Dit is een van die films waar ik maar één keer in kon blijven zitten. Charlotte Henry is prima <0xE2><0x80><0x93> eigenlijk waren alle acteurs prima. Het probleem zat'm in het script, de dialogen, de regie, de montage, de sets en de special effects. Toegegeven, het was 1933, maar het kraakte echt. Een deel van het probleem is dat acteurs als Richard Arlen, Gary Cooper, W.C. Fields en Cary Grant niet te herkennen zijn (er waren gezichten die om erkenning schreeuwden die niet kwam). De film ploeterde gewoon voort zonder samenhang. Veel van de geest, de humor en de continuïteit van Lewis Carrols ontbreken. Wat jammer! Het is zo'n geweldig boek. Ik zou de Disney-versie uit 1951 willen aanbevelen.
This is one of those films that I could only sit through once. Charlotte Henry is fine -- in fact, all the actors were fine. The problem was in the script, the dialog, the direction, the editing, the sets and the special effects. Granted, this was 1933, but it really creaked. Part of the problem is that actors like Richard Arlen, Gary Cooper, W.C. Fields and Cary Grant are not recognizable (there faces cried for a recognition that was not forthcoming). The movie just clumped along with no cohesion. Much of Lewis Carrols spirit, humor and continuity are missing. What a pity! It's such a great book. I would recommend Disney's 1951 version.