Het idee achter deze film was goed. Jammer dat hij niet goed geschreven was. De rol van Sidney Poitier als FBI-agent was een goed idee, en hij deed het uitstekend. Tom Berenger daarentegen kent in de meeste van zijn films maar één emotie: woede. Kirstie Alley had een geweldig personage kunnen zijn en had zelfs een paar mogelijkheden gehad, maar de schrijfster stelde ons echt teleur door haar rol voornamelijk tot een hulpeloze vrouw te maken. Dit was volkomen in tegenspraak met het sterke onafhankelijke karakter dat ze verondersteld werd te hebben. Ik hou trouwens niet van de rol van Alley. De film had ongeveer een kwartier eerder moeten eindigen. De regisseur melkte de koe uit voordat de ongelooflijke slotscène begon. Ik zal dit alleen in mijn verzameling bewaren als voorbeeld van Poitiers optredens.
The idea behind this film was a good one. Too bad it wasn't written well. Casting Sidney Poitier as the FBI agent was a good idea, and he did an outstanding job. Tom Berenger, on the other hand, only knows one emotion in most of his movies, anger. Kirstie Alley's character could have been a great one, and even showed some possibilities once, but the writer really let us down by making her role mostly a helpless female. This was completely inconsistent with the strongly independent character she was supposed to be. I don't care for Alley's acting anyway. The movie should have ended about fifteen minutes sooner than it did. The director milked the cow dry before the unbelievable final action. I will keep this in my collection only as an example of Poitier's performances.