Opvoeden van Victor Vargas: Een Review<br /><br />Weet je, Opvoeden van Victor Vargas is net zoiets als je handen in een grote, dampende kom havermout steken. Het is warm en kleverig, maar je weet niet zeker of het wel goed voelt. Hoe ik ook mijn best deed, hoe warm en kleverig Opvoeden van Victor Vargas ook werd, ik was me er altijd van bewust dat er iets niet helemaal goed voelde. Victor Vargas lijdt aan een zekere overmoed van de kant van de regisseur. Blijkbaar dacht de regisseur dat de etnische achtergrond van een Latijns-Amerikaanse familie aan de oostkust en een idyllische verhaallijn het bewijs zouden vormen voor de filmcriticus. Hij had gelijk, maar ik liet me niet voor de gek houden. Victor Vargas opvoeden is het verhaal over een zeventienjarige jongen die, je raadt het al, Victor Vargas (Victor Rasuk) heet en in zijn tienerjaren meer meisjes najaagt dan de Rolling Stones in al die jaren dat ze op tournee zijn geweest. De film begint in de slaapkamer van de dikke Donna, waar Victor haar vast en zeker zal verleiden, maar zijn plannen worden verstoord door een kreet van buitenaf als zijn beste vriend Harold (Kevin Rivera) hem komt zoeken. Victor Vargas, die door Harold en zijn zus wordt betrapt, rent weg om de schade te beperken. Maar zelfs met de g<0xC3><0xAA>nante suggestie dat hij het lelijkste meisje van de buurt heeft geneukt, kan niets de jonge Victor ervan weerhouden op jacht te gaan naar meer vers vlees. Op een warme dag in New York gaan ze naar het plaatselijke openbare zwembad, waar Victor een glimp opvangt van de mooie jonge nimf Judy (Judy Marte), die niet alleen knap is, maar ook sterk en onafhankelijk. De relatie die zich ontwikkelt tussen Victor en Judy wordt het middelpunt van de film. Het verhaal concentreert zich ook op Victors familie, die bestaat uit zijn grootmoeder of abuelita (Altagracia Guzman), zijn broer Nino (ook gespeeld door de echte broer van Victor, Silvestre Rasuk) en zijn zus Vicky (Krystal Rodriguez). De actie volgt Victor tussen scènes met Judy en scènes met zijn familie. Victor probeert om te gaan met het feit dat hij een oversekste pooier-vader is, zijn gevoelens voor Judy en de conservatieve katholieke opvoeding van zijn grootmoeder. De problemen die voortkomen uit het Opvoeden van Victor Vargas bestaan uit een paar, maar overduidelijke fouten. Gedurende de hele film leer je bepaalde personages kennen, zoals Vicky, Nino, oma, Judy en zelfs Judy's beste vriendin Melonie. Het probleem is dat we niets van Victor Vargas weten, behalve dat hij de grootste gigolo van de buurt is. We weten dat hij zijn lippen kan likken en zijn haar kamt en zich goed weet te gedragen om meisjes het bed in te krijgen, maar dat is alles. We weten dat Nino piano speelt en dat hij een stille is <0xE2><0x80><0x93> nou ja, dat kun je zien aan de prijzen op de piano van de familie. We kennen zijn zus Nicki, een roddeltante met een ingebakken belangstelling voor tv-kijken. We weten dat oma een hardwerkende, traditionele Latijns-Amerikaanse vrouw is die haar kinderen conservatief probeert op te voeden in een wereld van overtollige corruptie. Maar waar is de hoofdrolspeler, Victor Vargas? Hij speelt ergens in deze film, maar we weten alleen wat de film ons vertelt. Dat is verreweg de grootste tekortkoming van de film. Victor Vargas is niet zozeer een personage als wel een pingpongbal, die heen en weer stuitert tussen de scènes met Judy en zijn grootmoeder, maar we komen nooit te weten wie Victor Vargas in werkelijkheid is. Dat is belangrijk, want zoals ik al zei, is het enige wat we van Victor Vargas weten dat hij een seksueel actieve tiener is met een libido zo groot als Manhattan. Hij is een compleet alfamannetje. Victor Vargas is niet het soort personage met wie ik sympathiseer. Waarom zou iemand dat doen? Dus aan het eind van de film, na de climax, zijn we werkelijk gaan geloven dat Victor Vargas op de een of andere manier een zekere diepte heeft bereikt en de fouten van zijn gewoonten heeft leren kennen? Hoe kan zo'n tweedimensionaal personage enige diepte hebben? Had de regisseur zich maar wat meer zorgen gemaakt over het uitwerken van zijn hoofdpersonage in plaats van zich zorgen te maken over het krijgen van die perfecte opname met de hand.<br />Het opvoeren van Victor Vargas brengt de wereld van de Latino-wijk in het centrum van de stad tot leven op het witte doek. Iets wat maar weinig films in het verleden hebben gedaan. De film is geprezen omdat hij zo echt aanvoelt, en dat zal ik ook doen.' t<br />daarover in discussie te gaan. Ik heb niet meer zo'n realiteitsniveau gezien sinds CBS met _Survivor_ kwam. Serieus, hoewel de film een paar mooie opnamen van de stad heeft, was de schrijver/regisseur Peter Sollett veel te afhankelijk van close-ups en foto's die hij met de hand heeft gemaakt. Dit probleem doet zich vooral voor bij binnenopnamen die zo claustrofobisch zijn dat ik gedwongen was diepe ademhalingsoefeningen te doen om niet flauw te vallen. Naarmate de film vordert, worden de opnamen steeds strakker met gezichten die van voorhoofd tot kin zijn afgeknipt op het scherm; je kunt Victor Vargas' goedkope eau de cologne bijna ruiken. Het algehele effect