Ik was nog maar een baby in de armen van George Lucas toen hij de wereld op zijn kop zette met _Saga over de avonturen van de jonge Luke Skywalker en de beruchte Darth Vadar_, maar zelfs nu nog, twintig jaar later, kan ik het genie dat Lucas is en de ongelooflijke verbeelding waarmee hij is gezegend, waarderen. In _A New Hope_ liet Lucas een nieuwe manier zien om verhalen te vertellen, toen hij ons introduceerde bij gedenkwaardige personages als de dappere prinses Leia, de Rougish Han Solo en de geestdriftige Luke Skywalker, en de meest geliefde schurk, de sinistere Darth Vadar. In The Empire Strikes Back zette hij alles op alles om ons te laten zien hoe Special Effects een verhaal kon verrijken en iets kon verwezenlijken waarvan niemand had gedacht dat je het op het witte doek kon brengen. Hij maakte een film zonder een specifiek einde of begin, en het werd een traktatie. De terugkeer van de Jedi is een passend einde van een saga die de tand des tijds zal doorstaan.<br />Toen The Empire Srtikes Back eindigde met het insluiten van de beminnelijke Rouge Han Solo in Carbonite om te worden overhandigd aan Jabba de Hut en de jonge Luke, die duizelde van de ontdekking van een verschrikkelijke waarheid over zijn Vader, bleven we achter met het gevoel dat het van kwaad tot erger ging. Vadar leek de overwinning te hebben behaald. In het verbluffende en fascinerende laatste hoofdstuk van Lucas zitten we op de rand van onze stoelen, vanaf Han's gewaagde redding uit Jabba's paleis tot aan de laatste climax van de strijd op de Death Star tussen Luke en Vadar, terwijl Luke worstelt tussen het vervullen van zijn plichten als Jedi en rebellenstrijder en een poging om het goede in de ziel van zijn vader weer tot leven te wekken.<br />Oude vrienden als de vlot pratende Lando Calrissian en de altijd sympathieke Chewbacca herenigen zich voor een laatste strijd om een eind te maken aan alle gevechten, terwijl er een nieuwe, nog gevaarlijker vijand opduikt in de gedaante van de keizer zelf (gespeeld door de briljante Ian McDiarmiud). Hoe hij een Oscar heeft kunnen mislopen is me een raadsel.) Hij wil niets liever dan Luke naar de Duistere Kant sturen, zelfs als dat betekent dat hij zijn leerling Darth Vadar moet verraden. Helemaal in het zwart, met zijn rode ogen, zijn spookachtig witte, misvormde gezicht en zijn sinistere lach, is hij echt een angstaanjagende toevoeging aan het verhaal en is hij de onbetwiste meester van de gebeurtenissen die zich ontvouwen. Zijn nieuwe, verbeterde Death Star voorspelt een ramp voor de rebellen, maar de dappere groep onderneemt een laatste, wanhopige aanval om voorgoed een eind te maken aan het bewind van het Rijk.<br /><0x3E><0x3E> Lucas slaagde erin drie verschillende verhalen tegelijk te verwerken en de actie zo te laten verlopen dat het publiek er helemaal in opgaat. Opgewonden kijken we toe hoe Han en Leia het schild rond de Death Star proberen neer te halen met behulp van de bosmaan Endor en een paar aanbiddelijke Ewoks (die volgens mij helemaal niet uit de film komen. Ik heb zelfs het gevoel dat ze een soort respijt geven van de spanning van de gevechten bij en in de Death Star) en gehinderd door legioenen stormtroepers en keizerlijke officieren. We juichen Lando en de andere piloten toe als ze het opnemen tegen de machtige keizerlijke vloot en met gevaar voor eigen leven naar de Deatn Star vliegen om die eens en voor altijd te vernietigen. En we kijken met ingehouden adem toe hoe Vadar en de keizer proberen Luuk naar de Duistere Kant te sturen, terwijl hij op zijn beurt probeert zijn Vader terug te sturen.<br />Maar voor mij zijn de moeilijkste en toch fascinerendste gevechten die in het binnenste van Darth Vadar. Voor ROTJ is het een strijd van emoties en gevoelens. Vadar wordt heen en weer geslingerd tussen zijn trouw aan de winkelier en het Rijk en zijn vaderlijke neigingen ten opzichte van Luuk. Ik had nooit gedacht dat een masker emotie kon tonen, maar op de een of andere manier zie je de verwarring en het verdriet op Vadars gezicht tijdens de laatste scènes waarin de winkelier zich tegen Luuk keert. Vadar heeft meer diepgang en emotie dan ik voor een schurk had verwacht, vooral omdat hij nog een machine meer is dan de mens ooit zou kunnen hebben, en dat maakt hem volgens mij zo toegankelijk. Hij verkeert in tweestrijd. De Leerling evenzeer als de Meester. Het Slachtoffer evenzeer als de Boevenvanger. Zonder het einde al te zeer te verpesten, is Vadars laatste scène de ontroerendste en mooiste van de hele trilogie.<br />Dus wat kan ik tot besluit zeggen? George Lucas is de meester van de Saga. _Star Wars_ is de meest meeslepende en meeslepende Saga die ik in lange tijd heb gezien, en ik heb nog nooit een Saga gezien die eraan kan tippen. De terugkeer van de Jedi heeft alle ingrediënten die nodig zijn om het meesterwerk te leveren dat Lucas verdient. Het is een combinatie van actie, spanning, romantiek, tragedie, verlossing en vreugde, en de gedenkwaardige personages, prachtige special effects en pakkende muziek maken er een geweldige film van, met een einde waar Lucas trots op kan zijn.
