Wat een indrukwekkend begin van een film als Julia Roberts in haar gezicht wordt gestompt door haar gewelddadige en anale echtgenoot, gespeeld door Patrick Bergin, en ik me klaar voelde om een indrukwekkende film te ervaren op hetzelfde niveau als Farrah Fawcetts _The Burning Bed_. Nou ja, zoals de samenvatting al zegt: ik had het mis. Deze film leek in niets op _The Burning Bed_, dat wel kracht had, en Farrah speelde de rol van een vrouw voor wie je echt voelde, en ze voelde haar pijn en haar behoefte om te overleven. _Sleeping with the Enemy_ ging na de eerste akte over in goedkope sensatie met Roberts die deed alsof ze dood was om aan haar man te ontsnappen en in Iowa ging wonen. Haar man denkt eerst dat ze dood is, maar begint het vermoeden te krijgen dat ze misschien nog leeft en gaat achter haar aan. De rest van de film is in feite een kat-en-muisspelletje waarbij Julia een huis krijgt in een klein stadje in Iowa en haar identiteit verandert... Er wordt natuurlijk niet gezegd hoe ze aan het geld hiervoor is gekomen, maar op dat moment in de film kon het me niet zoveel schelen. Ze ontmoet een jongen (lieve watje) en valt voor hem en haar man krijgt haar eindelijk te pakken, maar niet voordat hij haar soep Maar het kon me niet veel schelen of ze een mishandelde echtgenote was, omdat de film, zoals ik al zei, het publiek bedroog. Als hij op dezelfde koers was gebleven, had ik misschien met haar en haar situatie te doen gehad. Natuurlijk wordt de echtgenoot vermoord en is alles goed voor de kleine mevrouw Roberts. Als de echte wereld hier ook maar een beetje op leek... Kijk naar The Burning Bed en je begrijpt hoe een film over huiselijk geweld hoort te zijn.
What a powerful start to a film when Julia Roberts character is punched in the face by her abusive and anal husband played by Patrick Bergin and I felt ready to experience a powerful film on the same level as Farrah Fawcett's The Burning Bed. Well, as the summary says I was mis-lead. This film was nothing like The Burning Bed, which had power and Farrah played the part of a woman you truly felt for, and felt her pain and her need to survive. Sleeping with the Enemy drifted off after the first act into cheap thrills with Roberts faking her death to escape her husband and goes to live in Iowa. Her husband at first believes she is dead but starts to grow suspicious that she may still be alive and sets off after her. The rest of the movie is basically a cat and mouse game with Julia getting a house in this small town in Iowa and changing her identity....there is no mention of course how she got the money for this but at this point in the film I did not care all that much. She meets a guy (Mr. Nice wimpy) and falls for him and her husband does finally catch up to her but not before he re-arranges her soup cans and straightens up the kitchen. This was I assume to provide a cheap thrill to the audience. But I did not care much if she was an abused wife because the film as I have said cheated the audience. If it had stayed the course I might have felt for her and her situation. Of course the husband is killed and all is well for little ol Ms Roberts. If only the real world was anything close to this....See the Burning Bed and you understand what a film is suppose to be like on the subject of domestic abuse.