Waarschuwing: Spoilers Galore!<br /><br />Het herscheppen van deze sui generis-film is ongeveer even verstandig als het herscheppen van _Psycho_ <0xE2><0x80><0x93> o ja, dat heeft een of andere idioot al gedaan <0xE2><0x80><0x93> maar dat doet niet ter zake.<br />De film begint met een chimpansee die een simulatie verknoeit en daarmee meteen bewijst dat hij niet zo slim is. Marky Mark verschijnt in beeld zonder zijn karakteristieke onderbroek te laten zien en wordt dan afgewezen door een onopvallende vrouw die de voorkeur geeft aan chimpansees.<br />De plichtmatige opname van het ruimtestation dat zonder aanwijsbare reden om Saturnus heen draait, het interieur van het schip vol met genetische experimenten op apen. Moeten we 1300 miljoen kilometer naar Saturnus reizen om die experimenten uit te voeren? Het special effects-team bepaalt dat.<br />Marky' De chimpansee verdwaalt in de belangrijkste sf-film uit de jaren zestig, de Time Warp. Vervolgens demonstreert Marky de verbijsterende onbekwaamheid van het ruimtestation om een capsule te stelen zonder dat iemand het merkt, terwijl hij tegelijkertijd zijn verachtelijke stommiteit demonstreert door een reddingsmissie in de diepe ruimte te ondernemen naar een wormgat voor een vervangbare testchimpansee, met een voertuig van een miljoen dollar en beperkte brandstof- en zuurstofvoorraden.<br />Voordat iemand 'Verspilde Verbazing' kan zeggen, heeft Marky door het wormgat gesurft, is hij neergestort op een buitenaardse planeet, heeft hij zijn helm afgezet zonder aan de dodelijke atmosfeer te denken en wordt hij achternagezeten door een geluidsstudio die bijna op een weelderig regenwoud lijkt, als de schijnwerpers die de plastic bomen van achteren belichten er niet waren geweest.<br />Verrassing! s. s. s. s. s. s. s. s. s. s. s. s. s. s. s. s. s. s. s. s. s. s. s. s. s. s. s. s. s. s. s. s. s. s. s. s. s. s. s. s. s. s. s. s. s. s. s. s. s. s. s. s. s. s. s. s. s. s. s. s. s. s. s. s. s. s. s. s. s. s. s. s. s. s. s. s. s. s. s. s. s. s. s. s. s. s. Hoewel ik gal heb geroken bij het horen van woordspelingen die met deze film te maken hebben, was één kop in de recensie die de essentie van deze 'herschepping van de planeet der apen' weergaf: 'De apen van Roth'. Terwijl alle anderen zich uitsloofden om eruit te zien als figuranten uit 1 miljoen jaar v.Chr. of Greystoke, kauwt Tim Roth, als Chimpanzee Thade, enorme hoeveelheden landschap en slingert hij kaka op een schitterende manier in het rond. Hoe onderhoudend zijn weergave van de psychotische Thade ook was, zijn personage miste een gedragsboog: Thade is gek als we hem voor het eerst ontmoeten... en aan het eind van de film is hij zo'n beetje op hetzelfde niveau gek. Mooie wending.<br />De oorspronkelijke POTA (1968) had een hoofdrolspeler, Charlton Heston. Taylor, die zo gedesillusioneerd was over de mensheid dat hij zonder spijt de aarde verliet om de ruimte in te gaan <0xE2><0x80><0x93> en toch, naarmate de film vorderde, raakte Taylor zonder het te weten verwikkeld in een strijd om de waarde van de mensheid te bewijzen <0xE2><0x80><0x93> als hun enige voorvechter! De oorspronkelijke film was uiteindelijk een verhaal van vernedering, niet van redding: wanneer Taylor het Vrijheidsbeeld ontdekt, wordt hij gedwongen te beseffen dat zijn soort NIET heeft gezegevierd. Bestaat er iets dat zo cerebraal of ironisch is als _Leo_ van Marky Mark? Of _Thaïs_ van Roth? Nee, maar er is een heleboel te rennen.<br />De slogans roepen: _Neem de planeet terug..._ maar het is de planeet van APES. In deze film hebben mensen en apen hier samen een noodlanding gemaakt, omdat de mensen gedegenereerd zijn tot holbewoners, waardoor de apen spraakvermogen en sensuele lichaamsbepantsering hebben gekregen; de apen VERKOCHT om de planeet te erven! Dan komt Marky Mark, in ware antropocentrische arrogantie, die als vanzelfsprekend aanneemt dat mensen de hoogste roofdieren moeten zijn, gewoon omdat ze er zijn. 'Het terugnemen' is net zo bespottelijk als apen die hier in 2001 landen, klagend: 'Een planeet waar de mens zich heeft ontwikkeld uit APES!!!' en vervolgens problemen veroorzaken met hun overactieve en harige anussen.