Als geanimeerde film uit 1978 is deze vrij goed <0xE2><0x80><0x93> over het algemeen ruim boven de maatstaven van de tijd waarin Disney in geen jaren iets goeds had gemaakt (en Tolkien had toch al niet veel op met Disney). De film krijgt veel punten voor innovatief en zorgvuldig camerawerk en het met betrekkelijk succes toepassen van filmtechnieken. De veelbesproken rotoscopie werkt eigenlijk heel goed, vooral met de Ringgeesten en het openingsverhaal. Maar hij wordt zo drastisch overbelast <0xE2><0x80><0x93> mogelijk als geldbesparende techniek <0xE2><0x80><0x93> dat hij afbreuk doet aan het algehele effect. Dezelfde techniek die de Ringgeesten spookachtig en buitenaards maakt, doet het niet zo goed in de Prancing Pony.<br />Wat de versie van het verhaal betreft, die is eigenlijk best goed. Hier en daar raken we kleine stukjes kwijt, kleine details zoals het Oude Woud en Tom Bombadil, de Gabber en de Buul-Balingsen. We persen een paar karakters samen, zoals Legolas herscheppen als iemand uit Elronds huishouding en een oude vriend van Aragorn, maar dat is een verstandige beslissing voor een film. In boeken heb je ruimte om de verwijzingen naar de grotere wereld van de elfen en de uitgestrekte geschiedenis van Midden-Aarde op te nemen. In een film ruil je dat voor beelden en geluiden die dezelfde elementen op een andere manier overbrengen. Er gaat hier niets wezenlijks verloren, en hoewel ik een paar kleine tegenwerpingen tegen sommige veranderingen heb, ben ik er over het algemeen erg blij mee. Gandalf wordt vaak Aruman genoemd, een beslissing die waarschijnlijk is genomen om hem meer van de overeenkomstige naam Sauron te onderscheiden; het duurde een tweede keer kijken voor ik er zeker van was dat ik het niet verkeerd had verstaan. Het is ook ergerlijk dat Boromir een verdomde toneelspeler is, en van het begin af aan prikkelbaar. Maar Gandalf is uitstekend, en het grootste deel van de rest van de stem is uitstekend. Was John Hurt maar niet te oud om Aragorn te spelen; ik hou van zijn stem.<br />Natuurlijk wordt er, nu de film halverwege het verhaal eindigt, een enorme teleurstelling ingebouwd. Wat het nog veel, veel erger maakt, is het ellendige werk dat de ploeg van Rankin & Bass in het vervolg heeft gedaan. Dat ze _De terugkeer van de koning_ mochten maken nadat ze _De hobbit_ hadden afgemaakt, blijft een groot mysterie; ze lijken meer geïnteresseerd in slechte liedjes dan in het vertellen van een goed verhaal. Ondanks al zijn gebreken is het hart van deze film stevig op zijn plaats en hij doet erg zijn best om een bijna onmogelijke taak te volbrengen. Ik kan alleen maar hopen dat de komende reeks films even goed blijft als zijn visie...
As an animated film from 1978, this is pretty good--generally well above the standard of the days when Disney hadn't done anything good in years (and Tolkien cared little for Disney anyway). It gets major points for innovative and careful camera work, applying cinematic techniques with relative success. The much-maligned rotoscoping actually works pretty well, especially with the Ringwraiths, and the opening narration. However, it is so drastically overused--possibly as a money-saving technique--that it detracts from the overall effect. The same technique that makes wraiths spooky and otherworldly doesn't fare so well in the Prancing Pony.<br /><br />As for the adaptation of the story, it's actually quite good. We lose little bits here and there, minor details such as the Old Forest and Tom Bombadil, the Gaffer and the Sackville-Bagginses. We compress a few characters, such as revising Legolas as one of Elrond's household and an old friend of Aragorn's, but that's a rather wise decision for film. In books you have room to include the references to the larger world of the Elves and Middle-Earth's vast history. In film, you trade that for visuals and sound that convey the same elements in a different way. Nothing critical is truly lost here, and although I have minor quibbles about some of the changes, I'm generally pretty happy with it.<br /><br />If only the dratted writers had managed to remember Saruman's name--he's frequently referred to as Aruman, a decision probably made to make him more distinct from similarly-named Sauron; it took me a second viewing before I was certain I hadn't misheard it. It's also annoying that Boromir is a bloody stage viking, and irritable from the start. However, Gandalf is excellent, and most of the rest of the voicework is excellent. If only John Hurt weren't too old to play Aragorn; I love his voice.<br /><br />Of course, with the film ending at the midpoint of the story, there's a vast disappointment built in. What makes it far, far worse is the altogether miserable job done by the Rankin & Bass crew on the sequel. That they were permitted to do Return of the King after butchering The Hobbit remains a huge mystery; they seem more interested in bad songs than in proper storytelling. For all its faults, this film's heart is solidly in place and it tries very hard to accomplish a nearly impossible task. I can only hope that the upcoming series of films keeps as true to its vision...