Er zijn een paar grappige films geweest over geesten die uit Hollywood kwamen. Cary Grant was een engel in 'The Bishop's Wife' (1947). De beste waren natuurlijk de Topper-films aan het eind van de jaren dertig, begin jaren veertig. En recentelijk Warren Beatty's 'Heaven Can Wait' (1978), een remake van 'Here Comes Mr. Jordan' uit 1941. Het waren goed geschreven, grappige, onderhoudende komedies die allemaal draaiden om bovennatuurlijke wezens als geesten en engelen.<br />Nu maakt schrijver-regisseur Jeff Lowell zijn speelfilmdebuut met een verhaal over een onsympathieke, krengerige jonge vrouw, Kate (Eva Longoria Parker), die op haar trouwdag wordt vermoord en dan terugkomt om de jonge spiritist Ashley (Lake Bell) lastig te vallen, die verliefd wordt op Kate. 's verloofde, Henry (Paul Rudd). Eén ding is in het begin duidelijk: Longoria Parker is geen Constance Bennett (Marion Kerby in de eerste twee 'Topper'-films), die de maatstaf is waartegen alle vrouwelijke geesten worden gemeten.<br />Er is een regel in het begin, waarin Henry's zus Chloe (Lindsay Sloane) tegen Henry zegt: 'Je lacht niet.' Dat is een treffende beschrijving van mijn situatie gedurende de hele film.<br />Het grootste probleem met de film is dat het script gewoon niet erg grappig is. Maar het wordt nog erger door de aanwezigheid van Longoria Parker, die me elke keer dat ze op het scherm verschijnt in het verkeerde keelgat schiet. Om te beginnen zit ze, wat haar gebrek aan komisch talent nog verergert, zo onder de pannenkoekenmake-up dat niemand weet hoe ze er eigenlijk uitziet. Kate wordt vermoord terwijl ze voorbereidingen treft voor haar bruiloft door een vallend bevroren beeld. Ze is zo onredelijk dat de engel die haar instrueert over haar leven in het hiernamaals haar in de steek laat (nou ja, ze verdwijnt gewoon), zodat Kate zich weer op aarde bevindt als een geest zonder te weten wat haar missie is.<br />Chloe wil dat Henry uit de put komt waarin hij zich na Kates dood vanzelfsprekend heeft gestort (van wat ik van Kate heb gezien, had hij zich geweldig opgelucht moeten voelen), dus stelt ze hem voor aan Ashley, die dat echt doet. Ze weet niet wat ze doet als spiritist (ze is ook cateraar om de eindjes aan elkaar te kunnen knopen), om te zien of ze Henry weer in contact kan brengen met Kate. Er is een heleboel gegoochel.<br />De leegte van de film wordt belichaamd door een 'B'-verhaal dat rond Ashleys assistent Dan (Jason Biggs) draait. Dit komt tegen het eind aan, maar de manier waarop Ashley ermee omgaat, geeft aan dat ze net zo'n trut is als Kate. Aangezien Dan zich kennelijk aangetrokken voelt tot beide vrouwen met ernstige tekortkomingen, verdient hij wat hij krijgt.<br />Uiteindelijk verschijnt Kate voor Ashley en moet de pret beginnen. Dat gebeurt niet, en dat is jammer, want in andere handen had dit heel grappig kunnen zijn. Nu moeten Norman Z. McLeod, Constance Bennett, Roland Young, Alan Mowbray en Co. zich omkeren in hun graf om te zien wat hun genialiteit in de eerste twee 'Topper'-films teweeg heeft gebracht.
There have been some funny movies about spirits to come out of Hollywood. Cary Grant was an angel in "The Bishop's Wife" (1947). Of course the best were the Topper movies in the late '30s-early '40s. And, more recently, Warren Beatty's "Heaven Can Wait" (1978), which was a remake of 1941's "Here Comes Mr. Jordan." These were well-written, funny, entertaining comedies, all of which centered around supernatural creatures like ghosts and angels.<br /><br />Now comes writer-director Jeff Lowell, making his feature film debut with a story of an unlikable, bitchy young woman, Kate (Eva Longoria Parker), who gets killed on her wedding day and then comes back to harass the fledgling spiritualist, Ashley (Lake Bell) who is falling for Kate's fiancé, Henry (Paul Rudd). One thing that is clear at the outset: Longoria Parker is no Constance Bennett (Marion Kerby in the first two "Topper" films), who is the standard against whom all female ghosts are measured.<br /><br />There is a line right at the beginning when Henry's sister, Chloe (Lindsay Sloane) tells Henry, "You don't smile." That aptly described my situation throughout this film.<br /><br />The main problem with the film is that the script just isn't very funny. But it's made worse by Longoria Parker's presence that just rubbed me the wrong way every time she appeared on the screen. Just to start out with, compounding her lack of comedic talent, she is covered with so much pancake makeup, who knows what she really looks like? Kate gets killed while setting up for her wedding by a falling frozen statue. She's so unreasonable that the angel who instructs her about what her afterlife is about walks out on her (well, she actually just fades out), so Kate finds herself back on earth as a ghost without knowing what her mission is.<br /><br />Chloe wants Henry to snap out of the funk into which he has naturally descended after Kate's death (from what I saw of Kate, he should have felt a wonderful relief), so she introduces him to Ashley, who really doesn't know what she's doing as a spiritualist (she is also a cateress to make ends meet), to see if she can get Henry back in touch with Kate. There's a lot of meshugaas that goes on.<br /><br />The vacuity of the film is epitomized by a "B" story revolving around Ashley's assistant, Dan (Jason Biggs). This is thrown in near the end, but the way Ashley handles it indicates that she's as much of a boob as Kate. Since Dan is apparently attracted to both of these severely flawed women, he deserves whatever he gets.<br /><br />Eventually Kate appears to Ashley and the fun should begin. It doesn't, and more's the pity because in other hands this could have been pretty funny. As it is, Norman Z. McLeod, Constance Bennett, Roland Young, Alan Mowbray, and Co. must be turning over in their graves to see this is what their brilliance in the first two "Topper" films has wrought.