Ik moet het oneens zijn met de vorige opmerking en in dit geval Maltins kant kiezen. Dit is een tweederangs, buitensporig verdorven western die kraakt en kreunt in een poging om het centrale thema van het Wilde Westen, dat getemd en opzij geschopt wordt door de gestage voortgang van de tijd, onder de aandacht te brengen. Hij zou graag in de traditie van 'Butch Cassidy and the Sundance Kid' staan, maar mist de schrijnendheid en charme van die film. De regie van Andrew McLaglen is slap en de laatste 30 minuten zijn echt een puinhoop, met een onbegrijpelijke strategie van de helden Charlton Heston en Chris Mitchum. (Geef me een gil als je me kunt uitleggen waarom ze die heuvel in brand hebben gestoken. De hele behandeling van de verkrachtingsscène had iets hardvochtigs, en de reactie van de vrouw na afloop klonk beslist niet oprecht. Coburn is behoorlijk gemeen als het halve ras dat op wraak belust is, maar al zijn medegevangenen zijn onderontwikkeld (het zijn net kegels die een voor een omver worden geworpen als het verhaal zich ontvouwt). Michael Parks geeft een van zijn gebruikelijke onbetrouwbare, lethargische, mompelende optredens, maar in dit geval was het toepasselijk omdat zijn moderne stijl van sheriff de zelfgenoegzaamheid symboliseert die de technologische vooruitgang teweeg kan brengen.
I'm going to have to disagree with the previous comment and side with Maltin on this one. This is a second rate, excessively vicious Western that creaks and groans trying to put across its central theme of the Wild West being tamed and kicked aside by the steady march of time. It would like to be in the tradition of "Butch Cassidy and the Sundance Kid", but lacks that film's poignancy and charm. Andrew McLaglen's direction is limp, and the final 30 minutes or so are a real botch, with some incomprehensible strategy on the part of heroes Charlton Heston and Chris Mitchum. (Someone give me a holler if you can explain to me why they set that hillside on fire.) There was something callous about the whole treatment of the rape scene, and the woman's reaction afterwards certainly did not ring true. Coburn is plenty nasty as the half breed escaped convict out for revenge, but all of his fellow escapees are underdeveloped (they're like bowling pins to be knocked down one by one as the story lurches forward). Michael Parks gives one of his typically shifty, lethargic, mumbling performances, but in this case it was appropriate as his modern style sheriff symbolizes the complacency that technological progress can bring about.