Wat ik zo vreemd vond aan deze film - ik heb de volledige vier uur durende roadshowversie gezien - is hoe vreemd emotieloos hij is. Voor een film over twee zeer charismatische mannen - Castro en Che, verwikkeld in een gigantische politieke strijd - is hij bijna volledig gespeend van emotioneel vuur. De scènes tussen Benicio Del Toro en Demian Bichir (die op z'n best een tweederangs acteur is, met een enigszins hoge stem) hebben geen drama of diepgang en komen in wezen neer op Castro die tegen Che zegt: ga hier, ga daar, doe dit en dat, zonder enige uitleg over het effect of het gebruik van die handeling. Nog vreemder is dat er een acteur in de cast is die de vereiste macht heeft om Castro te spelen - Joaquim de Almeida, maar hij...' In de tweede helft van de film worden de mannen en hun volgelingen zonder de spanning of de passie die je zou verwachten van deze mannen en hun volgelingen een saaie, epische film over harige, bebaarde mannen die schreeuwend en schietend door verschillende jungles rennen, zonder doel of doel. In een aantal recensies die ik heb gelezen werd de film van regisseur Steven Soderbergh lovend besproken, terwijl de acteurs vrijwel volledig werden genegeerd. (Er werd zelfs meer gepraat over Soderberghs nieuwe digitale filmcamera dan over de plot of de acteurs of het feit dat de film helemaal in het Spaans is met Engelse ondertitels.) Dat is vreemd, heel vreemd, aangezien a) Soderbergh alleen maar een huurmoordenaar in de film was en b) het heel vreemd is. Het is niet meer dan een competente klus, met een onopvallend knikje naar Oliver Stones JFK in het zwart-wit, dat het camerawerk doet wanneer de president in New York is. Als je je _Reds_ kunt voorstellen geregisseerd door Andrew McLaglen in plaats van Warren Beatty, zou je een idee krijgen van de saaie competentie van deze film.
What I found so curious about this film--I saw the full 4 hour roadshow version, is how oddly dispassionate it is. For a film about 2 very charismatic men--Castro and Che, engaged in a gargantuan political struggle, it's almost totally devoid of emotional fire. The scenes between Benicio Del Toro and Demian Bichir (who is at best a second level actor,with a slightly high pitched voice) have no drama or depth and basically come down to Castro telling Che: go here, go there, do this and that, with no explanation as to what effect or use this action will result in. Odder still is there is an actor in the cast who has the requisite power to play Castro--Joaquim de Almeida, but he's shunted aside in a minor part in the second half. Without the tension or passion that you would expect to fire these men and their followers, the film becomes a dullish epic-length film about hairy, bearded men running through various jungles shouting and shooting to no particular purpose or end. Several of the reviews I've read showered praise on the work of director Steven Soderbergh while ignoring the actors almost completely. (One in fact spent more time talking about Soderbergh's new digital film camera than the plot or actors or the fact that it's entirely in Spanish with English subtitles.)This is an odd, odd thing to do since a) Soderbergh was only a hired gun on the film and b) it's no more than a competent job of work, with an unremarked upon nod to Oliver Stone's JFK in the black and white cut up camera-work when Che visits New York. If you can imagine Reds directed by Andrew McLaglen instead of Warren Beatty, you'd get an idea of the dull competency of this movie.