Er is misschien een speciale reden waarom _De Vos en het kind_ een speciale snaar in mijn hart raakte. Nadat ik net afscheid had genomen van mijn nieuwe verloofde <0xE2><0x80><0x93> van o... ooit <0xE2><0x80><0x93> voor een onbekende periode, werd ik een beetje overweldigd door verschillende emoties en had ik last van de gevolgen van het opzetten van het dappere gezicht dat ze moest zien.<br />Ik heb een paar films en tv-programma's gezien, maar mijn belangstelling ging van wat ik achterliet naar wat er daarbuiten is en wat ik niet heb gezien. Daarvoor moet ik deze film bedanken.<br />Omdat ik een natuurliefhebber ben en van tevoren over de film had gehoord, was ik ervan overtuigd dat ik hem toch wel leuk zou vinden. Ik vond het niet alleen mooi, ik vond het heerlijk.<br />De techniek is verbijsterend. Hoe hebben ze het gedaan? Hoe hebben ze de dieren zo gevangen? Het is gewoon fantastisch.<br />De moraal van het verhaal is goed en hoewel het einde o zo Frans en dubbelzinnig is, is het een blijde/droevige. Opnieuw overviel het me een beetje. Als iemand die zijn emoties meestal voor zich houdt, was het einde moeilijk toen ik in een vliegtuig vol mensen zat die ik de komende 15 uur of zo zou zien! Misschien kwam het doordat het einde me deed terugdenken aan wat ik achterliet. Maar gedurende die paar uur in het vliegtuig was ik blij iets nieuws en origineels te zien. En dat is het leven. Natuurlijk, er zijn dingen waar je van houdt en waar je je prettig bij voelt... maar het grote buitenleven herbergt vele geheimen. Dus de volgende keer dat ik iets ongewoons zie in de openlucht, ga ik het verkennen, observeren en omarmen. Dat is precies wat er gebeurt in deze film en dat is precies wat je moet doen met deze verdomd goede film/natuurdokter.<br />P.S. Het is twee maanden na de vliegreis. We weten nog steeds niet wanneer we elkaar weer zullen zien, maar dat komt wel.
There's perhaps a special reason why The Fox and the Child hit a special note in my heart. Having just said goodbye to my new fiancée - of oh...one day - for an unknown period of time, I was a bit overwhelmed with varying emotions and was suffering the fallout from putting on the brave face she needed to see.<br /><br />I watched a few movies and TV shows, but my interest darted from what I was leaving behind to what is out there and what I haven't seen. For that, I have this movie to thank.<br /><br />Being a nature lover and having heard about the film beforehand, I was sure I was going to like it anyway. But I didn't just like it, I loved it.<br /><br />The technical mastery is astounding. How did they do it? How did they capture the animals in the way they did?? It's just wonderful.<br /><br />The moral of the tale is a good one and while the ending is oh so French and ambiguous, it's a happy/sad one. Again, it caught me a bit off-guard. As a man who usually keeps his emotions to himself, the ending was tough going while on a plane full of people I would be seeing for the next 15 or so hours! Perhaps it's because the ending made me think back to what I left.<br /><br />But for those few hours on the plane, I was happy to see something new and original. And that's life. Sure, there are those things you love and feel comfortable around...but the great outdoors holds many a mystery. So the next time I see something out of the ordinary while out in the open; I'm going to explore it, observe it and embrace it. That's precisely what happens in this movie and that's precisely what you should do with this darn good movie/nature doc too. 8/10 <br /><br />P.S. It's two months on from the plane journey. We still don't know when we'll see each other again, but we will.