Wie was George C. Scott? George C. Scott was een beroemd acteur. Bijna elke film waar hij in heeft gespeeld, is er beter op geworden. Die goeie ouwe George had absoluut niets met deze film te maken... maar hij heeft een keer iets gezegd dat die film beschrijft.<br />Ik kan me zijn exacte woorden niet herinneren, maar hij zei in feite dat Grote Schrijven Slechte Acteren kan Beperken, maar Grote Schrijven Kan Slechte Acteren Beperken. Die kleine opmerking is nog nooit zo waar geweest als in 'The All New Adventures of Laurel & Hardy: For Love or Mummy'.<br />De casting van de twee hoofdrollen was absoluut perfect. Bronson Pinchot (Laurel) en Gailard Sartain (Hardy) zien er niet alleen uit als de hoofdrolspelers, maar ze kunnen het echte leven (met alle maniërismen en zo) ook nog eens uitzonderlijk goed nabootsen. Deze film zou een blijvend bewijs van hun talent moeten zijn. Maar goed, deze film valt plat op zijn gezicht als het op (je raadt het al) schrijven aankomt.<br />Afgezien van de openingsdialoog tussen Pinchot en Sartain (die erg 'in karakter' was) en een korte klucht over een taxi, is deze film een absolute aanfluiting om naar te kijken.<br />Probleem 1: er ging te veel tijd en moeite in de plot zitten.<br />Ik wil niet weten waarom de mummie de knappe Britse dame wil ontvoeren. Wat ik wil is Stan en Ollie zien (of in elk geval hun stand-ins). Er is veel te veel tijd besteed aan het uitleggen van de plot of aan de niet al te grappige bijrollen die in de plot speelden.<br />Maar zelfs als deze film alleen maar grappen had bevat, zouden we nog steeds...<br />... probleem 2: de meeste grappen zijn wat ik'verwaterde slapstick' zou noemen.<br />Wat bedoel ik met'verwaterd'?<br />In slapstick wordt een personage voor het komische effect op een overdreven manier gekwetst (zoals in Looney Tunes, 3 Stooges... of wat dacht je van Laurel & Hardy?).<br />In'verwaterd' De film is slapstick (zoals ik het noem), een personage raakt licht gewond of wordt lastiggevallen, en de filmmakers spelen dat voor het komische effect.<br />Misschien zou een illustratie helpen.<br />In Looney Tunes wordt Daffy Duck neergeschoten door Elmer Fudd. Zijn bankbiljet valt eraf en hij doet het weer om. Dat is klassieke slapstick.<br />In deze'steen' loopt Ollie per ongeluk tegen een paar mensen op. Ze draaien zich om, zeggen dat hij voorzichtig moet zijn en lopen vrolijk door. Dat is geen slapstick. Dat is niet eens grappig. Dat is gewoon... saai... en deze film zit vol met dit soort grappen. Het is alsof ze de broodwinning van deze film zijn. De schrijvers en regisseurs nemen gewoon die saaie momenten en doen alsof ze grappig moeten zijn. Toegegeven, het voorbeeld dat ik zojuist heb gegeven is het meest extreme geval, maar ik kan het niet onbeperkt rekken.<br />Om een lang verhaal kort te maken: de film werkt gewoon niet omdat het script geen gebruik maakt van Pinchots en Sartains vermogens om Stan en Ollie te imiteren. In plaats daarvan maakt het script gebruik van plotbeschrijvingen en flauwe grappen. Als je deze film bekijkt, kijk je eigenlijk naar twee uitstekende imitators die geen echt materiaal hebben gekregen om mee te werken.<br />Geen goede film, maar wel een ongelooflijk slaapmiddel.<br />Ik zou zeggen: sla deze film over en hou het bij het echte werk (zolang je maar uit de buurt blijft van 'Atoll K' en 'Be Big').
Who was George C. Scott? George C. Scott was a renowned actor. Practically any movie that he's been in is the better off for it. Now ol' George had absolutely NOTHING to do with this movie..., but he once said something that describes said movie to a T.<br /><br />I don't recall his exact words, but he basically said that Great Writing can Save Bad Acting, But Great Acting CanNOT save Bad Writing. Never has this little observation been truer than in "The All New Adventures of Laurel & Hardy: For Love or Mummy".<br /><br />The casting of the two leads was absolutely perfect. Bronson Pinchot (Laurel) and Gailard Sartain (Hardy) not only look the parts, but they do an exceptionally good job at mimicking the real deal (mannerisms and all). This movie should stand as a lasting testament to their talents. That said, this movie falls flat on its face when it comes to (you guessed it) WRITING.<br /><br />Aside from the opening dialogue between Pinchot and Sartain (which was very "in character") and a brief gag involving a taxi, this movie is an absolute chore to sit through.<br /><br />PROBLEM # 1: Too much time and effort went into the plot.<br /><br />I don't want to know why the mummy wants to kidnap the pretty British lady. What I WANT is to see Stan and Ollie (or at least, their stand-ins). Way too much screen time was devoted to explaining the plot or to the not-very-funny secondary characters that said plot revolved around.<br /><br />However, even if this movie had been all jokes, that would still leave us with...<br /><br />...PROBLEM # 2: Most of the jokes are what I would call "watered-down" slapstick. <br /><br />What do I mean by "watered down"?<br /><br />In slapstick, a character gets hurt in an exaggerated way for comedic effect (ala Looney Tunes, 3 Stooges...,or how about Laurel & Hardy?).<br /><br />In "watered-down" slapstick (as I define it), a character gets mildly hurt or inconvenienced, and the filmmakers play that up for comedic effect.<br /><br />Maybe an illustration would help:<br /><br />In Looney Tunes, Daffy Duck gets shot by Elmer Fudd. His bill falls off and he puts it back on. That is classic slapstick.<br /><br />In this "gem", Ollie accidentally bumps into some people. They turn around, tell him to be careful, and continue on their merry way. That's not slapstick. That's not even funny. That's just...boring...and this movie is full of these kinds of jokes. It's as though they're this movie's bread and butter. The writers and directors just take these dull moments and act like they're supposed to be funny. Granted, the example I just gave is the most extreme case, but I can only cut it so much slack.<br /><br />Long story short: The film just doesn't work because the script fails to capitalize on Pinchot's and Sartain's abilities to impersonate Stan and Ollie. Instead, the script capitalizes on plot exposition and lame jokes. Watching this movie is basically watching two excellent impersonators who were given no real material to work with.<br /><br />Not a good movie, but an incredible sleeping aid.<br /><br />I say give this one a miss and stick with the real deal (just so long as you steer clear of "Atoll K" and "Be Big").