De door James Cameron geregisseerde _Titanic_ presenteert een fictief liefdesverhaal over de historische setting van de _Titanic._ De plot is eenvoudig, ongecompliceerd, of niet voor degenen die van intriges houden die draaien en draaien en je in spanning houden. Het einde van de film kan binnen een paar minuten na het begin van de film worden geraden, maar het liefdesverhaal is interessant. Kate Winslett is fantastisch als Rose, een aristocratische jongedame die verloofd is met Cal (Billy Zane). In het begin van de reis ontmoet Rose Jack (Leonardo DiCaprio), een kunstenaar uit de lagere klassen, op weg naar Amerika nadat hij met pokeren een kaartje voor de _Titanic_ heeft gewonnen. Als hij iets wil hebben, gaat hij het halen, in tegenstelling tot de mensen uit de betere stand die zich zo druk maken over hun sociale zorgen. De twee worden verliefd op elkaar en het publiek ziet het zinken van de Titanic voornamelijk door hun ogen.<br />De film begint in de moderne tijd met de verkenning van het wrak door een groep die op zoek is naar schatten en die samen met de Titanic is gezonken. Een van de overlevenden van de Titanic, Rose DeWitt Bukater, die op de televisie over de verkenning van het wrak had gehoord, wordt naar de boot gevlogen waar de zoektocht vandaan komt om te vertellen wat ze zich herinnert om de zoektocht te helpen. Ze begint haar herinneringen aan de eerste en enige reis van de Titanic op te halen. Daarna verschuift de scène naar Southhampton, Ierland, waar de Titanic op 10 april 1912 uitzeilde, terwijl alle passagiers aan boord gingen. Na nog een tussenstop aan de Ierse kust maakte de Titanic haar eerste reis over de Atlantische Oceaan, op weg naar New York. Historisch gezien verliepen de eerste dagen van de reis zonder noemenswaardige gebeurtenissen, maar in die tijd ontwikkelt zich de fictieve plot van het verhaal, als Rose de hopeloze verlokking van een verloving met de rijke Cal Hockley onder ogen krijgt en verliefd wordt op de derdeklaspassagier Jack Dawson. Kapitein Smith werd, zoals in de film te zien was, door de directeur van de White Star Line aangespoord de snelheid van het schip te verhogen, zodat ze de krantenkoppen zouden halen en extra publiciteit zouden krijgen door op donderdagavond in New York aan te komen en niet op vrijdagochtend, zoals gepland. Smith gaf vervolgens bevel de Titanic op volle kracht te laten varen. De Titanic had berichten ontvangen dat het water in de Atlantische Oceaan vol ijsbergen lag, maar ze negeerden deze waarschuwingen en voeren op volle kracht, zoals in de film te zien was. Op 15 april 1912 om 11.39 uur werd er een ijsberg waargenomen. Ze probeerden de motoren af te zetten en het schip uit de baan van de ijsberg te krijgen, maar er was niet genoeg tijd en het schip raakte de ijsberg aan stuurboord zoals op de film te zien is. De vele kleine gaten in de zijkant van het schip en geen enkele grote scheur in de zijkant zijn juist. De bemanning van Titanic zond noodseinen uit en vuurde noodraketten af zoals op de film te zien is tot 2.18 uur toen de lichten eindelijk uitgingen. De lichten van de California werden op tien kilometer afstand gezien, maar ze beseften niet wat er aan de hand was en reageerden niet op de vele smeekbeden van Titanic om hulp. De _California_ had eerder op de dag geprobeerd Titanic te waarschuwen voor het zware ijs waardoor ze hun reis hadden moeten onderbreken, maar Titanic had hen afgepoeierd, waardoor de _California_ zijn radio uitzette en de Titanic aan zijn lot overliet. De vrouwen en kinderen van de eerste klasse waren de eersten die, zoals afgebeeld, in de twintig reddingsboten op het schip werden gezet. Tot overmaat van ramp leden de derdeklaspassagiers het meest onder de dood van welke klasse ook en de bemanning werd ook zwaar getroffen door deze tragedie. Het woord van de werknemers van White Star Line en de passagiers van de eerste en tweede klas werd meer geloofd dan dat van de passagiers van de tweede en derde klas toen de autoriteiten probeerden informatie te krijgen over het zinken. Bovendien is het metaal dat gebruikt werd om de Titanic te bouwen in de afgelopen jaren gevonden onder omstandigheden van zware kou, die in de nacht dat de Titanic zonk heel broos was. Over het geheel genomen is de plot heel nauwkeurig in zijn weergave van de gebeurtenissen en de tijden waarop deze gebeurtenissen op de Titanic plaatsvonden.