Met een verhaal en een scenario dat door een middelbare scholier lijkt te zijn geschreven, slaagt 'De kunst van het verleiden' er niet in de romantische, verfijnde ervaring te leveren die het probeert voor te stellen. De twee hoofdpersonen hebben de potentie om interessant te worden <0xE2><0x80><0x93> zowel de mannelijke als de vrouwelijke hoofdrolspeelster zijn 'dansende vrijgezellen (of in het geval van de vrouwelijke hoofdrolspeelster verloofd)', maar 'De kunst van het verleiden' probeert het niet eens. Door een eerlijk onderzoek naar de persoonlijkheden van deze twee personages te doen, schuwt 'De kunst van het verleiden' alles wat substantieel is, op een basis van een mager, mager stereotype.<br />'De kunst van het verleiden' is beledigend <0xE2><0x80><0x93> beledigend voor de personages, beledigend voor mannen en vrouwen, en beledigend voor de verwachtingen van het publiek. De afschuwelijke, mooie mensen die we allemaal kennen en die hun pijnlijke interacties spelen terwijl ze verwachten dat wij hen verafgoden. Ji-wan is een onvolwassen, verwende, manipulatieve teef. Er wordt van de kijker verwacht dat hij haar aardig vindt en haar haar tekortkomingen vergeeft omdat ze mooi is. Min-jun, tja, die is precies hetzelfde. En aardige mensen zijn dat ook niet. De 'humor' in deze film draait voornamelijk om de buitenissige pogingen van Ji-wan en Min-jun om elkaar te overtreffen in de eerzame kunst van liegen en manipuleren. Er is geen sprake van karakterontwikkeling en we komen er nooit achter waarom Ji-wan en Min-jun zo zijn. Er wordt gewoon van ons verwacht dat we hen nemen zoals ze zijn en geen vragen stellen - ze zijn schattig! en dat is het enige wat De overvloedige verwijzingen naar de beroemdheid van de hoofdrolspelers in de recensies van de filmsterren wijzen je misschien op de oppervlakkigheid van de Kunst der Verleiding.<br />Als je nog op de middelbare school zit en je vond Grease goed, of je bent een geel koortsslachtoffer, dan vind je deze film misschien ook goed.<br />Ondanks het etiket 'Romantiek' is dit geen erg goede datefilm.
With a story and screenplay that seems to have been written by a high schooler, 'The Art of Seduction' fails to deliver the romantic, sophisticated experience it tries to bill itself as. The two main characters have the potential to be interesting - both male and female lead are "swinging singles (or in the female lead's case, engaged)", but 'The Art of Seduction' doesn't even try. Shirking from a frank examination of these two characters' personalities, 'The Art of Seduction' eschews anything of substance for a basis of thin, lean stereotype. <br /><br />'The Art of Seduction' is insulting - insulting to its characters, insulting to men and women, and insulting to its audiences' expectations. It takes the awful beautiful people we all know and plays out their painful interactions while expecting us to idolize them. Ji-wan is an immature, spoiled, manipulative bitch. The viewer is expected to like and forgive her flaws because she's pretty. Min-jun, well, he's exactly the same. Neither are nice people. The "humour" in this film primarily revolve around Ji-wan and Min-jun's outlandish attempts at outdoing each other in the honourable art of lying and manipulation. No character development occurs, and we never learn why Ji-wan and Min-jun are like this. We are simply expected to take them as they are, and not ask questions - they're cute!, and that's all that matters. The copious references to the celebrity of the main actors in azn cinema scenester's reviews may tip you off to 'Art of Seduction's shallowness. <br /><br />If you're still in high school, you liked Grease, or you are a yellow fever victim, you may like this movie.<br /><br />Despite its "Romance" tag, this is not a very good date movie.