Griezel is het verhaal van Kate (Potente), een uiterst onsympathieke bourgeoisteef die op de een of andere manier door het lawaai van de laatste ondergrondse trein heen slaapt, en wakker wordt en merkt dat ze opgesloten zit in het metrostation. Nadat ze op de een of andere manier haar collega-verkrachter Guy heeft ontmoet in een mysterieuze trein die pas na sluitingstijd vertrekt, loopt het mis en wordt ze achtervolgd door wat er onder de straten van de stad op de loer ligt. Haar verhaal is verbonden met dat van George (Blackwood), een ex-gevangene die in de riolering werkt. Ze ontmoeten elkaar in het laatste deel van de film, bij elkaar gebracht door hun pogingen te ontsnappen aan het monster dat hen achtervolgt. Het tweetal loopt langs een reeks locaties die steeds onwaarschijnlijker worden; vanaf het metrostation komen ze in het rioolstelsel terecht, waarna ze op de een of andere manier terechtkomen in een soort verlaten ondergrondse operatiekamer. De meeste metrostations hebben geen toiletten, dus het is me een raadsel hoe een station een operatiekamer heeft. Uiteraard wil de film graag uitleggen dat de operatiekamer geen stromend water heeft. Maar wel elektriciteit? Gewoon een van de vele inconsistenties die indruisen tegen de sfeer van alledaagse geloofwaardigheid die de film probeert te creëren.<br />Het monster zelf is een probleem. Er is een totaal gebrek aan rede voor zijn handelingen, het doodt gewoon mensen zonder duidelijke reden. En natuurlijk houdt het sommigen ook zonder echte reden in leven, misschien alleen maar zodat ze uiteindelijk kunnen ontsnappen en de film een minuut of 15 extra looptijd krijgt. Ik begrijp dat natuurlijk kwaad eng hoort te zijn, maar dan probeert de film zichzelf te verklaren via een foto van een dokter en zijn zoon, en een paar opnamen van een paar potten met baby's, en ja, het is net zo vermoeid en zielig als het klinkt. Het verklaart ook niet hoe het schepsel zo lang ondergronds is geweest dat het het vermogen om te praten is kwijtgeraakt, dat het alleen nog maar communiceert in de kreten van een roofvogel, maar niet zo lang dat zijn korte broek is vergaan. Hmm. Het doktersgedoe leidt tot de scène waarin de film een wanhopige poging doet om zich in je geheugen te implanteren, en hoewel het bloederig en onplezierig is om te zien, is het gewoon niet genoeg. Het laatste derde deel van de film draait om een emotionele relatie die nooit heeft bestaan, en de personages storten in en herstellen zich om weinig of geen duidelijke reden. George stort in, niet in staat om iets aan te kunnen, ook al zegt hij dat hij wil ontsnappen zodat hij zijn dochter weer kan zien, en Kate wordt emotioneel een paar seconden nadat ze is ingestort over iemand die haar heeft bestolen voor een treinkaartje.<br />Na te zijn begonnen met 'dit kan iedereen overkomen'. Het is een film die snel uit elkaar valt als er ideeën in worden geïntroduceerd die hem steeds onrealistischer maken. Een volkomen gebrek aan emotionele belangstelling voor de personages en een gebrek aan spanning maken dit een film die je beter kunt vermijden.
Creep is the story of Kate (Potente), an intensely unlikeable bourgeois bitch that finds herself somehow sleeping through the noise of the last underground train, and waking up to find herself locked in the tube station. After somehow meeting workmate and would-be rapist Guy on a mystery train that runs after the lines have closed, things go awry and she finds herself pursued by what lurks beneath the city's streets. Her story is linked to that of George (Blackwood), an ex-con working in the sewer system; they meet in the final third of the film, brought together by their attempts to escape the monster that pursues them.<br /><br />The pair proceed through a set of increasingly unlikely locations; from the Tube station, they end up in the sewage works before somehow finding themselves in some sort of abandoned underground surgery. Most Tube stations don't have toilets, so how one has a surgery is beyond me. Naturally, the film cares to explain that the surgery doesn't have running water. Yet it has electricity? Just one of many inconsistencies that work against the atmosphere of everyday believability that the film tries to create.<br /><br />The monster itself is a problem. There's a complete lack of reasoning for its actions, it just kills people for no obvious reason. And then of course it keeps some alive for no real reason either, perhaps just so that they can eventually escape and give the film an extra 15 minutes or so running time. I understand that natural evil is supposed to be scary, but then the film attempts to explain itself via a photo of a doctor and his son, and a few shots of some jars containing babies, and yes, it is just as tired and pathetic as it sounds. It also fails to explain how the creature has been underground long enough to lose the ability to speak, communicating only in raptor screams, but not long enough for its pair of shorts to decay. Hmm.<br /><br />This doctor business leads to scene that is the film's desperate attempt to implant itself on your memory, and while it is gory and uncomfortable to watch, it just isn't enough. The final third of the film hinges on an emotional relationship that never existed, and the characters break down and recover for little or no obvious reason. George breaks down, unable to cope with something despite stating that he wants to escape so he can see his daughter again, and Kate becomes emotionally tough seconds after going to pieces over someone that ripped her off for a travelcard. Yeah.<br /><br />After starting out as a "this could happen to anyone" movie, it quickly falls apart as it introduces ideas that make it more and more unrealistic. A complete lack of emotional interest in the characters and an absence of suspense make this one to avoid.