<br />Veel van de personages in het verhaal waren niet echt en werden alleen maar verzonnen voor het doel van de film of als samengestelde personages om mogelijke kenmerken en ideeën van de mensen op het schip te vertegenwoordigen. De kerngroep van Rose, Jack, Cal en de moeder van Rose waren allemaal fictieve personages die aan het verhaal werden toegevoegd omdat ze verschillende groepen mensen uit die tijd vertegenwoordigden. Toch waren veel personages zoals de Onzinkbare Molly Brown, kapitein Edward Smith, de scheepsontwerper Thomas Andrew, de vertegenwoordiger van de White Star Line, Bruce Ismay, en alle officieren van de Titanic echt. De eerste reis zou sowieso kapitein Edward Smith's laatste reis zijn, want hij was van plan zich daarna terug te trekken. Hij was sinds 1880 lid van de White Star Line, waar hij zich opwerkte tot zijn status van miljonairskapitein toen de Titanic zonk. De beschrijving van de officieren klopt, want slechts vier overleefden de tragedie, behalve de officier die dreigde alle passagiers van het schip met zijn pistool te doden. Het staat vast dat hij zich heldhaftig gedroeg en dat hij zo verkeerd werd neergezet dat James Cameron zich verontschuldigde en een monument ter ere van hem opwierp in het voormalige Canadese geboortestadje van de officier. Zoals in de film te zien was, was er een taalprobleem tussen de bemanning en veel van de lagere klasse passagiers van niet-Engelse landen. Bovendien was officier Lowe de enige officier die terugkwam in de reddingsboot zoals afgebeeld. De oude mensen die in hun bed werden getoond toen het water hun kamer binnenkwam, waren gebaseerd op die van Strauss. Omdat ze de zijde van haar man niet wilde verlaten, weigerde mevrouw Strauss in haar reddingsboot te stappen en stierf samen met haar man op de Titanic. Goggenheim, die naar verluidt een sigaar rookte en cognac dronk, ging op deze manier gekleed. De rijkste man van het schip, John Jacob Astor, die het grootste deel van Manhattan bezat, stierf niettemin, maar zijn veel jongere vrouw werd gered in een reddingsboot. Bovendien werd Molly Brown gered en later werden er medailles gemaakt voor de bemanning van de _Carpethia_ die de overlevenden van de _Titanic_ uit het water oppikte. Haar ticket op de _Titanic_ had meer dan vierduizend dollar gekost en aan het eind van haar leven was ze blut. Het hele interieur van het schip werd meesterlijk gereinigd tot op de laatste stukjes porselein en zilverwerk. De gymnastiekzaal, die nauwelijks te zien is, is volmaakt nagemaakt met alle apparaten die overeenkomen met die op oude foto's. De prachtige kledij en het kostuumwerk waren een uitstekende nabootsing van het post-Victoriaanse tijdperk van 1912. De rijken heersten in die tijd praktisch over alles, omdat de vrouwenbeweging nog niet echt in beweging was gekomen. In die tijd trouwden vrouwen vaak om financiële redenen, zoals Rose overwoog te doen, en ze namen gewoonlijk een sjieke houding aan tegenover hun echtgenoten, zoals Cal graag wilde dat Rose deed. De rijken konden niet goed tegen 'nieuw geld' zoals Molly Brown zoals ze was afgebeeld. Alles was heel formeel in die tijd. Vrouwen moesten naar het diner worden geëscorteerd door een mannelijke figuur, zoals te zien was in de eetscènes. Roken was in die tijd niet erg gebruikelijk bij vrouwen, maar sigaretten die net waren binnengekomen werden gebruikt zoals te zien was bij Rose in de film. Mannen rookten meestal sigaren in plaats van sigaretten. Vrouwen werden fysiek beschermd door hun korset en sociaal door de maatschappij. Hoewel James Cameron geen historische films had gemaakt, bracht hij experts van Titanic mee, samen met twee jaar onderzoek naar de geschiedenis van de Titanic, en er werden weinig vrijheden genomen. De prachtige cinematografie en de special effects maakten de film nog adembenemender. In de film _Titanic_ is een herkenbare boodschap te zien: de mensen op het schip hadden ongeveer drie uur de tijd om over hun verscheiden na te denken. De regisseur, James Cameron, toont de verschillende reacties op deze crisis in het leven van de mensen. Iedereen reageert anders en hij laat je nadenken over hoe je zou hebben gereageerd als