Ik zag _Paris Je T'Aime_ omdat een vriend hem graag wilde zien, dus ging ik met hem mee. Toen ik naar binnen ging stond ik onverschillig tegenover de film, maar toen ik de bioscoop verliet had ik er spijt van dat ik twee uur van mijn leven had verspild aan deze lauwe productie. De'verhalen' zijn bijna volledig vergeten behalve het feit dat de meeste afschuwelijk waren. Wat hebben Gena Rowlands en Ben Gazzara met Parijs te maken? De eindeloze optocht van Amerikaanse acteurs gaf deze Franse film zeer zeker een opmerkelijk niet-Frans gevoel. De clichés over Parijs waren eindeloos. Ja, de meesten van hen speelden met clichés over Parijs, maar doordat ze zoveel tijd besteedden aan het bespotten van Franse clichés, maakten ze er direct en helaas opnieuw promotie mee. Ja, Parijs is de stad van de liefde. We snappen het.<br />De ergste fragmenten waren: dat met Wes Craven (Oscar Wilde); dat met Nick Nolte; dat met de mimespeler (de ergste?); dat met de haarproducten; dat met Juliette Binoche (Willem Dafoe als cowboy midden in Parijs?); dat met de vampier (Als ik aan Parijs denk, denk ik aan Elijah Wood). Die met Natalie Portman, die er echt uitzag als een Mentos-reclame en stom was (de blinde jongeman moest weten dat Portman alleen maar een rol speelde toen ze hem belde). En zo ging het maar door. Het leek een eeuwigheid te duren.<br />Ik vond die met Coen Bros ook niet zo leuk. Hij paste echt bij die Parisien-clichés, maar ik vond het niet grappig. Alleen maar irritant. Die met Gus van Sant was interessant, maar zo flauw (en de clou was duidelijk) dat het nauwelijks tot me doordrong.<br />Er waren maar twee'succesvolle' fragmenten, en die gingen over de immigrante nanny die haar baby op een kleuterschool achterlaat om voor een rijke vrouw op een baby te passen. Mooie ironie. En het fragment over de Afrikaan die wordt neergestoken. Het is het beste fragment van de hele film, maar dit fragment heeft niets met Parijs te maken. Het verhaal had in elke stad ter wereld kunnen gebeuren.<br />Het laatste fragment, met die mollige vrouw van middelbare leeftijd, was ook best interessant, maar de onderliggende toon was slecht. Ze wilden haar beperkte kennis van het Frans vieren, maar het fragment kwam neerbuigend over.<br />Het hele project voelde geforceerd en ongeïnspireerd. Bijna alsof de Franse regering deze film had gesponsord om het toerisme te bevorderen. Al met al was 'Paris Je T'Aime', met slechts 10 tot 15 minuten interessant materiaal, een afschuwelijke filmervaring.
I saw "Paris Je T'Aime" because a friend really wanted to see it so I went along with him. Going in, I was indifferent about the film but leaving the theater I really regretted wasting 2 hours of my life sitting through this tepid production. The "stories" are almost completely forgettable except for the fact that most of them were awful. What do Gena Rowlands and Ben Gazzara have to do with Paris? The endless parade of American actors most definitely gave this French film a remarkably non-French feel. The clichés about Paris were endless. Yes, most of them were playing with clichés about Paris but by spending so much time making fun of French clichés, they directly and regrettably promoted them once more. Yes, Paris is the city of love. We get it.<br /><br />The worst segments were: the one directed by Wes Craven (Oscar Wilde); the one with Nick Nolte; the mime one (the worst?); the hair products one; the one with Juliette Binoche (Willem Dafoe as a cowboy in the middle of Paris?); the vampire one (When I think of Paris I think of Elijah Wood). The one with Natalie Portman, which really looked like a Mentos commercial and it was stupid (the blind young man should know Portman was just playing a part when she called him). On and on it went. It felt endless.<br /><br />I didn't like the Coen Bros one as well. It really plays with those Parisien clichés but I didn't find it funny. Just annoying. The Gus Van Sant one was interesting but it was so slight (and the punchline was obvious) that it barely registered.<br /><br />There were only two "successful" segments and they were the one about the immigrant nanny who leaves her baby at a kindergarten only to babysit a baby for a rich woman. Nice irony there. And the segment about the African who is stabbed. It's the best segment in the whole film but this segment has nothing to do with Paris. The story could have taken place in any city around the world.<br /><br />The last segment, the one with the chubby middle aged woman was sorta interesting too but the underlying tone was bad. They wanted to celebrate her limited grasp of French but the segment came off as being condescending.<br /><br />The whole project felt forced and uninspired. Almost like the French government sponsored this film to promote tourism. All in all, with only about 10 to 15 minutes of interesting stuff, "Paris Je T'Aime" was an awful cinematic experience.