Ed Harris' werk in deze film voldoet aan zijn gebruikelijke standaard van uitmuntendheid, dat wil zeggen dat hij het scherm steelt van iedereen met wie hij het deelt, inclusief de geduchte Sean Connery. De film, die meer dan een beetje schijnheilig is, komt alleen tot leven in de scènes waarin Harris door de advocaat wordt ondervraagd over een andere gevangene. Het is adembenemend, een meesterwerk in artistieke controle.<br />De andere leden van de cast zijn allemaal vakkundig en Connery is betrouwbaar, net als Fishbourne, maar het verhaal zelf is niet geweldig. De plot is grotendeels gebaseerd op de veronderstelling dat een zwarte gevangene altijd zal worden mishandeld en gedwongen door blanke politieagenten. Dit is de motor die het verhaal aandrijft, goed of fout, en die je aan het eind het gevoel geeft dat je een tikkeltje bedrogen bent.<br />Toch is het de moeite waard om Harris in actie te zien.
Ed Harris's work in this film is up to his usual standard of excellence, that is, he steals the screen away from anyone with whom he shares it, and that includes the formidable Sean Connery. The movie, which is more than a bit sanctimonious, comes alive only in the scenes when Harris is interrogated by the attorney for another convict. It is breathtaking, a master class in artistic control.<br /><br />The other cast members are all adept and Connery is reliable, as is Fishbourne, but the story itself packs no wallop. The plot depends largely on the premise that a black prisoner always will be mistreated and coerced by white law enforcement officers. This is the engine which drives the story, right or wrong, and makes one feel a tad cheated at the end.<br /><br />Still, worth watching to see Harris in action.