De eerste tien minuten van deze film over het maken van een internationale film in België zijn prima: je ziet echte chaos op de set, een producent die op het punt staat een zenuwinzinking te krijgen, de coole regisseur (Mickey Rourke), de slechtgehumeurde ster, et cetera. Je hebt alles al eerder gezien, maar het is goed gedaan. MAAR DAN! De rest van de tijd herhaalt de film zich alleen maar: steeds dezelfde tien minuten. Geen climax, geen dramatische ontwikkeling, geen goed acteerwerk, zelfs geen slecht acteerwerk, het gaat maar door en door en door. Mickey Rourke heeft twee goede minuten als zijn personage over zijn mislukte carrière praat in een scène waarin werkelijkheid en fictie samenkomen. Alles bij elkaar maakt dat 12 goede minuten.<br /><br />
The first ten minutes of this movie about making an international movie in Belgium, are fine: you see real chaos on the set, a producer on the edge of a nervous breakdown, the cool has been-director (Mickey Rourke), the bad tempered star, etc. You have seen everything before, but it's well done. BUT THEN! The rest of the time the film just repeats itself: the same ten minutes over and over again. No climax, no dramatic development, no good acting, not even bad acting, it just goes on and on and on. Mickey Rourke has two good minutes when his character talks about his f**ked up career in a scene where reality and fiction meet. Altogether, that makes 12 good minutes.<br /><br />