Shall We Dance is een uitstekende film omdat hij laat zien hoe iets, net als dansen, de levensstroom in de menselijke geest kan verjongen.<br />Dansen wordt gezien als de uiting van het bestaan en de geboorte van individualiteit. Dat is zeker het geval met Aoki. Op zijn werk is hij een nederige kantoorbediende, maar als je hem op de dansvloer zet, komt al zijn opgekropte intensiteit naar buiten. Verrassend genoeg wordt deze ontlading in Japan met gefronste wenkbrauwen bekeken, vanwege de rigide cultuur van conformiteit. Aan het begin van de film schamen of vrezen alle personages zich voor hun verlangen om te dansen. Ze worden geminacht of als pervers beschouwd omdat ze hun hartstocht door middel van dansen tot uitdrukking brengen. Het is de moeite waard om naar deze film te kijken om getuige te zijn van de wedergeboorte van menselijke emoties en passies. Je zult er dagenlang om kunnen lachen.
Shall We Dance is an excellent film because it shows how something, like dancing, can rejuvenate the life flow in the human spirit.<br /><br />Dance is seen as the expression of existence, and the birth of individuality. The is certainly the case with Aoki. At work he is a humble office denizen, but place him on the dance floor and all his bottled up intensity is released. Surprisingly, this release is frowned upon in Japan, due to the rigid culture of conformity. At the start of the film, all the characters are ashamed or frightened of their desire to dance. They will be scorned, or deemed perverted, for expressing their passion through dance.<br /><br />This film is well worth watching to witness the rebirth of human emotions and passions. It will leave a smile on your face for days.