Hoewel de acteurs overtuigend de verliezers spelen die over het scherm paraderen, deed het feit dat deze personages onmogelijk te identificeren zijn me al na 20 minuten (en daarna meer dan eens) op mijn horloge kijken. De plotontwikkeling is onsamenhangend en traag, de verbale diarree van de enige vriend van de hoofdpersoon is praktisch onverdraaglijk, de basiskwaliteit van de meeste handelingen van de personages en de nonchalante manier waarop ze behandeld worden is irritant.<br />Het is typerend voor Ventura Pons om botte psychologisch gehandicapte personages op te voeren. Deze pseudo-sociologische analyse is echter een grote stap terug in vergelijking met CARIBIAS of Caresses, waarin de personages elkaar om gegronde redenen mishandelen en verachten. In AMOR IDIOOTA zijn we gedwongen de kronkels te volgen van een werkelijk ondermaatse intelligentie terwijl hij een zwaar depressieve en afstandelijke vrouw stalkt. Dit zou te wijten zijn aan zijn eigen depressie, maar het script ondersteunt dat niet. Ik zal de rest van het verhaal niet verklappen voor het geval er masochisten in het spel zijn... Is hij door zijn obsessie genezen of is de vrouw door zijn onwankelbare aandacht uit haar eigen depressie gerukt? Ook al heb ik alles gezien, ik was er niet bij.' Het is onmogelijk om ook maar een moment ook maar iets om hen te geven.<br />Als je al die vooroordelen, onwetendheid, verraad, slechte dialogen, slappe filosofie enzovoorts kunt verdragen, was het camerawerk vrij goed en lijkt het geïnspireerd te zijn door de DOGMA-groep. De make-up leek er ook op gericht om deze spelers in een rauw en korrelig licht te laten zien, want het is het ergste wat ik Cayetana Guillen Cuervo in een van haar films heb zien doen (terwijl ze in het echt zo aantrekkelijk is).<br />Ik neem aan dat als het de bedoeling is dat we gedwongen worden de lagere lagen van de samenleving te zien zodat we dankbaar kunnen zijn dat we er geen deel van uitmaken, Pons zijn doel heeft bereikt. Het spervuur van bijna identieke seksscènes was een echte filmverspilling (als de acteurs slechts één keer in blauwgroene kleding waren gefilmd, had de achtergrond achter hen voor een schijntje in de studio voor speciale effecten kunnen worden veranderd). Ik heb het mannelijke publiek tijdens deze scène dan ook in hun stoelen horen kronkelen, maar een objectieve kijk bewijst dat dat niet het werkelijke doel van die scènes was.<br />Red jezelf en kijk naar iets anders.
Although the actors do a convincing job playing the losers that parade across the screen, the fact that these characters are impossible to identify with had me looking at my watch a mere 20 minutes into the film (and more than once after that). The plot development is disjointed and slow, the verbal diarrhoea of the main character's only friend is practically insufferable, the base quality of most of the characters actions and the cavalier way in which they are treating is annoying.<br /><br />It is typical of Ventura Pons to put forth crass psychologically handicapped characters. However, this faux sociological analysis is a big step down from CARICIAS or Caresses, where the characters maltreat and despise each other for well founded reasons that play out during that film. In AMOR IDIOTA we are forced to follow the meanderings of a truly subnormal intelligence as he stalks a severely depressed and detached woman. Supposedly this is due to his own depression but the script doesn't support that. I won't give away the rest of the story just in case there are any masochists out there Is he cured through his obsession or is the woman shocked out of her own depression through his unwavering attention? Even though I watched the whole thing I wasn't made to care even for a moment about either of them.<br /><br />If you can sit through all this prejudice, ignorance, betrayal, BAD dialogue, flimsy philosophy, etc the camera-work was pretty good and seems to be something inspired by the DOGMA group. The makeup also seemed to aim at showing these players in a raw and gritty light as it is the worst I've seen Cayetana Guillen Cuervo in any of her movies (while in person she is actually attractive).<br /><br />I suppose if the idea is that we should be forced to see the lower strata of society so we can be grateful we are not part of it then Pons has achieved his objective. The barrage of nearly identical sex scenes was a proper waste of film (if the actors had been filmed but once in blue green clothing the background behind them could have been changed in the special effects studio for a pittance). True that I heard much of the male audience squirm in their seats during this but an objective viewing proves that was not the real aim of those scenes.<br /><br />Save yourselves and watch something else.