Chan Wook Park is een en al vindingrijkheid. IK BEN EEN CYBORG MAAR DAT IS GOED zit tjokvol amusante technische foefjes met hier en daar wat ingenieuze ideeën ertussendoor. Park probeert in de voetsporen te treden van Marc Caro en Jeunet (STAD VAN VERLOSSENE KINDEREN, DELICATESSEN) en begint aan een fantasierijk, luchthartig verhaal dat een radicale afwijking is van zijn gebruikelijke morbide strekking. Je kunt hem zijn ambitie of visie nauwelijks kwalijk nemen, dus het is echt onverwacht om te zien dat Parks inspanningen zo weinig opleveren.<br />IK BEN EEN CYBORG MAAR DAT IS GOED lijkt al doende verbijsterend van zichzelf af te wijken, met als eindresultaat een fractie van de som der delen. Het uitgangspunt is veelbelovend, de grappen zijn overvloedig en er is een overvloed aan vreemde humor, maar het slaagt er allemaal jammerlijk in om geen enkele betekenisvolle band met het publiek te scheppen. De personages zijn leuk en eigenzinnig en worden met smaak gespeeld door de cast, maar hoe ik ook mijn best deed, ik kon mezelf er niet toe brengen om er een te zijn.<br />SYMPATHY VOOR LIEFDEVOLLE VERDRIET was een misstap, die er misschien op wees dat Park zich een beetje te buiten ging, maar het slaagde er toch in om iets van de unieke felheid van de regisseur tentoon te spreiden en in het kielzog van een indrukwekkende filmografie werd het snel vergeven. Niets van het zelfverzekerde zelfvertrouwen dat het beveiligde gebied van JOINT SECURITY of SYMPATHY VOOR MEVROUW VERDRIET vereiste, is hier zichtbaar. Oké liet me zo volkomen onberoerd dat ik mezelf erop betrapte dat ik van tijd tot tijd instinctief snel doorspoelde (en naarmate de film vorderde vaker). Ik gaf Lady een 5/10, en volgens die maatstaf verdient ze waarschijnlijk niet meer dan een 3. Om de goede oude tijd te herdenken, zal ik royaal zijn: 4/10.
Chan Wook Park is nothing if not inventive. I'M A CYBORG BUT THAT'S OK is chock full of amusing little technical flourishes with some ingenious ideas sprinkled in between. Attempting to walk in the footsteps of the likes of Marc Caro and Jeunet (CITY OF LOST CHILDREN, DELICATESSEN), Park embarks on a fanciful, lighthearted tale which is a radical departure from his usual morbid fare. Hardly one to be faulted for his ambition or his vision, it is genuinely unexpected, then, to see all Park's effort add up to so very little.<br /><br />I'M A CYBORG BUT THAT'S OK seems astonishingly to subtract from itself as it goes along, with the the end result being a fraction of the sum of its parts. The premise is promising, gags are copious and offbeat humour abounds but it all fails miserably to create any meaningful connection with the audience. The characters are cute and quirky and played with gusto by the cast, but, try as i might, i could not bring myself to care for any.<br /><br />SYMPATHY FOR LADY VENGEANCE was a misstep, indicating perhaps that Park was overindulging himself a little bit, but it still managed to showcase some of the director's unique flare and in the wake of an impressive filmography, was readily forgiven. None of the assured confidence that commanded JOINT SECURITY AREA or SYMPATHY FOR MR. VENGEANCE is evident here. I'M A CYBORG BUT THAT'S OK left me so utterly unengaged i caught myself instinctively fast forwarding from time to time (more regularly as the film progressed). I gave LADY a 5/10, and by that measure, this probably deserves no more than a 3. For old time's sake, i'll be generous: 4/10