Ik heb een hekel aan te lange, te veel gepraat in Franse films, maar mijn lievelingsfilm aller tijden is de langste en luidruchtigste Franse film van allemaal. Ik heb hem halverwege de jaren zeventig twee keer gezien en toen verdween hij. Maar in 1999 zag ik hem eindelijk weer en werd ik weer helemaal opnieuw verliefd. Het opmerkelijkste is dat hij vandaag de dag nog net zo fris aanvoelt als 25 jaar geleden. Als je hem niet hebt gezien, moet je je kans niet voorbij laten gaan!
I hate over-long over-talky French movies, but my favorite movie of all time is the longest and talkiest French movie of them all. I saw it twice in the mid-70's, and then it disappeared. But I finally got to see it again in 1999, and fell in love all over again. What is most remarkable is that it feels every bit as fresh today as it did 25 years ago. If you haven't seen it, don't miss your chance!