Een interessant idee dat te maken had met een alternatieve dimensie in een ziekenhuis. Het deed me denken aan Stephen Kings 'Langoliers', 'Kingdom Hospital' en oude episodes uit de schemerzone. Atmosferisch sterk, het was geweldig opgezet. Er waren ook een paar heel slimme 'tijdlus'-momenten die altijd die smeltkroes-aantrekkingskracht hebben. Het verhaal had een heleboel vage verwijzingen die me deden geloven dat alle vreemde dingen die er vervolgens gebeurden <0xE2><0x80><0x93> tijdverschuivingen / spoken / een vreemde vleermuisgevleugelde demon en een nogal onnozel, zwaar metalen monster <0xE2><0x80><0x93> verklaard zouden worden. En DAT WAS WAT DE DOODZAKELIJKHEID VOOR MIJ GEBEURT. Op basis van wat ik heb gezien, geeft de film GEEN uitsluitsel over wat er achter de gebeurtenissen zit. Terwijl in dit soort films altijd iets dubbelzinnigs wordt verwacht/welkom is. Donkere vloeren bracht het tot nieuwe hoogten van vaagheid. Ik verwacht niet dat dingen in een mooi lint worden gewikkeld, maar ik wil ook niet het gevoel hebben: 'Huh?... is dat het?... Heb ik me ingehouden? Misschien heb ik per ongeluk de hoofdstuksprong gemaakt?' Donkere vloeren liet me achter met een diep onbevredigend vermoeden dat 'Het was allemaal een droom', wat jammer is, want tot aan de laatste spoel was ik heel erg aan boord en genoot ik van de film.
An interesting idea involving an alternative dimension inside a hospital. It recalled - Stephen Kings "Langoliers", "Kingdom Hospital" and old twilight zone episodes. Atmospherically strong, the set up was great. There were also some very clever 'time loop' moments which always have that head-melt appeal. The story had plenty of vague references which led me to believe that all the ensuing weirdness of - time slips / ghosts / a weird bat winged demon and a rather silly heavy metal attired ghoul-thing would be explained. And THAT was were Dark Floors severely let me down. Based on my viewing the movie gives NO EXPLANATION as to what is behind the events. Whilst, some ambiguity is always expected/welcome in these kind of films. Dark floors took it to new heights of vagueness. I don't expect things wrapped up in a pretty ribbon, but neither should I be left feeling "Huh? .. is that it? ... Did I dose off? Maybe, I hit chapter skip by mistake?" Dark Floors left me with a deeply unsatisfying suspicion that "It was all a dream" which is a shame because up until the last reel I was very much on board and enjoying the movie.