Voorafgaande Waarschuwing: ik weet zeker dat iemand me ervan zal beschuldigen dat ik hier de rassenkaart speel, maar toen ik de preview van deze film zag, dacht ik: eindelijk! Ik heb nog nooit een film gezien over populaire, door Afrikanen beïnvloede dans (of het nu gaat om populaire hip hop-bewegingen, breken of stappen), waarin het hoofdpersonage een zwarte vrouw is. Ik heb een buitensporige hoeveelheid films gezien waarin een niet-zwarte vrouw die niets van hip hop wist, vers op de kapmantel afkomt en er middelmatig werk van maakt (Breakin, Breakin 2, Save the Last Dance, Step Up), maar de zwarte vrouwen in de film bestaan bijna niet. Dat zat me altijd dwars als ik dacht aan al die hip-hop, door Afrikanen beïnvloede dans, en dat het in deze sets wemelde van de zwarten en latino's, en dat het niet altijd mannen waren die het uitvoerden, dus ik had het gevoel dat deze film er al heel lang aan zat te komen. Maar het is niet het ras dat de film maakt, dus ik wilde ook dat hij een geloofwaardige plot had, dat het dansen vermakelijk was en interessant om te zien.<br />Prof: Ik vond het echt leuk dat deze film de Jamaicaanse cultuur naar voren bracht. Ik kan me niet herinneren dat ik ooit een populaire, populaire film heb gezien waarin alle hoofdpersonen Jamaicaans waren, een geloofwaardig accent hadden en niet stereotiep waren. De hoofdrolspelers, familie, vrienden en zelfs de'misdadigers' Het waren allemaal echt intelligente, realistische mensen die probeerden te liefhebben, te leven en te overleven in de buurt waar ze woonden door iets positiefs te doen. Zelfs toen het publiek te horen kreeg dat de zus van de hoofdpersoon een andere manier van leven koos, maakte dat het verhaal nog niet stereotiep. Ik was tevreden met de manier waarop het was geportretteerd. Ik genoot van de stap, van de flirterige, romantische relatie tussen twee stappers, van de beproevingen die de ouders van de hoofdpersoon doormaakten, en van hoe ze omging met haar terugkeer naar haar oude buurt en met Crabs in a Barrel. Ik had respect voor het feit dat ze zo intelligent en tegelijkertijd zo actief was, en dat er zoveel andere meisjes in de film waren die zich in de danswereld wisten te redden. Ze waren allemaal net zo goed als de jongens. Ik zie dat tegenwoordig niet vaak meer in films, tenminste niet in de zwarte film.<br />Cons: Ik weet niet precies waarom de regisseurs of wie de film ook heeft gemaakt dit hebben gedaan, maar ik vraag me af of ze wel eens naar echte dansvoorstellingen zijn geweest. Telkens wanneer de dansers zich klaarmaakten om op te treden, werd er een of ander hip hopnummer gespeeld in plaats van de hand/voet-beats van de dansers. Bij een echte dansshow is er geen behoefte aan muziek, behalve misschien om het publiek tussen de groepen door te vermaken. En als er dan hiphopnummers werden gespeeld, was het ritme van het nummer soms afwijkend van het ritme van de handen en voeten van de dansers. Het was g<0xC3><0xAA>nant. Ik was meer onder de indruk van de dansers in deze film dan in 'Stomp the Yard' (ook een geweldige dansfilm), want de vrouwen waren net zo woest als de mannen (in 'Stomp the Yard' kreeg Meagan Good maar een paar seconden de tijd voor een of andere nuffige draai en een pirouette, en de (Deltas?) zongen en deden een paar passen en werden onmiddellijk geknipt). Zelfs als er heel kleine scènes waren, verknalden de dames het, vooral in de garage, en het was zonder al die muziek dat hun echte muziek werd overstemd. Ik weet dat soundtracks verkocht moeten worden, maar de filmmensen hadden de muziek in andere delen van de film kunnen laten horen.<br />Ik ben geen fan van Keyshia Cole, dus elke keer als ik haar zag, dacht ik alleen maar: staat er in het script dat ze voortdurend haar hand op haar heup moet leggen als ze praat? Ze zag er op het scherm niet op haar gemak uit, vond ik. Ik vond dat ze in plaats daarvan een gastheer als Free of Rocsi hadden moeten gebruiken. Maar Deray Davis was zoals gewoonlijk weer grappig. Ook kreunde ik toen ik erachter kwam dat de film in het getto had moeten draaien, alsof stappen nergens anders mogelijk was. Hollywood, zoals gewoonlijk. Er werden echter maar een paar mensen als buitengewoon onwetend afgeschilderd, vanwege hun buurt en losers, wat meestal het geval is bij mainstream films.<br />Ik zou deze film vijf sterren hebben gegeven, maar de muziek die erop stond, was voor mij het einde. Ik ben absoluut van plan hem te kopen als hij uitkomt, en hopelijk zitten er in de bonusscènes de echte stapshows zonder al die liedjes.
