Bij de uitreiking van de Oscars op 27 maart 1957 won Dorothy Malone de Oscar voor de beste bijrol voor haar hartstochtelijke, overdreven vertolking van een verwende erfgename van een Texaanse oliemagnaat in WRITTEN ON THE WIND. De 'kookboek' uit 1956, gebaseerd op de roman van Robert Wilder, was een waar circus vol alcoholisme, hebzucht, impotentie en nymfomanie.<br />Malones vertolking van Marylee Hadley, een eenzaam rijk meisje dat mannen oppikt om de pijn van de afwijzing van een vroegere jeugdliefde te verzachten, was representatief voor de film als geheel. Het uiteindelijke resultaat van dit ongelooflijk begaafde werk is het werk van één man, de ongelooflijk begaafde regisseur Douglas Sirk, een emigrant uit het Duitsland van voor de Tweede Wereldoorlog, Weimar-Duitsland, die zijn Europese theaterverleden achter zich liet om een carrière in Hollywood te beginnen.<br /><br />Sirk, een buitengewoon erudiet man, maakte in de jaren vijftig naam als de betrouwbare regisseur van de luxueuze soapseries van Universal Studios, met name met Ross Hunters producties van MAGNIFICENT OBSESSION, ALL THE HEAVEN FORTH AND IMITATION OF LIFE. De onafhankelijke producent Albert Zugsmith bood Sirk de kans om buiten de beperkingen van het ingetogen amusement van Universal te werken en een volwassener,'sensationeel' product te creëren, vandaar de zwoele WIND en zijn vervolg, 1957.' Het is een raadsel waarom Sirk geen verhevener thema's koos, maar het regisseren van deze overdreven drama's sprak kennelijk meer tot zijn artistieke gevoel. Geschreven op de wind zou je Sirks epische soap opera kunnen noemen; het wemelt er zelfs van de menselijke kwetsbaarheid en neurose zoals die worden afgeschilderd door de zeer rijken, zodat het even fascinerend is om te zien als een echt huiselijk geruzie tussen de rijken en beroemden, misschien nog wel fascinerender. Robert Stack (geen acteur die bekendstaat om zijn overdreven emoties) komt qua intensiteit bijna overeen met Malones rol als de zwakke broer Kyle Hadley, slechts een schaduw van zijn patriarchale vader. Als hij erachter komt dat hij zijn nieuwe bruid niet kan bezwangeren (een prachtige leeuwin, Lauren Bacall), slaat Hadley door en escaleert zijn toch al ernstige drankprobleem met een 'geheim' wapenfetisjisme dat hem tot een menselijke tijdbom dreigt te maken. Zowel broer als zus, hoe corrupt en onsympathiek ze ook zijn, worden afgeschilderd als slachtoffers van hun verleden, wat hun een menselijk trekje geeft waardoor ze minder monsterlijk lijken (en veel interessanter zijn dan de 'goede' kant van de familie, voornamelijk Bacall en de onmogelijk knappe Rock Hudson, Hadleys jeugdvriend en zakenpartner, een surrogaatzoon van de oude man en Malones onbereikbare lustobject. Ondanks alle huiselijke afhankelijkheid die hier tentoon wordt gesteld, is het niet zozeer het verhaal dat memorabel is als wel de manier waarop het wordt gefilmd. Met een echte flair voor beeldmontage en montage trekt regisseur Sirk zijn publiek deze film binnen met de meest geavanceerde technicolor-cinematografie die je je maar kunt voorstellen: elk shot in deze film is een oogverblindend doek van verzadigde kleuren, van de aanblik van een tankachtige roze Cadillac die voor een enorme villa stopt tot het opzichtige decor van een luxueus hotel in Miami, een spectrum van kleuren die bijna verblindend veelzijdig zijn. Het vakkundig gebruik van schuine camerastandpunten, schimmige belichting en schuine montage heeft het grootste effect gehad in de scène waarin een opstandige, dronken Malone ongeremd in haar slaapkamer boven op het luide geblèr van een platenspeler danst terwijl haar aangeslagen vader hachelijk de enorme trap op komt; de scène is zo aangrijpend dat je zweert dat je naar een groot oedipaal drama zit te kijken. In werkelijkheid kijk je naar rotzooi van een enorm onderhoudend soort, opgedirkt in lugubere technicolor en tot in de perfectie gepolijst door een visueel genie.
