Ik heb die film als kind gezien en hij brak mijn hart! Geen enkel ander verhaal had zo'n onafgemaakt einde... Ik ben opgegroeid met veel geweldige anime-films en dit was een van mijn favorieten, omdat het zo ongewoon was <0xE2><0x80><0x93> een verhaal over oneerlijkheid, en wreedheid, en eenzaamheid, en het leven, en keuzes die niet ongedaan kunnen worden gemaakt, en de behoefte aan anderen. Chirin wordt alleen gemaakt als de Wolf zijn moeder doodt, maar de Wolf is ook alleen als Chirin hem volgt de berg in. De Wolf doodt het lam niet, ook al zegt hij elke avond: 'Misschien eet ik je morgen op.' De band die ik ervan heb is gebroken en versleten door ouderdom en gebruik. Ik zal hem repareren en op een dag weer naar de film kijken en net zo hard huilen als ik als kind deed. Verhalen als deze, met zo'n diepte en gevoel, en zo'n ingewikkelde betekenis, zijn heel zeldzaam. Het is een droevig verhaal, maar ik ben nog nooit zo'n prachtige catharsis tegengekomen. Ik ben blij dat ik deze film heb gezien, en ik ben blij dat ik hem als kind heb gezien.
I saw this movie as a child and it broke my heart! No other story had such a unfinished ending... I grew up on many great anime movies and this was one of my favourites, because it was so unusual - a story about unfairness, and cruelty, and loneliness, and life, and choices that can't be undone, and the need for others. Chirin is made alone when the Wolf kills his mother, but the Wolf is alone, too, when Chirin follows him into the mountain. The Wolf doesn't kill the lamb, even though each night he says "maybe I'll eat you tomorrow." The tape of it I have is broken and degraded from age and use. I will repair it and watch the movie again someday and cry just as hard as I did as a child. Stories like this, with this depth and feeling, and this intricacy of meaning, are very rare. It is a sad story, but I've never encountered any catharsis more beautifully made. I am glad I have seen this movie, and I'm glad I saw it as a child.