Ondanks een paar originele elementen, zoals de 'virtuele decors' die de achtergrond vormen voor de Victoriaanse interieurs met Ada Lovelace en haar kring, valt deze film in het niet en stelt uiteindelijk teleur. Nieuwkomer Francesca Faridany lijkt talent te hebben, maar de rol van Emmy gaat verloren, een personage dat halverwege de film niets anders meer doet dan naar een monitor staren terwijl lady Ada een autobiografie vertelt. 'Ada verwekken' wordt even onderbroken als lady Ada (Tilda Swinton) in beeld komt; de camera blijft hangen op haar gezichtsuitdrukkingen, haar maniertjes, zelfs op het moment dat ze doorschijnend of tijdelijk onzichtbaar lijkt, en zoomt in op scènes om Emmy's 'virtuele' weergave van haar te dramatiseren.<br /><br />Een rechttoe rechtaan biopic van Ada Lovelace zou de moeite waard zijn geweest, maar deze film maakt helaas een zootje van zowel lady Ada's als haarzelf.' Haar leven en dat van een moderne computerwetenschapper (en haar breedgeschouderde, sullige vriendje).
Despite some occasionally original touches, like the "virtual sets" that provide the background for the Victorian interiors featuring Ada Lovelace and her circle, this film falls short and ultimately disappoints. Newcomer Francesca Faridany seems talented, but is wasted as Emmy, a character who by mid-film is reduced to nothing more than staring at a monitor watching Lady Ada narrate an autobiography. 'Conceiving Ada' takes off briefly when Lady Ada (Tilda Swinton) appears; the camera lingers on her facial expressions, mannerisms, even making her appear to be translucent or momentarily invisible, apporting into scenes to dramatize Emmy's "virtual" rendering of her.<br /><br />A straightforward biopic of Ada Lovelace would have been worthwhile, but this film unfortunately makes a hash of both Lady Ada's life, and that of a modern-day computer scientist (and her broadly-drawn, doltish boyfriend).