Ik keek gretig naar de eerste serie, maar vroeg me af of ik er na een lange pauze weer naar zou gaan kijken. Maar ik zette het geluid van aflevering 2 van _Series 2_ aan en was weer helemaal in de ban. Dit is echt een geweldige tv-serie, net zo baanbrekend als _Mission Impossible_ in de jaren zestig. De personages zijn goed uitgewerkt en groeien naarmate de serie vordert, ze passen zich aan terwijl ze zich aanpassen <0xE2><0x80><0x93> sommige gemakkelijker dan andere <0xE2><0x80><0x93> aan hun nieuwe omgeving, maar ze blijven knap zuiver in hun rol, en toch is het meer dan mogelijk om medelijden te hebben met iemand van wie je niet had gedacht dat je er ooit medelijden mee zou hebben, als er iets echt verpletterends met hem gebeurt. en ik vind het eigenlijk helemaal niet zo erg als ik nooit antwoord krijg op alle mysteries!
I watched the first series avidly, but wondered whether I'd go back again after a lengthy break from it. However, I tuned into episode one of Series 2 and was hooked all over again. This really is excellent telly; ground-breaking stuff like Mission:Impossible back in the 1960s. The characters are well rounded, and expand as the series goes on, they change as they adapt - some more readily than others - to their new surroundings, but they cleverly remain strictly in character, and yet it is more than possible to have sympathy for someone whom you wouldn't have thought you could ever feel sorry for, when something really crushing happens to them. I hope there will be many years of 'Lost' to look forward to - and I don't actually mind all that much if I never get answers to all the mysteries!