Road to Perdition, een film die onverdiend over het hoofd werd gezien in dat jaar dat Oscars het tweede werk is van Sam Mendes (en naar mijn mening zijn beste werk), een regisseur die drie jaar daarvoor een Oscar had gewonnen voor zijn veelgeprezen maar controversiële American Beauty. Dit is een fantastische film, en tegelijkertijd uiteindelijk schrijnend en triest.<br />Het is een verhaal over een betrekkelijk rijk en gelukkig gezin, dat zich van buiten laat zien in moeilijke tijden van depressie, wanneer Michael Sullivan, een vader van twee kinderen, gespeeld door de grote Tom Hanks (ik ben zijn bewonderaar niet, maar dat moet ik wel zeggen) een huurmoordenaar is voor de plaatselijke maffiabaas, gespeeld door Paul Newman. De volmaakte rol van de jonge Tyler Hoechlin, die na jaren van gelukzalige onwetendheid ontdekt wat zijn vaders baan is en van welk geld zijn familie leeft. Aangespoord door zijn nieuwsgierigheid en zijn verlangen de waarheid te weten, wordt hij per ongeluk getuige van een moord, gepleegd door John Rooney, de zoon van zijn vader. Deze ontdekking treft een onschuldige en veroorzaakte talloze gebeurtenissen die zijn leven voorgoed veranderden. De sfeer van die tijd, alle achtergronden en decoraties zijn perfect, de montage en de film zijn bijna vlekkeloos, terwijl het verhaal goed geschreven is. Maar de hoofdlijn van de film, de belangrijkste momenten en punten van de film en de belangrijkste factor voor het succes van de film zijn de moeilijke vader-zoonrelaties in slechte tijden. Ze worden zo intens, sterk en geloofwaardig getoond. Tom Hanks doet het uitstekend en heeft een van de beste optredens van zijn carrière in een heel ongewone rol voor hem en al het acteerwerk over de hele linie is uitmuntend. Het is ten slotte de moeite waard om te vermelden dat Paul Newman een heel mooie opname heeft gemaakt en als gevolg daarvan krijgen we een uitmuntend werk van alle mensen die betrokken zijn bij het maken van dit prachtige (maar voor de zoveelste keer trieste) meesterwerk. Ik geloof dat _ Road to Perdition_ tot de grootste prestaties van de filmindustrie van dit decennium behoort en ongetwijfeld een van de beste films van het jaar is.<br /><br />Mijn 10 van de 10 was een 10 uit 10.
Road to Perdition, a movie undeservedly overlooked at that year Oscars is the second work of Sam Mendes (and in my opinion his best work), a director who three years before won Oscar for his widely acclaimed but controversial American Beauty. This is a terrific movie, and at the same time ultimately poignant and sad.<br /><br />It's a story of a relatively wealthy and happy family from outward appearance during difficult times of Depression when the, Michael Sullivan, a father of two children, played by great Tom Hanks (I'm not his admirer but ought to say that) is a hit-man for local mafia boss, played by Paul Newman. His eldest son, a thirteen years boy Michael Sullivan Jr., perfectly played by young Tyler Hoechlin, after years of blissful ignorance finds out what is his father job and on what money their family live. Prompted by his curiosity and his aspiration to know truth he accidentally becomes a witness of a murder, committed by John Rooney, son of his father boss. Such discovery strikes an innocent soul and it caused numerous events that changed his life forever. The atmosphere of the period, all the backgrounds and decorations are perfectly created, editing and cinematography are almost flawless while the story is well written. But the main line of the movie, the most important moments and points of the movie and the key factor of the movie success are difficult father-son relations in bad times. They are shown so deeply, strong and believable. Tom Hanks does excellent and has one of the best performances of his career in a quite unusual role for him and all acting across the board is superb. Finally worth to mention a very nice score by Paul Newman and in the result we get an outstanding work of all people involved in making this beautiful (but one more time sad) masterpiece. I believe Road to Perdition belongs to greatest achievements of film-making of this decade and undoubtedly one of the best films of the year.<br /><br />My grade 10 out of 10