Ik ben dol op films die de leemtes in de wereldcinema opvullen. Dus nadat ik de trailer van 'Water Lilies' had gezien, verwachtte ik dat ik deze film mooi zou vinden, omdat ik dacht dat ik op iets unieks was gestuit: een film die oprecht de lesbische tienerliefde uitbeeldt <0xE2><0x80><0x93> een soort vrouwelijke versie van 'Beautiful Thing'.<br />De hoofdpersonen zijn jonge Franse vrouwen van vijftien jaar oud. Marie is slank, terughoudend en op een jongensachtige manier knap; Floriane is extravert, atletisch en mooi; en Anne is loyaal, mollig en gedragsmatig onvolwassen. De erotische verstandhouding tussen Marie en Floriane sluimert altijd in deze film, zo niet aan de oppervlakte, dan net eronder.<br />'Water Lilies' Maar het gaat hier niet om de dageraad van de lesbische liefde tussen twee tieners; het gaat om seksuele frustraties, lijden, verveling, tieners die elkaar tegenwerken en <0xE2><0x80><0x93> in minstens twee gevallen <0xE2><0x80><0x93> vreugdeloze, mechanische seks. Het bewijst ook dat scenarioschrijvers en filmproducenten hun eigen creaties bezoedelen als ze te manipulatief worden.<br /><br />In de extra's van de Lord of the Flies-dvd zegt regisseur Peter Brook: 'Het Franse cynisme begint met de opwinding van seks', waarmee hij bedoelt dat de Fransen kinderen als engelen beschouwen terwijl ze adolescenten en volwassenen met een alomtegenwoordig cynisme bejegenen. Een deel van de ondergang van deze film is dat filmmaakster Celine Sciamma een enorme dosis van dit cynisme heeft geslikt.<br />'Waar is het plezier?' vroeg ik mezelf af terwijl ik naar deze film keek. Ja, eerste liefde kan pijnlijk en frustrerend zijn, maar kan ook vreugdevol en triomfantelijk erotisch zijn op een frisse, levensbevestigende manier. Deze positieve aspecten ontbreken in deze film; er is geen evenwicht.<br />Organisch wil deze film een aangrijpende viering van eerste liefde zijn. Maar Sciamma is te zeer onder de indruk van haar eigen cynisme en slimheid en bederft de film. Ten eerste, wat heeft het voor zin om alleen het mollige meisje naakt te laten zien? Ik weet dat er een gevestigde traditie van smaakvolle tienernaaktheid bestaat in de Europese cinema, zoals bewezen wordt door films als 'The Slingshot, The Rascals, The Devil, Vermoedelijk, The Little Thief, Murmur of the Heart, Friends, Beau Pere' en 'Europa, Europa'; maar dit geval is een kleinzielige inbreuk van de schrijver...' Kijk, publiek, ik kan een film maken waarin ik alleen de onaantrekkelijke persoon naakt laat zien.' Geen naaktheid of gelijkmatig verspreide naaktheid zou een eerlijke manier zijn geweest om te beginnen.<br />Er is een scène in een club waar Floriane en Marie aan het dansen zijn. Wat volgt is niet alleen Floriane die Marie cynisch manipuleert, het is filmmaakster Sciamma die haar publiek cynisch manipuleert.<br />Misschien wel het grootste verraad van authenticiteit en organische eerlijkheid vindt plaats als Floriane Marie waarschuwt dat ze op het punt staat om iets te vragen wat 'niet normaal' is. Marie vraagt begrijpelijkerwijs: 'Wie maakt het wat uit of hij normaal is?' Dan speelt Sciamma vals met haar publiek en de stuwende kracht van de film, want Floriane's 'normaal' is 'niet normaal'. Het verzoek is een onechte, onoprechte vraag <0xE2><0x80><0x93> niet de authentieke, oprechte vraag die de film, Maries personage en de kijkers die hun tijd eraan hebben besteed verdienen.<br />Er zijn ook twee momenten die de kijker op de zenuwen werken: 1) Sinds wanneer gaan de Fransen <0xE2><0x80><0x93> uitgerekend zij <0xE2><0x80><0x93> in bad in badpakken, en nog met een schildpad erbij? 2) Welke tiener <0xE2><0x80><0x93> van welke nationaliteit dan ook <0xE2><0x80><0x93> zou op een klokhuis van een appel kauwen dat in de vuilnisbak is gegooid om de mond van de geliefde te proeven?<br />De drie hoofdactrices zijn veelbelovend en als ze betere voertuigen voor hun talenten vinden, kunnen ze misschien uitmuntende acteurs worden. Louise Blachere (Anne) is de beste actrice op het gebied van techniek en zou een succesvolle carrière in ondersteunende rollen kunnen hebben. Adele Haenel (Floriane) zou een hoofdrolspeelster kunnen worden, of een sensatie, of allebei. Pauline Acquart (Marie) bezit een intensiteit en een magnetisme die onmiskenbaar zijn. In de toekomst zou ze alles kunnen spelen, van een emotioneel gehandicapte bibliothecaresse tot een mysterieus sensuele verleidster tot een onwillige politicus die een metamorfose doormaakt die een metamorfose van loftuitingen is.<br />Al met al was 'Waterlelies' erg teleurstellend. Wil een eerlijke filmmaker alsjeblieft een authentieke film maken over twee jonge vrouwen die verliefd worden? Nee <0xE2><0x80><0x93> niet per se ter wille van die man van middelbare leeftijd <0xE2><0x80><0x93> maar jonge lesbische meisjes kunnen iets van kwaliteit krijgen waarmee ze kunnen kijken en waarmee ze zich kunnen identificeren. En ja, om een leemte in de wereldcinema op te vullen.
