Reda is een jonge Fransman van Marokkaanse afkomst. Ondanks zijn moslimafkomst is hij erg Frans in opvattingen en waarden. Uit het niets kondigt zijn vader aan dat Reda hem naar de Hajj (pelgrimage) naar Mekka zal rijden, iets waar Reda geen belangstelling voor heeft, maar alleen uit plichtsbesef in toestemt. Als gevolg daarvan is Reda van het begin af aan boos, maar omdat hij een traditionele moslim is, is het moeilijk om met zijn vader over zijn twijfels te praten. Zowel vader als zoon lijkt erg star en onbuigzaam, en het is heel ironisch als de vader tegen zijn zoon zegt dat hij niet zo koppig moet zijn.<br />Als ik de samenvatting lees, staat er dat de karakters steeds sterker werden en elkaar begonnen te kennen. Maar ik denk eigenlijk van niet, en dat is het fascinerende en droevige aspect van de film. Natuurlijk, er waren momenten van begrip, maar zo vaak was er ook een onderstroom van vijandigheid en onderdrukking. Ik vond dat eigenlijk wel leuk en waardeerde het dat er geen volledige resolutie was, want dat zou nep hebben geleken.<br />Over het geheel genomen is de film goed geacteerd en fascinerend <0xE2><0x80><0x93> hij geeft westerlingen een ongebruikelijk inzicht in de islam en de Hajj. Hij biedt ook een fascinerende tegenstelling tussen de traditionele islam en de seculiere jongere generatie. Hoewel het trage tempo en het gebrek aan duidelijkheid over de relatie in de film misschien een beetje irritant zijn, denk ik dat het de film een intens realisme gaf en hem deed lijken op een film over mensen <0xE2><0x80><0x93> niet op een of andere formule. Een mooie en ongebruikelijke film.
Reda is a young Frenchman of Moroccan descent. Despite his Muslim heritage, he is very French in attitudes and values. Out of the blue, his father announces that Reda will be driving him to the Hajj (pilgrimage) to Mecca--something that Reda has no interest in doing but agrees only out of obligation. As a result, from the start, Reda is angry but being a traditional Muslim man, his father is difficult to talk to or discuss his misgivings. Both father and son seem very rigid and inflexible--and it's very ironic when the Dad tells his son that he should not be so stubborn.<br /><br />When I read the summary, it talks about how much the characters grew and began to know each other. However, I really don't think they did and that is the fascinating and sad aspect of the film. Sure, there were times of understanding, but so often there was an undercurrent of hostility and repression. I actually liked this and appreciated that there wasn't complete resolution of this--as it would have seemed phony.<br /><br />Overall, the film is well acted and fascinating--giving Westerners an unusual insight into Islam and the Hajj. It also provides a fascinating juxtaposition of traditional Islam and the secular younger generation. While the slow pace and lack of clarity about the relationship throughout the film may annoy some, I think it gave the film intense realism and made it look like a film about people--not some formula. A nice and unusual film.