Ik reageer op deze miniserie vanuit het perspectief van iemand die het boek het eerst heeft gelezen. En vanuit dat perspectief kan ik eerlijk zeggen dat ik, hoewel het een leuk boek is, wel begrijp waarom het de laatste tijd niet meer is uitgezonden. Om precies te zijn, dit miniboekje heeft een paar ernstige problemen, zoals:<br />1. De acteurs die de jongere generatie speelden, waren allemaal 15 tot 20 jaar ouder dan de personages. Ali McGraw (45 in die tijd) speelde Natalie Jastrow, die ongeveer 26 moest zijn. Jan-Michael Vincent (39 in die tijd) speelde Byron Henry, die ongeveer 22 moest zijn. De andere Henry-kinderen, en Pamela Tudsbury, werden ook gespeeld door acteurs die veel te oud waren voor personages die in hun twintiger jaren zouden moeten zijn.<br />2) Sommige rollen waren absoluut verschrikkelijk. Ali McGraw maakte dit mini-optreden soms bijna niet om aan te zien. Ik heb overtuigender optredens in middelbareschoolstukken gezien.<br />3) De regie was slecht. Eerlijk is eerlijk, Ali McGraw was waarschijnlijk verantwoordelijk voor het slechte acteerwerk en de slechte karakterontwikkeling. De vertolking van Hitler was veel te overdreven. Zijn personage zag er meer uit als een schurk uit een tekenfilm dan als het charismatische, soms charmante, maar altijd duivelse genie Herman Wouk die hem in het boek schilderde. Sommige van de andere personages worden zo stereotiep neergezet (Berel Jastrow) dat ze niet de diepte van het personage krijgen dat Wouk voor hen heeft gecreëerd.<br />4) Deze mini is erg gedateerd. De hocus pocus, het pretentieuze verhaal (het klonk als een geschiedenisverhaal uit een film van de middelbare school) en het hele primetime soap-gevoel van de mini maakten hem af en toe bijna komisch. Bovendien zijn Byron en Natalie maar al te vaak verkleed en opgemaakt alsof ze in 1979 in plaats van 1939 zijn.<br /><br />Iemand die dit ziet zonder de roman eerst te hebben gelezen, zal het waarschijnlijk niet allemaal kunnen volgen, omdat het meer overkomt als een eind jaren zeventig/ begin jaren tachtig 'neem mezelf te serieus'. In plaats van de televisieversie van een moderne Amerikaanse klassieker.<br />Remakes van oudere films en dergelijke zijn soms slecht uitgevoerd, maar dit is waarschijnlijk een van die gevallen waarin een creatieve en geïnspireerde regisseur een verbluffende, memorabele en met lof bekroonde productie kan maken. Ik zie dat nooit gebeuren, want een remake zou net zo lang (15 uur) of langer moeten zijn om het goed te doen, en gezien de korte tijdsspanne van het huidige Amerikaanse publiek zou het niet lukken.
I am commenting on this miniseries from the perspective of someone who read the novel first. And from that perspective I can honestly say that while enjoyable, I can see why it hasn't been rebroadcast anytime recently. More specifically, this mini has some serious problems, such as:<br /><br />1) It is terribly miscast. The actors who played the younger generation were all 15 to 20 years older than the characters. Ali McGraw (45 at the time) was playing Natalie Jastrow who was supposed to be about 26. Jan-Michael Vincent (39 at the time) was playing Byron Henry who was supposed to be about 22. The other Henry children, and Pamela Tudsbury, were also played by actors way too old for characters who were supposed to be in their 20's.<br /><br />2) Some of the acting was absolutely awful. Ali McGraw at times almost made this mini unwatchable. I have seen more convincing performances in high school plays. <br /><br />3) The directing was poor. To be fair to Ali McGraw, the bad acting and character development were probably the directing. The portrayal of Hitler was way overdone. His character came off looking and behaving more like a cartoon villain than the charismatic, sometimes charming, but always diabolical genius Herman Wouk painted him as in the novel. Some of the other characters are done so stereotypically (Berel Jastrow) they do not gain the depth of character that Wouk created for them.<br /><br />4) This mini is very dated. The hokey music, the pretentious narration (it sounded like a junior high school history film narration), and the entire prime-time soap opera feel of the mini made it almost comical at times. Also, too often Byron and Natalie are costumed and made up to look like they are in 1979 rather than 1939.<br /><br />Someone who watches this without the benefit of reading the novel first will probably not sit through it all, because it will come off more as a late 70's / early 80's "take myself too seriously" prime-time soap drama, rather than the television version of what is certainly a modern American classic.<br /><br />Remakes of older movies and the like are sometimes poorly done, but this is probably one case where a creative and inspired director could make a very stunning, memorable, and critically acclaimed production. I don't ever see that happening since a remake would have to be just as long (15 hours) or longer to do it right, and given the short attention span of most of the current American viewing public, it wouldn't fly.