Het kostte ons een paar afleveringen om Dark Angel als verhaal en als serie 'in te zien', aangezien we bezig waren af te stappen van The Sopranos, die een heel andere mentaliteit hadden. Maar toen we de essentie van de serie eenmaal doorhadden, waren we al snel verkocht. Het is jammer dat de serie net was afgelopen toen hij net in de uitstekende categorie begon te vallen: Dark Angel was veel meer dan een gemiddelde tv-serie. Het is een en al actie, maar de interacties van de personages en de maatschappelijke reacties op'mutanten' doen ons denken aan de constante vooroordelen waarmee we dagelijks te maken hebben (en die we zelf creëren). Het feit dat het verhaal zich in de toekomst afspeelt, houdt de stemming surrealistisch en voorkomt dat de boodschap van de anti-discriminatie ons onder de neus wordt gewreven (en dus niet de 'plezier' bederft voor degenen die niet graag een preek krijgen tijdens het amusement), maar elke gebeurtenis en menselijk/maatschappelijke interactie blijft relevant voor het heden. We vellen allemaal een oordeel, zien onze eigen vooroordelen onder ogen, maar uiteindelijk draait het om de vraag wie je bent: ga je achterover zitten en sluit je je geest ervoor af, of sta je op en doe je er iets aan? Voor degenen die geen andere keus hebben dan vechten, voor overleving of gerechtigheid, geeft deze serie hun macht. Dat is de boodschap onder het mom van puur actie-amusement. Het is veel beter gemaakt en geschreven dan de meeste tv-series; ik ben erg teleurgesteld dat het afgelopen was voordat het echt in de hoogste versnelling kon schieten.
It took us a couple of episodes to "get into" Dark Angel as a story and a series, since we were transitioning from The Sopranos, a very different mentality framework. But, once we got with the gist of the series, we were very quickly hooked. It's a shame that the series ended just when it was just starting to past good into the excellent category: Dark Angelwas much more than your average TV series. It kicks ass and rocks as far as action goes, but the interactions of the characters and societal reactions to "mutants" reminds us of the constant prejudices that we face (and make) everyday. That the story is set in the future keeps the mood surreal and prevents the anti-discrimination message from being rubbed in our faces (hence not ruining the "fun" for those who don't like to be lectured during entertainment), but every event and human/societal interaction remains relevant to the present. We all make judgments, face our own prejudices, but, in the end, the question of who you are lies in: do you sit back and shut your mind to it, or do you get up and do something about it? For those who have no choice but to fight, for survival or justice, this series empowers them. For those who've never had to face the question, this series "sneaks in" that message under the guise of pure action entertainment. It is much more well-made and well-written than most TV series; I'm highly disappointed it ended before it could really kick into high gear.