Om te beginnen moet ik het doorgeven aan de mensen die deze film in elkaar hebben gezet. 11 september is zo'n gevoelig onderwerp dat het heel wat lef vergt om een film te maken die zo controversieel durft te zijn. Het is jammer, maar niet verrassend, dat de film in de Verenigde Staten is verboden.<br />Dat gezegd hebbende, vind ik de film grandioos, met een paar zwakke momenten. De film begint met het Iraanse gedeelte dat enigszins doet denken aan het werk van Majid Majidi (de absoluut prachtige 'kinderen van de hemel' en 'de kleur van het paradijs'). Net als bij die 2 films laat het clipje zien wat er gebeurde door de onschuldige ogen van een klas Afganische vluchtelingen in Iran. Prachtige clip. Hetzelfde geldt voor de clip van Sean Penn, die ook uitmuntend is. Maar net zoals sommige van de clips korrelig zijn, zijn andere ronduit grof. Alejandro Gonzáles Iváles doet de Mexicaanse clip, en net als in zijn hartverscheurende _Amores perros_ doet hij het zo grof als hij maar kan. Het grootste deel van de clip is een zwart scherm met verschillende geluiden op de achtergrond. Die geluiden zijn van de verslaggevers en hun schrik als het tweede vliegtuig neerstort, van degenen die vanuit de brandende torens naar huis belden en berichten achterlieten voor hun familie, van degenen die boos waren... en hij combineert dit met flitsen van mensen die uit de torens springen. Een heel moeilijk filmpje om te zien en een dat je niet snel zult vergeten. Sommige clips blijken heel moeilijk te zijn om naar Amerikanen te kijken, omdat sommige ervan geïnterpreteerd kunnen worden als 'jullie zijn niet de enigen die lijden'. In het bijzonder de Egyptische en Britse clips die dat niet alleen zeggen, maar ook de rollen omdraaien en zeggen hoeveel leed de Verenigde Staten andere mensen hebben berokkend.<br /><br />Ik zal ook een speciale vermelding maken voor de clips uit Bosnië-Herzegovina, Frankrijk, India en Japan (hoewel deze laatste misschien vreselijk misplaatst lijkt, maar dat is hij niet).<br />Maar niet alle clips zijn geweldig en ik maak een speciale vermelding voor de clip uit Israël, die naar mijn mening extreem zwak is. Het idee was goed (een verslaggever is op de plaats van een terroristische aanslag in Tel Aviv, maar zijn verhaal wordt onderuitgehaald omdat wat er in New York is gebeurd iets is waar veel mensen die in een oorlogsgebied wonen mee kunnen leven), maar het besef is verschrikkelijk. Het filmpje eindigt als een entertainmentverslaggever die tegen elke prijs wat zendtijd probeert te krijgen, een man die zegt dat hij een getuige is en hoopt dat hij op tv kan komen, en soldaten en ziekenbroeders die alleen maar 'omdat' schreeuwen. Het filmpje weet niets van het drama van zo'n situatie vast te leggen.<br />Als je toevallig de kans hebt om het te zien, dan moet je dat doen, dat wil zeggen, tenzij je...' Als je conservatief bent, kun je beter wegblijven, want dan word je misschien beledigd. Maar als je dat niet bent, kom je er misschien achter hoeveel van ons buiten de Verenigde Staten 11 september hebben overleefd.
First of all I've got to give it to the people that got this thing together. 9/11 is such a sensitive issue that making a movie that dares to be controversial about it takes a great deal of guts. It's a shame, although not surprising, that the movie was banned in the US.<br /><br />That being said I think that the movie is superb with a couple of weak moments. The movie starts up with the Iranian segment which turns out to be somewhat reminiscent of Majid Majidi's work (the absolutely beautiful "heaven's children" and "the color of paradise"). Much like those 2 films the clip shows what happened through the innocent eyes of a class of Afgan refugees in Iran. Absolutely beautiful clip. Same goes for Sean Penn's clip which is superb as well. But just as some of the clips are beutiful others are absolutely brutal. Alejandro Gonzáles Iñárritu does the mexican clip and just like his gut-wrenching "Amores perros" he does it as brutal as he can. Most of the clip is a black screen with several sounds playing in the background. Those sounds are of the reporters and their shock as the second plane crashes, those who called home from the burning towers and left messages for their families, those who were angry....and he combines this with flashes of people jumping from the towers. A very hard clip to watch and one that you won't forget.<br /><br />Some clips could turn out to be very hard to watch for Americans as some of the clips could be interpreted as "you're not the only ones that are suffering". In particular the Egyptian and British clips that not only say that but turn the tables and say how much suffering the US has caused to other people.<br /><br />I will also make a special mention to the clips from Bosnia-Herzegovina, France, India and Japan (although this last one may seem terribly out of place it actually isn't).<br /><br />However, not all the clips are great and I make a special mention on the clip from Israel which, in my opinion, is extremely weak. While the idea was good (a reporter is at the scene of a terrorist attack in Tel Aviv but his story gets bumped because of what happened in New York is something that a lot of us who live in countries at war can relate to) the realization is terrible. The clip ends up as just some entertainment reporter trying to get some air-time at all costs, a guy saying he's a witness and hoping that he can go on TV, and soldiers and paramedics shouting just "because". The clip fails to capture any of the drama of such a situation.<br /><br />If you happen to have the chance to see it then you should, that is, unless you're a conservative in which case you'd better stay out as you might get offended. But if you're not then you might learn how many of us outside the US lived through 9/11.