Ik weet nu al heel wat jaartjes van Bettie Page. De softpornofoto's uit de jaren vijftig van haar zijn sindsdien iconografisch geworden en hebben zelfs nu nog een sterke aantrekkingskracht. De 'Bettie Page-look' is ook nog steeds heel populair in de wereld van de heterofetisjisten en is nog steeds even opvallend als toen. Daarom keek ik om te beginnen met een zekere vertrouwdheid naar deze film. Het resultaat stelde me niet teleur.<br />Het was onder andere heel vermakelijk om de film te zien met echte figuren als Irving Klaw, John Willie en Bunny Yaeger, die nu allemaal als rokkenjagers worden beschouwd. Mary Harron heeft in 1950 de gewenste sfeer van seksuele repressie en hypocrisie gecreëerd.' Amerika en een seksualiteit die naar de maatstaven van vandaag uiterst onschuldig was. Ik vond vooral het gebruik van zwart-wit versus kleur als visueel hulpmiddel voor het emotionele en spirituele klimaat waarin Bettie zich bevond, erg mooi.<br />Ik denk dat Gretchen Mol Bettie uitstekend heeft neergezet in al haar onschuldige seksualiteit en al haar volslagen naïviteit. Bettie vond het heerlijk om er mooi uit te zien, hield van de aandacht, zag niets verkeerds aan naaktheid en vond het leuk om zich voor de camera in 'dwaze outfits' te steken. De onderliggende seksualiteit en diepe fetisjistische verlangens die dat alles bij haar opriep, gingen volledig aan haar voorbij. Tot op de dag van vandaag begrijpt ze nog steeds niet 'waar al die drukte om was'. als het gaat om haar foto's of de sm-inhoud ervan.<br />Dit wil niet zeggen dat ze onontwikkeld is of te simpel om te begrijpen, het is gewoon zo dat ze het gewoon niet'snapt' van fetisjisme en het ook nooit zal snappen. Dat kan geen kwaad. Bettie Page is gewoon wie ze is. Dat is op een mooie manier vastgelegd in de film.<br />De sociale sfeer van de jaren vijftig wordt geportretteerd door mevrouw Harron en door haar samen met Guinevere Turner geschreven, en ik ben echt blij dat ik in dezelfde tijd leef als zij. De huichelarij en onderdrukking, gecombineerd met de enorme onwetendheid over onze seksualiteit, gecombineerd met een angstaanjagend verstikkende wereld. De film geeft een goed beeld van Bettie, die het allemaal aanhoort met haar onwankelbare geloof en haar onveranderlijke naïviteit.<br />Deze film was af en toe een beetje traag, maar alle punten die mevrouw Harron probeerde over te brengen, kwamen goed over. Ik kan deze film aanbevelen, zelfs voor mensen die weinig tot niets van Bettie Page weten en die geen idee hebben van het effect dat ze op de Amerikaanse cultuur had. Voor mensen met dergelijke interesses is deze film een must.
I've known about Bettie Page for many a year now. The soft-core porn images of her from the 1950's have since become iconographic and still have a strong draw even today. The "Bettie Page" look is also still hugely popular within the hetero fetish world and remains as distinctive today as it did then. So I watched this film with quite a bit of familiarity to begin with. The result did not disappoint.<br /><br />Among other things, it was hugely entertaining to see the movie's recreation of actual figures like Irving Klaw, John Willie, and Bunny Yeager  all consider trailblazers today. Mary Harron did an excellent job creating the desired ambiance of sexual repression and hypocrisy in 1950's America along with a sexuality that, by today's standards, was innocent in the extreme. I particularly liked the use of monochrome versus color as a visual shorthand for the emotional and spiritual climate Bettie found herself in.<br /><br />I think that Gretchen Mol did an excellent job of presenting the character of Bettie in all her innocent sexuality and all her utter naiveté. Bettie loved to look pretty, loved the attention, saw nothing wrong with nudity, and enjoyed dressing up in "silly outfits" for the camera. The underlying sexuality and deeply fetishistic desires all that evoked were completely lost on her. To this day she still doesn't understand "what all the fuss was about" when it comes to her pictures or the S&M content of them.<br /><br />This isn't to say she's uneducated or too simple to understand it's just that she simply doesn't "get it" about fetishism and never will. No harm there. Bettie Page is simply being who she is. The film captured this quite nicely.<br /><br />The social atmosphere of the 1950's depicted by Ms. Harron and written by her along with Guinevere Turner makes me truly glad I live in the day and age that I do. The hypocrisy and repression combined with the massive ignorance about our sexuality all combined to a frighteningly stifling world. The film well captures this and brings to cheering as Bettie endures it all with her unshakeable faith and her unchangeable naiveté.<br /><br />This film was a bit slow at times but hit all the points Ms. Harron attempted and hit them well. I'd recommend this film even for those folks with little to no knowledge of who Bettie Page was and what effect she had on American culture. For those with such interests, then this film is a must see.