Het centrale thema in deze film lijkt verwarring te zijn, aangezien de relaties, de setting, het acteerwerk en de sociale context allemaal naar hetzelfde punt leiden: verwarring. Zelfs Harvey Keitel lijkt niet in zijn element te zijn en mist zijn gebruikelijke onberispelijke helderheid, richting en intensiteit. Om het nog erger te maken, heet zijn personage 'Che' en krijgen we pas (direct, door de verteller) ver in de film te horen dat hij niet 'die' Che is, maar gewoon een vent die Che heet. De familierelaties blijven onduidelijk tot het einde van de film, en als die eenmaal zijn vastgesteld, is de familie verdeeld <0xE2><0x80><0x93> de jongere generatie gaat naar Amerika. Zo cliché. In andere recensies wordt besproken hoe de film de impact van de revolutie op een jongen weergeeft.' Maar de politieke standpunten van de regisseur zijn op zijn best onduidelijk en we weten nooit precies wie verantwoordelijk is voor welk bloedvergieten. Dus ze zijn hun bezit kwijtgeraakt (veroorzaakt door gokwinsten) <0xE2><0x80><0x93> en wat dan nog? Weigeren om politiek stelling te nemen als je een film maakt over de Cubaanse revolutie is een vreemde en laffe keuze. Om nog maar te zwijgen over het feit dat de film in het Engels was! Waarom spreken al die Cubanen Engels? Geen wonder dat ze geen toestemming kregen om in Cuba te filmen. Het acteerwerk was voornamelijk oppervlakkig, houterig en ongeloofwaardig, de timing was nergens naar. De'speciale' visuele effecten waren verwarrend en leidden af. Verwijzingen naar Amerikaanse films <0xE2><0x80><0x93> en het zwarte personage als Grieks koor <0xE2><0x80><0x93> waren volstrekt overbodig, intellectueel opzichtig en consequent misplaatst. Ik keek alleen naar de hele film omdat ik wachtte op duidelijkheid, of iets wat erop leek. Dat gebeurde nooit.
The central theme in this movie seems to be confusion, as the relationships, setting, acting and social context all lead to the same place: confusion. Even Harvey Keitel appears to be out of his element, and lacks his usual impeccable clarity, direction and intensity. To make matters worse, his character's name is 'Che', and we are only told (directly, by the narrator) well into the film that he is not 'that' Che, just a guy named Che. The family relationships remain unclear until the end of the film, and once defined, the family is divided - the younger generation off to America. So cliché. Other reviews discuss how the movie depicts the impact of the revolution on a boy's family; however the political stance of the director is murky at best, and we are never quite sure who is responsible for what bloodshed. So they lost their property (acquired by gambling profits) - so what? Refusing to take a political stand, when making a movie about the Cuban revolution, is an odd and cowardly choice. Not to mention the movie was in English! Why are all these Cubans speaking English? No wonder they did not get permission to film in Cuba. And if family life is most important to look at here, it would be great if we could figure out who is who - we are 'introduced' to them all in the beginning - a cheap way out of making the relationships clear throughout the film! The acting was mostly shallow, wooden, and unbelievable, timing was off all around. The 'special' visual effects were confusing and distracting. References to American films - and the black character as Greek chorus - strictly gratuitous, intellectually ostentatious, and consistently out of place. I only watched the whole movie because I was waiting for clarity, or some point to it all. It never happened.