Deze film blijft boeien en beweegt, zelfs in 2008 nog voor een publiek dat slechts bekend is met moderne, overdadig geproduceerde geluidstechnieken en computergeavanceerde technieken.<br />De ervaring van de bioscoopbezoeker in 1922 die dit alleen met anderen op hun grote scherm kon zien, moet werkelijk diepzinnig zijn geweest en een door en door bevredigende ervaring.<br />Je moet je afvragen of een tegenwoordige filmer een stomme film van twee uur zou kunnen maken die interessant is en die dezelfde structuur, hetzelfde tempo en dezelfde balans heeft als deze film. Een stomme film maken was pure kunst, hij moest de aandacht vasthouden door zijn structuur, richting en acteerwerk <0xE2><0x80><0x93> er was geen ruimte voor meer woorden of door de computer gegenereerde afleiding. Een slecht gemaakte of oninteressante stomme film is niet om naar te kijken.<br />Deze film moet in een context worden geplaatst voor degenen die verontrust zouden kunnen raken door het noemen van christelijke thema's. Dit is geen 'christelijke' film, hij verkoopt niets. Deze thema's samen met de huidige morele maatstaven komen in dit tijdperk vaak voor <0xE2><0x80><0x93> bovendien was de kerkgang op zondag een nationaal verleden, het christendom was in de meeste huishoudens een gegeven dus de film beeldt alleen het normale leven uit zoals het toen was. De thema's moeten destijds waarachtig en diepzinnig hebben geklonken. Het is heel vreemd, gezien de sterke steun voor het goede christelijke denken in deze film (en het preekt geen godsdienst, maar benadrukt alleen het verschil tussen huichelaars en eerlijke mensen) dat in 1922 een dominee in een open debat met een vertegenwoordiger van de filmindustrie en een grote menigte, Pickford afkeurde als een voorbeeld van immoraliteit, samen met een paar andere personen die hij noemde.<br />Misschien hadden ze naar deze film moeten kijken die ook in 1922 was uitgebracht en een paar lessen moeten leren.<br />De dominee klaagde dat sinds de filmindustrie met kerkbezoek was begonnen, de kerkbezoeken waren gedaald met 500.000. De vertegenwoordiger van de film in het debat maakte echter de volgende opmerkingen: dat de cafébezoekers ook waren teruggelopen, dat er veel meer dominees in de gevangenis zaten dan acteurs (feit) en dat het selecteren van een paar voorbeelden uit de vele niet representatief was voor het geheel.<br />Aldus was er in de begintijd van de film een voortdurende strijd tussen de kerk en de filmindustrie.<br />Dit is een prachtige film over eerlijk en oprecht zijn tegenover vrienden van de familie en bereid zijn offers te brengen. Mary Pickford, naïef, eerlijk, levendig, vol geluk en vreugde, trouw, humoristisch en in stilte opofferend <0xE2><0x80><0x93> hoewel arm en onontwikkeld vertegenwoordigde ze het volmaakte personage. Dit wordt ons echter niet in de strot geduwd, maar stukje bij beetje onthuld in de film.<br />Dit doet denken aan sommige moderne Chinese films, waarin personages langzaam en loom worden onthuld in de loop van een film en het is dit tempo dat een sterkere band schept met het personage.<br />Het heeft een gelijkmatig tempo voor de eerste helft, dat alle elementen voor de laatste helft bouwt. De laatste 30 minuten zijn geweldig voor het maken van een film en het moet worden erkend dat het werd bereikt zonder het voordeel van geluid, lopende dialogen <0xE2><0x80><0x93> het werd bereikt door handig acteren en geweldige regie. Het is soms verrassend om te beseffen dat je aan het eind van de film hebt...' Er wordt geen woord gesproken, maar je hebt het gevoel dat je alles al hebt gehoord.<br />De rest van de cast levert geweldige prestaties, met name Gloria Hope, Jean Hersholt en Lloyd Hughes.<br />De laatste paar minuten zijn typisch Pickford-onderkoelde humor als ze naar buiten gaat onder het voorwendsel dat ze de sneeuw wil vegen, een bijna perfecte balans en afsluiting. Dit is een speciaal soort ontroerende humor die niet onderschat moet worden. Chaplin maakte er vaak gebruik van en heeft er een paar van Pickford overgenomen.<br />Een andere bijzondere observatie over stomme films en vooral Pickford-films is dat de ster vaak de camera een groot deel van de film moet vasthouden zonder dat het publiek afgestompt of verveeld raakt, en de acteurs te veel in beeld komen. Dat Pickford in de meeste van haar films meestal het middelpunt van de belangstelling is, maar dat de mensen toch niet genoeg van haar konden krijgen, is een bewijs van haar voortreffelijke acteertalent.
