Dit is een doorsnee natuurpornofilm. Met 'porno' bedoel ik geen seks. Ik bedoel (gratis) beelden van (bijvoorbeeld) duizenden vogels bij elkaar, of van honderden walrussen, of van een gigantische waterval of ijsberg. Verschillende shots in de film lijken alleen maar te bestaan om de trailer binnen te komen, om mensen de bioscoop in te krijgen en ze er tien seconden naar te laten kijken voordat hij verdwijnt en de rest van de film niet meer te zien is.<br />Er zit bijna geen plot in deze film. Er wordt gezegd dat je een verhaal van drie dierenfamilies kunt verwachten, 'beter dan March of the Penguins', maar de film levert gewoon niets op. De schuld ligt op drie belangrijke gebieden: (1) de schrijvers die James Earl Jones een paar van de slechtste zinnen hebben gegeven om over te schrijven in de geschiedenis van de natuurfilm, (2) het muziekteam dat alles te veel dramatiseerde om je te vertellen wat je zou moeten voelen, zelfs als de film je niet motiveert, en ten slotte, maar dat is het belangrijkste, (3) de redacteuren die het verhaal van de ene plaats naar de andere lieten springen zonder enige logica, zonder continuïteit, zonder stroom, en die het leven uit de hele film hadden gezogen <0xE2><0x80><0x93> een film over het leven. Ze zouden samen met de dieren op het scherm de lange-uithoudingsproef kunnen overleven.<br />Er zat ook bijna helemaal geen wetenschap in de film. Ze schreven warm en koud (alles, niet alleen de seizoenen) uitsluitend toe aan de stand van de Aarde, en negeerden het feit dat we zelfs nog grotere uitersten van locatie naar locatie zouden hebben als er geen stand van de Aarde zou zijn omdat de polen nooit zouden opwarmen. En het zou het ergste zijn als we geen rotatie (vergelijkbaar met revolutie) zouden hebben zoals Mercurius, omdat de ene helft van de planeet zou bakken en de andere helft zou bevriezen. Tegen het eind gebruikten ze de uitdrukking'mensen en dieren', alsof mensen geen dieren zijn, op de een of andere manier vrijgesteld van de natuurwetten. Tot zover de wetenschap. Maar ik moet het camerawerk wel geloven, en ook dat is de reden waarom ik deze natuurfilm natuurporno noem. Alles, van super slowmotion tot wat lijkt op een perfect afgestemde, mechanisch gecontroleerde time-lapsefoto, is gebruikt om enkele (en ik waarschuw je, slechts'sommige') verbluffende momenten te laten zien die de lat hoger leggen dan andere natuurfilms. Dat gezegd hebbende, ben ik er niet van overtuigd dat het allemaal natuur op het scherm was. Sommige opnamen van de grote waterpoel in Afrika, die van het ene seizoen op het andere veranderden, leken mij CGI. Een regisseur had een dergelijke achterdocht kunnen verwachten en andere opnamen kunnen inbouwen om te laten zien dat het allemaal natuurlijk is, maar dat hebben ze niet gedaan. Voor een film over de Aarde had ik veel meer van de Aarde verwacht. Wat we zagen was smetteloos. We moesten de verteller op zijn woord geloven dat sommige soorten gevaar lopen door klimaatsveranderingen. Ze lieten ons daar geen bewijs van zien. Ze lieten ons de giftige vijvers van Alberta niet zien die vanuit de ruimte zichtbaar zijn. Ze lieten ons de grote vuilnisbelt van de Stille Oceaan niet zien. Ze lieten ons geen nachtelijk beeld zien van menselijke lichtverontreiniging rond de planeet. Dit is net zoveel Aarde als al het andere. Waarom zou je het verdoezelen voor een gevoelsmatige witwasoperatie?<br />Mijn laatste kritiek op de inhoud is die van roofzucht. Elke keer dat er een roofdier op het scherm te zien was dat daadwerkelijk op zijn prooi joeg, veranderde de muziek bijna in die scène uit _The Lord of the Rings_, waarin het roofdier wordt afgeschilderd als een soort Saurons ultieme kwaad. Maar roofdieren zijn niet slecht. Ze bewijzen een noodzakelijke dienst, zorgen ervoor dat de beste leden van de prooisoort overleven. We zijn zelf roofdieren. Elke keer dat het roofdier de prooi te pakken kreeg, schakelden we onmiddellijk over op iets anders, om zo'n beetje te doen alsof dood en eten niet echt gebeuren. De laatste belediging was de 'vader' van de ijsbeer die werd achtergelaten om te sterven nadat hij het had gewaagd te proberen te eten. 'Slechte beer! Slecht!' kun je ze bijna horen zeggen.<br />Verder met de presentatie zelf. Mijn theater kan hier deels de schuld van zijn, maar misschien ook niet. Ik had verwacht dat ik iets helderder zou zien dan op mijn eigen lcd-scherm thuis. Maar het beeld was wazig en werd weergegeven in dezelfde 16:9-verhouding als thuis, in plaats van de bredere verhouding die tegenwoordig in veel films wordt gebruikt. En tijdens een actiescène aan het eind werd de film beschadigd (ik kan me niet voorstellen dat zoiets digitaal gebeurt, zo te zien) en raakten we een paar kleuren kwijt, waarna het beeld uiteindelijk helemaal zwart werd. Dat gebeurde ongeveer drie keer.<br />Als ze echt een boom voor me planten, zal het de moeite waard zijn geweest. Maar hoe weet ik dat?
