De premisse en het onderwerp over hoe een misdadiger zich realiseert wat zijn slachtoffers hebben doorgemaakt door zijn gegijzelde familie gevangen te nemen, klinken veelbelovend en interessant. Maar dit is het enige interessante deel, dat twintig jaar geleden ook heel subtiel werd behandeld door regisseur Ravi Tandon in zijn film 'Jawab' (1985). Het probleem hier is dat regisseur Rajkumar Santoshi niet goed wist of hij er een snelle actiethriller (Viz. Khakee) of een emotioneel geladen drama (Viz. Damini) van moest maken, en deze verwarring is duidelijk te zien in het uiteindelijke resultaat. Als we twee van zijn films <0xE2><0x80><0x93> _Pukar_ (2000) en _Lajja_ (2001) <0xE2><0x80><0x93> buiten beschouwing laten, heeft deze briljante regisseur ons altijd vrij interessante films met een hoge amusementswaarde gegeven. Daarom komt deze film als een verrassing, wat de oorzaak is dat deze ongevoelige regisseur voor een halfbakken vertolking van zijn beide hoofdpersonen <0xE2><0x80><0x93> Amitabh Bachchan en Aryeman <0xE2><0x80><0x93> koos. Naarmate de film vordert, weet het publiek niet meer wie hij moet haten en met wie hij moet meevoelen, en deze factor is de belangrijkste beperkende factor in het volledige verhaal. Daarom eindigt wat begint als een oorlog tussen een gewone man en een onderwereldfiguur, met een vreemde toon van zelfbesef en spijt van de Don over wat er misging met zijn eigen gezin. De onthulling van Dons zoon als een echte slechterik komt niet als een verrassing in de climax, die, vergeleken met een soortgelijke situatie in 'Khakee', zo doeltreffend werkte met Aishwarya's personage. Dat is nog niet alles, er zit meer aan vast. Het hele drama van het leven van een Onderwereld-don, opererend vanuit het buitenland, lijkt nogal onlogisch. Zijn openlijke landing in Mumbai, vanwaar hij verondersteld wordt te vertrekken en achter zijn vijanden aan te gaan en ze zelf neer te schieten, lijkt niet geloofwaardig. Een middelmatige, nieuwe acteur als Aryeman tegenover meneer Bachchan zetten is opnieuw geen goed idee. Maar toch heeft de film een paar pluspunten. Ashok Mehta's goede camerawerk, twee goede vechtscènes (co<0xC3><0xB6>rdinator Abbas Ali Moughal), een paar lichte, goed geacteerde scènes van Akshay Kumar in de Ist-helft, Santoshi's snelle, gladde behandeling en natuurlijk meneer Bachchan, die zoals gewoonlijk zijn best doet om zijn levenloze personage wat leven in te blazen. Maar dit alles bij elkaar maakt deze bezichtiging niet tot een opwindende ervaring voor u en uw Familie!
The premise and subject about making a criminal realize what his victims went through by capturing his family hostage sounds promising and interesting. But this is the only interesting part which was also dealt 20 years ago with quite finesse by director Ravi Tandon in his film "Jawab'(1985) too. The problem here is Ace Director Rajkumar Santoshi found himself in some sort of confusion as to whether to make it a fast paced action-thriller (viz. Khakee) or an emotions-rich heavy duty drama (Viz. Damini) and this confusion is quite evident in the final outcome. If we ignore two of his-Pukar (2000) and Lajja(2001), this brilliant director has always given us fairly engrossing films with high entertainment value. Therefore this film comes as a surprise, as to what made this script sensitive director going for half-baked characterization of both of his protagonists-Amitabh Bachchan and Aryeman. As the film is getting over, audience didn't know whom to hate and whom to sympathize with and this factor is the major limiting force in the complete narration. Therefore what starts as a war between a common man and an underworld don ends on a strange note of self-realization and regret by the Don about what went wrong with his own family. The revelation of Don's son as a real baddie does not come as a surprise element in the climax which if compared to similar situation in 'Khakee" worked so effectively with Aishwarya's character. That is not all, there is more to it. The whole dramatization of life of an Underworld Don, operating from abroad looks quite illogical. His openly landing up at Mumbai from where he is suppose to be absconding as well as running after his enemies and shooting them himself does not look believable. Pitching a mediocre, newcomer actor like Aryeman opposite Mr. Bachchan is again not a good idea. But nonetheless film has some plus points. Ashok Mehta's fine camera-work, two good fight sequences (co-ordinator Abbas Ali Moughal), some light well-acted scenes of Akshay Kumar in the Ist half, Santoshi's fast-paced slick treatment and of course Mr. Bachchan as usual trying hard to put some life into his lifeless character. But all these put together does not make this viewing an exciting experience for you and your Family!