Oké, ik weet dat dit India niet in een goed licht zet. Maar het algemene thema van de film is niet India, het is Shakti. De macht van een krijgsheer en de macht van een moeder. De relatie tussen Nandini en haar man en zoon slorpt je op in hun warmte. Dan gaan de dingen vreselijk mis. De interactie tussen Nandini en haar vader <0xE2><0x80><0x93> de macht van hun verstoorde relatie <0xE2><0x80><0x93> en de levens die daardoor veranderen, zijn de kracht van deze film. De voorstelling van Shah Rukh Khan lijkt niet meer dan een cameo vergeleken met de geloofwaardige wanhoop van Karisma Kapoor. Het is gemakkelijk om je te laten meeslepen door de liefde, het geweld en de verlossing van de levens in deze film en een zucht van opluchting en droefheid te slaken bij de climax. De muzikale intermezzo's zijn sterke punten, geloofwaardig en goed gedaan.
Okay, I know this does'nt project India in a good light. But the overall theme of the movie is not India, it's Shakti. The power of a warlord, and the power of a mother. The relationship between Nandini and her husband and son swallow you up in their warmth. Then things go terribly wrong. The interaction between Nandini and her father in law - the power of their dysfunctional relationship - and the lives changed by it are the strengths of this movie. Shah Rukh Khan's performance seems to be a mere cameo compared to the believable desperation of Karisma Kapoor. It is easy to get caught up in the love, violence and redemption of lives in this film, and find yourself heaving a sigh of relief and sadness at the climax. The musical interludes are strengths, believable and well done.