Als je je in de eerste 10 minuten van deze film niet realiseert dat de hoofdpersoon, die een column over het leven schrijft, de rollen o zo slim gaat omdraaien en zelf een paar waardevolle levenslessen gaat leren, dan is er waarschijnlijk iets mis met je. De opzet is zo voorspelbaar dat het de film verpest, zelfs als de rest van de film goed was (wat niet zo is).<br />Er is bijna geen chemie tussen de hoofdrollen en het stalkerachtige gedrag van Steve Carell is g<0xC3><0xAA>nant, niet grappig. Het is moeilijk te geloven dat de hoofdpersoon van Binoche ook maar enige belangstelling voor hem zou hebben. Dan wordt het uiteindelijk allemaal zo prachtig in elkaar gezet en leeft iedereen nog lang en gelukkig. Is dat niet geweldig Amerika?
If, in the first 10 minutes of this film, you don't realize that the main character, who writes a life advice column, is going to have the tables-oh-so-cleverly-turned and learn some valuable life lessons himself, then there is probably something wrong with you. The set up is so predictable as to ruin the movie, even if the rest of the movie was good (which it isn't) <br /><br />There's almost no chemistry between the leads, and Steve Carell's stalker-ish behavior is embarrassing, not funny. It's hard to believe Binoche's character would have any interest in him. Then in the end it's all wrapped up so wonderful and everyone lives happily ever after. Isn't that great America!