Deze film lijkt een oefening te zijn geweest voor de Coppola-familie. Hij lijkt niet te weten of hij een 'A' of een 'B' western moet zijn. Ik bedoel, de held heet nota bene Hopalong Cassidy. William Boyd zal zich wel omdraaien in zijn graf.<br />Alle 'B'-western clichés komen erin voor. De held met de parelwitte tanden en de witte hoed met het trouwe paard ('C'mon Thunder'), de geheel in het zwart geklede schurk, de heldin in nood, de rancher in moeilijkheden, de laffe sheriff, de slechteriken, enzovoort.<br />Het acteren, op enkele uitzonderingen na, is uitsluitend afkomstig van de Yakima Canutt School of Acting. Chris Lybbert (wie?) als de held en Louis Schweibert (wie? Zoals de schurk eruitziet, zouden ze zich meer thuis hebben gevoeld in een 30's Poverty Row-sketch. De toevoeging van veteranen als Martin Sheen, Robert Carradine, Clu Gulager en Will Hutchins helpt een beetje, maar ze krijgen niet genoeg te doen om deze film te redden.<br />Wat was de zin van de montage van Martin Sheen/Robert Carradine? Moeten we geloven dat het personage van Sheen een geest was? Wat was het doel van de zwarte handschoenen? Het sloeg gewoon nergens op.<br />Omdat ik een groot liefhebber ben van westerns uit alle genres, heb ik mijn best gedaan om in deze film een paar positieve eigenschappen te vinden. De cinematografie was vrij goed en de omgeving zag er erg authentiek uit. Afgezien van de held en de hoofdschurk zagen de andere personages er authentiek uit.<br />Als de producers van plan waren om de Hopalong Cassidy-figuur weer tot leven te wekken, zouden ze er misschien over hebben gedacht om hem te portretteren zoals hij oorspronkelijk was geschreven <0xE2><0x80><0x93> een vergrijsde, grofgebekte boerenknecht met een steekje los aan zijn schouder, het soort rol waarin Lee Marvin zou hebben uitgeblonken.<br />Wat kan ik nog meer zeggen, behalve: op Thunder, op een grote kerel.
This movie appears to have been an on the job training exercise for the Coppola family. It doesn't seem to know whether to be an "A" or a "B" western. I mean, the hero is called Hopalong Cassidy for God's sake. William Boyd must be spinning in his grave.<br /><br />All the "B" western cliches are here. The two-gun pearly toothed hero in the white hat with the trusty steed ("C'mon Thunder"), the all-in-black bearded villain, the heroine in distress, the rancher in trouble, the cowardly sheriff, over the top bad guys etc.<br /><br />The acting, with few exceptions, is strictly from the Yakima Canutt School of Acting. Chris Lybbert (who?) as the hero and Louis Schweibert (who?) as the villain look like they would have been more at home in a 30's Poverty Row quickie. The addition to the cast of veteran performers Martin Sheen, Robert Carradine, Clu Gulager and Will Hutchins helps a little, but they are not given enough to do to salvage this one.<br /><br />What was the point of the Martin Sheen/Robert Carradine framing sequences? Are we to believe that the Sheen character was a ghost? What was the purpose of the black gloves? It just didn't make sense.<br /><br />Being a great lover of westerns from all genres, I tried hard to find some redeeming qualities in this film. The cinematography was quite good and the settings looked very authentic. Aside from the hero and main villain, the other characters looked authentic.<br /><br />If the producers were going to resurrect the Hopalong Cassidy character, they might have given some thought to portraying him as he was originally written - a grizzled foul-mouthed ranch hand with a chip on his shoulder, the kind of part Lee Marvin would have excelled in.<br /><br />What else can I say but..on Thunder, on big fellow.