Terwijl Alan Rudolphs 'Breakfast of Champions' met weinig bombarie en veel hoon de bioscopen in glijdt, moet ik aan 1996 denken, toen Keith Gordons 'Mother Night' uitkwam. Ondanks alle praatjes dat Kurt Vonnegut 'onfilmbaar' was, is het verbazingwekkend dat hij twee fantastische filmbewerkingen heeft gekregen (de andere is 'Slaughterhouse Five'). 'Mother Night' is beslist een van de meest ondergewaardeerde films van de afgelopen tien jaar, en ik begrijp niet waarom. Hij is briljant! Hij blijft bijna geheel trouw aan Vonneguts boek (zonder gekunsteld of overdreven literair te zijn) en voegt er een poëzie aan toe die puur filmisch is. Hoeveel filmbewerkingen van het werk van een auteur kunnen dat beweren? Vonnegut zelf speelt tegen het eind van de film zelfs een rol als figurant, en kun je je een betere steunbetuiging voorstellen? Het is niet alleen een prachtige film, het is ook een prachtig geacteerde, geschreven en geregisseerde film en hij staat bij mij in de top vijf van de ongeveer vijf beste Amerikaanse films van de jaren negentig. Het is een treurig, geïnspireerd, surrealistisch meesterwerk dat het niet verdient om te worden verwaarloosd. Ik zou iedereen oprecht aanraden om 'Mother Night' te gaan zien <0xE2><0x80><0x93> je hoeft niet eens vertrouwd te zijn met Vonneguts werk om het volledig te kunnen waarderen (zoals bij 'Slaughterhouse Five' soms wel het geval is). Het is een krachtig, aangrijpend stuk film.
As Alan Rudolph's "Breakfast of Champions" slides into theaters with little fanfare and much derision it makes me think back to 1996 when Keith Gordon's "Mother Night" came out. Now for all the talk of Kurt Vonnegut being "unfilmable" it's surprising that he has gotten two superb cinematic treatments (the other being "Slaughter-house Five"). "Mother Night" is certainly one of the most underappreciated films of the decade and I cannot understand why. It's brilliant! It stays almost entirely faithful to Vonnegut's book (without being stilted or overly literary) and adds to it a poetry that is purely cinematic. How many film adaptations of any author's work can claim that? Vonnegut himself even puts in a cameo appearance towards the end of the film, and can you ask for a better endorsement than that? Not only is it a beautiful film, it is a beautifully acted, written and directed film and it is among my picks for the top five or so American films of the 1990s. It's a mournful, inspired, surreal masterpiece that does not deserve to be neglected. I would sincerely encourage anyone to see "Mother Night" - it doesn't even take a familiarity with Vonnegut's work to fully appreciate it (as "Slaughter-house Five" sometimes does). It is a powerful, affecting piece of cinema.