Dit is naar alle waarschijnlijkheid John Thaws beste voorstelling, waarin hij met succes alle kenmerken van zijn inspecteur Morse-personage van zich af schudt en van de bladzijden van het boek een perfecte vertolking van Tom op het tv-scherm tovert. Dit is een goed gemaakte voorstelling die de sfeer van een familievoorstelling in stand houdt, ondanks zeer volwassen thema's als het uitbreken van de tweede wereldoorlog en de mishandeling van het kind.<br />Maar het is de relatie tussen Tom en de jonge Willie die het hart en de ziel van dit verhaal vormt. Het is ontroerend en mooi om te zien hoe deze band tussen de jonge jongen die uit Londen wordt geëvacueerd en de chagrijnige oude man met wie hij achterblijft, zich ontwikkelt <0xE2><0x80><0x93> een echte grootvader/kleinzoon-relatie. <br /><br />Het is jammer dat dit verhaal niet met een groter budget is gemaakt met een meer gevestigde regisseur, zoals het op het witte doek hoort, niet één of twee keer per tien jaar op een zondagmiddag te zien. Als John Thaw de juiste begeleiding kreeg, zou hij over de hele wereld geprezen worden en veel prijzen krijgen voor zijn briljante optreden in deze film. Een geweldige acteur en een geweldige rol die meer geëerd had moeten worden dan hij op dat moment was.
This is arguably John Thaw's finest performance where he successfully shakes off any traits of his Inspector Morse character and brings a perfect adaptation of Tom from the pages of the book to the TV screen. This is a well made production which maintains its family viewing vibe despite some very mature themes like the outbreak of the second world war and the physical abuse suffered by the child.<br /><br />However it is the relationship between Tom and young Willie that is the heart and soul of this story. It is touching and beautiful to see this bond between the young boy evacuated from London and the grumpy old man he is left with develop - a real grandfather/grandson connection.<br /><br />It is a pity that this story wasn't made with a bigger budget with a more established director as it belongs on the big screen, not shown once or twice every ten years on a Sunday afternoon. Given the right guidance, John Thaw would be celebrated the world over and bestowed with many awards for his brilliant performance in this movie. A great actor and a great role that should have been honored more than it was at the time.