De meeste recensenten zeggen dat dit het zwakste punt in Hamiltons korte filmcarrière is. Deze film is een beetje anders dan de rest, en of je dat als het beste of het slechtste beschouwt, hangt af van wat je van een film verwacht en wat je van Hamilton verwacht.<br />Als je Hamilton als fotograaf kent, kun je lichtelijk verbaasd zijn. Terwijl Bilitis eruitziet als zijn boeken in een beweging met al die jonge meisjes die zichzelf en hun relaties met elkaar ontdekken op de rand van lesbisch zijn, met een plot dat deze scènes verbindt, concentreert Laura zich op een paar personages die het mogelijk maken om relaties tussen hen te ontwikkelen (mannelijk-vrouwelijk, kunstenaar-model), maar hoewel we prachtige foto's zien, waarvan vele beter dan zijn gemiddelde, wordt hun aantal verminderd vanwege de plot. Tendres nichten is anders dan beide, het is alleen Hamiltons film die meer op een film lijkt dan op een verzameling bewegende foto's. Daarom kan hij voor een breder publiek aanvaardbaar zijn dan Hamiltons fans, die eruitzien als een erotische komedie (maar niet als het Duitse softe type <0xE2><0x80><0x93> 'Schulm sonstedchen rapport'-fans zouden erg teleurgesteld zijn). Je zult niet veel lachen, maar je kunt glimlachen (en dat is iets wat je niet vaak van Hamilton te horen krijgt). In tegenstelling tot alle andere films van Hamilton varieert de leeftijd van de vrouwelijke hoofdpersoon. In tegenstelling tot andere films is de hoofdpersoon een jongen. In tegenstelling tot zijn gebruikelijke films is deze niet buiten de tijd geplaatst. We hebben personages die hun leven leiden, hun lot in eigen handen hebben en ons niet alleen van de ene foto naar de andere leiden, van het ene naaktmeisje naar het andere.<br />Helaas raakt Hamilton (weer) verdwaald met een script in zijn handen. Meisjes op het strand, onder de douche, in halfdonkere kamers, in tuinen, onder tenten, voor spiegels, ongeacht de hoeveelheid kleren <0xE2><0x80><0x93> dit is zijn territorium, hij kan minuten- en urenfoto's maken, en wat hij ook doet, je zult altijd het oog en de hand van de kunstenaar erachter voelen. Maar als hij ons het gemiddelde dagelijkse leven moet laten zien, is hij niet langer Hamilton en wordt hij de gemiddelde regisseur die zich gewoon aan het script houdt. Hamilton is het bekendst om zijn naakten, maar die maken gewoon deel uit van zijn werk. En bij de nichtjes van Tendres is het andersom: zijn meisjes staan niet op de beste foto's. De natuur, de tuin, het huis doen ons denken aan Hamiltons werk (waarvan vaak een deel verwaarloosd), terwijl meisjes, zelfs als ze naakt zijn, dat niet doen. De manier waarop hij ons presenteert heeft niets bijzonders. Misschien was Hamilton in de war omdat hij een jongen voor de camera had, misschien dacht hij aan een tekst die door de censuur zou worden geaccepteerd, misschien probeerde hij echt iets nieuws te maken (en niemand durfde hem te zeggen dat hij dat niet moest doen), maar hij verzuimde datgene waarvoor hij meestal werd geprezen.
Most reviews say that this is the weakest point in Hamilton's short movie career. This movie is a bit different from the rest, and considering it the best or the worst depends on what you expect from a movie, and what you expect from Hamilton.<br /><br />Knowing Hamilton as a photographer, you can be slightly surprised. While Bilitis looks like his books in a movement with all those young girls discovering themselves and relations with each other on the edge of lesbian, with a plot connecting these scenes, Laura concentrates on few characters what enables developing relations among them (male-female, artist-model) but though we see beautiful photos, many of them better than his average, their number is reduced for the sake of the plot. Tendres cousines is different from both, it is only Hamilton's movie that looks more like a film than like a collection of moving photos. Because of that it can be acceptable to wider audience than Hamilton's fans, looking like an erotic comedy (but not German soft-core type - "Schulmädchen report" fans would be very disappointed). You won't laugh a lot, but you can smile (and that's something you don't often get from Hamilton). Unlike all other Hamilton's movies the age of female varies. Unlike other movies main character is a boy. Unlike his usual works this one isn't put out of place and out of time. We have characters that live their life, have their destiny and don't lead us only from one photo to another, from one nude girl to another.<br /><br />Unfortunately, Hamilton (again) gets lost with a script in his hands. Girls on beaches, under shower, in low-light rooms, in gardens, under tents, in front of mirrors, regardless of the amount of clothes - this is his territory, he can shoot minutes and hours, and whatever he does you'll always feel the artist's eye and hand behind it. But when he has to present us average everyday life he stops being Hamilton and becomes average director who just follows the script. Hamilton is best known for his nudes, but they are just a part of his work. And in Tendres cousines we have a reverse situation: his girls are not in the best shots. Nature, garden, house remind us on Hamilton's work (often neglected part of it), while girls, even when nude, don't have anything special in the way he presents us. Maybe Hamilton was confused having a boy in front of camera, maybe he was thinking about a line that censorship would accept, maybe he was really trying to make something new (and no one dared to tell him he shouldn't), but he neglected what he was mostly praised for.