Niet Georges Guetary, die soms wordt bekritiseerd omdat hij te jong en te on-Frans is. Niet Leslie Caron, die soms wordt bekritiseerd om haar zeer groene optreden. Zelfs niet Oscar Levant, die me vaker wel dan niet voor het hoofd stoot.<br />Nee, het zou absoluut Gene Kelly worden. Zijn personage op het witte doek is te ambitieus en te gefocust om overtuigend te kunnen zijn als een berooide kunstenaar in Parijs, die er tevreden mee is de critici eindeloos te ontlopen, met kleine kinderen en oude dames te spelen en op straat te schilderen. Dat maakte hem zo effectief in _SINGIN' IN THE RAI_ en andere films waarin hij ambitieuze, gefocuste personages speelde. Jerry Mulligan is in zekere zin een neef van Tommy Albright in BRIGADOON, een ander Lerner-verhaal met Kelly als een misplaatste Amerikaan die niets omhanden heeft en verliefd wordt op een pittoresk Europees stadje en een onschuldige vrouw die de deugden ervan belichaamt.<br />Behalve dat Jerry niet zo aardig is als zelfs die arme verdwaasde Tommy. Dat is nog zo'n ergerlijke eigenschap van deze film. Jerry is soms een schoft tegen Milo, en nog erger tegen Lise. Als hij haar voor het eerst in een club ziet, haalt hij een smerige truc uit om haar met hem te laten dansen. Als ze weer gaat zitten, haalt hij een nog smeriger truc uit om haar telefoonnummer te krijgen. Als hij haar de volgende dag belt, hangt ze op, wat hij opvat als een teken om bij haar op haar werk langs te gaan. En al die tijd is het duidelijk dat ze niets met hem te maken wil hebben. Als ze begint te lachen om zijn grapjes in de parfumwinkel, is dat ongeveer net zo geloofwaardig als Milo's belangstelling voor zijn schilderijen. Zeker, hij is knap en speels, maar waarom zou dat haar overhalen als ze Henri heeft, die bovendien een heer lijkt te zijn?<br />Toegegeven, het komt zo onsmakelijk over, deels vanwege de actrice. Als een rol als Lise gespeeld zou worden door bijvoorbeeld Judy Garland, zou ze Jerry bestoken met verontwaardigde beledigingen en boze blikken. Als Cyd Charisse haar zou spelen, zou je bewondering voor hem hebben. Maar als Leslie Caron haar speelt, ziet ze eruit en gedraagt ze zich als een verlegen, kwetsbare tiener, met als gevolg dat Jerry alleen maar een engerd lijkt. En waarom hebben ze die andere acteurs gekozen (hoewel ik persoonlijk liever had gehad dat ze de zaak hadden opgelost door de hoofdrol te veranderen) als het hele verhaal afhangt van de romantiek van die twee jonge, arme geliefden die zich losmaken van hun liefdeloze verplichtingen aan oudere, rijke mensen? Gene Kelly is niet alleen een paar jaar ouder dan Guetary en Foch, hij is ook oud genoeg om Carons vader te zijn. Kortom, ik denk dat het er allemaal beter op zou zijn geworden als ze een of andere jonge komediant hadden gecast als Jerry, het soort dat meestal opduikt in een bijrol in een musical... bijvoorbeeld Ray MacDonald in GOOD NEWS of Bobby Van in KLEINE MEISJE. Misschien niet noodzakelijkerwijs die twee, maar iemand zoals zij. Iemand die achter Lise aan had kunnen zitten en het onschuldig speels had kunnen laten lijken; iemand die oprecht gelukkig had kunnen lijken in dat Chaplines-achtige krot; iemand wiens humor en naïviteit beter in contrast zouden zijn geweest met Oscar Levants sarcastische knorrigheid. Het zou het ballet waarschijnlijk ook minder log hebben doen lijken. En het zou een stem hebben opgeleverd die Gershwin beter had kunnen zingen.<br />Dit alles zou de indruk kunnen wekken dat ik dat niet doe. Ik mag Gene Kelly graag. Ik mag hem graag. Hij was geweldig in de meeste van zijn films, alleen niet in deze (nou ja, en in een paar andere). Ik heb ook geen hekel aan AAIP op zich; er zitten goede kanten aan, zoals de art direction. En Leslie Caron, die ondanks haar onervarenheid best charmant is, en er echt uitziet alsof ze net uit een schilderij is gestapt. Georges Guetary doet het prima en zijn 'Stairway to Paradise' is mijn favoriete nummer in de film. Nina Foch is mooi en ontroerend en had eigenlijk STUUR moeten worden. Maar niet Jerry Mulligan. Dat zou ik haar niet toewensen.
