Het is opmerkelijk en zeer prijzenswaardig dat schrijvers en regisseurs nog steeds geweldige films maken van een van de oudste en meest (te) vaak gebruikte verhaallijnen in de filmwereld! 'Dog Bite Dog' is in wezen niet veel meer dan het simpele verhaal van een eenzame agent die obsessief achter een briljante crimineel aanzit, alleen onderscheidt Pou-Soi Cheang zich van de rest door buitengewoon gewelddadig en meedogenloos te zijn. Dit is zonder enige twijfel een van de grimmigste en meest compromisloze films die ik ooit heb gezien, met een sfeer van voortdurend nihilisme en personages die regelrecht uit de hel lijken te komen! Pang is een jonge, meedogenloze Cambodjaanse huurmoordenaar die in de drukke straten van Hongkong landt om de vrouw van een vooraanstaande rechter in een restaurant uit de weg te ruimen. Als de politie ter plaatse arriveert, ziet de jonge agent Wai hoe Pang haastig van de plaats van de misdaad wegvlucht en hem volgt. De eerste confrontatie tussen de twee dolle honden leidt tot een gigantisch bloedbad, want Pang doodt meedogenloos verscheidene gijzelaars en zelfs Wais oude vriend en collega. Vanaf dat moment begint er een spannend kat-en-muisspel tussen de gefrustreerde politieman en de beroepsmoordenaar. De laatste redt ook een jong meisje van het voortdurende seksueel misbruik van haar vader en blijft bij haar in haar schuurtje op de plaatselijke vuilnisbelt. Wat deze routinematige actie-thriller zo fascinerend maakt (afgezien van het expliciete geweld) zijn de achtergronden van de hoofdrolspelers! Pang, de huurmoordenaar, is een Cambodjaanse wees en is al sinds zijn jeugd getraind om voor geld te vechten en te doden. Hij kent geen beperkingen, kent geen genade en spreekt nauwelijks een woord. Wai, de politieman, werd bijzonder meedogenloos en onorthodox sinds zijn rolmodelvader (ook een politieman) na een drugsincident in coma ligt. Lai stelt geen vragen aan verdachten en getuigen; hij schreeuwt tegen hen en is bereid alles op te offeren om zijn nieuwe aartsvijand een halt toe te roepen. Mensen met een zwakke maag of gespannen zenuwen wordt aangeraden bij deze film uit de buurt te blijven, omdat de wreedheid en de schokken die in 'Dog Bite Dog' worden getoond gemakkelijk tot misselijkheid kunnen leiden. Het is niet het soort geweld waarbij bebloede hoofden en afgehakte ledematen door de lucht vliegen, maar meer het intense en uiterst verontrustende soort waarbij mensen proberen hun tegenstanders zowel mentaal als fysiek te vermorzelen. De filmlocaties zijn in feite donker en griezelig en de uiterst sobere muziek maakt de toch al aangrijpende toon van de film nog angstaanjagender. Het zou me niet verbazen als Edison Chen en Sam Lee elkaar ook op de set als vijanden behandelden, want hun haat en walging op het witte doek voelen een beetje al te legitiem. 'Dog Bite Dog' is een sterke en onvergetelijke film, een aanbevelenswaardige film als je hem aankunt. Als je bang bent dat je hem niet aankunt, wacht dan maar een paar jaar op de onvermijdelijke Amerikaanse remake, die de premisse ongetwijfeld een beetje verzacht.
It's remarkable and quite praiseworthy how writers and directors continue to make great movies out of one of the oldest and most (over)used story lines in cinema! "Dog Bite Dog" is basically not much more than just the simple story of an lone copper obsessively chasing a brilliant criminal, only Pou-Soi Cheang distinguishes his film from the rest by being extremely violent & relentless. This is unquestionably one of the grittiest and most uncompromising movies I've ever seen, with an atmosphere of constant nihilism and characters that seem to come walking straight out of hell! Not even the installments in Chan-Wook Park's trilogy of vengeance (with the exception of "Oldboy", perhaps) or any other infamous Cat-III film ever released were as sadistic and brutal as some of the events depicted in "Dog Bite Dog". Pang is a young and ruthless Cambodian assassin who lands in the crowded streets of Hong Kong to eliminate the wife of an eminent judge in a restaurant. When the police arrives at the place, young officer Wai sees how Pang hastily flees from the scene of the crime and follow him. The first actual confrontation between the two rabid dogs results in a gigantic blood bath, as Pang mercilessly kills several hostages and even Wai's long time friend and colleague. From then on begins a thrilling and action-packed cat and mouse game between the frustrated cop and the professional killer. The latter also saves a young girl from the constant sexual abuse of her father and stays with her at her shed in the local garbage dump. What makes this routine action/thriller so fascinating (apart from the explicit violence) are the main characters' backgrounds! Pang, the hit-man, is a Cambodian orphan and has been trained to fight & kill for money ever since he was a child. He knows no restrictions, has no mercy and barely speaks a word. Wai, the cop, became particularly ruthless and unorthodox ever since his role-model father (also a cop) lies in a coma after a drug-related incident. Lai doesn't question suspects and witnesses; he yells at them and he's prepared to sacrifice everything in order to stop his brand new nemesis. People with a weak stomach or tangled nerves are advised to stay away from this film, because the cruelty and shocks featuring in "Dog Bite Dog" can easily cause nausea. It's not the type of violence where bloodied heads and chopped off limbs fly through the air, but more like the intense and utterly disturbing type where people attempt to crush their opponents mentally as well as physically. The filming locations are effectively dark and eerie and the extremely sober music makes the already harrowing tone of the movie even more petrifying. The performances are terrific! I wouldn't be surprised if Edison Chen and Sam Lee treated each other like enemies on the film set as well, because their on screen hatred and disgust feels a little too legitimate. "Dog Bite Dog" is a powerful and unforgettable film, highly recommended if you can stomach it. If you fear you can't, just wait a few years for the inevitable American remake which will unquestionably soften the premise a little.