Heel vreemde, maar af en toe elegante uitbuitingsfilm zonder echt verhaal, maar met de verbluffend betoverende hoofdrolspeelster en een handvol mooie, gruwelijke make-upeffecten. Daniella is een beeldschoon meisje van in de twintig, dat het trauma van een verkrachting op haar dertiende met zich meedraagt. Door nachtmerries en hallucinaties gelooft ze steeds meer dat ze de reïncarnatie is van een vrouwelijke voorouder van wie men zei dat ze een weerwolf was. Ze vermoordt haar zwager tijdens een nachtelijke ontmoeting en wordt in een ziekenhuis opgenomen. Ze ontsnapt echter weer en verslindt in het wilde weg nog meer mannen terwijl ze op de vlucht is voor politierechercheurs, artsen en familieleden. De film is mooi om naar te kijken en om naar te luisteren (echt een geweldige soundtrack), maar de afwezigheid van plot en continuïteit wordt al snel irritant. Gelukkig draagt de hoofdrolspeelster Annik Borel zelden kleren en vult ze de saaie momenten op door naakt om een vuur te dansen. De film is te lang, te bizar en te oninteressant. De grootste verrassing komt aan het eind, wanneer regisseur Rino Di Silvestro ons plotseling en vanuit het niets probeert te laten geloven dat zijn film op ware feiten is gebaseerd.
Very strange but occasionally elegant exploitation movie with no real story, but benefiting from its stunningly ravishing lead actress and a handful of nice, gruesome make-up effects. Daniella is a beautiful twenty-something girl, carrying with her the trauma of being raped at the age of 13. Nightmares and hallucinations lead her further into believing she's the reincarnation of a female ancestor who was said to be a werewolf. She kills her brother-in-law during a nightly encounter and gets submitted in a hospital. She escapes again, however, and randomly devours more men whilst on the run for police detectives, doctors and relatives. It's all pretty to look at and listen too (really great soundtrack), but the absence of plot and continuity become irritating quite fast. Luckily enough, leading lady Annik Borel rarely ever wears clothes and she fills up the boring moments by dancing naked around a fire. The film is too long, too weird and too forgettable. The biggest surprise comes at the end, when suddenly and out of the blue, director Rino Di Silvestro tries to make us believe that his movie was based on true facts. Yeah, right...