I cheer for films that fill in subject matter gaps in world cinema. So after watching the trailer for "Water Lilies," I expected to like this film because I thought I'd stumbled on something unique: a movie that honestly portrays teen lesbian love - sort of a female version of "Beautiful Thing." <br /><br />The main characters are young French women 15 years old. Marie is slender, reticent and pretty in a tomboyish way; Floriane is outgoing, athletic and beautiful; and Anne is loyal, pudgy and behaviorally immature. The erotic interrelationship between Marie and Floriane is always simmering in this movie, if not at the surface, then just below it. <br /><br />"Water Lilies," however, is not about the dawning of lesbian love upon two teens; it is about sexual frustration, suffering, ennui, teens working at cross-purposes and - in at least two instances - joyless, mechanical sex. It also proves that screenwriters and film-makers mar their own creations when they become too manipulative.<br /><br />In the extra features on the "Lord of the Flies" DVD, director Peter Brook says, "French cynicism starts with the arousal of sex," meaning the French regard children as angels while they regard adolescents and adults with a pervasive cynicism. Part of the downfall of this film is film-maker Celine Sciamma has gulped a mighty dose of this cynicism.<br /><br />"Where is the joy?" I asked myself while watching this film. Yes, first love can be painful and frustrating, but it can also be joyful and triumphantly erotic in a fresh, life-affirming way. These positive aspects are missing from this movie; there is no balance.<br /><br />Organically, this movie wants to be a poignant celebration of first love. But Sciamma is too impressed with her own cynicism and cleverness and ruins the film. First, what is the point of showing only the plump girl nude? I know there is an established tradition of tasteful teen nudity in European cinema, as evidenced by films like "The Slingshot; The Rascals; The Devil, Probably; The Little Thief; Murmur of the Heart; Friends; Beau Pere" and "Europa, Europa"; but this instance is a petty authorial intrusion - "See, audience, I can make a film where I show only the unattractive person nude." Either no nudity or evenly distributed nudity would've been an honest way to go.<br /><br />There is a scene in a club where Floriane and Marie are dancing. What follows next is not just Floriane cynically manipulating Marie; it is film-maker Sciamma cynically manipulating her audience.<br /><br />Perhaps the biggest betrayal of authenticity and organic honesty takes place when Floriane warns Marie she's about to request something that is "not normal." Marie understandably asks, "Who cares about being normal?" Then Sciamma plays false with her audience and the hurtling momentum of the movie, because Floriane's request is a phony, derivative and substitute question - not the authentic, heartfelt question the movie, Marie's character and the viewers who've invested their time deserve. <br /><br />Here are also two moments which clank falsely on the viewer's nerves: 1) Since when do the French - of all people - take baths wearing bathing suits, and with a turtle to boot? 2) What teen - of any nationality - would chomp down on an apple core that's been thrown in the garbage in order to get a taste of the beloved's mouth?<br /><br />The three main actresses are promising and, if they find better vehicles for their talents, may become excellent actors. Louise Blachere (Anne) is the best actress in terms of technique and could have a successful career in supporting roles. Adele Haenel (Floriane) could become a leading lady, or a bombshell, or both. Pauline Acquart (Marie) possesses an intensity and magnetism which are unmistakable. In the future, she could play everything from an emotionally crippled librarian to a mysteriously sensual seductress to a reluctant politician riding a meteoric rise in acclaim.<br /><br />All in all, "Water Lilies" was very disappointing. Will an honest film-maker please make an authentic movie about two young women falling in love! No - not necessarily for the sake of this middle-aged guy - but so young lesbian girls can have something of quality they can watch and identify with. And yes, to fill a subject matter gap in world cinema.