Deze opzettelijk bizarre verfilming van Borges' korte verhaal is typisch Cox. Zijn visuele waarnemingsvermogen wordt zoals gewoonlijk tenietgedaan door de afgrijselijke halfbakken acteerprestaties van het merendeel van de cast. De film is duidelijk gebaseerd op de surrealistische traditie van Bunuels Mexicaanse periode en doet af en toe denken aan de visie van een arme sloeber op Lars Von Triers _Elements of Crime_. Cox' kennelijke voorkeur voor losse shots, sprongsprongen en het opnemen van omgevingsgeluiden werken allemaal tegen de effectiviteit van de film. De moeite van het bekijken waard, maar uiteindelijk teleurstellend.
This wilfully bizarre adaptation of Borges short story is typical Cox. His strong visual sense is, as usual, undone by the appalling half baked acting of most of the cast. The film is definitely in the surreal tradition of Bunuel's Mexican period, and looks at times like a poor man's take on Lars Von Trier's Elements of Crime. Cox's apparent preference for single takes, jump cuts, and ambient sound recording all work against the film's effectiveness. Worth a look but ultimately disappointing.