is in contrast onrealistisch. Door de binnenopnamen van de appartementen in de binnenstad lijken ze klein en benauwd, wat niet waar is. We hebben in dat soort appartementen gewoond; ik heb er vroeger in een gewoond. Ze zijn niet schitterend, maar ze hebben hoge plafonds en het zijn fatsoenlijke woonruimtes. Naar de maatstaven van de film zou je denken dat deze appartementen 5x5 cellen van metselwerk en mortel waren, met afbladderende verf en gebarsten muren. Jammer genoeg komen Solletts voortdurende gebruik van close-ups en één bijzonder slechte opname met inzoomen op een scène als volslagen amateuristisch over. Maar _Victor Vargas opvoeren_ is Solletts tweede film, en zijn bekendste, een solide poging tot filmen die hopelijk beter zal worden naarmate hij films blijft maken. In een recensie die ik las, werd de film samengevat als'_na Ethnicity for Ethnicity's Sake_ ', en daar ben ik het helemaal mee eens. Als Victor Vargas echt een geweldige film en een geweldig verhaal was, dan zou het er niet toe doen of de personages latino's, Chinezen, of wat dan ook waren. Maar als je dit verhaal zou verfilmen met een stel blanke tieners in een buitenwijk, dan zouden de recensies niet zo lovend zijn en zouden we de tekortkomingen van de film duidelijker zien. Sterker nog, er zijn andere aspecten aan het gebruik van latino's in deze film die me dwarszitten. Terwijl sommige aspecten van Victor Vargas juist zijn, moet ik andere in twijfel trekken. Bijvoorbeeld, Victor, Nino en Vicky slapen allemaal in dezelfde kamer. Dat maakte me ongerust, omdat het in tegenspraak leek met wat ik geloof. Elke zichzelf respecterende latino-familie zou...' Ik heb geen twee oudere broers die in dezelfde kamer slapen als een dertienjarig meisje. Eerst wist ik het niet zeker, misschien had ik het mis, maar na een gesprek met mijn grootmoeder wist ik dat mijn probleem was opgelost. Als je bedenkt hoe conservatief mijn grootmoeder is, zou je denken dat Vicky in haar kamer zou slapen.<br />Als latino die is opgegroeid in een enigszins conservatief Cubaans gezin, opgevoed door mijn grootmoeder terwijl mijn moeder fulltime werkte, kon ik in veel opzichten met de film meevoelen, en daarom zijn mijn kritieken bitterzoet, omdat ik echt van deze film wilde houden. Helaas heeft mijn gebrek aan respect voor Victor Vargas mijn gevoelens voor de film gesaboteerd. 'Dat komt omdat Victor Vargas me doet denken aan die kerels die met elkaar naar bed gingen terwijl ik op mijn zeventiende met mijn Sega Genesis zat te spelen. Misschien komt het omdat Victor Vargas zonder verdere introspectie door de film niet meer is dan een stereotiepe heetgebakerde latino, die uiteindelijk vanuit zijn auto naar de meisjes begint te schreeuwen: "Hé bavianen, wil je in mijn lieve Mah-Cheen?" Hoe dan ook, ik mag hem niet, dus hoe kan ik dan uiteindelijk van een film over hem houden? Dus als jullie me willen excuseren, ik ga mijn handen in een kom grutten steken.'<br /><br />
Raising Victor Vargas: A Review<br /><br />You know, Raising Victor Vargas is like sticking your hands into a big, steaming bowl of oatmeal. It's warm and gooey, but you're not sure if it feels right. Try as I might, no matter how warm and gooey Raising Victor Vargas became I was always aware that something didn't quite feel right. Victor Vargas suffers from a certain overconfidence on the director's part. Apparently, the director thought that the ethnic backdrop of a Latino family on the lower east side, and an idyllic storyline would make the film critic proof. He was right, but it didn't fool me. Raising Victor Vargas is the story about a seventeen-year old boy called, you guessed it, Victor Vargas (Victor Rasuk) who lives his teenage years chasing more skirt than the Rolling Stones could do in all the years they've toured. The movie starts off in `Ugly Fat' Donna's bedroom where Victor is sure to seduce her, but a cry from outside disrupts his plans when his best-friend Harold (Kevin Rivera) comes-a-looking for him. Caught in the attempt by Harold and his sister, Victor Vargas runs off for damage control. Yet even with the embarrassing implication that he's been boffing the homeliest girl in the neighborhood, nothing dissuades young Victor from going off on the hunt for more fresh meat. On a hot, New York City day they make way to the local public swimming pool where Victor's eyes catch a glimpse of the lovely young nymph Judy (Judy Marte), who's not just pretty, but a strong and independent too. The relationship that develops between Victor and Judy becomes the focus of the film. The story also focuses on Victor's family that is comprised of his grandmother or abuelita (Altagracia Guzman), his brother Nino (also played by real life brother to Victor, Silvestre Rasuk) and his sister Vicky (Krystal Rodriguez). The action follows Victor between scenes with Judy and scenes with his family. Victor tries to cope with being an oversexed pimp-daddy, his feelings for Judy and his grandmother's conservative Catholic upbringing.