Ik heb de oudere, betere versie uit 1973 nooit gezien. Ik ben een fan van Nicholas Cage (tussen haakjes, prima acteerwerk, zoals gewoonlijk). Deze film heeft waarschijnlijk niet meer dan vijf minuten nodig gehad om de hele plot uit te werken (ik zie hem al op een cocktailservetje op een etentje staan), en als je in het eerste halfuur nog niet weet hoe dit kwijl eindigt, zul je deze film waarschijnlijk amusant vinden. Dit is, de laatste tijd, de verschrikkelijke sleur die Hollywood voor zichzelf lijkt te hebben gegraven met het horror/mysterie/thriller-genre, niet in staat om het publiek genoeg krediet te geven en een fris, slim en verlokkelijk scenario te schrijven, dat wat enge muziek ten gehore brengt en er een paar dingen in gooit om je een beetje aan het schrikken te maken en dan de laatste afdruk naar je plaatselijke theater stuurt. Het had tenminste niet het schommelende camerasyndroom.
I have never seen the 1973, older highly rated version. I am a Nicholas Cage fan (by the way, fine acting as usual). This movie probably took all of five minutes to hammer out the whole plot (I can see it being done on a cocktail napkin at a dinner party), if you can't figure out the ending of this drool in the first thirty minutes you will probably find this movie entertaining. This is, of late, the terrible rut that Hollywood seems to have dug for itself with the horror/mystery/thriller genre, unable to give the audience enough credit and write a fresh, smart, and tantalizing screenplay, they dish out some creepy music and throw in a couple of things to make you jump a little and then send the final print off to your local theater. At least, it didn't have the jiggling hand-held camera syndrome.