Toen ik ging zitten om naar het veertiende seizoen van _The Bachelor_ ('In the Wings of Love') te kijken, wist ik dat me een 'interessante' tijd te wachten stond. Ik had een paar van de voorgaande seizoenen van _The Bachelor_ in het voorbijgaan gezien; een aflevering of twee gezien en de volgende drie of zo gemist. Ik vind de Bachelor vaak aantrekkelijk en intrigerend, hoewel de kwaliteit en de moraal er vaak aan ontbreken.<br />'In the Wings of Love' beschrijft de reis die Jake, een eenendertigjarige commerciële piloot uit Dallas, Texas, heeft gemaakt om de ware liefde te vinden, de ware liefde die je in een seizoenslange reality-drama datingshow kunt vinden. Jake ontmoet 25 mooie meisjes uit het hele land. Hij begint ze een beetje te leren kennen, maar dat is voornamelijk oppervlakkig; hoe goed kun je iemand leren kennen in een gesprek van vijf minuten? Jake probeert vanaf het allereerste begin zijn ware bedoelingen kenbaar te maken, in elk geval aan het publiek. Hij merkte op dat hij niet alleen liefde of plezier wil, maar ook een verloofde of echtgenote. We kunnen alleen maar aannemen dat hij dat ook duidelijk heeft gemaakt aan de vrouwen in de competitie. Als dat het geval is, zou dat tot op zekere hoogte sommige handelingen van de vrouwen verklaren. De vrouwen zijn superconcurrentieel. Ze kennen Jake nog niet eens, ze zijn er nog steeds op uit om te winnen, koste wat het kost.<br />Niet alleen waren de vrouwen competitief, ze waren ook zelfverzekerd en kattig. Dreigementen, steken onder water en waarschuwingen als 'Kijk uit!' wezen er allemaal op dat deze vrouwen er ook niet voor de lol waren. Jake merkte op dat hij niet alleen op zoek was naar sexappeal, maar ook naar 'een connectie'. Maar de meisjes trokken alle registers open om te proberen Jake te imponeren met dat sexappeal. Ze arriveerden bij het landhuis in piepkleine jurkjes die ofwel laag uitgesneden ofwel kort waren.<br />Hoewel sommige meisjes hun gevoel voor decorum leken te bewaren, misten anderen dat memo volkomen. Een van de meisjes, Channy, merkte op dat Jake een 'goede vent' was voor wie zij een 'ondeugend meisje' kon zijn. Vervolgens zei ze dat Jake op haar 'baan' kon landen wanneer hij maar wilde. Ze kreeg van de andere meisjes de wind van voren vanwege haar provocerende opmerking die aantoonde hoe ze over dit soort situaties dachten.<br />Dus zo slecht kon een realityprogramma over daten niet zijn, toch? Afgezien van het voor de hand liggende probleem van seksuele aantrekkingskracht, zijn er andere zaken die deze schijnbaar onschuldige show verpesten. Is dit de juiste manier om een toekomstige partner te vinden: wedijveren om iemands aandacht door extreem met jezelf te pronken? Helaas heeft Amerika het daten in deze tijd teruggebracht tot daten: plezier en seks zonder verplichtingen en een beetje geluk erbij. Een ander probleem is de voortijdige emotionele band die veel van de meisjes met Jake hadden. Een paar meisjes in het bijzonder leken zich overdreven aan hem te hechten. Een meisje zei: 'Als ik die eerste indruk niet krijg, ga ik dood!' Zoals ik al eerder heb gezegd, kennen ze hem nog niet eens en ze had het over een bepaalde roos, niet alleen maar een van de vijftien rozen die ze niet uit de weg wilde laten ruimen.<br />Met name Michelle leek moeite te hebben met haar band met Jake. De andere meisjes merkten het ook. Na een uitbarsting van Michelle beweerde Vienna dat Michelle 'een zenuwinzinking had en we zijn hier pas een uur'. Michelle kreeg de laatste roos van de avond in de eerste show waarin de eliminatie bijna was mislukt en ze was er heel emotioneel over. De andere meisjes vonden het gewoon belachelijk. Een ander meisje huilde ook, maar omdat ze was geëlimineerd.<br />Het begon met _survivor_, en daarna werd het gewoon reality-tv. Het toont onze amusementsbelangen als land; als we niet naar de programma's keken en ze goede kijkcijfers gaven, zouden de tv-zenders ze niet blijven uitzenden. De enige logische conclusie die kan worden getrokken, is dat er al genoeg Amerikanen verslaafd zijn. Eén ding is duidelijk: Amerika is (in het algemeen) dol op reality-tv en de bijbehorende attributen. Waarom houden we eigenlijk van reality-tv? Wat trekt ons erin aan? Is het omdat we de overeenkomsten met ons eigen leven zien, of omdat we zeker willen weten dat we stabieler en minder pathetisch zijn dan anderen? Wat het ook is dat ons aantrekt, we moeten voorzichtig zijn met de media en het amusement waarmee we ons hoofd laten volstromen. Ik zeg niet dat alle reality-tv slecht is, maar ik zeg wel dat we ze stuk voor stuk moeten evalueren.<br />Episodes die als kritiek zijn gebruikt: seizoensaflevering en 2e aflevering.
