In de jaren veertig, toen films zich bezighielden met zaken die nog niet toelaatbaar waren in de 'beschaafde' samenleving, namen ze hun toevlucht tot codes die zogenaamd over de hoofden van het grootste deel van het publiek zweefden en degenen die het wel wisten opmerkzaam maakten op wat er precies aan de hand was. Waarschijnlijk was geen enkele film van de afgelopen tien jaar zo beladen met toespelingen als de merkwaardig obscure Desert Fury, die zich afspeelt in een kleine gokoase die Chuckawalla heet en ergens in de woestijn van Californië ligt. De eigenares van de Purple Sage saloon en het casino is de verbazingwekkende Mary Astor, gekleed in een lange broek en met een sigarettenpijpje in haar hand; ze rijdt naar de stad met haar handvol-van-een-dochter, Lizabeth Scott, die er in technicolor uitziet als twintig miljoen dollar. Maar luister eens naar de dialoog tussen hen, die doet denken aan een oudere lesbienne en haar jonge, rusteloze metgezellin (je kunt je alleen maar afvragen of het oorspronkelijke script van A.I. Bezzerides deze relatie wel zo duidelijk heeft weergegeven). Nog opvallender zijn John Hodiak als gangster en Wendell Corey als zijn waanzinnig jaloerse torpedo. Voeg daar Burt Lancaster als de sheriff van de stad aan toe, en ga er eens rustig voor zitten. Zowel Lancaster als (verrassend genoeg) Hodiak valt voor Scott. Het schijnt echter dat Hodiak niet alleen een verleden heeft met Astor, maar dat hij ook een vrouw had die onder verdachte omstandigheden is gestorven. De woestijnzon verwarmt deze ingrediënten tot een kookpunt, met meer dan genoeg klapjes op het gezicht en paarse uitwisselingen. Laat dit broeikasdrama, tjokvol griezelige exotische bloemen, niet aan je voorbijgaan als het je pad kruist; het is...' Een opmerkelijke film.
Back in the forties, when movies touched on matters not yet admissible in "polite" society, they resorted to codes which supposedly floated over the heads of most of the audience while alerting those in the know to just what was up. Probably no film of the decade was so freighted with innuendo as the oddly obscure Desert Fury, set in a small gambling oasis called Chuckawalla somewhere in the California desert. Proprietress of the Purple Sage saloon and casino is the astonishing Mary Astor, in slacks and sporting a cigarette holder; into town drives her handful-of-a-daughter, Lizabeth Scott, looking, in Technicolor, like 20-million bucks. But listen to the dialogue between them, which suggests an older Lesbian and her young, restless companion (one can only wonder if A.I. Bezzerides' original script made this relationship explicit). Even more blatant are John Hodiak as a gangster and Wendell Corey as his insanely jealous torpedo. Add Burt Lancaster as the town sheriff, stir, and sit back. Both Lancaster and (surprisingly) Hodiak fall for Scott. It seems, however, that Hodiak not only has a past with Astor, but had a wife who died under suspicious circumstances. The desert sun heats these ingredients up to a hard boil, with face-slappings aplenty and empurpled exchanges. Don't pass up this hothouse melodrama, chock full of creepily exotic blooms, if it comes your way; it's a remarkable movie.