Omdat ik door de smorende hitte het huis uit en de bioscoop in was gedreven, had ik niet blijer kunnen zijn. The Road to Perdition, geregisseerd door Sam Mendes (American Beauty), is voorbestemd om een van de grootste films aller tijden te worden. Misschien word ik gewoon oud; misschien heb ik gewoon steeds weer dezelfde thema's opnieuw gezien. Maar deze film is inderdaad anders.<br />Het verhaal begint met de jonge Michael Sullivan jr. die naar de zee kijkt en nadenkt over de dualiteit van zijn vaders nalatenschap <0xE2><0x80><0x93> een van de beste mannen die ooit hebben geleefd, een van de slechtste. Deze dualiteit kronkelt door de hele film. Het verhaal draait om misdaadbaas John Rooney (Paul Newman) en Michael Sullivan (Tom Hanks), de jongeman die Rooney ooit in huis heeft genomen en die nu zijn persoonlijke 'Angel of Death' is. Rooney is door bloedverwantschap aan zijn eigen zoon gebonden, maar door liefde en loyaliteit aan Michael. De jonge Michael jr., geïntrigeerd door de verhalen die hij leest, sluipt op een avond weg in de auto van zijn vader, terwijl pa 'aan het werk' gaat met Connor Rooney, de erfgenaam van het 'bedrijf' van de familie. Connor laat de situatie uit de hand lopen, en wat als een waarschuwing was bedoeld, verandert in een moord <0xE2><0x80><0x93> met Michael jr. als getuige. Op het moment dat de jonge Michael ontdekt dat hij iets heeft gezien wat hij niet had mogen zien, wordt de samenzwering in gang gezet en botsen tegenstrijdige loyaliteiten. Algauw is Michael senior op de vlucht met zijn jonge zoon, achtervolgd door huurmoordenaar Harlen 'The Reporter' Maguire (Jude Law).<br />Ik zal geen verdere details prijsgeven om eventuele spoilers te voorkomen. Maar ik moedig de kijkers aan om de vele dualiteiten die zich in de film voordoen te onderzoeken: problemen tussen zonen en vaders (Michael senior & junior, John Rooney & zoon Connor), tussen de wereld thuis en de wereld op 'werk', tussen goed en kwaad, tussen mensen die doen alsof ze mannen van God zijn en mensen die dat in werkelijkheid zijn, tussen'schone' geld en'schone' En onderweg geniet ik van de visuele schittering van filmer Conrad L. Hall (9 nominaties, 2 oscars voor beste film): regen die van gleufhoeden gutst, schoten door spiegels (vooral op klapdeuren), lichtflitsen uit de schaduwen, geen enkel geluid. Niet alleen heeft de 75-jarige Hall ons misschien het beste filmproduct uit zijn carrière gegeven, maar ook biedt de 77-jarige Paul Newman een van zijn beste optredens ooit.<br />Ja... ik word misschien oud. Maar ik heb veel gezien... en dit is fris en verkwikkend. De Weg naar de Verdoemenis is een blijvend en liefdevol eerbetoon aan het gangstergenre, aan films uit de jaren veertig, aan duistere stripfiguren die in het donker op de loer liggen, aan schurken en helden, aan de Amerikaanse film in het algemeen.
Having been driven out of the house and into the theater by the sweltering heat, I could not have been more pleased. The Road to Perdition, directed by Sam Mendes (American Beauty), is destined to become one of the greatest movies of all time. Perhaps I'm just getting old; perhaps I've just seen the same themes recycled time and again. But this movie is indeed different.<br /><br />The story opens with young Michael Sullivan Jr. facing out to the sea, contemplating the duality of his father's legacy -- one of the best men to ever live, one of the most evil. This duality snakes its way throughout the movie. The story revolves around crime boss John Rooney (Paul Newman) and Michael Sullivan (Tom Hanks), the young man Rooney once took in and who now serves as his personal "Angel of Death." Rooney is tied by blood to his own son, but tied by love and loyalty to Michael. Young Michael Jr., intrigued by the stories he reads, steals away in his father's car one night while Dad goes off to "work" with Connor Rooney, heir to the family "business." Connor lets the situation get out of hand, and what was meant only to be a warning turns into murder -- witnessed by Michael Jr. Upon the discovery that young Michael has seen what he should not have seen, the plot is set in motion as conflicting loyalties collide. Soon, Michael Sr. is on the run with his young son, pursued by contract killer Harlen "The Reporter" Maguire (Jude Law).<br /><br />I will disclose no further details in order to avoid any potential spoilers. However, I strongly encourage viewers to examine the many dualities that present themselves in the movie: Problems between sons and fathers (Michael Sr & Jr., John Rooney & son Connor), between the world at home and the world at "work", between good and evil, between those who pretend to be men of god and those who really are, between "clean" money and "dirty", between the town of Perdition and Perdition as hell. And along the way, savor the visual brilliance of cinematographer Conrad L. Hall (9 nominations, 2 oscars for best cinematography): rain pouring off fedoras, shots through mirrors (especially on swinging doors), tommy-gun flashes from out of the shadows, absent any sound. Not only has 75-year-old Hall given us perhaps the best cinematic product of his career, but 77-year-old Paul Newman offers one of his best performances ever.<br /><br />Yes ... I may be getting old. But I've seen a lot ... and this is fresh and invigorating. The Road to Perdition presents a lasting and loving tribute to the gangster genre, to films of the 40s, to dark comic-book figures lurking in the darkness, to villains and heroes, to American film in general. Go see it!