Ik denk dat het bij deze film zo is dat er ongeveer 2 minuten zijn met echt heel grappige momenten en dat het een heel goede trailer is en dat er een heleboel mensen binnenkwamen met verwachtingen van de trailer en dat de film deze keer niet aan de trailer voldoet. Hij is een beetje sloom en sleept zich een beetje traag voort voor zo'n opwindend uitgangspunt, en ik denk dat ik uit de commentaren opmaak dat mensen een haat-liefdeverhouding met deze film hebben.<br />Maar als je naar deze film kijkt om wat hij is en niet wat hij had kunnen zijn gezien het talent van de cast, denk ik dat hij nog steeds behoorlijk goed is. Julia Stiles is duidelijk de ster, ze is...' Ze is zo lichtzinnig en zorgeloos dat ze opgaat in de conformiteit van alle anderen, ze straalt gewoon en het hele publiek wordt samen met Lee verliefd op haar. De rest van de cast natuurlijk, Lees met testosteron gevulde collega's, zijn elegante schoonmoeder, zijn corpsballenvriend Jim en zijn aanstaande bruid, ze passen allemaal uitstekend in de stereotypen van conformiteit en saaiheid die Stiles in eerste instantie opvallen.<br />Lee overtreft zijn tegenspelers niet, denk ik, maar je zou kunnen zeggen dat het moeilijk is om ze te overtreffen. Misschien is dat een bron van teleurstelling.<br />De film zelf, ondanks een beetje traagheid en een paar grappen die niet zo best zijn. Het komt er net zo grappig uit als de bedoeling van de schrijver was, het is nog steeds behoorlijk grappig, en ik vond een tamelijk intelligente film. De thema's van conformiteit en 'de veilige weg kiezen' leken op een slimme manier op verschillende niveaus samen te vallen. Zo was er het hele motief van hoe hij scenario's zou bedenken maar er nooit op zou reageren tot de laatste scène, of hoe hij op de snelweg naar een radioprogramma luisterde dat praatte over hoe iedereen zich conformeert, of hoe alles wat de personages van selma blair en julia stiles zeiden en deden werd weerkaatst door die thema's: de ene persoon is de veilige keuze en de andere is de riskante keuze. Het andere goede aan de film was dat het een soort maffe komedie was waarin Jason Lee zich door de film heen moet blijven liegen en wie door stom geluk (voorbeeld: de man van de apotheek die een goede kok blijkt te zijn) en een beetje slimheid van zijn kant er grotendeels mee wegkomt.<br />Hoewel het niet zo grappig was als ik had verwacht en er een beetje verspild talent in voorkwam, is het over het algemeen nog steeds een goede film.
I think the deal with this movie is that it has about 2 minutes of really, really funny moments and it makes a very good trailer and a lot of people came in with expectations from the trailer and this time the movie doesn't live up to the trailer. It's a little more sluggish and drags a little slowly for such an exciting premise, and i think i'm seeing from the comments people having a love/hate relationship with this movie.<br /><br />However, if you look at this movie for what it is and not what it could have been considering the talent of the cast, i think it's still pretty good. Julia Stiles is clearly the star, she's so giddy and carefree that set among the conformity of everyone else, she just glows and the whole audience falls in love with her along with Lee. The rest of the cast, of course, Lee's testosterone-filled coworkers, his elegant mother-in-law, his fratlike friend Jim and his bride-to-be all do an excellent job of fitting into stereotypes of conformity and boringness that make Stiles stand out in the first place. <br /><br />Lee doesn't live up to his costars, i don't think, but you could view that as more that they're hard to live up to. Maybe that's one source of disappointment.<br /><br />The movie itself, despite a bit of slowness and a few jokes that don't come off as funny as the writer's intended, is still pretty funny and I found a rather intelligent film. The themes of conformity and "taking the safe route" seemed to cleverly align on several layers. For example, there was the whole motif of how he would imagine scenarios but would never act on them until the last scene, or how he was listening to a radio program on the highway talking about how everyone conforms, or just how everything selma blair and julia stiles' characters said and did was echoed by those themes of one person being the safe choice and one being the risky choice.<br /><br />The other good thing about the movie was that it was kind of a screwball comedy in which Jason Lee has to keep lying his way through the movie and who through dumb luck (example: the pharmacy guy turning out to be a good chef) and some cleverness on his part gets away with it for the most part.<br /><br />While it wasn't as funny as i expected and there was a little bit of squandered talent, but overall it's still a good movie.