Na een lange wachttijd kreeg ik deze film van Netflix, dus ik keek er erg naar uit toen hij binnenkwam. Mijn grootste angst was dat hij zou ploeteren, en ook... nou ja, weet je waar al die gillende fanmeisjes het over hadden? GACKTnHYDE HAwt yaoi love? Dat soort dingen? Ik was heel, heel aangenaam verrast. De film was verrassend om naar te kijken, ook al gaven de opnamen en de muziek je het gevoel dat iemand om de twee scènes een paar nonnen uit de kast zou halen, en het acteerwerk van Gackt was heel goed. Hyde, die, eh, Hyde was, speelde een quasi-romantische vriend/gangslidfiguur die iedereen die hem op het toneel zag nauwelijks zou verbazen. Het was een van mijn twee grootste problemen met de film zelf. Maar de rest van de cast (inclusief de kindacteurs in de openingsscène) was heel goed in wat ze deden... en dat was voornamelijk beschoten en uitgescholden worden. Maar mijn tweede probleem was heel klein, het had te maken met de hilariteit. Het leek me veel te veel spanning te hebben... net als in elke scène waarin iemand wordt neergeschoten, zakt hij in elkaar, echt dood, of hij blijft een hele tijd liggen pruttelen. Maar Sho... neemt gewoon... herhaaldelijk de shots, zakt in elkaar, laat een heleboel borrelen terwijl hij praat en maakt Hyde aan het huilen. Al met al, als je een fan bent van een van de acteurs of gewoon een fan van een film, dan is dat het.' Het is beslist een horloge waard.
I got this movie from Netflix after a long waiting time, so I was anticipating it greatly when it arrived. My worst fears were that it would be plodding, as well as... well, you know what all the screaming fan girls were babbling about? GACKTnHYDE=hawt yaoi love? That sort of thing? Dreading it. I was very, very pleasantly surprised. The movie was surprisingly watchable, even if the filming and music did make it feel like someone was going to bust out a pair of nun-chucks every two scenes, and the acting on Gackt's part was quite good. Hyde, being, um, Hyde, acted as a quasi-romantic friend/gang member character that anyone who saw him on stage would hardly be surprised by. He's one of my two major beefs with the film itself. But the rest of the cast (including the child actors in the opening scene) were very good at doing what they did- which was, mostly, get shot at and yelled at. But my second problem was very minor, having to do with the goriness. It seemed way too suspense-horror to me- like every scene where someone is shot they either slump over, really most sincerely dead, or lay there burbling for a rather long time. But Sho just... takes the shots, repeatedly, keels over, bubbles a LOT while he talks, and makes Hyde cry. All in all, if you're a fan of any of the actors or just a j-film fan, it's definitely worth a watch.