Sam (Thomas Cavanagh) en Gray (Heather Graham) zijn toegewijde broers die een appartement delen en een voorliefde hebben voor veel dingen: ballroomdansen, films uit de jaren veertig en, tot hun grote verbazing, een aantrekkelijke vrouw die Charlie heet (Bridget Moynahan). Gray is van oudsher heteroseksueel en raakt in de war door haar nieuwe gevoelens.<br />Gray Matters blijkt een van de saaiste films te zijn die ik ooit heb gezien. Het is saai, voorspelbaar, niet grappig, slecht geacteerd en slecht geschreven. Niets voelde echt aan en alles was erg goedkoop. Bovendien is dit niet echt een romantische komedie met een speciale draai, maar meer een film die 'naar buiten' komt. Sue Kramer probeerde het eerste deel half grappig te maken met het romantische gedoe en het tweede deel half serieus met het deel over de acceptatie en het eruit komen. Helaas faalde ze jammerlijk. Het eerste deel was grotendeels niet grappig en alleen Heather Graham kon het een beetje volhouden. Daarna kreeg de film een ongemakkelijke toon en werd helemaal serieus. De serieuze scènes werden slecht gespeeld en alle emoties voelden onecht aan.<br />Ik denk dat ik meer van de film zou hebben genoten als de relaties tussen de personages authentieker waren geweest. De relatie tussen broer en zus was heel zwak en ze leken niet echt zo hecht te zijn. Hun relatie voelde gewoon niet erg natuurlijk. Bovendien voelde de relatie tussen Tom en Bridget heel onnatuurlijk aan. Als twee mensen gaan trouwen nadat ze elkaar nog geen week kennen, verwacht je iets meer opwinding, maar de personages hadden het over trouwen in Las Vegas op dezelfde manier als ze een ober vragen wat de specialiteiten zijn. Er was een gebrek aan opwinding in de film en het was moeilijk om je in te leven in de film met zulke ongemotiveerde personages.<br />Het acteerwerk was grotendeels zwak, wat een beetje verrassend was gezien de goede cast. Heather Graham gaf het enige goede optreden in de film. Ze was grappig en had een paar charmante scènes, maar het was niet goed genoeg. Jammer dat al haar tegenspeelsters volslagen sukkels waren. Bridget Moynahan was erg zwak en haar acteerprestaties waren op alle niveaus vals. Bovendien leek het alsof ze haar tekst niet goed kende. Thomas Cavanagh was nogal houterig en toonde bijna geen emotie. De chemie tussen Thomas en Heather was er niet en dat bedierf de film, want hun relatie voelde onecht. Ik kan er meestal wel van uitgaan dat Molly Shannon grappig is in een bijrol, maar hier was ze alleen maar irritant. Sissy Spacek had ongeveer twee scènes en in allebei was ze irritant. Ten slotte had Alan Cumming alleen maar een g<0xC3><0xAA>nant karakter en was zijn acteerprestaties niet erg goed. Over het geheel genomen is Gray Matters een slappe film en de moeite niet waard om naar te kijken. Rating 3/10.
Sam (Thomas Cavanagh) and Gray (Heather Graham) are devoted siblings who share an apartment and a love of many things -- ballroom dancing, 1940s movie musicals and, much to their surprise, an attractive woman named Charlie (Bridget Moynahan). Historically heterosexual, Gray is confused by her new feelings.<br /><br />Gray Matters proves to be one of the blandest films I have ever seen. It's dull, predictable, unfunny, poorly acted and poorly written. Nothing about it felt real and everything was very cheesy. Also, this isn't really a romantic comedy with a special twist but more of a "coming out" movie. Sue Kramer tried to make the first half cute with the romantic stuff and the second half serious with the actual acceptance and coming out part. Unfortunately, she failed miserably. The first half was largely unfunny and only Heather Graham was able to hold it up a little. Then, the film took an awkward tone and got all serious. The serious scenes were handled poorly and all of the emotions just felt phony.<br /><br />I guess I would have enjoyed the film a little more if the relationships between the characters felt more authentic. The brother and sister relationship was very weak and they didn't really appear to be that close. Their relationship just didn't feel very natural. Also, the relationship between Tom and Bridget felt very unnatural. If two people are going to get married after only knowing each other for less than a week, then you would expect to see a little more excitement but the characters talked about getting married in Vegas in the same manner of asking a waiter what the specials are. There was a lack of excitement in the film and it was hard to get involved with the movie with such unmotivated characters.<br /><br />The acting was mostly weak which was a bit surprising given the decent cast. Heather Graham gave the only good performance in the movie. She was funny and had a few charming scenes but it's too bad that all of her co-stars were complete duds. Bridget Moynahan was very weak and her performance ringed false on every level. Also, it seemed like she was reading her lines. Thomas Cavanagh was pretty wooden and he showed nearly no emotion. The chemistry between Thomas and Heather was non existent and that damaged the film because their relationship felt phony. I can usually rely on Molly Shannon to be funny in a supporting role but here she was just annoying. Sissy Spacek had about two scenes and she was annoying in both of them. Finally, Alan Cumming just had an embarrassing character and his performance wasn't very good. Overall, Gray Matters is a lame film and it isn't worth watching. Rating 3/10