Als iemand een klassieke film regisseert, is de remake altijd ongunstig vergeleken met het origineel. Bovendien bestaat de kans dat de remake zo radicaal anders is dat het publiek hem gewoon niet kent.<br />Nou, de t.v.-versie van 'Double Indemnity' uit 1973 heeft bijna identieke scènes en dialogen als het origineel uit 1944. Het belangrijkste verschil is dat de remake gewoon totaal geen energie lijkt te hebben. Fred MacMurray was geweldig als de wellustige, wellustige verzekeringsagent Walter Neff in het origineel; Richard Crenna lijkt alleen maar wereldmoe en moe. Edward G. Robinson gaf zijn rol als MacMurrays baas Barton Keys een geweldige, manische energie; Lee J. Cobb, een goede acteur, lijkt bijna verveeld door de hele gang van zaken. Samantha Eggar is helemaal verkeerd als de sluwe, achterbakse Phyllis Dietrichson; terwijl Barbara Stanwyck in deze verdorven rol uitmuntend was, is Eggar overdreven beleefd en goedgemanierd en lijkt hij totaal niet op zijn plaats.<br />Robert Webber, in de oude rol van Richard Gaines als de baas van Robinson, Norton, en John Fiedler in de rol van Porter Hall als de cruciale getuige, brengen wat leven in de film. Vooral Webber herschept de rol van Norton goed in een context van de jaren zeventig.<br />Maar als de film begint, ligt alles er min of meer, zonder enig leven of elektriciteit. Dit is een film die nooit herschreven had mogen worden.
When someone remakes a classic movie, the remake is always unfavorably compared to the original. Also, there's a chance that the remake is so radically different that it is just too unfamiliar to audiences.<br /><br />Well, the 1973 TV version of "Double Indemnity" has almost identical scenes and dialogue as the 1944 original. The main difference is that the remake just seems to have no energy at all. Fred MacMurray was great as the lecherous, leering insurance agent Walter Neff in the original; Richard Crenna just seems world-weary and tired. Edward G. Robinson brought great manic energy to his role as MacMurray's boss Barton Keys; Lee J. Cobb, a fine actor, appears almost bored with the proceedings. Samantha Eggar is all wrong as the conniving, back-stabbing Phyllis Dietrichson; while Barbara Stanwyck was just superb in this wicked role, Eggar is overly polite and mannered and just seems way out of place.<br /><br />Robert Webber, in the old Richard Gaines role as Robinson's boss Norton, and John Fiedler taking the Porter Hall role as the crucial witness, bring some life to the movie. In particular, Webber recreates the Norton role well in a 1970s context.<br /><br />However, after the movie starts, the whole thing just sort of lies there, without any life or electricity. This is one film that never should have been remade.