Veel detectiveverhalen volgen het standaardpad van de wie-is-de-moordenaar: de smerigste moord, het verzamelen van aanwijzingen, het uitkafferen van mogelijke daders, het strooien met dwaalsporen en de onvermijdelijke confrontatie tussen de slimme boosdoener en de nog slimmere misdaadoplosser.<br />'Vergeten' laat het gebruikelijke achterwege en geeft ons ingewikkelde personages die al dan niet verschrikkelijke daden hebben gepleegd. Het feit dat we aan het eind van drie afleveringen geen eenvoudige antwoorden en geen keurig ingepakt pakketje hebben, zou sommigen kunnen frustreren, maar voor mij was het de indicatie van een intelligent geconstrueerd verhaal dat peilt, verontrust en achtervolgt met de vraag: hoe ziet een slecht mens eruit?<br />Een combinatie van uitstekend acteer- en productiewerk om een mysterie te creëren dat niet gemakkelijk... vergeten kan worden.
Many mystery stories follow the standard whodunit path: murder most foul, gathering of clues, gaggle of possible perps, sprinkling of red herrings, and inevitable showdown between clever evildoer and even more clever crime solver.<br /><br />"Forgotten" abandons the well-trod and gives us complex characters who may or may not have committed terrible acts. The fact that at the end of three episodes we have no easy answers and no neatly-tied package might frustrate some, but for me it was the indication of an intelligently crafted tale which probes, disturbs, and haunts with the question: What does an evil person look like?<br /><br />Excellent acting and production combine to make a mystery not easily... forgotten.