Zoals velen van jullie ben ik een groot liefhebber van het echte werk <0xE2><0x80><0x93> de noirs uit de jaren veertig <0xE2><0x80><0x93> maar Red Rock West was een ware traktatie voor ons allen die naar het verleden verlangen. De term 'noir' is de afgelopen tien jaar zo vaak ongepast gebruikt dat hij zijn betekenis en impact heeft verloren. De film van John Dahl daarentegen verdiende het echt om als zodanig te worden omschreven. De cast is in alle opzichten perfect en zou zich helemaal thuis hebben gevoeld bij Tay Garnett of Jacques Tourneur. De plot zit zo goed in elkaar dat je er binnen het eerste kwartier aan verslingerd bent. James M. Cain zou het hebben gewaardeerd. Bij veel hedendaagse films vraag ik me af waarom ze dat niet zijn.' Ik maak ze niet meer zoals ze vroeger waren, en zelfs zo oud ben ik niet. Films als Red Rock West geven ons hoop voor de toekomst terwijl ze eer bewijzen aan het verleden.
Like many of you I am a great fan of the real thing - the 1940s noir films - but Red Rock West was a real treat for all of us longing for the past. The term 'neo-noir' has been so often used inappropriately in the last ten years that it has lost its meaning and its impact. John Dahl's film on the other hand, truly deserved to be described as such. The casting is perfect all around and would have felt right at home with Tay Garnett or Jacques Tourneur. The plot is so tight that you are hooked within the first fifteen minutes. James M. Cain would have appreciated it. Many contemporary films leave me wondering why they don't make them like they used to, and I'm not even that old. Movies such as Red Rock West give us hope for the future while paying tribute to the past.