Ik heb nu alle vier Bo Derek-auto's gezien die door haar man John worden bestuurd. Ze zijn natuurlijk allemaal verschrikkelijk, maar dit zijn in elk geval de dieptepunten. Ze vertonen de gebruikelijke zwakke plot, een slecht script van de regisseur, slecht acteerwerk, en dan heb ik het nog niet eens over de overbodige naaktheid van de ster. Het draait om het verlies van haar veel oudere echtgenoot Anthony Quinn (ze accepteert zijn zelfmoord met een geweer door te zeggen dat hij Hemingway altijd had bewonderd!), maar hij blijft verschijnen en met haar praten. Hij wil zelfs terugkomen in een ander, jonger lichaam <0xE2><0x80><0x93> maar dat doet hij alleen in de allerlaatste scène! ) vooral tijdens een warrige middensectie, waarbij ze in een kuuroord door een huurmoordenaar wordt achtervolgd. Quinn is ook hier typisch meer dan levensgroot (lees: dikdoenerig) maar dat maakt hem gemakkelijk tot een nadir; bovendien gedraagt hij zich een groot deel van de tijd vanachter een stuk glimmend plastic (waarmee hij waarschijnlijk wil suggereren dat hij zich in een soort limbo bevindt)! Zijn'vervanger' is dus duidelijk een knappe dekhengst die geen greintje talent of zelfs maar persoonlijkheid heeft. In de cast bevinden zich ook Hollywood-veteraan Don Murray (als Quinns beste vriend en Bo's zakelijke adviseur) en Julie Newmar (als Quinns beschermengel in het hiernamaals) plus een verrassende verschijning met een camee door miljardair Donald Trump (die dit waarschijnlijk op zijn cv wilde zetten). Het spreekt ook vanzelf dat John Derek zijn eigen filmregisseur was, dat de eindcredits gevuld zijn met nutteloze (en afgezaagde) uitingen van dankbaarheid aan de vele mensen die een helpende hand hebben toegestoken, en dat GODS KAN NIET DOEN het winnende nummer was bij de Razzie Awards van 1990!
I've now watched all four Bo Derek vehicles directed by her husband, John; all are quite terrible, of course, but this is certainly the pits. Featuring the usual flimsy plot, bad scripting  by the director, naturally  and acting, not to mention gratuitous nudity by the star, it deals with her losing much older husband Anthony Quinn (she accepts his shotgun suicide by saying he had always admired Hemingway!!) but who continues to appear and talk to her. In fact, he wants to come back in another, younger bodybut actually does so only in the very last scene! Derek is lovely as always, and still playing naïve(!)  especially during a muddled mid-section which has her pursued by a hired killer at a spa. Quinn, too, is typically larger-than-life (read: hammy) here, but this easily constitutes his nadir; besides, for much of the duration, he acts from behind a piece of shiny plastic (presumably suggesting his being in some sort of limbo)! His 'replacement', then, is obviously a handsome-looking stud who hasn't a lick of talent or even personality. Also featured in the cast are Hollywood veterans Don Murray (as Quinn's best friend and Bo's business consultant) and Julie Newmar (as Quinn's guardian angel in the afterlife)  plus a surprising cameo appearance by billionaire Donald Trump (who presumably needed this on his resume')! It also goes without saying that John Derek was his own cinematographer on the film, that the end credits are filled with useless (and corny) expressions of gratitude to the many people who lent a helping hand, and that GHOSTS CAN'T DO IT swept the board at the 1990 Razzie Awards!