ATTENTIE, SPOILER!<br />Veel mensen vertelden me dat _Planet of the Apes_ de slechtste film van Tim Burton was en, afgezien daarvan, veel zwakker dan de oorspronkelijke film. Dus besloot ik hem niet te zien. Een andere vriend van me, die de film nog niet had gezien, raadde me aan hem toch te gaan zien, omdat _De aap van Tim Burton_ nog steeds een Tim Burton-film is. Ik besloot het te doen en merkte dat hij gelijk had.<br />Het is duidelijk dat een remake van zo'n beroemde film als _Planet of the Apes_ automatisch wordt beïnvloed door het commerciële denken. Toch slaagde Tim Burton erin zijn film net zo goed zijn bizarre speelsheid te laten zien als _Beetlejuice_ of _deBatman_. Het is voor Burton moeilijk om niet van een van zijn films te houden, ook al heeft die een paar tekortkomingen: zenuwslopende apenkreten, overdreven geklede apen en een hoofdrolspeler die zonder problemen door iemand anders had kunnen worden vervangen.<br />Wat de film ons in de eerste plaats geeft, is een antwoord op de vraag: wat is het resultaat als Tim Burton opdracht krijgt een remake te maken? Ten eerste zou Burton niet Burton zijn als hij niet zou weigeren om het vanaf het begin een remake te noemen; het is een hervertelling. Aan de andere kant weet Burton dat bijna elke toeschouwer van zijn film de allereerste filmversie heeft gezien met Charlton Heston (als mens) en hij weet dat een remake dat ook doet. '... niet bestaan zonder zijn model en dat de twee films niet zullen ophouden met met elkaar vergeleken te worden. Het enige wat hij dus doet, is op elk moment van zijn film met deze vergelijking spelen, bijvoorbeeld door naar citaten te verwijzen. Wat de verhaallijn betreft, levert Burton een briljante prestatie door eerst open vragen van het oorspronkelijke publiek te beantwoorden en vervolgens het hele publiek tot wanhoop te drijven door deze prachtige helderheid te vernietigen en de film te beëindigen met: en hier is de held, Leo, die terugkeert naar de aarde en in een wereld terechtkomt die voor altijd door apen geregeerd lijkt te zijn.<br />Dit is het burtonachtige antwoord op de verwachtingen die de mensen koesteren ten aanzien van het verbijsterende, schokkende einde van de eerste _Planet of the Apes_. Een einde, nog onverwachter, nog verbazingwekkender en: volkomen verwarrend, want hier ben ik het niet eens met verschillende homepages en platforms van _Planet of the Apes_ : het slaat nergens op. Er kan geen betekenis aan zitten, of alleen maar zo'n ingewikkelde dat hij ondoeltreffend wordt. Tim Burton speelt zijn wrede spelletjes, hij doet het met een grijns en hij doet het goed. Burton-fans zullen het zeker leuk vinden, anderen zullen zich misschien verraden voelen en klagen over een of andere manier van doen. Nou, en ik denk niet dat producenten Burton ooit nog zullen vragen een remake opnieuw te regisseren.
ATTENTION, SPOILER!<br /><br />Many people told me that «Planet of the Apes» was Tim Burton's worst movie and apart from that much weaker than the original film. So I decided not to see it. Another friend of mine who hadn't seen the movie yet, advised me to watch it in spite of this because `a Tim-Burton-movie is still a Tim-Burton-movie'. I decided to do it, and I found that he was right.<br /><br />It's clear that a remake of such a famous film as `Planet of the Apes' is automatically influenced by commercial thinking. Still, Tim Burton managed his film to represent his weird playfulness just as well as `Beetlejuice' or `Batman'. If you are already fond of Burton-movies, it's hard not to like one of his films, even if it has some flaws: nerve-racking monkey squeals, over-dressed apes and a leading actor who could have been, without difficulties, replaced by anbody else.<br /><br />What the film gives us in the first place, is an answer to the question: What's the result when Tim Burton is instructed to create a remake? First of all, Burton wouldn't be Burton, if he wouldn't refuse to call it a remake from the start; it's a `re-imagining'. On the other hand, Burton knows that almost every viewer of his movie has seen the very first film version starring Charlton Heston (as human), and he knows that a remake doesn't exist without its model and that the two films will not stop being compared. So all he does is playing with this comparison at every moment of his film, e. g. by referencing to quotes. Concerning the story-line, Burton does a brilliant job by answering open questions of the original first, and then driving the whole audience to despair by destroying this wonderful clarity and ending the movie with  AND HERE IS THE SPOILER  Leo coming back to earth and finding himself inside a world that seems to have been ruled by apes forever. <br /><br />Now, this is the burtonesque answer to people's expectations they hold because of the astonishing, shocking ending of the first `Planet of the Apes'. An ending, even more unexpected, more astonishing and: completely confusing, because  and here I'm disagreeing with various `Planet of the Apes'-homepages and -platforms  it does not make any sense. There cannot be a meaning to it, or just a so complicated one that it becomes ineffective. Tim Burton is playing his cruel games, he does it with a grin and he does it well. Burton fans will sure like it, others may feel betrayed and complain about some sort of manierism. Well, and I don't think producers will ever ask Burton to direct a remake again