De intellectuelen van de filmschool kunnen kwijlen over de belangrijke (verbeelde) betekenis van deze film, maar meer dan dat is het niet: intellectueel kwijlen. Deze film is creatief failliet, en het is een vergissing om te denken dat het een eindeloze zelfgenoegzame uitspatting is. Jawel.<br />Het is duidelijk dat Godard geen Stones-fan was. Jammer, want dit had geweldig kunnen zijn. Hij filmt de geboorte van dit tijdloze nummer en kiest er in plaats daarvan voor om de muziek te coveren met iemand die voorleest uit een True Detective-magazine of dergelijke flauwekul.<br />Dan zijn er de eindeloze opnamen van wat eruitziet als bibliothecarissen uit de jaren zestig die woorden op auto's spuiten. En dan is er het schijnbaar eindeloze 'interview'. waar de actrice op briljante wijze werd geïnstrueerd om alleen ja of nee te antwoorden op alle echt diepe en intellectuele vragen. Er is een of andere gast in een paars pak die nog meer onzin uit een boek zit te lezen, wat, o, niet langer dan, 20 minuten duurt. En zwarte panters of zoiets op een schroothoop.<br />Het klinkt bijna intrigerend? Nou, dat is het niet.<br />Maar voor ongewassen filmschoolhippies die geen snars geven om de gemiste kansen om volledige toegang te krijgen tot de Stones die Sympathy for the Devil de wereld in brengen en die liever een of andere Engelse vent horen lezen in plaats van naar de omslag van een naaktmagazine te kijken, is deze film een echte winnaar!<br />Om precies te zijn... misschien blaast Godard alleen maar.
The film-school intellects can drool all they want about the important (imagined) meaning of this film, but it's just that: intellectual drool. This film is creatively bankrupt, and some mistake it's endless self-indulgent wanking as substance. Yeah. <br /><br />Obviously Godard wasn't a Stones fan. Too bad, because this could have been great. He's capturing the birth of this timeless song and he chooses instead to cover the music with some guy reading out of a True Detective mag or some such crap. <br /><br />Then there's the endless shots of what looks like 60's librarians spray-painting words on people's cars. And then there's the seemingly neverending "interview" where the actress was brilliantly instructed to answer only yes or no to all the really deep and intellectual questions. There's some dude in a purple suit is reading more crap from a book, which goes on for, oh, only about 20 minutes. And black panthers or something in a junkyard.<br /><br />It almost sounds intriguing? Well, it's not.<br /><br />But for unwashed film-school hipsters who don't care squat about the lost opportunities of having full access to the Stones bringing Sympathy for the Devil into the world and would rather hear some English guy reading instead whilst gazing at the covers of nudie mag's, this film's a real winner!<br /><br />More accurately...maybe Godard just blows.