Het acteerwerk in deze film is waardeloos. De plot is erg onlogisch, maar voor zover ik heb begrepen gaat het over een wetenschapper die het vermogen ontwikkelt om de persoonlijke eigendommen van mensen in kleine stalen balletjes te veranderen, die vervolgens in hun mond vliegen en hen in zombies veranderen (of hun hoofd opblazen, wat dan ook). En het effect is ook waardeloos. Het grootste deel van de film bestaat uit slechte muziek, waarbij de acteurs even slecht dansen op de slechte muziek, afgewisseld met een aantal saaie seksscènes. Dit zou een van de ergste dingen moeten zijn die ooit zijn gemaakt, op één ding na. Eén briljant element dat Nachtmerrie Weekend boven alle andere uit laat steken. En dat speciale element is de aanwezigheid van George. Met zijn groene haar en neus, kalende schedel en hartvormige mond is George de beschermengel en vertrouweling van Jessica, die hem om advies vraagt over hoe ze mannen moet ontmoeten in een van de meest dramatische dialogen die ooit op celluloid zijn vastgelegd. Met zijn monotone synthetische stem vertelt George aan Jessica welke percentages mannen de voorkeur geven aan vrouwen in witte jurken, en ook dat liften de op twee na beste manier is om mannen te ontmoeten na disco's en bars. Uiteraard lijkt de kleine Jessica maar niet uit de problemen te kunnen blijven, wat George ertoe brengt 'Noodprogrammacode: bescherming Jessica' uit te voeren, wat resulteert in de gewelddadige dood van Jessica's moeder. De man die Kubrick had willen aanvallen, had een van de eerder genoemde stalen ballen gebruikt.<br />Kubrick was een volslagen idioot geweest toen hij dacht dat hij een computerpersoonlijkheid een close-up van een rood licht kon geven. HAL had vertegenwoordigd moeten worden door onze vriend George, om de boodschap van mededogen voor zijn uiteindelijke verscheiden beter te kunnen overbrengen. De licht- en geluidsshow aan het eind van 'Close Encounters'? Niet slecht, maar hoeveel beter zou die film geweest zijn als het eerste communicatiemiddel met de ruimtewezens George de Handpoppenspeler was geweest. Bishop, Data, R2 in de keuken naast de Almachtige George! Hij zou misschien maar 8 van de 90 minuten in de film zitten, maar laat je niet voor de gek houden. Deze show gaat helemaal over George. Zelfs met die beperkte hoeveelheid schermtijd sluit George zich aan bij de gelederen van lichtende filmfiguren als Hollywood Montrose, Majai en Pappy uit 'New Moon Rising' als iconen van de Amerikaanse cinema. 'George aan Apache: jij bent mijn held.'
The acting in this movie stinks. The plot makes very little sense, but from what I gathered it's supposed to be about this scientist who develops the ability to turn people's personal items into tiny steel balls that then fly into their mouths and turn them into zombies (or blow their heads up, whichever). And the effects are lousy, too. Most of the movie consists of bad music, with the actors dancing equally as badly to the bad music, interspersed with multiple boring sex scenes. This should be one of the worst things ever made, but for one thing. One element of shear brilliance that makes "Nightmare Weekend" stand above all others. And that special quality is the presence of George.<br /><br />George is the lovable interface device between the scientist's daughter, Jessica, and the home computer security system. With his green hair and nose, balding scalp, and heart-shaped mouth, George is the guardian angel/confidant to Jessica, who asks him for advice on how to meet guys in one of the most dramatic pieces of dialogue ever captured on celluloid. With his monotone synthesized voice, George tells Jessica what percentages of males prefer women in white dresses, and also that hitch-hiking is the third best way to meet guys after discos and bars. Of course, little Jessica just can't seem to stay out of trouble, causing George to execute "Emergency Program Code: Protection Jessica", which results in the violent death of Jessica's would-be assailant via one of the aforementioned steel balls.<br /><br />Kubrick was an utter fool for thinking he could give a computer personality using closeups of a red light. HAL should have been represented by our friend George in order to better translate compassion for his eventual demise. The light and sound show at the end of "Close Encounters"? Not bad, but how much better would that movie had been if the means of first communication with the aliens had been George the Hand Puppet. Bishop, Data, R2  kitchen appliances next to the Almighty George! He might only be in the movie for 8 minutes out of 90, but don't be fooled. This show is all about George. With even that limited amount of screentime, George joins the ranks of such luminous film characters as Hollywood Montrose, Majai, and Pappy from "New Moon Rising" as icons of American cinema. "George to Apache"  you are my hero.