Als groot fan van de oorspronkelijke film is het moeilijk om naar deze vertoning te kijken. Het opzichtige decor en de felverlichte sets beroven deze remake van elke stijl. De sfeer is er nooit. In plaats daarvan heeft de film het uiterlijk en de sfeer van zoveel televisiefilms uit de jaren zeventig. Crenna is als Walter Neff geen slechte keus, maar zijn modieuze garderobe en'slonzige' appartement passen niet bij de sfeer van de oorspronkelijke film en maken hem ook niet tot een interessante figuur. Hij doet zijn best om er iets van te maken, maar Samantha Egger is echt een slechte keus. Het Engelse accent en de Californische uitstraling kunnen niet tippen aan Barbara Stanwicks fluwelen stem en sexappeal. Cobb doet zijn uiterste best om Barton Keyes te imiteren, maar zelfs zijn optreden is alleen maar nors, zonder stijl.<br />Het voelt als de tv-film die het was en doet me er opnieuw aan denken wat een opmerkelijke film het origineel nog steeds is.
As a big fan of the original film, it's hard to watch this show. The garish set decor and harshly lighted sets rob any style from this remake. The mood is never there. Instead, it has the look and feel of so many television movies of the Seventies. Crenna is not a bad choice as Walter Neff, but his snappy wardrobe and "swank" apartment don't fit the mood of the original, or make him an interesting character.He does his best to make it work but Samantha Egger is a really bad choice. The English accent and California looks can't hold a candle to Barbara Stanwick's velvet voice and sex appeal. Lee J.Cobb tries mightily to fashion Barton Keyes,but even his performance is just gruff, without style.<br /><br />It feels like the TV movie it was and again reminds me of what a remarkable film the original still is.