Feiten over _National Lampoon goes to the Movies_, ook bekend als _National Lampoon's Movie Madness_.<br />1. De film is slecht, zelfs naar Lampoons maatstaven. 2. Hij is niet grappig. 3. Niemand gaat naar een film.<br />Dus toen ik hem uit had, begon ik me af te vragen waarom hij in vredesnaam _National Lampoon goes to the Movies_ heet, en waarom hij ooit is bedacht, laat staan dat hij ooit is gemaakt. Het zou net zoiets zijn als Austin Powers 'An American Guy goes to the Movies' noemen. Wat flauw. Hij is geen Amerikaan, en hij gaat niet naar de film. Geen van de personages in Lampoons zogenaamde'satire' is grappig, en geen van hen gaat naar de film, wat een beetje een probleem is. Ik had gehoopt dat het iets in de trant van Mystery Science Theater 3000 zou zijn, maar dat is het niet.<br />Dit was de eerste film van National Lampoon na Animal House, hoewel je dat niet aan de kwaliteit van de film kon aflezen. Slecht ontwikkeld, ruw en amateuristisch naar welke maatstaven dan ook, veroorzaakt hij hoofdpijnen die geen goed teken zijn voor een film van 89 minuten die twee keer zo lang lijkt.<br />Ik heb een patroon opgemerkt. Echt slechte films worden meestal afgekeurd en deze kleine ramp valt in die categorie. Hij heeft twee afzonderlijke titels <0xE2><0x80><0x93> waarschijnlijk om te proberen hem te promoten bij mensen die te stom zijn om zich te herinneren hoe slecht de kritieken waren die hij in 1982/1983 van filmcritici kreeg. 'Ik heb nog nooit van deze film gehoord! Laten we hem huren!' En toen, het besef: 'Hé, wacht even, dit is gewoon _National Lampoon Goes to the Movies_!'<br />De film werd op de plank gezet door MGM/UA, om nooit in de bioscoop of op dvd uit te komen; af en toe duikt hij een paar keer per decennium op de televisie op, en dat is zo ongeveer de enige plek waar je hem kunt vinden.<br />Hij is opgedeeld in drie delen in een parodie op zelfvergrotende video's, boter en meedogenloosheid in het bedrijfsleven, en politiegeweld/agentenvriendjesfilms (denk ik). In het eerste deel speelt Peter Riegert ( _Animal House_ ) een gefrustreerde vent die van zijn vrouw scheidt en andere dingen doet. Ik weet niet precies wat, want het was zo saai dat mijn gedachten afdwaalden. Tot de seksscène zich aandiende.<br />Deel II gaat over een stripteasedanseres die wordt verkracht door een stuk boter (vraag niet hoe) en besluit de Koningin van de Margarine te worden, zodat ze de voorraad zuivelproducten kan aanvullen. Au! Dit bevat de enige grappige zin in de film: 'Alleen ik kan met mijn zoon vrijen!' Als je denkt dat dat niet erg grappig klinkt, heb je gelijk. En stel je voor dat dit het hoogtepunt van de film is!<br />Deel III gaat over een agent die een seriemoordenaar (Christopher Lloyd) achternazit, maar dan de moed verliest en de man neerschiet. Er zit wel een grappige scène in, maar die is...' Het is jammer dat zo'n cast van semi-beroemde namen zijn toevlucht neemt tot lage maatstaven. De schrijvers van elk segment vinden duidelijk dat ze heel ironisch en slim zijn door zogenaamde stereotypen te spuien, terwijl de fout is dat de film één grote tegenstelling wordt, dat hij de standaard t & a kiest in plaats van plot; ruwe humor in plaats van geestige dialogen; wanhopige optredens in plaats van geïnspireerde. Het is gemakkelijk te zien dat geen van de acteurs helemaal in de ban was van het materiaal, dat ze hun tekst mompelden en zich vaak zo geneerden dat ze maar zelden oogcontact met de camera konden maken.<br />De film is niet grappig, zoals ik al eerder zei. Ik lachte één keer, maar één regel, en zelfs toen was het een halfslachtige lach. Twee lachjes, een glimlach en een heel zwak lachje. Vergeleken met Movie Madness lijkt een aantal andere goede komedies op gewone lachsalvo's.<br />Ik vind National Lampoon leuk. Het is een van de beste films die ik ooit heb gezien. De film is gebaseerd op een verhaal uit de Vacation-serie (of in elk geval op minstens drie van de vier afleveringen) en hun klassieke Animal House, maar hun recente reeks rechtstreekse videobommen zoals Golf Punks (met dat geweldige komische genie Tom Arnold) geven een goed voorbeeld van de reden waarom hun tijdschrift meer dan tien jaar geleden uit de handel is genomen. Het wordt echt oud, heel snel.<br />Het is triest om te zien dat een nieuwe film, Gold Diggers, wordt uitgebracht met hun'stempel van goedkeuring'. Het is alsof je een film veroordeelt voordat hij zelfs maar de bioscopen heeft bereikt.<br />Distributor: 'Deze film is slecht. Hij krijgt het stempel van goedkeuring van de National Lampoon. Dat zal je leren om de volgende keer niet van die vreselijke films te maken.' Vergeet de doodstraf. Zet gewoon een stel criminelen in een kamer en laat ze hier een maand lang elke dag naar kijken.<br />Het is zo erg dat ik niet eens kan beginnen met het uitleggen van de walgelijke smerigheid. Ik geef het op.
