Ik heb in de loop der jaren heel wat afleveringen van _Stille Zaken_ gezien, te beginnen met de afleveringen van seizoen 1 in 2003-2004. En hoewel de meeste goed waren, was deze aflevering niet alleen de beste van de beste, maar had hij ook weinig rivalen in de Emmy-categorie. Hoewel sommigen het misschien niet eens zijn met de inhoud van het verhaal (d.w.z. de relatie tussen man en vrouw), betwijfel ik of iemand dit zou kunnen zien zonder diep ontroerd te raken.<br />Het verhaal gaat in wezen over een zaak die werd heropend, gebaseerd op de getuigenis van een stervende drugsdealer. De twee hoofdrolspelers zijn twee politieagenten in de jaren zestig.' Sean Coop (ook wel bekend als Coop, het slachtoffer van een cold case) en zijn partner, Jimmy Bruno.<br />In het verhaal is Coop vrijgezel, een Vietnamveteraan met een problematisch verleden. Jimmy is echter getrouwd en heeft niet minder dan kinderen. Ze zijn allebei partner bij de politie en vormen niet alleen een vriendschap, maar ook een geheime, romantische relatie die ze moeten verbergen voor een diepgewortelde en duidelijk homofobe cultuur die in die tijd heerste.<br />De flashbacks van hun leven zijn grotendeels in zwart-wit, met hier en daar wat kleur. Onder andere hun rode patrouillewagen, de gele gordijnen die zachtjes voor het raam in Jimmy's slaapkamer waaiden, waar Jimmy' Zijn vrouw zag Coop en Jimmy drinken, ruziemaken en elkaar kussen terwijl ze in een door alcohol veroorzaakte staat verkeerden. Ik vond het interessant dat alleen geselecteerde scènes in de flashbacks werden gekleurd, en al het andere zwart-wit was. Ik weet nog steeds niet hoe dat kwam.<br />De duidelijk homofobe spanning tussen collega-agenten en de twee hoofdrolspelers vergroot de intensiteit van de episode alleen maar. Een belangrijke emotionele scène was die waarin Coop na de doop van Jimmy's baby werd geconfronteerd met zijn vader. In deze scène confronteert Coops vader, Brig, die een gerespecteerde collega bij de politie was, Coop met de geruchten over Coops relatie met Jimmy. Men kan op dit punt medelijden met Coop hebben, zoals de schande en de schande van Coops vader over Coop werden uitgestort <0xE2><0x80><0x93> 'Jij gaat onze familie niet te schande maken... en je bent mijn zoon ook niet' <0xE2><0x80><0x93> duidelijk een teken van de vijandige opvattingen over heteroseksualiteit in die tijd.<br />Verdere spanning is ook te zien in de kleedkamer van de politie, waar Coop en een andere agent elkaar te lijf gaan nadat Coop en Jimmy zijn bestempeld als 'Batman en Robin homo's'.<br />Wat de relatie tussen Coop en Jimmy betreft, het is duidelijk dat Coop meer van Jimmy in zijn leven wilde. Eenmaal kan de spanning in Jimmy's leven zien. Jimmy kijkt naar zijn gezicht terwijl hij moet kiezen tussen zijn toewijding aan zijn vrouw en kinderen, zijn kerk en zijn eeuwige toewijding aan Coop.<br />Uiteindelijk loopt Jimmy bij Coop weg, in het besef dat hij Coop en zijn gezin niet tegelijk kan hebben. Helaas wordt Coop vermoord, misschien vanwege zijn relatie met Jimmy, maar Coop is misschien ook vermoord vanwege zijn kennis van drugsgeld en corruptie bij de politie, die hoger in het korps zat.<br />De ontroerendste scène van de hele episode was toen Coop, stervende aan schotwonden in zijn patrouillewagen, zachtjes over zijn politieradio tegen zijn partner zei: 'Jimmy... we hebben geluk gehad. Vergeet dat niet.' <br />De soundtrack was in de hele aflevering uitmuntend. Ik genoot van de laatste scène met de acteur Chad Everett, die de nog steeds rouwende Jimmy speelde, maar nu veel ouder, en die zijn voormalige partner, Coop, duidelijk nog steeds miste.<br />Ik kan deze aflevering van harte aanbevelen en beschouw hem als de beste. Het is zonder enige twijfel de best geschreven, goed geacteerde en goed uitgevoerde aflevering van alle Cold Case-afleveringen die ik ooit heb gezien.
I have watched quite a few Cold Case episodes over the years, beginning with Season 1 episodes back in 2003-2004. And while most have been good, this particular episode was not only the best of the best, but has few rivals in the Emmy categories. Though some may not agree with the story content (i.e. the male-to-male romantic relationship), I doubt that anyone could watch this without being deeply moved within their spirit.<br /><br />The story is essentially about a case that was reopened, based on the testimony from a dying drug dealer. The two central actors are two police officers in the 1960's named Sean Coop (aka, the cold case victim who goes by his last name, Coop) and his partner, Jimmy Bruno. <br /><br />In the story, Coop is single, a Vietnam war vet, with a deeply troubled past. Jimmy, however, is married, with children no less. Both are partners on the police force and form not only a friendship, but a secret romantic relationship that they both must hide from a deeply and obviously homophobic culture prevalent at that time.<br /><br />The flashback scenes of their lives are mostly in black and white, with bits of color now and then sprinkled throughout. Examples include their red squad car, the yellow curtains gently blowing by the window in Jimmy's bedroom, where Jimmy's wife watched Coop and Jimmy drink, fight, and then kiss each other while being in an alcohol-induced state. I found it interesting that only selected items were colored in the flashback scenes, with everything else in black and white. I still have not figured out the color scheme and rationale.<br /><br />The clearly homophobic tension between fellow patrol officers and the two central actors only heightens the intensity of the episode. One key emotional scene was when Coop was confronted by his father after the baptism of Jimmy's baby. In this scene, Coop's father, Sarge, who was a respected fellow officer on the force, confronts Coop about the rumors surrounding Coop's relationship with Jimmy. One can feel sorry for Coop, at this point, as the shame and disgrace of Coop's father was heaped upon Coop - "You are not going to disgrace our family...and you're not my son, either." - clearly indicative of the hostile views of same-sex relationships of that era.<br /><br />Additional tension can also be seen in the police locker room where Coop and another officer go at it after Coop and Jimmy are labeled "Batman and Robin homos". <br /><br />As for the relationship between Coop and Jimmy, it's obvious that Coop wanted more of Jimmy in his life. Once can see the tension in Jimmy's face as he must choose between his commitment to his wife and kids, his church, and yet his undying devotion to Coop.<br /><br />In the end, Jimmy walks away from Coop, realizing that he cannot have both Coop and his family at the same time. Sadly, Coop is killed, perhaps because of his relationship with Jimmy, but Coop may also have been killed for his knowledge of drug money and police corruption that reached higher up in the force.<br /><br />The most moving scene in the whole episode was when Coop, as he sat dying from gunshot wounds in his squad car, quietly spoke his last words over his police radio to his partner: "Jimmy...we were the lucky ones. Don't forget that."<br /><br />The soundtrack selection was outstanding throughout the episode. I enjoyed the final scene with the actor Chad Everett, playing the still grieving Jimmy, only much older by now, and clearly still missing his former partner, Coop.<br /><br />I highly recommend this episode and consider it the best. It is without a doubt the most well-written, well-acted, and well done of all Cold Case episodes that I've ever seen.