Deze film verkent het verhaal en de fantasie van een kind, zoals een volwassene dat zou doen. Het idee dat de tekeningen van een kind een plek worden die ze fysiek kan bezoeken en waar ze invloed op kan uitoefenen, is geweldig. Tegelijkertijd zou je als kinderpsycholoog kunnen zeggen dat ze haar onderbewustzijn aan het verkennen is, zoals we dat allemaal in onze dromen doen als we slapen. Ik krijg er kippenvel van als haar vader in het papieren huis is en achter haar aan zit. Het enige wat ik niet kan uitstaan is dat de film op de markt is gebracht als een horrorfilm... dat is hij niet. Als je iets Brits wilt zien met veel intriges waar je naar blijft raden zonder de gebruikelijke goedkope sensaties die de meeste films nodig hebben, kijk dan naar Paperhouse.
This film is fantastic as it explores storytelling and fantasy in the way a child would, for adults. The idea of a child's drawings becoming a place she can physically visit and have influence over is wonderful. At the same time you could get all child psychologist about it and say she's really exploring her subconscious, just as we all do in our dreams when we sleep. The bit that gives me goose-pimples is when her Dad is in the paper house, and chases her. The only thing I can't stand is that it was marketed as a horror film...it really isn't. If you want to see something British with plenty of storyline which keeps you guessing without the usual cheap thrills most films have to use, then watch Paperhouse.