Een slagschip zinkt... De overlevenden, die zich vastklampen aan een nabijgelegen reddingsvlot, zitten daar en doen niets terwijl wij hun geest binnendringen voor een reeks lange flashbacks.<br />Hoewel de naam van Noel Coward de enige is die je tijdens de aftiteling opvalt, is alles wat er filmisch aan is aan hem te danken aan Lean. En technisch gesproken is het heel goed. David Lean wist vanaf het begin al hoe hij films moest maken. Er zijn veel momenten waarop Cowards bestudeerde dialoog een tweede plaats inneemt en Leans visuele vermogens het voortouw nemen. Probeer maar eens de soldaten die aan het eind van de film van het schip komen, en die hele scène; het spoor dat naar de hymne leidt, de scène waarin we ons in een huis bevinden dat wordt gebombardeerd. <br />Noel Coward is een van de slechtste acteurs die ik ooit heb gezien. Hij is volkomen houterig en toont geen enkele emotie, karakter of menselijkheid. Je kunt aan zijn ogen zien dat hij niet echt luistert naar wat de andere artiest zegt, hij wacht alleen maar tot ze klaar zijn en hij zijn eigen tekst kan opdreunen.<br />7/10.<br />Het is een episodische film, een beetje repetitief, en de flashbacks overspoelen het verhaal: er is geen centraal verhaal dat ze naar voren brengen, ze geven alleen algemene inzichten in de personages. Toch is het een interessante film die een horloge waard is <0xE2><0x80><0x93> en een goed debuut voor Lean. Het is geen erg diepe of doordringende film, en het is beslist een propagandafilm, maar het is ook een voorbeeld voor Lean.' Het gaat erom hoe de puzzelstukjes in elkaar passen.
A battleship is sinking... Its survivors, hanging onto a nearby liferaft, sit there doing nothing while we go into each of their minds for a series of long flashbacks.<br /><br />Even though Noel Coward's name is the only one that you notice during the credits, everything that's cinematic in it is because of Lean. And on technical terms, its very good. David Lean just KNEW films from the get-go. There are many moments where Coward's studied dialogue takes a second seat and Lean's visual sense takes centre stage. Try the soldiers getting off the ship near the end, and that whole scene; the tracking shot towards the hymn singing, the scene where we're inside a house that gets bombed.<br /><br />Noel Coward is one of the worst actors i've ever seen. He's totally wooden, not displaying emotion, character or humanity. You can see it in his eyes that he's not really listening to what the other performer is saying, he's just waiting for them to finish so he can rush out his own line.<br /><br />7/10.<br /><br />Its episodic, a bit repetitive, and the flashbacks overwhelm the story: there's no central story that they advance, just give general insights into the characters. Still, its an interesting film worth a watch - and a good debut for Lean. Its not a very deep or penetrating film, and its definitely a propaganda film, but its also a showcase for Lean's editing skills - its all about how the pieces are put together.