Herhaling: Zandalee is een jonge vrouw die zich steeds meer gevangen voelt in haar huwelijk met Thierry. Thierry zelf worstelt met de dood van zijn vader, vorig jaar, en is de weg kwijt. Hij heeft zich begraven in zijn werk, is gestopt met schrijven, en Zandalee mist wanhopig de aantrekkingskracht tussen hen. Daar komt Johnny in, een oude vriend van Thierry die ooit samen kunstenaars in ballingschap waren. Maar Johnny is blijven schilderen en heeft alleen een dagbaantje voor de huur. Hij neemt de dag zoals die komt en gaat morgen verder naar zijn bestemming. Er is onmiddellijk een rauwe aantrekkingskracht tussen Zandalee en Johnny, en ze beginnen een verhouding. Maar Zandalee worstelt met haar verlangen om begeerd te worden en haar geweten en haar liefde voor haar man. Maar geen van hen, Zandalee niet, Johnny niet en Thierry niet, kan voorkomen dat de relaties tussen hen volledig uit de hand lopen.<br />Commentaar: Het is opgezet als een thriller. Maar misschien meer een hartsroman dan een normale thriller, waarin het om leven en dood gaat en geweld wordt gedreigd. Niet dat een hartsroman geen fatale proporties kan aannemen, maar de dreiging komt uit een andere hoek. En het is eigenlijk pas in de tweede helft van Zandalee dat de thriller opduikt, en ook al ligt de basis in de eerste helft, ik kan niet...' Het genre is dan eigenlijk een thriller. Veel meer een romantisch drama dan iets anders, maar met de onderliggende stromingen van andere genres. De zich ontwikkelende thriller is er, maar het heeft ook meer dan een klein tintje van een sensuele erotische soort. Want daar gaat het allemaal om, wat de personages drijft, en dus het hele verhaal. Begeerte. De behoefte om te hebben, en de behoefte om te zijn.<br />Naar mijn mening is het heel goed, in elk geval veel beter dan het huidige (4,1) cijfer. Het neemt de tijd, maar geeft een goed gevoel van spanning, en het behandelt het erotische gedeelte heel goed, met smaak. Het is altijd een integraal onderdeel van het verhaal, het moet er zijn om het verhaal gewicht te geven, en ik heb nooit het gevoel gehad dat het een excuus was om een blote borst te laten zien of zoiets. Maar helaas komt de climax van het verhaal ruim voor het einde, en het einde zelf voelt nogal vlak, ook al is het op zijn eigen manier nogal dramatisch.<br />De cast is indrukwekkend, aangevoerd door bekende acteurs als Nicholas Cage en rechter Reinhold. Maar de show wordt bijna helemaal gestolen door Erika Anderson. Ze is mooi en zeer bedreven in het uitbeelden van de soms subtiele gevoelens van verlangen, en ze is uitmuntend in zowel Cage als Reinhold. Haar carrière na afloop is te mager voor het talent dat ze in Zandalee tentoonspreidt, ik kan alleen maar hopen dat het door haar eigen keuzes komt. Er verschijnen ook twee persoonlijke favorieten in kleine rollen die de film een extra scherp randje geven, het zijn Steve Buscemi en Joe Pantoliano.<br /><0x3E> Als je in de juiste stemming bent, is dit een heel goede film, hij had een ander einde kunnen gebruiken om de eer te krijgen die hij echt verdient.<br /><0x3E> 7/10.
Recap: Zandalee is a young woman that feels more and more trapped in her marriage with Thierry. Thierry himself is struggling with the death of his father the previous year and has lost his way. He has submerged himself in work, laid of his writing, and Zandalee desperately misses the attraction between them. Into this enters Johnny, and old friend of Thierry's who once were artists in exile together. But Johnny has kept on painting, and just have a day job for the rent. He takes the day as it comes and leaves tomorrow to its destiny. There is an instant raw attraction between Zandalee and Johnny, and they enter into an affair. But Zandalee struggles with her lust to be desired and her conscience and love for her husband. But none of them, not Zandalee, not Johnny and not Thierry can stop the relationships between them to spin totally out of control.<br /><br />Comments: It is set as a thriller. But maybe more a thriller of heart than a normal thriller where it's about life and death, and threat of violence. Not that a thriller of heart can't take on fatal proportions, but the threat comes from a different angle. And it is not really until the second half in Zandalee until the thriller emerges, and even though the foundation for it is laid in the first half, I can't really describe the genre as a thriller then. Much more of a romantic drama than anything else, but with the underlying currents of other genres. The developing thriller is there, but it also has more than a little tint of a sensual erotic kind. Because that is what it is all about, what drives the characters and therefore the entire story. Desire. The need to have, and the need to be.<br /><br />In my opinion it is quite good, definitely a lot better than its current (4.1) rating anyway. It takes its time but it grows a good feeling of suspense, and it handles the erotic part very well, with taste. It is always an integral part of the story, needed to be there to give the story it's needed weight, and I never felt it was an excuse to show a naked breast or anything like that. But unfortunately the climax of the story comes well before the end, and the end itself feels kind of flat, even if in its own way kind of dramatic.<br /><br />The cast is impressive, spearheaded by known actors like Nicholas Cage and Judge Reinhold. But the show is almost completely stolen by Erika Anderson. Beautiful and very adept at acting out the sometimes subtle feelings of desire, she excels were both Cage and Reinhold sometimes goes a bot overboard and become a little rough. Her career afterward is too thin for the talent she shows in Zandalee, I can only hope it is because of her own choices. Also two personal favorites appear in small roles that give some extra edge to the movie, it is Steve Buscemi and Joe Pantoliano.<br /><br />When you're in the right mood this is a very good movie, it could have used another end to get the credit it really deserves.<br /><br />7/10