Als The Man in the White Suit in Amerika was opgenomen, kun je je dan niet voorstellen dat Danny Kaye of Jerry Lewis Sidney Stratton van Alec Guinness zouden proberen?<br />Dit is een van de beste films van Alec Guinness en zeker een van de beste die de Ealing Studio's in het Verenigd Koninkrijk ooit hebben gemaakt. Hij past perfect in het tijdsbestek van de nieuwe Labourregering en de samenleving die die regering probeerde op te bouwen. Het is verbazingwekkend hoe kapitaal en arbeid in tijden van crisis met elkaar kunnen samenwerken. <br />--Alec Guinness - deze kleine, sjofele schnooker van een man - is geobsedeerd door het idee dat hij kleding kan uitvinden die nooit schoongemaakt hoeft te worden, dat hij in feite alle soorten vreemde stoffen afstoot zodra ze het kledingstuk raken.<br />--Hij is een volhardende klootzak en hij slaagt erin. Natuurlijk zijn de implicaties van de impact die dergelijke kleding op de maatschappij zal hebben nog niet echt doordacht. Uiteindelijk zit iedereen hem op de hielen zoals ze een voortvluchtige zouden opjagen, bijna zoals Peter Lorre van M. of Orson Welles van The Stranger of zelfs Robert Newton van Oliver Twist.<br />--Het is niet te geloven. Het is het kenmerk van een geweldige komedie dat een potentieel ernstige situatie als die achtervolging, zoals beschreven in sommige van de serieuze films die ik heb genoemd, voor de lol kan worden gespeeld. Het pak van die arme Guinness is niet alleen wit en vlekkerig, maar het gloeit als een neonreclame.<br /><0x3E> Afgezien van Guinness zijn de beste optredens die van Cecil Parker als de zoveelste pompeuze pummel, Joan Greenwood als zijn sirenendochter en Ernest Thesiger, de grootste kledingfabrikant in het Verenigd Koninkrijk.<br /><0x3E> Nu ik erover nadenk, heeft Paramount dat pak van Ealing geleend en het aan John Travolta gegeven voor de Saturday Night Fever?
If The Man in the White Suit had been done in America, can't you see either Danny Kaye or Jerry Lewis trying on Alec Guinness's Sidney Stratton on for size?<br /><br />This is one of the best of Alec Guinness's films and certainly one of the best that Ealing Studios in the United Kingdom ever turned out. It's so perfectly fits within the time frame of the new Labour government and the society it was trying to build. It's amazing how in times of crisis capital and labor can agree.<br /><br />Alec Guinness this meek little schnook of a man is obsessed with the idea that he can invent clothing that will never need cleaning, that in fact repels all kinds of foreign matter the minute it touches the garment. <br /><br />He's a persistent cuss and he does succeed. Of course the implications haven't really been thought through about the kind of impact clothing like that will have on society. In the end everyone is chasing him down like they would a fugitive, almost like Peter Lorre from M or Orson Welles in The Stranger or even Robert Newton in Oliver Twist. <br /><br />It's the mark of a great comedy film that a potentially serious situation like that chase as described in some of the serious films I've mentioned can be played for laughs. Poor Guinness's suit is not only white and stain repellent, but it glows like a neon sign.<br /><br />Other than Guinness the best performances are from Cecil Parker as yet another pompous oaf, Joan Greenwood as his siren daughter and Ernest Thesiger the biggest clothing manufacturer in the UK> <br /><br />Come to think of it, did Paramount borrow that suit from Ealing and give it to John Travolta for Saturday Night Fever?