Ik had mijn twijfels over een ander liefdesverhaal waarin gehandicapte mensen door eerlijke communicatie betekenis en verlossing vinden. En het staat nog steeds niet boven aan mijn lijst. Maar de voorstellingen van Helena Bonham Carter en Kenneth Branagh, en die zijn voorbeeldig, bijna verbijsterend, en redden het om niet weer zo'n tranentrekker te zijn. Carters vertolking van een ALS-slachtoffer is sterk, soms misschien zelfs overdreven (soms verzandt haar dialoog in onverstaanbaar gemompel). Maar het algehele effect is prijzenswaardig en de moeite waard. Branagh is misschien wel het perfecte compliment voor haar vertolking.<br /><br />
I had my doubts about another love story wherein disabled individuals find meaning and redemption through honest communication. And it's still not at the top of my list. But the performances from Helena Bonham Carter and Kenneth Branagh and exemplary, almost stunning, and rescue this from being just another tear-jerker. Carter's depiction of an ALS victim is strong, perhaps even overdone at times (sometimes her dialog dissolves into undistinguishable mutterings). But the overall effect is commendable and rewarding. Branagh may be the perfect compliment to her performance.<br /><br />