De vos en het kind is de nieuwste film van de Franse filmmaker Luc Jacquet. De film, met slechts één mens in de hoofdrol, de jonge actrice Bertille Noël-Bruneau, vertelt het verhaal van de nogal zeldzame, hoewel schijnbaar geloofwaardige relatie tussen een kind en een wilde vos.<br />De film is deels een documentaire en deels een sprookje en gaat over L'Infant, het kind, dat op een dag op weg naar school een wilde vos tegen het lijf loopt in een pittoreske omgeving, mogelijk Frankrijk, hoewel de exacte locatie nooit wordt genoemd. In de weken die volgen gaat het kind terug naar de plek waar ze haar vos heeft gevonden, in de hoop dat ze op een van die dagen die vos, die ze Lily begint te noemen, weer zal zien. En zo gaat het maar door. De dagen veranderen in weken, en dan verdwijnt de zomer, die overgaat in de herfst en dan in de winter, wat een voortreffelijke filmopname van het uitgestrekte, witte winterlandschap oplevert. Uiteindelijk wordt het weer lente en het jonge kind vindt haar vos en sluit inderdaad vriendschap met het dier. Enzovoort.<br />Ik had weinig tot geen verwachtingen van THE FOX AND THE CHILD. Ik had MARCH OF THE PENGUINS gezien en was eenvoudig onder de indruk van de manier waarop die film was gemaakt. Luc Jacquet is een enorm getalenteerde, en inderdaad zeldzame, filmmaker, en ik had een paar adembenemende filmbeelden verwacht, schitterende vergezichten en briljante natuurbeelden. Maar hier heeft Jacquet een schermtekst, en omdat ik niets van de film wist voor de vertoning, verwachtte ik iets wat een beetje anders was dan wat ik eerder in 'March' had gezien. Een fictief verhaal.<br />En het verhaal is eenvoudig. Een jong, schijnbaar eenzaam kind woont in een huis midden in de rimboe en loopt naar school, ogenschijnlijk in haar eentje, elke dag, ogenschijnlijk zonder zorgen in de schijnbaar volmaakte wereld. Zonder ook maar iets van een volwassene te zien. Briljant. Dus sluit ze vriendschap met een vos.<br />Met een film als deze moet je je eigen mening over de film opzijzetten en in de schoenen van het publiek gaan staan. Dit is een film die direct gericht is op kinderen van een jaar of zes en ouder. Of op gezinnen die graag op een regenachtige zondagmiddag naar de bioscoop willen. Geen man van eenendertig die zijn kicks krijgt van films als de recente, briljante GEZOCHT en dergelijke. Maar omdat ik de nieuwe criticus van Londen ben, verplaats ik mezelf in de schoenen van een opgewonden achtjarig meisje voor de ongeveer vijfennegentig minuten van DE vos en het kind. Nu heb ik een paar problemen met deze film. Als jongen van eenendertig, en een trouwe liefhebber van alles wat met film te maken heeft, was ik dol op de natuur- en landschapsfotografie. Het is een oogverblindende film. De richting van de dierenfiguren is briljant uitgevoerd - beter dan je ooit bij Attenborough zult zien. Als ontvankelijke, korte aandachtsboog van een achtjarige was ik dol op het eerste half uur - daarna verloor ik mijn belangstelling. Het is een beetje herhaling en op sommige plaatsen behoorlijk aangrijpend en verdomd eng voor een jonger kind, vooral het Het is niet echt een film voor volwassenen en ik voelde me een beetje in de steek gelaten. Is het een goede familiefilm? Hangt ervan af. Het is misschien educatief en de film heeft een boodschap. Het is beslist geen film waar ik het hardverdiende geld voor zou betalen om hem te gaan zien en ik pijnig mijn hersens om hem aan te bevelen aan een bepaald type bioscoopbezoeker. Het is moeilijk, maar ik weet dat er een paar zullen gaan kijken en verliefd zullen worden op deze film. Hij voelt erg Europees aan en als je een fan bent van films met wilde dieren in de hoofdrol, moet je hem zeker een keer proberen. Niet zeker? Nou, dan zou ik wachten op de dvd van een regenachtige zondagmiddag in juli.
THE FOX AND THE CHILD is the latest film from MARCH OF THE PENGUINS filmmaker Frenchman Luc Jacquet. The movie, which boasts just one human being in its cast, young actress Bertille Noël-Bruneau, tells the story of the rather rare, though seemingly believable relationship between a child and a wild fox.<br /><br />Part-nature documentary, and part-fairy tale, the film focuses on L'Infant, the child, who on her way to school one day comes across the path of a wild fox in a picturesque setting, possibly France, though the exact location is never mentioned. Over the coming weeks the child revisits the place where she found her fox hopeful that one of said days she will see said fox, who she begins to call Lily, once again. And so it goes on. Days turn to weeks, and then the summer disappears, turning to fall and then winter, promting some superb cinematography of the sweeping, white winter landscape. Eventually, spring comes around again, and the young child finds her fox, and indeed does strike up a friendship with the animal. And so on.<br /><br />I had little to no expectation for THE FOX AND THE CHILD. I had seen MARCH OF THE PENGUINS and was simply in awe at the film-making contained in that movie. Luc Jacquet is a hugely talented, and indeed rare film-maker, and I was expecting some superb, breathtaking cinematography, sweeping vistas and brilliant footage of the wildlife. This was delivered in spades. But here Jacquet has a screen writing credit, and not knowing anything about the movie prior to the screening, I expected something a little different than what had previously been seen in 'March'. A fictional story.<br /><br />The child and the fox And the story is simple. A young, seemingly lonely child lives in a house in the middle of nowhere and walks to school, seemingly on her own, every day, seemingly without a care in the a seemingly perfect world. Without the hint of an adult in sight. Brilliant. So she strikes up a friendship with a fox.<br /><br />With a film like this, you have to dismiss your own opinion of the movie and put yourselves in the shoes of the target audience. This is a film which is aimed directly at children from the age of, I'd say, six and up. Or to families who fancy a trip to the cinema with their breed one wet Sunday afternoon. Not a 31-year-old male who gets his kicks from films like the recent, brilliant WANTED and the like. But, me being the newbie London critic, I put myself in the shoes of an excited eight-year old girl for the 95 or so minutes of THE FOX AND THE CHILD. Now, I have a few problems with this film. As a 31-year-old lad, and loyal lover of all things cinematic, I loved the wildlife and landscape photography. It's visually stunning. The direction of the animal characters is brilliantly executed -- as good as you will find on any of Attenborough's efforts. As an impressionable, short attention spanning eight year old, I loved about the first half hour -- then I lost interest. It's a little repetitive and in places quite harrowing and bloody scary for a younger child, particularly the rather dark ending. As a 31-year-old male -- I was a little frightened in places. Wuss.<br /><br />So, it's not a child's film. It's not really an adult film and I felt a little let down. Is it a good family film. Depends. It's educational maybe, and the film carries a message. It's definitely not a film I would pay the hard earned green to go see and I'm racking my brains to try and recommend it to a certain type of film goer. It's hard, but I know some will go see and fall in love this film. It's very European in feel and certainly if you are a fan of wildlife themed flicks, give it a try. Unsure? Well I'd wait for the DVD for a wet Sunday afternoon in then. -- Paul Heath, http://www.thehollywoodnews.com, July 2008.