Dit is een racistische film, maar de moeite van het bestuderen en het genieten waard. De eerste keer dat je hem ziet, heb je de natuurlijke neiging je te concentreren op Erbe & Pa. Ze hebben iets ontspannens, iets vredigs, zij nog thuis en bijna klaar met haar middelbare school, en hij met pensioen en terug naar huis, wachtend op inspiratie om iets te doen. De tweede keer dat je hem ziet, besef je hoe vreselijk de man van de zus wordt uitgescholden door haar vriendinnen in de bluesbar in de binnenlanden. Hij neemt het voor lief, dat moet tegenwoordig, en het kritieke moment gaat voorbij alsof ze over het weer zitten te kletsen. In diezelfde scène is het bluesnummer van de zus een echte tranentrekker als je ook maar een beetje gevoelig bent en van dat soort muziek houdt. Haar optreden voelt als de climax van het verhaal; een bluesverhaal waarin de goede jongens'kleurlingen' zijn die in hun element zijn in de binnenlanden van Zuid-Carolina. Ondertussen spelen alle blanken in de film de hoofdrol in wat oppervlakkige, betekenisloze levens die alleen geschikt zijn om baby's van te maken. Dat is cool, zolang je het maar als fictie herkent.
This is a racist movie, but worthy of study and enjoyment. First time through it the natural inclination is to focus on Erbe & Dad. They have a relaxed, peaceful thing going, what with her still at home about to graduate from high school, and him retired and kicking back waiting for inspiration to do something. Second time through you realize how horribly the sister's husband is dissed by her friends in the backwoods blues bar. He takes it, it's the thing to do these days, and the critical moment passes as if they were chatting about the weather. In that same scene the sister's blues song is a real tear-jerker if you're the least bit sensitive and like that kind of music. Her performance feels like the climax of the story; a blues story with the good guys being "people of color" in their element in backwoods, SC. Meanwhile, all the white folk in the movie lead what appears to be shallow meaningless lives fit only for making babies. That's cool, long as you recognize it as fiction.