Ik kan niet geloven dat ik zojuist anderhalf uur naar zo'n zwakke film heb zitten kijken. Als er maar één film is die je moet missen, dan is het deze wel.<br />Robert is een tiener wiens vader kortgeleden is overleden, dus begint hij om te gaan met een paar plaatselijke asociale tieners en gebruikt hij drugs. Door dit alles wordt hij onbewust nog gewelddadiger en uiteindelijk explodeert zo'n soort onbewustheid...<br />Het eerste wat me opvalt is dat ik geen spoor van grote extase in deze film kan ontdekken, in geen enkel personage. Als de regisseur wat ik de laatste paar minuten heb gezien als grote extase beschouwt, moet ik zeggen dat het daar niet eens bij in de buurt komt. Het gebruik van cinematografie is ook niet volwassen. Het grootste deel van de tijd kon ik geen gezichtsuitdrukkingen van de acteurs zien en ik had niet het gevoel dat de lichaamstaal voldoende was om indruk te maken. Misschien was de crew gewoon zo moe dat ze de camera daar hadden neergezet om alles in de decors te verwerken. Iedereen blij, behalve het publiek.<br />De plot is bijzonder zwak. Er zijn een heleboel scènes en gesprekken die er niets mee te maken hebben en die misschien met elkaar in verband zouden moeten staan, maar ze zijn in werkelijkheid zo willekeurig dat je ze nooit allemaal bij elkaar kunt krijgen, misschien tenzij jij degene bent die ze heeft geschreven. In dat ene anderhalf uur zie je misschien minder dan 5 minuten echt acteren en al die andere tijd zijn er alleen maar mensen die lopen, praten en bewegen. Dus ik kan hier echt niets over acteren zeggen.<br />Maar in de laatste paar minuten is de muziek goed gekozen. Misschien is dat het enige goede.<br />Ik heb nog nooit een film een 1 gegeven, maar deze film verdient het zeker (je lacht tenminste als je Scary Movies kijkt). Dit is een film over een mislukte poging om een gekwelde tiener neer te zetten tegenover een extreem gestoord publiek. Ik hoop dat je in geen van beide groepen valt.
I can't believe I've just spent one and a half hours watching such a weak film. If there is only one film you have to miss, this is the one.<br /><br />Robert is a teenager whose father's died recently so he starts hanging out with some local anti-social teenagers and using drugs. All these make him subconsciously more violent and at last such subconsciousness explodes...<br /><br />The first thing is that I don't think I can find any sense or trace of great ecstasy in this film, not in any single character. If the director considers what I saw in the last couple of minutes as great ecstasy, I have to say that that's not even close.<br /><br />The use of cinematography is also not mature. Most of the time I couldn't see any facial expressions from the actors and I didn't feel the body language was sufficient enough to make an impact. Maybe the crew was just so tired that they fixed the camera there to include everything in the settings. Everybody happy except the audience.<br /><br />The plot is particularly weak. There are a lot of unrelated scenes and talking which might be supposed to be related but they are really so random that you can never pull them all together, perhaps unless you're the one who wrote them.<br /><br />In the one and a half hour you may find less than 5 minutes of real acting and all other time there are just people walking, talking and moving. So I really can't comment on acting here.<br /><br />Nice choice of music in the last couple of minutes though. Maybe this is the only good thing.<br /><br />I have never given a film a 1 but this film certainly deserves it (at least you laugh when you watch Scary Movies). This is a film about when a failed attempt to portray troubled teenagers meets extremely disturbed audience. Hope you fall into neither group.