Pickup On South Street is een van de meest briljante films die ooit zijn gemaakt. Een voorbeeld van de regie: als Candy (Jean Peters) haar tas begint te doorzoeken en merkt dat haar portemonnee weg is, gaat er een alarm af in het gebouw waar ze zich bevindt <0xE2><0x80><0x93> alsof er een alarm afgaat in haar hoofd. Het is niet als in een tekenfilm <0xE2><0x80><0x93> het is subtiel in de achtergrond verweven op een manier die je op een onbewust niveau treft, tot je de film een paar keer hebt gezien en het gewoon 'klik' dat er een alarm afgaat als ze als een razende haar tas begint te doorzoeken. Het is echt geweldig, maar het hoogtepunt van de film was de eerste scène van 'Moe', de straatventer/verklikker, gespeeld door Thelma Ritter. Later, in haar appartement, zie je geen film - je ziet een echt mens. Ik heb nog nooit iemand 'geacteerd' gezien die zo echt was dat ik het gevoel had dat ik in een echte kamer keek, tot Ritters optreden - tot en met de manier waarop haar haar een beetje uitstond toen ze haar hoed afzette.<br />Ongeveer een miljoen andere dingen hebben gewoon gewerkt, van de manier waarop Bliksem Louie met zijn eetstokjes geld oppakt tot de manier waarop Candy's sieraden klikken als ze Moe afspeelt. 'Pickup on South Street' gaat over de manier waarop Moe de dollars en het wisselgeld van de hoofdinspecteur van politie over de borst van de FBI-man heen krijgt <0xE2><0x80><0x93> en zelfs over de manier waarop de hoofdinspecteur zijn archiefkast opendoet, alsof hij het al jaren op die manier in die kamer doet. 'Pickup on South Street' is een gedetailleerde beweging (directie) met voortreffelijke optredens (acteren) en voortreffelijke nu-nostalgische beelden van de dag, zoals de bestelwagen, de planken die naar de hut aan het water leiden, de etenslift <0xE2><0x80><0x93> en de onvergetelijke plek waar Skip zijn zakcentjes verstopt. Geweldig spul.<br />'Pickup on South Street' is ook een van de weinige films waarin, ook al zijn de personages...' Je geeft echt om ze, misschien omdat ze door hun verleden een beetje gebrandmerkt zijn op een manier waar je maar moeilijk aan kunt ontsnappen: Skip als een 'driedubbele loser' en Candy als een vrij jonge vrouw die 'heel wat heeft gerotzooid'. Als deze mensen zich iets slechter gedragen dan je zou verwachten, is het op een nieuwe manier dat het lijkt alsof je naar mensen kijkt die je je anders nooit zou kunnen voorstellen <0xE2><0x80><0x93> en toch weet je dat ze mogelijk zijn omdat de acteurs ze zo herkenbaar menselijk maken.
Pickup On South Street is one of the most brilliant movies ever made. An example of the directing: When Candy (Jean Peters) starts going through her purse and notices her wallet is missing, an alarm goes off in the background in the building she's in -- as if it's an alarm going off in her head. It's not cartoon-like -- it's subtly woven into the background in a way that strikes you on a subconscious level until you've seen the film a few times and it just "clicks" that there's an alarm bell going off when she starts frantically going through her bag.<br /><br />Richard Widmark is way on top of his game as a smart-alec -- he's really great -- but the highlight performance of the film was the first scene for "Moe," the street peddler/informer, played by Thelma Ritter. Later, in her apartment, you are not seeing a movie -- you're seeing a real person. I've never seen anyone "act" so real I felt like I was looking into a real room until Ritter's performance -- right down to the way her hair stuck out a bit when she removed her hat. <br /><br />About a million other things just *worked,* from the way Lightning Louie picks up money with his chopsticks to the way Candy's jewelry clicks when she flicks Moe's hand away from her brooch, to the way Moe gets the dollars and change from the police captain across the FBI guy's chest -- and even the way the captain opens his filing cabinet, like he's been doing it in that way in that room for many years. "Pickup On South Street" is detailed moves (directing) with consummate performances (acting) and superb now-nostalgic visuals of the day, such as the panel truck, the boards leading to the shack out on the water, the dumbwaiter, -- and the unforgettable place Skip stashes his pocket pickings. Wonderful stuff.<br /><br />"Pickup On South Street" is also one of the few movies where, even though the characters aren't perfect, you do care about them -- perhaps because they have been somewhat branded by their pasts in ways that are hard to escape: Skip as a "three-time loser" and Candy as a youngish woman who has "knocked around" a lot. When these people behave a little more badly than you'd expect, it's in sort of novel ways that make it seem you're looking in at people you'd never otherwise imagine -- and yet you know that they are possible because the actors make them so recognizably human.