Soldier Blue is een film met pretenties: pretenties om een soort diepgaande verklaring te zijn voor de onmenselijkheid van de mens tegenover de mens, voor de uitbuiting en wreedheid van de blanke tegenover inheemse volkeren; een bijtende, onverschrokken en sardonisch commentaar op de verschrikkingen van Vietnam. Nou ja, het spijt me, maar dat is allemaal niet waar. Wat Soldier Blue in feite is, is verderfelijk, afgezaagd, slecht gemaakte, oneerlijke onzin.<br />Een andere recensent sloeg de spijker op zijn kop door te zeggen dat het een kruising lijkt van twee totaal verschillende films. Wat het in wezen is, is een slappe, clichématige, slecht geacteerde "vreemde" romance <0xE2><0x80><0x93> Strauss en Bergen die hun vooroordelen over de ander overwinnen.' <0xE2><0x80><0x93> met twee misselijkmakende slachtpartijen die niet zouden hebben misstaan in een bloederige Lucio Fulci-film.<br /><0x3E><0x3E> Er is geen excuus voor de weerzinwekkende, wellustige, van bloed doordrenkte climax, waarin schattige kleine inlandse kinderen afwisselend worden doodgeschoten, in stukken gesneden, in stukken gesneden en gespietst in liefdevolle en beeldende close-ups, en inheemse vrouwen met grote borsten worden gemolesteerd, verkracht en opgehangen <0xE2><0x80><0x93> dat wil zeggen, geen excuus, behalve de kassa. (De slachtpartij zelf is weliswaar weerzinwekkend in zijn misplaatste bedoeling, maar heel slecht geënsceneerd en gefilmd; er ligt een stel acteurs rond met felrode verf op hen gesmeerd, doorsneden met een paar scènes met speciale effecten van onthoofding/verminking <0xE2><0x80><0x93> verminkingen, tussen twee haakjes, die echte geamputeerden gebruikten bij hun film. Dat noem ik nou nog eens uitbuiting.)<br />Vergeet alle onzin die je hebt gehoord (inclusief de bespottelijke commentaren aan het begin en aan het eind van de film) dat dit een 'protest' zou zijn, een beschuldiging van Amerikaanse wreedheid jegens de inheemse bevolking. Deze film geeft geen zier om de benarde toestand van de Cheyennes; als hij dat wel had gedaan, zou er een aantal inheems-Amerikaanse personages in voorgekomen zijn, zou ons ertoe hebben gebracht de naamloze, gezichtloze onschuldigen te leren kennen die op het hoogtepunt worden afgeslacht. In plaats daarvan krijgen we de dwaze wittebroodsromantiek van Bergen en Strauss (in elk geval zijn het waardeloze acteurs), met veel bloed, ingewanden en afgehakte hoofden om de nieuwsgierigen aan te trekken. Wat vreselijk jammer is, want er moet een film gemaakt worden over het bloedbad in Sand Creek, over alle slachtpartijen waaraan de Verenigde Staten (en Groot-Brittannië en alle zogenaamde 'beschaafde' landen) in de loop der eeuwen hebben deelgenomen (Irak?).
Soldier Blue is a movie with pretensions: pretensions to be some sort of profound statement on man's inhumanity to man, on the white man's exploitation of and brutality towards indigenous peoples; a biting, unflinching and sardonic commentary on the horrors of Vietnam. Well, sorry, but it fails miserably to be any of those things. What Soldier Blue actually is is pernicious, trite, badly made, dishonest rubbish.<br /><br />Another reviewer here hit the nail on the head in saying that it appears to be a hybrid of two entirely different movies. What it is basically is a lame, clichéd, poorly acted "odd couple" romance - Strauss and Bergen overcoming their prejudices about the other's lifestyle and falling in love (ah, bless) - bookended by two sickening massacres which wouldn't have been out of place in a Lucio Fulci splatter flick.<br /><br />There is no excuse for the repulsive, prurient, gore-drenched climax, in which cute little native American children are variously shot, sliced, dismembered and impaled in loving and graphic close-up, and large-breasted native American women are molested, raped and strung up - no excuse, that is, except box office. (The massacre itself, whilst repulsive in its misplaced intention, is very badly staged and shot; a bunch of actors lying around with bright red paint smeared on them, intercut with a few special-effects sequences of beheading/dismemberment - dismemberments, incidentally, which utilised real amputees in their filming. Now that's what I call exploitation.)<br /><br />Forget all the pap you've heard (including the ludicrous commentaries that begin and end the movie) about this being a "protest", an indictment of American brutality towards the native peoples. This film doesn't give a stuff about the plight of the Cheyenne; had it done so it would have featured some involving native American characters, would have led us to get to know and to care about the nameless, faceless innocents who get slaughtered at the climax. Instead what we get is the silly white bread romance of Bergen and Strauss (lousy actors both, in this at least), with plenty of blood, guts and severed heads thrown in to attract the curious.<br /><br />Which is a terrible shame, because there is a movie to be made about the Sand Creek massacre, about all of the real life massacres the US (and Britain, and all so-called "civilised" nations) have participated in over the centuries (Iraq?). this just isn't that movie.