Bah. Alweer zo'n saaie, onsamenhangende bewerking van een uit-copywerk dat nooit bedoeld was om gefilmd te worden.<br />Het pluspunt is dat Toni Collette als altijd uitmuntend is (omdat ze een echte actrice is, zie je), en er zijn een paar mooie overgangen tussen de scènes. Er zijn zelfs een paar echt grappige scènes, en het filmwerk, de montage en de montage zijn bekwaam, afgezien van een bizarre verschuiving naar de voice-over en het spreken tegen de camera in de richting van het einde.<br />Maar, ah, maar. Een groot deel van de cast lijkt op de automatische piloot te staan, en ze zijn bijna allemaal duidelijk te oud (en in één geval te jong) voor hun opgegeven leeftijd. Erger nog, ze spreken allemaal 'Australisch', dat eigenaardige, zelfvoldane, zangerige lied dat niet kon. Het lijkt in de verste verte niet op de manier waarop mensen in Austens tijd spraken (denk maar aan Yosemite Sam, ik maak geen grapje). Dat is bijzonder triest, als je bedenkt dat we nu eindelijk het einde zien van de al even verre 'Fakespearan' die Olivier en zijn makkers zo graag uit volle borst brulden.<br />En het ergst van alles is Gwyneth Paltrow. Ze heeft nooit meer dan één personage in haar films gespeeld, en ze blijft hier trouw aan haar rol: in de eerste tien minuten rent ze haar hele scala af (van gniffelen tot mokken) en dan herhaalt ze de rest van de veel te lange film. Er is absoluut geen sprake van enige chemie tussen haar en haar bewonderaars, en er is ook geen enkele reden te bedenken waarom zij in het bijzonder in haar geïnteresseerd zouden zijn.<br />Kortom, er is maar heel weinig reden om Emma in de gaten te houden. Het is een heel aardige vertolking, maar als je een film gaat volstoppen met anacronismen (d.w.z. een ontstellend magere hoofdrolspeelster die niet met een boog kan schieten of een periodeaccent kan hanteren) dan kun je het maar beter goed doen, net als met het veel betere 'Clueless'.
Bah. Another tired, desultory reworking of an out of copyright work never designed to be filmed.<br /><br />On the plus side, Toni Collette is superb as always (being an actual actress, you see), and there are some nicely handled handover cuts between scenes. There are even a few genuinely funny lines, and the filmwork, score and editing is competent, apart from a bizarre lapse into voiceover and speaking to the camera towards the conclusion.<br /><br />But, ah, but. Much of the cast seems to be on autopilot, and they are almost all very clearly too old (and in one case too young) for their declared ages. Worse, they are all speaking "Austinese", that peculiar falsetto self satisfied sing song that couldn't be further from the way people actually spoke in Austen's day (think Yosemite Sam, I kid you not). This is particularly sad, considering that we seem to finally be seeing the demise of the equally farcial "Fakespearan" that Olivier and his cronies were so fond of bellowing at the top of their lungs.<br /><br />And worst of all is Gwyneth Paltrow. She's only ever played one character in her films, and she stays true to form here, running through her entire range (smirking to sulking) in the first ten minutes, then just repeating herself for the rest of the overlong film. There is absolutely no chemistry between herself and any of her admirers, nor any apparent reason why they would be interested in her apart.<br /><br />In short, there is very little reason to watch Emma. It's an amiable enough adaptation, but if you're going to pack a film full of anacronisms (i.e. an appalingly thin lead who can't shoot a bow or handle a period accent) then you might as well do it properly, as with the vastly superior "Clueless".