EXTREMIES<br /><br />Aspectverhouding: 1,85:1<br /><br />Geluidsformaat: Mono<br /><br />Een vrouw draait de rollen om als een verkrachter in haar huis aanranding pleegt en gedwongen wordt om te beslissen of hij gedood moet worden of de politie moet inlichten, in welk geval hij vrijgelaten zou kunnen worden en haar opnieuw zou kunnen aanvallen.<br /><br />Exploitatiefans die misschien weer een ruige verkrachtingsfantasie in de stijl van _Day of the WOMAN_ (1978) verwachten, zullen vrijwel zeker teleurgesteld worden door _EXTREMIES_. Het is waar dat Farrah Fawcetts personage twee onaangenaam langdurige aanrandingen ondergaat voordat ze de overhand krijgt op haar belager (een passend slijmerige James Russo), maar de scenarioschrijver William Mastrosimone en de regisseur Robert M. Young gaat niet verder in op deze onaangename scènes voordat hij het dilemma blootlegt dat de morele kern van deze productie vormt. Zou hun uiteindelijke oplossing standhouden voor een rechtbank? Misschien...?<br /><br />Gebaseerd op een toneelspel dat de acteurs na elke voorstelling naar alle waarschijnlijkheid gehavend en gekneusd achterliet, doet de film geen poging om het verhaal te ontsluieren en vertrouwt hij in plaats daarvan op een beperkte setting voor de hoofdrollen. De acteerprestaties zijn goed, hoewel Fawcetts overdreven ingetogen optreden niet echt zal werken bij de kijkers, die er misschien op vertrouwen dat ze een uitlaatklep hebben voor hun verontwaardigde verontwaardiging.
EXTREMITIES <br /><br />Aspect ratio: 1.85:1<br /><br />Sound format: Mono<br /><br />A woman turns the tables on a would-be rapist when he mounts an assault in her home, and is forced to decide whether to kill him or inform the police, in which case he could be released and attack her again.<br /><br />Exploitation fans who might be expecting another rough 'n' ready rape fantasy in the style of DAY OF THE WOMAN (1978) will almost certainly be disappointed by EXTREMITIES. True, Farrah Fawcett's character is subjected to two uncomfortably prolonged assaults before gaining the upper hand on her attacker (a suitably slimy James Russo), but scriptwriter William Mastrosimone and director Robert M. Young take these unpleasant scenes only so far before unveiling the dilemma which informs the moral core of this production. Would their final solution hold up in a court of law? Maybe...<br /><br />Based on a stage play which reportedly left its actors battered and bruised after every performance, the film makes no attempt to open up the narrative and relies instead on a confined setting for the main action. Acing and technical credits are fine, though Fawcett's overly subdued performance won't play effectively to viewers who might be relying on her to provide an outlet for their outraged indignation.