Met zijn korte film 'Elevated' uit 1997 toonde regisseur Vincenzo Natali voor het eerst zijn voorliefde voor sci-fi-personages, waarin 3 mensen gevangenzitten in een lift terwijl onzichtbare monsters door het gebouw zwerven. Zijn vervolgproject 'Cube', dat later dat jaar werd uitgebracht, had een soortgelijke premisse, maar dan met 6 mensen, en in plaats van een lift was het een enorme uitbreiding van in elkaar grijpende dodelijke kubussen. Het waren allebei bewonderenswaardige pogingen om het sci-fi-genre een stap verder te brengen, door opzettelijk te weigeren bijna elke visuele stimulans te laten zien en in plaats daarvan zoveel mogelijk tijd te besteden aan het menselijke element, hoe de personages handelen, reageren en interacteren onder onbegrijpelijke en gevaarlijke omstandigheden. Natali is teruggekeerd naar zijn bizarre karakterfilmtrend om ons 'Niets' te brengen, zijn laatste en verreweg meest optimistische en komische visie op de wijde filmwereld van 'Wat Als?'<br />Dave (David Hewlett) en Andrew (Andrew Miller) zijn al hun hele leven bevriend, bij elkaar gebracht door een wederzijdse afstandelijkheid ten opzichte van de maatschappij en een gebrek aan iemand anders om mee samen te zijn. Dave, die altijd gehinderd is door een egoïstische en ietwat domme aard, woont zonder huur met Andrew in zijn slecht gelokaliseerde en slecht gebouwde huis, waar hij vaak misbruik maakt van Andrews neurotische en asociaal ingestelde mentaliteit. Ondanks dit alles zijn de twee mislukkelingen gelukkig samen, tot op een dag hun diepe karakterfouten, in combinatie met astronomisch veel pech, hen midden in een behoorlijk ernstige, strafbare overtreding doen belanden. Daar komt nog bij dat ze ontdekken dat hun huis ongeschikt is bevonden voor het bestaan en voor zonsondergang gesloopt moet worden, dus in de wazige, nachtmerrieachtige paniek dat alles voor hen fout gaat, wensen ze dat de hele wereld gewoon zou verdwijnen. En dat gebeurt ook.<br />Als ze verder zou gaan met de samenvatting, zou dat een groot deel van de trage (af en toe te trage) onthullingen in de film over wat er met Dave en Andrew is gebeurd en hoe ze met hun nieuwe werkelijkheid omgaan, in gevaar brengen. Het bestuderen van menselijk gedrag onder dwang (zoals in _The Birds_ ) fascineert hem mateloos, maar door de hoofdpersonen gewoon vrienden te maken in plaats van vreemden, is hij in staat zich los te maken van het thriller-horror-element van deze premisse en die te openen tot een comfortabeler en optimistischer niveau. Het is bijna alsof hij de aforistische tegenhanger van 'Cube' heeft gemaakt. De film laat zien hoe zelfs de beste vrienden, als ze met elkaar alleen zijn, uit elkaar kunnen vallen, maar laat tegelijkertijd zien dat vrienden van vitaal belang zijn voor de kwaliteit van het bestaan. Op een heel verwrongen, sciencefictionachtige manier is dit een feelgoodfilm, met een goed hart en goede bedoelingen.<br />Er zijn echter een paar haken en ogen aan 'Niets'. Hoewel de twee hoofdrolspelers, Hewlett en Miller, hun rol goed spelen, zijn hun personages lang niet zo interessant als ze hadden moeten zijn, gezien het feit dat het volledig aan hen is om ons bijna een uur lang te vermaken. Er is enige ontwikkeling in de relatie en de persoonlijkheden van Dave en Andrew, er wordt wat achtergrondinformatie gegeven, maar uiteindelijk niet genoeg. Een gulle kijker zal de minder boeiende delen van de film bekijken om te zien hoe het afloopt, maar cynici zullen het waarschijnlijk al snel opgeven.<br />Acteren is, zoals gezegd, voldoende, en gezien de hoeveelheid 'groen' werk die nodig zou zijn geweest, redelijk overtuigend. David Hewlett en Andrew Miller, die beiden het scenario hebben geschreven, zijn al heel lang bevriend met Vincenzo Natali. Hewlett heeft zelfs een rol in elke film die Natali heeft gemaakt. Misschien was het hun creatieve inbreng die deze film een positievere wending heeft gegeven. Niettemin had het verhaal veel boeiender kunnen zijn. Toegegeven, het is relatief vermakelijk als je bedenkt dat er eigenlijk niets gebeurt, maar je krijgt de indruk dat er met deze premisse in ervaren handen veel meer had kunnen gebeuren.<br />In alle eerlijkheid: 'Niets' is in veel opzichten een indrukwekkend stuk werk. Het concept is interessant, de invalshoek is inventief, het script werkt op een menselijk niveau en toont vooral een ontwikkeling in Natali's creatieve geest. Voor fans van zijn werk zal dit een genoegen zijn, en voor anderen zal het een prettige manier zijn om wat ongewenste tijd door te brengen. Het is alleen jammer dat de fixatie van de regisseur op menselijk drama verhinderde dat het niet de geweldige, grappige film werd die het had kunnen zijn.
