Ik heb deze film vele jaren geleden voor het eerst gehuurd en ik was er helemaal weg van. Kortgeleden, toen ik een vreemde behoefte voelde om een paar van de veel te weinig films die ik in mijn leven heb gezien nog eens te bekijken, besloot ik 'Erendira' nog een keer te bekijken. En ik ben blij dat ik dat heb gedaan, want ik kwam er al snel achter dat zelfs het verstrijken van de tijd de glans van deze film niet in het minst heeft aangetast.<br />Het verhaal gaat over een tienermeisje (Erendira, opmerkelijk gespeeld door Claudia O'hana <0xE2><0x80><0x93> in sommige opzichten lijkt ze op Winona Ryder!) die per ongeluk het huis van haar grootmoeder in brand steekt, waarna de grootmoeder, regelrecht hypnotiserend gespeeld door Irene Papas, het meisje dwingt tot een leven van prostitutie om de schade te vergoeden. De film is tegelijkertijd fascinerend en meeslepend, hoewel er, ondanks de basisgedachte die met prostitutie te maken heeft, smaakvol geen overbodige, wellustige seksuele inhoud aan te pas komt. Het verhaal draait meer om de interacties tussen het meisje en haar grootmoeder en de verschillende andere kleurrijke personages met wie ze in contact komen tijdens hun verblijf <0xE2><0x80><0x93> dat zich overigens in het ruige, onherbergzame deel van het landelijke Mexico afspeelt.<br />De film is erg sfeervol, fascinerend raadselachtig en heeft beslist iets van een droom. Hij grenst soms aan het bizarre, maar niet op het punt van, laten we zeggen, een film van David Lynch. Het is ook de moeite waard om op te merken dat de film erg allegorisch van aard is, lees de commentaren van de vorige kijkers hieronder... Op de achtergrond hoor je vaak het geluid van een eenzame accordeon, rustig en melancholiek, die precies de juiste muzikale accenten toevoegt om de Mexicaanse omgeving te benadrukken. De filmografie van de landelijke gebieden, waarvan er veel in de woestijn liggen, is werkelijk schitterend.<br />De film verloopt in een prettig tempo, niet te snel en niet te langzaam, en na elke scène had ik het gevoel dat ik de band moest terugspoelen en hem opnieuw moest afspelen, gewoon omdat ik dat wilde doen. Voor mij in elk geval, zo meeslepend is het.<br />Hopelijk zie je de film in zijn Spaanse versie, met ondertitels. Ik studeerde Spaans op de middelbare school en ook op de universiteit, en ik was blij dat ik veel van de dialoog kon begrijpen. Por ejemplo: 'El mundo no es tan grande como pensaba.' ('De wereld is niet zo groot als ik dacht' <0xE2><0x80><0x93> d.w.z.: het is een kleine wereld.)<br />Deze film doet me op de een of andere manier denken aan een stoffige oude fles uitstekende wijn, die, als je hem opdrinkt, immens bevredigend is, maar je met enige droefheid achterlaat als je beseft dat er niet meer flessen zoals deze zijn.
I first rented this film many years ago, and was completely enthralled by it. Just recently, feeling a strange need to revisit some of the way-too-few films that I've immensely enjoyed in my lifetime, I decided to give "Erendira" another look. And I'm glad I did, as I soon discovered that even the passage of time has not in the least dulled the shine of this film.<br /><br />The story is about a teenaged girl (Erendira, played remarkably by Claudia O'hana - in some respects she resembles Winona Ryder!) who accidentally burns down her grandmother's mansion after which the grandmother, played downright hypnotically by Irene Papas, forces the girl into a life of prostitution on the road to repay the damages. <br /><br />The viewing is at once fascinating and compelling - though, inspite of the basic premise, which deals with prostitution, is tastefully void of gratuitous steamy sexual content. The story revolves more around the interactions between the girl and her grandmother, and the various other colorful characters with whom they come into contact on their sojourn - which, by the way, is in the rough and tumble part of rural Mexico.<br /><br />The film is very atmospheric, arrestingly enigmatic with a decided dreamlike quality. It sometimes borders on the bizarre, but not to the point of, say, a David Lynch film. It's also worth mentioning that the film is very allegorical in nature, read the comments from previous viewers below...<br /><br />Often in the background you hear the sounds of a lone accordion, quiet and melancholy, adding just the right musical accents to highlight the Mexican setting. The cinematography of the rural places, many of which are in the desert, is quite superb.<br /><br />The film moves at a nice pace, neither too fast nor too slow, and after every scene I felt I had to rewind the tape and play it over again, just because it makes you want to do that. For me anyway, it really is that compelling.<br /><br />Hopefully you will see the film in its Spanish language version, with subtitles. I studied Spanish in high school as well as in college, and I was happy to be able to understand much of the dialogue. Por ejemplo: "El mundo no es tan grande como pensaba." ("The world's not as big as I thought" - i.e., It's a small world.)<br /><br />This film somehow reminds me of stumbling upon a dusty old bottle of vintage wine, which, upon drinking, is immensely satisfying, however, you are left with some sadness upon realizing that there aren't more bottles just like this one.