Ik heb deze film al jaren op de band staan en ben er vanmorgen weer naar gaan kijken (terwijl ik op mijn was stond te wachten <0xE2><0x80><0x93> hoe ironisch!) voornamelijk omdat ik de titelmuziek van Benjamin Frankel weer wilde horen. Ik bleef er ongeveer een halfuur naar zitten kijken, betoverd door hoe heerlijk zelfverzekerd de regie, het schrijven en de uitvoeringen zijn. De film is als een wie-is-wie van Britse karaktersterren uit de jaren vijftig: Cecil Parker, Michael Gough, Miles Malleson, Duncan Lamont en vooral Ernest Thesiger, geweldig als de uitgebluste oude reus van de textielfabrieken. Om nog maar te zwijgen van Alec Guinness en Joan Greenwood, niet als karakterspelers maar als charmante, charismatische hoofdrollen. Dit is sciencefiction in zijn zuiverste vorm en ook nog een komische komedie. Een absolute klassieker, en ik hoop dat niemand ooit zal proberen hem te herschrijven!
I've had this movie on tape for years and started watching it again this morning (while waiting for my laundry --- how ironic!) mostly because I wanted to hear Benjamin Frankel's title music again. I ended up sitting through about the first half hour, entranced by how wonderfully assured the direction, writing, and performances are. The movie is like a who's who of 50s British character stars: Cecil Parker, Michael Gough, Miles Malleson, Duncan Lamont, and particularly Ernest Thesiger, great as the dessicated old giant of the textile mills. Not to mention Alec Guinness and Joan Greenwood, not character players as such but charming, charismatic leads. This is science fiction in its purest form and droll comedy as well. An all-time classic, and I hope no one ever tries to remake it!