Deze fantastische whodunit is een vroeg prototype van wat al snel een heel populair filmgenre werd. Ik was blij dat William Powell een detectiveverhaal met charisma en charme aanpakte, en zonder de dwaze houding van zijn Nick Charles-personage (uit de 'Thin Man'-serie). Hoewel het verhaal op zich goed is, denk ik dat het leuker is om naar deze film te kijken omdat Michael Curtiz zo'n fantastische, fantasierijke invalshoek heeft. Vanuit visueel oogpunt is dit een rijk gestructureerde film, waarin Curtiz een ongelooflijke beheersing van het medium laat zien; van splitscreenbeelden tot vreemde camerastandpunten en fantasierijke flashbacks laat Curtiz zien dat hij een van de beste regisseurs van Hollywood was. Zeer aanbevelenswaardig als je een fan van dit soort films bent.
This fantastic whodunit is an early prototype of what soon became a very popular film genre. I was happy to see William Powell handling a detective story with charisma and charm, and without the silly attitude of his Nick Charles character (from the "Thin Man" series). While the story is good on its own, I think what really makes this movie fun to watch is Michael Curtiz' fantastically imaginative direction. From a visual point of view, this is a richly textured movie, with Curtiz showing an incredible command of the medium; from split screen images, to weird camera angles and imaginative flashbacks, Curtiz demonstrates that he was one of the best Hollywood directors. Highly recommended if you are fan of this type of movie.