Toen ik jonger was, vond ik het echt leuk om naar slechte televisie te kijken. We hebben ons er allemaal wel eens schuldig aan gemaakt, maar mijn excuus om naar dingen als 'Buck Rogers in de 25e eeuw' en 'Silver Spoons' te kijken, is dit: ik was jong en naïef; ik wist niet wat een show echt de moeite waard maakt.<br />Gelukkig kan ik nu het goede spul waarderen. Stargate SG-1 is niet goed. De 12-jarige ik zou dol zijn op elk afgezaagd stukje ervan, elke stroeve dialoog, elk overbodig technobabbeltje. Het schrijven is meer dan banaal; het is zo saai en ongeïnspireerd dat je _Star Trek: Voyager_ zou moeten missen. Als ik door jouw show naar de slechtste _Star Trek_ ooit verlang, zit je in de problemen. De film Stargate is een heerlijk, schuldig genoegen, met in de hoofdrollen James Spader en Kurt Russell, vol fascinerende Egyptische architectuur en cultuur, een prachtige musicalsong en coole sciencefictionideeën. Met uitzondering van een beetje van de oorspronkelijke muziek, komt niets van wat de film leuk maakte in dit programma voor. Zelfs Richard Dean Anderson, die MacGyver kijkbaar en legendarisch maakte, lijkt in de meeste afleveringen half in slaap te zijn gevallen.<br />Het budget moet heel laag zijn geweest, want de sets zien er soms uit als iemands kelder. De cinematografie is niet veel beter, net zo vanille en saai als het scenario. Het verbaast me dat er met veel meer stijl (zoals _Farscape_ ) en inhoud (zoals _The Battlestar Galactica_ ) kleinere, minder fanatieke fanbases zijn dan deze zooi.
When I was younger I really enjoyed watching bad television. We've all been guilty of it at some time or another, but my excuse for watching things like "Buck Rogers in the 25th Century" and "Silver Spoons" is this: I was young and naive; ignorant of what makes a show really worthwhile.<br /><br />Thankfully, I now appreciate the good stuff. Stargate SG-1 is not good. The 12 year-old me would love every hackneyed bit of it, every line of stilted dialogue, every bit of needless technobabble. The writing is beyond insipid; so bland and uninspired it makes one miss Star Trek: Voyager. If your show makes me long for the worst Trek show ever, you're in trouble.<br /><br />The film Stargate is a wonderful guilty pleasure, anchored by two solid performances by James Spader and Kurt Russell, full of fascinating Egyptian architecture and culture, a wonderful musical score, and cool sci-fi ideas. With the exception of a little of the original music, none of what made the film fun appears in this show. Even Richard Dean Anderson, who made MacGyver watchable and Legend interesting, seems like he's half asleep most episodes.<br /><br />The budget must have been very low because the sets sometimes look like somebody's basement. The cinematography isn't much better, as vanilla and dull as the scripts. It amazes me that shows with a lot more style (like Farscape) and substance (like the reimagined Battlestar Galactica) have smaller, less rabid fanbases than this pap. It just doesn't deserve it.