De moeite waard om tweemaal te bekijken vanwege de snelle causale verschuivingen tussen de verschillende meeslepende verhalen. 'Worm' ontpopt zich als een uiterst bevredigend kunstwerk dat de immer optimistische liefde uitspeelt tegen talloze voorbeelden van frustrerende realiteit.<br />Mijn favoriete personages zijn Wallace (John Carroll Lynch) wiens grote zorg om het leven <0xE2><0x80><0x93> van die van een kakkerlak tot die van de passagiers voor wie hij deels verantwoordelijk is <0xE2><0x80><0x93> de basis vormt van de film; Olive (Christina Kirk) die veel tijd besteedt aan het creëren van surrealistische maar smakelijke maaltijden voor haar onmogelijke echtgenoot Ernie; en Mitchell, een kabeltechnicus met een onbegrensd vertrouwen in gelukskoekjes: 'Je zult het meisje van je dromen ontmoeten.' Tegenover zo'n optimisme staan de krachten van de grillige werkelijkheid, die allemaal voortkomen uit de handelingen van de personages: parkeerbonnen, een verstopte afvoer in een Chinese eet/dranken/donutwinkel, tv-storing, een vermorzelde bumper, een geannuleerde reservering voor een etentje die uiteindelijk resulteert in het afzeggen van een Hawaïaanse vakantie.<br />De film is grappig: Olive die dronken wordt tijdens een voorstelling van Chippendale, Johnston (Michael Hitchcock) als een vertegenwoordiger van de klantenservice die een woedende klant te woord staat, de door bacillen bezeten Cyr (Brian Cox) tegenover een restaurantinspecteur, Dwight (Jamie Kennedy) die reageert op de weigering van zijn vriendin om kinderen te krijgen door vijandige Chinese koekjesvoorspellingen te schrijven: 'Je vriendin liegt tegen je.' en de man die in slaap valt terwijl hij met een drilboor in de weer is, omdat hij de hele nacht op zoek is geweest naar de vermiste kat van zijn vriendin.<br />Een onbeduidend verhaal met een presentator van een openbare kabelzender (Darryl Theirse) en een plaatselijke toneelleraar die voorleest uit 'The Boy in the Bubble' geeft uitdrukking aan het belangrijkste thema: liefde komt uit het hart.<br />'Worm' is op ongeveer hetzelfde niveau als 'treinen, vliegtuigen en auto's', maar met een lager budget en met een frissere blik.
Worth watching twice because of the rapid-paced causal shifts among several compelling stories, "Bug" emerges as a wholly satisfying work of art that plays ever-optimistic love against myriad examples of frustrating reality.<br /><br />My favorite characters are Wallace (John Carroll Lynch)whose overriding concern for life--from that of a cockroach to the airline passengers for whom he is partially responsible--frames the film; Olive (Christina Kirk), who spends considerable time creating surreal but tasty meals for her impossible husband Ernie (Chris Bauer); and Mitchell, a cable TV technician with unbounded trust in fortune cookie messages: "You will meet the girl of your dreams."<br /><br />Against such optimism are the forces of quirky reality, all generated by actions of the characters: parking tickets, a clogged drain in a Chinese food/donut shop, TV disruption, a crushed auto fender, an obliterated dinner reservation that eventually results in cancellation of a Hawaiian vacation.<br /><br />The film is funny: Olive getting drunk at a Chippendale performance, Johnston (Michael Hitchcock)as a customer service rep attempting to deal with an irate customer, the germ-obsessive Cyr (Brian Cox) facing a restaurant inspector, Dwight (Jamie Kennedy) reacting to his girlfriend's refusal to have children by writing hostile Chinese cookie fortunes: "Your girlfriend is lying to you" and the guy who falls asleep while manning a jackhammer because he spent the night looking for his girlfriend's missing cat.<br /><br />A minor story with public cable access host (Darryl Theirse) and a local acting teacher reading from "The Boy in the Bubble" expresses the major theme: love comes from the heart.<br /><br />"Bug" entertains on much the same level as "trains, planes and automobiles" but on a lower budget and with a fresher eye.