Nadat hij in het eerste decennium van de 20e eeuw weinig succes had gehad met het verkopen van zijn scenario's aan de nieuwe filmindustrie, kreeg de toneelschrijver D.W. Griffith in 1908 de baan die hem tot een legende zou maken: hij werd door de Biograaf Company in dienst genomen als regisseur van films. Het was niet echt wat Griffith had verwacht toen hij besloot in de filmwereld te stappen, maar hij accepteerde de baan, en in minder dan een jaar werd hij de succesvolste regisseur van Biograaf, dankzij zijn oorspronkelijke aanpak van filmen en de wilde inventiviteit van zijn verhaal. Vele jaren later zou hij in 1915 de regie voeren van _The Birth of a Nation_, de film die een revolutie teweeg zou brengen in het filmen en hem tot een van de belangrijkste filmmakers zou maken. Maar veel van wat hem tot een groot filmmaker zou maken, is terug te vinden in de vele korte films die hij in de beginjaren van zijn carrière voor de Biograph Company maakte. 'The Sealed Room' uit 1909 is er een van, en ook een van de weinige horrorfilms uit dat allereerste decennium van de twintigste eeuw.<br />'The Sealed Room' is een verhaal dat zich afspeelt in de zestiende eeuw en gaat over een graaf (Arhtur V. Johnson) die een raamloos vertrek in zijn kasteel heeft gebouwd. Het is een klein maar aangenaam en heel gezellig vertrek, omdat het bedoeld is om op een meer besloten manier te genieten van de liefde en het gezelschap van zijn vrouw, de gravin (Marion Leonard). Maar de graaf weet niet dat zijn vrouw niet echt trouw is, want ze is verliefd op de Minstreel (Henry B. Walthall) aan het hof, met wie ze een verhouding heeft. Zodra de graaf het druk heeft met zijn eigen zaken, roept de gravin de Minstreel bij zich en beide geliefden gaan genieten van de nieuwe kamer van de graaf. Als de graaf terugkomt, ontdekt hij dat ze weg is en begint hij iets te vermoeden, en ten slotte ontdekt hij de twee geliefden in zijn kamer; maar in plaats van een scène te maken, houdt hij zich liever verborgen als hij besluit dat er een betere straf is voor zijn ontrouwe vrouw: de raamloze kamer verzegelen met het paar erin.<br />'The Sealed Room', geschreven door Griffiths' vaste scenarist Frank E. Woods. Het scenario van Woods, dat een speeltijd van 11 minuten heeft, ontwikkelt zich op een zeer goede manier en speelt opmerkelijk goed in op de horrorelementen van het verhaal. Hoewel het in wezen een melodrama is, concentreert Woods zich op het karakter van de graaf en zijn sadisme, waardoor hij een van de beste horrorfiguren van deze vroege periode creëert. Het is beslist een heel eenvoudig en elementair verhaal, maar de manier waarop Woods de duistere en morbide thematiek van de plot aanpakt, maakt het tot een heel onderhoudende film die heel anders was dan de meeste melodrama's van Griffith.<br />In 'The Sealed Room' gebruikt Griffith zijn talenten om op een andere manier met spanning en spanning te experimenteren dan gewoonlijk. Terwijl hij vaak met de montage speelde om thrillers te maken die zijn publiek opwonden, was zijn doel in deze film het creëren van wanhoop en afgrijzen, spelen met het aangeboren gevoel van claustrofobie dat de bronverhalen hadden. Het is interessant om te zien hoe het verhaal begint als weer een van zijn melodrama's en hoe het tempo steeds sneller wordt naarmate de horrorthema's de plot gaan domineren en culmineren in zijn geweldige montage van de laatste scènes. Omdat 'The Sealed Room' geen film is waarin cameratrucs van essentieel belang zijn, straalt het meest in 'The Sealed Room' Griffiths talent om zijn acteurs te leiden, want de legendarische filmmaker slaagt erin het beste uit zijn cast te halen met zijn gebruikelijke natuurlijke stijl, die ver verwijderd is van de stijfheid die in zijn tijd de norm was.<br />Zoals gewoonlijk bestond de cast uit de gebruikelijke medewerkers van Griffith, te beginnen met Arthur V. Johnson als de graaf. Johnson geeft een geweldige voorstelling en brengt het personage goed over.' De rol van de gravin ziet er heel goed uit en ze is ook heel effectief in haar acteerwerk. Ze heeft een natuurlijke charme die het moeilijk maakt om geen sympathie voor haar te voelen vanwege haar verraad. Ten slotte verschijnt de legendarische Henry B. Walthall als de knappe Minstreel, en hoewel hij verre van een van zijn beste rollen is, slaagt hij erin een vakkundig acteerwerk te leveren dat de film ook een leuk komedietintje geeft. Hoewel de plot niet echt belangrijk is, is het leuk om andere leden van Griffith's te zien. Op de achtergrond zijn zijn aandelenmaatschappij te zien, net als zijn vrouw Linda Arvidson en een jonge Mary Pickford, die tot de edelen aan het hof behoren.<br />Hoewel het niet echt een meesterwerk is, is 'The Sealed Room' een opmerkelijke poging van Griffith om spanning en spanning te creëren, zoals hij dat in die tijd deed. De film heeft een heel goed decor en hoewel het budget erg laag was, maakt Griffiths zorg voor de details het heel overtuigend en het past perfect bij zijn regiestijl. Door de focus op horror valt de film op tussen zijn andere films uit die tijd, en Johnsons optreden als de sadistische graaf maakt het de moeite waard om naar te kijken. Hoewel Griffith altijd herinnerd zal worden om zijn zeer invloedrijke (en controversiële) rol van graaf...' 'The Birth of a Nation', de eerste korte films die hij maakte, geven een goed beeld van de ontwikkeling van de technieken en de stijl die hem tot een legende zouden maken. Eenvoudig maar elegant is 'The Sealed Room' een leuke film om te zien en een van de weinige verschrikkingen van het eerste decennium van de twintigste eeuw.
