Galaxy Express 999 (Ginga tetsudzette Drie-Negen). Vervaardigd in 1979. Geregisseerd door Rintaro. Gebaseerd op het oorspronkelijke werk van Leiji Matsumoto.<br /><0x3E> Het weinige dat ik weet van de geschiedenis van GALAXY EXPRESS 999 is dat het voor het eerst in de jaren zeventig werd gepubliceerd als een populaire manga en werd gecreëerd door Leiji Matsumoto. GE999 speelt zich af in hetzelfde Star Wars-achtige ruimteuniversum als Matsumoto's andere beroemde ruimtestrip: CAPTAIN HARLOCK. In feite maken ruimtepiraat Harlock en andere personages uit die strip (onder wie Queen Emeraldas en Tochirna Oyama) hun opwachting in GE999. GE999 was een successtrip en werd al snel gevolgd door een populaire animeserie met meer dan honderd afleveringen. Die werd uitgezonden in 1978. Het is een vervolg op de serie, maar het verhaal wordt in een film van twee uur samengevat.<br />Het verhaal speelt in een ongeïdentificeerde Star Wars-achtige toekomst waarin reizen naar verschillende planeten een mogelijkheid is geworden. Mensen in de toekomst kunnen een mechanisch lichaam hebben waarin ze honderden jaren kunnen leven, misschien wel eeuwig. De hoofdpersoon, Tetsur Nathan Hoshino, is een jonge jongen die getuige is van de moord op de moeder van Tetsur Nathan door een wrede graaf Mecha, wiens hele lichaam uit mechanische onderdelen bestaat. Tetsur Nathan zweert wraak en is ervan overtuigd dat hij dat alleen kan bereiken door een mechanisch lichaam te hebben. Om dat te bereiken moet hij naar een verre planeet reizen met het ruimteschip Galaxy Express 999. Maar aangezien Tetsur Simon uit armoede is geboren, heeft hij geen geld om een duur kaartje te kopen. Door een toevallige samenloop van omstandigheden ontmoet hij een mooie jonge vrouw, Maetel, die een gelijkenis vertoont met zijn overleden moeder. Maetel biedt Tetsur Simon een kaartje aan op voorwaarde dat zij hem op zijn reis vergezelt. En zo begint de reis!<br />Ik zag deze film voor het eerst in oktober, ongeveer zes maanden later, en gisteren weer. Ik heb het gevoel dat ik eerst moet vertellen wat me in deze film het meest dwarszat: het lijkt allemaal zo gehaast. Maar ja, wat kun je verwachten van een film van twee uur die de hoofdpunten van meer dan honderd afleveringen van een lange serie probeert te vertellen? Hoe het ook zij, de situaties veranderen met hoge snelheid en Tetsurn ontmoet andere belangrijke personages in het verhaal voornamelijk bij puur toeval. Ik vind dat de makers iets hadden moeten weglaten of 30 minuten extra hadden moeten inlassen.<br />Maar het staat buiten kijf dat GE999 zijn plaats als klassieker heeft verdiend. De animatie zelf, die erg trouw is aan de stijl van Matsumoto's manga, is gedetailleerd en prachtig om te zien. Zelfs na bijna 30 jaar is de animatie nog niet 'uit de tijd' maar zet veel latere animefilms te kijk. De muziek van de hele film is prettig om naar te luisteren, ook al is die tegenwoordig een beetje 'oud' (het waren tenslotte de jaren 70). Ik heb geen Engelse versie van deze film gehoord, dus ik kan alleen maar zeggen dat het Japanse geluid goed is. Stemacteurs brengen hun personages tot leven, en de meest memorabele is Masako Nozawa (voornamelijk bekend als de stem van Goku in de hele sage van de drakenbal) als de opgewonden, jonge Tetsurnade, en Masako Ikeda als de kalme, mysterieuze Maetel. De ondersteunende personages staan niet in de schaduw, maar leiden ook een eigen leven, het meest memorabel voor mij als serveerster Claire.<br />Het verhaal zelf is geschikt voor zowel degenen die een paar uur vermaak zoeken, als voor degenen die diepere boodschappen willen vinden. GE999 is een onderhoudende avonturenfilm, maar kan ook worden gezien als de reis van Tetsurans jeugd naar de volwassenheid. De hele film wordt verteld vanuit zijn gezichtspunt, zodat we gedwongen zijn te voelen wat hij voelt. Ik denk dat veel mensen zich in Tetsurnus kunnen verplaatsen, want ondanks de fantasieelementen is hij een heel realistisch personage: jong, heethoofdig, onhandig en naïef. We volgen hem als hij verschillen begint te zien tussen mensen en machines en tot de conclusie komt of hij het mechanische lichaam wil hebben of niet. Maetel daarentegen blijft een mysterie in de film en zelfs aan het eind, als ze onthuld wie en wat ze werkelijk is, wordt er weinig mee gedaan. Maetel kan worden gezien als een droom van een jonge man in de groei, altijd dichtbij, maar net buiten bereik.<br />Het is de vreemde maar toch mooie relatie tussen Tetsurnus en Maetel die nog steeds gesprekken en vragen oproept en na tientallen jaren nog steeds fascineert. Mensen hebben gediscussieerd over de vraag of hun relatie die van twee vrienden is, van moeder en zoon, of van twee mogelijke geliefden (wat veel kritiek oproept omdat Maetel nog niet zo oud is en Tetsurnus zijn puberteit nog niet eens heeft bereikt). Omdat er geen manier is om diepzinnig te klinken, denk ik dat je ze het beste kunt omschrijven als 'zielsverwanten'. Het lijdt geen twijfel dat de twee mensen genegenheid, zorgzaamheid en liefde voor elkaar voelen, maar het gaat verder dan vriendschap, familie en geliefden. Ik denk dat als hun relatie in een van die categorieën zou worden ingedeeld, het iets zou wegnemen uit de hele film en uit de personages. De slotscène is, zelfs als je al weet wat er gaat gebeuren, nog steeds heel ontroerend en gedenkwaardig.<br /><br />Al met al, ondanks de overhaaste plot en een paar afgezaagde scènes, is _GALAXY EXPRESS 999_ een klassieker als het gaat om de AKIRA van Katsuhiro Otomo (1988) en Mamoru Osshii's _GHOST IN THE SHELL_ (1995). De film wordt geregisseerd door Rintaro, die eerder ervaring had met Leiji Matsumoto's films. Later regisseerde Rinatro een prachtig ogende METROPOLIS (2001) die ook het verschil tussen mensen en machines in twijfel trekt.<br />GALAXY EXPRESS 999 (1979) is een klassieker die elke animefan minstens één keer moet zien.
