Toen ik eindelijk de film zag die door velen wordt beschouwd als de beste vrouw-in-de-gevangenis aller tijden, had ik het gevoel dat ik iets had bereikt wat zo belachelijk is als dat klinkt. Tjonge, hij bevatte zeker de elementen die ik verwachtte, en leverde nog veel meer op. Een constante die ik in deze films ontdek, is de taaiheid en het lef van de actrices in de rollen van gevangenen die zich voorbereiden op hun ontsnapping, terwijl hun drempel, tolerantie en vastberadenheid (om nog maar te zwijgen van hun geestelijke gezondheid) op de proef worden gesteld door hun superieuren. Hoewel de meesten van hen zijn ingehuurd omdat ze er naakt uitzien, omdat de aard van het genre zulke nodeloze elementen vereist, komt er nog iets anders naar voren, andere eigenschappen, zoals houding en lef, waar ik uiteindelijk op reageer. Dit was, zoals u misschien maar al te goed weet, Demmes debuut voor zijn mentor Roger Corman, en hij biedt het doelwitpubliek precies wat ze willen terwijl hij zijn eigen stempel op de gebeurtenissen drukt. Er zijn bijvoorbeeld bizarre dromen die bepaalde personages hebben die hun huidige psychologische toestand definiëren (er is een speciaal nummer met cipier Barbara Steele, die me deed denken aan Alex de Large in A Clockwork Orange).<br />De film gaat over vrouwelijke gevangenen die een gewaagde ontsnapping voorbereiden, moe van de krankzinnige capriolen van hun aan een rolstoel gebonden cipier en haar geschifte gevangenisdokter, Randolph (Warren Miller). Erica Gavin is Jacqueline Wilson, de nieuwste gevangene die door de politie is opgepakt en veroordeeld voor de moord op een politieman, en die niet bereid is de namen van degenen met wie ze iets te maken had prijs te geven. Roberta Collins is Belle, een kleptomane met een serie afwijkingen, de beste vriendinnen van Pandora (Ella Reid). Belle wordt de obsessie van Randolph, die commissaris McQueen (Steele) belooft dat hij haar gewelddadige neigingen met een chirurgische ingreep kan verwijderen. Terwijl hij haar bedwelmt, maakt Randolph naaktfoto's en sodomie met haar, jammerend als een klein meisje vanwege zijn eigen geestelijke tekortkomingen terwijl hij haar naakte lichaam in zijn armen houdt. Lavelle krijgt werk in Randolphs kantoor en is degene die zijn smerige streken aan Pandora doorgeeft. Demme bouwt de film effectief op naar de verwachte finale als een geplande uitbraak, waarbij hij degenen die achter de verschillende trauma's zitten die de gevangenen zijn toegebracht als gijzelaars gebruikt, terwijl er geweervuur losbarst.<br />Ik was behoorlijk onder de indruk van het fotografische werk van lange tijd Demme, collaborateur, filmregisseur Tak Fujimoto, aangezien hij in staat is een paar visueel boeiende momenten vast te leggen binnen de benauwde muren van de gevangenis, cellen en kamers, wat geen gemakkelijke taak is. De gevangenis is gepast sjofel en de meisjes, hoewel ze heel aantrekkelijk zijn, zien eruit als wanhopige gevangenen die ernaar verlangen, hunkeren vanuit het diepst van hun ziel, om aan zo'n afschuwelijke val te ontsnappen. Steele is subliem als de directeur, ze begrijpt hoe ze de rol dicht bij de rand moet nemen zonder ver te gaan, ze is oprecht in staat om de waanzin van haar onderdrukte karakter in een beheersing uit te drukken... zie hoe ze haar bril oppoetst en rustig gaat zitten zonder zich op te winden, vooral wanneer ze minachting heeft voor bepaalde gedragingen om haar wankelend naar de rand te duwen. Cales bluesy score is ongelooflijk deprimerend, terwijl hij het publiek ook een knipoog geeft dat de film nog steeds leuk en spannend is. Mijn favoriete scène speelt zich buiten de gevangenis af, als twee van onze meisjes (die zich bij een derde voegen) een bankoverval onderbreken die al aan de gang is. De clou is dat ze van plan waren een bank te beroven! Zoals je kunt verwachten, krijg je naakte vrouwen in douches, een gevangene in eenzame opsluiting, een gevecht tussen katten, schietpartijen, mislukte ontsnappingspogingen en andere uitbuitingselementen (zoals een afgrijselijke shocktherapiesessie, om nog maar te zwijgen van de eerder genoemde scène waarin de geschifte dokter misbruik maakt van Belle). Interessant genoeg vertelt Demme over de film aan het publiek zonder ook maar een greintje pretenties, hij begrijpt precies wat voor soort film hij maakte.
