Vrij goede film uit Preminger; soms een labyrint, als hij decors en locaties vanuit verschillende invalshoeken en perspectieven verkent, alsof het een natuurfilm is over de bewoners van de moderne stad en hoe ze leven. In dat opzicht is hij visueel en ruimtelijk bevredigend, omdat de held, een goede agent met een slecht humeur, in de problemen komt als hij per ongeluk een vent doodt met een bord in zijn hoofd.<br />Dana Andrews speelt de hoofdrol alsof het Hamlet is, en ze heeft het nog nooit zo goed gedaan. Het verhaal mag dan puur melodrama zijn, maar Andrews geeft het gewicht en brengt het bijna tot het niveau van een tragedie. Als zijn meisje is Gene Tierney aantrekkelijk maar onopvallend. Gary Merrill is een interessante schurk, met zijn natuurlijke hartelijkheid die een mooi contrast vormt met de koelbloedigheid van Andrews; zijn glimlachende, vriendelijk ogende schurk lijkt zijn aartsvijand voortdurend uit te dagen door alleen al het feit dat hij emotioneel open is, in tegenstelling tot de gespannen en moralistische politieman die hem op de hielen zit.<br />Er zitten geen grote verrassingen in deze film, die voor alle betrokkenen een overgangsfase lijkt. Voor regisseur Preminger is het een soort hereniging met zijn Laura-sterren Andrews en Tierney, die rond de tijd dat de film werd gemaakt hun hoogtepunt hadden bereikt. De bijrollen <0xE2><0x80><0x93> Merrill, Karl Malden, Neville Brand <0xE2><0x80><0x93> zijn, begrijpelijkerwijs, optimistischer, aangezien ze allemaal op weg naar boven waren. Preminger, sereen als altijd, laat de gebeurtenissen zich ontvouwen zonder een sterk standpunt te verkondigen, aangezien de moreel dubbelzinnige afloop enigszins teleurstellend is, want het kat-en-muisspel tussen de twee tegenstanders lijkt groter en archetypischer dan een gewone film zou kunnen bevatten, laat staan oplossen.<br /><br /><0x3E>
Pretty good film from Preminger; labyrinthine at times, as it explores sets and locales from various angles and perspectives as if it were a nature film on the denizens of the modern city and how they live. In this sense it is visually and spatially satisfying, as its hero, a good cop with a bad temper, gets into very hot water when he accidentally kills a guy with a plate in his head.<br /><br />Dana Andrews plays the lead as if it were Hamlet, and has never been better. The story may be pure melodrama but Andrews gives it weight, and almost raises it to the level of tragedy. As his girl, Gene Tierney is attractive but unremarkable. Gary Merrill makes for a very interesting villain, with his natural warmth providing a nice contrast to Andrews' coolness; his smiling, amiable-seeming bad guy seems to be continually challenging his nemesis by the mere fact of his being emotionally open, as opposed to the tightly wound and moralistic cop who is pursuing him. <br /><br />There are no major surprises in this film, which seems transitional for all concerned. For director Preminger it is a reunion of sorts with his Laura stars, Andrews and Tierney, who were passing their career peaks at around the time the movie was made. The supporting cast,--Merrill, Karl Malden, Neville Brand--are, understandably, more optimistic, as they were all on their way up. Preminger, as serene an observer as ever, lets the events unfold without expressing a strong point of view, as the morally ambiguous ending is somewhat disappointing, for the cat and mouse game between the two antagonists seems larger and more archetypal than any mere movie could contain, much less resolve.<br /><br />