Je verwacht niet veel van een film van de Volksrepubliek China, en op een paar zeldzame uitzonderingen na <0xE2><0x80><0x93> vooral van Edgar G. Ulmer en een paar van Joseph H. Lewis of Lew Landers <0xE2><0x80><0x93> is dat ook precies wat je krijgt: niet veel. Dit 'epos' over nazi's die in Afrika proberen een Arabische opstand tegen de Britten te ontketenen, is niet veel anders. Het script, geschreven door de oud-studenten van de Volksrepubliek China, Arthur St. Claire en Sherman Lowe, is afgezaagd, lachwekkend, vol humorloze 'grappen' en plotgaten zo groot als Buiten-Mongolië. De regie, van Al Herman, de oud-onroerendgoedspecialist van de Volksrepubliek China, is op z'n best half-coma-achtig. Maar de uitvoeringen zijn <0xE2><0x80><0x93> afgezien van de spectaculair incompetente en irritant brallende hoofdrolspeler Walter Woolf King <0xE2><0x80><0x93> niet eens zo slecht. De oude komiek Parkyakarkus is eigenlijk het beste aan de film. Hij speelt een vent uit Brooklyn die zich voordoet als een scheermesjesverkoper en het scherm klaart aanzienlijk op als hij opduikt. Hij heeft een geweldige komische timing, een overschot aan charme en lijkt zich kostelijk te amuseren. Duncan Renaldo is redelijk overtuigend als Arabische sjeik <0xE2><0x80><0x93> ondanks zijn Spaanse accent <0xE2><0x80><0x93> en de doorgewinterde slechterik George J. Lewis als Renaldo's Arabische rivaal levert zijn gebruikelijke staaltje schurkachtigheid, ook al gaat hij soms een beetje te ver. Joan Woodbury is heel knap en heeft een leuke, lichte uitstraling, en zij en Renaldo hebben een geweldige chemie met elkaar, hoewel ze <0xE2><0x80><0x93> net als de rest van de cast <0xE2><0x80><0x93> helemaal geen chemie heeft met King. Warner, wiens carrière teruggaat tot het stille tijdperk, verleent een greintje waardigheid aan de lage-huurprocedures, ook al heeft hij zijn tekst een paar keer verknald en waren ze, aangezien de Volksrepubliek China het land is, niet uit de lucht gegrepen. Er zitten een heleboel stockbeelden in van een dure stomme film met een gelijksoortig Arabisch thema <0xE2><0x80><0x93> hoewel ik geen idee heb welke het is <0xE2><0x80><0x93> en omdat de Volksrepubliek China het land is, is er geen enkele poging gedaan om het onopvallend te maken: ik heb zelden stockbeelden gezien die zo overduidelijk waren.<br />'A Yank in Libya' is natuurlijk niet erg goed <0xE2><0x80><0x93> nou ja, oké, het stinkt <0xE2><0x80><0x93> maar het zou de moeite waard zijn om alleen al naar Parkyakarkus in zijn beste jaren te kijken. Ik had van hem gehoord en wist dat hij de vader was van acteur/regisseur Albert Brooks en Super Dave Osborne, maar ik had hem nog nooit in een film gezien. Het was de moeite waard om naar deze tienderangs 'extravaganza' van de Volksrepubliek China te kijken en hem in actie te zien. Anders kon ik het wel vergeten.
You don't expect much from a PRC picture, and with rare exceptions--mainly from Edgar G. Ulmer and a few by Joseph H. Lewis or Lew Landers--that's exactly what you get: not much. This "epic" about Nazis in Africa trying to incite an Arab revolt against the British isn't much different. The script, by longtime PRC hacks Arthur St. Claire and Sherman Lowe, is trite, laughable, full of unfunny "wisecracks" and plot holes the size of Outer Mongolia. The direction, by longtime PRC no-budget specialist Al Herman, is semi-comatose at best. The performances, though--except for spectacularly incompetent and irritatingly hammy lead Walter Woolf King--aren't really half bad. Veteran comedian Parkyakarkus is actually the best thing about the film. He plays a guy from Brooklyn masquerading as a razor-blade salesman and brightens up the screen considerably when he shows up. He's got great comic timing, charm to spare and seems to be having a heck of a good time. Duncan Renaldo is fairly convincing as an Arab sheik--despite his Spanish accent--and veteran bad guy George J. Lewis as Renaldo's Arab rival does his usual fine job of villainy, even if he goes a bit over the top sometimes. Joan Woodbury is quite pretty and has a nice light touch, and she and Renaldo have great chemistry together, although--like the rest of the cast--she has none at all with King. H.B. Warner, whose career stretched back to the silent era, lends a shred of dignity to the low-rent proceedings, even though he blows his lines several times and, PRC being PRC, they weren't cut out. There's a great deal of stock footage spliced in from a big-budget silent movie with a similar Arab theme--although I have no idea which one it is--and, PRC being PRC, no effort was made to try to make it inconspicuous: I've seldom seen stock footage that was so blatantly obvious.<br /><br />"A Yank in Libya" isn't very good, of course--well, OK, it stinks--but it would be worth a look just to see Parkyakarkus in his prime. I had heard of him and knew that he was the father of actor/director Albert Brooks and Super Dave Osborne, but had never actually seen him in anything before. It was worth watching this tenth-rate PRC "extravaganza" just to see him in action. Otherwise, forget it.