In de jaren zeventig van de vorige eeuw zond WPIX al een paar jaar elke doordeweekse middag _The Adventures of Superman_ uit. Af en toe kregen we een traktatie als ze een van de naburige programma's oversloegen om _Superman and the Mole Men_ uit te zenden. Ik keek altijd uit naar die tijd. Toen ik er onlangs naar keek, verbaasde het me hoe slecht het eigenlijk was.<br />Het was niet slecht vanwege de special effects, of het gebrek daaraan. Het was waar dat het Supermankostuum van George Reeves behoorlijk slecht was, de randen van de schuimrubberen bekleding die waren gebruikt om hem er indrukwekkender uit te laten zien omdat ze duidelijk zichtbaar waren. En het was waar dat de kostuums van de Mole Men nog slechter waren. Een kind van tien zou hij niet voor de gek hebben kunnen houden, want de ritssluitingen, de zomen van de mouwen en het feit dat de stof zo slecht geplooid was dat de slobberige kostuums eronder schuilgingen, waren allemaal pijnlijk duidelijk te zien. Maar dat waren vergeeflijke tekortkomingen.<br />Nee, wat het nog erger maakte, waren de geconstrueerde intriges. Telkens weer slaagde Superman er niet in iets te doen om te voorkomen dat de situatie verslechterde. Een lynchmeute is op zoek naar de schepsels? In plaats van de hysterische menigte op te trommelen of zelf op zoek te gaan naar de schepsels, staat hij de gevaren van de situatie aan Lois en de pr-man uit te leggen. De schepsels zijn in het nauw gedreven? Opnieuw staat hij toe te kijken en te praten, maar hij redt ze pas als ze worden neergeschoten. Poging tot moord op ieder redelijk denkend mens, maar Superman laat de man keer op keer los om nog meer problemen te veroorzaken. Superman had heel wat gelegenheden om het probleem in de kiem te smoren, maar maakte er nooit gebruik van.<br />Dat gezegd hebbende, speelden zowel George Reeves als Phyllis Coates hun rollen goed en leken ze zich onmiddellijk op hun gemak te voelen. Hadden ze maar een beter script gekregen om mee te werken.
Back in the 1970s, WPIX ran "The Adventures of Superman" every weekday afternoon for quite a few years. Every once in a while, we'd get a treat when they would preempt neighboring shows to air "Superman and the Mole Men." I always looked forward to those days. Watching it recently, I was surprised at just how bad it really was.<br /><br />It wasn't bad because of the special effects, or lack thereof. True, George Reeves' Superman costume was pretty bad, the edges of the foam padding used to make him look more imposing being plainly visible. And true, the Mole Men's costumes were even worse. What was supposed to be a furry covering wouldn't have fooled a ten year-old, since the zippers, sleeve hems and badly pilling fabric badly tailored into baggy costumes were all painfully obvious. But these were forgivable shortcomings.<br /><br />No, what made it bad were the contrived plot devices. Time and again, Superman failed to do anything to keep the situation from deteriorating. A lynch mob is searching for the creatures? Rather than round up the hysterical crowd or search for the creatures himself, he stands around explaining the dangers of the situation to Lois and the PR man. The creatures are cornered? Again, he stands around watching and talking but doesn't save them until they're shot. Luke Benson, the town's rabble-rouser, shoots at him? Attempted murder to any reasonable person, but Superman releases the man over and over to cause more problems. Superman had quite a few opportunities to nip the problem in the bud, but never once took advantage of them.<br /><br />That said, both George Reeves and Phyllis Coates played their characters well, seemingly instantly comfortable in the roles. If only they had been given a better script to work with.