Ik heb die film gezien en de schrijver-regisseur, Juan Gerard, een toespraak horen houden op het Santa Barbara Int'l Film Festival.<br />Ik wist alleen dat het het verhaal was van een jongen van acht ten tijde van de Cubaanse Revolutie in 1958 en hoe die zijn thuis en zijn familie beïnvloedde.<br />De openingsscène doet me denken aan 'Cinema Paradiso'. De film staat vol met verwijzingen naar klassieke films: _Het roulettewiel_ ( _Casablanca_ ), 'kippenklok' ( _Rebel Without a Cause_ ), verwijzingen naar Bunuel, _Touch of Evil_ ; je vindt er nog meer. _De dakloze man_ ( _Georg Stanford Brown_ ) is een verwijzing naar de Cubaanse folklore die vaak een zwarte man als een soort Grieks koor gebruikt. Wat deze film in werkelijkheid is, is de culminatie van een droom. Gerards wens om zijn familie en medium, waar hij zijn hele leven van heeft gehouden, te eren.<br />Dit is het ware verhaal van Juan Gerard en alle mensen die erin voorkomen, zijn echt, net als de afgebeelde gebeurtenissen. Gerard is in werkelijkheid architect en ingenieur (en hartstochtelijk filmliefhebber), maar het was zijn droom om deze film te maken. Hij en zijn vrouw besloten om die droom waar te maken en Harvey Keitel werd een 'engel' die in Gerard geloofde en erin toestemde om de film te maken en er de hoofdrol in te spelen. Keitel speelt de rol van de mysterieuze en geheimzinnige grootvader 'Che'. Brown en Keitel zijn de enige Amerikanen in de cast. Iben Hjejle (High Fidelity) en Gael Garc<0xC3><0xAD>a Bernal (Y tu Mama Tambien) bieden sterke steun in belangrijke rollen.<br />De eerste helft van de film lijdt eerlijk gezegd aan een wat stijve uitvoering van de tekst en wat overdrijving, maar blijf er toch in. De laatste helft is veel beter, als de gebeurtenissen van de revolutie samenkomen voor de bitterzoete en eerlijke climax. Het is de eerste poging van Juan Gerard, maar hij is zo eerlijk als hij is en zijn passie en hart komen echt tot uiting in deze oprechte eerste poging. Ik zou het beslist nog eens willen zien en hopen dat hij zijn filmcarrière voortzet.<br /><br />
I saw this film and heard the writer-director, Juan Gerard, speak at the Santa Barbara Int'l Film Festival.<br /><br />All I knew about it was that it was the story of an 8-year-old boy at the time of the Cuban Revolution in 1958 and how it affects his home and family.<br /><br />Its opening scene will bring to mind "Cinema Paradiso". In fact, the film is filled with references to classic films: The Roulette Wheel (Casablanca), "chicken clucking" (Rebel Without a Cause), references to Bunuel, "Touch of Evil"; you'll find more. The homeless man (Georg Stanford Brown)is a reference to Cuban folklore which often uses a black man as a type of Greek chorus.<br /><br />What this film really is is the culmination of a dream. Gerard's wish to honor his family and medium of film that he has loved all of his life.<br /><br />This is the true story of Juan Gerard and all the people in it are real,as are the events depicted. Gerard is actually an architect and engineer (and passionate film lover) but his dream was to make this movie. He and his wife decided to live that dream and Harvey Keitel became an "angel" who believed in Gerard and agreed to produce and star in it. Keitel holds the screen powerfully as the mysterious and secretive grandfather "Che". Brown and Keitel are the only Americans in the cast. Iben Hjejle (High Fidelity) and Gael Garcia Bernal (Y tu Mama Tambien) offer strong support in key roles.<br /><br />Truthfully, the first half of the film suffers from stiff delivery of lines, and some overracting, but stay with it. The last half is much better as the events of the revolution combine for the bittersweet, and honest climax. It is the first effort of Juan Gerard, but it is honest as he is and his passion and heart really come through,in this sincere first effort. I would definitely see it again, and hope that he continues his film career.<br /><br />