Dit is een verwarde en onsamenhangende warboel van eindeloze scènes met saaie dialogen en monologen. Dat is niet overdreven: je moet je enorm inspannen om zelfs maar te proberen erbij betrokken te raken.<br />Ik dacht oprecht dat Fassbinder iets interessants zou maken om te vertellen waarom Erwin/Elvira aan het eind zelfmoord pleegt, maar in plaats daarvan probeert iemand in elke scène uit te leggen: 'Toen hij jong was, gebeurde dit...' en 'Hij kwam net terug uit Casablanca en gaf opdracht alles daar te knippen...' enzovoort. In de film is Erwin/Elvira in een slachthuis in gesprek met een vriendin (een slachthuis is in elk geval de beste plek voor een gezellig babbeltje) en terwijl hij haar het verhaal van Elvira's leven vertelt, toont Fassbinder de slachting van de ene koe na de andere. Het is moeilijk om aandacht te schenken aan de verontrustende beelden of aan wat de travestiet zegt. Natuurlijk komen we bij de zeer geforceerde en grove symboliek van 'Ik heb veel geleden in mijn leven en sta op het punt te sterven'. In een van de schaarse momenten waarop er echt iets gebeurt, ontmoet Erwin/Elvira een vroegere minnaar, en pas nadat hij met twee andere mannen een buitengewoon homofiele choreografie heeft uitgevoerd (alsof hij het noodzakelijke niveau van homoseksualiteit wil bereiken) herkent hij Elvira.<br /><br />Er zijn een paar interessante scènes en ideeën, moet ik toegeven (zoals wanneer de non het verhaal van de jonge Erwin vertelt), maar alles in de film is verspild aan Fassbinders genotzucht.
This is a confused and incoherent mess of interminable scenes of boring dialogues and monologues. That is no exaggeration: you have to make a tremendous effort to even try to become involved with it.<br /><br />I sincerely thought Fassbinder would make something interesting in order to tell why does Erwin/Elvira suicides at the end, but instead of this, in every scene somebody is trying to explain: "when he was young, this happened..." and "he just came back from Casablanca and ordered to cut everything down there...", etc.<br /><br />Soon in the movie, Erwin/Elvira is in a slaughter house talking with a friend prostitute (certainly a slaughter house is the best place for a pleasant little chat), and while telling her the story of Elvira's life, Fassbinder shows the killing of one cow after the other. It is difficult to choose between giving attention to the disturbing images or what the transvestite is saying. Of course we come to the very forced and coarse symbolism of "I have suffered much in my life, and am about to die".<br /><br />In one of the sparse moments where actually happens something, Erwin/Elvira encounters a former lover, that only after performing a extremely gay choreography with two other guys (as if going for the necessary level of homosexuality) is that he recognizes Elvira.<br /><br />There are some interesting shots and ideas, I must admit (such as when the nun tells the story of the young Erwin), but everything on the movie is wasted due to Fassbinder's self- indulgence.