Een komedie die verrassend goed werkte was de kleine Britse poging 'The Divorce of Lady X (1938)'. Het is het eerste paar van Laurence Olivier en Merle Oberon, voor die kleine film over onbeheersbare passie op de negentiende-eeuwse Engelse heide. En hoewel Olivier en Oberon niet bepaald geschikt zijn voor een komische komedie, gaat het allemaal goed. Oberon is Leslie, een jonge vrouw die in de pedante echtscheidingsadvocaat Logans (Olivier) hotelsuite terechtkomt door een akelige Engelse mist die het reizen onmogelijk maakt. Ze doet al het mogelijke om hem te irriteren <0xE2><0x80><0x93> maar, op de idiote manier zoals dat in films gaat, valt hij voor haar. Olivier denkt dat Oliver een getrouwde vrouw is. En om het nog erger en amusanter te maken, gaat Lord Mere (Ralph Richardson) naar Olivier om een scheiding te eisen van zijn vrouw, van wie de lieve Larry denkt dat het Oberon moet zijn! Er is een leuke dialoog over de strijd tussen de seksen, en een grappige verkenning van de seksuele politiek. Je kunt zien dat Olivier niet al te veel vertrouwen heeft in de komedie, maar in werkelijkheid is hij een doorgewinterde professional, en hij doet zijn werk goed. En hij gaat om met de idiote kronkels en bochten, misschien niet met gemak, maar wel met smaak. Oberon was als actrice geen topper, maar ze was meestal competent genoeg, en ondanks hun vermeende afkeer van haar, werkte ze goed met Olivier. Dit is gefilmd in een vroege Technicolour die er tegenwoordig erg primitief uitziet (iedereen ziet er nog witter uit dan Michael Jackson), maar misschien moet de afdruk worden schoongemaakt.
A comedy that worked surprisingly well was the little British effort "The Divorce Of Lady X (1938)" . It marks the first pairing of Laurence Olivier and Merle Oberon, before that little film about uncontrollable passion on the 19th century English moors. And while Olivier and Oberon are not particularly well-suited to screwball comedy, it all flows along nicely. Oberon is Leslie, a young woman who ends up in priggish divorce lawyer Logan's (Olivier) hotel suite by way of a nasty English fog preventing travel. She does everything possible to irritate him--but, in the crazy way films go, he falls for her. And she falls for him. But a serious case of mistaken identity occurs when Oberon's "Lady X" (that's all she leaves Oliver in a note) is thought by Olivier to be a married woman. To make matters worse, and more amusing, Lord Mere (Ralph Richardson) goes to Olivier wanting a divorce from his wife whom dear Larry thinks must be Oberon! There is some nice battle-of-the-sexes dialogue, and fun exploration of sexual politics. You can see that Olivier is not too confident with the comedy, but in true Olivier he's a consummate professional, and delivers. And he handles the screwball twists and turns, maybe not with ease, but with gusto. Oberon was no great shakes as an actress, but she was usually competent enough, and despite their reputed off-screen dislike of her, worked well with Olivier. This was filmed in early Technicolour that looks very primitive today (everyone looks even whiter than Michael Jackson), but perhaps the print needs cleaning up.