De regisseurs van Hongkong die overlopen naar Hollywood om er films te maken is niets nieuws, met de tijdelijke uittocht van regisseurs als Tsui Hark, John Woo en Ringo Lam in de jaren negentig. Uit hun gezamenlijke producties zijn maar een paar films (of mag ik zeggen: één?) een kassucces geworden. Het partnerschap van Andrew Lau en Alan Mak is een topper in de recente Hongkongse cinematografische geschiedenis, vooral met hun nu beroemde _Infernal Affairs_ -trilogie die werd omgevormd tot Martin Scorseses _The Departed_, dus het is geen verrassing als Hollywood aanklopt.<br />Maar hoe is het Lau vergaan zonder mede-samenzweerder Mak, die meestal de script/verhaalverplichtingen heeft, hoe ging het met de schrijvers Hans Bauer en Craig Mitchell? Richard Gere en Claire Danes hebben David Duchovny en Gillian Anderson op een rijtje gezet, alleen dat ze niet bij een federaal onderzoeksbureau horen en geen wapens dragen, maar dat ze in dienst zijn van de Protective Services, die als voornaamste taak heeft ervoor te zorgen dat zedendelinquenten die tot hun jurisdictie behoren, worden beschermd tegen de maatschappij wanneer ze worden vrijgelaten nadat ze in de gevangenis hebben gezeten. Vandaar dat zij de herders zijn die voor hun kudde zorgen, alleen dat hun kudde lijdt aan een ziekelijke seksuele perversie en de neiging tot geweld heeft.<br />De parallellen in de karakterschets zijn zo overduidelijk dat het niet anders kan.' Gere's Erroll Babbage is, net als Fox Mulder, een vreemde, eenzame man, verteerd door de obsessie die hij heeft om zijn kudde hardnekkig te bestoken om de kudde aan zich te binden. Gekweld door een mislukte poging om een vermist kind te redden, net zoals Mulder hunkert naar zijn vermiste zus, wordt Babbage door zijn collega's gemeden en krijgt hij de marsorders vermomd als een pensioenplan. Hij walgt van de mensen die hij in de gaten houdt, is ziek van hun misdaden en van waar ze voor staan, en hij heeft er geen moeite mee om onorthodoxe methoden te gebruiken, behalve dan dat hij zich niet aan de regels houdt en onwettige, preventieve straffen uitdeelt. Tegelijkertijd heeft hij ook sterke neigingen waartegen hij zich moet verzetten om niet de grens te overschrijden en net zo te worden als de mensen die hij verafschuwt. Als onderdeel van zijn dagelijkse routine speurt hij ook kranten en roddelbladen af op zoek naar aanwijzingen en aanwijzingen die naar zijn doel leiden: het zoeken naar afsluiting, verlossing voor hemzelf en het sterke geloof dat de waarheid nog steeds bestaat, en dat wil hij geloven.<br />Danes' Allison Lowry, daarentegen, is de ingénue die is aangesteld om Babbage te vervangen. Maar in de tussentijd, terwijl ze de komende 18 dagen de kneepjes van het vak leert, moet ze hem bespioneren en zijn streken rapporteren, ongeveer zoals Dana Scully opdracht had gekregen om Fox Mulder te bespioneren. Als iemand die niet gelooft in preventie en vasthoudt aan het idee dat degenen die weer de maatschappij in gaan genezen zijn van hun verleidingen, begint ze langzaam te begrijpen wat Babbage ziet, en ze begrijpt dat er heel wat meer voor nodig is dan een bureaubaantje en een administratieve baan als ze echt mensen wil helpen. En het is deze ontdekking van de wereld van fetisjen en afwijkende seksuele praktijken waar we allemaal onze ogen voor openen, zoals de manier waarop de 8mm-film met Nicolas Cage in de schijnwerpers kwam te staan. Het is een behoorlijk onderzoeksdrama met de gebruikelijke dwaalsporen, en jeetje, wat zijn dat er veel, want je gaat je vaak afvragen of je gelijk hebt, en je merkt al snel dat je uit je vel springt als je met schrikbarende regelmaat ongelijk blijkt te hebben, hoewel ik dit niet toeschrijf aan een strak verhaal, maar meer aan het grote aantal personages (en kijk uit voor de camee van Avril Lavigne) en de subplots. David Mills en William Somerset, toen ze het appartement van de onbekende man binnenvielen en daar een en al bizarheid aantroffen, hoewel er hier, gezien de aard van het onderwerp, niet veel van overbleef.<br />Blijkbaar vond de Flock op de een of andere manier dat de cinematografie van Enrique Chediak goed genoeg was, ondanks de heel vreemde stijl waarin hij geen stijl had. Hij gebruikte bijna alle trucjes uit het boek om te proberen gevoelens op te roepen bij het zien van een andere Se7en, alleen was deze diep doortrokken van bruine tinten, in plaats van de somberheid en somberheid van het zwart. Het duurt even voordat je daaraan gewend bent, en ik beschouw dit effect als iets wat de aandacht afleidt van wat er in het verhaal gebeurt. Maar het was niet echt een goede zet, met een regelmatige herhaling van scènes waarin flashbacks voorkomen.<br />Maar The Flock is nog steeds een aardig staaltje vermaak, hoewel X-fielen daarbuiten het waarschijnlijk moeilijk zouden vinden om hun favoriete acteurs niet in de hoofdrollen voor te stellen, gezien de grote overeenkomsten in karakter. Gere en Dane brengen wel wat chemie in als de ouwe zak (he) en zijn protegé, en hoewel het niet bepaald geweldig is, heeft Andrew Lau toch iets leuks weten te presteren.
