Oké <0xE2><0x80><0x93> je wilt iemand uittesten hoe prettig hij of zij zich voelt in zijn of haar puberteit en de g<0xC3><0xAA>nante en maniakale veranderingen die daar het gevolg van zijn <0xE2><0x80><0x93> en dan wil je zijn of haar onmiddellijke reactie zien bij het zien van deze bulderende professor die over kinderen vertelt die sociaal relevante horrorfilms maken in de jaren tachtig van de vorige eeuw. Meer dan welke film ook die ik ooit heb gezien, gaat deze film over belastende seksualiteit en ego op een manier die volkomen menselijk is, nooit saai, en overgoten met het soort inherente goedheid van de jeugd dat wordt vertroebeld door de van angst doordrenkte volwassen wereld waar elke gril in de jeugd wordt toegeschreven aan alles van krankzinnigheid tot perversiteit. Minimogol Darren Stien lijkt te streven naar een dieper begrip van zijn triomfen en twijfels als patriarch van de strenge kinderwereld. Wat hij in zichzelf en in anderen vindt, is niet altijd mooi <0xE2><0x80><0x93> maar toont hoe je met de jaren kunt verbeteren en verzoenen. Verandering betekent zonder reflectie. Ik vind deze film geweldig.
OK - you want to test somebody on how comfortable they are with their adolescence and the embarrassing and maniacal changes therin - then get their immediate reaction from watching this uproarious doc about kids making socially relevant horror flicks in the suburban 80's. More than any movie I has ever seen, the film deals with burdening sexuality and ego in a way that is completely human, never dull, and flushed in the kind of inherent goodness of youth that is discolored by the fear-frenzied adult world where any quirk in youth is accredited to anything from insanity to perversion. Mini-mogul Darren Stien seems to be reaching for a deeper understanding of his triumphs and misgivings as the patriarch of strict kid's world. What he finds in himself and others isn't always pretty - but shows how one can improve and reconcile with age. What does change mean without reflection. I love this movie.