Nadat ik de grote hoeveelheid commentaren op deze film heb doorgenomen, is het duidelijk dat er twee soorten sciencefictionbezoekers zijn. Er zijn mensen die veel lezen, zeer geletterd zijn en intelligent. Ze kennen de geschiedenis van het genre en, wat nog belangrijker is, ze weten tot welke hoogten het kan reiken in de handen van een begaafd auteur. Vele jaren heeft de sciencefiction in de kelder van de literatuur liggen wegkwijnen. Werd door mijn grootste criticus beschouwd als weinig meer dan verhalen over straalpistolen en buitenaardse wezens die bedoeld waren voor prepuberale tieners. De belezen fan van tegenwoordig kent deze geschiedenis goed en kent de grote schrijvers Asimov, Heinlein, Bradbury en Ellison, die hielpen om de sciencefiction uit die kelder te halen. Al doende creëerden ze gedachteprikkelende, intelligente verhalen die de grenzen verlegden en de menselijke toestand herdefinieerden. Deze goed geïnformeerde fans zijn kritisch op alles wat Hollywood hun voor de voeten werpt. Ze zijn niet kritisch omwille van het verhaal zelf, maar bekijken elk aanbod met een sceptisch oog. (En dat zouden ze ook moeten doen, want de staat van dienst van Hollywood is niet al te best.) Voor deze fans moet het verhaal het allerbelangrijkste zijn. Ze mogen zich niet laten misleiden door opzichtige computergraphics en ze mogen geen actiesequenties stopzetten. Als de keizer geen kleren aan heeft, schreeuwen ze het het hardst.<br />De tweede soort sciencefictionfan heeft weinig kennis van het geschreven aspect van het genre. (Kijk naar veel van de bovengenoemde commentaren die zeggen: 'Nou, ik wel.' Ze lezen geen enkel boek of iets van deze schrijver...) Hun totale blootstelling aan sciencefiction is afkomstig uit de film of het Scifi-kanaal. Ze zijn uiterst kritiekloos, bereid enorme gaten in de plot, zwakke uitgangspunten en dunne verhaallijnen door de vingers te zien als ze een gezonde dosis wiz-bang-actie en ontzagwekkende special effects krijgen voorgeschoteld. Ze zijn in feite bereid hun kritische denkvermogen (of misschien hebben ze dat nooit gehad!) voor de duur van de film uit te schakelen. Een voorbeeld: _I Robot_. Hoewel het zogenaamd gebaseerd is op Asimovs korte verhalen en genoemd is naar een van zijn romans, bevat het weinig van wat Asimov schreef en nog minder van wat hij ons probeerde te vertellen over de mensheid en onze robotscheppingen. (Degenen onder jullie die de bioscoop uitrennen en _Ik, Robot_ kopen, zullen verbaasd zijn dat deze film niet eens op dat verhaal is gebaseerd!)<br /><0x3E> De plot heeft enorme gaten, die op sommige punten zo groot zijn dat ze niet meer te geloven zijn. Ik zal ze niet aanwijzen. Ik zal jullie niet opscheppen. Jullie moeten je denkvaardigheden oefenen en ze zelf ontdekken. De personages, die naar veel van Asimovs personages zijn genoemd, beschikken niet over de kritische intelligentie die een kenmerk van zijn verhalen was. De plot zelf, met al zijn actiescènes, druist in tegen alles waar de schrijver voor stond. Zijn overtuiging dat de mensheid het vermogen bezit om problemen op te lossen door gebruik te maken van hun geest, niet van hun vuisten, is van vitaal belang om zijn visie op de toekomst te begrijpen. Kortom, afgezien van de naam hebben ze maar heel weinig van Isaac in deze film. Er zullen altijd van die kritiekloze (d.w.z. onnadenkende) mensen zijn die zeggen: 'De film hoeft niet als het boek te zijn. Vanwege het medium vereisen films soms dat er veranderingen worden aangebracht.' Maar hoe zit het met een zaak waarbij de film vanaf het begin niet eens heeft geprobeerd om dicht bij het boek (of boeken) te blijven? Stel dat ze alleen de titel van het geschreven werk hebben overgenomen? Dat roept de vraag op: waarom zou je een groot werk bezoedelen door het een klap te geven?' 'Wat is de titel van dat stompzinnige stuk vreten van je? Bespaar geld en koop de rechten niet op. Geef het een andere titel. Gebruik de namen van de personages niet. Geloof me, niemand zal je van plagiaat beschuldigen. In feite maakt het niet uit hoe je het titelt voor de ongelezen bioscoopbezoeker die alles accepteert wat je hem voorschotelt. Maar het zal degenen die het lezen, die denken, die niet bereid zijn om zich door jou een leuke lichtshow te laten opdringen, van streek maken.<br />Ik, Robot, duw Science fiction, zoals een groot deel van Hollywoods kijk op het genre, terug in die kelder waar het jaren geleden leefde. Hollywood zou dit niet alleen kunnen doen. Er is een kritiekloos, hersenloos publiek voor nodig dat kinderachtige bagger als dit accepteert.
