EPSILON, ook wel bekend als ALIEN BEZOEKER, is niet wat ik had verwacht. Dit is een Australische lowbudgetfilm zonder special effects, afgezien van versnelde opnamen en snelle scènewisselingen. Het vrouwelijke buitenaardse wezen (dat onmiddellijk in staat is perfect Engels te spreken) kan van de ene plek naar de andere 'bliepen' en van tijd tot tijd haar waarneming van de tijdstroom veranderen om aan te sluiten bij de'snelle' mensen.<br />Een bejaarde grootmoeder vertelt haar twee kleindochters een verhaal dat een rondtrekkende man haar veertig jaar geleden vertelde, toen een naamloze 'Zij' naakt en volkomen gedesoriënteerd op de planeet aankwam, niet in staat te herkennen uit welke ster ze kwam... Ze ontmoet een man die alleen kampeert in de Australische Outback en hem kennelijk in verwarring brengt. Ze is hier bij'vergissing' en wordt boos als ze te horen krijgt dat ze op Aarde is. De Aardlingen staan bekend als volwaardige vervuilers van het milieu en zijn een metafoor voor het meest beledigende dat de rest van het heelal zich kan voorstellen: zij die 'de smerige lucht inademen' maar er niets aan doen en hun hoofd als een struisvogel onder het zand steken. In een andere amusante metafoor zijn Aardlingen 'kikkers'.<br />Vanaf dat punt is het een film over dialoog, terwijl de verbijsterde man probeert te begrijpen wat Zij's bijzondere psychologie en gezichtspunten zijn, ook al noemt Zij hem onintelligent en 'raar'. De man begint te beseffen dat het misschien mensen zijn die irrationeel zijn en niet helder denken. Ze ziet dat deze mens niet helemaal fout zit in zijn denken en ze wordt zelfs verliefd op hem.<br />De dialoog over perspectieven is op sommige punten interessant, maar het is allemaal gelaagd met een zwaarwichtige milieuboodschap en een goedkoop gevoel (er zijn maar twee hoofdrolspelers, die ronddwalen over verschillende verlaten taferelen, en de kwaadaardige, verdorven mensen op de planeet worden helemaal nooit gezien). De milieuboodschap biedt geen oplossingen, maar schildert een of twee ijzingwekkende metaforen over wat er met de natuur en de mens zal gebeuren als er niet iets wordt gedaan. De logica is ook onsamenhangend: de rest van het universum heeft 'opgegeven' Maar één ruimtevrouw die per ongeluk op Aarde terecht is gekomen, slaagt erin een positieve verandering tot stand te brengen door de afloop van de film. Wat zou een bataljon buitenaardse wezens dat met opzet hierheen gestuurd werd, kunnen bereiken tegen vervuiling en verspilling?
EPSILON, a.k.a. ALIEN VISITOR, is not what I expected. This is a no-budget Australian film with no special effects other than speeded-up film and quick scene cuts. The female alien (who comes over immediately able to speak perfectly accented Australian) can "blip" from place to place or time to time and alter her perception of the flow of time to match the "faster" humans.<br /><br />An elderly grandmother tells her two granddaughters about a story a wandering man told her 40 years before, when an unnamed "She" came to the planet naked and completely disoriented, unable to recognize which star in the sky she came from...She meets a man alone camping in the Australian Outback, apparently bewildering him. She is here by "mistake", and gets angry when she is told she is on Earth. The Earthlings are known as consummate despoilers of the environment and a metaphor for the most insulting thing imaginable to the rest of the universe: those who "breathe the foul air" but do nothing about it, sticking their heads under the sand like an ostrich. In another amusing metaphor, Earthlings are "frogs".<br /><br />From there, it is entirely a film about dialogue, as the perplexed man tries to understand She's peculiar psychology and viewpoints, even as She calls him unintelligent and "quaint". The man begins to realize maybe it's humans who are irrational and not thinking straight. Yet, while waiting to be "beamed up" back home, She sees that this human is not entirely faulty in his thinking and even falls in love with him.<br /><br />The dialogue about perspectives is in spots interesting, but it is all layered with a heavy-handed environmental message and a low-budget feel (there are only two main actors, who blip around various deserted scenes, and the evil despoiling humans on the planet are never seen at all). The environmental message offers no solutions, but paints one or two dire metaphors about what will happen to nature and man if something isn't done. The logic also doesn't hang together: the rest of the universe has "given up" on Earth, yet one space woman caught on Earth by mistake manages to effect some positive change by the conclusion of the movie. What would a battalion of aliens deliberately sent here manage to achieve against pollution and waste?