Wat gebeurt er als iemand zoveel sociale zorgen heeft dat hij niet meer kan functioneren? Hoe eenzaam kan één man worden? Als de alledaagse rotzooi die we moeten doen om deel uit te maken van de maatschappij te veel voor hem wordt, wat gebeurt er dan? Frownland verkent deze vragen. Absoluut een verrassend origineel debuut van Bronstein. De toon is vreemd en claustrofobisch als we in de geest van een man genaamd Keith komen, die zo in de war is dat hij nauwelijks een fatsoenlijke zin kan formuleren. We volgen hem terwijl hij contact probeert te maken met mensen en van dag tot dag functioneert. De meesten van ons hebben zulke mensen gekend <0xE2><0x80><0x93> mensen die te veel'sorry' zeggen of 'ik waardeer het' als er niets te waarderen valt. We weten dus dat er zulke mensen zijn, maar waarom zou iemand een film over hen willen maken? Nou, omdat het interessant is en omdat Bronstein en de hoofdrolspeler, Dore Mann, uitstekend werk leveren. Een film die zo weinig commercieel is als een film maar kan zijn. Een paar vrienden hebben hem in de loop van een paar jaar opgenomen, omdat ze geld hadden gespaard. De film is op 16mm-film opgenomen en ziet er prachtig goedkoop uit. Zonder distributeur is het misschien moeilijk te vinden, maar ik denk dat hij het afgelopen jaar willekeurig is gedraaid. Hopelijk komt hij op een gegeven moment op dvd. Ik heb hem gezien in het Silent Movie Theater hier in L.A. Er zaten 10 mensen in de zaal, onder wie Crispin Glover, als dat je al iets zegt over hoe bizar deze film is.
What happens when someone has so much social anxiety that they cease to function? How alone can one man get? When the mundane crap we have to do in order to be part of society gets to be too much, what happens? Frownland explores these questions. Definitely a startling original debut from Bronstein. The tone is strange and claustrophobic as we get inside the mind of a guy named Keith that is so messed up he can hardly form a proper sentence. We follow him around as he tries to make contact with people and function day to day. Most of us have known people like this- people that say "sorry" too much or "i appreciate it" when there's nothing to appreciate. So we know there are people out there like this but why would someone want to make a movie about them? Well, because its interesting and Bronstein and the lead actor, Dore Mann, do an excellent job. This film is about as un-commercial as a film can get. A few friends filmed it over the course of a few years as they saved money. It was shot on 16mm and the scratched film look is beautifully low budget. With no distributer, this may be a tough one to find, I think it's been screening randomly for the past year or so. Hopefully it'll be on DVD at some point. I saw it at the Silent Movie Theater here in LA. There were 10 people in the audience, among them Crispin Glover, if that tells you anything about how weird this movie is. Highly recommended.