De autobiografie waarop deze film is gebaseerd, is een van de meest hartverscheurende boeken die ik ooit heb gelezen. Het vertelt de verbazingwekkende verhalen van twee zussen, die allebei tot ver in hun zeventigste vol toewijding en respect als lerares en tandarts hebben gewerkt, en daarna nog 30 jaar met waardigheid hebben geleefd. Ruby Dee steelt de film met haar perfect genuanceerde optreden als de opstandige 'zwarte' Bessie, de tandarts. Ze drukt niet alleen haar woede, angst en wijsheid goed uit; ze laat je met behulp van zuinige woorden precies weten waar ze vandaan komen. Diahnn Carroll heeft het gevoel van de oudere zus, de lerares, perfect neer te zetten, maar ik ben bang dat ze me nooit laat geloven dat ze ouder is dan 100. Het maakt niet uit <0xE2><0x80><0x93> de verhalen zijn de moeite van het vertellen meer dan waard. Amy Madigan is een beetje te extreem en opdringerig in de rol van de Kaukasische verslaggeefster van de _NY Times_ in de eerste helft van de film, die overdonderd en onzeker overkomt. Ook dat is slechts een kleine afleiding. De verhalen, die allemaal waar zijn, vormen de aantrekkingskracht, en hoewel er twee of drie licht beschadigd raken in de vertaling, redden de meeste het prima.<br />Ik beveel dit boek aan als essentiële lectuur voor alle mensen aan wie ik welk boek dan ook zou aanbevelen. Ik kan niet anders dan deze tv-film in die ijle lucht aanbevelen, maar hij geeft voldoende van de sfeer weer om op zichzelf zeer de moeite waard te zijn.
The autobiography on which this movie is based remains one of the most heart-rending books I have ever read. It tells the amazing stories of two sisters, both who earned devotion and respect working well into their 70's as a teacher and a dentist, then lived another 30 years with dignity. Ruby Dee steals the film with her perfectly nuanced performance as the rebellious "blacker" Bessie, the dentist. She not only expresses her anger, angst, and wisdom well; she lets you know exactly where they've come from using an economy of words. Diahnn Carroll has the feel of the older sister, the teacher, down perfectly, but I'm afraid she never makes me believe that she's over 100. No matter -- the stories are well worth telling. Amy Madigan is a bit too extreme and intrusive in acting overwhelmed and insecure in the first half of the movie as the Caucasian NY Times reporter. This, too, is only a minor distraction. The stories, all true, are the attraction and although two or three get slightly damaged in the translation, most of them make it through just fine.<br /><br />I recommend the book as essential reading to all people I recommend any books to. I cannot quite but this TV-movie in that rarefied air, but it certainly captures enough of the flavor to be highly worthwhile in its own right.