Een mooie Shirely Temple-korte film. Kinderacteurs die hun tekst schreeuwen leken de norm te zijn voor die tijd. Misschien moest 'gezien en niet gehoord' worden goedgemaakt. Afgezien daarvan is dit leuk. Gezien het filmtijdperk zijn er bepaalde aspecten van de zaak, vanuit sociaal oogpunt gezien, die me zowel heel progressief als liberaal voorkomen. Ik zal daar hier niet op ingaan, ik wil het liever niet voor je bederven, maar je er zelf naar laten kijken om te zien of je die elementen herkent. Zo vroeg als het was, was het gemakkelijk om uit deze korte film de fascinatie te zien die zich al voor Temple ontwikkelde. Dat maakt het de moeite waard om ernaar te kijken als je een Temple-fan bent. Voor anderen is het een coole manier om tien minuten te doden terwijl je wacht tot je goede glas melk is opgewarmd op het fornuis.
A nice Shirely Temple short. Child actors screaming their lines seemed to be the norm for that day and time. Perhaps being "seen and not heard" needed to be made up for. Aside from that this is fun. Given the films era there are certain aspects of the thing, from a social viewpoint, that strike me as both very progressive and liberal. I won't go into those here, I'd rather not spoil it for you but let you watch it for yourself and see if you spot those elements. As early on as it was its easy to see from this short the fascination that was already developing for Temple. That makes it worth watching if you're a Temple fan. For others its a cool way to kill ten minutes while you're waiting for your good night glass of milk to warm up on the stove.