Galaxy Express 999 (Ginga tetsudô Three-Nine). Made in 1979. Directed by Rintaro. Based on the original work by Leiji Matsumoto.<br /><br />What little I know of the history of GALAXY EXPRESS 999, it was first published as a popular manga in 1970's and was created by Leiji Matsumoto. GE999 is set in the same Star Wars-type of space universe as Matsumoto's other famous space manga: CAPTAIN HARLOCK. In fact space pirate Harlock and other characters from that manga (including Queen Emeraldas and Tochirô Oyama) make appearances in GE999. GE999 was a success as a manga and was soon followed by also popular anime series which included over 100 episodes. It was aired in 1978. A year later came this anime film, which isn't a sequel to the series, but summaries the main points of the story in two hours long movie. <br /><br />The story is set in unidentified Star Wars-type of future where journeying to different planets has become a possibility. People of the future can have themselves mechanical bodies in which they can live hundreds of years, maybe even forever. The protagonist, Tetsurô Hoshino, is a young boy who witnesses how a cruel Count Mecha, whose entire body is made of mechanical parts, kills Tetsurô's mother. Tetsurô swears revenge and is convinced that he can only achieve it by having a mechanical body. To obtain it he must travel to a far-away planet with space train Galaxy Express 999. However, since Tetsurô comes from poverty, he has no money to obtain the expensive ticket. By a chance coincidence he meets a beautiful young woman, Maetel, who bears a resemblance to his dead mother. Maetel offers a ticket for Tetsurô on a condition that she accompanies him on his journey. And so the journey begins<br /><br />I first saw this film last October, about six months from now, and again yesterday. I feel that I must first tell about the thing that bothered me the most in this film: it seems very rushed. Then again what can you expect from 2 hours long movie that tries to tell the main points of over 100 episodes long series? Whatever the case, the situations change with a fast speed and Tetsurô meets other important characters in the story mostly by pure chance. I feel makers should have either left something out or include extra 30 minutes. <br /><br />However, there's no arguing that GE999 has deserved its place as an anime classic. The animation itself, very faithful to the style of Matsumoto's manga, is detailed and beautiful to watch. Even after almost 30 years of its release the animation has not become "out of date" but puts many later anime films in shame. The music through out the film is enjoyable to listen even if somewhat "old" these day (it was the 70's after all). I have not heard any English dub of this film so I can only comment the Japanese audio which is good. Voice actors give life to their characters, most memorable ones being Masako Nozawa (mainly known as the voice of Goku through out the entire Dragon Ball saga) as the excited and young Tetsurô, and Masako Ikeda as the calm and mysterious Maetel. The supporting characters are not left in shadows, but also have a life of their own, most memorable to me being waitress Claire. <br /><br />The story itself is suitable for both those who are looking for an entertainment for couple of hours, as well as for those who try to find deeper messages. GE999 is an entertaining adventure film but can also be seen as Tetsurô's journey from boyhood to manhood. The whole film is told from his point of view, so we are forced to feel what he feels. I think many people can relate to Tetsurô, for despite the fantasy elements, he is a very realistic character: young, hot headed, awkward and naive. We follow him as he starts to see differences between humans and machines and come to conclusion whether he wants the mechanical body or not. Maetel on the other hand stays as a mystery in the film and even in the end, when she reveals who and what she really is, it doesn't much answer to anything. Maetel can be seen as a dream of a growing young man, always close but just out of reach. <br /><br />It's is the strange yet beautiful relationship between Tetsurô and Maetel that still awakes talking and questions, and fascinates after the decades. People have argued if their relationship is that of a two friends, of mother and son, or of two possible lovers (which wakes a lot of critique since Maetel's age is unknown and Tetsurô hasn't even reached his puberty yet). Without any means to sound deep, I think the best term to describe them is "soul mates". There is no question that the two feel devotion, caring and love for each others, yet it goes beyond that of friendship, family and lovers. I think that if their relationship would be stuffed in any of those categories, it would take something out of the whole film and of the characters. The ending scene, even if you already know what is going to happen, is still very touching and memorable.<br /><br />All in all, despite the rushing of plot and some corny scenes, GALAXY EXPRESS 999 holds its place as an anime classic amongst the films like Katsuhiro Otomo's AKIRA (1988) and Mamoru Oshii's GHOST IN THE SHELL (1995). The film is directed by Rintaro, who had previous experience of Leiji Matsumoto's works as he had worked in CAPTAIN HARLOCK series. Later Rinatro directed a wonderful looking METROPOLIS (2001) that also questions the difference between humans and machines. <br /><br />GALAXY EXPRESS 999 (1979) is a classic that should be seen at least once by every anime fan.