We zijn geneigd te vergeten dat de context van meester/slaaf van de afgelopen eeuwen heeft geleid tot meer dan goed onderhouden landgoederen, geleid door grote groepen tot slaaf gemaakte mensen, en een hoop geld voor de blanke eigenaars. Het heeft geleid tot een groep mensen die in het midden gevangenzat <0xE2><0x80><0x93> de nakomelingen van slavenhouders die zich bemoeiden met hun vrouwelijke slaven.<br />Sommige van deze kinderen werden gewoon meer slaven, en anderen waren vrij... maar vrij en gekleurd, wat in die tijd alles te betekenen had, maar dan in verhouding tot het lot van hun vaders. De gens de couleur libre vormden een klasse rond deze nakomelingen <0xE2><0x80><0x93> de gens de couleur libre of vrije kleurlingen <0xE2><0x80><0x93> en die klasse was tot op zekere hoogte in staat eigendommen te bezitten, zich van vertrapten op te werken tot ontwikkelden en een betrekkelijke waardigheid te verwerven. Dat wil zeggen, ze waren geen slaven, maar ze werden tot op zekere hoogte nog steeds uitgebuit.<br /><br />Vaak leefden de vrouwen als ma<0xC3><0xAE>tresses van de blanke plantage-meesters en rijke mannen, die in hun eigen huis woonden, met toelages, schoolgeld voor hun kinderen en een soort voornaamheid, afhankelijk van de achtenswaardigheid die ze hun gezin wilden opleggen. In wezen prostitueerden ze zichzelf om voor hun eigen welvaart en relatieve onafhankelijkheid van de arbeid te zorgen <0xE2><0x80><0x93> een regeling die _plattegrond_ werd genoemd.<br />_Het feest van Allerheiligen_ is een prachtig geschreven verhaal over de kinderen van zo'n vrouw, het resultaat van precies zo'n regeling met een plaatselijke heer, en de mensen die hun leven op zowel een negatieve als een positieve manier beïnvloedden. Het verhaal was een openbaring voor me, een Nieuw-Zeelander die geen idee had van de zwart-witte lijnen, laat staan van dat grijze gebied in het midden waar de gens de couleur libre voorzichtig op afstapte.<br />De personages zijn heel driedimensionaal en zijn goed geconstrueerd in deze versie van de roman, door Anne Rice. De rollen zijn goed gecast, de kostuums zijn prachtig, en de wrede manier waarop de lijnen zijn uitgezet, met de wazige gedeelten die des te meer opvallen door de conflicten die de hoofdpersonen doormaken. De gens de couleur libre kon niet met de blanken trouwen, de slaven konden er niets aan doen, en de blanken, zelfs de sympathieke, konden de economische realiteit niet onder ogen zien dat ze recht deden aan de mensen van wie ze afhankelijk waren.<br />Ik beveel dit verhaal, zowel de roman als de tweedelige serie, aan iedereen aan, zonder voorbehoud. Als je de waarheid niet aankunt, zul je in sommige delen ineenkrimpen en ineenkrimpen, zoals het ene onrecht na het andere wordt uitgedeeld aan de kleurlingen, zowel door hun blanke onderdrukkers als door hun eigen volk. Vergeet echter niet dat dit niets meer dan de werkelijkheid is, en dit verhaal is een boeiende manier om er meer over te weten te komen.<br />Ik weet dat het misschien hardvochtig klinkt, maar deze miniseries hebben me vermaakt en geboeid, ondanks de zure smaak die ik in mijn mond kreeg bij wat er gebeurde, en ik heb er intens van genoten. Kijk ernaar. Lees er niet te veel over, want er valt een les uit te leren.
We tend to forget that the master/slave context of the past centuries lead to more than well-tended estates, powered by large groups of enslaved people, and a lot of money for the white owners. It lead to a group of people caught in the middle - the offspring resulting from slave owners interferring with their female slaves.<br /><br />Some of these children just became more slaves, and others were free...but free and coloured, which back then meant anything but, relative to the lot of their sires.<br /><br />A class formed around these offspring - the gens de couleur libre or free people of colour - and that class was able, to a certain extent, to own property, raise themselves from downtrodden to educated, and to attain a comparative dignity. That is to say, they weren't slaves, but they were still exploited to a certain extent.<br /><br />Often, the women lived as mistresses to the white plantation masters and men of wealth, set up in their own houses, with allowances, schooling paid for for their children, and a kind of gentility, dependent on the respectability they chose to impose on their families. In essence, they were prostituting themselves to ensure their own prosperity, and relative independence from labour - an arrangement called plaçage.<br /><br />Feast of All Saints is a beautifully written story about the children of one such woman, the result of just such an arrangement with a local gentleman, and the people who touched on their lives, in both a negative and a positive way. The tale was an eye-opener for me, a New Zealander, with no real conception of the black/white lines, let alone that grey area in the middle where the gens de couleur libre trod gingerly.<br /><br />The characters are very three dimensional, and have been well-rendered in this adaption of the novel, by Anne Rice. The parts are well-cast, the costumes are wonderful, and the brutal way the lines are drawn out, with the blurred areas made all the more distinct by the conflicts the protagonists go through. The gens de couleur libre could not marry the whites, the slaves could not help themselves, and the whites, even the sympathetic ones, couldn't bear to face the economic reality of doing right by the people they depended on.<br /><br />I recommend this story, both the novel and the miniseries, to everyone, unreservedly. If you can't handle the truth you'll cringe and cower through some parts, as one injustice after another is meted out on those of colour, both by their white oppressors, and by their own people. Bear in mind though that this is nothing more than reality, and this tale is an absorbing way to learn about it.<br /><br />I know it may sound callous, but this miniseries both entertained me and enthralled me, despite the sour taste I found in my mouth at what went on, and I thoroughly enjoyed it. Watch it. If not read up on the period, because there's a lesson to be learned from it all.