Omdat ik een liefhebber van slasherfilms ben, ga ik meestal naar elke slasherfilm kijken die mijn netvlies passeert, wat soms meer kwaad dan goed doet voor mijn hersenen, zal ik maar zeggen. Toen ik een paar avonden geleden aan het surfen was, kwam ik Sleepaway Camp II tegen. Natuurlijk wilde ik het zien, want ik had gehoord van de franchise van Sleepaway Camp, maar ik had er nog nooit een gezien (ik schaam me diep, ik weet het). Ik zal opmerken dat mijn kritiek, aangezien ik het origineel niet heb gezien, waarschijnlijk niet al te serieus moet worden genomen, want wat ik denk dat er mis mee is, is misschien helemaal opzettelijk door de franchise zelf ontworpen.<br />'<br />Nu ben ik.' Ik neem aan dat de franchise van Sleepaway Camp op zich al een lachertje is. Verdomme, zelfs de naam komt over als een opzettelijke grap. Kamperen? Leuk hoor. Ik kan de film wel waarderen omdat hij iets wil maken met een zuivere kamp Horror-waarde, maar verder dan dat kan ik niet gaan. Door het acteerwerk in deze film ziet de cast van de oorspronkelijke Friday the 13th eruit als toneelspelers die een vertolking van Macbeth opvoeren. Campy vereist slecht acteerwerk, maar kom op. Pamela Springsteen als de kwaadaardige, losgeslagen werkelijkheidsmoordenaar heeft mijn belangstelling beter weten te doden dan de hele cast. Wat de komedie betreft, er waren een paar keren dat ik moest grinniken, maar dat waren er niet veel.<br />Uiteindelijk is SAC II behoorlijk saai en ik wilde het kamp echt in slaap sussen. De sterfgevallen zijn zo overduidelijk geënsceneerd en nep dat je ze nauwelijks kunt waarderen. Als je op zoek bent naar een bloederige komedie met een goed kamp, kan ik Club Dread aanbevelen. Als je via je kanalen op deze site terecht bent gekomen, kijk dan even wat er nog meer op staat.
Being a slasher film aficionado, I typically will settle in to watch every slash movie that passes over my retinas, which sometimes does more harm than good to my brain, I will say. While channel surfing the other night, Sleepaway Camp II happened to cross paths with me. Of course, I wanted to check it out, as I had heard of the Sleepaway Camp franchise, but have never actually seen any of them (for shame, I know). I will note that since I have not seen the original, my criticism should probably not be taken too seriously, because perhaps what I think is wrong with it is totally intentional by the franchise's own design.<br /><br />Now I'm assuming that the franchise of Sleepaway Camp is, in itself, a joke on itself. Hell, even the name comes off as an intentional joke. Sleep away camp? It's good fun. I can appreciate the film for wanting to just put together something for pure camp horror value, but that's about as far as I can go. The acting in this movie made the cast of the original Friday the 13th look like thespians doing a rendition of Macbeth. Campy requires bad acting, but come on. Pamela Springsteen as the evil out-of-touch-with-reality killer did a better job of killing off my interest than she did killing off the entire cast. As far as comedy goes, there were a few times where I chuckled, but it was few and far between.<br /><br />Ultimately, SAC II is pretty boring, and I really did want to sleep away the camp. The deaths are so obviously staged and fake that you can barely appreciate them. If you're looking for a slasher film comedy with good camp, I recommend Club Dread. If your channel surfing takes you across this one, check and see what else is on.