Paul Lukas speelde een Russische intellectueel die zijn brood verdiende als ober in 'Grand Slam', geregisseerd door William Dieterle (1933). Het is een verrassend grappige satire op het opbouwen van een beroemdheid. De ober en het meisje van de kassa van het Russische restaurant, gespeeld door Loretta Young, worden de geliefden van Amerika als bridgepartners die niet kibbelen. Met hulp van publiciteitsagent en ghostwriter 'Speed' McCann (de prachtig onbewogen Frank McHugh) worden ze wandelende reclame.<br /><br />voor het 'Stanislavsky-systeem', een'systeem' van bieden waar je maar zin in hebt<br />(omdat bieden niet rationeel is, is er geen basis voor beschuldigingen over hun stommiteit).<br />Een duel met de ontheemde bridgegoeroe Cedric van Dorn (klinkt als Goren, niet? en ik vermoed dat de keuze van de naam 'Stanislavsky' ook een klap in het gezicht van een ander soort systeem was), een opgeblazen charlatan die heel goed gespeeld wordt door Ferdinand Gottschalk, wordt op radiostations door heel Amerika uitgezonden als een bokswedstrijd door Roscoe Karns (nog zo'n grote, snel pratende, uitgestreken komische acteur uit de jaren dertig). De film heeft zijn eigen <0xE2><0x80><0x93> zijn eigen <0xE2><0x80><0x93> momenten, vooral voor iemand die heeft gebridged met een serieuze tegenstander.<br /><br />tegenhangers.<br />Loretta Young was al een kleedster. (Haar gezicht lijkt me een beetje lang.<br />en ook een beetje paardachtig. Een ander tijdperk van opvatting over schoonheid, denk ik...)<br />de film is helaas vrijwel geheel gewijd aan Glenda Farrell, die McHughs vergeetachtige vriendin speelt.<br /><br />vriendin.
Paul Lukas played a Russian intellectual making his living as a waiter in<br /><br />"Grand Slam," directed by William Dieterle (1933). It is a surprisingly funny satire of the building up of celebrity. The waiter and the Russian restaurant's hat-check girl played by Loretta Young become America's sweethearts as bridge partners who do no squabble. With the aid of publicist and ghost-writer 'Speed' McCann (the wonderfully deadpan Frank McHugh) they become walking advertisements<br /><br />for the "Stanislavsky system," a "system" of bidding whatever one feels like<br /><br />(since bids are not rational, there is no basis for recriminations about their stupidity).<br /><br />A duel with displaced bridge guru Cedric Van Dorn (sounds close to Goren, no? and I suspect the choice of the character's name "Stanislavsky" was also a slam at another kind of system), a puffed-up charlatan played very well by Ferdinand Gottschalk, is broadcast on radio stations across America like a prize-fight by Roscoe Karns (another great fast-talking deadpan comic actor of the 1930s).<br /><br />The bridge players are even in a roped-off square, though the audience is<br /><br />above them, unlike in boxing "rings."<br /><br />The wide variety of American types prefigures the comedies of Preston Sturges, though for manufacturing celebrity, "Grand Slam" most calls to mind two better movies from the same (pre-Code) era with Lee Tracy playing fast-talking<br /><br />publicists: "The Half-Naked Truth" and "Bombshell," but "Grand Slam" has its<br /><br />moments, especially for anyone who has played bridge with serious point<br /><br />counters.<br /><br />Loretta Young was already a clothes horse. (To me, her face seems a bit long<br /><br />and horsey, too. Another era's notion of beauty, I guess...) The movie<br /><br />unfortunately all but drops Glenda Farrell, who plays McHugh's forgetful<br /><br />girlfriend.