Ik ben een onverbeterlijke scepticus en agnost en verwachtte dan ook dat ik van deze film zou genieten. Maar nu ik hem heb gezien, geloof ik oprecht dat ik zelf een betere documentaire had kunnen maken. De argumenten lijken slechts vier valse bronnen te hebben (ondanks het feit dat hij in de aftiteling van IMDb staat, heb ik Richard Dawkins nergens gezien), de montage is grof, met lachwekkend amateuristische computereffecten, en de film doet geen enkele poging om onpartijdig te lijken. Het hele verhaal is doordrenkt van een spottend, bijna puberaal anti-christelijk sentiment, waardoor de mogelijkheid dat de film iemand echt op andere gedachten zou kunnen brengen, in tegenstelling tot alleen maar preken voor het koor (d.w.z. ik). Hoewel er een interessante discussie gaande is over de historiciteit van Jezus, krijgt de film een ondraaglijke knauw als hij zwaar begint te leunen op de christelijke school waar de regisseur als kind op heeft gezeten, een instituut dat hem psychologisch kennelijk zwaar heeft getekend, wat hij tot op de dag van vandaag een obsessie vindt.<br />Hoewel tgwwt duidelijk een laag budget had, was er toch nog een kans om een intelligent commentaar te geven op de zeer twijfelachtige wortels van het christendom. Er zijn zeker geen sceptische religieuze documentaires meer op de markt, en deze film had de leegte kunnen vullen. In plaats daarvan verkoos de regisseur onze intelligentie te beledigen met dit stuk afval, dat uiteindelijk een soort therapeutische oefening voor hem lijkt te zijn. Het is jammer dat zijn christelijke opvoeding hem getraumatiseerd heeft, maar hij hoefde geen publiek aan zijn overlevingsmechanisme te onderwerpen.
I'm an incorrigible skeptic and agnostic and was thus expecting to enjoy this film. After watching it, however, I honestly believe that I could have made a better documentary myself. Its arguments appear to have only four spurious sources (despite his being listed in the credits on IMDb I didn't see Richard Dawkins anywhere), it's edited together crudely with laughably amateurish computer effects, and it doesn't make even the slightest attempt to appear impartial. The narration is pervaded throughout with a sneering, almost adolescent anti-Christian sentiment, ruining any possibility that the film might actually change someone's mind as opposed to just preaching to the choir (i.e. me). Though there is some interesting discussion of the historicity of Jesus, the movie hits an unbearable snag when it begins to dwell heavily on the Christian school which the director attended as a child, an institution which apparently scarred him badly psychologically as it obsesses him to this day.<br /><br />Though TGWWT obviously had a low budget, there was still an opportunity here to make an intelligent commentary on the highly questionable roots of Christianity. There's certainly a dearth of skeptically-minded religious documentaries on the market, and this film could have helped fill the void. Instead, the director chose to insult our intelligence with this piece of garbage, which in the end appears to be some sort of therapeutic exercise for him. It's too bad that his Christian upbringing traumatized him, but he needn't subject an audience to his coping mechanism.