Hoewel de film misschien 'waar' was voor Lewis' boek (in die zin dat het script in wezen woord voor woord, woord voor woord, was), wist hij niets van de grandeur te vangen die anders met een episch verhaal als dit in verband zou worden gebracht. De mythische wezens (eenhoorns, centauren, griffioenen, demonen, geesten) worden _binnengehaald_, en net als in de vorige recensie was de vliegende scène op het groene scherm moeilijk te verteren. Ik lachte me bijna dood toen ik de mensachtige bevers zag met hun reusachtige stijve pakken en vooruitstekende tanden; ik moest bijna huilen toen ik het wolvengehuil hoorde, een man in een grijs donzig pak die zo hard en zo meisjesachtig mogelijk krijste.<br />Al het acteerwerk is enorm geforceerd, vooral dat van de kleine Lucy Penvensie. Ik kon maar een beperkte hoeveelheid verontwaardiging, wanhoop en tanden verdragen in de (voor mijn gevoel) veertien uur dat ik naar de film keek. De actrice die de Witte Heks speelt, in al haar theatrale gedoe, lijkt zich meer thuis te voelen op het toneel, waar een bulderende stem, gespreide armen en een dappere poging tot iets wat Shakespearian meer dan welkom zou zijn, haar meer dan welkom zouden zijn.<br />De decors voelen claustrofobisch aan, of de scènes nu binnen of buiten plaatsvinden. Binnen is het alsof de BBC het zich alleen maar kan veroorloven honderd pond uit te geven aan het bouwen van een decor, en dus is het heel klein en zitten alle personages voortdurend op een kluitje bij elkaar. Het kasteel van de Witte Heks is een vervallen, rottend Engels plattelandskasteel vol piepschuimbeelden en slechte verlichting. Als de kinderen van Penvensie door het bos dwalen - of eigenlijk in elke scène in het bos - voelt het alsof ze gewoon in kringetjes ronddwalen.<br />Het enige wat er in de film fatsoenlijk uitziet is Aslan, maar je kunt er donder op zeggen dat de BBC het hele budget van de film heeft verknald aan het bouwen van de mechanische kat. Het ziet er geweldig uit als het stilstaat en voordat het begint te praten, maar als het eenmaal in beweging komt, heb je onwillekeurig medelijden met de arme man die het achtereind van een leeuw moet spelen. Als je een fanatieke Narnia-fan bent, dan wil je deze versie misschien wel zien, gewoon omdat elk woord dat Lewis ooit heeft geschreven erin zit <0xE2><0x80><0x93> maar Lewis was zeker geen scenarist, en een groot deel van de dialogen voelt onscherp en onbeholpen aan op het scherm. In de scène waarin de kinderen bij de Bevers zijn en op het punt staan om voor de wolven te vluchten, zegt mevrouw Bever onophoudelijk: 'O, nog één ding, lieverds, en dan zijn we klaar om te gaan', onderbroken door de gelijktijdige kreten, zuchten en kreunen van de kinderen: 'Nee, mevrouw Bever, ALSJEBLIEFT!' Een komische scène, zo ongerijmd (ze worden verondersteld zich niets aan te trekken van dreigend gevaar, en zich niet af te vragen of ze de naaimachine wel moeten inpakken), doet afbreuk aan het drama dat de scène anders had kunnen hebben. In feite is de hele film doorspekt met regies van dit soort faux pas.<br />Ik zou aanbevelen het nieuwe Narnia te gaan zien (Disney 2005). De nieuwe film, met nieuwe effecten, spectaculaire computeranimatie, een geweldige timing en een prachtige, scène stelende Witte Tovenares (die haar rol speelt met al het subtiele kwaad van een doorgewinterde politicus, in plaats van een krijsende geest), vat alle grootsheid en grootsheid van de wereld van Narnia zonder ook maar iets van Lewis' film af te leiden.<br />Ik zou aanbevelen het nieuwe Narnia te gaan zien (Disney 2005). De nieuwe film, met nieuwe effecten, spectaculaire computeranimatie, een geweldige timing, en een adembenemende, scène stelende Witte Tovenares (die haar rol speelt met al het subtiele kwaad van een doorgewinterde politicus, in plaats van een krijsende geest), vat alle grootsheid en grootsheid van de wereld van Narnia zonder ook maar iets van Lewis' film af te leiden. Lucy is een stuk leuker (geen vooruitstekende tanden, JA!), net als de bevers (en een realistische afmeting), en de brutale bbc-Edgar heeft niets over de goddelijke, wanhopig-hunkerend-naar-Acceptatie-Onzeker-en-verontwaardigd-met-een-Inferieur-Complex-Edgar die de nieuwe Disney-versie voorschotelt.<br />Tenzij je het type bent dat graag tijd verspilt door de draak te steken met campy films, zou ik deze film aan niemand aanbevelen.
