Ik heb de oorspronkelijke 'Chorus Line' op Broadway god weet hoe vaak gezien en voelde de hartstocht, de wanhoop en de vreugde die uit deze live-ervaring in het theater voortkwamen. Michael Bennett wist dat hij de 'Chorus Line' voor het witte doek zou moeten herscheppen, maar hij heeft nooit kunnen bedenken hoe hij dat moest doen. Als de man die met het programma op de proppen kwam met zijn handen in het haar zit <0xE2><0x80><0x93> dat zou antwoord op je vraag moeten geven. Er zijn programma's die gewoon live worden uitgezonden <0xE2><0x80><0x93> met publiek. Maar Richard Attenborough, vers van het muzikale werk van 'Ghandi' en dansend met dieren in 'Doctor Doolittle', regisseerde uiteindelijk deze film, die weinig gelijkenis vertoonde met het theaterprogramma. Michael Douglas was een miscast. Mensen die niet konden dansen probeerden te acteren, en dan was er nog de sexy 'Landers'-vrouw die niet kon zingen, acteren of dansen <0xE2><0x80><0x93> ik denk dat ze net Ghandi's vrouw was geworden. De dansen van Jeffrey Hornaday lijken op niets meer dan flauwekul uit 'Flashdance', en niets werkt. Ik zat daar en was verbijsterd dat iets wat zo meeslepend en emotioneel was, zo in het niets kon verdwijnen. Als je echt van deze show houdt en hij komt in 2006 terug op Broadway <0xE2><0x80><0x93> ga dan kijken, maar denk niet dat de lange muzikale gebeurtenis die 'A Chorus Line' was, ook maar iets te maken heeft met deze film.
I saw the original "Chorus Line" on Broadway God knows how many times and felt the passion, despair and joy come from this live experience in the theater. Michael Bennett knew he would have to re-imagine "Chorus" for the screen but could never figure out how to do it. If the man who came up with the show is stumped - that should answer your question. There are some shows that are simply made to be seen live - with an audience. However, Richard Attenborough fresh of the musical work of "Ghandi" and dancing with animals in "Doctor Doolittle" ended up directing this film which bore little to no resemblance to the stage show. Horrible songs were added (Surprise! Surprise!), great songs were dropped or given to other characters (which didn't make sense). Michael Douglas was mis-cast. People that couldn't dance tried to act and there was the sexy "Landers" woman who couldn't sing, act, or dance - I guess she had just finished being Ghandi's wife. The dances by Jeffrey Hornaday look like nothing more than schlock from "Flashdance" rejects and nothing works. I sat there stunned at how something so riveting and emotional could be drained to nothing. If you truly love this show and it is coming back to Broadway in 2006 - see it but don't think that the long running musical event that was "A Chorus Line" has any thing at all to do with this film.