Deze wedstrijd werd ontsierd door mogelijk grote wedstrijden die heel kort werden gehouden.<br />De openingswedstrijd was een verspilling van het Legioen van de Doem, maar ik denk dat Demolition ze alleen had kunnen elimineren door een dubbel DQ. Anders zou Mr. Perfect overuren hebben moeten maken. Kerry von Erich, de O-C-kampioen, was hier verspild. En dit was de derde ppv van Perfect. Vergeet niet dat hij daarvoor nog nooit een wedstrijd had verloren.<br />De tweede wedstrijd was heel goed, misschien wel de beste van de avond. Ted DiBiase en de doodgraver waren uitstekend, terwijl de Jim Neidhart een van zijn hoogtepunten had door de Honky Tonk Man te verslaan. Koko B. Ware zette zijn traditie voort om als eerste een nieuwe hak te zetten (herinner je je de Big Bossman en Yokozuna?). Dit was een voorbode van Bret Harts carrière als vrijgezel, want hij kwam terug van twee tegen één en overleefde de wedstrijd bijna. Hij en DiBiase organiseerden een worstelcursus, waardoor we vergaten dat het doel van de wedstrijd DiBiases saaie vete met Dusty Rhodes was.<br />Ook al waren de Visionaries het eerste team dat al zijn leden overleefde (en pas het tweede sinds '87 dat vier overlevenden had), was dit geen squashwedstrijd. Dit was de langste wedstrijd van de avond, en Jake deed een herhaling van zijn prestatie van '88 toen hij in zijn eentje tegen vier mannen speelde en domineerde. Ik denk dat hij het zelfs had kunnen winnen. Tegenwoordig zou de wedstrijd andersom zijn geëindigd.<br />Een van de kortste SS-wedstrijden ooit was ook een van de meest verrassende. Tito Santana, misschien wel de meest ondergewaardeerde worstelaar aller tijden, was de inspirerende worstelaar van de avond, die met oorlogsverf Boris Zukhov, Tanaka en zelfs de Krijgsheer in de laatste overlevingswedstrijd had gebrandmerkt. Het was vreemd om hem zo overweldigend verslagen te zien worden en dan meteen weer terug te gaan naar zijn middelmatige carrière. Sgt. Slaughter deed het ook goed, door Volkoff en de Bushwhackers te lozen, maar dat was gewoon geen verrassing. Tito wel. Ik denk dat het enige doel van de overlevingswedstrijd was om Hogan en de Warrior samen te laten winnen.<br />Deze wedstrijd was saai en de wedstrijden waren te kort. Het debuut van de doodgraver was gaaf, maar Tito Santana is de reden dat ik me deze wedstrijd zal herinneren.
This one was marred by potentially great matches being cut very short.<br /><br />The opening match was a waste of the Legion of Doom, but I guess the only way they could have been eliminated by Demolition was a double-DQ. Otherwise, Mr. Perfect would have had to put in overtime. Kerry von Erich, the I-C champ, was wasted here. And this was the third ppv in a row where Perfect jobbed. Remember, before that he never lost a match.<br /><br />The second match was very good, possibly the best of the night. Ted DiBiase and the Undertaker were excellent, while the Jim Neidhart had one of his WWF highlights, pinning the Honky Tonk Man. Koko B. Ware continued his tradition of being the first to put over a new heel (remember the Big Bossman and Yokozuna?). This was a foreshadowing of Bret Hart's singles career, as he came back from two-on-one and almost survived the match. He and DiBiase put on a wrestling clinic, making us forget that the point of the match was DiBiase's boring feud with Dusty Rhodes.<br /><br />Even though the Visionaries were the first team to have all of its members survive (and only the second since '87 to have four survivors), this match was not a squash. This was the longest match of the night, and Jake did a repeat of his '88 performance when he was left alone against four men and dominated. I think he could have actually pulled off an upset. These days, the match would have ended the other way around.<br /><br />One of the shortest SS matches ever was also one of its most surprising. Possibly the most underrated wrestler ever, Tito Santana was the inspirational wrestler of the night, putting on war paint and pinning Boris Zukhov, Tanaka, and even the Warlord in the final survival match. It was so strange to see him put over so overwhelmingly, then go right back to his mediocre career. Sgt. Slaughter also did well, getting rid of Volkoff and the Bushwhackers, but that just wasn't a surprise. Tito was.<br /><br />I think the only point of the survival match was to have Hogan and the Warrior win together at the end.<br /><br />This show was boring and the matches were too short. The Undertaker's debut was cool, but Tito Santana is the reason I will remember this one.