Cypher is een slimme, effectieve en griezelige film. Het goede uitgangspunt wordt goed gepresenteerd en de inhoud wordt op een effectieve manier gebracht, maar ook op een manier die het genre vereist. Hoewel je de film meteen als science-fiction zou kunnen bestempelen, zit er toch iets meer achter. Het zijn overduidelijke science-fictiontrekjes, maar de film lijkt meer op een noir-detectivegevoel dan op iets anders dat echt bij het verhaal hoort.<br />De film speelt zich over het geheel genomen af als een soort nachtmerrie, waardoor er een goede sfeer ontstaat en blijft. We weten nooit precies wat er aan de hand is, we weten nooit precies waarom bepaalde dingen die gebeuren ook echt gebeuren, en wij...' Ik ben niet helemaal zeker van bepaalde mensen, net zoiets als dat je een droom hebt terwijl de dubbelzinnigheid over ons allen regeert met inbegrip van de held en ik heb dit nog niet eerder op zo'n manier in een film zien gebeuren, behalve in Brazil van Terry Gilliam. In overeenstemming met de griezeligheid die al eerder is beschreven, presenteert Cypher zich niet alleen als een detective, maar ook als een noir en als een sciencefictionschrijver die het gevoel geven dat er voor iedereen iets in zit en dat het zijn elementen goed integreert.<br />Er zit ook een spionagegevoel in de film dat de detectivekant van het verhaal ondersteunt. Het mysterie dat zo'n beetje iedereen omringt is op z'n zachtst gezegd verontrustend, en ik vind het feit dat het personage van Rita Foster (Liu) die geacht wordt op een femme fatale te lijken minder bedreigend is dan al het andere dat zich rond de held afspeelt: mensen die als vrienden overkomen zijn dat in feite niet, mensen die zeggen dat ze helpen, zijn in werkelijkheid aan het gebruiken, en degenen die onschuldig genoeg lijken zijn in werkelijkheid dodelijker dan ze eruitzien. Het enige wat het gevaarlijkst lijkt, is elke romantische connectie of connectie met Lucy Liu's personage en dat ze haar best doet om haar te helpen (!!) De film houdt het gevoel vast van twee partijen die een spionageoorlog voeren, bespioneren en een oogje op hun werknemers en tegenstanders houden. Het lijkt allemaal op een soort mini-Koude Oorlog; iets wat lijkt op de oorlog tussen de Verenigde Staten en de Sovjet-Unie in de hoogtijdagen van het woord, en het werkt echt, gezien het zwarte, naargeestige, vaak met CGI bezaaide scherm waar ik aan vastgekleefd zat. Wat ook heel interessant was en een leuke toevoeging was, was de bijgevoegde reisfoto van bepaalde Amerikaanse staten die zo was gemaakt dat ze op computermicrochips leek terwijl onze held van en naar zijn genoemde bestemmingen vliegt <0xE2><0x80><0x93> heel veelzeggend <0xE2><0x80><0x93> en hoe meer hij reageert op zijn en Fosters eigen beweegredenen, hoe meer deze reeks verdwijnt, omdat hij zich losmaakt van het gecomputeriseerde, repeterende, gecontroleerde leven dat hij moet leiden en zich vertakt.<br />Cyhper is heel consistent in zijn inhoud en heeft alle elementen van een goede film. Om te zeggen dat hij lijkt op de eerste film van Jason Bourne, alleen in het sciencefictiongenre, is niet helemaal juist. Als je er maar genoeg tijd in stopt, zie je de overeenkomsten, ook al zijn ze allebei in hetzelfde jaar uitgebracht. Zoals ik al eerder zei, het voelt alsof er voor iedereen iets in deze film zit, en als je verder kijkt dan het nogal teleurstellende einde dat een paar mensen met succes kunnen voorspellen, zul je merken dat je van deze film geniet.
Cypher is a clever, effective and eerie film that delivers. Its good premise is presented well and it has its content delivered in an effective manner but also in a way the genre demands. Although one could immediately label the film a science fiction, there is a little more to it. It has it's obvious science fiction traits but the film resembles more of a noir/detective feel than anything else which really adds to the story.<br /><br />The film, overall, plays out like it's some kind of nightmare; thus building and retaining a good atmosphere. We're never sure of what exactly is going on, we're never certain why certain things that are happening actually are and we're not entirely sure of certain people, similar to having a dream  the ambiguity reigns over us all  hero included and I haven't seen this pulled off in such a manner in a film before, bar Terry Gilliam's Brazil. Going with the eeriness stated earlier, Cypher presents itself with elements of horror as well as detective, noir and science fiction giving the feeling that there's something in there for everyone and it integrates its elements well.<br /><br />There is also an espionage feeling to the film that aids the detective side of the story. The mystery surrounding just about everyone is disturbing to say the least and I find the fact that the character of Rita Foster (Liu), who is supposed to resemble a femme fatale, can be seen as less of a threat to that of everything else happening around the hero: People whom appear as friends actually aren't, people who say they're helping are actually using and those that appear harmless enough are actually deadlier than they look. Despite a lot of switching things around, twisting the plot several times and following orders that are put across in a way to make them seem that the world will end if they're not carried out; the one thing that seems the most dangerous is any romantic link or connection with Lucy Liu's character  and she's trying to help out(!) The film maintains that feeling of two sides battling a war of espionage, spying and keeping one up on its employees and opponents. The whole thing plays out like some sort of mini-Cold war; something that resembles the U.S.A. and the U.S.S.R. in their war of word's heyday and it really pulls through given the black, bleak, often CGI littered screen that I was glued to. <br /><br />What was also rather interesting and was a nice added touch was the travel insert shot of certain American states made to resemble computer microchips as our hero flies to and from his stated destinations  significant then how the more he acts on his and Foster's own motivation this sequence disappears because he's breaking away from the computerised, repetitive, controlled life that he's being told to live and is branching out.<br /><br />Cyhper is very consistent in its content and has all the elements of a good film. To say it resembles the first Jason Bourne film, only set in the sci-fi genre, isn't cutting it enough slack but you can see the similarities; despite them both being released in the same year. Like I mentioned earlier, there feels like there is something in this film for everyone and if you can look past the rather disappointing ending that a few people may successfully predict, you will find yourself enjoying this film.