'A Smile LIke Yours' is een zielige komedie die eigenlijk nergens op slaat. Ik bedoel niet dat het een ingewikkeld verhaal is, maar de hele plot is gebaseerd op één ding: de wanhopige en dure, mislukte pogingen van een echtpaar om kinderen te krijgen. Mensen die zo hun best hebben gedaan, moeten de mogelijkheid van adoptie zijn vergeten, waar deze film geen goed woord voor over heeft.<br />Lauren Holly speelt Jennifer Robertson, een volkomen tegenstrijdigheid met alles wat de vrouwenbeweging te bieden heeft, en ze toont bijna geen gevoel van onafhankelijkheid. Ze is een behoorlijk saai personage als de dromerige huisvrouw die absoluut niets anders aan haar hoofd heeft dan kinderen krijgen. Greg Kinnear is haar onderdanige echtgenoot, die ook geen persoonlijkheid, geen onafhankelijkheid en van ons geen belangstelling toont.<br />Ze zijn de twee saaiste en vaak irritantste personages in deze komedie, en ze vormen nauwelijks een onderwerp voor een comedy waarin veel ongelukjes voorkomen, die voortkomen uit het feit dat een stel al het mogelijke doet om zwanger te worden. Alleen doen ze eigenlijk niets, behalve naar een vruchtbaarheidskliniek gaan en een hoop geld uitgeven om te doen wat ze in de privacy van hun eigen huis zouden kunnen doen (behalve dat in vitro-bevruchtingsnummer). De plot Ze gaan gewoon naar die kliniek. Nou en?<br />De subplots zijn bedoeld om de trouw van het stel op de proef te stellen, een noodzakelijk moreel element van het verhaal, aangezien het stel van plan is samen kinderen te krijgen. Jennifer werkt met haar vriendin in een new age-winkel (gespeeld door Joan Cusak) en ze zijn bezig met het ontwikkelen van aphrodesium. Christopher MacDonald speelt de onbeschaamde inkoper en Jennifer is de veelbelovende onderhandelaar die een mooie prijs bedingt voor het product van haar en haar vriendin. Het subplot biedt nauwelijks iets om je belangstelling vast te houden (hoewel Joan Cusak best grappig is in de laatste scène). <br /><br />Danny (Kinear) is architect, die een kans ziet wat extra geld te verdienen om de rekeningen van de kliniek te betalen, door een baan in Seattle aan te nemen, waar zijn baas de botte verleidster is (ook zo'n hopeloze, hulpeloze vrouw) die probeert Danny (zo dom als hij is) over te halen een verhouding met haar te beginnen als het met hem en zijn vrouw niet meer zo goed gaat (om redenen die ik niet wil verklappen). Jill Hennesy is goed in die rol, maar haar karakter is te voorspelbaar en te formulair als een element dat Danny nodig heeft om conflicten te veroorzaken. Het is stom en, nogmaals, nauwelijks interessant. De film zelf is ontzettend saai en nauwelijks grappig (behalve de laatste scène en de vlucht). De plot biedt niets wat echt de aandacht trekt. Zelfs als het verhaal helemaal over twee mensen ging die zwanger proberen te worden, hadden de schrijvers nog wel een paar hilarische ongelukjes kunnen bedenken om daaruit te halen. Ten tweede zijn de hoofdpersonen ontzettend saai. Het zijn complete silouhettes van domme komedies uit de jaren vijftig met een gelukkige vrouw en een onwetende echtgenoot. Dus zelfs zonder ongelukjes in de plot bieden de personages zelf niets interessants, laat staan grappigs.<br />Joan Cusak had de hoofdrol moeten spelen en iemand anders had de rol van Kinnear moeten spelen. Ze heeft zelfs een waardeloos verhaal belachelijk grappig gemaakt (zoals ze soms doet in haar bijrol hier). Dit is er beslist een om te vergeten.
'A Smile LIke Yours' is a pathetic comedy that actually makes no sense. I don't mean that the story was complicated, but the entire plot is based on one thing: a couple's desperate and expensive unsuccessful attempts to conceive children. People who tried that hard must've forgotten of the option of the adoption, to which this movie is not kind to.<br /><br />Lauren Holly plays Jennifer Robertson, a complete contradiction to anything offered by the women's liberation movement, exhibiting almost no sense of independence. She is quite a boring character as the dreamy housewife with absolutey nothing else on her mind but to have kids. Like a dumb 50's romance comedy, Greg Kinnear is her submitting husband who likewise displays no personality, no independence, and from us, no interest.<br /><br />They are the two most boring and often annoying characters, and they hardly make for topics of a comedy that should present itself with many mishaps, which should arise from a couple doing all they can to get pregnant. Except, they really don't do anything except go to a fertility clinic and shell out a whole lot of money to do what they could do in the privacy of their own (except for that in vitro fertilization number). The plot hardly allows for any mishaps, because well, the couple don't do anything to create any sort of bizarre situation. They just go to this clinic. So what?<br /><br />The subplots are meant to test the faithfulness of the couple, a necessary moral element of the story since the couple does plan on conceiving children together. Jennifer works at a new age shop with her friend (played by Joan Cusak), and they are in the business of developing aphrodesiacs. Christopher MacDonald plays the intrested buyer and Jennifer is the promising negotiator of a pretty price for her and her friend's product. The subplot hardly offers much to keep you interested (although Joan Cusak is pretty funny in the restaraunt scene).<br /><br />Danny (Kinear) is an architect, who finds an opportunity to make some extra money to cover the clinic bills, by taking on a job in Seattle, where his boss is the crass seductress (also another hopeless, helpless female character) who tries to influence Danny (as dumb as he is) to have an affair with her once things are conveniently rocky with him and his wife (for reasons I don't care to give away). Jill Hennesy is good in the role, but her character is too predictable, and too formulaic as a much needed element to create conflict for Danny. It is stupid and once again, hardly interesting. <br /><br />The overall movie itself is utterly boring, and hardly funny at all (save the restaraunt scene and the airline flight). The plot offers nothing that is really attention-grabbing. Even if the story was entirely about two people trying to conceive, the writers could've figured out several hilarious mishaps to develop out of that. Second, the main characters are completely boring. They are complete silouhettes of dumb 1950s comedies with happy wife and clueless husband. So, even without mishaps present in the plot, the characters themselves offer nothing interesting, let alone funny.<br /><br />Joan Cusak should've been in the lead and someone else should've taken Kinnear's part. Cusak would've made even a lousy story outrageously funny (as she sometimes does in her co-starring role here). This is definitely one to pass up.