Maslin Beach is een echt nudisten-/naturistenstrand ten zuiden van Adelaide, op het Fleurieu-schiereiland in Zuid-Australië. Het is ook de naam van een Australische film die het strand als locatie gebruikte.<br />Maslin Beach wordt een romantische komedie genoemd. Dat kan een beetje misleidend zijn, want het is geen 'hilarische' film, en ook niet echt romantisch in de traditionele zin van het woord, maar er zijn wel luchthartige momenten. Net als het leven zelf, zijn er ook momenten van droefheid. De film wordt ook helemaal opgenomen op het nudistenstrand dat hierboven wordt genoemd, en naaktheid loopt de hele film door. De kijker leert al snel dat dit normaal is en concentreert zich op de plot, niet op de overvloedige hoeveelheid vlees. Simon en Marcie (Michael Allen en Eliza Lovell) komen met de auto aan bij een parkeerterrein aan de kust. Ze nemen hun spullen mee naar het strand, en terwijl ze lopen, vertelt een voice-over van Simon over zijn verwarring over wat echte liefde is. De rest van de film is een verkenning hiervan, ingelijst door één hele dag aan het strand. Het verhaal gaat in de eerste plaats over wat er gebeurt met Simons liefdesleven, maar er zijn ook veel andere personages die in verschillende scènes worden gemarkeerd.<br />Als ze aan het strand aankomen, lijken Simon en Marcie elkaar te vervelen. Marcie ziet hen als een 'Romeo en Julia' romantisch stel. Simon verveelt zich alleen maar. Vervolgens worden we voorgesteld aan Gail (Bonnie-Jaye Lawrence), Paula (Zara Collins) en Jenny (Jennifer Ross). Ze lopen samen over het strand en bespreken Gails kansen om de 'perfecte' man te vinden, geholpen door de 'krachten' van een ketting die haar grootmoeder geluk heeft gebracht. Maar er zijn veel interessantere mensen op het strand, niet allemaal 'aantrekkelijk' en jong (een onderdeel van het realisme van deze film).<br />Om de strandbezoekers van dienst te zijn is er een winderige, bijziende ijsverkoper met een busje. Dat is Ben (Gary Waddell), een vriend van Simon en ook zijn officieuze therapeut. Ik zou denken dat deze figuur het belangrijkste komische element is. Maar het is moeilijk te zeggen, want er is niets aan Ben waar je hardop om zou moeten lachen, tenzij je dronken was, mannelijk en heel jong! Maslin Beach heeft echter een groot voordeel, en dat is dat het niet te lang bij een bepaald onderwerp blijft hangen. Aangezien de kwaliteit van het acteerwerk varieert, het script verdacht is en alles aan Maslin Beach goedkoop, is het gebrek aan continuïteit een positieve zegen. Eigenlijk is er iets aan deze film (niet de naaktheid) wat ik aantrekkelijk vind. Het is moeilijk te definiëren wat het is, maar het zou iets te maken kunnen hebben met zijn botheid, en zijn 'Australische' houding ten opzichte van vleselijke zaken. Het camerawerk in Maslin Beach verdient een vermelding. Soms is het erg goed, met een paar verbluffende statische opnamen en 'pans' van het strand, kliffen en een zonsondergang. Aangezien naaktheid een belangrijke factor is in deze film, is het inlijsten een belangrijk aspect van het camerawerk. Het inlijsten geeft geen gevoel van 'gratis', wat betekent dat het inlijsten gebeurt zodat de camera niet blijft hangen bij 'privé' lichaamsdelen. Dit helpt om het gevoel van onbehagen van de kijker te verminderen dat hij zich in de 'persoonlijke ruimte' van het onderwerp bevindt, en maakt de film smaakvoller. Geen gemakkelijke taak, gezien de locatie voor het filmen.<br />Maslin Beach is geen 'huidfilm' voor postpuberale, testosteron geladen mannen, noch een 'Mills en Boon'. Maslin Beach lijkt in geen enkel genre te passen. De acteurs zijn niet 'aantrekkelijk' in de zin van Baywatch, het zijn gewoon 'normale' mensen die je overal op het strand zou zien. Er is geen boodschap mee over te brengen en het zou niet eens als een toeristische reclame fungeren, behalve misschien voor naturisten. Afgezien van het Australische accent had de film in elk zonnig land opgenomen kunnen zijn. Wat deze film duidelijk Australisch maakt, is het feit dat hij zinloos is (cinema verite?), en alleen de Australische Cinema en andere middelgrote National Cinemas zouden zo'n overhaaste keuze kunnen maken. Tegelijkertijd hebben deze middelgrote bioscopen de ruimte om te experimenteren met de zoektocht naar identiteit, en een 'flop' zal hun reputatie niet al te veel schade berokkenen. Het is altijd mogelijk, gezien het feit dat Maslin Beach nu een verzamelaarsobject is, dat de film internationaal populair zal worden, maar dat is zeer onwaarschijnlijk.<br />Tijdens deze kritiek heb ik bij tijd en wijle zeer negatief over Maslin Beach gesproken. Dat is niet de werkelijke situatie, want ik vond de film erg gemakkelijk om naar te kijken. Ik genoot ervan als een afspiegeling van de nabije werkelijkheid en echte mensen (en problemen). De problemen waar de film mee te maken heeft, zijn die van alledag, en een beetje saai. Dit kan naar mijn mening geen kwaad, en ik zou willen dat meer films zich op deze manier met het dagelijks leven bezighielden. Er is hier een verband met de bioscopen in Europa, en met de Franse film in het bijzonder. Die hebben zelden te maken met grote rampen of catastrofes, maar wel met het dagelijks leven. Hollywood is hier rechtstreeks tegenin gegaan en beleeft het hoogtepunt van de hyperrealistische actie/drama/angstgolf. Ook in Hollywood gaat het tempo veel sneller, maar het is niet de werkelijkheid. Maslin Beach is ook niet bepaald 'Jacques Tati', maar het zit op het juiste spoor, ook al negeert het de kwesties van multicultuur, gelijkheid, seksuele geaardheid enzovoort, die in de huidige filmwereld zo belangrijk zijn. Ik weet zeker dat je deze film zult liefhebben of haten, met weinig ruimte voor een middenweg.<br /><br />
