Ik was zo opgewonden toen ik die film zag, want ik had altijd gehoord dat hij heel eng was.<br />Het interessante is dat het een Japanse film is die ze naar Amerika hebben gehaald, maar dat ze hem in Japan hebben opgenomen met de oorspronkelijke crew! Ik denk dat dat de film... meer Japans maakte (waardoor hij waarschijnlijk redelijk succesvol was in tegenstelling tot de meeste Japanse-naar-Amerikaanse griezelfilms), maar het maakte hem ook een beetje ontoegankelijk voor het Amerikaanse publiek. Het verschil in wat de Japanse cultuur bang maakt en wat de Amerikaanse cultuur bang maakt, was gedurende de hele film voelbaar. Dit werkte goed op momenten dat ze de nerveuze angst van de hoofdfiguur wilden vangen: een bange vis in een grote, drukke, onbekende vijver in Tokio.<br />De verhaallijn was ook heel verwarrend. Op de typische Japanse manier is het extreem ingewikkeld en verwarrend. Het begin van de film is eigenlijk het midden van het verhaal en van daaruit bewegen we voortdurend naar voren en naar achteren, tot we aan het eind van de film het einde en het begin van het hele verhaal zien. Dat voortdurend door de tijd heen en weer zwiepen was heel verwarrend voor me. En ik snapte er ook niets van. Ik vond dat sommige dingen zo goed werden uitgelegd dat ik mijn vriendin moest vragen het me uit te leggen (ze had het al gezien, evenals het vervolg dat blijkbaar meer van het verhaal onthulde).<br />Over het geheel genomen is er genoeg om van te houden voor het Amerikaanse publiek, tonnen bizarre beelden en macabere details die een gezonde dosis springscènes bevatten.
I was so excited to see this film because I had always heard it was very scary.<br /><br />What's interesting about it is that it is a Japanese film they decided to bring to America, but they actually filmed it IN japan with the original crew! I think this made the film... more Japanese (which is probably why it managed to be fairly successful unlike most Japan-to-America horror movie flops) but it also made it a bit inaccessible to American audiences. The difference in what scares the Japanese culture and what scares the American culture felt present throughout the film. This worked well in moments when they meant to capture the nervous fear of the main character: a frightened fish in a big, busy, unfamiliar, Tokyo pond.<br /><br />The storyline was quite confusing as well. In typical Japanese fashion it is extremely complicated and confusing. The beginning of the movie is actually the middle of the story and from there we move constantly forwards and backwards until, at the end of the film, we see the ending and beginning of the whole story. This constant flipping through time was very much confusing for me. Also, I didn't think some things were explained so well and I had to ask my friend to explain them to me (she had already seen it, as well as the sequel which apparently reveals more of the story).<br /><br />Overall, there IS plenty for American audiences to love, tons of freaky imagery and macabre details which a healthy splash of jump scenes.