Er is maar één woord voor deze film. Afschuwelijk. De regisseur heeft duidelijk talent, maar net als zijn personage Robert Carmichael gooit hij het allemaal weg.<br />Carmichael heeft potentie, maar net als Cray neemt hij niet de moeite om die te benutten. Cray ziet de Britse jeugd als een stelletje misdadigers dat afdaalt naar de verdorvenheid. Net als de Britse tabloids portretteert deze film jonge mensen zonder ambities of respect. Cray schreeuwt om aandacht, maar die verdient hij niet.<br />Ik was ontzet over de gewelddaad die Cray verkoos het publiek in het gezicht te slingeren. Hij gaat ervan uit dat het publiek niets weet van gruweldaden in de wereld. Als een obscene graffiti op een wc-muur laat hij ons met puberale vrolijkheid zijn mannelijke verdorvenheid zien.<br />Sommige van de betere acteurs hebben kleine rolletjes in deze film. Danny Dyer en Leslie Manville maken allebei maar kort hun opwachting. De acteerprestaties zijn verder amateuristisch, de jonge mannen die Joe en Ben spelen kruipen in hun schulp. Carmichael, gespeeld door Daniel Spencer, is eng. Miranda Wilson speelt Monica, de aantrekkelijke vrouw van de beroemde chef-kok Jonathon (Michael Howe); het is ongelooflijk hoe ze zichzelf aan zo'n beproeving heeft kunnen onderwerpen. De film is nooit subtiel en Monica wordt getrakteerd op het meest nodeloze geweld dat met oorlogshandelingen gepaard gaat. Oorlogsbeelden worden gebruikt om het idee over te brengen dat jonge mannen er niets aan kunnen doen, dat gewelddaden zelfs in 'beschaafde' landen zullen plaatsvinden. Dat is zeker waar en het is een symptoom van onze gewijzigde samenleving, waar mannen een steeds minder belangrijke positie innemen, maar Cray daalt af naar het niveau van de barbaarse mannen die hij aan de kaak wil stellen door zijn gebruik van zulke brute en gewelddadige beelden. De vrouwelijke personages in de film bieden geen verlichting. Het zijn slachtoffers of in Manvilles geval een uitgebluste moeder. De gemeenschap wordt voorgesteld als disfunctioneel.<br />Dit is Crays eerste film. Ik heb geluisterd naar wat hij te zeggen had tijdens een vraag-en-antwoordsessie op Edinburugh en hij is niet dom, hij heeft alleen geen ervaring en zijn film laat zijn naïviteit zien. De film zal later dit jaar worden uitgebracht, maar ik hoop dat het bedrijf failliet gaat want het publiek heeft echt geen behoefte aan dit soort rommel.
There is just one word for this film. Appalling. The director clearly has talent but like his character Robert Carmichael he throws it all away.<br /><br />Carmichael has potential, but like Cray he can't be bothered to use it. Being drawn into petty crime and then descending into depravity is Cray's vision of British youth. Like the British tabloids this film portrays young people with no aspirations or respect. Cray cries out for attention, but deserves none.<br /><br />I was appalled by the act of violence that Cray chose to shove in the faces of the audience. He assumes the audience are ignorant of world atrocities. Like a piece of obscene graffiti on a toilet wall he shows us male depravity with adolescent glee.<br /><br />Some actors of quality have small parts in this film. Danny Dyer and Leslie Manville both make short appearances. The acting is otherwise amateur, the young men Joe and Ben are cringe making. Carmichael played by Daniel Spencer is creepy. Miranda Wilson plays Monica, the attractive wife of celeb chef Jonathon (Michael Howe); how she was able to subject herself to such an ordeal is beyond belief. The film is never subtle and Monica is treated to the most gratuitous violence which is cut with war action. War imagery is used to convey the idea that young men cannot help themselves, that acts of violence will occur within even "civilised" countries. This is most certainly true and is symptomatic of our altered society where males have an increasingly less important position, but Cray descends to the level of the barbaric males he seeks to expose through his use of such brutal and violent images. The female characters in the film offer no relief. They are either victims or in Manville's case a washed out mother. The community is represented as dysfunctional.<br /><br />This is Cray's first film. I listened to what he had to say during a Q and A session at Edinburugh and he is not unintelligent, he simply lacks experience and his film exposes his naivety. The film is due to be released later this year, but I hope the company goes bust cos the public really don't need this kind of messed up material.