De cultus van de Cobra is nu verkrijgbaar op dvd in een smetteloze afdruk die de film volledig recht doet. Helaas zegt dat niet veel.<br />De film heeft een competente cast van tweederangsacteurs die zich zo goed redden als onder de omstandigheden te verwachten was. De film is efficiënt geregisseerd, volledig op geluidsniveau en met stand-upcomedians in de studio. Hij ziet er goed uit, maar is zwaar overdreven en na amper 80 minuten is hij nog steeds zwaar op de hak genomen.<br />De dubbele cobra-aanval op de eerste GI was bijvoorbeeld zeker één aanval te veel.<br />Het feit dat Julia liever met Pete dan met Tom wilde trouwen, stelt niets voor. Tom wordt onmiddellijk verliefd op Lisa en ze heeft nooit enige reden om jaloers te zijn op Julia (en dat is ze ook niet).<br />Julia's 'vrouwelijke intuïtie' wordt geïntroduceerd alsof die tot een belangrijke plotontwikkeling zal leiden, maar dat is niet zo. Op dezelfde manier dienen Petes onderzoek naar cobracultussen en de verdenking die even op Tom valt geen ander doel dan de filmtijd op te vullen.<br />Dit zijn slechts symptomen van het onderliggende probleem. De film is gestructureerd als een mysterie, maar dat is het niet. Zodra de vloek wordt uitgesproken weten we precies waar het verhaal naartoe gaat, zodat de personages met veel moeite ontdekken wat we al weten.<br />Het einde is bijzonder slap. Julia wordt puur per ongeluk bedreigd. Lisa heeft geen reden om haar te willen vermoorden <0xE2><0x80><0x93> ze is gewoon toevallig op het verkeerde moment op de verkeerde plaats. Als Tom net op tijd opduikt om haar te redden, is het niet eens duidelijk of ze <0xC3><0xBC>berhaupt bedreigd werd. Dan verwijdert hij zich gewoon van de cobra op de manier waarop elk van de vorige slachtoffers gedaan zou kunnen hebben.<br />Het is zo'n onbeduidend, onbenullig verhaaltje dat ik me afvroeg hoe het in vredesnaam aan de studiohoofden was voorgelegd. Toen schoot me iets te binnen. Iemand zei: 'Die films van Val Lewton waren heel succesvol bij het RKO, dus waarom maken we er niet zo een?' <br /><0x3E> De sekte van de Cobra is duidelijk gemodelleerd naar het Kattenvolk: mysterieuze, gekwelde, van gedaante veranderende vrouw wordt verliefd op de held, is kennelijk frigide, vermoordt mensen, wekt de argwaan van de vriendin van de held en sterft aan het eind. Maar 'gemodelleerd' betekent niet 'zo goed als' <0xE2><0x80><0x93> bij lange na niet. Ze kopieert, maar begrijpt niet wat ze kopieert.<br /><0x3E> Het probeert duidelijk de rustige, suggestieve Lewton-stijl te volgen, maar deze benadering komt niet tot in het verhaal. Lisa is geen Irene. Ze wordt geacht vreemd en mysterieus te zijn, maar er is niets mysterieus aan haar. Na de eerste aanval in Azië krijgen we een glimp van haar te zien, dus herkennen we haar onmiddellijk als ze in New York opduikt. Er is nooit enige twijfel over haar doel. Evenmin bestaat er enige twijfel over de vraag of ze wel of niet in een slang verandert.<br />Aan de andere kant, tijdens haar nachtelijke sluiptochten krijgen we niet één, maar twee pogingen tot 'bussen'. Geen van beide lukt, omdat de regisseur niet begrijpt hoe een 'bus' werkt, en trouwens, ze overkomen de stalker, niet de persoon die wordt gestalkt.<br />Deze vage echo's van Kattenmensen geven de cultus van de Cobra het kleine beetje aanzien dat hij kan hebben, maar ze vestigen slechts de aandacht op de gapende kloof tussen het origineel en de imitatie. Misschien is vleierij de meest oprechte vorm van vleierij, maar ik betwijfel of Lewton of Tourneur bijzonder gevleid waren toen deze lauwe kleine tijdreiziger naar buiten kwam.
Cult of the Cobra is now available on DVD in a pristine print that does full justice to whatever merits it has as a movie. Unfortunately, that is not saying much.<br /><br />It has a competent cast of second-rankers that acquit themselves as well as could be expected under the circumstances. It is efficiently directed, entirely on sound stages and standing sets on the studio backlot. It looks OK, but is ponderously over-plotted and at a scant 80 minutes it is still heavily padded.<br /><br />For example, the double cobra attack on the first of the GIs was surely one attack too many.<br /><br />The business about Julia choosing to marry Pete rather than Tom never amounts to anything. Tom immediately falls in love with Lisa and she never has any reason to be jealous of Julia (nor is she).<br /><br />Julia's 'feminine intuition' is introduced as if it is going to lead to an important plot development, but it doesn't. Similarly, Pete's investigation into cobra cults and the suspicion that briefly falls on Tom serve no purpose other than to fill up screen time.<br /><br />These are just symptoms of the underlying problem. The movie is structured like a mystery but it isn't. As soon as the curse is pronounced we know exactly where the story is heading, so the characters are left painstakingly uncovering what we already know.<br /><br />The ending is particularly lame. Julia is menaced purely by accident. Lisa has no reason to want to kill her - she just happens to be in the wrong place at the wrong time. When Tom turns up in the nick of time to save her, it is not even clear whether she was threatened at all. He then simply disposes of the cobra in the way any of the previous victims might have done.<br /><br />It is such an inconsequential little pipsqueak of a story that I found myself wondering how on earth it had been pitched to the studio heads. Then it occurred to me. Someone said: "Those Val Lewton movies were very successful over at RKO, so why don't we make one like that?"<br /><br />Cult of the Cobra is clearly modelled on Cat People: mysterious, troubled, shape-shifting woman falls in love with the hero, is apparently frigid, kills people, arouses the suspicions of the hero's woman friend and dies at the end. But 'modelled on' doesn't mean 'as good as' - by a wide margin. It copies, but doesn't understand what it is copying.<br /><br />It is obviously trying for the low-key, suggestive Lewton style, but this approach doesn't follow through into the story. Lisa is no Irene. She is meant to be strange and mysterious but there is no mystery about her. We get a glimpse of her after the first attack in Asia, so immediately recognise her when she turns up in New York. There is never any doubt about her purpose. Neither is there any ambiguity about whether of not she actually turns into a snake.<br /><br />Then again, during her nocturnal prowling we get, not one, but two attempts at 'buses'. Neither come off, because the director doesn't understand what makes a 'bus' work and, in any case, they happen to the stalker, not the person being stalked.<br /><br />These faint echoes of Cat People give Cult of the Cobra whatever small distinction it might have, but they only draw attention to the yawning gulf between the original and the imitation.<br /><br />Plagiarism may be the sincerest form of flattery, but I doubt if Lewton or Tourneur were particularly flattered when this tepid little time-passer came out.