Terwijl ik in een videotheek werk, vind ik het mijn heilige plicht om over de slechtste films te praten die ik ooit heb gezien en mijn vrienden en collega's ervoor te waarschuwen. Op een dag, tijdens een bijzonder verhitte discussie over wat de slechtste film is, daagde mijn vriend me uit om naar _B.T.K. Killer_ te kijken. Hij zei zelfs dat als ik de hele film kon zien en dan nog steeds beweerde dat mijn vorige film de slechtste ooit was geweest, hij dan zou kijken. Ik verloor. Ik geloof dat zelfs ik op de middelbare school betere video's dan deze heb gemaakt, en dat waren niet bepaald grote prestaties van een jong genie. Deze film miste niet alleen de productiewaarde (hij ziet eruit alsof hij op een slechte camcorder is opgenomen, hoewel hij verbazend helder is), maar ook het acteerwerk (houterig, hol en pathetisch zijn niet aan de orde), en over het algemeen het gevoel dat het een slechte film was. Ik herinner me een scène waarin ik glas hoorde breken, waardoor ik opeens moest denken aan een paar slechte schooltoneelstukken (ik weet dat ik hier te vaak aan school denk, maar deze film leek erg kinderlijk), zowel in termen van het decor, dat veel te nep leek, als in die van de mensen die hun tekst voorlazen uit het script, niet helemaal zeker van wat er werkelijk aan de hand was. Ik kan deze film geen recht doen, want ik kan niet beschrijven hoe afschuwelijk de tijd die ik heb doorgebracht om ernaar te kijken was. Het is bijna ironisch dat ik een zielige poging doe om een zielig excuus voor een film te beschrijven.
As I work at a video store, I found it to be my solemn duty to talk about the worst movies I've ever seen, and warn my friends and co-workers of it. Amidst one day of particularly heated debate of what is the worst movie, my friend dared me to watch B.T.K. Killer, even stating that if I could watch the whole movie and still claim my previous choice was the worst movie ever, then he'd watch it. I lost. I believe that even I made better videos than this in high school, and those were hardly great feats of a young genius. This film not only lacked in what seemed to be production value (it looks like it was shot on a bad camcorder, although it is surprisingly clear), but also in acting (wooden, hollow, and pathetic don't scratch the surface), as well as just generally bad movie feeling. I can remember a scene where I heard glass smash, suddenly, I was reminded of some bad high school plays (I know that I reference high school too often here, but this film did seem very juvenile) both in terms of the set, which seemed far too fake, but also as if the people were reading their lines from the script, not entirely sure what was actually going on. My review doesn't do this film justice, because I can't describe how utterly horrid the time I spent watching this was. It's almost ironic that I do a pathetic job describing a pathetic excuse for a movie.