Ik zal waarschijnlijk een hoop kritiek op me krijgen omdat ik deze film haat <0xE2><0x80><0x93> ik denk dat ik hem niet benaderde met de gepaste bedauwde nostalgie van de generatie vóór mij. Maar laat ik volstaan met te zeggen dat St. Elmo's Fire behoorlijk waardeloos was <0xE2><0x80><0x93> ongelooflijk waardeloos, zelfs voor een film als _Brat Pack_.<br />Dit is nog een prachtig voorbeeld van de zelfingenomen, genotzuchtige neurose die alles is in de jaren tachtig (wie niet?). De plot is praktisch niet-bestaand en de filosofieën zijn op z'n best kitscherig en worden de rest van de tijd slecht verwoord. Het totale ontbreken van iets wat op sympathieke personages lijkt, maakt de situatie er niet beter op. Er was echt geen groei, geen enkele vooruitgang. Zelfs de climactische zelfmoordscène werd in feite geneutraliseerd door opnieuw te weigeren de dood of iets wat op de werkelijkheid of het volwassen leven lijkt toe te laten.<br />Elke figuur uit de koekjestrommel zorgt er gewoon voor dat je hem op de meest voorspelbare manier gaat haten. De Sluiper is een engerd om geen andere reden dan dat hij een Sluiper is en Andie MacDowell is beeldschoon. De Lul doet alles wat in zijn macht ligt om je er voortdurend aan te herinneren dat hij, nou ja, een lul is. De Mooie Slet verbergt een diep gevoelde, intense pijn De Maagd wordt uiteindelijk een heel, gelukkig menselijk wezen nadat ze van elke Maagd het verlangen heeft gekregen om één hete wip te maken in de slaapzak met een Lulhannes voordat hij haar dumpt om echt te veranderen (ditmaal echt). De Bedrieglijke Klootzak bedriegt tot het tijd is dat hij wordt gepakt. En ten slotte sprenkelt De Feminist wijwater over elke ziel die 'toewijding' uitspreekt.<br />En dat brengt me bij mijn laatste punt: welke band van supercement hield deze mensen bij elkaar als vrienden? Ik kan me niet voorstellen dat ik met maar één van hen zou zijn... Denk nu eens aan de draaikolk die werd veroorzaakt door al dat narcisme dat zich in één bar concentreerde. En ze deden allemaal zo vreselijk tegen elkaar <0xE2><0x80><0x93> hoofden in wc's, bijna verkracht en met iedereen naar bed. De kers op de taart was dat twee beste vriendinnen zich als een stelletje bavianen gedroegen nadat ze met de Feminist hadden geneukt, ze zei zoiets van: 'Eh, eigenlijk wil ik niets meer met een van jullie tweeën te maken hebben. Laten we vrienden zijn! En we kunnen elke dag op een volstrekt onbekommerde manier met elkaar omgaan in de wetenschap dat ik op elk willekeurig moment met een van jullie tweeën kan aanpappen, maar jullie zijn geen van beiden bevredigend genoeg voor een relatie (NIET DAT WOORD!)' En ze glimlachten allemaal alsof ze wilden zeggen: 'Gossiemijne, daar heb ik nooit aan gedacht! Wat een geweldig idee!'<br />Maar dat is het niet. Net zoals kijken naar deze film dat niet is.
I'll probably get a lot of flack for hating this movie- guess I didn't approach it with the proper dewy-eyed nostalgia of the generation before me. But suffice it to say- St Elmo's Fire was pretty crap-freaking- tastic, even as far as Brat Pack films go.<br /><br />Here is yet another lovely example of the smug, self-indulgent neurosis that is everything 80s (RENT, anyone?) The plot is virtually non- existent and the philosophies are kitchy at best, poorly delivered the rest of the time. The complete lack of anything resembling sympathetic characters doesn't help the situation. There really was no growth, no forward movement at all. Even the climactic suicide scene was effectually neutered by once again refusing to let death or anything resembling reality or adult life enter in. <br /><br />Each cookie cutter figure simply goes about making you hate them in the blandest, most predictable way possible. The Stalker is a creep for no discernible reason other than he is a Stalker and Andie MacDowell is gorgeous. The Jackass does everything in his power to constantly remind you he is, well, a jackass. The Gorgeous Slut hides really soulful, deep pain with a wild lifestyle. The Poet moods and mopes around for a full 3/4 of the film until he can reveal (!) he actually is full of teddy bears and sunshine and rainbows. The Virgin finally becomes a whole, happy human being after getting every Virgin's desire of one hot roll in the sack with a Jackass before he ditches her to really change (for real this time). The Cheating Bastard cheats until it is time for him to get caught. And finally The Feminist go around dousing holy water on any soul that utters "commitment".<br /><br />Which brings me to my final beef- what bond of super-cement was holding these people together as friends? I can't imagine being with just one of them- Now think of the vortex created by all that narcissism centered in one bar. And they were all so terrible to each other- heads in toilets, near rape, and sleeping around with everrrryone. The cherry was after two BFFs act like total baboons after screwing the Feminist, she's like, "umm, actually I don't want to be with either of you anymore. Let's be friends! And we can hang out in a totally unawkward way every day knowing that I may hook up with one or the other at any given point, but neither of you are satisfying enough for commitment (NOT THAT WORD!)." And they all smile as if to say, "Golly gee, I never thought of that! What a great idea!"<br /><br />Only it's not. Kinda in the way that watching this movie is not.