Toen Madonna en Guy Ritchie trouwden, was dat ongetwijfeld omdat ze allebei dachten dat het hun filmcarrière ten goede zou komen. Als je _Swept Away_ hebt gezien, dan weet je dat het op dat niveau een helse verbintenis was. Na bijna twintig jaar proberen een gerespecteerde actrice te worden (of "verleidster", zoals ze het in _The Next Best Thing_ uitdrukte), kan ze nog steeds niet lang genoeg uit haar schulp kruipen om een prestatie te leveren die iedereen met smaak zelfs fatsoenlijk zou kunnen noemen. Dat is de reden waarom de mensen op het witte doek zo'n hekel aan haar hebben: dat instinctieve gevoel dat haar ego zo opgeblazen is dat het haar verhindert om gewoon los te laten en contact te maken met haar publiek. Als er enige gerechtigheid bestaat in dit universum, heeft ze zojuist haar laatste kans verknald.
No doubt, when Madonna and Guy Ritchie married, it was because they both thought it would help their movie careers. If you've been through the ordeal of watching "Swept Away," then you know at that level it was a match made in hell. After nearly 20 years of trying to become a respected actress (or "octress" as she might have pronounced it in "The Next Best Thing"), she still can't get out of herself long enough to turn in a performance that anyone with taste could even call decent. And that's the thing that makes people dislike her so much on the screen: that gut feeling that her ego is so inflated that it prevents her from being able to just let go and connect with her audience. If there's any justice in this universe, she just blew her last chance.