Als 'Het kabinet van dr. Caligari' de vader is van alle horrorfilms (en van de Duitse expressionistische cinema), dan is deze pre-WWI-film die van de grootvader. De student die op een lege zolderkamer van de honger omkomt, sluit een deal met de duivel <0xE2><0x80><0x93> de duivel geeft hem een bodemloze zak goud in ruil voor 'alles in deze kamer'. De duivel kiest het spiegelbeeld van de student in zijn spiegel. Hij loopt weg met de dubbelganger van de student, die misdaden begaat waarvoor de student de schuld krijgt.<br />De film wordt ontsierd door enkele beperkingen die voortkomen uit de technisch primitieve toestand van het filmen in 1913; de plot schreeuwt om chiaroschuro-effecten, maar de film is noodzakelijkerwijs vrijwel geheel opgenomen in schaduwloos daglicht. Maar de scène waarin de weerspiegeling uit de spiegel loopt, is nog steeds de moeite waard.<br />De Student van Praag is nog steeds de moeite waard, meer voor de trends dan voor de inhoud.
If "The Cabinet of Dr. Caligari" is the father of all horror films (and of German expressionist cinema), this pre-WWI film is the grandfather. The titular student, starving in an empty garret, makes a deal with the Devil-- the Devil gives him a bottomless sack of gold, in exchange for "anything in this room." The Devil chooses the student's reflection in his mirror. He walks off with the student's doppelganger, who commits crimes for which the student is blamed.<br /><br />The film is marred by some limitations arising out of the technically primitive state of 1913 filmmaking; the plot cries out for chiaroschuro effects, but the film is, of necessity, virtually all shot in shadowless daylight. But the scene where the reflection walks out of the mirror still packs a wallop.<br /><br />More interesting for the trends it fortells than for its own sake, The Student of Prague is still worthwhile.