Ik ben 14 jaar geleden met een Japanse vrouw getrouwd. We zijn nog steeds bij elkaar.<br />Maar in de jaren vijftig zou het nooit zo gemakkelijk zijn geweest.<br />Het leven in het leger was in deze tijd al jaren gedolven voor actie, drama en komedie. Gedolven tot de dood. De gemengde relaties gaven het een nieuwe dekmantel. Dat is tegenwoordig een oude koek, maar ja...? Als je in die tijd met een Aziaat trouwde, betekende dat dat je iemand iets verschuldigd was of dat je een soort freak was. Dit raakte beide mogelijkheden tegelijk met het derde. Misschien is het liefde?<br />Brando deed zijn gebruikelijke goede werk. Garner deed het beter dan hij gewoonlijk doet. Hij is goed, maar dit bewees hoe goed hij kon zijn. Umecki-chan maakte hier een geweldige debuut en hoewel ik denk dat ze haar standbeeld verdiende, was ze niet echt geweldig. Het was een rol die niemand die niet overzee was geweest zou hebben herkend, en het nieuwtje was er af.<br />De echte scènedief was Red Buttons. Red was het beste in deze film. Reken daar maar op. En de Japanse levensstijl werd ook in een bewonderenswaardig licht gezet.<br />Een klassieker.
I married a Japanese woman 14 years ago. We're still together.<br /><br />However in the 1950's it would never have been as easy.<br /><br />Life in the military had been mined for action, drama, and comedy for years by this point. Mined to death. The mixed relationships gave it new ground to cover. This is old hat today, but then...? Marrying an Asian back then meant you either owed somebody something or you were a freak of some sort. This touched on both possibilities along with the third. Maybe it IS love? <br /><br />Brando did his usual good job. Garner did a better job than he usually does. He's good, but this showed how good he could be. Umecki-chan had a helluva debut here and while I think she earned her statue, she didn't really stretch. It was a role that no one who hadn't been overseas would have recognized and the newness was the corker.<br /><br />The real scene stealer was Red Buttons. Red was the best thing in this film. Bank on it. And the Japanese lifestyles were shown in an admirable light as well.<br /><br />A classic.