Ik ging naar Camp Chesapeake. Dat lag aan de monding van de Chesapeakebaai aan de North East River in MD. Het was een soortgelijk zomerkamp met blokhutten. Het was opgericht door de YMCA in Coatesville. Ik begon als jonge kampeerder en werd later senior begeleider en later directeur. Als het kamp was doorgegaan, zou ik alles hebben gedaan wat in mijn macht lag om directeur te worden. Helaas besloot de YMCA het kamp te sluiten en te verkopen aan de staat MD. Ik bezocht het voormalige kamp een paar jaar later per boot en was ontzet over de verwaarlozing van de staat MD en de natuurlijke vernietiging door moeder natuur. Het perceel van 350 hectare bood zoveel mensen alle voordelen van contact met de natuur. Een zwarte man, Curtis Ford, en zijn familie waren de bewoners en beheerders van het terrein. Meneer Curtis was mijn vriend en mentor. Ik verafgoodde alles wat hij deed. Ook al kon hij niet zwemmen, hij was een echte watersporter. Als ik hem vroeg waar de vissen visten, wees hij de plek aan en kreeg ik een bal. Aan het eind van de zomer was er ook een familiekamp. Deze herinneringen zullen me tot in de eeuwigheid bijblijven.
I attended Camp Chesapeake. It was located at the head of the Chesapeake bay on the North East River in MD. It was a similar type summer camp with cabins. It was established by the Coatesville, PA YMCA. I started out as a young camper and later became a Junior, Senior counselor and later, the Waterfront director. If the camp had continued, I would have done anything within my power to become the camp director. Alas the powers of the YMCA decided to close down the camp and sell it to the state of MD. I visited the former camp some years later by boat and was dismayed by the neglect of the state of MD and natural destruction by mother nature. The 350 acre site served so many with all the benefits of contact with natures offerings. A black man by the name of Curtis Ford, and his family were residents and caretakers of the property. Mr Curtis was my friend and mentor. I idolized his every being. Even as he could not swim he was a waterman. If I asked him where the fish were biting, he would designate the spot, and I would have a ball. Ther was also a Family camp at the end of the summer. These memories will be with me for eternity.