Ik zag deze film voor het eerst toen hij een paar jaar geleden werd uitgezonden op het inmiddels opgeheven Trio Channel, en onlangs heb ik hem opnieuw bekeken <0xE2><0x80><0x93> zonder reclame <0xE2><0x80><0x93> op Sundance. De eerste keer was ik onder de indruk, en bij de tweede keer vond ik hem nog boeiender. Ja, sommige van de segmenten zijn verre van perfect <0xE2><0x80><0x93> Amos Gitai's hysterische commentaar valt op als een zere duim <0xE2><0x80><0x93> maar als geheel is 110901 een totaal succes. Het openingsnummer van Youssef Chahine is een nobel, zij het mislukt experiment dat in elk geval het lef heeft het publiek eraan te herinneren dat Bin Laden en Al Qaida in wezen scheppingen zijn van de Amerikaanse buitenlandse politiek en de cia, en hoewel de karakterstudie van Sean Penn hier niet op zijn plaats lijkt, is het toch een bitterzoet stukje filmmaken. Al met al is het een essentieel stuk kijken, en een stuk beter dan Oliver Stones reactionaire World Trade Center.
I first saw this film when it aired on the now defunct Trio Channel a few years ago, and recently watched it again--sans commercials--on Sundance. I was impressed the first time, and found it even more engaging on second viewing. Yes, some of the segments are far from perfect--Amos Gitai's hysterical commentary stands out like a sore thumb--but taken collectively, 11 09 01 is a total success. Best of show: Shohei Imamura's amazing final segment, which contemporary critics such as the thick-witted Mick LaSalle somehow misinterpreted as an attack on 'the terrorists', but now stands revealed as a masterful anti-war polemic; Samira Makhmalbaf's opening piece that manages to blend deep empathy for the victims of 9/11 with a prescient concern for the children of Afghanistan; and Idrissa Ouedraogo's amusing children's crusade for Osama Bin Laden--a hunt almost as serious and successful an undertaking as the one for the REAL Osama. Youssef Chahine's segment is a noble if failed experiment which at least has the guts to remind the audience that Bin Laden and al'Qaeda are basically creations of American foreign policy and the CIA, and though Sean Penn's character study seems out of place, it's still an effectively bittersweet piece of film-making. All in all, essential viewing, and a darn sight better than Oliver Stone's reactionary World Trade Center.