Dit programma is prachtig gemaakt. Toen het voor het eerst werd uitgezonden, vond ik het niets meer dan een luchtige familiekomedie met een paar goede oneliners. Het leek ook veel gezinnen goed uit te drukken, met verschillende opvattingen over zowel ouder als kind, maar zoals ik al zei, ik heb er nooit meer aan gedacht dan een goede wacht op een avond. Maar mijn kijk op het leven werd uit het andere raam geschoten toen de tragische dood van de fantastisch grappige John Ritter zich opdrong. Het programma stond op eigen benen en prees de personages op een heel gevoelige manier aan, en dat raakte ook de harten van alle bewonderaars van John Ritter, een fantastische acteur met het talent om alles te doen. Toen het programma werd uitgezonden nadat Ritters was overleden, wilde ik mijn vader heel graag een knuffel geven om hem te laten weten hoeveel hij voor me betekende. Ik vond dat dit de acteertalenten van de drie kinderen goed tot hun recht liet komen, vooral die van Bridget, die zich zorgen maakte over de laatste woorden die ze tegen hem had gezegd. Het herinnerde me eraan dat wat ik ook voor vreselijke dingen tegen mijn vader zeg, ik ze niet meen en dat het heel belangrijk is dat hij dat weet.
This show is beautifully done. When it first came out I though it nothing more than a light-hearted family comedy with quite a few good one-liners. It seemed to express many families really well too, with different concepts of both parent and child, however, like I said, I never thought any more of it then a good watch on an evening. However, my view was shot out the other window when the tragic death of the fantastically funny John Ritter accrued. The programme stood it's ground and really commended the characters life in a very sensitive way that also touched the hearts of all the admire res of John Ritter, a fantastic actor with the talent to do anything. When the show aired after Ritters passing, I really wanted to just give my dad a hug and let him know how much he meant to me. I thought this shone threw the acting talents of the three children, particularly that of Bridget's character, who was worried of the last words she said to him. It reminded me that no matter what horrible things I say to my dad, I don't mean them and it's very important that he knows this. Great Show