Ik heb de oorspronkelijke versie uit 1954 met Judy Garland nooit gezien, dus ik kan het niet met haar vergelijken. Bovendien is het al een paar jaar geleden, maar ik vond dit verhaal noch aangrijpend, noch de romantiek ervan boeiend. De film vertelt het verhaal van twee geliefden wier muzikale carrières in tegengestelde richtingen gaan. John Norman Howard is een afgematte, gedesillusioneerde rockster die op zijn retour is, en hij begint een romance met een frisse, getalenteerde nieuwe zangeres, Esther Hoffman. Haar dramatische succes benadrukt zijn aftakeling alleen maar.<br />De hoofdacteurs, Kris Kristofferson en Barbra Streisand, zijn goed in hun rollen, maar hun chemie noch de plot heeft bij mij veel indruk gemaakt. De film is voor mij slechts op één aspect van belang, Streisand.' 'Evergreen', de prachtige vertolking van het Oscarwinnende nummer. Ze heeft echt een krachtige en prachtige stem.
I never saw the original 1954 version with Judy Garland, so have no means of comparison. Also, it's been some years, but I found this tale neither gripping nor its romance captivating. The movie tells the story of two lovers whose musical careers are headed in opposite directions. John Norman Howard is a worn out, disillusioned rock star on the decline, embarking upon a romance with a fresh, talented new singing sensation, Esther Hoffman. Her dramatic success only serves to emphasize his decline.<br /><br />The lead actors, Kris Kristofferson and Barbra Streisand, are adequate in their roles, but neither their chemistry nor the plot left much of a mark with me. The film is noteworthy to me for only one aspect, Streisand's beautiful rendition of the Oscar winning song 'Evergreen'. She truly has a powerful and magnificent voice.