Deze film was een klap voor me. Ik denk dat kleine meisjes moeten streven naar niets meer dan badpakmodellen, huishoudelijk personeel of ma<0xC3><0xAE>tresses, aangezien dat het enige lijkt te zijn waar ze ooit voor geportretteerd zullen worden. Het is werkelijk triest om te zien dat het werk en het leven van een kunstenaar zo ten onrechte verkeerd geïnterpreteerd worden. Onvermijdelijk (of misschien had het verwacht moeten worden) was Artemisia's hele karakter en alles waar ze voor staat teruggebracht tot een standaard vrouwelijk Hollywood-personage; een meelijwekkend, fysiek volmaakt, hulpeloos wezentje dat geen van de karaktertrekken vertoonde die haar in feite die plaats in de geschiedenis bezorgden die hier verminkt werd. Nog triester was het om te zien dat een groot deel van het publiek te slecht opgeleid was om de ongelooflijke kloof te begrijpen tussen de boodschap die in de film werd overgebracht en de werkelijkheid. Om de kunstenaar af te schilderen als iemand die verliefd was op haar echte verkrachter, iemand die ze er in werkelijkheid van beschuldigde dat hij haar verkrachtte, zelfs als hij haar martelde, maakt me gewoon pissig. Als de regisseur niets substantiëlers te zeggen had, had ze haar verhaal niet moeten baseren op een echt mens.
This flick was a blow to me. I guess little girls should aspire to be nothing more than swimsuit models, home makers or mistresses, since that seems to be all they'll ever be portrayed as anyway. It is truly saddening to see an artist's work and life being so unjustly misinterpretated. Inconcievably (or perhaps it should have been expected), Artemisia's entire character and all that she stands for, had been reduced to a standard Hollywood, female character; a pitiful, physically flawless, helpless little creature, displaying none of the character traits that actually got her that place in history which was being mutilated here. Sadder yet, was to see that a great part of the audience was too badly educated in the area to comprehend the incredible gap between the message conveyed in the film, and reality. To portray the artist as someone in love with her real-life rapist, someone whom she in reality accused of raping her even when under torture, just plain pisses me off. If the director had nothing more substantial to say she should have refrained from basing her story on a real person.