Paulie klinkt als de meest suikerzoete, sentimentele en sentimentele troep die je ooit kunt vinden, en toch is het eigenlijk veel beter dan je zou verwachten. De idiote plot had zo gemakkelijk de toon voor de hele film kunnen zetten, maar in feite is de film op de meeste andere gebieden charmant.<br />Voor het geval je het je afvraagt: Paulie is een papegaai. Hij wordt gekocht voor een klein meisje met spraakproblemen, wordt haar beste vriend en gaat overal met haar mee. Hij zit zelfs op haar schouder tijdens spraakles en wordt uiteindelijk zelf een superintelligente spreker. Maar Paulie wordt weggestuurd door de moeder van het meisje en hij probeert de rest van de film van het N.Y.C. naar L.A. te komen om met haar herenigd te worden. Waarom slaagt deze afschuwelijk klinkende film dan toch zo goed? Ten eerste is er sprake van een aantal interessante en indrukwekkende animatronische effecten. Ten tweede (en veel belangrijker) heeft de film de moed om zijn bespottelijke uitgangspunt te omarmen en een waarlijk ontroerend, vaak humoristisch verhaal te vertellen zonder zich al te veel zorgen te maken over de overduidelijke tekortkomingen van de verhaallijn. Ten derde heeft de film een aantal verrassend sterke scènes, waaronder Jay Mohr als een sluwe boef, Gena Rowlands als een vriendelijke oude dame en Cheech Marin (ja, de dope rokende Cheech Marin!) als een muzikale immigrant. Het is misschien geen klassieker, maar Paulie is goed amusement voor kinderen van alle leeftijden.
Paulie sounds like the most saccharine, lachrymose and sentimental garbage you could ever find, yet it's actually much better than you might expect. The daftness of the plot could so easily have set the tone for the whole film, but actually in most other departments the film is charming.<br /><br />In case you're wondering, Paulie is a parrot. Bought for a little girl with speech difficulties, Paulie becomes her best friend and goes everywhere with her. He even sits on her shoulder during speech therapy lessons, and eventually becomes a super-intelligent speaker himself. However, Paulie is sent away by the little girl's mother and he spends the rest of the film trying to get from N.Y.C to L.A to be re-united with her.<br /><br />So, why does this awful-sounding film succeed relatively well? Firstly, it boasts some interesting and impressive animatronic effects. Secondly (and far more significantly) it has the courage to embrace its ludicrous premise and tells a genuinely moving, often humourous story without worrying too much about the obvious flaws in the storyline. Thirdly, it has several surprisingly strong performances, including Jay Mohr as a wily crook, Gena Rowlands as a kind old lady, and Cheech Marin (yes, the dope-smoking Cheech Marin!) as a musical immigrant. It might not be a classic, but Paulie is sound entertainment for kids of all ages.