Het ziet ernaar uit dat het briljante team van Shonda Rhimes het schrijven van deze film ergens buiten de landsgrenzen heeft uitbesteed, misschien aan MediocreLand? 'PP' doet me denken aan een van de vele saaie, in het begin veelbelovende, maar voorspelbare David Kelly-films (Picket Fences, Ally McBeal, en nu Boston Legal). De krankzinnige zaken die ze krijgen zijn zo buitenissig dat ze nauwelijks sympathie of droefheid oproepen. En dat is precies wat goede medische drama's drijft <0xE2><0x80><0x93> dramatische situaties waar je bang voor bent, waar je 'dit zou mij kunnen overkomen'-gevoelens bij hebt. Ze zijn ook niet grappig.<br />De acteurs zijn vrij goed, maar de plotlijnen zijn dood en kunnen niet meer tot leven worden gewekt. Ik ben therapeut, en laat me je dit vertellen: Amy Brennan speelt de ongelooflijk incompetente, onethische, ongeoefende therapeute. Degene die haar teksten schrijft, is gezakt voor de ethiek- en contra-overdrachtscursussen op Stanford. Iemand zou hun een Code of Ethics moeten geven om te lezen (de episode met de neusbloedende vrouw en de betrokkenheid van de therapeut). Geen enkele therapeut is zo slecht.<br />Vrouwen die hunkeren naar mannen die hun leven hebben gebeterd, we zijn allemaal afgestudeerd in 'Seks en de stad'. Addison in haar jeugdige agressie tegen de man die ze leuk vindt <0xE2><0x80><0x93> heel ongepast voor een vrouw van boven de veertig <0xE2><0x80><0x93> en deze anders zo getalenteerde actrice gelooft het zelf niet en weet het niet goed over te brengen. De enige succesvolle/aantrekkelijke ontwikkelingen zijn Addisons worsteling met haar besluit om naar L.A. te verhuizen en de 'voodoo-dokter' en het feit dat hij nu weduwnaar is.<br />Dit concept zou kunnen werken met een heel nieuw schrijfteam.
It looks like the brilliant team of Shonda Rhimes outsourced the writing of this one somewhere offshore, maybe to the MediocreLand? "PP" reminds me any one of the many tedious, promising at first but predictable within 1 season David Kelly flicks (Picket Fences, Ally McBeal, and now Boston Legal). The crazy cases they get are so outlandish, they barely evoke sympathy or sadness. And that's what actually makes good medical dramas tick - dramatic situations you are afraid of, "This could be me" sentiment. They are not funny either.<br /><br />The actors are quite good, but the plot lines are dead and cannot be brought back to live. I'm a therapist, and let me tell you - Amy Brennan plays the most unbelievably incompetent, unethical, untrained therapist. Whoever writes her stuff flunked the ethics and the transference/counter-transference courses in Stanford. Somebody should give them a Code of Ethics to read (the episode with the nose-bleeding wife and the therapist's involvement in it). No therapists are that bad.<br /><br />Women yearning for men who have moved on - had been done to death, we've all graduated "Sex and the City". Addison in her youthful aggression towards the guy she likes - very age-inappropriate, looks so unnatural on a woman over 40, and this otherwise talented actress doesn't believe it herself and doesn't deliver it very well. The only successful/palatable developments are Addison struggling with her decision to move to LA, and the "Voodoo Dr" and his coping with widowhood.<br /><br />This concept might work with a whole new writing team.