Deze film lijkt ontworpen te zijn als een Fred Astaire-Ginger Rogers-film <0xE2><0x80><0x93> de plot, de dansnummers, de muziek en de hele formule zijn aanwezig... behalve bij Ginger! Of het oorspronkelijk echt de bedoeling was om het team weer bij elkaar te brengen is niet duidelijk, maar het ziet er in elk geval uit als een van die films. In plaats van de gebruikelijke hulpjes voor Fred (zoals Eric Blore of Edward Everett Horton), worden Burns en Allen gebruikt <0xE2><0x80><0x93> waarschijnlijk omdat ze, ondanks het feit dat ze bekendstaan als een komisch team, heel goed kunnen zingen en dansen. Dit schokte me echt, maar het team was een welkome aanvulling en sommige van de traditionele Fred en Ginger-nummers werden gedaan door Fred en Gracie of door deze twee samen met George. Slechts één keer, helemaal aan het eind, danst mevrouw Fontaine met Fred, maar dat is heel kort en met een verre camera.<br />En nu we het toch over Burns en Allen hebben, vind ik dat ik het aan het team verplicht ben om het in de film over hen te hebben. Ik ben nooit een fan van hun show of hun films geweest. Over het algemeen vind ik Gracies idiote gedrag erg irritant en ik heb een paar slechte recensies gegeven over hun korte films en lange films. Maar in deze film moet ik toegeven dat ze geweldig waren <0xE2><0x80><0x93> niet alleen konden ze goed dansen, maar ik vond ze zelfs grappig en ze vulden het gat dat Edward Everett Horton had achtergelaten heel aardig op. Ze hadden hun zaakjes goed voor elkaar en de schrijvers hebben op dit gebied fantastisch werk geleverd.<br />Wat de rest van de film betreft: het is allemaal heel leuk en onderhoudend. Het probleem voor mij was echter dat Joan Fontaine niet bepaald een goede keus was voor de rol <0xE2><0x80><0x93> niet alleen omdat ze buiten haar bereik acteerde (ze was tenslotte geen zangeres of danseres), maar ook omdat ze op het scherm de aanwezigheid van een bal pluis had. Daardoor ontbrak het aan de gebruikelijke balans en de grote jongens-meisjesdialoog. Er was ook een heel charmante vertolking van Harry Watson als een duivels jongetje dat alles deed wat hij kon om cupido te spelen <0xE2><0x80><0x93> alleen maar omdat hij een weddenschap wilde winnen! En ten slotte hield ik van de Fun House- en Tunnel of Love-episode <0xE2><0x80><0x93> het is te moeilijk om te beschrijven, maar het is zo leuk om te zien! Over het geheel genomen vond ik de film best leuk <0xE2><0x80><0x93> hij had veel charme en was uitstekend geschreven. Jammer genoeg was er ook een nietszeggende vertolking van mevrouw Fontaine die een punt wegslaat <0xE2><0x80><0x93> mijn score voor deze film komt op 7.
This movie appears to have designed as a Fred Astaire-Ginger Rogers film--the plot outline, dance numbers, zippy music and the entire formula is there...except for Ginger! Whether it REALLY was originally intended as a re-pairing of the team is uncertain but it sure has the look of one of these films. Instead of the usual sidekicks for Fred (such as Eric Blore or Edward Everett Horton), Burns and Allen are used--probably since despite being known as a comedy team, they COULD sing and dance quite well. This actually shocked me, but the team were a welcome addition and some of the traditional Fred and Ginger numbers were done with either Fred and Gracie or these two along with George. Only once, at the very end, does Ms. Fontaine dance with Fred but it's very brief and with a distant camera shot.<br /><br />And speaking of Burns and Allen, I think I owe it to the team to talk about them in the film. I have never been a fan of their show or their movies. In general, I find Gracie's idiot act very annoying and I have given some poor reviews to their movie shorts and full-length films. However, in this film I must admit that they were great--not only dancing competently but I actually thought they were funny and filled the hole left by Edward Everett Horton very nicely. They were on top of their game and the writers did a wonderful job in this department.<br /><br />Now as for the rest of the film, it's all a lot of fun and is entertaining. The problem for me, though, was that Joan Fontaine was not a particularly good choice for the movie--not just because she was acting outside her range (after all, she wasn't a singer or dancer), but because she had the screen presence of a ball of lint. Because of this, the usual balance and great boy-girl dialog was lacking. There was also a very charming performance by Harry Watson as a devilish little boy who did everything he could do to play cupid--all because he wanted to win a bet! And finally, I loved the Fun House and Tunnel of Love sequence--it is too hard to describe but is so much fun to watch! Overall, I did like the film quite a bit--it had a lot of charm and excellent writing. Unfortunately, it also featured a bland performance by Ms. Fontaine that knocks off a point--bringing my score for this film to 7.