Hoe vaak moeten we een spook op de achtergrond voorbij zien komen & door de weerspiegeling van een spiegel heen zien breken? Het is in de recente geschiedenis in twintig films gedaan & in deze wispelturige, slecht uitgevoerde film wel veertig keer. Er waren maar twee bizarre momenten om te waarderen... toen de geesten de persoonlijke ruimte van twee personages binnendrongen. Over personages gesproken, het acteerwerk was even vlak als de cola light in het bekertje van 250 ml dat ik aan het tekenen was. De bijfiguren hadden uit verschillende Scooby Doo-tekenfilms kunnen komen. Daar was de vriendelijke, bejaarde sheriff. Daar was de geschifte gek die in de rimboe woonde met het lijzige Alabama-accent. Veel personages zonder ontwikkeling. Het meest verontrustende beeld was dat van een vermoord kind in het begin. Maar in plaats van de moord op het kind te onderzoeken, wat interessant zou zijn geweest, lieten ze ons gewoon weten dat ze dood was & haar ouders hadden moeite om haar dood te verzoenen met de gemeenschap & elkaar. Als ze bij de hut komen, vloeiden de scènes zelden in elkaar over... met hier en daar flitsende beelden van de dode dochter. O... en de griezelige geluiden waren ook overdreven. Je weet wel wat ik bedoel... krakende deuren die vanzelf opengaan, krekels in het bos, blablabla. Oooohhhh. Dat heb ik nog niet eerder gezien. Weer zie je de verbazingwekkende zelfopenende deur in de film steeds weer opnieuw. Vergeet niet: een enge scène is alleen maar eng als hij niet elke 5 minuten in dezelfde film wordt herhaald. Denk die dingen uit voordat je uitroept: 'Het is een wrap!'
How many fricken' times do we have to see a spook walking by in the background & peaking through a mirror's reflection? It's been done in two dozen movies in recent memory & four dozen times in this choppy, poorly done film. There were only two freaky moments to appreciate....when the ghosts invaded the personal spaces of two characters. Speaking of characters, the acting was as flat as the Diet Coke in the 64 oz. cup I was drawing it from. The side characters could have been pulled from various Scooby Doo cartoons. There was the friendly, aged sheriff. There was the kooky weirdo living in the backwoods with the Alabama drawl. Lots'o'characters with no development. The most disturbing image was that of a murdered child in the beginning. But rather than explore the child's murder, which would have been interesting, they just let us know that she was dead & her parents had a hard time reconciling her death with the community & each other. When they reach the cabin, the scenes rarely flowed together....with flashing images of the dead daughter interjected here & there. Oh...and the eerie sounds were also overdone. You know what I mean....creaking doors that open by themselves, crickets in the forest, yada yada yada. Ooooohhhh. Haven't seen that before. Again, you'll see the amazing self-opening door in the movie over and over an over again. NOTE TO DIRECTOR: a scary scene is only scary if it's not repeated every 5 minutes in the same film. Think these things out before calling out "it's a wrap!"