Ik kan niet geloven dat de Indiase filmindustrie nog steeds derderangs rotzooi als Waqt produceert. Om te beginnen is de verhaallijn volkomen ongeloofwaardig: de verwende zoon wordt het huis uit gegooid om hem wat zelfredzaamheid bij te brengen. Dus wat doet hij? Hij wint prompt een of andere nationale talentenjacht door een paar grote sprongen te maken voor een jury van juryleden (ik maak echt geen grapje). Ondertussen sterft zijn vader aan longkanker, maar hij houdt het voor de zoon geheim, maar hij overleeft het lang genoeg om zijn zoon beroemd te zien worden, zijn nieuwe kleinzoon te zien en met eigen handen een nieuwe speelgoedgiraf te maken. Het acteerwerk is kruiperig in zijn lompheid en er is geen enkele poging gedaan om te proberen op een overtuigende manier te acteren door de hoofdrolspelers in deze film. Zoals gebruikelijk in Indiase films, woonde het gezin in een enorm landhuis en leek het betrekkelijk onaangedaan door de zorgen van de echte wereld.<br />Eerlijk gezegd zijn de grootste verliezers in zulke sombere films de intelligente kijkers die de vergissing hebben begaan om zo'n film te zien. De acteurs, zoals Amitabh Bachchan en Akshay Kumar, zullen nog steeds als goden worden vereerd door de mensen die niets anders hebben dan een blind vertrouwen in Bollywood.
I cannot believe that the Indian film industry still puts out such third-rate dross as Waqt. For starters, the storyline is totally implausible  spoilt son gets thrown out of family home so as to teach him some self-sufficiency. So what does he do? He promptly goes on to win some national talent contest by doing some star jumps in front of a panel of judges (I honestly am not joking here). In the meantime, his dad is dying of lung cancer, but keeps it a secret from the son, but he survives long enough to see his son become famous, to see his new grandson and also make a new toy giraffe with his own hands.<br /><br />The acting is cringe worthy in its hamminess  no effort was made to try and act in any convincing manner by any of the main players in this film. As usual for Indian films, the family lived in a huge mansion and seemed relatively untouched by the concerns of the real world.<br /><br />To be honest, the main losers when such dire films are made are the intelligent viewers who made the mistake of seeing such a film. The actors, such as Amitabh Bachchan and Akshay Kumar, will still be revered as Gods by those people who have nothing but blind faith in Bollywood.