Ik ging de film in, misschien een beetje afgestompt door de hak-en-snijfilms die tegenwoordig op het scherm te zien waren. Tjonge, wat was ik verbaasd. Deze kleine schat had een aangename, sombere, donkere sfeer. Nog verrassender was de zeer beperkte hoeveelheid bloed die daadwerkelijk te zien was. Zoals bij de meeste goede films laat deze iets aan de verbeelding over, en Bill Paxton regisseerde voortreffelijk. Scènes die in de auto werden opgenomen waren goed gedaan, en na het zien van de aflevering 'Anatomie van een scène' aan het eind van de videoband, was het goed om te zien dat sommige van de subtiele, maar toch prachtige dingen die ik had opgemerkt opzettelijk waren en niet een 'O, dat ziet er goed uit, hou het maar'-achtige richting insloegen. Dit is een sombere film, vol grimmigheid. Maar voor het duistere onderwerp is een aanzienlijk deel ervan bij daglicht opgenomen, zelfs enkele van de meer verontrustende scènes. Het acteerwerk is uitzonderlijk (oké, ik ben altijd een fan van Powers Booth geweest) en gaat nooit over de top. Au Contraire is zeer ingetogen, wat buitengewoon goed werkt voor dit soort film. Als er één gebied is waar deze film tekortschiet, is het het einde, dat net een beetje te gekunsteld lijkt, maar nog steeds op een eenvoudiger niveau werkt zonder de stemming of de boodschap van de film te vernietigen. Wat is de boodschap? Het is iets wat ieder individu voor zichzelf beslist. Over het geheel genomen, op de schaal van 1 tot 10, scoort deze film een 8 voor degenen die van het zuidelijke gothic genre houden (hij: 'Body Heat' of 'Midnight in the Garden of Good and Evil') en ongeveer een 5 voor degenen die dat niet doen.
I went into this movie perhaps a bit jaded by the hack-and-slash films rampant on the screen these days. Boy, was I surprised. This little treasure was pleasantly paced with a somber, dark atmosphere. More surprising yet was the very limited amount of blood actually shown. As with most good movies, this one leaves something to the imagination, and Bill Paxton did a superb job at directing. Scenes shot inside the car as are well done and, after watching the "Anatomy of a Scene" episode at the end of the video tape, It was good to see that some of the subtle, yet wonderful things I had noticed were intentional and not just an "Oh, that looks good, keep it" type of direction. This is a moody movie, filled with grimness. Still, for the dark subject, a considerable portion of it is filmed in daylight, even some of the more disturbing scenes. The acting is exceptional (Okay, I've always been a fan of Powers Booth), and never goes over the top. Au Contraire, it is very subdued which works extremely well for this type of film. If there is any one area where this film lacks, it is in the ending, which seems just a bit too contrived, but still works on a simpler level without destroying the mood or the message of the movie. What is the message? It's something that each individual decides for themself. Overall, on the 1-10 scale, this movie scores an 8 for those who like the southern gothic genre (ie: "Body Heat" or "Midnight in the Garden of Good and Evil"), and about a 5 for those who don't.