Mijn vrouw en ik sloten ons aan bij de lange rij om Holly op het filmfestival van Edinburgh te zien. Nu ik de film heb gezien, begrijp ik waarom er zo'n lange rij stond. Holly is een ontroerend verhaal over een onmogelijke band tussen twee mensen. Zij is een jong meisje, hij is een versleten westerling. De film greep ons tot op het bot. Er zijn geen beeldende scènes of dingen die moeilijk te zien zijn <0xE2><0x80><0x93> het is het surrealisme van het normale dat je echt een schop onder je kont geeft. De film is prachtig gefilmd. We vonden onder andere de scène waarin Patrick Holly leert motorrijden prachtig. Thuy Ngoyens rauwheid (kan niet geloven dat dit haar eerste acteerklus is) en Ron Livingstons _Ron Livingston_. De voorstelling bleef me een paar dagen bij. Zeer aanbevolen.
Brilliant! My wife and I joined the sprawling line to see Holly at the Edinburgh Film Festival. After seeing the film, I can understand why there was such a long line. Holly is a touching story about an impossible connection between two people. She is a young girl, he is a worn out westerner. The film grasped every bone in our body. There aren't any graphic scenes or anything that is hard to watch - its the surrealism of normality that really kicks you in the gut. The film is beautifully shot. Among others, we loved the scene where Patrick teaches Holly to ride a small motorcycle. Thuy Ngoyen's rawness (cant believe this is her first acting job)and Ron Livingston's performance stayed with me for a couple of days. Highly recommended.