Mel Torme en Victor Borge in hun jongere jaren maken deze film interessant <0xE2><0x80><0x93> vooral omdat ze een jonge Sinatra te zien krijgen, aan de zonnige kant van de 30, en duidelijk laten doorschemeren dat dit zijn 'ja, ik ben een populaire zanger, maar ik ben nog geen acteur'-rol was. Michele Morgan is een irritante, onnozele verschijning, en Jack Haley is een acteur op wie ik me nooit heb kunnen inleven. Leon Erroll is een sul, zoals altijd, maar over het geheel genomen is hij best grappig. 7 sterren van een potentiële 10 is ongeveer de juiste 'klasse', want met de combinatie van de positieve aspecten, samen met het ontbreken van een echt verhaal <0xE2><0x80><0x93> en dan ook nog een stom verhaal <0xE2><0x80><0x93> en de eerder genoemde ergernissen, is het over het algemeen een gemiddelde. De fascinatie komt voornamelijk voort uit het bekijken van de drie amusementsico's uit hun eerste jaren.
Mel Torme and Victor Borge, in their younger years, serve to make this film interesting - and especially viewing a young Sinatra, on the sunny side of 30, and definitely conveying that this was his "yes, I'm a popular singer, but hardly an actor yet" stage. Michele Morgan is an annoying, inane presence, and Jack Haley is an actor whose appeal has always been totally lost on me. Leon Erroll is silly, as always, but overall pretty funny. 7 stars of a potential 10 is about the right "grade," because with the combination of its positive aspects, along with the lack of much of a story, and a silly one at that, and the fore-mentioned annoyances - it is overall average at best. Most of the fascination is from the viewing of the three entertainment icons in their early years.