Franse filmregisseurs staan nog steeds versteld van hun buitengewone vermogen om de beelden en geluiden van het gewone, alledaagse leven in een buitenwijk te simuleren. Dat werd al snel duidelijk toen begin 2002 _L'Emploi du temps_ ( _Time Out_ ) werd uitgebracht, een briljante karakterstudie van een witte kraagwerker die na zijn ontslag uit zijn baan in melancholie verzonk. Net als de voorliefde van Franse filmmakers werden veel scènes in echte straten en op openbare plaatsen opgenomen, waardoor het verhaal iets van een bioscoopfilm had, en toch had _L'Emploi du temps_ ook een elegante uitstraling dankzij uitstekend camerawerk en een paar verbluffende locatiebeelden (met name een Zwitserse berghut). Vlak na die meesterlijke film komt er nog een indrukwekkende Franse productie van Jacques Audiard, _Sur mes levres_ ( _Read My Lips_ ). Maar om deze film een misdaadfilm te noemen doet hem geen recht, want het is veel meer dan dat. Net als de eerdere Franse film is het een scherpzinnige karakterstudie van marginale mensen die hun verstand gebruiken om vooruit te komen in een samenleving die hen de rug heeft toegekeerd. In een Parijse bouwonderneming zit een verlegen, kleine jonge vrouw achter haar bureau, afgezonderd van de rest van het kantoor, dat een belangrijke doorgang vormt naar de kopieerapparaten en de toiletten.<br /><br />Onhebbelijke collega's gebruiken de voorkant van Carla's kantoor. Carla, die gedeeltelijk doof is, zet haar gehoorapparaten naar believen aan en uit als het lawaai haar te veel wordt, of het nu het gezoem van de kopieerapparaten is of het schrille gehuil van de baby van een vriendin. Als haar baas haar bij zich roept om haar voor te stellen een secretaresse in dienst te nemen om haar te helpen met het werk, is Carla bang dat ze haar baan zal verliezen. Op het arbeidsbureau maakt Carla een lijst van de specificaties die ze voor haar assistente (bij voorkeur een man) wil hebben, alsof ze bij een privé-detective werkt. Hij moet 25 jaar oud zijn, met een goed figuur en uitgebreide computer- en archiefvaardigheden. Als het bureau een onverzorgde, dreigend uitziende jongeman stuurt, is Carla zowel geschokt als geïntrigeerd. Ze verlaten het kantoor en lunchen in een plaatselijk eethuis, waar Carla haar toekomstige assistente interviewt. Als ze hoort dat hij net uit de gevangenis is, wil Carla aanvankelijk niets met Paul te maken hebben, maar ze verandert van gedachten en neemt hem in dienst. Hoewel ze in wezen aardig is voor haar assistente, heeft Carla nu een autoriteitspositie en een nieuw gevoel van macht. Paul leert snel en wordt een vaardige werker. Carla helpt Paul een tijdelijk onderkomen te vinden en neemt het zelfs voor hem op als zijn reclasseringsambtenaar op een dag op kantoor komt en zich afvraagt waarom Paul zijn afspraak heeft gemist. Tijdens een van hun lunchpauzes vertelt Carla Paul over haar gehoorverlies en onthult ze dat ze kan liplezen. Later, als een hebzuchtige collega schaamteloos een project overneemt waar Carla aan heeft gewerkt, vraagt een woedende Carla Paul om hulp bij het zoeken naar wraak op de man. Vanaf dat moment wordt Sur levres een steeds heftiger wordend misdaaddrama dat escaleert tot een van de heftigste beeldende scènes die de afgelopen jaren op het witte doek zijn vertoond. Het script leent elementen van Hitchcock, met name REAR WOMEN, waar Carla's scènes zich afspelen. Het talent om te liplezen komt met behulp van een verrekijker tot leven. Er is een plagerige, aan-en-uit-seksuele aantrekkingskracht tussen de twee hoofdrolspelers die culmineert in een nogal vreemde hommage aan NORTH BY NORTHWEST, maar die werkt vanwege de aanzienlijke seksuele hitte die zich langzaam opbouwt tussen de twee sterren. Dat gezegd hebbende, is wat je van deze film meeneemt niet zozeer de gelijkenis met klassieke Hitchcock-thrillers, hoewel die elementen zeker aanwezig zijn, maar het alomtegenwoordige beeld van een moderne stad overdag (in dit geval Parijs) waar het leven zich uitstrekt van alledaagse werkdagen tot een drankzuchtig, opzichtig nachtleven waar seks, drugs en witgewassen geld de levens van verschillende personages infiltreren. In tegenstelling tot de producties in Hollywood is dit een psychologisch spannend verhaal waarin de mensen eruitzien als de gewone man en vrouw op straat, waarin een klap in het gezicht of in het kruis klinkt als een misselijkmakende bons en waarin het kantoor een plek is waar je bang voor moet zijn.