Maslin Beach is a real nudist/naturist beach south of Adelaide, on the Fleurieu Peninsula, in South Australia. It is also the name of an Australian film that used the beach as a location.<br /><br />Maslin Beach is labelled a romantic comedy. This could be slightly misleading, as it is not a 'hilarious' film, nor is it really romantic in the traditional sense, but it does have light-hearted moments. Much as life itself, there are also moments of sadness too. It is also entirely shot at the nudist beach mentioned above, and nudity runs throughout the length of film. The viewer quickly learns to accept this as normal, and concentrate on the plot, not the copious amount of flesh.<br /><br />Simon and Marcie (Michael Allen and Eliza Lovell) arrive by car at a beach-side car park. They take their belongings to the beach, and while they are walking, a voice-over from Simon talks about his confusion about what real love is. The rest of the film is an exploration of this, framed by one complete day at the beach. The basic story is of what happens to Simon's love life, but there are also many other characters highlighted in several separate vignettes.<br /><br />When they arrive at the beach, both Simon and Marcie appear bored with each other. Marcie sees them as a 'Romeo and Juliet' romantic couple. Simon is just bored with it all. Next, we are introduced to Gail (Bonnie-Jaye Lawrence), Paula (Zara Collins) and Jenny (Jennifer Ross). They are walking down the beach together discussing Gail's chances of finding the 'perfect' man, aided by the 'powers' of a necklace that brought good luck to her Grandmother. However, there are many more interesting people on the beach, not all of them 'attractive' and young (part of the realism of this film).<br /><br />To service the beach's patrons there is a flatulent, short-sighted ice-cream salesperson with a van. This is Ben (Gary Waddell), who is a friend of Simon, and is also his unofficial counsellor. I would think that this character is the main comic element. It is hard to say though, as there is nothing about Ben that would make you laugh aloud, unless you were intoxicated, male and very young! Maslin Beach does have a major redeeming feature though, and that is that it does not dwell too long on any one subject. As the quality of acting is variable, the script is suspect and everything about Maslin Beach is cheap, the lack of continuity is a positive boon. In fact, there is something about this film (not the nudity) that I find appealing. It is hard to define what it is, but it could be something to do with its bluntness, and downright 'Aussie' attitude to carnal matters.<br /><br />The camera work in Maslin Beach deserves a mention. Sometimes it is very good, with some stunning static shots and 'pans' of the beach, cliffs and a sunset. As nudity is a major factor in this film, framing is an important aspect of the camera work. There is no sense of gratuity in the framing, meaning that the framing is done so that the camera does not dwell on 'private' body parts. This helps to ease any sense of viewer discomfort from being within the subject's 'personal space', and makes the film more tasteful. Not an easy task, given the location for filming.<br /><br />Maslin Beach is neither a 'skin flick' for post-pubescent, testosterone charged males, nor a 'Mills and Boon' romance for under-appreciated women. Maslin Beach does not seem to fit anywhere in genre. The actors are not 'attractive' in the Baywatch sense, and are just 'normal' people that you would see on the beach anywhere. It does not have a message to put across and it would not even act as a tourism advertisement, other than perhaps to Naturists. Apart from the Australian accent, the filming could have been in any sunny country. What makes this film distinctly Australian is the fact that it is pointless (cinema verite?), and only Australian Cinema, and other medium sized National Cinemas, could consider such a rash option. At the same time, these medium sized cinemas have room for experimentation in the quest for identity, and a 'flop' is not going to damage their reputation too much. It is always possible, given that Maslin Beach is now a collector's item, that the film might become internationally popular, but it is very unlikely.<br /><br />During this critique, I have been sounding highly negative, at times, about Maslin Beach. This is not the real position, as I found the film very easy to watch. I enjoyed it as a reflection of near reality and real people (and problems). The problems confronted in the film are those of the everyday, and a little low on spectacle. This does it no harm in my view, and I wish that more films dealt with the everyday like this. There is a connection here with the cinemas of Europe, and with French film in particular. They rarely deal with major disasters or catastrophes, but with the everyday. Hollywood is in direct opposition to this, and rides the crest of the hyper-real action/drama/angst wave. The pace too, is much faster in Hollywood, but it is not reality. Maslin Beach is not exactly 'Jacques Tati' either, but it is on the right track, even if it does ignore issues of multi culturalism, equality, gender orientation and so on, that are of such importance in current cinema. I am sure that you will either love or hate this film, with little room for a middle ground.<br /><br />