Oké, er staan hier een heleboel recensies, wat kan ik er nog aan toevoegen?<br />Toch zal ik het proberen.<br />De reden dat dit mijn favoriete Scrooge is, is vanwege ALLES. De decors, de locaties, de kostuums zijn zo mooi en authentiek. De muziek is lieflijk. De bijrollen zijn heel goed gespeeld. Een van mijn favorieten is de verteller & neef, gespeeld door Roger Rees. Zijn ingehouden oprechtheid is ontroerend en zijn stem klinkt me als kerstliedjes in de oren. David Warner is ook een volkomen geloofwaardige Bob Cratchit. Hij leidt een moeilijk leven, maar hij blijft positief en waardig.<br />Het beste is natuurlijk George C. Scott als Ebenezer Scrooge. Sommigen vinden zijn vertolking te grof. Dat zou ik niet kunnen.' Ik ben het daar niet mee eens. Zijn woordenwisselingen in het begin, koud en hard, waren niet ongewoon. Hij is een vreselijk gedesillusioneerde man, wiens hart gehard is door de wisselvalligheden van het leven en zijn eigen zucht naar rijkdom.<br />Tijdens de flashbacks is het duidelijk dat hij niet helemaal nors is. Dit is het moment waarop we zien dat er hoop voor hem is. Als hij er helemaal niet meer was, zou zijn partner Marley om te beginnen nooit voor hem zijn gekomen. En per slot van rekening hebben we allemaal nog hoop. Ik denk dat dat een groot deel is van wat Dickens probeerde te zeggen. Als Scrooge zijn dans bij zijn werkgever komt bekijken...' Als je hem met Belle ziet, zie je hem spijtig glimlachen als hij in de flashback tegen Belle zegt dat hij'met een grijns op mijn gezicht' door het leven zal gaan. Clive Donner was als regisseur slim genoeg om deze momenten op film te zetten. Soms worden ze op de vloer van de montagekamer achtergelaten.<br />En ten slotte is zijn bekering zo absoluut vol vreugde dat ik elke keer dat ik hem zie tranen van vreugde moet huilen. Zijn verontschuldiging aan zijn neef Fred, zo oprecht, zo ontroerend, is niet alleen de geest van Kerstmis, maar van de mensheid zelf. De vreugde die hij Fred, zijn vrouw, bezorgt, is zo duidelijk. En de zin die me elke keer raakt: 'God vergeef me voor de tijd dat ik...' 'We hebben verspild.'<br />Bravi tutti!
Okay, there are a ton of reviews here, what can I possibly add?<br /><br />I will try anyway. <br /><br />The reason this is my favorite Scrooge is because of EVERYthing. The sets, outdoor locations, costumes are so beautiful and authentic. The music is sweet. The supporting cast is very well done. One of my favorites is the narrator & nephew, played by Roger Rees. His understated sincerity is touching and his voice is the sound of Christmas to me. David Warner is also a totally believable Bob Cratchit. His is a difficult life, but he remains positive and dignified. <br /><br />The best part of course- is George C. Scott as Ebenezer Scrooge. Some have said his portrayal too gruff. I couldn't disagree more. His exchanges at the beginning while cold or harsh, weren't out of character. He is a terribly disillusioned man who's heart has been hardened by the vicissitudes of life and his own lust for wealth. <br /><br />During the flashbacks, it's obvious that he isn't all gruff. This is where we see that there is hope for him. If he was totally gone, his partner Marley would never have come for his sake in the first place. And after all, we are none of us past hoping. I think that is a HUGE part of what Dickens was trying to say. When Scrooge looks in on his dance at his employer's with Belle, you see him smile regretfully as he tells Belle in the flashback that he will go through life "with a grin on my face." Clive Donner was smart enough as the director to allow these moments on film. Sometimes they get left on the editing room floor.<br /><br />And finally, his conversion is so absolutely full of joy that it makes me cry tears of joy EVERY time I see it. His apology to his nephew Fred, so sincere, so moving, it is the spirit not only of Christmas, but of humanity itself. The joy he brings to Fred, to his wife are so apparent. And the line that gets me every time, "God forgive me for the time I've wasted." <br /><br />Bravi tutti!