Prom Night wordt geschoten met het artistieke oog van iemand die bezig is aan een originele originele film van Lifetime. Je kent hem wel. In oktober stopt Lifetime met het moedige verhaal over een vrouw die het overleeft (hier de ziektenaam gebruiken) om het ietwat griezelige verhaal te vertellen over een vrouw die wordt achtervolgd door een stalker, een ex-vriendje. Het is dramatisch, het is sentimenteel, het is immens saai. Het doet niets om een genre te bevorderen, een origineel verhaal te vertellen of te streven naar EEN ANDER soort nieuwheid. Prom Night deelt deze benarde situatie. Terwijl we toekijken hoe de moordenaar gaten in zijn slachtoffers steekt, zitten we zwijgend toe te kijken hoe ze op de grond zakken zonder dat er ook maar een druppel bloed is gevloeid. Ik bedacht dat dit de zuiverste moordenaar uit de filmgeschiedenis was. '<br />Onze regisseur werkt samen met een vrij knappe moordenaar, dus is hij gedwongen de camerahoeken aan te passen om hem nog enger te laten lijken. Denk aan Matthew McConaughey die met een mes op je afkomt. Je zou waarschijnlijk zeggen: 'O! Mooie vent gaat me vermoorden? Neeee.' Niet eng, nog geen seconde, dus gooit de regisseur Schaech in de schaduw en over zijn schouder in de spiegel. Deze spiegelopname wordt zo vaak herhaald dat je er misselijk van wordt, want het wordt praktisch een fetisj van de maker. Je krijgt 15 schrikbeelden in deze film, waarvan er 2 mijn date aan het schrikken hebben gemaakt (ik moet erbij zeggen dat ze bang is voor ALLES). Ik vermeldde ook dat ze halverwege de film besloot een dutje te doen en op een gegeven moment dreigde bij me weg te gaan.<br />Alsof deze film nog niet onsamenhangend genoeg is, lijkt hij aan flarden te zijn gescheurd. Ik zeg niet dat het lijkt alsof er belangrijke punten op de vloer van de montagekamer zijn achtergebleven toen de crew zich haastte om iets te redden wat op een horrorfilm leek; ik zeg dat je vaak een schok krijgt als de film van scène naar scène gaat. Dit is iets wat je zou verwachten als een film in brand vliegt en een operateur gedwongen wordt de uiteinden aan elkaar te knopen, met zijn vingers te knippen en er het beste van te hopen. De redacteur zou moeten worden doodgeschoten. Met een plot dat je in twee zinnen kunt samenvatten, een verdwaalde spetter bloed, een emo-moordenaar en de spanning van een heel speciale aflevering van Silver Spoons, hebben we geen reden meer om de horror van dit weekend te steunen, in elk geval niet op het witte doek. Sterker nog, dit is het soort film dat bestraft moet worden. Is het echt zo moeilijk om een enge film te maken? Was deze ploeg zich er <0xC3><0xBC>berhaupt van bewust dat ze een horrorfilm aan het maken waren?!?! Een totale verspilling van mijn tijd en die van jullie. Ik heb de kogel gekregen om jullie deze recensie te bezorgen. Laat mijn offer niet voor niets zijn geweest. GA NIET DE MOVIE IN!!!
Prom Night is shot with the artistic eye someone gives while finely crafting a Lifetime original film. You know the one. This October, Lifetime takes a break from the courageous tale of a woman surviving (insert disease name here) to tell the somewhat creepy tale of a woman pursued by a stalker ex-boyfriend. It's dramatic  it's sappy  it's immensely dull. It does nothing to further a genre, tell an original story, or strive for ANY sort of newness. Prom Night shares this plight. Watching the killer poke holes in his victims, we sit silently as they slump to the floor with not a drop of blood spilled. It occurred to me that this was the cleanest killer in movie history.<br /><br />Our director is working with a fairly good-looking killer so he is forced to pour on the camera angles to make him appear creepier. Think about Matthew McConaughey coming at you with a knife. You'd probably go  "OH! Good lookin guy is going to kill me? Naaaa." Not scary even for a second, so the director throws Schaech into shadows and over the shoulder in the mirror. This mirror shot is repeated to the point of sickness as it practically becomes a fetish of the creator. You'll get 15 jump scares in this film, 2 of which made my date jump (I might mention she is afraid of EVERYTHING). I'd also mention she decided to take a nap halfway through the film and at one point threatened to leave me.<br /><br />As if this film were not disjointed enough, it appears to be cut to shreds. I'm not saying it looks like key points were left on the cutting room floor as the crew scrambled to salvage some semblance of a horror film; I'm saying as the film moves from scene to scene, you often get a jarring jump. This is the kind of thing you'd expect when a film catches fire and a projectionist is forced to splice ends together, cross his fingers, and hope for the best. The editor should be shot.<br /><br />With a plot you can pack into two sentences, one stray spray of blood, an emo killer, and the tension of a very special episode of "Silver Spoons", we're left with no reason to support horror this weekend  at least on the big screen. In fact, this is the sort of film that should be punished. Is it really that hard to make a scary movie? Was this crew even aware they were making a horror film??!! A complete waste of my time and yours. I bit the bullet to get you this review. Don't let my sacrifice be in vain. DON'T GO INTO THE MOVIE!!!