Tegen het begin van 'The Godfather: Part III' wil Michael Corleone's zoon zijn rechtenstudie afbreken en musicus worden. Michael Corleone wil dat niet. Maar zijn ex-vrouw Kay, van wie hij vervreemd is, slaagt erin hem over te halen Anthony Corleone muziek te laten maken zoals hij dat wil. En dat doet hij.<br />Dat lijkt me een vreemde manier om een recensie te beginnen, want het is een onbelangrijke plottwist die niets te maken heeft met de hoofdzaak. Luister goed naar me, dan zul je uiteindelijk zien waar ik heen wil. Ik zal je nu iets vertellen over de grote plottwist. Het gaat over Michael Corleone die de misdaad voorgoed wil opgeven (hij heeft vrijwel alle criminele elementen in zijn familiebedrijf laten vallen). Maar dan komt Vincent Mancini op de proppen, een onwettige neef, die betrokken is bij een vete. Dus moet Michael natuurlijk weer een nieuwe confrontatie aangaan met criminaliteit, wapengeweld en al die andere goede gangsterdingen. Ondertussen heeft Vincent een semi-incestueuze verhouding met Michaels dochter Mary. O, en Michael en Kay proberen alle afschuwelijke dingen die aan het eind van Deel II zijn gebeurd weer goed te maken.<br />Het is net een soap. Eén afschuwelijke, afschuwelijke soap van 169 minuten. Verdwenen is elke vorm van verfijning, romantiek en emotionele relevantie die de eerste twee films zo goed deed. Na een onderbreking van 16 jaar in de franchise bracht Francis Ford Coppola een mengsel van zoetsappigheid en pretentieusheid dat totaal niet paste bij de eerste twee films, waarmee hij opnieuw bewees dat zijn laatste grote werk 'Apocalypse Now' uit de jaren zeventig was.<br />Wat nog erger is, is dat 'The Godfather: Part III' niet eens een logisch vervolg is op 'The Godfather: Part II'. Michael is een compleet ander mens geworden. Hij is niet gewoon afgetakeld (wat misschien wel terecht is, ook al zou het niet leuk zijn om te zien). Hij is een goedzak geworden die probeert alle tragedie te herstellen die van Part II zo'n vernietigend meesterwerk heeft gemaakt. Zijn biecht aan de priester was al erg genoeg, maar die kleine diabetesaanval in het midden maakte hem misselijk. Hij komt ook weer bij Kay terug! In's hemelsnaam, dat kan toch absoluut niet gebeuren, zoals in de 2e film maar al te duidelijk werd gemaakt! Zij heeft zijn kind laten aborteren, en zijn Siciliaanse opvoeding maakte dat hij haar erom verachtte. Dacht Francis Ford Coppola dan helemaal niet aan die dingen?<br />En begin nou niet over de verhouding van Mary en Vincent! Voor een romance die zo verboden was, was het schokkend weinig onderhoudend. Het acteerwerk van Sofia Coppola hielp ook al niet. Ze maakte de slimste zet van haar leven toen ze van voor de camera overschakelde naar achter de camera, want ze was waarschijnlijk de slechtste actrice die ik ooit bij een nominatie voor een Oscar heb gezien. Elke zin die ze uitsprak werd pijnlijk in het geheugen gegrift en elke keer dat het drama afhing van haar acteertalent, ontlokte ze alleen maar ongepast gegiechel. In de climax <0xE2><0x80><0x93> ik zal niet in details treden, maar als je goed kijkt, weet je waar ik het over heb <0xE2><0x80><0x93> kijkt ze naar Michael en zegt: '... Pappie?' Ik geloof dat ik moest huilen, maar de zin werd zo slecht uitgesproken dat ik in een lange, luide lachbui uitbarstte!<br />Nu komen we bij de climax en nu zul je ook begrijpen waarom ik de tijd heb genomen om de recensie te beginnen met een beschrijving van Anthony Corleones muzikale ambities. Na 140 minuten klein drama en irrelevante toevalligheden keert Anthony Corleone terug... met een opera! Dus Michael, Kay, Mary en Vincent gaan erheen en ongeveer 10-15 minuten lang lopen er een paar moordenaars rond die Michael proberen te vermoorden. Over deze climax moet ik één ding zeggen: het was echt goed! Maar niet vanwege de moordenaars - die waren nogal saai. Ik vond de opera gewoon erg goed. Er was geweldige muziek bij en een prachtig decor. En uit het weinige dat we ervan te zien kregen, maakten we op dat het verhaal een echo was van de oorsprong van de familie Corleone. Ik durf te wedden dat het een geweldige opera was en dat Michael Corleone blij was dat hij zijn zoon van rechten naar muziek had laten gaan.<br />Mijn grootste wens is deze: dat Francis Ford Coppola alleen Anthony Corleone had gefilmd. 169 minuten naar de opera gekeken en de rest van het zompige melodrama laten voor wat het was. Beter nog, ik wou dat hij The Godfather: Part III helemaal niet had gemaakt. Deel II gaf ons het perfecte einde. Deze afronding was genotzuchtig en onnodig.<br />P.S. Dit is geen instinctieve reactie op de film. Ik heb meer dan een maand geleden alle 3 Godfather-films gezien (hoewel ik de eerste nog een keer heb bekeken). Dit betekent niet alleen dat mijn verwachtingen voor deel III niet verknald waren (in feite had ik de lat nogal laag gelegd, na wat ik had gehoord), maar het betekent ook dat ik de tijd heb gehad om over alle drie de films na te denken. In het begin was ik een beetje teleurgesteld over Deel II, maar hoe meer ik erover nadacht, hoe beter het leek. Maar Deel III was om te beginnen al slecht, en hoe meer ik erover nadacht, hoe slechter het werd. Het trieste is dat veel mensen zullen stoppen met Deel I, maar als ze Deel II ook zien, gaan ze hoogstwaarschijnlijk door naar Deel III. Als je het in je hebt, kijk dan Deel I & II en doe alsof Deel III nooit heeft bestaan.
