Ik dacht dat dit een vervolg zou zijn op de oorspronkelijke '36ste Kamer van Shaolin', maar in werkelijkheid is het meer een luchthartige 'zuster' van het origineel. Gordon Liu speelt nog steeds de rol van een would-be held die op zoek is naar een manier om kungfu te leren om die irritante Mantsjoes te verslaan... maar deze keer is het luchtiger en komischer. De film speelt zich af rond de plaatselijke verffabriek, waar de lonen verlaagd zijn vanwege het in dienst nemen van 10 nieuwe Mantsjoe-bazen. Liu speelt 'Chao', die in staat is de fabrieksbazen te laten denken dat hij een shaolin-monnik is die bijna magische kungfu-vaardigheden bezit. Maar zijn geluk laat hem in de steek, hij wordt ontmaskerd als oplichter en hij belooft de fabrieksarbeiders dat hij naar het Shaolin-klooster zal gaan om kungfu te leren en terug te komen om hen te beschermen.<br />De komedie begint eigenlijk in het klooster, waar Chao een paar onhandige pogingen doet om geaccepteerd te worden. Dat zorgt voor een heleboel echt grappige momenten en een heleboel geweldige vechtchoreografie. In de traditie van de '36ste Kamer' zien we allerlei keurige en interessante (en buitengewoon hocus pocus) trainingsmethoden in het klooster, en ook creatieve toepassingen van houten banken als wapens.<br />Ook uniek en opvallend is de combinatie van kungfu en het bouwen van bamboestellingen. Chao wordt niet geaccepteerd als student in Shaolin, maar hij wordt gedwongen bamboe steigers te bouwen voor de '10 jaar durende restauratie' van het klooster. Op de dvd die ik heb gekocht staat een special over het bouwen van bamboe steigers en de inspiratie die directeur Lau Kar-Leung daaruit putte. Dit is een ambacht dat vele honderden (misschien wel duizenden) jaar oud is, en in Hongkong worden steigers nog steeds van bamboe gebouwd, zelfs op grote wolkenkrabbers, hoewel het Westen uitsluitend gebruikmaakt van stalen buizen en klemmen. Als gevolg van zijn werk aan de steigers ontwikkelt Chao een speciale kungfu-stijl... als hem wordt gevraagd wat voor soort het is, antwoordt hij hilarisch: 'Een kungfu-scaffolding!!' die hij voor het eerst uitprobeert tijdens een ruzie met de abt van het klooster. In de uiteindelijke confrontatie met de Manchu's is er een duizelingwekkend scala aan creatieve toepassingen voor bamboestokken en banden.<br />Vanuit een komedie bezien is het een van de beste kungfufilms. Als kungfufilm in het algemeen valt hij ook op... Ik kan hem iedereen aanbevelen!
I thought this would be a sequel to the original "36th Chamber of Shaolin" but actually it's more of a light-hearted "sister" to the original. Gordon Liu still stars as a would-be hero on a quest to learn kung fu to defeat those pesky Manchus... but this time around it's lighter and more comedic. The film centres around the local dye mill, where wages are cut due to the hiring of 10 new Manchurian bosses. Liu plays "Chao", who is able to fool the mill bosses into thinking he is a shaolin monk possessing almost magical kung fu skill. But his luck runs out, he is exposed as a fraud, and he promises the mill workers that he will go to the Shaolin monastery to learn kung fu, and return to protect them.<br /><br />The comedy really begins at the monastery where Chao makes several bungling attempts to get accepted. This sets up lots of really funny moments, and lots of great fight choreography. Continuing in the "36th Chamber" tradition we see all kinds of neat and interesting (and supremely hokey) training methods at the monastery as well as creative uses of wooden benches as weapons.<br /><br />Also unique and of note is the blending of kung fu and the craft of bamboo scaffold building. Chao is not accepted as a student at Shaolin but is made to build bamboo scaffolding for the "10 year restoration" of the monastery. On the DVD I bought there is a special on bamboo scaffold building and the inspiration that director Lau Kar-Leung drew from it. This is a craft many hundreds (perhaps thousands) of years old, and in Hong Kong scaffolding is still built of bamboo even on large high-rises, though the West exclusively uses steel tubes and clamps. As a result of his scaffolding work, Chao develops a special style of kung fu... when asked what kind it is, he hilariously replies "scaffolding kung fu!!" which he first tests during a dust-up with the monastery's Abbot. In the final confrontation with the Manchus, there is a dazzling array of creative uses for bamboo poles and ties.<br /><br />From a comedy perspective, I think it's one of the best of the kung fu genre. As a kung fu film in general, it also stands out... I recommend it to anyone!