De films van Cedric Kahn zijn meer op het karakter gebaseerd dan op de actie (ik denk aan L'Ennui en Feux rouges), dus het is schokkend om te zien hoe deze serie echt kundige achtervolgingen van auto's wordt afgewisseld met een paar moeizame pogingen om Succo karakter te geven. Ik vind Stefano Cassetti geen interessante acteur; hij doet me denken aan beroepssporters die worden overgehaald om in films te spelen, zoals Bret Favre. Die lege blik lijkt op een heel gemeen hert dat gevangen is in de koplampen. Een echte acteur zou ons hebben gedwongen meer over Succo's persoonlijkheid te reflecteren in plaats van zijn vaardigheid in het kapen van auto's te bewonderen.<br />Het beetje acteerwerk dat er is, komt voornamelijk van Isild le Besco als de behoeftige schoolmeisjes Succo stormenderhand veroveren. Het verhoor op het politiebureau is een wonder van nietszeggende koppigheid en een beetje angst voor de toekomst. Afgezien van Le Besco valt er weinig aan deze film te waarderen.
Cedric Kahn's films have been character-based, rather than action-based (I'm thinking of L'Ennui and Feux rouges) so it is jarring to see this series of really expert car chases interspersed with some plodding attempts to give character to Succo. I don't find Stefano Cassetti to be an interesting actor; he reminds me of pro athletes who are coaxed into movies, like Bret Favre. That blank stare looks like a really vicious deer caught in the headlights. A real actor would have forced us to reflect more on Succo's personality, rather than admiring his skill at carjacking.<br /><br />The little acting there is comes mainly from Isild le Besco as the needy schoolgirl Succo takes by storm. The interview at the police office is a marvel of bland obstinacy with a little fear of the future blended in. Le Besco apart, there is little to recommend this film.