De vraag of je wel of niet van deze filmversie van 'The Ghost Train' houdt, hangt onveranderlijk af van één ding en één ding alleen: je reactie op het optreden van Arthur Askey.<br />Hij heeft de neiging om bijna elke scène waarin hij voorkomt te stelen, en niet altijd op een goede manier. Soms zou je willen dat hij wat rustiger werd of zich een beetje inhield, om de vele personages in het verhaal de kans te geven een rol te spelen en zich te ontwikkelen (wat ze tot op zekere hoogte ook doen). Maar op de een of andere manier wijst alles steeds weer terug op Askeys Tommy Gander-personage.<br />Persoonlijk vind ik de film goed, ik vind Askey zelfs tot op zekere hoogte goed. Het lijkt wel of ik hem op die vreemde uren van de vroege ochtend, als ik kan...' Ik kan niet slapen en ik kan echt de energie niet opbrengen om naar iets anders te kijken. Er is iets aan het kijken naar oude films in de stille duisternis van de vroege ochtend dat me aantrekt...
The question of whether or not one likes this film version of "The Ghost Train" invariably depends on one thing and one thing alone: your reaction to the performance of Arthur Askey.<br /><br />He tends to steal almost every scene he's in, and not always in a good way. Sometimes you wish he'd settle down or back off just a little, to allow the plot's many characters to feature and develop (which they do to some extent). But somehow everything keeps pointing back to Askey's Tommy Gander character.<br /><br />Personally I like the film, and even like Askey to an extent. I always seem to plonk it into the vcr at those odd hours of the early morning when I can't sleep and really can't find the energy to watch anything else. There is something about watching old b/w movies in the quiet dark of pre-dawn that I find appealing....