Eerlijk gezegd is deze film over de hoofden van de meeste van zijn criticasters heen gegaan.<br />Het tegenovergestelde van verdoemenis (verloren zijn) is verlossing (verloren zijn), en deze film is een van de zeer weinigen die met die twee concepten te maken hebben. De film onderzoekt ook de liefde en teleurstellingen die de vader-zoonrelatie met zich meebrengt. Het moet in het begin worden opgemerkt dat geen van deze thema's op dit moment in de mode zijn.<br />De premisse is dat de vaders van de verhuizing, huurmoordenaar Michael Sullivan (Tom Hanks) en zijn misdaadbaas John Rooney (Paul Newman), van hun zoons houden en alles zullen doen om hen te beschermen. Maar Rooneys zoon Connor is nog kwaadaardiger dan de rest. Het is de bedoeling dat Sullivan zijn trouwe soldaten inhuurt om zijn eigen diefstal van zijn vader in de doofpot te stoppen. Als Connor hoort dat Sullivans zoon Michael er getuige van is geweest, vermoordt hij per ongeluk Sullivans andere zoon (en Sullivans vrouw) in een poging getuigen het zwijgen op te leggen.<br />Sullivan besluit dat hij tot elke prijs wraak wil, zelfs tot de verschrikkelijk hoge prijs van het verderf. Rooney, die in één scène de dag dat Connor werd geboren vervloekt, weigert zijn zoon Connor aan Sullivan af te staan en huurt een huurmoordenaar in die Maguire heet (Jude Law), om Sullivan en zijn zoon te vermoorden. En dus gaat Rooney met zijn zoon Connor op weg naar het verderf. Voor de rest van de film, vergezeld van zijn nog levende zoon Michael, gaat Sullivan achter Connor Rooney aan op de Weg naar Verdoemenis, en Maguire achter Sullivan. Als Sullivan Rooney in een kelder van de kerk confronteert en eist dat hij Connor opgeeft omdat Connor zijn gezin heeft vermoord, zegt Rooney: 'Michael, er zijn alleen moordenaars in deze kamer, en er is maar één garantie: niemand van ons zal de hemel zien.' Aan het eind van de film wordt, enigszins voorspelbaar, één personage gered en één personage krijgt berouw.<br />Ik ben geen grote fan van Tom Hanks, maar hij stapt wel uit zijn rol om de huurmoordenaar Sullivan overtuigend te spelen, met een subtiel en laconiek optreden. Newman doet het goed als de oude Ierse gangster Rooney, met een harde uitdrukking op zijn gezicht en een gekwelde blik in zijn ogen. Jude Law speelt Maguire op een gepast griezelige manier. Tyler Hoechlin speelt de jonge Michael op een natuurlijke manier en zonder aanstellerij.<br />De filmbeelden weerkaatsten voortdurend het licht uit de duisternis, als een echo van de thema's van verlossing en verdoemenis. De camera werkte met een palet van groenen en grijzen. De grijzen waren van de vaders en de stedelijke landschappen uit de crisistijd van Illinois. De groenen waren van de jongere zoons en de landelijke vlakten van de staat. Thomas Newmans weelderige, sonore en meeslepende muziek had een zwakke Ierse ondertoon en werd gespeeld in Politieland-achtige arrangementen. De decors waren authentieke steden in het Midden-Westen: fabrieken, kerken. De huizen glansden van het glanzende houtwerk.<br />De uitmuntendheid van de film ligt in het creëren van een uniek gevoel uit de diepzinnige thema's, het karakteristieke acteerwerk en de omhullende muziek en cinematografie. Het enige negatieve was een lichte anti-wapenboodschap die in het scenario was verwerkt, de enige toespeling op politieke correctheid.<br />Ik geef deze film een 10 van de 10; na verloop van tijd zal het worden erkend als een geweldige film.
Frankly, this movie has gone over the heads of most of its detractors.<br /><br />The opposite of perdition (being lost) is salvation (being saved) and this movie is one of a very few to deal with those two concepts. The movie also explores the love and disappointments that attend the father-son relationship. It should be noted at the outset that none of these are currently fashionable themes.<br /><br />The premise is that the fathers in the move, hit-man Michael Sullivan (Tom Hanks) and his crime boss John Rooney (Paul Newman), love their sons and will do anything to protect them. But Rooney's son Connor is even more evil than the rest. He kills one of Rooney's loyal soldiers to cover up his own stealing from his father. When Connor learns that Sullivan's son Michael witnessed it, he mistakenly kills Sullivan's other son (and Sullivan's wife) in an attempt to silence witnesses.<br /><br />Sullivan decides he wants revenge at any price, even at the terribly high price of perdition. Rooney, who in one scene curses the day Connor was born, refuses to give up his son Connor to Sullivan, and hires a contract killer named Maguire (Jude Law) to kill Sullivan and his son. So Rooney joins his son Connor on the Road to Perdition.<br /><br />For the rest of the movie, accompanied by his surviving son young Michael, Sullivan pursues Connor Rooney down the Road to Perdition, and Maguire pursues Sullivan. When Sullivan confronts Rooney in a Church basement, and demands that he give up Connor because Connor murdered his family, Rooney says - "Michael, there are only murderers in this room,.., and there's only one guarantee, none of us will see Heaven." As the movie ends, somewhat predictably, one character is saved and one character repents.<br /><br />I'm not a big Tom Hanks fan, but he does step out of character to play hit-man Sullivan convincingly, giving a subtle and laconic performance. Newman does well as the old Irish gangster Rooney, showing a hard edge in his face and manner, his eyes haunted by Connor's misdeeds. Jude Law plays Maguire in a suitably creepy way. Tyler Hoechlin plays Young Michael naturally and without affectation.<br /><br />The cinematography constantly played light off from darkness, echoing the themes of salvation and perdition. The camera drew from a palette of greens and greys. The greys belonged to the fathers and the urban landscapes of Depression era Illinois. The greens belonged to the younger sons and that State's rural flatlands. Thomas Newman's lush, sonorous and haunting music had faint Irish overtones and was played out in Copland-like arrangements. The sets were authentic mid-Western urban - factories, churches. The homes shone with gleaming woodwork.<br /><br />The excellence of the movie lies in its generation of a unique feeling out of its profound themes, distinctive acting, and enveloping music and cinematography. The only negative was a slight anti-gun message slipped into the screenplay y, the movie's only nod to political correctness.<br /><br />I give this movie a10 out of 10; in time it will be acknowledged as a great film.