Ik kwam hier gisteravond voor een recensie voordat ik besloot voor welke tv-film ik zou gaan zitten, en door de tv-films die ik vond, leek deze me niet te missen. Wat voel ik me misleid!<br />Ten eerste moet ik er van tevoren op wijzen dat dit een typische huisvrouwenfilm is. De opvoeringen zijn houterig, elke zin is een poging tot'schrijnend', zoals dat bij huisvrouwenfilms en slechte soaps altijd het geval is, en hij is gebaseerd op die voorspelbare en wijdverbreide veronderstelling dat mannen (vooral soldaten) in wezen gewelddadig en ongevoelig zijn. De hele film gaat over het 'drama' dat zichtbaar wordt op de momenten dat de mannelijke personages een tweede dimensie dreigen te ontwikkelen. Als dat je draaglijk (of zelfs aangenaam) in de oren klinkt, wees dan gewaarschuwd. Linda Hamiltons Duitse accent, hoewel vrij goed, leidt pijnlijk af <0xE2><0x80><0x93> net als haar gezicht, om de een of andere reden. De andere optredens zijn ongetwijfeld een voortdurende bron van g<0xC3><0xAA>ne voor de daders, met pijnlijk dunne en duidelijke karakteriseringen die aan de orde van de dag zijn. Er zijn weinig verrassingen, maar kijk uit naar de 'Monty Python-achtige' eindeloze voorraad eten en drinken die op wonderbaarlijke wijze uit de rugzakken van de hongerige soldaten tevoorschijn komt!<br />Ik verwachtte geen actie, maar ik had gehoopt op een mooi verhaal of tekstueel of emotioneel geladen. Wat ik kreeg was een bijzonder slecht kerstverhaal met een 'gevoelswaarde' die een intelligent publiek zal doen ineenkrimpen van de prullerigheid van dit alles. 1. Er is niets anders op. 2. Je bent een fan van voorspelbare 'huisvrouw neemt het op tegen mannen en wint'-televisiefilms. 3. De enige manier waarop je een waargebeurd verhaal kunt waarderen, is door er een speelfilm van te maken.
I came here for a review last night before deciding which TV movie to settle in front of, and those I found made this one look unmissable. How misled I feel!<br /><br />Firstly, it needs to be pointed out up front that this is very much a housewife's daytime movie. The performances are wooden, every sentence is an attempt at 'poignant' in the way that housewife's daytime movies and bad soap operas always are, and it is based in that predictable and well-trodden premise that men (particularly soldiers) are essentially violent and incompassionate. The whole movie is about the 'drama' apparent in the moments when the male characters threaten to develop a second dimension.<br /><br />If that sounds tolerable (or even enjoyable) to you, then be warned. Linda Hamilton's German accent, while quite good, is painfully distracting - as is her face, for some reason. The other performances are no doubt an enduring source of embarrassment to their perpetrators, with painfully thin and obvious characterizations being the order of the day. There are few surprises, but do watch for the 'Monty Pythonesque' endless supply of food and drink that miraculously appears from the hungry soldiers' knapsacks!<br /><br />I wasn't expecting action, but I had hoped for beautiful or textural or emotionally charged. What I got was a particularly bad Christmas 'feelgood' story that will have an intelligent audience cringing with the crapulence of it all.<br /><br />Watch it under the folowing circumstances: 1: There's nothing else on. 2: You are a fan of predictable 'housewife takes on men and wins' TV movies. 3: The only way you can appreciate a true story is when Hollywood turns it into a feature film. 4: You've imbibed enough nog that your emotions are easily stirred by unsophisticated storytelling.