Ik denk dat ik te laat ben voor het feest. Ik heb net een versie uit 1995 van Bye Bye Birdy op Sky TV gezien. Ik wist niet dat het bestond en was er helemaal klaar voor om de filmversie uit 1963 te zien toen ik hem aanzette.<br />Ik heb lang geleden Albert gespeeld en ik denk erover om een amateurproductie van de show op te voeren omdat ik me herinner dat het zo leuk was om te doen. Ik was niet onder de indruk van deze nieuwere versie. Het was gewoon niet leuk genoeg. Het was niet kleurrijk. Het miste de uitbundigheid van de jeugd. De belichting was slecht. Niemand scheen dat te vermelden. Dit is geen sombere musical, het is vrolijk en upbeat. De beslissing over de belichting was een slechte, creatieve keuze.<br />Bye Bye Birdy is een klucht, een komedie vol fouten. Daar had ik in deze versie geen idee van. De belichting was verschrikkelijk en maakte de hele voorstelling dof. De dansnummers leken ook nergens naar. We hebben tegenwoordig ook muziekvideo's. De dansnummers hadden in elk geval een paar van de beste moeten zijn, of wat dacht je van een paar van de beste van Broadway. De choreograaf lag aan het roer te slapen, zo leek het.<br />Hoewel alle acteurs buitengewoon getalenteerd waren, waren er een paar heel slechte castingkeuzes. Vanessa Williams is niet Latijns-Amerikaans, en met zo veel getalenteerde Latijns-Amerikaanse artiesten in de wereld, zou je toch denken dat er wel een paar goeie bij zouden zitten. Het zou correcter zijn geweest als een van hen de rol van Rosie had gespeeld. Vanessa is een Afro-Amerikaanse, mooi en getalenteerd, maar een slechte casting. Jason Alexanders prestatie was verbluffend, hij doet altijd intelligent werk, maar hij was Albert gewoon niet. Hij was een miscast en ik denk dat dat voor de meeste mensen die deze versie zien duidelijk is.<br />Het medium van de film is niet het medium van het toneel. Er moet van het ene medium naar het andere vertaald worden. De uitbundigheid en de flitsen van een toneelmusical moeten op film worden vastgelegd. Het heeft geen zin om trouw te blijven aan het script van een toneelvoorstelling als die wordt gefilmd. De geest, de essentie van de productie moet naar voren worden gebracht. Voor mij was de filmproductie van Bye Bye Birdy uit 1963 helder en levendig, terwijl de productie uit 1995 even somber was als de belichting en even mat als de dansnummers. Het bleek een betreurenswaardige verspilling van moeite door veel echt getalenteerde mensen.
I guess I am coming late to the party. I just saw this 1995 version of Bye Bye Birdy on Sky TV. I didn't know it existed and was fully prepared to see the 1963 film version when I turned it on.<br /><br />I played Albert a long time ago and I am thinking of putting on an amateur production of the show because I remembered it as being so much fun to do. I was not impressed with this newer version. It just wasn't enough fun. It was not colorful. It lacked the exuberance of youth. The lighting was bad. No one seemed to mention this fact. This is not a moody musical, it is bright and up beat. The lighting decision was a poor creative choice.<br /><br />Bye Bye Birdy is a farce, a comedy of errors. I got no sense of that in this version. The lighting was awful and it dulled the overall performances. The dance numbers seemed anemic as well. We do have music videos these day. At least the dance numbers should have measured up to some of the best of those, or how about some of the best of Broadway. The choreographer was asleep at the wheel it seemed.<br /><br />Although all the actors were supremely talented, there were some really bad casting choices. Vanessa Williams is not Latin, and with so many talented Latin performers out there, wouldn't it have been more correct to cast one of them in the role of Rosie. Vanessa is African American, lovely and talented, but bad casting. Jason Alexander's effort was astounding, he always does intelligent work, but he just wasn't Albert. He was miscast and I think that is obvious to most people who see this version.<br /><br />The medium of film is not the medium of stage. There needs to be translation from one medium to another. The exuberance and the flash of stage musical must be TRANSLATED to film. There is no merit being faithful to a stage script when it is being filmed. The spirit, the essence of the production must be brought forth. To me the 1963 film production of Bye Bye Birdy was bright and lively, while the 1995 production was as gloomy as the lighting and as lackluster as the dance numbers. It turned out to be an unfortunate waste of effort by many really talented people.