Bijna net zo goed als Yonfans nogal weerzinwekkende _Color Blossoms_, is _Spin Lillies_ het bewijs dat je met _Spin Lillies_ een gelikte film kunt maken zonder gelikt te zijn, of in elk geval op het gebied van geliktheid. Het is een Taiwanese film, die in deze tijd en in een alarmerend tempo een nieuwigheid begint te worden, maar meer dan dat weetje kunnen we hier niet vinden.<br />Je moet weten dat _Spin Lillies_ zogenaamd ook een lesbisch verhaal is, maar in elk opzicht is het niets anders dan een plastic trucje om de gemakkelijk verleidbare en goedgelovige types binnen te lokken. In verschillende opzichten is dit een herhaling van een recente Taiwanese versie van _Eternal Summer_. Toen kregen homo's de afstraffing die ze niet verdienden, nu hebben we hetzelfde met vrouwen. Zero Chou vertelt, voor je niet-bestaande lering, een verhaal dat hooguit een vijftienjarige zal prikkelen. Ze slaagden erin een deel van de kunstacademie te doen, maar uiteindelijk resulteert dat in een hoogst onnozele, eenvoudigweg oninteressante strooptocht.<br />De Hongkong-kant komt in de vorm van Isabella Leung ( _Bug Me Not_, Isabella, Diary), die hier haar meest mannelijke uiterlijk tot nu toe tentoonspreidt. Hoewel ze in haar vorige baantjes best aardig was, is Isabella in _Spin Lillies_ lusteloos en ontbreekt het haar op de meeste afdelingen. Of ze stak er haar neus niet in, of het hele lesbische drama was niet helemaal aan haar gevoel voor humor besteed. <br />Ze speelt een tatoeëerder uit Taipeh die verlegen, teruggetrokken en verantwoordelijk is voor een geestelijk gehandicapte jongere broer, gespeeld door John Shen, die de film gelukkig zijn enige aan het toneel gerelateerde, verlossende rol toebedeelt. Isabella's personage, dat vreemd genoeg Takeko heet maar zogenaamd uit Hongkong komt, krijgt al snel een relatie met de ontevreden jonge Jade (Rainie Yang uit de met innige herinneringen beladen Meteor Garden). Die laatste woont bij haar grootmoeder en heeft een hele lijst van grieven omdat ze door haar ouders en het leven in het algemeen is achtergelaten. Oké, het grootmoederaspect werkt goed en is ontroerend, maar verder is Jade als hoofdpersoon net zo onaangedaan als haar tegenspeler Takeko. De twee vrouwen delen een verleden en een heleboel onvoldoende verhulde angsten. Jade werkt als webcammeisje, terwijl Takeko de erfenis van haar vader levend houdt met een unieke tatoeage van een spinnenlolly op haar arm. Jade wil dit ontwerp ook aanschaffen, wat ertoe leidt dat Takeko de innerlijke gevoelens van het onderwerp onderzoekt via flashbacks en een minimale dialoog met de pittige Jade.<br />Nou, als er weinig dialoog is om over de thuisbasis te schrijven, is de geslachtsdaad dan in elk geval gedenkwaardig? In één woord: nee. Ze kussen en doen net alsof ze tegen het einde de vieze dingen doen, maar zoals de Eeuwige Zomer ons nog niet zo lang geleden in herinnering bracht: daar.' Het is een kloof van lichtjaren tussen het laten zien van een seksuele inhoud en kaartjeskopers laten denken dat ze op het punt staan een seksuele inhoud te zien.<br />Deze cynische verwachtingsvorming bezegelt het lot van _Spin Lillies_. Met een zwak verhaal, slappe acteerprestaties en een algeheel gebrek aan relikwieën om mee te nemen van het theater, ziet dit verhaal er, nu ik erover nadenk, wel goed uit. Daar hebben we tenminste een stukje van Teresa Cheungs tieten. Nee, _Spin Lillies_ is geen AV-meesterwerk en zou uit de speellijst van zelfs het meest alledaagse en timide filmfestival moeten worden geschrapt.<br />Voor een pseudo-indie-release zorgen zelfs de soundtrack en de filmografie niet voor ogenblikken van inspiratie. 'Dat is maar goed ook, want het maakt het veel gemakkelijker voor Spinnenliefjes om door te gaan. Geloof ons, als je het vermijdt, loop je niets goeds mis.'<br />Rating: * * * *
Almost in the same league as Yonfan's rather atrocious Color Blossoms, Spider Lillies drives the point home that you can make cutting edge cinema without the edge, or much in the way of cutting. It's a Taiwanese film, which in this day and age is becoming a novelty at an alarming pace, but more than that tidbit, we can find very little in the way of the noteworthy here.<br /><br />You should know that ostensibly Spider Lillies is also a lesbian-themed story, but in every aspect this is nothing but a plastic ploy to lure in the easily seduced and gullible. In several ways we have here a repeat of fellow recent Taiwan release Eternal Summer. Then it was gay men getting the shortchange treatment, now we have the same thing with women. Zero Chou presents, for your non-existent edification, a tale likely to titillate at most a fifteen year old. They managed some of the art house stance, but in the end this results in a most inane, simply uninteresting foray.<br /><br />The Hong Kong angle comes in the form of Isabella Leung (Bug Me Not, Isabella, Diary), here sporting her most butch look yet. Although somewhat likable in her previous jobs, Isabella in Spider Lillies is listless and lacking in most departments. Either her heart wasn't into it or the whole lesbian drama pitch didn't quite appeal to her sensibilities.<br /><br />She does a Taipei tattoo artist who's shy, reclusive and in charge of a mentally challenged younger brother, played by John Shen, who thankfully grants the movie its only thespian-related redeeming feature. Isabella's character, oddly named Takeko but supposedly hailing from Hong Kong, soon hooks up with disaffected youth Jade (Rainie Yang from fondly-recalled Meteor Garden). The latter lives with her grandmother and has a whole list of grievances due to being left behind by her parents and life in general. Sure, the grandmother component works well and is touching, but otherwise Jade as a protagonist is just as unmoving as her counterpart Takeko.<br /><br />The two women share a past and lots of inadequately covered angst, with Jade working as a webcam girl while Takeko keeps her father's legacy alive with a unique tattoo of a spider lilly emblazoned on her arm. Jade also wants to acquire this very design, which leads to Takeko exploring internal feelings of the issue via flashbacks and rather minimal discourse with the spunky Jade.<br /><br />Well, if there's little discourse to write the homebase about, is at least the intercourse memorable? In a word, no. They kiss and feign doing the nasty close to the end, but just as Eternal Summer reminded us not long ago, there's a gulf measured in lightyears between showing sexual content and making ticket buyers think they're about to see sexual content.<br /><br />This cynical expectation-building seals Spider Lillies' fate. With a weak story, ho-hum acting and an overall dearth of relics to take away from the theater with you, this one kind of makes Color Blossoms look good, come to think of it. At least there we got a bit of Teresa Cheung's mammaries. No, Spider Lillies is no AV masterpiece and should be stricken from the playlist of even the most mundane and timid GLB movie festival.<br /><br />Amazingly for a pseudo-indie release, not even the soundtrack and cinematography produce moments of inspiration. That's just as well, since it makes passing on Spider Lillies much easier. Believe you us, avoid it and you won't be missing out on anything good.<br /><br />Rating: * *