Met die zin begint een dwaze, saaie Britse sf-film. De grote Vorelli uit de film 'Devil Doll' bouwt een teleportatiemachine, maar zijn financiering wordt geblokkeerd door Blanchard, een bebaarde man die iets heeft met vlinderdassen en mannen met grote wenkbrauwen. Als zijn experiment mislukt, hoort de brave dokter dat Lembach, de man die alle subsidies ter wereld beheert, een paar dagen in Londen blijft. Hij probeert zichzelf in het huis van Blanchard te projecteren met de hulp van zijn knappe labassistente Sheila. Ik hoef je niet te vertellen dat er iets misgaat en hij eindigt als een rat. De rest van de film is gewijd aan de goede dokter met het oranje haar die door Londen loopt en mensen met zijn gemuteerde hand en een luier op zijn gezicht shockeert. Er volgen nog wat moorden, wat bescheiden papierwerk en ten slotte verdwijnt de dokter naar een plek waar nooit een dokter met een rattenkop komt. Gelukkig heeft niemand besloten een vervolg te maken.
With that line starts one silly, boring British sci fi film. The Great Vorelli from the movie "Devil Doll" builds a teleportation machine only to have his funding cut off by Blanchard, a bearded man who has a thing for bow ties and men with large eye brows. When his experiment fails, the good doctor learns that Lembach, the man who controls all of the grants in the world, will be staying in London for a few days. He attempts to project himself into the house of Blanchard with the help of his comely lab assistant, Sheila. Needless to say something goes wrong and he winds up looking like a rat. The rest of the movie is devoted to the good orange haired doctor walking around London shocking people with his mutated hand and wearing a diaper on his face. There are some more killings, some modest paper work, and finally, the doctor vanishes to where ever rat faced doctors go. Thankfully no one decided to make a sequel.