Ik werd verliefd op Emily Watson in _Breaking the Waves_, en raakte vervolgens nog meer gefascineerd door haar talent en bekwaamheid in Hilary en Jackie. En dan komt nu deze verbluffende vertolking van een rijk meisje dat de voorkeur geeft aan opvoeding en conventies boven het bemoederen van de gekwelde ziel van het kind van een man die duidelijk behoefte heeft aan bemoedering. Haar ogen zijn de spiegel van zijn ziel <0xE2><0x80><0x93> en wat zijn het mooie, zachte ogen.<br /><br />Zij die de dingen letterlijk nemen, zullen de poëtische en allegorische invalshoek van Marleen Gorris behoorlijk frustrerend vinden. Romantici die bereid zijn de verbazingwekkende kinetische energie van dit gefilmde allegorische gedicht te volgen, zullen rijkelijk worden beloond.
I fell in love with Emily Watson in Breaking the Waves, then grew even more fascinated by her range and adeptness in Hilary and Jackie. Now comes this stunning portrayal of a rich girl who spurns breeding and convention in favor of mothering the tortured soul of the child of a man clearly in need of mothering. Her eyes are the mirror to his soul --and what gentle and beautiful eyes they are.<br /><br />Those who take things literally will find Marleen Gorris' poetic and allegorical direction quite frustrating. Romantics who are willing to go with the amazing kinetic energy is this filmed allegorical poem will be well rewarded.