Hoewel de soundtrack een beetje gedateerd is, is dit verhaal nu meer dan ooit relevant voor de Verenigde Staten. Niet alleen zijn de banen bij de staalfabrieken van iedereen, maar worden ze ook nog eens door Amerikaanse bedrijven uitbesteed, terwijl de overheid profiteert en de Amerikanen eronder lijden.<br />Peter Strauss is Emory, een staalarbeider die al 35 jaar hetzelfde werk doet als zijn vader. Zijn vrouw wordt gespeeld door Pamela Reed, die erg realistisch is en het gezin met twee kinderen probeert te onderhouden als Emory zijn baan verliest. De fabriek wordt gesloten onder het voorwendsel van wanbeheer, maar er is ook sprake van verduistering en goedkopere lonen, zodat ze één staalarbeider in één maand (uitbesteding) kunnen betalen wat ze Strauss/Emory in één dag zouden moeten betalen. Het doet er niet toe dat deze mannen allemaal goede, loyale arbeiders zijn die waarden hooghouden en het beste voor hun gezin proberen te doen.<br />John Goodman, Gary Cole (als de broer van Strauss) en een paar andere collega's zijn er ook door getroffen. Het is heel verontrustend en realistisch. Sommige scènes tussen Emory en zijn vader zijn in beweging gekomen. Emory hoopt dat zijn plaatselijke vakbond in staat zal zijn de fabriek te heropenen, zoals ze hebben beloofd.<br />Emory's broer, Lee, ziet de tekenen al aan de muur. Er zijn geen banen meer in de roestgordel (Ohio) en ze moeten verder. Maar waar in de Verenigde Staten kunnen ze heen? Waar zal het beter zijn voor een arbeider in de staalindustrie? Aan het eind volgt een triomfantelijke scène waarin Emory en zijn ploeg het laadperron vullen met staalproducten. De bewaker staat toe dat ze dit doen als een laatste gebaar, een van de mannen pleegt zelfmoord en hij voelt met hem mee.<br />Over het geheel genomen een goede film over de moeilijke tijden hier in Amerika. Iets wat maar weinigen onder ogen willen zien voordat ze er persoonlijk bij betrokken zijn geraakt.
While the soundtrack is a bit dated, this story is more relevant in the U.S. now more than ever. With not only blue collar jobs but everyone's jobs being outsourced by U.S. corporations while the government profits and American suffer.<br /><br />Peter Strauss is Emory, a steel worker who works the same job his father did for 35 years. His wife is well-portrayed by Pamela Reed, who is very realistic, trying to support the family with two children when Emory loses his job. The mill is closed under the pretext of mismanagement, but there is also embezzlement and cheaper wages where they can pay one steelworker in one month (outsourcing) what they would have to pay Strauss/Emory in a day. Never mind that these men are all good loyal workers who have values and try the best for their family.<br /><br />John Goodman, Gary Cole (as Strauss' brother) and a few other co-workers are also affected. It is very disturbing and realistic. Some scenes between Emory and his father are moving. Emory hopes his local union will be able to re-open the mill, as they promise to do so.<br /><br />Emory's brother, Lee already sees the writing on the wall. There are no jobs left in the rust-belt (Ohio) and they must move on. However where in the U.S. can they move to?. Where will it be better for a blue-collar steel worker?.<br /><br />There is a triumphant scene at the end where Emory and his crew fill the loading dock with steel products. The guard allows them to do this as a final gesture, one of the men committed suicide and he has empathy.<br /><br />Overall, a good message film about hard times right here in America. Something that few care to face until personally affected. 8/10.