Jammer genoeg besloot Marry Harron een fictief verhaal te schrijven over Bettie Pages leven, naast haar eigen problemen met mannen. Zoals gebruikelijk in haar werk, wordt elke belangrijke mannelijke hoofdpersoon neergezet als zwak, onhandig of gestoord. Om haar fictie nog wat extra's te geven, komt ze met ideeën en kwesties die niet waar zijn, volgens Bettie Page zelf. Bettie verliet de filmindustrie niet omdat ze vond dat het moreel verkeerd was of omdat ze religieuze problemen had (hoewel ze later in haar leven opnieuw geboren werd, door de invloed van haar derde echtgenoot <0xE2><0x80><0x93> een dominee). Ze verliet de filmindustrie omdat ze achter in de dertig was, haar acteercarrière niets had opgeleverd en ze het gevoel had dat ze haar schoonheid begon te verliezen. De suggestie van aanranding en verkrachting wordt in Betties eigen woorden niet bevestigd en ontkend, en de regisseur probeert te beweren dat elke vrouw die deed wat Bettie heeft gedaan, door mannen moet zijn misbruikt. Harron wijst er niet op dat Bettie bijna al haar foto's zelf heeft gemaakt (en niet door 'zieke' fetisjisten is gefotografeerd). Harron wijst er ook niet op dat Bunny Yaeger, die veel beroemde foto's van Bettie heeft gemaakt, ook veel 'ondeugende' foto's van Bettie heeft gemaakt en niet de moreel rechtschapen beroepsfotograaf was die in de film wordt geportretteerd.<br />Het enige positieve is dat Gretchen Mol sprekend op Bettie lijkt. Verder zijn er nog andere films en documentaires die nauwkeuriger en eerlijker zijn over haar leven en de mensen die erin voorkomen.
Sadly, Marry Harron decided to do a fictional account of Bettie Page's life to go along with her own issues with men. As typical in all her work, every major male character is portrayed as weak, bumbling, or twisted. To add to her fiction, she projects ideas and issues that are not true, according to Bettie Page herself. Bettie did not leave the biz because she thought it was morally wrong or had religious issues (though she became a born-again later in life, through the influence of her 3rd husband- a minister). She left it, because she was in her late 30's, her acting career had gone nowhere and she felt she was losing her looks. The hints of molestation and rape are unvalidated and denied in Bettie's own words and are the director's attempts to claim that any woman who did what Bettie did must have been victimized by men. Harron fails to point out that Bettie designed her own clothes in almost all her shoots (not handed to her by "sick" fetishists). Harron also fails to make a point that Bunny Yeager, who did many famous photo shoots of Bettie, also did many "naughty" shoots with Bettie and was not the morally upright professional photographer portrayed in the film.<br /><br />The only saving grace is Gretchen Mol looks very much like Bettie. Otherwise, there are other movies and documentaries more accurate and honest to her life and the people in it.