Ik ben geen John Cleese-fan (hoewel ik 'Fawlty Towers' briljant vond), maar ik ben wel een fan, en toen ik dit verwaarloosd op een plank in mijn plaatselijke Blockbuster zag staan, besloot ik het eens te proberen. Wat ik kreeg was een geweldige verrassing, en een van de grappigste kijkervaringen die ik ooit heb gehad. De tekst is typisch Engels 'goonshow'-gedoe. In feite zou dit, als audiotrack, niet misstaan op een 'Firesign Theater'-album. Maar de uitvoering en de timing zijn perfect en dit verheft 'Strange Case' tot het soort adembenemende voorstelling dat levenslange Britse comedy-fanaten kan creëren. <br /><br />De Britten hebben de gave om breedsprakige satirische leuzen te combineren met zorgvuldig geobserveerde 'tics' van karakter en timing, en de makers gebruiken beide hier met goed resultaat. Cleese' vertolking van 'Holmes' lijkt veel te danken te hebben aan 'Inspecteur Clouseau' van Arkin en Seller; maar Cleese heeft zo'n talent voor fysieke komedie dat hij zich uitstekend staande kan houden. Maar de onverwachte traktatie hier is Arthur Lowe, die 'Watson' speelt als een joviale maar onomstotelijk niet-begrijpende imbeciel, Sommige mensen houden niet van 'Strange Case', vooral niet als Britse grilligheid niet hun 'cuppa-thee' is. Maar ik ben ontzettend blij dat ik dit heb gezien voordat het uit het zicht verdween.
I'm not a John Cleese completist (although I thought "Fawlty Towers was brilliant), but I am a fan, and when I saw this sitting, neglected, on a shelf at my local Blockbuster, I decided to give it a try. What I got was a wonderful surprise, and one of the funniest 50 minute viewing experiences I've ever had. The writing is typical English "goon show" schtick. In fact, as an audio skit, this wouldn't be out of place on a "Firesign Theater" album. But the execution and timing is spot on and this elevates "Strange Case" into the kind of jaw-dropping performance that can create lifelong British comedy fanatics. <br /><br />The Brits have a gift for combining broadly satirical lampoons with closely observed "tics" of character and timing, and the creators use both to good effect here. Cleese's portrayal of "Holmes" seems to owe much to the Arkin's and Seller's "Inspector Clouseau"; however Cleese has such a knack for physical comedy that he more than holds his own. But the unexpected treat here is Arthur Lowe, who plays "Watson" as an genial but invincibly uncomprehending imbecile with such superb timing and delivery that he becomes the best aspect of the film. I'd never heard of Lowe before this (his background seems to be vaudeville and musical theater), but he justifies his entire career with this performance as far as I'm concerned.<br /><br />Some people might not care for "Strange Case...", especially if British whimsy isn't their "cuppa tea". But I am extremely glad I got to see this before it vanished from sight.