Is er ooit een film geweest die zo charmant was als deze? Een van de redenen waarom alles zo goed werkt, is dat de groep acteurs echt met elkaar lijkt te communiceren en invloed op elkaars leven heeft. Het middelpunt ervan is de 'romance' van James Stewart en Margaret Sullavan, die samenwerken en niet echt goed met elkaar overweg kunnen, maar die zich volledig met elkaar verbinden als penvrienden. Maar er zijn ook ondersteunende personages en in tegenstelling tot veel romantische komedies (zoals 'You've Got Mail' en de recente update van 'Shop') worden ze niet alleen maar gepolijst om de twee hoofdrolspelers en hun behoeften te ondersteunen. Iedereen krijgt een rol in Ernst Lubitsch' rijke weefsel van charme. Een van de hartverwarmendste scènes in de geschiedenis van de film vindt plaats als de bijna tragische Frank Morgan nonchalant en nederig op zoek gaat naar iemand met wie hij het kerstdiner kan gebruiken.
Has there ever been a movie more charming than this? One of the reasons everything works so well is that the group of actors really seem to interact and have an effect on each other's lives. The center of it is the "romance" of James Stewart and Margaret Sullavan, who work together and can't get along face to face but who completely connect with each other anonymously as pen pals. But there are also supporting characters and unlike a lot of romantic comedies (including "You've Got Mail", the recent update of "Shop") they're not just whipped up to support the two leads and their needs. Everyone gets to be an intricate part of Ernst Lubitsch's rich tapestry of charm. One of the most heartwarming scenes in movie history takes place when the near-tragic Frank Morgan casually and humbly searches for someone to have Christmas dinner with. A must see! **** out of ****