Ze is niet Michael Jordan<br /><br />Denk eens aan al die fantastische NBA-spelers wier carrière om geen enkele andere reden dan de timing van hun geboorte in het slop is geraakt. Hun namen zouden net zo gemakkelijk van de lippen van het publiek rollen als die van Russell, Cousy, Byrd, Magic, McHale, Oscar, Wilt, de lijst gaat maar door, maar de aantallen worden een beetje naar beneden bijgesteld, voor Stockton en Malone, Charles, Patrick en alle andere grote spelers die altijd de krantenkoppen verloren aan Michael.<br />Ik heb gelezen dat de carrière van Gretchen Mol in het kielzog van het omslagartikel in de _Vanity Fair_ van 1998, waarin werd voorspeld dat Ms. Mol onvermijdelijk een superster zou worden, in het honderd liep. Later werd gezegd dat ze te veel op de buis was geweest. Daar ben ik het niet mee eens. 'The Devil's Advocate' in 1997 of 1998. Ik weet nog goed welke actrice Mary Ann Lomax speelde. Was het Mol of Theron? O, ja! Charlize Theron speelde in '2 Days in the Valley' en 'Mighty Joe Young' en Gretchen Mol in 'Donnie Brasco', 'Celebrity' en 'Rounders'.<br />Tegen de tijd dat ik 'The Thirteenth Floor' (Mol) en 'Sweet November' (Theron) had gezien, had ik ze zo'n beetje op orde, maar ik stopte ze nog steeds in dezelfde archiefla. Ze waren allebei zeer getalenteerd, hadden lieve gezichten, hetzelfde lichaamstype, kort blond haar enzovoort.<br />Maar Theron kreeg meer werk aangeboden. Ik hield van haar als Sara Deever, en als Adele Invergordon was haar schoonheid ronduit intimiderend.<br />In 2003 werd 'Monster' uitgebracht, en vanaf dat moment tot aan de uitreiking van de Oscar wist de hele filmwereld aan wie de prijs voor 'Beste Actrice' zou worden uitgereikt. En terecht! Theron was Aileen Wuornos. De enige manier om de ware Aileen Wuornos beter te begrijpen, was door de digitale video die in Selby's hoofd was opgeslagen opnieuw af te spelen. En dat een groot talent zichzelf zo fysiek onaantrekkelijk kon maken! Ongehoord!<br />Toen werd in 2005 'The Notorious Bettie Page' uitgebracht. Mols optreden was buitengewoon. Misschien stond ze in de schaduw van mevrouw Theron. Het was net de balzaal voor de overwinningsviering van de verliezende presidentskandidaat, er kwam niemand en het kon niemand iets schelen. Het werd beschouwd als een voortzetting van een oud verhaal: een veelbelovende actrice met een tanende carrière doet een naaktrol in een B-film. Ho, ho! Nee, nee, nee! Verkeerd! Wat je ook van de film mag vinden (en ik hou van films over de jaren vijftig) als je deze laat lopen, mis je een van de beste optredens van dat jaar. Mevrouw Moll was net zo goed Bettie als mevrouw Theron Aileen. Helaas is Aileen voor het filmpubliek een sympathieker personage. Om de een of andere reden is een amorele, psychopathische moordenaar voor ons minder g<0xC3><0xAA>nant dan een naïef, naïef, ongeremd, religieus meisje wier grootste misdaad bestond uit het feit dat ze haar hele leven volkomen goedgelovig en onbeschermd doorbracht. Bettie Page was een van de iconen van de jaren vijftig. Haar foto's en films waren nooit seksueel, nooit pornografisch, maar ze was bijna een karikatuur van alles wat pervers was. Er was geen gevoel voor realisme, alleen maar parodie. Mevrouw Moll legde de essentie van het personage vast. Ze kwam tien kilo aan om haar gewoonlijk slanke figuur wat te accentueren en toen ze in de film voor verschillende fotografen poseerde, was haar lichaam dat van Bettie. Het feit dat ze geen enkele remming aan de voorkant had, past precies bij alles wat er over Bettie is geschreven. In de film gaat naakt in de regel over erotiek of seksualiteit. In deze film draait het om onschuld. Toen ik Gretchen/Bettie naakt zag, wilde ik haar niet bespringen, maar ik wilde haar wel beschermen tegen alle verschrikkingen die mensen elkaar kunnen aandoen. Als je deze film overslaat, mis je een van de beste voorstellingen van de afgelopen jaren. Trouwens, de MPAA zou zich moeten schamen dat ze dit een R-rating hebben gegeven.
