Wat deze film zo angstaanjagend maakt, is de manier waarop Andre en Calvin worden afgeschilderd als (relatief) normale jongens. Dit zijn beslist geen mensen die beroepsfilmers willen worden, aangezien ze voor de camera maar wat aanklooien, hun scripts vergeten enzovoort. Ze maken de video alleen maar als dagboek om 'de overlevenden' te laten zien hoe normaal hun leven was. Hun ouders denken gewoon dat de jongens filmen voor een familiefilm. Door onderzoek te doen naar andere kinderen die hun school aanvallen, leren Andre en Calvin wat ze niet moeten doen en informeren ze (meestal op een onnozele 'This Old House'-manier) eventuele 'Andres en Calvins'. die misschien naar deze video zat te kijken hoe je bommen moest maken, hoe je aan wapens moest komen, en hoe je niet voor Nuldag (de dag van de aanval) gepakt kon worden.
The thing that makes this movie so scary is the way that it portrays Andre and Calvin as (relatively) normal guys. These are definitely not people who want to become professional filmmakers since they goof around in front of the camera, forget scripted lines, etc. They are only making the video as a diary to show 'the survivors' how normal their lives were. Their parents just think the guys are filming for a family home video. By researching other kids attacks on their schools, Andre and Calvin learn what not to do and they inform (usually in a silly 'This Old House' kind of way) any potential 'Andres and Calvins' who might be watching this video how to make bombs, get weapons, and not get caught before Zero Day (the day of the attack).