De regisseur, die gekleed was in leer en kettingen, waarschuwde het publiek op vrijdagavond van het SF Frameline Filmfestival dat we op het punt stonden een 'experimentele' film te gaan zien. Een experimenteel? Laat de videocamera op de achterbank van de auto liggen, laat de band draaien en redigeren in al die zinloze troep die je met het blote oog kunt zien. Een meanderende pastiche-roadshow die nergens begint en het publiek nergens brengt. Het nodeloze geweld dat de film opent, dreef meer dan één bezoeker van het Castro-theater weg. Ik zou ook zijn weggegaan, maar mijn filmmaatje had een lift naar huis nodig en heeft de neiging om zelfs de ergste merde tot het eind toe te zien. Tegen de tijd dat de lichten aangingen, was het publiek aanzienlijk uitgedund. Een lauw applaus. Pro forma vragen van de regisseur die tevreden leek met het resultaat. Vermijd deze film!
The director, outfitted in chains and leather, warned the audience at the SF Frameline Film Festival Friday night that we were about to see an "experiental" film. Experimental? Leave the video camera on the back seat of the car, let the tape roll and edit in all the pointless dreck within eyesight. A meandering pastiche road show manqué that starts nowhere and takes the audience no place. The gratuitous violence that opens the movie drove more than one patron from the Castro theater. I would have left, too, but my cine-buddy needed a ride home and has this thing about seeing even the worse merde through to the end. By the time the lights came up the audience had thinned considerably. Tepid applause. Pro forma questions of the director who seemed pleased with the product. Avoid this film!