Dit had een heel goede film kunnen zijn, als ik hem had kunnen bekijken. De hand met de camera was heel veerkrachtig. Vanaf de openingsbeelden maakte ik me zorgen. Sommigen van ons die naar de film keken, voelden zich aan het eind heel misselijk. Maar we bleven tot het eind, omdat het zo'n charmante en interessante film was, die enig inzicht gaf in de jonge popcultuur in Zuid-Afrika. De zwart-witfilm versterkte het kunstzinnige gevoel ervan. Het acteerwerk leek erg authentiek. Een deel van de dialogen was een beetje moeilijk te begrijpen, maar een theater vol niet-Zuidafrikanen leek het meeste ervan grappig te vinden. Maar als je ook maar een beetje last van wagenziekte krijgt, zou je er serieus over kunnen denken deze film over te slaan. Het is een rare film, maar de misselijkheid is het niet waard.
This could have been a very good film, if I had been able to watch it. The hand held camera was very bouncy. From the opening credits I was worried. Several of us watching it felt very nauseous by the end. But we did stay until the end because it was such a charming and interesting film, giving some insight to the young pop culture in South Africa. The black and white film did enhance the artful feeling of it. The acting seemed very authentic. Some of the dialog was a little hard to understand, but a theater full of non-South Africans seemed to find most of it funny. If you get motion sickness at all though, you may seriously consider skipping this film. It's quaint, but not worth the nausea.