Er zijn veel goede dingen aan de nieuwe BSG: de meervoudige Cylon-rollen voor Model 8 en 6, bijvoorbeeld, die de twee actrices voortreffelijk speelden. De ouderwetse sfeer van industrieel ontwerp aan boord van de _ Galactica_ ('Mijn schip zal niet over mijn lijk worden genetwerkt!') Ook de ruimtegevechten, de special effects (hoewel de doorgewinterde sciencefictionkijker zal erkennen dat het allemaal cartoonachtig is). De duisternis van de personages, hun in wezen gebrekkige karakter.<br />Dat maakt het des te bitterder dat het einde zo kinderlijk was.<br />Ja, het eerste deel, de scènes in de ruimte, de aanval op de Cylons en alles was heel goed. Maar het sentimentele einde? Ik kijk tegenwoordig altijd naar films en televisieprogramma's met een verborgen timer, dus ik weet nooit hoeveel tijd er nog over is tot het einde. Dus voor mij was het een speciaal soort marteling om het einde steeds weer opnieuw te zien gebeuren. Elke keer als ik dacht: o, dit is de laatste scène, het laatste shot, kreeg ik er nog een. Elk freakend personage kreeg zijn complete einde! Dat was niet echt nodig.<br />Wat echt de schooljongens-amateuristischheid van dit alles onderstreepte: de jonge Roslin-scènes. Waarom is het belangrijk voor ons om dat te weten: omdat ze haar zussen en vader heeft verloren door een afschuwelijk ongeluk en omdat ze een onenightstand heeft met een voormalige leerling/leerling? Wat heeft dat met het verhaal te maken? Waar lag het verband? Oké, ik ben een voorstander van een meer Europese benadering, en van een willekeurige handeling in films en televisieprogramma's en zo, maar dit was gewoon belachelijk. Dit bracht niets van betekenis in het verhaal.<br />Ik heb ook de _Last Frakkin_ -special gezien en daarin liet Ron zijn eigen onnozelheid over de plot zien: hij kon geen goed einde voor het verhaal bedenken, dus... hij deed het gewoon niet! Het gaat nooit zozeer om de personages als wel om de manier waarop ze de laatste aflevering maakten. Dat hele 'dit was duizenden jaren in het verleden'. Het idee van de mitochondriale Eva werd ook gebruikt in het _Handboek voor lifters in de Melkweg_, en geloof me, er zijn heel wat BSG-kijkers die dat specifieke H2G2-verhaal kennen. En nu we het toch over Hera hebben, nu hebben we een verhaal dat helemaal NIET goed uitpakte. In plaats daarvan krijgen we Roslin die haar vroegere leerling nadoet die twintig jaar jonger is. Begrijp me niet verkeerd, ik ben helemaal voor oudere vrouwen met jongere mannen. Hoe meer macht ze hebben, hoe beter. Maar dit... dit sloeg gewoon nergens op.<br />Al met al (het schrijven in) is deze serie net zo slecht als de bedoeling was van de personages. Dat geldt zelfs nog meer voor de laatste aflevering. Ik hoop dat Lost en 24 het beter doen met hun finales.
There are many good things about the new BSG: There's the multiple Cylon roles for Model 8 and 6, for example, which the two actresses played superbly. There's the old school feel of industrial design aboard Galactica ("My ship will not be networked, over my dead body!") Also, all the space battles, the special effects (even though the seasoned sci-fi watcher will acknowledge the cartoonishness of it all) The darkness of the characters, their essentially flawed nature.<br /><br />That makes it all the more bitter that the ending was so childish.<br /><br />Yes, the first part, the scenes in space, the raid on the Cylons and all that was very good. But the mushy ending? I always watch films and shows these days with the timer hidden, so I never know how much time is left until the end. So for me it was a special kind of torture, to see the end happen over and over again. Every time I thought, oh this is the final scene, the final shot, I got one more. Every frakking character got its complete ending! That wasn't really necessary.<br /><br />What really highlighted the schoolboy amateurishness of it all: The young Roslin scenes. Why is important for us to know that: {a} she lost her sisters and father in a horrible accident and {b} that she has a one night stand with a former pupil/student? What does that bring to the story? Where was the linkage? Now, I'm all for a more European-ish style approach, and a random acts of whateverness in films and shows, and all that, but this was just ridiculous. This didn't bring anything meaningful to the story.<br /><br />Also, I've seen the "Last Frakkin special" and in it Ron revealed his own cluelessness about the plot: he couldn't come up with a good ending for the story, so .... he just didn't! It's never as much about the characters as they made the last episode to be. The whole "this was thousands of years in the past" idea, the mitochondrial Eve thing, was also used in the Hitchhikers Guide to the Galaxy, and believe you me, there are a lot of BSG watchers who know that particular H2G2 storyline. And speaking of Hera, now there's a storyline that WAS NOT worked out well, AT ALL. Instead we get Roslin is doing her former pupil who's 20 years younger. Don't get me wrong, I'm all for older women with younger men. The more power to them. But this ... just made no sense.<br /><br />All in all, (the writing in) this series is as flawed as they intended its characters would be. That goes even moreso for the last episode. I hope Lost and 24 do better, with their series finales.