Deze film, ook al gaat hij over een van de favoriete onderwerpen van Mexicaanse producenten: het extreme leven in onze steden, heeft een vreemde manier om hem op het scherm te brengen.<br /><br />Vier van de belangrijkere Mexicaanse regisseurs van de laatste tijd benaderen de geschiedenis van onze stad in diverse literaire vormen, zoals de klucht of de satire, wat ons een film geeft met een veel te blootgelegd onderwerp in ons land, maar die op een heel andere manier wordt verteld, wat hem een frisse toon geeft. Met weinig bekende acteurs, maar dat is een uitstekende interpretatie van hun krant, weerspiegelt elk van de regisseurs in de verhalen het vermogen om overal ter wereld herkend te worden, het vermogen om de pijn te lachen en de droefheid te vieren. Misschien hebben veel mensen in ons land de film niet mooi gevonden, maar ik denk dat mensen uit andere landen de film aantrekkelijk zouden kunnen vinden en het surrealisme van de Mexicanen zouden kunnen delen.
This movie, even though is about one of the most favorite topics of Mexican producers producers: the extreme life in our cities, has a funny way to put it on the screen. <br /><br />Four of the more important Mexican directors, of the last times, approach histories of our city framed in diverse literary sorts as it can be the farce or the satire, which gives us a film with a over exposed topic in our country, but narrated in a very different way which gives a freshness tone him. <br /><br />With actors little known, but that interprets of excellent way their paper, each one of the directors reflect in the stories the capacity by we have been identified anywhere in the world, that capacity of laugh the pains and to make celebration of the sadness. Perhaps to many people in our country the film not have pleased, but I consider that people of other countries could find attractive and share the surrealism of the Mexican.