De titelfiguren richten een ravage aan in een vredig woestijnstadje. Dat is in feite de hele plot van deze film, en hoewel de scènes die aan de Munchies zelf zijn gewijd best leuk zijn (op een oppervlakkige manier), is de rest alleen maar opvulling, en slechte opvulling ook nog. Van de 'held', die een pijnlijke Woody Allen-wannabe is, tot de ultradomme dorpsagent, is het moeilijk om het meest irritante personage uit de film te kiezen. Er waren momenten dat ze bijna allemaal samen op het witte doek te zien waren en ik dacht: Oké, de vriendin is in elk geval leuk, maar waarom moeten we de rest van die imbecielen verdragen? De film zit ook vol met popverwijzingen (van Ozzy Osbourne tot Linda Blair), waardoor hij waarschijnlijk al gedateerd is aan het begin van de jaren negentig.
The title creatures wreak havoc at a peaceful little desert town. That's basically the whole plot for this film, and while the scenes devoted to the Munchies themselves are somewhat fun (in a lowbrow kind of way), all the rest is just filler, and bad filler at that. From the "hero", who is a painful Woody Allen wannabe, to the ultra-dumb town cop, it's hard to pick the most irritating character in the film. There were some times when almost all of them were on the screen together and I was thinking, "OK, at least the girlfriend is cute, but why do we have to put up with the rest of those morons?". The film is also filled with pop references (from Ozzy Osbourne to Linda Blair), which probably made it already dated by the early 90's. (*1/2)