Je vraagt je af waarom iemand zou proberen succesvolle filmplotsen die al eerder zijn vertoond te herkauwen, zoals het geval is met deze film. 'The Wedding Date' is een van de beste voorbeelden waarom je niet eens zou proberen een remake te maken, onder het mom van een nieuw verhaal, iets wat je met rust had moeten laten. Als een project als dit doorgaat met de goedkeuring van de grote bazen van de studio, en dan uitpakt met grote sterren en glanzende productiewaarden, dan komen de mensen op de sterren af.<br />Helaas is dat niet wat er gebeurt in deze misplaatste poging tot komedie. Het probleem lijkt de manier te zijn waarop de schrijvers het verhaal naar Londen hebben overgebracht, terwijl dit in wezen een typische Amerikaanse situatie lijkt te zijn die zelfs de setting niet zal kunnen verhelpen. Dan is er nog het probleem met de sterren. Debra Messing en Dermot Mulrooney? Die hebben evenveel chemie als olie en azijn!<br />Aangezien de Kat en Nick vanaf het begin geen conflict hebben, wordt de kijker niet zo in de film gezogen als de makers hadden gedacht. Het is duidelijk dat Kat voor Nick zal vallen, en in dit voorspelbare verhaal omgekeerd. '... komt over als een oppervlakkig meisje dat bereid is te blijven liegen en niet haar hart te luchten tegenover de man die van haar houdt en met haar gaat trouwen.<br />Voor wie het interesseert: de aftiteling aan het eind van de film duurt bijna zeven minuten!
One wonders why anyone would try to rehash successful movie plots that have already been seen, like it's the case with this movie. "The Wedding Date" is one of the best examples of why not to even try to remake, under the guise of a new story, something that should have been let alone. If a project like this goes ahead with the studio big honchos' approval, then go all out with big stars and glossy production values, that way, people will come for the stars.<br /><br />Alas, that's not what happens in this misguided attempt at comedy. The problem seems to be the way the screen writers have transplanted the story to London, when basically, this seems to be a typical American situation that not even the setting will be able to fix. Then there is the problem with the stars. Debra Messing and Dermot Mulrooney? They have as much chemistry as oil and vinegar!<br /><br />Since the Kat and Nick have no conflict from the start, the viewer is not pulled into the film the way the creators thought they would be. It's clear that Kat will fall for Nick, and vice-versa in this predictable story. Amy Adams, who was the best asset in "Junebug", comes across as a shallow girl who is willing to keep her lie going on and not come clean to the man that loves her and is going to marry her.<br /><br />For anyone interested, the credits at the end of the film run for almost seven minutes!