Macy, Ullman en Sutherland waren net zo goed als anders. Ritter was ook niet slecht. Hoe-heet-ze-ook-alweer was net zo mooi als anders. Het had een goede film kunnen zijn. Maar de plot was afschuwelijk. Het was volkomen voorspelbaar, banaal en saai.<br />Vanaf de eerste 15 minuten werd de rest van de film als de verf van een kind aan de hand van nummertjes opgeplakt. De personages waren uitgeknipte stukjes karton. Er was niets nieuws of interessants te zeggen en dat woog volledig op tegen het acteerwerk, wat jammer was.<br />Ten slotte was het jammer dat de scriptschrijver niet het slachtoffer was. Vooral met de 'voorzichtige' zinnen van het kind, die volkomen ongeloofwaardig waren.<br />Weer was het alleen het acteerwerk dat een veel lagere score voorkwam.
Macy, Ullman and Sutherland were as great as usual. Ritter wasn't bad either. What's her name was as pretty as usual. It could have been a good movie. To bad the plot was atrocious. It was completely predictable, trite and boring.<br /><br />From the first 15 minutes, the rest of the movie was laid out like a child's paint by numbers routine. The characters were stock pieces of cut out cardboard. There was nothing new or interesting to say and that completely outweighed the acting, which was a pity.<br /><br />Finally, too bad the script writer wasn't the victim. Especially with the "precocious" lines from the child, which were completely unbelievable.<br /><br />Again, it's only the acting that prevented a much lower score.