Ik heb een aantal gemengde recensies gelezen en een aantal daarvan heeft de film de grond in geboord. Ik was aanvankelijk geïnteresseerd in dit project omdat het werd geregisseerd door Tony Scott en ik ben erg geïnteresseerd geraakt in zijn werk nadat _Man on Fire_ zo'n diepe indruk op me heeft gemaakt. Voor ik aan mijn recensie begin, wil ik eerst dit zeggen... het is geweldig om te zien dat deze film op een saaie en gewone manier verteld had kunnen worden, maar de schrijvers en Scott hebben een andere benadering gekozen.<br />Plot:<br />Eenvoudig gezegd: het is niet saai. De meeste Hollywoodfilms geven 'geprobeerde en ware' plotlijnen waarvan ze weten dat ze mensen zullen aanspreken, en vaak zorgen ze ervoor dat het publiek de film accepteert en dat de kans op winst groter wordt. Dit verhaal was een van de interessantste die ik in lange tijd had gezien. Ik heb onlangs nog naar 'De Weerman' en 'Heer van de Oorlog' gekeken, en hoewel ik moet zeggen dat die films uitstekend zijn, en ik heb er allebei geweldig van genoten, zijn beide verhaallijnen in die films saai en worden ze precies zo verteld als je zou verwachten. Ze nemen geen enkel risico, en ze zijn buitengewoon voorspelbaar als je een behoorlijke hoeveelheid Amerikaanse films hebt gezien. Domino's verhaal is zowel interessant als wordt verteld op een manier die je doet denken: o, man, ze zijn de lul. En ik heb het gevoel dat dat in veel recente films ontbreekt. Het heeft veel diepgang, vind ik, en geeft je veel om over na te denken terwijl je naar de film kijkt. Dat is wat me zo in de film hield, over het geheel genomen.<br />personages:<br />Ik had het gevoel dat de personages klopten. Knightley speelde een prachtige vrouw, die allesbehalve oppervlakkig was en gezien wilde worden zoals ze was. Het was duidelijk dat ze zichzelf wilde bewijzen, en ze gebruikte alle middelen die ze had om dat voor elkaar te krijgen.<br />Choco was ook heel geloofwaardig, zijn gebruik van Spaans in ongepaste situaties, zijn reacties op Domino's gebrek aan genegenheid, en zijn jaloezieproblemen binnen het team... Ik vond het allemaal geloofwaardig klinken, waardoor ik het gevoel kreeg dat zijn personage des te realistischer was.<br />Rourkes personage was voor mij het minst interessant, maar voor mij klonk het nog steeds geloofwaardig. Hij leek me een gewone man die probeerde de eindjes aan elkaar te knopen. Ik hoop dat de filmmakers dat met hem probeerden te bereiken, want dat is wat ik er zelf uit heb gehaald. Hij heeft Ed heel goed neergezet als een doorsneeman die zijn fouten heeft gemaakt, maar toch probeert te leven.<br />Claremont/Ladies: Ik geloof dat zij het verhaal de broodnodige 'hartstocht' hebben gegeven. Niet alleen mensen die op pad zijn om geld te verdienen om een Bentley te kopen, dit waren echte mensen die echt een probleem hadden en anderen zochten om dat doel te bereiken. Je kon met hen meevoelen, want voor hen was de ziekte van dit kind een probleem zonder een andere oplossing. Deze figuren moesten echte mensen laten zien die minder fortuinlijk waren en die in deze ellende terecht waren gekomen omdat ze hulp nodig hadden.<br />De maffiosi: ze gaven het verhaal een sinistere sfeer, zoals alleen de maffia dat kan. En dat vond ik echt mooi. Ze vulden het verhaal ook aan met kleine details die de plot des te interessanter maakten. <br />Christopher Walken/90210-jongens:<br />Ze zorgden voor de komische afwisseling in een verder heel serieuze film. Van Walkens onhandige uitspraken tot de eindeloze verwijzingen naar de 90210-jongens die er niet meer waren. Hun betrokkenheid bij de film maakte het er alleen maar leuker op.<br />Cinematografie... ja... de cinematografie. Op dat punt lijkt deze film een heleboel potentiële fans te hebben verloren. Maar naar mijn mening was het geniaal, het gebruik van de camera om de stemming van de huidige situatie te vertalen was naar mijn mening buitengewoon effectief. Ik beschouwde het als een methode die naar behoren was uitgevoerd, maar die altijd verbetering kon gebruiken, net als al het andere. Ik applaudisseerde en feliciteerde zowel Scott, de redacteur, de filmer als de regisseur van de fotografie met het nemen van een paar echte risico's met deze film. Ze gingen niet alleen verder dan de presentatie, ze gingen nog veel verder. Het gebruik van kleuren, zowel extreem licht als extreem donker, gaf de film een sinistere en groezelige uitstraling die het leven van de maffia, premiejagers en de minder fortuinlijken zo accuraat weergeeft dat duidelijk wordt dat hun leven niet zo luxueus of'schoon' is als dat van ieder ander. Zoals u ziet waren er in tijden van minder stress of conflicten maar heel weinig cameratrucs, zo die er al waren. Dit toont aan dat Scott en zijn ploeg iets probeerden te bereiken met deze look en dat ze het niet zomaar voor de lol deden. Ik besef dat de meeste mensen die deze film hebben gezien het niet verwachtten en dat velen van hen afhaakten bij deze film, maar ik vind het geweldig dat Scott deze benadering koos. Hollywoodfilms zijn voorspelbaar en saai geworden. De meeste zijn op dezelfde manier opgenomen met dezelfde kronkels en bochten. En ik ben blij dat Scott iets anders probeerde te maken.<br />Toegegeven, deze film is niet voor iedereen weggelegd, maar om te zeggen dat hij waardeloos is en niets te bieden heeft, gaat echt te ver. Ik heb van deze film genoten en ik...' Ik ben blij dat ik het geld ervoor heb uitgegeven. Ik zou dit iedereen aanbevelen, maar ik weet zeker dat het maar weinig mensen zal aanspreken. Ik moet het eens zijn met een eerdere poster waarin hij zei dat veel mensen die weigeren om buiten de'sfeer van MTV' te kijken deze film niet zullen waarderen, maar ik denk dat veel mensen dat wel zullen doen. We moeten allemaal proberen ervan te genieten omdat Scott en co. een paar risico's hebben genomen en hebben geprobeerd iets anders en unieks af te leveren. En met dat in gedachten denk ik dat hij daar geweldig in is geslaagd.
