Het gerucht gaat dat rond de tijd dat ABBA, een van de meest succesvolle en populaire Zweedse discohits, zijn hoogtepunt bereikte, de band gedesillusioneerd raakte over het feit dat ze in het Engels moesten zingen en ernaar snakten om in hun eigen taal op te treden. Kort daarna begonnen er problemen te ontstaan in het voormalige waterdichte partnerschap en werden de opnamen steeds minder frequent. De band viel, zij het onofficieel, in 1982 uit elkaar en de popgroep verloor een van zijn beroemdste artiesten. Hoewel ze nooit hebben toegegeven dat er enige waarheid schuilt in die geruchten, blijft het een feit dat ABBA nooit zo succesvol zou zijn geweest als ze alleen in hun eigen taal hadden opgenomen. Als je een beroep wilt doen op de grootste geld verdienende mediamarkt in de hele wereld, dan moet je je richten op Engels sprekende publiek.<br />Ik vind het verbazingwekkend dat zo'n klein eiland dat op een steenworp afstand van het Europese vasteland ligt, misschien wel de meest erkende, hoewel niet meest gesproken taal ter wereld heeft gecreëerd. Iedereen spreekt een beetje Engels, of het nu gewoon 'hallo' is of een veelgebruikt scheldwoord <0xE2><0x80><0x93> je vindt bijna overal wel iemand die Engels spreekt. Pedro Galindo was het daar duidelijk niet mee eens, want Trampa Infernal heeft nooit een subtitel gekregen voor wereldwijde consumptie totdat hij onlangs op een dvd werd uitgebracht. Dat is echt jammer, want het is eigenlijk een redelijke slasherfilm die...' De film is een stuk beter dan veel van zijn Engelssprekende collega's in het genre.<br />De film begint in het enigszins onbekende gebied van een pistoolduel. Twee niet nader genoemde figuren sluipen rond in een vervallen gebouw, op zoek naar elkaar voor de onvermijdelijke laatste krachtmeting. Na enige spanning en een paar missers komt een van de schutters als overwinnaar uit de bus. Vervolgens horen we dat het maar paintballgeweren waren en dat de twee deelnemers in werkelijkheid jongelui uit de buurt zijn. Nacho en Mauricio zijn de felste rivalen en Mauricio probeert altijd te bewijzen dat hij beter is dan zijn zacht sprekende tegenstander, maar tot nu toe is hij daar niet in geslaagd. Later die avond, terwijl de zegevierende scherpschutter zijn triomf viert met zijn vriendin Alejandra en zijn maatje Charly, komt Mauricio de bar binnen en zegt dat hij nog één laatste uitdaging heeft voor zijn glorieuze Nemesis. Hij zegt dat dit de concurrentie zal zijn die de stad voor eens en voor altijd zal bewijzen aan iedereen die het uiterste respect verdient. Nacho aarzelt aanvankelijk omdat Alejandra hem waarschuwt voor de gevaren van voortdurende concurrentie, maar uiteindelijk bezwijkt hij onder de druk van zijn vrienden en stemt hij in, tot grote afkeer van zijn moreel superieure partner. <br />Ze zijn van plan naar de afgelegen streek van Filo de Caballo te gaan, omdat er in recente krantenartikelen wordt melding gemaakt van een groot aantal mensen dat is afgeslacht door wat de plaatselijke bevolking voor een gemene beer houdt. Mauricio stelt voor dat degene die het dier vermoordt als de grootste beschouwd kan worden, en hij belooft ook dat het de laatste slag zal zijn die hij tegen zijn tegenstander zal leveren.<br />Nadat ze het wapenmagazijn hebben bezocht om wapens in te slaan en de waarschuwingen van de bejaarde winkelier hebben genegeerd, gaat de groep op weg naar de afgelegen bossen. Jagers worden opgejaagd als ze horen dat de 'beer' een 'beertje' is. In werkelijkheid is hij een moordlustige Vietnamveteraan die nog steeds niet weet dat de oorlog is afgelopen en die alle mensen als zijn vijand beschouwt. Wat als een competitief avontuur begon, wordt plotseling een strijd om te overleven als ze worden beslopen en afgeslacht door de kwaadaardige moordenaar.