Het is echt jammer dat deze spin-off tv-serie, geïnspireerd door de voortreffelijke tv-films 'The Night Stalker' en 'The Night Strangler', maar één seizoen en twintig afleveringen heeft geduurd, want op zijn best bood dit programma een vaak winnende en hoogst onderhoudende mengeling van scherpe cynische humor (Carl Koltsjaks geestdriftige verbale schermutselingen met voortdurend prikkelbare en lankmoedige redacteur Tony Vincenzo waren altijd een traktatie om te zien en te horen), knap geschreven, vernuftige bovennatuurlijke dreigingen (je moet wel van de excentrieke en originele wezens in 'De Spaanse mosmoorden', 'De Sentry' en 'Horror in the Heights' houden, en je kunt niet fout gaan met zulke beproefde' Echte angsthazen als zombies, vampiers, weerwolven en heksen), kleurrijke personages, levendige acteerprestaties van een heel stel coole gaststerren (het legendarische icoon van de bikerfilm, William Smith, kreeg een zeldzame kans om een heroïsche hoofdrol te spelen in 'The Energy Eater', terwijl in andere afleveringen grote veteranen als Keenan Wynn, John Fiedler, John Dehner, Severn Darden en William Daniels sappige rollen speelden), effectieve momenten van oprechte spanning (met name de door rioolbuizen veroorzaakte climax van 'The Spanish Moss Murders' was werkelijk schokkend) en, het beste van alles, de enige echte Darren McGavin in topvorm als de onbeschaamde, agressieve en opgewonden, maar in wezen fatsoenlijke, dappere en eerlijke, onbeduidende krantenverslaggever uit Chicago, Illinois, Carl Kolchak. De hoofdpersoon was een geslepen en gevatte kerel met een scherpe neus voor een smakelijke primeur en een onfortuinlijk talent om in allerlei moeilijkheden te geraken. Bovendien was de nu en dan stuntelende Kolchak allesbehalve bovenmenselijk; meestal struikelde hij of struikelde hij terwijl hij wegrende voor een dodelijke dreiging, maar hij bezat een zekere innerlijke kracht en moed die hem in staat stelden het menselijk ras keer op keer te redden van allerlei dodelijke vijanden uit een andere wereld. Kolchak werd omringd door een handvol aangename bijfiguren: Simon Oakland was perfect als Carl. De chronisch slechtgehumeurde baas Tony Vincenzo, Jack Grinnage als de nuffige Ron Updyke die een ideaal stripfiguurtje was, Ruth McDevitt was gewoon verrukkelijk als de lieve miss Emily Cowles, en Carol Ann Susi was net zo leuk als de gretige nieuwkomer Monique Marmelstein (die helaas verdween nadat ze in slechts drie afleveringen was opgedoken). Toegegeven, het programma had te kampen met slechte make-up en special effects (de hoofdfiguur in 'De weerwolf' lijkt helaas op een Yorkshire terriër!) en in de laatste afleveringen kwamen een paar lachwekkend dwaze monsters voor (de motorrijder zonder hoofd in 'Chopper', Cathy Lee Crosby als Helena van Troje in 'De jeugdmoordenaar'), maar zelfs de tweederangsshows worden gecompenseerd door het kenmerkende sluwe, sardonische gevoel voor humor en McGavin' 's grenzeloze vitaliteit en innemende strijdlustige aanwezigheid.
It's a genuine shame that this spin-off TV series inspired by the superior made-for-TV pictures "The Night Stalker" and "The Night Strangler" only lasted a single season and twenty episodes, because at its best this program offered an often winning and highly entertaining blend of sharp cynical humor (Carl Kolchak's spirited verbal sparring matches with perpetually irascible and long-suffering editor Tony Vincenzo were always a treat to watch and hear), clever writing, nifty supernatural menaces (gotta love the offbeat and original creatures in "The Spanish Moss Murders," "The Sentry," and "Horror in the Heights," plus you can't go wrong with such tried'n'true fright favorites as zombies, vampires, werewolves, and witches), colorful characters, lively acting from a raft of cool guest stars (legendary biker flick icon William Smith got a rare chance to tackle a heroic lead in "The Energy Eater" while other episodes featured great veteran character actors like Keenan Wynn, John Fiedler, John Dehner, Severn Darden, and William Daniels in juicy roles), effective moments of genuine suspense (the sewer-set climax of "The Spanish Moss Murders" in particular was truly harrowing), and, best of all, the one and only Darren McGavin in peak zesty form as the brash, aggressive, and excitable, but basically decent, brave, and honest small-time Chicago, Illinois newspaper reporter Carl Kolchak.<br /><br />Kolchak was the quintessential 70's everyman protagonist, a wily and quick-witted fellow with a strong nose for a tasty scoop and an unfortunate knack for getting into all kinds of trouble. Moreover, the occasionally bumbling Kolchak was anything but superhuman; he usually either tripped or stumbled while running away from a deadly threat, yet possessed a certain inner strength and courage that enabled him to save the human race time and time again from all kinds of lethal otherworldly foes. Kolchak was surrounded by a handful of enjoyable secondary characters: Simon Oakland was perfect as Carl's chronically ill-tempered boss Tony Vincenzo, Jack Grinnage as the prissy Ron Updyke made for an ideal comic foil, Ruth McDevitt was simply delightful as the sweet Miss Emily Cowles, and Carol Ann Susi was likewise a lot of fun as eager beaver rookie Monique Marmelstein (who alas disappeared after popping up in only three episodes). Granted, the show did suffer from lackluster make-up and special effects (the titular lycanthrope in "The Werewolf" unfortunately resembles a Yorkshire terrier!) and the latter episodes boasted a few laughably silly monsters (the headless motorcyclist in "Chopper," Cathy Lee Crosby as Helen of Troy in "The Youth Killer'), but even the second-rate shows are redeemed by the program's trademark wickedly sly sardonic wit and McGavin's boundless vitality and engagingly scrappy presence.