Wat kan er nou onwaarschijnlijker zijn dan het idee dat privédetectives zich inlaten met de vrouwen die ze geacht worden te bespioneren? En het grootste deel van de dialogen is volkomen banaal.<br />Maar de acteurs maken van de dialogen iets zinnigs. Je kunt echte mensen zien achter de onwerkelijke lijnen. En de regie is fantastisch. Elke scène doet precies wat hij moet doen en eindigt zonder al te lang te duren.<br />Ik heb dit halverwege de jaren tachtig aan een aantal vrienden laten zien, omdat ik perplex stond hoe van zulk slecht materiaal zo'n goede film kon worden gemaakt. De vrienden vonden het ook leuk.
What could be more schlocky than the idea of private detectives getting involved with the women they're supposed to be spying on? And most of the dialogue as written is perfectly banal.<br /><br />But the actors turn the dialog into something that makes sense. You can see real people behind the unreal lines. And the directing is wonderful. Each scene does just what it has to and ends without dragging on too long.<br /><br />I showed this to several friends in the mid-80s because I was perplexed at how such bad material could be made into such a good movie. The friends enjoyed it too.