'The Grudge' is een remake van Shimizu's eigen serie populaire Japanse horrorfilms. Shimizu weet dat hij niet met iets nieuws te maken heeft, dus doet hij wat ieder intelligent mens in zijn plaats zou hebben gedaan: hij vergeet logica en concentreert zich op het de kijkers naar de zin maken. Hij maakt gebruik van algemeen bekende clichés in verband met spookverhalen, maar Shimizu speelt op een fantasievolle manier met deze elementen. Het niet-lineaire verhaal is niet alleen een truc, maar ook een interessante manier om scènes vanuit verschillende perspectieven te presenteren. Aan het eind kan ik alleen maar zeggen dat als het enige doel van een horrorfilm is om het publiek bang te maken (zoals een komedie is om mensen aan het lachen te maken), deze film met vlag en wimpel is geslaagd. Ik heb het gezien in een theater met een publiek en het was leuk om te zien hoe de kijkers helemaal uit hun dak gingen bij deze film. Waarschijnlijk speelt hij niet zo goed in je woonkamer.
"The Grudge" is a remake of Shimizu's own series of popular Japanese horror films. Shimizu knows he is not dealing with anything new, so he does what any intelligent person would have done in his place: he forgets logic and concentrates in giving viewers a fun ride. He uses commonly known clichés associated with ghost stories but Shimizu plays with these elements in an imaginative manner. The nonlinear narrative is not a mere gimmick but an interesting way to present sequences from different perspectives. At the end, all I can say is that if the only purpose of a horror film is to scare the audience (the same way a comedy is to make people laugh), this movie succeeded with flying colors. I watched it in a theater with an audience and it was fun to see viewers go wild over this one. It probably doesn't play as well in your living room.