Deze film geeft een sterk commentaar op het Italiaanse volk van die tijd. Het gebruik van spiegels om de onthullingen van de personages te versterken is prachtig en ik kan niet nalaten de schoonheid en de grootsheid van Sophia Loren en Mastroianni te noemen. Ik hou van hen allebei. Hun manier van omgaan is zo mooi en natuurlijk dat je je afvraagt of de camera er wel of niet bij is. De echtgenoot wordt in zijn korte rol ook uitstekend geportretteerd als de fascistische Italiaan die het voor het zeggen heeft over zijn vrouw en kinderen, maar op zijn eigen manier ook een liefhebbende vader is. De eerste scènes met Hitler op het Piazza Venezia met alle Italianen zijn ongelooflijk en plaatsen de film historisch gezien echt in de geschiedenis. Ik vond de film geweldig en ik ben het met je eens dat het grappig is dat hij niet beroemder is.
This film makes a strong comment about the Italian people of the time. The use of the mirrors to enhance the revelations of the characters is lovely and I can't not mention the beauty and magnificence of Sophia Loren and Mastroianni. I love them both. Their way of interacting is so beautiful and natural that you may question whether or not the camera is actually there. The husband, in his brief role, is also excellently portrayed as the fascist Italian who commands his wife and children but, in his own way, a loving father. The beginning scenes with Hitler at Piazza Venezia with all the Italians is incredible and really places the film historically. I loved the film and I also agree that it is funny it isn't more renowned.