De premisse van deze film prikkelt al een hele tijd mijn verbeelding. We hebben er allemaal wel eens iets over gehoord of gelezen. Wat zou je doen als je helemaal alleen op de wereld was? Wat zou je doen als de hele wereld plotseling voor je ogen verdween? In feite is het laatste wat er gebeurt met Dave en Andrew, twee kamergenoten die in een vervallen huis midden op een snelweg wonen. Andrew is op zijn zachtst gezegd een zenuwinzinking en Dave wordt beschouwd als een van de grootste mislukkelingen van de maatschappij. Dat is de voornaamste reden waarom deze twee kerels zo goed met elkaar overweg kunnen, omdat ze elkaar alleen maar hebben om troost bij te zoeken als het nodig is. Alleen maar tot...<br />Vanaf het begin van de film krijgen ze een heleboel problemen. Ze raken allebei betrokken bij de misdaad, Andrew lijdt aan paranoia en durft gewoon het huis niet uit. Dave heeft geen succes op zijn werk en zijn collega's behandelen hem niet erg goed en met het respect dat hij verdient. De hoeveelheid problemen waar ze mee te maken krijgen, wordt steeds groter, tot die ene dag waarop ze het onvermijdelijke onder ogen moeten zien en ermee moeten leren omgaan. Dit is gewoon te veel voor hen en ze wensen dat alles gewoon zou verdwijnen... En dat is natuurlijk precies wat er gebeurt.<br />De rest van het verhaal plaatst Dave en Andrew in deze wereld van het niets. Eerst zijn ze verbaasd en hebben ze moeite om de kenmerken van deze krankzinnige omgeving te begrijpen en te verwerken, maar later komen ze erachter dat ze zo ongeveer alles kunnen doen wat ze willen omdat het lijkt alsof zij de enigen zijn die nog over zijn.<br />Niets heeft een ongelooflijk kleine bezetting <0xE2><0x80><0x93> in feite zien we, behalve de eerste paar opnamen van de film, alleen Dave (David Hewlett) en Andrew (Andrew Miller) in de hele film. Het is duidelijk dat om dit voor elkaar te krijgen de spelers meer dan goed moeten zijn, want in een wereld waar niets bestaat, is er niets dat de kijker op welke manier dan ook kan afleiden. Vincenzo heeft besloten om een redelijke hoeveelheid close-ups te gebruiken om het interessanter te maken, en dat werkt eigenlijk heel goed. Directeur Fotografie, Derek Rogers, heeft ook een leuke manier om het publiek te plagen door visuele informatie achter te houden, vooral op momenten dat een personage iets ziet en erop reageert, maar we zien het niet meteen.<br />Blijkbaar kan dit geen door gebeurtenissen gedreven film zijn, en dat is het ook niet. Een groot deel van de actie vindt buitenshuis plaats als ze zich in de leegte bewegen. En daar vinden de meest hilarische scènes plaats, vooral als Andrew een chocoladereep ontdekt.<br />Nu zou je kunnen denken: 'Hoe ziet niets eruit?' Nou, het ziet er inderdaad uit als niets. De hele wereld van niets is wit... wit, in welke richting je ook kijkt. Dat is de zwakte van deze film... Na een uur of minder wordt het buitengewoon saai om naar te kijken en er moeten gebeurtenissen zijn om ervoor te zorgen dat het interessanter is om naar te kijken. Godzijdank zijn er een paar. Bijvoorbeeld op momenten dat de twee jongens, door de eigenschappen van niets, heel hoog kunnen springen alsof niets is gemaakt van... tofu (zoals Andrew beweert). Het is leuk om te zien hoe ze onmiddellijk in staat zijn om niets te gebruiken om goden van hun eigen kleine gemeenschap te worden.<br />Een van de beste onderdelen van de film is de set... Productieontwerper Jasna Stefanovic heeft in deze film prachtig werk geleverd, het huis waarin deze twee jongens wonen is zo onnatuurlijk leuk om naar te kijken, maar toch lijkt het juist dat deze twee in zo'n huis wonen. Al met al is het productieontwerp zonder twijfel een van de krachtigste aspecten van deze film die hem de moeite waard maakt om naar te kijken...<br />Maar het allermooiste van de film is het acteerwerk. Zowel David Hewlett als Andrew Miller zien er echt uit als de professionele acteurs die ze allebei zijn. Voor elke seconde van de film staat de camera op hen gericht, en zoals ik al eerder heb gezegd, zijn er bijna geen rekwisieten in de film, ze bevinden zich in feite op een kaal toneel. Met veel karakterontwikkeling en wat fatsoenlijke oneliners en slimme dialogen (bij tijd en wijle hilarisch stom), werkt het allemaal voor dat doel <0xE2><0x80><0x93> en dit maakt de film van een lowbudgetfilm tot een goed gemaakt handwerk.