In 1942 vertelde een film _Tales of MANHATTAN_ een serie verhalen die in wezen niets met elkaar te maken hadden, maar die aan elkaar waren geknoopt met een kostuum van mannenavondkleding. Elk verhaal begon wanneer de 'credits' van de ene eigenaar (Charles Boyer, bijvoorbeeld) aan de andere (Ceasar Romero) werden doorgegeven. _WINCHESTER_ '73, een superieure film en een geweldige western, heeft een soortgelijke plotwending. Aanvankelijk gaat het over hoe Jimmy Stewart op zoek is naar Stephen (Horace) MacMahon vanwege een of andere dodelijke wrok. Maar in de loop van de film komen de twee mannen in een schietwedstrijd terecht, waarbij de prijs (geschenk van Marshall Wyatt Earp <0xE2><0x80><0x93> Will Geer) een van de nieuwe Winchester-geweren is. Stewart kan MacMahon nauwelijks uitschakelen, maar het geweer wordt van Stewart gestolen, en de jacht is geopend.<br />Het geweer gaat van hand tot hand, inclusief John McIntyre (als een arrogante handelaar die tot zijn dood toe niet weet wanneer hij moet ophouden arrogant te zijn), naar Rock Hudson (in een verrassende rol <0xE2><0x80><0x93> en nog kort ook), naar Charles Drake, naar Dan Duryea (als de verrukkelijk dodelijke en psychotische Waco Johnny Dean), naar MacMahon. Uiteindelijk keert het terug naar Stewart.<br />De film wordt vakkundig geregisseerd door Anthony Mann. Alle personages hebben een grote verscheidenheid aan ervaringen. Duryea legt het geweer letterlijk over het lijk van Drake (Duryea zet de toon). Maar hij verliest van MacMahon, die sneller is <0xE2><0x80><0x93> niet dat Duryea zo stom is om voor het geweer te vechten. Terwijl hij en Shelley Winter in de verte naar MacMahon kijken, laat Winter (die heeft gezien hoe Duryea haar vroegere vriend Drake doodde) haar afkeer voor de schutter even varen en vraagt waarom hij zich door MacMahon liet koeioneren om het geweer. Filosofisch legt Duryea uit dat hij kan wachten. Later zal zich wel een gelegenheid voordoen (d.w.z. wanneer hij MacMahon veilig kan doden en het geweer terugkrijgt).<br />De personages zijn opmerkelijk menselijk. Winters verschijnt voor het eerst als de toekomstige bruid van Drake, maar ze ziet een heel grote negatieve kant aan hem <0xE2><0x80><0x93> een onvergeeflijke kant. Drake is zich bewust van deze misstap, en die leidt tot zijn ondergang. Andere personages hebben realistische trekjes, zoals J.C. Flippen als een legersergeant die met Steward en Stewards vriend Millard Mitchell een aanval van Indianen afslaat. O ja, en met Flippens medesoldaat Tony Curtis. Flippen laat je geloven dat deze soldaat al wel op honderd slagvelden heeft gevochten, waarschijnlijk al sinds 1861. Steward had in andere films emoties getoond. In _It's a Wonderful Life_ toonde hij af en toe een zekere woede, en ook een bijna zenuwinzinking als hij dacht dat alles mis was met zijn leven. Maar hier toonde hij een demonische woede <0xE2><0x80><0x93> ten koste van een verraste Duryea (die normaal gesproken zelf zo'n woede zou tonen). De delen van deze film passen keurig in elkaar, onder Manns bekwame handen. Dit is een western die nooit verveelt, terwijl het publiek toekijkt hoe een Winchester-geweer zich voortbeweegt.
In 1942 a film TALES OF MANHATTAN told a set of stories that were basically unrelated, but tied together with a suit of men's evening wear. Each story began when the "tails" were passed from one owner (Charles Boyer, for instance) to another (Ceasar Romero). WINCHESTER '73, a superior film, and a great western, has a similar plot twist. Initially it is about how Jimmy Stewart is seeking Stephen (Horace) MacMahon for some deadly grudge. But in the course of the film the two men get into a shooting contest, the prize (given by Marshall Wyatt Earp - Will Geer) being one of the new Winchester rifles. Stewart barely beats out MacMahon, but the gun is stolen from Stewart, and the chase is on. <br /><br />The gun passes from hand to hand, including John McIntyre (as an arrogant trader who fatally does not know when to stop being arrogant), to Rock Hudson (in a surprising role - and a brief one at that), to Charles Drake, to Dan Duryea (as the delightfully deadly and psychotic Waco Johnny Dean), to MacMahon. Eventually it does return to Stewart.<br /><br />The film is expertly directed by Anthony Mann. Every character has a wide variety of experiences. Duryea gets the rifle literally over Drake's dead body (Duryea forces the issue). But he loses it to MacMahon, who is faster on the draw - not that Duryea is stupid enough to fight for the rifle. As he and Shelley Winter look at MacMahon in the distance, Winter (who watched Duryea kill her former boy friend Drake) drops her distaste for the gunman momentarily to ask why he put up with MacMahon's bullying for the gun. Philosophically, Duryea explains he can wait. Some opportunity will come up later on (i.e., when he can safely kill MacMahon and get back the rifle). <br /><br />The characters are remarkably human. Winters first appears as the future bride of Drake, but she sees a really big negative side to him - an unforgivable side. Drake is aware of this lapse, and it helps lead to his destruction. Other characters have realistic touches, such as J.C. Flippen as an army sergeant who fights an Indian attack with Steward and Steward's friend Millard Mitchell. Oh yes, and with Flippen's fellow soldier - Tony Curtis. Flippen makes one believe this soldier has been on a hundred battlefields before, since 1861 probably. Steward had showed emotions in other films. In IT'S A WONDERFUL LIFE he showed a degree of anger at times, and also a near nervous breakdown when he thinks everything is wrong with his life. But here he showed a demonic anger - at the expense of a surprised Duryea (who normally would show such anger himself).<br /><br />The parts of this film fit very neatly together, under Mann's competent hands. This is one western that never wears out, as the audience watches the travels of a Winchester rifle.