Ik las dat Jessie Matthews was benaderd en afgewezen voor de rol van Fred Astaire in Damsel in Distress. Jessie Matthews was in haar hoogtijdagen nooit van haar kant van de plas weg geweest om Amerikaanse musicals te doen. Als ze voor deze film hadden samengewerkt, zou het een eenmalige gebeurtenis zijn geweest.<br />Het is jammer, want Damsel in Distress heeft al het andere dat erbij hoort. Fred Astaire, verhaal en scenario van de schrijver P.G. Wodehouse, Burns &Allen voor komedie, en liedjes van de Gershwin Brothers. In antwoord op de vraag die werd gesteld in de Nice Work If You Can Get It, is er niet veel wat je meer voor deze film zou kunnen vragen.<br />Behalve een hoofdrolspeelster. Hoewel Ginger Rogers verscheidene films zonder Fred Astaire heeft gemaakt, is _Madame in Distress_ de enige film die Astaire zonder Rogers heeft gemaakt toen ze nog een team waren. De jonge Joan Fontaine kreeg de rol van Astaires tegenspeelster.<br />Haar personage heeft niets van de scherpte die Ginger Rogers' rollen in deze films hebben. Het enige wat ze hoeft te doen is lief en ingetogen spelen. Ze levert ook muzikaal niets bij. En als ik alle danspartners van Fred Astaire zou moeten beoordelen, zou Joan Fontaine onderaan staan. De arme vrouw is gewoon afschuwelijk in het nummer _ Things Are Looking Up_.<br />Toen ze later de hoofdrol kreeg in een musical met Bing Crosby, _The Emperor Waltz_, was het...'<br />Toen ze later de hoofdrol kreeg in een musical met Bing Crosby, _The Emperor Waltz,_ was het...' Het is geen toeval dat Fontaine niets muzikaals te doen krijgt.<br />De versie die ik heb is een kleurenkopie en in dit geval denk ik dat het goed heeft gewerkt. Het idyllische, weelderig groene Engelse platteland van P.G. Wodehouse komt echt tot leven in deze VHS-kopie. Vooral in dat nummer waar ik het al eerder over had met Astaire en Fontaine, dat wel in de tuin plaatsvindt.<br />Burns &Allen daarentegen, een stel oude vaudeville-artiesten, complementeren Astaire in grootse stijl in het nummer van de Stomme Bovenlip. De surreële scène van het spookhuis is schitterend geënsceneerd.<br />De aristocratie van P.G. Wodehouse bestrijkt het hele gamma met Constance Collier op haar hooghartigst en voor één keer Montagu Love als Fontaine. A Damsel in Distress is de grootste hit van A Foggy Day, misschien wel de bekendste song over de Britse hoofdstad sinds London Bridge Is Falling Down. Het is een van die songs die net zo lang zullen voortleven als Londen zelf en zelfs daarna.<br />De jonge en onervaren Joan Fontaine overtreft A Damsel in Distress als een klassieker, een klassieker van de bovenste plank, een klassieker van de dans en een klassieker van de komedie. Wie wil dat nou niet?
I read that Jessie Matthews was approached and turned down co-starring with Fred Astaire in Damsel in Distress. Jessie Matthews in her prime never left her side of the pond to do any American musical films. IF they had teamed for this film it would have been a once in a lifetime event.<br /><br />It's a pity because Damsel in Distress has everything else going for it. Fred Astaire, story and adapted to screen by author P.G. Wodehouse, Burns&Allen for comedy, and songs by the Gershwin Brothers. In answer to the question posed by the Nice Work If You Can Get It, there isn't much you could ask more for this film.<br /><br />Except a leading lady. Though Ginger Rogers made several films away from Fred Astaire, Damsel in Distress is the only film Astaire made without Rogers while they were a team. Young Joan Fontaine was cast in this opposite Astaire.<br /><br />Her character has none of the bite that Ginger Rogers's parts do in these films. All she basically has to do is act sweet and demure. She also doesn't contribute anything musically. And if I had to rate all the dancing partners of Fred Astaire, Joan Fontaine would come out at the bottom. The poor woman is just horrible in the Things Are Looking Up number. <br /><br />When she co-starred later on in a musical with Bing Crosby, The Emperor Waltz, it's no accident that Fontaine is given nothing musical to do.<br /><br />The version I have is a colorized one and in this case I think it actually did some good. The idyllic lush green English countryside of P.G. Wodehouse is really brought out in this VHS copy. Especially in that number I mentioned before with Astaire and Fontaine which does take place in the garden.<br /><br />Burns&Allen on the other hand as a couple of old vaudeville troopers complement Astaire in grand style in the Stiff Upper Lip number. The surreal fun-house sequence is marvelously staged.<br /><br />P.G. Wodehouse's aristocracy runs the gamut with Constance Collier at her haughty best and for once Montagu Love as Fontaine's father as a nice man on film.<br /><br />The biggest hit out of A Damsel in Distress is A Foggy Day maybe the best known song about the British capital city since London Bridge Is Falling Down. Done in the best simple elegant manner by Fred Astaire, it's one of those songs that will endure as long as London endures and even after.<br /><br />Overlooking the young and inexperienced Joan Fontaine, A Damsel in Distress rates as a classic, classic score, classic dancing, classic comedy. Who could ask for anything more?