Nadat ik de recensies had gelezen, werd het me duidelijk dat iedereen dit werk intellectualiseerde. Wat ontzettend saai. Wat dacht je van de goeie ouwe tijd, en niets was daartegenover gesteld. Van alle commentaren sprak niemand enige emotie uit over dit of welk ander werk dan ook.<br />Ik groeide op vlak na het einde van het stoomtijdperk en dit cinematografische juweel sierde samen met Dan'l Boone de zaterdagmiddagmatinees. Dit was een jaarlijkse film die de ronde deed en de stoelen vulde met gekwebbel, gekakel, scheten, gegiechel, snotmonsters zoals ikzelf of ik-was-zelf. En het was in die tijd een bioscoopvuller. Bijna zo groot als de Tovenaar van Oz.<br />IMDb houdt vol dat elke kritiek iets over de plot bevat. Het probleem was dat het een soort sjabloon was. Daar gaat-ie dan. Randolph Scott (cowboy/held) verzamelt vrienden en verslaat die slechte mensen. Hoera!<br />Wij kinderen hadden dat plot al uitgedokterd voordat we ons kwartje neerlegden om ernaar te kijken. Dat was zo ongeveer de plot van elke Scott, John Wayne en Roy Rogers-film die ooit gemaakt was. Als je de tijd neemt om alle films nog eens te bekijken <0xE2><0x80><0x93> vraag dan niet om verrassingen.<br />Je moet je de context van de tijd herinneren. Er was geen kleine of kleine tv. Geen tv voor kinderen. Er was school. Er was het geweldige buitenleven. Er waren speelgoedgeweren. Geen cybertijd. En het stoomtijdperk was net ingestort. Maar films als deze verschaften amusement en vulden de verbeelding van jonge snotneuzen. Zelfs de meisjes vonden het leuk.<br />Deze film was het amusement. En hij is net zo stompzinnig als alles wat tegenwoordig wordt geproduceerd. Hij had oorspronkelijk een doel dat propaganda was. Maar al snel werden het kinderfilms.<br />Onze vaders hadden het echte werk meegemaakt. En dat zou niet gebeuren tot Sam Peckinpah tien jaar later eindelijk de rode spetters namaakbloed in realistische en overvloedige hoeveelheden toepaste. Pas toen hij directeur was, stierf er iemand langzaam, met veel pijn en ellendig. Tot de Peckinpah-oorlog en de vuurgevechten een nogal bloedeloze aangelegenheid waren. Bedankt, Sam.<br />Als je zag dat een film weinig of geen bloed had, zagen de volwassenen dat niet. Het kan me niet schelen. Ze zouden het niet hebben getolereerd, denk ik. Geen lef om de vernietigende plantenlevens te besproeien. Dus deze film had alle glorie en niets van het bloed. Gung Ho was toen geschikt voor kinderen.<br />Je zult zien dat ik een vier aan deze score heb toegekend. Waarom zou ik dat doen? Nou. Het is een verschrikkelijke film. Hoe ik hem ook vind. Ik hou van deze film omdat hij een van de gelukkigste momenten uit mijn jeugd weer tot leven bracht. Maar in kwaliteitstermen is het niet zo'n goede film. In wezen werd Gung Ho een liefdesroman voor kinderen.<br />Mogen mensen ernaar kijken? Natuurlijk. Ik zeg niet dat ze weg moeten blijven. Maar wel realistisch. De plot is eenvoudig. De personages oppervlakkig? het zijn klippen. Je kunt van een slechte film houden.
After reading the reviews, it became obvious that everyone intellectualized this work. How utterly boring. Oh how about the good ol' days and there was nothing like it. Of all the comments no one expressed any emotion to this work or any other.<br /><br />I grew up just after the end of the steam age and this cinematic gem along with Dan'l Boone graced the Saturday afternoon matinées. This was an annual movie that made the rounds and filled the seats with gabbing, yapping, farting, giggling, snot monsters like myself or was-self. And it was a movie theatre filler at the time. Almost as big as the Wizard of Oz.<br /><br />IMDb insists that every critique contains something about the plot. Problem is was that it was rather a template. Here goes. Randolph Scott (cowboy/hero)gathers friends and goes defeats those evil people. Hooray! <br /><br />All of us kids figured out that plot before we plunked our quarter down to watch it. That was just about the plot line of every Scott, John Wayne, Roy Rogers film ever made. If you take the time to go back and review each and every movie - just don't ask for surprises.<br /><br />One must remember the context of the times. There was no or little TV. None for kids. There was school. There was the great outdoors. There were toy guns. No Cyber time. And the steam age had just collapsed. But movies such as this provided the entertainment and filled the imaginations of young whippersnappers. Even the girls got into it.<br /><br />This movie was the entertainment. And it is just as mindless as anything produced today. It had a purpose originally of being propaganda. But quickly came to be kids movies.<br /><br />Our fathers had experienced the real thing. And it wouldn't be until Sam Peckinpah a decade later who finally lavished the red splashes of imitation blood in realistic and copious quantities. Not until his directorship did anyone die slowly, with great pain and miserably. Until Peckinpah war and gun fights were a rather bloodless affair. Thanks Sam.<br /><br />To see a movie had little or no blood, the adults didn't mind. They wouldn't have tolerated it I think. No guts spraying the shattering plant life. So this movie had all of the glory and none of the gory. Gung Ho was suitable for kids then.<br /><br />You will see that I assigned a four to this rating. Why would I do that? Well. It is a terrible movie. No matter how I love it. I do love this movie because it brought back one of the happier moments of my childhood. But it is not all that good of a movie in quality terms. Basically Gung Ho transitted to become a romance novel for children.<br /><br />Should people watch it. Of course. I am not saying to stay away. Realistically however. The plot is simple. The characters shallow? they are shoals. You can love a bad movie.