Deze film probeerde te veel dingen tegelijk te zijn: bijtende politieke satire, kaskraker in Hollywood, sentimentele romantische komedie, gezinswaarden promo... de lijst is eindeloos. Hij faalde jammerlijk bij al die dingen, maar er was genoeg belangstelling voor om hem tot het eind uit te stellen.<br />Hoewel ik de geest achter WASHINGTON, D.C. waardeer, deprimeert het me zo'n onhandige poging te zien, vooral wanneer het doel ervan zal zijn het ontbreken van een serieuze kritiek weer te geven, in plaats van simpelweg het slechte schrijven, de slechte regie en de slechte productie van deze specifieke film.<br />Er is kritiek te leveren op het bedrijfsleven dat oorlog voert. Maar door er op deze manier de draak mee te steken, wordt de ware wreedheid van wat er gebeurt minder. Het doet me een beetje denken aan DRIE KONINGEN, wat een oprechte reden tot bezorgdheid even triviaal maakt.
This film tried to be too many things all at once: stinging political satire, Hollywood blockbuster, sappy romantic comedy, family values promo... the list goes on and on. It failed miserably at all of them, but there was enough interest to keep me from turning it off until the end.<br /><br />Although I appreciate the spirit behind WAR, INC., it depresses me to see such a clumsy effort, especially when it will be taken by its targets to reflect the lack of the existence of a serious critique, rather than simply the poor writing, direction, and production of this particular film.<br /><br />There is a critique to be made about the corporatization of war. But poking fun at it in this way diminishes the true atrocity of what is happening. Reminds me a bit of THREE KINGS, which similarly trivializes a genuine cause for concern.