1936 was het meest productieve jaar voor Astaire en Rogers. Hun tweede film voor RKO van dat jaar is de derde in deze verzameling, na 'Follow The Fleet' van Mark Sandrich. Deze keer voelt Astaire zich pijnlijk ongemakkelijk als Bake Baker, een zeeman met verlof die toevallig het sjofele havencafé binnenstrompelt waar Sherry Martin (Rogers) romantische, lieve woordjes in het oor van iedereen zit te zingen. Ja, je raadt het al als ze elkaar weer begeren. Irving Berlin verleent de voorstelling een onmetelijke klasse met zijn klassieke, stijlvolle score, waaronder 'Let Yourself Go', 'I'm Putting All My Eggs in One Basket' en 'Let's Face the Music and Dance', de laatste een goddelijk geïnspireerd stukje over zelfmoord dat uitmondt in een andere onmiddellijk herkenbare en door en door sublieme pas deux voor Fred en Ginger.<br />De overdracht van 'Follow The Fleet' is een tikkeltje zwakker. De grijze schaal blijft keurig in evenwicht, maar nu ziet hij er een tikkeltje dik uit, met lang niet zoveel tonale variaties als de vorige titels. Graan is nog steeds aanwezig. Net als artefacten die met leeftijd te maken hebben. Nu de beeldkwaliteit zich heeft aangepast aan de enigszins compacte en soms wat meer gefocuste beeldkwaliteit, is de algehele indruk meer dan acceptabel voor een film van deze leeftijd. Het geluid is mono, maar heel goed uitgebalanceerd. Extra's bevatten een documentaire, een theatertrailer en een kort item, maar vreemd genoeg geen audiocommentaar. Gezien het belang van deze film in de algemene canon van Astaire/Rogers is dit een onkarakteristieke nalatigheid van Warner Home Video.
1936 was the most prolific year for Astaire and Rogers. Their second film for RKO that year is the third film in this collection  Mark Sandrich's 'Follow The Fleet.' This time out Astaire is painfully uncomfortable as Bake Baker, a seaman on leave who just happens to stumble into the seedy waterfront café where Sherry Martin (Rogers) is warbling romantic sweet nothings in everyone's ear. Yep, you guessed it  they're hot for each other once again. Only this time Sherry's spinster sister, Connie (Harriet Hillard) threatens the whole fine romance by falling for Bake's robust seafaring buddy, Bilge Smith (Randolph Scott); a sort of use 'em up and toss 'em out kind of guy, thus forcing Sherry to reconsider her opinion of all sailors in general. Irving Berlin lends immeasurable class to the proceedings with his classic, classy score, including standards 'Let Yourself Go', 'I'm Putting All My Eggs in One Basket' and 'Let's Face the Music and Dance;' the latter a divinely inspired skit about suicide that turns into another immediately recognizable and thoroughly sublime pas deux for Fred and Ginger. <br /><br />The transfer on 'Follow The Fleet' is a tad weaker. The gray scale remains nicely balanced but now it's a tad thick looking with not nearly as much tonal variation as the previous titles. Grain is still present. So are age related artifacts. Once you've settled into to the slightly dense and sometimes more softly focused image quality, the overall impression is more than acceptable for a film of this vintage. The audio is Mono but very nicely balanced. Extras include a featurette, theatrical trailer and short subject, but oddly  no audio commentary. Considering the importance of this film in the overall canon of Astaire/Rogers this is an uncharacteristic oversight from Warner Home Video.