Deze schitterend geregisseerde fantasie is de tweede in de populaire Tarzan-serie die door MGM wordt uitgezonden. Het is een eersteklas avontuur, om vele redenen, stel ik me zo voor: uitstekende fotografie, sterke verbeeldingskracht, een verrukkelijke cast, goede nagebootste junglelocaties en een zeer opwindende verhaallijn. Johnny Weissmuller speelt Tarzan, een ongeschoold type met eenlettergrepige woorden, heel anders dan de creatie van Edgar Rice Burroughs. Maar hij is eerlijk, loyaal, dapper en heel moedig, en dat moet hij ook zijn tijdens dit verhaal. Als Jane Parker, zijn vrouw die in de romans Jane Porter was, is Maureen O'Sullivan heel aantrekkelijk en levendig, en ook atletisch waar het script dat vereist. Het effect van de belichting en de ruime, fraaie decors is heel ongewoon. Dit is een avontuur in de buitenlucht, gefilmd op het terrein van MGM, dat werkelijk goed werkt. De fabelachtige Mutir-rots is een afgelegen plaats waar Tarzan en Jane ongestoord kunnen leven; maar in hun idylle komen mensen die hen zoeken, afgezanten van een beschaving die Jane heeft achtergelaten en waar Tarzan niet echt op zijn gemak zou kunnen leven. Een van hen is Harry Holt, nog steeds verliefd op haar, die haar samen met zijn vriend verleidt om met hem terug te keren naar de beschaving; de japon en de parfums interesseren haar, maar ze weigert Tarzan te verlaten. Maar op een gegeven moment worden de gedachten van de expeditie in beslag genomen door het idee van ivoor en het verkrijgen van een fortuin. Tarzan wordt doodgeschoten en voor dood achtergelaten. De groep dwingt Jane met hen mee te gaan op een expeditie als ze een stervende olifant volgen naar de legendarische 'olifantenbegraafplaats'. Maar ze ontdekken dat het gebied wordt bewaakt door een wilde stam en worden aangevallen door leeuwen. Tarzan rijdt op een olifant af die hij op tijd tot leven heeft gewekt om op te roepen. In een zeer spectaculair tafereel vol olifanten redt hij Jane en wat er over is van de expeditie, die iets rijker maar veel wijzer naar huis terugkeert, terwijl Jane haar wilde idylle met haar nieuwe echtgenoot voortzet. De film werd geregisseerd door Cedric Gibbons, de ontwerper van de decors, en dat deed hij heel goed. Zijn werk en de belichting zijn de uitmuntende prestaties van deze onderhoudende en opwindende film, die er van het begin tot het eind in slaagt echt te lijken, ondanks alle tekortkomingen van Hollywood. Neil Hamilton is een heel goede Harry, Paul Cavanagh is zelfs nog beter, voor en nadat hij laat zien dat hij heel slecht is. Forrester Harvey en Nathan Curry ronden een kleine cast heel professioneel af. Een ongebruikelijke en goed gerealiseerde fantasiefilm met interessante situaties en ook een paar sterke dialogen. Aanbevolen.
This splendidly-directed fantasy is the second in the popular by flawed Tarzan series put out by MGM. It is a first-class adventure for many reasons, I suggest--fine photography, strong imaginative qualities, a delightful cast, good simulated-jungle locales and a very exciting storyline. Johnny Weissmuller plays Tarzan, a mono-syllabic untutored sort unlike Edgar Rice Burroughs' creation; but he is honest, loyal, brave and very courageous, and he needs to be during this narrative. As Jane Parker, his wife who had been Jane Porter in the novels, Maureen O'Sullivan is very attractive and lively, as well as being athletic where the script calls for that quality. The effect of the lighting, the spacious and clever sets is quite unusual. This is an outdoor adventure filmed on the MGM back-lot which really works. The fabulous Mutir Escarpment is a remote locale which allows Tarzan and Jane to live undisturbed; but into their idyll come people searching from them, emissaries of a civilization Jane has left behind and into which Tarzan could not really be comfortably habituated. One is Harry Holt, still in love with her, who with his friend tempts her to come back to civilization with him; the gown and perfumes interest her, but she refuses to leave Tarzan. Tarzan has to protect her against several wild animals, in scenes that look like a humanized King King. The group claim to want to hunt animals, and Tarzan agrees for Jane's sake to a bit of big game trapping; but at some point, the idea of ivory and of obtaining a fortune turns the expedition's heads' minds. Tarzan is shot, left for dead; and the group force Jane to accompany them on an expedition as they follow a dying elephant to the fabulous "elephant's graveyard". But they find the area guarded by a savage tribe and are attacked by lions. Tarzan rides in on an elephant he has revived in time to call; in a most spectacular elephant-filled scene, he saves Jane and what is left of the expedition, who return home little richer but much wise, as Jane continues her savage idyll with her new husband. The film was directed by set-design wizard Cedric Gibbons, and quite beautifully too. His work and the lighting are the outstanding accomplishments of this entertaining and exciting film,which manages to seem real despite all its Hollywood shortcomings from start to finish. Neil Hamilton is a very good Harry, Paul Cavanagh is even better before and after he reveals himself to be thoroughly bad. Forrester Harvey and Nathan Curry round out a small cast very professionally. An unusual and well-realized fantasy film with interesting situations and some strong dialogue confrontations as well. Recommended.