Het verbaast me niet dat het een goede film is, want hij is gemaakt door dezelfde regisseur die _Candyman_ en _Onsterfelijke Geliefde_ heeft gemaakt. Ironisch genoeg is _Papierhaus_ een film waar ik tot nu toe nog nooit van had gehoord, en toch moet het een van de beste films van het eind van de jaren tachtig zijn <0xE2><0x80><0x93> voor een deel omdat het verreweg de slechtste film uit de afgelopen decennia is. (En dan heb ik het niet over Iraanse of Zweedse 'cinema'...) De acteurs zijn niet briljant, maar gewoon goed <0xE2><0x80><0x93> in tegenstelling tot wat sommige mensen hier beweren (ze moeten dit 'geweldige acteerwerk' hebben gedroomd, net als Anna). Het verhaal is een interessante fantasie die niet eindigt op een slimme manier die alle losse eindjes netjes aan elkaar knoopt. Deze onbeantwoorde vragen worden daar waarschijnlijk expres achtergelaten, zodat het aan de interpretatie van het individu wordt overgelaten, en daar is niets mis mee met een thema als dit. 'Pepperhaus' is een enigszins ongebruikelijke mengeling van kinderfilm en horror, met een effectief gebruik van geluiden en muziek. Ik vind het leuk dat het centrale personage niet het typische filmcliché is van een ultraschuchter maar heimelijk briljant sociaal uitgestoten meisje, maar een gewoon, normaal kind; heel verfrissend. Ik ben het spuugzat dat schrijvers hun eigen buitenissige jeugd in hun boeken en op het witte doek projecteren, alsof het iemand nog iets kan schelen om te kijken of te lezen over de zoveelste vrekkige, eenzame jeugd, alsof dat het enige is wat er is, of alsof dat soort achtergrond een monopolie heeft op goede mogelijkheden. De scène waarin Anna en de jongen elkaar'snoeiden' (een hele tijd) was een beetje te veel van het goede <0xE2><0x80><0x93> het riep gevoelens op van zowel vage walging als geamuseerdheid <0xE2><0x80><0x93> in aanmerking genomen dat ze eigenlijk pas 11 was, maar zoals te verwachten was bleek Burke 13 of 14 te zijn toen dit werd gefilmd. Ik heb geen idee waarom ze de leeftijd van het personage niet hebben verhoogd of een jongere actrice hebben genomen. Het was heel duidelijk dat Burke niet zo jong was. Waarom regisseurs altijd kinderen casten die ouder zijn dan ze spelen, waardoor het realisme wordt verzwakt, zal ik nooit weten.
Coming from the same director who'd done "Candyman" and "Immortal Beloved", I'm not surprised it's a good film. Ironically, "Papierhaus" is a movie I'd never heard of until now, yet it must be one of the best movies of the late 80s - partly because that is hands down the worst movie period in recent decades. (Not talking about Iranian or Swedish "cinema" here...) The acting is not brilliant, but merely solid - unlike what some people here claim (they must have dreamt this "wondrous acting", much like Anna). The story is an interesting fantasy that doesn't end in a clever way that ties all the loose ends together neatly. These unanswered questions are probably left there on purpose, leaving it up to the individual's interpretation, and there's nothing wrong with that with a theme such as this. "Pepperhaus" is a somewhat unusual mix of kids' film and horror, with effective use of sounds and music. I like the fact that the central character is not your typical movie-cliché ultra-shy-but-secretly-brilliant social-outcast girl, but a regular, normal kid; very refreshing. I am sick and tired of writers projecting their own misfit-like childhoods into their books and onto the screens, as if anyone cares anymore to watch or read about yet another miserly, lonely childhood, as if that's all there is or as if that kind of character background holds a monopoly on good potential. The scene with Anna and the boy "snogging" (for quite a stretch) was a bit much - evoking feelings of both vague disgust and amusement - considering that she was supposed to be only 11, but predictably it turned out that Burke was 13 or 14 when this was filmed. I have no idea why they didn't upgrade the character's age or get a younger actress. It was quite obvious that Burke isn't that young. Why directors always cast kids older than what they play, hence dilute the realism, I'll never know.