Je weet dat een film niet goed zal gaan als John Carradine (ook wel bekend van de script & plot synopsis) over de begrafenisstoet van zijn personage vertelt, nog maar 5 minuten in de film. Het verhaal is de laatste wilsbeschikking van zijn personage. Daarin staat dat zijn nalatenschap zal worden verdeeld onder zijn 4 kinderen en bedienden. De kinderen zullen gelijkelijk 136 miljoen verdelen, maar als er een sterft, wordt dat deel verdeeld over de rest. Als alle kinderen sterven, wordt het verdeeld onder de bedienden. Om in aanmerking te komen, moeten ze een week op het familielandgoed wonen. Het klinkt als de typische plot van een realityshow.<br />Er is weinig onderliggende tekst over de aard van de Deans. Het is een machtig en ernstig disfunctioneel gezin, maar de echte ellende begint met het verdrinken van die hond. Uit de openingstune van John Carradine kun je opmaken dat deze film zal leiden tot een machiavellistisch kat-en-muisspel met een wending aan het eind.<br />Die reis is pijnlijk traag en zinloos. We sjokken door minuten waarin we mensen zien zitten, biljarten, darten, het misbruik van de 'door de vissenkom'-shot, dramatische gesprekken tussen mannen met zijden dassen, voortdurend gekibbel, misplaatste circusmuziek, bizarre flashbacks die doen denken aan namaak-Duits expressionisme, de horroresthetiek van de vierde klas en bergen dramatische overdrijving. Dit alles leidt onvermijdelijk tot het verwachte & onbevredigende einde. Je zult blij zijn dat je nog leeft, maar de pijn zou te groot kunnen zijn om alleen te dragen. Deel kinderen, deel.<br />-Celluloid Rehab.
You know a movie will not go well when John Carradine narrates (a.k.a. reads the script & plot synopsis) over his character's funeral procession, a mere 5 minutes into the movie. The narration is his character's last will & testament. It stipulates that his estate be divided amongst his 4 children and servants. The children shall split $136 million equally, but if any should die then that share is split amongst the remainders. If all the children should die then it is divided amongst the servants. To be eligible, they must live in the family estate for a week. It sounds like the typical plot of a reality show.<br /><br />There is little subtext as to the nature of the Deans. They are a powerful and severely dysfunctional family, but the real trouble starts with the drowning of that dog. From the opening voice-over by John Carradine you expect this movie will lead to a Machiavellian cat and mouse game with a twist ending. <br /><br />That journey is painfully slow and pointless. We trudge through minutes of watching people sitting around, playing pool, throwing darts, the misuse of the "through the fish bowl" shot, dramatic conversations between silk cravat wearing men, constant bickering, misplaced circus music, bizarre flashbacks reminiscent of faux-German expressionism, the horror aesthetic of the 4th grade and heaps of dramatic overacting. This all inevitably leads to the expected & ungratifying ending. You will be happy to still be alive, but the pain might be too great to bear alone. Share children, share.<br /><br />-Celluloid Rehab