Na de ontstellende aanval van de aanvalsmacht was de kans groot dat Seagal maar één stap omhoog zou kunnen gaan met Flight of Fury. Het zou heel wat moeite kosten om de aanvalsmacht te overtreffen. Flight of Fury is over het geheel genomen een aanzienlijke verbetering, maar nog steeds in het grote geheel van denken en doen middelmatig. Middelmatigheid is tegenwoordig kennelijk een prestatie van Seagal, een triest inzicht in de neergang van zijn filmcarrière. Terwijl Attack Force een allegaartje was van plotlijnen die drastisch veranderden van conceptie tot filmopnamen tot postproductie, houdt Flight of Fury de plot eenvoudiger. Iemand steelt een hightech stealth-jager met de bedoeling die te gebruiken voor het afvuren van chemische wapens (die, zoals we later, bizar genoeg, de hele wereld in achtenveertig uur vernietigen). Dat is eenvoudig, geen irritante subplots en samenzweringen die de film verzwakken zoals veel van zijn recente werken. Maar dat wil niet zeggen dat de verhaallijn opeens goed is, die is behoorlijk slecht. De introductie van de bijfiguren is bijvoorbeeld slecht gedaan.<br />In filmtermen is FOF slecht. Het is slecht geacteerd door alle betrokkenen, en Seagal ziet er bijna uit alsof hij zich dood verveelt. Hij ziet eruit als een peuter die gedwongen is om tegen zijn wil het kerstspel op school te spelen, en dus speelt hij het met een voortdurende grimas en een air van halfslachtigheid. Kunnen we het Seagal kwalijk nemen als het materiaal zo weinig ambitieus en slecht is? Niet echt. Dit is de laatste film van zijn Castel-studio, een multi-productie. Hij neemt niet de moeite om iets te maken wat ook maar in de verste verte goed is, belooft een budget van ongeveer 12 miljoen dollar en (na de verplichte 5 miljoen van Seagal) zelf waarschijnlijk ook nog een flink deel daarvan ('Als de film voor de resterende 7 miljoen is gemaakt, ben ik Elvis Pressley!'). Dus waarom zou Seagal in dat opzicht moeite doen voor een film die al is gedistribueerd voordat hij is gemaakt? Fans zullen daar misschien tegenin brengen, maar hij is hun in elk geval die moeite verschuldigd. Hij ziet er ernstig afgemat uit, en het voortdurende gebruik van stand-in's en figuranten is daar een verdere aanwijzing voor. Michael Keusch regisseert met enige doelmatigheid, terwijl de cinematografie vrij goed is, maar op alle technische gebieden (en zoals gewoonlijk bij Castel een waardeloos stuntteam) is er iets mis.' Het is niets meer dan middelmatigheid, en niets wat de film boven zijn materiaal doet uitstijgen, en een verveelde hoofdrolspeler. Ook hier zijn er een paar actiescènes die zich op andere personages dan Seagal richten, wat we eigenlijk helemaal niet willen zien.<br />Over het geheel genomen is de actie niet al te slecht. Het is leuk en gewelddadig, en af en toe worden we getrakteerd op een paar rake klappen van de gemene Seagal, maar over het algemeen niets bijzonders. Gedeeltelijk te wijten aan een slechte stuntploeg en het gebrek aan tijd om iets te ingewikkelds of opwindends te filmen. Voor mij was Shadow Man een aangenamere film, want hoewel de onsamenhangende, verwarde plotlijn werd genegeerd, waren er meer klassieke Seagal-momenten, en meer van hem midden op het toneel. Hij verdween nooit voor langere tijd tijdens de film. Seagal verdwijnt op een bizarre manier tijdens een actiescène, en verschijnt daarna weer, met weinig uitleg. Er wordt veel te veel beeldmateriaal gebruikt. Het gebruik van beeldmateriaal is niet helemaal afschrikwekkend, maar het als steuntje gebruiken wel. We worden de hele tijd getrakteerd op talloze opnamen van marineschepen, die irritant zijn. Bovendien is de continuïteit van de beeldmateriaal overal te zien (controleer alleen de achtergronden, knippen en verwisselen).<br />De film bevindt zich net midden op de weg. Het zegt alles dat de beste scène in films een volkomen overbodige en overbodige meisjesscène is, met twee hete meiden. Seagal knapt zelfs eventjes op! Over het geheel genomen is dit misschien een van de betere actiefilms die er zijn, maar dat zegt niet veel. Veel fans zullen hier blij mee zijn, maar ze moeten wel bedenken dat Seagal zelf waarschijnlijk het bestaan van deze film zou willen vergeten.
Following the appalling Attack Force, chances were that Seagal could only have a step up with Flight Of Fury. To out-stink Attack Force would take some doing. Flight Of Fury is a marked improvement overall, but still in the grand scheme of thinks, mediocre. Mediocrity is seemingly an achievement for Seagal these days, a sad insight into his movie career's decline. Where Attack Force was a hodge-podge of plot lines altered drastically from conception, to filming, to post production, Flight Of Fury keeps the plot line more simple. Someone steals a high-tech stealth fighter, planning to use it to fire chemical weapons (which we later, bizarrely discover, will destroy the whole world in 48 hrs). Seagal has to get the plane back. It's that simple, no annoying sub-plots, and conspiracies weighing the film down like far too many of his recent works. That's not to suddenly say the storytelling is good though, it's pretty poor. The introduction to side characters is badly done for example.<br /><br />In filmic terms FOF is bad. It's badly acted by all involved, and Seagal looks bored to tears almost. He's just got the look of a toddler who's been forced to perform the school nativity against his will, and so performs with a constant grimace and air of half assedness. Can we blame Seagal though when the material is so un-ambitious and cruddy? Not really. This is the final film of his Castel Studio's, multi-picture deal. The producers can't be bothered to make anything remotely good, promising a 12 or so million dollar budget, and (after Seagal's obligatory 5 million) probably pocketing a nice hefty chunk of it themselves (If the film was made for the remaining 7 million, then I'm Elvis Pressley!). So in that respect why should Seagal put the effort into a film that's already got distribution sorted before it's made. Fan's though may argue, he at least owes them the effort. He's seriously looking jaded, and the continued use of stand ins and dub-overs is further indication of this. Michael Keusch directs with some efficiency, while the cinematography is quite good, but in all technical areas (and as usual with Castel, a bog standard stunt team) there's nothing more than mediocrity, and nothing to help the film rise above its material, and bored leading man. Again there's a few action scenes focusing on characters other than Seagal, which in all truth we don't want to see.<br /><br />Overall the action isn't too bad. It's nice and violent, and on occasion we're treated to a few vintage nasty Seagal beatings, but overall nothing special. Partly due to a poor stunt crew, and the lack of time to film anything too complex or exciting. For me, Shadow Man was a more enjoyable film, because while ignoring the incoherent, jumbled, plot line, there were more vintage Seagal moments, and more of him in centre stage. He never disappeared for long periods during the film. Seagal disappears bizarrely during one action scene here, and re-appears after, with little explanation. There's far too much stock footage used. Using stock shots isn't an entirely horrendous thing, but using it as a crutch is. We're treated to countless establishing shots of naval ships, all the time, which get annoying. Plus the continuity of the stock footage is all over the place (just check the backdrops, chopping and changing).<br /><br />The film is just middle of the road. It says it all that the films best scene is a completely needless, and gratuitous girl on girl scene, with two hot chicks. Seagal even perks up briefly then too! Overall this may be one of the better stock footage based actioners out there, but that's not saying much at all. This will please many fans, but they should bear in mind, Seagal himself would probably want to forget this one's existence. **