Hoewel dit stuk niet zonder fouten was, was het een passend stuk om rond Pasen te vertonen. Het deed ons denken aan onze spirituele zelf en liet zien dat achter onze fa<0xC3><0xA7>ade vaak ons diepste lijden en ervaringen verborgen liggen. Er was zoveel te genieten in het stuk, niet in de laatste plaats van de raaskallende tieners die een betere muzikale begeleiding voor het stuk vormden dan de nogal armzalige geluidsband op de achtergrond. De acteerprestaties waren uitstekend en Timothy Spall was opnieuw uitmuntend. De climax was zeer bevredigend, zij het nogal simplistisch. Timothy Spalls 'laten gaan' van de zelfmoord van zijn lang geleden gestorven vrouw was geloofwaardig en weerspiegelde goed de wanhoop die aanwezig was in het tienermeisje dat zichzelf iets aandeed. De beslissing tussen de graffitijongen en de moslim was bevredigend, maar minder geloofwaardig. Een prachtig drama dat mij en mijn man het gevoel gaf dat we de avond goed hadden besteed.
Although this was not without its faults, this drama was a fitting one to be shown around Easter time. It reminded us of our spiritual selves and showed that behind our facades, we often hide our deepest sufferings and experiences. There was so much to enjoy in the drama, not least the rapping teenagers who provided a better musical accompaniment to the drama than the rather poor sound score in the background. The acting was excellent and Timothy Spall was once again superb. The climax was very satisfying, if rather simplistic. Timothy Spall's "letting go" of his long-dead wife's suicide was credible and mirrored well the feelings of despair that were present in the teenage girl who self-harmed. The resolution between the graffiti boy and the Muslim was gratifying but less believable. A wonderful drama which left myself and my husband felling that the evening had been well spent. Congratulations!