Dit is een film met twee van mijn favoriete acteurs uit Kilmer en Downey. In een te kleine rol speelt hij ook nog eens de altijd leuke Larry Miller. Desondanks vond ik het bijna niet om aan te zien. Michelle Monaghan mag dan knap zijn, maar ze heeft bijna geen charisma en de reden voor de obsessie van Downeys personage met haar personage is helemaal niet begrijpelijk in termen van de informatie die de film verschaft of de manier waarop hij wordt geportretteerd. Het einde lijkt pretentieus en hoewel het de bedoeling lijkt dat het publiek meeknikt en knipoogt met de film, zijn we daar niet toe bereid of in staat omdat we niet aan de kant van de hoofdrolspelers zijn gezet. Ik denk niet dat het zo is. De plot was niet ingewikkeld of onbegrijpelijk. Het was gewoon niet relevant en onhandig en duidelijk gefabriceerd. Ik'snapte' het. Ik vond het alleen niet leuk. Paddy Breathnachs 'I Went Down' en Guy Ritchies 'Snatch' en 'Lock, Stock and Two Smoking Barrels' zijn veel betere voorbeelden van het soort film dat regisseur Shane Black niet weet te verwezenlijken.<br />Ik deel een verjaardag met Shane Black, maar een blik op de aftiteling (voornamelijk als scenarist) maakt dat ik me wil losmaken van elke andere connectie.
This movie features two of my favorite actors in Kilmer and Downey. It also boasts the always enjoyable Larry Miller in a too-small part. Despite this I found it to be nearly unwatchable. Michelle Monaghan may be pretty but she is nearly charisma free and the reasons for Downey's character's obsession with her character is not at all understandable in terms of the information the film presents or the way it's portrayed. The ending seems pretentious and though the intention seems to be that the audience should join in the nod and wink the film, having failed to bring us in on the side of its protagonists leaves us unwilling or unable to do so.<br /><br />Fans of the film say that those who disagree simply "don't get it". I don't think this is so. The plot was not complicated or beyond understanding. It was simply uninvolving and clumsily and obviously manufactured. I "got it". I just didn't like it. Paddy Breathnach's "I Went Down" and Guy Ritchie's "Snatch" and "Lock, Stock and Two Smoking Barrels" are much better realized examples of the kind of film-making that director Shane Black fails to achieve.<br /><br />I share a birthday with Shane Black but a look at his credits (mostly as a screenwriter)makes me want to dissociate myself from any other connection.