In 1988 werd Paperhouse bejubeld als 'de horrorfilm van een denkend mens'. Wauw, zou je kunnen zeggen, schrijf me maar in. Dit is een rommeltje. Het gaat over een eenjarige jonge actrice met een variabele sterkte van 1 tot 2. G. Headley, met een slecht Brits (dut) accent, en een verhaal zonder huiveringen, sensaties of dwalingen.<br />Het is niet eens interessant psycho-gebazel. Je zult alleen maar lachen om de goedkope effecten en verlangen naar een vertoning van Kabouter 5.<br />Het verhaal gaat over een meisje met klierkoorts dat in haar dromen ontsnapt. Wat je krijgt is geen goede horror, kunstgalerie of zelfs maar een fatsoenlijke naschoolse special. Ik merkte dat ik na twee uur zei: 'Waar zijn mijn twee uur gebleven?' De richting is ongeïnspireerd en ik wou dat het zelfs pretentieus kon zijn... iets interessants... het lijkt wel of de producenten op lithium werkten.<br />Zelfs in de droomwereld zijn de dingen saai.<br />Een kort nee op deze.
In 1988, Paperhouse was hailed as a "thinking man's horror film." Wow, you might say, sign me up. This thing is a mess. It features a one time young actress who has a range of like 1 to 2. G. Headley with a bad British (dubbed) accent, and a story with no chills, thrills or spills.<br /><br />It isn't even interesting psycho-babble. One will only laugh at its cheap effects and long for a showing of Leprechaun 5.<br /><br />The story involves a girl with glandular fever who escapes in her dreams. WHat you get isn't good horror, art house or even a decent after-school special. I found myself after the two hour point saying..where did my two hours go.<br /><br />The direction is uninspired and I wished it could even be pretentious...something interesting..it seems like the producers were on lithium.<br /><br />Even in the dream world things are boring.<br /><br />A short no on this one.