Ik kan me niet voorstellen dat iemand ooit, in geen miljoen jaar, naar deze film zou willen kijken. Niet omdat het een van de slechtste films was die ooit zijn gemaakt (dat was het niet), maar voornamelijk omdat hij ongeveer twintig jaar oud is en o zo buiten de mainstream valt. Ik probeerde erachter te komen waar ik een acteur eerder had gezien en dit schoot me te binnen. Dus, ja, een jongen houdt op met basketbal omdat hij niet van kernwapens houdt, wat grote media-aandacht en een snelle oplossing van de Koude Oorlog tot gevolg heeft. Het einde. Een fantasie, dat wel, maar zo krankzinnig dat John Lennon ervan zou blozen. Aangezien het terrorisme de plaats heeft ingenomen van het communisme, dat ons de stuipen op het lijf jaagt, heeft deze film eigenlijk geen enkele relevantie, behalve als een (onnauwkeurige) terugblik op die tijd. Het schrijven, acteren en filmen zijn eveneens onderontwikkeld. De reden dat ik er zo'n hoge dunk van had, was omdat ik deze film 50 keer heb gezien toen ik 5-6 jaar oud was en er nog steeds een plekje voor in mijn hart heb, maar ik besef nu dat het niet helemaal klopt. Dus als de wet van de grote getallen klopt en iemand uiteindelijk besluit deze film te bekijken, besef dan dat er veel betere manieren zijn om je tijd door te brengen, maar ook veel slechtere. Ik zal me voorlopig onthouden van een tirade tegen John Q.)
I can't imagine anyone would ever, in a million years, want to watch this movie. Not because it was one of the worst ever made (it wasn't), but largely because it's about 20 years old and oh-so-out of the mainstream. I was trying to find out where I saw an actor before and this popped up. So, yeah, a kid stops playing little league because he doesn't like nukes, this prompts major media attention and a quick resolution to the cold war. The end. A fantasy, to be sure, but one so cockeyed it would make John Lennon blush. Since terrorism has replaced communism as the -ism that scares the hell out of us, this movie really has no relevance, except as an (innaccurate) look back at those times. The writing, acting, and film craft are similarly undeveloped. The reason I rated it as highly as I did was because I watched this movie around 50 times while I was 5-6 years old and still have a little place in my heart for it, but I now realize that it doesn't quite cut mustard. So, if the law of large numbers holds true and someone eventually does decide to check out this movie, realize that there are much better ways to spend your time, but also much worse ones. (I will refrain from a John Q. tirade for now.)