Ik kwam deze film toevallig tegen toen ik op eBay spullen voor Caesars Palace aan het kopen was, want ik ben dol op de rijke geschiedenis van Las Vegas als de laatste van de oorspronkelijke luxueuze resorts die nog in goede staat verkeren (tenzij je Bally's, het oorspronkelijke MGM Grand, meetelt). In dat opzicht is deze film een voltreffer. Je krijgt een uitgebreide rondleiding over het landgoed van Caesars Palace, dat er ondanks alle renovaties en toevoegingen die ze in de veertig jaar dat het open is geweest, aan hebben gedaan, alarmerend veel op lijkt. Als geheel is de plot een beetje moeilijk te volgen, wat grotendeels te danken is aan de afgrijselijke montage. Er zitten een heleboel in elkaar overlopende fragmenten in van het verkeer in Vegas, de casino's, en zelfs een scène waarin de Robert Drivas-figuur een gesprek heeft met zijn vader over hoe volwassen hij is geworden, en zonder enige uitleg gaat hij (Drivas) (in die infame fragmenten) van zichzelf naar een baby, naar een kleine jongen, en dan weer terug naar zichzelf terwijl hij met zijn vader praat. (Dat geeft geen enkele aanwijzing over de plot; je kunt er zowaar op voorbereid zijn, en misschien zijn ze dan niet zo verbijsterd als ik door de montage. De film is anders goed verouderd en bevat een goede boodschap over de inherente verschillen tussen een vader en zijn zoon, die de meeste mannen op de een of andere manier kunnen begrijpen.
I stumbled onto this movie when I was eBay'ing Caesars Palace stuff, as I'm enamoured with its rich Vegas history as the last of the original luxury resorts still standing in good condition (unless you count Bally's, the original MGM Grand). In that respect, this movie delivers full-force. You're given a grand tour of the Caesars property,which in spite of all the renovations and additions they've done over the 40 years it's been open, looks alarmingly similar. As a film overall, the plot is somewhat difficult to follow, thanks in large part to the horrendous editing. And when I say horrendous, I'm not using that word lightly. There's a lot of spliced-in, second-long snippets of Vegas traffic, casino crowds, and even a scene where the Robert Drivas character is having a conversation with his father about how much he's grown up, and without any explanation, he (Drivas) goes (in those infamous snippets) from being himself, to a baby, to a little boy, and then back to himself while talking back and forth with his father. (That doesn't give away any plot details; if anything, one can be prepared for it and maybe they won't be as flabbergasted as I was by the editing.) The film has aged well otherwise, and has a good message about the inherent differences between a father and his son that most guys could relate to in some form or fashion.