Ik ben hier eigenlijk niet zo dol op. Het verhaal is behoorlijk afschuwelijk en niet overtuigend. Ik heb de eerste 10 minuten genoten, de actrices waren goed. Daarna was het behoorlijk weerzinwekkend. Tim past niet in de rol, hij komt over als een zelfvoldane opgeblazen lul & Pruitt taylor vince is als trompettist helemaal niet overtuigend. Het is een idealistische film en als muzikant voel ik me na het kijken een beetje beledigd. Er zijn geen scènes uit 1900 waarin hij met zijn medebandleden oefent of speelt, hij is volkomen toegeeflijk tegenover zichzelf. Ik vind het moeilijk om een relatie op te bouwen met dit soort personages, misschien kijk ik de verkeerde film. Als je geen echte passie voor het leven hebt of geen idee van wat muziek allemaal betekent, dan kun je je maar beter overgeven aan het uitstellen van ongeloof en naar dit gebazel kijken.
Not too keen on this really. The story is pretty horrid and unconvincing. I enjoyed the first 10 minutes, bill nunns good. After that it was pretty appalling. Tim doesn't fit the role, he comes across as a smug self inflated ass & Pruitt taylor vince is entirely unconvincing as a trumpet player. It's a idealist film and as a musician, feel slightly offended after watching it. There's no scenes of 1900 practising or playing with his fellow band mates, he's completely self indulgent. I find it hard to build any relationship with this kind of character, maybe i'm watching the wrong film. If you have no real passion for life or sense of what musics all about then happily indulge in the suspension of disbelief and watch this waffle.