James Dickey is een geweldig beschrijvend auteur. Als je 'Deliverance' leest, word je onmiddellijk meegevoerd naar de weelderige uithoeken van het diepe Zuiden. Als je naar John Boormans filmversie van het boek kijkt, besef je hoe nauwkeurig hij de essentie van het boek vastlegt. De camera is even beschrijvend als het verhaal. De personages zijn volledig tot leven gekomen en de beelden zijn fantastisch. Ik zag deze film voor het eerst in 1992, na mijn eerste jaar op de universiteit. Ik zat in een fase waarin ik films keek die allemaal binnen een paar jaar na mijn geboorte in 1973 waren uitgebracht. Daaronder waren 'Patton', 'Papillon' en 'All the President's Men'; mooie films, allemaal. Dit was veruit de beste van de groep. Dat zegt veel.
James Dickey is a wonderfully descriptive author. When one reads "Deliverance", one is instantly transported into the lush backwoods of the Deep South. When one watches John Boorman's film version of the book, one realizes just how accurately he captures the essence of the book. The camera is as descriptive as the narration. The characters are fully realized, and the portrayals are fantastic. I first saw this movie in 1992, after my freshman year of college. I was in a phase where I was watching movies that were all released within a couple of years of my birth in 1973. Among them were "Patton", "Papillon", and "All the President's Men"; fine films, all of them. This one was easily the class of the group. That says a lot.