I was but a babe in arms when George Lucas was wowing the world with his out of this world Saga chronicling the adventures of young Luke Skywalker and the notorious Darth Vadar but even today 20 years on I can appreciate the genius that is Lucas and the incredible imagination he's been blessed with. In A New Hope Lucas showed a new way to tell stories as he introduced us to such memorable characters as the plucky Princess Leia, the Rougish Han Solo and the spirited Luke Skywalker as well as that best loved of villains, the sinister Darth Vadar. In The Empire Strikes Back he went all out to show us Special Effects can add to a tale and managed to something no-one thought you could do on screen. He made a film with no specific end or beginning and it went down a treat. Return of the Jedi is a fitting end to a Saga that will stand the test of time.<br /><br />When The Empire Srtikes Back ended with encasing of the lovable Rouge Han Solo in Carbonite to be delivered to Jabba the Hut and young Luke reeling from the discovery of a terrible truth about his Father we were left with the feeling that things were going from bad to worse. Vadar it seemed had won the day. How we asked could the rebels ever recover from this blow? In Lucas stunning and captivating final chapter we are kept on the edges of our seats from Han's daring rescue from Jabba's palace to the the final climactic battle on the Death Star between Luke and Vadar as Luke struggles between fulfilling his duties as a Jedi and rebel fighter and attempting to reawaken the good he believes is still in his Father's soul.<br /><br />Old friends like the smooth talking Lando Calrissian and the ever lovable Chewbacca reunite for one final battle to end all battles as a new darker more dangerous enemy emerges in the form of the Emperor himself ( played by the brilliant Ian McDiarmiud.How he missed out on an Oscar is a mystery.) desperate to turn Luke to the Dark Side even if it means betraying his apprentice Darth Vadar.All in black with his red eyes,ghostly white disfigured face and sinister laugh he truly is a terrifying addition to the story and is the undisputed Master of the events that unfold. His new and improved Death Star spells disaster for the rebels but the brave group launch one last desperate attack to end the Empire's reign for good. <br /><br />Lucas managed to incorporate three different stories at once and keep the action going so that the audience is riveted. We watch in excitement as Han and Leia attempt to bring down the shield around the Death Star from the forest Moon of Endor with the help of some adorable Ewoks ( who I really do not believe take from the movie at all. In fact I feel they provide a sort reprieve from the tension of the battles at and in the Death Star) and hindered by legions of Stormtroopers and Imperial Officers. We cheer on Lando and the other pilots as they take on the mighty Imperial Fleet and risk life and limb to fly into the Deatn Star to destroy it once and for all. And we watch with bated breath as Vadar and the Emperor attempt to turn Luke to the Dark Side while he in turn tries to turn his Father back.<br /><br />But for me the most difficult and yet compelling battles is that going on inside Darth Vadar. For ROTJ is a battle of emotions and feelings. Vadar is caught between his loyalty to the Emporer and the Empire and his Fatherly inclinations to Luke. Never did I think that a mask could show emotion but some-how one can't but see the confusion and pain on Vadar's face during the final scenes as the Emporer turns on Luke. There is more depth and emotion to Vadar than I believed a villain, especially one more machine then man could have and that I think is what makes him so accessible. He is conflicted. The Apprentice as much as the Master. The Victim as much as the Villain. Without ruining the end too much Vadar's final scene is the most poignant and wonderful in the trilogy.<br /><br />So in conclusion what can I say. George Lucas is the master of the Saga. Star Wars is the most compelling and engaging Sagas I've seen in a long time and I have yet to see another Saga rival it. Return of the Jedi has all the ingredients necessary to provide the ending Lucas masterpiece deserves. It's action, suspense, romance, tragedy, redemption, joy all rolled into one and it's memorable characters, wonderful special effects and catchy music make both a great movie in its own right and an ending that Lucas can be proud of.