Laat ik beginnen met te zeggen dat ik vroeger echt gek was op Betty Grable, vooral van _Down Argentine Way_, maar tegen de tijd dat ze aan deze ramp toe was, was ze ook 'rond' en eerlijk gezegd was de hele film een g<0xC3><0xAA>nante vertoning. Geconfronteerd met Douglas Fairbanks jr. (die tamelijk wanhopig moet zijn geweest) was het verhaal slecht, de kleuren waren goed en de film was veel te lang. Er zaten een paar van de oude steunpilaren in als Harry Davenport en Reginald Gardiner om te proberen de belangstelling te wekken, maar zonder succes. De muziek was treurig, en ik moet zeggen dat geen enkele melodie memorabel was... Omdat ik zo'n fan was van Miss Grable, wou ik dat ik deze nooit had gezien!
Let me start out by saying that I used to really like Betty Grable, particularly from "Down Argentine Way", but by the time she got around to this disaster, she had also got "round" and frankly the whole film was an embarrassment. Costarred with Douglas Fairbanks JNr (who must have been fairly desperate) the story was bad, the colours good, and the film far too long. It had some of the old standbys in it like Harry Davenport and Reginald Gardiner to try and stimulate interest but with no success. The music score was woeful, and I have to say not one tune was memorable in any way....as I was such a fan of Miss Grable, I always wish I had never seen this one!