Dat was het eerste wat me te binnen schoot toen ik de aftiteling van _Europa_ op het scherm zag verschijnen, ik heb nog nooit van mijn leven zo'n technisch genie gezien, de beelden van Europa zijn zo indrukwekkend dat elke film die ik in de aftiteling zie verbleken, vergeet Michael Bay, Ridley Scott, de gladde Hollywood-cinema van Ridley Scott, Europa heeft meer etherische schoonheid dan wat die twee in een miljoen jaar kunnen oproepen. dd zal de eerste zijn om Lars von Trier een genie te noemen op de achterkant van zijn films Breaking the Waves en Dancer in the Dark, maar dat is stom, het feit dat Europa al zo lang door filmexperts over het hoofd is gezien, is een misdaad tegen de cinema, terwijl overschatte rotzooi als Crouching Tiger, Hidden Dragon en Life is Beautiful de academieprijzen heeft gewonnen (maar wat weten wij ervan) en Europa is weggestopt, er zijn geen videotheken meer en (tot voor kort) geen Britse tv-zenders.<br />De beelden in Europa zijn geen MTV-glans; het is geen kwestie van stijl boven materie, het is meer een kwestie van materie die stijl dicteert. Net als in zijn eerste film _Het Element van de Misdaad_ gebruikt Von Trier het perspectief van de hoofdfiguur om ons zijn wereld binnen te lokken, en net als in _Het Element_ begint de film met de hoofdfiguur (of in het geval van Europa het publiek) die gehypnotiseerd wordt. Terwijl we langs de rails lopen, telt de stem van de verteller (Max von Sydow) ons tot een diepe slaap, tot we in Europa wakker worden. Dit geeft Von Trier en zijn drie filmers de gelegenheid om te betalen met de conventies van tijd en beeldvorming; er zijn in Europa veel scènes waarin een personage op de achtergrond, die in zwart-wit is, in contact komt met een persoon op de voorgrond die in kleur is; Von Trier probeert ons te laten zien hoeveel voorrang het gekleurde voorwerp of de persoon in kwestie heeft boven de plot, het is bijvoorbeeld niet verwonderlijk dat de eerste opname van Leopold Kessler (Jean-marc Barr) in kleur is, aangezien hij de enige figuur is die in zijn handelingen superieur is aan de film.<br />De optredens zijn goed, ze staan misschien niet op één lijn met de optredens in latere Von Trier-films, maar dat is...'<br />De optredens zijn goed, ze staan misschien niet op één lijn met de optredens in latere Von Trier-films, maar dat is...' 'Dat komt omdat de beelden soms zo afleidend zijn dat je ze de eerste keer niet echt opmerkt. Maar ik wil graag wijzen op de fantastische prestatie van Jean-Marc Barr in de hoofdrol, wiens blinde idealisme langzaam door de twee tegengestelde partijen wordt afgezwakt, tot hij in het laatste bedrijf van de film uitbarst. Opnieuw, rotzooi als _Het Element van de misdaad_, eindigt de film met onze held die niet uit zijn nachtmerrie kan ontwaken, achtergelaten op deze verschrikkelijke plek, met alleen het voortdurende verhaal van Von Sydow om zijn lot te bezegelen. Europa is een geweldige film, en ik moet er onwillekeurig aan denken hoe jammer het is dat Von Trier deze manier van filmen heeft afgezworen, want hij was duidelijk een van de meest getalenteerde regisseurs die in die tijd werkten, Europa, net zoals de rest van zijn filmkanon vol zit met een overvloed aan iconische scènes. Zijn toewijding aan de compositie en de regie is ongeëvenaard, om nog maar te zwijgen van zijn gebruik van geluid en productieontwerp. Maar wie kan er nog tegen inbrengen dat zijn melodrama's zonder poespas toentertijd _Breaking the Waves_ en _Danser in the Dark_ bleken te zijn? Het lijkt me een verspilling van een fantasierijk talent.
That was the first thing that sprang to mind as I watched the closing credits to Europa make there was across the screen, never in my entire life have I seen a film of such technical genius, the visuals of Europa are so impressive that any film I watch in it's wake will only pale in comparison, forget your Michael Bay, Ridley Scott slick Hollywood cinematography, Europa has more ethereal beauty than anything those two could conjure up in a million years. Now I'd be the first to hail Lars von Trier a genius just off the back of his films Breaking the Waves and Dancer in the Dark, but this is stupid, the fact that Europa has gone un-noticed by film experts for so long is a crime against cinema, whilst overrated rubbish like Crouching Tiger, Hidden Dragon and Life is Beautiful clean up at the academy awards (but what do the know) Europa has been hidden away, absent form video stores and (until recently) any British TV channels. <br /><br />The visuals in Europa are not MTV gloss; it's not a case of style over substance, its more a case of substance dictating style. Much like his first film The Element of Crime, von Trier uses the perspective of the main character to draw us into his world, and much like Element, the film begins with the main character (or in the case of Europa, we the audience) being hypnotized. As we move down the tracks, the voice of the Narrator (Max von Sydow) counts us down into a deep sleep, until we awake in Europa. This allows von Trier and his three cinematographers to pay with the conventions of time and imagery, there are many scenes in Europa when a character in the background, who is in black and white, will interact with a person in the foreground who will be colour, von Trier is trying to show us how much precedence the coloured item or person has over the plot, for instance, it's no surprise that the first shot of Leopold Kessler (Jean-marc Barr) is in colour, since he is the only character who's actions have superiority over the film. <br /><br />The performances are good, they may not be on par with performances in later von Trier films, but that's just because the images are sometimes so distracting that you don't really pick up on them the first time round. But I would like to point out the fantastic performance of Jean-Marc Barr in the lead role, whose blind idealism is slowly warn down by the two opposing sides, until he erupts in the films final act. Again, muck like The Element of Crime, the film ends with our hero unable to wake up from his nightmare state, left in this terrible place, with only the continuing narration of von Sydow to seal his fate. Europa is a tremendous film, and I cant help thinking what a shame that von Trier has abandoned this way of filming, since he was clearly one of the most talented visual directors working at that time, Europa, much like the rest of his cinematic cannon is filled with a wealth of iconic scenes. His dedication to composition and mise-en-scene is unrivalled, not to mention his use of sound and production design. But since his no-frills melodramas turned out to be Breaking the Waves and Dancer in the Dark then who can argue, but it does seems like a waste of an imaginative talent. 10/10