je op die noodlottige avond in die situatie op de _Titanic_ had gezeten. Bovendien is deze film een weerspiegeling van de jaren negentig toen hij werd gemaakt, toen hij een blik op het wrak van de _Titanic_ wierp. Pas in de afgelopen vijftien jaar is de plaats van de _Titanic_ gevonden en onderzocht. Deze film heeft ons een dieper inzicht gegeven in een ramp die velen niet gezien zouden hebben. Maar de morele vraag of mensen vandaag de dag schatten moeten meenemen van het wrak van een onderwaterkerkhof wordt gesteld. Er zijn pogingen gedaan om te stoppen met het zoeken naar schatten voor missies zoals in _Titanic_, maar die zijn allemaal mislukt. Zoals het er nu voor staat, kan iedereen een reis maken naar de _Titanic_ en alle waardevolle voorwerpen meenemen die zoals in de film te zien zijn, de algemene waarde van onze tijd in deze kwestie tonen.<br />Technisch gezien is de film heel goed gedaan. Om beelden van het wrak op de bodem van de oceaan te krijgen, moesten ze twaalf keer duiken om alle beelden te krijgen die voor de film nodig waren. Bovendien moest er een speciale camera worden gemaakt om de intense druk op de bodem van de oceaan te kunnen weerstaan. Cameron was niet van plan om met de sonde zo ver in Titanic te gaan als iedereen in de achtentachtig jaar sinds het schip gezonken is, maar het bleek dat dit een uniek perspectief op het schip bood. Bovendien zijn er in de film allerlei details te zien van het wrak van Titanic tot de plek waar Titanic tijdens haar eigenlijke reis was. Deze verschuiving van de moderne scène naar de scène uit het verleden tijdens de reis werkt als een uitstekende overgang die het verhaal gemakkelijk op een orgiastische manier kan volgen. Helemaal aan het begin van de film wordt een suffige repetitie gebruikt om de scène te herscheppen waarin de echte mensen de Europese kust verlaten op de _Titanic_, waardoor die zich onderscheidt van de rest van de gebeurtenissen in de film.<br />Titanic speelt bijna als een historische biografie en is als een kunstwerk, een waar epos. Zoals de meeste geschiedenisromans kennen we het einde, maar dat doet niets af aan de heerlijke verrassingen die in deze film te vinden zijn. Bepaalde aspecten van deze film zijn bekroond met een Academy Award, waaronder kostuums, geluid, cintematografie en montage. Als je van interessante personages houdt die je een inzicht geven in het leven van personages in het begin van de twintigste eeuw en hoe ze een ramp het hoofd bieden, dan is deze film absoluut voor jou.<br /><br />
Titanic directed by James Cameron presents a fictional love story on the historical setting of the Titanic. The plot is simple, noncomplicated, or not for those who love plots that twist and turn and keep you in suspense. The end of the movie can be figured out within minutes of the start of the film, but the love story is an interesting one, however. Kate Winslett is wonderful as Rose, an aristocratic young lady betrothed by Cal (Billy Zane). Early on the voyage Rose meets Jack (Leonardo DiCaprio), a lower class artist on his way to America after winning his ticket aboard Titanic in a poker game. If he wants something, he goes and gets it unlike the upper class who are so concerned with their social worries. The two fall in love and the audience sees the sinking of the Titanic primarily through their eyes.<br /><br />The movie begins in modern times with the exploration of the wreck by a group searching for treasures, that sunk with the Titanic, which has recently occurred. One of the survivors of the Titanic, Rose DeWitt Bukater, who had heard of the exploration of the wreck on television and is flown to the boat where the search is being led from to tell of what she remembers to help the search. She gets to telling her memory of the one and only voyage of the Titanic. With this, the scene shifts to Southhampton, Ireland where the Titanic set sail from on April 10, 1912 as all the passengers are boarding. After another stop on the Irish coast Titanic went out to see on its maiden voyage across the Atlantic bound for New York. Historically the first few days of the voyage went by uneventful, but the fictional plot of the story is developed during this time as Rose sees the hopeless entrapement of an engagement that she is in