Halloween is niet alleen de peetvader van alle slasherfilms, maar ook de grootste horrorfilm aller tijden! John Carpenter en Debra Hill hebben met deze klassieke griezelfilm de meest spannende, enge en angstaanjagende film aller tijden gemaakt. Michael Myers is in deze film zo'n fenomenaal monster dat hij tientallen imitators inspireerde, zoals Jason Vorhees (Vrijdag de 13e), The Miner (Mijn bloederige Valentine) en Charlie Puckett (The Night Brings Charlie). Oké, ik word hier een beetje vaag, maar zo zie je maar weer hoeveel invloed deze film op het hele horrorgenre heeft gehad. Er hoefde niet langer een monster uit het graf van Toetanchamon of uit het lab van Frankenstein te komen. Hij zou gecreëerd kunnen zijn in de gezellige kleine buurten van de voorsteden. En in The Night He Came Home... zouden Haddonfield, Illinois en de kijkers nooit meer hetzelfde zijn. Er zijn veel aspecten aan deze film die hem tot het kroonjuweel van horrorfilms maken. Ten eerste de setting... hij speelt zich af in wat een normale buitenwijk lijkt te zijn. Velen van ons die in een buurt als deze zijn opgegroeid, kunnen zich gemakkelijk met de personages identificeren. Dit is het soort buurt waar je je veilig voelt, maar als er problemen beginnen te ontstaan, wil niemand ook maar een vinger uitsteken om erbij betrokken te raken (vooral niet als een zwaar ademende gek onze jonge heldin aan het spit probeert te rijgen). Naast de setting speelt de film zich af op Halloween! De engste avond van het jaar! Terwijl de meeste mensen pompoenen aan het snijden zijn, is Michael Myers op zoek naar een paar tieners. Afgezien van de setting is er ook nog eens geweldig geacteerd. Jamie Lee Curtis doet het uitstekend als onze heldin, Laurie Strode, een brave middelbare scholiere die maar geen vriendje lijkt te kunnen vinden. Maar het is Donald Pleasance, als dokter Sam Loomis, die de show steelt. Zijn vertolking van de brave dokter, die precies weet wat voor kwaad er achter de zwarte ogen van Michael Myers schuilgaat en die zich gedwongen voelt hem voor eens en voor altijd naar de hel te sturen, is het onderwerp van een griezelverhaal. Maar het is de synthesizerscore die dit beeld zo echt maakt, dat het bijna lijkt alsof de kijker in de film wordt gezogen. Als je het eenmaal hebt gehoord, vergeet je het nooit meer. Ik geniet ook van de korreligheid van dit beeld. Tegenwoordig lijken ze het beeld van elke film scherper te maken, zodat we elk mogelijk detail te zien krijgen van het monster waar we bang voor zouden moeten zijn. Met Halloween krijgt John Carpenter ons nooit echt een volledig beeld van Michael Myers te zien. Hij lijkt altijd deel uit te maken van de schaduwen, en ik denk dat dat hem zo angstaanjagend maakt. Er zijn veel scènes waarin Michael gedeeltelijk zichtbaar is terwijl hij de jonge tieners bespioneert (zonder dat ze het weten), wat zijn griezeligheid nog vergroot. Als je erover nadenkt, zou je op dit moment door een of andere gek in de gaten kunnen worden gehouden zonder dat je het in de gaten hebt. Helaas voor onze tieners (en gelukkig voor ons griezelfans) is Michael, als ze hem op deze Halloween-avond vinden, niet op zoek naar snoep. Hij is op zoek naar bloed. En ten slotte is Michael Myers zelf een sleutelelement voor de effectiviteit van deze film. Door zijn meedogenloze jacht op Laurie Strode lijkt hij de moordenaar die nooit zal ophouden. Hij is de boeman die je de rest van je leven zal achtervolgen. Dus als je deze film niet hebt gezien (als er nog steeds mensen zijn die hem niet hebben gezien, of zelfs als je hem wel hebt gezien), pak dan wat popcorn, doe alle lichten uit, zet hem op de oude dvd en kijk er angstig naar.
Halloween is not only the godfather of all slasher movies but the greatest horror movie ever! John Carpenter and Debra Hill created the most suspenseful, creepy, and terrifying movie of all time with this classic chiller. Michael Myers is such a phenomenal monster in this movie that he inspired scores of imitators, such as Jason Vorhees (Friday the 13th), The Miner (My Bloody Valentine), and Charlie Puckett (The Night Brings Charlie). Okay, so I got a little obscure there, but it just goes to show you the impact that this movie had on the entire horror genre. No longer did a monster have to come from King Tut's tomb or from Dr. Frankenstein's lab. He could be created in the cozy little neighborhoods of suburbia. And on The Night He Came Home...Haddonfield, Illinois and the viewers would never be the same. There are many aspects of this movie that make it the crowning jewel of horror movies. First is the setting...it takes place in what appears to be a normal suburban neighborhood. Many of us who grew up in an area such as this can easily identify with the characters. This is the type of neighborhood where you feel safe, but if trouble starts to brew, nobody wants to lift a finger to get involved (especially when a heavy-breathing madman is trying to skewer our young heroine.) Along with the setting, the movie takes place on Halloween!! The scariest night of the year! While most people are carving jack-o-lanterns, Michael Myers is looking to carve up some teenie-boppers. Besides the setting, there is some great acting. Jamie Lee Curtis does a serviceable job as our heroine, Laurie Strode, a goody-two-shoes high-schooler who can never seem to find a date. However, it is Donald Pleasance, as Dr. Sam Loomis, who really steals the show. His portrayal of the good doctor, who knows just what type of evil hides behind the black eyes of Michael Myers and feels compelled to send him to Hell once and for all, is the stuff of horror legend. However, it is the synthesizer score that really drives this picture as it seems to almost put the viewer into the film. Once you hear it, you will never forget it. I also enjoy the grainy feel to this picture. Nowadays, they seem to sharpen up the image of every movie, giving us every possible detail of the monster we are supposed to be afraid of. In Halloween, John Carpenter never really lets us get a complete look at Michael Myers. He always seems like he is a part of the shadows, and, I think that is what makes him so terrifying. There are many scenes where Michael is partly visible as he spies on the young teens (unbeknownst to them), which adds to his creepiness. If you think about, some wacko could be watching you right now and you wouldn't even know it. Unfortunately for our teenagers (and fortunately for us horror fans), when they find Michael, he's not looking for candy on this Halloween night..he's looking for blood. Finally, Michael Myers, himself, is a key element to this movie's effectiveness. His relentless pursuit of Laurie Strode makes him seem like the killer who will never stop. He is the bogeyman that will haunt you for the rest of your life. So,if you have not seen this movie (if there are still some of you out there who haven't, or even if you have), grab some popcorn, turn off every light, pop this into the old DVD and watch in fright. Trick or Treat!