Facts about National Lampoon Goes to the Movies, a.k.a. National Lampoon's Movie Madness:<br /><br />1. The movie is poor, even by Lampoon's typical standards. 2. It's not funny. 3. No one goes to see a movie.<br /><br />So, after I finished watching it, I began wondering why on earth it's called 'National Lampoon Goes to the Movies,' and why it was ever conceived, much less actually made. It would be like calling Austin Powers 'An American Guy Goes to the Movies.' How lame. He isn't American, and he doesn't go to movies. None of the characters in Lampoon's so-called 'satire' are funny, and none go see movies, which causes a bit of a problem. I had hoped it would be something in the vein of Mystery Science Theater 3000, but it isn't.<br /><br />This was National Lampoon's first film after Animal House, although you couldn't tell it from the quality of film. Poorly developed, rough and amateurish by any standard, it induces headaches  not a good sign for an 89-minute movie that seems double the length.<br /><br />I've noticed a pattern. Really bad movies are typically renamed  and this little disaster falls under that category. It has two separate titles -- probably to help try and promote it to people too stupid to remember how bad a panning it received from home video critics in 1982/83. 'Hmm, Movie Madness  I've never heard of this movie before! Let's rent it!' And then, the realization: 'Hey, wait a minute, this is just National Lampoon Goes to the Movies!'<br /><br />It was shelved by MGM/UA, never to be released into theaters or DVD; it occasionally pops up on television a few times per decade, which is just about the only place you'll manage to find it.<br /><br />It's split up into three stories  a parody of self-enlargement videos, butter and corporate ruthlessness, and police brutality/cop-buddy films (I guess). The first segment stars Peter Riegert (Animal House) as a frustrated guy who divorces his wife and does some other stuff. I'm not sure what because it was so boring my mind started to drift. Until the sex scene popped up.<br /><br />Part II is about an exotic dancer raped by a stick of butter (don't ask) who decides to become Queen of the Margarine so she can cut off the supply of dairy products. Ouch! This contains the only funny line in the movie: 'Only I can make love with my son!' If you think that doesn't sound very funny, you're right  it's not. And just imagine  it's the highlight of this film!<br /><br />Part III is about a cop who chases down a serial killer (Christopher Lloyd) only to lose his nerve and shoot the guy. It does contain one funny scene but it's extremely over-acted  only Lloyd really exhibits any humor, playing his character dry and compassionate, yet strangely surreal. The part where he's choking his victim and the meek cop stands by watching it all unfold, at least, evoked a chuckle or two.<br /><br />It's a shame to watch such a cast of semi-famous names resort to low standards. The writers of each segment clearly believe that they're being very ironic and clever by spoofing so-called stereotypes  the fault being that the movie becomes one huge contradiction, favoring the standard T & A instead of plot; crude humor instead of witty dialogue; desperate performances instead of inspired ones. It's easy to see that none of the actors were enthralled with the material, muttering their lines, often so embarrassed they can seldom make eye contact with the camera.<br /><br />The movie isn't funny, as I said before. I laughed once, at only one line, and even then it was a halfhearted one. Two chuckles, a smile, and a very weak laugh. Compared to Movie Madness, a number of other decent comedies seem like regular laugh tracks.<br /><br />I like National Lampoon's Vacation series (or, at least three of four installments), and their classic Animal House, but their recent slew of direct-to-video bombs such as Golf Punks (with that great comic genius Tom Arnold) provide a good example of why their magazine went out of print more than a decade ago. It gets really old, really fast.<br /><br />Sad to see a new film, called Gold Diggers, is being released with their 'stamp of approval.' It's like condemning a film before it even hits theaters  maybe they should start not advertising their name all over the place<br /><br />Distributor: 'This movie is bad. It gets the National Lampoon stamp of approval. That'll teach you not to make something so awful next time.'<br /><br />Forget the death penalty. Just stick a bunch of criminals in a room and make them watch this over and over every day for a month.<br /><br />It's so bad that I can't even begin to explain its putrid vileness. I give up.