Dit vroege meesterwerk van de sciencefiction, van Herbert George Wells en muziek van Arthur Bliss, is een indrukwekkend stuk filmwerk. Het is gebaseerd op een enigszins ander werk van de auteur Wells en biedt een blik op de toekomst van de mens, met als onderwerp perioden van oorlog in plaats van 'vrede'. De structuur is dat na een contrasterende combinatie van perioden van normaliteit en zich samenpakkende oorlogswolken, het script de oorlog laat plaatsvinden. Twee families, de Cabells en de Passworthys, zijn het oneens over wat er kan gebeuren; Passworthy heeft een hoopvolle kijk op de 'automatische' vooruitgang van de beschaving; Cabell is de denker, de twijfelaar. Hun stad Everytown <0xE2><0x80><0x93> duidelijk Londen <0xE2><0x80><0x93> wordt verwoest door een oorlog met tanks, een schitterende oorlogsmars van Bliss en het einde van de beschaving. Het tweede deel bevat mensen die in de puinhopen van wat eens de stad was wonen, onder de dekmantel van een 'Baas', gespeeld met bravoure door Ralph Richardson, wiens vrouw, de lieftallige Margaretta Scott, een even fascinerende dromer is als een aan beton gebonden dictatorstype. Hij probeert oude vliegtuigen uit de Tweede Wereldoorlog te restaureren, zodat hij een naburige bergstam kan aanvallen om zijn kleine koninkrijk te voltooien; een jonge wetenschapper klaagt dat zijn werk voortdurend onderbroken wordt door verzoeken om vliegtuigen enz. enz.; dit is Wells' commentaar op oorlog versus vooruitgang. De overlevenden lijden ook aan een plaag die 'De Zwervende Ziekte' wordt genoemd. Dan komt er een moderne vliegmachine in beeld, bestuurd door de Cabell van het eerste deel van de film, die nu deel uitmaakt van Wings over the World, een International Scientists' De Coalitie, die van plan zijn voorgoed een eind aan de oorlog te maken. Deze modernist in vliegpak voert fascinerende gesprekken met de Baas en zijn vrouw, die zich duidelijk tot hen aangetrokken voelen; dan stuurt de Baas zijn vliegtuig op hen af, de Wetenschappers komen met grote aantallen vliegtuigen en laten het 'Vuur van de Vrede' op de ruïnes van Overal neerkomen. Alleen de Baas sterft, hij vecht te hard tegen de pacificatie. De film laat dan zien hoe er erts wordt gedolven en hoe er met trage stappen de steunbalken worden gelegd voor een schitterende nieuwe futuristische torenstad. De zoon van Passworthy en de dochter van Cabell zijn de astronauten die worden uitgezonden. Theotocopulos, een gelovige Luddiet, houdt een vurige toespraak op een enorm scherm op het stadsforum en leidt de aanval op het 'ruimtekanon' dat de nieuwe raket zal afvuren die vrij is van de zwaartekracht van de Aarde. De climax van het verhaal is het met succes afvuren van het ruimtekanon; de ontknoping en het einde zijn een toespraak van Cabell waarin hij de waarde en de wetenschap prees die algemeen worden beschouwd als de meest diepgaande verdediging van de geest die ooit is geschreven. 'Het is het hele universum - of niets!' zegt Cabell tegen Passworthy. Als Cabell geeft Raymond Massey misschien wel zijn beste filmoptreden; hij is bedachtzaam, meelevend en redelijk, een echte wetenschapper. Als de opruier die een einde wil maken aan de Eeuw der Wetenschap, is Cedric Hardwicke volmaakt en machtig. Edward Chapman als Passworthy imiteert bewonderenswaardig de stem van de conventie en de angst. De verhaallijn is logisch, vaak mooi en altijd interessant. Gezien het feit dat de mensheid bijna is uitgestorven, is het idee van een beschaving die wordt geleid door wetenschappers van de wederopbouw plausibel en geloofwaardig voor de kijker. Dit is een triomf voor de regisseur, William Cameron Menzies, voor Bliss en voor alle betrokkenen. Luister naar de dialoog met iemand van wie je houdt; binnen de geconstrueerde grenzen is dit een drama voor de denkende mens dat over twee mogelijke menselijke toekomsten debatteert <0xE2><0x80><0x93> vooruitgang of het reactionaire tegenovergestelde.
This early sci-fi masterwork by Herbert George Wells with music by Arthur Bliss is a powerful piece of film-making. Adapted from Wells' somewhat different work by the author, it presents a look at the human future with the subject of periods of war as versus periods of 'peace'. The structure is that after a contrasted-pair of episodes of normalcy and gathering clouds of war, the script allows the war to happen. Two families, the Cabells and the Passworthys disagree about what may happen; Passworthy takes a hopeful view of civilization's "automatic" progress; Cabell is the thinker, the doubter. Their city Everytown--obviously London-- becomes wrecked by a war featuring tanks, a magnificent war march by Bliss, and the end of civilization. The second portion finds people living in the wreckage of what had been the city under a "Boss", played with bravura by Ralph Richardson, whose woman, lovely Margaretta Scott, is as fascinating a dreamer as he is a concrete-bound dictator type. He is trying to rebuild old WWI airplanes so he can attack a nearby hill tribe to complete his petty kingdom; a young scientist complains about having his work continually interrupted demands for planes--etc.--everlastingly; this is Wells' comment on war versus progress. The survivors are subject to a plague called "The Wandering Sickness" also. Enter a modern flying machine piloted by the Cabell of the first section of the film, now part of Wings Over the World, an International Scientists' Coalition, who are planning to end warfare forever. This flight-suited modernist has fascinating conversations with the Boss and his woman, their attraction being evident; then Boss sends up his aircraft against them, the Scientists come with huge numbers of planes and drop the "Gas of Peace" onto the ruins of Everytown. Only the Boss dies, fighting too hard against the pacifying. The film then shows ore being mined and by slow steps being made into the girders of a magnificent new futuristic city of towers. In section three, a future Cabell argues with a future Passworthy over the morality of human science. Passworthy wonders if they have a right to send men to the Moon; Cabell champions man's right to advancement and the need to expand his horizons. The son of Passworthy and Cabell's daughter, are the astronauts being sent. Theotocopulos, a religious-minded Luddite, makes a fiery speech on a huge screen in the city's Forum and leads an attack on the 'space gun' that is to fire the new rocket free of Earth's gravity. The climax of the plot is the firing of the space gun successfully; the denouement and ending is a speech by Cabell praising worth and science that is universally considered to be the most profound defense of the mind ever penned. "It is all the universe--or nothing!" Cabell tells Passworthy. "Which shall it be?" As Cabell, Raymond Massey gives perhaps his greatest screen performance; he is thoughtful, compassionate, and reasonable, a true scientist. As the rabble-rouser who wants to end the Age of Science, Cedric Hardwicke is perfect and powerful. Edward Chapman playing Passworthy does admirably impersonating the voice of convention and fear. The storyline is logical, frequently beautiful and always interesting. Given the near-extinction of mankind, the idea of a civilization run by rebuilder scientists is rendered plausible and credible to the viewer. This is a triumph for the director, William Cameron Menzies, for Bliss and for all concerned. Listen to the dialogue with someone you love; within its constructed limits, this is a thinking man's drama debating two possible human futures--progress or its reactionary opposite.