WAARSCHUWING: POSITIEVE SPOILERS (maar niet echt <0xE2><0x80><0x93> blijf lezen). Ahhh, er zijn zo veel redenen om verslaafd te raken aan dit juweel dat ik geen ruimte heb om ze allemaal op te sommen. De intro van de film schetst een speelse scène met kitscherige, uit de jaren vijftig daterende cartoons; een betoverende mambo-thema van Peres 'Prez' Prado, dat merkwaardig onbevestigd lijkt (maar zijn gegrom is onmiskenbaar, en niemand anders heeft het gedaan); en met bekende castnamen, waaronder Kathy Najimi, die een heel jaar voordat ze doorbrak met Sister Acts 1 en 2 plus Teri Hatcher uit Superman van de tv.<br /><br />Elke scène is doordrenkt met oppervlakkige onrechtvaardigheden die naar verschillende acteurs, actrices en producenten in de dagtelevisie worden geslingerd. Achter de carrières van deze mensen gluren is allemaal niet meer dan een excuus voor een ouderwetse, verrukkelijke klucht. Robert Harling heeft deze opzwepende klucht geschreven die zich afspeelt als een nummer van MAD Magazine, maar voor ons in het publiek als een geschenk aanvoelt. Sommige van de clichématige personages zijn een beetje dom, maar iedereen miezert van jaloezie, vooral op Celeste Talbert (Sally Field) die de eeuwige prijswinnende hoofdrol speelt en de bijnaam 'America's Sweetheart' heeft. De prijswinnende openingsscène brengt ons in contact met Celestes show, The Sun Also Sets. Tegen alle vergeefse angsten voor het tegendeel in wint Celeste weer. Ze is dolblij, want het is altijd 'zo'n echte sensatie': 'Adam, heb je gekeken? Ik heb gewonnen! Nou, néé...' Celestes afwezigheid wordt al snel de rechtvaardiging voor de hele plot, en we gaan meteen op reis met Celestes neurosen. Ze huilt, krijst en wringt haar handen in de rest van de film, terwijl haar kleedster Tawnee (Kathy Najimi, die voortdurend achter Celeste aan waggelt en die door Celestes mist van paranoia niet gezien wordt) Tammy Faye Baker leuk vindt, waarvoor Tawnee in feite speciaal was aangenomen. Maar Celeste heeft haar twijfels: 'Ik dacht dat de Dalai Lama naar L.A. was verhuisd.' 'Nou, dan is er nog een andere lama, Fernando Lamas, kom op!' Zo'n snijdende zin moet nogal beledigend zijn voor de nog levende, vlezige acteur Lorenzo Lamas, zoon van voornoemde Fernando Lamas (geb. 1982).<br />Wie zich de economieleraar (Ben Stein) in Ferris Bueller's Day Off (1986) kan herinneren, zoals hij de rol verlammend noemt ('Bueller. Bueller. Bueller'), zal heimelijk genieten van het feit dat hij weer een onnozele schrijver is. Tot de andere goed verborgen leden van de cast behoort Garry Marshall (in het echte leven Mr. Happy Days en broer van Penny), die '1,2 miljoen dollar krijgt betaald om de beslissingen te nemen'. op _The Sun Also Sets_ <0xE2><0x80><0x93> hij zegt dat hij absoluut van 'fris en goedkoop' houdt <0xE2><0x80><0x93> en Carrie Fisher als Betsy Faye Sharon, die 'een kreng' is.<br /><br />Geoffrey Anderson (Kevin Kline) is de 'lekker-met-een-lepel' (en hij is, tussen twee haakjes, een culinair acteur die uit zijn Hell is gered door David Seaton Barnes (Robert Downey jr.) en is teruggebracht naar dezelfde show waar hij twintig jaar eerder uit was gezet. Dit levert natuurlijk een aantal logische problemen op voor de huidige scriptschrijvers, omdat zijn personage, Rod Randall, al die jaren geleden onthoofd had moeten worden. Op de een of andere manier lossen ze de logische problemen op en Geoffrey Anderson stapt van de keet af. <br />Celeste kan nu alleen maar erger worden, en haar trucje om over de Washington-brug te gaan helpt niet meer. Eerst trillen haar handen als ze probeert mascara op te doen, maar al snel ontaardt ze in een stalker. Jammer genoeg kan ze Geoffrey Anderson niet zo gemakkelijk kwijt. Geoffrey is beloofd dat hij de ontwikkeling van zijn eenmansstuk over Hamlet mag voortzetten, en hij is van plan de producent aan die belofte te houden. 'Ik ga toch niet terug naar Florida!' beweert Geoffrey. 