In een film die wordt gevolgd door een worstelende acteur, die kennelijk wordt gespeeld door een worstelende acteur, doet dit Chris Klein geen goed. Hij doet zijn best om iets gedenkwaardigs aan de rol toe te voegen en worstelt zich door het oppervlakkige script heen, waarin hij erin slaagt om, wat alleen maar kan worden omschreven als, een nietszeggende hoofdrolman tentoon te spreiden. Het verhaal bestaat, maar dat is alles, en toont geen enkel element van begin, midden en eind, en de kijker blijft schouderophalend achter, met het gevoel dat er het afgelopen uur en drie kwartier in feite niets is gebeurd. In het midden hiervan staat Fred Durst, die het voor elkaar krijgt om boven zijn schijnbaar gemiddeld getalenteerde collega-acteurs uit te steken en het achterlijke karakter van Legde min of meer tot leven te wekken. Of Fred dit kan nabootsen als hij met een hogere cast werkt, valt nog te bezien, maar in de toekomst zal ik hem in de gaten houden.
In a movie that follows a struggling actor, played, evidently, by a struggling actor, this does no favours for Chris Klein. He struggles to bring anything memorable to the role and meanders on through the shallow script managing to display, what could only be described as, a bland leading man. The story exists, but that is all, and fails to show any basic start, middle and end and the viewer is left shrugging his shoulders feeling as though nothing in the past hour and three quarters has really happened.<br /><br />One bright light in the midst of this is Fred Durst, who manages to stand out above his seemingly averagely talented co-stars and does a semi-decent job of bringing the backward character of Legde to life. Whether Fred can re-create this when working with a higher calibre of cast remains to be seen but I'l be watching out for him in future.