Deze film gaat over het verhaal van Eddy, zoals vermeld in de titel, en zijn thuiskomst bij oude vrienden in een kustplaatsje. De plot draait om de groep vrienden die aan het licht komt als Eddy vertrekt als middel om de dood te verwerken van een vriend in wie hij zich op de een of andere manier verantwoordelijk voelt. Maar dat doet er niet toe, aangezien de keuzes die in de productie zijn gemaakt uiterst zwak zijn en niet ten volle worden verwezenlijkt. Scenario's hoeven niet altijd 'praatjes' te zijn, maar ze zouden de ontwikkeling van het verhaal in elk geval moeten vergemakkelijken. Hier roept een zinnetje als 'hij is er gewoon vandoor gegaan' of 'ik weet dat je geen liefde in je hart hebt' gewoon iets op wat de tijd van het publiek waard is. Als de schrijver ook maar even niet weet waar hij moet beginnen, schakelt hij over naar een muziekmontage van de hoofdpersoon die door de velden loopt, naar wat indie-stemmingsmuziek. Als je geïnteresseerd bent in een goede film, het soort dat meer kwaliteit en inhoud geeft dan alleen stijl, dan is dit niet de film voor jou.
This film concerns the story of Eddy as mentioned in the title and his homecoming to old friends in a seaside community. The plot involves the group of friends as it comes to light that Eddy left as a means to deal with death of a friend in which he feels in some way responsible. But this is inconsequential, as the choices made in the production are extremely poor and not fully realized. Screenplays not always need be 'chatty', but they should at least assist the development of the story. Here one line attempts such as "he just took off" or "I know you don't have love in heart" just do fully evoke something worth the audience's time. Also whenever the writer feels at a loss to where to go to next he cuts to a music montage of the protagonist walking through fields to some indie mood music. Talk about trying to hard. If you are interested in a good film, the type that gives quality and substance over just style then this is not the film for you.