Als er over de combinatie van grote regisseurs en acteurs wordt gesproken, wordt het team van J. Lee Thompson en Charles Bronson meestal niet genoemd. Waarschijnlijk omdat de opbrengst van negen gezamenlijke projecten van die twee het hele spectrum beslaat, van echt goed actietheater tot middelmatig. Helaas valt Kinjite: verboden subjecten in het laatste segment.<br />Dat is jammer, want Kinjite had heel wat beter kunnen zijn. Maar ik begrijp met de beste wil van de wereld niet waarom het nodig was om de vader van het vermiste Japanse meisje te maken, een vent die gewend is aan wat goedkope lol omdat de romantiek in zijn huwelijk is vervlogen. Dat had een heel andere film goed kunnen doen, maar hier had het geen zin. 1.<br />Een rechttoe rechtaan politiedrama met Charles Bronson als een agent van de zedenpolitie die een beetje te veel heeft gezien in zijn werk en een sterk vooroordeel heeft tegen oosterse culturen. Dat deel had ook wel wat uitleg kunnen gebruiken. Maar hij zal het moeten overwinnen als hij en zijn geduldige partner Perry Lopez een gevangengenomen Japans schoolmeisje gaan opsporen.<br />2. Bronsons tijd bij de zedenpolitie heeft hem precies verteld waar hij de ontvoerder kan vinden. Een stijlvolle, moordzuchtige pooier gespeeld door Jaime Fernandez is de man en hij en Bronson hebben een verleden samen. In de beste scène van de film liet Bronson hem een duur rolex horloge opeten en stak hij zijn auto in brand. Op een gegeven moment ziet Fernandez Bronson en Lopez in een cafetaria die de hele nacht open is, en na het eten van zijn rolxsnack besproeit hij de zaak met een uzi en vermoordt iedereen behalve Bronson en Lopez. Ik denk echt dat er na dat incidentje meer dan een paar agenten van de zedenpolitie van LA achter Fernandez aan zouden zijn gegaan. Maar dat is weer een heel groot gat in de plot.<br />Toch is er aan het eind voor Fernandez een soort rechtvaardigheid. Ik wou alleen dat de hele film beter was geweest. Dit was de laatste film van het Bronson-Thompson-team en J. Lee Thompsons laatste als regisseur. Hij had iets beters moeten kiezen.
When great director/actor combinations are talked about the team of J. Lee Thompson and Charles Bronson is not usually mentioned. Probably because the output of nine joint ventures between the two of them runs the gamut from the really good action entertainment to the mediocre. Unfortunately Kinjite: Forbidden Subjects falls in the latter. <br /><br />That's sad because Kinjite could have been a whole lot better. But for the life of me I don't understand why it was necessary to make the father of the missing Japanese girl, a guy used to getting some cheap jollies because the romance in his marriage has run out. That might have been good for another film altogether, but it served no purpose here.<br /><br />A straightforward cop drama with Charles Bronson as a vice cop who's seen a bit too much in his line of work and has a strong prejudice against orientals. That part could also have used a little explaining as well. But he's going to have to overcome it if he and patient partner Perry Lopez are going to locate a captured Japanese school girl.<br /><br />Bronson's time in the vice squad have told him exactly where to look for the kidnapper. A stylish, murderous pimp played by Jaime Fernandez is the guy and he and Bronson have some history. In fact in the film's best scene, Bronson made him eat an expensive rolex watch and set his car on fire.<br /><br />At one point Fernandez happens to spot Bronson and Lopez in an all night delicatessen and this being after his rolex snack, he sprays the place with an Uzi killing everyone, but Bronson and Lopez. I really think that little incident would have had more than a couple vice cops from the LAPD after Fernandez. But that's another terribly big hole in the plot.<br /><br />Still there is a very rough justice in the end for Fernandez. I wish the whole film had been better though. This was the last film of the Bronson-Thompson team and J. Lee Thompson's last as a director. He should have gone out with something better.