(met kleine spoilers)<br />Het is interessant hoe Anthony Mann James Stewart hier gebruikt. Stewart wordt door velen natuurlijk herinnerd als George Bailey uit Frank Capra's It's a Wonderful Life, dus het is gemakkelijk om parallellen tussen de twee films te vinden. In 'It's a Wonderful Life' krijgt Bailey de wereld te zien zoals die zou zijn geweest als hij nooit was geboren. In 'The Far Country' krijgt Stewarts Jeff Webster, door zich niet in te laten met anderen (behalve zichzelf), in wezen hetzelfde te zien: een wereld waarin hij (in praktische zin) niet bestaat.<br />Door zich er niet in te mengen (en door te proberen om niemand te geven), is Webster gedwongen om degenen te zien voor wie hij wel kan zorgen. Het kan niet anders of je raakt gewond, je wordt heen en weer geduwd en je wordt zelfs gedood terwijl je werkeloos toekijkt. Dat doet de kijker denken aan George Bailey, die naar een wereld kijkt die op zijn kop is gezet omdat hij ook heeft besloten zich er niet mee te bemoeien omdat hij nooit geboren is.<br />Beide films eindigen met hetzelfde beeld <0xE2><0x80><0x93> een close-up van een rinkelende bel. Stewart, die zijn filosofie van niet-inmenging heeft omgedraaid, heeft, zo lijkt het, zijn 'vleugels' verdiend.
(contains slight spoilers)<br /><br />It's interesting how Anthony Mann uses James Stewart here. Stewart is, of course, remembered by many as George Bailey from Frank Capra's "It's a Wonderful Life", so it's easy to find parallels between the two films. In "It's a Wonderful Life", Bailey gets to see the world as it would have been if he had never been born. In "The Far Country", Stewart's Jeff Webster, by not getting involved to help anyone else (except himself), gets to see essentially the same thing: A world in which he (for all practical matters) doesn't exist.<br /><br />By not getting involved (and by attempting not to care about anyone), Webster is forced to see those for whom he can't help but care get hurt, pushed around, and even killed while he stands by and does nothing. This reminds the viewer of George Bailey watching a world that has turned upside-down because he has also decided not to get involved by not ever having been born. <br /><br />Both movies end with the same image - a close-up of a ringing bell. Stewart, by turning around his philosophy of non-involvement, has, it would seem, earned his "wings".