Slechte optredens van Sinatra, Martin en Hyer. Ernstig onderontwikkelde ondersteunende personages. Irritant spraakzaam zonder echte plot. Als het eindigt, ben je platter dan een pannenkoek, met meer losse eindjes dan je in vier vervolgen aan elkaar zou kunnen knopen (dat wil zeggen, als je ook maar iets om die houten personages gaf). MacLaine is de enige echte aanwinst. De voorlaatste scène waarin de gangster uit Chicago op zoek gaat naar de Sinatra-figuur is lachwekkend. De muziek in die scène is ook slecht. En in de laatste scène, waarin Martins personage zijn hoed afneemt voor de vrouw die hij een 'zwijn' noemt, moest ik bijna naar buiten om een steen te zoeken om door mijn televisiescherm te gooien.
Poor performances by Sinatra, Martin and Hyer. Grossly underdeveloped supporting characters. Annoying talky with no real plot. Ending leaves you flatter than a pancake, with more loose ends than you could tie up in four sequels (that is, if you even cared about these wooden characters). MacLaine is the only real asset. That penultimate sequence in which the "Chicago hood" searches for the Sinatra character is laughable. The music in that sequence also is poor. And in the final scene when Martin's character removes his hat for the woman he called a "pig," almost made me go outside and find a stone to throw through my television screen.