Natuurlijk, het had alles in zich om een goede film te worden. De verhaallijn is goed, zij het een beetje saai, en het acteerwerk was goed genoeg, hoewel ik niet begreep waarom Olivia d'Abo zo'n uitgesproken Australisch accent had als haar personage in de Verenigde Staten was opgegroeid. Mijn grootste probleem was echter de kleding. Ik weet dat de gemiddelde Amerikaan door elke zichzelf respecterende Europeaan als een slonzig type wordt beschouwd, maar dit ging dat te boven. Anna's kleurencombinaties waren ronduit afgrijselijk! En die aardappelzakachtige, trieste jas die ze de hele film aanhad, bezorgde me de kriebels. Ik neem aan dat het de bedoeling was om zo realistisch mogelijk te zijn (hoeveel leraren lopen er rond in Prada?) maar eenvoudig betekent niet per se een volslagen gebrek aan smaak.
Sure, it had some of the makings of a good film. The storyline is good, if a bit bland and the acting was good enough though I didn't understand why Olivia d'Abo had such a pronounced Australian accent if her character was supposed to have been raised in the US. My biggest problem, however, was with the wardrobe. I know as rule, the average American is considered a frumpy dresser by any self-respecting European but this was beyond that. Anna's colour combinations were positively ghastly!! And that potato sack-like, sad excuse for a coat she wore throughout the film made me break out in hives. I suppose the idea was to be as realistic as possible (how many school teachers walk around in Prada?) but simple doesn't mean an absolute lack of taste. A word to the wise...