Deze vroege film van Adam Sandler kon worden vergeleken met zijn leven als komiek in dezelfde periode in 1989. Het feit dat zijn personage zijn verborgen komische talent en frustraties met betrekking tot het humoristische materiaal voortdurend erkent, lijkt meer door Sandler dan door het script te komen. De film is niets vergeleken met zijn kaskrakers, zoals Big Daddy of zelfs de afgezaagde Billy Maddison. Jammer genoeg had Sandler nog geen manier gevonden om zich op een consistente, succesvolle en grappige manier uit te drukken toen deze film werd gemaakt, net als zijn personage. Het merendeel van de 'grappen' in de film komt van Sandler, die gesprekken met zichzelf voert, meestal over zijn niet erkende komische talent en zichzelf voor zijn kop slaat omdat hij te lelijk is en geen vrouwen kan krijgen. De film is ook moeilijk om naar te kijken omdat hij zichzelf niet als een echte film behandelt. Sandler praat de hele film tegen de camera en de kijkers, waarbij hij vaak verwijst naar de lage kosten of dubieuze inhoud van de film. De film is uiteindelijk ongemakkelijk en g<0xC3><0xAA>nant om naar te kijken. Ik wilde onmiddellijk vergeten dat ik deze film had gezien nadat hij was afgelopen, uit angst dat als er meer over bekend zou worden, dat Sandlers carrière zou ruïneren. Ik heb deze in de videotheek gehuurd, ik heb hem voor niets gehuurd en toch was het tijdverspilling.
This early Adam Sandler film could be compared to his life as a comic during the same period in 1989. His character's constant acknowledgement of his hidden comic genius and frustration regarding humorous material seems to come more from Sandler than the script. The film is nothing compared to his blockbuster feature films, such as Big Daddy or even the corny Billy Maddison. Unfortunately, Sandler had not yet found a way to express himself in a consistent, successful and funny manner when this film was made, much like his character. The majority of the film's "jokes" come from Sandler having conversations with himself, usually over his unrecognised comic talent and beating himself up because he's too ugly and can't get women. The film is hard to watch too because it doesn't treat itself like a real film. Sandler talks to the camera and the viewers throughout the film, often referring to the film's low budget or questionable content. The film is ultimately awkward and embarrassing to watch. I immediately wanted to forget I even saw this film after it was over, for fear that if more found out about it, it would ruin Sandler's career. Pass this one up at the video store, I rented it for free and it was still a waste of time.