Ik snap werkelijk niet waarom deze film <0xC3><0xBC>berhaupt zo geliefd is, laat staan zo hoog wordt aangeslagen, vooral door zoveel critici die verder zo verstandig zijn.<br />Er is één sleutelwoord dat deze film tot in zijn kern beschrijft: irritant.<br />Het gemakkelijkst te verklaren voorbeeld hiervan is het gebruik <0xE2><0x80><0x93> of beter gezegd, het misbruik <0xE2><0x80><0x93> van muziek door de regisseur. In de eerste helft wordt een echt saai reggaedeuntje ongeveer drie keer gespeeld (wanneer één keer te vaak is). Maar in de tweede helft wordt The Mommas And The Papas 'California Dreamin'' minstens zeven keer gespeeld, meestal op het hoogste volume. Godallemachtig, of je het liedje nu van tevoren leuk vond of niet, tegen het eind zou je het spuugzat zijn. Denk je eens in, sommige mensen beweren dat ze deze film vier of vijf keer hebben gezien. Dat betekent dat ze 28 of 35 keer naar _California Dreamin_ hebben geluisterd...<br />Deze nodeloze hyperherhaling (het draagt niets bij aan het verhaal) zou misschien te verontschuldigen zijn als de rest van de film nog enige waarde had, of als het verhaal er op een of andere manier iets mee te maken had.<br />Maar dat heeft hij niet.<br />Het enige aspect dat ik aardig vond, was Bridgette Lin die rondrende en nog steeds _Asia The Invincible_ speelde in een regenjas en met een zonnebril op. Zelfs dat was vrij snel afgelopen.<br />Ik weet zeker dat de onverdiende roem van deze film veel arme sukkels zal overhalen om hem te gaan zien.<br />Ik kan je alleen maar waarschuwen <0xE2><0x80><0x93> als je dat wilt. Als je nog nooit een HK-film hebt gezien, begin dan niet met deze.<br />Als je je gedwongen voelt om ernaar te kijken, vermijd dan ten koste van alles om hem in een bioscoop te zien. De snel-voorwaarts-en-stop-knoppen zijn essentiële middelen om hier te overleven.<br />Je bent gewaarschuwd!
I am completely baffled as to why this film is even liked, let alone held in such high regard, especially by so many critics who are, otherwise, quite sensible.<br /><br />There is one key word which describes this film to its core - irritating.<br /><br />The most easily explained example of this is the director's use - or, more accurately, abuse - of music. In the first half, a really dull reggae tune is played about three times (when once is too often). But in the second half, The Mommas And The Papas "California Dreamin'" is played at least seven times, usually at top volume. Godsakes, whether you liked the song or not beforehand, you'd be thoroughly sick of it by the end. Just think, some people claim to have seen this film four or five times. This means they've listened to California Dreamin either 28 or 35 times.....<br /><br />All of this needless hyper-repetition (it contributes nothing to the story) could possibly be excused if the remainder of the film had any lingering merit, or if the story was in any way involving.<br /><br />But it ain't.<br /><br />The only aspect I found likeable was Bridgette Lin's charging around and still playing Asia The Invincible in a raincoat and sunnies. Even this wore off fairly quickly.<br /><br />I'm sure this film's undeserved high reputation will convince many poor suckers to go and see it.<br /><br />I can only warn you - if you've never seen a HK movie before, don't start with this one.<br /><br />If you feel compelled to watch it, avoid at all costs seeing it in a cinema. The fast-forward and mute buttons are essential tools for survival here.<br /><br />You have been warned !