Ik herinner me dat ik een vrij lage dunk had van een onderneming als deze toen die voor het eerst werd uitgebracht. James 'Niet Jim' Belushi, een kwajongensachtige acteur, en een goedkope titel in een formule van John Hughes. Je had me 15 jaar geleden niet kunnen betalen om het te zien. Maar ik werd erdoor in beslag genomen toen ik er op een zondagmiddag naar zat te kijken, en het raakt me op een paar niveaus. Het sprookje (deels Pretty Woman, deels omgekeerde Pretty Woman), de zeer kwetsbare, Elizabeth_Perkins_in_Miracle_On_42nd_Street-achtige voorstelling van Kelly Lynch, het escapisme. Over het geheel genomen trekt het zachtjes aan een paar heel mooie touwtjes. Het valt niet mee om niet in het verhaal te trappen, verliefd te worden op Kelly Lynch, je te identificeren met James Belushi, een hekel te hebben aan het stijve vriendje van de slechterik en te lachen om de tekst van Curley Sue. Het heeft alle ups en downs, een happy end en het soort boodschap dat je wilt horen. Ga je gang, verspil je tijd niet aan deze film, het is het waard.
I remember having a pretty low regard for a venture like this when it was first released. James "Not Jim" Belushi, a hammy kid actress, and a cheesy title in a John Hughes formula. You couldn't have paid me to see it 15 years ago. But, I got caught up watching it while wasting away a Sunday afternoon, and it hits me on a couple of levels. The fairy tale (part Pretty Woman, part reverse Pretty Woman), the very vulnerable, Elizabeth_Perkins_in_Miracle_On_42nd_Street -like performance by Kelly Lynch, the escapism. Over all, it gently pulls some very nice strings. It's pretty hard not to fall into the story, develop a crush on Kelly Lynch, identify with James Belushi, dislike the stiff bad guy boyfriend, and laugh at the Curley Sue lines. Has all the ups and downs, with a happy ending, and the kind of message you want to hear. Go ahead, waste your time on this movie, it's worth it.