Ik genoot van de cinematografische ontspanning van China in de jaren dertig van de twintigste eeuw in deze prachtige film. Het verhaal is eenvoudig. Een oudere mannelijke acteur wil zijn kunst aan een jongeman doorgeven, hoewel hij geen levende kinderen heeft. De gezichten van de acteurs zijn prachtig om te zien. Het verhaal onthult de toewijding en dankbaarheid van kinderen aan degenen die hen goed behandelen en hun verlangen om goed behandeld te worden. De opera's in de film doen me denken aan FAREWELL MY CONCUBINE, die veel geraffineerder en ingewikkelder was. Het verhaal hier doet me denken aan een verhaal van Dickens uit de tijd dat kinderen nog bijna slavinnen waren. De plot is een beetje voorspelbaar en een beetje te sentimenteel voor mij, maar het is de tijd waard om te kijken naar de heldhaftigheid, de menselijkheid en de geschiedenis die erin worden beschreven.
I enjoyed the cinematographic recreation of China in the 1930s in this beautiful film. The story is simple. An older male performer wants to pass on his art to a young man although he has no living children. The faces of the actors are marvelous to see. The story reveals the devotion and gratitude of children to those who treat them well and their longing to be treated well. The operas in the film remind me of FAREWELL MY CONCUBINE, which was more sophisticated and intricate. The story here reminds me of a Dickens tale of days when children were almost chattel. The plot is a bit predictable and a bit too sentimental for me but well worth the time to view for the heroism, humanity, and history portrayed.