Ik had vol spanning op de eerste vertoning van deze film zitten wachten sinds ik hem met Kerstmis op dvd had gekregen. Omdat ik er gisteravond een speciale plaats voor had gereserveerd, ging ik er samen met mijn dochter (zeventien en studente aan de filmacademie) en natuurlijk met chocolaatjes gretig naar zitten kijken. We zijn dol op Jane Austin.<br />Na de eerste twee minuten wisten we al dat we verslagen waren. De bibberige camerashots en camerastandpunten, de slechte filmische kwaliteit, de regie en de houterige uitvoeringen hadden ons al een vlak en ontevreden gevoel gegeven. Wanhopig keken we verder.<br />Anne, gespeeld door Sally Hawkins, keek een paar keer vreemd en doelloos recht in de camera en verbrak daarmee onze moeizaam verworven 'fantasie van het moment'. en ons rechtstreeks in een bijna 'ik zal u vinden'-rol te betrekken.<br />De arme Rupert Penry-Jones, die kapitein Wentworth speelde, deed zijn best met het script en de regie, de schat. Ik hoop echter dat ze hem goed betaald hebben, want hij werd een keer bijna verdronken door een enorme golf die, zoals te verwachten was, door de zeewering brak en hem en zijn medespeler doorweekte. Ze werden bijna de zee in gesleurd. De gezondheids- en veiligheidsdienst zou een geweldige dag hebben gehad! De arme Rupert moest zeewater uitspugen om zijn tekst te kunnen voordragen. Er was waarschijnlijk niet genoeg geld meer in de pot voor een nieuwe opname van deze scène. Iedereen met een beetje verstand zou het om te beginnen op zo'n dag al niet hebben geprobeerd. <br />Afgezien van meneer Penry-Jones gaf Alice Krige de enige overtuigende vertolking van lady Russell, maar haar inspanningen werden al snel gecompenseerd door Anthony Heads weinig overtuigende vertolking van de irritante Sir Walter Elliott.<br />Tegen het langverwachte einde van de film leek kapitein Wentworth Anne op een vreemde manier te vereren met elke twee seconden een bezoek, nadat hij het grootste deel van de film grote moeite had gedaan om haar te ontlopen. Het was alsof hij een geheugengebrek had ontwikkeld waardoor hij de reden van zijn bestaan vergat. Anne daarentegen rende hyperventilerend van de ene pilaar naar de andere, op zoek naar de goede kapitein, die er in de tussentijd in was geslaagd om in slechts drie of vier minuten bijna heel Bath te bezoeken, zo werd ons verteld, zonder ook maar een druppel zweet te verliezen.<br />We kregen geen van Annes charmes over het scherm. We vroegen ons zelfs af wat de charismatische kapitein Wentworth ooit had gezien in de onopvallende, ruggengraatloze, opinieloze Anne, en waarom niemand, maar dan ook niemand, Sir Walter vertelde dat hij zijn kop moest houden.<br />De cruciale kus, normaal gesproken ons favoriete meisjesmoment, werd pijnlijk uitgerekt. Toen ze dichterbij kwamen, bleef Anne haar mond open- en dichtdoen, wat op het scherm het effect had dat het leek alsof ze kauwgom kauwde voordat haar lippen elkaar eindelijk raakten.<br />Het leukste van de avond waren de chocolaatjes en het halfuur durende gesprek tussen moeder en dochter over hoe slecht de film was geweest.<br />Wat jammer om zo'n betoverend en meeslepend verhaal te verpesten, gefilmd in het mooiste landschap van Engeland.<br />Sorry, Jane.<br />Sorry, Jane.
I had eagerly awaited the first screening of this film ever since it was given to me on DVD at Christmas. Having reserved a special slot for it last night, I sat down to watch it with my daughter (aged 17 and a Film Studies student), with chocolates of course, in eager anticipation. We love Jane Austin.<br /><br />After just the first two minutes we knew we were sunk. The shaky camera shots and angles, general poor cinematography, direction and wooden performances had already left us feeling flat and dissatisfied. Despondent, we viewed on.<br /><br />Anne, played by Sally Hawkins, looked oddly and with no particular purpose, directly at the camera on several occasions, breaking our hard-won 'fantasy of the moment' and engaging us directly in an almost 'I'll find you' stalking fashion.<br /><br />Poor Rupert Penry-Jones, who played Captain Wentworth, did his best with the script and direction, bless him. I hope they paid him well, however, as he was practically drowned on one occasion by a huge wave which predictably breached the seawall, drenching him and his co-actor. They were nearly swept out to sea. Health and Safety would have had a field day! Poor Rupert was left spitting out sea water in order to deliver his line. Presumably there was not enough money left in the kitty for a re-shoot of this scene. Anyone with any sense would have not attempted it on such a day in the first place.<br /><br />Other than Mr. Penry-Jones, Alice Krige gave the only convincing performance as Lady Russell but her efforts were soon counterbalanced by those of Anthony Head's unconvincing portrayal of annoying Sir Walter Elliott.<br /><br />Towards the long-awaited end of the film, Captain Wentworth appeared to oddly grace Anne with a visit every two seconds having taken great pains to avoid her for the majority of the movie. It was as if he had developed a memory impediment which caused him to forget his very reason for being. In contrast, Anne ran, hyper-ventilating, from pillar to post in search of the good Captain who, in the meantime, had managed to call upon almost the entirety of Bath we are told, in the course of only three or four minutes, without even having worked up a sweat.<br /><br />We experienced none of Anne's charms crossing the screen. Indeed, we were left wondering what charismatic Captain Wentworth had ever seen in plain, spineless, opinion-less Anne and why someone, anyone, did not tell mean, winging Sir Walter to just shut the heck up.<br /><br />The crucial kiss, normally our favourite girlie moment, was painfully drawn out. As they moved in closer, Anne kept opening and closing her mouth which had the effect on screen of making her look as if she were chewing gum before lips finally met. Eww! <br /><br />The most enjoyable thing about last night was the chocolates and the half hour exchange of views between mother and daughter on just how bad the film had been.<br /><br />What a pity to ruin such an enchanting and engaging story, filmed in some of England's finest scenery.<br /><br />Sorry Jane.