Spoilers bevatte**.<br />Ik had uit verschillende bronnen gehoord dat deze film controversieel was en dat het einde in het bijzonder afschuwelijk was. Wat ik niet had verwacht, was de totale verandering van aanpak met nog ongeveer twintig minuten te gaan. Wat begint als een typische cowboy/indiaanse western, ontaardt plotseling in een heel saaie romantische 'komedie' over Honus (Soldaat Blauw, gespeeld door Peter Strauss) en Cresta (Candice Bergen) die ontsnappen aan een aanval van de cavalerie door de Cheyennes. Het grootste deel van de film concentreert zich vervolgens op deze twee niet bij elkaar passende mensen, vandaar het romantische komediegedeelte. Dan duikt Donald Pleasance op en ontvoert hen beiden zonder duidelijke reden. Dan ontsnappen ze en komen ze allebei (apart) op de cavaleriebasis aan de vooravond van een aanval op de Cheyenne-basis. Omdat Cresta met een van de Cheyenne-opperhoofden is getrouwd, ontsnapt ze van de cavaleriebasis en sluit ze zich bij hen aan. Tot dusver heel gewoontjes. Dan komt het einde. Na ruim een uur slecht acteerwerk met een clichématige wil-ik-niet-dat-we-de-verhaallijn-samen-halen, verandert de film in een over de top-uitbuiting met onder andere een onthoofding en een kind dat in het achterhoofd wordt geschoten. Op dit punt van de film kunnen overeenkomsten met de Wild Bunch worden gelegd, maar de Wild Bunch heeft de hele tijd dezelfde toon aangehouden en heeft niet...' In sommige opzichten doet Soldier Blue me denken aan Frank Perry's Last Summer, die ook een totaal andere, schokkende afloop had. Ik had geen hekel aan Soldier Blue en ik vond de afloop ook niet bijzonder verontrustend, maar ik vond het gewoon nogal saai, met een onnodig gewelddadige afloop. Als je een film wilt zien met een werkelijk verontrustende slachting van onschuldigen, zou ik Elem Klimov's Come and See aanbevelen.
**Spoilers contained**<br /><br />I'd heard from various sources that this film was controversial and that the ending in particular was horrific. What I didn't expect was the complete change in tack with about twenty minutes to go. What starts off as a typical cowboy/indian western suddenly descends into a very dull romantic 'comedy' about Honus (Soldier Blue of the title played by Peter Strauss) and Cresta (Candice Bergen) who escape an onslaught of the cavalry by the Cheyenne. The majority of the film then focuses on these two mismatched people hence the romantic comedy bit. Donald Pleasance then turns up and abducts them both for no real apparent reason. They then escape and both turn up (separately) at the cavalry base on the eve of an attack on the Cheyenne base. As Cresta used to be married to one of the Cheyenne chiefs she escapes the cavalry base and joins up with them. So far so ordinary. Then comes the ending. After enduring well over an hour of poor acting involving a cliched will they/won't they get together storyline, the movie then transforms into over the top exploitation involving among other things a decapitation and a child being shot in the back of the head. Similarities can be drawn with the Wild Bunch at this point of the film but the Wild Bunch kept the same tone throughout and didn't resort to extreme gratuitous violence. In some ways, Soldier Blue reminds me of Frank Perry's Last Summer which also completely changed tack for a shock ending. I didn't hate Soldier Blue nor find the ending particularly disturbing but just found it to be pretty dull with an unnecessarily violent ending. If you want to see a film with a truly disturbing slaughter of the innocents, I would recommend Elem Klimov's Come and See.