In de eerste paar minuten van deze Nederlandse thriller horen we dat Krabbe een homoseksuele alcoholistische schrijver is die zonder ondergoed slaapt, fantaseert over het vermoorden van zijn huisgenoot, een tijdschrift van een kiosk probeert te stelen en zijn zinnen heeft gezet op een knappe jongeman die hij op het station ontmoet. En hij is de held van deze onzinnige film die helemaal is aangekleed (met uitzondering van Krabbe in minstens één scène te veel), maar waar hij geen kant mee op kan. De plot is heel eenvoudig, maar wordt tot bijna twee uur uitgerekt voordat er een zinloze conclusie wordt getrokken. Verhoeven heeft een goed gezichtsvermogen, maar neemt zijn toevlucht tot scènes met wilde hallucinaties, openlijke symboliek en onnodig bloed als hij geen ideeën meer heeft.
Within the first few minutes of this Dutch thriller, we learn that Krabbe is a gay alcoholic writer who sleeps sans underwear, fantasizes about murdering his roommate, tries to steal a magazine from a news stand, and lusts after a studly young man he meets at the train station. And he's the hero of this nonsensical movie that is all dressed up (except for Krabbe in at least one scene too many) but has nowhere to go. The basic plot is very simple but is dragged out to nearly two hours before reaching a pointless conclusion. Verhoeven has a nice visual flair but resorts to scenes of wild hallucinations, overt symbolism, and gratuitous gore when he runs out of ideas.