Dit is een aardige film, ook al is de invalshoek een beetje dwaas. Het was een soort schuldig genoegen om naar te kijken. Meg Ryan schijnt in staat te zijn een rol in dit soort film te krijgen (een ander voorbeeld is Joe versus de Vulkaan). Dat maakt haar ten dele een ster. Walter Matthau had dat natuurlijk ook, en hij speelt zichzelf echt in de rol, waardoor hij een amusante, goedhartige Einstein wordt. Je zou kunnen zeggen dat ze allebei goed zijn in het neerzetten van liefhebbende karakters, zij het op verschillende manieren (liefhebbende jonge vrouwen versus liefhebbende knorrige man).
This is a pleasant film, even if the premise is silly. It was sort of a guilty pleasure to watch. Meg Ryan seems to be able to pull off roles in this kind of film (another example is Joe vs. the Volcano). That's what makes her a star, in part. Walter Matthau, of course, had that ability, too, and he really puts himself into the role, making an amusing, good-hearted Einstein. I suppose you could say they're both good at portraying loveable characters, though loveable in different ways (loveable young women vs. loveable curmudgeon).