Een ongeïnspireerde regie laat een fatsoenlijke cast achter in een mooie maar nietszeggende versie, waarin de dialoog eerder gereciteerd lijkt dan uit het hart gegrepen, en de met geld omhangen verschijningen van de geesten slagen er niet in enig gevoel van ontzag of magie op te roepen; Edward Woodward, als de Geest van Kerstmis, waggelt op stelten rond en lijkt een imitatie van Bernard Cribbins te geven. Als Scrooge is George C. Scott te droog, en hij lijkt er nooit echt in te geloven, wat zijn optreden van het effect berooft. De scènes waarin hij zijn verleden laat zien hebben evenveel effect alsof hij halfslachtig in zijn familiealbum zat te bladeren. Niemand anders lijkt er enige moeite voor te doen, behalve Frank Finlay, die chronisch overdrijft.
Uninspired direction leaves a decent cast stranded in a handsome but bland adaptation, in which dialogue seems recited rather than heartfelt, and cash strapped appearances by the ghosts fail to round up any sense of awe or magic; Edward Woodward, as the Ghost of Christmas Present, wobbles around on stilts and seems to be doing an impression of Bernard Cribbins. As Scrooge, George C. Scott is too wry, and he never seems to truly believe in it, which robs his performance of its effect. The scenes in which he's shown his past have as much impact as if he was half-heartedly flicking through his family album. No one else seems to be putting any effort in, except Frank Finlay, who chronically overacts.