Deze eerste rol van Barbara Shelley (haar eerste in Engeland, nadat ze in Italië had gewerkt) kreeg ze toen ze 24 was, en het is zeker waar dat ze een verbluffend debuut maakte in 'Cat Girl' van 1957. Terwijl blondines en brunettes de meeste aandacht krijgen (ik zal Yutte Stensgaard altijd koesteren), straalt de lieftallige actrice met het kastanjebruine haar en de diepe stem altijd intelligentie en kwetsbaarheid uit (een van die voorbeelden is 'Village of the Damned' uit 1960, waarin haar filmtijd veel korter was dan die van de echtgenoot van haar personage, George Sanders). Zij is de enige reden dat we deze saaie update van 'Cat People' zien, en ze komt in het hele stuk zeer goed uit de verf (het is moeilijk te zeggen of haar schoonheid een nog betere uitstalkast vond). Haar personage slaapt kennelijk naakt, en we worden blootgesteld aan haar weelderige blote rug als ze wakker wordt gemaakt (ook 8 jaar later, in 'Raspoetin-De krankzinnige Monk', 1965). De betoverende japon die ze het grootste deel van de film draagt is een oogverblindend strapless wonder (ik zie niet wat die jurk overeind heeft gehouden, maar dat zou ik wel graag willen weten). Al met al is het een duidelijk bewijs dat Barbara Shelley, in een slecht geschreven rol die de meeste actrices zou verslaan, boven haar materiaal uitstijgt en de film voortdurend bekijkbaar maakt, een echte test van sterstatus, die ze in de loop van de jaren zestig snel genoeg zou vinden in de studio's van Hammer in Bray.
This early role for Barbara Shelley(in fact,her first in Britain after working in Italy),was made when she was 24 years old,and it's certainly safe to say that she made a stunning debut in 1957's "Cat Girl." While blondes and brunettes get most of the attention(I'll always cherish Yutte Stensgaard),the lovely auburn-haired actress with the deep voice always exuded intelligence as well as vulnerability(one such example being 1960's "Village of the Damned," in which her screen time was much less than her character's husband,George Sanders).She is the sole reason for seeing this drab update of "Cat People," and is seen to great advantage throughout(it's difficult to say if her beauty found an even better showcase).Her character apparently sleeps in the nude,and we are exposed to her luscious bare back when she is awakened(also exposed 8 years later in 1965's "Rasputin-The Mad Monk").The ravishing gown she wears during most of the film is a stunning strapless wonder(I don't see what held that dress up,but I'd sure like to).All in all,proof positive that Barbara Shelley,in a poorly written role that would defeat most actresses,rises above her material and makes the film consistently watchable,a real test of star power,which she would find soon enough at Hammer's studios in Bray,for the duration of the 1960's.