Edward Burtynsky is een Canadese fotograaf die kunst maakt van de minst 'kunstige' voorwerpen die je je kunt voorstellen. alledaagse voorwerpen zoals kratten, dozen, metalen containers enz. <0xE2><0x80><0x93> voorwerpen die door de meesten van ons op zijn best als nuttig worden beschouwd en door de meesten van ons als volstrekte veronachtzaming van esthetische verdienste worden afgedaan <0xE2><0x80><0x93> worden door Burtynsky's camera omgetoverd tot schitterende kunstvoorwerpen. Hij bereikt dit resultaat door zich te concentreren op de steeds terugkerende kleuren en geometrische patronen die kennelijk altijd aanwezig zijn in de geïndustrialiseerde wereld <0xE2><0x80><0x93> dat wil zeggen, voor degenen die scherpzinnig genoeg zijn om ze op te merken. Zelfs bergen samengeperst afval kunnen door Burtynsky's lens tot prachtige voorwerpen worden gemaakt (maar wisten we dat al niet van 'Wall-E'?). Hij is vooral geïnteresseerd in het fotograferen van gebieden als mijnen en scheepswerven waar de mens al inbreuk heeft gemaakt op de natuur <0xE2><0x80><0x93> wat misschien verklaart waarom zelfs de mensen op zijn foto's (d.w.z. de arbeiders op die plaatsen) met hun uniforme kleding en robotachtige bewegingen soms deel gaan uitmaken van het industriële landschap.<br />'Manufactured Landscapes', een documentaire over Burtynsky's werk, heeft veel van de sfeer van een 'Koyaanisqatsi' omdat hij ons verblindt met zijn rijk geschakeerde caleidoscoop van beelden en patronen. De regisseur Jennifer Baichwal en filmer Peter Mettler geven de essentie van de originele foto's in zuiver filmische termen weer, als hun eigen camerabeelden van Burtynsky en zijn assistent die foto's maken bij een fabriek in China, een scheepswerf in Bangladesh en de bouwplaats van het enorme Three Rivers Gorge-dam-project in China. Met hun vloeiende camerawerk passen de filmmakers punt voor punt de schoonheid van Burtynsky's beelden aan. De film begint zelfs met een verbluffende acht minuten durende opname van een Chinese fabriek waarin honderden gelijkgeklede arbeiders zwoegen in volmaakt symmetrische en op kleur geco<0xC3><0xB6>rdineerde rijen.<br />De film doet het minder goed als Burtynsky eindelijk de 'thema's' onder woorden weet te brengen. Het is een esthetische ervaring, die beeld en vorm accentueert, die de meeste indruk maakt. In het geval van Burtynsky is een schilderij misschien wel duizend woorden waard.
Edward Burtynsky is a Canadian photographer who makes art out of the least "artful" objects imaginable. Everyday items such as crates, boxes, metal containers, etc. - items which most of us perceive as utilitarian at best and dismiss as being utterly without aesthetic merit - are instead converted into glorious objects d'art by Burtynsky's camera. He achieves this result by focusing on the recurring colors and geometric patterns that are apparently ever present in the industrialized world - for those perceptive enough to spot them, that is. Even heaps of compacted trash can become objects of beauty when seen through Burtynsky's lens (but didn't we already know that from "Wall-E"?). He is particularly interested in photographing areas like mines and shipyards where Man has already made incursions into nature - which may explain why at times even the people in his pictures (i.e. the workers in those places), with their uniform clothing and robotic movements, become part of the industrial landscape.<br /><br />"Manufactured Landscapes," a documentary about Burtynsky's work, has much of the feel of a "Koyaanisqatsi" about it as it dazzles us with its richly variegated kaleidoscope of images and patterns. Indeed, director Jennifer Baichwal and cinematographer Peter Mettler capture the essence of the original photos in purely cinematic terms, as their own camera records Burtynsky and his assistant running photo shoots at a factory in China, a dockyard in Bangladesh, and the construction site at the massive Three Rivers Gorge Dam project in China. With their fluid camera-work, the filmmakers match point-for-point the beauty of Burtynsky's images. In fact, the movie opens with a stunning eight-minute-long tracking shot of a Chinese factory in which hundreds of similarly dressed workers toil away in perfectly symmetrical and color-coordinated rows.<br /><br />The movie does less well when Burtynsky gets around to articulating the "themes" of his work, which, quite frankly, come out sounding confused, contradictory and decidedly half-baked at best. But it is as a purely aesthetic experience, highlighting image and form, that "Manufactured Landscapes" resonates most. In the case of Burtynsky, perhaps, a picture really IS worth a thousand words.