Deze film kwam uit tijdens de laatste ademtocht van het westerse genre; helaas blijkt het een zeer kleine en uiterst onbevredigende poging te zijn, ook al werd hij gemaakt door en met veteranen in het veld! Om te beginnen biedt de plot in de verste verte niets nieuws: James Coburn ontsnapt aan een kettinggang, met de bedoeling de man (nu gepensioneerd) te vermoorden die hem in de cel heeft gestopt: Charlton Heston. Terwijl de laatste een val voor hem zet, is Coburn Heston te slim af door zijn dochter (Barbara Hershey) te ontvoeren. Uiteraard zet de voormalige politieman, vergezeld door Hershey's groentje (Chris Mitchum) de achtervolging in op Coburn en zijn volgelingen, die allemaal samen met hem uit de gevangenis zijn ontsnapt. In plaats van de gebeurtenissen op zijn gebruikelijke sub-Fordiaanse manier te benaderen, kiest McLaglen voor een Sam Peckinpah-benadering waarmee hij zich nooit helemaal op zijn gemak voelt: weerzinwekkende personages, veel geweld en de seksuele spanning die wordt opgewekt door de aanwezigheid van Hershey te midden van Coburns wellustige bende. Tussen twee haakjes, Heston en Coburn waren al eerder samen verschenen in een Sam Peckinpah Western met de gekwelde MAJOR DUNDEE (1965; ik moet echt de gerestaureerde versie van deze op dvd zien te krijgen, hoewel ik onlangs de theaterversie in pan-scan-formaat heb opgenomen voor TCM UK). Hoe dan ook, de film is te algemeen van opzet om de weemoedige stemming op te roepen die hij duidelijk nastreeft (wat ook blijkt uit de titel), maar aan de andere kant hadden beide sterren al een passende afscheidsrede gehouden voor deze meest Amerikaanse van alle genres <0xE2><0x80><0x93> 'WIL PENNY (1968)' voor Heston en Coburn, met PAT GARRETT & BILLY THE KID (1973)!<br />Maar Heston behoudt in elk geval een zekere waardigheid in zijn oudere personage dat halfbloed Coburn probeert voor te blijven door zich voor te stellen wat zijn volgende zet zal zijn; de laatste echter neemt een ongewoon brute rol op zich en komt pas echt tot zijn recht op het hoogtepunt (waarbij hij van zijn moment van wraak geniet door Heston sadistisch te dwingen toe te kijken hoe zijn collega's Hershey verkrachten). Afgezien van dat laatste zien we in deze lange reeks dat Heston Coburn voor de gek probeert te houden met een truc die hij heeft geleend van zijn eigen EL CID (1961). De schurkachtige bende komt vervolgens vast te zitten in een bosbrand die is aangestoken door de ervaren Heston en de gewelddadige dood van de twee niet meer bestaande hoofdrolspelers (op zijn manier neemt Hestons verscheiden de vorm aan van een gratuit offer!).<br />De bijrollen zijn onder meer Michael Parks als de onbekwame sheriff, Jorge Rivero als Coburn Rijns Mexicaanse luitenant, en Larry Wilcox van de tv-serie CHiPs! als het jongste lid van Coburn Rijns' bende, die de taak heeft Hershey in de gaten te houden (en tegelijkertijd zijn best te doen om zijn kwijlende maten uit de buurt te houden!). Jerry Goldsmith levert een smaakvolle, maar tegelijkertijd onopvallende bijdrage.
This one came out during the Western genre’s last gasp; unfortunately, it emerges to be a very minor and altogether unsatisfactory effort – even if made by and with veterans in the field! To begin with, the plot offers nothing remotely new: James Coburn escapes from a chain gang, intent on killing the man (now retired) who put him there – Charlton Heston. While the latter lays a trap for him, Coburn outwits Heston by kidnapping his daughter (Barbara Hershey). Naturally, the former lawman – accompanied by Hershey’s greenhorn fiancé (Chris Mitchum) – sets out in pursuit of Coburn and his followers, all of whom broke jail along with him.<br /><br />Rather than handling the proceedings in his customary sub-Fordian style, McLaglen goes for a Sam Peckinpah approach – with which he’s never fully at ease: repellent characters, plenty of violence, and the sexual tension generated by Hershey’s presence among Coburn’s lusty bunch. Incidentally, Heston and Coburn had previously appeared together in a Sam Peckinpah Western – the troubled MAJOR DUNDEE (1965; I really need to pick up the restored edition of this one on DVD, though I recently taped the theatrical version in pan-and-scan format off TCM UK). Anyway, the film is too generic to yield the elegiac mood it clearly strives for (suggested also by the title): then again, both stars had already paid a fitting valediction to this most American of genres – WILL PENNY (1968) for Heston and Coburn with PAT GARRETT & BILLY THE KID (1973)! <br /><br />At least, though, Heston maintains a modicum of dignity here – his ageing character attempting to stay ahead of half-breed Coburn by anticipating what his next move will be; the latter, however, tackles an uncommonly brutish role and only really comes into his own at the climax (relishing his moment of vengeance by sadistically forcing Heston to witness his associates’ gang-rape of Hershey). Apart from the latter, this lengthy sequence sees Heston try to fool Coburn with a trick borrowed from his own EL CID (1961), the villainous gang is then trapped inside a bushfire ignited by the practiced Heston and the violent death of the two ‘obsolete’ protagonists (as was his fashion, Heston’s demise takes the form of a gratuitous sacrifice!).<br /><br />The supporting cast includes Michael Parks as the ineffectual town sheriff, Jorge Rivero as Coburn’s Mexican lieutenant, and Larry Wilcox – of the TV series CHiPs! – as the youngest member of Coburn’s gang who’s assigned the task of watching over Hershey (while doing his best to keep his drooling mates away!). Jerry Goldsmith contributes a flavorful but, at the same time, unremarkable score.