Deze film was leuk, maar om de verkeerde redenen. De co<0xC3><0xB6>rdinatie van de actiescènes is lachwekkend en zorgt ervoor dat de film een paar grappige momentopnamen heeft. Robert Ginty en Fred Williamson hebben samen aan het eind een memorabele scène, waarin Williamson tegen Ginty zegt: 'Je weet je wel te redden, maatje!' Ik vond deze film alleen leuk voor Ginty en Williamson, maar niet voor de verhaallijn die waarschijnlijk in vier regels op de achterkant van een servetje is geschreven en de rest naar alle waarschijnlijkheid is verzonnen. Een film met meer dan 30 delen heeft maar een creditlijst van 10 of zo. Het lijkt vreemd dat niemand anders een rolletje in de film heeft, misschien hadden ze wel enig idee hoe het eindproduct eruit zou zien. Het enige positieve aan deze film is dat hij nogal gewelddadig is, en dat maakt hem de moeite waard.
This film was enjoyable but for the wrong reasons. The co-ordination of the action sequences are laughable and make the film have some funny slap stick moments. Robert Ginty and Fred Williamson have a memorable scene together near the end, where Williamson says to Ginty, "you sure do get around buddy boy!". I did enjoy this film only for Ginty and Williamson, but not for the storyline that must have been written on the back of a napkin in four lines and the rest ad-libbed most likely. A film with over 30 parts only has a credit list for 10 or so. It seems odd that no one else has a credit in the film, maybe they had some insight into how the finished product would look. The one thing this film does have going for it is that it is quite violent, so that tripled with Fred Williamson and Robert Ginty make for a film worth seeing.