Beforehand Notification: I'm sure someone is going to accuse me of playing the race card here, but when I saw the preview for this movie, I was thinking "Finally!" I have yet to see one movie about popular African-influenced dance (be it popular hip hop moves, breaking, or stepping) where the main character was a Black woman. I've seen an excessive amount of movies where a non-Black woman who knew nothing about hip hop comes fresh to the hood and does a mediocre job of it (Breakin, Breakin 2, Save the Last Dance, Step Up), but the Black women in the film are almost nonexistent. That always bothered me considering so much of hip hop, African-influenced dance, and breaking was with Blacks and Latinos in massive amounts in these particular sets and it wasn't always men who performed it, so I felt this movie has been a long time coming. However, the race does not make the film, so I also wanted it to carry a believable plot; the dancing be entertaining; and interesting to watch.<br /><br />Pros: I really enjoyed this film bringing Jamaican culture. I can't recall ever seeing a popular, mainstream film where all the main characters were Jamaican; had believable accents; and weren't stereotypical with the beanies. The steppers, family, friends, and even the "thugs" were all really intelligent, realistic people who were trying to love, live, and survive in the neighborhood they lived in by doing something positive. Even when the audience was made aware that the main character's sister chose an alternate lifestyle, it still didn't make the plot stereotypical. I was satisfied with the way it was portrayed. I LOVED the stepping; the romantic flirty relationship going on between two steppers; the trials that the main character's parents were going through; and how she dealt with coming back to her old neighborhood and dealing with Crabs in a Barrel. I respected that she was so intelligent and active at the same time, and so many other sistas in the film were handling themselves in the step world. They were all just as excellent as the fellas. I don't see that in too many movies nowadays, at least not those that would be considered Black films.<br /><br />Cons: I'm not quite sure why the directors or whoever put the movie together did this, but I question whether they've been to real step shows. Whenever the steppers got ready to perform, some hip hop song would play in place of the steppers' hand/feet beats. At a real step show, there is zero need for music, other than to maybe entertain the crowds in between groups. And then when hip hop songs were played, sometimes the beat to the song was off to the beat of the steppers' hands and feet. It was awkward. I was more impressed with the stepping in this movie versus "Stomp the Yard" (another great stepping movie) because the women got to represent as fierce as the guys (in "Stomp the Yard," Meagan Good got all of a few seconds of some prissy twirl and hair flip and the (Deltas?) let out a chant and a few steps and were cut immediately). Even when there were very small scenes, the ladies tore it up, especially in the auto shop, and it was without all that music to drown out their physical music. I know soundtracks have to be sold, but the movie folks could've played the music in other parts of the film.<br /><br />I'm not a Keyshia Cole fan, so every time I saw her, all I kept thinking was "Is it written in the script for her to constantly put her hand on her hip when she talks?" She looked uncomfortable on screen to me. I thought they should've used a host like Free or Rocsi instead. Deray Davis was funny as usual though. Also, I groaned when I found out that the movie was supposed to be in the ghetto, like stepping couldn't possibly happen anywhere else. Hollywood, as usual. However, only a couple of people were portrayed as excessively ignorant due to their neighborhood and losers, which mainstream movies tend to do.<br /><br />I would've given this movie five stars, but the music playing killed it for me. I definitely plan to buy it when it comes out and hopefully the bonus scenes will include the actual step shows without all the songs.