Ten eerste heb ik veel goede dingen over deze film gehoord, niet in de laatste plaats van de liefhebbers van retro/vintage en kousenliefhebbers die dol zijn op Bettie Page, en de film stelde me niet teleur. De film, die in heel helder zwart-wit is opgenomen, met kleur toegevoegd aan de belangrijkste scènes, geeft een documentaireachtige sfeer aan het vroege leven en de carrière van Bettie Page.<br />Er zijn veel dingen die ik niet van Bettie Page wist. Ten eerste was er de groepsverkrachting, later, haar eerste pogingen om een acteercarrière op te bouwen en daarna glamourfoto's, eerst met een fotoclub die werd bevolkt door mannen die dat kunnen. Ze kreeg er nooit genoeg van, en later ook niet van de Klaws, Paula en Irving, die ondanks het feit dat ze bondage- en fetisjfoto's maakten, overkwamen als bijzonder aardige en vriendelijke mensen. Waren de moderne pornoproducenten maar zo, dan zou betere porno misschien het gevolg zijn! De film is voor het grootste deel niet een tirade tegen het kwaad van de pornografie, maar een poging om het soort omgeving te laten zien dat in de jaren vijftig bestond voor degenen die fetisj- en naaktfoto's van vrouwen produceerden. Deze omgeving was uiterst repressief, misschien op een goede manier, omdat er niets te zien was van het'verzadigingseffect' dat we tegenwoordig bij pornografie hebben. Het leek ook veel minder hard te zijn. Page komt over als iemand die van haar werk houdt en zich er niet door laat vernederen. Op veel van haar foto's is ze vastgebonden en gekneveld te zien (en probeert ze een gesprek te voeren), zwaaiend met een zweep, wat de fotografen zo opwindt dat ze foto's van haar nemen en te zien is in 'inwijdingsfilms', meisjesfilms die er heel tam uitzien in vergelijking met het ruige werk dat we nu hebben.<br />Page is nooit actrice geworden en liet pin-up toen ze in de dertig was in de steek voor 'Jezus Christus'. Haar geloof in God en Jezus verdwijnt nooit, zelfs als ze vastgebonden en gekneveld is, houdt ze vol dat God haar een 'geschenk' heeft gegeven om 'dit ding' te doen. Bij het zien van deze film ben ik meer over Page te weten gekomen en ben ik onder de indruk van haar bescheidenheid, haar overtuigingen en haar gedrag. Ze is uniek, vergeleken met de identi-kit-kloonblondines die we tegenwoordig hebben en iemand die echt kan zeggen: 'Er is leven na porno.'
Firstly, I have heard great things about this film, not least among the retro/vintage scene and the stockings lovers who absolutely love Bettie Page and it did not disappoint. Shot in very clean black and white with colour added for key scenes, the film gives a documentary feel to the early life and career of Bettie Page.<br /><br />There are many things I did not know about Page. Firstly, there was the gang rape, later on, there is her early attempts at developing an acting career and then glamour pictures, firstly with a camera club peopled with men who can't get enough of her and later with the Klaws, Paula and Irving, who despite their taking of bondage and fetish photos, come across as extremely pleasant and friendly people. If only modern pornography producers were like that, perhaps better porn would be a consequence! For the most part, the film is neither a diatribe against the evils of pornography but an attempt to show the kind of environment that existed in the 1950s for those producing fetish and nude pictures of women. This environment was extremely repressive, perhaps in a good way because it meant that there was none of the 'saturation' effect that we have today, when it comes to pornography. It also appeared to be much less harsh. Page comes across as someone who enjoys her work and doesn't appear to be degraded by it. In many of her photos she is seen tied up and gagged (and trying to hold a conversation), brandishing a whip with a flourish, thus exciting the photographers taking her pictures and seen in 'initiation style' girlie bondage movies which look quite tame compared with the hardcore stuff we have now.<br /><br />Page never became an actress and instead deserted pinup when she was in her thirties for 'Jesus Christ'. Her belief in God and Jesus never goes away, even when bound and gagged she still insists that she has been given a 'gift' by God to do 'this thing'. Seeing this film, I am more knowledgeable about Page and in awe at her modesty, beliefs and demeanour. She is one of a kind, compared with the identi-kit clone blondes we have today and someone who can actually say 'There is life after porn'.