters works and gradually builds up the fear factor to a terrifying climax, all the while keeping what the viewer sees to a minimum, thus upping the tension and mystery. The Autumn countryside provides oodles of atmosphere, the falling leaves and low lying sun providing an unsettling backdrop for the sinister events to come. The cast it must be said are all superb and are perfectly cast in their respective roles. The idea behind the binoculars is simple but very effective, the use of a man made object to see supernatural beings and events that the naked eye cannot see, may even have influenced Álex de la Iglesia in his film La habitación del niño (2006) of the following year, with which it bears striking similarity. I had heard mixed reviews of this particular film, but i must say i found it at all times intriguing and it even raised a few hairs on my head and gave me a few shivers, something that doesn't happen much these days, i think any negativity surrounding the film can only be attributed to its pacing, which to my eyes is perfection but to modern audiences it will be seen as deathly slow. Plenty of time is given, even within its brief 40 minutes running time, for character development and plot expansion and i must say its a new favourite of mine and certainly one of the better films of the decade.