De Indiase film typeert agenten in twee categorieën: of ze zijn het eerlijke type, of ze zijn de slechteriken. De eerlijke jongens schreeuwen altijd zo hard ze kunnen en vechten tegen het systeem, terwijl de slechteriken het grootste deel van de tijd plezier hebben, maar aan het eind lijden.<br />Deze film breekt tenminste met de gebruikelijke formule en geeft een verfrissende kijk op agenten en hun leven. De richting geeft een kijkje in het leven van een jonge, ambitieuze agent die. De muziek is interessant en de montage is een trendsetter wat de Indiase film betreft.<br />De film is soms traag en het dilemma waar Anbu voor staat als het op Maya aankomt, wordt soms overdreven. Maar toch zou ik 9/10 voor deze ene keer op mijn conto schrijven, alleen maar omdat er zo veel mensen zijn die het voor het eerst hebben meegemaakt.
Indian cinema typifies cops of two broad categories: they are either the honest type or the bad guys. The honest guys always shout at the top of their voice and fight the system while the bad cops enjoy for most part but suffer at the end.<br /><br />This movie at least breaks this usual formula and gives a refreshing view of cops and their lives. The direction takes an inside look at the life of a young ambitious cop who. The music is interesting and the editing is a trend setter as far as Indian cinema goes.<br /><br />The movie is slow at times and the dilemma which Anbu faces when it comes to Maya is overplayed at times. But I would still give this one 9/10 simply because it has many firsts to its credit.