20 uit 10 Dit is werkelijk een prachtig verhaal over een evacué uit de oorlog en een knorrige timmerman, Tom Oakley. De jongen (William Beech) wordt bij Tom ingekwartierd en het is meteen duidelijk dat hij ernstige problemen heeft als hij de eerste nacht zijn bed bevuilt. William is analfabeet en bang, maar op de een of andere manier vinden de twee troost in elkaars eenzaamheid. Het blijkt dat William talent heeft als kunstenaar en we zien Toms talent als koorleider in een amusante vertolking van Jeruzalem. William raakt bevriend met Zacharias Wrench, een jonge joodse jongen die ook uit Londen komt, en samen met Tom en Zacharias leert hij eindelijk lezen en schrijven en voelt hij zich een deel van deze kleine, hechte gemeenschap. Net als hij zich op zijn gemak begint te voelen, wordt William door zijn moeder teruggeroepen naar Londen, en hier zien we waarom hij zo in de war is. Zijn moeder is duidelijk geestesziek, en als Tom niets van William hoort, reist hij naar Londen om hem te zoeken. Uiteindelijk vindt hij hem met zijn dode zusje in zijn armen, vastgebonden in een kelder. Na een tijdje in het ziekenhuis beseft Tom dat hij hem moet ontvoeren en meenemen naar huis. De climax is een bitterzoet einde als William te horen krijgt dat hij door Tom geadopteerd zal worden, terwijl hij tegelijkertijd te horen krijgt dat zijn beste vriend Zacharias bij een luchtaanval in Londen is omgekomen. Voor mij was een van de meest ontroerende scènes toen Tom met een functionaris van Binnenlandse Zaken sprak.<br />Ik hou van hem, en voor wat het waard is, ik denk dat hij ook van mij houdt.<br />Het kan gewoon niet beter worden.
20 out of 10 This is a truly wonderful story about a wartime evacuee and a curmudgeonly carpenter Tom Oakley. The boy (William Beech) is billeted with Tom and it is immediately apparent that he has serious issues when he wets his bed on the first night. William is illiterate and frightened but somehow the two find solace in each others loneliness. It transpires that William has a talent as an artist and we see Tom's talent as a choirmaster in an amusing rendition of Jerusalem. William is befriended by Zacharias Wrench, a young Jewish lad also from London and along with both Tom and Zacharias, he finally learns to read and write and to feel a part of this small close knit community. Just as he is settling down, William is recalled back to London by his mother, and it is here we see why he is so screwed up. His mother is clearly mentally sick and when Tom doesn't hear from William, he travels to London to look for him. He finally finds him holding his dead baby sister where he has been tied up in a cellar. After a period in hospital, Tom realises he must kidnap him and take him home with him. The climax is a bitter-sweet ending when William is told he is to be adopted by Tom, while at the same time, learning his best friend Zacharias has been killed in an air raid in London. For me, one of the most moving scenes was when Tom was talking to a official from the Home Office.<br /><br />I love 'im, an' for what it's worth, I think he loves me too'.<br /><br />It just doesn't get better that that does it?