Zonder effectief gebruik van het bovennatuurlijke of de poëtische motiverende nuances van de mensheid, kan dit creatieve team alleen maar hopen op effectief gebruik van zijn middelmatige, onoriginele elementen. 'Party of Five', die eerst maniakaal wordt en dan genetisch onontkoombaar, heeft weinig opzienbarende belangstelling omdat het enige niet-moordzuchtige element een tweederangs saaie, akelig-acterende 'Wes Bentley'-mopperaar is. In feite is al het acteerwerk oppervlakkig. Hoewel de donkerharige vrouwen aantrekkelijk zijn, wordt de wellustigheid tot een minimum beperkt. Hier geen naaktheid. Ook ontbreekt het aan voldoende emmers bloed. Alle sensaties worden op een plagende, veilige afstand gehouden... een ongelukkig feit, aangezien de naam van de regisseurs'slachter' is. Alleen de soundtrack, het eentonige, angstige alt-country en de gespannen fluctuerende score zorgen voor een tastbare spanning. Soms voegt een statisch storyboard een aantrekkelijk laag-bij-de-gronds element toe dat bijdraagt aan de malaise... maar voor een film die zichzelf horror noemt, deinsde ik niet één keer terug. Misschien zou een grotere nadruk op maatschappelijke verjonging door bloedinname, scènes met verschillende geometrische vormen buiten het vierkant en een aanhoudende focus op speelsheid door de kwaadaardigheid van de familie of valstrikken waaraan sympathieke personages moeten ontsnappen om aan hun dilemma te ontsnappen, mijn mening hebben verbeterd, maar dit was geen goed begin van mijn excursie door het horrorgebeuren.
Without effective indulgence of the supernatural or the poetic motivating nuances of humanity, all this creative team has to hope for is effective usage of its middling, unoriginal elements. 'Party of Five' gone maniacal then genetically unescapable there's little rooting interest because the singular non-homicidal element is a second-rate bland awful-acting 'Wes Bentley' mopester. In fact, all of the acting is skin deep. Even though the dark-haired women appeal, the salaciousness is kept to a minimum. No nudity here. Also lacking are sufficient buckets of blood. All sensations are kept at a teasing, safe distance...an unfortunate fact considering the given name of the directors is 'butcher.' Only the soundtrack, the droning angsty alt-country and the tense fluctuating score provide any palpable tension. Sometimes some static storyboarded compositions add appealing low-angles that adds to the malaise...but for a film that calls itself horror, I did not even get close to flinching once. Perhaps a greater emphasis on societal rejuvenation through blood intake, scenes directed with varying geometric shapes outside the square, and a sustained focus on playfulness through the family's maliciousness or traps sympathetic characters need to escape in order to escape their dilemma would have improved my opinion, but this was not a good start to my excursion through horrorfest.