Ik was oprecht verbaasd over _Alleen in het donker_. Het was zo erg dat ik mijn ogen bijna niet kon geloven. Er zijn geen personages, alleen een paar stereotypen die ronddwalen en gedood worden. De ontwikkeling van de personages had tot doel elk personage een naam en een beroep te geven, en dat is het wel zo'n beetje. Er was geen echte plot, en geen van de personages leek gemotiveerd te zijn. In feite begonnen veel actiescènes gewoon uit zichzelf, vanuit het niets met een dreunende technotrack. Terwijl ik naar de film keek, vroeg ik steeds: 'Waar gebeurt dit? Wat is er aan de hand?' Het acteerwerk was van de kwaliteit van een middelbareschooldrama, met een stijve houten uitvoering, alsof de acteurs voorlazen uit kladkaarten zonder hun tekst te begrijpen. Hun problemen met het uitspreken van hun tekst werden nog duidelijker door het afschuwelijke geluidsontwerp. ADR klonk alsof het in een open ruimte was opgenomen. De acteurs deden voortdurend duidelijk hun best om hun tekst te zeggen en leken bijna robotachtig in hun bewegingen. Dus deze lusteloze automaten worden door een reeks onwaarschijnlijke en verwarrende scenario's geloodst, vaak zonder zelfs maar het voordeel van overgangsscènes. Ze waren hier, nu zijn ze daar. Dit gebeurde, nu gebeurt dat. Willekeurige scènes met weinig logica of logica. Ik vond het heel leuk om ernaar te kijken. Maar absoluut niet de moeite waard.
I was honestly surprised by Alone in the Dark. It was so bad, I could hardly believe what I was seeing. There are no characters, just a few stereotypes wandering around and getting killed. The extent of the character development was giving each character a name and an occupation, and that's about it. There was no real plot, and none of the characters seemed to have any motivation. In fact, many action scenes just began on their own, coming from nowhere with a pounding techno track. While I was watching this movie I kept asking "Where is this happening? What's going on?" The acting was high school drama quality, with stiff wooden delivery, as though the actors were reading from cue cards without comprehending their lines. Their trouble delivering lines was made even more obvious by horrible sound design. ADR sounded like it was recorded in an open room. The actors were constantly taking obvious care to hit their marks, looking almost robotic in their movements. So, these listless automatons are whisked through a series of implausible and confusing scenarios, often without even the benefit of transition scenes. They were here, now they're there. This was happening, now that's happening. Random scenes with little rhyme or reason. I had a lot of fun watching it. Definitely not worth nine bucks though.