Het gaat niet om de cast. Een betere groep acteurs zou je niet kunnen vinden. Het gaat niet om de omgeving. De regisseur is verliefd op New York City, en tegen het eind van de film zijn we dat allemaal! Woody Allen zou niet beter kunnen verwoorden wat Bogdonovich hier heeft gedaan. Als je verliefd wilt worden, of de liefde wilt vinden, moet je naar Manhattan. Nee, het probleem met de film is het script. Dat is er niet. De acteurs worden verliefd op het eerste gezicht, woorden zijn overbodig. In Hollywoods eigen ervaring is dat wat er gebeurt als ze aan het werk gaan op de set. Voor hem en zijn gelijken is het werkelijkheid, maar voor de meesten van ons in de echte wereld is het een fantasie. Dus uiteindelijk is de film hol, oppervlakkig en zonder boodschap.
Its not the cast. A finer group of actors, you could not find. Its not the setting. The director is in love with New York City, and by the end of the film, so are we all! Woody Allen could not improve upon what Bogdonovich has done here. If you are going to fall in love, or find love, Manhattan is the place to go. No, the problem with the movie is the script. There is none. The actors fall in love at first sight, words are unnecessary. In the director's own experience in Hollywood that is what happens when they go to work on the set. It is reality to him, and his peers, but it is a fantasy to most of us in the real world. So, in the end, the movie is hollow, and shallow, and message-less.