Ik hou van Branagh, ik hou van Helena Bonham-Carter, ik hield van hen samen in 'Mary Shelley's Frankenstein' <0xE2><0x80><0x93> maar DIT <0xE2><0x80><0x93><br />Ik kan de wens van een acteur begrijpen om zich uit te rekken, om het romantische stereotype te vermijden. Nou ja, dat deden ze ook, maar echt <0xE2><0x80><0x93> het script dreunde maar door, de kleren van Bonham-Carter waren trés chic, en de af en toe versnelde'madcap'-sequentie had een uittreksel uit een Beatles-film kunnen zijn, of de oude Rowan and Martin Laugh-In.<br />Ik heb het nooit begrepen <0xE2><0x80><0x93> andere commentaren zeggen dat de Branagh-figuur een dromer was. Ik heb dat nooit zo gevoeld. Hij was een loser, en niet erg slim, en zeker niet innemend. Het gedoe met de vermomming van de bankrover was alleen maar pijnlijk om te zien. Zeker niet amusant.<br />Bonham-Carter De realistische (naar men veronderstelt) pogingen om realistisch te praten waren moeilijker te begrijpen dan de eerste 15 minuten van het Lancashire-accent in 'Full Monty'.<br />Het poëtische einde, met hem hoog op een heuvel en zij begraven onder het monster van zijn vliegtuig, was te georkestreerd. Was er een engelenkoor of alleen maar een soundtrack?<br />Ga terug naar de klassieken of iets met een ruggengraat en een boog. Doneer dit aan de PBS.<br /><br />
Spoiler!! I love Branagh, love Helena Bonham-Carter, loved them together in "Mary Shelley's Frankenstein" - but THIS -<br /><br />I can understand an actor's desire to stretch, to avoid the romantic stereotype. Well, they did, but really - the script droned on, Bonham-Carter's clothes were tres chic, and the occasional speeded-up "madcap" sequence could have been an outtake from a Beatles' movie, or the old Rowan and Martin Laugh-In.<br /><br />I never got the point - other commenters say the Branagh character was a dreamer. I never felt that. He was a loser, and not very bright, and certainly not endearing. The business with the bank robber disguise was merely painful to watch. Certainly not amusing.<br /><br />Bonham-Carter's realistic (one supposes) attempts as realistic speech were harder to understand than the first 15 minutes of Lancashire accent in "Full Monty."<br /><br />The poetic ending, with him high on a hill with her buried under the monstrosity of his airplane was too orchestrated. Was there a choir of angels, or merely a soundtrack?<br /><br />Go back to the classics or something with a spine and an arc to it. Donate this to PBS.<br /><br />