<br /><br />The problems that arise from Raising Victor Vargas are a few, but glaring errors. Throughout the film you get to know certain characters like Vicky, Nino, Grandma, Judy and even Judy's best friend Melonie. The problem is, we know nothing of Victor Vargas except that he is the biggest gigolo in the neighborhood. We know that he knows how to lick his lips, and comb his fro, and carry himself for the sake of wooing girls into the sack, but that's all. We know that Nino plays piano, and quiet well, you could see it by the awards on the family piano. We know his sister Nicki, is a gossip-loving girl with an invested interest in watching TV. We know that grandma is a hard-working traditional Latina woman who's trying to raise her kids with conservatively in a world of excess corruption. Yet where is the titular character, Victor Vargas? He's in this movie somewhere, but we only know what the movie tells us. This is by far the film's biggest flaw. Victor Vargas isn't so much a character but a ping-pong ball, bouncing between scenes with Judy and his Grandmother, but we never get to know who Victor Vargas really is. This is important because as I've mentioned the only thing we know of Victor Vargas is that he's a sexually active teenager with a libido the size of Manhattan. He's a total Alpha-male. Victor Vargas is not the kind of character I sympathize with at all. Why should anyone? So by the end of the movie, in the aftermath of the climax are we truly led to believe that somehow Victor Vargas has attained ANY depth and learned the errors of his ways? How could such a two-dimensional character have any depth? If only the director had worried a little more about fleshing out his main character instead of worrying about getting that perfect hand-held shot.<br /><br />Raising Victor Vargas brings to life the world of the Latino inner-city neighborhood to the big screen. Something that few films have done before in the past. The film has been complimented for feeling so real, and I won't<br /><br />argue with that. I haven't seen this level of reality since CBS aired Survivor. Seriously, although the movie has some nice shots of the city, the writer/director Peter Sollett was way too dependent on close-ups and hand-held shots. This problem is particularly noticed in indoor scenes that are so claustrophobic I was forced to perform deep-breathing exercises to keep from passing out. As the film continues, the shots get tighter and tighter with faces cropped from brow to chin on the screen; you can practically smell Victor Vargas's cheap cologne. The overall effect is unrealistic in contrast. The indoor scenes of inner-city apartments make them look small and cramp, which is not true. I've been in those type apartments; I used to live in one. They're not splendorous but they have high ceilings and they're decent living spaces. By the movie's standards you'd think that these apartments were 5x5 cells of brick-and-mortar, chipped paint and cracked walls. Unfortunately, Sollett's constant use of close-ups and one particularly bad shot with a zoom-in on one scene come off as totally amateurish. But Raising Victor Vargas is only Sollett's second film, and his most well known, a solid effort in filmmaking that will hopefully get better as he continues to make films. One review I read summarized the movie as, `Ethnicity for Ethnicity's Sake,' and I cannot agree more. If Victor Vargas were truly a great film and story, then the characters' applicability wouldn't matter whether they were Latino, Chinese, etc. Yet if you were to take this story and stick it in middle-class suburbia with a bunch of teeny-bopper white kids the results wouldn't be such glowing reviews, and we'd see the film's flaws more clearly. Indeed, some other aspects of the use of Latinos in this film bother me. While some aspects of Victor Vargas are accurate others I have to question. For example, Victor, Nino and Vicky all share the same room to sleep. This set off an alarm for me because it seemed contrary to what I believe. Any self-respecting Latino family wouldn't have two older brothers sharing the same room with a thirteen-year old girl. At first I was unsure, perhaps I was wrong, but after speaking with my grandmother I knew my problem with this was justified. Considering how conservative the grandmother is, you'd think that Vicky would have been sleeping in her room.<br /><br />As a Latino who grew up in a somewhat conservative Cuban household, raised by my grandmother while my mother was working full-time, I could relate to the movie in many ways, which is why my critical viewpoints are bittersweet because I really wanted to love this movie. Unfortunately, my lack of respect for Victor Vargas sabotaged my feelings for the film. Maybe it's because Victor Vargas reminds me of those guys who were getting laid while I was playing with my Sega Genesis when I was seventeen. Maybe it's because without any further introspection by the film, Victor Vargas is merely a stereotypical hot-blooded Latino, who'll just end up shouting to girls from his car, `Hey bay-bee, ju want to get into my luv Mah-Cheen?' Either way I don't like him, so ultimately how can I like a film about him? So if you'll excuse me, I'm going to go stick my hands into a bowl of grits.<br /><br />