Ik weerstond de verleiding om de film te zien en ik begrijp nu waarom hij geen grote hit was in de bioscopen. 'Oktoberzon' voelt en ziet er o zo vertrouwd uit. En dat is ook zo. Alle plotwendingen en emoties zijn eerder in andere films beproefd <0xE2><0x80><0x93> en misschien wel beter. Maar ondanks het feit dat de film vertrouwd aandoet en weerstand biedt aan alle Hollywood-formules, is hij bij elke gelegenheid innemend en innemend.<br />Sputnik is de inspiratiebron voor deze reis van het hart, de geest en de ziel. Net zoals de personages uit Steven Sondheims muzikale _Merrily we Rolling_ stonden te gapen op het dak van hun appartement in de hoop dat de film hun nieuwe generatie zou lanceren ('Hoe noem je dat? Je noemt het een wonder.' Sputnik heeft een vergelijkbaar effect op de jonge raketjongens uit dit waargebeurde verhaal. Terwijl de afgestompte inwoners van hun kolenstadje uit de jaren vijftig de gebeurtenis afdoen als niets bijzonders, ziet Homer Hickham Sputnik als een uitweg uit een leven in de mijnen.<br />Door de meesterlijke regie en het acteerwerk lijkt de reis van de raketjongen Homer en zijn vrienden fris en nieuw. Vooral de subplots met betrekking tot Homers zieke, jonge onderwijzeres zijn aangrijpend. Opmerkelijke terughoudendheid is te zien in de weergave van hun broze relatie. Ook opmerkelijk is de vader-zoon-troef die de film verankert. Alles is perfect gespeeld. Zelfs Homers moeder krijgt haar moment zonder clichés of opdringerigheid. Haar ultimatum aan haar man is zowel waardig als adembenemend. 'Myrtle Beach' zegt alles. <br /><0x3E> Een grote videoketen waar ik een hekel aan heb, heeft een bord naast deze film waarop staat dat je van deze film zult houden of anders je geld terugkrijgt. Voor deze ene keer ben ik het met ze eens. Je zult nooit meer precies hetzelfde naar de oktoberhemel kijken.<br /><0x3E><br /><0x3E>
I resisted seeing this movie and I understand why it was not a big hit in theatres. "October Sky" feels and looks oh so familiar. And it is. All plot contrivances and emotions have been explored before in other films -- and possibly even better. But despite it's familiarity and resistance to all formulas Hollywood, this movie is winning and likeable at every turn. <br /><br />Sputnik is the inspiration for this journey of the heart, mind and soul. Just as the characters from Steven Sondheim's musical MERRILY WE ROLL ALONG stood agape atop their apartment roof hoping it would launch their new generation ("What do you call it? You call it a miracle."), Sputnik has a similar affect on the young rocket boys of this true tale. While jaded townsfolk of their 1950's coal town dismiss the event, Homer Hickham sees Sputnik as his ticket out of a life in the mines.<br /><br />Masterful direction and casting make the journey of rocket boy Homer and his pals seem fresh and new. Especially affecting are subplots concerning Homer's ailing young school teacher. Remarkable restraint is shown in depicting their delicate relationship. Also remarkable is the father / son supblot that anchors the film. Perfectly played all around. Even Homer's mom gets her moment without cliche or intrusion. Her ultimatum to her husband is both dignified and heatbreaking. "Myrtle Beach" says it all. <br /><br />A major video chain I despise has a sign next to this film stating that you'll love this film or they'll refund your money. For once, I agree with them. You'll never look at the October sky quite the same again.<br /><br />