Uitvinder Wayne Szalinsky (Rick Moranis) bereidt zich voor om zijn problematische krimp/uitbreidingsmachine aan het Smithsonian Institute te doneren, terwijl hij en zijn vrouw Diane (Eve Gordon) zich klaarmaken voor een lang weekend weg van hun zoon Adam (Bug Hall). Waynes broer Gordon (Stuart Pankin), zijn vrouw Patty (Robin Bartlett) en zijn kinderen Jenny (Allison Mack) en Mitch (Jake Richardson) bieden vrijwillig aan om voor Adam te zorgen terwijl zijn ouders weg zijn, maar het toeval wil (en de titel zou je tot de verwachting brengen) dat de grote mensen per ongeluk getroffen worden door Waynes krimpende straal. Terwijl de kinderen amok maken, moeten hun geminiaturiseerde ouders het opnemen tegen monsterlijk grote insecten, rimpels in het tapijt die eruitzien als canyons, en andere bedreigingen. Dit was slecht, zoals de meeste rechtstreekse vervolgen op video's: Honey, We Shrunk Ourself was min of meer lachwekkend. Ik moest lachen om die film-'kut' Stuart Pankin en de partijbonzen waren nog belachelijker, kijk op eigen risico!
Inventor Wayne Szalinsky (Rick Moranis) is preparing to donate his problematic shrinking/expanding machine to the Smithsonian Institution as he and his wife Diane (Eve Gordon) get ready for a long weekend away from their son Adam (Bug Hall). Wayne's brother Gordon (Stuart Pankin), his wife Patty (Robin Bartlett), and his kids Jenny (Allison Mack) and Mitch (Jake Richardson) volunteer to look after Adam while his parents are away, but as luck would have it (and the title would lead you to expect), the grown-ups are accidentally zapped by Wayne's shrinking ray. As the kids run amok, their miniaturized folks must contend with monstrously huge insects, wrinkles in the carpet that look like canyons, and other threats to them. This was bad, like most straight to video sequels are, Honey, We Shrunk Ourselves was sort of laughable. I had to laugh at that movie "roach" Stuart Pankin and the party bullies were even more ridiculous, view at own risk!