Hoewel het hele idee van Escape from Atlantis intrigerend was, vond ik de film veel minder dan ik had gehoopt toen ik de plot las. Misschien ben ik te veel een kind in het technologische tijdperk: de film is gemaakt in 2002, vijf jaar geleden, officieel <0xE2><0x80><0x93> na het zien van fantasyfilms zoals Lord of the Rings en science fiction-successen als Star Wars, kon hij als geheel niet tippen aan andere soortgelijke films zoals Dinotopia of The Odyssey van Homerus.<br />Mijn probleem is eigenlijk dat ik het niet kon. Ik ben ongeveer even oud als de kinderen (een jongvolwassene) en heb geen moeite om me in een man van middelbare leeftijd te verplaatsen als dat de rol is die ik kan spelen. Maar het beeld bracht me niet naar een andere mentale werkelijkheid. Ik merkte niet dat ik zei: 'Akkoord! Ik zou het zelfde hebben gedaan!' Het opende de deuren naar mijn verbeelding niet. Zelfs zonder het te vergelijken met dure films of andere tv-films, vond ik bepaalde aspecten van de rol die ik speelde cliché: de karakterontwikkeling bij de kinderen vond ik te snel gaan en ik zag te veel van het stereotiepe beeld van een egoïstische tiener die verbitterd is na een scheiding veranderen in het wij-zijn-een-groot-gelukkig-gezin-laten-we-een-groot-gelukkig-gezin-zijn-laten-we-een-groot-gelukkig-gezin-zijn. Ik weet dat de persoonlijkheden het verhaal hebben doorgedrukt, maar ik denk dat meer individualiteit, meer nuances en meer unieke verschillen het tot een plezieriger <0xE2><0x80><0x93> en geloofwaardiger <0xE2><0x80><0x93> film zouden hebben gemaakt. Ik moet mijn glas heffen op het kostuum en het decorontwerp <0xE2><0x80><0x93> dat maakte het voor mij de moeite waard om het tot het eind toe af te maken. Begrijp me niet verkeerd: alle films zijn de moeite van het bekijken waard, en de mening van één kan nooit de mening van velen verklaren, maar ik denk dat met een beetje meer diepgang in het script en een beetje meer (ik kan niet geloven dat ik dit zeg) echtheid ik durf te beweren dat _Ontsnapt uit Atlantis_ magisch had kunnen zijn.
While the overall idea of Escape from Atlantis was intriguing, I found the film to be far less than what I had hoped for upon reading the plot summery. Perhaps I am too much of a child in the technological age: the movie was made, as it is now 2002, an official five years ago --after viewing fantasy epics such as Lord of the Rings, and science fiction feats like Star Wars, as a whole it could not compare to other movies of similar line such as Dinotopia or Homer's The Odyssey.<br /><br />My beef, basically, is that I couldn't relate --I am just about the same age of the children (a young adult), and have no trouble putting myself in the place of a middle-aged man if that is the character available. But the picture did not take me to a different mental plain of existence. I didn't find myself saying 'ACK! I would have done the SAME thing!'. It did not open the doors to my imagination. Even without comparing it to high-budget films or other TV movies, standing alone, certain aspects of the feature I found to be cliche: The character development in the children occurred too rapidly for my liking, seeing too much of the stereotypical selfish-teenager-bitter-after-divorce image changing into the we're-a-big-happy-family-let's-never-separate-again feel that can ultimately make or break a picture in the long run. Even the characters themselves could have undergone improvement: a typical set of one or the other stereotypes. There was the ever-present selfish beauty looking to be rebellious, accompanied by Mr. Perfect image of combining athletics, good looks and intelligence yet a brooding attitude, and lastly the smart-aleck little brother we find to be so common these days. While I know the personalities pushed the story along, I think that adding more individuality as far as nuances and more unique differences would have made it a more enjoyable --and believable (as far as character)-- movie.<br /><br />I do have to raise my glass to the costume and set design --that made it worth finishing to the end for me. Don't get me wrong: all movies are worth seeing for yourself, and the opinion of one could never account for the opinion of many, but I think that with a little more depth to the script, and a little more (I cannot believe I am saying this) realness I dare say Escape from Atlantis could have been magical.