Overschaduwd door 'Braveheart', die in hetzelfde jaar werd uitgebracht, smeken de twee kostuumdrama's om een vergelijking. Ik geef toe dat ik een voorkeur heb voor 'Rob Roy', maar ik heb een rationele voorkeur voor 'Braveheart'. Zowel 'Braveheart' als 'Rob Roy' schetst op bloedige, romantische wijze een meeslepend beeld van de Schotse geschiedenis. 'Braveheart' is een epische lofzang op individuele eer en moed en een mooie wraakfantasie. Het is ook melodramatisch, anachronistisch en sentimenteel. Let op het mierzoete gebruik van slow-motion. Het geweld is zowel lelijk als glorieus. Het is dat laatste dat het zo aantrekkelijk maakt voor de geest van de adolescent. Terwijl 'Braveheart' 'Rob Roy' overtreft in puur bloedbad (om nog maar te zwijgen van de toegeeflijke looptijd), is de laatste film uiteindelijk volwassener en bevredigender. De handeling is ingetogener, maar ook verrassender en intelligenter. De seks is minder opzichtig, maar ook erotischer. 'Rob Roy' heeft ook een beter doordachte romantische belangstelling. De dialogen proberen de poëzie uit die tijd te evenaren. De rotte tanden in de monden van de acteurs proberen de tandheelkunde uit die tijd te evenaren. En Tim Roth is een uitmuntende schurk. Ook aanbevolen: 'The Last of the Mohicans' en 'The Patriot'. De laatste lijkt misschien meer op 'Braveheart' met zijn nadruk op bloeddorst, terwijl de eerste meer op 'Rob Roy' lijkt door de toon. Alle genoemde films verdienen hun R-waarde voor geweld.
Overshadowed by "Braveheart" released the same year, the two costume dramas beg comparison. I admit my bias against Mel Gibson, yet I maintain a rational preference for "Rob Roy." Both "Braveheart" and "Rob Roy" compellingly depict Scots history in bloody, romantic fashion. "Braveheart" is an epic paean to individual honor and courage and a fine revenge fantasy. It's also melodramatic, anachronistic and maudlin. Note its cornball usage of slow motion filming. Its violence is both ugly and glorious. It is the latter quality which makes it more appealing to the adolescent mindset. While "Braveheart" surpasses "Rob Roy" in sheer levels of carnage (not to mention its indulgent running time), the latter film is ultimately more mature and satisfying. Its action is more understated, yet more surprising and clever. Its sex is less showy, yet more erotic. "Rob Roy" also has a better realized romantic interest. Its dialog attempts to approximate the poetry of the period. Its rotted teeth in the mouths of the actors attempt to approximate the dentistry of the era. And Tim Roth is a superlative villain. Also recommended: "The Last of the Mohicans" and "The Patriot." You may find the latter more akin to "Braveheart" with its emphasis on blood lust, with the former more similar to "Rob Roy" in tone. All the of the aforementioned movies merit their R ratings for violence.