Avond is het prachtige verhaal van de gebrekkige liefde van een moeder. De film splitst zich op in de tijd, is op magische wijze opgenomen, verbazingwekkend geacteerd en heeft een ontroerend script. Vanessa Redgrave speelt Anne Grant Lord, een vrouw die uit het leven verdwijnt. Liggend in haar bed herinnert ze zich haar eerste fout. Claire Danes speelt de jonge Anne, die een jeugdige vitaliteit geeft aan een stervende, bedlegerige vrouw. Dochters Nina (Toni Collette) en Constance (Natasha Richardson) proberen het echte verhaal te ontcijferen uit de ontmoedigende dementie. Haar eerste fout draait om Harris Arden (Patrick Wilson), de man van wie haar beste vriendin Lila (Mamie Gummer) zielsveel hield. De dochters moeten in het reine komen met het verleden van hun moeder, en met hun toekomst. De cast straalt in _Evening_. De collectieve acteerenergie van deze film had de uitrusting voor de productie van deze hele film kunnen leveren. Ik ben zo blij dat ik Claire Danes weer aan het werk zie, vooral in deze rol. Ze is zo jong en levend, ze ervaart de vreugde, de fouten en het verdriet van de eerste fout van de jonge Anne volledig. Dat is een ware prestatie als je beseft dat ze een vrouw speelt die in bed sterft. Als haar leven haar overweldigt, kun je haar verlangen voelen om te breken en haar hopeloze hoop dat ze dat niet zal doen. Sommige van haar gezichtsuitdrukkingen knarsten een beetje, maar haar hele optreden was zo stralend dat ik dat alleen als bijkomstigheid kon opvatten. Toni Collette bewijst nog steeds dat je een machtige actrice kunt zijn zonder een supermodel te zijn. Ze speelt het zwarte schaap van de familie, een beetje verloren. Nina vindt veel kracht in de fout van haar moeder. Collette vermijdt zorgvuldig een wreed personage te scheppen dat zich verlustigt in de fouten van haar moeder en kiest in plaats daarvan het wijzere pad om van de fouten van haar moeder te leren. Er is veel onderlinge strijd tussen Nina en haar zus Constance. Hun ruzies doen me denken aan de ruzies die ik voortdurend met mijn zus heb. Mamie Gummer, die Annes jeugdige beste vriendin speelt, is geweldig. Haar personage zit klem tussen haar hart en haar status in de maatschappij. Zelfs als ze huilt en haar hart breekt, is ze ongelooflijk koninklijk en charmant. Ik kan niet wachten om haar in de toekomst nog eens te zien acteren. Vanessa Redgraves optreden is moeilijk te beschrijven. Haar talent om haar mentale status dubbelzinnig te maken zonder geschift of zelfs maar bijzonder tragisch te zijn, is de reden dat het zo krachtig is. Het publiek weet niet of ze het verhaal verzint omdat ze wegglijdt of dat deze gebeurtenissen echt hebben plaatsgevonden. Lichamelijk en emotioneel gezien acteert Redgrave in een hokje. Niet veel fysieke ruimte en een beperkte emotionele reikwijdte zouden voor een mindere actrice een schok zijn geweest, maar ze weet de beperkingen te benutten. Ik was voortdurend verbaasd. De film is absoluut op vrouwen gericht, maar de mannen in de film zijn niet alleen maar accessoires. Patrick Wilson is fascinerend als Harris. Geen wonder dat iedereen in de film verliefd op hem is, ik in elk geval wel. Buddy Wittenborn is Lila's broer, die in een spiraal van onbeheersbaarheid terechtkomt. Hugh Dancy laat Buddy in een spiraal van onbeheersbaarheid belanden zonder dat zijn acteerwerk de mist in gaat. Glen Close heeft mijn favoriete scène in de film. Hij doet me denken aan de beroemde scène uit Monster's Ball. Hij is verschrikkelijk en de tranen springen me in de ogen. Ik was volkomen verbijsterd. De enige actrice die teleurgesteld was in haar acteerwerk was Natasha Richardson. Hoewel haar vechtscènes gedenkwaardig waren, riekt het meeste van haar acteerwerk naar melodrama. Ze had net zo goed een bad kunnen nemen voordat we haar stank moesten inademen. Het is maar goed dat zij niet over de beelden ging. De beelden van de film zijn sprankelend. Cinematografie Gyula Pados had een film niet rijker van kleur kunnen maken, omdat het licht zo perfect bij stemming en emotie paste. De visuele concepten van de terugspoelende beelden zijn krachtig en resonerend. Er waren veel scènes die je had kunnen stilzetten, afdrukken, monteren en verkopen als kunst. Ik geef het toe, huilde ik. Avond is een krachtige film. Avond is een uitdagende meidenfilm, maar wel een geweldige meidenfilm. Als je indruk wilt maken op een vrouw met een film, kies dan Avond.
