Ik hoop dat de kijker die 'Dream Machine' beschouwt als een van Corey Haims beste en 'beste films van de eeuw' een grapje maakte. Onopgemerkt sarcasme van mijn kant? Ik hoop het van harte.<br />'The Dream Machine' is het eerste deel van een lange reeks middelmatige avonturen die de rest van Corey Haims carrière zou blijven achtervolgen (behalve 'Gebed van de Rollerboys', dat verrassend goed was). Hierin speelt Haim een nonchalante student, Bernie, die denkt dat een coole auto de aandacht van zijn droomvrouw zal trekken. Gelukkig voor Bernie, een rijke vrouw die wraak wil nemen op haar overspelige echtgenoot, besluit ze haastig haar trouwe pianostemmer <0xE2><0x80><0x93> Bernie <0xE2><0x80><0x93> te belonen met een cadeau: een gelikte Porsche Turbo. Maar wat de vrouw, en helaas voor Bernie, niet wist, was dat haar dode man was vermoord en dat zijn lichaam in de kofferbak was verstopt. Aangezien in deze film lichamen niet lijken te vergaan of een smerige stank verspreiden, is Bernie zich daar niet van bewust. Sterker nog, de nietsvermoedende jongen heeft geen idee dat er iets verdachts aan de hand is, ondanks een aantal vreemde omstandigheden die zich aandienen. In het bijzonder wordt hij gevolgd door een grizzlybeer, die er alles aan doet om het lichaam te pakken te krijgen zonder dat het wordt ontdekt.<br />Dit is een laag-bij-de-grondse Ondanks het feit dat de film deels een actiefilm en deels een romantische komedie is, biedt hij de kijker niet veel interessants in de eerste drie kwartier waarin de filmmakers meer dan genoeg tijd nemen om het acute probleem te laten zien (d.w.z. Bernie die in het bezit is van een auto en een lijk, en een huurmoordenaar die erachter komt dat de Porsche moeilijk te vinden zal zijn). Waarna, met dank aan de slechte acteerprestaties van Haim (ik was ook dol op die jongen, maar het is niet bepaald heiligschennis om toe te geven dat hij niet goed kon acteren) en het gebrek aan echte urgentie en urgentie tussen Bernie en de schurk, waardoor veel van de gebeurtenissen niet overtuigend zijn en als gevolg daarvan oninteressant. Als klap op de vuurpijl was de soundtrack ook nog eens ongelooflijk lachwekkend en klonk hij meer als de liedjes die je in Team America zou horen (zie de 'date'-montage).<br />De trouwe fans van Corey Haim zouden echter niet teleurgesteld moeten zijn dat ze hun zoon in overvloed zien. Maar anderen, die begrijpen dat Haims carrière waarschijnlijk op zijn veertiende of vijftiende op een laag pitje is komen te staan en nooit meer is opgekrabbeld, verwachten middelmatigheid, net als kijkers die alleen maar op zoek zijn naar een komisch programma uit de jaren negentig om de tijd te doden.
I hope the viewer who regards 'Dream Machine' as one of Corey Haim's finest and the "best movies of the century" was kidding. Undetected sarcasm on my part? I sincerely hope so.<br /><br />'The Dream Machine' marks the first of a long line of mediocre capers that would plague the rest of Corey Haim's career (except 'Prayer of the Rollerboys' which was surprisingly decent). Here, Haim plays nonchalant college boy, Bernie, who supposes that a cool car will attract his dream girl's attention. Lucky for Bernie, a rich woman aiming to get back at her cheating husband, hastily decides to reward her faithful piano tuner--Bernie--with a gift: a slick Porsche Turbo. However, unbeknownst to the woman, and unfortunate for Bernie, is that her dead husband was murdered and his body was hidden in the trunk. Now, being that in this movie, bodies don't seem to decay or possess a rather foul funk, Bernie is unaware of this. In fact, the oblivious boy has no idea that something suspicious is afoot despite several odd circumstances that arise. In particular, a grizzly man follows him around, desperate to get hold of that body relatively undetected.<br /><br />This is a low-grade action fizzle as many of Haim's films like this are (see The Double O Kid). Despite being part action, part romantic comedy, this movie fails to offer the viewer much of anything of interest for at least the first forty-five minutes in which the filmmakers take more than enough time to show the immediate problem (i.e. Bernie being in possession of a car and a dead body, and a hit-man finding out that the Porsche is going to be hard to find). After which, and thanks to poor acting by Haim (I loved this kid, too, but it's not exactly sacrilegious to admit the times when he obviously couldn't act well) and the lack of real immediacy and emergency between Bernie and the villain that makes much of the events unconvincing and as a result, inappreciable. To add injury to insult, the soundtrack was unbelievably laughable and sounded more like self-evident songs you would hear in Team America (see the 'date' montage).<br /><br />Loyal Corey Haim fans, however, should not be disappointed to see their boy in abundance. However, others understanding that Haim's career probably peaked when he was 14 or 15 and never recovered, might expect mediocrity, as will viewers just looking for early 90s b-comedy fluff to pass the time.