Ik vond het nodig om te reageren op de commentaren die op de voorpagina van deze film waren geplaatst, omdat sommige ervan een beetje onjuist waren.<br />Oorspronkelijk heb ik citaten van de oorspronkelijke poster opgeplakt, maar ik wist niet zeker of dat wel gepast was, gezien het feit dat dit de 'aanvullingen'-index is en geen mededelingenbord (hoewel we die gebruikten voordat IMDb de mededelingenborden aan de film toevoegde), dus ik zal dit bewerken om het onnodig te maken.<br />Nou, ten eerste is het misschien niet tot je doorgedrongen, maar Gene Kelly werd beroemd omdat hij in de oorspronkelijke productie 'Pal Joey' op Broadway speelde. Toen Vincente Minnelli besloot een Gershwin-'panorama'-film te maken, wilde hij Kelly's rol. Kelly's karakter werd verfijnder dan de 'goody two shoes'-rollen die hij in de meeste van zijn films had gespeeld (met uitzondering van 'For Me and My Gal'). Alan Jay Lerner kreeg de opdracht een nieuw verhaal te schrijven dat zich in Parijs afspeelde en gebaseerd was op het verhaal van 'Pal Joey'. Dit gaf Kelly de kans zijn beroemde rol op Broadway te spelen, ook al had Warners meer op MGM geboden voor de rechten van 'Pal Joey'. Naar mijn mening is de WB-film 'Pal Joey' een ramp, hoewel Sinatra geschikt was voor de rol, maar de film ging ten onder aan andere problemen (wijzigingen in het script en een slechte regie).<br />Je klaagt dat Kelly's foto's niet goed zijn, je noemt zelfs je kunstopleiding als bewijs. Maar je mist het feit dat Kelly's slechte kunst duidelijk bedoeld was om slecht te zijn, en dat het nodig is voor het verhaal/personages. De films zijn zo slecht dat het publiek weet dat Kelly nog niet klaar is voor een tentoonstelling. Zelfs hij weet het, hoewel Milo hem zo heeft gemanipuleerd dat hij haar bijna gelooft. Maar het is belangrijk dat het publiek niet zit te zeggen: 'Maar hij is een groot kunstenaar, als hij maar de kans kreeg!' Je wilt dat het publiek zich volledig bewust is van zijn tekortkomingen.<br />Dan klaag je dat hij zijn belangstelling voor de show saboteert; opnieuw begrijp je de structuur van het verhaal niet. Hij weigert omdat hij het niet begrijpt.' Hij wil zich voelen als een gigolo, en omdat hij weet dat hij niet echt klaar is voor de tentoonstelling. Zijn enthousiasme voor de tentoonstelling is zeker niet zo groot als het enthousiasme van 'Joey' om 'een nachtclub te beginnen'. Maar het dient dezelfde functie in de plot. Vergeet niet dat het essentieel is in 'Pal Joey' (het toneelstuk) dat Joey zijn nachtclub opgeeft als hij beseft dat hij die niet verdient. Hetzelfde geldt voor de kunsttentoonstelling. Als Kelly's schilderijen echt goed waren, zou dat dit hele punt ondermijnen.<br />Dan klaag je dat Caron en Kelly geen'chemie' hebben. Ik denk dat het in de ogen van de toeschouwer zo is. Ik ben het met je eens dat de chemie tussen hen niet zo sterk is als hij zou moeten zijn, maar voor mij was het prima. Vergelijk het maar met de nog slechtere 'gedwongen' romances zoals die tussen Cary Grant en Sophia Loren in 'The Pride and the Passion'.<br />Als je zegt dat de grote dansfinale niets te maken heeft met iets anders in deze film, laat je zien dat je niet onder de oppervlakte van de film hebt gegraven in de symboliek ervan. Veel elementen in de danssequentie hebben te maken met het verhaal en de personages, en in de dans wordt de plot opgelost door middel van beelden en symboliek. Het gaat over het vinden van de liefde, het genieten van de liefde, en dan de liefde verliezen (hij kijkt om zich heen en zijn liefde is verdwenen). De bewegingen van de symfonie zijn zodanig geconstrueerd dat een deel van elke dansscène een aparte fase van de Parijse kunst weerspiegelt en ook een aparte fase van hun relatie. Als je dat niet hebt gezien, is dat niet de schuld van de film. Het is zeker geen 'heleboel troep'.
I felt it necessary to respond to the comments posted on the front page of this film's page because some of it was slightly misinformative.<br /><br />Originally I posted quotes from the original poster, but I wasn't sure if it was proper given that this is the "comments" index and not a message board (though we used to use 'em that way back before IMDb added the film message boards) so I will edit this to make it unnecessary.<br /><br />Well, first of all you may not be aware of this, but Gene Kelly first became famous for playing "Pal Joey" on Broadway in the original production. When Vincente Minnelli decided to make a Gershwin "panorama" film, he wanted Kelly's character to be more sophisticated than the "goody two shoes" roles he had been playing in most his films (with the exception of "For Me and My Gal"). Alan Jay Lerner was instructed to construct a new story set in Paris based on the story of "Pal Joey". This gave Kelly a chance to play his famous role from Broadway even though Warners had outbid MGM for the rights to "Pal Joey." In my opinion, the WB film "Pal Joey" is a wreck, though Sinatra was suitable for the role, but other problems sunk the film (script changes and poor direction. ===================================================<br /><br />You complain that Kelly's pictures are not well done, even citing your art education to prove the point. But you miss the fact that Kelly's bad art was clearly designed to be bad, and it is necessary for the story/characters. The pictures are so bad, the audience knows that Kelly isn't ready for an exhibition. Even he knows it, though Milo has sort of sugared him up to the point where he almost believes her. But it's important that the audience not be sitting there saying "but, he's a great artist, if he only had the chance!". You want the audience to be fully aware of his deficiencies.<br /><br />Then you complain that he sabotages his interest in the show; again you are not understanding the structure of the story. He refuses because he doesn't want to feel like a gigolo, and because he knows he's not really ready for the exhibition. His enthusiasm for the exhibition is certainly not as great as "Joey's" enthusiasm to "start a nightclub". But it serves the same function in the plot. Remember, it's essential in "Pal Joey" (the play) that Joey gives up his nightclub after he realizes that he doesn't deserve it. Same with the art show. If Kelly's paintings were actually good, it would undermine this whole point. ===================================================<br /><br />Then you complain that Caron and Kelly have no "chemistry". I guess it's in the eye of the beholder. I agree, the chemistry between them is not as strong as it should be, but for me it was fine. Compare it to even worse "forced" romances like the one between Cary Grant and Sophia Loren in "The Pride and the Passion". ====================================================<br /><br />When you say that the big dance finale has nothing to do with anything else in this film, it just shows that you haven't dug beneath the surface of the film into its symbolism. Many elements in the dance sequence relate to the story and characters, and through the dance the plot is resolved through images and symbolism. It's about finding love, enjoying love, then losing love (he looks around and his love is gone). The movements of the symphony are constructed so that part of each dance scene mirrors a separate phase of Parisian Art and also a separate phase of their relationships. If you didn't' see that, it's not the movie's fault. It's certainly not a "load of crap". ==================================================