Afgezien van het feit dat het een mooie film is, kan ik nauwelijks iets positiefs over deze film zeggen. Het enige echte probleem is het dilemma van de hoofdpersoon of hij bij zijn jeugdvrienden in de wereld van de ellende moet blijven of dat hij hen moet verlaten en zijn eigen leven moet gaan leiden. Veel 'emotioneel krachtige' scènes horen niet bij deze plot en vanwege het slechte acteerwerk slagen ze er ook niet in om de beoogde sfeer te creëren. De regisseur slaagt er alleen maar in om Anthony's dilemma te introduceren en brengt uiteindelijk een gemakkelijke oplossing. De personages lijken niet te evolueren, hoewel het moeilijk is om over welke personages dan ook te spreken... misschien behalve Sonny. Naast hem krijgen acteurs niet veel de kans om te spelen, en als het moet, komen ze over als zelfgenoegzame amateurs. Ik vraag me af wat de film meer heeft geruïneerd: het oppervlakkige script, dat alle mogelijkheden van de plot, of het slechte acteerwerk, weggooit, en elke aantrekkingskracht die er nog zou kunnen zijn, verstoort.
Except for acknowledging some nice cinematography, I can hardly say anything positive about this movie. The single real issue is the protagonist's dilemma whether to remain with his childhood friends in the world of misery or to leave them and take up his own life. Abundant "emotionally powerful" scenes do not go with this plot and, because of bad acting, they also fail to create the intended atmosphere. The director only manages to introduce Anthony's dilemma and eventually brings an easy solution. The characters do not seem to evolve, although it is difficult to speak of any characters... perhaps except for Sonny. Beside him, actors do not get to play much and when some of them have to, they come off as self-indulging amateurs. I wonder what ruined the movie more: the superficial script, throwing away all the potential of the plot, or the bad acting, disturbing any appeal that might be left.