Jeffrey Combs is een krankzinnige wetenschapper wiens stamcelonderzoek is veranderd in een duivels plan om een hybride hamerhaai-humanoïde levensvorm te creëren, in de hoop een gloednieuwe soort te kweken met gebruikmaking van de baarmoeder van Hunter Tylo. Het zal niet gemakkelijk zijn voor Tylo, want ze is een taaie tante en haar vriend, William Forsythe, is niet van plan haar zonder slag of stoot op te geven.<br />Zoals je ziet zijn Tylo en Forsythe twee van de zakenmensen van Arthur Roberts' werknemers, briljante geesten die Combs (een wetenschapper die ooit voor Roberts werkte en wiens vrijgekomen positie naar Tylo ging) ontmoeten op zijn eilandfort, waar hij zijn onderzoek en experimenten uitvoert. Dit eiland biedt hem de gelegenheid nieuwe slachtoffers te rekruteren voor zijn werk en 'zoon'. De zoon van Combs was stervende aan nierkanker toen hij besloot zijn waanzinnige wetenschap op hem toe te passen en dit bloeddorstige, vleesetende wezen te scheppen dat zowel kan zwemmen als lopen op het droge (hoewel de hamerhaai in het begin maar korte tijd buiten kon blijven). Tylo had verkering met de zoon van Combs, vandaar de connectie, afgezien van het feit dat ze allebei voor Roberts hebben gewerkt, die zijn vrouw Mariya Ignatova meebrengt. Naast Tylo en Forsythe, Roberts en Ignatova, zijn ook hun collega's Elise Muller en GR Johnson aanwezig. Ze worden in een vergaderzaal in de val gelokt, maar ze weten op het eiland te ontsnappen, terwijl hij zijn goedbetaalde huurlingen en zijn zoon, de hamerhaai, achter hen aan stuurt.<br />Net als de wezens van een gelijksoortig sf-kanaal heeft ook de hamerhaai een paar weinig aanlokkelijke door de computer opgewekte effecten, en de aanvallen (...waarbij de haai ledematen uit elkaar scheurt) worden opgenomen in een snel gemonteerd, uitzinnig cameraformaat, waarbij het moeilijk is om iets van de daarop volgende bloederige slachting te zien. Je hebt het vage idee dat iemand wordt opgegeten (...aan stukken gescheurd), maar de aanvallen zelf worden op een zeer onregelmatige manier opgenomen, wat, om je de waarheid te zeggen, nogal irritant is. Het monster zelf is er nooit in te zien.' '... in z'n geheel, niet meer dan een korte glimp van een oog of een lichaamsdeel waar aan wordt geknaagd terwijl het slachtoffer het uitschreeuwt van afgrijzen. Eén ding is zeker, je ziet tanden. We krijgen wel beelden van de hamerhaai die naar het scherm zwemt, dreigend, klaar om zich te goed te doen aan vlees. Een constante is dat we, terwijl (.. en na) de slachtoffers worden aangevallen, een heleboel bloed en stukjes vlees naar het wateroppervlak zien borrelen (.. dit is in feite de belangrijkste aanwijzing van regisseur Michael Oblowitz om de kijker te laten weten dat degenen die uit elkaar worden getrokken, ten dode zijn opgeschreven).<br />'<br />Combs is geen nieuweling als wetenschapper, maar hij heeft altijd het vermogen gehad om onder die koelbloedige vastberadenheid een stille waanzin te laten doorklinken. Het is leuk om Forsythe in een zeldzame, zuivere heldenrol te zien, heel tegengesteld aan het type van de elektronicafreak (en dat moet ik hem nageven, hij haalt het zelfs) die de leiding op zich moet nemen als de groep voor ongekende gevaren komt te staan. Tylo heeft ook een heel andere rol, een wetenschapper die zich heel goed kan verdedigen. Roberts kan de rol van de miljonairs-zakenman in zijn slaap spelen, en het is best leuk om hem met een machinegeweer op de soldaten van Combs te zien schieten (hoewel zijn lot niet plezierig is). Toen ik dat zei, was het ook heel vermakelijk om te zien hoe Forythe en Tylo de ingehuurde gorilla's van Combs neerschoten met in beslag genomen automatische machinegeweren. Zoals verwacht staat het script degenen die de moordzuchtige demon hebben geschapen toe zichzelf onnodig in gevaar te brengen, alleen maar om voor hun zonden te kunnen boeten. Ik bedoel, serieus, zouden deze mensen zichzelf willens en wetens zo kwetsbaar voor een aanval laten, nadat ze hebben gezien wat voor schade het de menselijke anatomie zou kunnen toebrengen? Een prachtige, exotische omgeving is een mooie achtergrond.