After perusing the large amount of comments on this movie it is clear that there are two kinds of science fiction movie-goers. There are the ones who are well read, extremely literate, and intelligent. They know the history of the genre and more importantly they know to what heights it can reach in the hands of a gifted author. For many years science fiction languished in the basement of literature. Considered my most critic to be little more than stories of ray guns and aliens meant for pre-pubescent teenagers. Today's well read fan knows well this history, and knows the great authors Asimov, Heinlein, Bradbury, and Ellison, who helped bring science fiction out of that basement. In doing so they created thought provoking, intelligent stories that stretched the boundaries and redefined the human condition. This well informed fans are critical of anything Hollywood throws at them. They are not critical for it's own sake, but look upon each offering with a skeptical eye. (As they should as Hollywood's record has been less than stellar.) To these fans the story must take supreme importance. They cannot be fooled by flashy computer graphics, and non stop action sequences. When the emperor has no clothes they scream it the loudest.<br /><br />The second type of science fiction movie goer has little knowledge about the written aspect of the genre. (Look at many of the above comments that state "Well I haven't read the book or anything by this author...) Their total exposure to science fiction is from movies or the Scifi channel. They are extremely uncritical, willing to overlook huge plot holes, weak premises, and thin story lines if they are given a healthy dose of wiz bang action and awesome special effects. They are, in effect, willing to turn off their critical thinking skills (or maybe they never had them!) for the duration of the movie. Case in point, I Robot. While supposedly based on Asimov's short stories and named after one of his novels, it contains little of what Asimov wrote and even less of what he tried to tell us about humanity and our robotic creations. (Those of you that will run out and buy I, Robot will be very much surprised-this movie isn't even based on that story at all!) <br /><br />The film has enormous plot holes, that at some points are stretched to the limits of credulity. I won't point them out. I won't spoon feed you. You need to practice you thinking skills and discover them for yourself. The characters, which are named after many of Asimov's characters, do not possess the critical intelligence that was a hallmark of his stories. The plot itself with all it's action sequences goes against everything that the author stood for. His belief that humanity possesses the capacity to solve problems using their minds, not their fists, is vital to understanding his vision of the future. In short, other than the name, their is very little of Isaac in anything about this movie. There will always be those uncritical (i.e. unthinking) who will state: "The movie doesn't have to be like the book. Due to the medium, movies sometimes require that changes be made." But what about a case where the movie never even tried to stay close to the book (or books) from the start? What if all they took from the written work was the title? This begs the question: Why tarnish a great body of work by slapping it's title on your vacuous piece of crap? Save money and don't buy the rights to the works. Title it something else. Don't use the character's names. Believe me no one will accuse you of plagiarism. In fact it won't matter what you title it to the unread moviegoer who accepts everything you throw at him. But it will upset those who read, who think, who are unwilling to simply let you give them a pretty light show. <br /><br />I, Robot, like much of Hollywood's take on the genre, pushes Science fiction back down into that basement it lived in years ago. Hollywood could not do this alone. It takes an uncritical mindless audience that will accept puerile dredge like this.