Ik begrijp niet wat iedereen zo leuk vond aan deze film. De opbouw was te lang en te spraakzaam, en toen hij klaar was, bleef de hoofdpersoon net zo vlak en ondoorgrondelijk als hij in de eerste scène was geweest. Nadat de film Cusack eindelijk in de betreffende hotelkamer had gekregen, vroeg ik me af: tja, wat gaat er het komende uur of zo gebeuren om me bezig te houden? Het antwoord: niet veel, alleen dat John Cusack een lange, langdurige, mentale instorting had.<br />Misschien als de Cusack-figuur wat meer diepgang had... misschien als zijn zenuwinzinking een grondigere reconstructie van zijn dagelijks leven was geweest... Misschien als de film zijn halfbakken thema's over verlies en geloof beter had uitgewerkt, of als hij ze niet om te beginnen op de hak had genomen... Misschien als de film had gekozen voor psychologische horror of thrillride-horror en een van die stijlen volledig had omarmd... Ik weet het niet. Het enige wat ik weet is dat ik deze film met twee andere horrorfans heb gezien en dat we er geen van allen veel aan vonden. Afgezien van de verontrustende episode op de richel van het hotel, de alarmerende gekke vrouw met de hamer en de zo-stom-dat-het-leuk-was-cryptebewaarder in de luchtkoker, die alle drie niet meer dan vijf minuten beeldtijd in beslag namen, was deze film saai.<br />Tussen haakjes, dit verhaal lijkt ideeën uit The Shining te stelen en ze hier te gebruiken met een veel minder krachtig effect. Is Stephen King nu gereduceerd tot het stelen van ideeën van zichzelf?
I don't see what everyone liked about this movie. The set-up was too long and talky, and when it was done, the main character remained as flat and opaque as he had been in the first scene. After the film finally got Cusack into the eponymous hotel room, I had to wonder, well, what's going to happen here for the next hour or so to keep me engaged. The answer: not much, just John Cusack having a long, drawn-out, mental breakdown.<br /><br />Maybe if the Cusack character had more depth . . maybe if his freak-out were a more thorough reworking of his everyday life . . . maybe if the film had either better developed its half-baked themes about loss and faith or had not tacked them on in the first place . . . maybe if the film had made a choice to be either psychological horror or thrill-ride horror and had fully embraced one of these styles . . . I dunno. All I do know is that I saw this movie with two other horror buffs and none of us much liked it.<br /><br />Except for the disquieting episode on the hotel ledge, the alarming crazy lady with the hammer, and the so-stupid-it-was-fun crypt keeper in the air duct, all three of which account for no more than five minutes of screen time, this film was a bore.<br /><br />By the way, this story seems to steal ideas from The Shining and use them here to much less powerful effect. Is Stephen King now reduced to stealing ideas from himself?