Misschien zie ik iets over het hoofd omdat ik meer positieve dingen heb gelezen over De man die zichzelf bedriegt dan slechte recensies <0xE2><0x80><0x93> en ik snap het gewoon niet. Ik vind het prettig als mijn films een beetje stijl hebben, met personages die spreken, kijken en handelen als Humphrey Bogart in The Big Sleep of Gene Tierney in Laura. Geen van de personages in deze film heeft die stijl of uitstraling of hoe je het ook wilt noemen. Neem de hoofdrolspeler, Lee J. Cobb. Zijn verfomfaaide, uit bed gerolde uiterlijk is ongeveer het tegenovergestelde van het zwierige, soepel pratende archetype uit de noirs. Of neem Jane Wyatt als de femme fatale, nog zo'n voorbeeld. Ik heb haar al een tijdje niet meer gezien. Ze is gewoon niet overtuigend in die rol.<br />Wat de plot betreft, die is saai en bevat geen echte verrassingen of iets nieuws voor het genre. Ik had de afloop van The Man Who Cried Himself al na een minuut of vijf kunnen voorspellen. En die laatste kat-en-muis-achtervolging is gewoonweg saai. Na tien tot vijftien minuten waarin er niets gebeurt, was het welletjes geweest met het geijsbeer van de film.
Maybe I'm missing something because I've read more positive things about The Man Who Cheated Himself than I have read bad reviews - and I just don't get it. I like my noirs to have a little style to them with characters that speak, look, and act like Humphrey Bogart in The Big Sleep or Gene Tierney in Laura. None of the characters in this movie have that style or presence or whatever you want to call it. Take the lead actor, Lee J. Cobb. His rumpled, rolled-out-of-bed look is about as far from the dashing, smooth-talking noir archetype as you'll find. Or, take Jane Wyatt as the femme fatale as another example. This is one of the worst cases of miscasting I've seen in a while. She's just not convincing in the role.<br /><br />As for the plot, it's tired and lacks any real surprises or anything new for the genre. I could have predicted the outcome of The Man Who Cheated Himself after about five minutes. And that final cat-and-mouse chase scene is plain old dull. Ten to fifteen minutes of nothing happening really ruined any pacing the movie may have had going for it.