Dit moet wel een van mijn favoriete afleveringen van _Twilight Zone_ zijn, vooral vanwege de beschrijving van twee eenzame zielen in een postapocalyptische omgeving.<br />De met spinnenwebben bezaaide winkels en met puin bezaaide straten zijn griezelig op die speciale manier waarop de _Twilight Zone_ dat doet.<br />Hoewel de parabel naar de maatstaven van het hedendaagse drama een beetje zwaar op de hand kan zijn, is het een uitstekende parabel <0xE2><0x80><0x93> die de omgeving gebruikt om een boodschap te verkondigen die zowel relevant is voor de menselijke ervaring als voor geopolitiek, op een tijdloze manier. Het hele drama rust uitsluitend op de schouders van meneer Bronson en mevrouw Montgomery, die niet teleurstellen. (Mogen ze allebei rusten in vrede.)<br />Een ware klassieker.
This has got to be one of my very favorite Twilight Zone episodes, primarily for the portrayal of two lonely souls in a post-apocalyptic environment.<br /><br />The cobweb-strewn shops and rubble-laden streets are eerie in that particular way the Twilight Zone does best.<br /><br />While the parable can be a bit heavy-handed by today's drama standards, it is an excellent one - using the setting to make a statement relevant to the human experience, as well as geopolitics, in a way that is timeless. The entire drama rests solely on the shoulders of Mr. Bronson and Ms. Montgomery, who do not disappoint. (May they both rest in peace.)<br /><br />A true classic.