Man o man! Wat een waardeloze film! Maar dit is een schuldig pleziertje uit mijn jeugd, ook al geef ik het niet graag toe. Ze vertoonden die film altijd op mijn basiskabelsysteem. Toen ik opgroeide in San Jose, Californië (vlak bij de grens met Cupertino) hadden we een kabelsysteem dat The G Channel heette. En in feite vertoonden ze steeds maar weer dezelfde film. Wanda Nevada was zo'n film. Ik werd geil en verliefd op de jonge Brooke Shields en hield van haar domme avonturen in de Grand Canyon in de jaren veertig. Het script slaat nergens op, de richting is slecht, de paar hoogtepunten zijn dat Henry Fonda zijn opwachting maakt, een heleboel dialogen die zo slecht zijn dat ze goed zijn en een leuk liedje van Carole King dat aan het eind van de film wordt gespeeld. Misschien moet je stoned zijn om echt van deze film te kunnen genieten. En hé, iedereen weet dat er geen goud in de Grand Canyon is!
Man oh man! What a piece of crummy film-making! But this is a guilty pleasure from my childhood even though I hate to admit it. They showed this movie on my basic cable system all the time. Where I grew up in San Jose, California (right on the border of Cupertino) we had this thing called The G Channel on our cable system. And they basically showed the same one movie over and over and over again. Wanda Nevada was one of those movies. I fell in lust and love with the young Brooke Shields and loved her dopey adventures in the Grand Canyon in the 1940s. The script makes almost no sense, the direction is poor, the few highlights are that Henry Fonda makes an appearance, a lot of dialog that's so bad it's good and a nice Carole King song played over the end credits. Maybe you have to be stoned to truly enjoy this flick. And hey, everybody knows there ain't no gold in the Grand Canyon!