Ik denk dat als een film toverkracht heeft, hij niet vloeibaar of naadloos hoeft te zijn. Hij kan achtergrondinformatie overslaan, op sommige plaatsen te snel gaan, op andere plaatsen te langzaam, enzovoort. Toverkracht in deze film: de scène in de bibliotheek. Er zitten veel kleine gebreken in Stanley & Iris, maar die doen niets af aan de positieve uitwerking die het heeft om te zien hoe mensen elkaar helpen op gebieden van het leven die het onbegrijpelijkst lijken, het moeilijkst te herstellen. Beide personages zijn slim. Toch kan Stanley niet genoeg begrijpen om te kunnen functioneren omdat hij niet kan lezen; hij kan niet lezen omdat hij in zijn jeugd te veel avonturen heeft beleefd. Iris heeft weliswaar een goede opleiding gehad, maar ze heeft niet genoeg avonturen beleefd en kan dus niet...' In hun fouten en sterke punten complimenteren de personages elkaar. Het is misschien wat vergezocht om aan te nemen dat een Iris uiteindelijk jaar in jaar uit in een fabriek zou werken, of dat een Stanley zijn analfabetisme nooit genoeg zou verbergen om in de bouw of een andere goedbetaalde baan te gaan werken. En hoewel deze'mysteries' in de loop van het verhaal worden verklaard, lijkt de manier waarop ze zich ontvouwen een beetje gekunsteld. Ik neem aan dat niemand de tijd heeft genomen om het script te heroverwegen. Toch is het een goede film <0xE2><0x80><0x93> stel je eens voor wat De Niro, Fonda en Plimpton op het witte doek zouden hebben gedaan als iemand dat had gedaan!
I guess if a film has magic, I don't need it to be fluid or seamless. It can skip background information, go too fast in some places, too slow in others, etc. Magic in this film: the scene in the library. There are many minor flaws in Stanley & Iris, yet they don't detract from the overall positive impact of watching people help each other in areas of life that seem the most incomprehensible, the hardest to fix. Both characters are smart. Yet Stanley can't understand enough to function because he can't read; he can't read because he's had too much adventure in his childhood. Iris, although well-educated, hasn't had enough adventure and so can't understand how to move past the U-turn her life took. In both their faults and strengths, the characters compliment each other. It may be a bit of a stretch to accept that an Iris would wind up working year after year in a factory, or that a Stanley never hid his illiteracy enough to work in construction or some other better-paying job. And while these "mysteries" are explained in the course of the story, their unfolding seems somewhat contrived. I assume no one took the time to rethink the script. Even so, it's a good moviejust imagine what De Niro, Fonda and Plimpton would have done on screen if someone had!