Ik vond het hoogst interessant dat de film erin slaagde de kloof te overbruggen tussen mijn eigen Amerikaanse cultuur en die van de grondleggers, d.w.z. de Chinezen. Het werd een verhaal over waarden, waardoor de kijker zijn eigen keuzes in het leven en zijn loyaliteit ten opzichte van instellingen opnieuw evalueerde. Verbazingwekkend genoeg lukte dat op een vriendelijke, licht humoristische manier, die je pas achteraf ziet als een bedreiging voor je status-quo. Ik genoot van de film en zou hem nog eens bekijken als ik kon.
I found it highly interesting that the film actually managed to bridge the gap between my own american culture and that of the originators, i.e. chinese. It becomes a story about values, and causes the watcher to reevaluate their own choices in life, and loyalties toward institutions. Amazingly enough, it managed to do this in a gentle, mildly humorous manner, which only in retrospect seens threatening to one's status quo. I enjoyed the movie, and would watch it again if I could.