<br />Heston werd gecast in de POTA van 1968 omdat hij zijn reputatie als buitenbeentje had gevestigd: hij WAS BEN-Hur, Michelangelo, Mozes! Om hem af te schilderen als het stomme, koppige dier in een buitenaardse samenleving was de verwachtingen van het publiek tenietdoen: hoe gestoord moet een wereld zijn waarin Onze Man Charlton geen respect kan afdwingen? Marky Mark heeft op dit moment alleen maar vastgesteld dat hij een strak onderbroekje draagt.<br />Hoewel Heston door de apenraad voortdurend werd gedenigreerd, domineerde hij het scherm met zijn charisma en ongelooflijke overdrijving. Als Marky Mark de mongoloïde mensen een smeuïg verhaal probeert bij te brengen, is het net als die impopulaire jongen op school die plotseling de klas in de gaten moet houden, die tegen je zegt dat je moet ophouden met penissen op het bord te tekenen en die je een schoen naar je hoofd gooit. Burton probeert Marky te verheffen tot het icoon van de mensheid, maar hij komt over als een kwetterende afwijkende. In de oorspronkelijke film zien de apen Taylor als een afwijking, maar voor publiek en apen was hij een icoon van de mensheid. Weer die ironie.<br />Het was passend dat een man die het scènekauwwerk tot een acteertechniek verhief <0xE2><0x80><0x93> Heston <0xE2><0x80><0x93> de vader zou spelen van Thaddeus Roth, de eerste scènekauwer van de film. Als Roths aapvader spreekt Charlton zijn eigen onsterfelijke tekst uit, deze keer tegen de mensen gericht: 'Vervloekt zijn ze! Vervloekt zijn ze allemaal!'<br />Tegen het eind wordt de film steeds dommer en dommer. Terwijl Thaddeus Marky een lesje leert, daalt er van boven een capsule neer met Marky's chimpansee erin. Apen demonstreren hun hebetude door een buiging te maken voor dit bewusteloze schepsel, terwijl Marky zijn hebetude demonstreert door te mompelen: 'Laten we die apen eens iets over evolutie leren.' Ten eerste zijn het geen apen, aap! Ten tweede zijn het genetische manipulatie en imbeciele verzinsels die de apen tot dit punt hebben gebracht, niet de evolutie. En wat je ze wilt leren door ze met het verborgen laserpistool neer te schieten, wordt misantropie genoemd, niet evolutie.<br /><0x3E> Door het wendingeneindpunt weg te geven, zou je de kijkers alleen maar in de waan brengen dat Estella Warrens halfneuzige rol in feite een integraal onderdeel van de plot was (hou je broek maar aan).<br /><0x3E> Het doet er niet toe dat hij de mensheid was.' Het laatste bood nog enige hoop; ten slotte nemen diender-apen Marky mee naar de Plot Point-gevangenis, waar men hem voor het laatst hoorde jammeren: 'Het is een gekkenhuis! Een gekkenhuis!'
Warning: Spoilers Galore!<br /><br />Tim Burton remaking this sui generis movie is about as sensible as remaking Psycho - oh, that's right, some idiot already did that - I rest my case.<br /><br />Movie opens with chimpnaut blundering a simulation, proving he's not that smart from the outset. Marky Mark appears in shot without his characteristic underpants showing, then is turned down by a plain woman who prefers the touch of chimpanzees.<br /><br />The perfunctory establishing shot of the space station orbiting Saturn for no apparent reason, interior of ship a-bustle with genetic experiments on apes. Must we travel 1,300 million kilometers to Saturn to conduct these experiments? The special effects team decrees it.<br /><br />Marky's chimp gets lost in that staple of 60s sci-fi cinema - the Time Warp. Marky then demonstrates the space station's mind-boggling security ineptness by stealing a pod without anyone noticing, while simultaneously demonstrating his abject stupidity in mounting a deep-space rescue mission into a worm-hole for an expendable test chimp, with a million dollar vehicle with limited fuel and oxygen supplies.<br /><br />Before anyone can say `Pointless Remake' Marky has surfed the worm-hole, crashed on an alien planet, removed his helmet without any thought to the lethality of the atmosphere and is being chased through a sound stage that almost resembles a lush rainforest, if it weren't for the kliegs backlighting the plastic trees.<br /><br />Surprise! It's APES doing the chasing - or at least, it *would* have been a surprise if no one saw Planet Of The Apes THIRTY-THREE YEARS AGO.