Er zijn een paar uitmuntende commentaren en opmerkingen over deze film. Het deed me genoegen de vergelijkingen met Fritz Langs 'M' op te merken (vergeet de mislukte remake uit 1950 met de lichtgewicht David Wayne). De echte schurk is niet de gemartelde moordenaar (een uitzonderlijk goede prestatie van Jeffery DeMunn), die zijn seksueel gefrustreerde woede afreageert op zijn slachtoffers <0xE2><0x80><0x93> voornamelijk kinderen. Hij is het doel. De echte schurk is het verstikkende bureaucratische Sovjetsysteem, dat verzuipt in zijn eigen corrupte incompetentie. De frustratie van een onbuigzaam toegewijd man (Rea in zijn beste rol sinds 'Het huilende spel'), een snelle pragmaticus die 'het huilende spel' speelt. Hij is bereid het systeem in zijn voordeel te gebruiken (Sutherland is altijd succesvol in dit soort rollen), een aarzelende, bange maar vastberaden psychiater (de ongeëvenaarde Max Sydow), de stuntelige, lompe bureaucraat van een aanklager (de briljante Britse acteur John Wood) en de rustige, ondersteunende vrouw van de gedreven onderzoeker (de verrukkelijke supporter, Imelda Staunton). Dit is een verdomd goeie film. Zijn duisternis en somberheid worden ondersteund door het beeld van een corrupt, incompetent systeem dat tegen het succes ingaat. Het is niet nodig om in de bloederige details van het sensationalisme te duiken dat zo veel recente films heeft gekenmerkt. Gore is aanwezig <0xE2><0x80><0x93> het is een afschuwelijk verhaal <0xE2><0x80><0x93> maar het draagt bij aan het beeld van een pathologisch verknipt menselijk wezen. Het succes van het verhaal is precies dat: dit waren daden die werden begaan door een persoon, een mens zoals jij of ik. Terwijl jij en ik onze frustratie op een redelijke manier willen uiten, reageerde Chikatilo zijn woede af op de onschuldigste en kwetsbaarste van ons, onze kinderen. De voortreffelijke premisse van dit verhaal wordt geopenbaard door een al even voortreffelijke cast van uitstekende acteurs... Helaas viel het me op dat onze Australische vriend de toespraak niet leuk vond en ongetwijfeld liever had gehoord dat ze in het Australisch spraken. Nou, dat is dan jammer. Deze mooie film heeft beslist goed gewerkt voor mij en iedereen met wie ik heb gesproken die hem heeft gezien.
There are some excellent comments and observations on this film. I was pleased to note the comparisons to Fritz Lang's "M" (forget the 50's abortive remake with lightweight David Wayne). The real villain is not the tortured murderer (extraordinarily fine performance by Jeffery DeMunn), taking out his sexually frustrated anger on his victims-- mostly children. He is the objective. The real villain is the stifling bureaucratic Soviet system, drowning in its own corrupted incompetence. The frustration of an uncompromisingly dedicated man (Rea in his best role since "The Crying Game"), a facile pragmatist who's willing to use the system to his advantage (Sutherland always successful in this kind of role), a hesitant, frightened but determined psychiatrist (the incomparable Max Sydow), the bumbling, boopous bureaucrat of a prosecutor (brilliant Brit actor John Wood) and the quiet, supporting wife of the driven investigator (delightful supporter, Imelda Staunton). This is one damn fine film. Its darkness and bleakness are supported by the portrayal of a corrupt, incompetent system which works against success. The is no need to dip into gore-laden slice 'n dice sensationalism that has characterized so many recent films. Gore is present-- it's a ghastly story-- but it adds to the depicting of a pathologically twisted human being. The success of the story is precisely that: these were acts perpetrated by a person, a human like you or I. Where you and I choose to vent our frustration by reasonable means, Chikatilo took his anger out on the most innocent and vulnerable of us, our children. The superb premise of this story is made manifest by an equally superb cast of excellent actors. --sadly, I note that our Australian friend didn't like the speech and no doubt would have preferred to hear them speaking in Aussie dialect. Well, too bad. This fine film sure worked for me and everyone else I've talked with who has seen it.