Ik heb echt mijn best gedaan om van deze film te houden. Als ik ernaar kijk, kan ik alleen maar denken: 'Die vent geeft me de kriebels, ik zou een straatverbod hebben aangevraagd'. Het roept ook in hoofdletters CODEPENDENCE op. Was dit echt het gesprek voor het maken van de film? 'Laten we een film maken die twee chronisch depressieve, sociaal onbeholpen mensen in een relatie brengt die hun isolement verergert en hen aanmoedigt te klagen over hoe slecht hun leven is!' Uit wat ik in het leven heb gezien, is het laatste wat we in een potentiële partner aantrekkelijk vinden, constant zelfmedelijden.<br />De stemming in de film is duidelijk zo'n 80-plus; somber en traag. Begrijp me niet verkeerd, de film heeft zijn momenten, maar heel weinig.
I've tried to like this film, really. In watching it, all I can think is, "This guy gives me the creeps, I would have gotten a restraining order". It also calls out CODEPENDENCE in capital letters. Was this really the conversation before making the movie? "Let's make a film that puts two chronically depressed, socially inept people into a relationship which deepens their isolation and encourages them to complain about how bad their lives are!" From what I've seen in life is that the last thing on earth we find attractive in a potential mate is constant self-pity. <br /><br />The mood of the movie is distinctly 80-ish; brooding and slow. Don't get me wrong, the film has its moments, just very few of them.