Ondanks het feit dat het een film uit 2001 is, is de invalshoek het soort arthousestijl uit de jaren negentig dat een paar jaar geleden als 'oud' en 'uit de tijd' werd beschouwd. De smakeloze scènes en effecten waren pijnlijk om naar te kijken. Het script is redelijk goed, en een paar scènes hebben me min of meer geboeid (zoals wanneer de taxichauffeur haar's avonds naar de brug brengt). Maar de verhaallijn met de rechercheur die haar zus vermoordt en hoe hij geobsedeerd is door zelfmoord, was gewoonweg verschrikkelijk. Het optreden van de acteur die het getrouwde vriendje van Selma Blair speelt, zat me echt dwars. Maar ik heb het hele stuk uitgekeken, wat zeldzaam is voor het soort toevallige, wat-is-dat-film dat je gewoon op tv ziet en besluit te gaan kijken.
Despite being a 2001 movie, the direction is the kind of 90's art-house style that was considered "old" and out-of-date a few years ago. The cheesy cuts and effects were painful to watch. The script is decent enough, and a few scenes did kind of captivate me (like when the taxi driver brings her to the bridge at night). But the story line with the detective who's sister killed herself and how he was obsessed with suicide was just plain terrible. The performance by the actor who plays Selma Blair's married boyfriend seriously bothered me. I did sit through the whole thing, though, which is rare for the kind of random, what-is-this movie you just find on TV and decide to watch.