<br /><br /> 's praten een beetje over de visuele effecten, want die zijn absoluut de moeite van het vermelden waard. Er is niets met digitale visuele effecten en protheses dat kan wedijveren met een moderne horrorfilm. Er zit een nogal angstaanjagende droomsequentie in de film, en hoewel The Drews die scène volledig hebben uitgemolken, is het toch leuk om naar te kijken. Een van de beste visuele effecten in de film is aan het eind, wanneer Andrew en Dave plotseling hun krachten in deze omgeving ontdekken <0xE2><0x80><0x93> ze hebben het vermogen om alles weg te wensen, dus wat als ze het ook andersom kunnen doen en dingen laten verschijnen?<br />'Niets.' Het is een heldere en goed belichte film, het helpt echt om de indruk te wekken dat ze waarschijnlijk dood zijn (dit is in feite een van hun theorieën), maar 'Niets' is een komedie en vernietigt langzaam zijn eigen theorie. We weten niet waar ze zijn of wat er met hen is gebeurd. We weten niet of ze er ooit nog uit zullen komen, want de film eindigt voordat we iets dergelijks hebben gezien. Het einde is trouwens niet zo goed als het had kunnen zijn. Het is vrij gemakkelijk te voorspellen wat er gaat gebeuren, maar de schrijvers hebben een paar incidenten bedacht die het iets interessanter maken en uiteindelijk is het redelijk bevredigend.<br />Neem 'Hollow Man', 'Kill Bill' 'Cube', 'Epoch' en een heleboel andere films en je hebt 'Nothing'. Het is echt een amalgaam van verschillende stijlen, en toch is er geen andere film (tenminste, voor zover ik weet) die erop lijkt. Want de mensen die zich het originele commentaar op de dvd herinneren, zullen zich misschien herinneren dat Vincenzo Natali vertelde hoe hij op het verhaal van Cube was gekomen. Hij vertelt dat hij en André Bijelic kamergenoten waren en dat ze allebei in deze extreem saaie kamer zaten zonder hoop om eruit te komen. 'Nothing' zou heel goed de gescreende versie van de oorsprong van het Cube-verhaal kunnen zijn, en daarom lijkt het bijna op een van de voorlopers van de Cube. '<br />Wat kan ik zeggen? Ik heb genoten van 'Niets', het is een geweldige film en de verschillende delen van de film zijn buitengewoon goed gemaakt met massa's intelligente ideeën, toch heb ik het gevoel dat er in de film iets ontbreekt en ik heb moeite om erachter te komen wat het precies is... Misschien kan ik die vraag beantwoorden als we een 'Niets 2' hebben. 'Niets' is een geweldige film, maar niet zo goed als ik had verwacht.<br />Eindbeoordeling: 7,5 / 10.
The premise of this movie has been tickling my imagination for quite some time now. We've all heard or read about it in some kind of con-text. What would you do if you were all alone in the world? What would you do if the entire world suddenly disappeared in front of your eyes? In fact, the last part is actually what happens to Dave and Andrew, two room-mates living in a run-down house in the middle of a freeway system. Andrew is a nervous wreck to say the least and Dave is considered being one of the biggest losers of society. That alone is the main reason to why these two guys get so well along, because they simply only have each other to turn to when comforting is needed. Just until...<br /><br />Straight from the beginning of the film lots and lots of problems happen to them. Both of them get involved with crime, Andrew suffers from paranoia and simply doesn't dare going out of the house. Dave is unsuccessful at his job and his colleagues don't treat him very well and with the respect he deserves. The amount of problems they face keeps increasing until that one day where they may have to face the inevitable and deal with it. This is just too much for them and they wish that everything would just go away... And of course that is exactly what happens.<br /><br />The rest of the story places Dave and Andrew in this world of nothingness. At first they are surprised and have problems understanding and dealing with the features of this crazy environment, but later on they find out that they can do just about everything they want because it seems as if they are the only ones still left.<br /><br />Nothing features an incredibly small cast - in fact, besides the first couple of shots from the film, we only see Dave (David Hewlett) and Andrew (Andrew Miller) in the entire film. It is clear that in order to pull this off, the cast has to be more than up for the task, because in a world where nothing exists there is nothing that can distract the viewer in any way. Vincenzo has decided to use a reasonable amount of close-up head shots to make it more interesting and it actually works quite well. Director of Photography, Derek Rogers, also has a nice way of teasing the audience by withholding visual information, especially at times where a character sees something and reacts to it, but we don't see it right away.