Oké. Wie was het? Wie heeft Revolver 10 van 10 gegeven? Struikel je soms over je eigen voeten op xtc-pijpen? Jullie waren met zovelen. Hebben jullie het voor de uitdaging gedaan? Is dit een of andere sekte? Of heeft Guy Richie zelf 788 keer onder een andere naam getekend?<br />Voordat ik nog iets zeg, wil ik dit zeggen. Dat je een film niet begrijpt, wil nog niet zeggen dat hij niet goed is. Misschien heb je een slechte dag op je werk gehad, of ben je na een ruzie met je vrouw naar een film gaan kijken en was je daarna niet in de stemming. Misschien is er een fundamenteler struikelblok <0xE2><0x80><0x93> zoals jij dat gewoon niet hebt.' Ik heb niet de mentale capaciteit of een voldoende ontwikkeld filosofisch gevoel om me ermee bezig te houden. Maar toch. En dit is een heel, heel groot'maar'. Het mega-maar ter grootte van een olifant.<br />Verwar onsamenhangendheid niet met complexiteit, en verwar deze twee uur durende film alsjeblieft niet met een interessante film. Echt niet. Je denkt misschien dat je behoorlijk slim bent. Je ziet jezelf misschien als een soort romantische figuur: een onafhankelijke denker die een meesterwerk verdedigt tegen een koor van schaapachtige tegensprekers. Doe dat alsjeblieft niet. Je brengt jezelf in verlegenheid.<br />Een revolver is verspilling van ieders tijd. Als je een paar minuten nadacht over 'als', zou je het ook herkennen. Het was een verspilling van de cast, een verspilling van de crew, een verspilling van de cateraars en absoluut een verspilling van de kostbare minuten (je kunt ze niet terugkrijgen, weet je) van iemand die de pech heeft om in deze onuitsprekelijke, ellendige puinhoop te moeten zitten.<br />'Nee - wacht,' zegt een stem in het donker. 'Je begrijpt het gewoon niet. Het is NON-LINEAR. Dat betekent dat het verhaal niet in een rechte lijn gaat. Dit is in feite het COMPLEX- en COMPLEX-werk van een AUTEUR. Het behandelt moeilijke EXISTENT-vragen. En trouwens - ze zetten FIGHT CLUB op de lijst toen het voor het eerst uitkwam - heb je dat niet gehoord? - omdat ze de COMPLEXITEIT niet aankonden. Ze eten nu nederige pasteitjes. Ik wed dat jij ook een hekel hebt aan Lynch-films, hè?' Het spijt me dat ik je moet teleurstellen, maar ik ben een grote fan van Lynch. Ik vind Memento ook wel leuk, dus een verhaal dat op een onconventionele manier wordt verteld, hoeft niet per se angst in te boezemen. En hoewel ik het een paar jaar geleden maar kort heb bestudeerd, heb ik veel belangstelling voor filosofie. Om die redenen heb ik geen hekel aan _Revolver_. Ik heb er een hekel aan omdat het zogenaamd over gewichtige, hoogbegaafde onderwerpen gaat, maar het gaat er op zo'n beledigend oppervlakkige manier mee om dat het lachwekkend is. Ik ben niet zo'n schaker, maar Richies idee van hoe schaken werkt, lijkt dat van een vroegrijpe vierjarige te zijn. Ik heb er een hekel aan omdat de personages me zonder uitzondering volkomen van me vervreemden. 'Guy is wel zo slim om Brecht op zijn vingers te tikken!' 'Misschien heb je wel gelijk. Ik denk dat het waarschijnlijker is dat hij gewoon geen fatsoenlijk script voor toffee kan schrijven.'<br />Het vergelijken van de Revolver met de Fight Club is in feite heel leerzaam. De Fight Club heeft een venijnige, nihilistische dialoog waar je om moet lachen. De Revolver heeft een muffe gelukskoekjessmaak met een tekst waar je oren van gaan bloeden. De Fight Club heeft een grote draai waardoor je alles wat er gebeurd is opnieuw beoordeelt. De Revolver heeft, voor zover ik weet, een aantal onbegrijpelijke draaiingen die geen bevrediging geven omdat... nou ja, ze slaan nergens op. Als je de mensen steeds het kleed onder de voeten vandaan blijft trekken, schoppen ze je uiteindelijk hun huis uit. En dan doen ze alle deuren en ramen op slot. En ze laten je nooit meer binnen. Nooit meer.<br />Guy Richie schijnt aan te nemen dat filosofisch zijn inhoudt dat je een mantra van piepwoordjes moet herhalen. Meestal worden ze uitgesproken, maar vaak flitsen ze op het scherm met bijvoeglijke naamwoorden. Het is bijna pathologisch.<br />Maar wat deze film zo bijzonder maakt, is de manier waarop iets wat zo onbegrijpelijk is zo keurig kan worden getrouwd met alle vermoeide gangster clichés in de wereld. Uiteindelijk is het zo onbelangrijk. Het kan je niets schelen. Je begrijpt er niets van. Je gaat naar huis.<br />Eigenlijk was er een stukje dat ik echt leuk vond: de gespannen moordenaar die in een crisis van zelfvertrouwen zit. Hij is geweldig. Maar ik kan je niet aanraden de film te zien alleen om hem te zien. Het duurt maar een paar minuten.<br />Geloof me, alsjeblieft. Het is afschuwelijk.
