Ik heb eens Wesley Snipes' naam gebruikt als aanwijzing om een nieuwe, nog niet eerder vertoonde film waarin hij verschijnt te gaan bekijken. Dus nu heeft mijn Snipes-methode van filmaanbeveling voor het eerst gefaald. Volkomen. Ik had eerst hierheen moeten komen om deze recensies te zien.<br />Snipes zou zich moeten schamen dat hij zijn anders zo serieuze inspanningen zo heeft laten verknoeien in 'The Contractor'.<br />Een van mijn ergste angsten voor een film is bewaarheid geworden. Ik was bang dat de beverige, wazige, pseudo-documentaire, 'onvoorziene' regie- en montagestijl (voor het eerst onder mijn aandacht gebracht door de door Paul Greengrass geregisseerde 'Bloody Sunday') zich zou uitbreiden naar andere films. In de laatste twee films van de Bourne-trilogie werd deze misselijkmakende stijl tot een misselijkmakend nieuw hoogtepunt gebracht. Mijn angst was bewaarheid geworden. Naar mijn mening worden deze films echt slecht door deze methoden om bewegingsziekte te veroorzaken, die onscherpe vegen verwarren met 'actieverbetering'. Maar de 'Bourne Franchise', zoals Greengrass zo liefkozend zijn melkkoe noemt, heeft anderen in Hollywood er blijkbaar van overtuigd dat het zoeken naar snelle, grote bedragen onprofessioneel is.<br />Lees mijn lippen, stelletje Hollywood-types. Actie moet duidelijk gefotografeerd en gepresenteerd worden, niet alleen maar gesuggereerd door armzalige, luie cinematografische technieken.<br />En 'The Contractor' gaat zelfs zover dat het 'The Bourne Ultimatum' imiteert in stompzinnig herhaalde soundbites, in de hoop dat hun jeugdige (kennelijk geëvalueerde) publiek ze niet kan horen. Als ik bijvoorbeeld een politieradio 'Yankee-Romeo' nog één keer hoor kraken, ga ik gewoon gillen. De kans is groot dat ik het niet meer hoor: ik zal zeker nooit meer naar 'The Contractor' kijken.<br />Ik adviseer diegenen onder u die 'The Contractor' nog niet hebben gezien: wees tevreden met de rust die dit gebrek uw leven verschaft.<br />2 van de 10; ik kom in de verleiding dat te verlagen tot een 1.
I once used Wesley Snipes' name as a clue to go ahead and watch a new, untried film in which he appears. So now, for the first time, my Snipes-Method of film recommendation has failed. Utterly. I should first have come here to see these reviews.<br /><br />Snipes ought to be ashamed to allow his otherwise earnest efforts to be so wasted in "The Contractor".<br /><br />One of my worst flick fears has come to bitter fruition. I feared that the shaky, blurry, pseudo-documentary, "unconsidered" directing and editing style (first brought to my attention by the Paul Greengrass-directed "Bloody Sunday") might propagate to other films. Greengass' sickening style was then brought to nauseatingly new heights in the last two of the Bourne trilogy films. My fear had come to pass. In my opinion, these films are made really bad by these motion-sickness-inducing methods, which mistake blurry swipes for "action-enhancement". But the "Bourne Franchise," as Greengrass so loving calls his cash cow, apparently convinced others in Hollywood to go unprofessional in the quest for fast, big bucks.<br /><br />Read my lips, you Hollywood types. Action needs to be clearly photographed and presented, not merely hinted at by poor, lazy cinematographic techniques.<br /><br />And "The Contractor" goes so far as to emulate "The Bourne Ultimatum" in inanely-repeated sound bites, in hopes their juvenile (apparently-evaluated) audiences can't sense them. For example, if I hear a cop radio crackling "Yankee-Romeo" one more time, I'll just scream. The chances are good I won't hear it again: I certainly won't ever view "The Contractor" again.<br /><br />I recommend to those of you who have yet to see "The Contractor": just be content with the tranquility this lack affords to your life.<br /><br />2 out of 10; I am tempted to lower that to a 1.