Het overviel me... de uitwerking & hersolomie die deze film had op mijn automatische reactie op mensen & situaties. Het levendigst was het oplaaien van de emotie-woede. Ongeveer zoals een verwend kind zou reageren als het zijn zin niet krijgt... een driftbui zo je wilt. De gedachte dat ik mijn woede voor anderen verborgen hield, was de belachelijkste farce van allemaal. Wat kostte me dat? Zoveel liefde... zo veel zegeningen. voor wat er op dit moment gebeurt, zonder mijn wilde verwachtingen dat het leven op een bepaalde manier zal zijn, zoals ik denk dat het leven of mensen 'zou moeten' zijn. Deze film heeft bijgedragen aan de vrijheid die ik nu voel om me met anderen te verbinden, zonder grenzen & verwachtingen... en me te verbinden met oprechte liefde... zonder angst voor verlies... alleen maar om eerst lief te hebben en te accepteren wat liefde geeft.
It came by surprise. . .the impact & resoloution this film had on my automatic way of being reactive to people & situations. Most vividly was the stirring of the emotion anger. Much like the way a spoiled child would be when reacting to not getting their way. . .a temper tantrum if you will. Thinking I was hiding this anger from others was the most ridiculous farce of all. What was this costing me? Soooo much love. . .sooo many blessings. Now I'm present to how incredible humbling myself feels, and having an ongoing attitude of gratitude for life. . .for what is happening in the moment, without my wild expectations for life to be a particular way, the way I think life or people "should" be. This film has contributed to the freedom I now feel to connect with others, without limits & expectations. . .and to connect with genuine love. . .without fear of loss. . .just to love first, and accept what love is given.