Zo nu en dan adverteert een film dat hij eng of angstaanjagend is, hoewel dat meestal niet het geval is. De meeste moderne horrorfilms vallen in deze categorie.<br />Dan zijn er ook films die de spanning en de adrenaline niet gewoon harder door je aderen laten pompen dan normaal. Ze jagen je angst aan op een niveau dat je nog nooit hebt ervaren.<br />'Halloween' is zo'n film. Hij neemt zoveel risico's dat de meeste filmproducenten ineen zouden krimpen. Maar bijna alle risico's werken. 'Halloween' is ontzagwekkend in zijn eenvoud en angstaanjagend als geheel.<br />Het verhaal is eenvoudig. Laurie Strode (Jamie Lee Curtis) past op Halloween-avond op een paar kinderen, terwijl er een gek vrij rondloopt die uit een psychiatrische inrichting is ontsnapt nadat hij vijftien jaar geleden zijn oudere zus op brute wijze heeft vermoord. Natuurlijk begint de gek, later bekend als Michael Myers, de plaatselijke tienerbevolking uit te moorden, en uiteindelijk komt hij achter Laurie aan.<br />Klinkt bekend, toch? Gewoon weer een hersenloze slachter vol domme tieners en klodders bloed. Geen schijn van kans.<br />Ik denk dat James Berardinelli het perfect verwoordt in zijn recensie van 'Halloween': 'Vanwege de titel is Halloween vaak samen met alle andere spetterende films die theaters aan het eind van de jaren zeventig en begin jaren tachtig bevolkten, opgenomen. Maar hoewel Halloween terecht wordt beschouwd als de vader van het moderne slashergenre, is het geen lid...'<br />Hij heeft een punt, en wel om een aantal redenen. In de eerste plaats is het ronduit angstaanjagend, terwijl de meeste inschrijvingen voor het genre van de slasher stompzinnig bloedvergieten zijn (je zou kunnen aanvoeren dat veel recentere slashers wel lef hebben, maar dat geldt voor de meeste ook). In de tweede plaats is er bijna geen geweld (waarvan maar heel weinig bloederig is). In feite is het een horrorfilm, althans niet volgens de huidige maatstaven van het aantal doden dat in één film kan worden gepropt, het ene nog bloeddorstiger en sadistischer dan het andere. Hij vertrouwt op ideeën om angst aan te jagen, en ook op vakmanschap. Ten derde, hoewel sommige personages misschien domme dingen doen (die soms hun lot bezegelen), doen ze die niet omdat ze dom zijn. De personages zijn echte mensen, dus in plaats van te denken dat de personages sterven omdat ze idioten zijn, zijn we bang omdat ze een fout maken.<br />Een van de belangrijkste redenen waarom "Halloween" zo eng is, is omdat het zo gemakkelijk is om te geloven dat het echt is. Niets is moeilijk te slikken in deze film. Er is geen bovennatuurlijkheid, er is alleen maar "'Er is geen bovennatuurlijkheid, er is alleen maar".' Het zijn geen belachelijk creatieve plotelementen, of 'inventieve' moorden, of wat dan ook. In plaats daarvan zijn alle scènes en het camerawerk (behalve de openingssequentie) eenvoudig. Carpenter zet de camera op zijn plaats en zegt: actie. Wat we krijgen is het gevoel dat we daadwerkelijk een moord vlak voor onze ogen zien plaatsvinden.<br />Horrorfilms zijn waarschijnlijk de moeilijkste om te maken, want om iets eng te maken, moet alles perfect zijn, en ideeën werken nooit twee keer. Het is een kwestie van raak of mis, en dat is de reden waarom als ik je alle goede ideeën zou vertellen die Carpenter heeft (wat niet zo is), ze niet zouden werken.' Ze lijken primitief (vooral omdat ze in de loop der jaren keer op keer zijn herhaald met minder effect).<br />Dit acteren is geen pluspunt, want dat hoeft ook niet. Dit is een film over enge ideeën, niet een film over dramatische, tegenstrijdige personages. De acteurs gedragen zich als echte mensen, niet als personages uit een verhaal. Dat is alles. De uitzondering hierop is degene die The Vorpe speelt, of later bekend werd als Michael Myers. Het kan eng zijn als iemand niets zegt en je gewoon doodschiet, maar het is moeilijk om dat te doen (en nog moeilijker om te voorkomen dat mensen vragen waarom). Maar de man doet het, en het resultaat is angstaanjagend.<br />Dit is door en door Carpenters film. Hij regisseerde de film, schreef en produceerde de film en schreef de huiveringwekkende score ervan. Hij is een briljante man en zijn latere film 'The Thing' ondersteunt die bewering, hoewel The Thing niet zo eng is als 'Halloween'. Helaas is zijn succes dramatisch geslonken, zoals wel vaker gebeurt wanneer de verlokking van veel geld voor minder vrijheid wordt weggenomen door eens grote producenten die 'je potentieel herkennen'. Hoe goed deze film ook is, hij is niet zonder gebreken. De beroemde openingsscène is verontrustend, maar niet erg eng. En niet veel van de angsten werken voor het eerste deel van de film. Niet dat het slecht is, maar er is gewoon geen goede reden om bang te zijn voor 'The Thing'. Gelukkig gebruikt Carpenter deze tijd voornamelijk om een relatie op te bouwen tussen de personages en het publiek. Hoewel er geen intimiteit in deze relatie zit, past het wel bij het doel. We leren de personages kennen, maar niet zo goed dat het ontmoedigend is als ze doodgaan. Maar als de film eenmaal bij de Halloween-avond is aanbeland, is dat het moment waarop Carpenter alles in een hogere versnelling zet en hij pas op het eind stopt.<br />Hoewel 'Halloween' misschien niet helemaal klopt, is het maar een klein beetje. Het is een immens angstaanjagende film, en een must-see voor iedereen die van enge films houdt. Maar wees gewaarschuwd, deze film zal je de stuipen op het lijf jagen!
