Ik moet eerlijk zijn en zeggen dat ik deze film heb gekocht, niet vanwege de inhoud, maar omdat David Cubitt erin meespeelt; ik weet het... oppervlakkig, of wat? <0xE2><0x80><0x93> maar kom op, meneer Cubitt is een fantastische acteur, om het zacht uit te drukken.<br />Ik wist echt niet wat ik moest verwachten van het kijken naar deze film, ik had de andere recensies gelezen, en die op andere sites, maar ik moet zeggen dat ik bijna vanaf het begin in de wereld van de broers werd getrokken. David Cubitt als Theo, en Colm Feore als Ryan zijn zo geloofwaardig als de twee van elkaar vervreemde broers, de film beweegt zich door hun relatie als ze elkaar proberen te leren kennen na de dood van hun vader. De scène waarin Theo erachter komt dat Ryan homo is, is briljant gespeeld. Hij loopt letterlijk een scène binnen en probeert weg te gaan zonder dat Ryan het merkt <0xE2><0x80><0x93> wat natuurlijk wel het geval is.<br />De film is heel goed onderzocht en is daarom ongelooflijk triest, ontroerend, verheffend en een feest van het leven in delen. Ik kwam van dit gevoel van droefheid af door wat Ryan heeft doorgemaakt, maar ook door de wetenschap dat hij hoop en onvoorwaardelijke liefde heeft gekregen van de ex-verslaafde broer Theo. Ik ben het eens met de andere recensent die de scène vindt waarin Theo zegt dat hij een vader wordt die gaat verhuizen, en ik ook. Ik ga nog een stapje verder door te zeggen dat ik mijn gedachten daadwerkelijk tegen Ryan verwoordde toen hij wreed tegen Theo zei: 'Waarom denk je dat je vader kunt zijn?' en Theo eenvoudigweg 'Jij' zei. Theo loopt dan weg, maar die kleine uitwisseling van dialoog spreekt boekdelen over het bijna zelfmedelijdende aspect van Ryan, die scherp wordt opgevoed door het simpele antwoord.<br />Een briljant bedachte film in alle opzichten, het acteren, het regisseren, het schrijven en alles is zo goed gedaan. Ik kan eigenlijk niets anders over deze film zeggen, behalve dat het heel moeilijk is om met de dood van een geliefde om te gaan, maar dit wordt fantastisch gedaan, tot in de oneindigheid. Het respect voor het onderwerp en de uitbarsting van liefde (zonder berouw en sentimenteel te zijn) spreekt boekdelen in deze nogal egoïstische wereld waarin we tegenwoordig leven. Goed gedaan voor alle betrokkenen.<br />Niet veel films brengen me tot tranen en zetten me aan het denken over het leven in het algemeen, en ook om blij te zijn met alles wat ik heb en niet verdrietig te zijn om de dingen die ik niet heb, maar deze film deed dat wel, hij was ongelooflijk opbeurend gezien het onderwerp.
I have to be honest and say I bought this movie, not because of the content, but because David Cubitt is in it; I know ... shallow, or what? - but, come on, Mr Cubitt is a fantastic actor to put it mildly.<br /><br />I really didn't know what to expect from watching this movie, I'd read the other write up, and those on other sites but I have to say I was drawn into the world of the brothers almost from the get go. David Cubitt as Theo, and Colm Feore as Ryan are so believable as the two estranged brothers, the film moves through their relationship as they start to try getting to know each other again after their fathers death. The scene where Theo finds out Ryan is gay was played brilliantly, he literally walks in on a scene and tries to leave without Ryan noticing - which of course he has.<br /><br />The film has been very well researched and is therefore incredibly sad, moving, uplifting and a celebration of life in parts. I came away from this feeling sad at what Ryan went through but also with the knowledge that he was given hope and unconditional love by the ex drug addict brother Theo. I agree with the other reviewer who finds the scene where Theo says he will be a father moving, and I'd go a little further to say I actually vocalised my thoughts at Ryan when he cruelly says to Theo 'What makes you think you can be a father' and Theo says simply 'You.' Theo walks away then, but that small exchange of dialogue speaks volumes to the almost self pitying aspect of Ryan who is brought up sharply by the simple retort.<br /><br />A brilliantly conceived movie on all counts, the acting, directing, writing etc are all so well done. I can't really find anything else to say about this movie, except to say that it is very hard dealing with the death of a loved one but this is done superbly, to the infinite degree. The respect for the subject matter and the outpouring of love (without being contrite and mawkish) speaks volumes in this rather selfish world we live in today. Well done to all concerned.<br /><br />Not many movies bring me to tears and give me pause to think about life in general, and also to be glad for all the things I have and not be sad for the things I don't, but this movie did, it was unbelievably uplifting considering the subject matter.