To finally see what many consider to be the greatest women-in-prison film of all time, I felt like I had accomplished something as ridiculous as that sounds. Boy, it sure contained the elements I expected, and delivered so much more. A constant I'm discovering in these films is the toughness and grit of the actresses in the roles of prisoners preparing for escape while their threshold, tolerance, and resolve(..not to mention sanity)being tested by their superiors. While most of them were hired for the way they look naked, because the nature of the genre demands such gratuitous elements, something else emerges, other attributes, such as attitude and guts, that I ultimately respond to.<br /><br />This, as you may know all too well, was Demme's debut for his mentor Roger Corman, and he provides the target audience with exactly what they desire while putting his own stamp on the proceedings. For instance, there are bizarre dreams certain characters have which define their current psychological states(..there's a particular number featuring warden Barbara Steele where she reminded me of Alex de Large of A Clockwork Orange).<br /><br />The film has female prisoners planning a daring escape, tired of the crazed antics of their wheel-chair bound warden and her nutty prison doc, Randolph(Warren Miller). Juanita Brown is Maggie, the tough, sassy sister who is fed up with the environment and will do whatever it takes to get out. She's the one all the girls fear to cross. Erica Gavin is Jacqueline Wilson, the newest prisoner who was busted by police and sentenced for the murder of a cop, unwilling to give up the names of those she was involved with. Roberta Collins is Belle, a serial kleptomaniac, best pals with Pandora(Ella Reid). Belle becomes the obsession of Randolph who promises Superintendent McQueen(Steele)that through a surgical procedure he can remove her violent tendencies. Drugging her up, Randolph takes nude pictures and sodomizes her, whimpering like a little girl due to his own mental deficiencies while hugging her naked body in his arms. Cheryl Rainbeaux Smith is Lavelle, in prison for life for murdering a scumbag whose relative was a Senator. Lavelle receives work in Randolph's office and is the one responsible for relating his dirty antics to Pandora. Demme effectively builds the movie to the expected finale as a planned break-out, using those behind the various traumas inflicted on the prisoners as hostages, with gunfire erupting.<br /><br />I was quite impressed with the photographic work of long time Demme collaborator, cinematographer Tak Fujimoto, as he is able to establish some visually arresting moments within the cramped confines of the prison, cells and rooms, not an easy task. The prison is appropriately crummy and the girls, despite being quite attractive, look the part of desperate inmates longing, yearning from the very pits of their souls, to escape such horrid entrapment. Steele is superb as the warden, understanding how to take the role close to the brink without going to far, candidly able to express the madness of her repressed character within a restraint..notice how she works her glasses and settles herself without blowing her top particularly when certain behaviors she has contempt for push her teetering to the edge. Cale's bluesy score is incredibly depressing, while also casting a wink to the audience that the movie is still fun-and-games..I think Cale's score mirrors Demme's handling of the material. Cale and Demme's partnership is an uncanny alliance that presents the setting as a sad, isolating, oppressive place, while, almost simultaneously, showcasing a humorous tone that permeates due to the colorful characters thanks in part to the personalities of the cast. My favorite scene happens outside the prison, as two of our girls(..joining forces with a third)interrupt a bank robbery already in progress..the kicker is it was a bank they were planning to rob! As you might expect, you get naked women in showers, prisoner in solitary, a cat fight, shootouts, attempted escapes which go awry, and other exploitative elements(..such as a horrifying shock therapy session, not to exclude the shocking aforementioned sequence where the screwy doc takes advantage of Belle). Interesting enough, Demme relates the film to the audience without a whiff of pretension, understanding exactly the kind of movie he was making.