Clichéachtig verhaal over een ophanden zijnde scheiding <0xE2><0x80><0x93> of niet? <0xE2><0x80><0x93> door de ogen van een 6-jarig kind. Kalme dialogen, kartonnen personages, aandelensituaties, een nep-zombie-subplot en, het ergste van alles, absoluut geen resultaat, emotioneel noch dramatisch.<br />Geeft niemand nog les in creatief schrijven? Het ware teken van een slechte verhalenverteller <0xE2><0x80><0x93> als je geen bevredigende ontknoping kunt creëren <0xE2><0x80><0x93> maakt het verhaal af. Ik voel me gedwongen te vragen: 'Waarom dacht je eigenlijk dat dit verhaal de moeite van het vertellen waard was?'<br />Goed, maar verspild, debuut van de jonge acteur Anthony De Marco <0xE2><0x80><0x93> de rest van de cast was op zijn best vergeten. En ze vragen zich af waarom niemand naar indiefilms kijkt! Dit zijn negentig minuten van mijn leven die ik nooit meer terugkrijg.
Cliché-ridden story of an impending divorce - or is it? - through the eyes of a 6 year-old child. Corny dialogue, cardboard characters, stock situations, a red herring zombie sub-plot and, worst of all, absolutely no payoff, either emotionally or dramatically.<br /><br />Does no-one teach creative writing any more? The true sign of a weak storyteller - when you cannot create any kind of satisfying denouement - just end the story. I'm compelled to ask, "what made you think this was a story worth telling in the first place!?" <br /><br />Good, but wasted, debut by child actor Anthony De Marco - the rest of the cast was, at best, forgettable. And they wonder why no-one watches indie films! This is ninety minutes of my life I will never get back.