Woorden zijn niet voldoende om de emotionele kracht van deze film over te brengen; het is een van de meest hartverscheurende films die je ooit zult zien, en toch is het einde een van de meest liefdevolle, tedere en emotioneel bevredigende waarop je kunt hopen. Elke acteur in elke rol is geweldig, vooral een wijze en bescheiden Jamie Lee Curtis, een gespannen en gekwelde Ray Liotta, en een hartverscheurende tegenvaller van Tom Hulce die hem elke prijs in het boek had moeten opleveren. (Hij is de beste acteur van 1988 in Danny Peary's 'Alternate Oscars'.) Het laatste halfuur grenst aan melodrama, maar de film verdient elke traan <0xE2><0x80><0x93> en tenzij je van steen bent, zullen er heel wat zijn.
Words are seriously not enough convey the emotional power of this film; it's one of the most wrenching you'll ever see, yet the ending is one of the most loving, tender, and emotionally fulfilling you could hope for. Every actor in every role is terrific, especially a wise and understated Jamie Lee Curtis, a tightly wound and anguished Ray Liotta, and a heart-stopping turn from Tom Hulce that should have had him up for every award in the book. (He's the #1 pick for 1988's Best Actor in Danny Peary's "Alternate Oscars.") The last half hour borders on melodrama, but the film earns every one of its tears--and unless you're made of stone, there will be plenty of them.