Werkelijk een verbazingwekkende berg pap!<br />Een voorspelbare, traag bewegende, vernietigende, verdovende film waarin het je polsen doorsnijden met een roestig broodmes lijkt... nou ja, bijna noodzakelijk.<br />Het acteerwerk is te lang voor de dunne dialoog, elke scène is minstens twee keer zo lang als nodig is, de ingewikkelde details van hoe deze carrière instort of welke carrière opbloeit zijn gewoon veel te saai en alledaags voor woorden. De muziek zou goed zijn als je niet de hele film hoefde te zitten, maar echt, drie goede nummers zijn niet genoeg beloning voor de inspanning die het kost om de film te kijken. Terwijl ik naar die film keek, bad ik tot God dat ik narcolepsie zou krijgen of dat iemand me dood zou schieten.<br />Nooit, nooit, nooit meer.
Really an amazing pile of pap! <br /><br />A predictable, slow moving, soul destroying, mind numbing movie to which, slitting your own wrists with a rusty bread knife seems... well, almost necessary.<br /><br />The acting is over done for the thin dialogue, every scene is at least twice as long as it needs to be, the intricate details of how this career is collapsing or that career is rising is just far too dreary and mundane for words. The music would be good if you didn't have to sit through the movie, but really, three good songs is not enough reward for the effort required to watch the movie.<br /><br />Watching this film I prayed to God for narcolepsy or for someone to shoot me.<br /><br />Never, ever, ever again.