*** Contains Spoilers ***<br />Ik vond deze film helemaal niet leuk.<br /><br />Ik vond hem verbazingwekkend saai en nogal oppervlakkig, ongeacht het belang en de diepte van de voorgestelde thema's: hoe moeten we het leven benaderen als we uiteindelijk moeten sterven? Op een 'lichte' manier, zoals Tomas, op een 'zware' manier, zoals Tereza, of moeten we een manier vinden om die vraag niet onder ogen te zien, zoals Sabina? In hoeverre is trouw belangrijk in een relatie? In hoeverre kan het professionele leven worden verminkt ter wille van onze geliefden? In hoeverre moeten we betrokken zijn bij het politieke leven en de maatschappelijke kwesties van ons land?<br />Helaas heb ik Kundera's boek niet gelezen. Ik heb het boek gelezen, maar als ik door de film in de steek ben gelaten, zal ik dat zeker doen: ik wil begrijpen of het verhaal geruïneerd is door de verfilming (wat ik vermoed) of dat het van het begin af aan saai is geweest.<br />Ik ben het niet eens met de meeste positieve opmerkingen die de film tot een meesterwerk hebben gemaakt. Ik zie gewoon de redenen niet waarom dat zo is. Wat ik zie zijn veel gebreken, en daar volgt een voorbeeld van.<br />1. De drie hoofdpersonen worden op je afgestuurd en het is heel moeilijk om te begrijpen wat hen drijft als ze hun keuzes maken.<br />2. De 'tweede' personages zijn er alleen om de leemten op te vullen, maar dat doen ze niet. Het voegt niets toe aan het verhaal en je vraagt je af of het eigenlijk wel nodig is.<br />3. De manier waarop Tomas werd geportretteerd beviel me niet. Niets is goed voor hem. Hij is zo egocentrisch en egoïstisch. Hij is in zekere zin niet menselijk. Maar als zijn zelfvertrouwen afneemt en hij beseft dat hij afhankelijk is van anderen en emotioneel verbonden is met iemand, vond ik die interpretatie niet geloofwaardig.<br />4. Het is heel onwaarschijnlijk dat een kunstenaar als Sabina zich in 1968 haar levensstijl in een communistisch land kon veroorloven. Bovendien hebben de drie hoofdpersonen alle drie een succesvol beroep, wat mij vreemd in de oren klinkt. a) hoe kan Tereza zo moeiteloos zo'n goede fotograaf worden? b) hoe kunnen ze het zo goed doen in een land dat alle economische stimulansen mist die mensen gewoonlijk motiveren om te slagen?<br />5) De namaakaccenten van het Engels die de acteurs spreken zijn lachwekkend. En ik spreek niet eens moedertaal. Bovendien is de brief die Sabina in de Verenigde Staten ontvangt in het Tsjechisch geschreven, wat ik erg inconsistent vond.<br />6) Veel mensen prezen de film en zeiden dat Praag prachtig was weergegeven. Ik denk dat het grootste deel van de film op locatie is opgenomen, dus het is niet moeilijk om de film een Oost-Europees gevoel te geven, en gezien de intrinsieke schoonheid van Praag is het niet eens moeilijk om het er goed uit te laten zien.<br />7) Ik vond het einde een beetje triviaal. Tereza en Tomas, eindelijk gelukkig op het platteland, ver weg van de verleidingen van de'metropolen', ver weg van de maatschappelijke strijd die hun medeburgers voeren, los van hun werk, sterven bij een auto-ongeluk. Maar ze sterven nadat ze hebben beseft dat ze inderdaad gelukkig zijn. En wat dan nog? Als ze ongelukkig waren gestorven, zou de boodschap van de film dan anders zijn geweest? Ik denk het niet. Ik vond het een goedkope truc om het publiek te behagen.<br />8. Het enige in de film dat ondraaglijk licht is, is de manier waarop de regisseur de personages heeft neergezet. Je ziet ze bijna drie uur lang, maar uiteindelijk heb je niets meer. Je voelt geen empathie, je voelt niets. Als je je niet met hen kunt identificeren, zit je daar op je bank naar een reeks gebeurtenissen en scènes te kijken die heel weinig te zeggen hebben.<br />9. Ik had een hekel aan de'stop de muziek in het restaurant'-scène (die in sommige recensies veel lof kreeg). Waarom heeft Sabina zo'n sterke reactie? Waarom is Franz het met haar eens? Ik zie er echt het nut niet van in. Het enige wat je te weten komt is dat Sabina een heel slecht humeur heeft en een heel sterke persoonlijkheid. Dat is het. Wat is er zo bijzonder en uniek aan?<br /><0x3E> Na al die negatieve opmerkingen wil ik erop wijzen dat er twee scènes zijn die ik erg goed vond (daarom heb ik er een twee van gemaakt). In die scènes worden de afgunst, de jaloezie en de onzekerheden van Sabina en Tereza prachtig weergegeven.<br />De andere scène gaat over de onderzoeken na de bezetting van Praag door de Russen. Tereza heeft films gemaakt om de wereld te laten weten wat er in Praag gebeurt, en daarin worden de mensen getoond die aan de rellen hebben deelgenomen. Ik vond het heel origineel en Tereza's gevoel van wanhoop en schuld zijn mooi geportretteerd.<br />Ten slotte is er een kleine mogelijkheid dat de film opzettelijk zo is 'ontworpen' dat de Tomas-types het mooi zullen vinden en de Tereza-types het vreselijk zullen vinden. Als dat het geval is (hoewel ik dat sterk betwijfel) dan moet mijn commentaar drastisch worden herzien.
