Peter Fonda is als acteur zo opzettelijk uitgeblust dat zijn huilerige tekstlezen alle ironie of humor in de dialoog wegvaagt. Hij wisselt brutale hatelijkheden en niet-gevatte replieken uit met Brooke Shields alsof hij een houten blok met terugwijkend haar is; zelfs zijn kleinere gebaartjes (zoals het betasten van een niet-bestaande snor op zijn grijze gezicht) onthullen niet zozeer een personage als wel een onzekere acteur die door hemzelf wordt geregisseerd, een onzekere filmmaker. In het zuidwesten van de Verenigde Staten, omstreeks 1950, wint een arme gokker (die niet vies is van een beetje vals spelen) met een verknoeide pokerpartij van een verweesde tiener Lolita; nadat ze een schatkaart in handen hebben gekregen die goud belooft in de Grand Canyon, worden de kibbelende tweeling goudzoekers. Een paar prachtige vergezichten en een vreemde maar interessante cameo van Henry Fonda als een grijze canyonman zijn de enige compensaties in een vermoeid komediedrama, waarbij de twee hoofdpersonen worden gevolgd door cartoonachtige moordenaars die voor niets terugdeinzen tot ze die kaart in handen hebben. Shields is heel mooi, maar hoewel de camera dol is op haar pruilende, glanzende schoonheid, is ze niet aanwezig op het scherm (en haar blikkerige stem heeft geen enkel bereik). Elke keer dat ze haar mond opendoet, ben je geneigd in elkaar te krimpen of weg te duiken.
Peter Fonda is so intentionally enervated as an actor that his lachrymose line-readings cancel out any irony or humor in the dialogue. He trades sassy barbs and non-witty repartee with Brooke Shields as if he were a wooden block with receding hair; even his smaller touches (like fingering a non-existent mustache on his grizzled face) don't reveal a character so much as an unsure actor being directed by himself, an unsure filmmaker. In the Southwest circa 1950, a poor gambler (not above a little cheating) wins an orphaned, would-be teen Lolita in a botched poker game; after getting hold of a treasure map promising gold in the Grand Canyon, the bickering twosome become prospectors. Some lovely vistas, and an odd but interesting cameo by Henry Fonda as a grizzled canyon man, are the sole compensations in fatigued comedy-drama, with the two leads being trailed by cartoonish killers who will stop at nothing until they get their hands on that map. Shields is very pretty, but--although the camera loves her pouty, glossy beauty--she has no screen presence (and her tinny voice has no range whatsoever); every time she opens her mouth, one is inclined to either cringe or duck. *1/2 from ****