Een bus vol passagiers komt vast te zitten tijdens een sneeuwstorm. De politie heeft de brug gesloten <0xE2><0x80><0x93> ze zeggen dat hij onveilig is en ze zitten vast in een klein café tot de weg is vrijgemaakt. Maar na een tijdje gaat hun verveling over in bezorgdheid, want het lijkt erop dat een van de passagiers NIET oorspronkelijk in de bus zat en misschien alleen maar een buitenaards wezen is! Dit leidt tot een conclusie die ironisch is, maar op een laag-bij-de-grondse manier ook nogal grappig.<br />Dit is weer een van de leuke afleveringen van _The Twilight Zone_. In plaats van de typische wendingen of het sociale commentaar, bevat deze geen blijvende boodschap. Maar hij is ook heel en kijkbaar, dus wat maakt het uit? Je zult het met eigen ogen moeten zien.<br />Tussen haakjes, in deze film speelt John Hoyt <0xE2><0x80><0x93> een gezicht dat de meesten van jullie zullen herkennen van talloze oude tv-series en films. In bijna alle gevallen speelde hij een echte mopperkont (zoals Charles Lane in dezelfde tijd), maar o, wat vond ik het heerlijk om hem te zien <0xE2><0x80><0x93> hij perfectioneerde de mopperige persoonlijkheid en was tegelijkertijd een beetje grappig.
A bus full of passengers is stuck during a snow storm. The police have closed the bridge--saying it's unsafe and they are stuck in a little café until the road has been cleared. However, after a while, their boredom is turned to concern, as it seems that one of the passengers was NOT originally on the bus and may just be an alien!! This leads to a conclusion that is ironic but also rather funny in a low-brow way.<br /><br />This is another of the fun episodes of The Twilight Zone. Instead of the typical twists or social commentary, this one features no lasting message. However, it's also very and watchable, so who cares?! Exactly WHAT occurs you'll just have to see for yourself.<br /><br />By the way, this one stars John Hoyt--a face most of you will recognize from countless old TV shows and movies. In almost every case, he played a real grouch (like Charles Lane during the same era), but boy did I love seeing him--as he perfected the grouchy persona and was kind of funny at the same time.