Een van de belangrijkste tekortkomingen in deze film is dat het spotten van pretentieuze yuppies bevredigend is, maar dat men niet beseft dat de filmmakers zelf schuldig zijn aan het feit dat ze een van diegenen zijn die bespot moeten worden. Een van de kenmerken van deze yuppie-types is het verwaande misverstand dat zij (de yuppies) de enigen zijn die verfijnd genoeg zijn om kunst te begrijpen. Hoewel de film deze eigenschap negeert en zich in plaats daarvan richt op hun misverstanden over het verheerlijken van kunst, vind ik het ironisch dat alleen mensen die van deze film genieten dezelfde verwaande smaak in films hebben als de personages in hun keuze van het eten. Als die pompeuze figuren in deze film thuis een videotheek hadden, zou American Psycho wel zo'n film zijn.
One of the major flaws in this film is that while the mocking of pretentious yuppies is satisfying, it fails to realize that the movie makers themselves are guilty of being one of those that deserve to be mocked. One of the characteristics of these yuppie types is the conceited misunderstanding that they (the yuppies) are the only ones sophisticated enough to understand art. While the movie ignores this characteristic and instead focuses on their misunderstandings of dinning, I find it ironic that only people who enjoy this movie boast the same conceited taste in films as the characters do in their choice of dinner. If these pompous characters that were in this movie have a video library at home, I would bet that American Psycho would be one of those movies.