Ik heb de film twee dagen geleden gezien en ik was vol verwachting, want Parijs is mijn op één na favoriete stad in Europa en ik heb daar in de jaren tachtig 18 maanden doorgebracht. Ik was een beetje teleurgesteld dat de meeste scènes, hoewel origineel en artistiek gedaan, het 'licht' en de schoonheid van de stad niet erg goed vastlegden. En ook niet genoeg van de romantiek! We zagen geen van de met bomen omzoomde boulevards... Er was te veel duisternis, niet alleen letterlijk maar ook figuurlijk. Sommige scènes manipuleerden de kijker, leek het, en lieten hem/haar 'plat' gaan (de Marais-scène, de coiffureverkopers-scène, om twee voorbeelden te geven). De opbeurende, goede stukken: de scène met Mime, de begraafplaats, het Montmartre (hoewel er te veel aan de kijker werd overgelaten om te begrijpen), de 'Cowboy'-scène en de Sacré Coeur <0xE2><0x80><0x93> leken schaars en verre van compleet, en ik had graag gezien dat zo'n geweldige acteur als Orlando Bloom iets had gedaan waarin zijn originaliteit meer tot uiting was gekomen.
I just viewed the film two days ago, and I was filled with anticipation, being that Paris is my second favorite city in Europe and I spent a very romantic 18 months there in the '80's. I was somewhat disappointed that most of this group of vignettes, while original and artistically done, did not capture the "light" and beauty of the city very well.Nor enough of the romance! We saw none of the tree-lined boulevards... There was too much darkness, not only literally but figuratively. Some of the plots manipulated the viewer it seemed, and let him/her down "flat "(the Marais sequence, the coiffure salesman sequence, to give two examples). The uplifting, good ones: The Mime sequence, the cemetery, the Montmartre (though it left too much to the viewer to comprehend), the "Cowboy" vignette ,and the Sacre Coeur-- seemed few and far between, and I would have liked to have seen such a wonderful actor as Orlando Bloom be in something that would have showcased his originality more.