Soms begint een premisse goed, maar vanwege de eisen die aan een publiek met een aandachtsstoornis worden gesteld, wordt het een ongerijmde puinhoop. En voor drie gerespecteerde acteurs die ervoor en erna beter werk hebben geleverd, is dat een doodzonde.<br />Eens kijken. Voorwaarde: een verliefd stel dat in een prachtig huis woont, wordt bedreigd door een slechte agent. Interessant, op zijn zachtst gezegd. Maak de opdringerige agent een beetje verontrustend, waarom niet? Het was goed gedaan in de hand die de kartel- en de enkel-witte-vrouwelijke geslachtsdelen maakt, en het is een bewezen toegangsbewijs voor een succesvolle thriller.<br />En nu zit ik met het dilemma. Creëer een verontrustend verhaal dat de moeite neemt om de hoofdpersonen echt te bedreigen, maar ga nooit zo ver dat je jezelf belachelijk maakt, of een schijn van werkelijkheid ophoudt, voed de schokfactor en maak deze agent zo extreem - een ultraslechte variatie op alle andere superschurken die sinds het stille tijdperk in de bioscopen zijn verschenen.<br />De producenten en regisseurs kozen voor het laatste. En zo is de film die daaruit voortkwam - slecht gemaakt, met acteurs die hun uiterste best doen om de rol te spelen die ze eerder hebben gespeeld, en niets wat er nog veel minder toe doet.
Sometimes a premise starts out good, but because of the demands of having to go overboard to meet the demands of an audience suffering from attention-deficit disorder, it devolves into an incongruous mess. And for three well-respected actors who have made better work before and after, this is a mortal shame.<br /><br />So let's see. Premise: a loving couple who lives in a beautiful home is threatened by a bad cop. Interesting to say the least. Make the encroaching cop a little disturbing, why not. It was well done in THE HAND WHO ROCKS THE CRADLE and SINGLE WHITE FEMALE, and it's a proved ticket to a successful thriller.<br /><br />Now herein lies the dilemma. Create a disturbing story that actually bothers to bring some true menace into its main characters while never going so far as to look ridiculous, or throw any semblance to reality, amp up the shock factor, and make this cop so extreme -- an ultra bad variation of every other super-villain that's hit cinemas since the silent age.<br /><br />The producers, and directors, chose the latter. Thus is the resulting film -- badly made, with actors trying their darnedest to make heads or tails in roles that they've essayed before, and nothing much amounting to even less.