Ik benoem dit en BABYLON 5 tot de beste sciencefictionseries die ooit zijn gemaakt. Ze springen in mijn gedachten in het oog, want in tegenstelling tot de eerste STAR TREK-serie is er sprake van een constante ontwikkeling van intriges en personages. Als je kijkt naar de oorspronkelijke STAR TREK en STAR TREK:TNG, waren dat prima series, maar er was geen algemeen thema of plot dat alle afleveringen met elkaar verbond. In veel opzichten kon je de series volledig buiten de serie om bekijken zonder dat het je moeite kostte om te begrijpen wat er gebeurde. Dat was minder het geval bij Deep Space 9 (met zijn reusachtige veldslagen die het hele laatste seizoen in beslag namen) en de andere TREK-series, omdat er meer een groter verhaal was dat hen met elkaar verbond. Deze samenhang lijkt zich te hebben ontwikkeld als een concept met BABYLON 5 en zag dit in nog sterkere mate met SG-1. Waar het op neerkomt is dat deze serie in veel opzichten leek op het kijken naar een gezin of een lange roman die langzaam vorm krijgt. Zeker, er waren een paar 'afleveringen' die niet met de rest te maken hadden, maar dat waren er maar heel weinig en ze lagen ver uit elkaar en waren meestal ook heel grappig.<br />En over grappig gesproken, ik vond het geweldig dat SG-1 van tijd tot tijd de stemming luchtig hield en niet zo vreselijk serieus was. In dat opzicht genoot ik er zelfs meer van dan van BABYLON 5. Jammer dat hij in latere seizoenen langzaam uit de serie verdween.<br />Om SG-1 echt te kunnen waarderen, moet je het van het begin af aan bekijken en zien hoe ingewikkeld de plot is. Deze samenhang geeft het programma een uitzonderlijk uithoudingsvermogen. En als je SG-1 niet leuk vindt nadat je het een eerlijke kans hebt gegeven, dan is sciencefiction waarschijnlijk NIET het genre voor je.
I nominate this and BABYLON 5 as the best television sci-fi series made. Both stand out in my mind because unlike early STAR TREK series, there is a consistent evolution of plots and characters. If you look at the original STAR TREK and STAR TREK:TNG, they were fine shows, but there was no overall theme or plot that connected all the episodes. In many ways, you could usually watch the shows totally out of sequence with no difficulty understanding what is occurring. This was less the case with DEEP SPACE 9 (with its giant battles that took up all of the final season) and the other TREK shows, as there was more of a larger story that unified them. This coherence seems to have developed as a concept with BABYLON 5 and saw this to an even greater extent with SG-1. The bottom line is that in many ways this series was like watching a family or a long novel slowly take form. Sure, there were a few "throwaway" episodes that were not connected to the rest, but these were very few and far between and were also usually pretty funny.<br /><br />And speaking of funny, I loved that SG-1 kept the mood light from time to time and wasn't so dreadfully serious. In this way, I actually enjoyed it more than BABYLON 5. Jack O'Neill was a great character with his sarcasm and love of Homer Simpson--it's really too bad he slowly faded from the series in later seasons.<br /><br />To truly appreciate SG-1, you should watch it from the beginning and see how intricately the plots work. This coherence gives the show exceptional staying power. And, if you don't like SG-1 after giving it a fair chance, then sci-fi is probably NOT the genre for you.