Mahatma wordt in deze film afgeschilderd als een man die zijn eigen zoon verwaarloosde. Begrijp me niet verkeerd, ik veroordeel de film niet; het is zo'n prachtige film en ik liep de bioscoop uit met een brok in mijn keel. We moeten Mahatma's spirituele status begrijpen, hij is een ware spirituele leider. Alleen een volledig verlichte man zou zich van zijn dierbaren kunnen losmaken. Een man van dat kaliber leidt zijn familie en volgelingen door het goede voorbeeld te geven. Volgens de film sprak hij met zijn zoon en probeerde hij hem te laten begrijpen waar hij vandaan komt, maar de arme Harilall met zo weinig verstand kon zijn vader niet begrijpen. Als er met Harilall iets misging, kon Mahatma kalm blijven en accepteren dat zijn zoon een grote tragedie was.<br />Als het om andere ouders was gegaan, zouden ze hun waarden hebben opgeofferd om de zoon te helpen overeind te blijven. Mahatma deed dat niet, hij is de ware leider die door het voorbeeld te geven leiding geeft.
Mahatma has been depicted as a man who neglected his own son in this movie. Don't get me wrong I am not condemning the movie; it is such a wonderful movie and walked out of the cinema with a lump in my throat. We need to understand Mahatma's spiritual standing, he is a true spiritual leader. Only a fully enlightened man could possibly detach himself from his loved ones. A man with such caliber leads his family and followers by example. According to the movie, he spoke to his son and try to make him understand where he is coming from, but poor Harilall with so little intellect could not understand his father. When things went wrong with Harilall, Mahatma could remain calm and accepted that his son is a big tragedy. <br /><br />Had it been any other parents, they would have compromised their values to assist the son to get on his feet. Mahatma didn't do that, he is true leader who leads by example.