Okay. Who was it? Who gave Revolver 10 out of 10? Are you tripping of your head on Ecstasy pipes? There were so many of you. Did you do it for a dare? Is this some kind of cult? Or did Guy Richie himself sign up 788 times under different names?<br /><br />Before I say anything else, I'll say this. Just because you don't understand a film doesn't mean that it's not great. Maybe you've had a bad day at work, or you sat down to watch a film after you had a row with your wife and then weren't in the mood. Maybe there's a more fundamental stumbling block- like you just don't have the mental capacity or a highly enough developed philosophical sense to engage with it. BUT. And this is a very, very big but. The XXL elephant-sized mega-but to end all buts.<br /><br />PLEASE don't confuse incoherence for complexity, and please don't confuse this two hour non-squirter for an interesting film. Really. You may think you are pretty smart. You may even think of yourself as somewhat of a romantic figure: an independent thinker championing a masterpiece against a chorus of sheep-like naysayers. Please don't. You're embarrassing yourself. <br /><br />Revolver's a waste of everyone's time. If you thought about if for a few minutes, you'd recognise it too. It was a waste of the cast, a waste of the crew, a waste of the caterers, and definitely a waste of the precious minutes (you can't get them back you know) of anyone unlucky enough to sit through this unutterable, wretched mess.<br /><br />"No - wait," comes a voice in the darkness. "You just don't understand. Its NON-LINEAR. That means the story doesn't go in a STRAIGHT LINE. This is actually the COMPLEX and SUBTLE work of an AUTEUR. It addresses difficult EXISTENTIAL questions. And anyway - they slated FIGHT CLUB when it first came out - didn't you hear? -Because they couldn't deal with the COMPLEXITY. They're eating humble pie now. Bet you hate Lynch films too, doncha?" <br /><br />Hate to disappoint you, but I am quite a big Lynch fan. I rather like Memento, so a narrative told in an unconventional fashion doesn't necessarily fill me with fear. And although I've only studied it briefly a few years ago, philosophy interests me greatly. I don't dislike Revolver for these reasons. I dislike it because it purports to be about weighty, big-brained topics but deals with them in such an insultingly superficial way as to be laughable. I'm not much of a chess player, but Richie's idea of how chess works seems to be that of a precocious four year old. I dislike it because the characters, without exception, totally alienated me. "Aha!" cries the Richie apologist. "Guy is cleverly tipping his hat to Brecht!" Just maybe you're right. I think its more likely that he just can't write a decent script for toffee.<br /><br />Comparing Revolver with Fight Club is actually really instructive. Fight Club has acid-tongued, nihilistic dialogue that makes you laugh. Revolver has stale fortune cookie reject one-liners that make your ears bleed. Fight Club has a great twist that makes you reassess everything that has happened. Revolver has, as far as I can tell, several incomprehensible twists that offer no satisfaction because... well, they don't make sense. If you keep pulling the rug out from under people, they eventually kick you out of their house. And then they lock all the doors and windows. And they never let you back in. Ever.<br /><br />Guy Richie seems to assume that being philosophical entails repeating a mantra of little buzz-phrases. Mostly they are spoken, but often they flash up on the screen with attributions. It's almost pathological.<br /><br />But what makes this film particularly notable is the way in which something so incomprehensible can be married so neatly with all tired gangster clichés in the world. Ultimately its so inconsequential. You don't care about anything. You don't understand anything. You go home.<br /><br />Actually, there was a bit I really liked: the uptight assassin who has a crisis of confidence. He's great. But I can't recommend you see the film just to see him. He's only in it for a few minutes.<br /><br />Please believe me. It's horrible.