De film 'Atlantis: The Lost Empire' is een juweel in de puinhopen van de recentelijk door de Disney Studio's geproduceerde films. Ouders die 'The Jungle Book 2' hebben moeten aanschouwen of zelfs maar een Pokemon-film hebben gezien, zullen deze film zeker kunnen waarderen.<br />De film is een van de weinige pogingen om een origineel verhaal te vertellen; eerdere speelfilms waren niet meer dan een hervertelling van bestaande verhalen. Films als 'Toy Story', 'Finding Nemo' en 'Monsters Inc.' doen allemaal hetzelfde, maar het moet worden opgemerkt dat ze allemaal zijn gemaakt door Pixar en alleen door Disney zijn gedistribueerd. Recente films van de Disney Studio's worden meestal direct op video uitgebracht en zijn vervolgen op een bestaande succesvolle film. De kwaliteit van die films heeft plaatsgemaakt voor de winstgevendheid. Een nieuw tijdperk is begonnen met 'Atlantis', gevolgd door 'Mulan', 'Lilo & Stitch' en recentelijk 'Open Range'. De schrijvers hebben alle oorspronkelijke verhaallijnen gecreëerd in plaats van de sprookjes uit het verleden.<br />Een groot deel van de film is gewijd aan de zoektocht naar Atlantis, een taak die al honderden jaren tot de verbeelding van velen spreekt. Inclusief die van de jonge Milo Thatch, gespeeld door Michael J. Fox. Milo is in dienst van een museum in Washington D.C. Zijn grootvader was een vermaard archeoloog, die zijn leven had gewijd aan de ontdekking van Atlantis. Dit werd door zijn collega's als verspilling beschouwd en ze wilden niet dat Milo in zijn voetsporen zou treden. Nadat hij er niet in is geslaagd de raad van bestuur van het museum over te halen om zijn expeditie te steunen, komt Milo thuis en treft een vrouw aan in zijn verduisterde appartement. Ze brengt hem naar haar werkgever, ene meneer Whitmore. Whitmore was een goede vriend van Milo's grootvader en wil dat Milo met een team naar Atlantis gaat zoeken. Meneer Whitmore is zeer welgesteld en heeft voor het beste van alles betaald. De bemanning die hem zal vergezellen, is dezelfde als die van zijn grootvaders. De reis zit vol grote obstakels die overwonnen moeten worden en het is heel leuk om ernaar te kijken. De kijker raakt verstrikt in de vraag of ze Atlantis zullen bereiken. De plot neemt een onverwachte wending na de ontdekking van Atlantis, niet alleen na de ontdekking van de mensen. Het is genoeg om de belangstelling van het oudere publiek vast te houden.<br />De animators hebben geweldig werk geleverd in de diepte van de animatie. De film is erg succesvol in het mengen van traditionele animatie met computergegenereerde beelden. Een prestatie die niet gemakkelijk te verwezenlijken is, want de meeste toeschouwers merken al snel het verschil tussen de twee. De personages zijn geloofwaardig menselijk. Er zijn een paar leuke achtervolgingsscènes, met veel actie. Een paar pauzes zijn gevuld met grappen die de kinderen misschien niet begrijpen.<br />De creativiteit van de schrijvers straalt echt door. De cultuur van Atlantis is rijkelijk ontwikkeld, met inbegrip van een hele taal. De film maakt gebruik van verwijzingen naar Atlantis uit historische bronnen, zoals Plato. De verdwijning van Atlantis uit de wereld wordt verklaard. Geloofwaardig, zij het door een jonger publiek, dat magie werkelijk bestaat. De macht van het volk van Atlantis wordt niet precies als magie gepresenteerd, maar kan het best op deze manier beschreven worden.<br />Hoewel hij in 1914 speelt, is het niveau van de gebruikte technologie onrealistisch. De reis vindt plaats in een onderzeeër die sterk doet denken aan de nautilus van kapitein Nemo, compleet met onderzeeërs die torpedo's afvuren. De reusachtige graafmachines worden aangedreven door stoomketels, dus ze hebben wel degelijk geprobeerd om een bepaalde technologie uit die tijd te gebruiken. De vrouwelijke personages zijn machtiger dan vrouwen van deze tijd ooit zouden zijn, zelfs als ze een leidende rol speelden. Dat is niet slecht. Het geeft mijn dochter een goed rolmodel om naar te kijken, in plaats van een hele mannelijke cast.<br />Een van de redenen waarom deze film mijn favoriet is boven andere Disney-films, is dat er geen enkel nummer in voorkomt. Een traditie die begon met de eerste speelfilm, _Snow White_, en doorliep tot _The Lion King_, bijna elke Disney-film zit vol met vrolijke liedjes. Dit is geweldig en zo, wat zouden de Zeven Dwergen zijn zonder 'Hi HO!'? Zonder zou het bijna beter zijn, maar deze film spaart de ouder. Niet één keer kent iedereen op het scherm plotseling de woorden van een liedje dat niemand ooit eerder heeft gehoord en breekt in het liedje uit. Daar ben ik dankbaar voor.<br />De verhaallijn en de diepte van de animatie zorgen ervoor dat zowel ouder als kind geboeid blijft. Het is een film die ik graag keer op keer met mijn kinderen wil bekijken.
