Hoe is het mogelijk dat geen enkele journalist of criticus ons herinnert aan de gelijkenis met die andere betere Vlaamse film 'Congo Express (1986)'? Er zijn ook een paar personages in _congo Express_ die bij elkaar worden gezet zonder dat ze echt iets met elkaar te maken hebben: Jean (de Congolees), de arbeider, de twee taxichauffeurs, de straatzanger, Roger, Guy, Lucienne en Gilbert. Natuurlijk is Tom Barman een ster en Luc Gubbels niet. Dat zou geen reden moeten zijn om de tekortkomingen in het script (als er een script is) van _Hoe dan ook, de wind waait_ te vergeven. De grap (de enige!) op het feestje over het ijs in de koelkast is afkomstig uit die geweldige Vlaamse film 'De Witte (1934)' waar De Witte te veel zout op de aardappels doet. Er gebeuren een paar ongelukken in de film, maar daarna komt er geen verklaring. Tom Barman levert ons hier een film af die meer weg heeft van een experiment om op de televisie te bekijken dan van een film voor het theater. Weer een gemiste kans voor de Vlaamse Film.
How is it possible that no journalist or critic reminded us of the resemblance with that other better Flemish movie "Congo Express (1986)"? There are also some characters in congo Express put together without having really a relation to each other: Jean, (de Congolees), the workman, the two taxi-drivers, the street-singer, Roger, Guy, Lucienne and Gilbert. Of course, Tom Barman is a star and Luc Gubbels wasn't. That should not be a reason to pardon the flaws in the script (if there is a script) of Anyway the wind blows. The joke (the only one!) at the party about the ice in the refrigerator is taken from that great Flemish movie "De Witte (1934)" where De Witte is putting too much salt on the potatoes. Some accidents happen in the movie but there comes no explanation after. Tom Barman delivers us here a movie that is more like an experiment to watch at the television than a movie for the theatres. Another missed chance for Flemish Cinema.