Walter Matthau en George Burns kunnen zo goed met elkaar overweg. De zuurheid van Willy met de perplexe, amnestische Al is een mengsel dat in de hemel is gemaakt. De scène waarin ze elkaar weer ontmoeten in Willy's flat is een juweel en de laatste scène maakt de film tot een volmaakt geheel. Walter Matthau geeft een voortreffelijke voorstelling als de lichtgeraakte, half gepensioneerde komiek zoals alleen hij dat kan, de intonatie in zijn stem en de overdreven dramatische scènes in combinatie met zijn algemene misverstand over wat er gaande is, vormen een geweldige karakterisering. De timing van George Burns is legendarisch en nergens was het beter dan in deze film, zijn kalme aplomb met droge woestijnantwoorden is gedenkwaardig. Kijk uit naar de scène aan het eind, wanneer Al en zijn dochter iets vragen over de Spaanse beheerder, en Al's reactie <0xE2><0x80><0x93> onbetaalbaar.
Walter Matthau and George Burns just work so well together. The acidity of Willy with the perplexed amnesic Al is a mixture made in heaven. The scene when they meet again in Willy's flat is a gem and the final scene rounds up the film to perfection. Walter Matthau gives a superb performance as the irascible semi-retired comedian as only he can, the intonation in the voice and the exaggerated dramatics coupled with his general misunderstanding of what is going on form a great characterization. George Burns timing is legendary and nowhere was it better than in this film, his calm aplomb with desert dry replies are memorable. Watch for the scene near the end when Al and his daughter ask something of the Spanish caretaker, and Al's reaction - priceless.