Het lijkt mij, als pas afgestudeerde student aan de filmacademie, dat in deze tijd van Nieuw-Zeelandse films die nieuwe hoogten bereiken, het grote publiek schijnt te denken dat elke Nieuw-Zeelandse film geweldig is. Sione's Wedding bewijst dat dit volkomen mis is.<br />Het is volkomen overschat en niet grappig, en het lijkt in de verste verte niet op de 'hilarische' film waar andere gebruikers van IMDb het over hadden. Het enige echt grappige dat ik in deze film vond was Derek, de zogenaamde zwarte, maar afgezien daarvan waren de grappen recycle-onzin die we allemaal al eerder hadden gehoord.<br />Omdat ik half-Samoan-fatsoenlijk was, wilde ik zien hoe de film zou omgaan met de Polynesische vertegenwoordiging. Het was een compleet fiasco - ik weet het.' Het was een zogenaamde komedie, maar ik had niet het gevoel dat de personages iets nieuws te zeggen hadden over de Polynesische identiteit, ook al was het op een ironische manier. Ik was zeer teleurgesteld over het einde van de film en de afronding van de relaties van de personages - Mikaele was de speler die alleen maar rotzooide met blanke vrouwen, die een beetje zijn eigen weg gaat als de 'Dusky Maiden' naar de stad komt, die een ingeving krijgt dat hij misschien op zoek moet gaan naar een stabiele relatie, die hij op het allerlaatste moment afwijst en zijn positie als Polynesische Playboy voor palagi-vrouwen aanvaardt. Ik begreep niet waarom ze dat deden.<br />Al met al was het erg teleurstellend. Mijn hele familie ging naar de film in de verwachting dat ze er hartelijk om zouden lachen, maar uiteindelijk waren ze heel verbitterd omdat ze moesten betalen om hem in de bioscoop te zien. De grappen zijn op z'n best slap, het acteerwerk, vooral dat van Sefa's vriendin, APPALLING, en eerlijk gezegd zou ik blij zijn geweest als ik een van die gekopieerde kopieën van de film in handen had gekregen om mezelf de toegangsprijs van 15 dollar te besparen.<br />Ik denk dat het enige goede van de film is dat het de tweede stap (achter nr. 2, natuurlijk, een veel betere film dan deze) is in de geboorte van de Polynesische cinema. Weddings in het NIET weerspiegelen van Polynesië en iets zinvollers en verstandigers te zeggen hebben. Ook al wordt het op een komische manier gedaan.
It seems to me, as a recent film school graduate, that in these times of New Zealand film reaching new heights, the general public seems to think every New Zealand film made is great. Sione's Wedding proves this is dead wrong.<br /><br />It's completely overrated and not funny, and far from the 'hilarious' film other users of IMDb have commented. The only really funny thing I found in this film was Derek the wannabe black guy, but other than that the jokes were recycled crap that we'd all heard before.<br /><br />Being of half-Samoan decent, I wanted to see how the film was going to deal with Polynesian representation. It was a complete balls-up - I know it's a supposed comedy, but I didn't feel like the characters had anything new to say about Polynesian identity, even if it was in a tongue-in-cheek manner. I was most disappointed with the ending of the film and the resolution of the character's relationships - Mikaele was the player who only messed around with white women, comes to slightly turn his ways when the 'Dusky Maiden' comes to town, has an epiphany that maybe he should start looking for a stable relationship, then at the very last minute rejects it and accepts his position as a Polynesian Playboy for palagi women. I didn't understand why they did this.<br /><br />All in all, it was very disappointing. My whole family went to see it expecting to have a good laugh, but ended up being really bitter about paying to see it at the cinema. The jokes are lame at best, the acting, particularly of Sefa's girlfriend, APPALLING, and honestly I would've been happy if I had got my hands on one of those pirated copies of the film to save myself the $15 ticket price.<br /><br />I think the only good thing to come from the movie is that it's the second step (behind No. 2, of course, a far superior film to this one) in the birth of Polynesian cinema. I hope Pacific filmmakers in the future can learn from Sione's Wedding in how to NOT reflect Polynesia and have something more meaningful and sensible to say. Even if it is done in a comedic fashion.