Deze film was buitengewoon deprimerend.<br />De personages waren zo koud. De moeder, die de hoofdfiguur is, is alles behalve'moederlijk'. Oké, ze was ongelukkig in haar huwelijk en stelde haar man en kinderen altijd op de eerste plaats. Haar man sterft. Dan gaat ze op bezoek bij haar zoon en ontmoet een lekker ding dat met haar dochter naar bed gaat en uiteindelijk met hem naar bed gaat. Tot dat moment is de film oké. Niet geweldig, maar je kunt hem kijken. De man is charmant en wie kan haar dat kwalijk nemen? Oké, het is niet erg moederlijk om met de minnaar van je dochter naar bed te gaan, maar laten we dat toeschrijven aan de schok van het verlies van haar man.<br />Ze raakt volledig geobsedeerd door die man. Ik denk dat dit het moment is waarop ik een hekel begon te krijgen aan de film. Ze is er altijd en wil hem op een 'oude, ouderwetse manier' verwennen met hapjes terwijl hij aan het huis van haar zoon werkt (ik denk dat dit het enige is wat ze ooit heeft geleerd), alsof het de enige manier is waarop ze zijn aandacht kan krijgen. De man is duidelijk niet erg geïnteresseerd (eigenlijk lijkt het er meer op dat hij het als een liefdadigheidsactiviteit beschouwt om met haar naar bed te gaan) en in plaats van zich daardoor beledigd te voelen, blijft ze hem smeken om met haar naar bed te gaan en aardig tegen haar te zijn als hij haar heel erg mishandelt. 'Ik ben gewoon een vormeloze klont,' zegt ze wanhopig tegen hem, terwijl hij haar vreselijk beledigt.<br />Wat me in deze film zo woedend maakt, is het totale gebrek aan zelfrespect dat de moeder voor zichzelf heeft. De eerste keer dat ze met elkaar naar bed gaan, zegt ze tegen Craig zoiets als: 'Ik ben gewoon een vormeloze klont.'<br />Deze film is een belediging voor vriendelijke vrouwen. Als ik in hun schoenen had gestaan, had ik een klein voorwerp voor mezelf gekocht dat me dezelfde bevrediging en veel minder emotionele pijn zou hebben bezorgd...:)
This movie was extremely depressing. <br /><br />The characters were so cold. The mother, who is he main character, is everything but "motherly". OK, she was unhappy in her marriage and always put her husband and children first. Her husband dies. She then goes to visit her son and meets this hunk who is sleeping with her daughter and ends up sleeping with him. Until this part, the movie is all right. Not excellent, but it can be watched. The guy is charming and who can blame her? OK it's not very motherly to sleep with your daughter's lover but let's blame that on the shock of losing her husband. <br /><br />She becomes totally obsessed with the guy. I think this is the part where I started to dislike the movie. She's always there wanting to please him in an "old fashioned way" with snacks while he is working on her son's house (I guess this is the only thing she ever learned to do), as if it was the only way she could get his attention. The guy obviously is not very interested (actually, it seems more like he considered sleeping with her a charitable activity) and instead of being insulted by that, she continues to beg him to go to go to bed with her and to be nice to her when he becomes very abusive. "I want to please you", she tells him in a desperate way while he is insulting her very badly. <br /><br />What outraged me in this movie, is the utter lack of self-respect the mother has for herself. She tells Craig something like "I am just a shapeless lump" the first time they sleep together. <br /><br />This movie is an insult to women kind. If it had been me, I would have bought myself a little object that would have brought me the same satisfaction and a lot less emotional pain... :)