Dit was een teleurstellende film voor mij. Ik kreeg hem toegestuurd via een doos met de titel 'Klassieke film noir', een geschenk van iemand die weet dat ik meestal van films in die stijl hou (ik hou vol dat noir een stijl is, geen genre). Ik vind het helemaal geen noir-film. Er schijnt tegenwoordig een neiging te zijn om elke zwart-wit B-film die tussen 1947 en 1955 is gemaakt als noir te bestempelen en op de markt te brengen, en dat etiket past niet altijd. Er is een voortvluchtige mannelijke hoofdpersoon, Ed Cullen (Lee J. Cobb), en het grootste deel van de film speelt zich binnenshuis af. Dat zijn zo ongeveer de enige noir-elementen die ik kon zien. Er is geen alomtegenwoordige paranoia, of een echte reden waarom je met Ed Cullen zou moeten meevoelen. Jane Wyatt was te opzichtig gekleed en niet overtuigend als femme fatale. Ik wil deze film niet bederven voor potentiële kijkers. Maar ik zou graag willen horen wat andere kenners van de film noir erover te zeggen hebben.
This was a disappointing film for me. It came to me via a boxed set entitled, "Classic Film Noir," which was a gift from someone who knows I typically enjoy films done in that style (I insist that noir is a style, not a genre). I do not think it is a noir film at all. There seems to be a tendency these days to label and market every black and white B movie made from 1947 to 1955 as noir, and the label does not always fit. There is a persecuted male protagonist, Ed Cullen (Lee J. Cobb), and most of the film's action takes place indoors. Those are just about the only noir elements that I could see. There is no pervasive paranoia, or any real reason why one should sympathize with Ed Cullen. Jane Wyatt was overdressed and unconvincing as a femme fatale. I do not want to spoil this film for potential viewers. However, I would be interested in hearing what other connoisseurs of film noir have to say about it.