Ik ging naar de film met lage verwachtingen, maar hoopte gecharmeerd te worden door het zien van mijn geboortestad op film. Helaas is dat zo ongeveer het enige wat ik te zien kreeg. Het verhaal gaat over bekend terrein (de re<0xC3><0xBC>nie van de middelbare school), maar de plot is ingewikkeld en het bovennatuurlijke element voegt weinig toe aan dit afgezaagde thema. Hoewel de kwaliteit van de acteurs over het geheel genomen goed was, was de inhoud van de film ontstellend. Het seksisme van de film was overduidelijk: vrouwen zijn kennelijk onvervuld tenzij ze getrouwd zijn, kinderen krijgen of allebei (hoewel dit werd verhuld als een postfeministische keuze). Erger nog was het racisme <0xE2><0x80><0x93> de schrille joodse moeder, de zwarte man die nog thuis woont <0xE2><0x80><0x93> en de gratuite wreedheid (die de klassenerd kwelt). We zouden ons moeten schamen als men denkt dat deze figuren de inwoners van de stad Kalamazoo vertegenwoordigen, en de schrijvers zouden zich moeten schamen dat ze zulke brede en wrede stereotypen op het scherm hebben gebracht.
I went to see this film with low expectations, but hoping to be charmed by seeing my home town on film. Sadly, that's about all I got. The story covers familiar territory (the high school reunion), but the plot is convoluted and supernatural element adds little to this well-worn theme. Though the quality of the acting was good overall, the content of the film was appalling. The sexism of the film was blatant--women are apparently unfulfilled unless they are married, procreating or both (though this was couched as a post-feminist choice ). Worse still was the racism--the shrill Jewish mother, the black man who still lives at home-- and gratuitous cruelty (tormenting the class geek). We should be ashamed if these characters are thought to represent the inhabitants of the city of Kalamazoo, and the writers should be abashed at having brought such broad and cruel stereotypes to the screen.