Een worstelende acteur vindt de beste manier om in Hollywood door te breken door de concurrentie van zich af te slaan. Maar wat _Break a Leg_ tot een juweel maakt, is de sardonische kijk op het bestaan van de worstelende (en minder worstelende) acteur uit L.A. Het brengt ons met moeiteloze ironie en gevatheid in die wereld. Het heeft ook een gepolijste uitstraling en een zeer vaardige regie van Monika Mitchell. _Break a Leg_ is een van die zeldzame onafhankelijke films die de kwaliteit van de productie op geen enkel niveau in gevaar brengt. Het scenario is strak, de dialoog eersteklas. Cassini is een acteur en de rol laat zijn talenten goed uitkomen. De climax tussen hem en Rene Garcia is een klassieker en kan worden beschouwd als een van de grappigste scènes uit Hollywood aller tijden. Ik zag het tijdens een verfilming en iedereen in het publiek lachte onbeheerst en jubelde er na afloop over.
A struggling actor finds the best way to break into Hollywood is to start knocking off the competition. But what makes Break a Leg a real gem is the sardonic look into the existence of the struggling (and not so) LA actor. It brings us into that world with effortless irony and wit. It's also got a polished look and very adept direction under Monika Mitchell. Break a Leg is one of those rare independent films that doesn't compromise its production values at any level. The writing is tight, the dialogue first rate. Cassini is an actor's actor, and the role really shows off his talents. The climactic scene between him and Rene Garcia is an instant classic, and may go down as one of the funniest Hollywood scenes of all time. I saw it at an advanced screening, and everyone in the audience laughed uncontrollably and raved about it afterwards.