Deze smakeloze mini-operette met een Eddy-McDonald-prototype in een Valentino-scenario is zo flauw dat het na vijf minuten een uitputtende oefening wordt. Het is vanaf het begin dwaas, want in deze beknopte versie praten twee militairen over het gebrek aan mannelijkheid van de zoon van een van de officieren. Binnen een minuut wordt hij naar Morrocco gestuurd, waar hij een dubbelleven leidt als de Rode Schaduw, de leider van een Arabische stam die liever zingt dan vecht.<br /><0x3E> Alexander Gray en Bernice Clare hebben een mooie, lichte operastem (met weinig acteertalent) en daar gaat hij. Er zit ook een behoorlijke bas in, maar het acteerwerk is zo lukraak en slecht voorbereid dat je het gevoel krijgt dat ze alles ter plekke verzinnen.<br />Deze twee reelers maakten deel uit van een grotere toneelvoorstelling met zes schrijvers. Met meer ruimte om te spieken en te kwebbelen had de voorstelling misschien enige amusementswaarde, maar dit haastige vluggertje is weinig meer dan een belediging voor het publiek dat op de voorstelling wacht.
This insipid mini operetta featuring a Eddy-McDonald prototype in a Valentino scenario is so bad it becomes an endurance exercise after five minutes. It's silly from the get go as this brevity opens two military men discussing the lack of manliness in the son of one of the officers. In under a minute he is packed off to Morrocco where he lives a double life as the Red Shadow; the leader of an Arab tribe that would rather sing than fight.<br /><br />Alexander Gray and Bernice Clare possess fine light opera voices (with little acting ability) and there's a decent bass in there as well but the acting is so haphazard scenes so ill prepared you get the feeling they are making things up as they go along.<br /><br />This two reeler was part of a larger stage production that lists six writers. With more room to spoof and warble the show may have had some entertainment values but this rushed quickie is little more than an insult to an audience waiting for the feature presentation.