Het woord 'waar' in de titel van deze film deed mijn alarmbellen rinkelen. Ze rinkelden nog harder toen de titel van de film verwees naar de Amerikaanse Burgeroorlog als de 'Oorlog tussen de Staten' (de omslachtige omschrijving waar harde zuiderlingen de voorkeur aan geven). Jesse James <0xE2><0x80><0x93> dief, slavenhouder en moordenaar <0xE2><0x80><0x93> wordt beschreven als een rustige, vriendelijke boerenjongen.<br />Hoe oneerlijk is deze film? Er wordt geen melding gemaakt van slavernij, en nog veel minder van het gedocumenteerde feit dat Jesse James' arme, ongetrouwde moeder voor de oorlog slaven had en dat Jesse en zijn broer Frank actief vochten om de slavernij in stand te houden. Volgens deze film vochten al die soldaten van de Burgeroorlog in werkelijkheid om te beslissen of Missouri een noordelijke of een zuidelijke staat was... dat is alles. Het is een pepermunt! Het is een ademmunt!) Zwarte mensen komen in deze film helemaal niet voor, op twee glimpen van een stel bedelaars na, van wie er één een HELP HET DOCHTER-bordje draagt dat heel onwaarschijnlijk is getypt in plaats van met de hand geschreven. (Sommige opnamen van negentiende-eeuwse kranten zijn ook onnauwkeurig, met twintigste-eeuwse lettertypen.)<br />Deze film heeft een vreemde structuur met flashbacks. Er zijn een paar heel indrukwekkende stunts te zien (en een paar mooie van stuntpaarden) en één uitstekende montage. Ik genoot van één dialoogregel: 'Sommige van die jongens zullen nooit meer bonen proeven.' De film krijgt een paar feiten recht: Agnes Moorehead verbergt haar rechterarm als Jesses moeder in de scènes na de inval van de agenten van Pinkerton (hier 'Remington' genoemd). ) waarin de echte moeder van Jesse James letsel opliep en haar onderarm moest worden geamputeerd. Sommige fouten zijn vergeeflijk: in zijn tijd als struikrover schoot de echte Jesse James per ongeluk een deel van zijn linkermiddelvinger af, maar Robert Wagner (in de titelrol) heeft geen stompvinger. Ik heb een foto gezien van de echte vrouw van Jesse James; als ze er maar half zo glamoureus had uitgezien als Hope Lange in deze film, was Jesse James misschien vaker thuisgebleven.<br />Er is hier veel revisionisme, en de meeste mannelijke acteurs dragen kapsels uit de jaren vijftig. Maar veel fouten in deze film waren te vermijden. De mentor van Jesse James, William Quantrill, wordt een paar keer genoemd, maar alle acteurs spreken zijn naam verkeerd uit. We zien Jesse en zijn vrouw verhuizen naar een groot huis van twee verdiepingen (waar hij binnenkort zal sterven) na een huur van 18 dollar. In werkelijkheid was Jesse James' laatste verblijfplaats (in Lafayette Street 1318, St. Joseph, Missouri) een eenvoudig huisje van één verdieping, gehuurd voor 14 dollar. Er was geen bovenverdieping... dus toen Jesse James werd vermoord, kon zijn vrouw niet van boven komen rennen zoals Hope Lange hier doet. (Ze was in feite in de keuken.)<br />Eén continuïteitfout: Robert Wagner (zonder stuntdubbel) slaagt er indrukwekkend in een klap tegen zijn kaak te krijgen en om te vallen terwijl zijn handen op zijn rug zijn gebonden... maar als hij overeind komt, is het touw waarmee zijn polsen zijn vastgebonden verdwenen. In het script wordt vreemd en onnodig met data gegoocheld. Na de overval op de bank in Northfield zegt Jesse dat hij verwacht op zijn verjaardag thuis te zijn. De werkelijke overval door de James-bende op de bank in Northfield (7 september 1876) vond plaats twee dagen na Jesse James' verjaardag. (Misschien bedoelde hij de verjaardag van volgend jaar.) Later zien we Jesse en zijn vrouw op een mooie zomerdag in hun huis in St. Joseph trekken, terwijl Jesse haar vertelt wat hij van plan is te gaan doen als het kerstavond is... maar in het echte leven verhuisden meneer en mevrouw Jesse James op 24 december 1881 naar dat huis... dus deze scène zou op kerstavond moeten zijn! Deze fouten waren volkomen te vermijden.