Dit had niet beter kunnen zijn. De sterke beheersing op het gezicht van Mike Sullivan had niet op een andere manier geportretteerd kunnen worden. Tom Hanks levert de beste prestatie van zijn carrière. De jonge Tyler Hoechlin rijdt in een emotioneel wiel; hij speelt het basispersonage van het verhaal. En de veteraan Paul Newman geeft een van de beste rollenuitvoeringen in lange tijd.<br />Deze film is gebaseerd op een gedurfde strip van Max Allan Collins en Richard Piers Rayner. Het is een vader-zoonverhaal waarin de twee kandidaten in feite totaal ongeschikt zijn voor de rol. Mike Sullivan had als kind geen vader, dus nam John Rooney hem in huis. Hoewel Rooney een vrijgevig man was, was hij betrokken bij de georganiseerde misdaad. Daarom hoefde Sullivan alleen zijn schuld in de zaak af te betalen. Nu heeft Sullivan een vrouw en twee kinderen en probeert hij ervoor te zorgen dat zijn kinderen veilig zijn, maar betaalt hij tegelijkertijd zijn baas terug. De gebeurtenissen die volgen, zullen Sullivans loyaliteit op de proef stellen en het lot van zijn gezin omhelzen.<br />Met een geweldige aanpassing van David Self komt de dialoog zelden voor, maar is toch heel deugdzaam. Het verhaal ontvouwt zich in een prachtige omgeving uit de jaren dertig (Briljant Art Direction van Richard L. Johnson & Nancy Haigh) met een donkere regen (sneeuw op de grond) aan de buitenkant. Het verhaal wordt gedreven door Thomas Newmans prachtige Ierse muziek, die alleen invalt als het nodig is. Maar het belangrijkste technische element in de film is de prachtige fotografie van Conrad L. Hall. Dit is een van de beste films die ik ooit heb gezien; en ik kijk veel films. De scène waarin Mike en Michael in de auto zitten en Chicago binnenrijden, is heel indrukwekkend. Het shot begint aan de voorkant van de auto en Mike(Hanks) wordt zichtbaar door de voorruit. Vervolgens rijdt de camera naar de zijkant van de auto, waar Michael(Hoechlin) wakker wordt en uit zijn zijraampje kijkt. Terwijl de camera verder rijdt, rijdt hij opzij en weer terug, helemaal om de auto heen, en wordt een prachtig landschap van Chicago uit de jaren dertig zichtbaar.<br />Met een geweldige cast en een geweldige crew maakt de principe-man een schaamteloos fantastische film. Ik heb het over Sam Mendes, die in 1999 zijn filmdebuut maakte met American Beauty. (Hij kreeg er diverse prijzen voor.) Voor American Beauty werkte Mendes als regisseur van toneelstukken voor het British Theater, maar hij besloot dat hij verder wilde gaan en zeggen dat theater voor hem niets nieuws meer was. Sam Mendes, die maar twee films heeft gemaakt, is in mijn boek een van de grote regisseurs (in een lijst van ongeveer vijfentwintig).<br />De film belicht een brutaal genre dat raakpunten heeft en missers, en dat het ware thema op een briljante manier tot uiting brengt. De film, het acteerwerk en het verhaal zijn fabelachtig. Ik wacht nog steeds op Scorcesees Gangs of New York, maar voorlopig heb ik er alle vertrouwen in dat dit de...' 'Beste Film van het Jaar'. Als je bedenkt dat het een wedstrijd is ('Signs, Insomnia, Minority Report') is dat een sterke uitspraak.
This couldn't have been better. The strong restraints on Mike Sullivan's expressions couldn't have been portrayed in any other way. Tom Hanks delivers the best performance of his career. Young Tyler Hoechlin drives an emotional wheel; playing the basis character for the story. And veteran Paul Newman gives one of his best character performances in a long time.<br /><br />This film is based on a bold graphic novel by Max Allan Collins and Richard Piers Rayner. This is a father/son story which basically employs the two candidates solely unfit for the roles. Mike Sullivan had no father as a child, so John Rooney took him in. Although a generous man, Mr. Rooney involved himself in organized crime. Therefore, the debt of Sullivan was only to be paid off in involving himself in the business. Now, Sullivan has a wife and two children and is trying to keep his children safe, but at the same time pay back his boss. The events to follow, will test Sullivan's loyalty and embrace his family's fate.<br /><br />With a great adaptation by David Self, the dialogue comes out seldomly, but yet very virtuous. The story unfolds in a beautiful 1930's setting (Brilliant Art Direction by Richard L. Johnson & Nancy Haigh) covered with a dark rainy (snow on the ground) exterior. Driving the story, is Thomas Newman's wonderful Irish score, settling in only when necessary.<br /><br />But the most important technical element in the film is Conrad L. Hall's beautiful photography. This is some of the best cinematography I've seen; and I watch a lot of films. The scene when Mike and Michael are in the car, entering Chicago is quite impressive. The shot starts at the front of the car, revealing Mike(Hanks) through the windshield. It subsequently dollys around to the side of the car, to see Michael(Hoechlin) awakening and peering out his side window. As it continues, it trucks sideways and dollys back, completely around the car and reveals a gorgeous scenic 1930's Chicago.<br /><br />With a great cast and crew, the principle man creates a brazenly amazing film. I'm talking about Sam Mendes, who made his feature film debut in 1999 with American Beauty. (won him various awards) Before American Beauty, Mendes worked as a play director for the British Theater, but decided that he wanted to move on saying that there was nothing new for him in theater. With only two films, Sam Mendes has marked himself in my book as one of the great directors (In a list of about twenty-five).<br /><br />The film illuminates a brazen genre that has its hits and misses and expresses the true theme brilliantly. The photography, acting and story is phenominal. I'm still waiting for Scorcesee's Gangs of New York, but for now, I'm fully confident in saying that this is the "Best Film of the Year". Considering it's competition (Signs, Insomnia, Minority Report) thats a strong statement.