Madhur Bhandarkar regisseert deze film die de levensstijl van de rijken en beroemden aan de kaak moet stellen, maar ook commentaar moet geven op de integriteit van de journalistiek van vandaag.<br /><br />Beroemdheden gaan eindeloos naar feestjes, ze willen graag gezien worden op die feestjes, en ze willen graag in de media komen. In feite wil de film ons laten geloven dat deze publiciteit beroemdheden uit de beau monde lokt, en daar hebben de kranten een grote hand in. IMO <0xE2><0x80><0x93> er is veel meer synergie tussen de beroemdheden en de media, en het is een 'ik heb jou nodig, jij hebt mij nodig'-relatie. Maar de media hebben beroemdheden meer nodig en niet andersom. Hoe dan ook, in dit milieu van voortdurend feestvieren verschijnt de column (op pagina 3 van de krant) van verslaggever Konkana Sen Sharma. Ze wordt voorgesteld als deze beroemdheid, die erg populair is op de sociale bijeenkomsten. Ze heeft een goede vriend in de homoseksuele Abhijeet en in het zwoegende model Rohit (Bikram Saluja). Ze woont samen met een stewardess, de brutale Pearl (Sandhya Mridul), en een zwoegende actrice, Gayatri (Tara Sharma). De hoofdredacteur van de krant is Boman Irani en de door Atul Kulkarni gespeelde misdaadverslaggever is een heethoofdige misdaadverslaggever. De film bevat bijna te veel plotwendingen en personages, maar werkt wel op een bepaald niveau. De rijken blijken voor het merendeel tot op het bot verrot, de filmindustrie tot op het bot verdorven, met scenario's voor op de bank, uitbuiting van macht, hunkering naar publiciteit in de media. Dit alles wordt verweven met homoseksualiteit, een homoseksuele ontmoeting die weinig te maken lijkt te hebben met het verhaal of de plot, wild drugsgebruik, pedofilie, de dood van politiemensen. In het licht van Pearls verlangen naar een superrijke echtgenoot, een dochter uit de hogere kringen die zich overgeeft aan een seksuele ontmoeting in een auto, de zeurende vrouwen, lijkt het allemaal goedaardige kwalen.<br />De film wordt uitstekend gespeeld door Konkana Sen Sharma, Atul Kulkarni heeft bijna geen rol waar ik medelijden mee zou hebben. Maar de bijrollen zijn meer dan competent (Boman Irani is heel goed). Dat is wat de film voor mij redt. Meneer Bhandarkar bijt veel meer af dan hij kan kauwen of verwerken op celluloid en verandert de film in een gratis feest voor iedereen. Ik wou dat hij zich op een of twee aspecten van maatschappelijke kwalen had geconcentreerd en die effectiever had onderzocht. Hij vervloekt maatschappelijke uitbuiting, maar zelf exploiteert hij alle masala-ingrediënten die nodig zijn om een film succesvol te maken. We hebben een itemnummer in het kader van een Bollywood-themafeest: de gedrogeerde kinderen dansen een perfect gechoreografeerde dans op een westers ritme. Ik hoop dat de volgende film van Madhur Bhandarkar het aandurft nog meer van de gestereotypeerde elementen uit de Hindi-film weg te laten. De film is een dappere (zij het gebrekkige) poging, zeker een horloge waard.
Madhur Bhandarkar directs this film that is supposed to expose the lifestyle of the rich and famous while also providing a commentary on the integrity of journalism today.<br /><br />Celebrities party endlessly, they like to be seen at these parties, and to get due exposure in the media. In fact the film would have us believe that this exposure MAKES celebrities out of socialites and the newspapers have a huge hand in this. IMO there is much more synergy between the celebrities and media and it is a "I need you, you need me" kind of relationship. However, the media needs celebrities more and not vice versa. Anyhow, in this milieu of constant partying is thrown the social column (page 3 of the newspaper) reporter Konkana Sen Sharma. She is shown as this celebrity maker, very popular at the social gatherings. She has a good friend in the gay Abhijeet and in the struggling model Rohit (Bikram Saluja). She rooms with an air-hostess  the sassy Pearl (Sandhya Mridul), and a struggling actress - Gayatri (Tara Sharma). The editor of the newspaper is Boman Irani and a firebrand crime beat reporter is played by Atul Kulkarni. The movie has almost too many plot diversions and characters but does work at a certain level. The rich are shown to be rotten to the core for the most part, the movie biz shown to be sleazy to the max with casting couch scenarios, exploitation of power, hunger for media exposure. Into all this is layered in homosexuality, a homosexual encounter that seems to not have much to do with the story or plot, rampant drug use, pedophilia, police "encounter" deaths. In light of all this Pearl's desire to have a super rich husband, a socialite daughter indulging in a sexual encounter in a car, the bitching women, all seem benign ills.<br /><br />The film has absolutely excellent acting by Konkana Sen Sharma, Atul Kulkarni has almost no role  a pity in my opinion. But the supporting cast is more than competent (Boman Irani is very good). This is what saves the film for me. Mr. Bhandarkar bites off way more than he can chew or process onto celluloid and turns the film into a free for all bash. I wish he had focused on one or two aspects of societal ills and explored them more effectively. He berates societal exploitation yet himself exploits all the masala ingredients needed for a film to be successful. We have an item number in the framework of a Bollywood theme party, the drugged out kids dance a perfectly choreographed dance to a Western beat. I hope the next one from Madhur Bhandarkar dares to ditch even more of the Hindi film stereotyped ingredients. The film is a brave (albeit flawed) effort, certainly worth a watch.