Dit is een interessante kleine film die de term 'laag budget' een afschuwelijke naam geeft. Onze natuurkundeleraar, die ongeveer negen kinderen heeft, creëert een vreemd serum dat'moleculaire reorganisatie' veroorzaakt. Studenten komen hopeloos om het leven door neptoeval bij het eten van onderzeese broodjes en het vliegen van schoolbenodigdheden. Klinkt als een wederopstanding van klassieke B-films uit de jaren vijftig, toch? Nee! Het is geen voorbeeld van high-school-plezier, wat helemaal niet waar is. Een glamoureuze demonstratie van borsten en billen leidt tot ons verlangen naar genot, in tegenstelling tot de verschrikking die eigenlijk 99,44 procent meer had moeten hebben. Op z'n best oppervlakkig amusement, geholpen door liters rood bloed en dode studentenlichamen. Verschrikkelijke films als deze zouden de uiteindelijk catastrofale _Guru the Mad Monk_ (1970) tot het werk maken van een intelligent genie dat een mastersgraad in de filmproductie heeft!
Here's an interesting little movie that strictly gives the phrase "low budget" a horrible name. Our physics teacher who has about nine kids creates a strange serum that causes "molecular reorganization". Students are hopelessly killed from fake coincidences of submarine sandwiches and flying school supplies. Sounds like a resurrection of classic B-movies from the 50s, right? Nope! It's not an example of high camp fun, which is way, WAY off the mark. A glamorous showcase of breasts and butts ensues our desire for pleasure, opposing the horror that should have had 99.44% more in the first place. Bottom-of-the-barrel entertainment at its best, aided by pints of red blood and dead student bodies. Atrocious movies like this would make the ultimately catastrophic GURU THE MAD MONK (1970) the work of an intelligent genius who has a Master's degree in film production! It's an automatic "F", so rest easy!