Dit is vrijwel zeker het slechtste westernverhaal dat ik ooit heb gezien. Het verhaal volgt een formule die vooral voorkomt in westerns en martial-artsfilms <0xE2><0x80><0x93> de held hoort dat familie/vrienden zijn vermoord, dus neemt hij wraak, elimineert de ineffectieve wetsdienaar, redt de ontvoerde liefhebbende dame en vermoordt de aartsvijand in een bruut duel. Deze formule is vaak succesvol geweest <0xE2><0x80><0x93> anders zou het geen formule zijn <0xE2><0x80><0x93> maar Gunfighter is de meest puberale uitvoering ervan die je ooit zult zien. Het scenario is gruwelijk simpel en beledigend; het klinkt alsof een middelbare scholier de dialoog heeft geschreven, omdat hij diepte, volwassenheid en realisme mist. Het geluid is slecht; het lijkt soms wel nagesynchroniseerd. De cinematografie is waardeloos, en de decors zijn soms niet meer dan fa<0xC3><0xA7>ades. Het acteerwerk is armzalig. Natuurlijk, sommige acteurs zouden het aan het script kunnen wijten, maar anderen kunnen dat excuus niet gebruiken. Ik hoop dat ik Chris Lybbert nooit meer in een sprekende rol zal zien; elke keer dat hij een zin uitspreekt die boos of gemeen zou moeten zijn, doet hij niets anders dan het timbre van zijn stem laten dalen en klinkt hij gewoon als een kind dat macho probeert te doen. En over Chris Lybbert gesproken, die Hopalong speelt, kijk eens naar zijn kleren (als je het aandurft om deze film te bekijken): hij draagt van die gloednieuwe kleren waardoor hij meer op Roy Rogers lijkt dan op een hardwerkende, Als je van stompzinnige filmische kost houdt die alleen dient om de ingebeelde grandeur van Hopalong Cassidy te aanbidden, dan moet je dit zien, maar als je meer dan twee neuronen hebt, kijk dan naar iets anders.
This is almost certainly the worst Western I've ever seen. The story follows a formula that is especially common to Westerns and martial arts films -- hero learns that family/friends have been murdered, so hero sets out to exact revenge, foils the ineffective lawman, rescues the kidnapped loving damsel, and murders the expert arch-nemesis in a brutal duel. This formula has often been successful -- otherwise it wouldn't be a formula -- but Gunfighter is the most sophomoric execution of it you'll ever see. The scripting is atrociously simple-minded and insulting; it sounds like a high schooler wrote the dialogue because it lacks depth, maturity, and realism. The sound is bad; it sometimes looks dubbed. The cinematography is lame, and the sets are sometimes just facades. The acting is pitiful; sure, some of the performers could blame the script, but others cannot use that excuse. I hope I never see Chris Lybbert in a speaking role ever again; every time he says a line that should be angry or mean, he does nothing more than lower the timbre of his voice and he just sounds like a kid trying to act macho. And speaking of Chris Lybbert, who plays Hopalong, check out his duds (if you dare to watch this film): He wears these brand new clothes that make him look more like Roy Rogers than a hard-working, down-and-dirty cowboy. If you enjoy inane cinematic fare that serves merely to worship the imagined grandeur of Hopalong Cassidy, then get this, but if you have more than two neurons, watch something else.