De film speelt zich bijna de hele tijd af in een ouderwets badhuis, waar de bewoners zorgen voor de humor, het pathos en de emoties. De liefde en vriendschap tussen de eigenaar en zijn achterlijke zoon zijn diep en ontroerend. De manier waarop de oudere broer in deze kleine wereld wordt getrokken, lijkt ongedwongen en overtuigend. De plot is meanderend, vol verrassingen en ironie, en wordt over het algemeen gekenmerkt door een gevoel van wat ik zou moeten noemen burenliefde in de relaties en conflicten van de acteurs. Dit is een film die ik uit de kast haal als ik weer in de wereld wil geloven.
Shower keeps within itself in so many ways. Almost all of the movie takes place in an old- time bathhouse, with the denizens supplying the humor, pathos, and emotional touches. The love and friendship between the proprietor and his retarded son is deep and moving. The way the older brother is drawn into this tiny world seems unforced and persuasive. The plot is meandering, full of surprises and ironies, and touched overall by a sense of what I'd have to call neighborliness in the relations and conflicts of the performers. This is a film I pull out when I want to believe in the world again.