Kantoorwerk, vooral in dit tijdperk van computers, multifunctionele kopieerapparaten, e-mail, voicemail, slakkenpost en venerische ziekten, is een terrein dat vol zit met satirische mogelijkheden, een ader die vroeger werd aangeboord in films als 'Clockwatchers' en 'Office Space', en met veel succes. Maar deze nieuwste toevoeging aan de temp/humorpool, venerische ziekten tunnel, geregisseerd door Josh Kornbluth en Jacob Kornbluth, voldoet niet aan de verwachtingen van zijn voorgangers en laat het gelach ergens buiten de deur achter, wachtend op een kans om naar binnen te sluipen. Helaas voor het publiek komt die kans nooit, dus wat je krijgt is een aardige poging, maar zoals de man ooit zei: geen sigaar. Als de verteller/ster van de film, Josh Kornbluth (in de rol van Josh Kornbluth) in de openingsscènes (in een monoloog die rechtstreeks in de camera wordt afgedraaid), is dit verhaal pure fictie en speelt het zich af in de fictieve stad San Franc'l'isco. Het is een vernieuwend, zij het niet erg fantasievol gepresenteerde ontkenning, en helemaal niet zo grappig. Maar het is wel een voorbode van wat er gaat komen, en dat is <0xE2><0x80><0x93> net als de ontkenning <0xE2><0x80><0x93> helemaal niet zo grappig.<br />Kornbluth speelt Kornbluth, een romanschrijver in spe die zichzelf bedruipt als uitzendkracht. Het is een baan die hem goed bevalt, en het geeft hem de tijd om van tijd tot tijd wat werk aan zijn roman toe te voegen. Maar als hij voor een advocaat, Bob Shelby (Warren Keith), gaat werken, doet hij het op de eerste dag al te goed, en Shelby stuurt eerste secretaresse Marlina D'Amore (Helen Shumaker) naar Kornbluth om hem over te halen <0xC3><0xA0> la crème te worden.' De gedachte om fulltime voor hetzelfde bedrijf te gaan werken, jaagt Kornbluth aanvankelijk angst aan, maar hij geeft toe en schrijft zich in voor de baan. Hij maakt zich er zenuwachtig over, maar nu erkennen de andere secretaresses tenminste zijn aanwezigheid (wat ze natuurlijk nooit zouden doen met een uitzendkracht), en als het te moeilijk wordt, heeft hij zeventien belangrijke brieven die hij heeft getypt - die nu alleen nog maar verstuurd hoeven te worden - om op terug te vallen (hij). Maar het zijn wel belangrijke brieven, en tegen het eind van de week heeft Kornbluth ze nog steeds op zijn bureau liggen. En je hoeft geen genie te zijn om te bedenken dat als Shelby erachter komt, Kornbluths dagen als de blonde jongen voorbij zijn. En snel ook. De gebroeders Kornbluth, die niet alleen de regie voerden, maar samen met John Bellucci ook het scenario voor deze film hebben geschreven, hadden een blaadje uit het Ben Stiller-amusementsboek moeten nemen met de tekst: 'Als je het eerlijk speelt, zullen ze lachen.' Maar dat hebben ze niet gedaan, en het publiek doet dat ook niet. Want in de komedie, zelfs als je het zo objectief mogelijk bekijkt, wanneer de hoofdfiguur (evenals de meeste bijrollen, in dit geval) niet 'grappig' is - zoals in: hij weet niet dat hij grappig is - is hij dat nooit. En dat is precies wat Kornbluth hier doet, dus in plaats van niet grappig te zijn' Hij komt onoprecht en pretentieus over, een ernstige beoordelingsfout van de kant van de Kornbluths, want door het toe te staan, hebben ze hun eigen film gesaboteerd.<br />Als je probeert te ontdekken waarom deze film niet werkt, kom je tot twee fundamentele redenen: de regie, die - hoewel niet noodzakelijkerwijs 'fout' - op zijn minst slordig is, en ten tweede de uitvoeringen, te beginnen met die van Josh Kornbluth. Kortom, Kornbluth lijkt te zeer van zichzelf onder de indruk om effectief te zijn. In tegenstelling tot Stiller, of zelfs Steve Martin <0xE2><0x80><0x93> die allebei heel effectief gebruik maken van zelfspot <0xE2><0x80><0x93> heeft Kornbluth blijkbaar een ego dat niet bereid is zichzelf in dat licht te zien; hij lijkt de behoefte te hebben zijn publiek te laten weten dat hij, de echte Kornbluth, in werkelijkheid veel slimmer is dan het personage Kornbluth. En het feit dat hij daar niet overheen kan komen, maakt hem niet alleen tot de film, maar ook tot zichzelf. In plaats van de