The movie "Atlantis: The Lost Empire" is a shining gem in the rubble of films produced by the Disney Studios recently. Parents who have had to sit through "The Jungle Book 2" or even a Pokemon movie will surely appreciate this one.<br /><br />The film is one of few to attempt at an original story; previous feature films were merely re tellings of existing stories. Films such as "Toy Story", "Finding Nemo", and "Monsters Inc." all do the same, but it must be noted that all were made by Pixar and only distributed by Disney. Recent films from the Disney Studios are mostly released direct to video, and are sequels to an existing successful film. The quality of those films is given way to the profitability. A new era started with "Atlantis" following it were "Mulan", "Lilo & Stitch", and most recently "Open Range". The writers have created all original story lines instead of the fairy tales of the past.<br /><br />A good portion of the movie is devoted to the quest to find Atlantis, a task that has captured the imagination of many for hundreds of years. Including that of young Milo Thatch, voiced by Michael J. Fox. Milo is employed by a museum in Washington D.C.. His grandfather was a renowned archaeologist, who had devoted his life to discovering Atlantis. This was seen as a waste by his peers, and they wish Milo to not follow in his footsteps. After failing to convince the museum board of directors to sponsor his expedition, Milo comes home to find a woman in his darkened apartment. She takes him to her employer, a Mr. Whitmore. Whitmore was a close friend of Milo's grandfather, and wishes to send Milo with a team to locate Atlantis. Mr. Whitmore is very wealth and has paid for the best of everything. The crew that is to accompany him is the same as his grandfathers. The journey is filled with many great obstacles to overcome and is great fun to watch. The viewer finds themselves caught up in if they will reach Atlantis. The plot takes an unexpected turn after the discovery Atlantis, not just the discovery of people. It is enough to keep the interest of the older audience.<br /><br />The animators have done a wonderful job in then depth of the animation. The movie is very successful in blending traditional animation with Computer Generated Images. A feat not easily achieved, most audiences are quick to notice the difference in the two. The characters are believably human. There are some nice chase type scenes, with lots of action going on. A few lulls are filled with jokes that the children just may not get.<br /><br />The creativity of the writers really shines through. The culture of Atlantis is richly developed, including an entire language. The film uses references to Atlantis from historical sources, such as Plato. The disappearance of Atlantis from the world is explained. Believable, if by a younger audience, that magic really does exist. The powers of the people of Atlantis are not exactly presented as magic, but can best be described in this way.<br /><br />Although set in 1914 the level of technology used is unrealistic. The voyage is in a submarine very reminiscent of Captain Nemo's nautilus, complete with sub pods that fire torpedoes. The giant diggers are driven by steam boilers so they did try for some era technology. The female characters are empowered in a way that women of the age would not have been, even holding roles in leadership. This is not a bad thing. It gives a good role model for my daughter to look to, rather than an all male cast.<br /><br />One reason this film is a favorite of mine over other Disney films is that there is not one single song, ever. A tradition that began with the first feature film, "Snow White", and carried on through to "The Lion King", almost every Disney film is full of upbeat songs. This is great and all, what would the Seven Dwarfs be without "Hi HO!"? After the millionth time through it'd almost be better without, but this one spares the parent. Not once does every single person on the screen suddenly know the words to a song that no one has ever heard before and break out in song. I for one am grateful.<br /><br />The storyline and depth of animation is sure to keep the attention of both parent and child alike. It is a film I am willing to watch again and again with my children.