<br />Sommige van de verdichtsels hier zijn niet waar. Volgens deze film is de bankoverval in Northfield mislukt omdat een (fictieve) handlanger te laat was met het doorknippen van de telegraafdraden. Als dat werkelijk was gebeurd, zou dat inderdaad de ontsnapping van de James-bende hebben belemmerd... maar het zou geen invloed hebben gehad op de overval zelf, die om andere redenen mislukte.<br />Er zijn hier goede optredens van Jeffrey Hunter (als Frank James), Moorehead, Alan Hale jr. (als Cole Younger) en van toneelactrice Marian Seldes in een zeldzame filmrol. Ik was teleurgesteld door Robert Wagner, normaal gesproken een ondergewaardeerde acteur. In andere opzichten heeft Wagner zijn indrukwekkende capaciteiten bewezen door overtuigend helden, schurken en moreel dubbelzinnige personages te spelen. Het lijkt niet tot hem door te dringen of hij Jesse James nu als een boef of als een slechterik moet afschilderen... en dus doet hij er ook niet veel moeite voor. John Carradine speelt een kleine rol in zijn optreden in de rol van de fictieve kreupele predikant die Jesse en zijn vrouw doopt op hun bruiloft. Jesse James is in zijn jeugd gedoopt door zijn oom, een methodistendominee... maar misschien is deze tweede doop een extraatje.<br />Jesse James was geen Robin Hood. (Ik betwijfel ook of Robin Hood Robin Hood was, maar dat is een ander verhaal.) Er is geen enkel gedocumenteerd geval van Jesse James die zijn buit ooit met iemand anders dan zijn eigen familie deelde. Na een paar van zijn overvallen heeft hij dat ook nooit meer gedaan. Jesse James en de gebroeders Ford stalen de paarden die Jesse de volgende dag wilde gebruiken voor een overval op de bank in Platte City. Als voorbereiding op de meeste van zijn overvallen stal Jesse James paarden van plaatselijke boeren... dezelfde arme mensen die (in de onjuiste legenden) verondersteld werden te profiteren van zijn vrijgevigheid. Ik kromp ineen bij een scène waarin de fictieve Jesse James zo verfijnd is dat hij een olieverfschilderij afkeurt waarop smaakvol naakten zijn afgebeeld.<br />De Ware (niet veel!) 'Het verhaal van Jesse James' is opzettelijk oneerlijk over een diefachtige moordenaar, en even oneerlijk over de Burgeroorlog. Voor het indrukwekkende stuntwerk, een goede montage en een paar goede acteerklussen geef ik deze obsceen oneerlijke film 2 uit 10.
That word 'True' in this film's title got my alarm bells ringing. They rang louder when a title card referred to America's Civil War as the 'War Between the States' (the circumlocution preferred by die-hard southerners). Jesse James -- thief, slave-holder and murderer -- is described as a quiet, gentle farm boy.<br /><br />How dishonest is this movie? There is NO mention of slavery, far less of the documented fact that Jesse James's poor widdered mother owned slaves before the war, and that Jesse and his brother Frank actively fought to preserve slavery. According to this movie, all those Civil War soldiers were really fighting to decide whether Missouri is a northern state or a southern state ... that's ALL. (Missouri: It's a candy mint! It's a breath mint!) Black people are entirely absent from this movie, except for two glimpses of a pair of beggars, one of whom wears a "HELP THE POOR" sign that's very implausibly typeset instead of handwritten. (Some shots of 19th-century newspapers are inaccurate too, with 20th-century type fonts.)<br /><br />This film has a weird flashback structure. There's some very impressive stunt riding (and some fine work by stunt horses), and one excellent montage. I savoured one line of dialogue: 'Some of those boys will never taste beans again.' The movie gets a few facts straight: Agnes Moorehead, as Jesse's mother, conceals her right arm in the scenes following the raid by the agents of Pinkerton (here called 'Remington') in which Jesse James's real-life mother suffered injuries requiring the amputation of her lower arm. Some errors here are pardonable: during his bushwhacking days, the real Jesse James accidentally shot off part of his left middle finger, but Robert Wagner (in the title role here) does not have a stumpfinger. I've seen a photo of Jesse James's real wife; if she had looked half as glamorous as Hope Lange looks in this movie, Jesse James might have stayed home more.