Zelfs als je de voorspelbare anti-vrije-handelspolitiek van deze film onderschrijft, is het nog steeds dezelfde saaie toon die keer op keer wordt herhaald. Klik, klik, klik. Zelfs als je een dominee met geblondeerd haar kunt accepteren die een terugkeer naar de eerste beginselen bepleit, is dominee Billy niet bepaald een serieuze figuur. De clownachtige dominee is het soort man dat elke ochtend wakker wordt met geen etherischer aspiraties dan zijn eigen gezicht op tv te zien voordat hij die avond weer in bed kruipt. Hij heeft een mooie vrouw, dat moet ik toegeven, maar er zou heel wat meer voor nodig zijn om deze naargeestige puinhoop van een film te redden. De eindeloze busritten zijn het ergst <0xE2><0x80><0x93> als de voortgang wordt aangegeven <0xE2><0x80><0x93> kun je raden? <0xE2><0x80><0x93> door een gekleurde lijn op een kaart. Ah, je raadt het al. Nou ja, het heeft het voordeel dat het kort is. Is dat het enige positieve wat ik kan zeggen? Hmmmm. Ja, ik ben bang van wel.
Even if you subscribe to the knee-jerk anti-free-trade politics of this movie, it is still just the same tired note, played again and again and again. Clink clink clink. Even if you can accept a preacher with peroxide hair who advocates a return to first principles, the Reverend Billy is pretty hard to look at as a serious figure. The clownish reverend is the sort who wakes every morning with no aspiration more ethereal than to see his own face on TV before he climbs back into bed that night. He has a pretty wife, I have to admit, but it would take tons more than that to save this dreary mess of a movie. The interminable bus rides are the worst part--with progress shown--can you guess?--by a colored line moving across a map. Aww, you guessed. Oh well, it has the virtue of being short. Is that the only favorable thing I can say? Hmmmm. Yep, afraid so.