Gypo Nolan (Victor McLaglen) is net zo arm als iedereen op aarde. Hij woont in Ierland in de jaren twintig van de twintigste eeuw en maakt samen met zijn mede-Ieren deel uit van een ondergrondse opstand tegen de onderdrukkers van de Britten. Eén rebel in het bijzonder, die door de Engelsen wordt gezocht wegens moord, komt in het geheim terug naar de stad. Hij denkt dat hij zijn vriend Gypo kan vertrouwen, maar de beloning van 20.000 pond blijkt te verleidelijk. Als Gypo's vriend wordt vermoord, verzinkt hij in een diepe put van wanhoop en dronkenschap. Intussen zijn de andere Ierse rebellen op zoek naar de informant. Gypo is meteen hun hoofdverdachte, maar zij, zijn vrienden, willen hem niet geloven. Het verhaal van _De verklikker_ is eenvoudig van plot, maar complex in morele en emotionele aspecten. Het is zonder meer een van John Fords meest emotionele films. Wat Gypo heeft gedaan, was verkeerd, maar we kunnen zijn motieven zeker begrijpen. We begrijpen ook zijn trieste karakter, en er is veel sympathie voor hem. Het script is ook erg spannend. Het is het soort spanning waarbij we vrijwel zeker weten hoe het afloopt, dus we moeten tandenknarsen en ons erbij neerleggen. Het acteerwerk is opmerkelijk. Victor McLaglen, die in veel van Fords films speelde, heeft hier waarschijnlijk zijn beste rol gespeeld (en er een Oscar voor gewonnen). Elke andere acteur in de film verdient zijn of haar eer. Naast een verbazingwekkend script en acteerwerk is The Informer een van John Fords meest expressieve films. Ik hou van de duistere kant van Ford. Zowel in zijn stemming als in zijn thema's doet The Informer me denken aan twee van mijn andere favoriete Ford-films, The Long Voyage Home (1940) en The Fugitive (1948); in dat opzicht lijkt hij ook een beetje op The Grapes of Wrath (1940).
Gypo Nolan (Victor McLaglen) is as poor as anyone on Earth. Living in 1920s Ireland, Gypo and his fellow Irishmen are part of an underground rebellion against the oppressive Brits. One particular rebel, wanted for murder by the English, arrives back into town secretly. He thinks he can trust his friend Gypo, but the £20 reward proves too tempting. Gypo gets his friend killed and sinks into a pit of despair and drunkenness. Meanwhile, the other Irish rebels are searching for the informer. Right away, Gypo, with money burning a hole in his pocket, is their main suspect, but they, who are his friends, don't want to believe it. The story of The Informer is simple in its plot, but complex in its moral and emotional issues. It's easily one of John Ford's most emotionally involving films. What Gypo did was wrong, but we can certainly understand his motives. We also understand his sorry character, and there's a lot of sympathy that arises for him. The script is very suspenseful, as well. It's the kind of suspense where we are pretty sure we know how everything will end up, so we have to grit our teeth and bear along with it. The acting is remarkable. Victor McLaglen, who acted in many of Ford's films, probably gave his best performance here (and won an Oscar for it). Every other performer in the film deserves his or her kudos. In addition to an amazing script and acting, The Informer is one of John Ford's most expressionistic films. I love the darker side of Ford. In its mood, as well as in its themes, The Informer reminds me of two of my other favorite Ford films, The Long Voyage Home (1940) and The Fugitive (1948); it's also a bit similar to The Grapes of Wrath (1940) in these respects. 10/10.