Alweer zo'n Britse romantische komedie waar het publiek over de hele wereld een gulzige honger naar schijnt te hebben. Deze zwakke poging is een onbedoelde parodie op het genre <0xE2><0x80><0x93> alle klassieke clichéscènes komen hier voor, van belachelijk ingewikkelde misverstanden tot rennen achter vertrekkende treinen aan om je liefde te verklaren. De personages zijn eendimensionale karikaturen, behalve Love-Hewitt, die erin slaagt enige samenhang in de film te brengen. Naarmate de film vordert dreigen de zaken uit de hand te lopen op het gebied van de geloofwaardigheid; ons goedmoedige geloof komt ten slotte ten val tijdens de bespottelijke afloop. Als je op zoek bent naar een soort Bridget Jones Notting Hill-ervaring, zul je die hier niet vinden.
Yet another British romantic comedy which audiences all over the world seem to have a ravenous appetite for. This feeble effort is an unintentional parody of the genre - all the classic clichéd scenes are here from ridiculously elaborate misunderstandings to running after departing trains to declare one's love. The characters are one-dimensional caricatures save for Love-Hewitt who manages to bring some cohesion to the film. Things threaten to spiral out of control in the plausibility department as the film progresses; our good-natured suspension of belief finally comes crashing down during the preposterous ending. If you're looking for a Bridget Jones, Notting Hill kind of experience you won't find it here.