Het schijnt dat de mensen achter de Afgunst beseften dat de laatste komedies <0xE2><0x80><0x93> vooral die waarin Ben Stiller en in mindere mate Jack Black een rol spelen <0xE2><0x80><0x93> uit de hand gelopen situatiekomedies waren, die steeds minder oorspronkelijk en in het algemeen geestig werden. Ik vond de pure absurditeit van Zoolander, toen het werd uitgebracht, buitengewoon hilarisch, Starsky en Hutch was ook leuk, en daarna zorgde Dodgeball voor de lachsalvo's van een heleboel mensen, hoewel ik persoonlijk een beetje genoeg had van de overdreven personages <0xE2><0x80><0x93> vooral als het scenario niet zo grappig was (misschien is de komedie van een Dodgeball-toernooi niet helemaal te vertalen naar Australië, waar het zelden wordt gespeeld). Dus in een poging om iets originelers te doen, stapt Afgunst weg van een absurd scenario en draait in plaats daarvan om de absurde creatie van Jack Blacks personage (ik zal niet verklappen wat het is voor degenen die van plan zijn de film te gaan zien). Het probleem is dat de film zo lang lijkt te duren, ik ben niet zo'n filmfanaat dat ik voorbeelden kan bedenken, maar het lijkt erop dat dit al duizend keer eerder is gedaan <0xE2><0x80><0x93> en heel zelden met succes. Ben Stiller daarentegen lijkt een beetje verloren, hij heeft gevraagd om een volledigere rol te spelen dan de belachelijke personages uit zijn Zoolander-films, maar hij worstelt als huisvader, of het nu zijn schuld is of het script, er zit niet genoeg diepgang in het personage, en het resultaat is een film waarin Ben Stiller die typische maniertjes aanleert en saai wordt. De voorstelling laat geen indruk op de kijker achter (hij is gewoon Ben Stiller, Jack Black slaagt erin een personage te spelen <0xE2><0x80><0x93> maar geen uitdagend personage). Het laatste irritante element van de film is Christopher Walkens rol als 'The J Man', die zo'n beetje het meest typerende en tweedimensionale personage is dat je je kunt voorstellen, en natuurlijk wordt hij al snel monotoon en frustrerend.<br />Het is niet zo ondraaglijk als sommige mensen je willen doen geloven, je kunt er wel naar kijken, vooral als je in de juiste stemming bent (als je in de stemming bent om naar deze film te gaan kijken, is het wel een vereiste dat je je een beetje dwaas voelt). Je kunt hem huren voor een filmavondje met vrienden en hem bekijken nadat je naar een enge film hebt gekeken en zin hebt in iets lichts <0xE2><0x80><0x93> hopelijk ben je tegen die tijd ook een beetje aangeschoten. Ik kan me voorstellen dat het in dat scenario heel leuk zou zijn, maar over het algemeen levert het te weinig op om jezelf mee te vermaken, en de meeste tijd sleept het zich voort.
It seems that the people behind Envy realised that recent comedies - especially ones involving Ben Stiller and to a lesser degree Jack Black - have been situation spoofs, which have steadily declined in originality and generally laughs. I found the sheer absurdity of Zoolander utterly hilarious when it was released, Starsky and Hutch was also enjoyable, and then Dodgeball kept the laughs going for a lot of people, although personally i was a bit tired of the over-the-top characters - especially when the scenario wasn't quite so funny (perhaps the comedy of a Dodgeball tournament doesn't quite translate to Australia, where it's rarely played). So in an attempt to do something a little more original, Envy moves away from an absurd scenario and instead revolves around the absurd creation of Jack Black's character (i won't spoil what it is for those who intend to see the movie). The problem is that the movie seems to drag, i'm not a big enough movie buff to be able to think of examples, but it seems like this set up has been done a thousand times before - and very rarely successfully. So instead of a nice, crisp, enjoyable and fresh comedy, you get a film that seems to just go through the motions. Sure the motions can be quite amusing, and they're centred on an idea that is quirky enough to provide a few laughs - especially with Jack Black playing the excited and amusing, though a bit 2D, creator. Ben Stiller on the other hand seems a bit lost, he's asked to play a fuller role than the ridiculous characters of his Zoolander breed of movies, but he struggles as a family man, whether his fault or the scripts, there isn't enough depth to the character and the result is a movie of Ben Stiller doing those typical mannerisms and generally becoming tedious. The performance doesn't leave an imprint on the viewer (he's just Ben Stiller, Jack Black manages to actually portray a character - though not a challenging one). The last annoying element of the movie is Christopher Walken's role as 'The J Man', which is about as typical and two dimensional as characters come, and naturally he becomes monotonous and frustrating very quickly.<br /><br />It's really not as unbearable as some people would have you think, it's watchable, especially if you're in the right mood (feeling silly would be a good prerequisite for seeing this film). Hire it on a movie night with friends and watch it after you've watched a scary film and feel like something light - hopefully you'll also be somewhat tipsy by then too. In that scenario i can imagine it would be quite enjoyable, but generally it provides too few laughs to carry itself and most of the time just drags along.