Dit is een goeie, kleine schok; niet perfect in elk opzicht, maar strak, competent en verontrustend. Een uitstekend voorbeeld van een eenvoudig idee dat zich heeft ontwikkeld tot een meeslepend script van negentig minuten.<br />Er zijn geen toeters en bellen voor nodig, geen lange uiteenzetting of lang verhaal achter de schermen; Kate (Franka Pontente), een jonge Duitse zakenvrouw die in Londen woont, dwaalt weg terwijl ze op de laatste metro staat te wachten. Ze wordt wakker en merkt dat het huis verlaten is, maar beseft al snel dat ze verre van alleen is. Er is iemand, of iets, bij haar en het is volkomen kwaadaardig. In feite komt ze verschillende andere personages tegen in haar poging om te overleven, onder wie een wellustige collega, een dakloos echtpaar en een gekooide rioolwerker, die allemaal tempo en substantie aan de plot toevoegen. Ergens midden in de film verandert er een ietwat onhandige versnelling ergens in de spanningsfase in bloedstollende spanning, maar niet iets wat zo onhandig is dat het hectische tempo erdoor wordt vertraagd. Voor degenen onder jullie met een zwak karakter zal dit waarschijnlijk een schokkende rit worden; voor degenen onder jullie die genieten van een beetje goed uitgevoerde vleselijke verminking zal dit op alle juiste knoppen drukken. De climax van de film is misschien minder succesvol dan de rest van de film, maar wordt geaccentueerd door een leuk moment van onverwacht sociaal commentaar dat een bevredigende conclusie biedt.<br />Sommigen zullen zich enigszins beroofd voelen van een duidelijke verklaring over de precieze aard en geschiedenis van de dreiging die Kate en haar getrouwen het hoofd moeten bieden, maar voor mij was dat niet het geval. Een schrijver van horrorfilms hoeft zich niet gedwongen te voelen om elke i en elke t te zetten, zoals je van een schrijver van politieke thrillers zou verwachten. Er zijn hier genoeg aanwijzingen om je een vrij duidelijk beeld te geven van wat dit kwaad in het leven heeft geroepen, waardoor een gedetailleerde en afdoende oplossing overbodig wordt. Het vasthouden aan een zekere mate van mysterie is welkom en herinnert ons eraan dat in deze film de rit altijd belangrijker zou zijn dan de exacte bestemming.<br />Ik heb begrepen dat het budget voor deze film op zijn zachtst gezegd minimaal was, en in dat geval zou ons applaus voor deze Britse gruwel des te luider moeten klinken, want op geen enkel punt krijg je de indruk dat er hoekjes zijn afgesneden of dat de effecten niet goed zijn uitgevoerd.<br />Als dit klinkt als jouw soort film, dan is het dat waarschijnlijk ook. Koop een kaartje en klim aan boord.
This is good little shocker; not perfect by any stretch of the imagination, but tight, competent and disturbing. An excellent example of a simple idea developed into a compelling 90 minute script.<br /><br />The set up requires no bells and whistles, no lengthy exposition or wordy back story; Kate (Franka Pontente), a young German business woman living in London, drifts off whilst waiting for the last tube train. She awakens to find the place deserted, but quickly comes to realise that she is far from alone. Someone, or something, is down there with her and it's intentions are wholly malicious.<br /><br />In fact she encounters several other characters in her quest to survive, including a lecherous work colleague, a homeless couple and a caged sewage worker, all of whom add pace and substance to the plot. There is a slightly awkward gear change somewhere in the middle of the film when tension thriller mutates into gore fest, but nothing so clumsy as to slow the hectic pace. For those of you with weak dispositions this is likely to be a harrowing ride; for those of you who relish a bit of well executed carnal mayhem this should press all the right buttons.<br /><br />The climax of the film is perhaps less successful than the main body of the film, but it is punctuated with a nice moment of unexpected social commentary which provides a satisfying conclusion.<br /><br />Some may find themselves feeling somewhat cheated of a clear explanation as to the exact nature and history of the threat encountered by Kate and her confederates, however, for me this was not the case. A horror film writer should not need feel compelled to dot every i and cross every t, in the same way a writer of political thrillers might be expected to. There are enough clues here to give you a very pretty clear idea of what brought this evil into existence, making a detailed and conclusive solution superfluous. The retention of a certain sense of mystery is to be welcomed and reminds us that in this film the ride was always going to be more important than the exact destination.<br /><br />My understanding is that the budget for this film was, to say the least, minimal, in which case our applause for this British horror should be all the louder, for at no point does one have the impression of corners being cut or effects failing to deliver.<br /><br />If this sounds like your kind of film then it probably is. Buy a ticket and climb aboard.