Ik ben een enorme fan van Say Anything, Jerry Maguire en Almost Famous (ik was niet zo dol op Singles), dus ik kan gerust zeggen dat ik me verheug op alles waar Cameron Crowe zijn naam aan verbindt. Toen ik Vanilla Sky ging zien, kreeg ik te horen dat het een heel rare film was en dat ik het waarschijnlijk niet leuk zou vinden als ik iets verwachtte wat leek op Crowes andere films. Nou, nu ik hem net heb gezien, moet ik zeggen dat het eerste gelijk had, en het laatste helemaal niet. Het is een heel rare film, en tot het eind komt er eigenlijk niets van terecht. Iedereen die je vertelt dat hij het halverwege de film al zag aankomen, liegt of kan zich achteraf niets meer herinneren. Hoe dan ook, de film was fantastisch en ik verheug me erop hem te bezitten zodra de dvd uitkomt. Ik was geroerd door de film en voelde me emotioneel uitgeput aan het eind. Dit is een ervaring die het hele spectrum van menselijke emoties aan de kijker onttrekt, als de kijker zichzelf in de plot toelaat. In de bioscoop waar ik de film zag, waren er meer dan een paar mensen die het spoor van de film duidelijk bijster waren en zich dood verveelden toen ze merkten dat ze niet meer in de plot konden komen. Ik weet zeker dat het anderen gewoon ontbreekt aan het vermogen om een dergelijke film goed te volgen. Ik bedoel dat niet pompeus, maar sommige mensen zijn meer geschikt voor het Seagal-, Chan- en Van Damme-genre van films, en dat zijn de types die waarschijnlijk niet van deze film zouden genieten. Hij is heel cerebraal, dus zorg ervoor dat je voorbereid bent op een geestelijke zuippartij van twee uur, plus veel napraten. Wat betreft vergelijkingen met andere Crowe-films: in minstens één opzicht lijkt de soundtrack erg op die van alle Crowe-films. Dat is vrijwel zeker te danken aan Crowes langdurige banden met de muziek, zoals iedereen die _Almost Famous_ heeft gezien, weet, en aan zijn huwelijk met Heart-ster Nancy Wilson. Het was ook de moeite waard om op te merken dat er een duidelijke chemie was tussen de acteerprestaties van Tom Cruise en de regie van Crowe, waardoor de film vertrouwd aandeed voor iedereen die Jerry Maguire heeft gezien. In mijn ogen is dat niet slecht. Hoe dan ook, als ik deze film met een andere film zou moeten vergelijken, zou ik zeggen: als je The Game van David Fincher hebt gezien, ben je bijna zeker een fan van Vanilla Sky.
I am a huge fan of Say Anything, Jerry Maguire, and Almost Famous (I wasn't that big on Singles), so it's safe to say that I look forward to anything that Cameron Crowe attaches his name to. I went to see Vanilla Sky having been told that it was a very weird movie and that I probably wouldn't like it if I was expecting anything similar to Crowe's other films. Well, having just seen it, let me say that the former was correct, and the latter couldn't have been more wrong. It is a very weird movie, and nothing really comes together until the end. Anyone who tells you that they saw it coming halfway into the movie is either lying to you or is unable to detach their hindsight from their memory. Anyway, the movie was stellar, and I look forward to owning it as soon as the DVD is released. I was moved by the film, and felt emotionally spent by the end. This is an experience that will draw from the viewer the entire spectrum of human emotion, if the viewer allows him/herself into the plot. In the theatre in which I saw the movie, there were more than a few people who clearly lost track of the movie and were bored by it when they found that they were unable to get back into the plot. I'm sure others just lack the ability to properly follow any movie like this. I don't mean that to sound pompous, but some people are more cut out for the Seagal, Chan, Van Damme genre of movies, and these are the types that probably would not enjoy this movie. It is very cerebral, so make sure you are prepared for a two hour mental bender, as well as much thought afterwards.<br /><br />As far as comparing this film to other Crowe movies, it is very similar in at least one regard, in all Crowe movies, the soundtrack is a character unto itself. This is almost definitely due to Crowe's longstanding ties to music, as anyone who has seen Almost Famous knows, and to his marriage to Heart star Nancy Wilson. It was also worthy to note that there was a definite chemistry between Tom Cruise's acting and Crowe's directing that made the movie seem familiar to anyone who has seen Jerry Maguire. In my mind, that is not a bad thing.<br /><br />Anyway, if I had to compare this movie to any one other film, I would say this: if you enjoyed David Fincher's The Game, you will almost certainly be a fan of Vanilla Sky.