Een zeer gelikt modern (het sensueel hip houdend) vervolg op het Dracula-verhaal (hoewel bij de traditionele gebruiken blijven) met een heel interessant, zij het niet volledig begrepen verhaal over de prins van de duisternis. De eerste keer dat ik het probeerde te bekijken, kon ik maar tot halverwege komen, voor ik mijn belangstelling verloor. Weer een goed begin (vooral de scènes met de dieven en hun ontmoetingen met Dracula), maar voor mij werd het minder boeiend toen het New Orleans bereikte en ik me op Van Helsings dochter concentreerde. Een geweldige plaats om het neer te zetten, maar ik heb nooit gebruik gemaakt van de setting (ondanks het etsen van een paradijs waar Dracula kon gedijen). Geproduceerd door Wes Carven (en ja, die naam wordt nogal eens gebruikt), maar geschreven en geregisseerd door Patrick Lussier. In artistiek opzicht had het zijn momenten met een paar dromerige beelden, maar wat kinetische bewerking en goedkope schokken maken het er niet beter op. Het rommelige script wordt behoorlijk stom. Lussier levert een gepolijste uitvoering die nogal glazig blijft, met veel bloed (de make-up is naar behoren aangebracht) en een hoop 'Maagd'-reclame. Nee, ik bedoel geen maagden, het is de muziekmaatschappij, want die komt in talloze opnamen voor en de dochter van Helsing werkt daar ook. O, dat was niet duidelijk ingeplant. De soundtrack is een amusante keuze van rocknummers. Nu zijn de voorstellingen overal in de winkel te zien, maar er zijn maar weinig bekende gezichten te zien (Danny Masterson, Sean Patrick Thomas, Nathan Fillion, Shane West en Lochlyn Munro). Gerard Butler als Dracula kwam er gewoon niet uit, omdat er zich niet veel van een aanwezigheid had gevormd. Hij werd gewoon overtroffen door de sappige dames van de avond: Jennifer Esposito, Colleen Fitzpatrick en Jeri Ryan als Dracula's bruiden. De rollen van Jonny Lee Millar en Justine Waddell zijn respectabel genoeg. Christopher Plummer maakt een vergrijsde draai terwijl Van Helsing en Omar Epps plezier hebben met zijn rol.
A very slick modern (keeping it sensually hip) revamp on the Dracula story (although staying with the traditional customs) with quite an interesting, if not fully grasped back story of the prince of darkness. The first time I tried watching it I could only make it halfway through, before losing interest. Again it gets off to a good start (especially the scenes with the thieves and then their encounters with Dracula), but then for me it got less involving when it hits New Orleans to focus on Van Helsing's daughter. A great place to set it, but never took advantage of its settings (despite etching a paradise in damn, where Dracula could flourish). Produced by Wes Carven (and yeah they throw that name out there), but written / directed by Patrick Lussier. Artistically it had its moments with few dreamlike visuals, but some kinetic editing and cheap jolts don't help. The messy script does get considerably silly. Lussier does a polished job that remains rather glassy, inserting a lot of blood (the make-up is suitably achieved) and a lot of "Virgin" advertising. No I don't mean virgins, it's the music company, as it does get in numerous shots and Helsing's daughter works there too. Oh that wasn't obvious planting. The soundtrack is an amusing choice of rock tunes. Now the performances are all over the shop, but there are few familiar faces to spot (Danny Masterson, Sean Patrick Thomas, Nathan Fillion, Shane West and Lochlyn Munro). Gerard Butler as Dracula just didn't come off, as not much of a presence was formed. He was simply out-shined by the succulent ladies of the night; Jennifer Esposito, Colleen Fitzpatrick and Jeri Ryan as Dracula's brides. The likes of Jonny Lee Millar and Justine Waddell are respectably okay. Christopher Plummer gives out a grizzled turn as Van Helsing and Omar Epps has fun with his role.