Ten eerste: ja, dieren hebben emoties. Als je dat nog niet wist, dan ben je een idioot. Maar laten we aannemen dat niemand van ons een idioot is. We weten allemaal dat dieren emoties hebben, en nu willen we zien hoe die emoties zich manifesteren in de natuur, nietwaar?<br />In plaats daarvan krijgen we een saaie en belachelijk simplistische documentaire die probeert te laten zien hoe dieren'menselijk' zijn. De filmmakers zoeken op hoog en laag naar beelden van dieren die menselijk gedrag vertonen, en als dat gebeurt, zeggen ze: 'Die aap is bijna menselijk!' (dat is eigenlijk een rechtstreeks citaat).<br />Alles is in menselijke termen. Ze verspillen tijd met theoretiseren over wat honden 'doet glimlachen'. Maar ze zeggen niet één keer wat een kwispelende staart betekent. De arrogantie van deze onderzoekers is walgelijk. Ze gaan zelfs zo ver dat ze chimpansees laten zien die mensenkleren dragen en een cowboyhoed dragen.<br />Ik had een inzichtelijke documentaire over dieren op hun eigen voorwaarden verwacht. Ik wilde leren hoe dieren zich uitdrukken in hun eigen talen. Maar in plaats daarvan vallen onderzoekers terug op pedante, antropomorfe observaties en veronderstellingen. Voeg daar een kleffe soundtrack bij en beelden van chimpansees die 'kerst vieren', en mijn maag draait zich om.<br />Maar daar houdt het niet mee op. De helft van deze documentaire wordt niet in het wild gefilmd, maar in laboratoria en experimentele faciliteiten. Alle foto's van chimpansees zijn door stalen tralies gemaakt, en we zien hoe deze apen dicht opeengepakt zitten in hun steriele betonnen kooien. Een bijzonder ontnuchterend moment vindt aan het begin plaats (hoewel je er snel bij moet zijn), wanneer een gevangen aap in gebarentaal zegt: 'Wegwezen. Opschieten.'<br />Er worden vage verwijzingen gemaakt naar'stresstests' en psychologische experimenten die ik huiver als ik eraan denk. Baby-aapjes worden bij de geboorte van hun moeder gescheiden en krijgen een pop van ijzerdraad om te bewijzen dat baby-aapjes hunkeren naar een'moederfiguur'. En na veertig jaar experimenteren kloppen de zelfvoldane onderzoekers zichzelf op de rug omdat ze tot hun briljante conclusie zijn gekomen: apen hebben emoties.<br />Een chimpansee genaamd 'Washoe' washoe, ik bied mijn verontschuldigingen aan voor het feit dat ik in 1966 voor dat doel in een betonnen kooi heb gezeten, en tot op de dag van vandaag is dat zo gebleven. We krijgen een korte glimp (weer door tralies) van haar, leunend tegen een betonnen muur met een nogal matte uitdrukking op haar gezicht. Persoonlijk hoef ik geen verdere experimentele gegevens meer te zien. Washoe, ik bied mijn verontschuldigingen aan voor onze hele soort.
First of all, yes, animals have emotions. If you didn't know that already, then I believe you are a moron. But let's assume that none of us are morons. We all know that animals have emotions, and we now want to see how these emotions are manifest in nature, correct?<br /><br />What we get instead is a tedious and ridiculously simplistic documentary that attempts to show how animals are "human". The filmmakers search high & low for footage of animals engaged in human-like behaviour, and when it happens they say, "That monkey is almost human!" (that's actually a direct quote).<br /><br />Everything is in human terms. They waste time theorizing about what makes dogs "smile", but not once do they mention what a wagging tail means. The arrogance of these researchers is disgusting. They even go so far as to show chimpanzees dressed in human clothing and wearing a cowboy hat.<br /><br />I had been expecting an insightful documentary of animals on their own terms. I wanted to learn how animals emote in their OWN languages. But instead, researchers keep falling back on pedantic, anthropomorphic observations and assumptions. Add a cheezy soundtrack and images of chimps "celebrating Christmas", and this was enough to turn my stomach.<br /><br />But it doesn't end there. Half of this documentary is filmed not in the wild but in laboratories and experimental facilities. All the camera shots of chimps are through steel bars, and we see how these monkeys are crowded together in their sterile concrete cages. One particularly sobering moment happens near the beginning (though you have to be quick to notice it) where a captive monkey says in sign language, "Want out. Hurry go."<br /><br />Obscure references are made to "stress tests" and psychological experiments which I shudder to imagine. Baby monkeys are separated from their mothers at birth and are given wireframe dolls in order to prove that baby monkeys crave a "mother figure". And after 40 years of experiments, the smug researchers pat themselves on the back for reaching their brilliant conclusion: monkeys have emotions.<br /><br />One chimp named "Washoe" has been in a concrete cage since 1966 for that purpose, and to this day she remains thus. We get a brief glimpse (again through bars) of her leaning against a concrete wall with a rather lackluster expression. Personally, I don't need to see any further experimental data. Washoe, I apologize for our entire species.