Sterrenstof is een heel leuk, heel fantasievol en filmisch sprookje in één. Het verhaal gaat over een jongeman die buiten een fantasiewereld woont. Hij gaat naar binnen om een stukje van een gevallen ster op te halen en komt tot de ontdekking dat de ster leeft, jong en mooi is. Een koninkrijk waarvan de koning op het punt staat te sterven, heeft gezegd dat de koning een wedstrijd houdt met zijn zoons om te zien wie het eerst een robijn kan oprapen om koning te worden, terwijl een drietal heksen wil dat de ster in stukken wordt gesneden en gebruikt om hen jong te houden. Deze drie draden van het verhaal verweven zich op een ingewikkelde manier door het hele verhaal heen, met goed acteerwerk, oogverblindende special effects en ook nog wat solide sentiment en humor. Stardust is een leuke film en heeft een paar leuke optredens van mensen als Claire Danes als de ster (ik kon een hele tijd naar haar kijken) tot Michelle Pfeiffer (ik kon een nog veel langere tijd naar haar kijken, met al mijn magische krachten) en Robert Deniro die een mietje van een luchtpiraat tot in de perfectie speelt. Charlie Cox als Tristan is innemend en geloofwaardig en we krijgen een paar heel goede rollen van een groep kerels die de zoons uithangen om koning te worden en die voortdurend en consequent proberen elkaar om zeep te helpen. Mark Strong, Jason Flemyng en Ruppert Everett spelen hun rollen goed, zowel in het leven als in de dood (ik vond deze hele draad ook geweldig). Toole speelt de stervende moordenaar en kijkt uit naar de grappige Ricky Gervais, die me de hele film lang meer aan het lachen heeft gemaakt dan wat dan ook in zijn korte vijf minuten (mooie voeten). Maar de echte kracht van de film is de roman van Neil Gaiman en het script dat hij met zijn creatieve en vruchtbare geest heeft geschreven. Stardust creëert zijn eigen mythologie en zijn eigen wereld en het werkt.
Highly enjoyable, very imaginative, and filmic fairytale all rolled into one, Stardust tells the story of a young man living outside a fantasy world going inside it to retrieve a bit of a fallen star only to find the star is alive, young, and beautiful. A kingdom whose king is about to die has said king unleash a competition on his several sons to see who can retrieve a ruby first to be king whilst a trio of witches want the star to carve up and use to keep them young. These three plot threads weave intricately together throughout the entire picture blended with good acting, dazzling special effects, and some solid sentiment and humour as well. Stardust is a fun film and has some fun performances from the likes of Claire Danes as the star(I could gaze at her for quite some time) to Michelle Pfeiffer(I could gaze at her at full magical powers even longer) playing the horrible witch to Robert Deniro playing a nancy-boy air pirate to perfection. Charlie Cox as the lead Tristan is affable and credible and we get some very good work from a group of guys playing the sons out to be king who are constantly and consistently trying to kill off each other. Mark Strong, Jason Flemyng, and Ruppert Everett plays their roles well in both life and death(loved this whole thread as well). Peter O'Toole plays the dying killer daddy and watch for funny man Ricky Gervais who made me laugh more than anything in the entire film in his brief five minutes(nice feet). But the real power in the film is the novel by Neil Gaiman and the script made from his creative and fertile mind. Stardust creates its own mythology and its own world and it works.