Het kijken naar 'Speak Easy' is pijnlijk voor fans van Buster Keaton. Het zien van zo'n fenomenaal schrijver, acteur, komiek, regisseur en stuntman die aan dit vernederende schouwspel wordt onderworpen, is als het zien van een Picasso die als afdekkleed wordt gebruikt, of misschien nog wel meer als het zien van de fijnste camembert die met wei-eiwit wordt bewerkt en tot kaas wordt verwerkt.<br />Keaton is slecht gecast als professor Post, wiens overdreven vocabulaire het enige is wat hem ervan weerhoudt om te zeggen: 'Vertel me eens iets over de konijnen, George.' (Post zou iets gezegd hebben in de trant van: 'Zou je me alsjeblieft willen informeren over de status van de kleine zoogdieren in de familie Leporidae van de orde Lagomorpha, beste meneer, die naar ik meen voornamelijk met het epitheton 'George' wordt aangesproken.' Als Keaton zijn eigen personages schiep, waren ze misschien in de gegeven omstandigheden onwetend, maar ze waren niet dom. Ze leerden snel en werden de meesters van hun eigen wereld. Dat was niet het geval met Post, die nooit ophoudt met struikelen en stuntelen en die net zomin controle heeft over zijn lot als een bilgerat over de _Titanic_. En terwijl Keatons oorspronkelijke personages een charmante naïviteit en onschuld bezaten, komt Post over als zo'n diepgaand seksueel verweer dat hij, als hij ooit lichamelijk opgewonden zou raken, een ijszak op de zwelling zou leggen en medische hulp zou zoeken.<br /><0x3E> Er zijn een paar kleine, verlossende momenten, zoals bij Keaton. Ze proberen zich te ontdoen van de vampachtige Thema Todd of van zijn suggestie om zich passend te kleden voor een Griekse dans, maar het is gewoon niet de moeite waard om de hele film uit te zitten om ze te zien.<br />Als je een liefhebber van slechte films bent, ga dan dronken worden en kijk naar 'Speak Easy' met vrienden, <0xC3><0xA0> la 'Mystery Science Theater 3000'. Maar voor de rest moet je bij de stills blijven. Laat die 100% zijn van wat Buster Keaton is geworden.
Watching "Speak Easily" is painful for fans of Buster Keaton. Seeing such a phenomenal writer, actor, comic, director, and stunt man subjected to this humiliating spectacle is like seeing a Picasso used as a drop cloth, or perhaps more like seeing the finest Camembert adulterated with whey solids and processed into Cheez-Whiz. <br /><br />Keaton is ill-cast as Professor Post, whose overblown vocabulary is the only thing keeping him from saying, "Tell me about the rabbits, George." (Post would have said something like, "Kindly inform me as to the status of the small mammals in the family Leporidae of the order Lagomorpha, kind sir, who I believe is primarily addressed with the epithet 'George'.") When Keaton created his own characters, they might be situationally clueless but they weren't stupid. They were quick studies and became masters of their worlds. Not so with Post, who never stops stumbling and bumbling and who who has no more control of his destiny than a bilge rat had of the Titanic. And while Keaton's original characters had a charming naiveté and innocence, Post comes across as such a profound sexual retardate that if he ever did become physically aroused, he'd put an ice bag on the swelling and seek medical help. <br /><br />There are a couple of small, redeeming moments, such as Keaton's attempts to get rid of the vampish Thema Todd or his suggestion as to appropriate attire for a Greek dance, but it's just not worth enduring the entire film to see them.<br /><br />If you're a fan of bad movies, get drunk and watch "Speak Easily" with friends, a la "Mystery Science Theater 3000". But other than that, stick with the silents. Let them be 100% of what Buster Keaton is remembered for.