Ik heb deze film gezien toen hij werd uitgebracht, en mijn afkeer ervan is me al die jaren bijgebleven.<br />Dit is de reden:<br /><br />Het doel van Greenaway lijkt te zijn om elk literair beeld in The Tempest letterlijk te nemen. Als een personage zou zeggen: 'Mijn hart maakt een sprongetje', zouden we een echt menselijk hart te zien krijgen, met duivenvleugels eraan vast, die over het scherm fladderen.<br />Dit proces leidt tot een paar weelderige tableaus, maar uiteindelijk is het een simpele oefening. En het wordt dodelijk saai.<br />Ik misgun de andere kijkers het plezier in deze film niet, maar het is de moeite waard om te weten dat niet iedereen in de zaal in vervoering was.
I saw this movie when it was released, and my distaste for it has stuck with me all these years. <br /><br />Here's why: <br /><br />Greenaway's goal seems to be to take every literary image in the Tempest and make it literal. If a character were to say, "my heart takes flight," we'd be shown an actual human heart, with pigeon wings attached, flapping across the screen. <br /><br />This process makes for some lush tableaux, but ultimately it's a facile exercise. And it becomes deadly boring.<br /><br />I don't begrudge the pleasure other viewers found in this movie, but it's worth knowing that not everyone in the audience was enraptured.