Hoewel de premisse van de film nogal slap is (Ollie heeft last van 'hornofobie'), is de film een aardige en plezierige kleine film. Hij is ook een heel stuk beter dan de films die ze na deze maakten <0xE2><0x80><0x93> waarschijnlijk omdat dit de laatste door Hal Roach geproduceerde Laurel en Hardy-film was. Het zou eigenlijk geen slecht idee zijn om n<0xC3><0xAD>ét één van hun laatste films te zien, omdat de hele chemie in deze films verloren gaat en de jongens hun rollen puur voor de lol spelen <0xE2><0x80><0x93> iets wat in de echte Laurel en Hardy-films nooit zou gebeuren. Ze hadden een beetje een scherp randje dat in alle latere films ontbreekt.<br />Stan en Ollie werken in een hoornfabriek. Dat klinkt heel grappig, maar dat is het niet. Met al die herrie is het geen verrassing dat Ollie op het punt staat een zenuwinzinking te krijgen en een tijdje vrij moet nemen van zijn werk. De dokter (James Finlayson <0xE2><0x80><0x93> in zijn laatste film met het team) raadt een zeereis aan. Maar ze houden niet van zeilen en Stan denkt erover om gewoon een boot te huren die aan de kade ligt afgemeerd <0xE2><0x80><0x93> dan kunnen ze alle zeelucht krijgen die ze nodig hebben zonder al die moeite! Als ze eenmaal op de boot zijn, stapt er een gevaarlijke ontsnapte crimineel aan boord en gaan ze allemaal per ongeluk de zee op. Gelukkig was dit deel van de film goed doordacht en is het einde heel goed uitgevallen. Hoewel het geen grote Laurel en Hardy-film was, was hij veel beter dan veel andere, omdat er geen irritante en afleidende muzieknummers in voorkwamen (zoals in THE DEVIL'S BROEDER of BABES IN TOYLAND). Bovendien is er nog steeds een redelijke hoeveelheid fysieke komedie <0xE2><0x80><0x93> iets wat je na deze film bijna nooit meer te zien krijgt. Dat kwam deels doordat de gezondheid van de jongens achteruitging (en Ollie's omvang toenam) en deels door de algehele saaiheid van deze latere films.
While the premise of the film is pretty lame (Ollie is diagnosed with "hornophobia"), the film is an amiable and enjoyable little flick. It's also a darn bit better than the films they went on to make after this one--probably since this was the last Hal Roach-produced Laurel and Hardy film. In fact, it wouldn't be a bad idea not to see ANY of their latter films, as the entire chemistry is lost in these films and the boys play their parts purely for pathos--something true Laurel and Hardy films NEVER would do. They had a bit of an edge that all the later films lack.<br /><br />Stan and Ollie work at a horn factory. This sounds pretty funny, but it isn't. Not surprisingly with all the racket, Ollie is about to have a nervous breakdown and must take some time off work. The doctor (James Finlayson--in his last film with the team) recommends an ocean voyage. However, they don't like sailing and Stan has an idea of just renting a boat tied to the dock--then they can get all the sea air they want without all the bother! Once they are on the boat, a dangerous escaped criminal boards the boat and they all accidentally set out to sea. Fortunately, this portion of the film actually was well-paced and the very end worked out very well.<br /><br />While not a great full-length Laurel and Hardy film, it was much better than many of them since it had no annoying and distracting musical numbers (like in THE DEVIL'S BROTHER or BABES IN TOYLAND). Additionally, there is still a decent amount of physical comedy--something you would see almost none of after this film. Part of this was due to the boys' declining health (and Ollie's increasing girth) and part of it was due to the overall insipidness of these later films.