Na een paar jaar op zoek te zijn geweest naar een beetje fatsoenlijke film om voor mijn kinderen te huren, heb ik een zesde zintuig ontwikkeld voor het herkennen van de echt goedkope, direct-to-video-pogingen die echt pijnlijk zijn om aan te zien (voor iedereen boven de acht). Ik liet de bal vallen en de kinderen vroegen me de halve film lang 'waarom zei ze dat?' en 'waarom deed hij dat?' en mijn ogen begonnen pijn te doen van het voortdurend heen en weer rollen, terwijl de personages er heel slecht in slaagden om schijnbaar willekeurige plotveranderingen in de film aan te brengen. En de volgende keer dat iemand besluit dat absoluut geen vaardigheid met een zwaard gewoon 'het brengen van realisme' in een film is, snij ze er dan alsjeblieft mee door met een bot botermesje. was met zijn hoofd en schouders hierboven.
Over several years of looking for half-decent films to rent for my kids, I've developed a sixth-sense for spotting the really cheesy, direct-to-video efforts that are really painful to sit through (for anyone over the age of eight). I dropped the ball on this one and the kids spent half the movie asking me "what did she say that for?" and "why did he do that?" and my eyes got sore from rolling them every minute or so as characters did a really bad job of introducing seemingly random plot changes. And the next time someone decides that having absolutely no skill with a sword is simply "bringing realism" to a film, please run them through with a dull butter knife. "Prehysteria!" was head and shoulders above this. Arrgh.