Ondanks het voortreffelijke werk van de ondersteunende acteurs en een intelligent script van Alan Plater, lijdt deze film aan een fatale tekortkoming: het gebrek aan charme van de hoofdpersoon/acteur. Een van de personages omschrijft Richard E. Grants personage als 'een zeurende kleine drol' en helaas is dit een perfecte omschrijving van hem. Er is niets aan hem of aan zijn acteerprestaties wat het geloofwaardig maakt dat zijn vriendin en eersteklas publisher/vriend zoveel tijd en emotionele inspanning aan hem besteedt. Hij is onbeschoft, arrogant, zelfzuchtig, zelfdestructief en buitengewoon irritant. De rol was voor een acteur die je van hem kan laten houden, zelfs als hij een kletskous is <0xE2><0x80><0x93> een Ewan McGregor bijvoorbeeld. De hele geestige satire op het klassensysteem en zo was voor niets geweest, dankzij deze irritante en bijzonder onsympathieke vertoning. Het enige wat ik wilde was hem door elkaar schudden en tegen hem zeggen dat hij zich niet zo moest aanstellen.
In spite of sterling work by the supporting actors, and an intelligent script by Alan Plater, this film suffers from a fatal flaw - the lack of charm of the central character/actor. One of the characters describes Richard E Grant's character as "a whining little turd" and unfortunately this sums him up perfectly. There is nothing about him or his performance to make it credible that his girlfriend and upper-class publisher/friend would spend so much time and emotional effort on him. He is rude, arrogant, selfish, self-destructive and thoroughly annoying. The part called for an actor who can make you love him even when he is being a prate - a Ewan McGregor, for example.<br /><br />All of the witty satire on the class system etc was wasted, thanks to this irritating and thoroughly unlikeable performance. All I wanted to do was shake him and tell him to get over himself.