Een jonge wetenschapper, Harry Harrison, zet zijn wetenschappelijke onderzoek naar de regeneratie van ledematen van zijn overleden vader met vlag en wimpel voort, maar zijn hinderlijk dominante moeder en haar arts-minnaar willen het serum verkopen. Als hij erachter komt, gebeurt er een ongeluk waarbij Harry een arm verliest. Dus probeert hij het serum uit en het resultaat is een genetisch gestoorde arm die een eigen wil heeft.<br />O, we hebben dit al o zo vaak gezien, maar wat deze bijzonder kitscherige en nogal rubberachtige, witte rommel nog leuker maakt, is de vertolking van filmiconen Elke Sommer en Oliver Reed. Eigenlijk is het geen slechte film van Fangoria; er zijn gewoon betere, die qua bloedsomloop op elkaar lijken. Het heeft gewoon zijn eigen kenmerkende stijl niet. Het vreemde karakter en de onplezierige spetters lijken op 'Reanimator' en zelfs een beetje slapstick, als iets uit 'Evil Dead 2'.<br />Het komische verhaal is waarlijk doortrokken van zwarte humor, maar het kan melodramatisch worden en een beetje saai in de factor pret. Er komen verrassingen voor, vooral het uiteindelijke resultaat van de film. Dat wordt goed geaccepteerd, want ik dacht dat het met iets toegankelijkers had kunnen aankomen. Voor een lowbudgetproductie kan de make-up van de FX er star en heel maf uitzien, maar er zijn een paar groteske momenten die je eerder doen glimlachen dan daadwerkelijk ineen doen krimpen. Zelfs een vleugje seksuele spanning stroomlijnt het verhaal, dankzij Elke Sommers'_Ein deutsches Lebens_ '. Oliver Reed speelt de strenge, sappige moeder. Hij heeft een heel grappige, uitgestreken uitdrukking op zijn gezicht en hij speelt het heel goed. Ze waren allebei ontzettend vermakelijk als het stel dat je zo graag haatte. Billy Morrisette is verrukkelijk in een grillige rol als Harry. Regisseur Damon Santostefano ijsbeert kordaat door de film en regisseert een paar stijlvolle scènes vol grijp- en bedrieglijke gruwelen.<br />Ja, het is kinderachtige en in wezen malle onzin, maar je moet het ze nageven dat ze het leuk vinden.
A young scientist Harry Harrison is continuing his late father's scientific research into limb regeneration with flying colours, but his interferingly dominate mother and her doctor lover want to sell off the serum. When he finds out, there is an accident involving Harry losing an arm. So, he tries out the serum and what eventuates is a genetically deranged arm that has a mind of its own.<br /><br />Oh we've seen this oh so many times before, but what lifts this very campy and quite rubbery shonky junk is the performance of movie icons Elke Sommer and Oliver Reed. Actually it's not a bad flick by Fangoria films; just there are better ones out there, which are similar in vein. "Servered Ties" simply lacks it own distinctive style. The oddball nature and unpleasant splatter resembled "Re-animator" and even a touch of slapstick stuck out like something from "Evil Dead 2".<br /><br />The comic story is truly whacked out with it's black humour, but it can get melodramatic and a bit in dry in the fun factor. Surprises do crop up, especially the flick's final outcome. Which is well accepted, as I thought it could have copped out with something more accessible. For a low-budget production the FX makeup can look rigid and very goofy, but there's some grotesque moments that will make you smile than actually cringe. Even a brush of sexual tension streamlines the story, thanks to Elke Sommer's sternly juicy performance as the mother. Oliver Reed is quite humorously deadpan in a wicked sense and he pulls it off extremely well. They were both immensely diverting as the couple you loved to hate. Billy Morrisette is delightful in a erratic performance as Harry. Director Damon Santostefano briskly paces the film and orchestrates some stylish scenes of gripping and bamboozling horror.<br /><br />Yeah it's juvenile and basically silly nonsense, but you got to hand it to it for some undemanding entertainment.