Dit is een buitengewoon lange film, wat betekent dat je je misschien heel erg gaat vervelen voordat hij interessant wordt, maar de lengte van de film biedt de personages de gelegenheid om zich permanent aan je sympathie te hechten.<br />Als je geraakt wordt door het schuldgevoel van de verachtelijken, zul je hem bijzonder hartverscheurend vinden, want het is een verhaal dat zijn helden vindt tussen het kwaad en de zwakken. Als je van een monster kunt houden, zul je huilen om Magnus Pym, de spion die iedereen verraadt <0xE2><0x80><0x93> vooral zijn land, zijn vrienden en familie <0xE2><0x80><0x93> een man die sinds zijn jeugd ook door diezelfde mensen is gemanipuleerd en gevormd.<br />Er is niet één werkelijk sympathiek personage in het hele verhaal, niet één trouwe,'morele' persoonlijkheid om mee mee te voelen. Maar het zou heel bijzonder zijn om het allemaal te zien zonder de hulp van een tissue.<br />Uiteindelijk genoot ik er echt van. Het was de moeite waard voor mensen die van aanstootgevende films over minderwaardige menselijke karakters houden.
This is an extremely long movie, which means you may become very bored before it becomes interesting, but its length provides opportunity for its characters to find permanent attachment in your sympathies.<br /><br />If you are moved by the guilt of the loathsome you will find it particularly heart-wrenching, because it is a story that finds its heroes among the evil and the weak. If you can love a monster you'll cry for Magnus Pym, the spy who betrays everyone - notably his country, his friends and family - a man who has also been manipulated and moulded since childhood by those same people.<br /><br />There isn't one truly likeable character in the entire story, not one loyal, 'moral' personality to sympathise with. But watching the whole thing without the help of a tissue would be quite remarkable.<br /><br />I really enjoyed it in the end. Well worth it for people who like inciteful movies about baser human character.