Een maatstaf voor de grootsheid van een film is: 'Als hij nu op tv zou komen, zou je er dan nog naar willen kijken?' Mijn antwoord op de Grand Canyon is net zo'n krachtig 'ja' als voor bijna elke film die ik ooit heb gezien. Er zijn gewoon zo veel krachtige momenten, zo'n intelligent en ontroerend verhaal, zo'n ongelooflijke vertolking.<br />De film vat perfect de verwarring en het geweld samen die in het begin van de jaren negentig zo wijdverbreid waren. Maar hij bevestigt ook op dramatische wijze het vermogen van individuen om lief te hebben, te denken en te zorgen. In zekere zin was de film van zijn tijd. Hij portretteert de samenleving gedeeltelijk als een ballon die op het punt staat te barsten. Omdat het land in een recessie zat en geen leider had, gold dat ook in die tijd. Maar de film is ook tijdloos. Ik denk dat hij het zou kunnen opnemen tegen elke film die ooit is gemaakt, en het is de meest verwaarloosde film aller tijden.
One measurement for the greatness of a movie is, 'if it came on t.v. right now, would you want to sit there and watch it again?' My answer for the Grand Canyon is as powerful a "yes" as it would be for nearly any movie I have ever seen. There are just so many powerful moments, such an intelligent and moving story, such incredible performances. <br /><br /> It perfectly captures the confusion and violence that were so rampant in the early nineties. But it also dramatically affirms the capacity of individuals to love, think and care. In a slight way, the movie was of its time. It partly portrays society as a balloon about to burst. Because the country was in a recession, and so void of leadership, this was true of that time. But the movie is also timeless. I think it could honestly stand up against any movie that has ever been made, and it is the most overlooked film of all time.