Als de makers van _Atlantis_ al iets te zeggen hadden in deze film, dan werd het thema (letterlijk) overschaduwd door de nadruk op'special effects' in plaats van karakterisering. Bijna als in een poging om zich te kunnen meten met de rest van de zomerse kassuccessen, heeft Disney de door karakters gedreven, film-met-een-boodschap-benadering verruild voor een _Star Wars_'schiet-ze-aan' met stereotiepe helden en schurken.<br />De kunst is karikaturaal en de producenten denken dat ze kunnen vertrouwen op computerbeelden van vliegende vis- en onderzeeërs om de leemte op te vullen. Ze hebben het mis, en de dagen van mooie, met de hand gemaakte animatie vliegen snel het raam uit ten gunste van montage-CGI.<br />Deze film is een en al spektakel zonder hart. Soms is de film bijna een goede, de moeite waard zijnde film, maar frustrerend genoeg mist hij de clou zo vaak door niet over iets zinvols te praten en in plaats daarvan voor de glitter te kiezen.<br />Een ander probleem met de film is het ijsberen. Het begint verwarrend en schiet dan door met een rommelige montagestijl die niet wordt gewaardeerd. De kijker wordt de deur uit gejaagd samen met Milo Thatch (goed vertolkt door Michael J. Fox) en blijft achter met de gedachte: jeetje, er gaat vast een hoop gebeuren als we eenmaal in Atlantis zijn. Helaas gebeurt er niet veel. Het geheim van Atlantis blijft een geheim, omdat de verhalenvertellers niet goed weten hoe ze het legendarische eiland/continent moeten verklaren. Ze durven niet te zeggen waar Atlantis is, zelfs niet in een fictief verhaal. Ligt het in de Atlantische Oceaan? In de Middellandse Zee? Wie weet? Niets is hypothetisch, zelfs niet vanuit een zuiver fantasie-gericht standpunt. De kijker zal het theater verlaten met de vraag: 'Wat was dat nou allemaal? Wat was de bedoeling van de film? Waarom konden de overlevenden van Atlantis zich niet herinneren hoe ze moesten lezen, terwijl velen van hen de ramp tot op de dag van vandaag hebben overleefd? En waarom zonk Atlantis?' en begint dan prompt te vergeten wat hij gezien heeft. Er is niets meer om over na te denken of over te tobben... behalve het verlies van geld in hun portemonnee.<br />De personages en hun motieven zijn al even ondoorgrondelijk. Van de excentrieke miljardair die de expeditie met schijnbaar meer geld vindt die in 1914 op de hele planeet bestond, tot het (verpestender) collectieve bewustzijn dat de Kida binnengaat en haar mensen VOLUNTARISCH in de steek laat!! De bemanning bestaat uit een verzameling eigenzinnige, 2-dimensionale mensen van een (voor 1914) anachronistisch rassen- en geslachtstype. De explosievenexpert praat alsof hij zo uit een aflevering van Bugs Bunny van Warner Brothers komt. De meeste grappen zijn grove oneliners die om twee redenen door het publiek grotendeels worden gemist: ze worden met de snelheid van het licht gebracht en meestal gemompeld. De morele ommekeer die deze ondersteunende spelers aan het eind van de film maken, is moeilijk te geloven.<br />Terwijl we Disney complimenteren met zijn pogingen om animatiefilms voor volwassenen te maken <0xE2><0x80><0x93> en dit is de eerste Disney die geen schattige, pratende dieren of voorwerpen heeft <0xE2><0x80><0x93> slaagt het bedrijf er niet in de overgang te maken. Jongere kinderen zullen schrikken van sommige actiescènes en in het ongewisse worden gelaten door de grote hoeveelheid ondertitels (wanneer de personages Atlantees spreken). In de eerste vijf minuten van de expeditie worden ongeveer tweehonderd mensen zonder enige aarzeling gedood. Kennelijk denkt Disney dat als je niet wist wie die mensen waren, waarom zou je je er dan druk om maken? Nogmaals, de film heeft op geen enkel niveau gevoelens.<br />Mulan en Tarzan waren de laatste animatiefilms die door Disney werden geproduceerd en die buitengewoon goed werden gemaakt. Helaas is Atlantis terug te voeren op die mislukte pogingen in het verleden, zoals de Zwarte Ketel en de klokkenluider van de Notre Dame. Disney moet terug naar zijn wortels. Binnenkort komt er een vervolg op Peter Pan uit, maar je weet nooit wat het resultaat zal zijn voordat je het met eigen ogen ziet. En nu Disney SF heeft ontdekt, hopen we dat ze zullen beseffen dat dat genre meer dan alleen spektakel moet bevatten. We hopen ook dat de aanstaande 'Schatplaneet', een sf-versie van Robert L. '... zal er meer hart in hebben dan het ondoorgrondelijke 'Atlantis: het verloren rijk'.
