Misschien komt het doordat ik een intense angst heb voor ziekenhuizen en medische toestanden, maar dit ding begon me op de zenuwen te werken (vergeef me de woordspeling). Dit stuk is dapper, niet bang om over de schreef te gaan en zo bevredigend als wraakfilms maar kunnen zijn. Niet alleen merkte ik dat ik een heleboel haat voor de neuker voelde en een heleboel sympathie voor de 'neuker', ik voelde mezelf ineenkrimpen en steken van walging bij bepaalde wendingen, wat echt iets zeldzaams en heerlijks is voor een enigszins afgestompte horrorkijker zoals ik. Sommige delen zijn erg herinneringen aan 'Hellraiser', maar komen eerder over als eerbetoon dan als imitatie. Het is een zware film die de kijker niet veel te bieden heeft, maar ik geniet ervan om eens en voor altijd door een film te worden aangevallen. Dit stuk brengt het en keurt het niet goed. Ik vond dit heel goed. Kijk NIET terwijl je pudding eet.
Maybe it's just because I have an intense fear of hospitals and medical stuff, but this one got under my skin (pardon the pun). This piece is brave, not afraid to go over the top and as satisfying as they come in terms of revenge movies. Not only did I find myself feeling lots of hatred for the screwer and lots of sympathy towards the "screwee", I felt myself cringe and feel pangs of disgust at certain junctures which is really a rare and delightful thing for a somewhat jaded horror viewer like myself. Some parts are very reminiscant of "Hellraiser", but come off as tribute rather than imitation. It's a heavy handed piece that does not offer the viewer much to consider, but I enjoy being assaulted by a film once and awhile. This piece brings it and doesn't appologize. I liked this one a lot. Do NOT watch whilst eating pudding.