Pas toen ik Napoleon Dynamite zag, herinnerde ik me dat ik Cracker Bag had gezien. Gewoon mooi sentiment en toch niet sentimenteel. Er is een geweldige filmografie en de hoofdrolspeelster is werkelijk briljant. Ze legt meer vast dan de nostalgie van de tijd. Ze heeft een echt hart. Het is de Achilleswond van de kindertijd die verfijnd en pijnlijk is. Een eenvoudig verhaal is altijd effectief als het goed wordt gedaan. Die Glendyn Ivin heeft een grote toekomst voor zich en ik, om maar iemand te noemen, kijk uit naar zijn volgende project. Het vervolg is altijd het moeilijkst. Het is voor de meeste mensen net als het tweede album. Ik hoop alleen maar dat zijn volgende film niet zoiets stoms is als een haaienfilm. Tot ziens allemaal. Geniet van jullie film.
It was only when I saw Napoleon Dynamite that I remembered seeing Cracker Bag. Just beautiful sentiment and yet never stooping to being soppy. There is some terrific cinematography and the lead girl is quite brilliant. It captures more than the nostalgia of the time. It has a real heart to it. It is the Achilles wound of childhood that is exquisite and painful. A simple story is always effective when done well. This Glendyn Ivin has a big future and I for one, am looking out for his next project. The follow up is always the most difficut thing. It's like the second album blues for most people. <br /><br />I just hope his next film is not something lame like a shark film. Cheers to all. Enjoy your cinema.