Ik heb dit in 1964 met mijn hele familie op onze zwart-wittelevisie gezien. Ik weet nog dat mijn vader opmerkte: 'Zo had het ook kunnen gaan <0xE2><0x80><0x93> Adam en Eva.' Ik herinner me nog levendig de scène waarin Adam Eva vindt, haar ogen waren zwart gemaakt. Ik vroeg mijn vader waarom haar ogen zwart waren gemaakt en hij vertelde het omdat ze moe was en honger had. Ik heb deze episode in 45 jaar niet meer gezien, maar ik herinner het me nog levendig <0xE2><0x80><0x93> de tv-uitzendingen die heen en weer gingen met de thuisplaneet, beelden van bommen die het hoofdkwartier op zijn grondvesten deden schudden, en de laatste scène waarin de twee wegwandelen, Adam met zijn rugzak en Eva achter hem aan. Het mag dan geen theaterwerk zijn geweest, maar het heeft in elk geval al die jaren indruk op me gemaakt.
I watched this with my whole family as a 9 year old in 1964 on our black and white TV. I remember my father remarking that "this is how it could have happened - Adam and Eve." I vividly remember the scene when Adam finds Eve, her eyes were blackened. I asked my father why were her eyes blackened and he told because she was tired and hungry. Having not seen this episode in 45 years, I still remember it vividly - the TV transmissions back and forth with the home planet, scenes of bombs shaking the headquarters, with the final scene of the two walking off, Adam carrying his pack and Eve following. It may not have been a theatrical work of art, but it certainly left an impression on me all these years.