Het komt erop neer dat je van het concept van elke Aziatische griezelfilm een film maakt en die in elkaar flanst, en dan krijg je deze film. Het verhaal gaat als volgt: een stel studenten krijgt voicemails van hun eigen telefoons die hun dood voorspellen. Er is iets aan de hand met geesten, wat, als je ooit een Aziatische griezelfilm hebt gezien, inmiddels niet eng meer is. Deze film was nogal schokkend, omdat hij erg clichématig is. Het is dezelfde bullshit, maar dan een andere film.<br />Het acteren was vrij goed. Helaas worden de acteurs in een heel Ring-squire-situatie geplaatst, dus het is niet iets wat we in het verleden niet hebben gezien. De twee hoofdrolspelers deden het echter prima.<br />Wat bloed betreft, is er niet veel aan de hand. We krijgen een coole scène waarin een arm wordt afgehakt (ik weet niet hoe ik dat anders moet uitleggen), maar die is weggesneden zodat je alleen het eindresultaat ziet. Af en toe zie je wat bloed, waaronder onthoofde armen en een zombie (die er echt cool uitzag, mag ik wel zeggen), maar deze film is niet al te bloederig.<br />De angsten in de film zijn gering en verspreid, en echt eng is het niet. Soms krijg je een paar enge beelden, maar het is niet genoeg voor mij om het eng te vinden. Het is niets anders dan Ringu, Ju-On of Donker Water, en die maakten me ook geen van alle bang. De werkelijke ondergang van deze (en de meeste Aziatische horrorfilms) is dat ze, als ze je niet de stuipen op het lijf jagen, ook niet echt goed zijn.<br />Wat het regisseren betreft, deed Takashi Miike het nog steeds vrij goed. Hij leek in deze film een beetje getemd vergeleken met zijn vroegere films, maar hij heeft nog steeds veel van zijn verknipte stijl waar hij beroemd om is geworden. Veel beelden leken veel op Miike (inclusief een scène met een stel potten met dode foetussen), en de laatste 15-20 minuten leken veel meer op Miike dan de rest van de film. Toch heeft de film zijn gebreken door zijn onoriginaliteit. Ik zou dit alleen aanbevelen aan mensen die dol zijn op Aziatische horrorfilms (en zelfs als dat zo is, kan ik veel betere aanbevelen) of grote Miike-fans. Ik waarschuw degenen die Miike willen zien: dit is NIET zijn beste werk.<br />Ik geef het een 4 omdat het maar middelmatig is. Als dit 4 of 5 jaar geleden was uitgebracht, zou het misschien een hogere cijferwaarde hebben gehad.<br />En ik wil ook heel snel meer weten over Aziatische horrorfilms. Hoe komt het dat als het een Aziatische horrorfilm is, hij automatisch goed wordt geacht in Amerika? Een heleboel van die films zijn in Japan het equivalent van wat Scream, Urban Legends en I Know What You Did Last Summer hier in de jaren negentig waren. Als je er een hebt gezien, heb je ze allemaal gezien. En veel van die films zijn veel te veel afhankelijk van angsten en beeldspraak, zodat ze, als ze niet de angsten afleveren die ze wilden afleveren, gewoon niet zo goed zijn, en niets zou dat kunnen veranderen. Meer Aziatische horrorfilms moeten meer lijken op Audition en A Tale of Two Sisters, twee films die, als ze je niet afschrikken of bang maken, in elk geval geweldige verhalen hebben, acteerwerk, regie, cinematografie, en nog veel meer om ze te ondersteunen. Niet alleen geweldige horrorfilms, maar ook geweldige films in het algemeen. Er moeten meer van zulke Aziatische horrorfilms komen in plaats van het cliché: 'Een geest wilde alleen maar gevonden worden, dus ging hij rond en vermoordde mensen via hun telefoon/videoband/huis/elektrische apparaten/waterleidingen/google zoekmachine/vibrator/supermarkten/etc.'
Basically, take the concept of every Asian horror ghost movie and smash it into one and you get this movie. The story goes like this: a bunch of college kids get voice mails from their own phones that are foretelling their deaths. There's some s*** going on with ghosts, which if you've seen any Asian ghost movie, isn't scary by now. This movie was quite upsetting because it's very clichéd. It's the same bullcrap, different movie.<br /><br />The acting was pretty good. Unfortunately the actors are put into a very Ring-esquire situation, so it's nothing we haven't seen in the past. The two lead acts did a solid job though.<br /><br />As far as gore, there's not much going on. We get a cool sequence that includes an arm twisting a head off (I don't know how else to explain that), but it was cut away so you don't see anything except the final result. You see some blood at times, including decapitated arms and a zombie (that looked really cool I might add), but this movie isn't too bloody.<br /><br />The scares in the movie are few and spread out, and it's really not that scary. You'll get some creepy images at times, but it's not enough for me to consider scary. It's nothing different from Ringu, Ju-On, or Dark Water, and none of those scared me either. That's really the downfall of this (and most Asian horror movies) is that if it doesn't deliver the scares then it's just not that good.<br /><br />As far as directing, Takashi Miike still did a pretty good job. He seemed a little tamed in this movie compared to his past movies, but he still portrays a lot of his messed up style he's become famous for. A lot of images were a lot like Miike (including a scene with a bunch of jars of dead fetuses), and the last 15 - 20 minutes seemed far more Miike then the rest of the movie. Still, the movie is flawed by its unoriginality.<br /><br />I would recommend this only to people who are huge on Asian horror movies (even if you are, I can recommend much better) or big Miike fans. Warning to those who want to get into Miike, this is NOT his best work.<br /><br />I'm giving it a 4 because it's just mediocre. Perhaps if this was released 4 or 5 years ago it might be worth a higher rating.<br /><br />Also, I'd like to b**** about Asian horror movies real quick. How come if it's an Asian horror movie it's automatically suppose to be good over here (US)? A LOT of these movies are the equivalent in Japan to what Scream, Urban Legends, and I Know What You Did Last Summer were over here in the 90's. If you've seen one you've seen them all. And a lot of these movies rely way too much on scares and imagery that if it doesn't deliver the scares they set out to do then they're just not that good, and nothing would change that. More Asian horror films need to be more like Audition and A Tale of Two Sisters, two movies that if they don't frighten or scare you, at least they have great stories, acting, direction, cinematography, and much more to back them up. Two movies that aren't just great horror movies, but great movies in general. More Asian horror movies need to be like these instead of the cliché, "A ghost just wanted to be found so it went around killing people through their phone/video tape/house/electric appliance/water pipes/google search engine/vibrator/groceries/etc."