Net als zijn vorige film, 'In a Glass Cage', bereikt Agust<0xC3><0xAD>na Villaronga een intens en zeer poëtisch doek dat visueel nog verfijnder is dan zijn voorganger. Dit is een van de visueel meest geslaagde en meeslepende films die je ooit hebt gezien. Het opgevoerde drama, de intensiteit en de ondertoon van geweld dreigen de melodramatische of kluchtige films te overstemmen, maar komen er nooit in voor. Op die manier levert de film een bijna onmogelijke prestatie: zo over de top en toch zo pijnlijk beheerst te zijn, zo geladen en toch zo ingetogen, en zelfs de finales van de explosies zijn virtuoze feestmaaltijden voor het oog. Ongegeneerd, schitterend en uiterst gespannen... deze film is gewoon fantastisch!
Like his earlier film, "In a Glass Cage", Agustí Villaronga achieves an intense and highly poetic canvas that is even more refined visually than its predecessor. This is one of the most visually accomplished and haunting pictures one could ever see. The heightened drama, intensity and undertone of violence threatens on the the melodramatic or farcical, yet never steps into it. In that way, it pulls off an almost impossible feat: to be so over-the-top and yet so painfully restrained, to be so charged and yet so understated, and even the explosives finales are virtuosic feasts of the eye. Unabashed, gorgeous, and highly tense... this film is simply superb!