Near the beginning of "The Godfather: Part III," Michael Corleone's son wants to drop out of law school and become a musician. Michael Corleone does not want this. But his estranged ex-wife, Kay, manages to convince him to let Anthony Corleone pursue music as he wishes. So he does.<br /><br />That seems like an odd way to start a review, as it is a minor plot point and has nothing really to do with the major action. Just bear with me here; you'll see where I'm going with this eventually. Now let me tell you about the major plot. It is about Michael Corleone wanting to quit crime for good (he has largely abandoned all criminal elements in his family business). But then along comes Vincent Mancini, an illegitimate nephew, who is involved in a feud. So of course Michael must endure yet another brush with criminality and gun violence and all that good gangster stuff. Meanwhile, Vincent has a semi-incestuous affair with Michael's daughter Mary. Oh, and Michael and Kay are trying to patch up all the horrid things that happened at the end of Part II.<br /><br />It is like a soap opera. One horrid, awful, 169-minute soap opera. Gone is any sort of the sophistication, romance, and emotional relevance that made the first two movies hit home so hard. After a 16-year break in the franchise, Francis Ford Coppola delivered a mess of sop and pretentiousness entirely incongruous with the first two films, once again proving his last great work was "Apocalypse Now" back in the 1970's.<br /><br />What's worse, "The Godfather: Part III" isn't even a logical follow-up of "The Godfather: Part II." Michael is a completely different person. He hasn't just gone to seed (which might be legitimate, even if it'd be no fun to watch). He's become a goody-goody that's trying to fix all the tragedy that made Part II such a devastating masterpiece. His confession to the priest was bad enough, but that little diabetes attack in the middle pushed it over to nauseating. He also gets back together with Kay! For heaven's sakes, there is absolutely no way that should happen, as the 2nd movie made abundantly clear! She aborted his baby, and his Sicilian upbringing made him despise her for it. Didn't Francis Ford Coppola even think of these things?<br /><br />And don't even get me started on Mary and Vincent's affair! For a romance so forbidden, it was shockingly unengaging. Sofia Coppola's acting did nothing to help. She made the smartest move of her life when she switched from in front of the camera to behind it, because she was possibly THE worst actress I have ever seen in a Best Picture nominee. Every line she delivered was painfully memorized, and every time the drama rested on her acting abilities, all she elicited was inappropriate giggles. In the climactic scene--I won't go into detail, but you'll know which scene I'm talking about when/if you watch it--she looks at Michael and says, "......Daddy?" I think I was meant to cry, but the line was delivered so poorly I burst out into long, loud laughter!<br /><br />Now we get to the climax, and now you will also realize why I took time to start the review with a description of Anthony Corleone's musical ambitions. After 140 minutes of petty drama and irrelevant happenstances, Anthony Corleone returns... with an opera! So Michael, Kay, Mary, and Vincent go to see it, and for about 10-15 minutes a couple killers walk around trying to assassinate Michael. About this climactic sequence, I must say one thing: It was really good! But not because of the killers--they were pretty boring. I just really liked the opera. It had some great music and real great set pieces. And, from what little it showed us, it seemed that the story had echoes of the Corleone family's origin. I'll bet it was one swell opera, and I'll bet Michael Corleone was glad he let his son switch from law school to music.<br /><br />My biggest wish is this: that Francis Ford Coppola had merely filmed Anthony Corleone's opera for 169 minutes and ditched the rest of the soggy melodrama. Better yet, I wish he hadn't made "The Godfather: Part III" at all. Part II gave us the perfect ending. This spin off was self-indulgent and unnecessary.<br /><br />P.S. This is not a gut reaction to the film. I watched all 3 Godfather films over a month ago (though I was rewatching the first one). Not only does this mean that my expectations for Part III weren't screwed (in fact, I had set the bar rather low for it after what I heard), but it also means I've had a good time to think about all three films. While I was a bit disappointed with Part II at first, the more I thought about it, the better it seemed. But with Part III, it was bad to begin with, then got worse the more I thought about it. The sad thing is that many people will stop with Part I, but if they watch Part II as well, they will most likely go on to Part III. If you have the will, watch Parts I & II and pretend like Part III never existed.