Het zal je niet verbazen als ik zeg dat _Alleen in het Duister_ een waardeloze film is. Om het bot te zeggen, het is alsof een mestmonster zich ontlastte, het resultaat opat en vervolgens overgaf. Het eindproduct zou deze film nog steeds overtreffen.<br />De film lijkt te zijn gebaseerd op een oude (!) Atari-videogame en heeft het een en ander te maken met een poort naar de ingewanden van de aarde, het ontketenen van demonen en oude beschavingen. Het heeft iets te maken met het feit dat er twee werelden zijn, die van de duisternis en die van het licht. (Raad eens welke van ons is?) O, en 10.000 jaar geleden opende een echt super-de-luxe beschaving de poort, de demonen kwamen over de poort heen en bliezen hem op, waarna ze de beschaving uitroeiden. Daarom hebben we nooit van ze gehoord, wat wel zo handig is.<br />Christian Slater, die misschien smacht naar de dagen van Heathers en Pump up the volume, speelt Edward Carnby, een paranormaal onderzoeker voor wie iets slechts gebeurde toen hij 10 jaar oud was. Hij is een van de artefacten van voornoemde geavanceerde beschaving op het spoor. Carnby maakte vroeger deel uit van een geheim instituut dat 713 heet en dat probeert uit te zoeken wat er met die beschaving van lang geleden is gebeurd. Maar Carnby dacht dat hij de antwoorden die hij zocht niet zou kunnen vinden, dus verliet hij de groep. Maar kijk, die beestjes zijn uit, en ze vangen hun prooi op verschillende manieren, zoals door ze te ontweien, door ze doormidden te snijden, door neurologische controle-apparatuur in ze te implanteren, of gewoon door ze in moordende zombies te veranderen. Ja, het is weer zo'n zombiefilm.<br />Dat is ongeveer zo gedistilleerd als ik de plot kan maken. Het is nogal ingewikkeld en onbegrijpelijk. In soortgelijke films zie je de onverschrokken onderzoeker/avonturier de dingen stap voor stap uitdokteren, en als het publiek mentaal bij de onderzoeker is, is het heel leuk. Maar als de scènes van aanval naar aanval gaan zonder perspectief of context... niet zo leuk. Het acteerwerk is vreselijk, behalve Slater, die (hoewel hij zich bijna schaamt voor zijn rol in de film) liet zien dat hij het acteerwerk aankon. Hij moest wel <0xE2><0x80><0x93> Tara Reid is gecast als museumconservator! Eerlijk waar, ik dacht dat ik de cast van mijn leven had gezien toen Denise Richards gecast werd als kernfysicus in Tomorrow Never Dies. Maar Reid past precies bij Richards, de ene na de andere slechte emotie. Tot de hoogtepunten behoort Reid die 'Newfoundland' uitspreekt als 'New Fownd Land', Reid die de meeste van haar zinnen uitspreekt met een verdwaasde, schorre monotone stem (zo'n beetje als zij). De afgelopen week voor de opnamen had ze de hele nacht doorgedronken, en Reid <0xE2><0x80><0x93> een museumconservator, moet je weten <0xE2><0x80><0x93> bracht een groot deel van de film door in een topje dat strak om haar middenrif zat en een hippe spijkerbroek. O ja, ze was net zo geloofwaardig als Jessica Simpson die citaten uit de aandelenbeurs gaf. O, waarom zijn de knappe vrouwen toch zo dom? (Let wel, ik vind Tara Reid helemaal niet zo knap. Ze ziet eruit alsof ze voortdurend behoefte heeft aan eten.) Bijna alle anderen in de cast zijn volkomen vergeten, behalve misschien Steven Dorff, die Burke speelde, een van de leiders van 713. Dorffs personage was niet erg goed ontwikkeld, maar dat gold voor alles in de film, van de sets tot de personages en Tara Reid. Hoe dan ook, de verbijsterende en volslagen belachelijke verhaallijn is al moeilijk genoeg te volgen als de film in zo'n halsbrekend tempo wordt afgedraaid, maar regisseur Uwe Boll gooit er een dreunende, geestdodende soundtrack tegenaan; die is zo hard dat je in sommige scènes niet eens kunt horen wat de acteurs zeggen! Dat kan niet kloppen. Maar gezien het acteerniveau is een bedankje misschien wel op zijn plaats voor meneer Boll.<br />O, en een leuke noot. De openingsscènes van de film bevatten ook vertelling... van de woorden die tegelijkertijd over het scherm kruipen. Herinner je je de eerste _Star Wars_ -film nog? Je hoorde het inmiddels vertrouwde _Star Wars_ -thema terwijl de proloog over het scherm kroop. Er was beslist geen behoefte aan vertelling; waarom zou ik een of andere sukkel nodig hebben om voor me te lezen wat er op het scherm staat? Waren de producenten alleen maar op zoek naar blinde mensen? Misschien verklaart dat ook waarom de soundtrack zo luid was <0xE2><0x80><0x93> ze waren ook op zoek naar hardhorende mensen. Bovendien lispelde de verteller om onverklaarbare redenen de eerste paar regels van de kruipgang <0xE2><0x80><0x93> en verloor het toen. Bizar.<br />Alleen in het Duister is een luidruchtige, duffe mengelmoes van afschuwelijk acteerwerk, een onsamenhangend script en onhandige regie. Er klinkt nauwelijks iets waars in door. Er is zoveel chaos dat het publiek het gewoon opgeeft zich druk te maken over de karakters en wortels van hun verscheiden. Zelfs in het donker lijken de demonische wezens koeler en in vergelijking daarmee veel meer ontwikkeld.<br />Ironisch genoeg, aangezien er maar drie andere mensen in het theater waren, keek ik naar _Alleen in het Duister_. Ik vraag me af of Uwe Boll het op die manier gepland heeft. Ik kan dit niet helemaal de laagste score geven, omdat ik er aanvankelijk weinig hoop op had <0xE2><0x80><0x94> en omdat het me nooit zo in zijn greep heeft gehad dat ik me er druk over maakte. Het is afschuwelijk, hoewel Slater zich een heel klein beetje vergoelijkt.
