Ik vind het mooi vanwege mijn recente persoonlijke ervaring. Vooral de ideeën dat iedereen vrij is en dat alles eindig is. De personages in de film genoten niet echt van hun 'echte' leven, maar ze genoten wel van zichzelf, d.w.z. van wat ze waren. De film heeft er goed aan gedaan om deze eenvoudige dag tot een goede herinnering te maken. Een goede herinnering omvat niet alleen romantische gevoelens over een mooie vreemdeling en een mooie Europese stad, maar zeker ook over de diepere discussie over hun levenswaarden. Veel films zijn zo als het gaat over de definities van leven of liefde of relaties of huidige problemen in het leven of iets dergelijks. Voor Sunrise handelde ze het op een prettige manier af, waardoor de kijker even pauzeert en nadenkt en haar ademhaling aanpast en de film verder bekijkt. Voor Sunrise probeerde ze je niet een specifieke gedachte in te prenten. Ze moedigde je alleen aan om na te denken over een paar kwesties in het dagelijks leven en gaf je een paar alternatieve mogelijkheden. Dat maakte de gesprekken tussen de personages interessant, niet alleen maar typische jengelende klachten of loslippige ideeën. Je zou zelf nog steeds over die kwesties nadenken en nieuwsgierig zijn naar de volgende regel van het verhaal. Het einde was uiteindelijk niet echt belangrijk. Je kon er iets uit halen en na de film iets goeds of positiefs over jezelf voelen. Films horen leuk te zijn. Dit is een leuke film en het is de moeite waard om er even naar te kijken. Ik ben ook op reis. De film vertegenwoordigde op de een of andere manier een deel van mij en heeft een paar van mijn vragen beantwoord.
I like it because of my recent personal experience. Especially the ideas that everyone is free and that everything is finite. The characters in the firm did not really enjoy their "real" lives, but they did enjoy themselves, i.e. what they were. The movie did a good job making this simple day a good memory. A good memory includes not only romantic feelings about a beautiful stranger and a beautiful European city, but definitely about the deeper discussion about their values of life. Many movies are like this in terms of discussion of the definitions of life or love or relationships or current problems in life or some sort of those. Before Sunrise dealt with it in a nice way, which makes the viewer pause and think and adjust her breath and go on watching the film. Before Sunrise did not try to instill a specific thought into your head. It just encouraged you to think about some issues in daily life and gave you some alternative possibilities. This made the conversations between the characters interesting, not just typical whining complaints or flowing dumb ideas. You would be still thinking about those issues for yourself and curious about the next line of the story. The end was not quite important after all. You could got something out of it and feel something good or positive about yourself after the movie. Movies are supposed to be enjoyable. This is an enjoyable movie and worth of your time to watch it. I am on a journey too. The movie somehow represented some part of me and answered some of my questions.