Ik zag deze film voor het eerst als jongen in het oude Rialto Theatre, als onderdeel van een zaterdagmiddagprogramma met drie films, waarin ook 'Last Man on Earth' van Vincent Price en 'Nightmare Castle' van Mario Bava voorkwamen. Een week lang had ik nachtmerries over bloedende geesten! Hoewel ik het toen nog niet wist, zouden alle drie de films klassiekers van het genre blijken te zijn. Geen wonder dat ik zo bang was! Hoewel alle drie de films me angst aanjoegen, was het Castle of Blood die de meeste indruk op me maakte.<br />Het was de eerste van de lijst. Ik heb hem niet eens van begin af aan gezien, omdat we te laat in de bioscoop kwamen en de eerste twintig minuten van de film misten. Desondanks was de donkere, griezelige sfeer (compleet met ruïnes van kastelen, in mist gehulde kerkhoven, schaduwen en spinnenwebben), het gotische decor, het sterke acteerwerk en de spanning (vooral de laatste 20 minuten) zo angstaanjagend dat ik er een blijvende indruk van kreeg. Het duurde jaren voordat ik eindelijk een kopie van de film voor mijn verzameling had. Omdat het een Frans-Italiaans geïmporteerde film was, was het geen film die in de late show in Winnipeg werd vertoond. Ik kon me de titel niet goed herinneren (weet je nog dat ik die niet wist?) En om het allemaal nog erger te maken, was de film onder wel tien verschillende titels uitgebracht (zoals Danze Macabre, Coffin of Terror, Castle of Terror, Long Night of Terror, enz.) en de werktitel 'Castle of Blood' was heel algemeen, net als bij tientallen andere 'b'-horror- en spannende films, waardoor het een illusie was. Maar dankzij internet en doorzettingsvermogen heb ik hem eindelijk gevonden! Wat een verrassing om de film na al die jaren eindelijk in zijn geheel te zien! Hij heeft misschien niet zo'n emotionele impact gehad als toen ik nog een jongen was, maar voor een spookhuisfilm is hij wel geschikt.' De film is een mooie vroege poging van de Italiaanse regisseur Antonio Margheriti. Hij toont het schreeuwende icoon Barbara Steele uit 1960 en bevat een goed geschreven scenario van Sergio Corbucci over een sceptische schrijver (George Riviere) die tijdens een weddenschap de nacht doorbrengt in een spookhuis en nietsvermoedend deel uitmaakt van een jaarlijks terugkerend spookverhaal. De hypnotische Steele is goed gecast als de spookachtige geliefde <0xE2><0x80><0x93> net als Arturo Dominici als dr. Carmus en Margarete Robsahm als Julia.<br />Veel van de trucs die Margheriti toepast om de film te maken zijn van hem afkomstig. De griezelige sfeer (spinnenwebben, krakende deuren, mist etc.) zal voor een modern publiek vast en zeker cliché lijken, maar in zwart-wit werkt het veel beter dan in moderne kleuren. In plaats van gebruik te maken van lichaamsdelen en special effects, creëert de film angst op de oude manier, met een goed verhaal, een stijlvolle regie, een goede setproductie, interessant camerawerk en sterke acteerprestaties. Margheriti doet het geweldig door deze elementen te gebruiken en de spanning op te bouwen terwijl het gruwelijke paranormale geheim van het huis zich geleidelijk aan openbaart aan de onwetende schrijver.<br />De film is niet zonder fouten. Het tempo ligt aan het begin van de film nogal hoog (ironisch genoeg de 20 minuten die ik aanvankelijk miste). Dit wordt waarschijnlijk nog verergerd door de pogingen van Synapse-films om de film weer tot zijn oorspronkelijke lengte terug te brengen. Hoewel fans waarschijnlijk blij zullen zijn met de kans om de film gerestaureerd te zien <0xE2><0x80><0x93> in termen van de intro <0xE2><0x80><0x93> kan het eerder een belemmering dan een hulp zijn geweest. De Engelse stemvertolkingen zijn alleen maar acceptabel en in de gerestaureerde scènes verschuift de taal van het Engels naar het Frans (inclusief de Engelse ondertiteling) wat zeker voor sommige kijkers irritant zal zijn.<br />Maar Synapse-films verdient lof voor de kwaliteit van de film. Het is duidelijk dat er enige moeite in de restauratie is gestoken en dat is ook terecht.<br />Ik heb enorm van de film genoten en kan hem ten zeerste aanbevelen aan liefhebbers van 60's' 's Italiaanse goth-films, of iedereen die van een goed spookverhaal houdt.<br /><br />Rob Rheubottom Winnipeg, MB Canada.
