Afgezien daarvan (dit is geen recensie over goede bedoelingen, het gaat over het uiteindelijke product), is deze film slecht geschreven, overdreven geacteerd en slecht geregisseerd. Het verhaal had duidelijk potentie, maar dat verhaal is in deze film nergens te vinden.<br />Clara Barton was een menselijk wezen. Ze had passies, verlangens, liefde, pijn, schaamte, zwakheid en twijfel aan zichzelf, net als de rest van ons. Dat zou je nooit zien in deze film over het optreden van de hoofdrolspeelster. In feite geldt dat voor elk personage in de film, maar in het geval van Barton: elke zin is een toespraak. Een epos over de top van de toespraak als van een onmenselijke robot. In feite de enige scène die het goed doet in een film tijdens de bestuursvergadering, en ik besefte dat dat komt doordat ze een toespraak houdt! Elk idee dat ze heeft is ongelooflijk in zijn context en ze komt met ideeën die klinken alsof ze ter plekke een leven lang zielsonderzoek hebben gedaan. Als ze bijvoorbeeld een gewonde man ziet, begint ze te orakelen over de behoeften van het slagveld en om soldaten te beschermen en witte vlaggen op te hangen enzovoort. Zoals in de film wordt getoond, is er geen manier waarop ze binnen een paar seconden zo'n gedetailleerd, goed doordacht idee zou kunnen bedenken.<br />Tot slot berooft deze film Clara Barton van haar worstelingen. Het berooft haar van haar menselijkheid, en het maakt alles wat ze heeft gedaan in wezen goedkoop, omdat het script in clichés is geschreven. De schrijver kent Clara Barton niet en schijnt zijn script te hebben gebaseerd op een artikel uit de encyclopedie _Britannia_ (ja, die hadden ze toen). Maar hé, mooie technicolor! (wat kan het schelen)
Effort aside (This isn't a review about good intentions, its about the final product), this film is poorly written, overacted, and poorly directed. The story obviously had potential, but that story is nowhere present in this film.<br /><br />Clara Barton was a human being. She had passions, desires, love, pain, embarrassment, weakness, and self doubt just like the rest of us. You would never know that from this film of the lead actress's performance. In fact apply that to every character in the film, but in Barton's case: Every sentence is a speech. An epic over the top speech as though from an inhuman robot. In fact the only scene that plays well in one in the board meeting, and I realized thats because she's making a speech! Every idea she has is unbelievable in its context and she comes up with ideas that sound like they take a lifetime of soul searching right on the spot. For example, when she sees a wounded man, she'll start pontificating about the needs of the battlefield and to protect soldiers and putting up white flags, etc. As played in the film, there's no WAY she could come up with such a detailed well thought out idea in seconds.<br /><br />IN conclusion, this film robs Clara Barton of her struggles. It robs her of her humanity, and it inherently cheapens all she did because the script is written in clichés. The writer doesn't know Clara Barton, and seems to have based his script on an encyclopedia Britannica article. (yes they had those back then) But hey, nice Technicolor! (who cares)