Het was eenvoudig en toch zo aardig. Ik denk dat het hele gevoel van sekse-afscheiding in de samenleving, dat bitter kan zijn, heel subtiel werd weergegeven. Er zat een soort bitterheid in. Het feit dat de meeste acteurs geen beroeps waren, maakte de film tastbaarder en realistischer. Er zat ook een 'documentaire'-kant aan de film. De beste scènes waren die waarin alle meisjes, die niet mochten kijken, hartstochtelijk luisterden naar de soldaat, die wordt verondersteld een oogje op hen te houden en de wedstrijd uit te zenden. Als je Iraniër bent, vult het vertrouwde juichen en dansen op straat nadat een wedstrijd is gewonnen je met nationale trots!! Ik zal er evengoed van houden!
It was simple and yet so nice. I think the whole sense of sex segregation in society, which can be bitter, was shown very delicately. It had a bitter kind of hummer in it. The fact that most of the actors were not professionals, made the movie more tangible and more realistic. There was a "documentary" side to the movie too. The best scenes were those that all the girls, banned from watching, were listening passionately to the soldier, who is supposed to keep an eye on them, broadcasting the game. If you are an Iranian, the familiar cheering and dancing in the streets after a game won, fills you up with National pride!! If you are not Iranian, you'll still love it all the same!