Het gebeurt wel eens dat iemand een misplaatste indruk maakt. Susannah Yorke is een stralende jonge Jane Eyre, en haar optreden is onberispelijk. Edward Rochester wordt echter geacht vijfendertig te zijn. De witharige George C. Scott ziet eruit en gedraagt zich als een jichtige tachtiger. Janes overleden oom is in betere conditie! Hij kraakt en gromt, onhebbelijk en grimmig. Hij ziet eruit als een bijlmoordenaar die zijn bijl naar buiten heeft gestuurd om te worden geslepen. Het verbaast ons niet dat hij een vrouw gevangenhoudt op zolder! Het grote liefdesverhaal ziet eruit als een sado-masochistische nachtmerrie. Er is genoeg duisternis in het boek, maar de Rochester van Bronte is relatief jong, atletisch, machtig en charmant als hij dat wil. Hij heeft een mooie, zangerige stem, een goed stel hersens en een geweten dat hij zonder succes probeert te onderdrukken.
Miscasting happens. Susannah Yorke is a luminous young Jane Eyre, and her performance is impeccable. However, Edward Rochester is supposed to be 35. White-haired George C. Scott looks and behaves like an arthritic 80. Jane's deceased uncle is in better shape! He creaks and snarls, obnoxious and grim. He looks like an ax-murderer who has sent his ax out to be sharpened; we're not surprised he keeps a wife caged in the attic! The great love story looks like a sado-masochistic nightmare. There is enough darkness in the novel, but Bronte's Rochester is relatively young, athletic, powerful, and charming when he chooses to be. He has a fine speaking and singing voice, a good mind, and a conscience that he unsuccessfully attempts to stifle.