Dit is de beste dub die ik ooit van Disney heb gehoord, en ook de beste aanpassing sinds de grootste belediging ooit op soundtrack, thema's, personages, dialogen in Kiki Delivery Service. Urrrghhhh!<br />Deze heeft een andere sfeer, vooral de afwijking van de gewone heldin. Deze heeft zowel een held als een heldin (hoewel ik het gebruik van held & heldin hier niet echt goedkeur, omdat Miyazaki afwijkt van het stereotiepe & gewone thema). Zoals gewoonlijk, nadat ik ben voorgesteld door Geestdrift, verbaasd door Mononoke, in de war gebracht door het Graf van de Vuurvliegjes en diep getroffen door Majo no Takkyuubin, begint deze met een beetje twijfel van mijn kant. Nou, uiteindelijk geef ik, net als _Only Yesterday_ en _Flysper of the Heart_, 10 punten. Ik zou 9,8 geven, maar de extra 0,2 is er om het goede gevoel te delen door de mensen aan te moedigen de film te gaan zien.<br />Op de een of andere manier zie ik dit als een droeve film, mensen sterven in deze, de eenzame robot, de verlaten plek, en hij eindigt met vernietiging. Het is alsof de mensheid echt niet kan leven met te veel macht. De instortende scène gaf me stukjes van het einde van Metropolis. Het is op de een of andere manier gewoon triest. De plot is duidelijk in de meeste recensies en de soundtrack is dat ook (zoals altijd). Joe Hisaishi behoort echt tot het kaliber van Uematsu, Kanno, Williams. Mensen die een film, een spel, een gebeurtenis tot leven kunnen brengen, zelfs een lijdzaam moment kunnen laten duren door een verbazingwekkende compositie.<br />Dit is een lekkere film die in de klassieke tijd (It's a Wonderful Life etc.) deel uitmaakte van de Amerikaanse cinema.
This is the best dub I've ever heard by Disney, as well as the best adaptation since the biggest abuse ever on soundtrack, themes, characters, dialogues in Kiki Delivery Service. Urrrghhh<br /><br />This one has different atmosphere, especially the deviation from the common heroine. This one has both hero and heroine (although I don't really endorse the use of hero & heroine here, since Miyazaki is out from the stereotype & common theme). As usual, after being introduced by Spirited away, amazed by Mononoke, troubled by Grave of Fireflies, and deeply touched by Majo no Takkyuubin , this one start with a bit doubt in my part. Wondering if this will be the first Ghibi's dud. Well, in the end just like Only Yesterday and Whisper of the Heart, I ended up giving 10 rating. I'd give 9.8 rating, but the additional 0.2 is there to share the good feeling by encouraging people to see the movie.<br /><br />SPOILER Somehow I see this as a sad movie, people die in this one, the lonely robot, the abandoned place, and it ends with destruction. It is as if mankind really can't live with too much power. The collapsing scene gave me patches of Metropolis ending. It's just sad somehow. The plot is apparent in most reviews and the soundtrack rules as well (as always). Joe Hisaishi really belongs to Uematsu, Kanno, Williams caliber.People who can brings a movie, a game, an event to life, even to be a lingering moments by astounding composition.<br /><br />This is a feel good movie that used to be part of US cinema in the classic days (It's a Wonderful Life etc etc). Well, things change....