Deze film was een hele verrassing. Eerlijk gezegd verwachtte ik er niet veel van. Greta Garbo's eerste Hollywoodfilm? Nou en? Waarschijnlijk iets ruigs met de gebruikelijke overdreven armgebaren en gezichtsuitdrukkingen die zo vaak in goedkope stomme films te zien zijn.<br />Nou, dan had ik het mis. Greta Garbo moest de studiomensen net zo hebben geschokt als mij, want deze film maakte haar tot een ster, en terecht. Ze begreep instinctief hoe belangrijk het was om gewoon stil te blijven staan, of gewoon een lang, talmend moment een betekenisvolle uitdrukking aan te nemen, zodat je het effect ervan kon voelen en niet alleen kon zien. Ik bleef maar denken: hoe is deze moderne actrice in een krakende stomme film terechtgekomen? Ze was haar tijd gewoon jaren en jaren vooruit.<br />Het verhaal is helemaal niet zo interessant, het is het gebruikelijke verhaal van gevonden en verloren liefde. Het is alleen de vertolking van Garbo als Leonora, het arme dorpsmeisje dat het goed doet in de grote stad en dan terugkomt om de man te halen die ontsnapt is, die het leven geeft. Co-star Ricardo Cortez is bruikbaar, maar zijn karakter is nooit echt ontwikkeld en hij wordt door het hele script vernederd. Op een gegeven moment wordt hij gedwongen Garbo's kleren te dragen, verontwaardigd weg te gaan en dan smadelijk terug te komen en ze terug te geven. En laten we het niet eens hebben over zijn verschrikkelijke laatste scènes met Garbo en daarna met zijn vrouw. Veel te gewoontjes, dat deed hij niet. Ik heb hierna niet veel carrière meer en ik kan begrijpen waarom. Maar hij is voldoende als het enigszins raadselachtige voorwerp van Leonora's obsessie.<br />Er is één werkelijk fantastische zin in deze film die alles zegt. 'Leonora, je begint op te vallen.' Ja, inderdaad op te vallen.<br />Als je echt wilt weten waar het allemaal om gaat zonder de hele film te zien, kijk dan naar de laatste 30 seconden of zo <0xE2><0x80><0x93> Garbo's blik als ze helemaal alleen in haar luxueuze auto zit, zegt alles. 'Ze moet zo gelukkig zijn, ze heeft alles wat haar hartje begeert' <0xE2><0x80><0x93> ja, Garbo's gezicht zegt dat allemaal. Ik moet deze nog een keer zien, Garbo is gewoon fantastisch.
This film was quite a surprise. I wasn't expecting much, to be honest. Greta Garbo's first Hollywood film? So what? Probably something rough and with the usual exaggerated arm-waving and facial contortions that low-grade silent films so often show.<br /><br />Well, was I mistaken. Greta Garbo must have just shocked the studio people as much as she did me, because this film made her a star, and deservedly so. She instinctively understood the power of just standing still, or of simply holding a meaningful expression for a long, lingering moment so its effect could be felt and not just seen. I kept thinking to myself, how did this modern actress get into a creaky silent film? She was just years and years ahead of her time.<br /><br />The story isn't all that interesting, it is the usual tale of love found and lost. It is only the performance of Garbo as Leonora, the poor village girl who makes good in the big city and then returns to get the man who got away, that gives it life. Co-star Ricardo Cortez is serviceable, but his character is never really developed and he is demeaned by the script throughout. At one point he is made to wear Garbo's clothes, leave in a huff, then ignominiously return and give them back. And let's not even talk about his horrible final scenes with Garbo and then his wife. Way too ordinary, he didn't have much of a career after this and I can understand why. But he suffices as the somewhat mystifying object of Leonora's obsession.<br /><br />There is one utterly fantastic line in this film that just says it all. "Leonora, you are becoming conspicuous." Yes, conspicuous indeed.<br /><br />If you really want to know what it's all about without seeing the whole film, just watch the last 30 seconds or so - Garbo's glance as she sits quite alone in her luxurious car says everything. "She must be so happy, she has everything she wants" - yes, Garbo's face says it all about that. I have to see this one again, Garbo is just amazing.