'Dominique' is een van die films waarvoor de uitdrukking 'zo langzaam als een muis' uitgevonden moet zijn. Te veel eindeloze en zich herhalende scènes (hoe vaak zien we Robertson langzaam de trap af lopen omdat hij iemand op de piano hoort spelen?). Aan het eind wordt het bijna goedgemaakt door een verrassende wending, die helaas wordt gevolgd door een tweede wending die ons alleen maar een vieze smaak in de mond bezorgt. Geen erg prettige film.
"Dominique" is one of those films that the expression "slow-as-molasses" must have been invented for. Too many endless and repetitive sequences (how many times do we see Robertson walking down the stairs slowly because he can hear someone playing the piano?). It is ALMOST redeemed at the end by a surprising twist, which, unfortunately, is followed by a second twist that succeeds only in leaving a bad taste in our mouths. Not a very enjoyable film.