Ik keek naar die film wanneer ik maar kon, in de jaren zeventig, toen hij op de kabel werd uitgezonden. Het was mijn kennismaking met Harlem, die me sindsdien altijd heeft gefascineerd (en Bill Clinton ook). Ik was nog heel jong, en de film maakte grote indruk op me. Het was geweldig om een film te zien over andere jonge meisjes die opgroeiden, probeerden te beslissen wie ze wilden zijn en een paar slechte en goede keuzes maakten. Ik werd verblind door de schoonheid van Lonette McKee, de prachtige jurken die ze uiteindelijk gingen dragen, en de gevatte dialoog. Omdat ik ook door een alleenstaande moeder was opgevoed, kon ik me echt identificeren met deze meisjes en hun leven. Het is gek, maar deze personages komen me bijna echter voor dan Beyonce Knowles!
I watched this movie every chance I got, back in the Seventies when it came out on cable. It was my introduction to Harlem, which has fascinated me (and Bill Clinton) ever since. I was still very young, and the movie made a big impression on me. It was great to see a movie about other young girls growing up, trying to decide whom they wanted to be, and making some bad choices as well as good ones. I was dazzled by Lonette McKee's beauty, the great dresses they eventually got to wear, and the snappy dialogue. As someone being raised by a single mother as well, I could really identify with these girls and their lives. It's funny, these characters seem almost more real to me than Beyonce Knowles!