This is a run-of-the-mill nature porn movie. By porn, I don't mean sex. I mean gratuitous images of (for example) thousands of birds together, or hundreds of walruses, or a giant waterfall or iceberg. Several of the shots in the film seem to exist solely to make their way into the trailer, to get people into theatres to see it for all of ten seconds before it disappears never to be seen again for the rest of the film.<br /><br />There is almost no plot in this film. Told to expect a story of three animal families, "better than March of the Penguins", the movie simply doesn't deliver. The blame rests in three key areas: (1) the writers who gave James Earl Jones some of the worst lines to narrate in nature film history, (2) the music team who over-dramatized everything to tell you what you should be feeling, even when the film fails to motivate, and lastly but most importantly (3) the editors who had the story jump from place to place with no rhyme or reason, no continuity, no flow, sucking the life out of the entire film -- a film about life. When we got to the whales halfway through the film, I sunk back in my seat with dread, hoping against hope that the film was more than halfway through, and that I'd be able to survive the long endurance test along with the animals on screen.<br /><br />There was also almost no science in the film at all. They attributed hot and cold (all of it, not just the seasons) solely to the Earth's tilt, ignoring the fact that we'd have even greater extremes from location to location if there was no tilt because the poles would never warm. And it would be worst if we had no rotation (relative to revolution) like Mercury, because half the planet would bake and the other half would freeze. Then near the end they used the phrase "humans and animals", as if humans are not animals, somehow exempt from the laws of nature. So much for science.<br /><br />I must credit the camera work, however, and again that is why I call this nature porn. Everything from super-slow-motion to what appears to be a finely-tuned mechanically-controlled time-lapse photography, was put to use to provide some (and I caution, only "some") stunning moments that do raise the bar compared to other nature films. That said, I am not convinced that it was all nature on the screen. Some of the shots showing the great watering hole in Africa, as it changed from season to season seemed like CGI to me. A director might have expected such suspicion and built in other shots to demonstrate that it's all natural, but they didn't do that.<br /><br />For a film about Earth, I had expected a lot more of Earth to be shown. What we saw was pristine. We had to take the narrator's word for it that some species are at risk due to climate changes. They didn't show us evidence of it. They didn't show us Alberta's poisonous tailing ponds visible from space. They didn't show us the great Pacific trash whorl. They didn't show us a nighttime picture of human light pollution around the planet. These are as much Earth as anything else. Why cover it up for a feel-good whitewash? <br /><br />My last criticism of the content is of predation. Any time a predator was shown on the screen actually hunting prey, the music turned almost into that Mt Doom scene from Lord of the Rings, with the predator portrayed as some kind of Sauron ultimate-evil character. But predators aren't evil. They perform a necessary service, ensuring that the best members of the prey species survive. We are predators ourselves. Any time the predator caught the prey, we immediately cut away to something else, to sort of pretend that death and eating don't really happen. The final insult was the "dad" polar bear being left to die after he dared to try to eat. "Bad bear! Bad!", you can almost hear them say.<br /><br />On to the presentation itself. My theatre may be in part to blame for this, but maybe not. I had expected to see something with greater clarity than I could see on my own HDTV LCD at home. But the picture was blurry, and was presented in the same 16:9 ratio I could get at home, instead of the wider ratio many films come in these days. And during one action-packed scene near the end, the film (I can't imagine this happening digitally, from how it looked) was damaged, and we lost several of the colors, eventually blacking out completely. That repeated about three times.<br /><br />If they actually do plant a tree on my behalf, it will have been worth it. But how will I know?