Deze recensie bevat misschien een paar spoilers.<br />Net toen je dacht dat ze niet meer zo extreem slecht waren, komt Rae Dawn Chong op de proppen als een ruimteheks en Willie Nelson als een indiaanse toverdokter! Het is nog erger als je in aanmerking neemt dat deze twee de BETERE aspecten zijn van _SonStarlight_, een film die alleen voor de lol bekeken zou moeten worden.<br />Chong is een buitenaards wezen dat naar de Aarde is gestuurd om de enige overgebleven halfbloed op te zoeken, deels mens en deels buitenaards wezen. Blijkbaar verkeert de Aarde in grote moeilijkheden. Er is iets mis met de genen van de mensheid en over een paar decennia zal de wereld veranderd zijn in een vervuilde woestenij. Alleen door het DNA van de halfbloed te dupliceren kan het vriendelijke buitenaardse ras de planeet redden. Vraag me niet hoe, want de film geeft de indruk dat de wereld vernietigd zal worden door vervuiling, die door mensen wordt veroorzaakt. Je zou denken dat de aarde alleen gered kan worden door de vervuilende wezens uit de weg te ruimen, niet door ze te redden! Hoe dan ook, de halfbloed blijkt Billy Wirth te zijn, een man die in een klein stadje in het Zuidwesten van de Verenigde Staten woont. Hij is voor een deel indiaan van moederskant, ondanks het feit dat zijn moeder een blanke met een rode haardos is en zijn grootvader Willie Nelson. Was dit niet het soort onzin dat de bombastische Carmen Electra-bom <0xE2><0x80><0x93> 'De Uitverkorene' <0xE2><0x80><0x93> zo'n huilebalk maakte? Chong arriveert op haar schip op het moment dat Wirth bijna verdrinkt nadat hij in een vlaag van roekeloosheid met zijn motor in een meer is gereden, het gevolg van het feit dat hij het net heeft uitgemaakt met zijn vriendin. Voordat je het woord'smeris' kunt zeggen, vertelt Chong haar geheim aan Wirth, die daar geen moment van opkijkt, en vertelt het door aan Wirths familie. Chong maakt ook vriendjes met Wirths moeder, die in de loop der jaren een paar van haar ogen is kwijtgeraakt. Nou ja, dat komt omdat Wirths vader een buitenaards wezen was dat haar in de steek heeft gelaten. Natuurlijk is hij de standaardbuitenaardse buitenaardse die zo handig dit moment heeft uitgekozen om naar de aarde te komen om Wirth op te halen zodat hij Wirth kan gebruiken. Zijn lachwekkende pogingen om zijn telepathische krachten te gebruiken en Wirth te pakken te krijgen zijn de ergste scènes van de film. Niet alleen zijn ze saai, maar het zijn ook de scènes waarin je de grootste blunders ziet.<br />De ideeën zijn op papier misschien leuk, maar hier worden ze met de grootste domheid behandeld, vooral in de eerder genoemde scènes met het buitenaardse wezen. Maar het effect is de vloek van de film. De eerste scène gaat over Chong in haar ruimteschip, die communiceert met haar meerdere, iemand die we niet zien, maar met wie Chong communiceert via een vat dat roze licht uitstraalt. Ze gebruiken geen gesproken woorden, maar telepathie, en dus worden we getrakteerd op ondertitels. Het probleem is dat de ondertitels van zowel _Chong_ als van haar meerdere op elkaar lijken, en de regisseur geeft je geen enkele aanwijzing over wie van de twee op een bepaald moment eigenlijk aan het woord is, waardoor het hele gesprek niets anders is dan wartaal. Het ruimteschip is het ergste effect dat Hollywood aan deze kant van een film van Ed Wood kan produceren. Nu ben ik meestal niet zo scheutig met effecten als ik te maken heb met een lowbudgetfilm als deze, maar deze effecten raakten me echt. Het meest aanstootgevend was het eenvoudigste: een nepnachthemel. De sterren aan de hemel zijn zo nep dat ze bijna een zoemtoon laten horen. Het meest in het oog springend zijn de momenten waarop Chong tegen iemand zegt dat ze uit de Pleiaden komt en we een opname van de zeven sterren krijgen. Het punt is dat de zeven sterren in de film ongeveer de helft van de nachtelijke hemel in beslag nemen, maar iedere sterrenkijker weet dat de Pleiaden een sterrencluster zijn tussen de sterren Perseus en Taurus, en dat die cluster niet veel ruimte in de hemel in beslag neemt. Die effecten worden zo beroerd dat je kaak met het verstrijken van de tijd steeds lager komt te hangen. Wees voorzichtig, want tijdens de finale gaat hij dwars door de vloer heen, terwijl de effecten Willie Nelson in een menselijke spotlight veranderen en... O, je moet het zien om het te geloven! '<br />_Sterrenlicht, ster helder; laatste ster die ik vanavond zie; ik wou dat het kon, ik wou dat het kon; ik hoef vandaag niet meer naar die rotzooi te kijken_.'<br />_Zantara's score: 1 van de 10_.
