Wauw. Ik was dol op de hele serie en ik ben geschokt door de opmerkingen van mensen die vonden dat hij slecht eindigde. Misschien was het een beetje warrig in de seizoenen 4 en 5, maar het bleef beter dan al het andere op de televisie. Maar 6 en vooral 6b waren prachtige variaties op de thema's die in de eerste drie seizoenen werden ontwikkeld.<br />6B begon met zo'n sombere stemming en Janices altijd scherpe inzicht in de familieangst <0xE2><0x80><0x93> die met doem gevulde zin dat ze Tony's neiging tot zitten en staren kende. Iedereen die de implicaties daarvan voor de rest van de serie heeft gemist, kent Tony niet. Tony's misleidende sentimentaliteit ten aanzien van huisdieren en dieren gaat bijvoorbeeld terug tot de eerste afleveringen van de serie, tot Tony's paniekaanval over de eenden die zijn zwembad verlieten, en resoneert met Phils 'golf dag-dag'-zinnetje tegen zijn kleinkinderen voor de genadeslag van de laatste aflevering (om niet in Chase' duistere humor te vervallen).<br />Ik kan nog wel even doorgaan, maar ik wil er alleen aan toevoegen dat ik de laatste aflevering <0xE2><0x80><0x93> die begon met de eerste klanken van Vanilla Fudge om de ironische voorbode te zijn ('You Keep Me Hangin' On') <0xE2><0x80><0x93> heel, heel perfect vond. De beste tv aller tijden. Knappe vent in een stervende wereld die pathologisch de'verdwaasde fantasieën' van AJ voorziet (en dan zakt hij prompt weg). Een stukje varkenspastei voor meneer Chase.
Wow. I LOVED the whole series, and am shocked at comments by people who thought it ended badly. Perhaps it waffled a bit in seasons 4 & 5, while remaining better than anything else on television. But 6 and particularly 6b were beautiful permutations on the themes developed in the more muscular first three seasons. <br /><br />6B started with such a sombre mood and Janice's always keen insight into the family angst - that doom-filled line about knowing Tony's penchant for sitting and staring. Anyone who missed the implications of that for the rest of the series does not know Tony. Melfi's discomfort over the psychiatric study and its references to the sociopath's self-deluding sentimentality for pets and animals goes back to the first episodes of the series, say, with Tony's panic attack over the ducks leaving his pool and resonates with Phil's "wave bye-bye" line to his grandchildren before the coup de grace of the final episode (not to get into Chase's dark humour).<br /><br />I could go on and on, but I'll just add that I thought the final show - starting with the opening strains of Vanilla Fudge to supply the ironic foreshadow ("You Keep Me Hangin' On") to the terminal moments where Tony fades back into complacency with his family in tow or blasts apart like AJ's SUV or Phil's head were, utterly, utterly PERFECT. The best TV ever. <br /><br />Pretty good in a dying medium pathologically supplying the "jack-off fantasies" AJ derides (and then into which he promptly subsides). A tip of the pork pie to Mr. Chase.