Een van de dingen aan de film die mijn hart verwarmden, was dat het vissen op droge vliegen een belangrijk onderdeel van de film vormde. Ik heb zo nu en dan mijn tijd doorgebracht met het vissen op droge vliegen, nadat ik mijn eigen vliegen had gestrikt, en wanneer we samen met mijn broer en mijn vader een dag op de een of andere rivier doorbrachten, probeerden we de altijd ongrijpbare Bruinbaars te verleiden om op te staan en de vlieg te pakken die hun was aangeboden.<br />Als we dit soort gelegenheden hadden, verdwenen alle verschillen tussen ons en smolten alle spanningen van de wereld weg om plaats te maken voor de glorie van in beslag genomen te worden door de activiteit en de omgeving van de plaats waar we ons bevonden. Dat was een van de verbazingwekkende dingen die ik in de film zag terwijl de dominee en zijn twee zoons, Norman en Pauly, het ritueel uitvoerden. Want er is iets ritualistisch aan vliegvissen, zoals er iets ritualistisch is aan zoveel andere bezigheden. Je kunt niet gewoon je vislijn uitgooien en er het beste van hopen. Je moet je aanpassen aan de plek waar je je bevindt, je moet het wateroppervlak aftasten om te kijken hoe het stroomt en waar je je vlieg het beste kunt plaatsen en, afhankelijk van je vaardigheid, kun je je vlieg er misschien wel zo lang laten landen dat een vis hem opmerkt en toeslaat. De 'kunst van het vliegvissen' was zo goed geregisseerd en vertegenwoordigd dat ze zelf als kunstenaars kunnen worden aangemerkt.<br />De titel van de film had niet toepasselijker kunnen zijn, want de rivier doorliep in feite het leven van vader en twee zoons. Deze film strekt zich echter verder uit dan de familie en de gemeenschap in Montana, aan de rivier de Blackfoot, waar de film zich afspeelt. Hij heeft het vermogen om je aan te trekken, je in te palmen, je vast te leggen, terwijl de geschiedenis van de familie, de gemeenschap en de periode wordt ontvouwd. Het Verhaal wordt niet alleen verteld door de familie, maar ook door het Leven.
One of the things about the film that warmed my heart strings was that dry fly fishing was a major part of the scene. I have occasionally carried out my times of dry fly fishing, having tied my own flies, and being accompanied by my brother and my father we spend a day on one river or another seeking to tempt the ever elusive Brown Trout to rise and take the fly that has been offered to them.<br /><br />When we had occasions like this any differences between us disappeared and any of the pressures of the world melted away to be replaced by the glory of being absorbed in the activity and the surroundings of the place we were in.<br /><br />This was one of the amazing things that was portrayed to me in the film as the minister and his two sons, Norman and Pauly carried out the ritual. For there is something ritualistic about fly fishing as there is something ritualistic about so many pastimes. You can't just start casting your fishing line and hope for the best. You have to attune yourself to the place you are in, you have to scan the surface of the water considering how it is flowing and where the best point might be to place your fly and, depending on your skill level, you might even get your fly to land there long enough for a fish to take note of it and strike. The 'Art of Fly-fishing' was directed and represented so well that they themselves can be classified as artists.<br /><br />The title for the film could not be more aptly chosen, for the river did in fact run through the life of father and two sons. This film however spreads itself broader than the family and community in Montana, by the the Blackfoot river, where the film is played out. It has the capacity to draw you in, to enthrall you, to capture you, as the history of the family, community and period is unfolded. The Story told is not just a family history, but a history of Life. What may be classified as a 'River of Life'