De film gaat over twee verhaallijnen: het ene gaat over een politieke moord op een callgirl, het andere over een politieke partij uit de hogere kringen. De scheidslijn wordt gevormd door het personage dat Al Paccino in het openbaar speelt, want hij is de getuige van de misdaad en de aanstichter van de avond.<br />Als het script al verschrikkelijk is zonder fatsoenlijke dialogen en het ontbreken van enig gevoel voor drama, dan is de vertolking van Al gedenkwaardig: hoeveel mannen kunnen zo overtuigend zijn als een machtige en gevreesde man (zoals in 'The Godfather') als een kleine bediende (zie ook 'Donnie Brasco').<br />In feite is de grote jonge leeuw een vermoeide oude leeuw geworden. Dit verstrijken der eeuwen is heel ontroerend, omdat het het publiek doet peinzen over ook oud worden.<br />Maar zijn traagheid is slechts een vermomming, omdat hij zijn energie kan terugkrijgen in de Kerk-scène.<br />Misschien is het maar goed dat de film zo afschuwelijk is, omdat het sterrenlicht op Als talent viel!
The movie is about two stories: one is a political murder of a call-girl, the other an upper-class political party. The crossing point is the public relation character played by Al Paccino, as he is the witness of the crime and the instigator of the evening.<br /><br />If the script is terrible without any decent dialogs and the directing void of any sense of drama, the performance of Al is memorable: how many fellows can be as much convincing as a powerful and feared man (as "The Godfather") as here as a little servant (see also "Donnie Brasco").<br /><br />Actually, the big young lion has become a tired old one. This passing of ages is very moving, because it makes the audience ponders about getting old too.<br /><br />But his slowness is only a make-up because he can get back his energy in Church scene.<br /><br />Maybe it is a good thing that the movie is so awful because it put the starlight on Al's talent!