Dit was een uitstekende film. Ik begrijp niet waarom zo veel mensen er niet van houden. Er was zo veel om mee in contact te komen, zo veel prachtige beelden, en er zat zo veel mededogen in de dingen die niet werden gezegd. Ik heb me kostelijk geamuseerd en bleef achter met een gevoel van vreugdevolle uitbundigheid, net zoals ik dat heb als ik bijna elk verhaal van Tom Robbins heb uitgelezen. Nu heb ik dit boek van Robbin niet gelezen, dus ik weet niet hoe dit erbij past, maar ik kan me niet voorstellen dat deze film een erg slechte interpretatie zou kunnen zijn. De film liet veel over om jezelf te definiëren, en dat is het beste deel van elk boek van Tom Robbins: het verzinnen van de details. Voor jullie allemaal die zeiden dat dit de slechtste film aller tijden was, heb ik medelijden met het weinige dat er nog over is van het dovende licht in jullie harten. Verre van de slechtste aller tijden was deze film glorieus.
This was an excellent film. I don't understand why so many people don't like it. There was so much in it to connect with, so many beautiful images, and so much compassion in the things that weren't said. I was thoroughly entertained, and was left with a feeling of joyous exuberance, just as I am when I finish most any Tom Robbins story. Now I haven't read this particular book of Robbin's, so I don't now how this matched up, but I can't imagine this movie could have been a very bad interpretation. The movie left a lot for you to define yourself, which is the best part of any Tom Robbins novel, dreaming up the details. <br /><br />To all of you who said this was the worst movie ever, I pity what little must be left of the dimming light in your hearts. Far from the worst ever this movie was glorious. Long live the whooping crane.