Het is mijn ervaring dat wanneer een horrorfilm de status van 'franchise' bereikt en de daaropvolgende titels worden uitgebracht, ze allemaal, op hun beurt, getroffen worden door één onvermijdelijke factor: irrelevantie. Omen IV: Het Ontwaken vormt geen uitzondering op deze regel, waarbij een ander klein kind hun rol als de Antichrist, voorspeld door een religieuze profetie, zou omhelzen. Hebben we dit niet eerder gezien? Was het niet genoeg dat we, in de tijdsspanne van drie films voorafgaand aan deze vertoning, het rijzen en dalen van Damien Thorn hebben meegemaakt? Als je net zo'n horrorliefhebber bent als ik, zul je beseffen dat het zo is.' Een horrorfilm met veel vervolgen en preludes die in de vergetelheid raken, is niet ongewoon: Children of the Corn, Hellraiser, Phantasm; de lijst gaat maar door. Op dit punt in het spel weet je vast wel wat je kunt verwachten als je klaar bent om de vierde titel in een serie te zien. Hoe dan ook, er zijn momenten waarop je achteroverleunt en beseft hoe schaamteloos sommige filmmakers zijn. Omen IV: The Awakening is ook schaamteloos: een schaamteloze manier om geld te verdienen.<br />Deze film biedt niets nieuws of intrigerends aan de reeks Omens. Hoe uniek en echt Omen IV ook wordt vergeleken met zijn broers en zussen, de overeenkomsten en plotelementen zijn beschamend gelijk. Elementen als de waakhond, de betrokkenheid van een priester, de scepsis van de betrokkenen, de scène waarin de journalist onthoofd wordt (duidelijk een hulde aan de oorspronkelijke film, wanneer de journalist door een glasplaat wordt onthoofd)... zelfs de betrokkenheid van de vader in de politiek en het prestige binnen de gemeenschap maken het te voorspelbaar.<br /><br />Hoewel het gebruikelijk is dat een B-Rated- cast zo ver in een serie een horrortitel krijgt, is het acteerwerk uit de toon vallend, tjokvol belachelijkheid en onbedoelde humor vanwege enkele slecht geacteerde zinnen in deze film. Vergeleken met de eerste drie titels is de sfeer volledig verdwenen. Bovendien is de epische score van Goldsmith in de vorige films vervangen door een auditief debacle; een absolute lachertje, en ik vroeg me af of die eigenlijk voor deze film bedoeld was of gewoon uit een 'voorraad audio' was gehaald... wat eigenlijk wel iets zegt, want ik zeg zelden iets over het waardeloze misbruik van een muzikale score <0xE2><0x80><0x93> tot nu toe.<br />Al met al zou ik Omen IV: The Awakening een mislukking noemen. In de wereld van horrorfilms met een lange lijst titels achter zich, lukt het sommigen wel en anderen niet. Ik zou graag nog een kerf in uw verweerde griezelgordel, zoals ik die heb voor het voltooien van een taak, misschien zou u die titel er ook in kunnen kerven <0xE2><0x80><0x93> als het niet voor de amusementswaarde is, dan wel om te waarderen wanneer een film goed of slecht wordt uitgevoerd.
and it did. It is through my experience that when a horror film reaches "franchise" status, and subsequent titles are released thereafter, they all, in turn, become stricken by one inevitable factor: irrelevance. Omen IV: The Awakening makes no exception to this rule, featuring another small child supposedly embracing their role as the Anti-Christ, foretold by a religious prophecy. Haven't we seen this before? Wasn't it enough that, over the span of three films prior to this release, we've experienced the rise and fall of Damien Thorn? If you're a horror enthusiast such as myself, you'll realize that it's common for a horror movie that has many sequels and prequels to its credit to fade away into redundancy - Children of the Corn, Hellraiser, Phantasm; the list goes on. At this point in the game, I'm sure you know what to expect when you're prepared to view the fourth title in a series. Regardless, there are times when you sit back and realize how shameless some filmmakers are. Omen IV: The Awakening is just that, too - a shameless money making exercise.<br /><br />This film does not offer anything new or intriguing to the Omen lineup. As unique and genuine as Omen IV tries to be compared to its siblings, the similarities and plot devices are embarrassingly alike. Elements like the guardian dog, the involvement of a priest, the skepticism of the people involved, the decapitation death scene (clearly a homage to the original film when the journalist is beheaded by the sheet of glass)...even right down to the father's involvement in politics and prestige within the community make it too predictable. <br /><br />Although it is common to star a B-Rated cast into a horror title this far into a series, the acting is off the charts, chock-full of ridiculousness and unintentional humor due to some of the poorly delivered lines throughout this film. The atmosphere has completely vanished in comparison to the first three titles. In addition, the epic score composed by Goldsmith in the previous movies has been replaced by an auditory debacle; an absolute joke, and made me wonder if it was actually intended to be used for this film or just pulled from a "bank" of stock audio...which really says something, because rarely do I comment on the lousy misuse of a musical score - until now.<br /><br />All in all, I'd call Omen IV: The Awakening a failure. In the world of horror movies that carry a long list of titles behind them, some manage to hit the mark and some don't. If you're interested in creating another notch on your weathered horror belt such as I am for completion purposes, perhaps you could carve this title into it as well - if not for entertainment value, then to appreciate when a film is executed properly, or poorly.