La Chute de la Maison Usher, of De val van het huis Usher zoals het bekend is onder Engels publiek, begint met Allan (Charles Lamy) die op weg is naar het kasteel van zijn goede vriend Sir Roderick Usher (Jean Debucourt) die hem een brief heeft gestuurd waarin staat dat zijn vrouw Madeleine ziek is. Als Allan er eenmaal is, ziet hij dat Madeleine erg ziek is & dat haar man Roderick vastbesloten is & bijna geobsedeerd is om haar portret te schilderen. Terwijl Roderick Madeleine schildert wordt ze steeds zwakker en zwakker, bijna alsof het schilderij het leven uit haar wegzuigt, Allan probeert zijn vriend te helpen maar al snel slaat de tragedie toe... <br /><0x3E> Deze Franse productie werd mede geschreven, geproduceerd & geregisseerd door Jean Epstein & was de tweede van twee verfilmde versies van The Fall of the House of Usher in 1928, eerlijk ik weet niet of de originele roman in 1839 in omloop was, ik bedoel je wacht 89 jaar op een verfilmde versie & dan komen er tegelijkertijd twee! Hoe dan ook, ik heb het gevoel dat ik een probleem heb want ik heb heel wat positieve opmerkingen gelezen over La Chute de la Maison Usher & misschien ben ik niet de juiste persoon om er een commentaar op te schrijven maar ik moet zeggen dat het me gewoon niets deed. Het beviel me niet, het eerste wat je natuurlijk moet zeggen is dat dit een stomme film is & daarom is hij gebaseerd op beeldmateriaal maar toch vond ik het een slap verhaal, ik vond de film over het geheel genomen saai & saai ook al duurde hij maar een uur & hij deed me eigenlijk helemaal niets. La Chute de la Maison Usher is bijna tachtig jaar geleden gemaakt & dat is letterlijk een heel leven, de wereld, de film & de smaak van de mensen zijn sinds die tijd een stuk veranderd & ik vond geen enkel plezier in deze film. Ik heb het gevoel dat deze film een slechte datering heeft & waarschijnlijk was hij in het begin toch al niet zo goed. Ik heb nooit iets gevoeld voor de personages.' sja, ik heb me nooit iets aangetrokken van wat er gebeurde & ik vond het allemaal nogal saai om erbij te zitten, het spijt me als ik een of andere stomme filmfan heb beledigd maar zo voelde ik het.<br /><0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> Ik vond de muziek wel goed & de versie die ik heb gezien bevatte de oorspronkelijke Franse invoegkaarten die werden voorgelezen door een vent met een afschuwelijk zwaar Frans accent wat ook niet helemaal klopte. Gebaseerd op het verhaal van Edgar Allen Poe betwijfel ik of dit er veel op lijkt behalve een of twee basiselementen, hou het maar op het fantastische Roger Corman House of Usher met Vincent Price in de hoofdrol.<br />Technisch gezien was de film oké. Je kunt gewoon niets zeggen over het acteerwerk omdat niemand ooit spreekt hoewel de film vol staat met onnatuurlijke overdreven bewegingen om te proberen emoties te suggereren of weer te geven wat?' Er gebeurt iets wat tot op zekere hoogte werkt maar na een tijdje ziet het er gewoon een beetje gek uit.<br />La Chute de la Maison Usher zal aantrekkingskracht uitoefenen op mensen die hunkeren naar een voorbije tijd, die in grotten wonen of die vastzitten in het verleden, voor mij wil ik dat mijn films een verhaal hebben, niet dat ze me vervelen & dat ze geluid maken & het spijt me als dat laatste me afschildert als een onontwikkelde idioot maar zo voel ik het. De wereld is veranderd sinds 1928 & in positieve zin.
La Chute de la Maison Usher, or The Fall of the House of Usher as it's know amongst English audiences, starts with Allan (Charles Lamy) heading for the Castle of his good friend Sir Roderick Usher (Jean Debucourt) who sent him a letter saying that his wife Madeleine is ill. Once there Allan finds Madeleine very sick & her husband Roderick determined & almost obsessed to paint her portrait. As Roderick paints Madeleine becomes weaker & weaker almost as if the picture is draining the life out of her, Allan tries to help his friend but tragedy soon strikes...<br /><br />This French production was co-written, produced & directed by Jean Epstein & was the second of two filmed The Fall of the House of Usher adaptations during 1928, honestly I don't know the original novel was published in 1839, I mean you wait 89 years for a filmed adaptation & two come along at the same time! Anyway, I feel that I have a bit of a problem here as I have read plenty of positive comments about La Chute de la Maison Usher & maybe I'm not the right sort of person to write a comment on it but I have to say that it simply didn't do anything for me. I didn't like it, obviously the first thing to say is that this is a silent film & therefore it relies on imagery but even so I thought the story was weak, I thought as a whole the film was boring & dull even though it only lasts for about an hour & it really didn't do anything for me at all. La Chute de la Maison Usher was made almost 80 years ago & that is literally a lifetime, the world, cinema & tastes have moved on a lot since then & I found no enjoyment in this film. I feel this film has dated badly & probably wasn't that good to start with anyway. I never felt for any of the character's, I never cared about anything that was happening & I found it all rather tedious to sit through, I'm sorry if I've offended any silent film fans out there but that's the way I felt.<br /><br />Director Epstein does an OK job, a lot of people ramble on about the imagery in La Chute de la Maison Usher & I will freely admit it definitely has it's moments but I thought they were few & far between. Shots of people's mouths moving & not actually hearing what they say just seemed weird to me, I didn't like the music & the version I saw kept the original French language insert cards which were narrated by guy with the most awful sounding thick French accent which was also off putting. Based on the story by Edgar Allen Poe I doubt this has much resemblance to it apart from one or two basic elements, stick with the fantastic Roger Corman House of Usher starring Vincent Price.<br /><br />Technically the film was OK considering when it was made. You simply cannot tell about the acting as no one ever speaks although the film is full of unnatural exaggerated movements to try & suggest emotions or reflect what's happening which works to an extent but after a while just looks a bit daft.<br /><br />La Chute de la Maison Usher will appeal to those who crave a bygone era, who live in caves or who are stuck in the past, for me I like my films to have a story, not to bore me & to have sound & I'm sorry if that last statement makes me sound like an uneducated idiot but that's how I feel. The world has moved on since 1928 & for the better.