In THE BARBARIAN AND THE GEISHA speelt John Wayne Townsend Harris, een echte afgezant uit de Verenigde Staten, die aan het eind van de jaren vijftig van de negentiende eeuw verantwoordelijk was voor het werkelijk openstellen van Japan voor de internationale betrekkingen. Voor hem was commodore Perry in feite met kanonneerboten Japan binnengevallen en had hij de Japanners in 1853 tot een verdrag gedwongen. Harris, die iets later arriveerde, werkte de details uit en zorgde ervoor dat de Japanners zich aan het eerste verdrag hielden <0xE2><0x80><0x93> want veel van de Japanners voelden er niets voor om zich aan het eerste verdrag te houden. Dit alles is waar en wordt in de film getoond. Volgens een paar andere bronnen die ik heb gevonden, is de romance tussen Harris en een Japanse geisha grotendeels fictie en is deze romance het voornaamste onderwerp van deze film (vandaar de titel). Mijn eerste reactie toen ik deze film voor het eerst zag, was er een van verbazing. John Wayne als diplomaat?! Als hij in de meeste films diplomatiek is, zegt hij alsjeblieft en dank je wel terwijl hij mensen afranselt!!!! Dus het leek me heel vreemd om hem te zien spelen als een man die NIET een man van actie is en in staat is het diplomatieke spel te spelen. Ik kan in 1958 niet veel acteurs bedenken die voor deze rol ongebruikelijker zouden zijn geweest. Tussen haakjes, ik heb foto's van Harris en Wayne gezien die vrijwel geen gelijkenis met hem vertonen. Maar ondanks het feit dat het verhaal veel vrijheden neemt met de waarheid en de vreemde casting, is de film nog steeds heel goed te bekijken. De kleurenfilm is mooi, de film geeft een aardig inzicht in de Japanse gewoonten en cultuur en het acteerwerk is niet slecht. Al met al een aardige en bekijks trekkende film, ondanks de vreemde casting.<br />PS <0xE2><0x80><0x93> Lees de trivia voor deze film eens door. Je komt iets meer te weten over de echte personages en over een vermeende ruzie tussen Wayne en de regisseur (John Huston) waarbij Wayne hem blijkbaar buiten westen heeft geslagen! Op basis van wat ik over Huston heb gelezen en de manier waarop hij met acteurs omging, is dit een incident dat ik geneigd ben te geloven. Het is ook een mooi voorbeeld van John Wayne's 'diplomatie'.
In THE BARBARIAN AND THE GEISHA, John Wayne plays Townsend Harris, a real envoy from the United States who was responsible for truly opening up Japan to International relations in the late 1850s. Before him, Commodore Perry basically pushed into Japan with gunboats and forced a treaty upon the Japanese in 1853. Harris, who arrived just a bit later, worked through the details and helped ensure compliance--as many of the Japanese felt no particular inclination to honor the first treaty. All this is true and shown in the film. According to some other sources I found, the romance between Harris and a Japanese Geisha is mostly fiction and this romance is much of the focus of this film (hence, the title).<br /><br />My first reaction the first time I saw this movie was one of surprise. John Wayne as a diplomat?! When he's being diplomatic in most films, he says please and thank you as he pummels people!!!! So seeing him playing a man who is NOT a man of action and is able to play the diplomatic game seemed very odd indeed. In fact, I can't think of too many actors in 1958 who would have been more unusual for this role. By the way, I've seen photos of Harris and Wayne has practically no resemblance to him at all.<br /><br />However, despite the story taking a lot of liberties with the truth and the strange casting, the film is still very watchable. The color cinematography is nice, the film shows some nice insights into Japanese customs and culture and the acting isn't bad. All in all, a likable and watchable film despite it's odd casting.<br /><br />PS--Read through the trivia for this film. You find out a bit more about the real life characters as well as a supposed fight between Wayne and the director (John Huston) where Wayne apparently knocked him out!! Based on what I've read about Huston and the way he got along with actors, this is an incident I tend to believe. And, it's also a nice example of John Wayne "diplomacy".