<br /><br />Since Marky Mark did not get to show his pecs, take down his pants, or bust his lame whiteboy rap, he was characterless. Michael Clarke Duncan's gorilla teeth being inserted crookedly helped immensely in establishing *his* lack of character. Helena Bonham-Carter (aka irritating chimp activist), at a loss without a Shakespearean script, did a fine job of outdoing both Marky and Clarke as Most Cardboard Cutout. Paul Giamatti, the orangutan slave trader, secured the role of token comic relief and interspecies klutz. Though I have grown bilious in hearing puns relating to this movie, one review headline captured the essence of this Planet Of The Apes `re-imagining': `The Apes Of Roth'. While everyone else minced about looking like extras from One Million Years BC or Greystoke, Tim Roth, as Chimpanzee Thade, chews massive amounts of scenery and hurls kaka splendiferously. As entertaining as his portrayal of the psychotic Thade was, his character lacked a behavioral arc: Thade is mad when we first meet him... and he's pretty much at the same level of mad at film's end. Nice twist.<br /><br />The original POTA (1968) featured a leading character, Charlton Heston's Taylor, who was so disenchanted with mankind that he left earth for space with no regrets - yet as that film progressed, Taylor unwittingly found himself locked in a battle to prove mankind's worth - as their sole champion! The original film was ultimately a tale of humiliation, not salvation: when Taylor discovers the Statue of Liberty, he is forced to realize that his species had NOT prevailed. Is there anything that cerebral or ironic to Marky Mark's Leo? Or Roth's Thade? No, but there's lots of running.<br /><br />The slogans cry: Take Back The Planet .but it's the APES' planet. In this movie, humans and apes crash-landed here together, the humans having degenerated to cavepeople, allowing the apes to acquire speech and sensual body armor; the apes DESERVED to inherit the planet! Along comes Marky Mark, in true anthropocentric arrogance, taking it for granted that humans HAVE to be the apex predators, simply because they're there. `Taking it back' is as ludicrous as apes landing here in 2001, complaining, `A planet where men evolved from APES??!!' and then causing trouble with their overacting and hairy anuses.<br /><br />Heston was cast in the 1968 POTA because he had established his reputation as a maverick: he WAS Ben-Hur, Michelangelo, Moses! To cast him as the mute, dogged animal in an alien society was to stupefy an audience's expectations: how crazed must a world be where Our Man Charlton cannot command respect? Marky Mark has currently only established that he has tight underpants.<br /><br />Though Heston was denigrated constantly by the ape council, he dominated the screen with his charisma and stupendous overacting. When Marky Mark tries to instill fervor in the mongoloid humans, it's like that unpopular guy in school suddenly being made classroom monitor, who tells you to stop drawing penises on the blackboard and you throw a shoe at him. Burton tries to elevate Marky to humanity's icon, but he comes off as a chittering deviant. In the original film, the apes deem Taylor a deviant, yet he was, to audience and apes alike, an icon of humanity. That irony again.<br /><br />It was apt that a man who elevated scene-chewing to an acting technique - Heston - should play the father of this film's primo scene-chewer, Thaddeus Roth. As Roth's ape-dad, Charlton utters his own immortal lines, turned against the HUMANS this time, `Damn them! Damn them all to hell!'<br /><br />The movie gets dumb and dumber towards the end. While Thaddeus is giving Marky an ass-beating lesson, a pod descends from on high with Marky's chimpnaut in it. Apes demonstrate their hebetude by bowing in obeisance to this incognizant creature, while Marky proves his own hebetude by muttering, `Let's teach these monkeys about evolution.' Firstly, they're not monkeys, you ape! Secondly, it was genetic tampering and imbecilic plot fabrications which brought the apes to this point, not evolution. And what you intend to teach them by blowing them away with the concealed lasergun is called misanthropy, not evolution.<br /><br />Giving away the twist ending would only confuse viewers into believing that Estella Warren's half-nekkid role was actually integral to the plot (be still my pants.).<br /><br />No matter that he was humankind's last underpanted hope; in the end, cop apes take Marky away to Plot Point Prison where he was last heard ululating, `It's a madhouse! A MADHOUSE!!...'