Hoofden, Handen en Voeten <0xE2><0x80><0x93> een band uit het verleden, net als Strange Fruit. Drie keer _whammy_. Degenen die beweerden dat ze deze film niet mooi vonden, zijn harteloos of onder de 40 en hebben geen ervaring met het echte werk. Triest voor hen. Dit is een pijnlijk goed bekeken filmpje dat een uitstekende manier is om een uur of twee door te komen en waarschijnlijk niet eens veel zal verbleken bij de tweede voorstelling. Stephen Rae, Timothy Spall als de dikke drummer (in veel opzichten de meest verrukkelijke figuur van allemaal) en Bill Nighy <0xE2><0x80><0x93> een nieuwe naam voor mij <0xE2><0x80><0x93> als de neurotische zanger en frontman leveren allemaal superoptredens af, en Juliet Aubrey heeft prachtige hertenogen die goed passen bij een scherp acteerwerk als Karen, die de band bij elkaar probeert te houden terwijl ze zichzelf op spectaculaire wijze vernietigen.<br />De echo's van Syd Barrett en Brian Wilson zijn luid en duidelijk, Mott the Hoople komt in al zijn opgeblazen belachelijkheid voor je op, en het script is nooit langer dan een minuut sentimenteel. Vergelijk dit niet met Spinal Tap of The Rutles of The Full Monty <0xE2><0x80><0x93> het is niet eerlijk tegenover hen allemaal. De film die het dichtst in de buurt komt is _The Commitments_, en dat is niet slecht. En elke film die herinneringen aan _Bloodwyn Pig_ kan oproepen <0xE2><0x80><0x93> een band waarvan ik me niet kan herinneren dat ik ze ooit heb gezien, maar de naam leeft voort <0xE2><0x80><0x93> nou, die laat zien dat iemand in het team wist waar ze het over hadden.<br />Een klein genoegen, en bedankt voor de herinnering.<br />O... en ik heb er nog een <0xE2><0x80><0x93> _Stiff Little Fingers_, a-a-en hoe zit het met _Staal Eye Span... Spooky TOO_... _Tien Inch NAILS_ iemand? (Je moet de film zien of je bent al onderweg geweest)
...Heads, Hands, and Feet - a band from the past, just like Strange Fruit. A triple whammy there. Those who have professed not to like this film are either heartless or under 40, and have had no experience of the real thing. Sad for them. This is an achingly well-observed little picture that is an excellent way of passing an hour or two, and will probably not even fade much on the second showing. Stephen Rae, Timothy Spall as the fat drummer (in many ways quite the most delightful figure of all), and Bill Nighy - a new name for me - as the neurotic vocalist and front man all turn in super performances, and Juliet Aubrey has lovely doe eyes to go with some sharp acting as Karen, who tries to hold the band together as they spectacularly self-destruct.<br /><br />The Syd Barrett/Brian Wilson echoes are loud and clear, Mott the Hoople rear up before one in all their inflated ridiculousness, and the script is never mawkish for more than a minute. Don't compare this with Spinal Tap or The Rutles or The Full Monty - it's unfair on all of them. The nearest comparison is The Commitments, and that's no bad thing. And any film that can conjure up memories of Blodwyn Pig - a band I do not remember ever seeing, but the name lives on - well, it shows somebody in the team knew what they were on about.<br /><br />A small delight, and thanks for the memory.<br /><br />Oh... and I've got ANOTHER one - Stiff Little Fingers; a-a-and what about SteelEYE Span... Spooky TOOTH... Ten Inch NAILS anyone? (You have to see the movie or have been on the road)