Ik was sceptisch toen ik de Calvin Kline-achtige commercials voor het eerst zag, maar ik vond dat ik het een kans moest geven. Dus heb ik hem gezien, en het enige wat ik kan zeggen is: bleh. Deze film was zo slecht. Het gebeurt maar zelden dat ik zo'n hekel aan een film heb. Toen ik deze film zag, moest ik denken aan die grappige scènes in Altmans 'The Player', waarin de schrijvers hun bizarre ideeën aan de producers voorleggen. Ik zou wel eens willen weten welke MTV-producer heeft besloten dat een anderhalf uur durende videoclip van Bronte (maar deze keer heet Heathcliff Heath en is hij een rockster en heet Hindley Hendrix) een goed idee zou zijn. Zelfs dat was misschien nog niet zo erg geweest, als ze niet alle andere aspecten van de film ook zo vreselijk verkeerd hadden gedaan. De richting moet zijn geweest 'je bent eenzaam, pruil voor mij'. Ik lachte hardop tijdens alle'serieuze' scènes en verveelde me de rest van de tijd. Het camerawerk was grillig en herinnerde me er herhaaldelijk aan dat ik naar een slechte film keek en probeerde scherp te zijn. Mijn theorie is dat de geluidsman zich verveelde en naar het strand ging om een paar biertjes te drinken met zijn dreun <0xE2><0x80><0x93> in de helft van de scènes kon ik alleen de golven horen. En in de andere scènes wilde ik dat dat het enige was wat ik kon horen. En over geluid gesproken, wat ze met het nummer 'More' van de Sisters of Mercy hebben gedaan is absoluut onvergeeflijk, maar het is ook onvergeeflijk wat ze met Bronte hebben gedaan.<br />Het goede nieuws is dat er één onderhoudende scène was <0xE2><0x80><0x93> met name het moment waarop Johnny Whitworth Katherine Heigls gezicht likte <0xE2><0x80><0x93> en als je me kunt vertellen wat die scène met de rest van het verhaal te maken had, dan heb ik daar veel aan.
I was skeptical when I first saw the Calvin Kline-esque commercials, but thought I'd give it a chance. So I've watched it, and all I can say is bleh. This movie was so bad. It's rare that I hate a movie this much. Watching this flick reminded me of those funny scenes in Altman's "The Player," when the writers pitch their bizarre ideas to producers. I'd like to know which MTV producer decided that an hour and a half long music video adaptation of Bronte (but this time Heathcliff's name is Heath and he's a rock star, and Hindley's name is Hendrix) would be a good idea.<br /><br />Even that might not have been so bad, had they not gotten every other aspect of the film so horrible wrong as well. The direction must have been "you're lonely, pout for me." I laughed out loud during all the "serious" scenes and was bored throughout the rest. The camera work was jagged and repeatedly reminded me that I was watching a bad movie trying to be edgy. My theory is that the sound guy got bored and went down to the beach for a few beers with his boom -- all I could hear in half the scenes were the waves. And in the other scenes, I wish that's all I could hear. And speaking of sound, what they did to the Sisters of Mercy song "More" is absolutely inexcusable, then again, it's inexcusable what they did to Bronte.<br /><br />On the bright side, there was one entertaining scene -- specifically the moment when Johnny Whitworth licked Katherine Heigl's face -- and if you can tell me what that scene had to do with all the rest of the story more power to you.