Nou, ik moet toegeven dat dit een van mijn lievelingsfilms was toen ik nog klein was, toen ik hem als super-8-film op een thuisprojector bekeek. Nu valt er niet veel aan te bespeuren, behalve dan de inherente kampwaarde van acteurs die 'doodsbenauwd' worden van replica's van menselijke schedels. De special effects zijn nogal onbenullig, voornamelijk bestaand uit schedels aan draden en over elkaar geprojecteerde'spoken'-beelden.<br />Maar er valt iets te zeggen voor de sets. Het grote landhuis waarin het zich afspeelt is behoorlijk eng, vooral omdat het grotendeels ongemeubileerd is (waarschijnlijk vanwege budgettaire redenen?).<br />Maar het inspireert beslist meer gelach dan geschreeuw. Probeer maar niet te giechelen als de vrouw (die meer dan genoeg gilt) de kas in gaat en geconfronteerd wordt met de geest van de ex van haar man.
Well I have to admit this was one of my favorites as a kid, when I used to watch it on a home projector as a super-8 reel. Now there isn't much to recommend it, other than the inherent camp value of actors being "terrified" by replicas of human skulls. The special effects are pretty silly, mostly consisting of skulls on wires and superimposed "ghost" images.<br /><br />But there's something to be said for the sets. The large mansion in which it takes place is pretty creepy, especially since it's mostly unfurnished (probably due to budgetary reasons?).<br /><br />It definitely inspires more laughs than screams, however. Just try not to get the giggles when the wife (who does more than her share of screaming) goes into the greenhouse and is confronted with the ghost of her husband's ex.