I originally saw this movie as a boy at the old Rialto Theatre as part of a Saturday afternoon matinée triple bill which also featured Vincent Price's "Last Man on Earth" and Mario Bava's "Nightmare Castle." I had nightmares about blood lusting ghosts for a week afterwards! Though I didn't know it then, all three movies would prove to be classics of the genre. No wonder I was so scared! Though all three films frightened me, it was Castle of Blood that had the most profound impact.<br /><br />It was the first on the bill. I didn't even get to see it from the beginning as we were late getting to the cinema and missed the first 20 minutes of the movie. That's lot to miss since the edited print only ran about 79 minutes (the unedited runs 87minutes). But despite this, the dark creepy atmosphere (complete with ruined castles, fog enshrouded cemeteries, shadows and cobwebs), Gothic set design, strong acting, and suspense (especially the last 20 minutes) scared the bejeepers out of me and made a lasting impression It took me years to finally get a copy of the film for my collection. Since it was a French - Italian import, it wasn't a movie that showed up on the late show in Winnipeg. I couldn't quite remember the title (remember I didn't get to seen the beginning of the film and was scared witless), and to make matters worse, the film had been released under literally a dozen different movie titles (aka Danze Macabre, Coffin of Terror, Castle of Terror, Long Night of Terror, etc...) and the USA/UK working title "Castle of Blood" was very generic, similar to dozens of other "b" horror and suspense films, making it illusive. But thanks to the internet and perseverance, I found it at last! What a treat to finally watch the film in its entirety after so many years! It may not have had quite the sheer emotional impact that it did when I was a boy, but as haunted house movies go, it's stands up well and compares favourably to similar iconic films of the period such as "The Haunting," "The Innocents" or "Black Sunday," The film is a fine early effort of Italian director Antonio Margheriti. It stars 60's scream queen icon Barbara Steele and features a well written screenplay by Sergio Corbucci about a sceptical writer (Georges Riviere) who, on a bet, spends the night in haunted house and unsuspectingly becomes part of an annual ongoing ghostly story. The hypnotic Steele is well cast as the ghostly love interest - as is Arturo Dominici as Dr. Carmus, and Margarete Robsahm as Julia.<br /><br />Many of the tricks Margheriti employs to create the film's eerie atmosphere (cobwebs, creaking doors, fog, etc) are bound to seem cliché to a modern audience, but they work far more effectively in black and white than they ever could in modern day colour. Rather than using body counts and special effects, the film creates scares the old fashion way, relying on a good story, stylish direction, fine set production, interesting camera work, and strong acting performances. Margheriti does a marvellous job taking these elements and building the film's suspense as the horrifying paranormal secret of the house gradually reveals itself to the unwitting writer.<br /><br />The film is not without faults. The pace drags at the beginning of the film (ironically, the 20 minutes I originally missed). This is probably worsened by Synapse films effort to restore the film to its original length. Though fans will likely appreciate the chance to see the film restored - in terms of the intro - it may have been more of hindrance than a help. The English voice dubs are merely passable and, in the restored scenes, the language shifts from English to French (English subtitles provided) which is sure to be annoying to some viewers.<br /><br />However, Synapse Films deserves kudos for the quality of the print. Clearly some effort was put into its restoration and deservedly so.<br /><br />I enjoyed the film immensely and highly recommend it to aficionados of 60's Italian Goth films, or anyone who enjoys a good ghost story.<br /><br />Rob Rheubottom Winnipeg, MB Canada