Er wordt gelachen in deze film, dat is zeker. Michael Keaton is een talent en hij was grappig (voordat hij besloot dat hij een serieuze acteur was). Maar wat me zo aan deze film dwarszit, is dat bijna alle personages zo onsympathiek zijn. Afgezien van de twee hoofdrollen is iedereen een eikel. Ik bedoel, die kleinestadslosers zijn zo ongemanierd als maar kan. Je kijkt ernaar en denkt: man, die losers zouden werkloos moeten zijn. Bovendien wordt de Amerikaanse fabrieksarbeider afgeschilderd als een luie en ondankbare slons. Ik vroeg me af of deze film door Japanse nationalisten was gemaakt. O ja, uiteindelijk komen ze allemaal als één man bij elkaar, maar ik vond het gewoon niet leuk om erheen te gaan.
There are laughs in this film, that is for sure. Michael Keaton is a talent and he used to be funny (before he decided he was a serious actor). However, what bothers me so much about this film, is how unlikable practically all of the characters are. Other than the main two leads, everybody is a jerk. I mean, these small town losers are about as uncouth as you can get. You just watch and think, man, these losers should be unemployed. Moreover, the American factory worker is portrayed as a lazy and ungrateful slob. It made me wonder if this film was made by Japanese nationalists. Oh sure, in the end they all come together as one, but I just did not enjoy the trip to get there.