Hoewel ik Jim Carreys laatste'serieuze' optredens ('The Truman Show', 'Man on the Moon') erg leuk vond, heb ik altijd gedacht dat zijn echt vernuftige acteerwerk in fysieke komedies lag. Dat wil niet zeggen dat hij een fantastische, getalenteerde acteur is: die sukkels bij de uitreiking van de Oscars lijken zo'n hekel aan hem te hebben dat hij nog nooit een (echt verdiend) nominatie of prijs heeft gekregen. Nou ja, elke 'instelling' die voor 11 Oscars een saaie film als 'Titanic' voordraagt, moet je niet serieus nemen.<br />Nog even over de recensie. 'The Grinch' is de mooiste, mooiste, best gespeelde, leukste film sinds 'The Nightmare before Christmas'. Beide films lijken ook erg op elkaar, met hun gestileerde decors en het idee dat iemand kerst aan het stelen is. Allebei lijken de hoofdpersonen op de schurken (de een in hogere mate dan de ander), allebei hebben ze een sterke morele les in zich, en allebei zijn ze werkelijk aangenaam om naar te kijken.<br />Dat wil zeggen, tot je beseft dat Jack Skellington een pop is, en De Grinch een mens. Maar een mens die zo ongelooflijk expressief is, zo vloeiend in zijn bewegingen, zo cartoonachtig, zo onwerkelijk, dat hij de film nooit in de weg staat. Hij kan hilarisch zijn, hij kan een verdrietige ziel zijn, hij kan boos zijn. Hij leeft in een 3-dimensionale wereld, waar 3-dimensionale mensen leven. Hij maakt grapjes, hij lacht, hij huilt, en uiteindelijk redt hij de kerst. Ik was helemaal weg van deze film en kan niet wachten tot hij op dvd uitkomt. Dit is zo'n film waar je over tien, twintig jaar nog van zult genieten. Zo tijdloos als maar kan.
Although I really enjoyed Jim Carrey's latest "serious" performances ("The Truman Show", "Man on the Moon"), I've always thought his real genious lies in physical comedy. This is not to say he is a fantastic, talented actor: those bozos at the Academy Awards seem to dislike him so much, he has never had a (truly deserved) nomination or award. Well, any "institution" that nominates for 11 Oscars a bore such as "Titanic" shouldn't be taken seriously.<br /><br />On with the review. "The Grinch" is the sweetest, best looking, best acted, more enjoyable seasons film since "The Nightmare before Christmas". Both movies seem very similar, too, with their highly stylized sets and the premise of someone stealing Christmas. Both make their principal actors seem like the villains (one in a higher degree than the other), both pack a strong moral lesson, and both are truly enjoyable.<br /><br />That is, until you realize that Jack Skellington is a doll, and The Grinch is a human being. But a human being that is so incredibly expressive, so fluid in his movements, so cartoon-like, so unreal, that never gets in the way of the movie. He can be hilarious, he can be a sad soul, he can be angry. He lives in a 3-dimensional world, where 3-dimensional people live. He jokes, he laughs, he cries, and ultimately he saves the Christmas. I loved this film to bits, and cannot wait for it to come out on DVD. This is one of those films you will really enjoy 10, 20 years from now. As timeless as they come.