Een fantastische show en een niet verwezenlijkte klassieker; The League of Gentlemen blijft een van de grootste moderne komedies van de laatste tijd.<br />Met een duistere en bizarre humor die uittorent boven de vermoeide, conventionele benadering van zijn inferieure, maar helaas veel meer erkende opvolger, Little Britain, was The League of Gentlemen werkelijk iets bijzonders in een nogal rustig tijdperk in de Britse komedie.<br />Totdat het op het toneel verscheen, was er nooit eerder zoiets geweest als The League of Gentlemen. Oppervlakkig gezien, als een schijnbaar simplistische sketch, ontvouwt de show zich al snel als een levendig, sinister maar ongelooflijk hilarisch universum bevolkt door allerlei briljante komische creaties. Wat onderscheidt de show eigenlijk van de rest?' Het verhaal van Royston Vasey wordt niet verteld door zijn rivalen, maar door hen zelf. In plaats van nieuwe schetsen te krijgen, die nauwelijks van de vorige te onderscheiden zijn, zien we hier elke persoon of groep personages hun verschillende reizen en verhaallijnen maken. Geen bezoek aan hen is hetzelfde, en elke keer bieden ze ons een verrassing aan.<br />Langzamerhand, in drie series en een kerstspecial, krioelt het fictieve stadje Royston Vasey van een groteske, maar hilarische bevolking. En dat is waarschijnlijk de voornaamste reden waarom het zo leuk is om naar de serie te kijken (en ook de reden waarom de serie gemakkelijk meer afleveringen zou kunnen krijgen). In tegenstelling tot andere lopende series als The Catherine Tate Show of, belangrijker nog, Little Britain, weet de League wanneer een personage zijn koers heeft uitgezet en heeft de gelegenheid om daar iets aan te doen. Een aantal favoriete fans, die gemakkelijk in dienst hadden kunnen blijven om de serie verder te exploiteren, was al vertrokken voordat de serie ten einde was, waardoor er ruimte was voor andere personages om te groeien, of voor de introductie van nieuwe bewoners van Royston Vasey om hun stempel te drukken.<br />Iets anders dat deze serie boven andere verheft, is dat het schrijfteam het scriptproces met zorg en intelligentie benadert. Zoals gezegd zijn alle vier de leden van de Broederschap gezond van geest als het gaat om het beoordelen van de levensduur van hun creaties, en als het tijd is om er een punt achter te zetten met betrekking tot bepaalde karakters. Dit besef heeft ook tot gevolg dat de Broederschap van Heren een stoutmoedige evolutie doormaakt, die normaal gesproken niet te zien is in een programma van deze aard. Het verhaal wordt gedreven, en de derde serie is een dappere stap verwijderd van de meer geschetste series uit de eerste twee series, en deze stoutmoedige stap van de Broederschap levert echt iets op. Met de derde serie hebben ze minder de drang om het publiek te behagen, en net als in de kerstspecial achtervolgen ze individuele verhalen met een duidelijk verhaal, in tegenstelling tot de meer geschetste eerdere series.' die (met succes) verschillende reeksen schetsen samenvoegde tot de lange verhaallijn van een serie.<br />De derde serie is zowel een verfrissende verandering van stijl als een echte traktatie voor fans die de eerste twee al hebben gezien. Ondanks de gepolariseerde meningen over de derde serie zal elke echte fan van de League waarderen wat de derde serie te bieden heeft en ook echt genieten van de meer op personages gebaseerde afleveringen, die alleen maar dieper ingaan op de favoriete fans, maar die ook koppels vormen en wijnfiguren die eerder misschien niet hun pad hadden gekruist.<br />Het zal misschien wat moeite kosten om in de verandering van stijl te komen, maar het lukt.' Het is het zeker waard, en naar mijn mening is de derde serie de beste en levert hij ook een stevige afsluiting van de serie.<br />De serie heeft zo zijn nadelen, en heel af en toe lijken bepaalde personages en scènes niet helemaal op hun plaats, maar over het algemeen zijn de geniale teksten, het duistere karakter van de serie en de vele briljante personages (die vaak veel te veel op het echte leven lijken) een ware traktatie en bewijzen ze waar een komedie over zou moeten gaan, wat veel van de recentere, meer doordachte en vaak wanhopige pogingen tot komedie te schande maakt.
A fantastic show and an unrealized classic; The League of Gentlemen remains as one of the greatest modern comedies of recent times.<br /><br />With a dark and bizarre style of humor that towers over the tired, formulaic approach of it's inferior, yet unfortunately far more acknowledged successor, Little Britain, The League of Gentlemen was truly something special during a rather quiet era in British comedy.<br /><br />Up until it's arrival on the scene, there had never really been anything like The League of Gentlemen before. On the surface, a seemingly simplistic sketch show, the show soon unfolds as a vivid, sinister but incredibly hilarious universe populated with all manner of brilliant comedic creations. What really sets the show apart from it's rivals, is it's approach to telling us it's story. Rather than serve us re-hashed sketches, barely distinguishable from the next, here we see each individual or group of characters go through their various journeys and story lines. No visit to them is the same, and each time they offer us up with a surprise.<br /><br />Gradually, over three series' and a Christmas special, the fictional town of Royston Vasey is heaving with a grotesque yet hilarious populace. And that's probably the main reason why the show is such a joy to watch (and also the reason why the show would easily merit more series') Unlike other current shows like The Catherine Tate Show or more importantly Little Britain, the League both know when a character has run it's course, and have the opportunity to deal with that. Several fan favorite's, who could have easily been kept on to entertain further, bowed out before the series came to a close, giving room for fellow characters to grow more, or allow for the introduction of newer residents of Royston Vasey to make their mark.<br /><br />Another thing that sets this show above others is that the writing team approach the script process with care and intelligence. As mentioned before, all four members of the League have a sound mind when it comes to judging the longevity of their creations, and when it's time to call it quits in respect to certain characters. This awareness has also meant The League of Gentlemen undergoes a bold evolution, not usually seen in a show of this nature. The narrative driven, and far darker third series is a brave step away from the more sketch based first two series' and this bold move by the League really pays off. With the third series, there's less of an urgency for them to please an audience, and like the Christmas special, they pursue individual stories with a clear narrative, unlike the more sketch-based previous series' that (succesfully) binded together various sets of sketches into a series' long story arc.<br /><br />The third series is both a refreshing change of pace of style, as well as a real treat for fans who've already seen the first two. Despite some polarized opinion on the third series, any real fan of the League will appreciate what the third series has to offer, as well as really enjoy the more character based episodes, that only delve deeper into fan favorite's, but pair up and inter-wine characters that might not have crossed paths previously.<br /><br />It might take a little trying to get into the change in style, but it's definitely worth it, and in my opinion, the third series is the best and also provides a firm conclusion to the series.<br /><br />The show's not without it's drawbacks, and very occasionally certain characters and set pieces appear somewhat out of place, but for the most part, the genius writing, dark nature of the show and the host of brilliant characters (that are often all too close to real life) make for a real treat and prove what comedy should be about and puts much of the more recent, catch phrase driven and often desperate attempts at comedy to shame