Bogmeister en anderen hebben dat min of meer voor elkaar gekregen. De Kuststrook is in feite de eerste poging van TOS op het gebied van de lichtgewicht sci-fi (die ze later zouden perfectioneren met de klassieke Trouble with Tribbles). Het gaf zowel de bemanning van de Enterprise als de tv-kijkers een noodzakelijk respijt van het heelal, met de dreigende gevolgen van bijvoorbeeld de _Corbomite Manouever_.<br />Als de Enterprise op zoek is naar een plek om een tijdje te chillen, komt ze toevallig op een schijnbaar idyllische planeet uit de M-klasse en stuurt ze een verkenningsteam naar beneden om een kijkje te nemen. Algauw beginnen er allerlei absurditeiten plaats te vinden <0xE2><0x80><0x93> waarvan sommige zo te zien gevaarlijk zijn <0xE2><0x80><0x93> maar het lijkt allemaal een moeras van menselijke emoties die zich afspelen in een vreemde mengeling van een fantastisch mysterie (McCoy is door de spiegel gegaan), een psychologische thriller (Kirk wordt gestalkt door een onvermoeibare bullebak uit zijn verleden) en een romantische komedie (geen commentaar).<br />TOS was de minst verfilmde aflevering van de hele serie in de Trek-franchise, dus het is gemakkelijk te vergeten hoeveel afleveringen van het eerste seizoen zich richtten op hardvochtig, potentieel rampzalig drama. In tegenstelling tot de latere schrijvers van televisieseries, was het productieteam van TOS niet bang om letterlijk te gaan waar geen enkele tv-serie ooit was geweest. En Shore Leave is, ondanks de incidentele problemen, een voorbeeld. Mijn enige kritiek op deze episode is dat de cast (met name Shatner <0xE2><0x80><0x93> wat ironisch gezien zijn legendarische gevoel voor humor) niet scheen te weten hoe ze met deze nieuwe kronkel in de thema's van ST moesten omgaan. De laatste scène is waarschijnlijk een van de slechtste scènes die ik me van de hele TOS-serie kan herinneren <0xE2><0x80><0x93> zowel qua opbouw als qua acteerwerk.<br />'Ik heb niks gezegd. Mijn aanbeveling <0xE2><0x80><0x93> bekijk het terwijl je het hele eerste seizoen bekijkt zoals het bedoeld was om gezien te worden <0xE2><0x80><0x93> het is goed.'
Bogmeister and others have pretty much nailed this. Shore Leave is really TOS' first attempt at lightweight sci-fi (which they would later perfect with the classic Trouble with Tribbles). It gave both the crew of the Enterprise and its TV viewers a needed respite from the universe threatening consequences of, for example, The Corbomite Manouever.<br /><br />Looking for a place to chill out for a while, the Enterprise happens across a seemingly idyllic M Class planet, and sends an exploratory team down to take a closer look. Soon enough all kinds of absurdities begin to take place - some seemingly perilous - but it all seems a morass of human emotional extremities played out in a weird blend of fantastic mystery (McCoy has gone through the looking glass), psychological thriller (Kirk is stalked by an indefatigable bully from his past), and romantic comedy (no comment).<br /><br />TOS was the least serialized of all of the series in the Trek franchise, so it is easy to forget how many episodes in the first season focused on heavy-handed, potentially calamitous drama. Unlike later series franchise writers, TOS' production team was not afraid to literally go where no TV series had gone before. And Shore Leave, despite its occasional problems, is an example. My only criticism of this episode is that the cast (particularly Shatner - ironic given his legendary sense of humor) didn't seem to know how to handle this new wrinkle on ST's themes. The last scene is possibly one of the worst scenes I can remember from the entire TOS run - both compositionally and in terms of acting.<br /><br />'nuff said. My recommendation - see it while watching the entire first season as it was meant to be seen - it order.