Het kenmerk van een klassieke film is dat hij veroudert als een goede rode wijn. Deze film is geen Cabarnet en zeker geen Casablanca. Ik ben het met de andere recensenten eens dat de kinderen in de film een onfortuinlijke mutatie zijn die ons nu's avonds in zitcoms kwelt en de dialogen zijn stijf en prekerig. Maar laten we eens kijken naar het verouderde thema van de film.<br />Met het verstrijken van meer dan zestig jaar geschiedenis komt wijsheid. Sinds Watch on the Rhine is de auteur Lillian Hellman ontmaskerd als een Biden-achtige plagiaatpleiter met haar zogenaamde levensechte verhaal 'Julia' uit haar boek 'Pentimento'. Als een van de meest weerzinwekkende van een overvloed aan westerse apologeten van de Sovjet-Unie is het duidelijk dat haar thema in het toneelstuk en de film was om Amerika tot actie aan te zetten om de bloedige Sovjetdictator Stalin en het internationale communisme te redden van de fascisten, die zojuist hun militaire superioriteit in Spanje hadden bewezen.<br />Zoals een recensent terecht opmerkt, is dit geen pro-Amerikaans toneelstuk en de film, aangezien Lillian als een Amerikaans-afschuwelijke communist het graf in ging. Deze film brengt verslag uit van de bekende zelfvoldane stompzinnigheid van de intellectuele elites die destijds het Amerikaanse links vormden, net zoals nu de vollemaanspresentator Links van The Daily Kos en Michael Moore de samenzweringstheorieën hebben doorzien en opnieuw hulp en troost hebben geboden aan degenen die Amerika wilden vernietigen.
The sign of a classic movie is that it ages like a fine red wine. This movie is no Cabarnet and certainly no Casablanca. I agree with the other reviewers that the children in the movie are an unfortunate mutation that now plagues us nightly in sit-coms and the dialogue is stilted and preachy. But let's look at the obsolete theme of the movie.<br /><br />With the passage of sixty plus years of history comes wisdom. Since Watch on the Rhine, author Lillian Hellman has been exposed as a Bidenesque plagiarist with her so called real-life story "Julia" from her book "Pentimento". As one of the most odious of a plethora of Western-based USSR apologists, it is obvious her theme in the play and movie was to stir America to action to save the bloody Soviet dictator Stalin and international communism from the fascists, who had just proved their military superiority in Spain.<br /><br />As one reviewer correctly noted, this is not a pro-American play and movie, as Lillian went to her grave an American-loathing communist. This film chronicles that familiar smug stupidity of the intellectual elites that made up the American Left then, just as now the full mooner Left of The Daily Kos and Michael Moore has bought into the conspiracy theories and once again given aid and comfort to those who would destroy America.