Een kafkaëske thriller over vervreemding en paranoia. Uiterst goed gedaan en Polanski speelt de bedeesde introverte man die zijn best doet om zich aan te passen aan zijn sjofele Parijse onderkomen en zijn medehuurders. In het begin afschrikwekkend vanwege de schijnbare gemene en geobsedeerde medehuurders, maar later, als hij zijn verdedigingsmechanismen ontwikkelt die uiteindelijk zijn ondergang zullen worden, afschrikwekkend. Toch had het ook zonder dat kunnen werken, en dan zou het ietwat theatrale element verdwenen zijn, maar misschien was dat ook wel de bedoeling, want de binnenplaats ziet er aan het eind beslist uit als een theater. Ik kan er niets aan doen, maar ik heb het gevoel dat de regisseur zelf ook het gevoel heeft dat hij geen 'echte' Fransman is, en nog joods ook. Maar goed, er is hier genoeg om van te genieten, inclusief een prachtige voorstelling van een beeldschone Isabelle Adjani, en die goeie ouwe Shelly Winters is even betrouwbaar als altijd.
A Kafkaesque thriller of alienation and paranoia. Extremely well done and Polanski performs well as the diffident introvert trying hard to adapt to his dingy Paris lodgings and his fellow lodgers. Horrifying early on because of the seeming mean and self obsessed fellow tenants and horrifying later on as he develops his defences which will ultimately be his undoing. Personally I could have done without the cross dressing element but I accept the nod to Psycho and the fact that it had some logic, bearing in mind the storyline. Nevertheless it could have worked without and would have removed the slightly theatrical element, but then maybe that was intended because the courtyard certainly seems to take on the look of a theatre at the end. I can't help feel that there are more than a few of the director's own feelings of not being a 'real' Frenchman and Jewish to boot. Still, there is plenty to enjoy here including a fine performance from a gorgeous looking Isabelle Adjani and good old Shelly Winters is as reliable as ever.