Every now and then a movie advertises itself as scary or frightening, though they usually aren't. Most modern horror movies fit into this category.<br /><br />Then there are those movies that don't simply cause the tension and adrenaline to pump through your veins harder than usual. They actually frighten you to a level that you've never experienced.<br /><br />"Halloween" is such a film. It takes so many risks that would make most movie producers cringe. But nearly all of them work. "Halloween" is awe-inspiring in its simplicity, and terrifying as a whole.<br /><br />The story is simple. Laurie Strode (Jamie Lee Curtis) is babysitting some kids on Halloween night, while a madman is on the loose after escaping from a mental institution after brutally murdering his older sister 15 years ago. Of course, the madman, later known as Michael Myers, begins killing the local teenage population, and eventually he comes after Laurie.<br /><br />Sounds familiar, right? Just another brainless slasher filled with dumb teenagers and gobs of gore. Not a chance.<br /><br />I think James Berardinelli puts it perfectly in his review of "Halloween:" "Because of its title, Halloween has frequently been grouped together with all the other splatter films that populated theaters throughout the late-1970s and early-1980s. However, while Halloween is rightfully considered the father of the modern slasher genre, it is not a member..." <br /><br />He has a point, and for a number of reasons. First and foremost, it's downright terrifying, whereas most entries into the teen slasher genre are dumb gore-fests (one could argue that many recent ones are tongue-in-cheek, but most of those fail as well). Second, there is almost no violence (very little of which is bloody). John Carpenter knows that violence does not equal scary, and he relies very little on it (actually, the body count is pretty low). In fact, one can argue that this isn't really a horror movie, at least not by todays standards of having the most deaths that can be crammed into a single movie, each gorier and more sadistic than the last. He relies on ideas for scares, and also skill. Third, while some of the characters may do stupid things (that sometimes seal their fate), they don't do them because they're dumb. The characters are real people, so instead of thinking that the characters die because they're idiots, we're frightened because they're making a mistake.<br /><br />One of the main reasons why "Halloween" is so scary is because it is so easy to believe that it's real. Nothing is hard to swallow in this film. There's no supernatural, there's no ridiculously creative plot elements, or "inventive" murders, or whatnot. Instead, all the set pieces and camera work (save the opening sequence) are simple. Carpenter just sets the camera in place and says action. What we get is the feeling that we're actually seeing a murder take place right in front of us.<br /><br />Horror movies are probably the most difficult films to make because in order for something to be scary, everything has to be perfect, and ideas never work twice. It's a hit or miss game, which is why if I were to tell you all the good ideas that Carpenter has (which I'm not), they'd seem primitive (particularly since they have been repeated with lesser effect over and over again through the years).<br /><br />Acting here is not a plus point because it doesn't need to be. This is a movie about scary ideas, not a movie about dramatic, conflicted characters. The actors act like real people, not characters from a story. Nothing more. The exception to this is whoever plays The Shape, or later known as Michael Myers. It can be scary to have a person say nothing and simply kill, but it's hard to pull off (and even harder to keep people from asking why). But the guy pulls it off, and the result is terrifying.<br /><br />This is Carpenter's movie through and through. He directed it, co-wrote it, co-produced it, and wrote the chilling score of it. This is a man of brilliance, and his later movie "The Thing" supports this statement, though The Thing is not as scary as "Halloween." Unfortunately his success has dramatically diminished, as it happens when the lure of big money for less freedom is taken advantage of once big time producers "recognize your potential." As good as this film is, it's not without flaws. The famous opening scene is disturbing, but not very scary. And not many of the scares work for the first part of the movie. It's not that it's bad, it's just that there's no good reason to fear "The Shape." Luckily, Carpenter mostly uses this time to set up a relationship between the characters and the audience. While there's no intimacy in this relationship, it fits the purpose. We grow to know the characters, but not so much that it's disheartening when they die. But once the film gets to Halloween night, that's when Carpenter kicks things into high gear and it NEVER stops until you get to the end.<br /><br />While "Halloween" may be flawed, it is only slightly so. It is an immensely terrifying film, and a must see for anyone who loves scary movies. Be warned though, this movie will scare the living hell out of you!