Welk soort documentaire over een musicus bevat geen enkel nummer van de kunstenaar zelf? In tegenstelling tot 'Ray' of talloze andere films over muziekkunstenaars is de helft van de lol in het theater (of op de bank) het herbeleven van de grote nummers zelf. Hier zijn alle nummers covers die door oninteressante personages worden gespeeld, en die vertolkingen slagen er niet in Cohens trage, jazzy stijl te vangen. Vaak zijn de covers slecht gezongen folksongs. Jakkes.<br />De interviews zijn net zozeer of meer met andere musici en figuren dan met Cohen zelf. De film laat maar zelden zien dat Cohen zijn eigen werk leest (nooit zingt) <0xE2><0x80><0x93> zoals brieven, gedichten, enz. De film liet eigenlijk niet veel over de kunstenaar zelf zien. Een enorme teleurstelling voor een grote fan van Cohen.
What kind of a documentary about a musician fails to include a single track by the artist himself?! Unlike "Ray" or countless other films about music artists, half the fun in the theater (or on the couch) is reliving the great songs themselves. Here, all the tracks are covers put on by uninteresting characters, and these renditions fail to capture Cohen's slow, jazzy style. More often, the covers are badly sung folk versions. Yuck.<br /><br />The interviews are as much or more with other musicians and figures rather than with Cohen himself. Only rarely does the film feature Cohen reading his own work (never singing)-- like letters, poems, etc. The movie really didn't capture much about the artist's life story, either, or about his development through the years. A huge disappointment for a big Cohen fan.