De film is een fantasie. De verhaallijn is dun, maar dient als de structuur waarop sommige prachtige liedjes gezongen en prachtig gezongen worden. (Ik kan nog steeds niet geloven dat zulke knappe en aantrekkelijke mensen zo goed kunnen zingen.) Sommige van de dialogen zijn geweldig slim. De kostuums gaven me het gevoel dat ik naar een haute couture-modeshow uit 1942 keek.<br />Films zijn ontworpen om verschillende doeleinden te dienen. Deze is ontworpen om te vermaken en dat doet hij zeker. Als ik één negatieve opmerking mag maken, is het dat Nelson Eddy een beetje te oud was om de knappe, zwierige graaf te zijn. Sommige close-ups gaven me een ongemakkelijk gevoel. Maar hij kon nog steeds prachtig zingen en zingen. Maar Jeanette MacDonald was net zo oogverblindend als altijd. Ze is een spectaculaire engel.<br />Dit genre is ver voor mijn tijd, en ik ben nieuw in de Jeanette MacDonald-Nelson Eddy-films en -gesprekken. De muziek in deze film is prachtig. Hoezeer ik ook houd van de klassieke rockmuziek die de meeste moderne films vult, ik twijfel er geen moment aan dat deze muziek eenvoudigweg en duidelijk gedenkwaardiger is, verrukkelijker, beter geconstrueerd. De sterren in deze film zijn getalenteerder dan de sterren die ik tegenwoordig in de bioscoop zie. En Jeanette MacDonald was, zonder de hulp van plastisch chirurgen uit Beverly Hills, mooier dan de sterren die ik tegenwoordig zie. Ik weet niet goed waarom zoveel andere mensen zich ervoor verontschuldigen dat ze deze film mooi vinden, en meer in het algemeen deze filmgroep. Ze zeggen dat hij gedateerd is en proberen uit te leggen waarom hij zo is. En degenen die hem niet mooi vinden zeggen dat hij niet erg goed is, maar vergeleken bij wat? Ik denk dat deze film ongetwijfeld nog steeds mensen zal vermaken terwijl zoveel andere films allang vergeten zijn. Er zit gewoon te veel kwaliteit in alle opzichten in deze film om hem niet herinnerd en genoten te hebben. Ik kan deze film zonder voorbehoud aanbevelen aan iedereen die groot talent, grote schoonheid en grote muziek waardeert.
The movie is a fantasy. The story line is thin but serves as the structure upon which some wonderful songs are sung and sung beautifully. (I still cannot believe that such handsome and attractive people could sing this well.) Some of the dialog is wonderfully clever. The costumes made me feel as though I was watching a haute couture fashion show from 1942.<br /><br />Movies are designed to serve various purposes. This one is designed to entertain and it certainly does. If I have one negative comment it would be that Nelson Eddy was a little too old to be the handsome dashing Count. Some of the closeups made me uncomfortable. But he could still sing and sing magnificently. However, Jeanette MacDonald was just as dazzling as ever. She makes a spectacular angel.<br /><br />This genre is well before my time, and I an new to the Jeanette MacDonald/Nelson Eddy films and related conversation. The music in this movie is beautiful. As much as I love the classic rock music which fills most modern movies, there is no question in my mind that this music is simply and clearly more memorable, more delightful, better constructed. The stars in this movie are more talented than the stars I see in the movie theaters today. And Jeanette MacDonald, without the benefit of Beverly Hills plastic surgeons, was more beautiful than the stars I see today. I am unclear as to why so many other posters are apologetic about liking this movie and more generally this group of movies. They say it is dated and try to explain why it is the way it is. And those that do not like it say that it is not very good but compared to what? I think this movie will doubtless still be entertaining people when so many other movie are long forgotten. There is just too much quality in every way in this movie for it not to be remembered and enjoyed. I recommend this movie without reservation to anyone who appreciates great talent, great beauty and great music.