Brieven zonder bestemming belanden in een andere wereld, in de achterkamers van het postkantoor. Hier slaagt Alice erin een baan te krijgen in de hoop haar verdwenen vader te vinden. Wat ze wel ontdekt, is de gekwelde ziel van haar baas, Frank. Een rustige, kleine Australische film die kwam en ging in de bioscoop. Nu vind je hem in een donker hoekje van de videotheek, overschaduwd door vijftig kopieën van die gevreesde godzilla-film. Het is jammer, want dit bleek een bevredigende film te zijn die een dapper verhaal vertelt met sterke, eenvoudige beelden en effectieve uitvoeringen van de twee hoofdrollen. De andere nominatie voor de prijs voor de beste brief van het jaar (1996-1997) ging naar DEAR GOD (1996-1997), en komt dicht in de buurt van de genialiteit van niet de Kevin Costner-kalkoen, maar He Jianjun's Postman (1995-1995).
Letters with no destination end up in another world found in the back rooms of the post office. Here, Alice manages to land a job in hope of finding her lost father. What she does discover is the tormented soul of her boss, Frank. A quiet little Aussie flic that came and went at the cinema. Now you find it in the deep dark corner of the video shop, overshadowed by fifty copies of that dreaded GODZILLA film. It's a shame because this turned out to be a satisfying film telling a brave tale with strong simple images and effective performances from the two leads. This film succeeds where Garry Marshall's other dead letter office flic DEAR GOD (1996 - USA) failed, and comes close to the brilliance of, not the Kevin Costner turkey, but He Jianjun's POSTMAN (1995 - China).