49. PAPERHOUSE (thriller/horror, 1988) <0xE2><0x80><0x93> Ziek in bed met koorts, de elfjarige Anna (Charlotte Burke) heeft alleen haar tekeningen om haar gezelschap te houden. Haar gezondheid gaat steeds verder achteruit als een reeks mysterieuze 'black outs' haar in hun greep krijgt. In elk van deze episodes droomt ze van een huis in een verlaten veld, waar alleen een ziekelijk gehandicapte jongen, Marc genaamd (Elliot Spiers) woont. Als een duister, onbekend gevaar haar idyllische 'krantenhuis' bedreigt, wordt het leven van Marc in gevaar gebracht. Haar leven is ook in gevaar, want deze dromen zijn een weerspiegeling van haar eigen gezondheidstoestand. In het kielzog van de fantasie werkt de fantasie. Als een verhaal met dromen en nachtmerries te maken heeft, is het moeilijk om er een mengeling van fabels en werkelijkheid van te maken om er een film van te maken. Regisseur Rose weet met succes het fantasiewereld-aspect van de kinderen te vangen, samen met een duisternis die hen probeert te overweldigen.<br />Rose, koortsig gebombardeerd door Phillip Glass, weet hoe hij de muziek op een verstandige manier moet combineren met deskundig getimede'spring uit je stoel'-momenten. De meeste thrillers zijn erg slordig in dit allesoverheersende aspect van het het publiek zo bang maken dat het niet weet wat de volgende scène zal brengen. Ik hou ook van de manier waarop hij spanning vastlegt en die nooit laat verslappen of traag in de volgende reeks gebeurtenissen laat Ook geeft zijn meesterschap in het plaatsen van voorwerpen in de lijst (zoals in zijn POV-foto's) de cinematografie een extra dimensie die anders aan het oog zou worden onttrokken. Alleen in Europa zul je zulke onheilspellende plaatsen vinden als die hier worden getoond: het eenzame huis, de velden, kustplaatsen, de uitkijktoren et cetera.<br />Rose zou deze film volgen met 'Candyman' (1992), een echt 'denkbeeldig' horrorwapen en bonafide cultfavoriet.
49. PAPERHOUSE (thriller/horror, 1988) Sick in bed with a fever 11-year old Anna (Charlotte Burke) has only her drawings to keep her company. Her health progressively worsens as a series of mysterious 'black outs' grip her. In each of these episodes she dreams of a house in a desolate field, with only a sickly-invalid boy named Marc (Elliot Spiers) inhabiting it. When a dark, unknown danger threatens her idyllic "paperhouse", the life of Marc is put in jeopardy. Her life is also in danger as these dreams mirror her own state of health.<br /><br />Critique: Haunting first debut feature from British director Bernard Rose. Taken from a fable ("Marianne Dreams") by Catherine Storr, it leaves plenty of other 'original' fantasy works in its wake. Whenever a story deals with dreams and nightmares it is hard to give it the mixture of fable and reality to make it work in film form. Director Rose successfully captures the children fantasy world aspect along with a darkness that seeks to usurp them.<br /><br />Feverishly scored by Phillip Glass, Rose knows how to use music wisely with expertly timed 'jump out of your seat' moments. Most thrillers are very sloppy in this all-important aspect of scaring the audience into not knowing what the next scene will bring. I also like the way he captures suspense and never lets it go or falter sluggishly into the next sequence of events. Also, his mastery of placing objects within the frame (as in his P.O.V.shots) gives the cinematography an added dimension it would otherwise seem to lack. Only in Europe will you find such ominous looking places as the ones presented here: the lonely house, the fields, coastal towns, watchtower etc. <br /><br />Rose would follow this film with "Candyman" (1992), a true 'thinking person's' horror gem and bona fide cult horror favorite.