Eerst het belangrijkste: ik ben niet conservatief. En hoewel ik mezelf nooit een liberaal of democraat zou noemen, was ik al vanaf de eerste dag tegen de oorlog in Irak. Ik denk dat je gerust kunt zeggen dat John Cusack en ik het in politiek opzicht wel met elkaar eens zullen zijn. Sterker nog, ik weet zeker dat we drinkmaatjes zouden worden als we het er ooit over zouden hebben hoe geweldig de BBC-documentaires over Adam Curtis zijn. Wat ik wil zeggen is dit: breng deze recensie niet in diskrediet door te denken dat ik geen deel uitmaak van het koor waar Cusack in Oorlog, Inc. voor preekt. Cusacks politieke opvattingen zijn zo aangepast dat ze geschikt zijn voor mijn bevolkingsgroep, maar het probleem is dat de manier waarop ze zijn aangepast onder de maat is en dat de film die Cusack samen met mij heeft geschreven, geproduceerd en waarin hij de hoofdrol speelt, nog erger is dan een goedkoop pak.<br />Zoals ze zeggen: 'De weg naar de hel is geplaveid met goede bedoelingen.' Cusack, zijn co-schrijvers, regisseur Joshua Seftel en zelfs de acteurs die erbij betrokken waren, waren ongetwijfeld van plan een antioorlogsfilm te maken die net zo bijtend en geestig was als de M*A*S*H van Robert Altman, maar helaas voor de kijker eindigden ze met een film die net zo geestig en onintelligent was als Canadian Bacon van Michael Moore.<br />De huidige stand van zaken in de Amerikaanse politiek, het buitenlands beleid en de oorlogsinspanningen. Het is al absurd en als gevolg daarvan tragisch, pathetisch en, helaas, komisch <0xE2><0x80><0x93> kijk maar naar The Daily Show, dan zie je het zelf. Waar het op neerkomt is: je kunt niet zoiets grappigs schrijven als wat de regering-Bush ons dagelijks voorschotelt, dus waarom zou je dan proberen mee te doen?<br />Het grootste probleem met WI is dat het lijkt alsof het inderhaast is gemaakt. Om het voor elkaar te krijgen heeft Cusack in feite Grosse Pointe Blank (een van zijn beste films) gekopieerd, de setting veranderd en er een boodschappenlijstje in gepropt van ideeën die hij uit het verzamelde werk van Naomi Klein heeft gehaald. De meeste van deze ideeën worden je in de eerste twintig minuten van de film door de strot geduwd en wat ze zo weerzinwekkend maakt, is niet het feit dat de grappen of grappenmakerij of opzettelijke verwijzingen naar Halliburton, de neoconservatieven en de Amerikaanse bezetting van Irak fantasierijk, slim of grappig zijn. De schrijvers zijn zo verblind door hun eigen dogma's dat ze het idee hadden dat de film door simpelweg naar deze onderwerpen te verwijzen grappig en subversief zou zijn. Het probleem is... dat is hij niet. Inmiddels zijn deze ideeën het nieuws van de dag en tenzij je onder een steen hebt geleefd of hebt geleefd of zo verblind bent door onwetendheid, ontkenning en pure domheid (lees: een rechtse christen), zijn deze grappen beledigend eenvoudig. Misschien zou WI werken als het meer genuanceerd, subversief, beledigend en vetgemest was met gedetailleerd onderzoek/inzicht in de bezetting. Maar zoals de zaken er nu voor staan, zijn de grappen en grollen alleen maar oppervlakkig en zo slecht, met zo weinig finesse, subtiliteit of satirische boosaardigheid, dat ze me weinig meer doen dan me laten kreunen. Homer Simpson zei eens: 'Het is grappig omdat het waar is', en The Daily Show bewijst dat elke avond; maar War, Inc. bewijst dat het niet grappig is omdat het waar is. Waar het op neerkomt: hyperbolen zijn niet nodig als het gaat om het opruien van de Amerikaanse/Neo-Conservatieve politiek... het is al grappig genoeg.<br /><br />/eattheblinds.blogspot.com/.
First things first: I'm not a conservative. And even though I would never refer to myself as a liberal or a Democrat, I was opposed to the war in Iraq from day one. I think it's safe to say John Cusack and I would probably see eye-to-eye on politics, in fact, I'm sure we'd become drinking buddies if we ever got to talking about how great Adam Curtis' BBC docs are. My point is this: don't discredit this review by thinking I'm not a part of the choir Cusack is preaching to in War, Inc. There's no question WI's politics are tailored to appeal to my demographic, but the problem is, the tailoring is substandard and the the film Cusack co- wrote, produced and stars in, fits worse than a cheap suit.<br /><br />As they say "the road to hell is paved with good intentions." Cusack, his co-writers, director Joshua Seftel and even the actors involved, no doubt had every intention of making an anti- war film every bit as biting and funny as Robert Altman's M*A*S*H, unfortunately for the viewer, they ended up with one as unfunny and unintelligent as Michael Moore's Canadian Bacon.<br /><br />The current state of US politics, foreign policy and the war "effort" is already absurd and, as a result, tragic, pathetic and, regrettably comical -- just watch The Daily Show and see for yourself. The bottom line is: you can't write material as funny as what the Bush administration provides us on a daily basis, so why try to compete?<br /><br />The main problem with WI is that it feels it was put together in a hurry. To get it done, Cusack basically cannibalized Grosse Pointe Blank (one of his best films), changed the setting and crammed in a shopping list of ideas lifted from the collected works of Naomi Klein. Most of these ideas are rammed down your throat in the first twenty minutes of the film and what makes them so obnoxious is none of the jokes or gags or deliberately obvious references to Halliburton, the Neo-Cons and the US occupation of Iraq, are imaginative, clever or funny. The writers are so blinded by their own dogma they felt that by simply referencing these issues the film would be funny and subversive. The trouble is...it isn't. By now these ideas are yesterday's news and unless you've been living under or rock or are so blinded by ignorance, denial and sheer stupidity (read: a right-wing Christian), these jokes insultingly simple.<br /><br />Perhaps WI would work if it was more nuanced, subversive, offensive and fattened up with detailed research/insights into the Occupation. As it is, the jokes and sight gags are all surface and are so bad, with so little finesse, subtlety or satirical wickedness, they did little more than make me groan. Homer Simpson once said "It's funny 'cause it's true" and The Daily Show proves this every night; War, Inc. however proves that just because it's true doesn't make it funny. The bottom line: hyperbole isn't required when it comes to lampooning US/Neo-Conservative politics...it's already a big enough joke.<br /><br />http://eattheblinds.blogspot.com/