'Probeer jij maar eens Willie Loman te spelen in het bijzijn van een stel ouwe lullen die gehakt eten!' En het is inderdaad hilarisch om Geoffreys manier van eten te zien tussen al dat vreten en al die ongelukken. Terug in Florida, in zijn Willie Loman-pakje op zijn kamer, ergerde Geoffrey Anderson zich er altijd aan dat hij als'meneer Loman' naar het toneel werd geroepen. Hij was gedwongen om de kakkerlakken die over zijn tv kropen met een schoen te verdelgen en tangen te gebruiken in plaats van de kapotte analoge zender-ontvanger. Nu is hij de lekkere chirurg die verkering heeft met Laurie Craven, de nieuwe intrigante van de show; dus hij gaat niet weg.<br />De beeldschone Elizabeth Shue (als Laurie) rondt het verbazingwekkende ensemble af dat allemaal het fantastische werk doet van degenen die de stereotypen maar al te goed kennen. Maar natuurlijk is de weg naar de ware liefde nooit soepel verlopen. Montana Moorehead (Cathy Moriarty) begint ongeduldig te worden terwijl ze wacht tot haar ster rijzen zal, en ze verlangt wanhopig naar wat publiciteit.<br />Zullen haar intriges eindelijk slagen? Zal Celeste haar zenuwen in bedwang krijgen, of zal ze eerst Tawnee vermoorden? Zal de producer meneer Fuzzy te pakken krijgen? <0xE2><0x80><0x93> Je zult gewoon * de tweede helft van deze uiterst beminnelijke, kluchtig kwaadaardige rel moeten bekijken.<br />En je zult echt moeten zien om te geloven dat de bijziende Geoffrey zijn zinnen zonder bril leest met behulp van de dictafoon. Als je niet in de knoei zit met maagkrampen van het lachen en tranen die over je gezicht stromen, voel je dan vrij om je geld terug te eisen voor de video. Soapdish (1991) is een onmisbare parel die je keer op keer zult moeten zien, want het komt niet vaak voor dat een film zo veel hilarische zinnen bevat. Dit is heel goed gemaakte humor, bijna allemaal in de tekst. Een trekking met Blazing Saddles (1974) voor zijn hilarische apoplex waarde, maar verder verschilt het niet. Kijk ernaar en huil. Een gelukkige bron voor iedereen met een videoverslaving.
WARNING: POSSIBLE SPOILERS (but not really - keep reading). Ahhh, there are so many reasons to become utterly addicted to this spoof gem that I won't have room to list them all. The opening credits set the playful scene with kitsch late 1950s cartoon stills; an enchanting Peres 'Prez' Prado mambo theme which appears to be curiously uncredited (but his grunts are unmistakable, and no-one else did them); and with familiar cast names, including Kathy Najimi a full year before she hit with Sister Acts 1 & 2 plus Teri Hatcher from TV's Superman.<br /><br />Every scene is imbued with shallow injustices flung at various actors, actresses and producers in daytime TV. Peeking behind the careers of these people is all just an excuse for an old-fashioned, delicious farce. Robert Harling penned this riotous spoof that plays like an issue of MAD Magazine, but feels like a gift to us in the audience. Some of the cliched characters are a bit dim, but everyone is drizzling with high jealousy, especially against Celeste Talbert (Sally Field) who is the show's perennial award-winning lead, nicknamed "America's Sweetheart". The daytime Emmies-like awards opening does introduce us to Celeste's show, The Sun Also Sets. Against all vain fears to the contrary, Celeste wins again. She is overjoyed, because it's always "such a genuine thrill": "Adam, did you watch? I won! Well, nguh..." The reason for Adam's absence soon becomes the justification for the entire plot, and we're instantly off on a trip with Celeste's neuroses. She cries, screeches, and wrings her hands though the rest of the movie while her dresser Tawnee (Kathy Najimi, constantly waddling after Celeste, unseen through Celeste's fog of paranoia) indulges a taste for Tammy Faye Baker, for which Tawnee had been in fact specifically hired.