(various spoilers follow)<br /><br />Gene Kelly. Not Georges Guetary, who is sometimes criticized for being too young and un-French. Not Leslie Caron, who is sometimes criticized for her very green performance. Not even Oscar Levant, who more often than not annoys the dickens out of me.<br /><br />No, it would definitely be Gene Kelly. There's something about his screen persona that's too ambitious and focused for him to be convincing as a penniless artist in Paris, content to put off facing the critics indefinitely, frolicking with little kids and old ladies and painting in the streets. That's what made him so effective in SINGIN' IN THE RAIN and other movies where he played ambitious, focused characters. Jerry Mulligan is in some ways a cousin to Tommy Albright in BRIGADOON, another Lerner story with Kelly miscast as an American at loose ends who falls in love with a picturesque European place and an innocent female who embodies its virtues.<br /><br />Except that Jerry isn't as likeable as even poor dazed Tommy. That's another galling thing about this film. Jerry is sometimes a cad to Milo, and even worse to Lise. When he first sees the latter at a club, he pulls a dirty trick to get her to dance with him. When she sits down again he pulls an even dirtier trick to get her phone number. When he calls her the next day she hangs up on him, which he takes as a cue to drop in at her workplace. And throughout all this it's obvious she wants NOTHING to do with him. When she starts laughing at his jokes in the perfume shop, it's about as believable as Milo's interest in his paintings. Sure he's good-looking and playful, but why should that sway her when she's got Henri, who seems like a gentleman to boot?<br /><br />Admittedly it comes off so distasteful partly because of the actress. If a role like Lise was played by, say, Judy Garland, she would shower Jerry with indignant insults and glares. If she was played by Cyd Charisse, one would admire his guts. But when she's played by first-timer Leslie Caron she looks and acts like a shy, vulnerable teenager, and as a result Jerry just seems like a creep. And why DID they choose these other actors (though personally I'd rather they'd solved things by changing the lead) when the whole story hinges on the romance of these two young poor sweethearts disentangling themselves from their loveless commitments to older rich people? Not only is Gene Kelly a few years above Guetary and Foch, he's old enough to be Caron's father.<br /><br />In short I think it all would have been improved by casting some young comedic-relief type dancer as Jerry, the kind that usually turned up in musical supporting roles...e.g. Ray MacDonald in GOOD NEWS or Bobby Van in SMALL TOWN GIRL. Maybe not them necessarily but someone LIKE them. Someone who could have chased Lise and made it seem harmlessly playful; someone who would have appeared genuinely happy living in that Chaplinesque hole-in-the-wall; someone whose humor and naivete would have contrasted better with Oscar Levant's sarcastic grumpiness. It probably also would have made the ballet seem less ponderous. And it might have provided a voice that could sing Gershwin better.<br /><br />All this may give the impression that I don't like Gene Kelly. I do like him. He was terrific in most of his films, just not this one (well, and a few others). I don't despise AAIP itself, either; it has good points, like the art direction. And Leslie Caron, who despite her inexperience is rather charming, and really does look like she just stepped out of a painting. Georges Guetary does a fine job and his "Stairway to Paradise" is my favorite number in the movie. Nina Foch is beautiful and touching and should have ended up with SOMEBODY. But not Jerry Mulligan. I wouldn't wish that on her.