Nell Shipman probeerde een plot te bedenken om de finale van 'Back to God's Country' van vorig jaar te halen, en ze faalde jammerlijk. Deze keer doet ze het beter, hoewel het zinloos lijkt. 'Something New' heeft nauwelijks een plot buiten de achtervolging. Er is een korte premisse die de held (de co-auteur en de vriend van Shipman) ertoe brengt het meisje te redden (gespeeld door Shipman), en daarna is het alleen nog maar een opwindende, onwaarschijnlijke achtervolging. Natuurlijk loopt het uit op een uur durende advertentie voor een Maxwell Sedan, maar de hele film is congruent belachelijk. Het lijkt er niet op dat ze veel heeft opgestoken van de op het laatste moment gemaakte reddingsfilms van D.W. Griffith of de parodieën ervan door Mack Sennett en andere komieken, wat ze wel heeft.' Shipman imiteert.<br />Eén belangwekkend punt is dat Shipman schrijft en zichzelf in de film laat zien als de schrijfster van het verhaal, dat als hoofdfiguur een schrijfster heeft (ook weer Shipman), hoewel ze er verder niet veel slims of grappigs mee doet, al probeert ze het wel. Weer hebben anderen in de tussentitels de grap van de schrijfster geïmiteerd, zoals Anita Loos met 'Wild and Woolly' of Frances Marion met 'A Girl's Folly' (beide uit 1917). In elk geval wekt Shipman de indruk dat ze zichzelf of de film niet serieus neemt <0xE2><0x80><0x93> en ik ook niet. 'Something New' is, ondanks zijn bewering, afgezaagd.
Nell Shipman attempted a plot to lead up to a chase finale in 'Back to God's Country' of the previous year, and she failed miserably. This time, she does better, although it seems pointless. 'Something New' hardly has a plot lying outside of the chase. There's a brief premise, which sets up the hero (co-author and Shipman's boyfriend) to have to save the girl (played by Shipman), then it's nothing but an exciting, implausible chase from there. Of course, it plays out like an hour-long advertisement for a Maxwell Sedan, but the entire movie is congruously ridiculous. It doesn't seem that she learned much from the last-minute rescue films of D.W. Griffith or its parodies by Mack Sennett and other comedians, which she's imitating.<br /><br />One point of interest is that Shipman writes and directs herself into the film as the writer of the film's story, which has as its protagonist a writer (Shipman again), although she doesn't do much else clever or humorous with it, even though she attempts to. Again, others had pioneered the writer's joke in the intertitles, like Anita Loos with 'Wild and Woolly' or Frances Marion with 'A Girl's Folly' (both 1917). At least, Shipman gives the impression that she doesn't take herself or the film seriously--and neither do I. 'Something New,' despite its claim, is hackneyed.