Wauw... nog 5 uur Riget. Lars gaat verder met de grote combinatie van occulte, duistere horror en soapopera-drama. Waar de laatste aflevering van de vorige serie ophield (compleet met dezelfde intensiteit en spanning, hoewel die niet blijvend is, ten goede of ten kwade), lijkt deze installatie in de franchise wat meer op haast te zijn gericht... in de laatste serie leek er een dag of een week te verstrijken tussen elke aflevering, terwijl het in deze duidelijk één lange periode is... waar de ene aflevering eindigt, begint de volgende. Er is veel te zeggen voor Lars von Trier... maar hij is erg gevarieerd en behoorlijk excentriek. Beide kwaliteiten komen hierin naar voren. De plot is nog steeds uitmuntend en geeft nu een paar vaste personages die in de voorgaande vier afleveringen een bijrol speelden, meer aandacht. In feite komen alle personages uit de eerste afleveringen terug, in elk geval voor zover het de hoofdrollen betreft. Het tempo is niet zo hoog als in het eerste deel, en ik merkte dat ik minder gegrepen werd door dit deel. Maar dat wil niet zeggen dat ik er niet in meespeelde... Ik merkte dat ik nog steeds voortdurend keek en op verschillende punten sterk, vaak hardop, reageerde op wat er gebeurde (uitermate ongebruikelijk gedrag voor mij, want ik ben een ongelooflijk zwijgzame persoon), zoals ook het geval was in het eerste deel. Net als bij het eerste roept ook dit een paar beladen ethische vragen op. Op basis van de basis van de eerste serie brengt dit het verhaal verder... en omdat het een vervolg is, is de omvang ook groter. Groter. Meer geesten, meer bizarre gebeurtenissen, meer subplots. Het sterke grafische materiaal van de eerste serie komt ook terug, en het is een tandje opgevoerd. De personages worden verder ontwikkeld. Het acteerwerk is verbazingwekkend, net als dat van de eerste serie. Udo Kier maakt zijn immense talent tastbaar voor iedereen die eraan twijfelt. Hij speelt een heel moeilijk personage (iedereen die de eerste serie heeft gezien, kan waarschijnlijk wel begrijpen wat ik bedoel) en hij acteert in een taal die hij niet sprak (hij kreeg later een andere naam)... en toch levert hij zo'n sterke prestatie af. De cinematografie is nog steeds geweldig en wordt nog steeds met de hand bijgehouden, met snelle zoombewegingen en af en toe een lange opname. De montage is scherp, met een paar rechtstreekse geluidsopnamen (hoewel die in de eerste aflevering meer op de voorgrond kwamen). Nu ik dit allemaal heb gezegd, zou ik dit graag een perfecte tien willen geven... of in elk geval net onder de tien, zoals in de eerste vier afleveringen. Ik vond het echt leuk om te kijken en ik heb er niet in het minst spijt van. Maar dit heeft zijn tekortkomingen... de tekortkomingen die het eerste deel had en meer. Net als het eerste deel neemt de humor gewoon te veel ruimte in... en deze keer is het nog erger. Er zijn een paar nieuwe vaste personages die er alleen maar zijn om komische afwisseling te bieden... drie stuks, niet minder. Er worden scènes in elkaar gezet en uitgevoerd om het publiek aan het lachen te maken. Prima voor een komedie, maar wat doet het in zo'n duister en onaangenaam, ja, bij tijd en wijle niet minder sadistisch, horrorstukje? Helmers eenzame, geheime schuilplaats van eenzaamheid wordt van het ziekenhuisdak... vanwaar hij zijn geliefde Zweden kon zien... veranderd in een badkamer. Met een hoek vanuit de pot. Nee, dat heb je goed gelezen. In het algemeen lijkt de humor meer van laag-bij-de-grondse aard... meer seks en grappen over lichaamsfuncties, die opnieuw de vraag 'waarom?' oproepen. Hoewel de meeste stukken uitstekend geschreven zijn, zijn sommige ronduit afschrikwekkend. Verschillende scènes zijn min of meer gekopieerd van de eerste miniseries (waarschijnlijk omdat ze zo populair waren toen ze werden uitgezonden). Soms lijkt het drama wat bombastischer dan dat van de eerste serie, en soms springt het te veel heen en weer. Gelukkig worden plotpunten en onderwerpen zelden, maar toch opvallend vaak, te gemakkelijk verklaard (een bepaald personage dat zonder aanwijsbare reden in Denemarken woont, bijvoorbeeld... iedereen die het gezien heeft, weet over wie ik het heb). De twee vaatwassers zijn nog steeds mysterieus en inzichtvol, maar worden te veel een gimmick... te overbelicht, uiteindelijk, denk ik. Maar de meeste scènes met hen zijn nog steeds leuk. Bovendien wil ik de lezer ervan verzekeren dat dit, ondanks alle negatieve dingen die ik zojuist heb geschreven, nog steeds voor het grootste deel goed is... absoluut vermakelijk, meeslepend, krachtig... en naar mijn bescheiden mening moet het beslist worden gezien door iedereen die de eerste film leuk vond (hoewel, als je tot die groep behoort, verwacht dan niet dat je na het zien van deze film net zomin het gevoel hebt dat het verhaal is afgelopen als na de eerste). Ik beveel dit aan bij elke fan van Lars von Trier en bij iedereen die de eerste Riget heeft gezien en meer wil weten over waar die vandaan kwam. Ik kocht dit voor ik het eerste kocht, maar ik bleef kijken tot ik het eerste had gekocht en dat had gezien, en ik kan je niet zeggen hoe blij ik ben dat ik dat heb gedaan. Hoewel dit een korte samenvatting is van de gebeurtenissen in het eerste, zijn er een enorme hoeveelheid details en aspecten die je zou missen als je het niet had gezien voordat je dit zag. Een iets minder vervolg, maar beslist een om te zien als je van het eerste hield.
