Victor Nu<0xC3><0xB1>ez doordrenkt dit onsentimentele verhaal over de emotionele reis van een jonge vrouw met een gevoel voor poëzie dat je zelden in de film ziet. Met poëzie bedoel ik de sfeer waarin het literaire en het filmische samenkomen. De film heeft iets heel literairs, bijna alsof een roman van pagina tot pagina is aangepast. In die zin bereikt de film diepten die velen niet kunnen bereiken; maar hij is op andere momenten ook nogal traag, ondermijnt de diepten die hij ooit bereikte ten gunste van de verveling. De ster van de film, Ashley Judd, heeft nog geen betere film gemaakt dan haar debuut hier. Ze past de rol van Ruby als een handschoen, bijna alsof ze niet hoefde te acteren. In de film is ze een echte filmster en in haar latere films is ze er niet echt in geslaagd om dezelfde allure over te brengen, hoewel ze indruk maakte in Normal Life.
Victor Nunez imbues this unsentimental tale of a young woman's emotional journey with a sense of poetry seldom seen in cinema. By poetry I mean the sense in which the literary and the cinematic come into play. There is something very literary about the film, almost as if a novel has been adapted page by page to screen. In this sense, the film achieves depths many cannot; but it is also rather slow at other times, undercutting the depths it once achieved in favor of ennui. The film's star Ashley Judd has not yet made a better film than her debut here. She fits the role of lead Ruby like a glove, almost as if she didn't have to act. She has true movie star presence in the film, and hasn't really managed to convey the same allure in her later films, although she was impressive in Normal Life.