W. Somerset Maughams Of Human Bondage wordt geacht een klassieker in de Engelse taal te zijn. Als dat zo is, moet er veel aan de filmversie ontbreken. Phillips (Leslie Howard) aantrekkingskracht op Mildred (Bette Davis) is zo onverklaarbaar dat het scenario doet denken aan het na de breuk opnieuw vertellen van een relatie vanuit het gezichtspunt van de man. Als familieadvocaat heb ik veel van dergelijke verhalen gehoord: de man stelt zich nobel en altijd correct op, en de vrouw is een duivelin die geen ander doel heeft dan de man uit te buiten.<br />Inderdaad, tenzij je bereid bent te lachen om de sociale veronderstellingen van de filmmaker, is dit een onplezierige film om te zien. Phillip geeft Mildred zelfs haar zin als ze een baby van een onbestemd vaderschap meebrengt, maar het echte hoogtepunt komt als Phillip Mildred <0xE2><0x80><0x93> woedend en nu met dubieuze geestelijke gezondheid <0xE2><0x80><0x93> de vrije hand geeft in zijn flat, met voorspelbare gevolgen. Bette Davis is ongeveer vijf jaar van haar leven aantrekkelijk geweest, maar die periode is hier niet te zien. Tegen het eind van de film lijkt ze zelfs veel op het personage Baby Jane dat ze dertig jaar later zou spelen.<br />Ik zie hoe Howards personage altijd onberispelijk gekleed en verzorgd is. Dat maakt me duidelijk dat Phillip snakt naar fatsoenlijkheid uit de middenklasse. Zo iemand zou niet snel genoeg kunnen vluchten voor een vrouw met een deftig Cockney-accent. Phillip is voor het grootste deel van de film een student; zo iemand zou geloofwaardiger zijn geweest als hij jonger was geweest en het onverzorgde uiterlijk had gehad dat duidt op het lage inkomen en de lage eigendunk die vaak gepaard gaan met de studentenstatus <0xE2><0x80><0x93> een Engelse Raskolnikov, zo je wilt. En dat gecompenseerd door Mildred een beetje charme toe te staan.
W. Somerset Maugham's Of Human Bondage is supposed to be a English language classic. If so, much must have been missing from the film version here. Phillip's (Leslie Howard) attraction to Mildred (Bette Davis) is so utterly inexplicable as to make the scenario seem like the post-breakup retelling of a relationship from the man's point of view. Being a family lawyer I've heard many such accounts; the man depicts himself as noble and always correct, and the woman is a hellion who has had no other objective than to exploit the man.<br /><br />Indeed, unless one is willing to laugh at the social assumptions of the film maker, this is an uncomfortable movie to watch. Phillip even indulges Mildred when she brings over a baby of indeterminate paternity, but the real high point comes when Phillip allows Mildred - enraged and now of dubious sanity - the free run of his flat, with predictable results. Bette Davis was attractive for about five years of her life, but that period didn't occur here. In fact, by the end of the movie she looks a lot like the Baby Jane character she would play thirty years later.<br /><br />I note how Howard's character is always impeccably dressed and groomed. It tells me that Phillip craves middle class respectability. Someone like that could not run from a woman with a course Cockney accent fast enough. Phillip is, for most of the movie, a student; such a person would have been more believable if he had been younger, and had the disheveled looks that bespeak the low income and the low self esteem that often accompanies student status - an English Raskolnikov, as it will. And balanced that by allowing Mildred a modicum of charm.