Ik zou deze film dolgraag een 10/10 geven, maar in zijn huidige staat kan ik niet meer dan op zijn hoogst een 8/10 halen. De na-codering (lees: vernietiging) van deze film verleent hem een 2-punts straf.<br />Uit mijn zeer beperkte kennis van de geschiedenis van de film blijkt dat Baby Face een van de twee films was die uiteindelijk de kameel braken en in 1934 de volle woede en toepassing van de produktiecode teweegbrachten. (Ik weet niet wat die andere film was.) Als gevolg daarvan mocht de film in zijn oorspronkelijke vorm na 1934 nooit meer worden uitgebracht. Hij werd in stukken gehakt en bewerkt, en voor zover bekend bestaat er tegenwoordig geen originele versie meer. Het beste wat we vandaag de dag kunnen zien is de versie die TCM (Turner Classic Movies) vertoont, maar die is in verschillende scènes schaamteloos bewerkt en heeft aan het eind een echt teleurstellende 'gelukkige afloop'.<br />Al met al is de film nog steeds verdomd goed en erg leuk om naar te kijken. Barbara Stanwyck is, zoals altijd, absoluut fantastisch en geweldig. Ze is zo mooi en machtig; ze is gewoon de eigenaar van de hele film! Ze speelt een vrouw die haar hele leven door mannen is gebruikt, te beginnen met haar vader die haar uitlevert aan de plaatselijke Erie, staalarbeiders en plaatselijke politici in een quid pro quo van 'als je mijn clandestiene kroeg niet sluit, dan...' Als de vader aan het begin van de film bij een explosie om het leven komt, is de glimlach op Stanwycks gezicht onbetaalbaar.<br />Na de brand laat Stanwyck Erie bij haar dienstmeisje achter en vertrekt naar New York City. Ze heeft haar zinnen gezet op een wolkenkrabber en begint zich letterlijk een weg naar de top te werken. Ze begint met de personeelschef van de HR-afdeling en gaat met hem naar bed om een baan bij de bank te krijgen. Vanaf dat moment gaat ze met de ene na de andere man naar bed (onder wie een heel jonge John Wayne), waarbij ze elke nieuwe man gebruikt om een hoger betaalde baan te krijgen op een hogere verdieping van de wolkenkrabber, met steeds machtigere mannelijke bazen en suikeroompjes. Stanwyck komt tot niets als ze de top bereikt. Het is heel leuk om haar en haar dienstmeisje in steeds chiquere kleren en appartementen te zien terwijl Stanwyck zich omhoogwerkt op de carrièreladder. Stanwyck is de ultieme femme fatale, een manipulerende, bazige vrouw in deze film! Als je deze film ziet, raad ik je aan om te stoppen als je de George Brent-figuur (Courtland Trenholm) in Stanwycks armen ziet sterven. De resterende 3 minuten sla je over! Het einde van de film voor het post-Codepubliek is een belediging voor de intelligentie van het publiek en ongelooflijk slap: de leden van de raad van bestuur zitten rond een tafel en vertellen over de miljoen dollar die meneer en mevrouw Trenholm aan de bank hebben gedoneerd en dat ze gelukkig maar arm zijn in Erie, terwijl hun voormalige voorzitster Trenholm nu in de staalfabriek werkt <0xE2><0x80><0x93> gefilmd op precies dezelfde manier als de staalfabriek die we in het begin van de film zagen: 'The End'. PUH-LEEZE <0xE2><0x80><0x93> HOE LAAT! De film eindigde oorspronkelijk met het succes van George Brents zelfmoordpoging. Ik denk dat dat einde veel beter bij de algehele stemming van de film past dan het'slaat op het einde van de post-Code'. Ik hoop echt dat er tijdens mijn leven een afdruk van de originele pre-Code-versie van deze film wordt ontdekt (update: de originele versie is gevonden en moet in 2006 op dvd en/of TCM verschijnen!). Tot die tijd zal ik genieten van de TCM-versie en hem uitzetten voordat het hele post-Code-gedoe voorbij is.
I'd love to give this movie a 10/10, but in its existing state I can only go to 8/10 tops. The post-Code editing (read: destroying) of this film warrants a 2-point demerit.<br /><br />From my very limited knowledge of film history, Baby Face was apparently one of two movies that finally broke the camel's back and brought the full wrath and enforcement of the Production Code into play in 1934. (I don't know what the other movie was.) As a result, the movie in its original incarnation was never allowed to be re-released after 1934. It was chopped and edited to bits, and no original version is known to exist today. The best that we can see today is the version that TCM (Turner Classic Movies) shows, but that is blatantly edited in several scenes, and has a really disappointing "happy ending" slapped onto the end.<br /><br />All the above being said, the movie is still pretty darned great and lots of fun to watch. Barbara Stanwyck is, as always, absolutely amazing and wonderful. She is so beautiful and powerful; she just owns the whole movie! She plays a woman who's been used by men her entire life, starting with her father who pimps her out to the local Erie, PA steel workers as well as to local politicians in a quid pro quo of 'if you don't shut down my speakeasy I'll let you sleep with my daughter'. When the father dies in a fiery explosion near the beginning of the flick, the smile on Stanwyck's face is priceless.<br /><br />After the fire, Stanwyck leaves Erie with her maid and heads to New York City. She sets her sights on a skyscraper and starts literally working her way to the top. Starting out with the personnel clerk in the HR department, she sleeps with him to get an entry level position at the bank. From there, she sleeps with man after man after man (including a very young John Wayne) using each new man to help her land a higher paying job on a higher floor of the skyscraper, with increasingly powerful male bosses cum sugar daddies. Stanwyck stops at nothing in her rise to the top. It is great fun to see her and her maid in increasingly fancier clothes and apartments as Stanwyck works her way up the corporate ladder. Stanwyck is the ultimate femme fatale, manipulating, she-vixen in this flick! If you watch this movie, I recommend stopping when you see the George Brent character (Courtland Trenholm) die in Stanwyck's arms. Skip the remaining 3 minutes or so! The "happy ending" slapped on to the end of the movie for post-Code audiences is insulting to the audience's intelligence and lame beyond belief: the bank board members are sitting around a table expositing about Mr. and Mrs. Trenholm's million dollar donation to the bank and how they are living happily but poor in Erie, with former VP Trenholm now working in the steel mills - cut to the exact same footage of a steel plant that we saw in the beginning of the movie - "The End". PUH-LEEZE - HOW LAME! The movie originally ended with George Brent succeeding in his suicide attempt. I think that ending fits the overall mood of the movie much better than the slapped on post-Code ending.<br /><br />I certainly hope that a print of the original pre-Code version of this flick is discovered during my lifetime (update: the original HAS been found and should be out on DVD and/or TCM in 2006!). Until then, I'll enjoy the TCM version and switch it off before the lame-o post-Code ending.