Eén ster voor het 'plot'. Eén ster voor het acteren. Eén ster voor het vertolken van een piepstem in het Amerikaans. Vijf sterren voor Monica Broeke en Inge Maria Granzow, met hun neiging om al hun kleren uit te trekken. En tien van de tien voor de goddelijke Emmanuelle Béart, twee jaar voordat ze 'Manon des sources' maakte. Béart kleedt zich ook een paar keer uit, maar zelfs volledig gekleed is haar aanwezigheid voldoende om deze film zeer de moeite waard te maken. Kijk uit naar de scène waarin ze haar vriendin vertelt over de drie 'eerste keren' voor een meisje. Het is afgezaagd, maar toch veel erotischer dan de nogal lachwekkend gechoreografeerde 'liefdesscènes' met Broeke, Granzow en Patrick Bauchau. Tussen twee haakjes, de filmopnamen zijn niet geweldig; de stills voor de aftiteling zijn een betere indicatie van wat David Hamilton kan.
One star for the "plot". One star for the acting. One star for the dubbing into squeaky-voiced American. Five stars for Monica Broeke and Inge Maria Granzow, with their propensity for taking all their clothes off. And ten out of ten for the divine Emmanuelle Béart, two years before she made 'Manon des sources'. Béart also undresses a couple of times, but even fully-clothed her presence is enough to make this film eminently watchable. Watch out for the scene where she tells her friend about the three "first times" for a girl. It's corny, but still far more erotic than the rather laughably choreographed "love scenes" featuring Broeke, Granzow and Patrick Bauchau. Incidentally, the cinematography is not great; the stills for the closing credits are a better indication of what David Hamilton is capable of.