Nadat ik een paar van de andere commentaren heb gelezen, heb ik een grote klacht over deze presentatie.<br />De twee hoofdpersonen zijn op hun eigen manier aantrekkelijk <0xE2><0x80><0x93> het mooie'slachtoffer' en de knappe, duidelijk extreem'verdwaasde' hoofdfiguur (al is hij nog net niet 'volslagen gestoord') <0xE2><0x80><0x93> ze slaan elkaar om beurten tot moes, een beetje zoals een Kaukasisch Kabuki-scenario.<br />Dat is oké, en dit is natuurlijk vooral een verhaal over 'de tafel omkeren'. Maar mijn geciteerde klacht is dat ik denk dat de regisseur zich heeft laten meeslepen door zijn verlangen om Farrahs bekende en voor de hand liggende fysieke kenmerken tentoon te spreiden. Het begint ermee dat ze verleidelijk gekleed gaat in een dun gewaad, en met een aantal scènes die meer laten zien dan nodig is voor een dramatisch effect <0xE2><0x80><0x93> hoewel ze enorm mooi zijn om te zien, leiden ze af van het schrijnende niveau van het drama.<br />Ik weet zeker dat haar huisgenoten voorstellingen geven zoals ze geschreven en geregisseerd hebben <0xE2><0x80><0x93> maar hun respectievelijke scepsis, theatrale gebabbel en gesnik klinken niet echt <0xE2><0x80><0x93> gebaseerd op Farrahs eerdere ervaring met deze man, het duidelijke bewijs dat hij met slechts de slechtste bedoelingen naar hun pand is gekomen, en dat ze absoluut geen reden heeft om te overdrijven wat er is gebeurd.<br />Maar dit is een film en een verhaal, even boeiend ondanks als dankzij het werk van de regisseur.
Having looked at some of the other comments here, I have a main complaint with this presentation. <br /><br />The two primary characters are attractive in their own ways - the beautiful "victim," and the handsome, obviously extremely "off-center," blue-collar protagonist (if just short of "totally-deranged") - take turns beating the hell out of each other, sort of like a Caucasian Kabuki scenario.<br /><br />This is all right, and this is, of course, mainly a "turning-the-tables" story. However, my referenced complaint is that I believe the director got caught-up in his desire to display Farrah's well-known and obvious physical attributes. Beginning with her being enticingly clad in a thin robe, and with a number of scenes displaying more than needed for any dramatic effect - while immensely pleasing to the eyes, these distract from the poignancy level of the drama.<br /><br />Her roommates I'm certain give performances as written and directed - however, their respective skepticism and histrionic babbling and sobbing, don't ring true -- based upon Farrah's previous experience with this guy, the obvious evidence of his having come to their premises with only the worst of intentions, and that she would have absolutely no grounds to be exaggerating what has occurred.<br /><br />But this is a film and story, compelling as much in spite of, as because of, the director's work.