Hoe deze film zo veel van de fascinerende, complexe en mysterieuze aspecten van het oorspronkelijke verhaal of de oorspronkelijke film heeft kunnen missen, is werkelijk opmerkelijk. Een ongelooflijk dunne en nietszeggende plot, een enkeldiepe karakterisering/motivatie en een echt afschuwelijke soundtrack (om de spanning te vervangen door enorme lappen geluid, om de esoterische muzikale verwijzingen naar het origineel te vervangen door gedigitaliseerd gedreun en gebrul. Dan zijn er nog de specifieke verwijzingen naar het origineel die alleen maar over de barsten zijn 'geplakt'... Vreselijk. In een wereld waarin stompzinnige, hersendode Amerikaanse remakes van The Italian Job (er verschijnt een traan), Get Carter (snikt onbeheerst) en Alfie onlangs onze schermen hebben ontwijd, is dit de spreekwoordelijke klapper. Afschuwelijke onzin. Het is een wonder dat Ellen Burstyn er ooit bij betrokken is geraakt... Onzin.
How this film could miss so many of the fascinating, complex and mysterious aspects of the original story or the original movie is truly remarkable. An unbelievably thin and unengaging plot, ankle-deep characterisation/motivation and a really awful soundtrack (replacing tension with vast swathes of noise, replacing the arcane musical references of the original for digitised crashes and roars. Then there are the specific references to the original which are merely "plastered on" over the cracks... Dreadful. In a world where gormless, brain-dead Amerikan remakes of The Italian Job (a tear appears), Get Carter (sobs uncontrollably) and Alfie have desecrated our screens recently, this one takes the proverbial biscuit. Execrable nonsense. How Ellen Burstyn ever got involved is a wonder... Rubbish.