Ik ben er pas kortgeleden achter gekomen dat Madeleine L'Engles boek is omgebouwd tot een tv-film van Disney en heb de dvd besteld. Het boek was een favoriet van me toen ik klein was en ik heb het een paar keer gelezen.<br />Ondanks het feit dat sommige van de kindacteurs niet overeenkomen met de personages die in het boek worden beschreven, is de familie Murry goed gecast, met een sympathieke (zij het te mooie) Meg in het midden en een Charles Wallace die overtuigend als wonderkind overkomt zonder irritant te worden.<br />Het eerste halfuur is veelbelovend en levert een goede bijdrage aan het vaststellen van de relaties tussen de hoofdpersonen en het spelen van de scène. Zodra de niet-menselijke personages verschijnen begint de aanpassing te mislukken en als de kinderen eenmaal van de aarde zijn valt het hele ding uit elkaar. Alfre Woodward ziet er te jeugdig uit en is veel te vorstelijk voor de excentrieke mevrouw Hoe-heet-ze-ook-al-weer (denk maar aan Miriam Margolis of Joan Plowright) en haar Kate Nelligan-gezicht is zo maskerachtig en onuitsprekelijk dat ze de laatste jaren vast bij de plastisch chirurg van Faye Dunaway op bezoek is geweest. Om de een of andere reden maken ze van haar een mevrouw Die eruitziet als Glinda uit De Tovenaar van Oz terwijl ze op een goedaardige Boze Heks uit het Westen had moeten lijken.<br />Wat dit uiteindelijk het ergst teleurstelt zijn de verschrikkelijke special effects en de slechte art direction. Ik begrijp dat dit een tv-film is, maar de computer zag eruit als iets wat 15 jaar eerder gedaan had kunnen worden. De incarnatie van de centaur van mevrouw Hoe-heet-ze-ook-alweer is een ramp, net als de Chewbacca-achtige mantel voor tante Beest, die in de roman een fluwelig, elegant wezen is in plaats van het lompe Big Foot-achtige ding dat hier wordt getoond. Ik kan nog wel even doorgaan, bijna elke artistieke keuze is een ramp, waarschijnlijk omdat er niet genoeg geld was om dit recht te doen, maar ook omdat het ontwerp fantasie en een goed beoordelingsvermogen mist. 's literaire fantasyserie waar niemand aan heeft gedacht om _A Wrinkle in Time_ aan te passen en het zijn vervolgen voor het grote scherm, die het de reikwijdte geven die het verdient.
I only recently found out that Madeleine L'Engle's novel had been turned into a TV movie by Disney and ordered the DVD. The book was a favorite of mine when I was a child and I read it several times.<br /><br />Despite some of the child actors not resembling the characters as described in the novel, the Murry family is well cast, with a likable (if too pretty) Meg at the center and a Charles Wallace who is convincing as a child prodigy without becoming irritating. <br /><br />The first half hour is promising enough, doing a good job in establishing the relationships between the lead characters and at setting the scene. Unfortunately as soon as the non-human characters appear the adaptation starts to unravel and once the children leave earth the whole thing falls apart. Alfre Woodward is too youthful looking and much too regal as the eccentric Mrs Whatsit (think Miriam Margolis or Joan Plowright instead) and Kate Nelligan face is so mask like and inexpressive, she must have visited Faye Dunaway's plastic surgeon in recent years. For some reason they make her Mrs Which look like Glinda from The Wizard of Oz when she should have resembled a benign Wicked Witch of the West.<br /><br />In the end what lets this down most badly are the terrible special effects and art direction. I understand that this is a TV movie, but the CGI looked like something that could have been done 15 years earlier. Mrs Whatsits' centaur incarnation is a disaster as is the Chewbacca like suit for Aunt Beast, who in the novel is a velvety, elegant creature instead of the ungainly Big Foot like thing shown here. I could go on and on, nearly every artistic choice is a disaster, presumably because there wasn't a large enough budget to do this justice, but also because the design work lacks imagination and good judgement.<br /><br />This really would have needed the sense of wonder Spielberg brought to his early films. What a shame that with the current popularity of adapting children's literary fantasy series nobody thought of adapting A Wrinkle in Time and it's sequels for the big screen, giving it the scope it deserves.