Vóór Lost was alles op tv voorspelbaar. Je kon voorspellen wie er zou sterven of wie er iets zou vinden, maar in Lost kon je NIETS voorspellen. Alles was zo verrassend verbluffend, en het was echt een mysterie, niet omdat het zoveel geheimen had, maar omdat er niets was zoals het voordat alles zo geweldig was. Ik raakte er letterlijk aan verslaafd. Lost is een klassiek kunstwerk. Het geeft je iets om elke week naar uit te kijken. Het is geniaal. De omgeving is briljant, het is rustig en warm op het strand en zo eng in de jungle. De personages zijn geniaal, stuk voor stuk, vooral degenen die al op het eiland zijn. De schipbreukelingen zijn zo dramatisch en toch kunnen we hun dood nooit voorspellen omdat ze zoveel meer te doen hebben en zoveel meer te zeggen en ze hebben geheimen die de andere schipbreukelingen beïnvloeden die met hen sterven.
Before Lost everything shown on TV was predictable . You could predict who was gonna die or who will find something, but in Lost you could predict NOTHING. Every thing was so surprisingly stunning and it really was a mystery not because it has so many secrets but because there was nothing like it before everything was so great. I literally became addicted to it. LOST is a classic work of art. It gives you something to look forward to every week. It is genius. The surrounding is brilliant it is calm and warm at the beach and so scary in the jungle. The characters are a work of genius every one of them especially the ones already on the island. The castaways are so dramatic yet we can never predict their deaths because they have so much more to do and so much more to say and they have secrets affecting the other castaways that die with them.