Gebaseerd op de persoonlijke ervaringen van regisseur John Singleton aan de Universiteit van Zuid-Californië is dit een opleiding voor hoger onderwijs. De film concentreert zich op de rassenpolitiek die op de moderne universiteiten heerst.<br />Er zijn drie hoofdrolspelers die de basis vormen van de film: Malik Williams, een zorgeloze, oppervlakkige atleet die een Afro-Amerikaanse man is, Kristin Conner, een zachtaardig blank meisje, en Remy, een eenvoudige, onconventionele blanke man. Alle drie worden ze overvallen door de plotselinge realiteit dat het studentenleven niet zo goed is als wordt beweerd, want ze worden alle drie teleurgesteld door onvoorbereid te zijn (Malik), door naïef te zijn (Kristin) en door ongewenst te zijn (Remy). Een van de goede dingen van de film is dat hij laat zien dat moderne Amerikaanse universiteiten gewoon middelbare scholen zijn. Het zijn geen instituten om karakter op te bouwen, mogelijkheden te ontwikkelen of persoonlijke vooruitgang te bevorderen, maar het zijn instituten om allerlei soorten studenten te verzamelen in een sfeer van één-op-één. Het is een ervaring die de meeste studenten liever niet willen meemaken. Het zou goed zijn geweest als de film het verhaal over deze travestie had verteld in plaats van over rassenpolitiek.<br />Maar dat is niet gebeurd, en dat is het punt waarop de film uit elkaar valt. Singleton, zo lijkt het, heeft een behoorlijk slechte ervaring opgedaan in Zuid-Californië. In deze film laat hij alles op zijn beloop. Het is niet nodig om eromheen te draaien. Singleton laat de helden en de schurken van dit stuk gemakkelijk zien.<br />De zwarte personages in de film worden hier min of meer als de helden gezien, terwijl alle blanken in de film als de schurken worden gezien, behalve Kristin, die door een blanke medestudent is verkracht.<br />Wie kan de inconsequenties van deze film begrijpen? Zwarte bendeleden die een blank meisje te hulp schieten nadat ze hen heeft gewezen op degenen die haar zouden hebben verkracht? Het gemak waarmee zwarte bendeleden aan de universiteit hun gang kunnen gaan terwijl een stel huidhoofden elkaar in een donker studentenhuis ontmoeten en plannen maken voor geweld? De optredens van Omar Epps (Malik) en Kristy Swanson (Kristin) zijn teleurstellend. Ze lijken de derde keuze voor de rollen die ze in deze film hebben gespeeld (Tupac Shakur en Drew Barrymore zouden Malik en Kristin spelen, maar waren niet beschikbaar). O'Shea Jackson, alias Ice Cube, Buddy Rhymes en Regina King waren allemaal irritant in hun respectievelijke rollen. En Laurence Fishburne was een treurige miscast als de geschiedenisdocent. Alleen Michael Rappaport deed het goed in deze film en hij vond dat zijn personage, van de drie hoofdpersonen, het meest veranderde in de film.<br />John Singleton wilde met deze film de kwestie van ras en ongelijkheid in het Amerikaanse universitaire leven aanpakken. En dat deed hij heel slecht. Het was zoiets als een vlieg doodschieten met een jachtgeweer. Het leven is veel ingewikkelder dan het lijkt en de mensen zijn overal hetzelfde en dat zou hij moeten weten. Hoger Onderwijs is het bewijs dat hij dat helemaal niet begreep. De film zien, toen en nu, zou het publiek alleen maar in verwarring brengen, teleurstellen en woedend maken, hetzelfde publiek dat hij zou willen toespreken. Om nog maar te zwijgen van het feit dat ze er geen greintje plezier aan zouden beleven.
Based on the personal experiences of director John Singleton's time at the University of Southern California,comes Higher Learning. A film centered on the racial politics that occur at modern day colleges.<br /><br />There are three main characters to which the film bases its foundation around for its story: Malik Williams, an carefree lowbrow athlete who is an African American male. Kristin Conner, a sheltered soft white girl, and Remy, a unsophisticated unconnected white male. All three are overcome by the sudden realities that college life is not as good as it is advertised as all three go through disappointment by being unprepared (Malik), by being naive (Kristin), and by being unwanted (Remy).<br /><br />One good thing about the film is that it does show that modern American colleges are just high schools writ large. The colleges are not places to build character , develop potential, or enhance personal advancement, but they are institutions used to gather all sorts of students in a one-size-fits-all atmosphere. It is an experience that usually is built for failure for most students. It would have been good if the film built it story about this travesty rather than racial politics.<br /><br />But it didn't and that's where the films falls apart. Singleton ,it seems, had a pretty bad experience at Southern California. Through this film he lets it all hang out. There is no need to beat around the bush here. Singleton lets the heroes and the villains of this piece be easily seen.<br /><br />The black characters in the film are pretty much seen as the heroes here while all the whites in the film are seen as the villains, save for Kristin, who was raped by a fellow white student.<br /><br />Who can understand the inconsistencies of this film? Black gang members who come to the aid of a white girl after she points out to them who supposedly raped her? The ease that the black gang members have at the university while a bunch of skin heads meet in a dark small dorm planning violence? <br /><br />The performances of Omar Epps (Malik) and Kristy Swanson (Kristin) are disappointing. They do seem like the third choices for the roles that they played in this movie (Tupac Shakur and Drew Barrymore were supposed to play Malik and Kristin but were unavailable). O'Shea Jackson aka Ice Cube ,Busta Rhymes, and Regina King were all irritating in their respective roles. And Laurence Fishburne was woefully miscast here as the history professor. Only Michael Rappaport did well in this film and he did considering that his character ,of the three main characters, changed the most in the film.<br /><br />John Singleton wanted to take on the matter of race and inequality in American college life with this film. And he did so quite badly. It was sort like killing a fly with a shotgun. Life is far more complex than it seems and people are alike all over and he should know this. Higher Learning is proof that he did not understand this at all. Seeing the film ,then and now, would only confuse, disappoint and enrage the same public he would wish to speak to. Not to mention it would not entertain them in the slightest.