Dit is een film waarin de acteurs allemaal in orde zijn, vooral Brigitte Bako en Erik Palladino, in een film waarin alle drie de stellen elkaar ontmoeten in een situatie waarin ze zich óf gedwongen voelen om schattig te zijn óf om het verhaal in gang te zetten. Met andere woorden, het voelt alsof het geënsceneerde filmscènes zijn, in tegenstelling tot het echte leven. Zelfs als vrouwen die in peepsalons werken ooit met een van hun klanten uitgaan, lijkt het gewoon niet realistisch zoals het in deze film geschreven staat. En als een van de personages de dikke vrouw in de film ontmoet, voelt het kunstmatig, zoals ze elkaar enkele seconden na de ruzie aankijken. Weer zijn de acteurs allemaal goed, en de momenten van deze film zijn mooi, maar al met al weer een indiefilm die wel wat herschreven had kunnen worden voordat de productie van start ging.
This is a film where the actors are all fine, especially Brigitte Bako and Erik Palladino, in a film where every one of the three couples meet in a situation that feels verrrrry forced to be either cute or to set the story in motion. In other words, it feels like they are contrived movie scenes, not like real life. Even if women who work at peep parlors ever go out with one of their customers, it just doesn't seem realistic at all the way it is written in this film. Also, when one of the characters meets the overweight woman in the film, it feels artificial, the way they look at each other seconds after arguing. Again, the actors are all good, and moments of this film are nice, but overall yet another indie that could have used some rewriting before production got rolling.