At the Academy Awards ceremony on March 27, 1957, Dorothy Malone won the Best Supporting Actress Oscar for her torrid, over-the-top portrayal of a spoiled heiress of a Texas oil tycoon in WRITTEN ON THE WIND. The 1956 potboiler, adapted from Robert Wilder's novel , was a veritable three-ring-circus showcasing alcoholism, greed, impotence and nymphomania.<br /><br />Malone's performance as Marylee Hadley , a lonely rich girl who picks up men to assuage the pain of rejection from a former childhood sweetheart, was representative of the movie as a whole. Mesmerizing to watch even as it resorts to the "lowest -common- denominator" melodrama, WRITTEN ON THE WIND is ultimately the work of one man, the incredibly gifted director Douglas Sirk, an émigré from pre -World War 2 Weimar Germany who left his European theater heritage behind to pursue a career in Hollywood.<br /><br />An extremely erudite man, Sirk made a name for himself in the 1950's as Universal Studios' reliable director of lavish soap operas, most notably with Ross Hunter's productions of MAGNIFICENT OBSESSION , ALL THAT HEAVEN ALLOWS and IMITATION OF LIFE . Independent producer Albert Zugsmith offered Sirk the opportunity to work outside the limiting constraints of Universal's demure entertainments and create a more adult , "sensational" product , hence the sultry WIND and its follow-up, 1957's TARNISHED ANGELS, both released under the Universal International banner. It's anyone's guess why Sirk didn't pursue loftier themes, but apparently directing these exaggerated dramas appealed more to his artistic sensibilities. WRITTEN ON THE WIND could be considered Sirk's epic soap opera ; indeed, it is so rife with human vulnerability and neurosis as depicted among the very rich that it is as compelling to watch as any real life domestic squabble among the rich and famous, perhaps more so. Robert Stack (not an actor typically known for over -emoting) nearly matches Malone in intensity with his offering of the weak- willed brother Kyle Hadley, a mere shadow of his patriarchal father. When he finds out that he is unable to impregnate his new bride ( a beautifully leonine Lauren Bacall ) , Hadley goes off the deep end, escalating an already serious drinking problem with a "secret " gun fetish that threatens to make him a human time bomb. Both brother and sister, as venal and unlikeable as they are, are presented as victims of their past, giving them a human quality that makes them seem less monstrous ( and far more interesting than the 'good" side of the family, mainly Bacall and the impossibly handsome Rock Hudson , young Hadley's old boyhood friend and business associate, a surrogate son to the old man and Malone' s unattainable object of desire. ) Despite all the domestic co-dependency on display , it's not so much the story that is memorable here as the way it is filmed. With a real panache for pictorial composition and editing, director Sirk draws his audience into this picture with the most heightened Technicolor cinematography imaginable : every single shot in this film is an eye-filling canvas of saturated colors, from the sight of a tank-like pink Cadillac pulling up to an enormous mansion's front doors to the garish decor of a luxury Miami hotel , a spectrum of hues almost blinding in their diversity. Action and dramatic scenes feature Sirk's adept use of tilted camera angles , shadowy lighting and cross-cut editing , shown to greatest effect in the scene where a rebellious , drunken Malone dances uninhibitedly in her upstairs bedroom to the loud blaring of a record player while her stricken father precariously ascends the huge staircase ; the scene is so riveting that you swear you are experiencing a great oedipal drama unfold. What you're really watching is trash of an enormously entertaining kind, gussied up in lurid Technicolor and polished to perfection by a visual genius.