French film directors continue to amaze with their extraordinary ability to simulate the sights and sounds of ordinary, everyday suburban life. This was readily apparent with the release early in 2002 of L'Emploi du temps ( Time Out ) , a brilliant character study of of a white collar worker's descent into melancholy after having been fired from his job. As is the penchant of French filmmakers , many scenes were shot on real streets and in public places, giving a cinema verite feel to the story , yet L'Emploi du temps also possessed an elegant look thanks to excellent camera work and some stunning location footage ( most notably a Swiss mountain retreat ). Running fairly on the heels of that masterful movie comes another impressive French production, Jacques Audiard's gritty crime caper, Sur mes levres ( Read My Lips ). Actually, to tag this film a crime caper does it a disservice because it is so much more than that. As with the earlier French release, it is an incisive character study of marginal people using their wits to get ahead in a society that has turned its back on them. In a Paris construction firm Carla, a shy, diminutive young woman sits at her desk, sequestered to an area of the office that is a major pathway to the xerox machines and restrooms.<br /><br />Obnoxious coworkers use the front of Carla's desk to chat and drop off their half-finished Styrofoam cups of coffee. Partially deaf, Carla turns her hearing aids on and off at will if noise becomes bothersome, be it the drone of the paper copiers or the shrill crying of a friend's baby. When her boss calls her into the office to suggest that she hire a secretarial assistant to help her with the work load, Carla fears she may lose her job. At the employment office Carla lists the specifications she wants for her assistant (preferably male) as if she were at a Personals Agency. He should be 25 years old and clean -cut , with extensive computer and filing skills. When the agency sends over an unkempt , menacing looking young man, Carla is both shocked and intrigued. They leave the office and have lunch at a local eatery, where Carla interviews her prospective assistant. When she finds out that he has just gotten out of prison , Carla initially wants nothing to do with Paul, but has a change of heart and hires him on. Although she is basically kind toward her helper, Carla now finds herself in a position of authority and possessing a newfound sense of power. Paul learns quickly and becomes an able worker. Carla helps Paul find a temporary place to live and even covers for him when his parole officer shows up one day at the office wondering why Paul missed his appointment. During one of their lunch breaks Carla informs Paul of her hearing deficiency and reveals her ability to read lips. Later, when an avaricious coworker blatantly takes over a project Carla has been working on, a furious Carla asks Paul's help in seeking revenge on the man. From here on in Sur mes levres becomes an increasingly intense crime drama escalating into some of the most violently graphic scenes that have been shown on the screen in recent years. The screenplay borrows elements from Hitchcock, most notably REAR WINDOW, where Carla's lip-reading talent comes into full play using a pair of binoculars. There is a teasing, on-again, off-again sexual attraction between the two protagonists that culminates in a rather strange homage to NORTH BY NORTHWEST, but it works because of the considerable sexual heat that builds slowly between the two stars. That being said, what one carries away from this movie isn't so much the similarities to classic Hitchcock thrillers, although those elements are definitely there, but the pervasive view a of a modern day city (in this case Paris) where life runs the gamut from mundane workdays to a boozy, garish nightlife where sex, drugs and laundered money infiltrate the lives of several characters. Unlike Hollywood productions, this is a psychological suspense yarn where the people look like the everyday man and woman on the street, where a punch in the face or groin sounds like a sickening thud and where the office is a place to be feared. It's Hitchcock with the gloves off.