Hoewel ik Kurt Vonnegut graag mag, ben ik niet bijzonder geïnteresseerd in spionageverhalen, en dit verhaal kende ik niet. De enige reden dat ik ernaar keek, was Nick Nolte, een van mijn favoriete acteurs sinds ik Breakfast of Champions en Hotel Rwanda heb gezien. Maar de film bracht een aangename verrassing voor me mee. Natuurlijk was Nolte geweldig, maar dat was de plot ook. Er was relatief weinig politieke intrige en veel meer aandacht voor de morele vraag: door zijn antisemitische radiocommentaren met verborgen geheime boodschappen aan Amerikanen te lezen, droeg hij in feite bij aan de algemene houding van Duitsers (en, zoals later blijkt, Amerikanen) ten opzichte van Joden en Hitler. Wat weegt zwaarder, zijn dienst aan zijn land of zijn onbewuste bijdrage aan het antisemitisme? Het dilemma komt nog duidelijker naar voren omdat deze woorden nooit worden uitgesproken, zelfs niet als vertelling. Howard Campbell jr. (Nolte) is iemand die heeft geleerd zijn gevoelens zo goed te verbergen dat hij zich niet openstelt, zelfs niet in zijn memoires. Het innerlijke conflict van zo'n personage is bijna onmogelijk te beschrijven <0xE2><0x80><0x93> maar met de hulp van uitstekend acteerwerk en fotografie lukt het deze film wel.<br />Er zitten nog andere punten aan vast, zoals de humor of het ironische gebruik van romantische clichés (zoals het nummer White Christmas), waardoor het heel anders is dan de gemiddelde Amerikaanse film. Ik kan het iedereen aanbevelen die genoeg heeft van spionagefilms uit Hollywood.
Although I like Kurt Vonnegut, I'm not particularly interested in spy stories and I didn't know this one. The only reason I watched it was Nick Nolte, who is one of my favorite actors since I saw "Breakfast of Champions" and "Hotel Rwanda". But the film brought me a pleasant surprise. Of course Nolte was great, but so was the plot. There was relatively little political intrigue, and much more focus on the moral question: by reading his anti-Semitic radio commentaries with hidden secret messages to Americans, he in fact contributed to the general attitude of Germans (and, as it later turns out, Americans) towards Jews or Hitler. Which carries more weight, his service to his country or his unconscious contribution to anti-semitism? The dilemma is even more prominent as these words are never spoken, not even as narration. Howard Campbell Jr. (Nolte) is a person who learnt to hide his feelings so perfectly that he doesn't open up, not even in his memoirs. The inner conflict of such a character is almost impossible to portray - but with the help of excellent acting and photography, this film manages. <br /><br />There are other points to it, such as the humor or the ironical use of romantic clichés (like the song White Christmas), that make it real different from average American movies. I recommend it to everyone who is bored with Hollywood spy movies.