Directeuren in India hebben het moeilijk. Ze moeten concurreren met films als 'Laggan', waarin gecaste, gecastreerde mannen hun dorp verdedigen en de helft van hen volslagen idioten zijn. 'Devdas', een ongelukkige, met fedar versierde buitenlandse terugkeer die zich te buiten gaat aan vergetelheid, met personages die door eindeloze gangen rennen en zich niet bewust zijn van iemands gevoelens of gevoelens <0xE2><0x80><0x93> helaas leven ze in een overdadige misère van rood tapijtwerk en pracht en praal. Maar om een goede film te maken, moet je over een strak koord lopen om de voorste rijen tevreden te stellen, want dat zijn de typische kijkers, die gehypnotiseerd worden door Split skirts en Dishum <0xE2><0x80><0x93> Dishum-gevechten bij voorkeur met een onnozele 'Bollywood'- hoofdrolspeler die een beetje knap is. Zo kun je in contact komen met een regisseur die een verhaal wil vertellen over het dorpshoofd van Leonine, dat hij in zijn eigen woorden <0xE2><0x80><0x93> ' Nana Patekar laat je binnen op zijn binnenplaats en kijkt toe hoe hij zijn baret opzet en de Politicus bespot, terwijl zijn trouwe bewonderaars in lachen uitbarsten bij elk spottend woord dat hem wordt toegeschreeuwd, terwijl zijn dochter ondertussen zijn kleinzoon in bad doet. Dit is zo'n authentieke scène die je op het platteland van India kunt krijgen. Nana Patekar is de essentiële acteur die tot de oude toneelschool behoort, een uitstervend ras bij Hindi Films. Het geweld dat wordt uitgebeeld is een ingewikkeld onderdeel van het verhaal, met zang en dans voor de toeschouwers, zonder wie geen films gemaakt worden. 't Verkoopt, een trieste maar waarachtige stand van zaken. Sneller verandert beter voor 'Bollywood'. Alles bij elkaar genomen is dit één goede film.
Indian Directors have it tough, They have to compete with movies like "Laggan" where 11 henpecked,Castrated males defend their village and half of them are certifiable idiots. "Devdas", a hapless, fedar- festooned foreign return drinking to oblivion, with characters running in endless corridors oblivious to any one's feelings or sentiments-alas they live in an ornate squalor of red tapestry and pageantry. But to make a good movie, you have to tight-rope walk to appease the frontbenchers who are the quentessential gapers who are mesmerized with Split skirts and Dishum-Dishum fights preferably involving a nitwit "Bollywood" leading actor who is marginally handsome. So you can connect with a director who wants to tell a tale of Leonine village head who in own words "defending his Village" this is considered a violent movie or too masculine for a male audience. There are very few actors who can convey the anger and pathos like Nana Patekar (Narasimhan). Nana Patekar lets you in his courtyard and watch him beret and mock the Politician when his loyal admirers burst in laughter with every word of satire thrown at him, meanwhile his daughter is bathing his Grandson.This is as authentic a scene you can get in rural India. Nana Patekar is the essential actor who belongs to the old school of acting which is a disappearing breed in Hindi Films. The violence depicted is an intricate part of storytelling with Song&Dances thrown in for the gawkers without whom movies won't sell, a sad but true state of affairs. Faster this changes better for "Bollywood". All said and done this is one good Movie.