Om te beginnen was ik dol op de muziek van Bruce Broughton, heel lyrisch, en dat alleen al maakte de film zo charmant. Het beste aspect van de film waren de drie dieren, met de stem van Michael J.Fox, Sally Field en wijlen Don Ameche in de hoofdrol. Terwijl Fox de grappigste dialogen heeft, speelt Ameche een nogal broeierig, maar verder innemend personage (de stem van de rede), en Field voegt humor toe aan een personage dat altijd wordt gezien als iemand die Chance afblaft. De mensen waren niet zo innemend, en de film sleepte soms, maar dat is mijn enige klacht. Dit is een prachtige film, met prachtige close-ups van Canada, geloof ik. Hoewel de film zelf vrij lang is, is er nooit een echt saai moment, en dat wordt gecompenseerd door het acteerwerk en een goed geschreven script. Al met al een charmante en misschien onderschatte film, met een 9/10-score van mij.
First of all, I loved Bruce Broughton's music score, very lyrical, and this alone added to the film's charm. The best aspect of the movie were the three animals, superlatively voiced by Michael J.Fox, Sally Field and the late Don Ameche. Whereas Fox has the funniest lines, Ameche plays a rather brooding otherwise engaging character(the voice of reason), and Field adds wit into a character that is always seen telling Chance off. The humans weren't as engaging, and sometimes the film dragged, but that is my only complaint. This is one beautiful-looking film, with beautiful close up shots of Canada, I believe. Although the film itself is quite long, there is never a seriously dull moment, and this is advantaged by the voice work and a well-written script. All in all, a charming and perhaps underrated film, with a 9/10 from me. Bethany Cox.