Ik had hoge verwachtingen van deze film (de titel is, vertaald, 'Hoe we de anderen te grazen nemen'). Per slot van rekening is het concept geweldig: een nabije toekomst waarin de heersende elite de gevolgen heeft aanvaard van de voortdurende verbale en wettelijke vervolging door de rechtse regering van zogenaamde uitvreters en de linkervleugel in het algemeen, en heeft besloten om iedereen die niet kan bewijzen dat hij iets bijdraagt aan het establishment (het establishment dat 'het algemeen belang' wordt genoemd, maar in feite de belangen van de heersende kapitalistische ideologie bedoelt).<br />Heel cool idee! Ideaal voor bijtende satire! Alleen vergooit deze film zijn kans volkomen. De satire komt slechts in een paar scènes en absurde voorstellingen naar voren, maar deze satire wordt niet vastgehouden; ze is scherp noch geestig. En voor een zogenaamde komedie heeft de film bijna geen grappige scènes. De komedie, neem ik aan, wordt geacht te spelen in de absurditeit van de situaties, maar de situaties zijn grotendeels ongemakkelijk en al te serieus, in plaats van gelach of gedachten op te roepen.<br />Het script wemelt van ernstige inschattingsfouten. De actie had zich moeten richten op de politieke aspecten en hoe verkeerd het zou zijn om zoiets te doen, maar in plaats daarvan wordt er massa's tijd besteed aan een jonge vrouw die degene was die voor de lol de nieuwe wetten schreef, en die...' De film is een satire! Een politieke verklaring. Maar hij gaat niet eens echt in op het probleem waar hij over zou moeten gaan. Misschien was hij bang om te ver te gaan? Wat laf. Dat is geen kunst. Het is niet eens echte satire.<br />Sterre Pilmark, een heel serieuze en inmiddels een van de meest ervaren acteurs van Denemarken, was heel goed. Hij had het weinige amusement dat de film te bieden had grotendeels mee. De rest: niets bijzonders (nou ja, misschien behalve Lene Poulsen, die een overtuigende vertolking gaf). Een probleem met de meeste Deense films is dat de taal nooit natuurlijk klinkt. Noch de formulering, noch de vertolking. Waarom is het zo moeilijk om het goed te laten klinken? Waarom moet het zo gekunsteld en kunstmatig zijn? Ik hoop dat de mensen die over vijftig jaar naar deze films kijken, niet denken dat dit de manier is waarop de mensen in de Deense samenleving spraken.<br />3 van de 10.
I had high expectations of this movie (the title, translated, is "How We Get Rid of the Others"). After all, the concept is great: a near future in which the ruling elite has taken the consequence of the right-wing government's constant verbal and legislative persecution of so-called freeloaders and the left wing in general, and decided to just kill off everyone who cannot prove that they're contributing something to the establishment (the establishment being called "the common good", but actually meaning the interests of the ruling capitalist ideology).<br /><br />Very cool idea! Ideal for biting satire! Only, this movie completely blows its chance. The satire comes out only in a few scenes and performances of absurdity, but this satire is not sustained; it is neither sharp nor witty. And for an alleged comedy, the movie has nearly no funny scenes. The comedy, I assume, is supposed to be in the absurdity of the situations, but the situations are largely uncomfortable and over-serious, rather than evoking either laughter or thought.<br /><br />The script is rife with grave errors in disposition. The action should have focused on the political aspects and how wrong it would be to do such a thing, but instead oodles of time are spent on a young woman who was the one that wrote the new laws for fun, and who's trying to save everybody, by organizing a resistance that ships people to Africa. All this is beside the point! A movie like this should not pretend to be so serious! It's a satire! A political statement. But it doesn't even begin to actually address the problem it's supposed to be about. Maybe it was afraid of going too far? How cowardly. That's not art. It's not even real satire.<br /><br />Søren Pilmark, a very serious and by now one of Denmark's absolutely senior actors, was very good. He largely carried what little entertainment value the movie had. Everybody else: nothing special (well, perhaps except for Lene Poulsen, who did supply a convincing performance).<br /><br />In fact, a problem with most Danish movies is that the language never sounds natural. Neither the formulation nor the delivery. Why is it so difficult to make it sound right? Why must it be so stilted and artificial? I hope, when people look at these movies fifty years from now, they don't think that this was how people talked in general Danish society.<br /><br />3 out of 10.