Helemaal te gek! Je had net een huiveringwekkend, walgelijk intrigerend verhaal over een necrofiele kannibaal omgevormd tot een zacht, mild drama. Een film die Dahmer heette, kon natuurlijk twee soorten hebben: horror of een documentaire, toch? Dit was geen van beide. Hij kwam niet in de buurt van gedetailleerde feiten (in feite had hij nauwelijks inhoud). Hij was niet echt morbide of eng of probeerde niet eens erg verontrustend te zijn. (Alsof je dat zou moeten proberen!) Wat dacht die schrijver/regisseur in godsnaam? Dit is een van de ECHTE voorbeelden van zieke seriemoordenaars ooit en we worden zwaar beschoten, krijgen slecht gespeelde homo-ontvoeringsrituelen en langdurige, dreunende flashbacks naar een tijd alleen in het huis van zijn oude ouders. Ik denk dat Jacobson in feite probeerde 'de zachte kant' van j.Dahmer te presenteren (of uit te vinden).
Way to go ace! You just made a chilling, grossly intriguing story of a necrophiliac cannibal into a soft, mellow, drama. Obviously a movie called Dahmer would be one of two kinds: Horror, or documentary right? This was neither. It wasn't close to any detailed facts, (in fact it barely had any substance at all) It wasn't really morbid or scary or didn't even try to be very disturbing.(as if you would've had to try!!) What the hell was this writer/director thinking?? Here's one of the most REAL examples of sick serial killers ever and we get badly shot, poorly acted gay bar roofie rapes and lengthy droning flashbacks to alone time in his old parent's house. I think Jacobson was actually trying to present (or invent) 'the soft side' of j.Dahmer.