<br /><br />There's plenty of revisionism here, and most of the male actors wear 1950s hairstyles. But many of this movie's errors were avoidable. Jesse James's mentor William Quantrill is mentioned several times, but all the actors mispronounce his name. We see Jesse and his wife moving into an elaborate two-storey house (where he will soon die) after paying a rent of $18. Actually, Jesse James's last residence (at 1318 Lafayette Street, St Joseph, Missouri) was a simple one-storey cottage, renting for $14. There was no upper storey ... so, when Jesse James is killed, his wife could not come running from upstairs as Hope Lange does here. (She was actually in the kitchen.)<br /><br />One continuity error: Robert Wagner (with no stunt double) does an impressive job of taking a slug to the jaw and falling over while his hands are tied behind his back ... but when he gets up, the rope binding his wrists has vanished.<br /><br />The screenplay does some weird and unnecessary juggling of dates. Following the Northfield robbery attempt, Jesse says he expects to get home by his birthday. The actual Northfield bank raid by the James Gang (7 September, 1876) was two days AFTER Jesse James's birthday. (Maybe he meant next year's birthday.) Later, we see Jesse and his wife moving into their St Joseph home on a fine summer day, while Jesse tells her what he plans to do when Christmas Eve arrives ... but in real life, Mr and Mrs Jesse James moved into that house on 24 December, 1881 ... so this scene should *BE* on Christmas Eve! These errors were entirely avoidable.<br /><br />Some of the fictionalisations here don't make sense. According to this movie, the Northfield bank raid failed because one (fictional) henchman was late in cutting the telegraph wires. If this had actually happened, it would indeed have hampered the James Gang's getaway ... but it wouldn't have affected the robbery itself, which failed for other reasons.<br /><br />There are good performances here by Jeffrey Hunter (as Frank James), Moorehead, Alan Hale Jnr (as Cole Younger) and by stage actress Marian Seldes in a rare screen role. I was disappointed by Robert Wagner, normally an under-rated actor. Elsewhere, Wagner has proved his impressive range by convincingly portraying heroes, villains and morally ambiguous characters. Here, he can't seem to decide whether to depict Jesse James as a goodie or a baddie ... so he doesn't much bother. John Carradine phones in his performance in a brief role as a fictional jackleg preacher who baptises Jesse and his wife at their wedding. In fact, Jesse James was baptised in childhood by his uncle, a Methodist minister ... but perhaps this second baptism is a topping-up.<br /><br />Jesse James was no Robin Hood. (I doubt that Robin Hood was Robin Hood either, but that's another story.) There is not one single documented instance of Jesse James ever sharing his loot with anyone beyond his own family. After some of his hold-ups, he didn't even split the swag with the rest of his gang. In this movie, Jesse gets gunned down right after he vows to give up his bandit ways forever. In reality, the night before his death, Jesse James and the Ford brothers stole horses that Jesse planned to use the next day in a robbery of the Platte City bank. As preparation for most of his robberies, Jesse James stole horses from local farmers ... the same poor folk who (in the inaccurate legends) were supposedly the beneficiaries of his largesse. I cringed at one scene here, in which the fictional Jesse James is so gol-durn refined that he disapproves of an oil painting which tastefully depicts nudes.<br /><br />'The True (not much!) Story of Jesse James' is wilfully dishonest about a thieving murderer, and likewise dishonest about the Civil War. For the very impressive stunt work, one good montage and a few fine acting turns, I'll rate this obscenely dishonest movie 2 points out of 10.