Wat heel Frans aan deze film is, is de tijd die nodig is om de twee hoofdpersonen te introduceren. Dat vergt misschien wat geduld, vooral omdat geen van beiden 'aantrekkelijk' is in de typische Hollywood-omschrijving van zoiets. Maar als de 'roof' eenmaal begint, gaat de film snel, misschien soms te snel. Maar het is een echte achtbaanrit en als je niet te goed kijkt, is het allemaal heel geloofwaardig. Het soort film waarvan je weet dat Hollywood hem verprutst zou hebben.
What is very French about this film is the time taken to establish the two leading characters. This might require a bit of patience, especially since neither is "attractive" in the typical Hollywood definition of such. However, once the "heist" kicks in, the film rushes forward quickly, perhaps at times too quickly. But it is a real rollercoaster ride and if you don't look too closely it is all quite believable. The kind of film that you know Hollywood would have botched up.