De 63 jaar durende regering van koningin Victoria is misschien wel een van de meest gedocumenteerde en bekendste historische regeringen in de Britse geschiedenis. Aan de ene kant mist haar verhaal het theatrale van eerdere koninklijke regeringen dankzij een verandering in het sociale klimaat en de houding van de bevolking, en aan de andere kant is het een verhaal dat voortleeft omdat het duidelijk menselijk is. De regisseur Jean-Marc Vallée, die tot voor kort nog in de onbewuste schaduw van de filmindustrie stond, neemt Victoria's verhaal en dat menselijke element op dat zo essentieel is voor haar nalatenschap. Het is een verhaal dat zich, gezien zijn uitbundige achtergrond, buitengewoon nederig voelt, en toch is dat deels de reden waarom het zo'n scherp contrast vormt met de gebruikelijke kost.<br />De jonge Victoria, die een zeer directe en doelgerichte aanpak hanteert die zich concentreert op een korte periode van een jaar of vijf tussen haar troonsbestijging en haar huwelijk met Albert, doet wat zo weinig stukken van deze aard aanbieden. In plaats van een poging te doen het hele leven van zo'n figuur in te kapselen, kiest Vallée ervoor een van de minder bekende details van Victoria's jonge jaren te tonen, die gemakkelijk over het hoofd worden gezien ten gunste van de meer openbare loftuitingen. Het resultaat mag de historici dan tegen de borst stuiten vanwege hun relatief luchthartige kijk op feiten en dergelijke, maar de schrijver Julian Fellowes houdt vast aan zijn uitgangspunt en levert een licht geromantiseerde maar overtuigende beschrijving. Vallée neemt het over en zorgt ervoor dat hij voldoende terughoudendheid in acht neemt om de integriteit te bewaren ten aanzien van zowel de betrokken geschiedenis als de toeschouwer.<br />Een belangrijke rol in de vreugde van het kijken naar _The Young Victoria_ ligt echter in de productiewaarden die het begin van het negentiende-eeuwse Groot-Brittannië tot leven brengen met een krachtig realisme dat zo zelden wordt bereikt in genrefilms. Alles, van de kostuumontwerpen, decors, kapsels, belichting en fotografie, accentueert de grandioze achtergrond van Victoria's verhaal, zonder er ooit te veel nadruk op te leggen. Inderdaad, als je ziet hoe de interpretatie van Vallée tot leven komt, is het heel moeilijk om niet meegezogen te worden door de esthetiek die doordringt tot het visuele element; en dan is er ook nog de soundtrack van de film, die geweldig goed aansluit bij de elegante maar persoonlijke toon van het script van Fellowes. Het verweven van de werken van Schubert en Strauss in het verhaal van Victoria en Albert werkt niet alleen als referentiepunt voor de personages om mee te spelen, maar versmelt ook met het werk met een elegantie en een refrein die de componist Ilan Eshkeri's oorspronkelijke werk even goed weerspiegelen. Maar ondanks alle aangrijpende composities, weelderige decors en onberispelijke kostuums die elke scène verlevendigen, is de rolbezetting de belangrijkste factor die de wereld waarin ze bestaan tot leven brengt. Gelukkig is The Young Victoria gezegend met een al even onberispelijk ensemble van toneelspelers, zowel jong als oud, die dat fantastisch voor elkaar krijgen. Tussen de lieflijke, ontluikende romance van Victoria (Emily Blunt) en Albert (Rupert Friend) en de ietwat vijandige strijd van haar raadgevers en dergelijke (onder leiding van de geweldige Mark Strong en Paul Bettany), tussen de conflicten en de warmte die zo typerend zijn voor Fellowe's stukken, is er een groot verschil. Het scenario van The Young Victoria is door alle betrokkenen perfect weergegeven, waardoor de film niet zo'n plastic 'leuk om naar te kijken, maar onder de oppervlakte'-ding wordt dat zo vaak voorkomt bij dit soort uitjes.<br />Uiteindelijk is het moeilijk om een werk als The Young Victoria te bekritiseren. Het heeft een volmaakt ontroerend en menselijk gevoel van genegenheid in zijn perfect georkestreerde romance, plus een historische betekenis die optreedt als een intrigerende bron van belangstelling voor degenen in het publiek die dol zijn op dergelijke details. Natuurlijk is het niet zo dat de cinematografie de wereld van de film stormenderhand verovert, en er ontbreekt een bepaalde betekenis aan de algehele aanwezigheid van de film, waardoor hij nooit meer wordt dan een aangrijpend, ingehouden romantisch drama; maar in zekere zin is dat juist wat hem zo leuk maakt. Vallée lijkt nooit naar grandeur te streven, en hij lijkt er ook geen genoegen mee te nemen om een doorsnee-escapistisch stuk voor liefhebbers te maken. Ergens in dit grijze middengebied ligt The Young Victoria, die ongetwijfeld zal aanslaan bij genrefans en degenen die wat gedesillusioneerd zijn door de gebruikelijke producties; mooi, gedenkwaardig, maar bovenal menselijk.<br />- Een recensie van Jamie Robert Ward (<0x3C>http://www.invocus.net<0x3E>)
