De film begint met een stem die het publiek vertelt waar ze zijn en wie de personages zijn. En op dat moment begon ik een hekel aan de film te krijgen. Met alle eindeloze mogelijkheden die een filmregisseur tot zijn beschikking heeft, vind ik het eigenlijk een heel gemakkelijke en goedkope oplossing om de situatie uit te drukken met een stem die alles vertelt. Ik geloof zelfs dat stemverheffingen verraad zijn aan het concept van de film.<br />Ik vind het vreselijk om van een stem te horen te krijgen waar we zijn, op welke datum we zijn, en vooral wat de personages voelen en denken. Ik geloof dat een regisseur een visuele manier moet vinden om de gevoelens en gedachten van de personages aan het publiek over te brengen. Maar na de slechte inleidende inleiding begint er een heel opvallende film die vrij lang duurt. Het leven van een gezin uit de middenklasse en alle leden van dat gezin worden op een volmaakt realistische manier weergegeven. Ik denk dat de regisseur talent heeft voor het vastleggen van situaties uit het echte leven. Een vader die in het begin privé op de wc zit te bellen lijkt bijvoorbeeld abnormaal, maar het leven zelf brengt ons in situaties die abnormaal kunnen lijken, maar ook heel normaal zijn. Ik denk dat de regisseur een heel goede waarnemer van het echte leven is.<br />Maar dat is het. Na een tijdje begint het realisme in de film het vertellen van het verhaal op te offeren. Ik had echt het gevoel dat ik een enorme hoofdpijn had vanwege de non-stop pratende personages. Het was alsof de acteurs en actrices het onderwerp hadden gekregen en de dialogen mochten improviseren. Het is eigenlijk realistisch, maar personages vragen altijd 'echt, is dat zo' enzovoorts aan elkaar, of zeggen 'nee' of 'luister je wel naar me', tien keer als het maar één keer zeggen net genoeg is om hoofdpijn te krijgen.<br />Ik denk ook dat de oefenscènes van het toneelstuk en de leesscènes meer zijn dan ze zouden moeten zijn. Ik heb begrepen dat het toneelstuk en het boek in de film nauw verband houden met de plot, maar ik denk dat de regisseur het punt heeft gemist waarop hij deze scènes niet meer zou moeten laten zien.
The film starts with a voice over telling the audience where they are, and who the characters are. And that is the moment i started to dislike the movie. With all the endless possibilities any film director have in hand, i really find it a very easy and cheap solution to express the situation with a voice over telling everything. I actually believe voice overs are betrayals to the film making concept.<br /><br />I hate to hear from a voice over saying where we are, which date we are at, and especially what the characters feel and think. I believe that a director has to find a visual way to transmit the feelings and the thoughts of the characters to the audience. <br /><br />But after the bad influencing intro, a very striking movie begins and keeps going for a fairly long enough time. The lives of a middle class family and all the members individually are depicted in a perfect realistic way. I think the director has a talent for capturing real life situations. For example, a father who has to make his private calls from the bathroom might seem abnormal at first, but life itself leads us some situations which might seem abnormal but also very normal as well. I think the director is a very good observer about real life.<br /><br />But that is it. After a while the realism in the movie begins to sacrifice the story-telling. I really felt like I'm having a big headache because of the non-stop talking characters. It was as if the actors and actresses were given the subject and were allowed to improvise the dialogs. It is realistic really, but characters always asking "really, is that so" etc. to each other, or characters saying "no" or "are you listening to me," ten times when saying it only once is just enough causes me to have a headache.<br /><br />I also think the play practicing and book reading scenes are more then they should be. I understand that the play and the book in the movie are very much related to the plot, but i think the director has missed the point where he should stop showing these scenes.