Het fladderen van vlindervleugels in de Atlantische Oceaan kan in de Stille Oceaan een orkaan ontketenen. Volgens deze theorie (die op de een of andere manier gerelateerd is aan de Chaostheorie, ik weet niet precies hoe) zal elke handeling, hoe klein of onbetekenend ook, een kettingreactie in gang zetten die tot grote gebeurtenissen kan leiden. Dit juweeltje van een film toont ons een reeks personages die ogenschijnlijk niets met elkaar te maken hebben, de meesten van hen in Parijs, wier handelingen elkaars leven zullen beïnvloeden. (De zes-graads scheidingstheorie kan ook worden toegepast.) Elk verhaal is een facet van het juweel dat deze film is. Het acteerwerk is goed afgestemd en genuanceerd (Audrey Tautou is stralend), de verhalen passen plausibel in elkaar, de humor is precies goed, en de kijker verlaat knikkend het theater.
The fluttering of butterfly wings in the Atlantic can unleash a hurricane in the Pacific. According to this theory (somehow related to the Chaos Theory, I'm not sure exactly how), every action, no matter how small or insignificant, will start a chain reaction that can lead to big events. This small jewel of a film shows us a series of seemingly-unrelated characters, most of them in Paris, whose actions will affect each others' lives. (The six-degrees-of-separation theory can be applied as well.) Each story is a facet of the jewel that is this film. The acting is finely-tuned and nuanced (Audrey Tautou is luminous), the stories mesh plausibly, the humor is just right, and the viewer leaves the theatre nodding in agreement.