It should come as no shock to you when I say that Alone in the Dark is a crappy movie. To put it bluntly, it's as if a dung monster defecated, ate the result, and then vomited. The final product would still outshine this movie.<br /><br />Seemingly based on an ancient (!) Atari video game, the movie has something or other to do with a portal to the bowels of the earth, the unleashing of demons, and ancient civilizations. Something about there being two worlds, that of darkness and that of light. (Guess which one's ours.) Oh, and 10,000 years ago a really super-duper advanced civilization opened the portal, demons came over and had a blast, then wiped out the civilization. Which is why we've never heard of them, conveniently enough.<br /><br />Christian Slater, perhaps pining for the days of Heathers and Pump up the Volume, plays Edward Carnby, a paranormal researcher to whom Something Bad happened when he was 10 years old. He's hot on the trail of one of the artifacts of said advanced civilization. Carnby used to be part of a secret institution called 713, which has been trying to figure out what happened to that long-ago civilization. But Carnby believed he wasn't going to be able to find the answers he sought, so he left the group.<br /><br />But see, these beasties are out, and they get their prey in varying ways, such as gutting them, splitting them down the middle, implanting neurological control devices in them, or just turning them into killing zombies. Yes, it's another zombie movie.<br /><br />That's about as distilled I can make the plot. It's pretty convoluted and incomprehensible. In similar movies, one might see the intrepid researcher/adventurer figure things out a step at a time, and when we the audience are mentally with the researcher, it's a lot of fun. But when the scenes shift from attack to attack with no perspective or context... not so much fun.<br /><br />The acting is dreadful, save for Slater, who (although he almost seems embarrassed to be in the movie) showed he was capable of carrying the acting load. He had to; get this - Tara Reid is cast as a museum curator! Honest to goodness, I thought I'd seen the casting of a lifetime when Denise Richards was cast as a nuclear physicist in Tomorrow Never Dies. But Reid here matches Richards, crappy emoting for crappy emoting. Hightlights include Reid pronouncing "Newfoundland" as "New Fownd Land," Reid delivering most of her lines in a dazed, throaty monotone (kinda like she'd been on an all-night bender for the past week before filming), Reid - a museum curator, mind you - spending a lot of the movie in a midriff-bearing top and hip-hugger jeans. Oh yeah, she was as believable as Jessica Simpson giving stock quotes. Oh, why must the pretty ones be so dumb? (Note: I don't think Tara Reid's all that good looking. She looks like she's in perpetual need of food.) Almost everyone else in the cast is completely forgettable, except perhaps for Steven Dorff, who played Burke, one of the leaders of 713. Dorff's character wasn't terribly well developed, but nothing in the movie was, from the sets to the characters to Tara Reid. But I digress.<br /><br />Anyway, the perplexing and utterly preposterous storyline is tough enough to follow with the film moving at such a breakneck pace, but director Uwe Boll tosses in a pounding, mind-deadening soundtrack; it's so loud you can't hear what the actors are saying in some of the scenes! That can't be right. Given the acting level, however, perhaps thanks are in order to Mr. Boll.<br /><br />Oh, and a fun note. The opening moments of the movie include narration... of the words that are crawling across the screen at the same time. Remember the first Star Wars? You heard that now-familiar Star Wars theme while the prologue crawled. There was surely no need for narration; why do I need some doofus to read what's on the screen for me? Were the producers simply looking out for blind people? Maybe that also explains why the soundtrack was so loud - they were also looking out for hard-of-hearing people. Also, the narrator inexplicably had a lisp for the first few lines of the crawl - then lost it. Bizarre.<br /><br />Alone in the Dark is a loud, dopey mishmash of dreadful acting, an incoherent script, and ham-handed directing. Hardly a note rings true. There's so much chaos that the audience simply gives up caring about the characters and roots for their demise. Even in the dark, the demonic creatures seem cooler and much more developed by comparison.<br /><br />Ironically, since there were only three other people in the theater, I watched this Alone in the Dark. I wonder if Uwe Boll planned it that way? I can't quite give this the lowest rating, because I had low hopes for it to begin with - and because it never grabbed me enough for me to get worked up about it. It's atrocious, although Slater redeems himself a tiny bit.