If the makers of Atlantis had something to say in this film, its theme was (literally) drowned out by the emphasis on "special effects" over characterization. Almost as if in an attempt to "keep up" with the rest of the summer action blockbusters, Disney has ditched the character-driven, movie-with-a-message approach in favor of a Star Wars "shoot-'em-up" with stereotype heroes and villains.<br /><br />The art is cartoony and the producers think that they can rely on computer generated images (CGI) of flying fish-craft and submarines to fill the gap. They are wrong, and the days of beautiful, handcrafted animation is fast flying out the window in favor of assembly-line CGI.<br /><br />This movie is all spectacle with no heart. At times the film comes close to being a good, worthwhile movie, but frustratingly misses the mark so many times by copping out of talking about something meaningful and instead choosing to go with the glitz.<br /><br />Another problem with the movie is the pacing. It starts confusingly and then begins to rocket along with a choppy story editing style that is not appreciated. The viewer is rushed out of the door along with Milo Thatch (voiced well by Michael J. Fox) and is left thinking "Gee there must be an awful lot of stuff that's going to happen once we get to Atlantis". Unfortunately, not much happens. The secret of Atlantis remains a secret with the story-tellers not really knowing how to explain the legendary island/continent. They are afraid to commit to saying where Atlantis is, even in a fictional story. Is it in the Atlantic? Is it in the Mediterranean Sea? Who knows? Nothing is hypothesized, even from a purely fantasy-based point of view. The viewer will leave the theatre asking themselves "Now what was that all about? What was the point of the movie? Why couldn't the surviving Atlantean's remember how to read when many of them lived through the disaster to the "present" day? And WHY did Atlantis sink?" and then promptly begin to forget about what they saw. There is nothing left to think about or mill over... except the loss of money in their wallets.<br /><br />The characters and their motivations are equally unfathomable. From the eccentric zillionaire who founds the expedition with seemingly more money that existed on the entire planet in 1914, to the (spoiler) collective consciousness that enters Kida and VOLUNTARILY deserts its people!?! The crew are a collection of quirky, 2-dimensional people of anachronistically (for 1914) P.C. race and gender. The demolitions expert talks like he came right out of a Warner Brothers' Bugs Bunny short. Most of the jokes are gross one-liners that are largely missed by the audience for two reasons: They are delivered at lightning-speed pacing and usually mumbled. The way these supporting players do a moral turn-around near the end of the movie is hard to believe.<br /><br />While we applaud Disney for trying to create animated movies for adults - and this is the first Disney not to have cute, talking animals or objects - it fails to make the transition. Younger children will be frightened by some of the action scenes and be left in the dark by the large amount of subtitles (when the characters speak Atlantean). In the first five minutes of the expedition, approximately 200 people are killed without a second thought. Obviously Disney thinks that if you didn't know who those people were, then why should you care? Again, the movie has no feelings on any level.<br /><br />Mulan and Tarzan were the last animated movies produced by Disney that were done extremely well. Sadly, Atlantis harkens back to those failed attempts in the past such as the Black Cauldron and Hunchback of Notre Dame. Disney needs to get back to their roots. A sequel to Peter Pan is coming out shortly but one never knows what the results will be until you see it for yourself. And now that Disney has discovered Science Fiction one hopes that they will realize that that genre must have more than spectacle to it. We also hope that the upcoming "Treasure Planet", a sci-fi adaptation of Robert L. Stevenson's "Treasure Island", will have more heart to it than the unfathomable "Atlantis: The Lost Empire".