Ik moet toegeven dat ik al zolang ik me kan herinneren een zwak heb voor samoeraifilms. Vroeger keek ik nogal lukraak, of het nou elitair werk was zoals _De zeven samoerai_ of de bloederige stripversies zoals _De eenzame wolf_ en _Cub_. Ik hield ook van Amerikaanse/Japanse 'Crossovers' zoals _The Bushido Blade_. En natuurlijk alles met Sonny Chiba en Hiroyuki Sanada erin. En ik heb zo'n beetje elke samoerai minstens twee keer gezien. Maar _Kabuto_ niet.<br />In 1993 keek ik voor het eerst naar _Kabuto_ op video, omdat zelfs samoeraifilms saai kunnen zijn. In het begin verheugde ik me erop dat Mayeda naar Europa zou komen en de confrontaties die daaruit zouden voortvloeien, maar tegen de tijd dat hij in Spanje aankwam, had ik daar echt geen zin meer in.' Het maakt de film niet meer zoveel uit.<br />Het zou de film geen recht doen om hem'slecht' te noemen. Technisch gezien is het een nette intrede in het genre. Maar het is gewoon nooit rustig genoeg. Sho Kosugi heeft als regisseur en acteur beperkte vaardigheden en heeft slechts een fractie van het charisma van de genoemde Japanse acteurs. En over Sho Kosugi's zoon Kane gesproken, die in bijna alle Sho Kosugi-films verschijnt als Shos zoon: hij heeft weinig tot geen van zijn vaders beperkte acteertalent geërfd. En tot overmaat van ramp ontbreekt het bloed en het geronnen bloed dat tot dan toe het handelsmerk van alle samoerai-films waren. Dit was duidelijk bedoeld voor een jonger Amerikaans/Europees publiek.<br />'Laten we het erop houden dat het...' Het is een matige film voor de gemiddelde fan van historische actiefilms, maar een afknapper voor geharde fans van de samoeraifilm. Fans die van de samoeraifilm houden, kijken liever naar Red Sun (1971), met Charles Bronson als cowboy die samen met samoerai Toshiro Mifume een samoeraizwaard moet ophalen bij de slechterik Alan Delon. Het gaat er min of meer om hoe je het goed doet en waar Kabuto in de fout ging.<br />Dus hoewel de film maar honderd minuten duurt, lijkt het een veel langere film.<br />De reden waarom ik dit een eervolle 4/10-score heb gegeven in plaats van 3/10: de eerste keer dat ik deze film zag, zag ik hem in de Duitse versie. In deze versie kun je Kosugi echt begrijpen. Ik moet toegeven dat zijn 'Engrish' soms grappig is, maar na ongeveer 30 minuten vermoeiend wordt.
I must admit that I have been a sucker for Samurai flicks since I can remember. I used to watch rather indiscriminate, be it "elitist" works like The Seven Samurai or the bloody comic-book variation like Lone Wolf and Cub. I also liked US-/Japanese "Crossovers" like The Bushido Blade. And of course everything containing Sonny Chiba and Hiroyuki Sanada. And I've virtually watched every Samurai at least twice. But not Kabuto.<br /><br />In 1993 I first watched Kabuto on video, that even Samurai films can be boring. In the beginning I was looking forward to Mayeda reaching Europe and the confrontations that would come from that but by the time he actually reached Spain, I really didn't care so much for the movie anymore.<br /><br />It wouldn't do the film justice to call it "bad". Technically it's a clean entry into the genre. But there is simply never quiet enough. Sho Kosugi has limited skills as both director and actor and has only a fraction of above mentioned Japanese actors charisma. And speaking of Sho Kosugis son Kane, who appears in almost all Sho Kosugi films as Shos son: he has inherited little-to-none of his fathers limited acting skills. Adding to the minus-points is the absence of the blood and gore that until then was a trademark of all Samurai film. This was obviously intended for a younger US- / European audience.<br /><br />Lets just say that it's a so-so film for the average historic-action-adventure fan but a bore for hardened fans of Samurai cinema. Fans who are into the "Samurai meets "-genre, should rather go and watch Red Sun (1971), featuring Charles Bronson as cowboy who has to team up with Samurai Toshiro Mifume to retrieve a samurai sword from bad-guy Alan Delon. It pretty much how to do it right and where Kabuto went wrong.<br /><br />So, even though the film is a mere 100 minutes, it seems like a much longer film.<br /><br />The reason I gave this a honourable 4/10 points instead of 3/10: First time I saw this film, I saw it in the German synchronized version. In this version, Kosugi can actually be understood. I must admit that his 'Engrish' is at times funny but gets tiresome after about 30 minutes.