*** Contains Spoilers ***<br /><br />I did not like this movie at all.<br /><br />I found it amazingly boring and rather superficially made, irrespective of the importance and depth of the proposed themes: given that eventually we have to die, how should we approach life? In a "light" way, like Tomas; in a "heavy" way like Tereza; or should we find ways not to face that question, like Sabina? How much is fidelity important in a relationship? How much of the professional life can be mutilated for the sake of our loved ones? How much do we have to be involved in the political life and the social issues of our Country?<br /><br />Unfortunately, I haven't read Kundera's novel but after having being let down by the movie I certainly will: I want to understand if the story was ruined by the movie adaptation (which is my guess) or if it was dull from the beginning.<br /><br />I disagree with most of the positive comments that defined the movie as a masterpiece. I simply don't see the reasons why. What I see are many flaws, and a sample of them follows.<br /><br />1) The three main characters are thrown at you and it's very hard to understand what drives them when making their choices.<br /><br />2) The "secondary" characters are there just to fill the gaps but they don't add nothing to the story and you wonder if they are really necessary.<br /><br />3) I did not like how Tomas was impersonated. Nothing is good for him. He is so self-centered and selfish. He is not human, in some sense. But when his self-confidence fails and he realizes that he depends on others and is emotionally linked to someone, I did not find the interpretation credible.<br /><br />4) It's very unlikely that an artist like Sabina could afford her lifestyle in a communist country in 1968. On top of that, the three main characters are all very successful in their respective professions, which sounds strange to me. a) how can Tereza become effortlessly such a good photographer? b) how can they do so well in a country lacking all the economic incentives that usually motivate people to succeed?<br /><br />5) The fake accents of the English spoken by the actors are laughable. And I am not even mother tongue. Moreover, the letter that Sabina receives while in the US is written in Czech, which I found very inconsistent.<br /><br />6) Many comments praised the movie saying that Prague was beautifully rendered: I guess that most of the movie was shot on location, so it's not difficult to give the movie a Eastern European feeling, and given the intrinsic beauty of Prague is not even difficult to make it look good.<br /><br />7) I found the ending sort of trivial. Tereza and Tomas, finally happy in the countryside, far away from the temptations of the "metropoly", distant from the social struggles their fellow citizens are living, detached from their professional lives, die in a car accident. But they die after having realized that they are happy, indeed. So what? Had they died unhappy, would the message of the movie have been different? I don't think so. I considered it sort of a cheap trick to please the audience.<br /><br />8) The only thing in the movie which is unbearably light is the way the director has portrayed the characters. You see them for almost three hours, but in the end you are left with nothing. You don't feel empathy, you don't relate to them, you are left there in your couch watching a sequence of events and scenes that have very little to say.<br /><br />9) I hated the "stop the music in the restaurant" scene (which some comments praised a lot). Why Sabina has got such a strong reaction? Why Franz agrees with her? I really don't see the point. The only thing you learn is that Sabina has got a very bad temper and quite a strong personality. That's it. What's so special and unique about it?<br /><br />After all these negative comments, let me point tout that there are two scenes that I liked a lot (that's why I gave it a two).<br /><br />The "Naked women Photoshoot", where the envy, the jealousy, and the insecurities of Sabina and Tereza are beautifully presented.<br /><br />The other scene is the one representing the investigations after the occupation of Prague by the Russians. Tereza pictures, taken to let the world know about what is going on in Prague, are used to identify the people taking part to the riots. I found it quite original and Tereza's sense of despair and guilt are nicely portrayed.<br /><br />Finally, there is a tiny possibility that the movie was intentionally "designed" in such a way that "Tomas types" are going to like it and "Tereza ones" are going to hate it. If this is the case (I strongly doubt it, though) then my comment should be revised drastically.