Toen de film gisteren op de Deense televisie werd vertoond, had ik twee redenen om naar deze stoere film te kijken. Ten eerste wilde ik Gina Lollobrigida zien <0xE2><0x80><0x93> en hier werd ik niet teleurgesteld. Ze zag er fantastisch uit. Ten tweede had ik door het lezen over de film de indruk gekregen dat er absurde humor in zat die wel wat leek op wat je in de films van Philippe de Broca aantreft. Maar wat dat betreft werd ik jammer genoeg teleurgesteld. Ik vond de grappen voorspelbaar (afgezien van een paar geestige opmerkingen over het onderwerp oorlog) en de personages volkomen eendimensionaal. Bovendien waren de actiescènes vreemd mechanisch en ongeïnspireerd, zonder enig gevoel voor drama. Ik bleef kijken tot het einde, maar ik verveelde me al heel snel en zat daar maar te wachten op de scènes met Lollobrigida.
I had two reasons for watching this swashbuckler when it aired on Danish television yesterday. First of all, I wanted to see Gina Lollobrigida - and here I wasn't disappointed. She looked gorgeous. Second of all, through reading about the film I had gotten the impression that it featured absurd humor not unlike that which can be found in Philippe de Broca's films. On this account, however, I was sadly disappointed. I found the jokes predictable (apart from a few witty remarks on the topic of war) and the characters completely one-dimensional. Also, the action scenes were done in a strangely mechanical and uninspired fashion, with no sense of drama at all. I kept watching until the end, but I got bored very quickly and just sat there, waiting for the scenes with Lollobrigida.