Ofwel: ik ben dol op het opschorten van elke vorm van plot in deze film. Ik heb hem vele malen opnieuw bekeken en hij houdt altijd stand. Een beetje te gestileerd voor sommigen, maar ik denk dat elke operaliefhebber er dol op zal zijn. Norman Jewison, een collega-Canadees, neemt enorme risico's met zijn films en zijn casting en het levert bijna altijd geld op in films die niet zo diepzinnig zijn en op de een of andere manier verrukkelijk, zoals deze. Ik heb me vaak afgevraagd hoe klein Chers acteerrollen zijn, of ze ervoor heeft gekozen dit deel van haar leven tot een minimum te beperken of dat ze niet genoeg goede rollen krijgt om op te kauwen. Ik heb haar een voortreffelijke actrice gevonden die zich in een rol kan terugtrekken, zoals in deze, of luid en gedurfd en fel kan zijn als in 'Masker'. Ik vond de komische uithalen soms breed (een kapsalon die 'Assepoester' heet) maar dat was de bedoeling van zowel de schrijver als de regisseur. Nicolas Page speelt de door angst gekwelde tenor van de opera, een en al extravagante gebaren, en eist op een gegeven moment een mes om zijn eigen keel door te snijden. De scènes in Brooklyn zijn magisch, dit is een Brooklyn onder het maanlicht, geromantiseerd en dramatisch, net als in een opera. De camera zoomde uit en liet de spelers pratend achter in de gang.
Either or, I love the suspension of any formulaic plot in this movie. I have re-visited it many times and it always holds up. A little too stylized for some but I fancy that any opera lover will love it. Norman Jewison, a fellow Canadian, takes enormous chances with his movies and his casting and it nearly always pays off in movies that are off centre and somehow delicious, as this one is. I have often wondered at the paucity of Cher's acting roles, whether she has chosen to minimize this part of her life or she does not get enough good roles to chew on. I have found her to be a superb actress who can retreat into a role, as in this particular one or be loud and daring and fierce as in "Mask". I found the comedic strokes broad at times ( a hair salon called "Cinderella")but this was the whole intent of both the writer and director. Nicolas Page plays the angst ridden tenor of opera, all extravagant gestures, at one point demanding a knife so as to slit his own throat. The Brooklyn scenes are magical, this is a Brooklyn under moonlight, romanticized and dramatic, just like opera. All in all a very satisfying film not to everyone's taste by a long shot, I loved the ending, everyone brought together like a Greek Chorus, every part subtly nuanced and blending with the others, the camera pulling away down the hall, leaving the players talking. 8 out of 10.