Ik moet het met sommige andere opmerkingen eens zijn en zelfs een stap verder gaan.<br />Niets aan deze film werkte, absoluut niets. Delmar, onze hoofdpersoon, neemt het besluit om draagmoeder te worden om genoeg geld te verdienen om een restaurant te kopen, maar valt tegelijkertijd voor een wijze ex-gevangene. Tegelijkertijd probeert haar vriendin Hortense haar vriendje, een advocaat, zover te krijgen dat hij eindelijk met haar trouwt. Ze gaat ook toevallig naar bed met Marlon, die wanhopig verliefd op haar is. Dan is er Delmars broer Jethro, die een relatie krijgt met een voormalige cokeverslaafde, Missy, die onthuld dat ze seksueel misbruikt is door haar adoptievader. Aan de zijlijn hebben we ook de excentrieke moeder die een assortiment al even vreemde vrienden heeft, van wie er een aan het begin van de film op de bank sterft. Tot zover gaat alles goed, maar nadat we deze personages en verhaallijnen over leven, dood, verdriet en liefde in de eerste helft hebben geïntroduceerd, verliest de film gewoon zijn richting.<br /><br />Als de schrijver maar één of twee personages had gekozen en ons had toegestaan hun verhalen te volgen, zou het misschien allemaal goed zijn gegaan, maar alle personages krijgen evenveel tijd op het scherm, met als gevolg dat geen enkel verhaal of personage volledig is ontwikkeld. Waarom denkt Delmar bijvoorbeeld dat ze haar kind in ruil voor geld zal kunnen afstaan, vooral als de toekomstige ouders een enge, bekrompen advocaat en zijn semi-alcoholische en depressieve vrouw zijn? Waarom wil Hortense zo wanhopig graag trouwen met een man die een eikel is en duidelijk niet van haar houdt? Hoe komt het dat Missy haar cokeverslaving in één klap kwijt is? Wordt Jethro regelmatig aangetrokken door vrouwen met overweldigende problemen, of is Missy de uitzondering? Zijn Delmar en Jethro's moeder altijd al excentriek geweest, of is dat een recentere ontwikkeling? Waarom is Jethro zo gek op Cadillacs dat hij er een midden in zijn woonkamer heeft staan? Waarom heeft Moses jarenlang in de gevangenis gezeten voor het stelen van een auto, een relatief klein vergrijp? Hoe slaagt Delmar erin om Moses' kind ter wereld te brengen zonder dat er ook maar enige aanwijzing is dat ze ooit seks hebben gehad?<br />Deze vragen worden in het script gesteld, maar helaas worden ze nooit beantwoord. Ik kan alleen maar aannemen dat ze in de oorspronkelijke roman zijn beantwoord en dat de schrijver daarom de behoefte voelde om alles in het script op te nemen. Een grote vergissing. Het verlies van een aantal subplots, vooral het verhaal over Hortense en Marlon, dat niets toevoegt aan de film, zou de zaken aanzienlijk hebben vereenvoudigd en meer tijd hebben gegeven om de Delmar-, Jethro- en Moses-personages te ontwikkelen, die duidelijk meer centraal staan in de plot en de onderliggende thema's dan wie ook.<br />Voeg daar de meest stijlvolle regiestijl aan toe die je buiten de gemiddelde soapserie ziet, en het resultaat is een enorme gemiste kans voor iedereen, inclusief Jorja Fox, die haar best doet om boven het materiaal uit te stijgen. Het verbaast me niet dat dit de laatste film van de regisseur lijkt te zijn geweest, aangezien deze poging geen enkel bewijs toont van een visuele stijl of het vermogen om een ontroerend en intelligent verhaal te vertellen.
I have to agree with some of the other comments and even go a step further. <br /><br />Nothing about this film worked, absolutely nothing. Delmar our central character makes the decision to become a surrogate mother in order to earn enough money to buy a restaurant but along the way fall for a wise ex-jailbird. At the same time her friend Hortense is trying to get her lawyer boyfriend to finally marry her. She also happens to be sleeping with Marlon who is desperately in love with her. Then there's Delmar's brother Jethro who gets involved with a former coke addict, Missy who reveals she was sexually abused by her adopted father. On the sidelines we also have the eccentricmother who has an assortment of equally odd friends, one of whom dies on the couch at the beginning of the film. So far so good but after introducing these characters and story lines addressing life, death, grief and love in the first half, the film simply loses direction. <br /><br />If the writer had only selected one or two characters and allowed us to follow their stories maybe things would have been fine but equal screen time is given to all with the result that no one story or character is fully developed. For instance, why does Delmar think she will be able to hand over her child in exchange for money, especially when the prospective parents are a creepy bigoted lawyer and his semi alcoholic and depressed wife? Why is Hortense so desperate to marry a man who is a jerk and clearly doesn't love her? How is it Missy manages to kick her coke habit overnight? Is Jethro regularly drawn to women with overwhelming problems, or is Missy the exception? Has Delmar and Jethro's mother always been on the eccentric side, or is it a more recent development? Why is Jethro so keen on Cadillacs that he has one in the middle of his living room? Why did Moses spend years in prison for stealing a car, a relatively minor crime? How does Delmar manage to end up giving birth to Moses' baby when there is no suggestion that they ever had sex? <br /><br />These questions are posed in the screenplay but sadly are never answered. I can only assume they were answered in the original novel and that is why the writer felt the need to include it all in the script. Big mistake. Losing several subplots especially the Hortense and Marlon story, which adds nothing to the overall film, would have tightened things considerably and allowed more time to develop the Delmar, Jethro and Moses characters who are clearly more central to the plot and underlying themes than anyone else. <br /><br />Add to that the most pedestrian directing style seen outside of the average soap opera and the result is a huge missed opportunity for all, including Jorja Fox who does her best to rise above the material. I'm not surprised that this appears to have been the director's last film as this effort shows no evidence of a visual style or ability to tell a moving and intelligent story.