Het is in feite precies dezelfde film als 'House of Wax' <0xE2><0x80><0x93> Vincent Prices eerste echte horrorhit die vorig jaar werd uitgebracht <0xE2><0x80><0x93> maar wat maakt het uit, want 'The Mad Magician' biedt net zoveel pure opwinding, verrukkelijke decors uit die tijd, vrolijke 3D-effecten, sublieme acteerprestaties en macabere horrorgimmicks als zijn voorganger! 'Verander nooit van een winnend team' is precies wat de schrijver Crane Wilbur gedacht moet hebben toen hij Prices personage Don Gallico schreef, een andere gekwelde ziel, belegerd door het lot en uit op wraak tegen degenen die hem onrecht hebben aangedaan. De veelbelovende solocarrière van Gallico wordt abrupt geruïneerd nog voordat hij goed en wel begonnen is als zijn vorige werkgever Ross Ormond op het toneel verschijnt en hem een contract onder de neus duwt waarin staat dat al Gallico's uitvindingen het rechtmatige eigendom van het bedrijf zijn. De louche en meedogenloze Ormond, die tussen twee haakjes ook Gallico's ooit zo geliefde vrouw heeft geplunderd, gaat er met de zaagtruc vandoor en programmeert hem in de show van Gallico's rivaal De Grote Rinaldi. Het is onvermijdelijk dat Gallico Ormond afslacht en sadistisch afslacht, maar omdat hij ook een meester is in het creëren van vermommingen hercreëert hij het beeld van zijn slachtoffer en begint hij zelfs een dubbelleven te leiden. 's horrorfilm in Grand Guignol-stijl, met een heleboel onwaarschijnlijke wendingen in de plot (de hospita blijkt een briljant misdaadschrijfster te zijn?) en een handvol fantastische, groteske, obscene momenten (hoewel ze voor het grootste deel duidelijk suggestief blijven). De 3D-verrukkingen tegen het begin van de film, als een jojo-speler en een maffe truc met waterfonteintjes, dienen alleen maar als tijdvuller en een hedendaagse hype uit de jaren vijftig, maar het is nog steeds leuk om ernaar te kijken, zelfs nu nog, zonder de middelen om ze goed te bekijken. Vanuit een periodiek perspectief is de film ook interessant, omdat de gebeurtenissen zich afspelen rond de tijd dat vingerafdrukken als bewijsmateriaal werden gebruikt en het personage Alice Prentiss een duidelijke verwijzing is naar beroemde misdaadauteurs uit die tijd. Onnodig te zeggen dat Vincent Price in deze film absoluut het meest essentiële element van triomf blijft, evenals in bijna elke andere horrorfilm waarin deze legendarische man ooit de hoofdrol speelde. Zoals geen enkele andere acteur ooit kon bereiken, schetst Price de gekwelde protagonist die op zo'n onbeschrijflijk fascinerende manier steeds verder afdaalt in geestelijke waanzin. Je hebt medelijden met Don Gallico, maar tegelijkertijd ben je enorm bang voor hem. Je steunt zijn verachtelijke vergeldingsacties en tegelijkertijd besef je dat zijn moorddadige razernij moet eindigen in de dood. Vincent Price was gewoon een geniale acteur en, naar mijn bescheiden mening, de belichaming van het horrorgenre.
Basically the exact same movie as "House of Wax" - Vincent Price's first genuine horror hit released the previous year - but seriously who cares, because "The Mad Magician" offers just as many sheer thrills, delightful period set-pieces, joyous 3-D effects, sublime acting performances and macabre horror gimmicks as its predecessor! "Never change a winning team" is exactly what writer Crane Wilbur must have thought when he penned down Price's character Don Gallico, another tormented soul besieged by fate and out for vengeance against those who wronged him. Don Gallico is about to perform his very first own illusionist show as Gallico the Great and plans to exhibit the greatest magic trick in history; entitled "The Girl and the Buzz Saw". Gallico's promising solo career is abruptly ruined before it even begins when his previous employer Ross Ormond appears on stage and shoves a contract under his nose, stating that all of Gallico's inventions are the rightful property of the company. The sleazy and relentless Ormond, who by the way also ransacked Gallico's once beloved wife, takes off with the buzz saw trick and programs it in the show of Gallico's rival The Great Rinaldi. Inevitably Gallico snaps and sadistically butchers Ormond, but  also being a master of creating disguises  recreates his victim's image and even starts leading a double life. "The Mad Magician" is an amusing and thoroughly unpretentious 50's horror movie in Grand Guignol style, with a whole lot of improbably plot twists (the landlady turns out a brilliant crime novelist?) and a handful of fantastically grotesque gross-out moments (although they obviously remain suggestive for most part). The 3-D delights near the beginning of the film, like a yo-yo player and a goofy trick with water fountains, merely just serve as time-filler and contemporary 50's hype, but it's still fun to watch even now and without the means to properly behold them. "The Mad Magician" is also interesting from a periodical setting point of view, as the events take place around the time fingerprints were starting to get used as evidence material and the character of Alice Prentiss is an obvious reference towards famous crime authors of that era. Needless to state that Vincent Price remains the absolute most essential element of triumph in this film, as well as from nearly every other horror movie this legendary man ever starred in. Like no other actor could ever accomplish, Price depicts the tormented protagonist who gradually descends further and further into mental madness in such an indescribably mesmerizing way. You pity Don Gallico, yet at the same time you fear him enormously. You support his vile acts of retaliation and yet simultaneously you realize his murderous rampage must end in death. Vincent Price simply was a genius actor and, in my humble opinion, the embodiment of the horror genre.