Als je een thriller over hekserij maakt, vind ik dat je er alles aan moet doen om het publiek te helpen zijn ongeloof op te schorten, zodat de film gaat werken. Sommige films ('Rosemary's Baby' bijvoorbeeld) hebben dat voor elkaar gekregen; andere ('Necromantie') niet, en het potentieel enge materiaal komt afgezaagd en maf over. Deze film heeft wel wat sfeervolle momenten, maar ongeveer de helft van de dialogen is moeilijk te verstaan (soms is het slecht opgenomen, op andere momenten is het gewoon onbegrijpelijk) en Orson Welles, die de hoofdrol krijgt, heeft een rol die hem zo na aan het hart ligt dat je moet aannemen dat hij wanhopig naar het werk verlangde. Of misschien had hij gewoon plezier... (*1/2)
When you're making a thriller about witchcraft, I believe you should do everything you can to help the audience suspend its disbelief in order for the movie to work. Some pictures ("Rosemary's Baby", for example) have accomplished this; others (like "Necromancy") haven't and the potentially scary material comes across as corny and goofy. This film does have some atmospheric moments, but about half the dialogue is hard to make out (sometimes it's poorly recorded, at other times just incomprehensible) and Orson Welles, who gets top billing, has a role that is so BENEATH him that you have to assume he was desperate for the work. Or maybe he was simply having fun.....(*1/2)