Ik heb Rob Marshall voor Chicago bewonderd, maar Memoirs of Geisha blijkt weer een mislukking te zijn bij het uitkammen van westerse en Aziatische kunst. Over het geheel genomen is het een prachtige scène, maar na de rusteloze nadruk op op het exotisch georiënteerde scènes zouden sommigen er wel eens genoeg van kunnen krijgen. De buitensporige kersenbloesem was, eerlijk gezegd, overdreven. Waarschijnlijk komt het door het culturele verschil in perceptie: de ultieme schoonheid is niet het opzichtige type, aangezien waarlijk mooie geisha's niet de overdreven verwesterde pompoen in de film zouden zijn.<br />Sommige andere commentaren hebben terecht de grootste tekortkomingen genoemd. Als Taiwanese weet ik zeker dat de actrice geweldig is. Een acteur/actrice kan elke rol spelen als hij/zij er maar zo uitziet. Gong Li is geweldig, maar de kracht van de emoties die ze in deze film tentoonspreidde, was niet vertaald in Japanse stijl. Het enige wat ik zag was een bitterzoete en jaloerse Chinese vrouw. Michlle Yeoh, een van mijn favoriete actrices, zag er niet eens uit als een Japanner. In sommige commentaren werd de bijzondere, delicate, vrouwelijke kenmerken van Japanse vrouwen genoemd, waarmee ik het helemaal eens ben. Die zijn zo verfijnd dat ik aanneem dat niet alle moderne Japanse actrices in aanmerking komen voor de rol van Geisha, laat staan de twee Chinese en de Maleisische actrice die in verschillende culturen zijn opgegroeid en waarschijnlijk niet zoveel van de Japanse cultuur afwisten.<br />Geisha is een goede opname om de nieuwsgierigheid van het Amerikaanse publiek op te wekken. Maar het zou een belediging zijn voor de film zelf en voor de kunst als de film de Oscar wint voor het beste kostuum, de beste regisseur of de beste film.
I admired Rob Marshall for Chicago, but Memoirs of Geisha turns out to be yet another failure of combing western and Asian arts. Overall, the scene is beautiful, but after restless emphasis on exoticism-oriented scenes some might just find himself fed up with them. The excessive cherry blossom was, frankly, overdone. It's probably the cultural difference of perception here: the ultimate beauty is not the showy type, as truly beautiful geisha would not be the over westernised pumpkin in the movie. <br /><br />Some other comments have rightly mentioned the biggest flaws. As a Taiwanese, I have no doubt the actress are great. An actor/actress can play any kind of role when he/she can look like it. Gong Li is great, but the power of emotions that she showed in this movie had not been translated into Japanese style. All I saw was a bittersweet and jealous Chinese WOMAN. Michlle Yeoh, one of my favourtie actress, did not even LOOK LIKE a Japanese. Some comment has mentioned the peculiar delicate, feminine characteristics of Japanese women, with which I can't agree more. These are so delicate that I assume not even all modern Japanese actresses are eligible for the roles in Geisha, let alone the two Chinese and one Malaysian actress who grew up in different cultures and probably did not know Japanese culture that much.<br /><br />Geisha is a good shot for arousing the curiosity of American audiences. But it would be an insult for the movie itself and for art alike if the movie wins the Oscar for best costume, best director or best picture.