Vanaf het moment dat we elkaar leerden kennen wist ik dat het tussen mij en D-oorlogen niet goed zat. Eerst was de titel lui. D-oorlog. Alsof het uitschrijven van Dragon te veel voor ze was. En... je kunt echt niet zo schaamteloos zijn met je titel als je Blue Monkey niet is. Blue Monkey kan doen wat hij wil.<br />Het tweede teken van een wankele relatie tussen ons was de waanzinnige ontwikkeling van het verhaal. Hier is de film, de dromerige verslaggever doet verslag van grote slangensporen, flitst terug naar een tijd dat pa en hij in de wedstrijd voor de winkel in gremlins terechtkwamen en de dromerige jonge verslaggever een doos vindt die gloeit. De oude winkel blijkt verschillende verschrikkelijke waarheden te bevatten. Die Bauraki, een zogenaamd kwaadaardige slang, is zijn kans om een god te worden ontnomen. Hij vertelt de jongen dat hij een gereïncarneerde krijger is en dat zijn gereïncarneerde minnaar ergens in L.A. is en geeft hem een goedkoop sieraad. In de winkel blijkt ook dat hij ondanks zijn overduidelijke blankheid een 500 jaar oude Aziaat is.<br />Vijftien jaar later herinnert de dromerige verslaggever zich dit perfect en begint hij halfgek te doen in een poging dit willekeurige meisje te vinden. Er volgen nog meer verrassingen en in de laatste tien minuten smelten mijn hersenen weg uit mijn neus. Waarom? Lees verder als je de Balls hebt.<br />Dus Sarah, de gereïncarneerde minnaar, heeft haar eigen flashbacks. Ik heb het voordeel dat ik een Aziatische beste vriend heb en in de scène waarin ze uit haar dak gaat en een stel posters maakt met Aziatische karakters erop zegt hij tegen me dat degene die deze film heeft gemaakt geen idee heeft waar hij mee bezig is. Het is een Koreaanse legende en ze is gereïncarneerd uit een Koreaanse prinses maar alles is in het Chinees. Later die avond begint haar drakentatoeage pijn te doen, ze belt de politie want het ziet ernaar uit dat ze een hartaanval krijgt. Zie je, in deze verwarde, krankzinnige wereld pakken ze hartaanvallen blijkbaar anders aan want de volgende keer dat we haar zien zit ze opgesloten in haar kamer met een bewaker voor de deur en een verpleegster beweert dat ze gek is. Ik heb nu een nieuwe fobie, en dat is dat als ik ooit in de problemen kom, de eerste hulp gewoon zal aannemen dat ik gek ben.<br />Ik heb nog een punt van onenigheid met mijn strenge meesteres, Dwar. Er is een scène waarin Patrick Dempsey jr. (Dreamy Reporter) in een café zit met een brutale zwarte vriend. Op de scènes voorafgaand aan _Verminkte Vlakegod_ heeft Bauraki een olifant gedood, is hij door een buitenwijk geglipt en heeft hij een van Sarahs vrienden gedood. Zie je, mensen waren bang om naar buiten te komen nadat 9-11 was gebeurd, maar we moeten allemaal gehard zijn nadat we besloten dat koffie en gebak het waard waren om ons leven voor te riskeren. De zaken gaan gewoon door, geen enkele reuzenslang kan me ervan weerhouden cafeïne te nemen. Als ik binnen blijf en voor mijn leven vrees winnen de terroristen en slangachtige godheden.<br /><0x3E><0x3E> Nadat ik een bevredigende draak heb gekregen tijdens de Helikoptergevechten trakteert mijn wrede minnaar Dwar me op een met azijn overgoten scène om het allemaal af te maken. Bauraki heeft zijn eigen fort en dat ligt geloof ik recht onder LA. Ze zeggen het niet echt maar Dreamy Reporter en Sarah komen om het leven bij een auto-ongeluk dat mindere mensen zou doden en als ze bijkomen, ja hoor, drakenpaleis. Ik blaas het buiten proportie op, ik ben niet gek, er wordt niets over gezegd in de film en dan opeens... daar! Een paar seconden later verandert de goede draak in de drakengod, vliegt Baurki in de fik, Sarah verandert in een geest en gaat met de drakengod mee, de dromerige verslaggeefster die midden in de rimboe achter de credits aan loopt... godzijdank!<br />Nu had onze relatie, die zo wankel was als hij was, zijn goede momenten. Er was een vent die eruitzag als een shredder van schildpadden en praatte als een tuskan-piraat uit de sterrenoorlogen. Ik zal hem Tuskan Shredder noemen. Hij kon doen wat hij wilde wanneer hij maar wilde, maar hij kon nooit nuttig zijn. Hij kon door een muur lopen in een scène waarin dat niet hielp. Hij kon in je dromen komen als je daar niets aan had en hij kon tien willekeurige soldaten in de fik steken maar niet als het belangrijk was. Hij was ook allergisch voor die troep. Ik mag hem wel omdat hij twee keer in dezelfde scène door een auto werd aangereden en fantastische plundergeluiden maakte.<br />De acteurs waren voor het grootste deel geweldig... als geweldig op de een of andere manier verschrikkelijk betekende. Jason Behr, die ik geweldig vond in Roswell, kom ik er langzaam achter dat hij maar op één manier kan acteren, en dat is pretentieus, zweverig en Patrick Dempsey-achtig.<br />Het enige wat ik leuk vind aan die smerige prostituee Dwars is de hoofdrolspeler Bauraki. Die Reuzenslang speelde hem fantastisch. Hij durfde wel te zeggen dat hij beter was in het spelen van een slangachtige halfgod van het kwaad dan John Barrymore in het spelen van Richard III of Hamlet. Er zat emotie in elke scène, die de donder stal van zijn minder sterfelijke bijrollen. Als hij een olifant opat, voelde hij zich alsof niemand uit het verleden, het heden of de toekomst ooit een olifant zou opeten met zoveel gevoel. Hij was meer dan een acteur, hij was een natuurkracht en hij legde zijn hart en ziel in elke seconde van dit vervloekte project. Ja, verdomme, mijn favoriete acteur in deze film was een slang. Ik heb het lef om dat toe te geven, jij ook?<br />Laten we hopen dat Bauraki meer werk krijgt en is dat zo? De cast, dat Jason Behr een bepaalde emotie vindt in een andere dan dromerige blik, en dat ik nooit meer naar Blue Monkey hoef te kijken.<br />De D-oorlog is dus voorbij. Ik wil mijn cd's terug en laten we gewoon vrienden zijn.
