Deze bijna onbekende edelsteen is gebaseerd op een Franse klucht <0xE2><0x80><0x93> wat te zien is, en dat bedoel ik als een compliment.<br />Caroline (Lee) wordt het hof gemaakt door een rijke Argentijn (Roland), die haar vader om haar hand vraagt. Maar Caroline is al getrouwd met Anthony (Colman), die net met het vliegtuig is aangekomen en onmiddellijk overgaat op een door het publiek geregisseerde herinnering aan de laatste keer dat Caroline besloot dat ze verliefd was geworden op iemand anders: een dilettanteachtige beeldhouwer (Gardiner). De film speelt het verhaal af van Anthony's strategie om Caroline los te koppelen van haar beeldhouwer, en hoe die ervaring hem helpt met haar Argentijn. Het is een perfecte cast: Ronald Colman is op zijn verfijndst en charmantst, Reginald Gardiner is op zijn pedantst, Gilbert Roland is op zijn exotischst, en Anna Lee is gewoon verrukkelijk grillig. De film is schitterend geregisseerd door Lewis Milestone (die ook de productie voor zijn rekening heeft genomen); de hele productie voelt aan als een liefdewerk. Er zijn prachtige details, zoals Colman die het beeld breekt en de camera toespreekt, en een uitzonderlijk gebruik van een schuifdeur. Het is een zonde dat de film niet op dvd is uitgebracht <0xE2><0x80><0x93> dit is het soort film dat eigenhandig de belangstelling voor klassieke films kan opwekken.
This almost unknown gem was based on a French farce--which shows, and I mean that as a compliment. <br /><br />Caroline (Lee) is being courted by a wealthy Argentinian (Roland), who asks her father for her hand in marriage. But Caroline is already married to Anthony (Colman), who has just arrived by plane and launches immediately into an audience-directed reminiscence about the last time Caroline decided she was in love with someone else: a dilettante-ish sculptor (Gardiner). The film plays out the story of Anthony's strategy in uncoupling Caroline from her sculptor, and how that experience aids him with her Argentinian.<br /><br />It is perfectly cast: Ronald Colman is at his most sophisticated and charming, Reginald Gardiner is at his most priggish, Gilbert Roland is at his most exotic, and Anna Lee is just deliciously whimsical. The film is wonderfully directed by Lewis Milestone (who also produced); the whole production feels like a labor of love. There are wonderful touches, such as Colman breaking frame and addressing the camera, and exceptional use of a sliding bar-cabinet door. It is a sin that it hasn't been released on DVD--this is the kind of film that can singlehandedly awaken interest in classic film.