Sitting down to watch the 14th season of the Bachelor ("On the Wings of Love"), I knew I would be in for an "interesting" time. I had watched some of the previous seasons of the Bachelor in passing; watching an episode or two and missing the next three or so. I find that the Bachelor is often appealing and intriguing, though its quality and morality are often lacking.<br /><br />"On the Wings of Love" details the journey taken by Jake, a 31 year old commercial pilot from Dallas, Texas, to find true love, as true a love as one can find in a season-long reality-drama dating show. Jake meets 25 beautiful girls from all over the country. He begins to get to know them a bit, but it is mostly superficial; how well can you get to know someone in a few 5 minute conversations? Jake tries to make his true intentions known from the very beginning, at least to the audience. He noted that he doesn't just want love or a good time, but he wants a fiancé or wife. We can only assume that he has made this clear to the women in the competition as well. If that is the case, it might explain, to a degree, some of the women's actions. The women are super competitive. While they don't even know Jake at all yet, they are still in it to win it no matter what the cost.<br /><br />Not only were the women competitive, but they were also confident and catty. Threats, backstabbing, and warnings of "Watch out!" all show that these women weren't there for a good time either. Jake noted that he was not just looking for sex appeal, but looking for "a connection." However, the girls pulled out all the stops to try to impress Jake with said sex appeal. They arrived at the mansion in skimpy dresses  either low-cut or short.<br /><br />While some girls seemed to maintain their sense of decorum, others missed that memo altogether. One girl, Channy, noted that Jake was a "good guy" to whom she could be a "naughty girl." She went on to say that Jake could land on her "runway anytime." She got flack from the other girls for her provocative statement which showed their take on these situations.<br /><br />So, a reality dating show couldn't be that bad, could it? Besides the obvious issue of sex-driven attraction, there are other issues that mar this seemingly harmless show. Is this the right way to find a future mate; vying for someone's attention by flaunting oneself to extreme proportions? Unfortunately, however, that is what America has reduced dating to these days: pleasure and sex without commitment and a little happiness on the side.<br /><br />Another problem is the premature emotional attachment by which many of the girls bound themselves to Jake. A few girls in particular seemed to be overly attached. One girl said "If I don't get that first impression rose it will kill me!" As mentioned before, they don't even know him yet and she was talking about a specific rose, not just one of the 15 roses to keep from being eliminated.<br /><br />Michelle, in particular, seemed to have some issues with attachment to Jake. The other girls noticed it too. After one particular Michelle outburst, Vienna asserted that Michelle had a "mental breakdown and we've only been here an hour." Michelle got the last rose of the evening on the first show  narrowly missing elimination  and was extremely emotional about it. The other girls thought it was simply ridiculous. Another girl also cried, but because she was eliminated.<br /><br />It began with Survivor, and from there it just took off  reality TV. It shows our entertainment interests as a country; if we weren't watching the shows and giving them good ratings, the networks would not continue to run them. The only logical conclusion that can be drawn is that enough of America is hooked. One thing is clear: America (in general) loves reality TV and its ensuing trappings.<br /><br />This begs me to question: why is it that we even like reality TV? What is it about it that draws us to it? Is it because we see the similarities to our own lives, or is it because we want to be sure that we are more stable and less pathetic than others? Whatever it is that draws us to it, we should be careful of the media and entertainment that we allow to fill our minds. I'm not saying that all reality TV shows are bad; however, I am saying that we need to evaluate each one.<br /><br />Episodes used for critique: Season Premier and Episode 2.