Het is niet moeilijk te zien hoe dit ondergemiddelde scenario op de eerste verkoopvergaderingen bij Regency Films (en later bij Fox) goed is gevallen: het superheldengenre doorkruisen met een komische vertolking van 'Fatal Attraction'... voil<0xC3><0xA0>! Ik snap niet hoe een getalenteerde regisseur als Ivan Reitman erbij betrokken is geraakt, tenzij de betaling gewoon te verleidelijk was. Een dateloze werknemer van een architectenbureau in New York ontmoet een meisje in de metro en vraagt haar mee uit; ondanks het feit dat ze afwezig en onaangenaam is, weet hij haar uiteindelijk in bed te krijgen <0xE2><0x80><0x93> om er later achter te komen dat ze de superheldin van de Big Apple is, G-Meisje. Maar deze superheldin, met krachten die haar zijn geschonken door een gevallen meteoriet, is geen fantasieheldin... De scriptschrijver Don Payne heeft haar verzonnen als een behoeftige, bezitterige, wraakzuchtige teef (dit seint hij ons van kilometers afstand toe, hoewel Uma Thurman de rol nog steeds met een brutale lach speelt). Dit is het soort waardeloze film dat een belediging niet kan laten passeren. Onze kennismaking met de hoofdrolspeler, Luke Wilson, die in de trein met Rainn Wilson praat, gaat vergezeld van een zure opmerking over homo's (we worden erop gewezen dat deze twee vrienden strikte damesmannen zijn). Nadat Wilson is benaderd door de wraakgodin van G-Girl, die haar krachten wil aftappen, wordt hem verteld dat ze daardoor een gewone vrouw zal worden die wordt afgewezen... en is dat niet beter? Thurmans eerste optredens in films als 'Henry & June' en 'Jennifer 8' De film laat een intelligente vrouw zien met een hoekige gratie en een hypnotiserende uitstraling; haar films met Quentin Tarantino hielpen haar pezige hardheid en intensiteit bloot te leggen, maar daar moest wel een prijs voor worden betaald (de actrice lijkt haar gracieuze touch te zijn kwijtgeraakt). De film is buitengewoon goed geproduceerd en gefilmd, met duur ogende special effects, maar niemand heeft de moeite genomen om de humor van dit scenario in te zien. Het is opdringerig, verlekkerd, lelijk en slecht geacteerd. De opgeblazen Wilson met zijn starre gezicht kan zijn collega's niet vertellen dat hij iets met G-Girl heeft, omdat ze hem heeft laten zweren dat hij nog liever een kettingzaag in zijn rectum zou steken. Ik vraag me af of schrijver Payne dat echt hilarisch vond... of dat een van de betrokkenen dat wel vond.
It's easy to see how this below-average screenplay got by in the early sales-pitch meetings at Regency Films (and later with Fox): cross the superhero genre with a comedic take on "Fatal Attraction"...voilà! I don't know how on earth a talented director like Ivan Reitman got involved, unless the pay was just too tempting. A dateless employee at an architectural design firm in N.Y.C. meets a girl on the subway and asks her out; despite the fact she's distracted and unpleasant, he eventually gets her into bed--only to find out later she's the Big Apple's resident superhero, G-Girl. This distaff Superman, with powers bestowed upon her by a fallen meteorite, isn't a fantasy heroine, however...screenwriter Don Payne has conceived her as a needy, possessive, vindictive bitch (he telegraphs this to us from miles away, though Uma Thurman still plays the role for sassy laughs). This is the kind of worthless movie that can't let an insult slip by. Our introduction to leading man Luke Wilson, talking with Rainn Wilson on the train, is accompanied by a sour dig at gays (it prods at us to be assured these two buddies are strictly ladies' men). After being approached by G-Girl's nemesis, who wants to zap her powers, Wilson is told this will make her just an ordinary woman scorned...and isn't that better after all? Thurman's early performances in films like "Henry & June" and "Jennifer 8" showcased an intelligent woman with angular grace and hypnotic poise; her films with Quentin Tarantino helped expose her sinewy hardness and intensity, but that came at a price (the actress has seemingly lost her graceful touch). The picture is exceedingly well-produced and shot, with expensive-seeming special effects, yet nobody bothered to find the humor in this scenario. It's pushy, leering, ugly, and badly-cast. Bloated, frozen-faced Wilson can't tell any of his co-workers that he's dating G-Girl because she made him swear he'd rather have a chainsaw stuck up his rectum. I wonder if writer Payne actually thought that was hilarious...or, indeed, if anyone involved did? * from ****