Ik ben een fervent aanhanger van Hal Hartley sinds ik op de middelbare school zijn korte 'Surviving Desire' zag, en zelfs toen was ik nog helemaal niet gecharmeerd van zijn schrijnend briljante 'Henry Fool'. Maar dit tien jaar later gemaakte vervolg is niet alleen onnodig, het is ook schandalig.<br />Na een wispelturige en haastige start ontaardt 'Fay Grim' in pseudo-intellectualisme, pure verveling en ten slotte ongerechtvaardigd <0xE2><0x80><0x93> en ongewenst <0xE2><0x80><0x93> nihilisme. En dat is nog maar de plot.<br />De meerderheid van de nieuwe gezichten is even frivool en slecht ontwikkeld als de film: een bijzonder vlak personage neemt de helft van de tijd die we met de beruchte Henry Fool zelf doorbrengen in beslag, en het is zijn enige gesproken scène in de film!<br />Jeff Goldblum' Agent Fulbright is, naar het schijnt, de enige die een beetje bij de tijd is (een woordspeling die Hartley ongetwijfeld ook heeft bedoeld). Hoe is hij er dan in geslaagd weg te komen? **SPOILER** <0xE2><0x80><0x93> Gedood door een autobom, waardoor dit zonder meer de meest gewelddadige film tot nu toe van de zachtaardige Hartley is, en een film die vanaf het begin al helemaal verkeerd is.<br />Wat de andere nieuwe personages betreft, Angus James, Ned Fool (of is het Grim?), om nog maar te zwijgen van Fay zelf... Nou ja, ik zal hun lot niet bederven, want dat doet de film zelf al goed genoeg (als hij tenminste niet bezig is met weer zo'n godvergeten schuine hoek, wat de verontrustende indruk wekt dat Hartley van Auteur teruggaat naar een waardeloze filmstudent). <br />Dit stuk is een complete ramp, een vreselijke puinhoop die niet eens goedgehumeurd genoeg is om te genieten van zijn rommeligheid. In plaats daarvan propt het zichzelf toegeeflijk de typische hippe pretentie van zijn regisseur in de 'echte wereld', een wereld die lelijker en gemener is dan nodig is, maar lang niet lelijk of gemeen genoeg om ook maar iets te zeggen te hebben. Door dit te doen, spoort Hartley mijn herinneringen aan deze mensen en de fantastische wereld die hij oorspronkelijk voor hen creëerde volledig op.<br />Ik ben zelden zo gedeprimeerd geweest in de filmwereld, en ik tel 'Leaving Las Vegas' mee, die tenminste nieuwe personages heeft ontwikkeld van wie we gingen houden voordat we ze vernietigden, in plaats van onmiddellijk de personages te negeren die al geliefd waren.<br />Grimmig, inderdaad.
I have been a fervent Hal Hartley supporter since I saw his short "Surviving Desire" in high school, and even then was still completely unmoored by his searingly brilliant "Henry Fool." But this 10-year-later sequel is not only unnecessary, it's disgraceful.<br /><br />After a choppy and expeditious start, "Fay Grim" devolves into pseudo-intellectualism, flat out boredom, and finally unwarranted - and unwanted - nihilism. And that's just the plot.<br /><br />The majority of the new faces are as frivolous and poorly-developed as the movie: one particularly flat character ends up hogging half the time we spend with the infamous Henry Fool himself, and it's his only spoken scene in the film!<br /><br />Jeff Goldblum's Agent Fulbright, it seems, is the only bright character (a pun surely intended by Hartley as well). How, then, is he left? **SPOILER** Dead via a car bombing, easily making this the gentle-natured Hartley's most violent film to date, and tonally all wrong in a film that's already all wrong from the word go.<br /><br />As for the other new characters, Angus James, Ned Fool (or is it Grim?), not to mention Fay herself... well, I won't spoil their fates, as the movie does a good enough job of that all on its own (when it isn't busying itself with yet another godawful canted angle, which gives the disconcerting impression that Hartley is moving backwards from Auteur to crappy film student).<br /><br />This piece is a complete disaster, a dreadful mess that isn't even good-humored enough to revel in its messiness. Instead it self-indulgently crams the typically fun hipster pretenses of its director into the "real world", one uglier and meaner than it need be but not nearly ugly or mean enough to come close to having anything to say. In doing so, Hartley tracks sh*t all over my memories of these people and the marvelous world he originally created for them.<br /><br />I have rarely been so depressed at the movies, and I'm counting "Leaving Las Vegas," which at least developed fresh new characters we grew to love before destroying them, instead of immediately disregarding characters already beloved.<br /><br />Grim, indeed.