miljoenen kantoormedewerkers die deze film te zien krijgen iemand te geven met wie ze zich kunnen identificeren of met wie ze zich kunnen identificeren, neemt Kornbluth een neerbuigende houding aan die er alleen maar toe leidt dat hij juist de mensen van zich vervreemdt die hij probeert te bereiken. Waar het dus allemaal op neerkomt is een kwestie van slecht regisseren en niet overtuigend acteren, en als je in aanmerking neemt dat het script zelf om te beginnen al zwak was, met een onverklaarbaar beperkte focus (gezien de mogelijkheden van het rijke onderwerp), is het gemakkelijk te begrijpen waarom dit script gewoon niet deugt.<br />De enige verdienste van de film is de prestatie van Warren Keith als Shelby, wiens subtiele vertolking overtuigend is, en die op zich - op zich - tamelijk komisch is. De effectiviteit ervan wordt echter verminderd doordat Keith zijn scènes met Kornbluth moet delen, wat automatisch zijn positieve bijdragen aan het project tenietdoet. Shumaker en Sarah Overman (Julie Faustino) slagen er ook in hun hoofd boven water te houden met hun respectievelijke optredens, die prijzenswaardig zijn, zij het niet geheel gedenkwaardig; ze maken hun scènes in elk geval bezienswaardig en Overman slaagt er zelfs in Kornbluths optreden te verhogen, zij het slechts tijdelijk. Maar het is nog steeds niet genoeg om de film of de dag te redden.<br /><br />De bijrollen worden gespeeld door Amy Resnick (Mindy), Brian Thorstenson (Clifford), June Lomena (DaVonne), Joe Bellan (Jimmy de postbode), met een camee van een verfomfaaid uitziende Harry Shearer, de Oriëntatieleider - een rol die smeekt om een antwoord op de vraag: 'Wat dacht hij toen hij hiermee instemde?' In elke werkomgeving zullen er altijd situaties ontstaan die op de een of andere manier onvermijdelijk voer zullen worden voor iemands komische kanon, en de films die genoemde situaties uitbeelden zullen ons altijd bijblijven; de goede (zie paragraaf een) kunnen zelfs op eigen kracht klassiekers worden. De 'Haiku-tunnel' zal echter wel heel lang tussen hen in blijven staan, want het lot ligt elders - in een rijk dat alleen bekend is als 'de obscuriteit'. Ik geef deze film een 1/10.<br /><br /><br /><br /><br />
Office work, especially in this era of computers, multi-functional copy machines, e-mail, voice mail, snail mail and `temps,' is territory ripe with satirical possibilities, a vein previously tapped in such films as `Clockwatchers' and `Office Space,' and very successfully. This latest addition to the temp/humor pool, however, `Haiku Tunnel,' directed by Josh Kornbluth and Jacob Kornbluth, fails to live up to it's predecessors, and leaves the laughs somewhere outside the door, waiting for a chance to sneak in. Unfortunately for the audience, that chance never comes; so what you get is a nice try, but as the man once said, no cigar.<br /><br />	As the narrator/star of the film, Josh Kornbluth (playing Josh Kornbluth), points out in the opening frames (in a monologue delivered directly into the camera), this story is pure fiction, and takes place in the fictional city of `San Franc'l'isco.' It's an innovative, if not very imaginatively presented disclaimer, and not all that funny. It is, however, a harbinger of what is to follow, all of which-- like the disclaimer-- just isn't all that funny.<br /><br />	Kornbluth plays Kornbluth, an aspiring novelist who supports himself working as a `temp.' It's a job that suits him, and it gives him time to slip in some work on his novel from time to time. But when he goes to work for a lawyer, Bob Shelby (Warren Keith), he does too good a job on the first day, and Shelby dispatches head secretary Marlina D'Amore (Helen Shumaker) to Kornbluth to persuade him to go `perm.' The thought of working full time for the same company, though, initially strikes fear in the heart of Kornbluth, but he caves in and signs on for the position. He's nervous about it, but at least now the other secretaries acknowledge his presence (which, of course, they would never do with a temp), and if things get too rough, he has seventeen important letters he's typed up-- that now just have to be mailed out-- to fall back on (he's been holding them back because the mailing is the easy part, and he needs that `something easy to do' in reserve, in case it all gets to be too much for him). These are `important' letters, however, and by the end of the week, Kornbluth still has them in reserve, on his desk. And it doesn't take a genius to figure out that when Shelby finds out about it, Kornbluth's days as the fair-haired boy are going to be over. And quick.