Als de winter nadert, heeft onze staatsomroep, het ABC, om de een of andere reden besloten om op zondagavond een gedeeltelijk Jane Austen-festival te houden. Dat is afgelopen zondag begonnen met een twaalf jaar oude filmversie van 'Emma'; de meer recente versies van drie andere romans, 'Persuasion', 'Northanger Abbey' en 'Mansfield Park' zullen volgen.<br />Het merkwaardige aan deze productie van A&E Television Networks, met het scenario van de altijd betrouwbare Andrew Davies, is dat hij bijna gelijktijdig is verschenen met twee veel grotere budgetversies, een met Gwyneth Paltrow in de hoofdrol, en 'Clueless', een 'gemoderniseerde' versie, met Alicia Silverstone in de hoofdrol, die de plot naar Beverly Hills verplaatste. Misschien dat deze productie daardoor, zelfs met Kate Beckinsale in de hoofdrol, spoorloos is verdwenen. <br /><0x3E> Over het algemeen gaat er veel verloren als romans worden ingekort tot de lengte van de film. De versies die je leuk vindt en die je je blijft herinneren, zijn de versies die voldoende ruimte hebben om zowel het verhaal als de personages te ontwikkelen. Een uitstekend voorbeeld is 'Brideshead Revisited', dat in 1982 13 afleveringen van 50 minuten had. Je hoeft alleen maar de heel gewone filmversie van 'Pride and Prejudice' in 2005 te vergelijken met de briljante zesdelige mini Gezien de tekortkomingen van dit type aanpassing is deze productie oké. Kate Beckinsale geeft Emma de juiste mengeling van zelfverzekerdheid en kwetsbaarheid en Mark Strong is een openhartige meneer Knightly (hij herinnerde me eraan dat Jane de neiging had karakters te recyclen). Samantha Morton was een nogal slappe Harriet, maar Prunella Scales kreeg de kletskous van een mevrouw Bates perfect van Sybil Fawlty op speed. Bernard Hepton als Emma's zwakke vader was ook uitstekend. We zagen het vochtige platteland, de modder en de armoede, maar ook de chique huizen, voor het geval iemand dacht dat dit voor iedereen een bijzonder idyllische tijd was. Ook al was dit een gecondenseerde versie, toch was het op sommige plaatsen vreemd traag, alsof sommige gesprekken nogal stijfjes waren, zelfs als je rekening hield met de formaliteiten van die tijd. Ik zou de film nog eens moeten bekijken om er zeker van te zijn, maar dat zou kunnen komen door het ondermaatse gebruik van de reacties.<br />Als je van gefilmde periodes houdt, is dit een prima voorbeeld, en het vergelijkt goed met de Paltrow-versie. Hoe dan ook, er komt nog meer!
As winter approaches, our state-owned broadcaster, the ABC, has decided for some reason to have a partial Jane Austen Festival on Sunday nights. This commenced with a twelve-year old movie length version of "Emma" last Sunday; more recent versions of three other novels, "Persuasion", "Northanger Abbey" and "Mansfield Park" are to come.<br /><br />The curious thing about this production by A&E Television Networks, with script by the ever-reliable Andrew Davies, is that it appeared almost simultaneously with two much bigger budget movie versions, one starring Gwyneth Paltrow, and "Clueless", a "modernized" version, starring Alicia Silverstone, which transported the plot to Beverly Hills. Perhaps as a result, even with Kate Beckinsale in the lead, this production sank without trace.<br /><br />As a general rule, much is lost when novels are shrunk to fit feature movie length. The adaptations one tends to both enjoy and remember are those which have adequate room to develop both story and characters. An outstanding example is "Brideshead Revisited" which had 13 50-minute episodes back in 1982. You only have to compare the very ordinary movie-length version of "Pride and Prejudice" in 2005 with the brilliant 1995 six-part TV mini-series. It's not that a novel should be filmed page by page, and some novels (often not very good ones) adapt wonderfully to film ("Atonement" is a recent example), but novels of the Jane Austen sort need some time and space to exert their full charm.<br /><br />Given the shortcomings of this type of adaptation, this production is OK. Kate Beckinsale gives Emma the right mix of self-assuredness and vulnerability and Mark Strong is a forthright Mr Knightly (he reminded me that Jane tended to recycle characters  Knightly is a more articulate version of the moody Mr Darcy of P&P). Samantha Morton was a rather limp Harriet but Prunella Scales got the blabbermouth Miss Bates perfectly  Sybil Fawlty on speed. Bernard Hepton as Emma's feeble father was also excellent. We saw the damp countryside, the mud and the poverty as well as the posh interiors, in case anyone thought this was a particularly idyllic age for everybody.<br /><br />Even though this was a condensed adaptation it was oddly slow in places  some of the conversations were rather stilted, even allowing for the formalities of the times. I'd have to look at the film again to be sure, but it might be due to the under-use of reaction shots.<br /><br />If you do like filmed period stuff this is a perfectly nice example, and compares well with the Paltrow version. Anyway, there is more to come!