This review may contain some SPOILERS.<br /><br />Just when you thought they didn't make them so extremely bad anymore, along comes Rae Dawn Chong as a space vixen and Willie Nelson as a Native American witchdoctor! It's even worse when you factor in that these two are the BETTER aspects of `Starlight,' a film that should only be viewed for laughs.<br /><br />Chong is an alien sent to Earth to seek out the only remaining half-breed, part man and part alien. Apparently, the Earth is in dire straits. Something is wrong with the genetics of mankind, and in a few decades the world will be turned into a polluted wasteland. Only by duplicating the DNA of the half-breed can the kindly alien race save the planet. Don't ask me how that is, since the movie gives the impression that the world will be destroyed by pollution, which is caused by humans. You would think Earth could only be saved by getting rid of the polluting creatures, not saving them! Anyway, the half-breed turns out to be Billy Wirth, a man living in a small Southwestern town and is part Native American from his mother's line, despite the fact that his mother is a red-headed Caucasian and his grandfather is Willie Nelson. Wasn't this the sort of malarkey that made the bombastic Carmen Electra bomb `The Chosen One' such a howler? Chong arrives in her ship just as Wirth nearly drowns after driving his motorcycle into a lake in a fit of recklessness being the result of just breaking up with his girlfriend. Before you can say utter the word `hogwash,' Chong is revealing her secret to Wirth, who isn't surprised for a moment, and spreading the word to Wirth's family. Chong also makes pals with Wirth's mother, who seems to have lost a few of her marbles over the years. Well, this is because Wirth's father was an alien that abandoned her. Of course, he is the standard rogue alien that has conveniently picked this moment to come to Earth for Wirth so he can use Wirth's DNA to make the people of Earth his slaves. (Huh?) His laughable attempts to use his telepathic powers and capture Wirth suck up most of the screen time and are the worst scenes in the movie. Not only are they boring, but they are the scenes where you will be spotting the flubs the most.<br /><br />The ideas might be nice on paper, but they are handled here with the utmost of stupidity, particularly in the aforementioned scenes with the rogue alien. But the effects are the bane of the movie. The opening scene involves Chong on her spaceship, communicating with her superior, someone who we do not see but that Chong communicates with through a vat that emits pink light. They use no spoken words, but telepathy, so we are treated to subtitles. Trouble is, both Chong and her superior's subtitles both look alike, and the director gives you no indication as to which of the two are actually `speaking' at any given moment, which makes the whole conversation nothing but gibberish. The spaceship is the worst effect to come out of Hollywood this side of an Ed Wood film. Now, I am usually lenient on effects when dealing with a low budgeted film such as this, but these effects really got to me. The most offensive was the most simple one: a fake night sky. The stars in the sky are so phony they almost sound off a dial tone. Most notably are the moments where Chong tells someone she comes from Pleiades, and we get a shot of the seven stars. Thing is, the seven stars take up about half the night sky in the movie, but any stargazer knows that Pleiades is a star cluster between the constellations Perseus and Taurus, and the cluster doesn't take up much room in the sky at all. These effects just get so lousy that your jaw will hang lower and lower with every passing moment. Be careful, for it will go right through the floor during the finale when the effects have Willie Nelson turn into a human spotlight and . . . Oh, it has to be seen to be believed!<br /><br />Starlight, star bright; Last star I see tonight; I wish I might, I wish I may; not have to watch any more of this trash today.<br /><br />Zantara's score: 1 out of 10.