Dit is een recensie van 'Freddy Mercury The Untold Story', de theateruitgave van het Chicago Int. Film Festival, 2007. Een van de onechte, ongeïnspireerde en saaiste biografische documentaires die ik ooit heb gezien. Als de film die ik in een bioscoop heb gezien oorspronkelijk op tv was uitgezonden, zou ik de producenten en distributeurs hebben gesmeekt om een betalend publiek niet voor de gek te houden met de valse belofte van een cinematografische documentaire. Zelfs als tv-documentaire klonken de sentimentele pianosolo's die de geïnterviewden begeleidden terwijl ze in hotelkamers voor bloemstukken zaten en het pompeuze, pseudo-literaire verhaal meer als een slapeloze nacht uit de Infomercial. De enige positieve aspecten van dit 'The Untold Story of Freddy Mercury' <0xE2><0x80><0x93> of, eh, was het 'Infomercial'? 'The Untold Story of Princess Diana' is het oorspronkelijke concert, de video- en tv-opnamen <0xE2><0x80><0x93> onverkort Freddy Mercury and Queen. Getuigenverklaringen met irrelevante ooggetuigenverklaringen, zoals: 'Hij was een vrije geest,' (echt waar... ik dacht dat Freddy Mercury een man van het bedrijf was...) die Freddy's getuigenissen, van Brian May of Montserrat Caballe, die nieuw en liefdevol licht wierpen op Mercury's complexe leven en karakter. En... hoe zit het met die Harry Potter-achtige schoolreportages? Hoe hebben het interview met de eerste meisjesverslindster ('... die nu bij een reisbureau werkt') en de leden van Freddy's eerste schoolband bijgedragen aan wat ik echt over Mercury wil weten? Vitale mijlpalen in zijn persoonlijke leven, zijn seksualiteit, zijn artistieke stijl en zijn groei tot Queen, de band, worden niet verkend. Deze filmmakers stellen geen enkele provocerende vraag, noch doen ze onafhankelijk of visionair onderzoek naar hun onderwerp, maar leveren in plaats daarvan een saaie montage van beleefde en grenzeloze lege opmerkingen over een raadselachtige en briljante rocklegende, die het niet verdient om herinnerd te worden door deze History Channel-biografie waar je grootouders op zondagavond in kunnen wegdoezelen.
This is a review of 'Freddy Mercury The Untold Story,' theatrical release, Chicago Int. Film Festival, 2007 One of the phoniest, uninspired and most tedious biographical documentaries I have seen. If the film I saw in a movie theater was originally released on TV, I would plead with its producers and distributors to not fool a paying audience with the false promise of a cinematically worthy documentary feature. Even as a made-for-TV documentary, the sentimental piano solos accompanying interviewees sitting in front of flower arrangements in hotel rooms and the pompous, pseudo-literary narration rang more true of a sleepapedic bed Infomercial. The only redeeming aspects of this "The Untold Story of Freddy Mercury" -- or, uhm, was it "The Untold Story of Princess Diana" are the original concert, video and TV footage -- unabridged Freddy Mercury and Queen. Testimonial interviews with irrelevant eye witnesses with insights, such as: "He was a free spirit," (really.. I thought Freddy Mercury was a company man...) belittle those Freddy testimonials, by Brian May or Montserrat Caballe that shed new and affectionate light into Mercury's complex life and character. And... what up with the Harry Potter-like boarding school segments? How did the interview with the first girl-crush ("...who now works in a travel agency") and members of Freddy's first school band contribute to what I really want to know about Mercury? Vital milestones of his personal life, his sexuality, his artistic style and growth, Queen, the band remain unexplored. These filmmakers don't ask a single, provocative question, nor do they engage in independent or visionary research of their subject, instead delivering a tedious montage of politely clean and vastly empty comments about an enigmatic and brilliant rock legend, who doesn't deserve to be remembered by this History Channel biography your grandparents can doze off to on a Sunday night.