Rajinikanth wordt herboren nadat hij een magische kracht heeft gekregen die hij zeven keer kan gebruiken.<br /><0x3E> Er zijn verschillende problemen met deze film die voor het toevallige publiek duidelijk zijn: de vijftigjarige Rajinikanth is nog thuis bij zijn ouders; de vader van het buurmeisje denkt dat hij een fascinerende 'jongen' is ('vaseekaramaana paiyan'); Rajinikanth onderbreekt de film plotseling met zijn preken, waarbij het ergste nog is hoe vrouwen van vroeger hun lichaamsbeweging door huishoudelijk werk kregen <0xE2><0x80><0x93> toch moeten we geloven dat hij geen theoloog is; hoewel hij een belezen man was, verspilt hij zes van zijn zeven krachten aan een stomme vlieger; ik kan nog wel even doorgaan, maar je snapt het wel. Er zijn god-mensen, er zijn goden, en er is Rajinikanth. Het kost de directory moeite om Rajinikanth in een van deze categorieën in te delen. Aanvankelijk is Rajinikanth gewoon Rajinikanth die doet wat Tamil-helden doen: zich verweren tegen schurken en, ondanks het feit dat ze de oudste zijn, het hof gemaakt worden door het mooiste meisje in de film. Rajinikanth doet dit goed en sommige van Rajinikanths kenmerkende stijlen zijn zelfs aangenaam <0xE2><0x80><0x93> _baba telling_ is een nieuwigheid. Wat deze film ondraaglijk maakt, is dat die paar eerste minuten alleen maar een inleiding zijn tot een slecht boek dat nooit geschreven zal worden. Zelfs die inleiding is doorspekt met een of andere komedie die geforceerd en voor de hand liggend is.<br />De regisseur wel. We kunnen het doel van de held niet verklaren; we zien dat de held verschillende horden moet nemen (van politici, zoals gewoonlijk), maar we kunnen niet echt voor de held in de bres springen omdat we niet weten wat het uiteindelijke doel van de held is. Aan het eind, als iedereen wil dat hij de leider is, houdt de held weer een van zijn preken en loopt weg om een kluizenaar te worden. De regisseur biedt geen oplossing voor het probleem in de climaxscène.<br />De rol van A.R. Rehman is echt interessant. Of hij toont hier en daar een briljante inval, of hij heeft niet de moeite genomen zich volledig in deze film te verdiepen <0xE2><0x80><0x93> wie kan hem dat kwalijk nemen. Er is een scène waarin Rajinikanth in het busje van een van de criminelen stapt, het mes gooit en zijn baba's begint te tellen. De muziek is op dat moment heel toepasselijk en werkt als een katalysator die nog meer spanning toevoegt. De liedjes zijn allemaal middelmatig, niemand zou zich na een paar jaar nog druk maken om de liedjes uit deze film.<br />Jammer genoeg is 1 de laagste rang die je op IMDb kunt toekennen. Deze film heeft alle elementen die zijn rechtmatige plaats in de onderste regionen van IMDb's rang rechtvaardigen.
Rajinikanth becomes born again after getting a magical power which he can use seven times.<br /><br />There are several problems with this movie that are obvious to the casual audience: the 50ish Rajinikanth is still at home with his parents; the father of the girl next door thinks that he is a compelling "boy" ('vaseekaramaana paiyan'); Rajinikanth suddenly interrupts the movie with his sermons, the worst being how women of yesteryears got their exercise through household work--yet we are to believe that he is not a theist; even though he was well read, he wastes six of his seven powers on a stupid kite; I can go on, but you get the picture.<br /><br />There are god-men, there are gods, and there is Rajinikanth. The directory has difficulty fitting Rajinikanth into one of these categories. Initially, Rajinikanth is just Rajinikanth doing what Tamil heroes do--stand up to villains and, in spite of being the oldest, getting courted by the prettiest girl in the movie. Rajinikanth does this well and some of Rajinikanth's trademark styles are actually enjoyable--"baba count" is a novelty. What makes this movie unbearable is that those few initial minutes are just a preface to an worst book to be ever written. Even that preface is punctuated with some comedy which are forced and obvious.<br /><br />The director doesn't explain the purpose of the hero; we see that the hero is facing several hurdles (from politicians, as usual) but we can't really root for the hero because we don't know what the hero's ultimate goal is. At the end, when everyone wants him to be the leader, the hero gives another one of his sermons and walks away to become a hermit. The director offers no solution to the problem in the climax scene.<br /><br />A. R. Rehman's score is really interesting. Either he shows patches of brilliance or he didn't bother to invest himself fully into this movie--who can blame him. There is one scene where Rajinikanth steps into the van of one of the crooks and then throws the knife and starts his baba count. The music is very apt for the moment and acts as a catalyst adding further tension. The songs are all mediocre, no one would bother with the songs from this movie after a few years.<br /><br />Unfortunately, 1 is the lowest rank you can assign in IMDb. This movie has all the elements that justify its rightful place at the nether of IMDb's ranking.