Helaas zijn er in dit soort gevallen zoveel tegenstrijdige verhalen dat iedereen de schuld op anderen probeert te schuiven, dat het bijna onmogelijk is om een duidelijk beeld te krijgen van wat er werkelijk is gebeurd. Deze film is het slachtoffer van zulke omstandigheden. De schrijvers (te veel van hen) hebben besloten om alle verhalen op te nemen en aan het publiek te geven, zodat zij kunnen beslissen welke versie van de waarheid ze het beste vinden. Net als in het echte leven is er geen duidelijk antwoord, geen conclusie, en het publiek blijft in het algemeen onvervuld (zoals koffie zonder de cafeïne, of seks zonder de climax). Een whodunnit zonder whodunnit is over het algemeen frustrerend en je gaat je afvragen waarom iemand geen onderzoek heeft gedaan voordat hij het op de markt bracht. Gebruik je film in elk geval als fictie als het daarop uitdraait (en dat doet het).<br />Dat wil niet zeggen dat er geen geweldige prestaties in zitten. Kilmer (als Holmes) speelt een uitstekende rol die wat menselijkheid brengt in wat verder een onsmakelijk personage is. Kilmer, en de echte-levensgeliefden en vrienden die de film hebben geraadpleegd, laten het publiek een egoïstisch, gekweld menselijk wezen zien dat, hoewel hij vele en grote fouten had, door veel mensen werd bemind en verzorgd (behalve door hemzelf). Bosworths personage was emotioneel niet zo complex als ze had kunnen zijn en had meer innerlijke conflicten nodig om geloofwaardigheid te geven aan wat er uiteindelijk tussen Dawn en Holmes is gebeurd (ze leverde hem in 6 maanden na hun vlucht naar Florida in). Bosworths acteerwerk met de appelwangen is soms irritant, soms ontroerend, maar toont niets van de ruggengraat die de echte Schiller moet hebben gehad. De andere personages vervagen tot het houtwerk, wat jammer is. Lucas is een geweldige acteur die zijn tanden in deze rol had kunnen zetten als hij die had gekregen. Zelfs Dylan McDermott was verrassend goed in zijn rol van drugsdealer.<br />De schuld van deze film ligt niet bij deze cast, maar bij het schrijven. Te veel koks verpesten de soep, en deze ketel, gevuld met zoveel belofte, bezorgt je uiteindelijk honger. Het verhaal en de personages mogen dan niet erg sympathiek zijn, maar in welke film van dit soort zijn ze dat niet? Andere films, zoals _The Drug Store cowboy_ uit 1989, met Matt Dillon in de hoofdrol (die naar verluidt was gevraagd voor deze rol en had geweigerd), werkten met een vergelijkbaar onderwerp en beheersten het zo goed dat je aan het eind van de film een verwantschap voelde met de hoofdpersoon, ondanks wat hij had gedaan. Van Sandt had James Cox en zijn team een paar lessen kunnen geven. Als iemand de moeite had genomen om te proberen de waarheid te achterhalen, zou dit een intrigerend verhaal zijn geweest. Zoals de zaken er nu voor staan, zult u de begeleidende documentaire over de 'Wederzijdse Afpersing' smakelijker vinden (in de dvd) en veel informatiever. U zult uit de dvd opmaken dat Holmes geen slechte vent was, maar ook geen erg goede... zoals de meeste mensen.
Unfortunately, in cases such as these, there are so many conflicting stories as everyone tries to cast blame on to others that it is a near impossibility to get a clear picture of what really happened. This movie is a victim of such circumstances. The writers (too many of them) have decided to take ALL of the stories and give them to the audience to let them decide which version of the truth they like the best. As in the real life case, there is no clear answer, no conclusion, and the audience is left with a general felling of being unfulfilled (like coffee without the caffeine, or sex without the climax). Whodunnits with no whodunnit are generally frustrating and makes you wonder why someone didn't do research before they put it out there. At least tout your movie as a fiction if that is what it amounts to (and this does).<br /><br />That is not to say there are not some great performances here. Kilmer (as Holmes) does an outstanding role bringing some humanity to what is otherwise an unsavory character. Kilmer, and the real life lovers and friends who consulted on the film, let the audience see a selfish, troubled human being who, though his faults were many and large, was loved and cared for by many people (except himself). Kudrow as Holmes's wife, only gives a glimmer of the dramatic actress she can be, but it is very noticeable and unforgettable glimmer. Bosworth's character was not as emotionally complex as she could have been and needed to show more inner conflict to give credence to what ultimately happened between Dawn and Holmes (she turned him in 6 months after they fled to Florida). Bosworth's apple-cheeked performance is at time annoying, at times touching, but shows none of the backbone the real Schiller must have possessed. The other characters fade in to the woodwork which is a pity. Lucas is a great performer who could have sunk his teeth in to this role had it been fleshed out for him. Even Dylan McDermott was surprisingly capable in his role of drug dealing biker. <br /><br />The fault of this movie does not lie with this cast, but with the writing. Too many cooks spoil the soup, and this kettle, filled with so much promise, ultimately leaves you hungry. The story and characters may have been less than sympathetic, but in what movie of this ilk are they not so? Other movies such as 1989's drugstore cowboy starring Matt Dillon (who was reportedly asked to take this role and refused) worked with similar subject matter and mastered it to such a degree that you felt a kinship with the main character by the end of the movie despite what he had done. Van Sandt could have given James Cox and his crew a few lessons. Had someone bothered to try and find the truth, this would have been an intriguing story. As it is, you will find the accompanying WADD documentary more palatable (in the 2 disc DVD)and much more informative. You will realize from the DVD that Holmes was not a bad guy, but not a very good one either..as are most people.