Er valt inderdaad veel te klagen over deze filmversie van Molnars mystieke toneelstuk <0xE2><0x80><0x93> Farrell ziet er goed uit in zijn titelrol, maar zijn tekstinterpretaties stinken, om eerlijk te zijn. Dit komt er grotendeels ook door dat dit wordt aangemerkt als de eerste film die gebruik maakt van achterwaartse projectie. De decors zien er onecht uit.<br />Er zijn echter twee grote sterke punten in deze show: hoewel de dialoog slap is, zijn de visuele voorstellingen volmaakt. Rose Hobart, als Julie, is tegenwoordig weinig bekend: voornamelijk voor ROSE HOBART, waarin Joseph Cornell de programmeur EAST OF BORNEO afknipte tot eenvoudige beelden van haar; met dank aan Melfords stijlvolle visuele richting van het origineel. Haar grote schoonheid en eenvoudige (hoewel theatrale) vertolking helpen de aan de aarde gebonden delen van deze film enigszins te herstellen.<br />Een van Borzages thema's is echter de mystieke kracht van de liefde, en het is de manier waarop de hemelse delen worden weergegeven die dit zo geweldig maakt, van de aankomst van de hemelse trein tot de reis naar 'de hete plek'. H.B. Warners vertolking hier is, zoals altijd, perfect.<br />We hebben hier dus een gebrekkige, maar zeer interessante versie. Ik denk dat Langs versie uit 1934 beter is, evenals de hemelse scènes in de Henry King-versie van CAROUSEL, de verwaterde musicalversie. Maar ik heb nog steeds enorm genoten van deze versie en ik vind dat je hem een kans moet geven.
There is indeed much to complain about this movie version of Molnar's mystical play --Farrell looks good in his title role, but his line readings, frankly, stink. This also suffers, in large part, from this being credited as the first movie that makes use of rear projection. The sets look phony.<br /><br />There are two great strengths in this show, however: although the dialogue readings limp, the visual performances are perfect. Rose Hobart, as Julie, is little remembered today: mostly for ROSE HOBART, in which Joseph Cornell cut down the programmer EAST OF BORNEO to simply shots of her: credit Melford's stylish visual direction of the original. Her great beauty and simple (although stagy) performance help repair some of the damage to the earth-bound sections of this movie.<br /><br />However, one of Borzage's themes is the mystical power of love, and it is the handling of the celestial sections that make this great, from the arrival of the celestial train to the journey to 'the Hot Place'. H.B. Warner's performance here is, as always, perfect.<br /><br />So we have here a flawed but very interesting version. I think that Lang's 1934 version is better, as well as the celestial scenes in the Henry King version of CAROUSEL, the watered-down musical remake. But I still greatly enjoyed this version and think you should give it a chance.