Dit docu-drama is wat je zou verwachten van Richard Attenborough, de man die ons 'Gandhi' gaf: prachtig gefotografeerd, meeslepend gecast, goed geschreven op de afgemeten, geletterde manier die Hollywood in de jaren dertig afdankte, en angstvallig accuraat. Het springt eruit als een genrefilm, blinkt uit in zijn weergave van de inheemse Amerikaanse cultuur (of, passender voor de Canadese setting, de First Nations-cultuur) en staat naast 'Black Mange' als een prachtig gefotografeerd stuk van Canoe Country en zijn cultuur (hier, omstreeks 1934). Dit idyllische portret ontleent drama aan zijn onderwerp: Archie 'Grey Owl' Belaney, een Schot die in Hastings (Engeland) werd grootgebracht door ongetrouwde tantes die zo geobsedeerd raakten door de 'rode indiaan'. Het verhaal gaat dat hij in zijn jeugd naar Canada ging, in de bossen verdween, pelsjager werd en de zoon werd van een Ojibway-band. Hij was een ijdele man die de gewoonte had te trouwen en zijn vrouw in de steek te laten.<br />Indiaanse bruiden, die geen van allen een slechtere man voor hem hadden kunnen vinden, want hij was ook een buitengewoon charmante en avontuurlijke persoonlijkheid. Een van zijn vrouwen (een die slimmer was dan hij, volgens de meeste verhalen) maakte hem beroemd als schrijver en eerste pleitbezorger voor de bescherming van het woeste land van het Noorden, en dat vormt het middelpunt van Attenboroughs verhaal. De chemie tussen Brosnan en Annie Galipeau (als Pony, de vrouw van Grijze Uil) is innemend en, zo niet vurig, dan toch ontroerend. Een goede film als je wat tijd nodig hebt van het dolzinnige publiek.
This docu-drama is what you would expect from Richard Attenborough, the man who gave us "Gandhi": beautifully photographed, compellingly casted, well written in the measured, literate manner that Hollywood discarded in the 30's, and scrupulously accurate. It stands out as a genre film, excelling in its portrayal of native American (or, more appropriately for its Canadian setting, "First Nations") culture and standing with "Black Robe" as a wonderfully photographed piece of Canoe Country and its culture (here, circa 1934). This idyllic portrait derives drama from its subject: Archie "Grey Owl" Belaney, a Scot raised in Hastings (England) by maiden aunts who became so obsessed with the "red indian" tales of his childhood that he went to Canada, disappeared into the woods, and became a trapper and adopted son of an Ojibway band. He was a vain man with a habit of marrying and abandoning<br /><br />Indian brides, none of whom seem to have thought less of him for it, for he was also an extraordinarily charming and picaresque character. One of his wives (one smarter than he, by most accounts) propelled him into fame as a writer and early advocate for protecting the wild country of the North, and this forms the focus of Attenborough's tale. The chemistry between Brosnan and Annie Galipeau (as Grey Owl's wife Pony) is engaging and, if not firey, is nonetheless quite touching. A good film when you need some time from the madding crowd.