De serie romans van Leslie Charteris over de avonturen van de enigszins louche Simon Templar ('The Saint') werd aan het eind van de jaren dertig op het witte doek gebracht met de opkomende George Sanders als Templar. Het was een zorgvuldige keuze <0xE2><0x80><0x93> Sanders speelde meestal schurken met af en toe een 'leuke rol' (zoals in _Foreign CORRESPONCE_, de titelheld in _The Strange Case of UNCLE HARRY_, de ingelijste 'beste vriend' van Robert Montgomery in _RAGE IN HEAVEN_ ). Hier paste zijn bereidheid om de regels te overtreden en een wet te overtreden heel even bij zijn 'zware personage', terwijl zijn knappe uiterlijk en beminnelijk gedrag van Templar een geschikte louche held maakten, zoals Chester Morris' 'Boston Blackie' en (tot op zekere hoogte) Peter Lorres 'Mr. Moto'. De films zijn niet de beste detectiveseries <0xE2><0x80><0x93> maar ze zijn bruikbaar. Net als de Holmes-serie van Rathbone, of de Chan-serie van Oland, had de serie regelmatig acteurs die een rol herhaalden of een nieuwe speelden (de antiheld in de film hier werd gespeeld door Wendy Barrie, die in een tweede film in de serie zou verschijnen). Deze en enigszins bekende filmdecors maken de serie tot een aangename ervaring voor de kijkers, die het geroezemoes van de dialogen horen (en altijd de slimheid van Sanders zien, door de slechteriken steeds een stap voor te blijven), zonder de voor de hand liggende gebreken van de plot op te merken. Al deze mysteries hebben gebreken, omdat zelfs de beste schrijvers van het genre die kunnen hebben. Het is niet goed om oude ideeën telkens weer te herhalen.<br />Toen dat gebeurde, was het moment waarop een van de spelers zijn genegenheid voor Barrie toegaf, iets waarvan ze zich al heel lang bewust was. Kort nadat hij haar tegen de politie probeert te beschermen. Maar toen de film de identiteit van een crimineel meesterbrein onthulde, werd het duidelijk dat deze persoon zo minzaam was gemaakt dat hij het mysterieuze meesterbrein verdiende (d.w.z. dat het script hem vermomde als de minst waarschijnlijke verdachte).<br />Barrie is uit op het bewijs dat haar vader (die in de gevangenis is gestorven) door de echte criminelen van een roofovervalbende in de val is gelokt. Ze heeft verschillende mensen die haar helpen <0xE2><0x80><0x93> types als William Gargan <0xE2><0x80><0x93> en ze krijgt advies van het meesterbrein achter de plannen voor g<0xC3><0xAA>nante inbraken die haar niet in de schoenen kunnen worden geschoven. De officier van justitie die ervoor heeft gezorgd dat haar vader werd veroordeeld (Jerome Cowan) is vastbesloten Barrie en haar bende te pakken te krijgen. De enige rechercheur die de kans lijkt te hebben de zaak op te lossen, is Jonathan Hale, die Sanders schaduwt, maar met tegenzin met hem samenwerkt.<br />De cast beleeft een paar leuke momenten in het script <0xE2><0x80><0x93> Hale (die op een speciaal dieet is) komt in de verleiding om een kreeftendiner te eten dat Willie Best voor Sanders heeft gemaakt. Als gevolg daarvan krijgt hij last van zijn maag, waardoor Sanders en Barrie het appartement van Sanders kunnen ontvluchten. Het Bestel moet hem eraan herinneren (wanneer hij zich beter voelt) dat hij naar een plaats moet gaan die Sanders hem op een bepaald tijdstip heeft aangewezen.<br />Er is ook een interessante rol voor Gilbert Emery. Gewoonlijk speelt hij fatsoenlijke mensen (zoals de man met de gefronste wenkbrauwen in _Tussen twee werelden_ ), maar hier speelt hij een sociaal prominente zwakkeling <0xE2><0x80><0x93> wiens verscheiden doet denken aan dat van een personage in een Bogart-film.<br />Over het geheel genomen een goed gemaakte film voor de tweede helft van een filmhuisrekening in 1939. Hij zal u amuseren, ook al blijft hij niet in uw herinnering.
Leslie Charteris' series of novels of the adventures of the slightly shady Simon Templar ("The Saint") was brought to the screen in the late 1930s with the up and coming George Sanders as Templar. It was a careful choice - Sanders usually would play villains with occasional "nice roles" (ffoliott in FOREIGN CORRESPONDENCE, the title hero in THE STRANGE CASE OF UNCLE HARRY, the framed "best friend" of Robert Montgomery in RAGE IN HEAVEN). Here his willingness to bend the rules and break a law briefly fit his "heavy persona", while his good looks and suave behavior made Templar a fit shady hero like Chester Morris' "Boston Blackie", and (to an extent) Peter Lorre's "Mr. Moto". <br /><br />The films are not the best series of movie mystery serials - but they are serviceable. Like Rathbone's Holmes series or Oland's Chan's series the show frequently had actors repeating roles or playing new ones (the anti-heroine in the film here was played by Wendy Barrie, who would show up in a second film in the series). This, and slightly familiar movie sets make the series a comfortable experience for the viewers, who hear the buzz of the dialog (always showing Sanders' braininess in keeping one step ahead of the bad guys), without noting the obvious defects of the plot. All these mysteries have defects due to the fact that even the best writers of the genre can't avoid repeating old ideas again and again and again.<br /><br />Here the moment when that happened was when one of the cast admitted his affection for Barrie, which she was long aware of. Shortly after he tries to protect her from the police. But as the film dealt with the identity of a criminal mastermind, it became obvious that this person was made so slightly noble as to merit being the mysterious mastermind (i.e., the script disguised him as the least likely suspect).<br /><br />Barrie is after the proof that her father (who died in prison) was framed by the real criminals in a robbery gang. She has several people assisting her - mugs like William Gargan - and she gets advice from the mastermind on planning embarrassing burglaries that can't be pinned on her. The D.A. who got her father convicted (Jerome Cowan) is determined to get Barrie and her gang. The only detective who seems to have a chance to solve the case is Jonathan Hale, who is shadowing Sanders but reluctantly working with him. <br /><br />The cast has some nice moments in the script - Hale (currently on a special diet) is tempted to eat a rich lobster dinner made for Sanders by Willie Best. He gets a serious upset stomach as a result, enabling Sanders and Barrie to flee Sanders' apartment. Best has to remind him (when he feels better) to head for a location that Sanders told him to go to at a certain time.<br /><br />There is also an interesting role for Gilbert Emery. Usually playing decent people (like the brow-beaten husband in BETWEEN TWO WORLDS) he plays a socially prominent weakling here - whose demise is reminiscent of that of a character in a Bogart movie.<br /><br />On the whole a well made film for the second half of a movie house billing in 1939. It will entertain you even if it does not remain in your memory.