De bewoners van Manhattan hebben te kampen met allerlei ongemakken. Het ergste is het gebrek aan kastruimte! Sommige mensen die de hele tijd buiten de deur eten gebruiken hun fornuis en afwasmachine als opslagruimte, omdat de kasten al vol zitten!<br />Melvin Frank en Norman Panama, een geweldig team schrijvers uit die tijd, zagen de mogelijkheden van Eric Hodgins roman. Zijn held, Jim Blandings, kan niet tegen het benauwde appartement dat hij en zijn vrouw Muriel, en hun twee dochters, moeten delen.<br />Jim Blandings, een directeur van Madison Avenue, heeft het helemaal gehad! Als hij een advertentie voor wonen in Connecticut ziet, besluit hij een kijkje te nemen. Het is duidelijk dat Jim, die voor het eerst eigenaar is, door de makelaar in de luren is gelegd om het vervallen huis te kopen dat hij door een gewetenloze makelaar moet laten inspecteren. Dit is nog maar het begin van zijn problemen.<br />Wat er ook mis kan gaan, het gaat mis. De architect wordt gevraagd met een ontwerp te komen dat niet geschikt is voor het nieuwe huis, nadat het oorspronkelijke huis met de grond gelijk is gemaakt. Het ene probleem leidt tot het andere, en er is meer geld nodig, en wat de oorspronkelijke kosten hadden moeten zijn, eindigt in een te hoge prijs die Jim zich eigenlijk niet kon veroorloven.<br />De film is leuk vanwege de drie hoofdrolspelers. Cary Grant was een acteur die het personage dat hij speelde heel goed begreep en die het meeste uit Jim Blandings haalde. Myrna Loy was een verrukkelijke actrice, die altijd heel overtuigend de rol van mr. Grant speelde. De derde figuur, Bill Cole, een vroegere vriend van Myrna, die advocaat is geworden voor de Blandings, is beminnelijk en hoffelijk, zoals Melvin Douglas hem speelde. Een van de meisjes Blandings, Joan, wordt gespeeld door Sharyn Moffett, die een griezelige gelijkenis vertoonde met Eva Marie Saint. De grote Louise Beavers speelt Gussie, maar heeft niet veel te doen.<br />De film wordt liefdevol gefotografeerd door James Wong Howe, die duidelijk wist wat hij moest doen om deze film veel beter te laten lijken. In de richting van H.C. Potter is lichtvoetig en hij is erin geslaagd een film te maken die liefhebbers van klassieke komedies zal bevallen.
Manhattan apartment dwellers have to put up with all kinds of inconveniences. The worst one is the lack of closet space! Some people who eat out all the time use their ranges and dishwashers as storage places because the closets are already full!<br /><br />Melvin Frank and Norman Panama, a great comedy writing team from that era, saw the potential in Eric Hodgins novel, whose hero, Jim Blandings, can't stand the cramped apartment where he and his wife Muriel, and two daughters, must share.<br /><br />Jim Blandings, a Madison Ave. executive, has had it! When he sees an ad for Connecticut living, he decides to take a look. Obviously, a first time owner, Jim is duped by the real estate man into buying the dilapidated house he is taken to inspect by an unscrupulous agent. This is only the beginning of his problems.<br /><br />Whatever could be wrong, goes wrong. The architect is asked to come out with a plan that doesn't work for the new house, after the original one is razed. As one problem leads to another, more money is necessary, and whatever was going to be the original cost, ends up in an inflated price that Jim could not really afford.<br /><br />The film is fun because of the three principals in it. Cary Grant was an actor who clearly understood the character he was playing and makes the most out of Jim Blandings. Myrna Loy, was a delightful actress who was always effective playing opposite Mr. Grant. The third character, Bill Cole, an old boyfriend of Myrna, turned lawyer for the Blandings, is suave and debonair, the way Melvin Douglas portrayed him. One of the Blandings girls, Joan, is played by Sharyn Moffett, who bore an uncanny resemblance to Eva Marie Saint. The great Louise Beavers plays Gussie, but doesn't have much to do.<br /><br />The film is lovingly photographed by James Wong Howe, who clearly knew what to do to make this film appear much better. The direction of H.C. Potter is light and he succeeded in this film that will delight fans of classic comedies.