Deze film is één grote zwoegende hijskraan. Paul Schrader gaat volkomen op in zijn eigen slechte scenario. En zijn regie is zo comateus als maar mogelijk is zonder dat hij gedurende het hele proces heeft geslaapwandeld.<br />Maar het ergste is Woody Harrelson, die ik gewoonlijk wel mag als hij op de juiste manier gecast is. Hij speelt 'de wandelaar', een homoseksuele man in D.C. die de sociale metgezel speelt van de verveelde vrouwen van de Washingtonse elite. Hij had niet meer eendimensionaal kunnen zijn als hij uit een tijdschrift was geknipt en voor de camera op een ijslollystokje rond had moeten stuiteren. Het is een monotone film. Maar hij heeft niet het slechtste accent van de hele film. Zijn 'vriendje', gespeeld door Moritz Bleibtreau, probeert een soort Midden-Oosters accent na te bootsen dat zo onhandig is dat hij de slechte zinnen die voor hem zijn geschreven nauwelijks kan uitspreken. Hij is niet in staat om zijn 'r's' te rollen, ondanks het feit dat hij in het echt een Duitser is en verschillende talen spreekt <0xE2><0x80><0x93> waaronder Italiaans! Dat is best een goede reden om iemand anders te casten, vind je niet? Van het verhaal tot het scenario, tot de regie, het camerawerk en de optredens van de hoofdrollen, is deze film van begin tot eind slecht. De enige redelijke momenten in deze film zijn afkomstig van drie bijrollen: Lily Tomlin, Lauren Bacall en Kristin Scott Thomas. Alleen deze drie slaagden erin deze film door te komen met hun waardigheid en tact. In feite zijn ze alle drie uitstekend, ondanks het feit dat ze gevangenzitten in een echt slechte film. Gelukkig kan niemand ooit goed genoeg zijn om deze eindeloze reeks tekortkomingen te verhelpen. Als je deze drie actrices leuk vindt, kijk dan naar hen in iets anders. Deze film is je tijd niet waard.
This film is one giant pant load. Paul Schrader is utterly lost in his own bad screenplay. And his directing is about as comatose as it can be without his actually having been sleepwalking during the process. <br /><br />The worst though is Woody Harrelson, whom I ordinarily like when he's properly cast. He plays "the walker", a homosexual man in D.C. who plays social companion to the bored wives of the Washington elite. He couldn't have been more one dimensional if he had been cut out of a magazine and bounced around in front of the camera on a popsicle stick. His "southern accent" is that "off the rack" version that decrescendos from the beginning to the end of every line he delivers, as though the heat and humidity of the South is still draining him of every ounce of energy he has. It is monotonous. But, his is not the worst accent in the movie. His "boyfriend", played by Moritz Bleibtreau, attempts to affect some kind of a Mid East accent that is so clumsy he can barely deliver the bad lines written for him. He is incapable of rolling his r's in spite of the fact that in real life he is German, and speaks several languages - one of them being Italian! That's kind of a good reason to cast someone else don't ya think? <br /><br />From the story, to the screenplay, to the directing, to the camera work, to the performances by the leads, this movie is bad from beginning to end. The only tolerable moments in this film came from three supporting actresses: Lily Tomlin, Lauren Bacall, and Kristin Scott Thomas. Only these three managed to make it through this movie with their dignity in tact. In fact, all three are excellent, in spite of being trapped in a really bad film. Ufortunately, no one could ever be good enough to redeem this endless series of flaws. If you like these three actresses, watch them in something else. This movie is not worth your time.