Deze film is goed voor wat hij is, en pretentieloos. Maar ik zou hem geen tweede keer willen zien: ik ben een Cushing-completist en daarom heb ik hem gezien. Het beste aan deze film is: BREEKBAARHEID EN EFFECTIEF. Vergeleken met andere soortgelijke films duurt hij NIET TE LANGER, omdat elk van de vier (plus een) segmenten minder dan 30 minuten duurt, en het laatste minder dan 10. Goede, bijna griezelige vibraties. In het eerste segment verhuist de horrorschrijver die lijdt aan'schrijversblok' naar een afgezonderd oud huis, op zoek naar inspiratie. Hij vindt er zelfs te veel van als hij zich een van zijn fictieve gekken begint voor te stellen. Gespuis dat overeenkomt met PREMATURE BURIAL. Goed gebruik van de kijkhoek: wordt de schrijver geestesziek... of (zoals het einde laat zien) zijn mooie vrouw wil dat haar minnaar meespeelt met de fobieën van de echtgenoot om hem gek te maken & zijn bezittingen in handen te krijgen... maar zal de intrigante overleven om van de vruchten van haar ingenieuze plan te genieten?<br />In het tweede segment komen twee lang verloren vrienden bij elkaar in hetzelfde afgezonderde oude huis, maar kunnen niet nalaten een bizar horrormuseum te bezoeken met het wassen beeld van de lang verloren liefde van hun jeugd, die hen ooit scheidde. Van de gotische museumbewaarder horen ze dat de vrouw die wordt afgebeeld een overleden moordenaar met een bijl is... of was ze dat?<br />Het derde segment was voor mij het minst interessant.<br />Het vierde toont een acteur in griezelfilms <0xE2><0x80><0x93> die denkt dat hij het is. Hij is de beste van allemaal <0xE2><0x80><0x93> ondergedompeld in de diepten van lowbudgetfilms. Als hij een kostuum zoekt om zijn fictieve vampier meer geloofwaardigheid te geven, krijgt hij het echte werk. Dit segment mist ook de soliditeit van de eerste twee.<br />Acteren is redelijk, met het grootste deel van de 2 eerste segmenten. Goede film, met een korreltje zout genomen. Niet de beste Cushing, noch Lee... maar de moeite waard om naar te kijken.
This movie is good for what it is, and unpretentious; I wouldn't watch it twice, however: I am a Peter Cushing completist and that's why I watched it. The best asset of this movie is: BREVITY and EFFECTIVENESS. Compared to other similar movies, it does NOT drag its feet forever as each of the four (plus one) segments lasts under 30 minutes, with the last under 10. Good uncanny vibes. In the first segment, horror writer suffering from 'writer's block' relocates to secluded old house seeking inspiration. He finds even too much of it when he starts to visualize one of his fictional madmen. Plot contrivance similar to PREMATURE BURIAL. Good use of the point-of-view twist: is the writer getting mentally ill...or (as the ending shows) his trophy wife wants her lover to play along with the husband's phobias to drive him mad & secure his estates...yet will the scheming bimbo survive to enjoy the fruit of her ingenious plan?<br /><br />In the second segment two long time lost friends get together in the same secluded old house but cannot seem to help visiting a bizarre horror museum featuring the wax statue of the long lost love of their youth, which had once separated them. From the Gothic museum keeper they learn the woman portrayed is a deceased ax wielding murderer...or was she?<br /><br />The third segment was the less interesting to me.<br /><br />The fourth shows a horror movies actor -who thinks he's the best of all- sunken to the depths of low budget C movies. Seeking a costume to lend more credibility to his fictional vampire, he gets the real deal. This segment also lacks the solidity of the first two.<br /><br />Acting is fair, with the 2 initial segments contributing the bulk of it. Good movie, taken with a grain of salt. Not the best Cushing, nor Lee...but worth watching.