Het is eigenlijk jammer dat Greta Garbo op 36-jarige leeftijd een eind maakte aan haar illustere carrière met die bespottelijke huwelijksreportage over het feit dat ze zich had vergist in haar identiteit. Na het succes van haar eerste romantische komedie, Ernst Lubitsch' meesterlijke 'Ninotchka' (1939), waarin ze ideaal was gecast als strenge Russische gezant, werd Garbo herenigd met haar tegenspeler Melvyn Douglas voor een verhaal op het niveau van een komische televisieserie, waarin ze de rol van Karin Borg speelde, een doodgewone skilerares die impulsief trouwde met Larry Blake, een bekende zakenman, die smoorverliefd op haar werd. Als hij eenmaal duidelijk heeft gemaakt dat zijn werk voor hem op de eerste plaats komt, besluit Karin per ongeluk om zich voor te doen als haar rijke tweelingzus Katherine om de trouw van haar man te testen als hij weer terug is in Manhattan.<br /> Het is verbazingwekkend dat deze infame miskleun uit 1941 werd geregisseerd door George Cukor, die Garbo naar haar grootste dramatische optreden in 'Camille' uit 1937 leidde, want dit is de meest onflatteuze film uit de geschiedenis van het witte doek. Alleen iemand met Carole Lombards aangeboren gevoel voor ongedwongenheid en kattenkwaad had ongestraft de streken kunnen uithalen die in het scenario van S.N. Behrman, Salka Viertel en George Oppenheimer werden beschreven. Het doel van MGM achter deze komedie was Garbo's imago in oorlogstijd te contemporainiseren en te veramerikaniseren voor het publiek, dat volgens de studiohoofden niet geïnteresseerd was in de tragische personages die ze in de jaren dertig het liefst zag. Garbo lijkt zich echter slecht op zijn gemak te voelen, vooral als het zogenaamde feestbeest Katherine, en vooral in vergelijking met ervaren farceurs als Douglas en Constance Bennett, die Griselda als een rivale zien. Garbo wordt onflatteus gefotografeerd door Joseph Ruttenberg en ziet er in veel scènes moe uit en ronduit afzichtelijk met haar getoupeerde kapsel voor de 'chica-choca'-dansscène. Het verhaal eindigt conventioneel, maar er wordt een lange fysieke scène aan toegevoegd waarin Larry probeert zijn ski's te manoeuvreren op een reeks bergkliffen die me helaas doen denken aan de dood van Sonny Bono. Roland Young en Ruth Gordon (in een zeldzame verschijning op dit punt van haar carrière) spelen komische bijrollen als collega's van Douglas. Deze film is nog niet op dvd verschenen, en ik zou hem graag willen hebben.' 'Ik beschouw het als een curiositeit in Garbo's overigens legendarische carrière. Ze was naar verluidt heel ongelukkig tijdens de opnamen. Ik begrijp wel waarom.'
It seems a shame that Greta Garbo ended her illustrious career at the age of 36 with this ridiculous mistaken-identity marital romp. Coming off the success of her first romantic comedy, Ernst Lubitsch's masterful "Ninotchka" (1939), where she was ideally cast as an austere Russian envoy, Garbo is reunited with her leading man Melvyn Douglas for a sitcom-level story that has her playing Karin Borg, a plain-Jane ski instructor who impulsively marries publishing executive Larry Blake when he becomes smitten with her. Once he makes clear that work is his priority, Karin inadvertently decides to masquerade as her high-living twin sister Katherine to test her husband's fidelity when he is back in Manhattan.<br /><br />It's surprising that this infamous 1941 misfire was directed by George Cukor, who led Garbo to her greatest dramatic performance in 1937's "Camille", because this is as unflattering a vehicle as one could imagine for the screen legend. Only someone with Carole Lombard's natural sense of ease and mischief could have gotten away with the shenanigans presented in the by-the-numbers script by S.N. Behrman, Salka Viertel and George Oppenheimer. MGM's intent behind this comedy was to contemporize and Americanize Garbo's image for wartime audiences whom the studio heads felt were not interested in the tragic period characters she favored in the thirties.<br /><br />However, Garbo appears ill-at-ease mostly as the bogus party girl Katherine and especially compared to expert farceurs like Douglas and Constance Bennett as romantic rival Griselda. Photographed unflatteringly by Joseph Ruttenberg, Garbo looks tired in many scenes and downright hideous in her teased hairdo for the "chica-choca" dance sequence. The story ends conventionally but with the addition of a lengthy physical sequence where Larry tries to maneuver his skis on a series of mountain cliffs that unfortunately reminds me of Sonny Bono's death. Roland Young and Ruth Gordon (in a rare appearance at this point of her career) show up in comic supporting roles as Douglas' associates. This movie is not yet on DVD, and I wouldn't consider it priority for transfer as it represents a curio in Garbo's otherwise legendary career. She was reportedly quite unhappy during the filming. I can see why.