Dit project was oorspronkelijk bedacht als de filmversie van de populaire Japanse manga SlamDunk! en dat is niets nieuws voor Jay Chou, die zijn filmdebuut maakte als een personage uit een andere waanzinnig populaire manga Initial D. In de loop van de tijd werd besloten om er wat kungfu in de film te verwerken, dus vandaar de titel, ook al was het idee niet erg origineel, waarbij Stephen Chows Shaolin Soccer in gedachten kwam, gecombineerd met vechtsporten en honkbalwedstrijden.<br />Maar gelukkig werden de scènes waarin kungfu daadwerkelijk invloed had op de wedstrijden tot een minimum beperkt, en in Kung Fu Dunk helemaal onnodig, want die komen niet voor.' Er komt niet veel bij de plot kijken en er is ook niet veel opwinding te beleven, en op z'n hoogst werd er af en toe voor de gein wat gelachen en haalden ze herinneringen op aan de tijd dat Stephen Chow kungfu gebruikte bij footballwedstrijden. Jay Chou voelt zich op zijn gemak in zijn rol van Fang Shi-jie, de vechtsporter, omdat het niet de eerste keer is dat hij vechtsport beoefent (wie kent de vloek van de gouden bloem?), en onder de stuntdirectie van Ching Siu-Tung ziet hij er echt geloofwaardig uit als hij talloze gangsters in een bar afmaakt, zoals in de trailer te zien is, gewoon om je te laten weten wie de baas is. Dat was bijna de reden dat zijn personage een kungfu-beoefenaar werd, en dat het hem een excuus gaf om de beste schutter te zijn, in staat om de hoepels vanuit vrijwel elke hoek te raken. En met Eric Tsang als kleine bedrieger Chen-Li, die zijn mogelijkheden ziet en zijn agent wordt, gaat hij naar een universiteit om basketbal te spelen, maar niet zonder aanvankelijke bezwaren van teamleider Ting-wei (Chen Bo-Lin) en teamster Xiao-lan (Baron Chen, in zijn debuut op het grote scherm). Maar je weet dat als teamleden aan dezelfde kant staan, het niet lang duurt voordat ze hun krachten bundelen om het op het basketbalveld op te nemen tegen tegenstanders. En ik zal mijn nek uitsteken door te zeggen dat deze film net zo goed is voor basketbal als Goal voor football was. De sport kwam goed uit de verf door de charismatische personages, ondanks het feit dat ze op de sportvelden overliepen van koelheid en afstandelijkheid. Hier werden special effects en draadwerk gebruikt om de acteurs te laten lijken op professionals die het kunnen opnemen tegen de top van de NBA, en in alle eerlijkheid zagen ze er echt oogverblindend uit, vooral als ze verschillende duikbewegingen nabootsten en combinatiebewegingen maakten dankzij technologie en stuntwerk. Dus in werkelijkheid hoeven de kungfu-elementen in de film niet echt voor te komen. Het stuntwerk zelf zal de meeste bewegingen kunnen rechtvaardigen, aangezien ze volkomen gegrond zijn op de werkelijkheid en je alleen het geloof kunt opschorten dat jongens van gemiddelde lengte veren in hun voeten hebben om op die hoogte te springen voor een professionele duik.<br />Ook jammer dat het aantal spelletjes maar een handjevol was en dat er veel tijd werd besteed aan allerlei subplots, maar die waren allemaal losjes ontwikkeld en glipten het verhaal in en uit als en wanneer ze maar wilden. Zijn zoektocht om de basketbalwedstrijden te gebruiken om zijn ouders zover te krijgen dat ze naar de wedstrijden kwamen kijken, die van de gangsters die de wedstrijden beïnvloeden, en zijn liefdesleven met Charlene Choi in de zoveelste bloemenvaasrol, gewoon om er goed uit te zien en niets anders te doen. Iedereen gedraagt zich een beetje te cool, waardoor er weinig ruimte overblijft voor de hoofdrolspelers om iets toe te voegen. Een van de sleutelthema's hier is het besef van het belang van teamwork in plaats van het individuele talent en vaardigheid, en dat had veel sterker naar voren kunnen komen als de spelers zelf veel meer buiten het veld met elkaar omgingen dan alleen op het veld en tijdens wedstrijden, afgezien van de high fives en vriendschappelijke passes. Met het budget van 10 miljoen dollar is het niet moeilijk te zien waar het geld naartoe is gegaan <0xE2><0x80><0x93> vooral de effecten, een enorme fantasiesequentie op een cruciaal moment in de film. Hij is vrij vlekkeloos, leuk om naar te kijken en waarschijnlijk alleen al vanwege de kwaliteit te rechtvaardigen, maar nogmaals, ik wil graag benadrukken dat zelfs zonder die elementen, de basketbaltactiek zelf nog steeds een goede film zou zijn met flitsende basketbalbewegingen. En als Jay Chou voor je team speelt, is dat een enorme opsteker voor de hoop op een kassucces.
