Een man en zijn vrouw krijgen een afschuwelijk auto-ongeluk. Als de vrouw in een hardnekkige vegetatieve toestand achterblijft, moet de man kiezen tussen de stekker eruit trekken en haar in leven laten. De beslissing wordt nog moeilijker als hij beseft dat haar geest wraak wil nemen op hem en de mensen om hem heen.<br />Dit komt van regisseur Rob Schmidt, die 'Foute wending' maakte (een film die ik niet heb gezien). Met maar één griezelfilm achter de kiezen, en dan ook nog geen beruchte, had ik een beetje tegenzin om naar deze episode te kijken, omdat ik verwachtte dat Schmidt een'meester van de horror' zou zijn in de meest liberale zin van het woord. Mijn excuses aan hem voor mijn onderschatting. Vanaf aflevering 10 in een seizoen van 13 was dit eigenlijk de beste aflevering tot nu toe.<br />De kwestie van het'recht om te sterven' wordt zo gedetailleerd behandeld en behandeld dat het een solide plot is. Maar dat is alleen de basis waarop het verhaal draait. Als de horrorelementen zich eenmaal aandienen, verandert de film van 'fatsoenlijk' in'spectaculair'. Geweldig acteerwerk, een geweldige plot, geweldige dialogen, geweldige spanning. Ik vond het soms een beetje eng (wat goed is) en vooral: er is een enorme hoeveelheid bloed! Ik las een recensie van deze aflevering voordat ik hem ging kijken, waarin de recensent zei dat er een sterke hint van 'Hellraiser' in zit. Tijdens het eerste deel van de voorstelling had ik geen idee waar ze het over hadden. Dan komt er wat later een gedeelte waarin sommige beelden me doen denken aan Hellraiser 2. Maar ik wil op geen enkele manier zeggen dat dit afbreuk doet aan de film. Ik zie geen andere manier om het effect te creëren dat werd gecreëerd, en naar mijn mening ziet dit er opmerkelijk beter uit dan Hellraiser 2.<br />Een paar wendingen in de plot duiken later op en nodigen de kijker misschien uit om de film een tweede keer te bekijken. Ik heb hem geen tweede keer bekeken, maar ik denk dat het begin logischer zou zijn als ik dat wel had gedaan (niet dat het verwarrend is). Het subplot met de mondhygiëniste is ook leuk, en ik merkte dat ik me afvroeg of ik een hekel had aan de hoofdpersoon vanwege zijn relatie met haar of dat ik medelijden met hem had. Hij is een beetje een antiheld in het hele verhaal, zo je wilt. Ik ben geneigd hem toe te juichen als de hoofdpersoon, maar hij is absoluut niet sympathiek.<br />Hoewel de Stuart Gordon-episode misschien beter is en ik opgewonden ben over de 'Washingtonians'-episode, durf ik te wedden dat dit de belangrijkste aflevering van het seizoen is en verreweg de reddende engel van wat verder zo saai en routineus was. Als legenden als John Carpenter me (weer) teleurstellen, maak ik me een beetje zorgen over het genre.' Maar dan komt er een nieuw gezicht als Rob Schmidt langs en dat geeft me hoop. Dit is een bewaarster, en breng alsjeblieft Schmidt terug voor seizoen drie!
A man and his wife get in a horrible car accident. When the wife is left in a persistent vegetative state, the man must choose between pulling the plug and letting her live. The decision is made even harder when he realizes her ghost wants to extract revenge on him and those around him.<br /><br />This comes to us from director Rob Schmidt, who made "Wrong Turn" (a film I have not seen). With only one horror film under his belt, and not a particularly notorious one at that, I was a bit reluctant to watch this episode, expecting Schmidt to be a "Master of Horror" in only the most liberal sense. My apologies to him for my underestimation. As of episode 10 in a 13 episode season, this was actually the best one yet.<br /><br />The issue of the "right to die" is dealt with and covered in enough detail to be a solid plot device. However, this is only the foundation on which the story revolves. Once the horror elements show up, the film goes from "decent" to "spectacular". Great acting, great plot, great dialogue, great suspense. I was a little creeped out at times (which is good) and most of all: the gore is in extreme abundance! I read a review of this episode prior to watching it, where the reviewer said there is a strong hint of "Hellraiser" in this. Through the first part of the show, I had no idea what they were talking about. Then there is a bit later where some images do remind me of "Hellraiser 2". However, I in no way wish to say that this takes away from the film. I can see no other way to create the effect that was created, and in my opinion this looks remarkably better than "Hellraiser 2".<br /><br />Some plot twists show up later on, and might invite the viewer to give the film a second look. I didn't watch it a second time, but I think the beginning would make more sense if I had (not that it's confusing). The subplot with the dental hygienist is also nice, and I found myself going back and forth about whether I disliked the main character for his relationship with her or if I felt bad for him. He's somewhat of an anti-hero to the whole story, if you will. I feel inclined to cheer for him as the protagonist, but he's completely unlovable.<br /><br />While the Stuart Gordon episode may be better and I'm excited about the "Washingtonians" episode, I think I could safely bet that this is the key episode of the season and by far the saving grace of what was otherwise lackluster and routine. When legends like John Carpenter let me down (again) I get a bit worried about the genre's future, but then a fresh face like Rob Schmidt comes along and gives me hope. This one is a keeper, and please bring Schmidt back for season 3!