Dit is een verbazingwekkende film om naar te kijken of aan jonge mensen te laten zien. Afgezien van een heel korte naaktscène geeft hij een interessante blik op de koloniale overheersing in Afrika, die je in andere films zelden aantreft. Hij vertoont wel een oppervlakkige overeenkomst met BUITEN AMERIKA, maar dan zonder al die romantische flauwekul. De Blanke Fransen in Kameroen zijn fascinerend omdat ze de inboorlingen niet eens als mensen schijnen te beschouwen. De Witten zijn allemaal de bazen en ze verwachten slavernij van de Zwarten zonder vragen te stellen. Maar in tegenstelling tot echte dienaren hoor je een van de Witten maar één keer 'dank u wel' zeggen en die mensen wordt verder geen enkele achting betoond. Telkens en telkens weer.' Het is alsof ze huisdieren of slaven zijn, alsof de gevoelens van de mensen geen rol spelen.<br />De belangrijkste illustratie van deze onnadenkendheid is de relatie tussen de moeder, Aimée, en haar bediende, Protée. Hoewel ze af en toe veel tijd met elkaar doorbrengen en het niet meer dan normaal is dat ze seksuele gevoelens voor elkaar krijgen, denkt de White-vrouw nooit aan Protée of aan het bestaan van zijn gevoelens. Een goed voorbeeld van deze onnadenkendheid is wanneer ze Protée haar jurk laat dichtrijgen, en het is duidelijk dat dit hem seksueel frustreert. Afgezien van deze relatie, terwijl bijna alle Witten zich totaal niet bewust zijn van het feit dat Afrikanen mensen zijn, gaan enkelen zo ver dat ze de Afrikanen verbaal uitschelden en als oud vuil behandelen.<br />Ook interessant is de relatie tussen Protégé en het kleine meisje (dat aan het begin en aan het eind van de film volwassen is). Hoewel ze heel close zijn, is hij soms meer een speeltje of huisdier en het meisje speelt nooit met inlandse kinderen.<br /><0x3E> Er is een bizarre Witte figuur die soms meer oog lijkt te hebben voor de zwarten, maar helaas is zijn personage erg inconsistent en verwarrend. Ik kan er alleen maar naar raden wat zijn motivatie was <0xE2><0x80><0x93> misschien was hij gewoon een klootzak, of hij was gek, of misschien was hij een communistische agitator die de zwarten tegen de witten probeerde op te zetten (wie weet!). Afgezien van een paar goede scènes lijkt dit personage eigenlijk behoorlijk verknipt.<br />Hoewel ik echt genoot van het inzicht dat deze film gaf, wou ik dat het meer was geweest dan een paar fragmenten van deze wereld vanuit het perspectief van een kind in een korte periode van haar leven. De context en wat er gebeurde om het land van het kolonialisme te verlossen worden nooit behandeld, en de film liet me naar meer verlangen. De film leek te beginnen in het begin van de jaren tachtig (omdat ze een koptelefoon op heeft in de stijl van een walkman) en toen de film terugging in de tijd, leek hij rond 1960 te spelen (min of meer), maar er werd nooit gerept over het geweld of de onafhankelijkheid van het land in het begin van de jaren vijftig van de twintigste eeuw. Ik vermoed dat een deel van die verwarring te wijten is aan het feit dat de makers van de film een fout hebben gemaakt en eerder hadden moeten beginnen met de film (zoals in de jaren zeventig) en dat de dame terug moest denken aan haar leven daar in het begin van de jaren vijftig <0xE2><0x80><0x93> voordat het land te maken kreeg met politieke veranderingen.<br />Afgezien van de ontbrekende context en de verwarring over de tijdsperioden, was het een goed idee om de proloog en epiloog te gebruiken waarin ze als volwassene door het land reist. En ik waardeerde ook het einde, want het was een aangename verrassing als je meer te weten komt over de aardige man die haar een lift aanbiedt. Er is geen andere oplossing of boodschap dan te laten zien dat kolonialisme onnadenkend en wreed is.
This is an amazing film to watch or show young people. Aside from a very brief nude scene, it gives an interesting glimpse into colonial rule in Africa that you'll rarely find in other films. It does bear a superficial similarity to OUT OF Africa, but without all the romantic fluff. The White French people in Cameroon are fascinating because they don't even seem to regard the natives as people. The Whites are all the bosses and they expect Black servitude without question. However, unlike real servants, you only once hear any of the Whites say 'thank you' and no other regard is given these people. Again and again, it's like they are pets or slaves, as the feelings of the people are never even considered. <br /><br />The central illustration of this thoughtlessness is the relationship between the mother, Aimée and her servant, Protée. Although at times they spend a lot of time together and it is only normal that they might begin to have sexual feelings towards each other, the White woman never considers Protée or the existence of his feelings. A good example of this thoughtlessness is when she has Protée lace up her dress and it's obvious that he is very sexually frustrated by this. Apart from this relationship, while almost all the Whites are completely oblivious to the fact that the Africans are people, a few go so far as to verbally abuse and treat them like garbage.<br /><br />Also interesting is the relationship between Protée and the little girl (who is the one who is grown at the beginning and end of the film). While they are very close, at times he's more like a plaything or pet and the girl never plays with native children.<br /><br />There is one bizarre White character who seems, at times, to regard the Blacks better but unfortunately his character is very inconsistent and confusing. One moment, he's doing hard work along side the Blacks or eating with them (something the other Whites would never have done) and the next he's trying to beat up Protée! I could only guess as to what motivated him--perhaps he was just a jerk, or was crazy or perhaps was a Communist agitator trying to stir up the Blacks against the Whites (who knows!). In fact, other than a few good scenes, this character seems pretty much wasted.<br /><br />While I really enjoyed the insight this movie gave, I wish it had instead been more than just a few snippets of this world through the perspective of a child during one small period of her life. The context and what happened to rid the country of colonialism is never addressed and the film left me wanting more. The film appeared to begin in the early 1980s (since she's wearing a Walkman-style headset) and when the film went back in time, it seems that it was set about 1960 (more or less), but there was never any mention of the 1950s anti-colonialism violence or independence for the nation in the early 1960s. I am guessing that some of this confusion might be that the makers of the film screwed up and SHOULD have made the beginning of the film earlier (such as the 1970s) and had the lady think back to her life there in the early 1950s--before the country experienced political change.<br /><br />Apart from the missing context and a confusion over time periods, using the prologue and epilogue that showed her as an adult traveling the country was a good idea. And I also appreciated the ending, as it was a pleasant surprise when you find out more about the nice man who offers her a ride. But overall, it just feels like something is missing--there just isn't any sort of resolution or message other than showing that colonialism is thoughtless and cruel.