Films met kinderen in de hoofdrol zetten zichzelf vanaf het allereerste begin op het verkeerde been. Er zijn uitzonderingen, maar de meeste kinderen kunnen gewoon niet acteren, zelfs degenen die normaal gesproken na een paar minuten irritant kunnen worden. De kinderen in de Paperhouse hebben het slechtste van beide werelden weten te vangen, want ze zijn allebei heel irritant en ze hebben geen greintje acteertalent. Kortom, ze zijn waardeloos. Dat is niet goed als je bedenkt dat zij de hoofdrollen spelen, en het is vooral niet goed als je bedenkt dat het praktisch onmogelijk is om deze film serieus te nemen vanwege de waardeloze acteurs. Het is jammer dat deze film zo'n groot verlies is als de plot niet (niet helemaal). De film volgt een jong meisje dat, nadat ze een plaatje van een huis in haar notitieboekje heeft getekend, wakker wordt in de fantasiewereld die ze heeft gecreëerd. Het wordt haar al snel duidelijk dat ze deze wereld door middel van haar tekeningen kan manipuleren, en ze begint allerlei veranderingen aan te brengen, totdat haar droom uiteindelijk een nachtmerrie wordt. O jee.<br />Zoals je kunt zien, vormt deze plotlijn een goede basis voor een goede horrorfilm. Maar hij wordt door een aantal fatale fouten verknald. In de eerste plaats is de film, ondanks het feit dat de premisse een uitstekende premisse is voor een hoop inventiviteit, buitengewoon saai. Er wordt nauwelijks met de centrale plot gespeeld, en het resultaat is een volkomen saaie ervaring. Het ontbreken van spanning is een andere grote, gapende tekortkoming van de film, omdat hij elke scène zo lang laat duren dat het je gewoon niets meer kan schelen (wat te wijten is aan een gebrek aan ideeën). Gedeeltelijk dankzij de hoofdpersonen voelt de film de hele tijd aan als een kinderfilm. Dat is te verwachten, want het zijn kinderen in de hoofdrol, maar Bernard Rose had moeten besluiten welke kant hij op wilde met het verhaal; want de gruwelen in de film zijn op zijn best lachwekkend. De film is ook erg sentimenteel, en de 'romance' tussen de twee hoofdpersonen is bijzonder kruiperig en pijnlijk om naar te kijken. Sterker nog, als ik deze karikatuur in één woord zou moeten samenvatten, zou ik voor 'pijnlijk' kiezen. Paperhouse is slecht geacteerd, belachelijk opgezet, over het geheel genomen erg afgezaagd en saai. Bespaar jezelf de pijn, zie iets anders.
Films starring child actors put themselves on the back foot from the very beginning. While there are some exceptions, the majority of kids just cant act and even the ones that can normally become annoying after a few minutes. The kids in Paperhouse have managed to capture the worst of both worlds, as they're both very annoying and they don't have an ounce of acting ability between them. In short; they're rubbish. This isn't good considering that they're the leads, and it especially isn't good when you consider the fact that it is virtually impossible to take this film seriously because of the rubbish actors. It's a shame that this film is such a dead loss as the plot isn't (not completely). It follows a young girl who, after drawing a picture of a house in her notebook, wakes up in the fantasy world that she has created. It soon becomes apparent to her that she can manipulate this world through her drawings, and so sets about making various changes, until her dream eventually becomes a nightmare. Oh dear.<br /><br />As you can see, this plot line gives a nice base for a good fantasy horror movie. However, it is squandered through a number of fatal faults. First and foremost, in spite of the premise being an excellent premise for lots of inventiveness; the movie is extremely stale. The central plot is hardly played with at all, and the result is an entirely boring experience. The lack of tension is another huge gaping flaw in the movie, as it sees fit to drag every sequence out to a point that you just don't care any more (which is due to a lack of ideas). Thanks in part to it's lead characters, the film feels like a kids movie throughout. This is to be expected as it stars kids, but Bernard Rose should have decided the slant that he wanted to put on the story; as the horror in the movie is laughable at best. The film is also very cheesy, and the 'romance' between the two leads is extremely cringe-worthy, and makes for very painful viewing. In fact, if I had to sum this travesty up in one word, I would choose 'painful'. Paperhouse is poorly acted, laughably plotted, very corny and dull on the whole. Save yourself the pain, see something else.