Ongetwijfeld een van de grote meesterwerken van John Ford, _Young Mr. Lincoln_, ging ten tijde van de eerste vertoning praktisch onopgemerkt voorbij, geen wonder, want het was 1939 toen veel van de grootste films uit de hele filmgeschiedenis waren uitgebracht, waaronder de meest mythische western uit de geschiedenis van het genre, John Fords mijlpaal _Stagecoach_ en vele andere, zoals _Gone with the Wind_, _The Wizard of Oz_, _Mr. Smith Goes to Washington_, die de Oscar won in de enige categorie waarvoor _Young Mr. Lincoln_ was genomineerd, _ Original Screenplay_.<br />Het bleef vele jaren de meest onderschatte film van Ford, voorbestemd om geleidelijk weg te kwijnen in de schaduw van andere John Fords. Maar tegen het eind van de jaren vijftig kregen Amerikaanse en Europese filmcritici en historici lucht van een brief van de legendarische Russische regisseur Sergei Eisenstein over de Young Mr. Lincoln, waarin hij de film prees en erkende dat als hij tot dan toe maar de kans had gehad om een Amerikaanse film te regisseren, het beslist John Fords Young Mr. Lincoln zou zijn geweest. Onder de indruk van deze onmiskenbare voorkeur van Eisenstein begonnen de critici de film opnieuw te zien, maar alleen met een beetje andere ogen, en sindsdien is de reputatie van de film alleen maar toegenomen.<br />Het was verreweg niet voor het eerst dat het leven van een van de meest legendarische Amerikaanse presidenten op het witte doek werd vertoond. Precies in het begin van de jaren dertig deed Griffith het in zijn Abraham Lincoln en in hetzelfde jaar als Fords film bracht MGM John Cromwells film uit, getiteld Abe Lincoln in Illinois. Merkwaardig genoeg waren beide films gebaseerd op een zeer succesvol Broadway-toneelstuk dat in 1938 was uitgebracht en was geschreven door Robert Sherwood.<br />Wat de films van John Ford betreft, kunnen we gemakkelijk veel verwijzingen vinden naar het leven en de daden en zelfs de dood van de mythische figuur van Lincoln in verschillende regisseursfilms, zoals _The Iron Horse_, _The Prisoner of the Shark Island_, uit 1924, en _The Prisoner of the Shark Island_, uit 1936. De tweede film, net als _The Young Mr. Lincoln_, gebruikt als voornaamste muziekthema het lievelingslied van Lincoln: _Dixie_. Het scenario dat gebaseerd was op een eerder genoemde Stage Play-film en Lincolns biografieën, was geschreven door Lamar Trotti in samenwerking met John Ford zelf, iets wat Ford zelden deed, maar het eindresultaat was eenvoudigweg grandioos: een scenario waarin elementen van het stuk werden gecombineerd met diverse historische feiten en mythen en legenden over het begin van Abraham Lincolns leven en zijn advocatenpraktijk, culminerend in een hilarische maar vooral hartverscheurende proefscène, die de film vormt.' Op het hoogste punt en de grootste lach-en-huilmachine ter wereld, waar Lincoln de twee jonge broers verdedigt die van moord worden beschuldigd en hij een manier moet bedenken om hun moeder ook te helpen als ze als getuige voor de rechtbank moet verschijnen, en waar de officier van justitie (gespeeld door Donald Meek) van haar eist dat ze aangeeft wie van haar zoons de moord in feite heeft gepleegd, wat haar kennelijk dwingt een onmogelijke keuze te maken: de een ter dood veroordelen en de ander in leven laten.<br />'Over het algemeen wel.' Het is een heel ontroerende, hartverwarmende en zelfs grappige film, met een schitterende vertolking van Henry Fonda in zijn schitterende vertolking van Abraham Lincoln, en met een overweldigende rijkdom aan andere personages, hoe weinig of hoe groot ze ook zijn, afstammend van het prachtige en intelligente scenario en geregisseerd door het genie van John Ford, in een van zijn beste producties ooit.
Undoubtedly one of the great John Ford's masterpieces, Young Mr. Lincoln went practically unnoticed at the time of its initial release, no wonder because the year was 1939 when many of the greatest movies of the whole cinema history had been released, including the most mythical Western in the history of the genre, John Ford's milestone Stagecoach and many others, such as Gone with the Wind, The Wizard of Oz, Mr. Smith Goes to Washington which took the Oscar in the only category Young Mr. Lincoln was nominated for, which is Original Screenplay. <br /><br /> It continued to be the most underrated Ford's film for many years ahead destined to gradually fade away in the shadow of other John Ford's masterpieces, but by the end of the 1950s American and European film critics and historians took a hold of a note written by legendary Russian director Sergei Eisenstein about the Young Mr. Lincoln where he praised it and acknowledged that if he would only have had an opportunity to direct any American film ever made till then, it would be definitely John Ford's Young Mr. Lincoln. Impressed by such an undoubted preference from Eisenstein, critics began to see the film again but only with a bit different eyes and film's reputation has been increasing ever since. <br /><br /> It was far not for the first time the life of one of the most legendary American presidents was brought to the screen. Right in the beginning of the 1930s Griffith did it in his Abraham Lincoln and the same year as Ford's film, MGM released John Cromwell's one called Abe Lincoln in Illinois. Curiously enough both of them were based on a very successful Broadway Stage Play released in 1938 and written by Robert Sherwood. <br /><br /> As far as John Ford's films are concerned, we can easily find many references to the life and deeds and even death of mythical Lincoln's figure in several of director's works, such as 1924 The Iron Horse or 1936 The Prisoner of the Shark Island, the second one, just as Young Mr. Lincoln, utilizes as the main musical theme the favourite Lincoln's song - Dixie.<br /><br /> The screenplay based on a previously mentioned Stage Play and Lincoln's biographies was written by Lamar Trotti in collaboration with John Ford himself, which was quite a rare thing for Ford to do but final result was simply superb - a script combining elements of the Play with several historical facts as well as myths and legends about the beginning of Abraham Lincoln's life and law practice culminating in a hilarious but mostly heartbreaking trial scene, which is the film's highest point and main laugh and tears generator, where Lincoln defends the two young brothers accused of a murder and have to devise a manner to help their mother too when she is brought before the court as a witness and where the prosecuting attorney (played by Donald Meek) demands her to indicate which one of her sons actually committed the murder obviously obliging her to the making of an impossible choice of condemning to death one and letting live the other.<br /><br /> Overall it's a very touching, heart-warming and even funny film with simply magnificent performance from Henry Fonda in his supreme characterization of Abraham Lincoln and with overwhelming richness of other characters no matter how little or how big they are incarnated from the wonderful and intelligent screenplay and conducted by the ability of John Ford's genius at one of its best deliveries ever. A definite must see for everyone. 10/10