Zoals alle milieubewuste films uit de jaren zeventig heeft SOYLENT GREEN een nogal goedkoop beeld van wat een ecologische meltdown is. Overbevolking betekent dat er te veel mensen zijn om te voeden? Ik had de indruk dat hongersnood werd veroorzaakt door oorlog of een mislukt economisch beleid. Stalins beleid in de Sovjet-Unie in de jaren dertig heeft miljoenen doden veroorzaakt door hongersnood en tot op de dag van vandaag is de grootste man die tot een tragedie heeft geleid Mao's plattelandsbeleid in China, dat in de jaren vijftig meer dan 30 miljoen hongersnoodslachtoffers heeft gemaakt. U zou er ook rekening mee kunnen houden dat in de moderne tijd twee van de dichtstbevolkte gebieden op aarde, Hongkong en Macau, nooit hongersnood hebben gekend. Net zoals de uitbreiding van de sloppenwijken rond steden zoals we die hier zien, niet uitsluitend te wijten is aan overbevolking <0xE2><0x80><0x93> maar te wijten is aan economische factoren waar mensen naar steden trekken om beter betaald werk te vinden dan op het platteland (Het is een symptoom van industriële vooruitgang <0xE2><0x80><0x93> niet van te veel geboorten) dus het beeld van de straten van de stad New York die te vol zijn om door te lopen en van mensen die in trappenhuizen slapen, is enigszins lachwekkend.<br />Maar laat je niet voor de gek houden door te denken dat Soyling Green een hoop afgezaagde boomknuffel-onzin is, want ik beschouw dit als de beste ecologische film van de eeuw.<br />70. Het speelt in op het contemplatieve publiek dat kennis vergaart van de wereld waarin Sol en Thorn buiten zichzelf zijn van vreugde bij het vinden van fruit, cognac en vers vlees. Thorn snakt naar adem van verbazing dat er ijs in zijn whisky zit, neemt een trek van een sigaret en zegt de klassieke zin: 'Als ik het me kon veroorloven, zou ik er twee, misschien drie per dag roken.' Maar het is het gezicht van de euthanasiekamer dat het meest gedenkwaardig is als Thorn naar de beelden kijkt van wilde dieren, bloemen, stromend water en met sneeuw bedekte bergen, een wereld die de generatie van Thornzonen nooit heeft gekend. Dit is een zeer aangrijpende scène die van SOYLENT GREEN een gedenkwaardige film maakt, in combinatie met het feit dat Edward G. Robinson uiteindelijk op het scherm verschijnt als de wijze oude Jood Sol Roth.
As with all environmentally aware films from the 1970s SOYLENT GREEN has a rather cheesy view of what ecological meltdown is . Overpopulation means there`s too many people to feed ? I was under the impression that famines were caused by either war or failed economic policies . Stalin`s policy in the Soviet Union in the 1930s left millions dead because of famine and to this day the greatest man made tragedy was Mao`s rural policy in China which led over 30 million starvation deaths in the 1950s . And let`s not forget the great famines in the horn of Africa in the 1980s and 90s which were to do with conflicts not overpopulation . You might like to also consider that two of the most heavily populated areas on Earth , Hong Kong and Macau , have never suffered a famine in modern times . Likewise the expansion of shanty towns around cities as seen here isn`t strictly down to overpopulation - it`s down to economic factors where people flock to cities to find better paid work than in the countryside ( It`s a symptom of industrial progress - not of too many births ) so the image of the streets of New York city being too congested to walk through and of having people sleep in stairwells is somewhat laughable<br /><br />But don`t be fooled into thinking SOYLENT GREEN is a pile of corny tree hugging crap because I consider this to be the best ecological film of the<br /><br />70s . It plays on the contempary audience`s knowledge of the world where Sol and Thorn are beside themselves with joy at finding fruit , brandy and fresh meat . Thorn gasps in amazement at having ice in his whisky , puffs on a cigarette and delivers the classic line " If I could afford it I`d smoke two , maybe three of these a day " . But it`s the visage of the euthanasia chamber that`s memorable as Thorn gazes at the images of wild animals , flowers , running water and snow covered mountains , a world Thorn`s generation has never known . This is a very haunting scene which makes SOYLENT GREEN a very memorable film , combined with the fact it features the final screen appearance of Edward G Robinson as the wise old Jew Sol Roth