Flavia de Ketter is een ontegenzeggelijk kunstwerk en waarschijnlijk mijn belangrijkste aanbeveling om te verklaren dat de euro-exploitatiecinema ernstig onderschat en niet genegeerd moet worden. Dit is een intelligente en complexe film, prachtig tot in de puntjes uitgewerkt en <0xE2><0x80><0x93> verrassing <0xE2><0x80><0x93> verdomd accuraat! Dit is meer dan betekenisloze smerigheid of nodeloos geweld, en het wordt tijd dat die preutse filmcommissies die Flavia als verboden vullis beschouwen dat ook gaan vinden. Flavia is een beeldschone 14e-eeuwse puber, die gedwongen is het leven van een gehoorzame non in een streng klooster te leiden. Ze weigert te accepteren dat ze minderwaardig is, alleen omdat ze een vrouw is, en ze vervloekt haar medezuster omdat die er zo tolerant over denkt. Na een vruchteloze poging om te ontsnappen sluit ze vriendschap met een andere opstandige non en ze leidt zelfs een groep bloeddorstige moslims binnen de muren van het klooster.<br />Flavia is een ronduit fascinerende film! Het is bijna niet te geloven dat regisseur Gianfranco Mingozzi erin is geslaagd om hem zo realistisch en zo verontrustend te laten lijken. Ik daag je uit om met een titel te komen die meer gericht is op het onderwerp pionier-feminisme dan Flavia. Verschillende scènes zijn behoorlijk schokkend (op het randje van nachtmerrieachtig, eigenlijk) als de camera inzoomt op brute verkrachtingen, marteling en verminking. Toch wordt al deze ruwe film niet alleen gebruikt om perverse bloedhonden te bevredigen, let wel. De mens (en in het bijzonder de katholieke Kerk) is van oudsher een hypocriet en discriminerend ras en het heeft geen zin om dat nog langer te ontkennen. Films als 'Flavia, de Ketter' hebben de moed om onze dierbare voorouders in twijfel te trekken en openlijk te veroordelen en ik bewonder ze daar oprecht om. Flavia is een voortreffelijke en fundamentele exploitatiefilm vanwege de inhoud, maar hij wordt zelfs naar een hoger niveau getild door de wonderbaarlijke cinematografie, de schitterende kostuums en het decor en de adembenemende muziek van Nicola Piovani. Florinda Bolkin is heel overtuigend als de ambitieuze en koppige non, maar het is Mar Bergera Casares die de show steelt als zuster Agatha. 'Een man hatende en luidruchtige non die graag in het open veld urineert! Amen, zuster!'
Flavia the Heretic is an undeniable work of art and probably my number one recommendation to state that the euro-exploitation cinema is severely underrated and not to be ignored. This is an intelligent and complex film, beautifully realized and  surprise  pretty damn accurate! This is more than just meaningless sleaze or gratuitous violence and it's about time those prudish film committees who categorize Flavia as forbidden trash reckon this as well. Flavia is a beautiful 14th century adolescent, forced to live the life of an obedient nun in a strict convent. She refuses to accept her being inferior just because she's female and she curses her fellow sister for being so tolerant about this. After a fruitless attempt to escape, she befriends another rebellious nun and she even guides a troop of bloodthirsty Muslims into the walls of the convent.<br /><br />Flavia is a downright mesmerizing film! Almost impossible to believe that director Gianfranco Mingozzi managed to make it appear so realistic and so disturbing. I challenge you to come up with a title that centers on the topic of pioneer-feminism more intensely than Flavia does. Several sequences are quite shocking (on the verge of nightmarish, actually) as the camera zooms in on brutal rapes, torture and mutilation. Yet all this raw footage isn't just used to satisfy perverted gorehounds, mind you. I'm strongly convinced that they're part of the statement 'Flavia' is trying to communicate: Humanity (the Catholic Church in particular) historically proved itself to be a hypocrite and discriminating race and there's no use in denying it any further. Films like "Flavia, the Heretic" have the courage to question and openly condemn our precious ancestors and I truly admire them for it. Flavia is an outstanding and fundamental exploitation film because of its substance, but it's even brought to an higher level by the wondrous cinematography, the glorious costumes & scenery and a breathtaking musical score by Nicola Piovani. Florinda Bolkin is very convincing as the ambitious and headstrong nun but it's María Casares who steals the show as Sister Agatha. She's a man-hating and loud-mouthed nun who likes to urinate in the open field! Amen, sister!