Stijlvol, humeurig, vernieuwend, door wraak gedreven bloedbad. Ook smakeloos, natuurlijk, en af en toe heel smakeloos. Het deed me veel aan The Big Heat denken, omdat het wraakcomplot door precies dezelfde gebeurtenis in gang is gezet, en het meisje aan de kant van de goeien staat vanwege hetzelfde slechte gedrag van de slechterik. Het is jammer dat er geen Gloria Grahame is, maar zo fantastisch dat het Alain Delon is en niet Glenn Ford. Zou er iemand zo mooi kunnen zijn als Alain, die rondloopt in een kasjmieren trui en trenchcoat? Toch is hij keihard en ijskoud. Niemand kan hem tegenwoordig nog iets maken <0xE2><0x80><0x93> hoewel iemand als Jude Law het zou kunnen proberen, denk ik. Het is moeilijk voor een meisje om goed bij hem te staan. De muziek was funky en perfect en er waren een paar uitstekende achtervolgingen met auto's (en die zijn meestal niet mijn pakkie-an) <0xE2><0x80><0x93> vooral één lullige achtervolging in het bos. Mensen kwamen ook op een creatieve en bloederige manier voor hun doem te staan, bijvoorbeeld in een autokerkhof. Maar afgezien van de kaas was de algehele sfeer aangrijpend en vakkundig gemaakt. Meer creativiteit, opwinding en frisheid in die'vergeten' film dan de meeste van wat ik de laatste tijd heb gezien.
Stylish, moody, innovative revenge-driven bloodbath. Also cheesy, of course, and sporadically very cheesy. It reminded me a lot of The Big Heat because it has the revenge plot set off by the exact same event, and the girl comes around to the good guy's side because of the same bad behavior by the bad guy. It's sad there's no Gloria Grahame but so fantastic that it's Alain Delon and not Glenn Ford. Could there be anyone as beautiful as Alain going around in a cashmere sweater and trenchcoat? Yet he's totally tough and icy cool. No one nowadays can touch him--though someone like Jude Law could try I guess. Hard for any girl to look good with him. The music was funky and perfect and there were several excellent car chases (and those aren't generally my cup of tea)--especially one willy nilly one in the woods. People also met their dooms in creative and bloody fashion, for instance in a junkyard cruncher. But beyond the cheese, the overall atmosphere was affecting and expertly pulled off. More creativity, excitement and freshness in that "forgotten" movie than most of what I've seen lately.