Deze zeer onderschatte film is (voor mij) waar het in een film om zou moeten gaan. Kasdan neemt de zoektocht naar betekenis in ons leven en legt die voor iedereen open om hem te zien en zich erover te verwonderen. De film gaat over de scheidslijnen die mensen scheppen om zich te beschermen tegen het geweld, de haat en de onverdraagzaamheid van het dagelijks leven.<br />Onderweg worden ons de ene vraag na de andere over het leven gesteld. Davis (Steve Martin met een enorme baard) vraagt zich af: 'Is het feit dat ik een gewelddadige film heb gemaakt (en daarmee ook dat we ervan genieten) de oorzaak van het geweld in de maatschappij?' Claire vraagt: 'Wat voor wereld gooit zoiets kostbaars als een mensenleven weg?' Is het mogelijk om de grenzen van rassen en (een nog moeilijker stap) van financiën te overschrijden? Dit zijn natuurlijk geen citaten uit de film, maar algemeenheden. Anderen stellen ook vragen, en om eerlijk te zijn roept dat meer op dan antwoorden.<br />Maar dat is de aard van het leven. We streven ons hele leven naar het vinden van antwoorden op vragen die we nooit helemaal zullen beantwoorden, en in sommige gevallen moeten we antwoorden maken die passen bij onze eigen behoeften en verlangens. Als mensen gedijen we op vragen die we niet kunnen beantwoorden. Sommige antwoorden zijn echt. Claire en Mack komen tot het besef dat ze de gemakkelijke weg hadden kunnen kiezen en de staat de baby hadden kunnen laten meenemen, maar dat hun ontdekking de verantwoordelijkheid voor haar leven in hun handen legde. Sommige antwoorden zijn dat niet. Davis _naSees the Light_ en besluit geen gewelddadige films meer te maken, maar de volgende dag draait hij zich om en doet zijn openbaring af als ondergeschikt aan zijn kunst.<br />We zoeken allemaal naar antwoorden. Deze film geeft geen antwoord, maar herinnert je er alleen aan dat je naar antwoorden moet blijven zoeken.<br /><br />
This highly underrated film is (to me) what good writing in a movie should be all about. Kasdan takes the search for meaning in our lives and lays it out for all to see and wonder at. The movie is about the divides people create to insulate themselves from the violence and hatred and bigotry of everyday life. <br /><br /> Along the way we are asked question after question about life. Davis (Steve Martin with a great beard) asks himself 'Is my making a violent movie (and by extension our enjoyment of it) causing the violence in society?' Claire asks "What kind of world throws away something as precious as a human life?' Mack is not immune as he asks 'Is it possible to pass beyond the bounds of race and (an even harder step) finance? These are of course not quoted from the film, but generalities. Others ask their questions too, and to be honest it raises more than it answers.<br /><br /> But that is the nature of life. We strive all our lives to find answers to questions we will never totally answer, and in certain cases have to make answers fit to our own needs and desires. As humans we thrive on questions we cannot answer. Some answers are real. Claire and Mack come to realize that even though they could take the easy road and let the state take the baby, their finding it placed the responsibility for her life in their hands. Some answers are not. Davis `Sees the Light' and decides not to make violent films, but the next day turns around and dismisses his epiphany as subordinate to his art.<br /><br /> We all seek answers. This movie does not answer them for; it simply reminds you to keep looking for the answers.<br /><br />