Er waren momenten dat deze film heel wat ingewikkelder leek te worden dan nodig was, maar dat zal wel een deel van de charme zijn. Het waarnemingsvermogen van rechercheur Philo Vance lijkt groter dan dat van alle oosterse speurders uit die tijd bij elkaar als het gaat om de uiteindelijke evaluatie van de manier waarop de moorden zijn gepleegd. Het feit dat de dolk in de Chinese vaas werd gegooid, was voor mij het toppunt; ik bedoel, had iemand hem niet gewoon kunnen laten vallen?<br />Vance (William Powell) had al in het begin van de film een opmerking over Archer Coe's 'psychologische onmogelijkheid' om zelfmoord te plegen <0xE2><0x80><0x93> daar moest ik even over nadenken. Ik vroeg me af of er...' Er moet een wetenschappelijke basis zijn voor dat idee, want ik heb zelf geen psychologie gestudeerd. Het lijkt logisch, maar dan is er altijd nog de zaak die niet aan de regels voldoet.<br />Weet je, ik kreeg een kick van die opgewonden lijkschouwer (Etienne Girardot), die me deed denken aan dr. McCoy uit _Star Trek_, die een paar keer zei: 'Ik ben arts, geen goochelaar' en 'Ik ben arts, geen rechercheur'. Ik zie DeForrest Kelley al voor me terwijl hij naar de film kijkt en tegen zichzelf zegt: 'Dat zal ik een keer moeten gebruiken.'<br />Als de identiteit van de moordenaar eenmaal is onthuld, lijkt het niet zo'n grote verrassing meer, maar tot die tijd is het eigenlijk een raadsel. Maar afgezien van Archer en Brisbane Coe, heeft de film...' Ik wilde geen antwoord geven op de centrale vraag van de titel, en ook niet op de moord waar ik echt in geïnteresseerd was <0xE2><0x80><0x93> wie heeft Ghillie, de hond van Sir Thomas MacDonald, vermoord?
There were times when this movie seemed to get a whole lot more complicated than it needed to be, but I guess that's part of it's charm. Detective Philo Vance's powers of observation seem greater than all the Oriental sleuths of the era combined when it comes down to that final evaluation of how the murders were committed. The dropping of the dagger into the Chinese vase was the kicker for me; I mean, couldn't somebody have just dropped it? <br /><br />Vance (William Powell) had a line early in the film about Archer Coe's 'psychological impossibility' to kill himself - I had to think about that for a while. I was left wondering if there's some scientific basis in fact for that concept to be true, not having studied psychology myself. Seems logical, but then there's always the case that doesn't fit the rules.<br /><br />You know, I got a kick out of the agitated coroner (Etienne Girardot), who reminded me of Star Trek's Dr. McCoy the couple of times he stated "I'm a doctor, not a magician" and "I'm a doctor, not a detective". I can picture DeForrest Kelley watching the film and saying to himself - 'I'll have to use that sometime'.<br /><br />Once the killer's identity is revealed, it doesn't seem like such a big surprise, but up till then it's really anybody's guess. But Archer and Brisbane Coe aside, the film didn't answer the central question posed by the title, and the murder I was really interested in - who killed Sir Thomas MacDonald's dog Ghillie?