Een goed in elkaar gezette inleiding in het genre van de seriemoordenaar die helaas in zijn eigen pretentieusheid blijft steken om echt bevredigend te zijn. Willem Dafoe is fantastisch als NYC-rechercheur die een na-aper probeert op te sporen die gebruikmaakt van dezelfde moordtechnieken die in de renaissance werden gebruikt en die te maken hebben met kunst uit die tijd, die hij jaren eerder had opgelost. Scott Speedman is Dafoes jongste partner en ze kunnen het (althans een tijdje) goed met elkaar vinden. Andere personages duiken op om de twee zaken met elkaar in verband te brengen. Clea Duval is de vriendin van een eerder slachtoffer en Peter Stormare is een soort kunsthandelaar/mentor voor Dafoe... dat is een beetje moeilijk te verteren, hoewel Stormare natuurlijk nooit saai is. Het einde is bijzonder teleurstellend. Kijk snel uit naar Deborah Harry als Dafoes niet al te toeschietelijke buurvrouw.
A well put together entry in the serial killer genre that unfortunately gets mired down in its own pretentiousness to be really satisfying. Willem Dafoe is superb as a NYC detective trying to track down what appears to be a copycat using the same Renaissance art-related killing techniques used in a series of murders he solved years earlier. Scott Speedman is Dafoe's junior partner and they have pretty good chemistry (at least for a while). Other characters pop up to conveniently tie the two cases together. Clea Duval is the friend of an earlier victim and Peter Stormare is some sort of art broker/mentor to Dafoe...that's a bit hard to take, although Stormare is, of course, never dull. The film's ending is particularly disappointing. Look fast for Deborah Harry as Dafoe's less than forthcoming neighbor.