<br /><br />	The Brothers Kornbluth, who not only directed, but along with John Bellucci also wrote the screenplay for this film, should have taken a page out of the Ben Stiller Book of Comedy, where it says `If you play it straight, they will laugh.' But, they didn't, and the audience won't. Because in comedy, even looking at it as objectively as possible, when the main character (as well as most of the supporting characters, in this case) `Plays' funny-- as in, he `knows' he's being funny-- he never is. And that's exactly what Kornbluth does here; so rather than being `funny,' he comes across as insincere and pretentious, a grievous error in judgment on the part of the Kornbluths, because by allowing it, they sabotaged their own movie. <br /><br />	In trying to discern exactly why this movie doesn't work, it comes down to two basic reasons: The directing, which-- if not necessarily `bad'-- is at least careless; and secondly, the performances, beginning with that of Josh Kornbluth. Quite simply, Kornbluth just seems too impressed with himself to be effective here. Unlike Stiller, or even Steve Martin-- both of whom use self-deprecating humor very effectively-- Kornbluth apparently has an ego that simply will not allow putting himself in that light; he seems to have a need to let his audience know that he, the real Kornbluth, is in reality much more clever than Kornbluth the character. And being unable to get past that does him in, as well as the film. Rather than give the millions of office workers who may see this film someone to whom they can relate or with whom they can identify, Kornbluth affects a condescending manner that only serves to alienate the very people he is attempting to reach. So what it all comes down to is a case of poor directing and unconvincing acting, and when you take into consideration that the screenplay itself was weak to begin with, with an inexplicably narrow focus (given the potential of the rich subject matter), it's easy to understand why this one just doesn't fly.<br /><br />	The one saving grace of the film is the performance by Warren Keith as Shelby, whose subtle delivery is convincing, and which-- in and of itself-- is fairly humorous. The effectiveness of it is diminished, however, inasmuch as Keith has to share his scenes with Kornbluth, which somewhat automatically cancels out his positive contributions to the project. <br /><br />	Shumaker and Sarah Overman (Julie Faustino) also manage to keep their heads above water with their respective performances, which are commendable, if not entirely memorable; they at least make their scenes watchable, and Overman even manages to elevate Kornbluth's performance, if only momentarily. But it's still not enough to save the day or the film.<br /><br />	The supporting cast includes Amy Resnick (Mindy), Brian Thorstenson (Clifford), June Lomena (DaVonne), Joe Bellan (Jimmy the Mail Clerk), with a cameo appearance by a disheveled looking Harry Shearer, as the Orientation Leader-- a role that begs for an answer to the question, `What was he thinking when he agreed to this?' In any work environment, there will forever be situations arising that one way or another will unavoidably become fodder for someone's comedic cannon, and the films depicting said situations will always be with us; the good ones (see paragraph one) may even become classics in their own right. `Haiku Tunnel,' however, will doubtfully remain very long amongst them, for it's destiny lies elsewhere-- in a realm known only as: `Obscurity.' I rate this one 1/10. <br /><br /> <br /><br />