Een oudbakken verhaal over 'buitenbeentjes' in het leger, dat halfslachtig probeert zowel surrealistisch (de buitenlandse ondertiteling) als vulgair (de flatulentiegrappen) te zijn, maar uiteindelijk een mengeling van allerlei verschillende soorten humor blijkt te zijn, die geen van alle erg succesvol werd gevolgd. Barbara Bach, het Bondmeisje uit 'The Spy Who Loved Me', heeft maar twee of drie korte scènes. Wat een verspilling!
A stale "misfits-in-the-army" saga, which half-heartedly attempts to be both surreal (the foreign subtitles) AND vulgar (the flatulence gags), but just ends up being a mix of many different kinds of humor, none of them followed very successfully. Barbara Bach, the Bond Girl from "The Spy Who Loved Me", has only two or three brief scenes. What a waste! (*1/2)