De regel komt natuurlijk uit het Onze Vader <0xE2><0x80><0x93> 'Uw wil geschiede op aarde zoals het in de hemel geschiedt'. Zweden, vooral het verre noorden, is niet mijn idee van de hemel <0xE2><0x80><0x93> de winters zijn voor mij een beetje aan de lage kant, maar de goede mensen die er wonen denken ongetwijfeld dat ze in Gods eigen land wonen.<br />De geschiedenis hier is bekend. De internationaal bekende musicus Daniel krijgt halverwege zijn carrière last van zijn gezondheid en gaat terug naar het dorpje in het noorden van Zweden waar hij is geboren. Hij wordt door de plaatselijke dominee overgehaald om het kerkkoor te helpen, maakt van een of ander onwaarschijnlijk talent een klassenummer en ze doen mee aan een wedstrijd die in Innsbruck wordt gehouden. Er zijn (sorry) echo's te horen van de bandleden van 'Brassed Off' <0xE2><0x80><0x93> de modellen van 'Calendar Girls' en de danseressen van 'The Full Monty'. Maar hij veroorzaakt natuurlijk een heleboel emotionele beroering als sommige meer vertrapte dorpelingen beseffen wat ze waard zijn en in opstand komen tegen hun onderdrukkers. Hij staat tegenover vijandige echtgenoten en een steeds dubieuzer wordende dominee, maar niets, behalve de dood, kan hem tegenhouden.<br />Ondanks het ietwat afgezaagde verhaal leren we veel van de personages kennen en mogen we ze graag, want ze komen over als mensen in plaats van karikaturen, ondanks het feit dat veel van hen herkenbare 'types' zijn. Ik vroeg me wel af hoe het kwam dat de man die zijn vrouw sloeg zo lang ongestraft was gebleven (Zweden is een van de weinige landen ter wereld waar zulk geweld sterk wordt ontmoedigd (hij was ook een beetje te jong om een van de bullebakken uit Daniels jeugd te zijn) en dat de puriteinse dominee met zijn geheime passie voor seksblaadjes een beetje een stereotype was, maar dat Niklas Falk dat fantastisch had ingecalculeerd.<br />Michael Nyqvist is gewoon fantastisch als Daniel, de broze maar gedreven muzikant, en er is ook nog mooie muziek. Ik was twee uur lang helemaal in de ban. Het einde is wat je ervan maakt, denk ik, maar het is niet bezoedeld als je zegt dat Daniel bereikt wat hij wilde bereiken.
The line, of course, is from the Lord's Prayer - "Thy Will be done on Earth as it is in Heaven". Sweden, especially its far north, is not my idea of heaven -30 degree C winter temperatures are a little on the low side for me, but the good folk who live there no doubt think they are in God's own country.<br /><br />The storyline here is a familiar one. Acclaimed international musician Daniel suffers health breakdown in mid-career, goes back to the little village in northern Sweden where he was born. Persuaded by the local pastor to help out with the church choir, he turns some unlikely talent into a class act, and they enter a contest held in Innsbruck Austria. There are echoes (sorry) of the band players of "Brassed Off" the models of "Calendar Girls" and the dancers of "the Full Monty". But of course he causes plenty of emotional upheaval as some of the more downtrodden villagers realise their worth and revolt against their oppressors. He faces hostile husbands and an increasingly dubious pastor, but nothing except death is going to stop him.<br /><br />Despite the somewhat corny story, we get to know and like many of the characters, who come across as people rather than caricatures despite many of them being recognisable "types'. I did wonder about the wife-beater being unpunished for so long  Sweden is one country in the world where such violence is pretty strongly discouraged (he was also a bit young to be one of the bullies of Daniel's youth) and the puritanical pastor with a secret passion for girlie magazines was a bit of a stereotype, but marvellously realised by Niklas Falk.<br /><br />Michael Nyqvist is simply wonderful as Daniel, the frail but driven musician, and there's some nice music as well. I was rapt for the whole two hours. The ending is what you make of it, I guess, but it's not spoiling it to say Daniel achieves what he set out to do.