She's not Michael Jordan<br /><br />Think of all the marvelous NBA players whose career light has been dimmed for no other good reason than the timing of their birth. Their names might trip as easily off the public's lips as Russell, Cousy, Byrd, Magic, McHale, Oscar, Wilt, the list goes on; but the volume gets turned down a little, for Stockton and Malone, Charles, Patrick and all the other great players who always lost the headlines to Michael.<br /><br />I've seen it written that Gretchen Mol's career flamed out in the wake of the cover article in the 1998 Vanity Fair issue which predicted inevitable superstardom for Ms. Mol. It was later said that she had been over hyped. I disagree.<br /><br />I still remember that for some time after I saw "The Devil's Advocate" in '97 or '98, I would get confused as to which actress played Mary Ann Lomax. Was it Mol or Theron? Oh yeah! Charlize Theron was the one in "2 Days in the Valley" and "Mighty Joe Young" and Gretchen Mol was in "Donnie Brasco", "Celebrity", and "Rounders".<br /><br />By the time I had seen "The Thirteenth Floor" (Mol) and "Sweet November" (Theron), I pretty much had them straightened out but I still put them in the same mental file drawer. Both were highly talented, had sweet faces, similar body types, short blonde hair and so on.<br /><br />Theron, though, was offered more work. I loved her as Sara Deever and as Adele Invergordon her beauty was downright intimidating.<br /><br />In 2003 "Monster" was released and from that point until the handing of the Oscar itself, all of filmdom knew who the "Best Actress" award was going to. And deservedly so! Theron was Aileen Wuornos. The only way to get a more accurate understanding of what made the real Aileen Wuornos tick would be to somehow replay the digital video trapped in Selby's head. And for a major talent to make herself that physically unattractive! Unheard of!<br /><br />Then in 2005 "The Notorious Bettie Page" was released. Mol's performance was extraordinary. Maybe she was standing in the shadow of Ms. Theron. It was like the ballroom for the victory celebration for the losing Presidential candidate, nobody came and nobody cared. It was viewed as a continuation of an old tale, once promising actress with a declining career does a nudie part in a "B" movie. Ho hum! No, no, no! Wrong! No matter what you may think of the film (and I enjoy films about the fifties) if you pass on this one you'll be missing one of the better performances of that year. Ms. Moll was every bit as much Bettie as Ms. Theron was Aileen. Unfortunately Aileen, to the film-going public, is the more sympathetic character. For whatever reason, an amoral, sociopathic killer is less embarrassing to us than a naïve, unsophisticated, uninhibited, religious girl whose most capital crime was to live her life totally trusting and completely exposed. Bettie Page was one of the icons of the fifties. Her photos and films never sexual, never pornographic, but she presented as a near caricature of all things kinky. There was no sense of realism, only parody. Ms. Moll captured the very essence of the character. She gained 20 pounds to add some zaftig to her normally slim figure and when she posed for various photographers in the film, her body was Bettie's. Her full frontal lack of any inhibitions accurately fits everything which has been published about Bettie. Cinematic nudity normally depicts eroticism or sexuality. In this film it's all about innocence. Seeing Gretchen/Bettie nude didn't make me want to jump her but instilled a desire to protect her from all the horrors that people can inflict on each other. If you pass on this film you'll be missing out on one of the best performances of recent years. By the way, shame on the MPAA for giving this an R rating.