Ik zag deze film als een Jane Austen-verslaafde en twijfelde altijd aan de cinematografische weergave van de complexiteit van haar romans: tja, deze omzetting is gewoon accuraat, intelligent, delicaat, zorgvuldig, tactvol, respectvol, intens, in één woord, perfect!<br />'Emma' is een van Austens mooiste en grappigste romans, dankzij de algehele ironie waarmee situaties en personages doordrenkt zijn. De film respecteerde deze subtiele ironie en negeerde het komische element (in het bijzonder mevrouw Bates). Wat me in de roman aantrok, en dat wordt duidelijk uit de film duidelijk, is de diepe kennis van het menselijk leven die de Engelse romanschrijver laat zien, en de moderne kijk waarmee vrouwen, mannen en hun relatie worden behandeld, en het is verbazingwekkend als we bedenken hoe een vrouwelijke romanschrijfster uit de achttiende eeuw, die bijna een afgezonderd leven leidde, zo'n diepte en waarheid over het leven kon vatten als zij: dat fascineert me nog steeds het meest. We kunnen deze moderniteit door de hele film heen voelen: we kunnen de kostuums vervangen en een modernere taal gebruiken, maar de situaties, de gevoelens, de ideeën zouden buitengewoon modern zijn. En toch is het zo moeilijk om je gevoelens te uiten en uitdrukking te geven aan die van iemand anders, vooral als het om liefde gaat: elke situatie krijgt een universele en tijdloze waarde.<br />De cast is echt getalenteerd en levert zeer goede en buitengewoon briljante prestaties: vooral de jonge Gwyneth Paltrow is bijzonder geschikt voor deze rol (ze zou er tegenwoordig waarschijnlijk te volwassen voor zijn), Toni Colette is gewoon geweldig. En wat benijdde ik hen om de prachtige jurken die ze konden dragen! En dan het adembenemende Engelse platteland, waar elke situatie zo'n magisch en droomachtig karakter krijgt... een echt leuke en verdienstelijke film.
I saw this movie being a Jane Austen addicted and always feeling doubtful about cinematographic rendering of the complexity of her novels: well, this transposition is simply accurate, intelligent, delicate, careful, tactful, respectful, intense, in a word, perfect!<br /><br />"Emma" is one of Austen's most delightful and funny novels, thanks to overall irony pervading situations and characters. The movie respected this subtle irony, not disregarding the comic element (Miss Bates above all). What engaged me in the novel, and the movie renders it clearly, is the deep knowledge of human life shown by the English novelist, and the modern look with which women, men, and their relation are handled, and it is astounding if we think how a woman novelist of the 18th century, who lived almost a secluded life, could grasp such depth and truth about life as she did: that most and still fascinates me. We can feel this modernity throughout the movie: just replace costumes, and use a more current language but the situations, the feelings, the ideas would be extremely modern. I think of the morbid interest in other people's lives, or that insinuating envy which now as ever rule women's relations, and still the difficulty in revealing, and giving expression to one's feelings, especially love: every situation gets a universal and out-of-time value. <br /><br />The cast is really talented and offer very good and extremely brilliant performances: a young Gwyneth Paltrow is particularly suitable for this role (nowadays she would be probably too mature for it), Toni Colette is simply great. And how I envied them for the wonderful dresses they could wear! And then, the breathtaking English countryside, where every situation gets such a magic and dream-like dimension... a really enjoyable and deserving movie.