Met deze film hebben de gebroeders Maysles een dieptepunt in de menselijke interactie bereikt. Vergeet niet, u die woorden als'meesterwerk' hebt gebruikt bij het beoordelen van deze film, dat deze griezels van de familie Maysles niet toevallig naar de Hamptons zijn gereden en toevallig een film hebben gemaakt over een paar excentrieke mensen. Nee, toen ze deze twee arme, zielige mensen vonden, moesten ze hun project financieren (en stel je eens voor wat ze tegen de geldschieters zeiden om het project te verkopen). Daarna raakten ze bevriend met de twee uiterst kwetsbare vrouwen. Hier was geen sprake van een ontmoeting of echte vrijwillige deelname. Deze ellendige Maysles glimlachten, kusten hun kont, deden alles wat ze moesten doen om de Beales zover te krijgen dat ze meewerkten en hebben hen daarna even wreed uitgebuit als ze dat altijd hebben gedaan. Je zou graag denken dat deze ritselaars af en toe aan wroeging en schuldgevoelens dachten. Maar het proces van het maken van een film, het voorbereidende werk, de opnamen en de montage, nam veel tijd in beslag en hun doel had geen middelen om de Beales daadwerkelijk als menselijke wezens te benaderen. Een uitbuitingsfilm die door de meest laaghartige mensen is gemaakt. Met het verstrijken van de tijd is hun reputatie als filmmaker ernstig bezoedeld door wat ze hier hebben gedaan. Hun reputatie als menselijke wezens is abominabel. Dat is wat de mensen zich van hen zullen herinneren. Groteske ritselaars.
A low point in human interaction was reached by the Maysles Brothers with this film. Do remember, you who used words like "masterpiece"when reviewing this film, that these Maysles creeps didn't just happen to drive to the Hamptons and happen to shoot film on some eccentric people. No, when they found these two poor pathetic people they then had to finance their project (and imagine what they told the money people to sell the project). Then they befriended the two extremely vulnerable women. No meeting of minds here or real consensual participation. These wretched Maysles smiled, kissed ass, did whatever they had to to get the Beales to cooperate and then exploited them as viciously as has ever been done. One would like to think that these hustlers had occasional thoughts of remorse and guilt. But the film-making process, given the preplanning, actual shooting and then editing took a lot of time and their goal had no provisions for actually relating to the Beales as human beings. An exploitation film perpetrated by the vilest of people. As time accrued their film-making reputation has been seriously stained by what they did here. Their reputation as human beings is execrable. That is what people will remember them as. Grotesque hustlers.