Toen 'Girlfight' uitkwam, waren de recensies lovend, maar ik ben er niet aan toegekomen om hem te zien. Uiteindelijk heb ik hem op video gezien en ik begrijp de lovende recensies.<br />De film begint op een middelbare school midden in een getto. We worden snel voorgesteld aan leerling Diana Guzman (Michelle Rodriguez). Ze heeft een gemene uitdrukking op haar gezicht, en elk idee over Diana dat we aan deze uitdrukking zouden kunnen ontlenen, wordt bevestigd wanneer ze in een gevecht verwikkeld raakt. Terwijl Diana hierdoor in de problemen komt, ontmoeten we haar vader, die zelf ook een agressief type is; het is duidelijk dat we Diana haar houding niet helemaal kwalijk kunnen nemen. <br />Maar dan begint de film pas echt, als er een nieuwe gedachte in Diana's hoofd opkomt: boksen als een manier om aan dit grimmige bestaan te ontsnappen. Haar oudere broer is al aan boksen begonnen, maar haar vader zal het hoogstwaarschijnlijk niet goedkeuren. Alleen Diana zelf kan beslissen wat ze gaat doen.<br />Alleen al de eerste paar minuten maakten duidelijk dat ik een heel ruige, niet-Hollywoodfilm voor de boeg had, maar de korte verschijning van John Sayles in een bijrol bevestigde dat. Zelfs voordat ze aan de boksscènes toekomen, heb je al het gevoel dat je een klap in je gezicht krijgt bij het zien van het akelige leven dat Diana leidt. En als ze eindelijk bij het hoofdverhaal van de film aankomen, is er geen weg terug. Al met al kan ik deze film ten zeerste aanbevelen. Ik geef toe dat het gebruik van boksen als middel om iemand te laten zien die iets van zichzelf of van zichzelf probeert te maken al vele jaren een soort cliché is in de filmwereld ('Rocky', 'Million Dollar Baby'), maar ik vind nog steeds dat ze het hier geweldig hebben gedaan. Misschien heeft dit het genre wel naar zijn hoogtepunt gebracht. Echt goed. Jammer dat Michelle Rodriguez zich na deze film uit de Hollywood-films heeft teruggetrokken.
When "Girlfight" came out, the reviews praised it, but I didn't get around to seeing it. I finally saw it when it got released on video, and understand the glowing reviews.<br /><br />The movie opens in a high school in the middle of a ghetto. We quickly get introduced to student Diana Guzman (Michelle Rodriguez). She has a bad-ass expression on her face, and any idea about Diana that we might derive from this expression soon gets corroborated when she gets in a fight. As Diana gets in trouble for this, we then meet her father, an aggressive type in his own right; clearly we can't totally blame Diana for her attitude.<br /><br />But then the movie really picks up, as a new thought germinates in Diana's mind: boxing as a way to escape this grim existence. Her older brother has already gotten into boxing, but her father most likely won't approve. Only Diana herself can decide what to do.<br /><br />Just the first few minutes alone identified that I was in for a very gritty, non-Hollywood movie, but the brief appearance of John Sayles in a supporting role truly affirmed that. Even before they get to any boxing scenes, you feel like you're getting pounded in the face at seeing the ugly life that Diana lives. And when they finally arrive at the film's main story, there's no turning back.<br /><br />All in all, I definitely recommend this movie. I will admit that using boxing as a means to show someone trying to make something of himself/herself has been sort of a cliché in cinema for many years ("Rocky", "Million Dollar Baby"), but I still think that they did a great job with it here. In fact, this may have brought the genre to its apex. Really good. Too bad that Michelle Rodriguez wasted herself in Hollywood movies after this one.