Na een toevallige ontmoeting in de trein slentert een jong stel een avond door de straten van Wenen, pratend over het leven en de liefde. De voornaamste reden om _Voor zonsopgang_ te zien, is om een jonge Julie Delpy haar tekst te zien opzeggen. Als 'Celine' is deze sexy, intelligente, gevoelige blondine met bruine ogen een soort kruising tussen Brigitte Bardot en Joni Mitchell toen ze halverwege de twintig waren. Met het risico van overdrijving is Celine praktisch de ideale vrouw, ongewoon mooi en heel vrouwelijk, terwijl ze ook natuurlijk, pretentieloos, introspectief en onzelfzuchtig liefhebbend is. We kunnen haar gemakkelijk vergeven dat ze een beetje excentriek is en een blauw oog heeft, want haar oprechte, intelligente opmerkingen zijn af en toe scherp. Verder zijn haar verschillende gelaatsuitdrukkingen niet minder dan fascinerend en spreekt ze Engels met een Frans accent dat erg vertederend is.<br />Als er een vlieg in de zalf van deze goede film zit, dan is het haar onverzorgde en onverzorgde tegenspeelster. Ethan Hawke als 'Jessie' komt over als een vaag aantrekkelijke slons, een soort Maynard G. Krebs uit de jaren negentig. Hij probeert afstandelijk en nonchalant te lijken en sleept zich zo'n beetje door bepaalde opnamen heen. Zijn broek past niet goed, zijn T-shirt komt uit zijn broek, zijn golvende donkere haar (zijn aantrekkelijkste kenmerk) moet nodig gewassen worden, en iemand had hem echt moeten laten zien hoe hij zijn jeugdige sikje moet bijknippen. Niettemin wordt hij geacht een ongewassen jongen te vertegenwoordigen tijdens een treinreis van twee weken door Europa, dus de blik die hij heeft gecultiveerd is waarschijnlijk behoorlijk echt. Zijn vaak cynische observaties en wrange gevoel voor humor lijken indruk te maken op de onverzoenlijk romantische Celine, hoewel ze zich af en toe zorgen maakt over de mate waarin hij van haar vervreemdt. Als hij eindelijk aan haar toegeeft dat hij doodziek is van zichzelf en graag bij haar in de buurt is omdat hij zich in haar aanwezigheid een ander mens voelt, weten we dat hij iets bereikt heeft.<br />Nadat ze hun gezamenlijke geld hebben uitgegeven aan een reeks cafés, bars en malle uitjes, zijn ze het erover eens dat ze er het beste van moeten maken, omdat ze elkaar misschien nooit meer zien. Jesse bietst een fles rode wijn van een sentimentele barkeeper, zodat hij en zijn nieuwe geliefde midden in de nacht naar een plaatselijk park kunnen gaan om op het gras te liggen, naar de maan en de sterren te kijken en de zon te zien opkomen.<br />Gezien zijn grenzeloze geluk op het gebied van de romantiek is het vooral irritant als Jessie, als de ultieme naïeve zak, zo stom is om deze fantastische jongedame uit zijn greep te laten glippen. Hij stelt zich tevreden met een halfbakken plan, dat hij snel op het station heeft bedacht als hij afscheid van haar neemt, om zich over een halfjaar op dezelfde plek te herenigen. Als de tijd daar is, weet je gewoon dat dit mooie en ongewone meisje iets met een ander heeft, misschien zelfs getrouwd en zwanger is. Om de een of andere reden komt ze waarschijnlijk niet opdagen, terwijl Jesse, die uiteindelijk bij Target of (als hij geluk heeft) de plaatselijke bibliotheek gaat werken, wanhopig graag haar weer wil zien, maar uiteindelijk alleen achterblijft.<br />Ondanks wat voor mij een erg ontmoedigende conclusie was, is Before Sunrise een prachtige film. Ik kan hem zowel aanbevelen als het vervolg, Before Sunset.
After a chance encounter on the train, a young couple spends a single night strolling the streets of Vienna, discussing life and love. The primary reason to see "Before Sunrise," is to watch a young Julie Delpy deliver her lines. As "Celine," this sexy, brainy, soulful brown-eyed blond is sort of a cross between Brigitte Bardot and Joni Mitchell as they were in their mid-twenties. Risking overstatement, Celine is practically the ideal woman, unusually beautiful and very feminine while being natural, unpretentious, introspective, and selflessly loving. We can easily forgive that she is a bit eccentric and talks a blue streak, for her sincere, intelligent remarks are occasionally penetrating. Further, her varied expressions are nothing short of captivating and she speaks English with a French accent that is very endearing. <br /><br />If there is a fly in the ointment of this good movie, it would have to be her unkempt and disheveled costar. Ethan Hawke as "Jessie" comes off like a vaguely appealing slob, sort of a Maynard G. Krebs of the nineties. Attempting to appear detached and nonchalant, he sort of drags himself through certain shots. His pants fit poorly, his tee shirt is coming untucked, his wavy dark hair (his most attractive feature) needs a good washing, and someone really should have showed him how to properly trim his youthful goatee. Nevertheless, he is supposed to represent an unwashed youth on a two-week train ride around Europe, so the look he has cultivated is probably pretty genuine. His oft-cynical observations and wry sense of humor seem to impress the unapologetically romantic Celine, although she is occasionally disturbed by the extent of his alienation. When he finally admits to her that he is utterly sick of himself and likes being near her because he feels like a different person in her presence, we know he is getting somewhere. <br /><br />After blowing their collective funds on a series of cafes, bars, and silly diversions, they agree that because they may never see one another again, they should make the most of it. Jesse bums a bottle of red wine off a sentimental bartender so that he and his newfound lady love may repair to a local park in the middle of the night to lie on the grass, looking up at the moon and the stars and watching the sun come up. <br /><br />Given his boundless luck in the romance department, it is especially irksome when Jessie, as the very definition of a naive jerk, foolishly allows this wonderful young lady to slip from his grasp. He contents himself with a half-baked plan, quickly devised at the railroad station when he bids her adieu, to reunite at the same spot in half a year. When the appointed time comes, you just know this beautiful and unusual girl will be involved with another, perhaps even married and pregnant. For whatever reason, she probably won't show, while Jesse, who ends up working at Target or (if he's lucky) the local library, will go back to Vienna, desperate to see her again, only to wind up alone.<br /><br />Despite what for me was a very discouraging conclusion, "Before Sunrise" is a beautiful movie. I highly recommend both it and the sequel, "Before Sunset."