Ondanks een bevredigende plot en een dure productie vraag je je af hoe een regisseur zoveel onhandige culturele vergissingen kan maken. Waar waren de Japanse garderobe en culturele adviseurs? Niet op de loonlijst blijkbaar.<br />Een Japanse vriendin van me moest hardop lachen om een paar van de culturele absurditeiten die ze voor haar ogen zag gebeuren. In een later gesprek zei ze: 'Stel je voor dat een Finse regisseur een film maakt in het Fins over de Amerikaanse Burgeroorlog, met blonde Zweedse acteurs als het leger en Fransen als de geconfedereerden. Erger nog, stel je voor dat je de vrouwelijke hoofdrol van Scarlet O'Hara kleedt in een hoepelrok zonder hoepel en met een kapsel uit de jaren vijftig. Misschien beseffen sommige mensen in Finland niet dat de hoepelrok...' Maar in Atlanta geloofden ze hun ogen en oren niet... en lachten ze in de gangpaden... Geweldig verhaal en uitstekende film.<br />Dus... het kijken naar Memoirs of a Geisha was pijnlijk voor iedereen die bekend is met Japanse culturele nuances, echte geisha's of Japanse kleding, en dat was het onderwerp van de film! Hollywood is verbazingwekkend met zijn bijziende kijk op het maken van films. Ze krijgen vaak de grote dingen goed terwijl ze de details die een film echt vervolmaken g<0xC3><0xAA>nant verkeerd laten gaan. Ik dacht dat 'The Last Samurai' de bekroning was van hoe slecht een overigens goede film over Japan kon zijn. Memoirs of a Geisha is tegelijkertijd g<0xC3><0xAA>nant beter en slechter.
Despite an overall pleasing plot and expensive production one wonders how a director can make so many clumsy cultural mistakes. Where were the Japanese wardrobe and cultural consultants? Not on the payroll apparently. <br /><br />A Japanese friend of mine actually laughed out loud at some of the cultural absurdities she watched unfold before her eyes. In a later conversation she said, "Imagine a Finnish director making a movie in Fnnish about the American Civil War using blond Swedish actors as union Army and Frenchmen as the Confederates. Worse imagine dressing the Scarlet O'Hara female lead in a period hoop skirt missing the hoop and sporting a 1950's hairdo. Maybe some people in Finland might not realize that the hoop skirt was "missing the hoop" or recognize the bizarre Jane Mansfield hair, but in Atlanta they would not believe their eyes or ears....and be laughing in the aisles...excellent story and photography be damned.<br /><br />So...watching Memoirs of a Geisha was painful for anyone familiar with Japanese cultural nuances, actual geisha or Japanese dress, and that was the topic of the movie! Hollywood is amazing in its myopic view of film making. They frequently get the big money things right while letting the details that really polish a films refinement embarrassingly wrong. I thought "The Last Samurai" was the crowning achievement of how bad an otherwise good film on Japan could be. Memoirs of a Geisha is embarrassingly better and worse at the same time.