Dit is een uitmuntend, op zichzelf staand werk dat niets met voor of na te maken heeft. De crooners van _Brat Pack_ en de exclusiviteit van de club zijn niet mijn favoriete genres, maar in deze wetteloze wereld vormen ze een verleidelijke ambiance. De film zit vol met Onze-Lieve-Heer-acteurs, die dit werk extra cachet geven door hun optredens te winnen. De dialoog is een genot. Het is zelfs een nieuwe taal. Een van de weinige films die herhaaldelijk met steeds meer waardering bekeken kunnen worden.<br />Hoogtepunten zijn onder meer Billy Idols Britse hufterigheid, Ben Londons aasgierenmetaal, Kyles wriemelachtigheid en het onderzoek naar ad-hocfilosofieën.
This a superb self-contained work that is unconnected with anything before or after. Brat Pack crooning and club exclusivity are not my biscuits of choice, but in this law-free world they make an alluring ambiance. The film is packed with Our Guys, distinctive actors who add distinction to this work with winning performances. The dialogue is a joy. In fact it's a new vernacular. One of the few films that can be watched repeatedly with deepening appreciation.<br /><br />Highpoints include Billy Idol's British loutishness, Ben London's vulturine brassware, Kyle's squirmishness, and the survey of ad hoc philosophies.