Deze film is een uitstekende militaire film. Misschien is het geen uitstekende Hollywood-film, maar dat doet er niet toe. Hollywood heeft de reputatie dat het nauwkeurigheid opoffert voor goed amusement, maar dat is niet het geval met deze film. Andere recensenten hebben deze film te traag naar hun smaak gevonden, maar als gepensioneerde soldaat waardeer ik het tempo dat de filmploeg met opzet aanhield om hun verhaal zo volledig mogelijk te vertellen, gezien de twee uur en negen minuten die hun waren toegewezen. Het verhaal zelf is al een paar keer verteld en opnieuw verteld, maar een beroepssoldaat en een Afro-Amerikaan in dat kamp moeten nog steeds verslag doen van het verhaal zoals het door de filmploeg is gepresenteerd, en zoals het de Amerikaanse marine aan de wereld presenteert. Het verhaal van Brashears werk om Navy Diver te worden en zijn leven als Navy Diver na zijn afstuderen is niet het enige verhaal dat wordt gepresenteerd. Daar las ik ook het verhaal over hoe de commandant van de sectie zondag het onwettige bevel van zijn commandant om onderofficier tweede klas Brashear niet door te laten in zijn testduik, hoe goed hij ook was, had genegeerd en de prijs had betaald voor het verlies van een streep en een andere opdracht. Het vertelde ook het ware verhaal over hoe Brashear in de jaren vijftig de derde waterstofbom had gevonden die in de Atlantische Oceaan voor de kust van Spanje verloren was gegaan en hoe hij het leven had gered van een andere matroos die in de rij stond van de geknapte lijn die hem doormidden zou hebben gescheurd als Brashear hem niet opzij had geduwd en zelf had geschoten. Dit was een ingewikkeld verhaal dat de moeite van het vertellen waard was, en ik geef toe dat twee uur en negen minuten niet genoeg waren om het hele verhaal te vertellen, en aan de verwijderde scènes op de dvd kan ik zien dat de bemanning zijn best deed om een verhaal zo volledig mogelijk te vertellen. Als beroepsmilitair was ik er trots op dat zo'n geweldig verhaal op zo'n uitgebreide manier werd verteld, en dat de tradities en eer van de marine op zo'n natuurlijke en volledige manier werden bewaard.
This film is an excellent military movie. It may not be an excellent Hollywood Movie, but that does not matter. Hollywood has a reputation of sacrificing accuracy for good entertainment, but that is not the case with this movie. Other reviewers have found this movie to be too slow for their taste, but  as a retired Soldier  I appreciate the pace the movie crew deliberately took to tell their story as completely as possible given the two hours and nine minutes allotted. The story itself has been told and retold several times over, but it remains for a professional soldier  and an African American at that  to report on the story as presented by the movie crew, and as it presents the US Navy to the world. The story of Brashear's work to become a Navy Diver, and his life as a Navy Diver beyond his graduation, is not the only story that is presented. There I also the story of how Master Chief Petty Officer Sunday defied the illegal order of his Commanding Officer that Petty Officer 2nd Class Brashear not be passed in his test dive no matter how well he did, and paid the price of a loss of one Stripe and a change of assignment. It also told the true story how Brashear found the third Hydrogen Bombs lost in the Atlantic Ocean off the coast of Spain in the 1950's, and how he saved the life of another seaman who was in the line of the snapped running line that would have snapped him in two if Brashear had not shoved him out of the way and took the shot himself. This was a complex story that was worth telling, and I will admit that two hours and nine minutes was not enough to tell the full story, and I can tell from the deleted scenes on the DVD that the crew tried their best to tell a story as full as possible. As a professional soldier, I was proud to see such a great story told in such a comprehensive manner, and to see the traditions and honor of the navy preserved in such a natural and full manner.