This project was originally conceived as the movie version of popular Japanese manga SlamDunk! and that's not something new to Jay Chou, who made his movie debut playing a character from another wildly popular manga Initial D. Along the way, it was decided to incorporate some kung fu into the movie, so hence the title, even if the idea wasn't very original, with Stephen Chow's Shaolin Soccer coming to mind with martial arts and ball games combined.<br /><br />However, and thankfully, those scenes where kung fu actually influenced the games were kept to a bare minimum, and in Kung Fu Dunk, really quite unnecessary, because they don't add much to the plot nor drum up much excitement, and at most offered some cheap laughs and reminisced about the time when Stephen Chow used kung fu in football games. Jay Chou is comfortable in his role as a martial artist Fang Shi-jie since it's not the first time he fought using martial arts (Curse of the Golden Flower anyone?), and under the stunt direction of Ching Siu-Tung, he was made to look really believable as he trashes countless of gangsters in a bar as seen in the trailer, just to let you know who's boss.<br /><br />That was almost why his character is made a kung fu practitioner, and for the fact of giving him an excuse for being a top shot, able to shoot the hoops from practically any angle. And with Eric Tsang as a small time hustler Chen-Li who sees his potential and becomes his agent, he joins a university to play varsity basketball, but not without the initial objection of team captain Ting-wei (Chen Bo-Lin) and team star Xiao-lan (Baron Chen, in his big-screen debut). But you know with team members on the same side, it's not before long they combine their strengths to take on adversaries on the basketball court.<br /><br />And I will stick my neck out to say that this movie is to basketball just as how Goal was to football. It made the sport look good because of its charismatic characters, despite them dripping so much coolness and aloofness on the courts. Here, special effects and wire-work were employed to make the actors seem like professionals who can take out a top side in the NBA league, and in all honesty, really looked stunning, especially when they mimic various dunking moves, and performing combo-moves thanks to technology and stunt work. So in actuality, the kung fu elements don't really have to be in the movie. The stunt work itself will be able to justify most of the moves as they're quite grounded to reality, only having you to suspend belief that boys of average height have springs in their feet to leap that height for a professional dunk.<br /><br />Pity too that the number of games were only a handful, with the time spent on plenty of subplots, but each were loosely developed and flitted in and out of the story as and when they please. Things like the abandoned Shi-jie's quest to use the basketball games to get his parents to one day attend them, that of gangsterism penetrating and influencing games, and his love life with Charlene Choi in yet another flower vase role just to look good and do nothing else. Everyone's acting a little too cool, leaving little room for main characters to add depth. One of the key themes here is the realization of the importance of teamwork rather than on individual talent and ability, and it could have been brought out much stronger if the players themselves interacted a lot more off the court, than only on it, and during competitive games, apart from the high-fives and friendly passes.<br /><br />With the US$10 million budget, it is easy to see where the money went to - the effects, in particular, a massive fantasy sequence at a crucial point in the movie. It's quite flawless, nice to look at and probably justifiable on its quality alone, but again I like to emphasize, that even without those elements, the basketball stunts itself would still make this a decent movie with nifty basketball moves. And having Jay Chou playing for your team is a big boost to any hopes of a box office success.