De plot is nog te zwak om de film te beschrijven: een man is een film aan het schrijven, of liever gezegd, _deze_ film. Hij gaat zo volledig in zichzelf op dat je denkt dat hij zichzelf als een zwart gat zal opvouwen. De schrijver schrijft iets en het gebeurt, of er gebeurt iets en hij schrijft erover.<br />Het is heel filosofisch, net als 'Waking Life', maar meer zen-georiënteerd en, wat mij betreft, veel beter. Op een gegeven moment zijn er straatinterviews en dan zie je beelden van deze mensen die worden gefilmd, en dan ontdek je dat hun reacties zijn geënsceneerd als je haar tekst blijft verknoeien. Er is een prachtig decor en optische illusies. Ik hoop dat hij op dvd komt, zodat ik hem nog eens goed kan bekijken.
The plot doesn't begin to describe the film: a man is writing a film, or rather, *this* film. It's totally self referential to the point that you think it's going to fold in on itself like a black hole. The writer writes something and it happens, or something happens and he writes about it.<br /><br />It's very philosophical, like "Waking Life" but more Zen oriented and for that matter, much better, in my opinion. At one point there are person-on-the-street interviews and then you see shots of these people being filmed, and then you discover that their responses are scripted when one keeps flubbing her lines. There is beautiful scenery and optical illusions.<br /><br />I hope it comes out on DVD so I can watch it again more carefully. Seen at Cinequest (the San Jose, CA film festival) on 2/25/2002.