Nightmares and Dreamscapes is tot nu toe grillig en teleurstellend geweest. Het eerste deel, onder regie van Brian Henson, was misschien niet zo baanbrekend of angstaanjagend, maar het was in elk geval goed geregisseerd, spannend en visueel interessant, met solide acteerwerk van William Hurt en zeer indrukwekkende special effects voor een miniserie.<br />Maar het tweede deel van de serie was gewoon vreselijk, en niet op de goede manier. Het scenario is slecht, waardoor de oppervlakkige, onsympathieke hoofdpersonen onlogisch moeten handelen om de plot te kunnen doorzetten, en de personages eindeloos doorkletsen om een botte, onnodige uitleg te kunnen geven. Het acteerwerk is overdreven en niet overtuigend, en ik voelde veel meer mee met een koelbloedige moordenaar in het eerste verhaal dan met het pasgetrouwde stel in het tweede. De regisseur gebruikte een miljoen trucjes om het verhaal griezelig te maken, maar met het amateuristische acteerwerk en het schrijven ziet het eindresultaat eruit als een eerstejaarsproject van een filmacademie, met camerabewegingen ter wille van de camera, en weinig plot of spanning.<br />Als de rest van de serie zo doorgaat, zal ik diep teleurgesteld zijn. Ik verheug me op de aflevering van William H. Macy en hoop dat hij een fatsoenlijke regisseur en scenarioschrijver vindt voor zijn segment. Tot nu toe is de kwaliteit veel te inconsistent om iets te kunnen voorspellen.
So far Nightmares and Dreamscapes has been erratic and disappointing. The first segment, directed by Brian Henson, may have offered little in the way of groundbreaking storytelling or real scares, but at least it was well-directed, suspenseful, and visually interesting, with solid acting by William Hurt and very impressive special effects for a mini-series.<br /><br />However, the second story in the series was just dreadful, and not in the good way. The screenplay is bad, requiring the shallow, unlikable protagonists to act illogically in order to move the plot, and having characters ramble on endlessly for the purposes of clunky, unnecessary exposition. The acting is overdone and unconvincing, and I felt far more empathy for a cold-blooded killer in the first story than for the newlywed couple in the second. The director used a million tricks to try to make the narrative spooky, but with the amateurish acting and writing, the end result looks like a freshman-year film school project, with camera moves for their own sake, and little in the way of plot or tension.<br /><br />If the rest of the series continues like this, I'll be sorely let down. I look forward to William H. Macy's installment, and hope he gets a decent director and screenwriter for his segment. So far the quality is far too inconsistent to predict either way.