De meeste horrorfilms zijn in feite afschuwelijke films. Ze worden steeds hetzelfde, steeds hetzelfde. Elke minuut eenzelfde lading goedkope spanning (meestal'spatting') en tegenwoordig kunnen ze elke seconde vol zitten met protserige special effects. Een van de doelen van een echt goede horrorfilm is het gevoel van ongeloof van het publiek opschorten. Ik heb bijvoorbeeld beide recente _Mummy_ -films gezien en werd bijna duizelig toen ik elke seconde belachelijke special effects zag. Het kost waarschijnlijk een miljoen dollar per seconde om die films te maken en mijn gevoel van ongeloof werd nooit opgeschort, het groeide.<br />Subtiliteit kan angstaanjagender zijn. Minder is meer.<br />Ik zag 'The Woman in Black' voor het eerst op het A&E-kanaal. Nadat ik de gebruikelijke 987-kanalen van heel slechte televisie had bekeken, stopte ik om ernaar te kijken. Deze film heeft bijna de sfeer van een 'Masterpiece Theater'-productie. Dat vond ik prima, ik heb trouwens altijd de voorkeur gegeven aan Britse tv-films.<br />De meeste kijkers zouden dit te langzaam vinden. Maar het trage tempo helpt het verhaal geloofwaardig te maken. De special effects zijn van weinig belang, waardoor de kijker gaat denken dat deze film in de echte wereld speelt, waardoor we ons nog minder op ons gemak voelen. De make-up en de kostuums voor de geest worden eenvoudig en geloofwaardig gehouden. Hollywood zou haar eruit hebben laten zien als een demon uit de hel met gloeiende ogen <0xE2><0x80><0x93> slagtanden <0xE2><0x80><0x93> klauwen enz. Hollywood zou een beetje te veel van het goede hebben gemaakt en van dit idee een middelmatig verhaal hebben gemaakt.<br />De vrouw komt maar vijf keer in de film voor. De meeste keren verschijnt ze in de verte, en zelfs dat zorgt voor veel angst. Als ze te vaak verscheen, zou dat de sfeer die ontstaat kunnen bederven. Maar deze film is zo goed dat we door een groot deel van de film heen het gevoel krijgen dat ze er wel is, maar niet zichtbaar. De scène waarin ze's avonds laat 'op bezoek' gaat bij Arthur Kidd en we haar net iets te dichtbij zien, is een meesterwerk van afgrijzen. <br />Dit is gewoon een buitengewone film die volgens mij de beste horrorfilms ooit zou moeten zijn. Ik heb een exemplaar van 'The Haunting', 'The Changling' en nog een miljoen andere. Ik heb nog niets gezien wat 'The Woman in Black' overtreft, hoewel ik nog steeds aan het zoeken ben. Deze film is zo goed gemaakt dat hij zelfs de meest geharde scepticus (zoals ik) een moment van twijfel geeft over het niet-bestaan van geesten. Ik maak grapjes tegen mensen dat ik af en toe even bang ben dat ze midden op de weg zou kunnen verschijnen of dat ik haar door mijn raam zou zien staren, enzovoort. Misschien staat ze in een menigte in het winkelcentrum naar me te loeren met haar blik vol haat. Zo hoort een echt grote griezelfilm te zijn. Net als in een roman van LaFanu trekt de vrouw in het zwart je heel langzaam naar zich toe en wikkelt zich om je nek en voor je het weet knijpt ze het leven uit je en dan is het te laat. Ik ben op zoek naar een nog betere horrorfilm die niet alleen de rillingen bezorgt, maar ook in aanmerking komt voor een geluidsdrama.
Most horror movies are in fact horrible movies. They get to be same ol'-same ol'. Same ol' pack every minute with some cheap thrill (usually 'splatter') and nowadays they can pack every second with gaudy special effects. One of the goals of a really good horror flick is to suspend the sense of disbelief of the audience. For instance, I saw both of the recent Mummy movies and nearly got dizzy viewing ridiculous special effects every second. It probably costs a million dollars per second to make those movies and my sense of disbelief was never suspended, it grew roots.<br /><br />Subtlety can be more terrifying. Less is more. <br /><br />I first saw 'The Woman in Black' on the A&E channel. After flipping through the usual 987 channels of very bad television I stopped to watch it. This movie almost has the feel of a 'Masterpiece Theater' production. That was fine with me, I've always preferred British TV & movies anyway.<br /><br />Most viewers would find this to be too slowly paced. But the slow pacing helps give the story credibility. The special effects are few which lulls the viewer into thinking that this film is set in the real world thus making us a bit more uneasy. The makeup and costume for the ghost are kept simple and believable. Hollywood would have made her look like a she demon from hell with glowing eyes-fangs-claws etc. Hollywood would have done an overkill and turned this idea into a mediocrity.<br /><br />The woman only makes about five appearances in the film. Most of them are where she appears in the distance and even that creates a good fright. If she appeared too often, it could've cheapened the mood that gets set. However this movie is so well made that through much of the film we're led into sensing that she is there the whole time but not visible. The scene where she 'visits' Arthur Kidd late at night and we see her just a little too close is a masterpiece in horror.<br /><br />This is just an extraordinary film that I think should rate as one the finest horror films ever made. I have a copy of 'The Haunting', 'The Changling' and a zillion more. I haven't seen anything that tops 'The Woman in Black' yet although I'm still looking. This movie is so well made that it gives even the most hardened skeptic (like me) a moment where I almost had second thoughts about the non-existence of ghosts. I joke to people that I occasionally get brief fears that she could appear standing in the middle of the road or that I'd see her staring through my window, etc. Maybe she could be in a crowd at the mall glaring at me with her look of hate. This is how a really great horror film should be. Like a LaFanu novel, The Woman in Black very slowly pulls you in and wraps herself around your neck and before you realize it, she's squeezing the life out of you and then it's too late.<br /><br />Closest thing I have to a criticism is that this was made for the small screen... and it's a terrible shame that this is out of print. I just paid over $40 for my second copy of this movie. It's a major prize in my collection. Now I'm on a quest to find an even better horror movie that not only gives the chills but also qualifies a sound drama.