Deze verzameling van elf korte verhalen in één film is een geweldig idee en levert een paar geweldige fragmenten op, maar ook een paar teleurstellende verrassingen. Op basis van de tragische gebeurtenis van 11 september 2001 in de Verenigde Staten, werden elf regisseurs uitgenodigd om hun visie op de Amerikaanse tragedie te geven. Het resultaat van de meeste van hen is niet alleen een individueel medeleven met het Amerikaanse volk, maar vooral met de onverdraagzaamheid in de wereld met verschillende culturen en mensen.<br />Ken Loach (UK) levert het beste fragment, over de gebeurtenissen op 11 september 1973 in Chili, toen de democratische regering van Salvador Alliende werd omvergeworpen door de dictator Augusto Pinochet met steun van de Verenigde Staten. De andere uitmuntende fragmenten zijn die van Youssef Chahine (Egypte), waarin de onverdraagzaamheid in de wereld wordt getoond, en het aantal slachtoffers dat de Amerikaanse regering in verschillende landen in de hedendaagse geschiedenis heeft gemaakt, en die van Mira Nair (India), waarin een waarachtig verhaal wordt verteld over onrecht en vooroordelen jegens een Pakistaanse familie, wier zoon ten onrechte werd beschuldigd van terrorisme in de Verenigde Staten, terwijl hij inderdaad een held was. De romantische Claude Lelouch (Frankrijk) toont het leven van een echtpaar in New York, in de buurt van het WTC; Danis Tanovic (Bosnia-Herzegovina) toont de gevolgen van hun oorlog op een kleine locatie en het eenzame protest van weduwen; Sean Penn is heel poëtisch en laat zien dat het leven doorgaat; en Shohei Imamura's verhaal is waarschijnlijk het indrukwekkendst, dat laat zien dat er geen Heilige Oorlog is, maar alleen droefheid en schande. <br />Het deel van Idrissa Quedraogo (Birkina Faso) is erg naïef, maar geeft wel een beeld van de verschrikkelijke omstandigheden in dit Afrikaanse land.<br />Het deel van Amos Gital (Israël) is erg saai en manipulatief en laat meer geweld en terrorisme zien.<br />Het deel van Alejandro González Ignaceritu is erg teleurstellend, afschuwelijk, zonder enige inspiratie en zeker het slechtste.<br />Mijn stem is zeven.<br />Titel (Brazilië): '11 de Setembro' (11 september).
This collection of eleven short stories in one movie is a great idea, and presents some great segments, but also some disappointing surprises. Based on the tragic event of the September 11th 2001 in the United States of America, eleven directors were invited to give their approach to the American tragedy. The result of most of them is not only an individual sympathy to the American people, but mainly to the intolerance in the world with different cultures and people.<br /><br />Ken Loach (UK) presents the best segment, about the September 11th 1973 in Chile, when the democratic government of Salvador Alliende was destroyed by the dictator Augusto Pinochet with the support of the USA.<br /><br />The other excellent segments are the one of Youssef Chahine (Egypt), showing the intolerance in the world, and the number of victims made by USA governments in different countries along the contemporary history; and the one of Mira Nair (India), showing a true story of injustice and prejudice against a Pakistanis family, whose son was wrongly accused of terrorism in USA, when he was indeed a hero.<br /><br />Some segments are beautiful: Samira Makhmalbaf (Iran) shows the innocent Afghans refugee children preparing an inoffensive shelter against bombs, while their teacher tries to explain to them what happened on the other side of the world; the romantic Claude Lelouch (France) shows the life of a couple in New York nearby the WTC; Danis Tanovic (Bosnia-Herzegovina) shows the effects of their war in a small location and the lonely protest of widows; Sean Penn is very poetic, showing that life goes on; and Shohei Imamura's story is probably the most impressive, showing that there is no Holy War but sadness and disgrace.<br /><br />The segment of Idrissa Quedraogo (Birkina Faso) is very naive, but pictures the terrible poor conditions of this African nation.<br /><br />The segment of Amos Gital (Israel) is very boring and manipulative, showing more violence and terrorism.<br /><br />The segment of Alejandro González Iñárritu is very disappointing, horrible, without any inspiration and certainly the worst one.<br /><br />My vote is seven.<br /><br />Title (Brazil): "11 de Setembro" ("September 11")