Kudos voor Fawcett dat hij een rol op zich nam die in die tijd als controversieel werd beschouwd. Voor zover ik me kan herinneren was verkrachting in de jaren tachtig nog een taboe, en vrouwenrechten en emoties werden in die tijd zelden zo grondig onderzocht.<br />Fawcett is gewoon een vrouw die wordt gevolgd en vervolgens gestalkt door de acteur James Russo. Hij is goed genoeg als de geobsedeerde psychopaat, maar soms is hij een beetje doorzichtig.<br />Diana Scarwid heeft een kleine rol, net als Alfre Woodard als de huisgenoot. Woodard maakt zich zorgen over de juridische gevolgen als Fawcett, het verkrachtingsslachtoffer, wraak neemt op de schuldige. De scène waarin ze een braadpan met hete olie naar Russo gooit is klassiek, en als verkrachter verdient hij het. Daarna houdt ze hem vast, en de gevolgen moeten worden onder ogen gezien.<br />Een zeer realistisch verhaal over de emoties en woede van verkrachtingsslachtoffers die fysiek en mentaal zijn aangerand. Zeer aanbevolen.
Kudos to Fawcett to taking on roles that, at the time were considered controversial. To my recollection, rape was still a taboo subject in the 1980's, and women's rights and emotions were rarely so deeply examined during that time.<br /><br />Fawcett is simply a woman who is followed, then stalked by actor James Russo. He is adequate as the obsessed psychopath, but at times a bit transparent.<br /><br />Diana Scarwid has a bit role, as does Alfre Woodard as the house mate. Woodard worries about the legal consequences when Fawcett, the rape victim, takes revenge on the culprit. The scene where she throws a frying pan of hot oil at Russo is classic, and as the rapist he deserves it. She then keeps him in bondage, and the consequences must be faced.<br /><br />A very real story reflecting the emotions and rage of rape victims who have been violated, physically, and mentally. Highly recommended. 8/10.