Een paar weken geleden had ik nog nooit van deze film gehoord, maar toen ik hem hoorde, vond ik het concept wel interessant: een Amerikaanse man ontmoet op zijn laatste avond in Europa een Europese vrouw en ze brengen de nacht samen door met praten. Het wekte mijn belangstelling, maar ik had nooit verwacht dat het zo geweldig zou zijn. _Voor Sunrise_ is een meesterwerk, en het is ook een van de meest romantische films die ooit zijn gemaakt. Tot mijn verbazing ontbrak het volledig aan het cynisme van de jaren negentig. Het is onmogelijk om er echt veel over te praten, omdat er geen echte plot is, om het zo maar te zeggen (hoewel er genoeg door en door interessante dingen zijn waar je over zou kunnen praten; het is zoiets als Mijn etentje met Andre, waarbij er wel een gesprek is, maar het gaat niet alleen om het gesprek zelf), maar laat ik het zo zeggen: zie het. ZIE HET!
I had never heard of this film before a couple of weeks ago, but its concept interested me when I heard it: an American man meets a European woman on his last night in Europe and they spend the night together talking. It sparked my interest, but I never expected it to be this great. Before Sunrise is a masterpiece, and it's also one of the most romantic films on record. To my surprise, it completely lacked the cynicism of the 1990s. It's impossible to really talk too much about it, since there is no real plot, so to speak (although there are plenty of thoroughly interesting things you could talk about; it is sort of like My Dinner With Andre, where there is a conversation, but it's not JUST the conversation that matters), but let me just say, see it. SEE IT!