Though the movie may have been "true" to Lewis's book (in that the script was basically word-for-word, verbatim), it failed to capture any of the grandeur that would otherwise be associated with an epic story like this. The mythical creatures (unicorns, centaurs, griffins, ghouls, ghosts) are *drawn* in, and as in the previous review, the green-screen flying sequence was very hard to swallow. I nearly laughed to death when I saw the humanoid beavers with their giant stiff suits and buck teeth; I nearly cried when I heard the wolf's "howl--" a man in a grey fuzzy suit basically shrieking as loudly and as girlishly as he possibly could.<br /><br />All of the acting is tremendously forced, especially that of little Lucy Penvensie... I could only take so much indignation, desperation, and buck teeth in the (what felt like) fourteen hours of watching the movie. The actress who plays the White Witch, in all her histrionics, seems that she'd be more at home on stage, where a booming voice, spread arms, and a valiant effort at something Shakespearian would be more than welcome. <br /><br />The sets feel claustrophobic, whether the scenes are taking place indoors or outdoors. Indoors, it's as if BBC could only afford to spend $100 on constructing a set, and so it is very small, and all the characters are constantly huddled together. The White Witch's castle is a run-down, rotting countryside English castle filled with Styrofoam statues and bad lighting. When the Penvensie children are wandering through the woods-- actually, *any* scene in the woods-- feels like they are simply wandering around in circles. <br /><br />The only thing that looks decent in the film is Aslan, but you can bet that BBC probably blew the film's entire budget on building the mechanical feline. It looks great when it's standing still and before it starts speaking, but once it starts moving, you can't help but pity the poor man who has to be the rear-end in the lion suit. <br /><br />Yes, if you are a hardcore Narnia fan, you may want to see this version, simply because it preserves every word that Lewis ever wrote-- but Lewis was certainly no screenwriter, and a lot of the dialogue feels chunky and awkward when on screen. During the scene in which the children are at the Beavers' and getting ready to flee from the wolves, Mrs. Beaver's incessant, "oh, just ONE more thing, dearies, and then we will be ready to go," punctuated by the children's simultaneous cries and sighs and moans of "NO, Mrs. Beaver, PLEASE!" -- a scene of comic relief, so incongruous (they are supposed to be FLEEING from imminent danger, not wondering about whether to pack the sewing machine or not), detracts from the drama that the scene might otherwise have. In fact, the whole movie is peppered with directing faux pas such as these. <br /><br />I would recommend seeing the new Narnia (Disney 2005). The new movie, with updated effects, spectacular computer animation, great timing all around, and a gorgeous and scene- stealing White Witch (who plays her part with all the subtle evil of a seasoned politician, as opposed to a shrieking banshee) captures all of the grandeur and the magnificence of the world of Narnia without detracting the least bit from Lewis's original vision (I think). Lucy is a lot cuter (NO buck teeth, YAY!), as are the beavers (and realistically-sized), and bratty BBC Edmund has nothing on the divine, Desperately-Hungry-for-Acceptance-Insecure-and- Angsting-with-an-Inferiority-Complex Edmund that the new Disney version fronts. <br /><br />Unless you're the type who enjoys wasting time by making fun of campy movies, I would not recommend this film to anyone.