Onvermoeibaar naargeestig en deprimerend roept de film zo goed als mogelijk de legendarische ellende en leegte op die Houellebecqs controversiële roman met dezelfde naam kenmerkten. Zoals veel Franse films heeft hij een weemoedige diepzinnigheid, maar hij gaat pijnlijk langzaam <0xE2><0x80><0x93> of zou dat langzaam pijnlijk moeten zijn? Hoewel dit een uitstekende en uitdagende film is, is het geen plezierige en het is moeilijk je voor te stellen wanneer je in de 'juiste' stemming zou kunnen zijn om hem te zien.
Unremittingly bleak and depressing, the film evokes as well as could be desired the legendary misery and emptiness that characterised Houellebecq's controversial novel of the same name. Like many French films, its manner is one of wistful profundity but it is painfully slow - or should that be, slowly painful? While this is an excellent and challenging film, it is not an enjoyable one and its difficult to think of any time when one might be in the 'right' mood to see it.