I knew it wasn't gunna work out between me and D-wars from the moment we met. First its title was lazy. D war. Like writing out Dragon was too much for them. Also... you really can't be that blatant with your title unless your Blue Monkey. Blue Monkey can do whatever the hell it wants. <br /><br />The second sign of a rocky relationship between us was the story's insane progression. Here's the film, dreamy reporter guy reports on big snake tracks, flashes back to a time he and dad wandered into what must have been the competition for the store in gremlins and dreamy kid reporter finds a box that glows. Old shop keep reveals several terrible truths. That Bauraki a supposedly evil snake was cheated out of his chance to be a god. tells the kid that he's a reincarnated warrior and that somewhere in LA is his reincarnated lover and gives him a junk piece of jewelry. Shop keep also reveals that despite his obvious whiteness he's a 500 year old Asian. <br /><br />fifteen years later dreamy reporter remembers this perfectly and starts acting half crazy trying to find this random girl. cgi hijinks follow and in the last ten minutes my brain melts out of my nose. Why? Continue on dear reader if you have the Balls.<br /><br />so Sarah, the reincarnated lover, has her own flashbacks. I have the benefit of having an Asian best friend and in the scene where she starts to freak out and make a bunch of posters with Asian characters on them he tells me that whoever made this movie has no idea what their doing. Its a Korean legend and she's reincarnated from a Korean princess but everything is in Chinese. Later that night her dragon tat starts to hurt, she calls the police cause it looks like she's having a heart attack. See, in this mixed up crazy world they apparently handle heart attacks differently because the next time we see her she's locked in her room with a guard outside and a nurse claims she's crazy. I have a new phobia now, and its that if i'm ever in trouble the first responders will just assume i'm crazy. <br /><br />I have another point of contention with my harsh mistress, Dwar. There is a scene when Patrick Dempsey Jr (Dreamy Reporter) is in a café' with sassy black friend. In the scenes prior Miffed Near divinity Bauraki has killed an elephant, slithered through a suburb and killed one of Sarah's friends. See, people were afraid to come out after 9-11 happened but we must have all toughened up after that deciding coffee and pastries were worth risking our lives for. Business as usual, no way a giant snake will stop me from getting my caffeine on. If i stay inside and fear for my life the terrorists and serpentine divinities win. <br /><br />After being given a satisfying dragon on Helicopter battle my cruel lover Dwar treats me to a pi$$ and vinegar filled scene to end it all with. Bauraki has a fortress of his own and its right under LA i guess. They don't really say but Dreamy Reporter and Sarah get knocked out in a car crash that would kill lesser men and when they wake up, yep dragon palace. some retarded dialog later a good dragon snake god pops out of nowhere and the snakes wrestle/make love whatever. And i'm not kidding good snake out of nowhere. Maybe you think i'm blowing it out of proportion, i'm not there is no mention of this thing in the movie then suddenly... there! Few seconds later and good dragon becomes dragon god, sets Baurki on fire, Sarah turns into a ghost and goes with Dragon-god, dreamy reporter left in the middle of nowhere roll credits... thank god<br /><br />Now our relationship as rocky as it was had its good times. There was a guy that look like shredder from turtles and talked exactly like a tuskan raider from star wars. I'll call him Tuskan Shredder. He could do whatever he wanted whenever he wanted to it just could never be useful. He could walk through a wall in a scene where that wasn't helpful. He could go in your dreams when that wouldn't do any good and he could light ten random soldier guys on fire but not when it mattered. He was also allergic to touching that junk jewelry. I like him cause he was hit by a car twice in the same scene and made fantastic tuskan raider noises. <br /><br />The actors for the most part were great... if great somehow meant terrible. Jason Behr, whom i thought was awesome in Roswell i slowly find out can only act one way and that's pretentious, spacey and Patrick Dempsey"ish".<br /><br />The one thing i love about this filthy prostitute Dwars is its lead actor, Bauraki. That Giant snake acted his heart out. I'd dare to say that he was better at playing a cgi serpentine demi-god of evil then John Barrymore was at playing Richard the III or Hamlet. There was emotion in every scene, stealing the thunder from his lesser mortal supporting cast. When he ate an elephant i felt like no one past, present or future would ever eat an elephant with as much feeling. He was more then an actor, he was a force of nature and he put his heart and soul into every second of this cursed project. Yes damn it, my favorite actor in this film was a cgi snake. I've got the balls to admit that, do you?<br /><br />Here's to hoping Bauraki get's more work and isn't type cast, that Jason Behr finds a range of emotion other then dreamy stare, and that i never have to watch Blue Monkey again. <br /><br />So, D-War its over. I want my CDs back and let's just be friends