Het aantal mafkezen in deze aflevering was hoger dan in de eerste 9. Ze houden zich niet aan hun eigen regels over geesten waar de geest door vernietiging van het lichaam oplost. Deze liet een tweede lichaam vallen. Dat lichaam, en Dean, vielen ongeveer 20 meter bij Sam vandaan, maar toen waren ze vlak bij Sam. Zaklantaarns gaan's nachts uit in een onverlichte inrichting, en dan kunnen we nog steeds alles zien. Het is nacht, maar het licht stroomt door de ramen. Een geest die in de jaren zestig is gestorven, belt met zijn mobiele telefoon? Kom op! Sam zou nooit een psychiater naar hem toe kunnen sturen op dezelfde dag dat hij een afspraak maakt en de dokter tegen Sam praat alsof het niet zijn eerste bezoek is. Sam en Dean wisten dat er nog andere lichamen in de inrichting waren en dat onschuldige geesten nog steeds op de loer lagen en ze deden niets om hen te helpen. Dat lijkt me niet iets wat de jongens van Winchester zouden doen. O, en nadat ze rondgekropen hadden op een met zand gevulde matras en in een akelige inrichting, zijn de make-up en het haar van de meisjes perfect en zit er geen vlekje op haar witte blouse.<br />Hoewel de uitvoering van deze episode problemen had, was de opzet goed en een paar keer was ik niet bang maar nerveus toen Dean Elicots' dagboek zat te lezen. Ik wist gewoon dat een voorwerp dat zo intens persoonlijk was voor de geest, hem naar de persoon zou trekken die zijn heiligheid schond. Misschien is dat een tekortkoming voor zo'n belangrijk voorwerp of zo'n plaats (zoals Elicots kantoor) als een levend wezen aanraakt of binnenkomt. Als ze uit elkaar gaan wil ik schreeuwen... 'Zo ga je dood! Altijd bij elkaar blijven en elkaar in de gaten houden!' maar ze luisteren niet naar me. De Elicot-geest en zijn speciale vermogens waren een heel aardig trekje. Het is een primeur, maar ik zou willen dat de verschrikking van Elicot die een van zijn slachtoffers vastbindt en de verwachting van marteling gebruikt om ons verder weg te lokken.<br />Vooral vanwege de lichtfouten gaf ik dit een 4. Plotselinge duisternis of het flikkeren van het hele tafereel als de zaklantaarn flikkert is des te angstaanjagender. De aansteker komt of de zaklantaarn komt weer tot leven en onmiddellijk is er een geest in hun gezicht. Ik begrijp dat de directeuren willen dat we zijn scène zien, maar dan maken ze een opmerking of leggen een duidelijk verband door te zeggen dat Elicot een stopcontact aanraakt en de lichten aangaan. Zorg ervoor dat de personages reageren op het feit dat een gesticht zonder stroom plotseling licht heeft in die ene kamer. Blauwwitte lichten die flikkeren als elektrische bogen, net als de kracht van Elicots vingers.<br />Serieus, de MCG had het beter kunnen doen.
The number of goofs in this episode was higher than the first 9. They don't follow their own rules about spirits where destruction of the body makes the spirit dissolve. This one dropped a second body. That body, and Dean, drop about 20 feet from Sam but then they are right with Sam. Flashlights go out in an unlighted asylum, at night, and we can still see everything. It's night but light is streaming through the windows. A ghost that died in 1960's is making cell phones calls? Come on! There is no way Sam could get a psychiatrist to see him in the same day he makes an appointment and the doctor talks to Sam like it wasn't his first visit. Sam and Dean knew there were other bodies in the asylum and innocent spirits still lurking and didn't do anything to help them. That doesn't seem like a thing the Winchester boys would do. Oh and after crawling around on a dirt filled mattress and all around a nasty asylum the girls' makeup and hair is perfect and not a smudge on her white shirt. <br /><br />While the implementation of this episode had problems the premise was good and a few times I was not creeped out but nervous as Dean sat reading Elicots' journal. I just knew that an object so intensely personal to the ghost would draw it to the person violating it's sanctity. Elicot didn't appear. Maybe that is a fault for such an important object or place (like Elicot's office) should draw the spirit when a living being touches or enters. When they separate I want to scream... 'that's how you die! Always stay together and watch each others backs!' but they don't listen to me :o The Elicot spirit and his special ability was a very nice touch. It's prime-time show but I do wish the horror of Elicot strapping one of his victims down and using anticipation of torture to creep us out further.<br /><br />Especially because of the lighting goofs I gave this a 4. Sudden darkness or the flickering of the whole scene's lighting as the flashlight flickers is all that more terrifying. The lighter coming or the flashlight reviving and instantly a spirit is in their face is shocking. I understand the directors wants us to see his scene but then make a mention or obvious connection by Elicot touching an electric socket and the lights coming on. Have the characters respond to the fact an asylum with no power suddenly has lights in the one room. Blue white lights flickering as electric arcs just like Elicot's finger power. <br /><br />Seriously, MCG could have done better.