Ira Levins Broadway-succes komt in beeld zonder dat er ook maar een greintje vlees aan zijn botten zit, een mysterieus complot met slechts een paar trucs en verwikkelingen, maar met niemand die de moeite waard is om je druk over te maken. De gefrustreerde schrijver Michael Caine beraamt een plan om het werk van een briljante jongeman te stelen en het voor zijn eigen werk te laten doorgaan; zijn slinkse plan omvat misschien wel de moord op de getalenteerde jongen, waarbij Caines wispelturige echtgenote in het spel is. De eerste akte waarin iedereen aan elkaar wordt voorgesteld is afgrijselijk dood, en Caine doet alles wat een acteur maar kan doen om het ijsberen vol te houden. Zelf is ze te slim en te slim om voor een sukkel door te gaan) en Christopher Reeve (in het midden van de film) lijken zich bijzonder slecht op hun gemak te voelen in de rol van de betere schrijver. Deze drie personages, en Irene Worths lastige buurvrouw, zijn zo ondefinieerbaar dat wat er na de scène gebeurt nauwelijks tot ons doordringt, tot lang nadat de tweede akte is begonnen. Sidney Lumets regie is theatraal en wazig, het decorontwerp is niet overtuigend en slecht verlicht, en de finale is een totale ramp. De acteurs doen hun uiterste best om het script enige inhoud te geven, maar met zulk dun materiaal zien we alleen maar hun moeizame inspanningen.
Ira Levin's Broadway smash comes to the screen with hardly any meat on its bones, a mystery plot with just a few tricks and twists but nobody worth caring about. Frustrated writer Michael Caine plots to steal the work of a brilliant young man and pass it off as his own; his devious plan may include murdering the talented kid, which has Caine's flighty spouse up in arms. The first act in which everyone is introduced is excruciatingly dead, with Caine doing everything an actor can to keep the pacing up. Dyan Cannon is miscast as his wife (she's too smart and clever herself to be passed off as a ditz) and Christopher Reeve (in the middle portion of the film) seems extremely uncomfortable in the role of the better writer. These three characters, and Irene Worth's bothersome neighbor, are so undefined that what happens after the set-up barely even registers until well after the second act has begun. Sidney Lumet's direction is stagy and fuzzy, the set design unconvincing and poorly-lit, and the finale is a total disaster. The actors struggle to give the script some substance, but with such thin material all we see are their laborious efforts. *1/2 from ****