Peter Ustinov speelt een verduisteraar die net uit de gevangenis komt als de film begint. Zodra hij de poort uit loopt, begint hij onmiddellijk aan een plan om opnieuw een fortuin te verdienen door te stelen, hoewel hij deze keer een behoorlijk hoog doel voor ogen heeft. Dat is eigenlijk een van de zwakke punten van de film, omdat hij kennelijk niets van computers weet (dat deden maar weinig mensen in 1968), maar erin slaagt om letterlijk van de ene dag op de andere een computergenie te worden! Ja, ja. Hoe dan ook, hij bedenkt een plan om zich voor te doen als een computerexpert en een baan te krijgen bij een groot Amerikaans bedrijf, zodat hij uiteindelijk een ton aan geld kan verduisteren. Het is verbazingwekkend hoe hij een briljant plan in werking zet en het lukt om in het computersysteem en de verdedigingslinies te infiltreren. Maar het is tenslotte een film, dus ik kon het ongeloof opschorten. Aan het eind van de film zijn hij en zijn nieuwe vrouw (Maggie Smith) in staat om er met een miljoen pond vandoor te gaan.<br />Helemaal aan het eind wordt het echter heel, heel verwarrend, en Smith kondigt aan dat ze erin is geslaagd om meer dan twee miljoen te vergaren door slim te investeren in de bedrijven die Oestinov is begonnen (hoewel ze zich niet realiseerde dat het allemaal nepbedrijven waren). Dit zou moeten betekenen dat de aandelen die ze heeft gekocht uiteindelijk waardeloos zijn. Wat ze lijken te suggereren (en ik kan het mis hebben) is dat Oestinov en zijn nieuwe partners de aandelen snel verzilverden voordat dit bekend werd en de aandelen daardoor waardeloos zouden worden. Hoe dan ook, de film lijkt te eindigen met een magisch einde waarbij niemand gewond raakt en iedereen gelukkig is <0xE2><0x80><0x93> en dat sloeg gewoon nergens op. Het is eigenlijk jammer, want het acteerwerk en het grootste deel van de tekst waren geweldig. Karl Malden, Bob Newhart, Peter Oestinov en Maggie Smith waren gewoon fantastisch.<br />Als ik het einde verkeerd heb geïnterpreteerd, laat het me dan weten, want de film leek aan het eind erg vaag.
Peter Ustinov plays an embezzler who is just getting out of prison when the film begins. As soon as he walks out the gates, he immediately begins working on a scheme to once again make a bundle by stealing, though this time he has his sights set pretty high. This is actually one of the weak points about the film, as he apparently knows nothing about computers (few did back in 1968) but manages to become a computer genius literally overnight! Yeah, right. Anyway, he comes up with a scheme to impersonate a computer expert and obtain a job with a large American corporation so he can eventually embezzle a ton of cash. Considering his knowledge of computers is rudimentary, it's amazing how he puts into effect a brilliant plan AND manages to infiltrate the computer system and its defenses. But, it's a movie after all, so I was able to suspend disbelief. By the end of the film, he and his new wife (Maggie Smith) are able to run away with a million pounds.<br /><br />At the very end, though, it gets very, very confusing and Smith announces she's managed to actually accumulate more than two million by shrewd investing in the companies that Ustinov started (though she didn't realize they were all dummy companies). This should mean that eventually these stocks she bought were worthless. What they seem to imply (and I could be guessing wrong here) is that Ustinov and his new partners quickly cashed in the stocks before this became known and the stocks would thereby then become worthless. Either way, the film seems to post on a magical ending whereby no one is hurt and everyone is happy--and this just didn't make much sense. It's a shame, really, as the acting and most of the writing was great. Karl Malden, Bob Newhart, Peter Ustinov and Maggie Smith were just wonderful.<br /><br />If I seem to have interpreted the end, let me know, as the film seemed very vague in details at the end.