Ik keek naar deze film als een voorproefje van een tentoonstelling van Matthew Barney. Het bereidde me in elk geval voor. Ik sloeg de tentoonstelling bijna over, en achteraf gezien had ik dat waarschijnlijk ook moeten doen.<br />Afgezien van het feit dat de score geweldig was (Bjork) en de fotografie rijk en kleurrijk, was de inhoud voornamelijk saai en voorspelbaar. Jeetje, ik moest echt iemand zien die parels droeg om erachter te komen wat de parelduikers in hun schild voerden. De film was voornamelijk een dwaze mengeling van Japanse culturele verwijzingen en industriële opnamen van moderne walvistechnologie die werd gebruikt bij een namaakjacht/oogst. De film'spreekt' met genoeg gratis shock-art om je misselijk te maken.<br />Wat was de bedoeling van de film? Terwijl anderen misschien zouden beweren dat het een anti-walvisfilm is, kun je net zo goed zeggen dat het op de een of andere manier ook walvissen rechtvaardigt. Persoonlijk denk ik dat het Barney's poging was om het publiek te 'flitsen' met zijn anale, fecale, zelfverminking en kannibalistische fetisjen.<br />Het komt erop neer dat, tenzij je echt kickt op Barney's gevoel voor kunst, je deze film beter niet kunt zien. De boodschap is obscuur, het tempo is traag en de culturele verwijzingen pretentieus. Als je op shock-art uit bent, kun je beter naar een van de vele 'Undode' films kijken of een oud exemplaar van Hustler opsporen en een fecale film bekijken.
I watched this movie as a preview of a Matthew Barney art exhibit. It certainly prepared me. I almost skipped the exhibit and, in retrospect, probably should have.<br /><br />Aside from the score being great (Bjork) and the photography rich and colorful, the content was mostly tedious and predictable. Gee, I really needed to see someone wearing pearls to figure out what the pearl-divers were up to. The film was mostly a silly mixture of Japanese cultural references and industrial shots of modern whaling technology being used in a mock-hunt/harvest. The film "peaks" with enough gratuitous shock-art to turn your stomach.<br /><br />What was the point of the movie? While others might argue that it is an anti-whaling piece, one could equally argue that it somehow also justifies whaling. Personally I think it was Barney's attempt at "flashing" the audience with his anal, fecal, self-mutilation, and cannibalistic fetishes.<br /><br />Bottom line: unless you really get off on Barney's sense of art, don't bother seeing this movie. The message is obscure, the pace slow, and the cultural references pretentious. If you're after shock-art, you'll do better at one of the many "Undead" movies or hunting down an old copy of Hustler and taking in a fecal-cartoon.