to the wealthy Cal Hockley and falls in love with third class passenger, Jack Dawson. Captain Smith alledgedly as shown in the movie was urged by the White Star Line Director to increase the speed of the ship so they would make the newspaper headlines and receive extra publicity by arriving in New York on Thursday night and not on Friday morning as planned. Smith then ordered the fateful decision going against his thirty-two years of experience to stretch the Titanic's legs out to full speed. The Titanic had reports that the waters in the Atlantic they were sailing in were full of icebergs, but they ignored these warnings and proceeded at full speed as shown in the movie. On April 15, 1912 at 11:39, an iceberg was sighted. They attempted to shut off the engines and turn the ship out of the path of the iceberg but there was not enough time and the ship hit the iceberg on the starboard side as depicted in the film. The portrayal of the many small holes in the side of the ship and not one large gash along the side is accurate. The crew of Titanic sent out distress calls and set off distress rockets as shown until 2:18 when the lights finally failed. The lights of the California were spotted six miles away but they failed to realize what was going on and did not respond to Titanic's many pleas for help. The California had tried earlier in the day to warn Titanic of the severe ice that had caused them to stop their trip but Titanic had brushed them off causing the California to turn off its radio and leave the Titanic on its own. The first class women and children were the first as depicted to be put into the twenty lifeboats that were on the ship. Overwhelmingly the third class passengers suffered the most amount of deaths of any class and the crew was hit hard in this tragedy too. The word of White Star Line employees and first class passengers was believed over that of second and third class passengers when authorities were trying to gain information of the sinking. Also, the metal that was used to build the Titanic has been found in recent years under conditions of severe cold, which were experienced the night Titanic sank to be extremely brittle. Overall, the basic plot is very accurate in its portayal of the events and the times at which these events took place on the Titanic.<br /><br />Many of the characters in the story were not real and created simply for the purpose of the movie or as composite characters to represent possible characteristics and ideas of people on the ship. The core group of Rose, Jack, Cal, and Rose's mother all were fictional characters added into the story as they represent different groups of people from the time. Yet many characters such as the Unsinkable Molly Brown; Captain Edward Smith; the ship designer, Thomas Andrew; the White Star Line Representative, Bruce Ismay; and all of the Titanic's officers were real. The maiden voyage was going to be Captain Edward Smith's last voyage anyway as he planned to retire afterwards. He had been a part of the White Star Line since 1880 where he worked his way up to his status as the Millionaire's Captain when the Titanic sunk. The portrayals of the officers is accurate as only four survived the tragedy except for the officer who threatened to kill all of the passengers of the ship with his pistol. He is on record as acting heroicly and was misportrayed to the point that James Cameron apologized and evoked a monument in his honor in the officer's former Canadian hometown. As shown in the movie there was a language problem between the crew and many of the lower-class passengers from non-English speaking nations. In addition, Officer Lowe was the only officer who came back in the lifeboat as depicted. The old people shown in their bed as the water came in their room were based on the Strauss'. Not wanting to leave her husband's side Mrs. Strauss refused to get in her lifeboat and died with her husband on the Titanic. Furthermore, Mr. Goggenheim who was shown sipping his brandy and smoking a cigar reportedly did go out like this dressed in his best. The richest man on the ship, John Jacob Astor, who owned most of Manhattan died nonetheless as well, but his much younger wife was saved in a lifeboat. In addition, Molly Brown was saved and