The 63 year reign of Queen Victoria is perhaps one of the most documented and popularly known historical reigns in British history. On the one hand, her story lacks the theatrics of earlier royals thanks to a change in social climate and attitudes, and on the other her story is one that perpetuates because it is notably human. Taking on the earlier years of her life where the budding romance between herself and the German Prince Albert was taking forefront, director Jean-Marc Vallée who has only until recently remained in the unbeknownst shadows of the industry here takes Victoria's story and captures that human element so vital to her legacy. It's a story that feels extremely humble considering its exuberant background, and yet that's partly what gives it a distinct edge here that separates it from the usual fare.<br /><br />Taking a very direct and focused approach that centres in on a brief five or so year period between her ascension and marriage to Albert, The Young Victoria does what so little period pieces of this nature offer. Instead of attempting a sprawling encapsulation of such a figure's entire life, Vallée instead opts to show one of the lesser known intricacies of Victoria's early years which are easily overlooked in favour of the more publicly known accolades. The result is a feature that may disgruntle historians thanks to its relatively flippant regards to facts and the like, yet never to let document get in the way of extracting a compelling story, writer Julian Fellowes sticks to his guns and delivers a slightly romanticised yet convincing portrayal. Vallée takes this and runs, making sure to fully capitalise on those elements with enough restraint to maintain integrity in regards to both the history involved and the viewer watching.<br /><br />A major part in the joy of watching The Young Victoria play out however simply lies in the production values granted here that bring early 1800's Regal Britain to life with a vigorous realism so rarely achieved quite so strikingly by genre films. Everything from the costume designs, sets, hair styles, lighting and photography accentuates the grandiose background inherent to Victoria's story without ever over-encumbering it. Indeed, while watching Vallée's interpretation come to life here it is very hard not to be sucked in solely through the aesthetics that permeates the visual element; and then there's the film's score also which works tremendously to further the very elegant yet personal tones that dominate Fellowes' script. Entwining the works of Schubert and Strauss into Victoria and Albert's story not only works as a point of reference for the characters to play with, but also melds to the work with an elegance and refrain that echoes composer Ilan Eshkeri's original work just as well.<br /><br />Yet for all the poignant compositions, lush backdrops and immaculate costumes that punctuate every scene, the single most important factor hereand indeed to most period dramasare the performances of the cast and how they help bring the world they exist in to life. Thankfully The Young Victoria is blessed with an equally immaculate ensemble of thespians both young and old that do a fantastic job of doing just that. Between the sweet, budding romance of Victoria (Emily Blunt) and Albert (Rupert Friend) and the somewhat antagonistic struggles of her advisors and the like (spearheaded by a terrific Mark Strong and Paul Bettany), the conflicts and warmth so prevalent to Fellowe's screenplay are conveyed perfectly here by all involved which helps keep the movie from being a plastic "nice to look at but dim underneath" affair so common with these outings.<br /><br />In the end, it's hard to fault a work such as The Young Victoria. It's got a perfectly touching and human sense of affection within its perfectly paced romance, plus some historical significance that plays as an intriguing source of interest for those in the audience keen on such details. Of course, it may not take the cinematic world by storm and there lacks a certain significance to its overall presence that stops it from ever becoming more than just a poignantly restrained romantic period drama; yet in a sense this is what makes it enjoyable. Vallée never seems to be striving for grandeur, nor does he seem content at making a run-of-the-mill escapist piece for aficionados. Somewhere within this gray middle-ground lies The Young Victoria, sure to cater to genre fans and those a little more disillusioned by the usual productions; beautiful, memorable but most of all, human.<br /><br />- A review by Jamie Robert Ward (http://www.invocus.net)