Ik stond er echt van te kijken hoeveel indruk een film van meer dan zestig jaar oud op me kon maken. Hij is bijna twee uur lang, er komen absoluut geen sterren in voor, er zijn ondertitelingen, maar toch is het interessant en opwindend om naar te kijken. Wat vooral indruk op me maakte, was het realisme van de film. Je kon de kou van het ijs bijna voelen, omdat je kon zien dat de stormen echt waren. Dat is een opluchting in een computerwereld als de onze. Ik vroeg me af hoeveel werk dit voor Van Dyke moest zijn geweest. Ik heb ergens gelezen dat het zeventien maanden kostte om het te filmen. Wie wil er nu nog over 'Titanic' praten? Het is een geweldige film met een geweldige boodschap en ik zou hem aan toekomstige regisseurs aanbevelen om te zien hoe geweldig en realistisch films kunnen zijn als ze alleen maar met realisme worden gemaakt in plaats van met visuele effecten.
I was really stunned how much a film, that's over 60 years old could impress me. It is nearly two hours long, there are absolutely no stars in it, there are subtitles but nevertheless it is interesting and exciting to watch. What impressed me mostly was the realism of the film. You could nearly feel the coldness of the ice, because you could see that the storms are real. This is a relief in a CGI-world like ourdays. I wondered how much work this must have been for van Dyke. I read somewhere that it took 17 months to film it. Now who wants to talk about 'Titanic' anymore? It's a great film with a great message and I would recommend it to future directors to see how great and realistic movies can be if they are only directed with realism instead of visual effects.