I read several mixed reviews and several of them downright trashed the movie. I originally became interested in this project because it was being directed by Tony Scott and I have become very interested in his work after Man On Fire had such a profound impact on me. Before I start my review, let me first say this...it's wonderful to see that this movie could have been told in a boring and ordinary manner, yet the writers and Scott chose a different approach.<br /><br />Plot:<br /><br />Simply stated, it's not boring. Most Hollywood movies give 'tried and true' plots that they know will connect with people, often ensuring the audiences acceptance of the film and creating a higher probability of profit. This plot was one of the more interesting ones I had seen in a while. Just for reference, I recently watched 'The Weather Man' and 'Lord of War' and while I will say that these movies are excellent, and I enjoyed them both tremendously, both the plots in these movies are boring and they are told exactly how you would expect them to be told. They don't take any chances whatsoever, and they are extremely predictable after you've watched a fair amount of American films. Domino's plot is both interesting and told in a manner that keeps you thinking, "oh man, they're screwed now". And I feel that has been lacking in a lot of recent films. It has a lot of depth to it, in my opinion, and gives you plenty of things to question while watching it. Overall, this is what kept me so interested in the movie.<br /><br />Characters:<br /><br />I felt that the characters were accurate. Knightley did a wonderful job of portraying a beautiful woman, who was anything but on the inside and wanted to be viewed as what she was. It was obvious that she wanted to prove herself and she took whatever means she had to accomplish that.<br /><br />Choco was also very believable, his use of Spanish in inappropriate situations, his reactions to Domino's lack of affection, as well as his jealousy issues within the team...they all rang true to me, which made me feel that his character was that much more realistic.<br /><br />Rourke's character was the least interesting to me, but it still rang true to me. He seemed like an ordinary guy, trying to make ends meet. I hope that's what the filmmakers were trying to accomplish with him because that's what I got out of it. He did a very good job of showing Ed in an Average Joe kind of way that has made his mistakes, yet is still trying to live.<br /><br />Claremont/Ladies: I believe that they provided much needed 'heart' to the story. They weren't just people who are out getting money to buy a Bentley, these were real people who had a real problem and they sought others mean to accomplish that goal. You could empathize with them because, to them, this child's illness was a problem with no other solution. These characters were supposed to show real people who are less fortunate who got into this mess because they needed help.<br /><br />The mobsters: They made the story seem sinister in a way that only the mob can. And I really liked that part. They also padded the story with small intricacies that made the plot that much more interesting.<br /><br />Christopher Walken/90210 guys:<br /><br />They provided the comic relief in an otherwise very serious movie. From Walken's awkward statements to the ceaseless references to the 90210 guys being has-beens. Their involvement in the movie only made it that much more enjoyable.<br /><br />Cinematography....yes....the cinematography. This is where this movie seems to have lost a lot of potential fans. But in my opinion I thought it was genius, the use of the camera to translate the mood of the current situation was extremely effective in my opinion. I considered it a method that was properly realized but could always use improvement, just like anything else. I both applaud and congratulate Scott, the editor, the cinematographer and the director of photography on taking some real chances with this movie. Not only did they go far and above with its presentation, they went that much further. The use of colors, both extremely light and extremely dark provided the 'look' of the film with a sinister and grungy look that accurately depicts the life of the mob, bounty hunters and the less fortunate in a manner that show that their life isn't as peachy or 'clean' as everyone else. If you notice, in times of less stress or conflict, there were very few camera tricks if any at all. This shows that Scott and his crew were trying to achieve something with this look and weren't just doing it for the heck of it. I realize that most people who watched this movie weren't expecting it and it cause many of them to be turned off to this film but I think it was great that Scott took this approach. Hollywood films have grown predictable and bland. Most of them are shot in the same manner with the same twists and turns. And I'm glad that Scott tried to make something different.<br /><br />Granted, this movie isn't for everyone, but to say it's trash and has nothing to offer is completely missing the point. I thoroughly enjoyed this film and I'm glad that I spent the money for it. I would recommend this to all, but I'm sure it will only hit a chord with few. I must agree with an earlier poster when he said that many of those who refuse to see outside the 'sphere of MTV' won't appreciate this movie, but I think many people will. We should all try to enjoy it for the fact that Scott and co. took some chances and tried to deliver something that was different and unique. And with that in mind, I think he succeeded tremendously.