Omdat ik de roman al had gelezen voordat ik de film zag, was ik enorm teleurgesteld over het houterige acteerwerk en de arrogantie van de producenten, die de plot schaamteloos negeerden. Ik heb het gevoel dat deze film de genialiteit van Brontes werk op geen enkele manier weerspiegelt, en eerder de indruk wekte van een oppervlakkig liefdesverhaal. Doordat de film maar twee uur duurde, verloor de film veel van de belangrijkste kenmerken die het boek begrijpelijk en progressief maken, wat resulteerde in een nogal onsamenhangende plot met weinig basis. De romance tussen Rochester en Jane Eyre is niet opgebouwd, dus dit lijkt nogal abrupt en ongefundeerd, aangezien de twee personages zo weinig contact met elkaar hebben dat je je wel moet voorstellen dat ze 'van elkaar houden'. Dat is zo onrechtvaardig aan Brontes boek; je krijgt geen indruk van Janes eigenzinnige brutaliteit en brutaliteit die Rochester aantrekt, en van zijn arrogantie die Jane aantrekt.<br />Ondanks het slechte scenario denk ik dat een paar van de personages heel knap zijn geportretteerd, namelijk Mrs. Fairfax en Grace Poole, al was de productie over het geheel genomen slecht. Als het scenario beter was geweest, zou de film misschien meer succes hebben gehad. Zie 'Jane Eyre' (1970) met Zelah Clarke en Timothy Dalton voor een uitmuntende productie.
Having read the novel before seeing this film, I was enormously disappointed by the wooden acting and the arrogance of the producers in their blatant disregard of the plot. I feel this film in no way reflects the brilliance of Bronte's work, and rather gave the impression of a shallow love story. In the condensing of the film to a short 2hours, the film lost many of the key features which make the book comprehendable and progressional, thus resulting in a somewhat jumpy plot with little grounding. There is no build up to the romance between Rochester and Jane Eyre, so this appears rather abrupt and unfounded since the two characters have such infrequent interaction you cannot help but imagine their 'love' is superficial. This is such an injustice to Bronte's novel;you are given no impression of Jane's quirky cheek and boldness which attracts Rochester to her, and his arrogance which attracts Jane to him.<br /><br />Despite to poor scripting, I think that a few of the characters were portrayed very astutely, namely Mrs Fairfax and Grace Poole, however overall the production was poor. Given a better scripting, perhaps the film would have been more successful. See "Jane Eyre" (1970) with Zelah Clarke and Timothy Dalton for an outstanding production.