'Anna' is een drama dat de waarheid toont die alle acteurs kennen en die soms vervaagt naarmate ze ouder worden. Anna is een personage dat gelooft dat Amerika haar vangnet is, haar thuis, en dat het haar geen kwaad kan doen, maar ze weigert zichzelf te kleineren door werk te doen waar ze niet in gelooft. Ze is hard, optimistisch, koppig en arrogant als het op haar leven aankomt, maar ze is niet bang om anderen toe te laten en laat hen op het juiste moment vallen. Anna laveert tussen twee persoonlijkheden, wat deze film ideaal maakt voor een oudere ster, maar niet voor het publiek. 'Anna' is geprezen om haar hoofdrolspeelster Sally Kirkland en haar vermogen om 'grungy' te worden. Maar na een maand in 2008 is 'Anna' nog steeds geen vast onderdeel van de filmcultuur. Het is gedateerd, saai en op een bepaalde manier chaotisch.<br />Directeur Yurek Bogayevicz heeft in 'Anna' een boodschap verborgen over de onwaarheden van Tsjecho-Slowakije, zowel politiek als sociaal, maar Kirkland weigert ze haar te laten overtreffen. Bogayevicz is niet bang om met de camera te spelen, om houten lijsten te gebruiken om Kirkland te laten opvallen, en hij is niet bang om de omringende personages te verkleinen, zodat je je Kirkland herinnert als je de film verlaat. Misschien is het niet duidelijk, maar deze film zat me niet lekker. Vanaf het begin van de eerste akte en diep in de tweede, 'Anna' Het voelde als een schooltoneelstuk. De personages bestonden niet, er was geen verhelderend voorverhaal en er was geen tijd- of plaatsbepaling. Er was Sally Kirkland, die koppig volhield dat ze beter was dan de andere actrices en die net zo'n leven wilde als zij. Ze kwam toevallig een vriendin tegen, een jong meisje dat ook een lange reis had gemaakt om naar Amerika te gaan voor de glitter en glamour, en twee van hen (binnen een tijdsbestek van twintig minuten) sloten een vriendschap die alle muren kon slechten. Het was emotioneel saai en ongelooflijk. En weer kwamen we Anna's vriendin toevallig tegen. Anna's vriend Daniel (gespeeld door de zwakke Robert Fields), die niets voorstelt in termen van definitie of karakter, maar alleen de aandacht vestigt op Anna van Kirkland. In de loop van bijna twee uur zien we hoe meer willekeurige handelingen samen met niet-genoemde personages zich verstrengelen en zwakjes een verhaal creëren dat bijeen wordt gehouden door losse draden tussen Anna en Krystina. Arg, het doet me pijn om dit te zeggen, maar 'Anna' had een fantastische film kunnen zijn als Bogayevicz evenveel tijd had besteed aan Anna, Daniel en Krystina, maar in plaats daarvan worden we gedwongen tot een eenzijdig spel waarin emotionele scènes meer zeggen dan plot.<br />Is dit waar Charlize Theron inspiratie vond voor haar schoonheidloze rol in 'Monster' Of Halle Berry in 'Monster's Ball'? Was Sally Kirkland een van de eerste actrices die ontdekte dat Oscar, door zich te laten gaan voor een personage, in hun richting zou stralen? Tijdens deze hele film walgde ik van Kirklands vertolking van Anna, en van Bogayevicz' gebrek aan enthousiasme voor iets anders dat vloeiender was. Bogayevicz geeft ons een Anna die niet hard werkt voor haar rollen, die niet om anderen geeft en over het algemeen een gemeen, slecht mens is, en toch moeten we medelijden met haar hebben? Tegen het begin van de film dwingt ze wat ze wil doen op anderen af en raakt ze van streek als ze haar zin niet krijgt. Natuurlijk, oudere actrices hebben die aantrekkingskracht, maar Kirkland creëert een kinderlijker personage in plaats van een volwassene. Dat is waar 'Anna' beter had kunnen zijn. Als dit een volwassen Kirkland was geweest, zou ik het hebben geslikt, maar deze stotterende, kinderlijke Anna was niet te geloven. Hoewel mijn favoriete scène tegen het eind was, waarin Anna naar een van haar oudere films gaat kijken (waarin absurde neppersonages voorkomen) en de film afbrandt, is dit ook een van mijn minst favoriete scènes. Het was een personage waar ik niet achter wilde staan of een Oscar voor wilde winnen. Gecombineerd met de klassieke achtergrondsynthesizer uit de jaren tachtig, de buitensporige over-de-top-garderobe en het ontbrekende einde (waar kwam dat vandaan en wat was er gebeurd?) gleed 'Anna' ver door in de reikwijdte van de fantastische filmwereld. Het was een pronkstuk, een kans voor een ouder wordende ster om nog één keer tegen de wereld te schreeuwen. In dit geval werkte het, maar ik denk niet dat ik me nog een keer voor de gek laat houden.<br />Over het algemeen kan ik niet zeggen dat ik onder de indruk was van deze film. 'Anna' is geen film over een ouder wordende filmster; het gaat over Sally Kirkland, en ALLEEN over Sally Kirkland. Bogayevicz probeert meer met het verhaal te doen, maar slaagt daar niet in omdat Kirkland hem dat niet toestaat, of hij beseft dat er niet genoeg is om een volledig verhaal te ondersteunen. Er zitten een paar aardige scènes in deze film, maar niets wat deze film als vernieuwend of invloedrijk betitelt. Bogayevicz heeft geen personage gecreëerd dat het publiek zou geloven, in tranen zou doen uitbarsten of op een zondagmiddag zou opdragen terwijl hij een ergernis creëerde. Kirkland was Anna niet, zij was een actrice die haar een beetje te opzichtig en klef speelde. Misschien miste ik de omvang van deze film, maar wat films als deze zo goed maakt, is de medewerking van alle betrokkenen. Dat was hier niet het geval. Kirkland geeft Daniel opdracht zich als een hond te gedragen (schijnbaar als een symbolische daad) en toch had ik tijdens de hele emotionele scène het gevoel dat Kirkland zo was voor de mensen op de set. Ze maakte er geen film van, ze transformeerde het tot haar eigen productie, en daardoor mislukte 'Anna'. Ik kan dit niet aan iedereen voorleggen, van de ene Tsjech tot de andere <0xE2><0x80><0x93> sla het over!<br />**************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************
