Feroz Khan en Anil Kapoors 'Gandhi, My Father' is een goede film, die op een slimme manier de verwarde-familie-kant van Mohandas Karamchand Gandhi verkent, en de strijd van zijn oudste zoon Harilal Gandhi met de maatschappij, zijn meer-dan-levende vader en vooral de demonen in zijn hoofd. De film trekt parallellen met Gandhi, de vader van het land, en de strijd die elke zoon met zijn vader zou kunnen hebben.<br />Het acteerwerk is goed. Shefali Shetty, Darshan Zariwala en Akshaye Khanna <0xE2><0x80><0x93> strikt in die volgorde <0xE2><0x80><0x93> voegen kleur en pathos toe aan dit hartverscheurende verhaal van Harilal, die huilt omdat hij één keer omhelsd wil worden en die bij de geringste aanraking van een vinger wegrent.<br />Feroz Khan' Maar het scenario had strakker kunnen zijn. Ik had het stuk een paar jaar geleden op een illegale dvd gezien (het heette Mahatama vs Gandhi, geloof ik) en het was beslist aangrijpender. Hoewel de achtergrondmuziek en de vader-zoonmomenten gewoon een briljante traktatie zijn.<br />Deze film had geweldig kunnen zijn. Het ligt op het randje. Het potentieel is zo groot dat het gewoon een verhaalverschillen tussen een vader en een zoon of gewoon Gandhi of zelfs allebei had kunnen zijn. Maar ergens is de plot verloren gegaan en als je de ultieme belichaming van emoties verwacht, komt er niets bij je op.<br />Hij vergelijkt hem fatsoenlijk met andere Gandhi's. Zeker geen overzichtsfilm als Kingsley's Gandhi, of abstract als Kamal Hassans Hey Ram. De film slaagt er net in houvast te vinden, maar je blijft je afvragen: 'Stel dat...' Een horloge waard.
Keeping all political views aside, Feroz Khan and Anil Kapoor's 'Gandhi, My Father' is a good movie that cleverly explores the confused-towards-family side of Mohandas Karamchand Gandhi, and the fight of his eldest son Harilal Gandhi with the society, his larger-than-life father, and most importantly demons in his head. One draws parallels to Gandhi the father of the nation and struggles any son could have with their father<br /><br />The acting is good. Shefali Shetty, Darshan Zariwala and Akshaye Khanna-strictly in that order- add color and pathos to this heart wrenching tale of Harilal who weeps to be hugged just once and also runs away at the faintest touch of the finger.<br /><br />Feroz Khan's direction and the production canvas is lavish and attractive, however, the screenplay could've been tighter. I had seen the play some years ago on a pirated video type DVD (it was called Mahatama vs Gandhi, I think) and it was certainly more gripping. Though, the movie's background score and the father-son and mother-son moments are just a brilliant treat.<br /><br />This movie could have been great. It's borderline to that. It has the potential so huge to have been just a story differences between a father and son or just Gandhi or even both. somewhere, the plot is lost and when you expect absolute epitome of emotions, nothing comes to you.<br /><br />It compares decently to other Gandhi's. Certainly not an overview film like Kingsley's Gandhi,or abstract as Kamal Hassan's Hey Ram. The film just about manages to find its footing; however, one is left wondering "what if..." Worth a watch. 7.5/10