Raymond Burr speelt een advocaat die betrokken raakt bij de moord op zijn beste vriend (Dick Foran) dankzij zijn genegenheid voor de vrouw van zijn vriend (Angela Lansbury). Dit was een vol jaar voordat hij Perry Mason ging spelen, dus de film zou wel eens bijzonder interessant kunnen zijn voor zijn fans als het de inspiratiebron was voor zijn rol.<br />Maar er is hier niet zoveel anders dat interessant is. Lansbury is altijd goed, maar haar personage hier is heel ééndimensionaal en de motieven voor haar misdaad in het mysterie zijn volkomen duidelijk. Er is een interessante rol van Lamont Johnson als een schilder die ook verliefd is op de 'femme fatale', maar het personage van Burr is vrij rechttoe rechtaan. Eerlijk gezegd is het bizar om een acteur als Burr romantische scènes met Lansbury te zien spelen, en zijn haperende manier van spreken past hier niet zo goed bij zijn personage als in de meeste films die ik van hem heb gezien. Er is eigenlijk helemaal geen mysterie, en de hele spanning is bedoeld rond de titel van de film en de manier waarop Burrs personage de Lansbury-figuur in de val laat lopen om zichzelf te belasteren (waarschijnlijk voorkomt ze dat ze opnieuw voor de oorspronkelijke moord wordt berecht). Dat doet hij met een heel grote bandrecorder die ze niet ziet als ze de kamer binnenkomt, denk ik. Een paar misschien onbedoeld leuke momenten en de rest had je voor de tv kunnen doen.
Raymond Burr stars as an attorney caught up in the murder of his best friend (Dick Foran) thanks to his affection for his friend's wife (Angela Lansbury). This was a full year before he started doing Perry Mason, so the movie might be of particular interest to his fans if it was the inspiration for his casting.<br /><br />There isn't all that much else here that's interesting though. Lansbury is always good, but her character here is very one dimensional and the motives for her crime in the mystery are totally obvious. There's an interesting performance by Lamont Johnson as a painter who's also in love with the "femme fatale", but the Burr character is pretty straightforward. It's frankly bizarre to see an actor like Burr doing these romantic scenes with Lansbury, and his halting delivery does not match his character here very well as it does in most films I've seen him in. There's no mystery at all really, and the whole suspense is supposed to be around the title of the film and the way that Burr's character is setting up the Lansbury character to implicate herself (double jeopardy prevents her being tried again for the original murder, presumably). He does so with a very large tape recorder which she doesn't notice when she comes into the room I guess.<br /><br />A few perhaps unintentionally fun moments and basically the rest of the thing could have been done for TV.