Ongepolijste Bollywood-drama's. Karisma Kapoor is uitstekend als een Indiase vrouw in Canada die met een vriend trouwt (Sanjay Kapoor), een kind krijgt en dan zijn familie in India bezoekt en ontdekt dat het terroristen zijn. Drama en tragedie volgen, en de film wordt een soort niet-zonder-mijn-baby-stijl thriller. Film is meeslepend, de paar liedjes en dansnummers zijn oninteressant en overbodig, de uitgelatenheid van Bollywood-liedjes en dansnummers past helemaal niet bij de intensiteit van het drama van deze film, in elk geval als we eenmaal de troostrijke beslotenheid van hun Canadese liefdesnest hebben verlaten - hoewel een nummer met een cameo van de verbluffende Aishwarya Rai aangenaam provocerend is, zij het uiteindelijk ook misplaatst. Evenzo verandert het optreden van Bollywood-superster Shahrukh Khan als een onbezorgde zwerver die Kapoor helpt te ontsnappen aan de klauwen van de krijgsheer, wat een zeer serieus drama was, in een dwaze klucht, en die komt pas weer op de been als zijn personage en zijn fantasieën over Rai, die haar cameo-dansen voortbrengen, uit de weg zijn geruimd. Zijn weggegooide dialogen uit stripboeken en de dwaasheid van zijn vechtscènes doen afbreuk aan het belangrijkste aangrijpende drama van de film. De cast wordt mooi ondersteund door Nana Patekar als de krijgsheer en de elegante Deepti Marine die uitstekend is als zijn lankmoedige vrouw, die uiteindelijk verkiest het in een van de films tegen hem op te nemen.' De scènes met Ritu Shivpuri en Rajshree Solanki zijn ook heel goed, net als die met Sanjay's zussen in India, en ze zijn een lust voor het oog. Maar Sanjay zelf overdrijft verschrikkelijk, vooral tijdens de voor de hand liggende reclamespots. De regisseursstijl van schrijver/regisseur Krishna Wamsi is slordig, met ruwe overgangen en abrupte overgangen, maar zijn camerabewegingen zijn goed. De muzikale ondertoon is ook heel effectief, wispelturig, met een woordeloze vrouwenstem boven een klein orkest (het is jammer dat SHAKTI's soundtrack-cd er niet van gemaakt is, maar Bollywood heeft nog niet ontdekt hoe waardevol het is om de soundtrack bij de nummers te voegen, in elk geval niet in de meeste gevallen). Maar SHAKTI is Karisma Kapoor.' Maar Karisma's acteerprestaties, als de film eenmaal op India is overgeschakeld, vormen een mooi contrast met de tedere romance waarmee ze Sanjay in de Canadese scènes tegemoet treedt. Ondanks de oneffenheid van een groot deel van de film, verkoopt Karisma's optreden de film volledig en versterkt ze de anders zo inconsistente verhoudingen. Op een vreemde manier vond ik het verhaal ook een nieuwe kijk op de pracht en praal van de koninklijke familie die ik had opgemerkt in _Course of the Golden Flower_ en _Madame Antoinette_, beide films die ik heb gezien. SHAKTI is natuurlijk een heel ander soort film, maar de focus op een disfunctionele koninklijke familie die hier in de soberheid van de door terrorisme beheerste armoede in India leeft in plaats van in de elegantie van Versailles of de enorme grootheidswaanzin van de Tang-dynastie in China, die zichzelf ten koste van anderen macht toe-eigent en zo een of andere opstand in de hand werkt, geeft de film een opvallende ondertoon.
Uneven Bollywood drama. Karisma Kapoor is excellent as an Indian woman in Canada who marries a friend (Sanjay Kapoor), has a child, and then visits his family in India only to find they are terrorist warlords. Drama and tragedy ensue, and the film becomes a kind of NOT WITHOUT MY BABY styled thriller. Film is compelling, its few song/dance numbers are uninteresting and needless, the gaity of Bollywood song and dance is really out of character for the intensity of this film's drama, at least once we've left the comforting confines of their Canadian love nest  although one number involving a cameo by the stunning Aishwarya Rai is enjoyably provocative, if ultimately misplaced as well. Likewise, the inclusion of Bollywood superstar Shahrukh Khan as a happy-go-lucky drifter who helps Kapoor in her escape from the clutches of the warlord turns what had been a very serious drama into a silly farce, and it only gets back on his feet when his character  and his fantasies about Rai that generate her cameo dance  are dispensed with. His throw-away comic-book dialog and the silliness of his fight scenes detract from the film's primary gripping drama. The cast is nicely supported by Nana Patekar as the warlord, and the elegant Deepti Naval who is outstanding as his long-suffering wife who finally choses to stand up against him in one of the film's best scenes; Ritu Shivpuri and Rajshree Solanki are also very good as Sanjay's sisters in India, and very pleasing eye candy. But Sanjay himself overacts terribly, especially during obvious ad-libs. The directorial style of writer/director Krishna Wamsi is sloppy, rampant with rough transitions and abrupt cuts, although his camera movement is good. The musical underscore is also quite effective, moody, featuring wordless female voice over a small orchestral ensemble (too bad little if any of that made it onto SHAKTI's soundtrack cd, but Bollywood hasn't yet discovered the value of including score along with songs on their soundtrack albums, at least not in most cases). But SHAKTI is Karisma Kapoor's film, all the way, though, and the intensity of her performance once the film switches to India contrasts nicely with the gentle romance with which she engaged with Sanjay in the initial Canadian scenes. Despite the unevenness of much of the picture, Karisma's performance completely sells the film and solidifies its otherwise inconsistent measures. In a strange way, also, I found the story to be another take on the ostentation of royalty I'd noticed in CURSE OF THE GOLDEN FLOWER and MARIE ANTOINETTE, both of which I'd seen just prior, although SHAKTI of course is an entirely different kind of film; but the focus on a dysfunctional royal family  here living in the austerity of terrorism-controlled poverty in India rather than the elegance of Versailles or the massive megalomania of feudal China's Tang Dynasty  whose self-serving seeking of power brings ruin upon many others and forces an uprising of one kind or another provides the film with a notable subtext.