Laat ik beginnen met te zeggen dat ik zo'n beetje van elke slechte Italiaanse horrorfilm of junglefilm uit de jaren zeventig kan genieten. Serieus. Deze was ronduit afschuwelijk.<br />Er zijn veel te veel elementen die Martino probeert in te spuiten, en geen ervan werkt (behalve dat ding met die wilde krokodillen) erg goed. Er zijn natuurlijk een paar onwetende westerlingen die ergens in de jungle een vakantieoord opzetten. Ik weet niet eens meer waar dat is... Wat triest is dat... Het komt erop neer dat mensen naar het vakantieoord komen om die inheemse stam en zijn ceremonies te zien, maar uiteindelijk maken ze de 'Alligatorgod' van de rivier van streek, die vervolgens op hol slaat en voornoemde vakantiegangers en ook een paar stamleden doodt. Klinkt goed, hè? Nou, verwacht er maar niet te veel van. Er is tot het eind minimale gewelddadigheid, de special effects zijn zo slecht dat het leek alsof ze door een kleuterklas werden opgevoerd en het liefdesverhaal dat erbij wordt gesmeten is lachwekkend.<br />Er zijn serieus een paar scènes waarin het lijkt alsof ze een camera onder water in een zwembad zetten en een speelgoedalligator, een soort pijltje, in het water gooien en dat zou de alligator moeten zijn die aanviel. Ik maak geen grapje. In een ander prachtig gemaakt speciaal effect wordt een Matchbox-busje aangevallen door de ongelooflijke zinkende plastic alligator, die plotseling vijf keer zo groot is als een busje. (Een paar minuten geleden was hij nog maar groot genoeg om een mens op te eten, maar nu valt hij in het niet bij een grote vrachtwagen...) Het is echt zielig. De enige andere film die ik kan bedenken waarin de effecten zo erg waren dat ik uit het verhaal werd gehaald, was het meesterwerk van Bruno Mattei, _Rats_, met die plastic ratten op de transportband en iedereen die niet doodsbang kon zijn.<br />Normaal gesproken zou ik zeggen dat Sergio Martino een absolute must-see was, maar dit is een must-pass. Zonde van de tijd en zeker niet de moeite waard om te kopen voor de fabrieksprijs van 1500 dollar van _No Shame_. Dit is een SHAME.<br />2 van de 10, jongens.
Let me start out by saying I can enjoy just about any bad Italian horror movie or jungle exploitation flick from the 1970's. Seriously. This one was downright awful.<br /><br />There are way too many elements that Martino tries to inject and none of them work (except for the croc-gone-wild thing) very well at all. There are some ignorant Westerners, of course, who set up a resort in the jungle somewhere. I don't even remember where it takes place...how sad is that... Basically, people come to the resort to see this native tribe and its' ceremonies but eventually they upset the 'Alligator God' of the river who then proceeds to go on a rampage, killing said vacationers and some tribesmen as well. Sounds good, yeah? Well, don't get your hopes up. There is minimal violence until the end, the special effects are so bad it was like a kindergarten class performed them and the love story thrown in is laughable.<br /><br />There is seriously a few scenes where it appears they set up a camera underwater in a pool and threw a toy alligator, like a dart, into the water and that is supposed to be the gator attacking. I'm not kidding. In another wonderfully crafted special effect, a Matchbox van is targeted by the incredible sinking plastic gator, who all of a sudden is five times the size of a van. (A few minutes ago, he was only big enough to eat a human, but now he dwarfs a full-size cargo van...) It is really pathetic. The only other flick I can think of where the effects were so bad I was pulled out of the story was Bruno Mattei's masterpiece, "Rats," what with the plastic rats on the conveyor belt and all who COULDN'T be terrified.<br /><br />Normally I'd say anything Sergio Martino was a solid must-see but this one is a must-pass. Waste of time and definitely not worth buying for the $15+ sticker price from No Shame. This one is a SHAME.<br /><br />2 out of 10, kids.