Ik ben een van die mensen die meestal naar programma's kijken en mijn gevoelens over een programma voor mezelf houden. Maar _Duwende madeliefjes_ is mijn uitzondering. Ik werd nieuwsgierig naar het programma naar aanleiding van de reclamespotjes die een glimp van het uitgangspunt van het programma gaven. Ik was er eerst sceptisch over, vooral toen de finale van _Zessprong_ nog in mijn hoofd zat. Daar gaan we weer, dacht ik. Ik keek naar de eerste, tweede, derde en alle andere afleveringen. Wauw! Ten eerste vond ik dat het het onderwerp dood nam en het presenteerde op een manier die verteerbaar was zonder morbide te zijn. De personages waren innemend en ik vind het een prettige gedachte dat Ned, de hoofdfiguur, de liefde van zijn leven, Chuck, niet letterlijk kan aanraken zonder de gevolgen van haar dood.<br />De meeste personages verlangen naar dingen die ze niet kunnen krijgen. Behalve Ned en Chuck verlangt Olive naar Ned. Lily en Vivian verlangen naar hun nichtje Chuck en Emerson verlangt altijd naar de geldelijke beloning van de mysterieuze sterfgevallen die ze oplossen. Ik vind de personages perfect en geloofwaardig. Ik vind het leuk dat Emerson, die zwart is, zich als Afro-Amerikaan van de rest van de personages onderscheidt; ik hou van de subtiele culturele humor die soms van hem uitgaat. Al met al is dit visuele sprookje een van de waardevolste amusementsstukken die ik in het seizoen 2007 heb gezien. Ik denk dat de show genoeg romantiek heeft voor de romantici en genoeg wie-doet-me-wat voor de mysteriefans. Ik zou alleen willen dat de schrijvers weer aan het werk gingen, zodat de show kan blijven evolueren.
I'm one of those people who usually watch programs and keep my feelings about a show private. However, Pushing Daisies is my exception. I became curious about the program from the commercials that aired which gave glimpses of the premise of the show. I was skeptical about it at first, especially after the finale of Six Feet Under was still in my head. Here we go again, I thought. I watched the first, second, third and all the other episodes. Wow! First of all, I thought it took the subject of death and presented in a way that was palatable without being morbid. The characters were engaging and I like the thought of Ned the main character not being able to literally touch the love of his life, Chuck without the consequences of her dying.<br /><br />Most of the characters have a longing for things they can't have. Besides Ned and Chuck, Olive longs for Ned. Lily and Vivian longs for their niece Chuck and Emerson is always longing for the monetary rewards from the mysterious deaths they solve. I think the characters are picture perfect and believable. I like how Emerson who is black plays off of the rest of the characters since as an African American; I like the subtle cultural humor that sometimes comes from him.<br /><br />All in all, this visual fairytale is one of the most valuable pieces of entertainment that I've seen out of the 2007 season. I think the show has enough romance for the romantics and enough who-done-it for the mystery buffs. I just wish the writers would get back to work, so that the show can continue to evolve.