Wow... 5 more hours of Riget. Lars continues the great combination of occult, dark horror and soap-opera drama. Picking up exactly where the last episode of the previous series left off(complete with the same high intensity and suspense, though that doesn't last; for better or worse), this installation in the franchise seems somewhat more bent on haste... in the last series, there seemed to pass a day or a week between each episode, whereas in this, it clearly is one long stretch... where one episode ends, the next begins. A lot can be said about Lars von Trier... but he is very diverse and pretty eccentric. Both qualities show in this. The plot continues its excellence, now giving a few regular characters that were minor players in the previous four episodes more attention. Basically every character from the first returns, at least as far as the main roles go. The pacing isn't as sharp as in the first part, and I found myself less gripped by this one. That is not in any kind of way to say that this didn't involve me, though... I still found myself constantly watching, and at several points reacting strongly, often out loud, to what was going on(extremely unusual behavior for me, as I am an incredibly silent person), as I also was during the first. Like the first, this also brings up some loaded ethical questions. Building on the foundation from the first, this brings the story further... and being a sequel, the scope is also bigger. Grander. More spirits, more bizarre occurrences, more subplots. The strong graphic material of the first also returns, and it's been kicked up a notch. The characters are developed further. The acting is amazing, as that of the first. Udo Kier solidifies his immense talent, to anyone who doubted it. Playing a very difficult character(anyone who has seen the first series can most likely figure out what I mean) *and* acting in a language he didn't speak(he was later dubbed)... and still handing in such a strong performance. The cinematography remains great, and is still very hand-held, with rapid zooms and the occasional long take. The editing is sharp, with a few direct cuts in sound(though these were more prominent in the first). Now, with all that said, I would really like to be able to rate this a perfect 10... or at least just under, like the first four episodes. I truly enjoyed watching, and I don't regret it in the least. But this does have shortcomings... the ones the first part had and more. As the first, the humor just takes up too much space... and this time around, it's even worse. There are several new regular characters that are there for no other reason than to provide comic relief... three of them, no less. Scenes are set up and executed for no other reason than to make the audience laugh. Fine for a comedy, but what is it doing in such a dark and unpleasant, yes, nothing short of sadistic at times, horror piece? Helmer's solitary secret hiding place of solitude is changed from the hospital roof... from which he could see his beloved Sweden... to a bathroom. With an angle from inside the bowl. No, you read that right. In general, the humor seems more low-brow... more sex and bodily function jokes, which, again, begs the question "Why?". Whilst most of the writing is excellent, some of it is downright dire. Several scenes are basically copied from the first mini-series(one would guess due to their popularity when it aired). At times, the drama seems a bit more bombastic than that of the first, and it jumps too much at times. Fortunately seldom, but still noticeably, plot points and items are explained away too easily(a certain character living in Denmark for no apparent reason, for example... anyone who's seen it knows who I'm speaking of). The two dishwashers, while still mysterious and insightful, become too much of a gimmick... too overexposed, in the end, I guess. Most of the scenes with them are still enjoyable, though. In addition to that, I want to reassure any reader of this that in spite of all the negative things I have just written that this is still mostly good... definitely enjoyable, compelling, powerful... and in my humble opinion, it should definitely be seen by anyone who liked the first(though if belong in that group; do not expect to feel that the story is finished after watching this any more than you did after the first). I recommend this to any fan of Lars von Trier and anyone who enjoyed the first Riget and wants more where that came from. I urge anyone who's even considering watching this to make sure you've seen all of the first before you do... I bought this before I bought the first, but I held out on watching until I had bought the first and watched that, and I can't tell you how glad I am that I did. Though this features a brief summary of the events in the first, there are an immense amount of details and aspects that you would miss out on if you didn't see it before watching this. Slightly lesser sequel, but definitely still one to watch if you liked the first. 8/10