De Grote Caruso toont de unieke talenten van Mario Lanza. Hij heeft een geweldig acteertalent en is in topvorm als lyrische zanger, samen met Dorothy Kirsten, de sopraan van de Metropolitan Opera. Ik durf zelfs te zeggen dat hij een paar liederen beter zingt dan Caruso (kijk maar naar A'Vuchella van Tosti en La Danza van Rossini). De afdelingen kunst en muziek van MGM hebben ook goed werk geleverd. Deze film zou perfect zijn geweest, als Ann Blyth er niet zo onbeholpen bij had gestaan; we zien dat ze haar uiterste best doet, gekleed in de stijl van de jaren vijftig in scènes vlak voor 1920 <0xE2><0x80><0x93> onvergeeflijk. Lanza verdiende een betere hoofdrolspeelster en Blyth zou zich bij minder veeleisende producties moeten houden. Kirsten zingt het grootste deel van de operaduo's van de film met Lanza en geeft het verkeerde idee dat Caruso een soort permanente sopraan had.
The Great Caruso displays the unique talents of Mario Lanza. He shows great acting capacity and is in top form as a lyrical singer, paired with Dorothy Kirsten, soprano of the Metropolitan Opera. Indeed, I dare to say that he performs some songs better than Caruso (check A'Vuchella from Tosti and La Danza from Rossini). The MGM art and music departments also did a good job. This movie could be perfect, were it not for the awkward presence of Ann Blyth; we see that she is trying her best, dressed in the fifties style in scenes just before 1920 - unforgivable. Lanza deserved a better leading lady, and Blyth should stick to less demanding productions. Also notice that Ms. Kirsten sings most of the opera duets of the film with Lanza, giving the wrong notion that Caruso had a kind of permanent leading soprano.