Wat is de beste manier om een recensie over een film als Der Todesking te beginnen? Laat ik beginnen met te zeggen dat ik deze film net voor het eerst heb gezien en dat de beelden nog diep in mijn hersenen zijn gegrift <0xE2><0x80><0x93> en ik denk niet dat ze snel zullen veranderen.<br />Het is waarschijnlijk eerlijk om te zeggen dat als je op deze pagina bent, je een goed idee hebt van wat voor soort film dit is, ook al heb je hem nog niet gezien. Zo niet, dan waarschuw ik je dat dit geen sieraad met een bescheiden budget is dat al een paar jaar verloren is gegaan <0xC3><0xA0> la 'Near Dark', en ook is het geen lowbudget, truttige, 'leuke' B-film. Wat het is, lowbudgetkunst, op een eenvoudige maar schrijnende manier verwoord. Het idee is eenvoudig <0xE2><0x80><0x93> zeven verhalen die om elkaar heen draaien en eindigen met zelfmoorden, afgewisseld met beelden van een ontbindend lijk. Klinkt eenvoudig, nietwaar, zelfs saai? Dat is het niet. Woorden kunnen niet echt beschrijven hoe krachtig deze film wordt tegen de tijd dat je halverwege bent; hij trekt je er praktisch in mee, of je nu wilt of niet.<br />Ik zou hier kunnen gaan bazelen over de technische voor- en nadelen van de richting; er misschien op wijzen dat de scènes duidelijk zijn opgenomen met super-8 camera's en soms wat bibberig zijn. Ik zou erop kunnen wijzen dat sommige geluidseffecten niet synchroon lopen, zoals in elke Fulci-film, maar aan het eind van de dag lijkt dit alles te verbleken tot onbeduidendheid.<br />Wat extreme films betreft, ik heb de moeilijkste gezien, en toch heeft Der Todesking me ontroerd op een manier die maar weinig anderen is gelukt, ondanks het feit dat hij niet bijzonder bloederig was en maar heel weinig scènes had die ik 'gratis' zou noemen. De meest verontrustende scène die ik heb gezien, was de laatste scène. Ik zal het niet bederven door te zeggen dat de emotionele pijn van de personage praktisch van het scherm druipt en je medeleven opwekt, zo niet verlangen naar zijn einde.<br />'Ja, dat is het.' Der Todesking is niet de beste film die ooit is gemaakt, en op veel plaatsen lijkt hij grof en misschien een beetje amateuristisch, maar ondanks die tekortkomingen is Der Todesking een ervaring die ik zou aanbevelen aan iedereen die van uitdagende cinema houdt. Als je iemand bent die van gerieflijke films of 'leuke' films houdt, of gewoon een beetje grof wilt doen over iets grofs en zinloos, dan is dit niet wat je zoekt.<br />Of je het nu leuk vindt of niet, het is een ervaring die je niet snel zult vergeten.
What's the best way to start a review of a movie like Der Todesking? Let me start by saying I've just come direct from viewing this movie, and the images are still burned deep into my brain - and I don't think they'll be moving any time soon.<br /><br />It's probably fair to say that if you're on this page you have a good idea what sort of film this is even if you haven't seen it. If not, let me forewarn you that this is not a moderate-budget gem that's been lost for a few years a la "Near Dark", nor is it a low budget, schlocky, "fun" B-movie. What it is it low-budget art, put forward in a simple yet poignant way. The idea is a simple one - seven stories revolving around, and ending in, suicides interspersed with footage of a decomposing corpse. Sounds simple right, even boring? It isn't. Words can't really describe how powerful this film becomes by the time you are halfway through; it virtually draws you into it whether you want to go or not.<br /><br />I could go on a ramble here about the technical pros and cons of the direction; maybe point out that the scenes are obviously shot on super-8 cameras and are at sometimes shaky. I could point out that some of the sound effects are out-of-sync in a way to rival any Fulci movie, but at the end of the day this all seems to pale into insignificance.<br /><br />As far as extreme movies go, I've seen the hardest of them, and yet Der Todesking moved me in a way that few others have managed, despite not being particularly gory and having very few scenes that I would consider "gratuitous". In fact, the most disturbing scene I found was the last tale. I won't ruin it, just to say that the character's emotional agony virtually drips from the screen and makes you sympathise, if not yearn for his end. <br /><br />Sure, it's not the best movie ever made, and in a lot of places is seems crude and maybe a little amateurish, but in spite of these flaws Der Todesking is an experience I would recommend to anyone who likes challenging cinema. If you're someone who likes comfortable viewing or "nice" movies, or simply wants to gross out on something brutal and pointless, this is not what you're looking for. <br /><br />Whether you enjoy it or not, It's one you won't forget in a hurry.