Het aloude axioma dat verveelde mensen saai zijn, wordt goed geïllustreerd in 'Women in Love'. Het script, afkomstig uit de roman van D.H. Lawrence, bevat een eindeloze stroom concepten die op z'n best puberaal zijn.<br />Wat jammer dat er zoveel moeite is gestoken in zo'n nietszeggende oefening; wat een lege opeenvolging van personages die zoveel aandacht krijgen. Ondanks de hoge productiewaarden komt deze film net zo saai over als het personeel.<br />Een herbezoek in 2001 bevestigt alleen maar een indruk uit 1969 van de jeugd in volwassenenlichamen, die nergens treuzelen en bij elke stap struikelen.
The old axiom that bored people are boring people is well demonstrated in "Women in Love." The script, taken from D. H. Lawrence's novel, contains an endless flow of concepts that are, at best, sophomoric.<br /><br />What a pity so much effort went into so vacuous an exercise; what an empty array of characters given such attention. In spite of high production values, this film comes across as tedious as its personnel.<br /><br />A revisit in 2001 merely confirms a 1969 impression of juvenille minds in adult bodies, dawdling nowhere, and fumbling every step of the way.