In tegenstelling tot mijn principes, moet ik eerst een conclusie trekken, want ik heb net dit kunstwerk gezien en heb er nog steeds een sterke indruk van. De lezer wordt verzocht mijn sterkere vocabulaire te excuseren.<br />Nou, deze film is absoluut afschuwelijk en ik zou nooit de moeite nemen er een woord over te schrijven, als ik niet zo misselijk was geworden van '44 Minutes', wat me zelden overkomt. Het feit dat ik ervoor heb betaald, maakt me niet bepaald vrolijker, net zomin als het feit dat de film hier de hoogste waardering verdient.<br />Dus wat is er mis met de film? Hij heeft een modieuze titel: '44 Minutes'. Je denkt eerst aan '44 Minutes'. 15 Minutes', wat overigens een veel betere film is, maar in mijn ogen nog steeds slecht, en de twee kunnen inderdaad tot op zekere hoogte vergeleken worden. Maar het toeval wil dat de dingen die ze gemeen hebben, hun slechtste eigenschappen zijn. In beide films speelt de heer Oleg Taktarov, die met zijn sterke Russische accent duidelijk aansluit bij de verwachtingen en vooroordelen van het publiek. Zijn doel is om de geest van de Koude Oorlog aan te spreken. Ach, wat missen we de goeie ouwe tijd. Ik wil niet zeggen dat hij een slechte acteur is, ik moet zijn ware prestaties nog beoordelen, maar hij is hier gewoon geen echt individu, hij is meer een archetype. Hoe iemand zich nog aan zulke dingen kan overgeven, gaat mijn verstand te boven. We kunnen hier de moderne Amerikaanse xenofobie herkennen. Het moment in de film waarop Taktarov aan zijn metgezel uitlegt dat Roemenen geen Duitsers zijn en dat ze in Amerika zijn, is werkelijk lachwekkend. Moeten we aannemen dat het ellendige duo het liefst 'echte' Amerikanen wil worden?<br />En dan is er nog de kwestie van de media. Ja, het lijkt erop dat het meeste wat we te weten komen van camera's, interviews en verslaggevers komt. De regisseur had ons het ritme van de veronderstelde 44 minuten moeten laten voelen. In plaats daarvan verveelt hij ons met interviews door de hele film heen, als in een goedkoop tv-programma, in een poging het wiel opnieuw uit te vinden. In 15 Minutes draait alles om de media. Dat wordt duidelijk gemaakt op de manier waarop een leraar een domme leerling toespreekt, maar dat is een apart commentaar, want we zijn nu met 44 Minutes bezig. Dus ik heb geprobeerd het doel van deze film te achterhalen. Wat is het? Het publiek een leuke tijd te bezorgen? Wapens te verheerlijken? De politie te verheerlijken? Geweldpleging? O ja, de agent geeft de bijbel aan de minderjarige delinquent. Dus het moet uiteindelijk toch voor vrede en begrip zorgen? Ik denk het niet, maar vraag het me niet. Ik weet alleen dat ik er niet van heb genoten.<br />Ah, Michael Madsen. Ik geef toe dat ik een grote fan ben. Ik hoopte dat hij een lichtpuntje zou zijn, maar ik had het mis. Maar het is niet zijn schuld.<br />Zoals de laatste regel, die 'vuurkracht' vergeleek met 'wilskracht' aan het eind van de film, een van de ergste was die ik ooit heb gehoord.<br />Om het samen te vatten, op de schaal van 1 tot 10, geef ik het een zuivere, onvervalste 1.
Contrary to my principles, let me first come up with a conclusion, because I have just seen this piece of "art", and still am under strong impressions. The reader is asked to excuse my stronger vocabulary.<br /><br />Well, this movie is absolutely horrible, and I would never bother to write a single word about it, if it were not for the fact that "44 Minutes" made me sick to death, which rarely happens to me. The fact that I paid for that does not exactly makes me feel better, as well as the fact the movie deserved the high user rating here.<br /><br />So what is wrong with the movie? It has a fashionable title - "44 Minutes". One first thinks about "15 Minutes", which is by the way a much better movie, but still bad in my book, and indeed the two can be compared to some extent. But, as luck would have it, the things they share are their worst characteristics. They both feature Mr. Oleg Taktarov, who with his strong Russian accent obviously meets the popular expectations and prejudices. His purpose is to appeal to the Cold War mind. Ah, do we miss the good old times. Now, I don't imply that he is a bad actor, I am yet to judge his true performance, but he is simply not a true individual here, he is more like an archetype. How anyone can still indulge in such things is completely beyond my comprehension. We can recognize modern American xenophobia here. The point in the movie when Taktarov explains to his companion that Romanians are not Germans, and that they are in America is truly laughable. Are we to assume that the greatest desire of the wretched duo is to become "true" Americans? <br /><br />Then, there is the media issue. Yes, it seems that the most of what we learn comes from cameras, interviews and reporters. The director should have made us feel the rhythm of the presumed 44 minutes. Instead he bores us with interviews throughout the movie like in a cheap TV show, trying to reinvent the wheel. In 15 Minutes the issue of media is the central one.The point is presented in a way a teacher addresses an obtuse student, but that deserves a separate comment, we are focusing on 44 Minutes now. So, I have been trying to identify the purpose of this movie. What is it? To provide good time for the audience? To glorify weapons? To glorify police? Portray violence? Oh yes, the officer gives the Bible to the underage delinquent. So it must promote peace and understanding after all? I don't think so, but don't ask me. I only know I didn't enjoy any of this.<br /><br />Ah, Michael Madsen. I admit, I am a big fan. I hoped he would be a bright point, but I was wrong. It's not his fault though. <br /><br />As the final note, comparing "firepower" to "willpower" at the end of the movie was one of the worst lines I have ever heard.<br /><br />To summarize, on the scale 1-10, I give it a pure, unadulterated 1.