De viriele, maar naïeve Joe Buck verlaat zijn huis in Big Spring, Texas, en vertrekt naar de Big Apple, op zoek naar vrouwen en veel geld. In New York ontmoet JB zijn frustraties en 'Ratso' Rizzo, een sjofele, maar hartelijke oplichter. Op de een of andere manier slaagt dit niet bij elkaar passende stel erin elkaar te overleven, wat hen op hun beurt helpt een ruig, soms wreed, stedelijk Amerika onder ogen te zien, op weg naar een schrijnend einde.<br />Zowel grappig als deprimerend rijdt onze 'Midnight Cowboy' frontaal de maalstroom van een cyclonale culturele verandering in en bevestigt daarmee voor kijkers uit 1969 dat zij zelf uit de onschuld van de jaren vijftig zijn weggerukt en, net als Dorothy en Toto, in de Age of Aquarius van de jaren zestig zijn beland. De regie van de film is meesterlijk, de casting is perfect, het acteerwerk is uitmuntend, het script is bondig en overtuigend, de filmografie is treffend en de muziek versterkt dat alles nog eens. De film heeft terecht de Oscar voor de beste film van 1969 gewonnen, en ik beschouw hem als een van de beste films van dat turbulente decennium.
Virile, but naive, big Joe Buck leaves his home in Big Spring, Texas, and hustles off to the Big Apple in search of women and big bucks. In NYC, JB meets up with frustration, and with "Ratso" Rizzo, a scruffy but cordial con artist. Somehow, this mismatched pair manage to survive each other which in turn helps both of them cope with a gritty, sometimes brutal, urban America, en route to a poignant ending.<br /><br />Both funny and depressing, our "Midnight Cowboy" rides head-on into the vortex of cyclonic cultural change, and thus confirms to 1969 viewers that they, themselves, have been swept away from the 1950's age of innocence, and dropped, Dorothy and Toto like, into the 1960's Age of Aquarius.<br /><br />The film's direction is masterful; the casting is perfect; the acting is top notch; the script is crisp and cogent; the cinematography is engaging; and the music enhances all of the above. Deservedly, it won the best picture Oscar of 1969, and I would vote it as one of the best films of that cyclonic decade.