Nou, als je van pop-punk, punk, ska en een tikkeltje moderne psychoporno houdt, dan is het zien van de liveoptredens zo'n beetje het enige wat de moeite waard is. Deze film bevat tonnen en nog eens tonnen band cameo's, samen met de president van Troma, Lloyd Kaufman als semi-hoofdrol, en een heleboel maffe sterfscènes. Klinkt goed, toch? Nou, de sterfgevallen blijven maar komen, en herhaaldelijk bij veel verschillende bands van de Warp Tour en de fans op het evenement. Sommige sterfgevallen beginnen stijlvol, maar dan worden ze steeds maar weer gerecycled, zo vaak dat het een complete herhaling wordt. Bijna iedereen gaat dood doordat zijn hoofd wordt ingeslagen of zijn darmen uit zijn buik worden getrokken. Het geronnen bloed ziet eruit alsof het afkomstig is uit 'Zombie 90: Extreme Pestilence' van Andreas Schnaas, en dat is het 'bloed van de verwaterde typen', maar nu is die film echt fatsoenlijk en biedt hij humor <0xE2><0x80><0x93> iets wat deze film vreselijk ontbeert. Zeker, de film is gemaakt door Doug Sakmann van Troma, hij heeft een groot potentieel met een laag budget, en hij probeert het... maar het is gewoon te moeilijk. Alles in deze film is bedoeld om grappig te zijn, en dat is wat hem omlaaghaalt. Alles probeert te komisch en maf te zijn, door opzettelijk slecht te acteren, door een overmaat aan zinloze sterfgevallen, en door steeds hetzelfde te doen... telkens weer. Het is in wezen 'Mulva: Zombie Klootzak-Kicker', 'Voorzitter van de Raad' of welke film je ook met je vrienden hebt gemaakt: het is allemaal hetzelfde.' Het is grappig voor degenen die het hebben gemaakt, en dat is het wel zo'n beetje.<br />Groot potentieel, groot idee, groot gebruik van effecten <0xE2><0x80><0x93> maar het komt op hetzelfde neer... steeds weer opnieuw: een band speelt, een band sterft, fans sterven. Iedereen sterft, er wordt overal bloed gesproeid, het proces wordt herhaald.<br />De vraag is of dit soort films <0xE2><0x80><0x93> wat in wezen'slechte slapstick' is <0xE2><0x80><0x93> te hard hun best doen, of helemaal niet.
Well, if you like pop/punk, punk, ska, and a tad bit of modern psycho billy, then seeing the live performances are about the only thing worth watching. This movie has tons and tons of band cameos, along with president of Troma, Lloyd Kaufman as a semi-major role, and lots of goofy death scenes. Sounds like it may be good, right? Well, the deaths keep coming, and repeatedly to many different bands of the Warp Tour and the fans at the event. Some of the deaths start of stylish, but then they are recycled over and over, to the point of being completely repetitive. Almost everyone dies of having their head smashed, or intestines being pulled from their stomach. The gore looks as if it was from Andreas Schnaas' "Zombie 90: Extreme Pestilence"; with this being the "watered-down type blood", but now that movie is actually decent, and provides humor-something that this movie terribly lacks. Sure, the movie is made by Doug Sakmann from Troma, it's got great low-budget potential, and it tries...but just too hard. Everything is overly meant to be funny in this movie, and thats what brings it down. Everything tries to be too comic and goofy, by using intentional bad acting, an overuse of pointless deaths, and doing the same thing...over and over. It's basically "Mulva: Zombie Ass-Kicker", "Chairman of the Board", or any movie you have made with your friends: it's funny to those who made it, and that's about it.<br /><br />Great potential, great idea, great use of effects-but it's the same thing...over and over: A band plays, a band dies, fans die. Everyone dies, blood is sprayed everywhere, the process is repeated.<br /><br />The question is for these types of movies-which is basically 'bad slap-stick'-do they try too hard, or not at all?