Ik moet toegeven dat ik gedurende het eerste half uur van de film min of meer de weg kwijt was. Er was enige lichtelijk amusante humor geweest, maar op z'n best een nietszeggende plot en een algemeen gevoel van zinloosheid dat me bijna het idee gaf dat ik mijn tijd verdeed. Toen <0xE2><0x80><0x93> zonder aanwijsbare reden <0xE2><0x80><0x93> besefte ik plotseling dat ik hiervan genoot. Er was geen verblindend moment van besef en geen plotseling dramatische scène die me greep. In feite gebeurt er niets erg opwindends in de hele film. Het was alsof ik me plotseling realiseerde dat de film voornamelijk zinloos was <0xE2><0x80><0x93> en dat juist die zinloosheid zijn charme had. <br />Morgan Freeman speelt een naamloze acteur die een niemendalletje projector vindt om zijn carrière te beginnen. Hij gaat de rol van supermarktmanager spelen en brengt de dag door in een supermarkt in de buurt om onderzoek te doen naar de rol. Terwijl hij daar is, ontmoet hij en sluit hij een overeenkomst met Scarlet (gespeeld door Paz Vega) <0xE2><0x80><0x93> een caissière die meer uit het leven wil halen. Hij helpt haar zich voor te bereiden op een sollicitatiegesprek, alsof ze auditie doet voor een rol, terwijl zij hem in het echte leven introduceert. Het is echt grappig om te zien hoe Scarlet (want zo wordt het personage in de aftiteling genoemd) overweldigd wordt door een bezoek aan de plaatselijke Target-winkel. <br />Freeman en Vega waren geweldig samen, met een vreemde maar volkomen geloofwaardige combinatie van romantische maar vader-dochter chemie. Als je je in het begin verloren voelt, hou je dan aan deze film. Uiteindelijk blijkt het een verrukkelijk charmante film te zijn.
I have to admit that for the first half hour or so of this movie I was basically lost. There had been some mildly amusing humour, but at best a barebones plot and a general sense of pointlessness that was on the verge of making me think that I was wasting my time. Then - for no apparent reason - I suddenly realized that I was enjoying this. There was no blinding moment of realization and no suddenly dramatic scene that grabbed me. In fact nothing very exciting happens in the entire movie. It was as if I just all of a sudden realized that the movie was meant to be largely pointless - and that in its very pointlessness was its charm.<br /><br />Morgan Freeman starred as an unnamed actor who finds a “little project” to jumpstart his career. He's going to play a supermarket manager, and spends the day in a neighbourhood supermarket to research the role. While there he meets and bonds with Scarlet (played by Paz Vega) - a cashier who wants more out of life. He helps her prepare for a job interview as if she's auditioning for a role, while she introduces him to real life. It's truly funny watching “him” (for that's how the character is identified in the credits) be overwhelmed by a visit to the local Target store.<br /><br />Freeman and Vega were great together, with a strange but completely believable sort of combined romantic but father-daughter chemistry. If you feel lost at the beginning, stick with this. In the end, it turns out to be a delightfully charming movie. 7/10