Dit is een ongelooflijke film. Ik kan me niet herinneren wanneer ik voor het laatst zo'n gelaagde Zweedse film heb gezien. Het is grappig, het is tragisch, het is meeslepend en bovenal is het een stukje van het Zweedse kleine-stadsleven. Het vermorzelt de clichés en dringt dieper door. Het geeft je het gevoel dat je verbonden bent, niet alleen met de hoofdpersonen, maar met alle hoofdpersonen.<br />Het grote-stadsmeisje dat teruggaat naar haar wortels, haar kleine geboorteplaats, om de zeventigste verjaardag van haar vader te vieren, haar pad kruist met mensen die ze al een paar jaar niet meer heeft gezien. Hoewel het verhaal niet uniek is, biedt het een frisse benadering. Het middelpunt van het verhaal is de relatie tussen drie zussen (in verschillende fasen van hun leven) die niet erg close zijn. Ik realiseer me niet hoe close ze zijn.<br />Een van de belangrijkste redenen waarom het zo gemakkelijk is om contact te maken met de mensen in deze film, is de onberispelijke cast. Ten eerste ben ik heel blij met het feit dat er absoluut geen zogenaamde 'A-list'-Spaanse acteurs in deze film spelen. Gewoonlijk is er een handjevol acteurs die in bijna elke grote productie in Zweden hun weg weten te vinden. Deze keer slaagde de productiemaatschappij erin om het realistisch te houden door acteurs te casten die echt van hun beroep lijken te houden. Sofia Helin is waarschijnlijk de eerste Zweedse actrice sinds Eva R<0xC3><0xB6>se die bewijst dat je geen woorden nodig hebt om een emotie over te brengen.<br />Het schrijven is ook heel aantrekkelijk. De dialoog is meer dan geloofwaardig, en in vergelijking met andere Zweedse films van de afgelopen twee jaar ligt hij mijlenver voor op de rest. Maria Blom heeft vanaf het begin de touwtjes in handen, en als je dat niet wist, zou je nooit vermoeden dat dit de eerste keer is dat ze een speelfilm schrijft en regisseert. Ik kan niet wachten op haar volgende.<br />Als je hier eenmaal naar kijkt, wil je er echt helemaal in opgaan.
This is an incredible film. I can't remember the last time I saw a Swedish movie this layered. It's funny, it's tragic, it's compelling, and most of all it's a slice of Swedish small town life. It crushes the clichés, and dwells deeper. It makes you feel connected, not only to the main characters, but to all the characters.<br /><br />Big city girl tracing back to her roots, her small hometown, to celebrate her father's 70th birthday, crossing paths with people she hasn't met in several years. Although the story itself isn't unique, it offers a fresh approach. The center of the story is the relationship between three sisters (on different stages in life), who aren't very close. Or at least don't realize how close they are.<br /><br />One key reason that makes it so easy to connect to the people in this film is the immaculate cast. First, I'm more than pleased about the fact that there are absolutely no so-called 'A-list' Swedish actors in this film. Usually there is a handful of actors that has the ability to find their way into almost every major production in Sweden. This time the production company managed to keep it real by casting actors who actually seem to love their profession. Sofia Helin is probably the first Swedish actress since Eva Röse to prove that you don't need words to convey an emotion.<br /><br />The writing is also very appealing. The dialogue is more than believable, and compared with other Swedish films from the past year or two, it's ahead by miles. Maria Blom controls everything from the beginning, and if you didn't know, you would never guess that this is her first time writing AND directing a feature length film. I can't wait for her next one.<br /><br />Once you start watching this, you really want to see it through.