Lieve help... Peter Sellers was een van de meest getalenteerde acteurs die er ooit zijn geweest. Maar zijn keuze van films, laten we zeggen na 1964, was erg ongelukkig. Hij scheen niet te beseffen hoe hij zijn talenten moest gebruiken. Hij zou beter af zijn geweest als hij met meer Kubricks uit de filmwereld had gewerkt dan met de mensen die hij kende. Van zijn latere films hebben alleen 'The Optimists of Nine Elms' en 'Being There' indruk op me gemaakt.<br />Dat gezegd hebbende, hadden de Boultings en Sellers al een paar films gemaakt die nauwelijks zo slecht klinken <0xE2><0x80><0x93> ik moet 'Carlton Browne' en 'Heavens Above' nog zien <0xE2><0x80><0x93> in ieder geval in die zin dat ze Sellers tot op zekere hoogte goed hebben gebruikt. Maar 'There's a Girl in My Soup' is een armzalige film en een rampzalige keus voor Sellers als personage. In zijn films uit 1955-64 kun je meestal op zijn minst een heel inventieve wending verwachten en altijd een raadselachtige overtuiging in zijn rollen. Hier heb je Peter Sellers die een typische romantische rol probeert te spelen. Het is bijna alsof Sellers een Niven-acteur speelt zonder de jovialiteit. Hij weet zeker niet te overtuigen, hoe hij ook zijn best doet, of een interessant personage te creëren. Hij had zulke rollen moeten overlaten aan beminnelijke meesters als Cary Grant en zich moeten concentreren op die intrigerende dramatische en komische rollen waar hij om bekendstond. De chemie tussen Hazel en Sellers is niet echt; dit is geen gemakkelijke, hartelijke romance zoals die door William Powell en Myrna Loy vervolmaakt werd. Het is een heel kunstmatige schijn, door en door <0xE2><0x80><0x93> ik weet dat het bij Danvers karakter hoort dat hij een droge pooier van dames is, maar hij verandert niet echt van karakter op een manier die overtuigend is. Sellers heeft ook een heel irritante manier van 'charme' spelen... deze figuur heeft werkelijk geen diepte, en wint werkelijk niet de sympathie of belangstelling van de kijker. Sellers speelt de rol op een manier die je niet voor mogelijk zou houden als je denkt aan de grootsheid van zijn onbetrouwbare, iconoclastische optreden in 'Lolita'. Er valt werkelijk niets te zeggen over de plot, de hoofdrolspelers of de personages, aangezien die eerlijk gezegd weinig of niets aan de verbeelding overlaten. Dit is werkelijk een van de meest bloedeloze, zelfgenoegzame, misleide en licht saaie films die ik ooit heb gezien. Een onbeduidend 'voertuig' voor Sellers' onbetwiste talenten.
Dear me... Peter Sellers was one of the most oddly talented actors there has been. But his choice of films, say, after 1964, was very unfortunate. He didn't seem to realize how to use his talents. He would have been better off working with more of the Kubricks of the film world than the people he did. Of his later films, only "The Optimists of Nine Elms" and "Being There" have impressed me of those I have seen.<br /><br />That said, the Boultings and Sellers had made a few films prior to this that hardly sound that bad - I have yet to see "Carlton Browne" and "Heavens Above!" - at least in the sense of using Sellers well to a degree. But, "There's a Girl in My Soup" really is a poor film and a dire choice on Sellers' part in terms of character. In his films from 1955-64, you can usually expect at least some very inventive twist and always an enigmatic conviction in his roles. Here, you have Peter Sellers trying to play a typical romantic lead. It's almost Sellers playing a Niven cad without the joviality. He certainly does not convince, try as he might, or create an interesting character. He should have left such parts to masters of suavity such as Cary Grant, and concentrated on those intriguing dramatic and comic roles that he was famed for.<br /><br />Hawn and Sellers really do not establish any genuine chemistry; this is no easy, genial romance of the like perfected by William Powell and Myrna Loy. It is very artificial seeming, all the way through - I know that it is part of Danvers' character that he is a dry procurer of ladies, but he doesn't really change from that in a way that convinces. Sellers has a very grating way of playing "charm" as well... this character really has no depth, and really does not gain the viewer's sympathy or interest. Sellers goes through the motions in a way one would not think possible when remembering the magnificence of his shifty, iconoclastic performance in "Lolita".<br /><br />There really is nothing to say about the plot, direction or characters, as frankly they leave little or no impression. This is truly one of the most anaemic, complacent, misguided and lightly dull films I have ever seen. A nonentity of a "vehicle" for Sellers' undisputed talents.<br /><br />Rating:- * 1/2/*****