Nadat ik deze film maanden geleden heb gezien, komt hij steeds weer terug in mijn bewustzijn en ik heb het gevoel dat ik hem moet kopen of in elk geval nog een keer moet zien, ook al heb ik hem minstens 3 keer gezien toen ik hem op dat moment huurde.<br />Ik ben vele jaren geleden verliefd geworden op de regie van Hal Hartley <0xE2><0x80><0x93> ik heb ontdekt dat deze films me aan het lachen kunnen maken op een plek waar zelden mensen komen. Het is een vreemd gevoel, dat geef ik toe, en ik neem aan dat de meeste mensen het niet echt begrijpen, of dat ze er verward en een beetje ongemakkelijk van worden <0xE2><0x80><0x93> ik denk dat ik het gewoon echt begrijp <0xE2><0x80><0x93> dat het is alsof deze films voor mij zijn gemaakt.<br />Hoewel ik dat niet doe. Ik weet niet meer of ik echt hardop heb gelachen tijdens deze film, maar het blijft een van de grappigste films die ik in jaren heb gezien. Als je de humor niet ziet van de boodschappentas die Fay meezeult van de straat naar een kerk, naar het kantoor van haar broer, naar het kantoor van de rector van haar zoon, dan heb je misschien niet de intelligentie om erg onder de indruk te zijn van deze film. De tas is op zichzelf al een zwijgzaam personage, dat wordt meegesleept als een icoon van het moederschap dat de anders zo brutale, krengerige Parker Posey moet meezeulen voordat de internationale intriges van de rest van de film haar te pakken krijgen.<br />Ik beschouw 'Henry Fool' als mijn minst favoriete film van Hartley. Ik kan het me nog heel goed herinneren <0xE2><0x80><0x93> ik vond het personage zelf zo verachtelijk dat ik het saai vond. Hartleys specialiteit lijkt de vrouwelijke karakterontwikkeling te zijn.<br />Afgezien van Poseys genialiteit was het geweldig om Elina Lowensohn, een van mijn favoriete actrices, weer te zien. Haar extravagante naïviteit past perfect bij Hartleys stijl. Zijn vermogen om het buitensporige banaal te laten lijken, helpt hem zijn stijl te definiëren als een verrukkelijke, chronische ironie.<br />Deze film ontbrandt in een hoogst relevant internationaal intrigeverhaal, waarin politieke situaties in Afganistan worden uitgelegd. Dit wordt in het begin nooit vermoed. De complexiteit van de ontwikkeling van deze film is ongeëvenaard.<br />Dit is de belichaming van een 'alleenstaand' vervolg. Hoe minder je van Henry Fool weet, des te meer mysterie er om hem heen wordt gesponnen, des te minder je verwacht dat hij aan het eind van de film opduikt <0xE2><0x80><0x93> als een alcoholische, kettingrokende klachtenmachine die zijn islamitische terreurbewaker, die op de een of andere manier respect voor hem lijkt te hebben, allerlei beledigingen naar het hoofd slingert.<br />Hoewel ik onder de indruk en tevreden was over Hartleys andere recente films <0xE2><0x80><0x93> _The Girl from Monday_ en _No Such Thing_, _Fay Grim_ <0xE2><0x80><0x93> ging _The Girl from Monday_ en _No Such Thing_, _Fay Grim_ en _Fay Grim_ veel verder dan ik had verwacht, met een gevoel voor humor en een originaliteit die geen enkele Oscarwinnaar ooit zou wagen.
After seeing this film months ago, it keeps jumping back into my consciousness and I feel I must buy it or at least see it again, even though I watched it at least 3 times when I rented it at that point.<br /><br />I fell in love with Hal Hartley's directing many years ago - I found that these films could make me laugh in an place that is rarely entertained. It is a strange feeling, granted, and I assume most people out there really just don't get it, or it makes them feel confused and somewhat uncomfortable - I guess I just really get it - its as if these films were made for me.<br /><br />Although I don't remember if I actually laughed out loud during this film, it remains one of the funniest films I've seen in many years. If you don't see the humor of the grocery bag Fay carries from the street to a church, to her brother's publisher's office, to her son's principal's office you may lack the intelligence to be highly impressed by this film. The bag is a silent character in itself, being dragged around as an icon of motherhood the usually brash, bitchy Parker Posey must carry before the international intrigue of the remainder of the film besets her.<br /><br />I consider "Henry Fool" my least favorite of Hartley's films. I honestly don't remember it very well - I think the character himself was so despicable I found it tedious. Hartley's forte seems to be feminine character development.<br /><br />Aside from Posey's brilliance, it was wonderful to see Elina Lowensohn, one of my favorite actresses, again. Her extravagant naiveté is perfect for Hartley's direction. His ability to make the outrageous seem banal helps define his style as a delicious chronic irony throughout.<br /><br />This film erupts into a highly relevant international intrigue story, explaining political situations in Afganistan. This is never suspected at the beginning. The complexity of this film's development is unparalleled.<br /><br />This is the epitome of a "stand alone" sequel. The less you know about Henry Fool the more mystery is spun around him, the less you expect his appearance toward the end of the film - as an alcoholic chain-smoking complaint machine, hurling insults at his Islamic terrorist caretaker who somehow seems to respect him. Its like finding out Santa Claus is actually a 12-year-old schoolyard bully.<br /><br />Although I was impressed and satisfied with Hartley's other recent films "the Girl from Monday" and "No Such Thing", "Fay Grim" goes far beyond what I expected, with a sense of humor and originality no Oscar winner would ever dare.