Spoilers Following: ik pakte het boek 'Evil Angels' op toen het voor het eerst uitkwam, zonder iets van de zaak af te weten. Alleen om de pers en de Oostenrijks-Hongaarse mensen een kans te geven, was ik er al een heel eind in voor ik de schuld van de rentmeester in twijfel begon te trekken. De auteur wilde kennelijk dat de lezer zou begrijpen waarom het publiek overhaaste conclusies trok. John Bryson vertelde het verhaal precies zoals het aan de juryleden werd voorgelegd (en door de pers werd opgepikt) van de slagaderspray, de actelone (??)-plaatjes, de stellige overtuiging van dr. James Cameron dat de kraag met een schaar was doorgeknipt, dat een baby niet in zijn geheel uit haar kleren kon worden gehaald met de knoopjes nog dicht, de bloederige handafdruk, enzovoort. Het was allemaal heel overtuigend. Per slot van rekening waren het deskundigen op hun vakgebied die zonder aanwijsbare reden een getuigenis aflegden, en het feit dat het bewijsmateriaal volkomen fout was, was mij helemaal niet duidelijk. Het was ook zeer technisch bewijs, dat voor een leek moeilijk te begrijpen was. Tot op dat moment had bijna niemand, afgezien van wat geruchten tijdens de rechtszaken, ooit gehoord van een dingo die een mens aanviel; de mensen geloofden niet dat het mogelijk was. Het publiek wantrouwde de zevendedagsadventisten, omdat hun oorsprong hen op een sekte deed lijken, en allerlei wilde overtuigingen over hen droegen bij tot de schijn van schuld. Als toegewijde, onzelfzuchtige advocaten niet zo hun best hadden gedaan om de getuigenverklaringen tijdens het proces te onderzoeken en te weerleggen, zou het vinden van Azaria's kleren later niet genoeg zijn geweest om Lindy uit de gevangenis te krijgen. Dat was de reden waarom het boek me van mijn stuk bracht, en sindsdien heb ik nooit meer een conclusie getrokken over iemands schuld (met uitzondering van OJ natuurlijk). Ik was dolblij dat er een film over de zaak zou worden gemaakt, en ik geloof niet dat het beter had gekund. Ik heb Sam altijd gemogen, met hem kon ik me volkomen identificeren, en Meryl was zoals altijd perfect. Prachtige fotografie, meeslepende muziek. Ik denk dat het niet alleen een heel goede, maar ook een heel belangrijke film is. Op het moment dat de film werd uitgebracht, kreeg hij niet meer publiciteit.
Spoilers Following: I picked up the book "Evil Angels" when it first came out knowing nothing of the case. Just to give the press and the Austrialian people a break here, I was quite far into it before I began to question the Chamberlain's guilt. The author obviously intended the reader to understand why the public jumped to the conclusions they did. John Bryson told the story just as it was presented to the jurors (and picked up by the press) of the arterial spray, the actelone (??) plates, Dr. James Cameron's certainty that the collar was cut with scissors, that a baby could not be taken whole from her clothes with the buttons still done up, bloody hand print, etc. all quite convincingly. After all, these were experts in their fields who were testifying with no apparent reason to lie, and the fact that the evidence was completely wrong wasn't apparent to me at all. It was also highly technical evidence, difficult for a layman to understand. To this point, beyond some hearsay testimony in the trials, hardly anyone had ever heard of a dingo attacking a human; people didn't believe it was possible. The public was suspicious of the Seventh Day Adventists, whose origins made them appear to be a cult, and all sorts of wild beliefs about them contributed to the appearance of guilt. Were it not for dedicated, selfless lawyers who worked relentlessly to investigate and counter the trial testimony, finding Azaria's clothes later would not have been enough to get Lindy out of jail. The book shook me for that reason, and I've been reluctant to come to a conclusion about anyone's guilt ever since (excepting OJ of course). I was thrilled that a movie was going to be made about the case and don't think it could have been done better. I've always liked Sam, who I could identify with completely, and Meryl was perfect as always. Beautiful photography, haunting music. I think it's not only a very good, but a very important, movie. Too bad it didn't receive more publicity at the time it was released.