Gezien het gebrek aan kunst in de Afrikaanse film (of de Black American Cinema). Het Idee biedt een multidimensionale blik op een gemeenschap die is toegerust met gangsters en dealers. Maar het grappige is dat dit helemaal niet het brandpunt of zelfs maar het onderwerp van de korte film is. Maar het is de onuitgesproken erkenning van onafhankelijkheid van deze thema's die het meest blijft hangen. Het genre is uniek en niet de typische verwachting. Het is bijna dit vertrek dat het eerst in het oog springt, dus het is van cruciaal belang om het twee keer te zien. De film heeft een esthetische kwaliteit die de ware kunst van de film verrijkt.<br />En het is deze ware kunst met een Afrikaanse stem die uiterst zeldzaam is. Om zijn boodschap te bereiken vernieuwt en provoceert de film met subtiele stereotypen (niet op ras gebaseerde stereotypen), vanuit een schrijversperspectief is de film briljant. Hij bevat vermenigvuldigde boodschappen die een zeer snelle karakterontwikkeling omvatten. Vergeet niet dat deze film minder dan 10 minuten duurt en heel snel karakters weet te ontwikkelen. Het gebruik van kleurgebruik en muziek is ook aan te bevelen. Maar gezien de regisseur, Owen Alik Shahadahs laatste onderneming 500 Years later, is muziek te verwachten. Maar vanuit een thematisch standpunt lijkt het idee een stap terug te zijn, maar de satire onttrekt zich indirect aan een sociaal probleem - briljant spul!
Considering the lack of art with in African cinema (or Black American Cinema). The Idea offers a multidimensional look at a community assigned to hoods and dealers. But the funny thing is this is not at all the focus or even the subject of the short. But it is the unstated assertion of independence from these themes that is most sticking. The genre is unique and not the typical expectation. It is almost this departure which first catches the eye, so watching it twice is critical. The film has an aesthetic quality which lends its self to the true art of cinema.<br /><br />And it is this true art that with an African voice that is extremely rare. The film doesn't copy to attain its message, it innovates and provokes by pulling at subtle stereotypes (not racial but character based stereotypes), From a writers perspective the film is brilliant. It carries multiply messages which include a very rapid character development. It must be remember this film is less than 10 minutes and it manages to establish character very quickly. The usage of colour texture and music is also to be commended. But considering the director, Owen Alik Shahadah's last venture 500 Years Later, music is to be expected. But from a theme point-of view it seems like the idea is a departure but the satire eludes indirectly to a social problembrilliant stuff!