Niettegenstaande het onderwerp is dit een amateurfilm, een exhibitionistische film <0xE2><0x80><0x93> of een poging daartoe <0xE2><0x80><0x93> die ongeveer even interessant en gedurfd is als het opstelboek van een humeurige middelbare scholier vol met 'doodspoëzie'. Het zal kijkers storen die erop gebrand zijn om gestoord te worden, maar het succes zal aan henzelf te danken zijn, niet aan de regisseur. Om echt in iemands huid te kruipen, zijn gevoeligheid, discipline, techniek en talent nodig, evenals een oog en een oor. De film bevat wel een beeld dat associaties oproept, getoond als still (en ook gebruikt op de videodoos), maar zonder dat er een ontwikkeling naar of vanaf leidt. Als de regisseur er oog voor had gehad, zou hij het hebben beschouwd als een mogelijk uitgangspunt voor een interessante film <0xE2><0x80><0x93> dat wil zeggen, een film.
The subject notwithstanding, this is an amateur, exhibitionist movie--or an effort at one--which is about as interesting and daring as a moody high school student's composition book full of death "poetry". To be sure, it will disturb viewers who are hell-bent on being disturbed, but the success will be attributable to themselves, not to the director. To genuinely get under somebody's skin requires sensibility, discipline, technique, and talent, as well as an eye and an ear. The film does contain one evocative image, shown as a still (and also used on the video case), but with no development leading up to or away from it. If the director had had an eye, he would have seen it as a possible starting point for an interesting movie--that is, a movie.