Ik zie niet genoeg tv-spelletjes om te begrijpen wat de aantrekkingskracht is van LAAT MIJ HET GELD ZIEN, maar ik neem aan dat het een zekere aantrekkingskracht heeft op een niet veeleisend publiek. Het is zogenaamd een quiz, en de deelnemers krijgen enorme sommen geld als ze een paar eenvoudige vragen beantwoorden. Maar de quizelementen spelen maar een kleine rol in de procedure, die ik uiterst ingewikkeld vind. Bijvoorbeeld, voordat een deelnemer een vraag beantwoordt, kiest hij welke vraag hij wil stellen door willekeurige keuzes te maken als 'A', 'B' of 'C'. Heeft dit een ander doel dan het spel te vertragen? Het zou een stuk sneller zijn om gewoon met 'A' te beginnen. Deelnemers kunnen vragen doorgeven, maar moeten een van de drie vragen in elke categorie beantwoorden.<br />Na een vraag te hebben beantwoord, wordt de deelnemer gevraagd het antwoord 'in te sluiten' <0xE2><0x80><0x93> nog zo'n vertragingstactiek. De volgende taak van de deelnemer is om te noemen welke vrouw uit een tiental go-go-danseressen in kooien een kaart laat zien die aangeeft hoeveel de vraag waard is. Een correct antwoord voegt het bedrag van de kaart toe aan het totaal van de deelnemer; een verkeerd antwoord trekt hetzelfde bedrag af. Deze tijdrovende stap heeft in feite enige amusementswaarde, omdat het publiek zo de kans krijgt de schaars geklede en allemaal even beeldschone danseressen van dichtbij te bekijken. Ondertussen wordt de deelnemer eraan herinnerd dat een ongelukkige keuze van de'moordenaarskaart' een fatale afloop kan hebben. Het spel zal onmiddellijk afgelopen zijn. Dat maakt de deelnemer natuurlijk aan het zweten en zorgt voor nog meer vertraging als de nerveuze deelnemer het plotselinge verlies van de honderdduizenden dollars overweegt. Ik vermoed dat de mogelijkheid van een plotselinge ramp de grootste aantrekkingskracht van de show is.<br />Ondertussen wordt het hele proces nog vertraagd door een hoop loos geklets tussen gastheer William Shatner en de deelnemer, samen met af en toe een dans door de gekooide dansers. Al die vertragingen kosten zoveel tijd dat het publiek misschien wel vergeten is wat de oorspronkelijke vraag was tegen de tijd dat het juiste antwoord wordt onthuld.<br />Een typische aflevering van JEOPARDY heeft vaak wel zestig vragen. De eerste 30 minuten van SMTM die ik heb bekeken, bevatten maar zes vragen (waarvan vele betrekking hadden op andere tv-programma's). Niemand die bij zijn volle verstand is, zou naar dit programma kijken omdat het leuk is om het spelletje mee te spelen door thuis de vragen te beantwoorden. Dan blijven er drie mogelijke redenen over om naar het programma te kijken.<br />A. Om te zien hoe een deelnemer reageert als hij op het punt staat een miljoen dollar te winnen, om vervolgens alles in één klap te verliezen.<br />B. Om te kijken naar beeldschone jonge vrouwen die seksueel suggestieve danspassen uitvoeren.<br />C. Om te genieten van de sprankelende schertsvertoning van William Shatner.<br />Mijn keus is 'B', maar de vrouwen zijn...' De camera bleef lang genoeg op hem gericht om een uur van deze show te rechtvaardigen.
I don't see enough TV game shows to understand the attraction of SHOW ME THE MONEY, but I suppose it holds some appeal for undemanding audiences. Ostensibly a quiz show, it offers contestants huge sums of money for answering a few simple questions. However, its quiz elements play only a small part in the proceedings, which I find tortuously complicated. For example, before answering a question, a contestant selects which question is to be asked by choosing from among random "A," "B," or "C" choices. Does this serve any purpose other than to slow the game down? It would be a lot quicker simply to start with "A." Contestants can pass on questions, but must answer one of the three questions in each category.<br /><br />After responding to a question, the contestant is then asked to "lock in" the answer--another delaying tactic. The contestant's next task is to name which woman from about a dozen go-go dancers in cages is to unveil a card that indicates how much the question is worth. A correct answer adds the card's dollar figure to the contestant's running total; a wrong answer subtracts the same sum. This time-consuming step actually has some entertainment value, as it allows the audience to get a close look at the scantily clad and uniformly gorgeous dancers. Meanwhile, the contestant is reminded that an unlucky selection of the "killer card" will end the game instantly. This naturally makes the contestant sweat and causes further delays as the nervous contestant contemplates the sudden loss of the hundreds of thousands of dollars. My suspicion is that the possibility of sudden disaster is the show's chief audience appeal.<br /><br />Meanwhile, the whole process is slowed down even more by a lot of empty banter between host William Shatner and the contestant, along with occasional routines by the caged dancers. All these delays burn up so much time that it might be possible for audiences to forget what the original question is by the time the correct answer is revealed.<br /><br />A typical 30-minute episode of JEOPARDY often gets through as many as 60 questions. The first 30 minutes of SMTM that I watched got through only six questions (many of which pertained to other TV shows). No one in his right mind would watch this show because it's fun to play along by answering the questions at home. That leaves three possible reasons to watch the show.<br /><br />A. To see how a contestant responds to being on the verge of winning as much as one million dollars, only to lose everything in one stroke.<br /><br />B. To look at gorgeous young women performing sexually suggestive dance routines.<br /><br />C. To enjoy William Shatner's scintillating banter.<br /><br />My choice is "B," but the women aren't on camera long enough to justify suffering through an hour of this show.