Ten slotte duikt de ongekuiste versie van 'Baby Face' op, en waar komt die vandaan? De Library of Congress. De gerestaureerde vier minuten, met hier en daar wat fragmenten, maken een veel betere film. We weten nu dat Baby Face vanaf haar veertiende door haar vader als pooier werd gebruikt. Nog een reden voor haar gedrag en haar kille, berekenende uiterlijk.<br /><br />Barbara Stanwyck is inderdaad verbazingwekkend in de rol van Lily Powers (let op de bijnaam), een rol die precies de juiste hoeveelheid seksualiteit vereiste, bedekt met macht, sluwheid en wraak, maar met een vleugje maagdelijke preutsheid wanneer dat nodig was, een heel moeilijke rol om overtuigend te spelen. Barbara Stanwyck brengt de noodzakelijke nuances aan om te laten zien dat ze, hoewel ze zich (letterlijk) een weg naar de top slaapt, nog steeds goeds in haar hart heeft <0xE2><0x80><0x93> let wel, ze behandelt de paar mensen die aardig voor haar zijn geweest, zoals Chico (de fantastische actrice Theresa Harris) en de oude filosoof. En hoewel ze haar seksualiteit uitbuit om mannen die rijk en machtig zijn tot pap te maken, proberen diezelfde mannen haar uit te buiten voor hun vleselijke verlangens, zonder de bedoeling om permanente banden met haar aan te gaan totdat ze verliefd op haar worden.<br />Lily Powers begrijpt aanvankelijk niet dat emoties moeilijk te bespelen zijn, dat het gemakkelijk is om de controle te verliezen. Een mogelijk gevolg is de dood. Als je een wagen aan een ster koppelt, kan het materialisme je naar een bestemming brengen waar niets anders bestaat dan het vluchtige, en dat is een koude, eenzame locatie.<br />Er moet iets gezegd worden over de filosofie van Friedrich Nietzsche, wiens wil om aan de macht te komen in 'Baby Face' wordt benadrukt door de oudere filosoof die bevriend raakt met Lilly als ze nog steeds de hoer speelt voor haar ouweheer. 'Baby Face' werd gepubliceerd in hetzelfde jaar dat Adolf Hitler aan de macht kwam in Duitsland. Hoewel het hoogst onwaarschijnlijk is dat de halfgeletterde Hitler veel begreep van Nietzsche, beschouwde hij zichzelf in de nste graad als een Nietzsche-aanhanger, en hij bracht het boek uit naast zijn andere tirades. Lily's wil om te overheersen, vooral in de laatste scènes.<br />Hoewel 'You've got the cutest babyface' een thema is voor 'Baby Face', is een nog veelzeggender en toepasselijker melodie van W.C. Handy's 'St. Louis Blues' in de hele film te horen, vooral op momenten dat de camera zich moet verwijderen van wat anders seksueel expliciete scènes zouden zijn. 'St. Louis Blues' wordt tegen het einde ook wijselijk gebruikt, als Lily verder dan het materialisme naar eeuwige waarden begint te kijken. Chico zingt een rauwe, wellustige versie van 'St. Louis Blues' als Lily, die het niet eens is met de tekst, haar beveelt op te houden.<br />De gerestaureerde versie van 'Baby Face' maakt de film moderner in zijn benadering en houding ten opzichte van seks als macht dan menig nieuwe Hollywood-uitgave. Kijk in ieder geval naar dit juweeltje uit het verre verleden en geniet ervan.
Finally, the uncut version of "Baby Face" surfaces and from what source? The Library of Congress. The restored four minutes, snippets here and there, make for a much better film. We now know that Baby Face was pimped by her old man from the time she was at least fourteen years of age. Another reason d'tat for her behavior and cold, calculating exterior.<br /><br />Barbara Stanwyck is indeed amazing in the role of Lily Powers (notice the moniker), a part that called for just the right amount of sexuality coated with power, cunning, and revenge, yet tinged with virginal pretense when called for, a very difficult portrayal to make convincing. Barbara Stanwyck conveys the necessary nuances to show that though she sleeps her way to the top (literally), she still has good in her heart--note the way she treats those few who have been kind to her such as Chico (the marvelous actress Theresa Harris) and the old philosopher. And though she exploits her sexuality to make mush of men who are rich and powerful, those same men are attempting to exploit her for their carnal desires with no intention of permanent ties until they fall in love with her.<br /><br />Lily Powers fails to understand, at first, that emotions are difficult to ride, that it's easy to lose control. One possible result is death. Hitching a wagon to a star of course materialism can take one to a destination where nothing else exists but the ephemeral, and it's a cold lonely location.<br /><br />A word should be said about the philosophy of Friedrich Nietzsche whose will to power is stressed in "Baby Face" by the elderly philosopher who befriends Lilly when she is still turning tricks for her old man. "Baby Face" was released the same year Adolf Hitler came to power in Germany. Though it's highly unlikely that the semi-literate Hitler understood much about Nietzsche, he considered himself a Nietzschean to the nth degree and touted it along side his other rantings. "Baby Face" serves as an indictment of the popular interpretation of Nietzsche's will to power concept, especially in the final scenes.<br /><br />Although "You've got the cutest little baby face." is apropos as a theme for "Baby Face," an even more telling and applicable melody is W. C. Handy's "St. Louis Blues" played throughout the film, especially at times when the camera has to drift away from what would otherwise be sexually explicit scenes. "St. Louis Blues" is also used wisely toward the end as Lily begins to see beyond materialism to eternal values. Chico is singing a raw, salacious version of "St. Louis Blues" when Lily, now disagreeing with the lyrics, orders her to stop.<br /><br />The restored version of "Baby Face" makes the film more modern in its approach and attitude toward sex as power than many a new Hollywood release. By all means watch this gem from the distant past and enjoy.