Hoewel ik het met je eens ben dat het een goede maar geen geweldige film is, geniet ik er om veel redenen die andere posters al genoemd hebben toch van. Een van de redenen is de muziek: ik zou de aandacht willen vestigen op het zeer coole optreden van de gebroeders Candoli <0xE2><0x80><0x93> Conte en Pete <0xE2><0x80><0x93> in een goed georkestreerde scène in de nachtclub. Deze jongens waren twee van de beste jazztrompettisten van hun tijd, en ze slagen erin Jimmy Stewarts geest te verbijsteren door een hysterisch trompetduet te spelen, één trompet in elk van Stewarts oren. De Candoli's speelden het ook echt goed, hoewel ik vermoed dat de muziek voor die scène later door hen beiden genoemd is. Ze weten niet veel van George Duning, die de eer voor de muziek krijgt (afgezien van het feit dat hij meer dan eens met de Three Stooges heeft gewerkt), maar de rol van de Candoli-broers als jazz spelende heksenmeesters was echt een leuke vondst.
Although I agree that it's a good but not great movie, for many of the reasons other posters have mentioned, I still enjoy it. One reason is the music: I'd call attention to the very cool appearance by the Candoli brothers -- Conte and Pete -- in a well-staged scene in the nightclub. These guys were two of the best jazz trumpeters of their day, and they manage to convincingly boggle the mind of Jimmy Stewart by playing an hysterical trumpet duet, one trumpet in each of Stewart's ears. The Candolis really did play that well, too, though I suspect the actual music for that scene was dubbed later by the two of them. I don't know much about George Duning, who gets the credit for the music (other than that he seems to have worked with the Three Stooges on more than one occasion), but the casting of the Candoli brothers as jazz-playing warlocks was a real nice touch.