<br />Ik heb Trampa gekocht toen ik in Madrid studeerde bij een Mexicaanse student die in de kamer naast me woonde. Ik herinner me dat de kopie die ik heb bekeken niet goed was en dat de band ongeveer 10 minuten voor de aftiteling eindigde, wat betekende dat ik de laatste scènes nooit heb gezien. Gelukkig kwam ik onlangs op Amazon de budget-dvd tegen en heb die meteen aan mijn collectie toegevoegd. Trampa's slasher is een verrassend goede film, die uitblinkt door zijn vaardige regie en enthousiaste plot, die probeert gebieden te bestrijken die normaal gesproken niet in slasherfilms aan bod komen. Hij is zelfs zo goed dat hij me meer dan eens deed denken aan de klassieke Predator van Arnold Schwarzenegger. Dat wordt vooral duidelijk in de scènes waarin de enge moordenaar met zijn enge masker door het bos jogt en de door paniek bevangen groep besluipt terwijl ze proberen te ontsnappen uit de speeltuin van de maniak.<br /><br />Ondanks het feit dat Gallindo zich duidelijk bewust is van clichés (de boeman gebruikt zelfs een handschoen met klauwvingers zoals die van Freddy Kruegar), probeert Trampa ook iets anders toe te voegen aan de standaardvorm. Hoewel het grootste deel van de aftiteling zich aan de regels van de categorie houdt, is de laatste derde scène een belangrijke stap in de individualiteit van de maniak die zichzelf bewapent met een machinegeweer en de held naar zijn hol lokt voor de uiteindelijke confrontatie. Vanaf dat moment wisselt de film snel van genre en wordt het bijna een actiefilm, die afhankelijk van je smaak of opwindend of teleurstellend zal zijn. De laatste slasher die de twee stijlen met elkaar probeerde te kruisen was die prullerige intro uit de jaren tachtig 'The Majorettes', wat niet per se goed is. Net als bij veel Latijns-Amerikaanse films (vooral Spaanse van Almodovar en Amenabar) heeft Trampa een subtiele moraal in zijn verhaal, die met succes wordt overgebracht zonder de kijker door de strot te worden geramd. Als je je te veel overgeeft aan de verleidingen van wedijverende mannelijkheid, ben je misschien niet altijd de winnaar. Het is een suikerzoet punt, maar het wordt subtiel genoeg gebracht om de pret van de film niet te bederven.<br />Trampa mag dan goedkoop zijn, het verdient het om gezien en erkend te worden als een van de betere, laat uitgekomen slashers. De moordenaar ziet er geweldig uit in enge legerkleding en een wit Valentijnsmasker, en de pogingen tot originaliteit gaan alleen maar over het werk. Het mist misschien de bloeddorstigheid die de meeste oprechte horrorfans zo waarderen, maar in termen van spanning en creativiteit is het voldoende om minstens één bezoek te rechtvaardigen.
Rumour has it that around the time that ABBA  the multi-award winning Swedish disco favourites 's star had reached its zenith, the band grew disillusioned with singing in English and yearned to perform in their native tongue. Soon after, problems began to emerge in the onetime-wed locked-watertight partnership and recordings became less and less frequent. The band dissolved, albeit unofficially, in 1982 and pop lost one of its most celebrated artists. Although they have never admitted that there's any truth in those rumours, the fact remains that ABBA would never have been so successful had they only recorded in their native tongue. If you want to appeal to the largest money-making media market in the entire world, then you must cater for English speaking audiences.<br /><br />It's amazing for me how such a small island that's located a stone-throw away from the European continent could have created perhaps the most recognised, although not most widely spoken, language in the world. Everyone speaks a little bit of English; whether it be simply 'hello' or a common swear word - you'll find an English speaker almost everywhere. Pedro Galindo obviously didn't agree, because Trampa Infernal was never subtitled for global consumption until it was released recently on budget DVD. That's a real shame, because it's actually a decent slasher movie that's a lot better than many of its English-speaking genre compatriots.<br /><br />The film launches in the somewhat unfamiliar territory of a pistol duel. Two unidentified characters are shown sneaking around a dilapidated complex searching out one another for the inevitable final showdown. After some suspense and a couple of near misses, one of the pistoleers emerges victoriously. Next we learn that they were only paintball guns and the two competitors are actually youngsters from the local town. Nacho and Mauricio are fiercest rivals and Mauricio is always trying to prove himself to be better than his soft-spoken opponent, but as of yet he hasn't succeeded.