Ik ga de inhoud niet bederven voor iemand die dit nederige meesterwerk van Kay Pollak nog niet heeft gezien.<br />Een wereldberoemde dirigent, briljant gespeeld door Michael Nyqvist, zoekt rust van de stress door terug te keren naar het dorp waar hij is opgegroeid. De dorpelingen, die het genie in stilte hebben gevolgd, verlokken hem langzaam tot het delen van zijn grootsheid.<br />Elke rol in deze film heeft een heel specifiek doel en toont een opmerkelijk potentieel in elk van de acteurs die hun eigen akkoord in korte maar precieze bewoordingen spelen, een symfonie van liefde. Niet liefde in de zin van een relatie, maar in de toon van de geest die diep begraven ligt in elk van de personages, die elk hun eigen verhaal onthullen, hun behoeften, hun geraamte, verlangens en nog veel meer.<br />Ik zal niet vergeten te vermelden dat de twee hoofdrollen gespeeld worden door Frida Hallgren en Michael Nyqvist, wier drama's worden gespeeld in onvergetelijke harmonieën van emotionele feedback. Ze raken elkaar aan met een pijn die verbonden is met hun eigen onvermogen om van zichzelf te houden.<br /><0x3E><0x3E> Michael Nyqvist wordt hier echt op de proef gesteld in een heel moeilijke situatie, in een van die films die catastrofaal of fantastisch eindigen. En fantastisch werd het van begin tot eind, geen seconde minder of meer dan genoeg, je blijft achter met een gevoel van verandering en een honger naar meer.<br />Tot op de dag van vandaag is een van de beste films die ik ooit heb gezien het genoegen geweest om naar te kijken.
I am not going to spoil the contents to anyone, who has not yet watched this humble masterpiece by Kay Pollak.<br /><br />A world famous conductor brilliantly played by Michael Nyqvist seeks peace from stress by moving back to his childhood village. The villagers, who has followed the genius in silence, are slowly tempting him to share of his greatness.<br /><br />Each role in this movie, has a very specific purpose and shows a remarkable potential in each of the actors playing their own chord in short but precise words, a symphony of love.<br /><br />Not love in the sense of relationship, but in the tone of the spirit deeply buried within each of the characters, each revealing their own present story, their needs, their skeletons, desires and much more.<br /><br />I shall not forget to mention, the two main parts played by Frida Hallgren and Michael Nyqvist, whose dramas are played in unforgettable harmonies of emotional feedback. They touch each other with a pain connected in their own disability to love themselves.<br /><br />Michael Nyqvist is really put to the test here in a very difficult setup, in one of those movies that either end up as catastrophic or fantastic. And fantastic it became from start to end, not one second less or more than enough, you are left with a feeling of change and a taste for more.<br /><br />To this day, definitely one of the best movies I have had the pleasure of watching.