Mijn kamergenote kreeg de soundtrack van _No, No, Nanette_ als dub op een bandje en ze luisterde er non-stop naar. Nadat het me uiteindelijk volledig had gehersenspoeld, vond ik de liedjes onweerstaanbaar, vooral de beroemde, ik wil gelukkig zijn, maar ik kan niet gelukkig zijn... Maar van het grove van de soundtrack had ik geen idee waar de film over ging. Dus laatst zag ik er een kopie van in de videotheek en ik huurde wat een lang verloren versie van de film zou moeten zijn. Ik dacht dat het geweldig zou worden, omdat de soundtrack zo schattig is. Helaas waren de meeste liedjes waar ik van hield nergens te vinden in de video die ik heb gezien. Nu heb ik nooit de versie uit 1930 van de musical gezien maar deze versie was erg teleurstellend omdat er heel weinig werd gezongen en bijna niet werd gedanst en bovendien was het geluid heel slecht en kon je vaak niet goed verstaan wat de mensen zeiden. Eigenlijk waren de enige hoogtepunten van deze film de belachelijke mode van 1940. Nanette draagt zo'n gekke hoed met twee veren die eruitsteken als konijnenoren en Kansas Kitty heeft zo'n bizarre mof met veren die ze op haar voorarm draagt en dan heeft ze een netsjaal om. De ene dansscène is ook een beetje vreemd, met Nanette die rare ballettrucs doet met een pin-upmeisje over haar heen. Nog een lichtpuntje in de film was de kunstenaar Guillespe, die ervan droomt een goed kunstenaar te worden, maar die op het moment veroordeeld is tot het tekenen van pin-upmeisjes voor geld. Ik vind het leuk dat Guillespe het bij het oude liedje houdt en Nanette de les leest als zijn meesterwerk, het stuk dat zijn carrière zou maken, door Nanette wordt verkocht voor een armzalige 5250 dollar. Beseft ze niet dat dat stuk zijn onsterfelijkheid betekende? Domme konijn/meisje met je veren konijnenoren op je hoed. Wanneer leer je het nou eens? Waarom rookt hij niet gewoon een sigaretje voordat de reclamejongens het werk meenemen?
My roommate got the No, No, Nanette soundtrack as a dub on a tape and she proceeded to listen to it non-stop. After it finally totally brainwashed me into submission, I found the songs to be irresistible, especially the famous, I want to be happy, but I can't be happy... But of coarse from the soundtrack I had no idea what the film was about. So the other day I saw a copy of it at the video store and I rented what was supposed to be a long lost version of the film. I was thinking that it was going to be amazing, because the soundtrack is so cute. Unfortunately most of the songs that I loved were nowhere to be found in the video I saw. Now I've never seen the 1930 version of the musical but this version was sadly disappointing because there was very little singing and practically no dancing and beside that the sound was really bad through out and you couldn't really understand what people were saying a lot of the time. Really the only highlights of this film were the outrageous 1940's fashion. Nanette wears this crazy hat with two feathers that stick out like rabbit ears and Kansas Kitty has this bizarre feather muff that she keeps on her fore arm and then has herself wrapped in this net scarf. The one dance sequence is a little weird too with Nanette doing this weird ballet stuff with pin-up girl imagery superimposed on top of her. Actually one more bright spot of the film was the artist Guillespe who dreams of being a fine artist but it currently condemned to drawing pin-up girls for money. I like how Guillespe keeps it old school, and disses Nanette when his masterpiece, the piece that was to make his career, is sold by Nanette for a paltry $5250. Doesn't she realize that that piece was his immortality? Silly rabbit/girl with your feather rabbit ears on your hat. When will you learn? Why doesn't he just pencil in a cigarette before the ad men take the Work away?