Dit is visueel gezien een schitterende film. De beelden van de Mexicaanse woestijn, het oude landhuis, de personages in hun pittoreske kostuums... alles bij elkaar is het een echt kunstwerk.<br />Het verhaal lijkt een beetje losjes, maar dat komt doordat het niet realistisch bedoeld is. Het is afkomstig uit een boek dat Honderd Jaar Eenzaamheid heet, en het zou een evocatie moeten zijn van de geïsoleerde, bovennatuurlijke sfeer van Latijns-Amerika 'zo ver van God, en zo dicht bij de Verenigde Staten'. De enorme schuld die Erendira aan haar grootmoeder heeft, is symbolisch voor de internationale schuldenlast van Latijns-Amerika, hoewel er veel betekenislagen aan te pas komen.<br />Als je een traag bewegende, rijk geïllustreerde film kunt waarderen, is deze voor jou.
This is a gorgeous movie visually. The images of the Mexican desert, the old mansion, the characters in their picturesque costumes...all amount to a real work of art.<br /><br />The story seems a bit loose, but that's because it's not meant to be realistic. It is taken from a book called One Hundred Years of Solitude, and it is supposed to be an evocation of the isolated, otherworldly atmosphere of Latin America "so far from God, and so close to the United States". The tremendous debt that Erendira owes to her grandmother is symbolic of Latin America's international debt burden, although there many layers of meaning.<br /><br />If you can appreciate a slow-moving, richly-textured movie, this one is for you.