Het is een van de vele slashers die in het begin van de jaren tachtig op de markt kwamen. Alleen bij een vroege voorstelling van Daphne Zuniga (The Sure Thing, The Fly 2), sterft haar personage al vrij vroeg, en de rest van de film is volkomen vergeten.<br />Tijdens hun kerstvakantie biedt een groep studenten aan om het meubilair uit een verdoemd universiteitsgebouw te halen. Een gestoorde moordenaar gooit echter een spaak in het wiel door de jongelui een voor een op een aantal gruwelijke manieren een voor een om zeep te helpen. In het boek levert regisseur Jeffrey Obrow een saaie en oninteressante gruwel die me deed bidden dat de personages zouden worden vermoord, zodat ik verder kon kijken naar iets interessanters. De meeste doden (en laten we eerlijk zijn, dat is de reden waarom we meestal naar dit soort films kijken) zijn kort en niet zo bloederig; de enige echt gruwelijke beelden komen precies aan het eind, wanneer de lichamen van de slachtoffers worden ontdekt door de overgebleven overlevende (er is één bloederig, aan stukken gesneden lijk <0xE2><0x80><0x93> de film had meer kunnen hebben). De film bespaart zich op het laatste moment de schande de laagst mogelijke score van mij te krijgen door een leuk, onverwacht somber einde te hebben, maar dit is echt alleen iets voor bloeddorstige completisten.
One of a multitude of slashers that appeared in the early eighties, Pranks is notable only for an early performance by Daphne Zuniga (The Sure Thing, The Fly 2); her character dies fairly early on, and the rest of the film is totally forgettable.<br /><br />During their Christmas break, a group of students volunteer to clear a condemned college building of its furniture. A crazy killer, however, throws a spanner in the works by methodically bumping off the youngsters one by one in a variety of gruesome ways.<br /><br />Exploiting every stalk 'n' slash cliché in the book, director Jeffrey Obrow delivers a tedious and unexciting horror that had me praying for the characters to be killed, so that I could get on with watching something more worthwhile. The majority of the deaths (which, let's face it, is why we generally watch this kind of film) are brief and not that gory; the only truly grisly imagery comes right at the end when the bodies of the victims are discovered by the remaining survivor (there is one notably bloody dismembered corpsethe film could've done with more).<br /><br />At the last minute, the film saves itself from the disgrace of receiving the lowest possible score from me by having a nice unexpectedly downbeat ending, but this really is one for slasher completists only.