Volgens John Fords lyrisch gefotografeerde fictieve biopic over het leven van Abraham Lincoln waren zijn grootste fouten misschien wel zijn botheid ten opzichte van vrouwen en zijn vermogen om 'op de slechtste manier' te dansen. De camera van Ford laat alleen maar bewonderende beelden zien van Lincolns jonge leven. Maar wat de film tekortkomt aan karakterverwikkelingen, wordt gecompenseerd door de schoonheid en de diepte van het beeld. Ford, die voor zijn doen uitzonderlijk mooie vroege films heeft gemaakt, heeft een uniek oog voor het vertellen van een verhaal. De film zingt over het leven van een hoopvolle jongeman. Henry Fonda speelt de bedachtzame en spontaan intelligente Lincoln tot in de puntjes, een van zijn beste rollen. De film gaat over twee jonge mannen, broers, die terechtstaan voor een moord die ze allebei beweren te hebben gepleegd. In de klassieke boze maffiastijl besluit de stad het recht in eigen hand te nemen en hen beiden te lynchen, tot de eerlijke Abe zich in het strijdgewoel mengt. Hij betovert hen met zijn humor, zegt dat ze hem niet van zijn eerste grote zaak moeten beroven, en dat ze net zo goed met hem gelyncht kunnen worden als de jonge advocaat. Wat volgt lijkt de opbouw te worden voor alle rechtbankdrama's daarna, als Abe sluw getuigen ondervraagt tot groot genoegen van de rechter, de jury en de stad, voordat hij op de ontbrekende schakels stuit. <br /><0x3E> De film speelt zoals veel John Ford-films: een eetlepel Americana, een vleugje gematigde voorspelbaarheid, een vleugje sarcasme waarvan je niet zeker weet of je het recept erin hebt gestopt of dat Ford het zelf heeft gedaan. Ondanks de overduidelijke 'Hollywood-sfeer' van de film en overdreven vaderlandslievende grappen die zinspelen op Lincolns toekomstige presidentschap, is de film aangenaam en aangenaam goed geconstrueerd, als je je drama met een korreltje zout kunt nemen.
According to John Ford's lyrically shot, fictional biopic of Abraham Lincoln's life his greatest faults may have been an obtuseness with woman and an ability to dance in "the worst way." Ford's camera has only praising views to reveal of Mr. Lincoln's early life. But for what the film lacks in character complexities it makes up for in beauty and depth of vision. Uncharacteristically beautiful compositions of early film, what could have been a series of gorgeous still frames, Ford has a unique eye for telling a story. The film sings of the life of a hopeful young man. Henry Fonda plays the contemplative and spontaneously clever Lincoln to a tee, one of his best roles.<br /><br />The film concerns two young men, brothers, on trial for a murder that both claim to have committed. In classic angry mob style, the town decides to take justice into their own hands and lynch the pair of them, until honest Abe steps into the fray. He charms them with his humor, telling them not to rob him of his first big case, and that they are as good as lynched with him as the boys lawyer. What follows seems to become the outline for all courtroom- murder-dramas thereafter, as Abe cunningly interrogates witnesses to the delight and humor of the judge, jury and town before he stumbles upon the missing links.<br /><br />The film plays out like many John Ford movies do: a tablespoon of Americana, a dash of moderate predictability, a hint of sarcasm that you aren't sure if you put in the recipe or if Ford did it himself. Despite the overtly 'Hollywood' feel of the film, and overly patriotic banter alluding to Lincoln's future presidency, the film is entirely enjoyable and enjoyably well constructed, if you can take your drama with a grain of salt.