Gómez Pereira is verantwoordelijk voor een aantal van de verachtelijkste komedies uit de nieuwste Spaanse filmgeschiedenis (kijk maar eens naar zijn curriculum vitae), dus ik had niet zoveel verwacht van 'Cosas Que Hacen'... Eigenlijk weet ik niet eens waarom ik in vredesnaam heb besloten ernaar te kijken. Hoe dan ook, ik heb het gewoon gedaan... En wat een verrassing. Het ziet ernaar uit dat Gómez Pereira eindelijk volwassen is geworden en dat hij nu in staat is een goede film te maken. Hij is de laatste die zich bezighoudt met de midlifecrisis, de teleurstelling en het zoeken naar een tweede kans nadat je alles hebt verpest. Het laatste halfuur van de film (het meest dramatische) is het beste deel, en dat maakt het alleen maar de moeite waard om de film te bekijken. We hebben ook Eduard Fernandez in de hoofdrol, en ik blijf maar denken dat hij de beste acteur van zijn generatie is (verreweg).<br />*Mijn cijfer: 7/10.
Gómez Pereira is the responsible for some of the most despicable comedies of latest Spanish cinema (just take a look at his curriculum vitae), so I didn't expect that much of "Cosas Que Hacen..."... In fact I don't know why in the world did I decide to watch it. Anyway, I just did... And what a surprise. It looks that Gómez Pereira has finally matured and now he's capable of making a good movie. He's last work deals with the midlife crisis, the disappointing, and the seeking for a second chance after you've ruined it all. The last half hour of the movie (the more dramatic) is the best part, and it just makes worth watching the film. Also we have Eduard Fernandez playing the main role, and I keep on thinking he's the best actor of his generation (by far).<br /><br />*My rate: 7/10