Voor iedereen die snakt naar een remake van Slaves of New York uit 1989. Wat is het, zeven van jullie? Hier is het... was het.<br />Deze onvoltooide film heeft opzettelijk geestdodende personages (Nou ja, het zijn clubkinderen, grote hufter!) die in vaste patronen blijven hangen. De grote vraag lijkt te zijn: hoe lang kan een jonge volwassene jeugdig blijven? Er waren drie mensen voor nodig om dit'verhaal' te schrijven? Grote god, het was gemakkelijker om met Burger Kane te komen. In plaats van kijkers terug te winnen, zou deze film iedereen die in het begin van de jaren negentig een filmster was alleen maar in verlegenheid brengen.<br /><br />Het idee dat een vijftigjarige vrouw jaloers is op een stel egocentrische kinderen uit een ander tijdperk is de wereld zoals alleen egocentrische twintigers zich die kunnen voorstellen. De vreemde bijzin over bibliotheekwerk is niet het subplot dat je verwacht van het equivalent van Parker Posey's Breakin 2: Electric Bugaloo. Haar 'Ik meen het, ik wil naar de universiteit!' terwijl een stripper op haar ligt te neuken, is hysterisch. Poseys shtick is altijd amusant, maar er zijn projecten die beneden haar waardigheid zijn. Ik sliep al voordat het de veertig minuten overschreed.
For anyone craving a remake of 1989's Slaves of New York. What are there, seven of you? Here it is... was.<br /><br />This undercooked movie has studiously vapid characters (Well they're club-kids, ya big jerk!) that are in holding patterns. The big question seems to be, just how long can a young adult remain juvenile? It took three people to write this 'story'? Good god, it was easier to come up with Citizen Kane. Rather than take viewers back, this movie should just embarrass anyone who was a scene-ster in the early 90s.<br /><br />The idea that a fifty year old woman envies a bunch of self-absorbed kids from a different era is the world as only self-absorbed, twenty-somethings could imagine it. The odd sidebar about library work is not the sub-plot one expects from the equivalent of Parker Posey's Breakin 2: Electric Bugaloo. Her "I'm serious about graduate school!" while a stripper grinds on her is hysterical. Posey's shtick is always amusing, but there are projects that are beneath her. I was asleep before it crossed the 40 minute mark.