Ik heb die film gezien toen ik een jaar of tien, elf was en op een zaterdagavond alleen in het souterrain van mijn ouders zat. Hij werd vertoond in het 'Chiller Theatre', een regelmatige griezelfilm die ik als jong meisje met veel plezier heb gezien. Nu heb ik dankzij het Chiller Theatre veel oude griezelfilms gezien, maar geen ervan is me bijgebleven, zoals 'Danse Macabre', ook wel bekend als 'Castle of Blood'. Ik ben nu 51, en het afgelopen jaar had ik het geluk dat ik een relatief recente, goede dvd-editie vond van deze prachtige, huiveringwekkende, bovennatuurlijke klassieker, omdat ik dacht dat ik hem nooit meer zou kunnen zien. Ik heb hem al vier keer gezien en ik schijn er maar niet genoeg van te kunnen krijgen.<br />Ze kunnen het gewoon niet. Zo'n griezelfilm als deze maken ze tegenwoordig niet meer. Geheimzinnige catacomben en in mist gehulde begraafplaatsen werken niet meer zo goed in kleur als vroeger in zwart-wit. Hoe dan ook, in deze film spelen Edgar Allen Poe en Barbara Steele, verrukkelijk schimmig, met spinnenwebben omhulde spookkastelen, rusteloze geesten die hun doodsstrijd naspelen... en een boosaardig ironisch einde.<br />IMO, deze past precies bij 'The Haunting' van Robert Wise, 'The Innocents' (met Deborah Kerr) en de recentere 'The Others'.
I saw this film when I was 10 or 11 years old, alone in my parent's basement on a Saturday night. It was being shown on "Chiller Theatre," a regular fright feature that I watched religiously as a young 'un. Now, I have seen many old horror films thanks to Chiller Theatre, but none ever stuck with me like "Danse Macabre," a.k.a. "Castle of Blood." I am 51 now, and only last year was I fortunate enough to locate a relatively recent, quality DVD edition of this wonderfully shudder-inducing supernatural classic, having thought I'd never manage to see it again. I have already watched it four more times, and cannot seem to get tired of it.<br /><br />They just don't make spook films like this one anymore. Haunted catacombs and mist-enshrouded graveyards just don't work as well in color as they did in black and white back in the day. Anyway, this one has Edgar Allen Poe and Barbara Steele, deliciously shadowy, cobweb-wrap'ed haunted castle sets, restless spirits re-enacting their deaths... and a wickedly ironic ending.<br /><br />IMO, this one's right up there with Robert Wise's "The Haunting," "The Innocents" (with Deborah Kerr), and the more recent "The Others."