Laten we eerlijk zijn. Als een project van een filmschool, zonder budget en 'echte' acteurs, is dit een redelijk interessante film. Als iets wat voor een onschuldige toeschouwer op dvd wordt uitgebracht, is het een heel slecht geproduceerd product. Als ik zomaar van zender zou veranderen en deze film per ongeluk zou zien, zou mijn oog en aandacht er waarschijnlijk een tijdje door worden afgeleid. Als iemand die deze dvd heeft gekocht in de veronderstelling dat ik een echt filmproduct zou krijgen, dat wil zeggen een film, ben ik diep teleurgesteld. Het is een op video opgenomen tv-stuk, iets in de trant van oude televisieseries uit de jaren zestig, maar dan zonder die zekere charme. Afgezien van de hoofdrolspeler, Mr. Redfield (die ook de regisseur is), lijken de andere acteurs ofwel jongens van de campus te zijn (daar zijn ze eigenlijk een beetje te oud voor), of leden van het huishouden van de regisseur, die voor de camera verschijnen zonder hulp van niet alleen de acteursbanken, maar ook van de visagiste of de kapper (een hoedje over een uit de kluiten gewassen permanentkapsel of een hoge hoed over een mutsje is heel wat anders dan het creëren van 1840's). Het wordt allemaal opgenomen met een bewegingloze camera in een kleine, kale studio, soms met een blauw scherm voor de achtergronden buiten. Synthesizer produceert meer dan eens ongeïnspireerde, door romantische karaoke geïnspireerde nummers die de oren van de kijkers beledigen. De film probeert 'droomachtig' te zijn. Terwijl het in feite niet meer is dan een conceptloze collage van die opnamen die tot de montage zijn gekomen (en geloof me, de normen waren om te beginnen al niet zo hoog). Zo nu en dan zijn er interessante dialogen, maar over het geheel genomen is het een vrij slappe, tweedimensionale productie, op meer dan één manier, zonder ook maar een greintje genialiteit van de regisseur of een van de leden van de crew. Zo probeerden 'artistieke' films er in de jaren tachtig uit te zien. Mr. Redfield doet het als acteur veel beter dan de regisseur.
Let's be honest. As a film school project, made without budget and "real" actors, this is a passably interesting film. As something to be released on DVD for an innocent viewer, it's a very poorly produced product. If I would be idly changing channels and happened to catch this film accidentally, it would probably arrest my eye and attention for a while. As a person who bought this DVD under the impression that I would be getting a proper cinematic product, i.e. a film, I feel deeply disappointed. It's a videotaped TV play, something along the line of old sixties serials, but without that certain charm. Aside from the leading man Mr Redfield (who also is the director), the other actors seem to be either chaps from the campus (a bit too old for that actually), or members of the director's household, who appear before the camera without any help from not only the acting couches, but also the make-up artist or hairdresser (a bonnet over outgrown permanent bangs or a top hat over mullet is a very long way from creating 1840s). It's all shot using a motionless mounted camera in a small, bare studio, sometimes using blue screen for outdoors backgrounds. Synthesizer generated uninspired score of lame "period" inspired romantic karaoke insults the viewers ears on more than one occasion. The film attempts to be "dreamlike", whereas in fact it's merely conceptionless collage of those shots that made it to the editing (and believe me, the standards weren't too high to start with). There are interesting dialogs every now and then, but overall it's pretty lame and two-dimensional production in more than one way with no flashes of genius from either the director or any members of the crew. That's how "artsy" films attempted to look in the 80s. Mr Redfield does a much better job as an actor than the director.