later had medals made up for the crew of the Carpethia that picked the survivors of Titanic up from the water. Her ticket on the Titanic had cost over four-thousand dollars and by the end of her life she ended up broke. All of the interiors of the ship were masterfully replacated down to the last pieces of china and silverware. The gymnasium, which is hardly seen is recreated perfectly with all of the machines reproduced to match those seen in old photographs. The wonderful outfits and costuming were an excellent re-creation of the Post-Victorian era of 1912. The rich at this time practically ruled everything, as the women's suffrage movement had not quite gotten moving yet. Women during this time often married for financial security as Rose was considering doing and normally took a back seast status to their husbands as Cal wished for Rose to do. The rich did not take well to `new money' such as Molly Brown as depicted. Everything of the time was very formal. Women had to be escorted to dinner by a male figure as seen with in the dining scenes. Smoking was not very common among women of the time but holders of cigarettes, which were just coming in at the time were used as seen with Rose in the movie. Men of the time generally smoked cigars not cigarettes. Women were constained physically by their corsets and socially by society. Although James Cameron had no background in historical films he brought in experts of Titanic coupled with two years spent cross-referencing the history of the Titanic and few liberties were taken. The beautiful cinematography and special effects also helped to make the film even more breathtaking.<br /><br />A recognizable message can be seen in the movie Titanic as the people on the ship had about three hours to contemplate their demise. The director, James Cameron, shows the various reactions to this time of crisis in people's lives. Everyone reacts differently and he gets you to think of how you might have reacted had you been in that situation on the Titanic on that fateful night. In addition, this film is a reflection of the 1990's when it was produced as it gives a look into the wreck of the Titanic. Only in the past fifteen years has the site of the actual Titanic been found and explored. This movie was able to give us a deeper look into a disaster that many would not have viewed. However, the moral question of whether people today should be taking treasures from the wreck of an underwater graveyard is posed. There have been attempts to stop treasure seeking missions such as the one portrayed in Titanic but all have failed. As it stands today anyone can make a voyage to the Titanic and take whatever valuables they as portrayed in the film showing the general values of our time on this matter.<br /><br />Technically the film is very well done. To get footage of the wreck at the bottom of the ocean it took twelve dives to get all of the footage needed for the movie. In addition, a special camera had to be created to withstand the intense pressure at the bottom of the ocean. Cameron did not plan on using the probe to go as far inside Titanic as anyone has in the 88 years since the ship sunk but it worked out that this provided an unique perspective into the ship. Furthermore, throughout the film fade ins and outs from the wreck of Titanic to the scene of Titanic during its actual voyage. This shift between the modern scene to the past scene during the voyage works as an excellent transition that makes the story easy to follow in aclear manner. At the very beginning of the movie a septune recreation is used to recreate the scene when the actual people left the European coast on Titanic giving it distinction from the rest of the events of the film.<br /><br />Titanic plays almost like a historical biography and is like a work of art, a true epic. Like most history novels, we know the ending, but it doesn't take away from the wonderful treats that can be found in this picture. Certain aspects of this film are Academy Award material including costuming, sound, cintematography, and editing. If you like interesting characters that will give you an insight into the life of characters in the early 1900's and how they face disaster, then this movie definitely is for you.<br /><br />