Ik zag ZP toen hij voor het eerst werd uitgebracht en ik vond het een enorme teleurstelling. Het script leek geforceerd en krom en te nep in de jaren zestig. Het is politiek te recht voor zijn raap en te belachelijk. En laten we wel wezen, ik was nog steeds in de ban van een liefde die bekendstaat als BLOWUP en ik heb die nog steeds niet helemaal van me afgeschud. Nu is de 'liefde' verweven met allerlei soorten nostalgie die hij oproept en ach... Succes met mij!<br />Maar de tijd marcheert voort en de tijd is vriendelijk geweest voor ZP en de tijd is een leraar voor mij geweest. Ik bekijk deze film ongeveer om de tien jaar en hij wordt steeds beter naarmate hij ouder wordt. En ZP is zijn eigen 'ervaring'. en alleen via de schepper, wijlen de grote Mr. Antonioni, met BLOWUP in verband kan worden gebracht.<br /><0x3E> Twaalf jaar geleden had ik het grote geluk een absoluut ongerept prentje te zien, op de juiste grootte geprojecteerd, gerestaureerd door een Italiaanse culturele instelling die een goed kunstwerk kent als ze het ziet en die weet hoe belangrijk het is om zo'n kunstwerkje in goede staat te houden. Tot op de dag van vandaag herinner ik me de ademloze uitroepen van het publiek toen de eerste opname van Death Valley verscheen. Het was als een visuele schok van duizend volt die Antonioni met opzet had veroorzaakt om ons wakker te schudden tot een nieuw bewustzijnsniveau. En wat er daarna volgt is inderdaad een heel ander soort 'plaats'. <br />Wat me verbaast is hoe deze film tot zijn recht komt.<br />Ik herinner me de tweede keer dat ik hem zag <0xE2><0x80><0x93> in het begin van de jaren tachtig <0xE2><0x80><0x93> dat ik genegenheid begon te voelen voor de film als geheel en voor Daria en Mark in het bijzonder. Terwijl deze twee eerst een snuggere schaduwversie van Zefferelli's _Olivia en Leonard_ (lees: _Romeo en Julia_ ) leken, vond ik ze nu aantrekkelijk <0xE2><0x80><0x93> vooral _Het Meisje_ in haar hardnekkige slo-motionaliteit. _Ze-heeft-de-tijd-genomen... Om-te-Leven. Alles, ALLES sterft om haar heen_.<br />Toen het theater spannend werd, begon het daglicht van de Realiteit al snel mijn nieuwe 'genot' uit te wissen. s een hippiefantasie <0xE2><0x80><0x93> laat het los'<br /><br />De kracht van Antonioni's visie had zich, zo besefte ik, de eerste keer al in mij gemanifesteerd, dus beantwoordde ik '80' met een 'Uh-huh' en bewaakte mijn 'liefde' heimelijk, bezitterig en jaloers.<br />Maar dit is dan wat voor goede kunst er in je leeft, en als je wilt heeft het zijn zin en 'liefde' je terug: heimelijk, jaloers en bezitterig. En je wordt'veranderd'.<br />Was dolblij toen ik zag dat Turner Classic Movies had besloten om zp in maart te vertonen. Ongetwijfeld moet zp op een gigantisch scherm te zien zijn, zodat het je echt in zijn geconstrueerde omgeving kan opnemen. Maar ja, soms is zelfs een glimp van de Geliefde op een krantenfoto niet beter dan helemaal geen glimp.<br />Vandaag is de realiteit ingetreden. ZP is op mysterieuze wijze verdwenen en vervangen door de zeurderige capriolen van ALICE'S RESTAURANT.<br />Dus het is nog steeds te'moeilijk', te'verontrustend', te 'wat'?<br />Misschien komt het doordat, zoals met alle goede kunst, het Leeft terwijl alles eromheen sterft.<br />Vrede.
I saw ZP when it was first released and found it a major disappointment. Its script seemed forced and arch and too fakey '60s. It's politics too upfront and ridiculous. And let's face it, I was still under a love-spell known as BLOWUP : and I still haven't completely shaken it. Now the "love" is twisted up with all sorts of nostalgia it evokes and, oh well . . . Good Luck to me!<br /><br />But time marches on and time has been kind to ZP and time has been a teacher to me. I revisit this film about every ten years and it just gets better and better with age. And ZP is it's own "experience"and is only really linked to BLOWUP through its creator, the late,great Mr. Antonioni.<br /><br />Twelve years ago, I had the great good fortune to see an absolutely pristine print, projected at its correct size (immense), restored by an Italian government cultural agency who knows a good work of art when they see it and knows the importance of keeping such a thing of beauty in good shape. To this day I remember the gasp from the audience when the first shot of Death Valley appeared. It was like a thousand volt visual shock Antonioni had intentionally delivered to wake us up to a new level of awareness. And indeed what follows from that point is an entirely different sort of "place".<br /><br />What is astonishing to me is how this film is coming into its own.<br /><br />I remember the second time around seeing it --- the early 80s --- I had begun to feel affection towards the film as a whole and towards Daria and Mark in particular. Whereas, before these two seemed like a smart-alecky shadow version of Zefferelli's Olivia and Leonard (read: Romeo and Juliet)they now were engaging me --- particularly The Girl in her insistent slo-motion-ality. She-took-her-time . . . To Live. Everything, EVERYTHING dies around her.<br /><br />Upon exciting the theater the daylight of Reality quickly began to erase my new found "enjoyment". The encroaching shoulder-padded, big haired 80s whispered "But that's a hippie fantasy --- let it go"<br /><br />The force of Antonioni's vision had, I had realised, already worked itself inside of me the FIRST time around so I answered "80s" with an "Uh-Huh" and guarded my "love" secretly, possessively and jealously.<br /><br />But, this, then is what good art does it lives inside of you, and, if you wish it has its way and "loves" you back: secretly, jealously, and possessively. And you get "changed".<br /><br />Was thrilled to see that Turner Classic Movies had decided to show ZP in its March lineup. Undoubtedly, ZP must be seen on a gigantic screen so that it can truly take you into its constructed environment. But, hey, sometimes even a glimpse of the Beloved in a newspaper photo is no better than no glimpse at all.<br /><br />Today reality hit, ZP has been withdrawn mysteriously and replaced with the whiney antics of ALICE'S RESTAURANT.<br /><br />So, it is still too "difficult", too "disturbing", too "what"?<br /><br />Maybe it's that, as with all good art, it Lives while everything dies around it. <br /><br />Peace.