Jeffrey Combs is an insane scientist whose stem cell research has morphed into a diabolical scheme to create a hybrid hammerhead shark humanoid life form, hoping to breed a brand new species using Hunter Tylo's womb. It won't be easy for Tylo is a tough broad and her boyfriend, William Forsythe, isn't about to give her up without a fight.<br /><br />You see Tylo and Forsythe are two of business executive Arthur Roberts' employees, brilliant minds who meet Combs(..a scientist who once worked for Roberts, and whose vacated position went to Tylo)at his island fortress where he conducts his research and experiments. This island affords him the opportunity to recruit fresh victims for his work and "son". They think it's a professional affair in regards to a breakthrough in stem cell research which could lead to cures for a variety of diseases. Combs' son was dying of kidney cancer when he decided to perform his mad science on him, creating this blood-thirsty, flesh-eating creature which can both swim and walk on dry land(..although, at first the hammerhead could only remain outside for short time periods). Tylo was dating Combs' son, hence the connection besides the two having worked for Roberts, who brings along his trophy wife, Mariya Ignatova. Also accompanying Tylo and Forsythe, Roberts and Ignatova, are their colleagues, Elise Muller and GR Johnson. Combs traps them in a conference room, but they are able to escape onto the island as he sends after them his well paid mercenaries and hammerhead shark son.<br /><br />Like similar sci-fi channel creature features of it's type, Hammerhead:Shark Frenzy has some rather unappealing computer generated effects and the attacks(..where the shark rips apart limbs)are shot in a quick-edit, frenzied camera format where you have a hard time ever seeing any of the ensuing gory carnage. You have this vague notion that a person is being eaten(..ripped to shreds), but the attacks themselves are shot in a very erratic fashion which, truth be told, is rather infuriating. The monster itself is never seen in it's entirety, just momentary glimpses of an eye or a body part being gnawed on as the victim screams out in horror. One thing's for certain, you do see teeth. We do get cgi shots of the hammerhead shark swimming toward the screen, all menacing, ready to feast on flesh. A constant is while(..and after)victims are attacked, we see a great deal of blood and bits of flesh bubbling to the water's surface(..this is really director Michael Oblowitz's main cue as to inform the viewer that those being torn apart are goners).<br /><br />Combs doesn't break new ground as the scientist, but he's always had an ability to convey a quiet madness under this cold-blooded resolve. It's fun seeing Forsythe in a rare clean-cut hero role, very against type as an electronics wiz(..to his credit, he actually pulls it off)who must assume a leadership position when the group faces unprecedented peril. Tylo is also in a very different kind of role, a scientist who can defend herself quite well. Roberts can play the millionaire businessman roles in his sleep, and it's kind of neat seeing him firing off a machine gun at Combs' soldiers(..although, his fate is not pleasant). Mentioning that, it was also really entertaining watching Forythe and Tylo downing Combs' hired goons with confiscated automatic machine guns. As expected, the screenplay allows those who created the murderous fiend to put themselves in unnecessary danger just so that they can pay for their sins..I mean, seriously, would these people knowingly leave themselves so vulnerable to attack after seeing just what damage to the human anatomy it could do? Beautiful exotic setting is quite a nice backdrop.