Dit is een juweeltje, een echt stukje Americana, ondanks alles wat dit impliceert. Als je zelf geprogrammeerd bent om weerstand te bieden aan 'levensbevestigende' verhalen, blijf dan weg en laat het plezier over aan de rest van ons die er nog in geloven. En wat het glazuur op de taart werkelijk verrukkelijk maakt, is dat het een feit is dat gebaseerd is op een waar gebeurd verhaal, zonder de noodzaak om de details die veranderd zijn uit te zoeken om er een compact verhaal van te maken. Chris Cooper is een van de grootste levende acteurs, en de complexe, in tweestrijd verkerende, door de wol geverfde vader die hij speelde, kon alleen maar met succes worden overgehaald door iemand met zijn talent en inzicht. De eenvoudige commentatoren, die weigeren een vader te accepteren die voortdurend de wet probeert te overtreden omdat hij het gevoel heeft dat hij misschien niet op het juiste spoor zit, maken duidelijk dat de beperkingen van de commentator, en niet die van de schrijvers of de acteurs, de beperking van de commentator zijn. Dit is niet voor de cynische of de eenvoudige commentatoren bestemd.
This is a gem, a real piece of Americana for all that this implies. If you are self programed to resist "life-afirming" stories, just stay away and leave the pleasure to the rest of us who still believe. And what makes the frosting on the cake truly delectable is that it is fact based on a real rags to riches story, no need to nit-pick what details were changed to make a compact story. Chris Cooper is one of the greatest living actors, and the complex, self-conflicted, bottom-line good at the core father he portrayed could only be pulled off successfully by someone with his skill and insight. The simple minded comments, refusing to accept a father who tries to lay down the law all the while sensing that he may possibly be off-track, expose the limitation of the commentator, not the writers or the acting. This is not for the cynical, or the simple minded.