Wat is 'herscheppen' toch een geweldig woord. Noemen ze _Dawn of the Dead_ MMIV (2004) niet zo? Het is inderdaad een slim woord <0xE2><0x80><0x93> het verhult de term die iedereen is gaan haten, 'hermaken' bedoel ik, en het klinkt bijna alsof het proces om er een te maken creatief was en de verbeelding opriep. Nou, verdomme, ik was misleid. Ik werd tenminste meer verleid door de gedachte aan talloze bloederige en ongebreidelde gewelddadigheid dan door het idee van 'herscheppen', hoewel het wel een rol speelde.<br />Maar toch, waarom een remake maken? Directeuren doen het eigenlijk om maar een paar redenen: om een film voor een modern publiek aan te passen, of omdat ze persoonlijk van het origineel houden en er een eerbetoon aan willen maken. Niettemin komt het in het algemeen (ik geef toe dat er uitzonderingen zijn) allemaal neer op één ding: iemands idee stelen en het opnieuw vormgeven (of het 'herscheppen') zodat degenen die het nooit zouden zien of begrijpen er geld voor zouden betalen om het te zien. Het is net zoiets als de aantekeningen van Coles/Cliff: gooi alles in een blender, zuiver alles wat raadselachtiger en curieuzer is en doe er een paar kunstmatige smaken bij. Met andere woorden: een geweldig marketingplan.<br />Dus wat is er mis met deze? Nou, ik zal beginnen met wat ik mooi vond. Ik vond de openingsscènes mooi. Dankzij CGI en een groter budget konden we de chaos van de zombieholocaust echt in beeld brengen. Romero probeerde het origineel met minimalistische middelen weer te geven. We zien de stad in puin liggen, duizenden zombies: chaos en dood. Twee woorden die er op het scherm prachtig uitzien. Dan stort alles in.<br />Deze opzet leidt nergens toe. De film doet wat bijna elke remake doet. Hij voegt meer van alles toe, behalve karakter, sfeer en verhaal. Hij is luidruchtiger, (in zekere zin) bloediger, en zit vol hoofdpersonen die alleen lijken te sterven in onzinnige subplots. De setting, het winkelcentrum dat een cruciale rol speelde in het verhaal en de thematiek van de oorspronkelijke film, is puur toeval. De film van Romero, de pure extatische vreugde van 'een winkelcentrum dat je helemaal voor jezelf alleen hebt als een fort', is hier verdwenen. Bovendien heeft dit 'herscheppen' geen pit, geen geest, geen lef. Het gaat er (waarschijnlijk heel terecht) van uit dat het publiek geen aandachtsspanne heeft en niet de moeite neemt ons te interesseren voor de personages of het verhaal. De film is overhaast en mist de rustigere interacties van de vier personages uit de oorspronkelijke film. Je ging die mensen in Romero's versie zelfs aardig vinden, omdat er ondanks de waanzin buiten het winkelcentrum een zeker realisme aan hun bestaan kleefde. Hier kan het je niet schelen wanneer of wie er gaat: het gaat erom hoe ze gaan.<br />Wat hebben ze nog meer te zeggen? De film is niet eng. Het heeft een paar'sprong'-scènes en probeert de rest te compenseren met bloed en harde special effects. Als verhaal is het echt te onsamenhangend om te volgen en de conflicten tussen de personages zijn te onderontwikkeld om het te redden. De humor wordt ook teruggebracht tot een paar oneliners (en één echt goed personage: Andy). Wat blijft er daarna over? Een einde dat duidelijk belachelijk is en veel minder dan de gedempte, onvermijdelijke dubbelzinnigheid van de oorspronkelijke film. Maar ondanks het feit dat het een behoorlijk slechte film is (hoewel niet zo slecht als sommige andere remakes), moet hij om te beginnen herinnerd worden: hij heeft de passie van Christus van zijn eerste plaats in de bioscoopkassa geschopt. Goed gedaan zombies.
What a great word "re-imagining" is. Isn't that what they call Dawn of the Dead MMIV (2004)? A clever word indeed - it disguises the term that everyone has grown to hate, "remake" that is, and makes it almost sound as if the process of making one was creative and involved the imagination. Well, damn, was I misled. At least I was seduced more by the thought of countless gore and unbridled violence than by the idea of "re-imagining," though it played a role.<br /><br />Still, why make a remake? Directors do it for only a few reasons really: to update a movie for a modern audience, or because they personally love the original and want to make a tribute to it. An homage, if you will. Nonetheless, it all generally (I do admit exceptions) boils down to one thing: stealing someone's idea and reshaping it (or "re-imagining" it) so that those who would never see it or understand it would pay money to see it. It's like Coles'/Cliffs' notes; dump everything in a blender, purify all that is more puzzling and curious and throw in a few artificial flavors. In other words, a great marketing scheme.<br /><br />So what's wrong with this one? Well, I'll start with what I liked. I liked the opening scenes. Thanks to CGI and a bigger budget we could actually get a grasp of the chaos of the zombie holocaust Romero tried to communicate in the original through minimalist means. We see the city in ruins, thousands of zombies: chaos and death. Two words that look beautiful on screen. Then it all falls apart.<br /><br />This set-up leads nowhere. The movie does what almost every remake does. It adds more of everything except character, atmosphere, and story. It's noisier, (in some sense) bloodier, and more full of main characters who appear only to die in nonsensical subplots. The setting, the mall which played a crucial role in the original film's story and theme, is purely coincidental. The idea communicated in Romero's film, the pure ecstatic joy of having "a mall all to yourself as a fortress," is gone here. Further, this "re-imagining" has no moxie, no spirit, no balls. It assumes (probably quite rightly) that the audience has no attention span and doesn't bother to get us interested in the characters or the story. The film is rushed and misses the quieter interactions of the four characters of the original. You actually grew to care about those people in Romero's version because there was a certain realism to their existence despite the insanity outside the mall. Here, you don't care when or who goes: what matters is how they go.<br /><br />What else is their to say? The film is not scary. It has one or two "jump" scenes and it tries to make up for the rest with gore and loud special effects. As a story it's really too choppy to be followed and the conflicts between the characters are too underdeveloped to save it. The humor is also reduced to a few one-liners (and one really good character: Andy). After that, what remains? An ending that is plainly ridiculous and far inferior to the subdued, inevitable ambiguity of the original film. But, despite it being a pretty bad film (though not quite as bad as some other remakes), it should be remembered for one thing: it kicked The Passion of Christ from it's number one spot in the box office. Well done zombies.