Ik kreeg in eerste instantie belangstelling voor deze film nadat ik een recensie had gelezen waarin stond dat deze film de recensent aan Silent Hill deed denken.<br />Omdat ik een enorme Silent Hill-fan ben, en teleurgesteld over het filmdebuut, dacht ik dat ik deze een kans moest geven. Let wel, Fearnet noemt deze film alleen maar 'Dark Floors', niet bij de volledige naam. Dus toen ik de naam 'Mr. Lordi' in de aftiteling zag, dacht ik meteen aan de band (ik had een paar vrienden op de universiteit die ze leuk vinden), maar ik vond het niet belangrijk en zette de gedachte snel van me af.<br />De film begint sterk. Ondanks het feit dat 'griezelig klein meisje'. De sfeer werd steeds gespannener, en alles wees erop dat de film uitstekend was. Zoals monsters de ware sterren van de horror zijn, kon ik niet wachten om te zien wat er in de gangen van het ziekenhuis op de loer lag waarin de hoofdpersonen gevangenzaten...<br />En toen verscheen het eerste monster, en ik merkte dat ik totaal niet onder de indruk was. Tegen de tijd dat het tweede verscheen, stond ik versteld van het feit dat het eruitzag alsof het net van een Megadeth-concert kwam, en de onnozelheid ervan stond me helemaal niet aan. In de loop van de film bleef de sfeer intact, en door het verhaal vroeg je je af wat er precies aan de hand was, maar de angsten waren zo goed als afwezig. Toch hield ik de hoop dat het einde het allemaal de moeite waard zou maken. Helaas was dat niet het geval. Tegen de tijd dat de film zijn hoogtepunt had bereikt, was ik in opperste verbazing, en ik herkende onmiddellijk het grote kwaad in zijn laatste onthulling... De leadzanger van Lordi? Serieus?<br />Was dat waar de film op neerkwam? Een stel arme sloebers die door leden van de Lordi-band door een ziekenhuis werden achternagezeten? Het malle monsterontwerp werd me plotseling duidelijk. Het zal wel weer zo afgezaagd zijn, maar het kan net zo goed via de leden van Marilyn Manson gaan, of zelfs via KISS. Om nog maar te zwijgen van het feit dat ik er vrij zeker van ben dat ik het einde heb gezien in een van Lordi's muziekvideo's, een paar jaar geleden. Moesten ze er een hele film van maken?<br />Het ergste van alles was dat ik, toen ik erachter kwam wat er echt aan de hand was, alleen maar kon gapen. Ik ga het niet voor je'verpesten', maar ik kan veilig zeggen dat het waarschijnlijk een plotwending is die je eerder hebt gezien. Hoogstwaarschijnlijk meer dan eens.<br />Dus, tenzij je een enorme Lordi-fan bent, blijf hier uit de buurt. Het is niet eng, het is dat wel.' Het brengt niets nieuws op tafel (hoewel het heel aardig in de buurt komt van andere horrorfilms, vooral Silent Hill). En, ik kan dit niet genoeg benadrukken, LORDI is de tegenstander. LORDI. Over een rage gesproken.<br />Echt, je kunt beter proberen jezelf bang te maken door naar Slipknot-muziekvideo's te kijken. Met andere woorden, het is gewoon niet mogelijk.
I initially gained interest in this film after reading a review saying this movie reminded the reviewer of Silent Hill.<br /><br />Being a huge Silent Hill fan, and disappointed with it's movie debut, I thought I would give this one a chance. Mind, Fearnet only lists this movie as "Dark Floors", not by it's full name. So when I saw the name "Mr. Lordi" in the credits I immediately thought of the band (I had a few friends in college that like them) but didn't think it was important and quickly pushed the thought aside.<br /><br />The film starts out strong. Despite the fact "creepy little girl" has been done to DEATH, the good use of audio and sense of isolation really started to piece the the story together. The tense atmosphere built rapidly, and every indication pointed to the film being excellent. As monsters are the true stars of horror, I couldn't wait to see what was lurking in the halls of the hospital the main characters had found themselves trapped in...<br /><br />And then the first monster showed up, and I found myself greatly underwhelmed. By the time the second appeared, I boggled at the fact it looked like it had just come from a Megadeth concert, and the silliness turned me off completely.<br /><br />Over the course of the movie the atmosphere did remain intact, and the story left you wondering just what was going on, but the scares were pretty much non-existent. However, I held out hope that the end would make it all worthwhile. Unfortunately that was not to be the case. By the time the movie had reached it's climax, I was in utter disbelief, and I immediately recognized the big bad in his final reveal... The lead singer of Lordi? Seriously? <br /><br />Was that what the movie all boiled down to? A bunch of poor souls being chased around a hospital by Lordi band members? The silly monster design suddenly made sense. If you're going to be that corny, may as well through the members of Marilyn Manson, or even KISS in there too. Not to mention the fact that I'm pretty sure I saw the ending in one of Lordi's music videos a few years ago. They had to go and make an entire movie off of it? <br /><br />Worst of all, when I found out what really had been going on, all I could manage was a yawn. I'm not going to "ruin" it for you, but I can safely say it's probably a plot device you've seen before. Most likely more then once.<br /><br />So, unless you're a huge Lordi fan, stay away from this. It's not scary, it doesn't bring anything new to the table (although it does a decent job of borrowing from other horror movies, mainly Silent Hill). And, I can't stress this enough, LORDI is the antagonist. LORDI. Talk about a buzzkill. <br /><br />Really, you'd be better off trying to scare yourself watching Slipknot music videos. In other words, it's just not possible.