Mitchell Leisens vijfde film als regisseur, en hij toont zijn veelzijdigheid door een musical te regisseren, nadat zijn vorige films zware drama's waren geweest. Hij speelt ook een cameo als dirigent.<br />Je kunt zien dat het een pre-code film is, en iets dergelijks is pas een hele tijd later in de Verenigde Staten gemaakt (zoals 30 jaar geleden). Leisen heeft de muzieknummers zo opgenomen dat ze leken op wat het publiek te zien zou krijgen <0xE2><0x80><0x93> geen breedbeeldopnamen of van bovenaf gefilmd, zoals bij Busby Berkeley. Wat ik wel grappig of interessant vind, is dat je het publiek nooit echt te zien krijgt.<br />Zoals anderen al hebben gezegd, zijn de hoofdrollen tamelijk karakterloos, en Jack Oakie en Victor McLaghlan spelen hun normale filmpersonages. Maar Gertrude Michael zorgt wel voor een vonkje.<br />De muzieknummers zijn interessant en soms ook goed (met name Rapsodie is amusant), maar het drama is niet overtuigend en gespeeld <0xE2><0x80><0x93> drie moorden is te veel en heeft een minimale emotionele impact op de personages. Op dat punt had deze film veel beter kunnen zijn.
Mitchell Leisen's fifth feature as director, and he shows his versatility by directing a musical, after his previous movies were heavy dramas. He also plays a cameo as the conductor.<br /><br />You can tell it is a pre code movie, and nothing like it was made in the US for quite a while afterwards (like 30+ years). Leisen shot the musical numbers so they were like what the audience would see - no widescreen shots or from above ala Busby Berkeley. What I do find funny or interesting is that you never actually see the audience.<br /><br />As others have mentioned the leads are fairly characterless, and Jack Oakie and Victor McLaghlan play their normal movie personas. Gertrude Michael however provides a bit of spark.<br /><br />The musical numbers are interesting and some good (the Rape of the Rhapsody in particular is amusing) but the drama unconvincing and faked - three murders is too many and have minimal emotional impact on the characters. This is where this movie could have been a lot better.