In wezen een typische propagandafilm voor de laatste goede oorlog. Maar er waren een paar dingen die me opvielen. In de eerste plaats het gebruik van scheldwoorden. In twee gevallen spreekt de Scott-figuur een scheldwoord uit, een keer in het begin, wanneer hij zijn bom van zijn doel laat vallen tijdens het afwerpen van de bom ('verdomme') en een keer wanneer hij een bommenrichter probeert over te halen om piloot te worden ('s*%t'). Ik zou me in het tweede geval kunnen vergissen, maar ik heb het een paar keer herhaald en zo ziet het er in mijn ogen uit. De derde keer is wanneer de Anne Shirley-figuur afscheid neemt van de O'Brien-figuur en hem veel succes wenst ('Geef ze van katoen') boven het gebrul van de motoren uit. Ze moet hebben gedacht dat dat te ondamesachtig was, want ze zegt duidelijk'verdomme'. Ik vond ook het personage dat morele problemen heeft met het bombarderen van burgers interessant. De vaderlijke superieur verzekert hem dat alleen militaire doelen getroffen zullen worden door de precisie van het bommenvizier. Gezien wat we weten over de latere strategie van de LeMay om Japanse steden in de as te leggen, speelt deze scène zich met een flinke dosis ironie af. Ik herinner me McNamara's citaat van LeMay in 'The Misg of War', iets in de trant van dat als de Verenigde Staten het conflict niet zouden winnen, hij terecht zou staan als oorlogsmisdadiger. Het einde is veel te gekunsteld, in overeenstemming met de film. Het deed me een beetje denken aan het einde van _White Heat_ (ik vergelijk de films niet, alleen het einde!). Misschien komt het gewoon doordat hij wordt opgeblazen. Heel goed opgeblazen!
Basically a typical propaganda film for the last good war. But there were a couple things that struck me. First was the use of mouthed epithets. In two cases the Scott character mouths one, once at the beginning when he drops his bomb off target during the bomb-off ("dammit") and once when he is trying to sway a bombardier into being a pilot ("s*%t"). I could be wrong about the second instance but I replayed it several times and that's what it looks like to me. The third case is when the Anne Shirley character wishes the O'Brien character goodbye and good luck ("Give 'em hell") over the roar of the engines. She must have thought that was too unladylike because she clearly says "heck". I also found interesting the character that has moral problems with bombing, specifically bombing civilians. The avuncular superior officer assures him that only military targets will be hit due to the precision of the bombsight used. Given what we know about the LeMay's later strategy of firebombing Japanese cities into oblivion this scene plays with not a little irony. I remember McNamara's quoting of LeMay in "The Fog of War", something to the effect that if the US did not win the conflict he would be tried as a war criminal. The ending is way overwrought, in keeping with the movie. It reminded me a bit of the end of White Heat (I'm not comparing the films, just the ending!). Maybe it's just 'cause he gets blowed up. Blowed up real good!!!