<br /><br />Obviously, this can't be an event driven film and it's not. Much of the action happens outside their house when they move around in the void. And that's where some of the most hilarious scenes take place, especially in the case of when Andrew discovers a candy bar.<br /><br />Now, one could be thinking: "How does nothing look like?" Well, it looks like nothing indeed. The entire world of nothing is white... white no matter in what direction you look. This is the weakness of this film... After an hour or less it's getting extremely boring to look at and there has to be events to make sure it's more interesting to look at. Thank God, there are some. For example at times when the two lads, due to the properties of nothing, are able to jump really high as if nothing is made out of... tofu (as Andrew claims). It's fun to see how they are instantly able to use nothing to become gods of their own little society.<br /><br />One of the best parts of the film is the set... Production designer Jasna Stefanovic has done a beautiful job in this film, the house in which these two guys live is so unnaturally fun to look at, still it seems right for these two to be living in a place like this. All in all, the production design is with no doubt one of the most powerful aspects of this film at it really makes the film worth watching...<br /><br />However, the very best part of the film is the acting. Both David Hewlett and Andrew Miller really look like the professional actors they both are. The camera is on them for every second of the film and as previously said, there are just about no props in the film, they are really on a bare stage. With plenty of character development and some decent one-liners, clever dialogue (at times hilariously stupid), it all works to that end - and this really moves the movie away from the low-budget area to well-crafted handwork.<br /><br />Let's talk a little about the visual effects, because they are definitely worth mentioning. Nothing features digital visual effects and prosthetics that equals any modern horror film. There's a rather horrifying dream sequence in the film, and although The Drews have milked that scene completely it's still fun to watch. One of the best visual effects in the film is at the end where Andrew and Dave suddenly discover their powers in this environment - they have the abilities to wish everything away, so what if they can do it the other way around and make things appear?<br /><br />"Nothing" is a bright and well-lit movie, it really helps promoting the idea of them probably being dead (this is in fact one of their theories), but "Nothing" is a comedy and it slowly destroys its own theory. We don't know where they are or what has happened to them. We don't know if they will ever get out, because the movie ends before we see anything like that. The ending, by the way, is not as good as it could've been. It's rather easy to predict what is going to happen, still the writers have thought up a few incidents that help make it a little more interesting and in the end, it's a reasonably satisfactory one.<br /><br />Take "Hollow Man", "Kill Bill", "Cube", "Epoch" and lots of other films and you have "Nothing". It really is an amalgam of different styles, still there is no other film (at least that I know of) Nothing is really like. For the people remembering the original Cube Production Commentary on its DVD may remember that Vincenzo Natali talked about how he came up with the story of Cube. He talks about him and André Bijelic having been room-mates at a time and they both were in this extremely dull room with no hope of getting out, "Nothing" could very well be the screened version of the origin of the Cube story, and to that end, it's almost like one of the Cube prequels.<br /><br />What can I say? I enjoyed "Nothing", it is a great movie and the different parts of the movie are extremely well-made with tons of intelligent ideas, still I feel the movie is missing something and I have problems finding out precisely what it is... Maybe if we have a "Nothing 2" I can answer that question. "Nothing" is a great film, but not as good as I expected it to be.<br /><br />Final rating: 7.5 / 10