Hier valt veel voor te zeggen. De acteurs zijn uitstekend en het script biedt een goede dialoog die het beste de sfeer van een hechte, sympathieke familie weergeeft. Maar om die reden lijkt de film niet echt. We zien Leo, die kennelijk net te horen heeft gekregen dat hij seropositief is, reageren op een manier die niet overeenkomt met de ondersteunende sfeer waarin hij zich bevindt. Bovendien eindigt de film enigszins abrupt met het vermijden van wat Leo, zijn broer en de rest van deze hechte familie moeten hebben afgehandeld in het licht van hun liefde voor hem. De jonge acteur die Leo's broer Marcel speelt, is indrukwekkend, zoals de rest van de cast meestal is. Helaas konden de scriptschrijvers niet beslissen of ze een inzichtelijke verhandeling wilden over de effecten van hiv op een functionerend, aantrekkelijk gezin of over de verwoesting die hiv bij het slachtoffer aanricht <0xE2><0x80><0x93> dus de film zinspeelt alleen op beide. Hoewel deze film stof tot nadenken geeft, blijft de kijker veel meer verlangen dan hij krijgt.
There is a lot to like here. The actors are first rate and the script provides good dialog best capturing the ambiance of a tightly knit, likable family. However, for that reason the film does not ring true. We see Leo, who apparently just learned of his HIV positive diagnosis, essentially react in a way that is not in tune to the supportive atmosphere for which he finds himself. As well, the film ends somewhat abruptly avoiding what Leo, his brother and the rest of this close family must have dealt with in light of their love for him. The young actor who plays Leo's brother, Marcel, is impressive as generally is the rest of the cast. Unfortunately, the scriptwriters could not decide onwhether they wanted an insightful dissertation on the effects of HIV on a functional, appealing family or what the devastation HIV is on the victim - so it only hints at both. While this film provides food for thought it leaves the viewer wanting much more than it delivers.