Jimmy Cagney rent voortdurend langs je ogen in dit verhaal over een toneelproducent die zich heftig verzet tegen de komende 'praatfilms'.<br />Dit verhaal over liefde, bedrog, vrouwen en dansen wordt op zo'n manier gebracht dat je als kijker nooit op een saai moment wordt getrakteerd. De richting van de massascènes in de repetitieruimtes was enorm goed. Het verhaal raakte nooit echt uit beeld in dit razende tempo.<br />Sommige delen van het materiaal dat hier wordt gepresenteerd zijn een beetje gedateerd geworden maar dat geeft niet want als je dit bekijkt in een tijdsbestek van 1933 is het fantastisch om dit te zien naast een heleboel andere films die in die tijd zijn uitgebracht. In deze film is Jimmy Cagney een lust voor het oog, die nooit zijn zelfbeheersing verliest als de immer werkende producent van voorvertoningen die als intro voor de bioscopen worden gemaakt. Op die manier probeert hij te voorkomen dat hij failliet gaat, hij was een doorgewinterde producent voordat hij hieraan begon. Joan Blondell is fantastisch als de verwaarloosde liefde, Nan, ze geeft zo'n bezielde voorstelling die zo ongebruikelijk is voor films uit die tijd, zo gaaf om een vrouw te zien die voor de verandering wordt geportretteerd als een sterke vrouw.<br />Het enige probleem dat ik met de film had, waren de enorme producties aan het eind. Die waren op zichzelf al schitterend, prachtig gechoreografeerd en prachtig geproduceerd, maar ze deden het gewoon niet.' Het lijkt niet in het verhaal te passen. De enige link die ze hebben met het hoofdverhaal is dat Cagney 3 previews moest doen in 3 dagen om een contract te krijgen en dat heeft hij gedaan. Ik kon maar moeilijk geloven dat de meisjes dit tijdens de hele film hadden gerepeteerd en dat deze sets in een bioscoop pasten. Op die manier paste 'Sitting On A Backyard Fence' veel beter bij het verhaal.<br />De producties aan het eind leken dit koortsachtig geordende verhaal tot stilstand te brengen en dat was niet goed. Ik was moe na het zien van de eerste muzikale scène en besefte toen dat er nog twee zouden komen. Deze scènes kregen ook veel gegrinnik van het publiek.<br />Al met al een geweldige film met een wrang einde.<br /><br />9/10 20.00 uur.
Jimmy Cagney races by your eyes constantly in this story of a stage-producer who is vigorously struggling against the upcoming "talking" movies.<br /><br />This story of love, deceit, women and dancing is presented in such a manner that as a viewer you are never treated to a dull moment. The direction of the mass scenes in the rehearsal rooms was enormously well done. The story never really got lost in this frantic pace.<br /><br />Some parts of the material presented here have become a little dated but that doesn't matter because when you look at this in a 1933 time-frame it is fabulous to watch this next to a lot of the other drags of movies that were released during that time.<br /><br />Jimmy Cagney is a sight for sore eyes in this film, never loosing his composure as the ever-working producer of previews made for the movie theaters as intros. In this way he tries to save his ass from going out of business, he was a broadway producer before he started this. Joan Blondell is fabulous as the neglected love-interest, Nan, she gives such a spirited performance that is so unusual for movies of that time, so cool to watch a woman who is portrayed as a strong woman for a change.<br /><br />The only problem I had with the film were the enormous productions at the end. These were magnificent in itself, beautifully choreographed and wonderfully produced, but they just didn't seem to fit in the story. The only link they have to the main story is that Cagney had to put on 3 previews in 3 days to get a contract and that's what he did. I had a hard time believing that this was what the girls had been rehearsing during the entire movie and that these sets could fit in a movie theater. In this way the "Sitting On A Backyard Fence" was much more appropriate to the story.<br /><br />The productions at the end seemed to drag this frantically paced story to a halt and that was not a good thing. I was tired after seeing the first Musical sequence and then I realized there were another two coming up. These sequences got a lot a chuckles from the audience as well.<br /><br />All in all a great film with a sour ending.<br /><br />9/10