Als deze documentaire niet was gemaakt door de beroemde Franse regisseur Louis Malle, zou ik hem waarschijnlijk na de eerste 15 minuten hebben afgezet, want het was een ongelooflijk saaie blik op een doodgewone Amerikaanse stad in het Midden-Westen in 1979. Dit is niet bepaald mijn idee van een leuk onderwerp en de filmbeelden leken erg veel op een verzameling homevideo's. Als je bedacht dat ik geen van deze mensen kende, was het zelfs nog minder interessant.<br />Omdat het een nogal saai deel van een documentaire over levensstijl was, vroeg ik me af wat de boodschap was die ze probeerden over te brengen. Het was niet zo conservatief als je zou denken <0xE2><0x80><0x93> dit was een onderliggende boodschap in veel van de spotprenten (zoals de republikeinen met hun zoon die zich tegen de dienstplicht verzette, en de man en vrouw die seks buiten het huwelijk prima vonden). Of misschien betekende het dat er een hoop onverdraagzaamheid ten grondslag lag aan dit leuke stadje <0xE2><0x80><0x93> want een aantal lelijke ideeën, zoals joden de schuld geven van financiële samenzweringen, anti-zwarte onverdraagzaamheid en homofobie, werden allemaal kort onderzocht.<br />Het stadje van 1979 werd grondig verkend en er werd een idyllische wereld geportretteerd, maar toen de filmmakers zes jaar later terugkeerden, was de stemming terneergeslagen dankzij president Reagan. Dit leek om verschillende redenen erg onoprecht. Ten eerste bestond bijna 90 procent van de film uit opnamen uit 1979, en de laatste 10 procent bestond slechts uit een paar interviews met mensen die de president van alles en nog wat beschuldigden, behalve van acne. Hoe zat het met de rest van de inwoners van deze stad? Zagen ze Reagan allemaal als een slecht mens of vonden ze dat hun leven negatiever was geworden? Met slechts een paar updates leek het verdacht. Ten tweede was het waar dat de nationale schuld in de tussenliggende jaren verdubbelde, net als het bruto nationaal product. En hoewel Malle 1979 als een zeer optimistische periode afschildert, was dat verre van het geval, want in de periode 1974-1980 waren er veel tekorten (gas, suiker, enz.), stakingen, hoge inflatie en algemene malaise. Hoewel ik geen grote fan van Reagan ben omdat de groei van de overheid tijdens zijn regering NIET is afgenomen, was het land in het algemeen veel optimistischer dan het in de jaren van Ford en Carter was geweest. Hoewel veel media Reagan de grond in hebben geboord (een populaire sport in de jaren tachtig), ging de economie aanzienlijk vooruit en lijkt de documentaire erg eenzijdig en op de agenda gericht. Als de documentaire een grondiger verslag van 1985 had gegeven en niet te negatief had geleken om te geloven (iedereen had tenslotte niet een slechter leven <0xE2><0x80><0x93> dat druist tegen het gezonde verstand in), had ik er misschien anders over gedacht.<br />Over het algemeen niet de geweldige documentaire die sommigen hebben uitgeroepen tot <0xE2><0x80><0x93> van een saaie film in 1979 tot een extreem schuine blik in 1985. 1.<br />Tussen twee haakjes, ligt het aan mij of lijkt de film DROP DOOD GORGEOUS deels geïnspireerd te zijn door deze film? Beide films spelen in soortgelijke gemeenschappen, maar de laatste was een hilarische namaakfilm zonder alle serieuze ondertoon.
If this documentary had not been made by the famous French director, Louis Malle, I probably would have turned it off after the first 15 minutes, as it was an incredibly dull look at a very ordinary Midwestern American town in 1979. This is not exactly my idea of a fun topic and the film footage closely resembled a collection of home movies. Considering I didn't know any of these people, it was even less interesting.<br /><br />Because it was a rather dull slice of life style documentary, I wondered while watching what was the message they were trying to convey? Perhaps it was that values aren't as conservative as you might think--this was an underlying message through many of the vignettes (such as the Republicans whose son was a draft resister as well as the man and lady who thought sex outside of marriage was just fine). Or, perhaps the meaning was that there was a lot of bigotry underlying the nice home town--as several ugly ideas such as blaming Jews for financial conspiracies, anti-Black bigotry and homophobia all were briefly explored.<br /><br />The small town of 1979 was explored in great depth and an idyllic sort of world was portrayed, but when the film makers returned six years later, the mood was depressed thanks to President Reagan. This seemed very disingenuous for several reasons. First, the 1979 portion was almost 90% of the film and the final 10% only consisted of a few interviews of people that blamed the president for just about everything but acne. What about the rest of the folks of this town? Did they all see Reagan as evil or that their lives had become more negative? With only a few updates, it seemed suspicious. Second, while it is true that the national debt doubled in the intervening years, so did the gross national product. And, while Malle shows 1979 as a very optimistic period, it was far from that, as the period from 1974-1980 featured many shortages (gas, sugar, etc.), strikes, high inflation and general malaise. While I am not a huge fan of Reagan because government growth did NOT slow during his administration, the country, in general, was far more optimistic than it had been in the Ford and Carter years. While many in the media demonized Reagan (a popular sport in the 80s), the economy improved significantly and the documentary seems very one-sided and agenda driven. Had the documentary given a more thorough coverage of 1985 and hadn't seemed too negative to be believed (after all, everyone didn't have their lives get worse--this defies common sense), then I might have thought otherwise.<br /><br />Overall, not the wonderful documentary some have proclaimed it to be--ranging from a dull film in 1979 to an extremely slanted look at 1985.<br /><br />By the way, is it just me, or does the film DROP DEAD GORGEOUS seem to have been inspired, at least in part, by this film? Both are set in similar communities, but the latter film was a hilarious mockumentary without all the serious undertones.