Een gruwelijk deprimerend script en een paar mooie, rustige optredens van Peter Strauss en Pamela Reed en een paar goede locatie-opnamen in Ohio, en dan komt er een mooie tv-film over de tijd van de roestgordel. Als de fabrieken sluiten en de vakbonden verdwijnen, voelen de arbeiders zich bedreigd door iedereen: de directie, de eigenaars, hun vrouwen en kinderen. Strauss is volkomen geloofwaardig in zijn rol en Pamela Reed is, zoals altijd, geweldig. Kijk eens of je John Goodman kunt herkennen voordat hij dik wordt.<br />De zware metalen schijf <0xE2><0x80><0x93> maakte iemand een woordspeling? <0xE2><0x80><0x93> is soms irritant, maar de filmografie van Frank Stanley is geweldig, vooral de fabrieksscènes.
A brutally depressing script and some fine low-key performances by Peter Strauss and Pamela Reed and some good location shooting in Ohio power this fine TV movie about hard times in the rustbelt. As the mills close and the union jobs disappear, the blue-collar workers are threatened by everyone: management, owners, their wives and children. Strauss is completely believable in his role, and Pamela Reed is, as always, wonderful. See if you can recognize John Goodman before he put on weight.<br /><br />The heavy metal score -- was someone making a pun? -- is, at times, obtrusively annoying, but the cinematography by Frank Stanley is knockout, particularly the mill scenes.