Ik heb deze film bekeken, samen met alle andere versies die ik in handen kon krijgen <0xE2><0x80><0x93> ook toneelstukken <0xE2><0x80><0x93> als voorbereiding op een academisch onderzoek. De cinematografie is heel ontroerend, net als de muziek. Jammer genoeg werd het hele leven uit het verhaal weggelaten. Ik heb nog nooit zo'n afgrijselijke weergave van Mr. Rochester gezien. Al zijn meest fundamentele eigenschappen zijn verdwenen. Waar is zijn humor? Waar is zijn passie? Het Rochester van Scott lijkt meer op het vehikel van Rochester, St. John, dan op het personage uit de roman. In feite speelde de acteur die St. John speelde in deze versie een hartstochtelijke St. John, terwijl Scott er genoegen mee nam om dingen kapot te gooien of alleen maar naar het plafond te staren (wat hij voortdurend doet). Ik heb geen idee wat ze dachten. Ik zou deze film graag een iets hogere stem willen geven op grond van de prachtige muziek en de filmografie, maar ik kan het echt niet verdragen om deze film te lang te zien vanwege het optreden van George C. Scott.
I watched this film, along with every other adaptation I could get my hands on- including seeing plays- in preparation for some academic research. The cinematography is very moving, as is the music. Unfortunately all of the life was taken out of the story. I have never seen such an awful portrayal of Mr. Rochester. All of his most fundamental traits are gone. Where is his wit? Where is his passion? Scott's Rochester more closely resembles Rochester's foil, St.John, than the character from the novel. In fact, the actor playing St.John in this adaptation played a passionate St.John while Scott is content to smash things or just stare at the ceiling (which he does all the time). I have no idea what they were thinking. I would like to give this film a slightly higher vote based on the wonderful music and cinematography but I honestly can't bear to see this film for too long because of George C. Scott's performance.