<br /><br />Rosie Schwartz (Whoopi Goldberg) has seen it all before. She is the head writer of the show, and she and Celeste have been excellent support networks to each other for 15 years. So when Celeste freaks, Rosie offers to write her off the show for six months: "We'll just say that Maggie went to visit with the Dalai Lama." But Celeste has doubts: "I thought that the Dalai Lama moved to LA." "-Well, then, some other lama, Fernando Lamas, come on!". Such a skewering line must be rather affronting to still living beefcake actor Lorenzo Lamas, son of aforementioned Fernando Lamas (d. 1982).<br /><br />Those who can remember the economics teacher (Ben Stein) in Ferris Bueller's Day Off (1986) as he deadeningly calls the roll ("Bueller. Bueller. Bueller"), will take secret pleasure from seeing him again as a nitwit writer. Other well hidden member of the cast include Garry Marshall (in real life Mr Happy Days and brother of Penny), who "gets paid $1.2 million to make the command decisions" on The Sun Also Sets - he says he definitely likes "peppy and cheap"; and Carrie Fisher as Betsy Faye Sharon, who's "a bitch".<br /><br />Geoffrey Anderson (Kevin Kline) is the "yummy-with-a-spoon" (and he is, by the way) dinner theater actor now rescued from his Hell by David Seaton Barnes (Robert Downey Jr), and brought back to the same show he was canned from 20 years earlier. Of course this presents some logical challenges for the current scriptwriters because his character, Rod Randall, was supposed to have been decapitated all those years ago. Somehow they work out the logical difficulties, and Geoffrey Anderson steps off the choo-choo.<br /><br />Celeste can now only get worse, and her trick of going across the Washington bridge no longer helps. First, her hands shake as she tries to put on mascara, but she soon degenerates into a stalker. Unfortunately, she cannot get rid of Geoffrey Anderson so easily. Geoffrey's been promised development of his one-man play about Hamlet, and he means to hold the producer to that promise. "I'm not going back to Florida no-how!", argues Geoffrey. "You try playing Willie Loman in front of a bunch of old farts eating meatloaf !" And indeed, seeing Geoffrey's dinner theater lifestyle amongst all the hocking and accidents is hilarious. Back in Florida in his Willie Loman fat suit in his room, Geoffrey Anderson used to chafe at being called to stage as "Mr Loman". He was forced to splat whatever cockroaches crawled across his TV with a shoe, and to use pliers instead of the broken analog channel changer. Now he find himself as the yummy surgeon dating Laurie Craven, the show's new ingenue; so he's not leaving.<br /><br />Beautiful Elizabeth Shue (as Laurie) rounds out the amazing ensemble cast who all do the fantastic job of those who know the stereotypes all too well. But, of course, the course to true love never did run smoothly. Montana Moorehead (Cathy Moriarty) is getting impatient waiting for her star to rise, and is getting desperate for some publicity.<br /><br />Will her plots finally succeed? Will Celeste settle her nerves, or will she kill Tawnee first? Will the producer get Mr Fuzzy? -You'll just have to watch * the second half * of this utterly lovable, farcically malicious riot.<br /><br />And you'll really have to see to believe how the short-sighted Geoffrey reads his lines without glasses live off the TelePrompter. If you are not in stitches with stomach-heaving laughter and tears pouring down your face, feel free to demand your money back for the video rental. Soapdish (1991) is an unmissable gem that you will need to see again and again, because it's not often that a movie can deliver so amply with so many hilarious lines. This is very well-crafted humor, almost all of it in the writing. A draw with Blazing Saddles (1974) for uproarious apoplexy value, although otherwise dissimilar. Watch it and weep. A happy source for anyone's video addiction. 10 out of 10.