Blood Castle (ook bekend als Scream of the Demon Lover, Altaar van Bloed, Ivanna <0xE2><0x80><0x93> de beste, maar minst uitbuitbare filmtitel, enzovoort) is een zeer traditionele gothic Romance-film. Dat betekent dat hij grote, griezelige kastelen heeft, een koppige jonge vrouw, een mysterieuze oudere man, verwijzingen naar horror en het bovennatuurlijke, en romantische elementen in de hedendaagse betekenis van die term. Het betekent ook dat de film heel doelbewust wordt ingestudeerd, en dat hij het best werkt voor horrorfans die dol zijn op understatements. Als je van films als The Haunting van Robert Wise (1963) houdt, maar ook van Spaanse en Italiaanse horror van het eind van de jaren zestig/het begin van de jaren zeventig, dan hou je misschien ook wel van Blood Castle. <br />Baron Janos Dalmar (Carlos Quiney) woont in een groot kasteel aan de rand van een traditioneel, niet nader omschreven Europees dorp. De plaatselijke bevolking is bang voor hem, omdat volgens de legende elke keer dat hij met een vrouw naar bed gaat, ze kort daarna dood neervalt <0xE2><0x80><0x93> men is het erover eens dat hij zijn woeste honden op hen afstuurt. Dat is een groot probleem, want de baron heeft een gezonde voorkeur voor vrouwen. Aan het begin van de film duikt er weer een dode en verminkte vrouw op.<br />Intussen is dr. Ivanna Rakowsky (Erna Sch<0xC3><0xBC>rer) in het centrum van het dorp verschenen met het verzoek haar naar het kasteel van baron Dalmar te brengen. Ze is van buiten de stad en is door de baron ingehuurd vanwege haar kennis van de scheikunde. Natuurlijk wil niemand in de buurt van het kasteel komen. Uiteindelijk vindt Ivanna een schimmig persoon (die nog schimmiger wordt) om haar mee te nemen. Eenmaal daar wijst een vreemde vrouw die in het kasteel woont, Olga (Cristiana Galloni), Ivanna af en zegt dat ze daar niet hoort te zijn omdat ze een vrouw is. Baron Dalmar weifelt of ze moet blijven. Uiteindelijk blijft ze, zij het met enige tegenzin. De baron heeft haar ingehuurd om te proberen de gevolgen van ernstige brandwonden ongedaan te maken, waaraan de broer van de baron, Igor, lijdt.<br />Helaas lijkt de broer van de baron niet meer te zijn dan een klomp ontbindend vlees in een vat met een bizarre, zwarte vloeistof. En bovendien heeft Ivanna bizarre, hallucinerende dromen. Is de baron verantwoordelijk voor de misdaden? Is hij krankzinnig?<br />Ik wilde meer dan ik heb gedaan van Blood Castle houden. Zoals ik al zei, is de film heel weloverwogen in zijn tempo, en het meeste ervan is heel onderkoeld. Ik kan beide kanten op met dat soort materiaal. Ik hou niet van The Haunting (ja, ik behoor tot een heel kleine minderheid daar), maar ik ben een grote fan van Europese horror uit de jaren zestig en zeventig. Een van mijn favoriete regisseurs is Mario Bava. Ik ben ook dol op het werk van Dario Argento uit die periode. Maar soms ging Blood Castle een beetje te langzaam voor me. Er zijn grote brokken die neerkomen op scènes waarin niet erg opwindend gepraat wordt, afgewisseld met scènes waarin Ivanna langzaam door de gangen van het kasteel loopt.<br />Maar de sfeer van de film is redelijk. Regisseur José Luis Merinos had meer dan redelijke sets en locaties, en ze zijn redelijk goed geschoten door Emanuele Di Cola. Maar Blood Castle voelt relatief goedkoop aan, en dit is per slot van rekening een door Roger Corman geproduceerde film (wat meestal betekent dat hij goedkoop is, hoewel hij vaak van verrassend goede kwaliteit is). Dus hoewel er iets te zien is van de weelderige kleuren en ingewikkelde decors van Bava's film, is alles veel minimalistischer. Het helpt natuurlijk niet dat de Retromedia-print die ik heb gezien eruitziet als een 30 jaar oude foto die...' Het lijkt alsof de film 'uitgewist' is, met gecompromitteerde contrasten.<br />Toch levert Merinos en Di Cola af en toe fantastische beelden. Bijvoorbeeld een scène waarin Ivanna door een donkere gang loopt die vanuit een overdreven hoek is gefilmd en waarin een belangrijk element van de plot alleen door schaduwen op de muur wordt onthuld. Er zijn ook een paar Ingmar Bergman-achtige opnamen, waarin de acteurs zo voortreffelijk zijn gecamoufleerd dat ze complexe relaties impliceren, behalve dat ze alleen maar visueel aantrekkelijk zijn en je oog diep in het beeld trekken.<br />De voorstellingen zijn redelijk goed, en de vrouwen <0xE2><0x80><0x93> vooral Sch<0xC3><0xB6>rer <0xE2><0x80><0x93> zijn erg aantrekkelijk. Merinos maakt van dit feit gebruik door een behoorlijke hoeveelheid naaktheid op te nemen. Schorrer maakte vervolgens een aantal films die net zo goed softporno als andere genres waren, met Engelse titels als Sex Life in a Woman's Prison (1974), Naked and Lustful (1974), Strip Nude for Your Killer (1975) en Erotic Exploits of a Sexy Seducer (1977). Blood Castle is veel tammer, maar naast de naaktheid zijn er ook nog milde scènes die suggereren dat er sprake is van verkrachting en bondage, en natuurlijk de scènes waarin seks en dood met elkaar worden vermengd.<br />Maar de voornaamste aantrekkingskracht hier is waarschijnlijk het verhaal, dat net als al het andere een langzaam opbrandende romance is. De horrorelementen, de mysterieuze elementen en een ietwat onverwachte wending aan het eind zijn bonussen, maar uiteindelijk is _Bloedkasteel_ een liefdesverhaal, over een stel dat verschillende problemen en tegenstrijdigheden (vaak met fysieke bedreigingen of schade) overwint om samen te kunnen zijn.
