Regelmatig werd China's grootste film ooit door Chinese critici en ook door Chinese filmfans van buitenaf aanbevolen, en eerlijk gezegd snap ik er helemaal niets van. Wat ik zag was een van de meest algemene melodrama's die je je maar kunt voorstellen, nietszeggend geregisseerd en gespeeld, met een volslagen feeks als hoofdpersoon. Wei Wei (niet lachen) is die feeks, een jong getrouwde vrouw die de afgelopen paar jaar samen met haar tuberculeuze man (Yu Shi) heeft geleden. Het is na de Tweede Wereldoorlog en ze wonen met de tienerzus van de man (Hongmei Zhang) in een bouwvallig huis met niet veel geld (de man was rijk toen ze trouwden). Daar komt de oude beste vriend van de man (Wei Li), die vroeger ook zijn vrouw was.' Toen ze tieners waren, had ze een relatie met haar vriend. Ze overweegt haar man te verlaten voor deze man, terwijl haar man zich daar niet van bewust is en denkt dat hij zijn kleine zusje aan zijn vriend kan koppelen. Zo zit het in elkaar, en het gaat nergens naartoe zoals je zou verwachten. Ik heb de remake gezien, geregisseerd door Zhuangzhuang Tian, de regisseur van _Blue Kite._ De film duurt een halfuur langer en is eigenlijk ook een beetje saai, maar hij was in elk geval mooi. Deze zogenaamde klassieker is behoorlijk onverdraaglijk.
Frequently voted China's greatest film ever by Chinese critics, as well as Chinese film enthusiasts from the outside, and, frankly, I don't get it at all. What I saw was one of the most generic melodramas imaginable, blandly directed and acted, with a complete shrew for a protagonist. Wei Wei (don't laugh) is that shrew, a young married woman who has suffered alongside her tubercular husband (Yu Shi) for the past several years. It is post WWII, and they live with the husband's teenage sister (Hongmei Zhang) in a dilapidated home with not much money (the man had been wealthy when they married). Along comes the husband's old best friend (Wei Li), who also used to be the wife's boyfriend when they were teens. She considers running away from her husband with this man, while the husband pretty much remains oblivious, thinking he may engage his little sister to his friend. That's the set-up, and it doesn't go anywhere you wouldn't expect it to. I've actually seen the remake, directed by Blue Kite director Zhuangzhuang Tian. It runs a half hour longer, and is actually kind of dull, too, but at least it was pretty. This supposed classic is pretty intolerable.