Dit is een slimme aflevering van _TWILIGHT ZONE_ die eerder komisch dan vreemd of tragisch was. Buster Keaton is Woodrow Mulligan, een schoonmaker uit Amerika van 1890, die in een laboratorium werkt. Hij zit voortdurend te zeuren over de levensproblemen om hem heen: vlees is te duur (het is net als 1,00 / 100 kg. Ongehoord!). Hij schreeuwt altijd tegen idiote snelheidsduivels (op de fiets <0xE2><0x80><0x93> auto's zijn er nog niet). Terwijl hij naar het einde toe klauwt, ziet hij een helm als een apparaat van een wetenschapper, en zet hem op en probeert het. Plotseling is hij in het moderne Amerika. Het begin was een stomme film van zeven minuten. Nu is het allemaal lawaai, allemaal praten, allemaal piepen, allemaal blazen. Keaton is hier nog maar een paar minuten als hij beseft dat de wereld is veranderd en niet ten goede. Hij komt Stanley Adams tegen, een professor Rollo, die zich realiseert dat Mulligan uit 1890 stamt (hij noemt president Cleveland). Rollo heeft altijd in dat charmante, rustige tijdperk willen leven. Hij helpt Mulligan de helm te repareren en ze gaan terug in de tijd. Rollo raakt na een tijdje verveeld door het gebrek aan wetenschappelijke apparatuur die hij kan gebruiken. Mulligan zet hem de helm op en stuurt hem de toekomst in. Maar nu is Wood Buster Keaton is de laatste vijftien jaar vaak op de televisie geweest (en vaak voor Allan Funt bij _CANDID CAMERA_, waar hij kon helpen met het bedenken van trucs om het publiek de stuipen op het lijf te jagen). Hij heeft ook een paar films gemaakt (met name _A FUNNY DING_ en _THE RALRODDER_ ). Maar af en toe dook hij op in tv-series en -afleveringen. Hier is hij in zijn element, en waarschijnlijk adviseert hij de regisseur (de oude comedy-regisseur Norman McLeod, die de Marx Brothers in _HORSE FEATHERS_ regisseerde) over de trucs die hij kan doen. Kijk maar hoe Stanley Adams en hij de tijd nemen om hem op te pikken als hij een broek pikt die hij nodig heeft. Als het op timing aankomt, doet het me denken aan een grap die hij in de jaren twintig maakte in films als SHERLOCK JR. De episode toont Keaton in topconditie voor een man van in de zestig.<br />De verschijning van Jesse White (hier als reparateur nota bene) is altijd welkom. Maar kijk eens een beetje naar 'Professor Rollo'. Stanley Adams was een bekende figuur in films en op de televisie, vanaf de jaren vijftig tot aan zijn tragische zelfmoord in 1977. Hij was mollig, zag er onverzorgd uit en had een zware, bulderende stem, en zijn bekendste dramatische rol was die van de worstelaar in de filmversie van _Verzoeking voor een zware beproeving_ (hij wil dat Anthony Quinn een worstelaar is die als indiaan een kostuum draagt). Zijn bekendste tv-optreden was als de ruimtevaarder die de bemanning van de _Starship Enterprise_ in _STAR TREK_ voorstelt aan die pluizige, vruchtbare wezentjes 'Tribbles' (zoals in 'The Trouble With'). Adams was altijd de moeite waard om naar te kijken (net als Jesse White en zeker net als Keaton), en maakte de meeste producties waarin hij optrad alleen maar beter. Ik heb zijn zelfmoord nooit begrepen, maar het was een triest einde voor een eersteklas acteur.
This is a clever episode of TWILIGHT ZONE that was comic rather than strange or tragic. Buster Keaton is Woodrow Mulligan, a janitor from 1890 America, works in a laboratory. He is constantly griping about the life problems around him: meat is too expensive (it's like $1.00 / lb. Unheard of!). He is always yelling after crazy speeders (on bicycles - autos haven't appeared yet). Griping to the end, he sees a helmet like device by a scientist, and puts it on and tries it. Suddenly he is in modern America. The beginning was a seven minute silent film. Now it is all noise, all talking, all beeping, all blowing. Keaton is here only a few minutes when he realizes that the world has changed and not for the better. He runs into Stanley Adams, a Professor Rollo, who realizes that Mulligan is from c. 1890 (he mentions President Cleveland). Rollo has always wanted to live in that charming, quiet age. He helps Mulligan get the helmet repaired, and they go back in time. Rollo gets bored after awhile, due to the lack of scientific equipment that he can use. Mulligan puts the helmet on him and sends him into the future. But now Woodrow is fully content with the quiet, simple age he lives in. He has found contentment.<br /><br />In his last fifteen years Buster Keaton was frequently on television (many times for Allan Funt on CANDID CAMERA, where he could help set up sight gag tricks on the public). He did make a few films as well (most notably A FUNNY THING HAPPENED ON THE WAY TO THE FORUM and THE RAILRODDER). But he occasionally popped up in television plays and episodes. He is in his element here, presumably advising the director (old comedy film director Norman McLeod - he directed the Marx Brothers in HORSE FEATHERS) on the tricks he could do. Watch how Stanley Adams and he time Adams picking him up when he is snatching a pair of trousers he needs. In terms of timing it reminds one of gags he did in the 20s in films like SHERLOCK JR. The episode does show Keaton in fine fettle for a man in his sixties.<br /><br />The appearances of Jesse White (here as a repairman, of all things) is always welcome. But look a bit at "Professor Rollo". Stanley Adams was a well known figure in movies and television from the 1950s onward to his tragic suicide in 1977. Plump, with unkempt appearance, and heavy, booming voice, his best known dramatic role was as the wrestling promoter in the film version of REQUIEM FOR A HEAVYWEIGHT (he wants Anthony Quinn to be a wrestler wearing a costume as an Indian). His best known television appearance was as the space trader who introduces the crew of the Starship Enterprise in STAR TREK to those furry, fertile little creatures "Tribbles" (as in "The Trouble With"). Adams was always worth watching (like Jesse White, and certainly like Keaton), enhancing most of the productions he appeared in. I have never understood his suicide, but it was a sad end to a first rate character performer.