Hong Kong directors crossing over to Hollywood to make movies is nothing new, with the temporary exodus of the likes of Tsui Hark, John Woo, Ringo Lam in the 90s. From their collective output, only a few movies (or may I say just one?) made an impact at the box office. The Andrew Lau and Alan Mak partnership has been a tour de force in recent HK cinematic history, especially with their now famous Infernal Affairs trilogy which was remade into Martin Scorsese's The Departed, so it's no surprise when Hollywood comes knocking on the door.<br /><br />But without fellow collaborator Mak, who usually has script/story duties, how did Lau fare with writers Hans Bauer and Craig Mitchell? It's like the X-Files without the X, in the way the story is crafted, the characters and the parallels drawn with the Chris Carter series. Richard Gere and Claire Danes pair up ala David Duchovny and Gillian Anderson, only that they don't belong to any federal investigative agency who bear arms, but are employees of Protective Services, who's chief role is to ensure that sexual predators who belong to their jurisdiction, are kept safe from society when they are released from having served time. Hence they are the shepherds tending to their flock, only that their flock suffer from sick sexual perversion with the propensity for violence.<br /><br />The parallels in characterization are so blatantly obvious, that it's just a cosmetic touch up on the outside. Like Fox Mulder, Gere's Erroll Babbage is a strange, lonely man, consumed by his obsession in his quest to doggedly harass his flock to tote the line. Pained by a failed attempt to rescue a missing child, just like how Mulder pines for his missing sister, Babbage is shunned by colleagues and given the marching orders disguised as a retirement plan. He has deep disgust for the people he's monitoring, sick of their crimes and what they stand for, that he has no qualms in using unorthodox methods, short of flying off the handle while dishing out illegal, preemptive punishment. At the same time, he too has strong urges that he has to fight against, in order not to cross the line into becoming like those he loathes. As part of routine, he also scans newspapers and tabloids for clues and leads toward his objective, that of seeking closure, salvation for himself, and possessing a strong belief that the truth is still out there, and he wants to believe.<br /><br />Danes' Allison Lowry on the other hand, is the ingénue brought in to replace Babbage. But in the meantime while learning the ropes on the job for the next 18 days, she is required to spy on him, and to report his shenanigans, pretty much like what Dana Scully was tasked to do with Fox Mulder. As the disbeliever of pre-emptiveness and holding onto the notion that those discharged back to society have been cured of their temptations, she slowly starts to see what Babbage sees, and understands that it takes a whole lot more than being just a desk and administrative job if she truly wants to help people.<br /><br />And it is this discovery of the world of fetishes and deviant sexual practices, that we open all our eyes to, much like how 8mm starring Nicolas Cage brought snuff films into the spotlight. It's a decent investigative drama with the usual red herrings, and my, are they really good ones as it made you wonder quite often if your guesses are correct, and you soon find yourself firing from the hip as you get proved incorrect at alarming frequency, though I don't credit this to a tight narrative, but more from the sprawling number of characters (watch out for Avril Lavigne's cameo) and sub plots. The scene in the darkened ware/shophouse was akin to Se7en's David Mills and William Somerset when they raided John Doe's apartment and find plenty of bizarreness inside, though here, given the subject nature, it wasn't lingered upon much.<br /><br />Apparently, The Flock somehow decided that Enrique Chediak's cinematography was good enough, despite its very strange style of having no style, utilizing almost every trick in the book to try and recreate feelings of watching another Se7en, only that this was deeply steeped in tinges of brown, rather than the doom and gloom of black. It does take a little while to get used to this, and I put this effect as one which actually distracts from what is happening in the story. Not a really good move though, with somewhat frequent repetition of scenes involving flashbacks.<br /><br />But The Flock still makes decent entertainment, though X-philes out there would probably find it hard not to picture their favourite actors in the lead roles, given so much similarities in character. Gere and Danes do put forth some chemistry as the old fogey (heh) and his protégé, and while it's not exactly great, Andrew Lau did manage to pull off something enjoyable.