In 2000 viel 'The Invisible Man' op door zijn intelligente, wrange en opwindende stijl, die de fantasierijke kunstrichting van 'Farscape' en soms melodramatische scenario's met korrelige, cynische intriges en moderne, noirachtige dialogen in evenwicht hield. De show zat tussen 'Law and Order' en 'Doctor Who' in op de geloofwaardigheidsmeter, maar het viel niet te ontkennen dat de personages van 'I-Man' meer waren dan een karikatuur. Zelfs personages die aan voorspelbaarheid grensden, zoals de Keeper, de Officier en Eberts, kregen uitstel van het recept. Paul Ben-Victor en Vincent Ventresca hadden een chemie die elegant evolueerde en veranderde, wat nog opmerkelijker werd gemaakt door het draaideurteam van schrijvers en regisseurs. De effecten mogen de plot nooit overweldigen, en de wetenschap grenst slechts af en toe aan het ongelooflijke. De dieptepunten van de serie zijn nog steeds vermakelijk, en ik heb nog nooit zulke spannende pilotenafleveringen gezien. Matt Greenberg en Sci-Fi zouden geprezen moeten worden, en fans hebben het recht om een uitgebreide dvd-uitgave van de serie te eisen. Elke keer als ik een marathon van 'Hercules: The Legendary Journeys' op Sci-Fi tegenkom, rol ik met mijn ogen en zucht, treurend om de opwinding en de mogelijkheid van sciencefictiontelevisie die 'Invisible Man' en zijn soortgenoten vertegenwoordigden.
Intelligent, wry, and thrilling, "The Invisible Man" stood out in 2000 among Sci-Fi's usual lineup, balancing out "Farscape"'s fantastical art direction and sometimes melodramatic script with gritty, cynical plots and modern noir dialogue. The show sat between "Law and Order" and "Doctor Who" on the believability meter, but there was no denying the fact that "I-Man"'s characters went beyond caricature. Even characters that verged on predictability like the Keeper, the Official, and Eberts were given reprieves from the formulaic. Paul Ben-Victor and Vincent Ventresca had a chemistry that evolved and shifted elegantly, made even more remarkable by the revolving door team of writers and directors. The effects are never allowed to overwhelm the plot, and the science only sometimes verged on the totally unbelievable. The show's low points are still entertaining, and I've never seen such taut pilot episodes. Matt Greenberg and Sci-Fi should be commended, and fans have the right to demand a comprehensive DVD edition of the show. Every time I come across a marathon of "Hercules: The Legendary Journeys" on Sci-Fi, I roll my eyes and sigh, mourning the excitement and possibility of science fiction television that "Invisible Man" and its ilk represented.