Eerst dacht ik dat de Ring een meer dan normale film zou zijn, met een gewone plot. Wat was ik verbaasd! Natuurlijk is de plot eenvoudig <0xE2><0x80><0x93> een meisje is verliefd op twee mannen <0xE2><0x80><0x93> maar Hitchcock brengt het ons op een zilveren schaaltje, met gelach en angst, met mededogen en verdriet. De manier waarop hij de populaire menigten van de kermis afbeeldt, de kracht van de aantrekkingskracht van het meisje voor beide mannen, de tragische elementen die samenkomen met technieken die de geest openen voor de meeste van zijn beste films (North by Northwest, The Rope, enz.). De meester deed het al geweldig voor zijn dertigste!
At first, I thought the Ring would be a more than normal movie with it's ordinary plot. How surprised was I! Of course, the plot is simple - one girl is in love with two men - but Hitchcock brings it to us on a silver platter, with laughter and fear, with compassion and anguish. The way he depicts the popular crowds of the fair, the strength of the attraction of the girl to both men, the tragic elements that come together with techniques that open the mind to most of his greatest movies(North by Northwest, the Rope, etc.). The master did it great even before his thirties!