<br /><br />Later that night, whilst the victorious gunslinger celebrates his triumph with his girlfriend Alejandra and his buddy Charly, Mauricio enters the bar and says that he has one last challenge for his glorious nemesis. He says that this will be the competition that will prove to the town once and for all who deserves the uttermost respect. Nacho is at first reluctant because Alejandra warns him of the perils of continual competitiveness, but he eventually succumbs to the weight of peer pressure and agrees; much to the distaste of his morally superior partner.<br /><br />They plan to head out to the remote region of Filo de Caballo, because recent press coverage has reported that numerous people have been butchered by what locals believe to be a vicious bear. Mauricio proposes that whoever murders the animal can be regarded as the greatest and he also promises that it will be the last battle that he wages against his adversary.<br /><br />After visiting the armoury to stock up on weapons and ignoring the warnings of the elderly store-keeper, the group set out to the remoteness of the secluded woodland. Hunters become hunted as they learn that the 'bear' is actually a homicidal Vietnam vet who is still unaware that the war has ended and considers all humans as his enemy. What started as a competitive adventure suddenly becomes a battle for survival as they are stalked and slaughtered by the malevolent assassin.<br /><br />I picked up Trampa whilst studying in Madrid from a Mexican student who lived in the dorm room next-door to me. I remember that the copy I watched was faulty and the tape ended about 10 minutes before the final credits rolled, which meant I never got to see the final scenes. Thankfully I came across the budget DVD recently on Amazon and immediately added it to my collection. <br /><br />Gallindo's slasher is a surprisingly good effort that excels from its skillful direction and enthusiastic plot, which attempts to cover areas not usually approached by slasher movies. It is in fact so good that it reminded me on more than one occasion of the Arnold Schwarzenegger classic Predator. This is especially evident in the scenes that show the creepily-masked assassin jogging through the forest and stalking the panic-stricken troupe as they struggle to escape the maniac's playground.<br /><br />Despite Gallindo's obvious awareness of genre platitudes (the bogeyman even uses a claw-fingered glove a la Freddy Kruegar); Trampa also attempts to add something different to the standard template. Whilst the majority of the runtime plays by the concrete rules of the category, the final third heralds a significant step in individuality as the maniac arms himself with a machine gun and entices the hero to his lair for the final showdown. From here on, the film rapidly swaps genres and becomes almost an action film, which depending on your taste will either excite or disappoint you. The last slasher that tried to crossbreed the two styles was that shoddy eighties entry 'The Majorettes', which is not necessarily a good thing.<br /><br />As is the case with many Latin films (especially Spanish flicks by Almodovar and Amenabar), Trampa has a subtle undercurrent of a moral to its story, which is conveyed successfully without being rammed down the viewer's throat. Over indulge in the temptations of competitive masculinity and you may not always be the winner. It's a sugar-coated point, but it's handled delicately enough not to detract from the fun of the feature.<br /><br />Trampa may be cheesy, but it deserves to be seen and recognised as one of the better late slashers. The killer looks great in creepy army fatigues and white Valentine-style mask and the attempts at originality just about work. It may lack the gore that most sincere horror fans enjoy, but it has enough in terms of suspense and creativity to warrant at least one viewing.