'Maladolescenza' heeft de sfeer van een duister sprookje, met de kinderen als hoofdpersonen, een bosrijke omgeving en de ontdekking van de ruïnes van een kasteel. Maar in wezen is de film in wezen een ongebruikelijke psychoseksuele studie van adolescenten. De film opent met een droomsequentie die gebruikmaakt van de niet zo subtiele metafoor van Fabrizio die worstelt met zijn dreigende hond, zijn psychologische vervolging van Laura, het meisje dat hem haar liefde heeft verklaard en zijn uiteindelijke romance met de al even kwaadaardige Sylvia. De psychologische complexiteiten van de film maken de film de moeite waard, maar het lijdt geen twijfel hoe onnodig uitbuitend de film is in zijn weergave van naaktheid en seks. Het uiterlijk van de film berust meer op de prachtige locaties dan op een bijzondere cinematografische vaardigheid, en dan...' Ongetwijfeld is de enge, met kinderkoortjes versterkte soundtrack het grootste pluspunt van de film. Met zijn vreemde, droomachtige kwaliteit is de film op zijn best interessant, maar valt hij in het niet bij de surrealistische en briljante 'Black Moon' van Louis Malle uit hetzelfde tijdperk. De film verdient beslist de strijd tussen kunst en pornografie, want in tegenstelling tot veel verboden films, zoals bijvoorbeeld Pasolini's 'Salo' of Larry Clarks 'Ken Park', is de film vanuit artistiek oogpunt tamelijk onopvallend. De cinema lijkt geleidelijk aan zijn vermogen om te shockeren te verliezen, dus misschien moet je 'Maladolescenza' bewonderen omdat het dertig jaar na zijn première die macht nog steeds heeft. Maar de shockwaarde is alleen al de enige reden dat de film gedenkwaardig is.<br />De film heeft zijn verdedigers. Maar dat geldt ook voor het nazisme.
'Maladolescenza' has the air of a dark fairy tale, with its child protagonists, forest setting, and the discovery of a castle's ruins. Yet at its core, the film is essentially an unusual psychosexual study of adolescents. Opening with a dream sequence employing the not-so-subtle metaphor of Fabrizio wrestling with his menacing hound, the film details his psychological persecution of Laura, the girl who has pledged her love to him, and his eventual romance with the equally malicious Sylvia. The film's psychological complexities do give the film merit, yet there's no doubting how unnecessarily exploitive the film is in its depiction of nudity and sex. The film's look relies more on its gorgeous locations rather than particular cinematographic skill, and there's no doubting the film's greatest asset is the creepy, children's choir-augmented soundtrack. With its odd dreamlike quality, the film is at best interesting, yet pales beside Louis Malle's surreal and brilliant 'Black Moon' from the same era. Certainly deserving of the art versus pornography debate, for unlike many banned films, Pasolini's 'Salo' or Larry Clark's 'Ken Park' for instance, the film is rather unremarkable from an artistic perspective. Cinema seems to be gradually losing its ability to shock, so perhaps 'Maladolescenza' should be admired for retaining that power thirty years after its release. However shock value is the one reason alone the film is memorable. <br /><br />The film does have its defenders. Yet so does Nazism.