Toen Ritchie voor het eerst de filmwereld binnenstormde, werden zijn films geprezen als grappig, geestig, goed gedoseerd en origineel. Als je de hype die hij had veroorzaakt kon vergelijken met zijn eerste twee pogingen en de bijna universele afkeer die zijn laatste twee uitstapjes hebben opgeroepen, zou je moeten overwegen <0xE2><0x80><0x93> is Ritchie ontmaskerd? Is hij echt zo getalenteerd? Heeft hij echt originele ideeën? Of is hij gewoon een pretentieuze en egoïstische regisseur die Fincher, Tarantino en Leone in één kolossale en ongeorganiseerde hoop wil gooien? Na _Revolver_ te hebben gezien zou je kunnen denken: is het allemaal verkeerd gegaan? Wat is er gebeurd met zijn grote gevoel voor humor? Waar haalde hij al die verwarde ideeën vandaan? De _Revolver_ probeert slim, filosofisch en beknopt te zijn, probeert een intelligente psychoanalyse te zijn, probeert een ingewikkelde en ingewikkelde thriller te zijn. Ritchie doet een gigantische poging om al die doelstellingen te verwezenlijken en investeert grote brokken van een script in existentiële overpeinzingen en talloze vertakkingen van de plot. Maar uiteindelijk dient het alleen maar om een ernstig onsamenhangende, ongestructureerde en uiteindelijk onvriendelijke film voor het publiek te construeren. Het plagiaat is zo zondig en schaamteloos dat Ritchie, hoewel hij tenminste een poging doet er zijn eigen draai aan te geven, gestraft zou moeten worden omdat hij zelfs maar probeert het voor zijn eigen werk te laten doorgaan. Dus wat het publiek uiteindelijk te zien krijgt, is een vreselijk scenario, verweven met veel pretentieuze oneliners en onhandige decors.<br />Revolver is uiteindelijk een weinig originele en nietszeggende film die talloze thema's heeft gestolen uit meesterwerken als Fight Club, Usual Suspects en Pulp Fiction. Hij mikt hoog, maar schiet onvermijdelijk veel shots met lege handen.<br />Revolver verdient het om te worden afgekraakt, het is een echt slechte film die zich voordoet als een wannabe-meesterwerk van een wannabe-schrijver. Maar hij valt plat op zijn kluchtige gezicht en faalt gewoon in alles wat hij wil zijn en bereiken.
When Ritchie first burst on to movie scene his films were hailed as funny, witty, well directed and original. If one could compare the hype he had generated with his first two attempts and the almost universal loathing his last two outings have created one should consider - has Ritchie been found out? Is he really that talented? Does he really have any genuine original ideas? Or is he simply a pretentious and egotistical director who really wants to be Fincher, Tarantino and Leone all rolled into one colossal and disorganised heap? After watching Revolver one could be excused for thinking were did it all go wrong? What happened to his great sense of humour? Where did he get all these mixed and convoluted ideas from? Revolver tries to be clever, philosophical and succinct, it tries to be an intelligent psychoanalysis, it tries to be an intricate and complicated thriller. Ritchie does make a gargantuan effort to fulfil all these many objectives and invests great chunks of a script into existential musings and numerous plot twists. However, in the end all it serves is to construct a severely disjointed, unstructured and ultimately unfriendly film to the audience. Its plagiarism is so sinful and blatant that although Ritchie does at least attempt to give his own spin he should be punished for even trying to pass it off as his own work. So what the audience gets ultimately is a terrible screenplay intertwined with many pretentious oneliners and clumsy setpieces.<br /><br />Revolver is ultimately an unoriginal and bland movie that has stolen countless themes from masterpieces like Fight Club, Usual Suspects and Pulp Fiction. It aims high, but inevitably shots blanks aplenty.<br /><br />Revolver deserves to be lambasted, it is a truly poor film masquerading as a wannabe masterpiece from a wannabe auteur. However, it falls flat on its farcical face and just fails at everything it wants to be and achieve.