This film does not fail to engage and move, even in 2008 to an audience only familiar with modern over-produced sound and computer enhanced techniques.<br /><br />The experience of the movie goer in 1922 who could only see this in a cinema with others on their big screen must have been truly profound and a thoroughly satisfying experience.<br /><br />One has to ask could a film maker today make a two hour silent movie and make it interesting and achieve the same structure tempo and balance as this movie has. Silent film making was pure art, it had to hold the attention through its structure, direction and acting - there was no padding out with more words or computer generated distractions. A poorly made or uninteresting silent movie is unwatchable.<br /><br />This film needs to be put into context for those who might be disconcerted with the mention of Christian themes. This is not a 'Christiany' film, it is not selling anything. These themes along with reference to current moral standards often appear in this era - also church going on Sundays was a national past time, Christianity was a given in most households thus the film is only depicting normal life as it was then. The themes would have rung true and deep at the time.<br /><br />It is most odd given the strong support to good Christian thinking of this particular movie (and it is not preaching religion to anyone, only highlighting the difference between hypocrites and the honest)that in 1922 a Pastor in an open debate with a representative from the film industry with a large crowd denounced Pickford as an example of immorality, along with some other individuals he named. NY Times 1922.<br /><br />Maybe they should have watched this movie that also came out in 1922 and, learned some lessons.<br /><br />The Pastor complained that since the film industry had started church attendance had dropped 500,000. The film representative in the debate however made the following observations; that saloon attendance had also dropped, that there were far more pastors in prison than actors (fact) and that selecting a few examples from among the many was not representative of the whole.<br /><br />Thus there was an ongoing battle between church and the film industry during the early days of film.<br /><br />This is a wonderful film about being honest and true to family friends and to be willing to make sacrifices. Mary Pickford, naive, honest, feisty, full of happiness and joy, faithful, humorous and silently sacrificing - though poor and uneducated she represented the perfect character. This however is not thrust down our throat but revealed bit by bit through the film.<br /><br />This is reminiscent of some modern Chinese films where characters are slowly, languidly revealed over the course of a film and it is this tempo that creates a stronger connection with the character. <br /><br />It has a smooth even tempo for the first half that builds all the elements for the last section. The last 30 minutes are great film making and it has to be appreciated it was achieved without the benefit of sound, running dialog - it was achieved through deft acting and great directing. It is sometimes surprising to realize that at the end of the film you haven't hear a word spoken, but it feels like you have heard everything.<br /><br />The supporting cast put in great performances especially Gloria Hope, Jean Hersholt and Lloyd Hughes. <br /><br />The final few minutes are typical Pickford understated humor as she goes outside under the pretext of sweeping the snow, a near perfect balance and ending. This is a special type of touching humor that should not be underestimated. Chaplin used this device often and copied some of from Pickford.<br /><br />Another special observation to be made about Silent films and especially Pickford films is that the star often has to hold the camera for much of the movie without the audience becoming jaded or bored, with the actors over-exposure. That Pickford is usually thoroughly the center of attention through most of her movies but the people still couldn't get enough of her is a testament to her fine acting ability.