Oppervlakkig gezien had 'Show Me The Money' minstens een vol seizoen moeten hebben. Je had de altijd onderhoudende William Shatner als je gastheer, omringd door een tiental beeldschone langbenige modellen die gezamenlijk 'The Million Dollar Dancers' werden genoemd. Je had deskundige deelnemers die interessante verhalen over hun leven te vertellen hadden en die waarschijnlijk een heleboel popcultuurtrivia kenden. En je had veel geld! Dus wat ging er mis?<br />De opzet van dit spel was de mislukking. Een goed spelprogramma heeft minstens twee van drie dingen nodig: heel eenvoudige regels, opwindende tempowisselingen en het vermogen van de kijker om het thuis mee te spelen. De beste, meest langdurige programma's hebben alle drie.<br />Helaas had SMTM geen van die drie. De regels van dit spel behoorden tot de ingewikkeldste van alle quizzen uit de geschiedenis. Ik zal proberen zo kort mogelijk uit te leggen hoe het spel in zijn werk ging.<br />Een deelnemer begon met een enkel woord of een korte zin, gevolgd door de keuzeletters A, B, C (subtiele toevoeging voor het netwerk?). Elke letter stond in verbinding met een andere vraag, die allemaal met dat woord of die zin begonnen. Als een deelnemer eenmaal een van de letters had gekozen, kon hij of zij die vraag beantwoorden of een tweede letter kiezen. Als hij of zij de tweede vraag had beantwoord, kreeg hij of zij de volgende vraag te zien en had hij of zij dezelfde optie. Maar als hij of zij de tweede vraag had beantwoord, moest hij of zij de derde optie beantwoorden. Nadat ze hadden geantwoord en voordat ze erachter kwamen of hun antwoord juist was, moesten ze een van de 13 dansers op het podium uitkiezen, elk met een ander bedrag in een rol naast zich. Ze onthulden hun dollarbedrag (van 20 000 tot 250 000) en afhankelijk van of de deelnemer goed of verkeerd had geantwoord, werd dat bedrag aan hun pot toegevoegd of afgetrokken.<br />Nog steeds met me eens? Bovendien was er een danser die iets in zijn hand had wat bekendstond als 'de moordenaarskaart'. Als je de danser met de moordenaarskaart uitkoos en je had je vraag goed beantwoord, was je veilig en ging het spel verder. Maar als je het mis had, had je nog één laatste vraag te beantwoorden. Als je die laatste vraag verkeerd beantwoordde, was je uit het spel. Als je het goed deed, ging het spel door.<br />Er was geen opzeggen, geen weglopen met het geld dat je had verdiend tot je of zes vragen goed had beantwoord of zes vragen verkeerd had beantwoord, of je zat zo diep in de puree dat je niet genoeg geld kon verdienen om er weer uit te komen. Gesnopen? Oké!<br />Het grootste probleem, zoals ik het zag, was een totaal gebrek aan spanning, vanwege de opzet van het spel. Een deelnemer kon vragen stellen waarvan hij wist dat hij ze niet wist, en veel vragen beantwoorden die hij wel wist, waardoor de druk nog minder werd. Dan konden ze nog steeds een laag dollarbedrag vinden, zelfs nadat ze bewust een vraag hadden gemist, wat betekende dat er nog steeds geen 'drama' was. En het feit dat ze vijf vragen verkeerd konden beantwoorden en toch nog een kans hadden om te winnen, was een grote vergissing. En het op en neer gaan van de vragen was dodelijk traag: vaak waren de vragen zo voor de hand liggend dat het belachelijk was om te proberen spanning te creëren, alsof er enige twijfel bestond over sommige van de meest voorkomende antwoorden.<br /><br />Het op en neer gaan, het ontbreken van enige echte spanning op enig moment in de show en die zeer gecompliceerde regels zorgden ervoor dat dit programma niet werkte, ondanks Shatners muzikale talent.
On the surface, "Show Me The Money" should have at least finished a full season. You had the always entertaining William Shatner as your host, surrounded by a baker's dozen of beautiful leggy models collectively called "The Million Dollar Dancers." You had knowledgeable contestants who had interesting stories to tell of their lives and who presumably knew a lot of pop culture trivia. And you had big money! So, what went wrong? <br /><br />The format of this game was the failure. A good game show needs at least two of three things: very simple rules, exciting pacing and the ability for the viewer to play along at home. The best, most enduring ones have all three.<br /><br />Unfortunately, SMTM had none.<br /><br />The rules for this game were among the most complex of any prime time game show in history. Let me try to explain how the game worked, as briefly as possible.<br /><br />A contestant began with a single word or short phrase followed by the choice letters A, B, C (subtle plug for the network?). Each letter was connected to a separate question, all starting with that word or phrase. Once a contestant chose one of the letters, they could either answer that question or pass and select a second letter. If they passed, they got to view the next question, and had the same option. However, if they passed the second question, they were required to answer the third option.<br /><br />After they answered and before they found out if their answer was correct, they then had to select one of the 13 dancers on stage, each with a different amount of money in a scroll by their side. They revealed their dollar amount (ranging from $20,000 to $250,000) and depending on if the contestant answered right... or answered wrong... that amount would be added to or subtracted from their pot.<br /><br />Still with me so far? In addition, there was one dancer who held something known as "The Killer Card." If you selected the dancer with the Killer Card and you had gotten your question right, you were safe, and the game continued. If, however, you were incorrect, you had one final question to answer. If you got that final question wrong, you were out of the game. If you got it right, then, the game continued.<br /><br />There was no quitting, no walking away with the money earned until you either answered six questions correctly or got six questions wrong or you were so far in the hole you couldn't earn enough money to get back out. Got it? Okay! <br /><br />The biggest problem, as I saw it, was a complete lack of tension, because of the design of the game. A contestant could pass questions they knew they didn't know, and answer many questions they did know, making the pressure even less. Then, they could still find a low dollar amount, even after knowingly missing a question, which meant there still wasn't any "drama." And the fact that they could answer five questions wrong and still have a chance to win was a big mistake. And the pacing of the questions was deadly slow: often the questions were so obvious, it was ridiculous to try to create tension, as if there was any doubt about some of the most common answers.<br /><br />The pacing, the lack of any real tension at any point during the show and those very complicated rules prevented this program from working, despite Shatner's terpsichorean talents.