Als dronken miljonairsplayboy Arthur Bach is Dudley Moore volmaakt als een volwassen man die in zijn kindertijd gevangenzit. Het bleek dat de rol Moore zo perfect paste dat hij er als acteur ook in gevangenzat. Er volgden al snel veel teleurstellingen (inclusief het bleke vervolg op deze film), maar dat doet niets af aan de charme of aantrekkingskracht van deze film, die knap geschreven en geregisseerd is. Sommige van Moores dronken scènes zijn geforceerd, delen van de film zijn onvast, maar de cast doet het met zoveel plezier dat het moeilijk is om de film te weerstaan. Hij heeft een heel groot hart en geeft Oscar-winnaar John Gielgud een sluwe, droog amusante rol als Hobson, Arthurs bediende; zijn relatie met Arthur is verrukkelijk en ze hebben een wonderbaarlijke verstandhouding. Liza Minnelli (als de liefde van de arbeiders) is brutaal in een rustige omgeving en Moore is brutaal, maar vaardig en levendig; hij heeft de schaduw van Arthur nooit van zich afgeschud, maar we hebben in elk geval dit document van een carrière die we hoog in het vaandel moeten dragen.
As drunken millionaire playboy Arthur Bach, Dudley Moore is perfect as a grown man trapped in childhood. As it turned out, the role fit Moore so perfectly, it trapped him as an actor as well. Many disappointments soon followed (including this film's pale sequel), yet that doesn't diminish the charm or appeal of this picture, which is cleverly written and directed. Some of Moore's drunk scenes are forced, parts of the film are wobbly, but the cast performs with so much relish it's a difficult movie to resist. It has a very big heart and gives Oscar-winner John Gielgud a sly, dryly amusing role as Arthur's valet, Hobson; his relationship with Arthur is delicious and they have a miraculous rapport. Liza Minnelli (as a blue-collar love-interest) is sassy in a low-key and Moore is brash, but deft and lively; he never shook off the shadow of Arthur, but at least we have this document of a career high-point to cherish. *** from ****