Er zijn maar weinig films die me het gevoel geven dat de 'Ned Kelly'-film van Gregor Jordan dat deed. In eerste instantie had ik maar half overtuigde aanbevelingen gehoord en besloot ik hem zelf te gaan zien. Sindsdien heb ik zowel de film als de soundtrack in mijn bezit, en ik moet zeggen dat ik na een paar keer kijken nog steeds onder de indruk ben van het onderliggende karakter van deze film. Het is ook geweldig om iets Australisch te zien! Ik waardeer de nuchtere kwaliteit ervan, wat als je het mij vraagt een zeldzaamheid is, evenals de afwezigheid van smakeloosheid die zo kenmerkend is voor veel films. Het hoeft niet noodzakelijkerwijs dure kostuums en een glamoureuze set te zijn om duidelijk te maken hoeveel miljoenen dollars het heeft gekost. De cast was een bonus, met inbegrip van een verscheidenheid aan bekende en, mag ik eraan toevoegen, goed uitziende mensen die er goed aan hebben gedaan om de rol van zulke unieke personages op zich te nemen. Het is interessant om op te merken dat veel van de kritiek op deze film ging over wie wat speelde en dat er maar een beperkt aantal zinnen werd gezegd. Maar als er kritiek nodig is, moet die zich constructief richten op het feit dat een aantal basiselementen van de oorspronkelijke gebeurtenissen werden uitgesloten. In werkelijkheid waren die er de oorzaak van dat de film het symbool werd van de Australische geschiedenis. Bij nader onderzoek kan bijvoorbeeld worden ontdekt dat er veel, veel meer speelde in de relatie tussen Joe Byrne en Aaron Sheritt, en dat dit in feite verantwoordelijk was voor veel meer uitkomsten voor de bende dan in de film werden onderzocht. Ook werd over het hoofd gezien dat het niet alleen Aaron Sheritts inspanningen waren die de victoriaanse politie inzicht gaven in het zich ontvouwende mysterie. Ja, dit is hun interpretatie van het verhaal, en het is begrijpelijk dat ware verhalen sensationeel moeten zijn en dat soms de oorspronkelijke plot moet worden aangepast om de aandacht van de kijkers te trekken. Ik heb het gevoel dat dit in dit geval de enige beperking is. Ik kan echter wel accepteren dat historische accuratesse misschien alleen van belang is voor degenen die een speciale belangstelling hebben voor de realistische gebeurtenissen achter een situatie. Het inspireerde me in elk geval om beter te kijken. Kijk er dus naar en bepaal zelf wat je ervan vindt. Misschien vind je het helemaal niet leuk, dat is jouw mening, en dat is prima. Misschien is het een film die vooral een Australisch publiek aanspreekt? Voor mij is het een frisse wind!
There are few films that leave me with the feeling that Gregor Jordan's 'Ned Kelly' film did. Initially I had heard only half hearted recommendations, and decided to see it for myself. Since then, I have acquired both the video and soundtrack, and have to say that after several viewings, I am still very impressed with the underlying character of this film. It is also wonderful to see something Australian! I appreciate its down to earth quality, that if you ask me is a rarity, as well as the absence of tackiness that takes away from so many films. This film proves that you don't necessarily require fancy costumes and a glamorous set that absorbs how many millions of dollars to make a point. The cast was a bonus, including a variety of well known, and might I add, good looking people who did well to slip into the role of such unique characters. It is interesting to note, that much of the criticism regarding this film has been about who played what, and how they only said so many lines. However, if any criticism is due, it should constructively focus on the fact that a number of basic elements of the original events were excluded. In reality, these functioned to made it the hallmark that it is in Australian history. For example, on a closer examination it can be discovered that there was much, much more to the relationship between Joe Byrne and Aaron Sheritt, and that this was in fact responsible for many more of the final outcomes for the gang than were explored in the film. Also overlooked was the fact that it was not only Aaron Sheritt's efforts alone, that provided the Victorian police with their insights into the unfolding mystery. Yes, this is their interpretation of the story, and it is understandable that true stories require sensationalism and at times the modification of the original plot to grab the viewers attention. I feel that in this case, this is the only limitation. However, I can accept that perhaps historical accuracy is only of significance to those who have a particular interest in the realistic events behind a situation. It certainly inspired me to look more closely. So, watch it and decide for yourself. You might not like it at all, thats your opinion, and thats fine. Maybe it is a film that appeals largely to an Australian audience? For me, I'd call it a breath of fresh air!