De enige reden waarom ik dat jaar naar de Oscars keek, was vanwege Whoopi. Ze is hilarisch. Natuurlijk had het programma ook een serieuze kant. Ze was geweldig, niet alleen omdat ze grappig is, maar ook omdat ze een paar dingen zei die in het openbaar gezegd moesten worden. Blanke mensen moeten eraan herinnerd worden dat de ceremonies, de werkgelegenheid en de vertegenwoordiging in Hollywood raciaal ver uit elkaar liggen. Er zou geen 'zwarte' Oscaruitreikingen meer moeten zijn. De wittebroodsweken en de juryleden moeten hun hoofd in de zon leggen en ervoor zorgen dat groots materiaal niet beperkt blijft tot 'blanke' regisseurs, producenten, acteurs enz. Woody Allen in de ether laten, getuigde van slechte smaak. Hij had daar niets te zoeken. Het is een feit dat dit de eerste Oscar-uitreiking is die ik heb bijgewoond sinds 'The Color Purple' genomineerd was voor een Oscar. Tot 2002 heb ik de shows niet meer gezien, omdat ik een miskraam van het stemmen had. En ik wil andere presentatoren niet kleineren. Billy Crystal is geweldig.
Whoopi was the only reason I watched the Oscars that year. She is hilarious. Of course there was a major serious side to the show. She was great not only because she's funny, but because she said some things that needed to be said in a public forum. White folks need to be reminded that Hollywood awards' ceremonies, employment, and representation are WAY out of balance racially. There should be no need for "black" awards shows. The white-bread, milquetoast nominators and judges need to bring their heads into the sunshine and see that great material is not limited to "white" directors, producers, actors, etc. Allowing Woody Allen on the air was the depth of poor taste. He had no business being there. The fact of the matter is, this is the first Oscar presentation I've watched since "The Color Purple" was up for awards. That miscarriage of voting soured me on watching the shows until 2002. Which is not to denigrate other presenters. Billy Crystal is a riot.