De voorpubliciteitsversie van 'Baby Face' uit 1933 zou een ideale inleiding kunnen zijn voor een seminar over seksuele intimidatie in het bedrijfsleven. Geïnspireerd door een professor uit Nietszche verheft Lily Powers zich van een leven van gemakkelijke deugdzaamheid in de clandestiene kroeg van haar vader tot een snelle klim op de bedrijfsladder bij een grote bank. Omdat elke sport van de ladder een manager is met zijn hersens onder zijn riem en zijn ethiek in de kluis, heeft de film geen slachtoffers, behalve Lily's jeugd, die werd verwoest door een vader die haar mishandelde en misbruikte. De destructieve relatie met haar vader suggereert Lily's verborgen motief om mannen te gebruiken om vooruit te komen zonder rekening te houden met hun lot. Lily is cynisch en voor de hand liggend in haar benadering, maar de mannen op wie ze zich richt, verraden gewillig hun vrouwen en verloofdes in ruil voor een baan in ruil voor seksuele gunsten. Misschien hebben de bankfaillissementen in de jaren dertig minder met economie te maken gehad dan met moreel corrupte managers die zich laten afleiden door ambitieuze vrouwen.<br />De plot gaat snel en de camera beweegt zich amusant van het ene raam naar het andere langs de gevel van het kantoorgebouw terwijl Lily steeds hoger klimt. Barbara Stanwyck genoot van harde, harde rollen en ze is hier in topvorm. Als ze klaar is om de volgende sport te beklimmen, dringt haar gevoel zich niet op. Alleen haar Afro-Amerikaanse vertrouwelinge, Chico, ontvangt Lily's genegenheid, vertrouwen en loyaliteit. In meer verlichte tijden zou de frisse, natuurlijke schoonheid van Theresa Harris, die de rol van Chico speelt, ervoor gezorgd hebben dat de mannen de bontjassen en penthouses naar haar toe gooiden. In vergelijking met Harris ziet Stanwyck er vaak overdreven opgemaakt en stijfjes gekapt uit. Maar ondanks Stanwycks stoere houding, duidelijke tactiek en gekunstelde gezicht, slaagt ze erin een spoor van bedrogen en verleide mannen achter te laten, onder wie Douglass Dumbrille, Donald Cook en een jonge John Wayne.<br />De voorkeursversie van 'Baby Face' is de 76-minuten-replica. De gecorrigeerde uitgaveversie van de film wijkt verlegen af van de harde feiten, die door de langere versie worden hersteld en duidelijker worden. Misschien was Darryl Zanuck, die het verhaal onder een valse naam schreef, van plan een les te leren door Nietszche te citeren, wiens opvattingen over vrouwen controversieel waren. Maar ondanks de preken van Alphonse Ethier en het advies om zich niet door het leven te laten verslaan, was Lily's greep naar de macht en het geld waarschijnlijk meer te danken aan haar opvoeding en haar vader dan aan haar mentor als professor. De filosofie is echter slechts een afleiding. Kort, snel en onderhoudend is 'Baby Face' in zijn moraliteit net zo modern als 'Wall Street'. Vervang Gordon Gecko door Nietszche en Lily zou haar leidende filosofie hebben kunnen verklaren als 'hebzucht is goed'.
The pre-release version of 1933's "Baby Face" would make an ideal introduction to a corporate seminar on sexual harassment. Mentored by a Nietszchean professor, Lily Powers rises from a life of easy virtue at her father's speakeasy to a rapid climb up the corporate ladder at a large bank. Because each rung of the ladder is an executive with his brain below his belt and his ethics locked in the vault, the film has no victims, except Lily's childhood, which was destroyed by an abusive exploitative father. The destructive relationship with her father suggests Lily's hidden motive for using men to advance without regard for their fate. While Lily is cynical and obvious in her approach, the men she targets willingly betray wives and fiancés to trade jobs for sexual favors. Perhaps the bank failures in the 1930's owed less to economics than to morally corrupt executives distracted by ambitious women.<br /><br />The plot moves fast, and the camera amusingly moves from window to window up the façade of the office building as Lily climbs ever higher. Barbara Stanwyck reveled in tough hard-bitten roles, and she is in top form here. Sentiment does not intrude when she is ready to climb the next rung. Only her African-American confidante, Chico, receives Lily's affection, trust, and loyalty. In more enlightened times, the fresh natural beauty of Theresa Harris, who plays Chico, would have had the men throwing the furs and penthouses at her. Stanwyck often appears overly made-up and stiffly coiffed in comparison to Harris. However, despite Stanwyck's tough demeanor, obvious tactics, and artificial visage, she manages to leave a trail of duped and seduced men, including Douglass Dumbrille, Donald Cook, and a young John Wayne.<br /><br />The preferred version of "Baby Face" is the 76-minute restored cut. The edited release version of the film shyly turns from the hard facts, which the longer cut restores and makes explicit. Perhaps Darryl Zanuck, who wrote the story under an assumed name, intended a lesson by quoting from Nietszche, whose views on women were controversial. However, despite Alphonse Ethier's lectures and advice not to be defeated by life, Lily's grab for power and money likely owed more to her upbringing and her father than to her professorial mentor. However, the philosophy is but a distraction. Short, fast paced, and entertaining, "Baby Face" is as contemporary in its morality as "Wall Street." Substitute Gordon Gecko for Nietszche, and Lily could have declared her guiding philosophy to be "greed is good."