Director Vincenzo Natali first showed his penchant for character-based sci-fi flicks with his 1997 short film "Elevated", wherein 3 people remain trapped in an elevator while unseen monsters roam the building. His follow-up feature project "Cube", released later that year, had a very similar premise, this time with 6 people and instead of an elevator it was a vast expansion of interlocking cubic deathtraps. Both were admirable attempts to take the sci-fi genre a step further, by deliberately declining to show almost any visual stimulation, choosing instead to spend as much time as possible focusing on the human element, how the characters act, react and interact under incomprehensible and dangerous conditions. After his exploration into the mainstream with 2002's "Cypher", Natali has come back to his bizarre character-film trend to bring us "Nothing", his latest, and by far most optimistic and comedic take on the wide cinematic world of "What If?"<br /><br />Dave (David Hewlett) and Andrew (Andrew Miller) are life-long friends, brought together by a mutual detachment from society and a lack of any one else to be with. Dave, who has always been hindered by a selfish and somewhat dimwitted nature, lives rent-free with Andrew at his ill-located and ill-constructed house, where he often takes advantage of Andrew's neurotic and antisocial mentality. Despite all this, the two misfits are happy together, until one day their deep character flaws, coupled with some astronomically bad luck, land them in the middle of some pretty serious, jail-sentence-worthy trouble. On top of this, they discover that their house has been deemed unfit for existence and is scheduled to be demolished before sunset, so in the hazy, nightmarish panic of everything going wrong for them, they wish that the whole world would just disappear. And it does.<br /><br />Going any further with the synopsis would compromise a lot of the film's slow (occasionally too slow) reveal about what's happened to Dave and Andrew, and how they deal with their new reality. Natali's fascination with studying human behavior under duress (ala The Birds) is here in spades, but simply by making the main characters friends rather than strangers, he's able to break away from the thriller-horror element of this premise to open it up to a more comfortable and optimistic level. It's almost as if he's made the aphoristic opposite of "Cube".<br /><br />Of course, the film is not 85 minutes of laughter and sunshine. In keeping with fundamental realism, our two anti-heroes' dynamic often becomes antagonistic, sometimes with rather nasty results. Like the "Desert Island" game, the film looks at how even best friends, when left alone together, can fall apart, but at the same time it shows that friends are vital to the quality of existence. In a very twisted, sci-fi way, this is a feel-good flick, with good heart and good intentions.<br /><br />However, there are a few qualms to be had with "Nothing". While the two lead actors, Hewlett and Miller, do well with their parts, their characters are not nearly as interesting as they should have been, considering it is completely up to them to entertain us for the better part of an hour. There is some development in the relationship and personalities of Dave and Andrew, some background is given, but ultimately not enough. A generous viewer will sit through the less-engaging portions of the film to see it through to the end, but cynics will probably give up pretty fast.<br /><br />Acting, as mentioned, is adequate, and considering the amount of 'green-screen' work that would've been needed, reasonably convincing. David Hewlett and Andrew Miller, who both wrote co-wrote the screenplay, have been long-time friends of Vincenzo Natali: Hewlett has in fact featured in every film Natali has made. Perhaps it was their creative input that steered this film in a more positive direction. Nonetheless, the story could have been a lot more involving. Granted, it is relatively entertaining considering that (no pun intended) nothing really happens, but you get the impression that, in more experienced hands, a lot more could've been done with this premise.<br /><br />In all fairness, "Nothing" is an impressive piece of work in many ways. The concept is interesting, the direction is inventive, the script works on a human level and, most of all, it shows a progression in Natali's creative mentality. For fans of his work, this will be a delight, and for others it will be a nice way to pass a little unwanted time. It's just a shame that the director's fixation on human drama prevented it from being the great, fun film it could have been.