Ik had nog nooit van deze film gehoord tot hij werd vertoond als onderdeel van een retrospectief van Robert Mitchum in het National Film Theatre in Londen. Bijna zestig jaar op de rollijst zag er op z'n zachtst gezegd smakelijk uit met zeven namen <0xE2><0x80><0x93> naast de eersteklas Mitchum <0xE2><0x80><0x93> in het openbaar domein; Charles McGraw, nog niet zo lang na The Killers, Barbara Bel Geddes, lang voor Dallas en aantoonbaar nog steeds beter bekend als de dochter van Norman, de ontwerper van het decor, Walter Brennan, die geen introductie nodig had; Frank Faylen, de sadistische verpleger in _The Lost Weekend_ en de veel aardigere dorpsmeneer in _It's a Small Town_. A Wonderful Life, Robert Preston die nog tien jaar verwijderd was van Harold Hill in The Music Man met Tom Tully en Phyllis Thaxter in de hoofdrol. Helaas verspilden de meesten van hen hun tijd. Ik zocht tevergeefs naar'signature'-scènes, gezien het feit dat het Robert Wise met een megafoon was. Inmiddels had hij al een stuk of zes films gemaakt en moest hij nog een stijl vinden. Het verhaal gaat over onze oude vriend de oorlog op het slagveld en Mitchum moet hebben gedacht dat het nauwelijks beter was dan de Hopalong Cassidy-films waar hij zijn tanden in had gezet. Niet te vergeten de ongelooflijke scène waarin Mitchum Preston ervan beschuldigt dat hij met Thaxter naar bed is geweest om informatie te krijgen over haar vaders plannen om zijn vee te verplaatsen. Dat is volkomen waar, maar hoe wist Mitchum het? We hebben niets gezien of gehoord waaruit blijkt hoe hij het heeft ontdekt. Alles bij elkaar genomen valt hier niet veel over te zeggen.
I never heard of this film til it played as part of a Robert Mitchum retrospective at the National Film Theatre in London. Almost 60 years on the cast list looked tasty to say the least with seven names - in addition to top-billed Mitchum - in the public domain; Charles McGraw, not long off The Killers, Barbara Bel Geddes, long before Dallas and arguably still better known as the daughter of Theatre Set Designer Norman, Walter Brennan, who needed no introduction, Frank Faylen, the sadistic male nurse in The Lost Weekend and the much nicer small-town mensch in It's A Wonderful Life, Robert Preston still a decade away from Harold Hill in The Music Man with Tom Tully and Phyllis Thaxter making up the numbers. Alas, most of them were wasting their time. I looked in vain for any 'signature' scenes given that it was Robert Wise on bullhorn. By this time he'd made around a half dozen films and had still to find a style. The story is our old friend the range war and Mitchum must have thought it was barely a cut above the Hopalong Cassidy oaters on which he'd cut his teeth. There are no new twists - if you don't count the unbelievable scene when Mitchum accuses Preston of sleeping with Thaxter to gain information about her father's plans to move his cattle. This is perfectly true but how did Mitchum KNOW? We've seen or heard nothing to indicate how he discovered it. On balance not a lot to be said for this.