Na te veel slechte herinneringen besloot ik deze aflevering te overslaan, elke keer als hij opdook in de aflevering van het tweede seizoen. Onlangs heb ik hem opnieuw bekeken, alleen om me eraan te herinneren waarom. Ik heb dit altijd beschouwd als de slechtste aflevering van ST.TNG (met uitzondering van 'Shades of Gray', dat nauwelijks als aflevering telt).<br />Ik luister nog steeds naar de lompe dialoog en denk aan het script dat met rood potlood is geschreven door de Writing 101-lerares van de auteur: 'DRUK, NIET VERTELLEN!' Van Deanna Troi's uitspraak en van alle anderen die me voortdurend onder de neus wrijven wat een charmante, gevaarlijke schurk Okona is, van Guinans uitleg over hoe grappig haar droidgrap is (dat is hij niet), tot de oplossing van het conflict die niemand wat kan schelen, is er geen plotpunt dat ook maar iets voorstelt. Het is gemarkeerd en driedubbel onderstreept ter lering en vermaak, en er zit geen geloofwaardig moment in. Jammer genoeg is Bill Campbell, in andere omstandigheden een charmante acteur, te gemakkelijk in de houdgreep te nemen om het middelpunt van de machinaties van het complot te kunnen zijn. Aan de andere kant zou het kunnen zijn dat niemand behalve John Barrowman (Jack Harkness van 'Doctor Who') de rol van de aangewezen plaatsvervanger zou kunnen krijgen.<br />(Nul punten, tussen haakjes, voor de subplot in Data. Hoewel ik denk dat Joe Piscopo al tientallen jaren niet meer grappig is, hadden hij en Brent Spiner niets om mee te werken. Hoewel dat van Jerry Lewis op een stomme manier grappig was. )<br />) Op een goede dag zou je dit kunnen beschouwen als een charmante kleine hommage aan een minder geslaagde aflevering van de Original Series. Zelf zou ik liever vooruitspoelen naar 'Time Squared' of 'Q Who'.
After too many bad memories, I took to skipping this episode each time it showed up in the Season 2 sequence. I recently watched it again just to remind me why. I've always considered this the worst ST:TNG episode (with the exception of "Shades of Gray," which barely counts as an episode at all).<br /><br />I keep listening to the clunky dialogue and thinking of the script red-penciled by the author's Writing 101 teacher: "SHOW, DON'T TELL!" From Deanna Troi's pronouncement, and everyone else's constant elbowing reminders about what a charming, dangerous rogue Okona is, to Guinan's explanation about how funny her droid joke is (it isn't), to the who-cares resolution to the conflict, there isn't a plot point that isn't highlighted and triple-underlined for our edification, and there ain't a believable moment in any of it. Unfortunately, Bill Campbell, a charming actor in other circumstances, is too puppy-dog huggable to be the center of the machinations of the plot. On the other hand, it could be that no one short of John Barrowman (Jack Harkness from "Doctor Who") could pull of this underwritten placeholder of a role.<br /><br />(Zero points, by the way, to the Data subplot. While I think Joe Piscopo stopped being funny decades ago, he and Brent Spiner had nothing to work with here. Although the Jerry Lewis bit was funny in a stupid way.)<br /><br />On a good day, you may be able to think of this as a charming little homage to a lesser Original Series episode. Me, I'd rather skip ahead to "Time Squared" or "Q Who."