Dit is de meest elementaire vorm van een traditioneel spookverhaal, niet eens voor een groot deel verlevendigd door het gebruik van Ierse locaties. Als de grote M.R. James ooit met zo'n mager verhaal op de proppen was gekomen <0xE2><0x80><0x93> heeft James eigenlijk niet een verhaal dat 'Een dun spook' heet? <0xE2><0x80><0x93> zou hij niet de moeite hebben genomen het in de openbaarheid te brengen.<br />Orson Welles verschijnt in de slappe einddelen als een gunst aan een stel oude vrienden, de producenten van deze film. Zijn aanwezigheid en de enige filmindustrie die bij een grapje betrokken was, zou deze spookverschijning zijn Oscarnominatie hebben opgeleverd. Dit is nog meer bewijs, als dat al nodig was, dat de Academy Awards nooit een garantie voor verdienste zijn geweest.
This is the most elementary sort of traditional ghost story, not even enlivened to any great extent by the use of Irish locations. If the great M.R. James had ever come up with a tale this thin -- doesn't James in fact have a story called "A Thin Ghost"? -- he wouldn't have bothered to have it published.<br /><br />Orson Welles appears in the limp endpieces as a favour to a brace of old friends, this film's producers. His presence and the one movie industry in-joke would have earned this will-o'-the-wisp its Oscar nomination. This is yet more proof, if any more were needed, that the Academy Awards have never been any guarantee of merit.