Standaard'verf-op-nummer'-monsterkost, gevuld met een stel routinematige plot-apparaten uit grote-dierenfilms. Het is net alsof iemand een pak kaarten had met plot-ideeën uit andere films erop geschreven, die werden geschud en verdeeld. Wat er aan plotlijnen en karakters opkwam, werd vervolgens in het script gegooid.<br />Characters zijn zo door en door cliché dat je na nog geen tien minuten in de film een spelletje kunt doen van 'Raad eens wie er als monstermaaltijd eindigt' en ze waarschijnlijk allemaal goed krijgt <0xE2><0x80><0x93> inclusief de volgorde waarin ze worden verslonden. Veel van de karakters zijn zo onhebbelijk dat je erop aandringt dat het wezen ze de mond snoert. Een paar van de hoofdpersonen zijn: een Billy Idol-kloon die met haaien surft, een schreeuwlelijk die met bankbiljetten strooit, een Capt. Ahab-man met een vendetta, en Ahabs vriendin die slonzige dansjes in een bar doet. O, en een heel groot beest dat behoefte heeft aan woedebeheersingstherapie.<br />Onderweg maken mensen veel ruzie, mooie meisjes rennen rond met natte T-shirts, stelletjes vrijen op exotische stranden, er vinden explosies plaats, er verschijnen ruïnes van een heiligdom, en er komen piraten met vettige gezichten langs.<br />Voor het grootste deel amusant, maar één ding zat me dwars: de gevoelloosheid van personages wanneer er andere mensen werden gedood. Na een gewelddadige dood maken ze oneliner-grappen. Ik kon de schoten bijna horen. Oké, alles goed en wel, als je 90 minuten de tijd hebt en je wilt lachen om een zo-slecht-is-het-goede-film. Anders moet je deze maar overslaan.
Standard "paint-by-numbers" monster fare, filled with a bunch of routine plot devices from big-creature movies. It's like somebody had a deck of cards with plot ideas from other movies written on them, which were shuffled, and dealt. Whatever plot lines and characters came up in the deal were then tossed into the script. <br /><br />Characters are so cliché-ridden, that you can play a game of "Guess who ends up as a monster meal" after less than ten minutes into the movie, and probably get every single one right--including the order that they will get devoured. Many of the characters are so obnoxious, that you root for the creature to shut them up. Some of the main characters include: a Billy Idol clone who surfs with sharks, a loudmouth brat who flashes bankrolls, a Capt. Ahab guy with a vendetta, and Ahab's girlfriend who does sleazy dances at a bar. Oh, and a big, big beast in need of anger management therapy.<br /><br />Along the way, people argue a lot, pretty girls run around with wet t-shirts, couples make out on exotic beaches, explosions occur, ruins of a shrine appear, and greasy-faced pirates drop by. <br /><br />Amusing, for the most part, but one thing bothered me: the callousness by characters when other people were killed. After one violent demise, they make one-liner jokes. I could almost hear rim shots.<br /><br />Overall, OK, if you have 90 minutes to waste, and you want to laugh at a so-bad-it's-good-movie. Otherwise, you may want to skip this one.