Na de dood van haar man blijft Grace berooid achter, dus begint ze marihuana te verbouwen om de rekeningen te kunnen betalen. Het klinkt veelbelovend en de altijd betrouwbare Brenda Blethyn stelt haar niet teleur, maar het materiaal is flinterdun. Er is zelfs een scène waarin Grace haar jonge tuinman vraagt 'Geef mij er ook een' (een trekje) en hij denkt dat ze om seks vraagt en gedraagt zich heel onbeholpen. Ja, het is humor, dus een non zou zich dood vervelen. Grace redden lijkt niet te weten wat het wil worden: de verbluffende filmische beelden en statige tred roepen herinneringen op aan Ryan's Daughter, terwijl de luchthartige gril van de dorpsbewoners uit een aflevering van Antiques Roadshow zou kunnen worden geschrapt. Na het eerste uur gaat het inderdaad sneller, maar dan is het al' Het is zo'n cliché dat het me niets kan schelen. De climax weet alleen onvoorspelbaar te zijn door de meest schaamteloze Deux ex Machina die ik ooit heb gezien.
Greenthumb Grace is left penniless after her husbands death so she turns to ganja-growing in order to pay the bills. It sounds promising and the ever-reliable Brenda Blethyn doesn't disappoint but the material is sitcom-thin. There's actually a scene where Grace asks her young gardener to "Give me one" (a toke) and he thinks she's asking for sex and acts all awkward. Yes, it's humour so twee a nun would be bored. Saving Grace doesn't seem to know what it wants to be: the stunning cinematography and stately pace evoke memories of Ryan's Daughter whilst the light-hearted whimsy of the country townsfolk could be lifted from any episode of Antiques Roadshow. It does speed up after the first hour but by then it's too clichéd to care. The climax manages to be unpredictable only by introducing the most shameless Deux ex Machina I've ever seen.