A drama at its very core, "Anna" displays that genuine truth that all actors age, and sometimes, fade away. Anna is a character that believes America is her safety net, her home, and it can do her no wrong  but she refuses to belittle herself to do work she doesn't believe in. She is hard-nosed, optimistic, stubborn, and arrogant when it comes to her life, yet not afraid to let others in, yet drop them at a moments notice. Anna flip-flops between personalities, which makes this film ideal of an aging star, but not idea of the viewing audience. "Anna" has been praised for its star Sally Kirkland, and her ability to get "grungy" for the role, but a month into 2008, "Anna" does not remain a staple of film culture. It is dated, dull, and formulaically chaotic.<br /><br />Director Yurek Bogayevicz has a message hidden within "Anna" about the falsehoods of Czechoslovakia, both politically and socially, but Kirkland refuses to let them upstage her. Bogayevicz is not afraid to play with the camera, to use wooden frames to allow Kirkland to stand out, and he is not afraid to lessen the surrounding characters so that when you walk away from the film, it is Kirkland you remember. If it isn't obvious, this film didn't sit well with me. From the opening of the first act and deep within the second, "Anna" felt like a high school theater production. The characters were non-existent, there was no enlightening pre-story, and there was no definition of time or place. There was Sally Kirkland, stubbornly saying that she is better than the other actresses vying for the same lifestyle that she wants. Randomly she encounters a friend, a young girl that has also traveled a long distance to get to America for the glitz and glamour, and two of them (within the span of 20 minutes) build a friendship that could break all walls. It is emotionally boring and unbelievable. Again, randomly, we meet Anna's boyfriend Daniel (played by the weak Robert Fields), who brings nothing to the table in terms of definition or character  only to boost the attention onto Kirkland's Anna. Through the course of nearly two hours, we watch as more random acts coupled with unnamed characters intertwine together to feebly create a story that is held together by loose threads  and SALLY KIRKLAND. Arg, it pains me to continue to say this but "Anna" could have been a fantastic film had Bogayevicz presented equal time between Anna, Daniel, and Krystina, but instead we are forced into a one-sided game where emotional scenes speak louder than plot.<br /><br />Is this where Charlize Theron found inspiration for her beauty-less role in "Monster", or Halle Berry in "Monster's Ball"? Was Sally Kirkland one of the early actresses discover that by letting themselves go for a character Oscar will shine in their direction? Throughout this film I was disgusted by Kirkland's portrayal of Anna, and Bogayevicz's lack of excitement for anything else fluent. Bogayevicz gives us an Anna that doesn't work hard for her parts, doesn't care for others, and is generally mean spirited  yet we are to feel sympathy for her? Near the beginning of the film, she forces what she wants to do onto others, and gets upset when she doesn't get her way. Sure, aging actresses my have that appeal to them, but Kirkland creates a more childish character instead of a mature one. That is where "Anna" could have improved. If this was a mature Kirkland, I would have gobbled it up, but this stammering childish Anna was impossible to believe. While my favorite scene was near the end where Anna goes to watch one of her older films playing (included is absurd make-out characters) and the film burns, this scene is also one of my least favorite. Anna has made a phenomenal life for herself, creating films and building the dream, yet when anyone else wants to enter that spotlight, she gets jealous and outraged. This didn't make for a character I wanted to stand behind nor win Oscars. Coupled with the classic 80s background synthesizer, the outrageous over-the top wardrobe, and the displaced ending (where did that come from and what happened??)  "Anna" slipped far in the scope of amazing cinema. It was a show-piece, an opportunity for an aging star to yell at the world one more time. In this one it worked, but I don't think I will be fooled again.<br /><br />Overall, I cannot say that I was impressed with this film. "Anna" is not a film about an aging film star; it is about Sally Kirkland, and ONLY Sally Kirkland. Bogayevicz tries to do more with the story, but fails either because Kirkland will not allow him or he just realizes that there isn't enough to support a full story. There are one or two decent scenes in this film, but nothing that promotes this film as innovative or influential. Bogayevicz did not create a character that audiences would believe, tear up for, or dedicate a Sunday afternoon with  he created an annoyance. Kirkland wasn't Anna, she was an actress playing her a bit overdone and crusty on the sides. Perhaps I missed the scope of this film, but what makes films like this work is the cooperation of everyone involved. That wasn't the case here. In "Anna", Kirkland orders Daniel to act like a dog (apparently as a symbolic act) and yet during the entire emotional scene, I couldn't help but think that was what Kirkland was like to those on the set. She didn't make this into a film, she transformed it into her own production, and because of it "Anna" failed. I cannot suggest this to anyone  from one Czech to another  skip it! <br /><br />Grade: * ½ out of ***** (for that pesky theater scene that creeped me out)