Het verhaal gaat over de Kid (Prince), een zanger die op weg is een ster te worden. Dan wordt hij verliefd op Apollonia (Appolonia Kotero). Maar hij krijgt te maken met zijn vader, die zijn vrouw slaat (Clarence Williams III!), en met zijn eigen zelfdestructieve gedrag.<br />Dit zag ik in 1984 in een bioscoop. Ik was geen grote fan van Prince, maar ik vond de drie grote songs uit deze film wel goed: 'Purple Rain', 'Let's Get Crazy' en 'When Doves Cry'. De concertscènes in deze film zijn geweldig <0xE2><0x80><0x93> vol energie en opwinding. Helaas is dat maar een heel klein deel van de film.<br />Het verhaal ligt er dik bovenop en is al vele malen eerder gedaan <0xE2><0x80><0x93> en veel beter ook. De subplots zijn, om het netjes uit te drukken, slecht in elkaar gezet. De driehoeksverhouding tussen The Kid, Appolonia en Morris Day was zo voorspelbaar en vermoeid dat ik me echt beledigd voelde. Zijn vrouw die zijn vader slaat is nodig voor het verhaal, maar de scènes zijn zo slecht in elkaar gezet (in acteerwerk en regie) dat ik het niet kon geloven. Het script is verschrikkelijk <0xE2><0x80><0x93> waardeloze dialogen en een paar echt pijnlijke 'komische' scènes. En er zitten massa's vrouwenmishandeling in <0xE2><0x80><0x93> de moeder van The Kid die wordt geslagen; The Kid die Appolonia slaat; en (zonder enige reden) Appolonia die zich uitkleedt en topless in een smerige rivier zwemt. Ook de personages van Williams en Princes behandelen vrouwen voortdurend op een afschuwelijke manier.<br />Het acteerwerk is waar deze film echt faalt. Appolonia is lief en mooi <0xE2><0x80><0x93> maar geen actrice. En Prince is (ongeveer) de slechtste acteur die ik ooit heb gezien. Zijn uitdrukkingsloze gezicht en houten dialogen zijn zo slecht dat ik het niet kan geloven. Deze film komt alleen tot leven tijdens de concertscènes, maar dat zijn er eigenlijk niet zoveel. De 'dramatische' scènes zijn zo slecht geacteerd en gedaan dat het een hele toer is om deze film uit te zitten. Ze hadden er gewoon een concertfilm van moeten maken. Ik geef dit een 2 <0xE2><0x80><0x93> alleen voor de muziek.
By the numbers story of the Kid (Prince), a singer, on his way to becoming a star. Then he falls in love with Apollonia (Appolonia Kotero). But he has to deal with his wife-beating father (Clarence Williams III!) and his own self-destructive behavior.<br /><br />I saw this in a theatre in 1984. I was no big fan of Prince but I did like the three big songs from this movie--"Purple Rain", "Let's Get Crazy", and "When Doves Cry". The concert scenes in this movie are great--full of energy and excitement. Unfortunately that's a VERY small portion of the movie.<br /><br />The story is screamingly obvious and have been done many times before--and much better too. The subplots are, to put in nicely, badly handled. The love triangle between The Kid, Appolonia and Morris Day was so predictable and tired that I actually became insulted. His wife beating father is needed for the story, but the scenes are so badly handled (in acting and direction) that I couldn't believe it. The script is terrible--lousy dialogue and some truly painful "comedy" routines. And there's tons of misogyny here--The Kid's mother getting beaten; The Kid hitting Appolonia and (for no reason) Appolonia strips and goes topless to swim in a dirty river. Also Williams' and Princes' characters treat women in a horrible manner constantly.<br /><br />The acting is where this movie REALLY fails. Appolonia is sweet and beautiful--but no actor. And Prince is (easily) the WORST actor I've ever seen. His blank face and wooden dialogue delivery are so bad I couldn't believe it. This movie only comes to life during the concert scenes but there aren't really that many. The "dramatic" scenes are so badly acted and handled that they make this movie a chore to sit through. They should have just made this a concert film. I give this a 2--only for the music.