CQ was de slechtste film die ik dit jaar heb gezien. Bijna elke film die ik uitkies om in de bioscoop te zien, is op zijn minst onderhoudend of heeft iets te zeggen. Deze film zag eruit alsof hij was geregisseerd door een filmstudent voor zijn inleiding tot het vak Filmmaken. Zijn vader maakt geweldige films. Zijn zus heeft een goede gemaakt. Maar broer Roman? Néé! Eén recensent had de brutaliteit om deze film te vergelijken met Godards Le Mépris (Conceptie). Terwijl Coppola jr. hetzelfde idee had, een film over film, deed hij te veel zijn best om zich Europees, artistiek en geestig voor te doen, terwijl het allemaal gewoon kitsch is. Depardieu is niet slecht. De enige scène die ook maar een greintje echte filmhumor heeft, is, verrassend genoeg, niet een van de B-filmscènes, maar een scène die zich afspeelt in Italië: een montage van opnamen van verschillende personages in een heel kleine auto, die rondrijden om willekeurige mensen op te halen en af te zetten. Dit was het enige wat me deed denken aan de bioscoop waarvan ik vermoed dat hij probeerde te knoeien. Of te belazeren. Of allebei. De documentaire met de hoofdrol die in de camera praat en verschillende objecten filmt, is afgedraaid, het einde is toegevoegd ter wille van een'verdraaiing' of artistieke waarde... Ik denk dat het grappigste aan deze film de film zelf was, en niet op de manier zoals hij bedoeld was. Geen wonder dat deze film na een festivalvertoning is teruggestuurd om opnieuw te worden gereed of opnieuw opgenomen of wat dan ook, wat me nieuwsgierig maakt naar hoe erg hij daarvoor was. Ik kan niet geloven dat het erger had kunnen zijn dan dit. Als je een goede parodie op een film wilt zien, moet je de Austin Powers-films eens bekijken. De opening van de derde film is amusanter en geniaaler dan deze hele film. Lil' Romy, in het belang van de film, ga alsjeblieft weer de muziekvideo's van je neef regisseren. Laat The Godfathers maar aan pappie over.
CQ was the worst film I saw this year. Nearly every film I choose to see in the theater is at least entertaining or has something to say. This film looked like like it was directed by a film student for his Intro. to Filmmaking class. His father makes great films. His sister made a good one. But brother Roman? NO! One critic had the audacity to compare this film to Godard's Le Mépris (Contempt). While Coppola, Jr. did take the same idea, a film about film, he tried too hard to make himself seem European, artsy, and witty, when it's all really just kitsch. The lead actor carries the same expression through the whole film, like he's either in awe or in shock of this film being made around him. Schwartzman somehow manages to pull off his role as a flamboyant director. Depardieu is alright. The one scene that has any real film spoof humor at all is, surprisingly, not the B-movie scenes, but rather one which takes place in Italy; a montage of shots of several various characters inside a very small car, driving around picking up and dropping off random people. This was the only thing that reminded me of the cinema I am guessing he was trying to spoof. Or rip-off. Or both. The documentary with the lead talking into the camera and filming various objects has been played out, the ending was tagged on for the sake of a "twist" or artistic value... I suppose the funniest thing about this film was the film itself, and not in the way it intended. No wonder this film was sent back after a festival screening to be re-edited or re-shot or whatever, which makes me curious as to just how bad it was before. I can't believe it could have been worse than this. If you want to see a good parody of film check out the Austin Powers films. Any of them. The opening to the third is more entertaining and more genius than this entire film. Lil' Romy, for the sake of cinema, PLEASE go back to directing your cousin's music videos. Leave The Godfathers to daddy.