Misschien vind je het sociale commentaar niet zo leuk, of het standpunt van de filmmakers (ikzelf sta versteld van de 'onbetekenende' invalshoek die Kasdan scheen te promoten toen duidelijk werd dat de handelingen in de film de CERTAIN-betekenis bevorderen. Het einde bracht me in verwarring). Maar de manier waarop het verhaal wordt verteld valt absoluut niet te ontkennen; de schitterende symboliek; de in elkaar verweven karakters; de beelden; de dialogen; het is absoluut meesterwerk. Ik heb de film tientallen keren gezien en ik sta nog steeds versteld van de perfectie. Er is geen moment, actie, geknipte scène of regel die niet alles te maken heeft met het thema. Realistische menselijke handelingen van alle acteurs. Van scène tot scène is het fantastisch verweven.<br />Ik heb een behoorlijk goede sapmeter. Tijdens deze film ging de zoemer niet af. Als je een denker (in plaats van een oppervlakkige kijker) bent, heeft deze film zijn uitwerking niet gemist. Exponentieel. Absoluut hypnotiserend. (Moet je het met de boodschap eens zijn om de vertoning te waarderen? Wie kan het wat schelen of je er warm en wollig van werd of niet, was het interessant?)<br />Persoonlijk vond ik dat de film me veel deed. In mijn top 5.<br />Opmerking: de recensent op de voorpagina spreekt duidelijk uit een gebrekkig Afro-Amerikaans inzicht. Wat hij misschien over het hoofd heeft gezien, is dat er een handdruk was. Geen handdruk. De ont spiritueel dode 'blanke' zag gewoon een man die hij moest respecteren en bewonderen. En hij deed er iets aan. Het feit dat hij zwart was had er weinig of niets mee te maken (kleur wordt gewoon gebruikt om de parallel te trekken. En de kloof. Het is ook geen toeval dat de openingsscène van zwart-wit in kleur verandert). Als je de zwarten in deze film ziet als symbool voor zwartheid, wil je misschien je angst herzien. Misschien zie je zelf alleen maar zwart-wit, hè. Gewoon een gedachte.
Perhaps you won't care for the social commentary, or the film makers point of view (I myself am mystified at the insignificance' angle Kasdan seemed to promote  when clearly, the actions taken in the movie promote CERTAIN significance. The ending confused me). However, there's absolutely no denying the manner in which the story is presented; the magnificent symbolism throughout; the threaded character arcs; visuals; dialogue  is absolute masterwork. I've watched the movie dozens of times, and I still marvel at its perfection. There's not a moment, action, cut, or line that doesn't have everything to do with the theme. Realistic human performances from all the actors. Scene to scene it's woven fantastically.<br /><br />I have a pretty level sap-meter. The buzzer never went off during this film. If you're a thinker (rather than a casual viewer)  this movie delivers. Exponentially. Absolutely mesmerizing. (Do you have to agree with the message to appreciate the display? Who cares if it made you warm and fuzzy or not, was it interesting?)<br /><br />Personally, the movie affected me  significantly. In my top 5.<br /><br />Note: The front-page reviewer clearly speaks from a flawed African American perception. What he may have failed to recognize, is, there was a hand  shake. Not a hand - out. The spiritually dead white man', simply saw a man to respect, and admire. And he did something about it. The fact he was black had little, if anything, to do with it (color is simply used to draw the parallel. And the chasm. It's no accident the opening sequence shifts from black and white to color either). If you view the blacks in this movie as token'  you may want to reassess YOUR angst. You may be seeing only black and white yourself, eh. Just a thought.