'Laugh, Clown Laugh' werd in 1928 uitgebracht en toont de legendarische Lon Chaney als een circusclown die Tito heet. Tito heeft een vondelinge (een jonge en mooie Loretta Young) grootgebracht en haar Simonetta genoemd. Tito heeft het meisje in het circusleven grootgebracht en ze is een begaafde ballerina geworden. Hoewel Chaney zijn gebruikelijke geweldige voorstelling geeft, kon ik niet om het feit heen dat Tito, die inmiddels de middelbare leeftijd heeft bereikt, verkikkerd is op de jonge Simonetta. Hoewel hij niet haar biologische vader is, heeft hij haar als een dochter opgevoed. Die 'pik'-factor is in de hele film aanwezig. Tito wedijvert om Simonetta's genegenheid met een jonge en knappe 'graaf' Luigi (Nils Asther). Simonetta valt duidelijk op de jongeman, maar voelt zich schuldig omdat ze Tito in de steek heeft gelaten (uit loyaliteit, niet uit romantische liefde). De hele opzet van de film is belachelijk, en ik vind het verbazingwekkend dat niemand in de film Tito vertelt wat een stomme oude dwaas hij is (totdat hij het zelf aan het eind bekendmaakt). De film is alleen opmerkelijk vanwege Loretta Young, die later een geweldige carrière zou hebben. Hoewel ik Chaneys genialiteit als acteur bewonder, lijkt deze hele film me raar en ronduit griezelig.
"Laugh, Clown Laugh" released in 1928, stars the legendary Lon Chaney as a circus clown named Tito. Tito has raised a foundling (a young and beautiful Loretta Young) to adulthood and names her Simonetta. Tito has raised the girl in the circus life, and she has become an accomplished ballerina. While Chaney gives his usual great performance, I could not get past the fact that Tito, now well into middle age, has the hots for the young Simonetta. Although he is not her biological father, he has raised her like a daughter. That kind of "ick" factor permeates throughout the film. Tito competes for Simonetta's affections with a young and handsome 'Count' Luigi (Nils Asther). Simonetta clearly falls for the young man, but feels guilt about abandoning Tito (out of loyalty, not romantic love). The whole premise of the film is ridiculous, and I find it amazing that no one in the film tells Tito what a stupid old fool he is being (until he reveals it himself at the end). The film is noteworthy only because of Loretta Young, who would go on to have a great career. While I adore Chaney's brilliance as an actor, this whole film seems off to me and just downright creepy.