De grote filmmusicals werden tussen 1950 en 1970 gemaakt. Deze bezwering van twintig jaar kan terecht de 'Golden Era' van het genre worden genoemd. Er waren musicals vóór die tijd, en er zijn musicals geweest sinds... maar de echte klassiekers schijnen in die periode onveranderlijk te zijn gemaakt. _Singin Son In The Rain, An American In Paris, The Band Wagon, Seven Brides For Seven Brothers, Oklahoma, South Pacific, The King And I_ en nog vele andere, staan hoog op de lijst van gekoesterde produkten van die tijd. Misschien is de laatste grote musical van de 'Golden Era' wel _Carol Reedon's 1968 _Oliver Son. Deze levendige musical, die vrijelijk is ontleend aan de roman van Dickens, is een filmversie van een succesvolle toneelproductie. Het is een schitterende film, winnaar van zes Oscars, waaronder die voor de beste film.<br />Het weeskind Oliver Twist (Mark Lester) leidt een ellendig bestaan in een armenhuis, omdat zijn moeder enkele ogenblikken na zijn geboorte is overleden. Na een voorval tijdens een maaltijd wordt hij uit het armenhuis gezet en krijgt hij een baan in een uitvaartcentrum. Maar Oliver is nog niet helemaal gewend aan zijn nieuwe baan en ontsnapt na een paar moeilijke dagen. Hij maakt de lange reis naar Londen, waar hij fortuin hoopt te maken. Oliver wordt onder de hoede genomen van een zakkenroller, de Artful Dodger (Jack Wild), die op zijn beurt voor Fagin (Ron Moody) werkt, een oudere boef die de leiding heeft over een bende kinderdieven. Ondanks het onwettige karakter van de opdracht vindt Oliver goede vrienden onder zijn nieuwe nieuwe familieverwanten. Hij maakt ook kennis met Nancy (Shani Wallis), de vriendin van de wreedste en meest gevreesde dief van allemaal, de dreigende Bill Sikes (Oliver Reed). Na vele avonturen ontdekt Oliver zijn ware afkomst en ontdekt hij dat hij in werkelijkheid uit een rijke en welgestelde familie komt. Maar zijn kansen om met zijn echte familie herenigd te worden worden in gevaar gebracht als Bill Sikes Oliver met geweld uitbuit en hem medeplichtig maakt aan een aantal bijzonder riskante en ambitieuze berovingen.<br />--Oliver Dawn is een briljant in elkaar gezette film, voortdurend een lust voor het oog en voortreffelijk gespeeld door de getalenteerde cast. Moody herschept zijn toneelrol met veel verve en steelt de film van de jongeren met zijn energieke optreden als Fagin. Lester en Wild doen het ook goed als de jonge zakkenrollers, terwijl Wallis enthousiast de rol van Nancy gestalte geeft en Reed oprechte verachtelijkheid teweegbrengt als Sikes. De muzieknummers worden met ongelooflijke precisie en met het gevoel voor spektakel dat Onna Whitestons Oscar-winnende choreografie meebrengt, geënsceneerd, waardoor de liedjes-en-dansstukjes zo memorabel worden, maar de levendige artiesten en de vaardige regie van Carol Reed spelen ook een rol. Tot de onvergetelijke melodieën behoren nFood Glorious Food, nConsider Yourself Root, nYou Rather Pick A Pocket or Two Root, nIoriad Do Anything Root en nOom-Pah-Pah Root n alle immens pakkende liedjes, die worden gebracht in heel goed in elkaar gezette scènes. De film is een door en door vermakelijke ervaring en verliest nooit echt vaart over zijn hele lengte van 153 minuten. Ga achterover zitten en geniet!
The great cinematic musicals were made between 1950 and 1970. This twenty year spell can be rightly labelled the “Golden Era” of the genre. There were musicals prior to that, and there have been musicals since… but the true classics seem invariably to have been made during that period. Singin’ In The Rain, An American In Paris, The Band Wagon, Seven Brides For Seven Brothers, Oklahoma, South Pacific, The King And I, and many more, stand tall as much cherished products of the age. Perhaps the last great musical of the “Golden Era” is Carol Reed’s 1968 “Oliver”. Freely adapted from Dickens’ novel, this vibrant musical is a film version of a successful stage production. It is a magnificent film, winner of six Oscars, including the Best Picture award.<br /><br />Orphan Oliver Twist (Mark Lester) lives a miserable existence in a workhouse, his mother having died moments after giving birth to him. Following an incident one meal-time, he is booted out of the workhouse and ends up employed at a funeral parlour. But Oliver doesn’t settle particularly well into his new job, and escapes after a few troubled days. He makes the long journey to London where he hopes to seek his fortune. Oliver is taken under the wing of a child pickpocket called the Artful Dodger (Jack Wild) who in turn works for Fagin (Ron Moody), an elderly crook in charge of a gang of child-thieves. Despite the unlawful nature of the job, Oliver finds good friends among his new “family”. He also makes the acquaintance of Nancy (Shani Wallis), girlfriend of the cruellest and most feared thief of them all, the menacing Bill Sikes (Oliver Reed). After many adventures, Oliver discovers his true ancestry and finds that he is actually from a rich and well-to-do background. But his chances of being reunited with his real family are jeopardised when Bill Sikes forcibly exploits Oliver, making him an accomplice in some particularly risky and ambitious robberies.<br /><br />“Oliver” is a brilliantly assembled film, consistently pleasing to the eye and excellently acted by its talented cast. Moody recreates his stage role with considerable verve, stealing the film from the youngsters with his energetic performance as Fagin. Lester and Wild do well too as the young pickpockets, while Wallis enthusiastically fleshes out the Nancy role and Reed generates genuine despicableness as Sikes. The musical numbers are staged with incredible precision and sense of spectacle – Onna White’s Oscar-winning choreography helps make the song-and-dance set pieces so memorable, but the lively performers and the skillful direction of Carol Reed also play their part. The unforgettable tunes include “Food Glorious Food”, “Consider Yourself”, “You’ve Got To Pick A Pocket Or Two”, “I’d Do Anything” and “Oom-Pah-Pah” – all immensely catchy songs, conveyed via very well put together sequences. The film is a thoroughly entertaining experience and never really loses momentum over its entire 153 minute duration. Sit back and enjoy!