Een bezoek van Hitler in Rome is de achtergrond van dit tedere verhaal over liefde, vriendschap, homoseksualiteit en fascisme. Sophia Loren speelt de huisvrouw en moeder van zes kinderen die thuisblijven terwijl haar hele gezin naar de militaire parade ter ere van Hitler en Mussolini gaat. Ze moet thuisblijven omdat de familie zich geen dienstmeisje kan veroorloven. Ze had dolgraag mee gewild, maar ze is, net als het hele wooncomplex waar ze woont, een vurig bewonderaar van Il Duce.<br />Er is echter één uitzondering. Aan de andere kant van de binnenplaats zit Marcello Mastroianni op zijn stoel over zelfmoord na te denken. De reden? Hij is homoseksueel en daarom is hij onlangs zijn baan als radiopresentator kwijtgeraakt. De film begint pas echt als deze twee mensen elkaar toevallig tegenkomen. Mastroianni is wanhopig en heeft dringend een vriend nodig. Loren, gefrustreerd door haar eigen overspelige echtgenoot, begrijpt Mastroianni verkeerd en biedt hem in een meesterlijke scène op het dak van het gebouw haar lichaam aan, maar wordt afgewezen. Het aanvankelijke blok wordt al snel vervangen door haar verlangen naar deze man, deze antifascist, deze homoseksueel, deze andere wereld, die zo bereidwillig is haar alles te geven waar ze naar verlangt.<br />Dit is een prachtig gemaakte film met twee van de meest getalenteerde acteurs ooit. Loren bewijst hier dat ze een actrice van kaliber is als ze goed geacteerd is. Dit is een eenvoudige maar krachtige film over fascisme, liefde, gewone mensen en vooral over de menselijke conditie. Ondanks de droevige afloop is er een glimp van hoop in de ontknoping, dingen zullen veranderen, iemand heeft het begrepen.
A visit by Hitler in Rome is the backdrop of this tender story of love, friendship, homosexuality and fascism. Sophia Loren plays the housewife and mother of six children who stays at home while her entire family go to the military parade in honor of Hitler and Mussolini. She has to stay at home since the family cannot afford a maid. She would have loved to go though as she along with the entire housing complex where she lives is an ardent admirer of Il Duce.<br /><br />There is one exception though. Across the yard sits Marcello Mastroianni on his chair contemplating suicide. The reason? He is homosexual and because of that has recently lost his job as a radio announcer. The film really takes off when these two people meet by chance. Mastroianni is in despair and badly in need of a friend. Loren, frustrated by her own cheating husband misunderstands Mastroianni and in a masterfully shot, directed and acted scene on the roof of the building complex offers her body to him only to be rejected. The initial chock is replaced soon afterwards by her hunger for this man, this anti fascist, this homosexual, this other world who is so willing to give her all that she longs for.<br /><br />This is a beautifully crafted movie with two of the most talented actors ever. Loren proves here that she is an actress of caliber when well directed. This is a simple but yet powerful film about fascism, love, ordinary people and most importantly the human condition. Despite its sad ending there is a glimpse of hope in the denouement, things will change, someone has understood.