Ik merkte enigszins geamuseerd op dat in de aftiteling de politie van Detroit wordt bedankt voor haar medewerking. De korpschef heeft zelfs een tekst die hij zelf speelt (en tjonge, je kunt wel zien dat hij niet kan acteren). De reden voor de geamuseerdheid is dat de politie in deze film eerst schiet en dan pas vragen stelt. Niet het soort PR, zou ik denken, dat een politiekorps zou willen hebben. Afgezien daarvan is dit een standaard-politie-en-boeven-film, aangepast voor de jaren zeventig, met een racistische invalshoek. Alex Rocco krijgt de ondankbare rol van een politieman die al jaren bij de politie is, maar niet vooruitkomt en wordt opgezadeld met een geesteszieke vrouw. Hij maakt dit goed door rond te hangen in de plaatselijke hoerenkast. Hari Rhodes is zijn flitsende partner die een hippe garderobe heeft en die graag in een regenjas achter verdachten aan jaagt. De film gaat door tot de schietpartij op de voorlaatste plaats die nergens op slaat (waarom nemen mensen die alleen maar schuldig zijn aan een beroving het op tegen een hele politiemacht?). Niet alleen zien we een schietpartij, maar omdat er vier schurken zijn, zien we er ook vier. Dan volgt er een wending aan het einde die je zou moeten laten raden wat er werkelijk zou zijn gebeurd, maar die me alleen maar doet denken aan hoe stom het allemaal was. Toen ik zag dat de regisseur Arthur Marks ook achter de hersendode 'Friday Foster' en 'Bucktown' zat, had ik me dat niet hoeven afvragen.
I noticed with some amusement that in the end credits, the Detroit PD is thanked for their participation. The Chief of Police even has one speaking line playing himself (and boy, can you tell he can't act). The reason for the amusement is that in this movie the police shoot first and ask questions later. Not the kind of PR, I would think a police force would want. Other than that, this is your standard cops and robbers film dressed up for the '70's with a racial angle. Alex Rocco is given a thankless role of a lifer cop that can't get ahead and is saddled with a mentally ill wife. He makes up for this by hanging out at the local whorehouse. Hari Rhodes is his dashing partner that has a groovy wardrobe and likes to chase after suspects while wearing a trenchcoat. The movie moves along until the penultimate shootout that makes absolutely no sense (why do people that are only guilty of a robbery, take on a whole police force?). Not only do we see one shootout but since there are four bad guys, we get to see four. Then there is a twist ending that is supposed to leave one guessing what really would have happened but only left me thinking how stupid it was. Seeing that director Arthur Marks was also behind the braindead "Friday Foster" and "Bucktown", I shouldn't have wondered.