Evening is the beautiful story of the flawed love of a mother. The movie split in time, is magically shot, amazingly acted and has a touching script. Vanessa Redgrave plays Anne Grant Lord, a woman sun-setting out of life. Lying in her bed, her mind remembering and misfiring, she recalls her first mistake. Claire Danes plays the young Anne, giving a youthful vitality to dying bed ridden woman. Daughters Nina (Toni Collette) and Constance (Natasha Richardson) try to decipher the real story from the disheartening dementia. Her first mistake revolves around Harris Arden (Patrick Wilson); the man her best friend Lila (Mamie Gummer) deeply loved. The daughters must come to terms with their mother's past, and their futures. The cast is glowing in Evening. The collective acting energy of this movie could have powered the equipment for the production of this entire film. I am so glad to see Claire Danes working again, especially in this role. She is so young, and alive, fully living the joys, mistakes and heartbreak of young Anne's first mistake. This is a true feat when you realize she is playing a woman, dying in bed. When her life overwhelms her, you can feel her desire to crack and her hopeless hope that she won't. Some of her facial expressions grinded on me a little, but over all her performance was so radiant, I was left with that only as a side note. Toni Collette continues to prove that you can be a powerful actress without being a super model. She plays the black sheep of the family; a little lost. Nina finds a great deal of strength in her mother's mistake. Collette delicately avoids creating a cruel character who revels in the mistakes of her mother, instead choosing the wiser path of learning from her mother's mistakes. There is a great deal of infighting between Nina and her sister Constance. Their fights remind me of ones I have with my sister all the time. Mamie Gummer, who plays Anne's youthful best friend, is wonderful. Her character is stuck between her heart and her status in society. Even when she is crying and her heart is breaking, she is incredibly regal and charming. I can't wait to see her act in something else in the future. Vanessa Redgrave's performance is very hard for me to describe. Her talent at making her mental status ambiguous without being wacko or even especially tragic is why it is so powerful. The audience does not know if she is making up the story because she is slipping away or if these events truly happened. Physically and emotionally speaking, Redgrave is acting in a box. Not much physical space and limited emotional range might have been a stunner to a lesser actress but she makes the limitations work for her. I was constantly amazed. The movie is definitely woman-focused but the men in the movie are not just accessories. Patrick Wilson is mesmerizing as Harris. It is no wonder that everyone in the movie is in love with him, I sure was. Buddy Wittenborn is Lila's brother, spiraling out of control. Hugh Dancy spirals Buddy out of control without sending his acting down the drain. Glen Close has my favorite scene in the movie. It reminded me of the famous scene from Monster's Ball. It is terrible and jaw dropping grief. I was utterly stunned. The one acting disappointment was Natasha Richardson. While her fight scenes were memorable, most of her acting reeks of melodrama. It would have suited her to take an acting bath before we had to breathe her stink. It's a good thing she wasn't in charge of the visuals. The visuals of the movie are sparkling. Cinematographer Gyula Pados couldn't make a film richer in color, light so perfectly matched to mood and emotion. The visual concepts of the flash back sequences are powerful and resonating. There were many scenes that could have been stopped, printed, mounted and sold as art. I admit it, I cried. Evening is a powerful movie. Evening is defiantly a chick flick but a really great chick flick. If you want to impress a woman with a movie choice, pick Evening.