Natuurlijk, er zijn 65 jaar verstreken sinds de laatste film van Thalberg werd gemaakt. Maar kom op, collega's, deze film is toch zeker een van de meesterwerken van de 30's! Het is een 10.<br />Dit was de eerste film die ik zag in het Museum of Modern Art in New York, rond 1970 (ik was toen een tiener). Hij zag er duur uit, maar met zulke armoedige taferelen, meesterlijk gefotografeerd, vaak spannend en altijd onderhoudend, was het voor mij MGM op zijn best. Wat voelde het publiek als ze een glimp opvingen van een sprinkhanenplaag, de persoon die een landhuis verwoest, de afschuwelijke armoede en daarna de pracht en praal van rijkdom?<br />Vorige week vingen degenen die naar de uitreiking van de Academy Awards keken een glimp op van de'senior'. Oscarwinnares Luise Rainer was aanwezig. Wat geweldig om een actrice te zien die aantoonbaar een van de meesterlijkste, meeslependste rollen uit de geschiedenis op haar naam had staan, en die ervoor koos om terug te komen voor een feestje.<br />Oké, ze had het jaar daarvoor niet moeten winnen (Grote Ziegfeld), maar neem het Luise niet kwalijk. Toen dit werd uitgebracht, waren de dialogen nog maar tien jaar oud, en haar dialoog was beperkt. Maar als Olan is haar gebruik van visuele en vocale middelen gedenkwaardig.<br />Grote schaal en ontroerend, wat kan een filmliefhebber zich nog meer wensen?
Sure, 65 years have passed since Thalberg's last production was filmed. But fellow IMDB members, come on, this movie is surely one of the masterpieces of the 30's! It is a 10.<br /><br />This was the first movie I saw at New York's Museum of Modern Art, around 1970 (I was a teenager). Expensive looking yet with scenes of such poverty, masterfully photographed, often thrilling, and always engaging, to me it was MGM movie-making at its best. What did audiences feel when they glimpsed a locust attack, the person by person destruction of a mansion, the horrific poverty and then the splendor of wealth.<br /><br />Last week, those watching the Academy Awards had a glimpse of the "senior" Oscar winner in attendance, Luise Rainer. How grand to see an actress who arguably delivered one of the most masterful, haunting performances in history electing to return for a celebration.<br /><br />Ok, so she should not have won the year before (Great Ziegfeld), but don't blame Luise. Talkies were only a decade old when this was released, and her dialogue limited. But as Olan, her use of visual and vocal is memorable.<br /><br />Large scale and touching, what more could a movie lover want!