Sinds de dag dat ik deze film zag, toen hij in 1981 uitkwam, is het een van mijn drie favorieten. De blurb die ik voor Amazon heb geschreven, staat hieronder, en ik ben dolblij dat hij eindelijk op 10/17/06 op dvd verschijnt <0xE2><0x80><0x93> het is de vijfentwintigste verjaardag van de film.<br />De laatste credits van deze film verklaren de aantrekkingskracht <0xE2><0x80><0x93> 'Thank you to the people of Manhattan on whose island this was filmed'. Het is een charmante en geestige romantische komedie, een liefdesverhaal dat is geschreven voor New Yorkers (Peter Bogdanovich is hier geboren) die elke locatie kunnen aanwijzen (West 12th Street, de Ansonia, de oude FAO Schwartz, de Plaza, de Roxy, Chez Brigitte en City Limits, een country & western club). Je krijgt de indruk dat het hele ensemble net zo goed buiten beeld was als op het scherm, en die intimiteit wordt duidelijk overgebracht. Ik lachte, ik huilde, het was beter dan CATS. Het was niet alleen een ode aan Dorothy Stratten, het was ook Audrey Hepburns laatste optreden (na deze film had ze een cameo) en haar innerlijke schoonheid sijpelt van het scherm. Koop het, maak een grote bak popcorn en nestel je met iemand van wie je houdt.
Since the day I saw this film when it came out in 1981, it has been one of my top 3 favorites. The blurb I wrote for Amazon is below, and I'm just thrilled that it's finally coming out on DVD on 10/17/06 - the film's 25th anniversary.<br /><br />The last credit in this film explains its appeal - "Thank you to the people of Manhattan on whose island this was filmed." A charming and witty romantic comedy, it is a love story written to New Yorkers (Peter Bogdanovich is a native) who can identify every location (West 12th Street, the Ansonia, the old FAO Schwartz, the Plaza, the Roxy, Chez Brigitte, and City Limits which was a country & western club). One gets the impression that the entire ensemble cast clicked as well off-screen as they do on, and this intimacy is clearly communicated. I laughed, I cried, it was better than CATS. Not only an ode to Dorothy Stratten, it was also Audrey Hepburn's last feature appearance (she had a cameo subsequent to this film) and her inner beauty seeps from the screen. Buy it, make a big tub of popcorn, and curl up with someone you love.