In het autobiografische verhaal 'Romulus, mijn vader' speelt Eric Bana, bekend van 'M<0xC3><0xBC>nchen', een verarmde Duitse emigrant die zijn zoon Raymond (Kodi Smit-McPhee) op het platteland van Australië in de jaren zestig probeert op te voeden. Het grootste obstakel voor de stabiliteit en het geluk van het gezin is zijn vrouw Christina (Franka Potente), die haar huwelijksgeloften schendt door schaamteloos met andere mannen te hokken. Ondanks haar hoogst onconventionele gedrag weigert Romulus haar een scheiding toe te staan en kwelt hij zichzelf masochistisch in de ijdele hoop dat ze op een dag naar hem zal terugkeren. Helaas is het de goedhartige en goedhartige Raimond die getuige moet zijn van al deze huwelijkse beroering <0xE2><0x80><0x93> en het zijn zijn memoires die dienen als basis voor de film (Raimond Gaita zou later schrijver worden).<br />Hoewel ik 'Romulus, mijn vader' bewonder om wat het probeert te doen, kan ik eerlijk gezegd niet zeggen dat ik ervan heb genoten, want hoewel de film een paar goede acteerprestaties en serieuze bedoelingen heeft, zijn die gewoon niet genoeg om de sombere verhaallijn en het begrafenis ijsberen te compenseren, waardoor het publiek net zo wanhopig en gedeprimeerd is als de mensen op het scherm. Een serieus levensdrama is één ding, maar deze niet-aflatende ellende van overspel, krankzinnigheid en meervoudige zelfmoord (laat staan pogingen tot zelfmoord) is iets heel anders.
In the autobiographical coming-of-age tale "Romulus, My Father," Eric Bana, of "Munich" fame, plays an impoverished German émigré struggling to raise his son, Raymond (Kodi Smit-McPhee), in rural 1960's Australia. The major obstacle to the family's stability and happiness is his wife, Christina (Franka Potente), who flagrantly violates her wedding vows by shamelessly shacking up with other men. Despite her highly unconventional behavior, Romulus refuses to grant her a divorce, masochistically torturing himself in the vain hope that she will one day return to him. It is, unfortunately, the good-hearted and good-natured Raimond who must bear witness to all this marital turmoil - and it is his memoir that serves as the basis for the movie (Raimond Gaita would later grow up to be an author).<br /><br />Even though I admire "Romulus, My Father" for what it is trying to do, I can't honestly say I enjoyed it, for while the film has some fine performances and serious intentions going for it, these simply aren't enough to counteract the dour storyline and funereal pacing, which leave the audience as despairing and depressed as the people on screen. A serious slice-of-life drama is one thing, but this unremittingly downbeat wallow in adultery, insanity and multiple suicides (let alone attempted suicides) is something else again.