In 1594 zijn de Tupinambas-indianen in Brazilië vrienden van de Fransen, en hun vijanden zijn de Tupiniquins, vrienden van de Portugezen. Een Fransman (Arduorno Colassanti) wordt gevangengenomen door de Tupinambás, en ondanks zijn proces om hen ervan te overtuigen dat hij Frans is, geloven ze dat hij Portugees is. De Fransman wordt hun slaaf, en woont in het huwelijk met Seboipepe (Ana Maria Magalh Dees). Later gebruikt hij kruit in de kanonnen die de Portugezen hebben achtergelaten om de Tupiniquins in een gevecht te verslaan. Om de overwinning te vieren besluiten de indianen hem op te eten.<br />'Como Era Gostoso o Meu Franconnes' is een andere grote lowbudgetfilm van de grote Braziliaanse regisseur Nélson Pereira dos Santos. Het scenario is heel origineel en het verhaal wordt in het Tupi verteld. De film wordt meestal met natuurlijk licht opgenomen en is heel realistisch. De acteurs en actrices treden naakt op en Ana Maria Magalh<0xC3><0xA3>es is schitterend, laat een prachtig lichaam zien en geeft een verbluffende voorstelling. Het geluid is van de Braziliaanse muzikant Zé Rodrix. Deze film toont het begin van de uitbuiting van mijn land door Europeanen, in die tijd in het Portugees en Frans, handeldrijvend met de indianen en door onze natuurlijke hulpbronnen kammen en spiegels uitwisselend. Deze film werd bekroond op nationale festivals, zoals het Brazilian Cinema Festival of Brasgemlia (Festival de Brazgemlia do Cinema Brasileiro) met het beste scenario (Nelson Pereira dos Santos), het beste dialoog (Nelson Pereira dos Santos en Humberto Mauro) en het beste scenario (Régis Monteiro), de Art Critics Association van S<0xC3><0xA3>o Paulo (Associa<0xC3><0xA7><0xC3><0xA3>o Paulista dos Crmticos de Arte), met de beste openbaring van het jaar (Ana Maria Magalh<0xC3><0xA3>es) en nog een paar andere prijzen.<br />Titel (Brazilië): 'Como Era Gostoso o Meu Franconnes' ('How Tasty Was My Frenchman')
In 1594 in Brazil, the Tupinambas Indians are friends of the Frenches and their enemies are the Tupiniquins, friends of the Portugueses. A Frenchman (Arduíno Colassanti) is captured by the Tupinambás, and in spite of his trial to convince them that he is French, they believe he is Portuguese. The Frenchman becomes their slave, and maritally lives with Seboipepe (Ana Maria Magalhães). Later, he uses powder in the cannons that the Portuguese left behind to defeat the Tupiniquins in a battle. In order to celebrate the victory, the Indians decide to eat him. <br /><br />"Como Era Gostoso o Meu Francês" is another great low budget movie of the great Brazilian director Nélson Pereira dos Santos. The screenplay is very original and the story is spoken in Tupi. The film is shot using natural light most of the time and is very realistic. The actors and actresses perform naked and Ana Maria Magalhães is magnificent, showing a wonderful body and giving a stunning performance. The sound is produced by the Brazilian musician Zé Rodrix. This movie shows the beginning of the exploitation of my country by Europeans, focusing in the Portuguese and French at that time, trading with the Indians and exchanging combs and mirrors by our natural resources. This movie was awarded in the national festivals, such as the 1971 Brazilian Cinema Festival of Brasília (Festival de Brazília do Cinema Brasileiro) with Best Screenplay (Nelson Pereira dos Santos), Best Dialog (Nelson Pereira dos Santos and Humberto Mauro) and Best Cenograph (Régis Monteiro); Art Critics Association of São Paulo (Associação Paulista dos Críticos de Arte), with best Revelation of the Year (Ana Maria Magalhães) and some other prizes. My vote is eight.<br /><br />Title (Brazil): "Como Era Gostoso o Meu Francês" ("How Tasty Was My Frenchman")