Dit is werkelijk verschrikkelijk: pijnlijk irriterende gestileerde artiesten krijsen en kotsen onsamenhangende dialogen uit die zich afspelen in scènes die geen doel schijnen te hebben, geen begin, midden of eind, in elkaar geknipt zonder enige zichtbare verhaallijn of zelfs cognitieve bedoeling, en dat allemaal ten dienste van een volkomen oninteressant en bijna onwaarneembaar'verhaal'. Wat het nog erger maakt zijn de pretenties van de film om te'stylen': plotseling komt er een kraan met een afstandbediening naar beneden, en zonder aanwijsbare reden volgen er plotseling zweepslagen of met de hand gehouden gedeelten: al die'style' dient alleen maar om de bijna ongelooflijk grote misvatting van het project en de bijna aanstootgevende leegte van het materiaal te vergroten. Beslist een kandidaat voor de slechtste film die ooit is gemaakt.
This is truly terrible: painfully irritating stylised performers screech and mug gratingly incoherent dialogues which take place in scenes which seem to have no purpose, no beginning, middle or end, cut together without any apparent narrative or even cognitive intention, all in the service of some entirely uninteresting and almost undetectable "story". What makes it worse is the film's pretentions to "style": suddenly a remote-head crane shot spirals downwards, and, without any apparent reason there are sudden whip-pans or wobblyhand-held sections: all this "style" merely serves to magnify the almost unbelievably huge misconception of the project and the almost offensive vacuity of the material. Definitely a candidate for the worst film ever made.