Na de verrassend grappige en ontroerende monsterfilm 'Gwoemul' (alias 'The host') uit 2006 <0xE2><0x80><0x93> die er in feite in slaagde een scherpe satire te maken van een B-filmgenre <0xE2><0x80><0x93> zijn opeenvolgende Koreaanse kaskrakers steeds algemener geworden, ook al zijn hun budgetten (voornamelijk uitgegeven aan special effects) steeds fantastischer geworden. Willen Zuid-Koreaanse filmmakers echt alle publiek en investeerders goodwill laten verkwisten, die hun industrie heeft opgebouwd sinds de doorbraakfilm 'Shiri/Swiri' uit 1999? Door een hele reeks middelmatige films met een groot budget te maken, zoals China op het vasteland deed?<br />De enige'reden' die ik kan bedenken om deze film te maken, is dat ik de investeerders zo gek heb gekregen om voor de laatste scènes de meest gedetailleerde en vloeiende digitale animatie van een Koreaanse/Oost-Aziatische draak te financieren. Als ze die draak in het begin hadden geïntroduceerd en hem meer persoonlijkheid en doelgerichtheid hadden gegeven, zoals in 'Dragonheart' uit 1996, had de film misschien een paar andere positieve eigenschappen gehad dan een heleboel digitaal geanimeerde draken. Herinneren jullie je 'Dungeons & Dragons' in 2000 nog? Heeft niemand ooit geleerd dat het er niet om gaat hoeveel special effects je gebruikt, maar hoe goed je ze gebruikt? Ik hoop dat er meer (en betere) Koreaanse legendes zijn die ze kunnen gebruiken, want ze hebben zojuist een heleboel internationale belangstelling voor Koreaanse drakenlegenden de kop ingedrukt door de manier waarop ze deze hebben gefilmd.<br />Kortom, ik ben het eens met alle negatieve recensies die ik al heb gelezen en ik vraag me af hoe de Koreanen het vonden dat hun volkslied 'Arirang' helemaal aan het eind werd gespeeld. Als wezensthema zou ik het minstens 5 sterren hebben gegeven als de special effects of actiescènes de moeite waard waren geweest, maar ik heb veel videospelletjes gezien met een betere camera en een beter scenario (en minder draken).
{rant start} I didn't want to believe them at first, but I guess this is what people are talking about when they say South Korean cinema has peaked and may even be going downhill. After the surprisingly fun and moving monster movie "Gwoemul" (aka "The Host") of 2006-- which actually succeeded in making a sharp satire out of a B-movie genre-- successive Korean blockbusters have become more and more generic, even though their budgets (mainly spent on special effects) have become more and more fantastic. Do South Korean movie-makers really want to squander all the audience and investor goodwill, which their industry has built up since the 1999 break-out film "Shiri/Swiri", by making a whole series of big budget mediocre movies like mainland China did? {rant end}<br /><br />The only "reason" I can fathom for making this movie is to dupe the investors into financing the most detailed and fluid digital animation of a Korean/ East Asian-styled dragon I have seen to date, for the final scenes. Now if they had introduced that dragon at the beginning and given it more personality and purpose like in the 1996 "Dragonheart", the movie might have had a few more redeeming qualities other than having lots of digitally animated dragons. Remember "Dungeons & Dragons" in 2000? Hasn't anyone learnt that the trick is not how MUCH special effects you use, but how WELL you use it? I hope there are more (and better) Korean legends they can use, because they have just killed a lot of international interest in Korean dragon legends with the way they filmed this one.<br /><br />In short, I agree with all the negative reviews gone before and wonder how Koreans felt about having their folk anthem "Arirang" being played at the very end. As a creature feature, I would have given it at least 5 stars out of 10 if the special effects or action sequences had been worth it, but I've seen many video games with better camera work and scripting (just less dragons).