De eerste Kubusfilm was een kunstfilm. Hij schetste een wereld waarin alle belangrijke archetypen van de mensheid werden vertegenwoordigd, en liet zien hoe ze worstelden om een vijandige wereld te begrijpen die ze niet konden begrijpen. Het was, op niet-literair niveau, een'mens versus wrede natuur'-scenario, waarin het individu dat de onschuld en goedheid vertegenwoordigde uiteindelijk doorbrak, triomferend om een nieuwe, ondefinieerbare wereld na de kleinzielige ruzies van de mens te trotseren; een wereld waar geen strijd meer was, maar vrede. Ik gaf de Kubus een 10 uit 10, en het is een film die nooit vervolgen had mogen hebben.<br />De tweede film, Hyperkubus, was een enorme teleurstelling. Sommige ideeën waren best gaaf, maar in de context van de oorspronkelijke film waren zowel het verhaal als de setting onlogisch en hadden ze geen betekenis. Toch gaf ik het, omdat het redelijk vermakelijk was, een 5 uit 10.<br />De derde film, Cube Zero, negeert de tweede wel, maar speelt als een inferieure herhaling van de eerste, zonder de symboliek. Er is geen sprake van 'homage' of 'tribute'; er wordt alleen maar gejat. Hetzelfde soort plot, met een paar elementen die idioot zijn veranderd (zoals dat er letters in plaats van priemgetallen tussen de blokjes staan <0xE2><0x80><0x93> een idee dat nog duidelijker dan al het andere laat zien dat dit oplichterij is zonder enige originaliteit en zonder iets om over te zeggen). Dat we iets zien van 'achter de schermen' betekent niets, want de toeschouwers maken gewoon deel uit van het Grote Slechte Experiment, waar we niets over horen. En in deze film worden degenen die de uitgang bereiken (zoals Kazan aan het eind van de eerste film deed) gewoon vermoord <0xE2><0x80><0x93> wat is daar in godsnaam de zin van? Dat is gewoon belachelijk. Ik ben blij dat ik niet heb betaald om dit te zien.<br />De productiewaarden en het acteren in Kubus Zero zijn niet al te slecht, maar het verhaal en de ideeën zijn zo volkomen gespeend van enige inspiratie dat deze film van mij maar een waardering van 3 van de 10 kan krijgen.
The first Cube movie was an art movie. It set up a world in which all the major archetypes of mankind were represented, and showed how they struggled to make sense of a hostile world that they couldn't understand. It was, on the non-literal level, a "man vs. cruel nature" plot, where the individual who represented innocence and goodness came through in the end, triumphing to face a new, indefinable world beyond man's petty squabbles; a world where there were no more struggle, but peace. I rated Cube a 10 out of 10, and it's a movie that was never meant to have any sequels.<br /><br />The second movie, Hypercube was a massive disappointment. Some of the ideas were kind of cool, but in the context of the original movie, both the story and the setting made no sense and had no meaning. Still, for being fairly entertaining, I rated it a 5 out of 10.<br /><br />The third movie, Cube Zero, while ignoring the second, plays like a vastly inferior commercial B-movie rehash of the first, sans the symbolism. There is no "homage" or "tribute" here; there is only ripping off. The same kind of plot, with some elements idiotically altered (like having letters instead of prime numbers between the cubes - an idea which shows more clearly than anything else that this is a rip-off with absolutely no originality and nothing to say).<br /><br />That we see something from "behind the scenes" means nothing, because the watchers are just part of the Big Bad Experiment, the architects of which we hear nothing of. And, in this movie, those who get through to the exit (like Kazan did at the end of the first movie) are just killed - where the *bleep* is the sense in that?! That's just flippin' stupid. I'm glad I didn't pay to see this.<br /><br />The production values and acting in Cube Zero are not too bad, but the story and the ideas are so utterly devoid of any inspiration that this movie can only get from me a rating of 3 out of 10.