Ik heb met volle teugen genoten van deze film, maar er zijn vier dingen die echt opvallen: Sam Raimi's perfecte komische timing en optreden als de handige(?) man in het kamp, Alan Arkins prachtige karakterisering van de kampeigenaar, en het beste van alles: de cinematografie. De prachtige gouden tinten van de buitenopnamen trekken me de film in, zoals een zonsondergang aan de oever van het meer me in mijn eigen zomerherinneringen trekt.<br />De dialogen en stemming voelen heel natuurlijk en geloofwaardig. Sommige recensenten bekritiseren het gebrek aan een 'diepzinniger' scenario. Voor mij is het precies dat gebrek dat deze film zo goed maakt. De personages en hun problemen lijken echt, en daarom maak ik me zorgen over wat er met hen gebeurt. Het komt erop neer dat alle onderdelen samenkomen en een geheel vormen dat goed aanvoelt.
I thoroughly enjoyed this film overall, but four things really stand out: Sam Raimi's perfect comic timing and performance as the camp handy(?)man, Alan Arkin's wonderful characterisation of the camp owner, and best of all, the cinematography. The beautiful golden tones of the exterior scenes draws me into the film like a sunset at the lakeshore draws me into my own summer memories.<br /><br />The dialog and mood feel very natural and believable. Some reviewers criticise the lack of a more "profound" script. To me, it is exactly that lack that makes this film work. The characters and their problems seem real and because of that, I care about what happens to them.<br /><br />The bottom line is that all the parts come together to create a whole that feels right.