Wat een verrukkelijke film! Heel hartverwarmend. Je kunt er niets aan doen dat je verliefd wordt op het personage Gigi. Als kind is hij aanbiddelijk en hij groeit uit tot een gevoelige kunstenaar. De hele film draait om hem. Hij leeft in een prachtige wereld en leeft van nieuwsgierigheid, verlangen en verwachting. Er is een oudere broer die zijn glorie probeert te stelen, maar eigenlijk zijn hele leven in de schaduw blijft staan. De vader is heel stereotiep Italiaans en de moeder ook. Ik wilde dat de vader zich in de laatste scène zou herenigen met de moeder en dat ze zouden huilen en lachen. Ik wilde ook dat er in elk geval iets goeds was aan de oudere broer. Zijn persoonlijkheid lijkt volledig verwoest. Passie en hartstocht zijn de sleutel tot het leven. En door de camera heen kijkend richt je je op kleine details en geniet je van de delicate details van het leven.
Such a delightful movie! Very heart warming. One can't help falling in love with the character of Gigi. He's adorable as a child and grows into a sensitive artist. The whole movie revolves around him. He lives in a wonderful world  living all life  curiosity, desire and anticipation. There is an elder brother who tries to steal his glory but really remains in the shadow all his life. The father is very stereotypically Italian and so is the mother. I wanted the father to come and reunite with the mother in the last scene  and have them cry and laugh. I also wish that there was at least something redeeming about the elder brother. His personality seems to have been trashed entirely. Passion and ardour  that's the key to life. And looking through the camera  focusing on small details and savoring the delicate details of life.