Dit is met gemak de meest onderschatte film van Brooks. Zeker, er mankeert iets aan. Hij geeft geen realistische kijk op daklozen (in tegenstelling tot bijvoorbeeld de manier waarop Citizen Kane een realistische kijk gaf op de zangers van de lounge, of Titanic een realistische kijk gaf op de Italianen JULLIE IDIOTS). Veel van de grappen slaan nergens op. Maar toch, deze film is heel beminnelijk, in tegenstelling tot veel komedies, en om dat te bereiken in een verhaal over enkele van de meest traditioneel beschimpte leden van de maatschappij is werkelijk indrukwekkend. Het is niet The Fisher King, maar het is ook geen gelul. Mijn enige klacht is dat Brooks iemand anders de hoofdrol had moeten geven (ik ben dol op Mel als regisseur en schrijver, niet eens als bijrol).
This is easily the most underrated film inn the Brooks cannon. Sure, its flawed. It does not give a realistic view of homelessness (unlike, say, how Citizen Kane gave a realistic view of lounge singers, or Titanic gave a realistic view of Italians YOU IDIOTS). Many of the jokes fall flat. But still, this film is very lovable in a way many comedies are not, and to pull that off in a story about some of the most traditionally reviled members of society is truly impressive. Its not The Fisher King, but its not crap, either. My only complaint is that Brooks should have cast someone else in the lead (I love Mel as a Director and Writer, not so much as a lead).