Dit beeld leek veel te schuin, het is bijna net zo erg als het tromgeroffel van de rechtervleugel, die zeggen dat alles rooskleurig is in Irak. Het schildert een beeld dat zo onherstelbaar is dat ik me onwillekeurig afvraag of het wel legitimiteit en vooringenomenheid heeft. Het leek ook te slingeren van de moorddadige slachting van onze troepen naar het gebrek aan gezondheidszorg in de Verenigde Staten voor PTSS. Het onderwerp leek me verward, het ging er alleen maar om het leger in een slecht daglicht te stellen, als A) een organisatie die hersenspoeling gebruikt om gewone, vredelievende burgers in babymoordenaars te veranderen en B) een organisatie die de lichamen ervan ooit heeft gebruikt en gebruikt heeft.' Het is een legitiem argument, maar voor mij voelde het afwijkend van het onderwerp, bijna als een film op zich. Ik vond 'The War Tapes' en 'Blood of my Brother' veel eerlijker en liet de kijker liever zelf een paar conclusies trekken dan dat ik me door de filmmakers om de oren sloeg.
This picture seemed way to slanted, it's almost as bad as the drum beating of the right wing kooks who say everything is rosy in Iraq. It paints a picture so unredeemable that I can't help but wonder about it's legitimacy and bias. Also it seemed to meander from being about the murderous carnage of our troops to the lack of health care in the states for PTSD. To me the subject matter seemed confused, it only cared about portraying the military in a bad light, as A) an organzation that uses mind control to turn ordinary peace loving civilians into baby killers and B) an organization that once having used and spent the bodies of it's soldiers then discards them to the despotic bureacracy of the V.A. This is a legitimate argument, but felt off topic for me, almost like a movie in and of itself. I felt that "The War Tapes" and "Blood of my Brother" were much more fair and let the viewer draw some conclusions of their own rather than be beaten over the head with the film makers viewpoint. F-