Er is iets fascinerends en merkwaardig geloofwaardigs aan deze episode. Vanaf het allereerste begin wordt er een sfeer van spanning geschapen door de wetenschap dat een bepaalde planeet binnen een paar uur zal exploderen. Kirk, Spock en McCoy zijn omlaag gestraald om de bewoners te evacueren, die allemaal al vertrokken schijnen te zijn naar onbekende oorden, behalve een oudere bibliothecaris.<br />De beleefde maar cryptische raad van de bibliothecaris over waar alle burgers heen zijn gegaan, wordt onderbroken door een crisis waarin alle drie de bemanningsleden van de _Oregon_ onverwachts in verschillende tijdperken van het verleden van de planeet terechtkomen. Kirk bevindt zich in een tijd die lijkt op het Engeland van de zeventiende eeuw, terwijl Spock en McCoy gestrand zijn in een desolate, bevroren woestenij. De overgang tussen de twee verhalen en de verschillende gevaarlijke situaties waarin de mannen zich bevinden, wordt voortreffelijk weergegeven, met een terugkeer naar het heden en een onbekende kans, terwijl de minuten aftellen tot de explosie van de planeet.<br />Deze episode wordt getypeerd door fantasierijk schrift en goed acteerwerk, met een ontroerende voorstelling van Mariette Hartley als een vrouw die naar de ijstijd is verbannen, en Ian Wolfe als de wellevende bibliothecaris. Het verhaal doet enigszins denken aan de klassieke aflevering Stad aan de Rand van de Eeuwen, maar dit tijdreisverhaal is een rijke en meeslepende finale van de serie, die een aflevering later eindigde. Dit moet een van de beste van de hele serie zijn, vooral opmerkelijk gezien de doorgaans mindere kwaliteit van het derde seizoen.
There's something compelling and strangely believable about this episode. From the very beginning, an atmosphere of tension is created by the knowledge that a certain planet is going to explode within a few hours. Kirk, Spock and McCoy have beamed down to evacuate the inhabitants, all of whom seem to have left already for parts unknown, except for an elderly librarian.<br /><br />The librarian's polite but cryptic advice about where all the citizens have gone to is interrupted by a crisis in which all three Enterprise crew members find themselves unexpectedly hurled into different eras of the planet's past. Kirk finds himself in a time period resembling 17th Century England, while Spock and McCoy are stranded in a desolate, frozen waste. <br /><br />The intercutting between the two stories, and the different hazardous situations the men find themselves in is superbly handled, with return to the present an unknown chance, while the minutes are counting down to the planet's explosion. <br /><br />Imaginative writing and fine acting characterize this episode, with a touching performance by Mariette Hartley as a woman exiled to the Ice Age, and Ian Wolfe as the urbane Librarian. Somewhat reminiscent of the classic episode City On The Edge of Forever, this time travel story is a rich and compelling finale to the series, which concluded one episode later. This has to be one of the best of the whole series, especially remarkable given the generally lesser quality of the third season overall.