De Minion gaat over... nou ja, over een minion. Een dienaar van Satan die als doel heeft de sleutel te bemachtigen waarmee hij de deur kan openen waarachter zijn meester gevangenzit. Hij is een soort demon die menselijke wezens in zijn macht heeft en als het lichaam sterft, zal hij een ander in zijn macht krijgen. Iedereen die toevallig in zijn macht is, zal in een soort berserkerwoede ten onder gaan. Dolph Lundgren speelt Lukas, lid van een geheime orde van tempeliers, die de opdracht heeft de sleutel bij de minion weg te houden. De film begint duizend jaar geleden, in het Midden-Oosten, waar een paar tempeliers voor de minion op de vlucht slaan. Dan gaat hij terug naar 1999, waar de sleutel ergens onder de grond in New York terechtkomt. Een archeoloog krijgt de opdracht de plek waar de sleutel is gevonden te bestuderen en uit te graven. Onnodig te zeggen dat de volgeling achter de sleutel aan zit, en de film wordt een lange, uitputtende achtervolgingsscène tussen de volgeling, Lukas en de archeoloog.<br />De film is niet meer dan dat, een low-budget B-film. De film ontbeert energie en ploetert voort. Je volgt de achtervolging, maar je zult je nooit betrokken voelen bij het verhaal dat moedwillig ideeën uit eerdere films oppikt (vooral The Terminator-films). De vechtscènes met de volgeling zijn lastig, omdat je nooit te weten komt hoe goed of hoe slecht deze demon als krijger is. Het wordt een eenmansleger als het tegen een groep tempeliers vecht, maar het is waardeloos als het op een tegen een aankomt. En het schijnt heel lang te bestaan. Dit alles laat zien dat elk gevoel voor logica gewoon voor het gemak wordt weggegooid. Het hele idee van een geheime orde van tempeliers, een deur naar de hel en de sleutel is niet goed verklaard. We moeten gewoon accepteren dat ze gewoon bestaan. De film schijnt gemaakt te zijn met het gevoel dat er niet veel potentieel in het verhaal zit, maar net genoeg om een paar dollar te verdienen. Dolph Lundgren ziet er beslist uit alsof hij ergens anders zou willen zijn.<br />Het oordeel: 2 van 5 sterren.
The Minion is about... well, a minion. A servant of Satan and whose goal is to get the key that will unlock the door where his master is trapped. He is some sort of demon who possess human beings and when the body dies will possess another. Anyone who happens to be possessed will go on some berserker rage. Dolph Lundgren plays Lukas, a member of a secret order of Templars, who is tasked to keep the key away from the minion. The movie begins a thousand years ago, in the Middle East where a couple of knight templars flee from the minion. Then flash forward to 1999, where the key winds up somewhere underground in New York. An archeologist is assigned to study/dig the place where the key was found. Needless to say, the minion is after the key, and the movie becomes a long winded chase scene between the minion and Lukas and archeologist.<br /><br />The movie, is just that, a low budget B-movie flick. The movie lacks energy, and just trods along. You'll follow the chase but you won't ever feel involved in the story which willfully takes ideas from previous movies (especially The Terminator films). The fight scenes with the minion is troublesome, in that you never get the sense of how good or how bad a warrior this demon is. It "skillfully" becomes a one-man army when fighting a squad of templars but sucks when it comes to one-on one. And it's supposed to be around for a long time. All this goes to show that any sense of logic is just thrown down the drain for convenience. The whole idea of a secret order of Templars, a door to hell, and the key isn't well explained. We are merely to accept that they just exist. The movie seems to have been made with the feeling there's not much potential to the story but only enough to make a few bucks. Dolph Lundgren sure looks like he wish he were somewhere else.<br /><br />The verdict: 2 of 5 stars.