Hé, ik kan niet beweren dat ik alle films van Jesse (Jezus) Franco heb gezien, en er schijnen er zeker een heleboel te zijn, maar dit is een van de beste (en vreemdste) van het hele stel dat ik heb gezien. Ik zou zeggen dat hij eind jaren zestig/begin jaren zeventig in de bloei van zijn leven was, en de laatste tijd is alles een beetje TE vreemd voor me geweest, en er is heel wat voor nodig om me dat te laten zeggen. Hoe dan ook, dit is net een grote boze droom waarin sommige delen ervan op verschillende punten lijken uit te komen. Deze vrouw is een actrice of zoiets, treedt op in een theater en ze schijnt een probleem te hebben met dromen. De scheidslijn tussen wat echt is en wat niet in deze film is duidelijk, het echte spul is scherp en het droommateriaal niet. Ze lijkt te bestaan in een staat van déja vu. Ik zal niet zeggen dat dit heel logisch is, maar het is nogal wild en vreemd en vermakelijk. Door de opnamen van Berlijn lijkt het een eenzame en griezelige plek, dus dat draagt bij aan de sfeer. Maar het einde is extreem abrupt, de film eindigt en de band werd zwart, ik denk dat het niet nodig is om je te laten weten dat het op dat moment voorbij was. Mijn exemplaar kwam uit de Euro-Troep van Anchor Bay, en ik zeg: geef me nog wat Euro-Troep, ik kan niet genoeg krijgen van die troep. Maar het is GOEDE troep.
Hey now, I can't claim to have seen all of the films of Jesse (Jesus) Franco, and there sure seem to be a lot of them, but this is one of the better (and weirder) of the lot that I have seen. I'd say most likely he was in his prime back in the late sixties/early seventies and anything lately has been a bit TOO strange for me, and it takes a lot for me to declare that. Anyway, this is like one big bad dream where parts of it seem to come true at various points. This woman is an actress or something, performs in some theater in Berlin where acts of "fake" torture are performed for an appreciative audience (?!) and she seems to have this problem with dreaming. The catch to what's real and what's not in this movie is apparently the real stuff is in sharp focus and the dream stuff isn't. She seems to exist in a state of deja vu. I won't say this makes a whole lot of sense but it is pretty wild and weird and entertaining. Shots of Berlin make it seem like a lonely and creepy place, so that adds to the atmosphere. The ending is extremely abrupt though, the film just ends and the tape went black, I guess no need to let you know it was over at that point. My copy was from the Anchor Bay Euro-Trash collection, and I say, give me more Euro-Trash, I can't get enough of that crap. But it's GOOD crap.