Brown of Harvard is een film die moeilijk te plaatsen is. We verwachten tegenwoordig veel meer van onze films, dus het is goed om te bedenken dat het publiek in de jaren twintig iets onschuldiger was. William Haines is charmant als de schurk die door pijn en vernederingen heen moet strompelen om succes en zelfs roem te vinden. Alle relaties in de film zijn stijfjes, behalve de homo-erotische band tussen Billy en Jack Pickford, de stadsnerd. De film heeft alles: romantiek, tranen, liefde, dood en zelfs sport... Het is een geweldige educatie over hoe de maatschappij in de twintigste eeuw is veranderd.
Brown of Harvard is a hard movie to pin down. We expect a lot more from our movies these days, so it helps to remember that audiences in the 20's were a bit more innocent. William Haines is charming as the rogue who has to stumble through pain and humiliation to find success and, even, glory. All of the relationships in the movie feel very stilted EXCEPT for the homoerotic tie between Billy and Jack Pickford, the town nerd. The movie has everything, romance, tears, love, death, and even sports... It's a great education in how society has changed in the 20th century.