After not having much luck at selling his screenplays to the new movie industry during the first decade of the 20th Century, in 1908 playwright D.W. Griffith got the job that would make him a legend: he was hired by the Biograph Company as a director of movies. It wasn't really what Griffith had expected when he decided to enter the movie business, but he accepted the job, and in less than a year he became Biograph's most successful director thanks to his original approach to film-making and the wild inventive of his narrative. Many years later, he would direct "The Birth of a Nation" in 1915, the movie that would revolutionize film-making and make him one of cinema's first recognized authors; however, a lot of what would make him a great filmmaker can be found in the many short films he made for Biograph Company in the early years of his career. 1909's "The Sealed Room" is one of those, and also one of the few horror movies of that very first decade of the 20th Century.<br /><br />"The Sealed Room" is a story set in the 16th Century in which a Count (Arhtur V. Johnson) has built a windowless room in his castle. It is a small yet nice and very cozy room, as it is meant to be used to enjoy the love and company of his wife, the Countess (Marion Leonard) in a more private way. However, the Count doesn't know that his wife is not exactly faithful, as she is infatuated with the Minstrel (Henry B. Walthall) at Court, with whom she is having an affair. As soon as the Count gets busy with his own business, the Countess calls the Minstrel and both lovers go to enjoy the Count's new room. When the Count returns, he discovers she is missing and begins to suspect, finally discovering the two lovers in his room; but instead of making a scene, he prefers to remain hidden as he decides that there is a better punishment for his unfaithful wife: to seal the windowless room with the couple inside.<br /><br />Written by Griffiths' regular collaborator Frank E. Woods, "The Sealed Room" takes elements from Edgar Allan Poe's "The Cask of Amontillado" and mainly Honoré De Balzac's "La Grande Breteche" to create a haunting Gothic melodrama based on the themes of treachery and sadism. Despite having a runtime of 11 minutes, Woods' screenplay develops the story in a very good way, and plays remarkably well with the horror elements of the story. While a melodrama at heart, Woods focus on the character of the Count and his sadism creates one of the best horror characters of these early era. "The Sealed Room" is definitely a very simple and basic story, but Woods handling of the dark and morbid thematic of its plot makes the story a very entertaining film that was very different than most Griffith's melodramas.<br /><br />In "The Sealed Room", Griffith uses his talents to experiment with tension and suspense in a different way than his usual. While he often played with editing to create thrillers that excited his audience, in this movie his focus was to create desperation and horror, playing with the inherent feeling of claustrophobia that the source stories had. It is interesting how the story starts as another of his melodramas and slowly the pacing becomes faster as the horror themes begin to dominate the plot, culminating in his great use of editing for the final scenes. Not being a movie where camera tricks are essential, what shines the most in "The Sealed Room" is Griffith's talent to direct his actors, as the legendary filmmaker manages to bring the best out of his cast with his usual natural style far removed from the staginess that was the norm in his day.<br /><br />As usual, the cast was comprised of usual collaborators of Griffith, starting with Arthur V. Johnson as the Count. Johnson gives a great performance and truly conveys the character's transition from loving husband to sadistic monster. His performance is not without a touch of overacting, but actually that adds realism to the character's exaggerated personality. As the Countess, Marion Leonard looks very good and is also very effective in her acting, conveying a natural charm that makes hard not to sympathize with her in her treachery. Finally, the legendary Henry B. Walthall appears as the handsome Minstrel, and while far from being one of his best performances, he manages to give a proficient acting that also adds a nice touch of comedy to the film. While not of real importance to the plot, it's nice to see other members of Griffith's stock company in the background, like his wife Linda Arvidson and a young Mary Pickford as nobles at Court.<br /><br />While not exactly a masterpiece, "The Sealed Room" is a notable exercise of editing to create suspense and tension like Griffith used to do in those days. The movie has very good set design and while of a very low budget, Griffith's care for details makes it look very convincing and works perfectly along with his directing style. The change of focus to horror makes it to stand out among other of his films from that era, and Johnson's performance as the sadistic Count makes it worth a watch. While Griffith will always be remembered for his highly influential (and controversial) "The Birth of a Nation", the early short films he made before it really give a good idea of the development of the techniques and the style that would make him a legend. Simple yet elegant, "The Sealed Room" is a fun movie to watch and one of the few horrors of the first decade of the 20th Century. 7/10