Het is een hele uitdaging om een film te maken over een baby die wordt verslonden door wilde honden en de moeder die ten onrechte wordt beschuldigd van moord, maar tegen alle verwachtingen in lukt het haar. Meryl Streep geeft de voorstelling van haar leven, melodramatisch, overspannen, maar met dat komische genie dat je aan het lachen houdt, ook al worstelt een moeder met de ultieme verschrikking.<br /><br />Als komedies over baby's die worden opgegeten door honden je niet liggen, kijk je hier misschien niet graag naar, en ja, het is een vreemde keuze van onderwerp voor een klucht, maar in feite heeft heel weinig van de film daar iets mee te maken, aangezien hij Streep een uitlaatklep geeft voor haar Australische accent en gezichtswringen. Het feit dat de film een gooi doet naar mediavooringenomenheid, sensatiezucht en het negeren van de waarheid of ethiek, geeft de film de kans om duidelijk te maken dat die dingen slecht zijn.
It's a real challenge to make a movie about a baby being devoured by wild canines and the mother being wrongly accused of murder funny but against all odds this one succeeds. Meryl Streep gives the performance of her life, melodramatic, overwrought but with that comic genius that keeps you laughing even as a mother struggles with the ultimate horror.<br /><br />If comedies about the infants being eaten by dogs are not your cup of tea you might be uncomfortable watching this and, yes, it is an odd choice of topic for a farce but really very little of the movie has anything to do with that as it focuses on giving Streep a showcase for her Aussie accent and facial contortions. <br /><br />Throwing in a slam at media bias and sensationalism and disregard for either the truth or ethics gives the movie the chance to make the daring point that those things are bad.