Blood Castle (aka Scream of the Demon Lover, Altar of Blood, Ivanna--the best, but least exploitation cinema-sounding title, and so on) is a very traditional Gothic Romance film. That means that it has big, creepy castles, a headstrong young woman, a mysterious older man, hints of horror and the supernatural, and romance elements in the contemporary sense of that genre term. It also means that it is very deliberately paced, and that the film will work best for horror mavens who are big fans of understatement. If you love films like Robert Wise's The Haunting (1963), but you also have a taste for late 1960s/early 1970s Spanish and Italian horror, you may love Blood Castle, as well.<br /><br />Baron Janos Dalmar (Carlos Quiney) lives in a large castle on the outskirts of a traditional, unspecified European village. The locals fear him because legend has it that whenever he beds a woman, she soon after ends up dead--the consensus is that he sets his ferocious dogs on them. This is quite a problem because the Baron has a very healthy appetite for women. At the beginning of the film, yet another woman has turned up dead and mutilated.<br /><br />Meanwhile, Dr. Ivanna Rakowsky (Erna Schürer) has appeared in the center of the village, asking to be taken to Baron Dalmar's castle. She's an out-of-towner who has been hired by the Baron for her expertise in chemistry. Of course, no one wants to go near the castle. Finally, Ivanna finds a shady individual (who becomes even shadier) to take her. Once there, an odd woman who lives in the castle, Olga (Cristiana Galloni), rejects Ivanna and says that she shouldn't be there since she's a woman. Baron Dalmar vacillates over whether she should stay. She ends up staying, but somewhat reluctantly. The Baron has hired her to try to reverse the effects of severe burns, which the Baron's brother, Igor, is suffering from.<br /><br />Unfortunately, the Baron's brother appears to be just a lump of decomposing flesh in a vat of bizarre, blackish liquid. And furthermore, Ivanna is having bizarre, hallucinatory dreams. Just what is going on at the castle? Is the Baron responsible for the crimes? Is he insane? <br /><br />I wanted to like Blood Castle more than I did. As I mentioned, the film is very deliberate in its pacing, and most of it is very understated. I can go either way on material like that. I don't care for The Haunting (yes, I'm in a very small minority there), but I'm a big fan of 1960s and 1970s European horror. One of my favorite directors is Mario Bava. I also love Dario Argento's work from that period. But occasionally, Blood Castle moved a bit too slow for me at times. There are large chunks that amount to scenes of not very exciting talking alternated with scenes of Ivanna slowly walking the corridors of the castle.<br /><br />But the atmosphere of the film is decent. Director José Luis Merino managed more than passable sets and locations, and they're shot fairly well by Emanuele Di Cola. However, Blood Castle feels relatively low budget, and this is a Roger Corman-produced film, after all (which usually means a low-budget, though often surprisingly high quality "quickie"). So while there is a hint of the lushness of Bava's colors and complex set decoration, everything is much more minimalist. Of course, it doesn't help that the Retromedia print I watched looks like a 30-year old photograph that's been left out in the sun too long. It appears "washed out", with compromised contrast.<br /><br />Still, Merino and Di Cola occasionally set up fantastic visuals. For example, a scene of Ivanna walking in a darkened hallway that's shot from an exaggerated angle, and where an important plot element is revealed through shadows on a wall only. There are also a couple Ingmar Bergmanesque shots, where actors are exquisitely blocked to imply complex relationships, besides just being visually attractive and pulling your eye deep into the frame.<br /><br />The performances are fairly good, and the women--especially Schürer--are very attractive. Merino exploits this fact by incorporating a decent amount of nudity. Schürer went on to do a number of films that were as much soft corn porn as they were other genres, with English titles such as Sex Life in a Woman's Prison (1974), Naked and Lustful (1974), Strip Nude for Your Killer (1975) and Erotic Exploits of a Sexy Seducer (1977). Blood Castle is much tamer, but in addition to the nudity, there are still mild scenes suggesting rape and bondage, and of course the scenes mixing sex and death.<br /><br />The primary attraction here, though, is probably the story, which is much a slow-burning romance as anything else. The horror elements, the mystery elements, and a somewhat unexpected twist near the end are bonuses, but in the end, Blood Castle is a love story, about a couple overcoming various difficulties and antagonisms (often with physical threats or harms) to be together.