Op 11 september 2001 kwamen er miljoenen mensen om het leven, maar 2819 levens eindigden op een bijzonder gruwelijke manier. Ze waren het slachtoffer van een vliegtuigkaping door extremisten die als enige doel hadden gebouwen te vernietigen, maar vooral mensen. In deze film wordt een diepgaande blik geworpen op vier mensen wier leven werd afgebroken door deze rampzalige gebeurtenis en één man wiens leven werd verwoest door het verlies van hun leven.<br />Charlie Fineman (gespeeld door Adam Sandler), een voormalige tandarts uit New York, verliest op 11 september zijn vrouw en drie kinderen terwijl ze op weg waren naar Los Angeles. Gekweld door de gebeurtenissen verliest hij uiteindelijk het contact met iedereen die hem aan zijn vroegere leven herinnert, onder wie zijn schoonouders en zijn beste vriend (die respectievelijk door Robert Klein, Melinda Dillon en Mike Bender werd gespeeld). Hij gaat volledig in de ontkenning en doet zijn best om zijn vroegere leven te vergeten. Dit gaat zo door tot hij zijn oude studievriend Alan Johnson tegen het lijf loopt (gespeeld door Don Cheadle), die Fineman zich niet meer lijkt te herinneren. De twee beginnen elkaar te leren kennen, maar Fineman denkt dat Johnson door mensen uit zijn vorige leven is gestuurd om hem over te halen hulp te zoeken. Langzaam maar zeker herwint Fineman zijn vertrouwen in Johnson.<br />Terwijl dit alles gebeurt, gaat Alan Johnsons leven de verkeerde kant op. Hij is een selfmade man (tandarts) die een tandartspraktijk wil beginnen. Op een dag probeert een patiënte van hem, ene Donna Remar (gespeeld door Saffron Burrows) hem te versieren door te zeggen dat ze graag orale seks met hem wil hebben. Dit is een onwelkome verrassing voor dr. Johnson, die getrouwd is en twee kinderen heeft. Als hij op een bepaalde dag thuiskomt van zijn werk, ziet hij zijn oude vriend (Fineman) en probeert hem te versieren. Dat lukt niet, maar hij krijgt een andere kans en haalt Fineman over om een kop koffie met hem te drinken om bij te praten, ondanks het feit dat Fineman niet weet wie hij is. Een van de interessantste aspecten van de film is het gebruik van muziek als motief. Een van Finemans fysiologische krukken is muziek, in het bijzonder van Springsteen en andere klassieke rockers. Als Fineman wordt gevraagd om open te zijn over zijn verleden of om te praten over dingen die hij onplezierig vindt, zet hij zijn koptelefoon op en overstemt hij de wereld met zijn muziek.<br />Toen de film was afgelopen, dacht ik bij mezelf: hoe moet ik het verlies van mijn gezin verwerken? Hoe moet ik met zulke tragische gebeurtenissen omgaan? Dat is iets waar we niet vaak bij stilstaan. We denken altijd dat ze er nog zijn en we nemen ze vaak als vanzelfsprekend aan, of we dat nu willen of niet. Meestal beseffen we hoe belangrijk ze zijn als het te laat is; en zo'n klap kan iemand lichamelijk, emotioneel en fysiologisch vernietigen. Ik weet echt niet hoe ik met zoiets zou kunnen omgaan. Zou ik het probleem onder ogen zien, het verwerken en verder gaan met mijn leven of zou ik gewoon mijn koptelefoon opdoen en de wereld buitensluiten?
On September 11th, 2001, millions were killed; but 2,819 lives ended in an especially gruesome manner. They were the victim of a plane hijacking by extremists whose sole mission was to destroy buildings, but more importantly, people. This film takes an in-depth look at four people whose lives were cut short by this disastrous event and one man whose life was shattered by the loss of their lives.<br /><br />Charlie Fineman (played by Adam Sandler), a former dentist living in New York, loses his wife and three children on September 11th as they were on their way to Los Angeles. Emotionally annihilated by the events, he eventually loses touch with everyone who reminds him of his former life; including his in-laws and his best friend (played, respectively, by Robert Klein, Melinda Dillon, and Mike Bender). He goes into completely denial and does his best to forget about his former life. This continues until he runs into his old college friend Alan Johnson (played by Don Cheadle) who Fineman doesn't seem to remember. The two begin to catch up, but Fineman believes Johnson was sent by people from his former life to persuade him into finding help. Slowly, but surely, Fineman regains his trust for Johnson.<br /><br />While all this is happening, Alan Johnson's life is going down the wrong path. He is a self man (dentist) who helps start a dental practice. One day, a patient of his named Donna Remar (played by Saffron Burrows) attempts to make a move on him, telling him that she would like to perform oral sex for him. This is an unwelcome surprise to Dr. Johnson since he is a married man with two children. As he is coming home from work on a particular workday, he sees his old friend (Fineman) and tries to flag him down. He is unsuccessful, but he gets another opportunity and persuades Fineman to get a come of coffee with him to catch up, despite the fact that Fineman doesn't know who he is.<br /><br />One of the most interesting things about this movie is its use of music as a motif. One of Fineman's physiological crutches is music, particularly Springsteen and other classic rock artists. When Fineman is asked to open up about his past or to talk about things he finds unpleasant, he puts on his earphones and drowns out the world with things his music.<br /><br />When the film was over, I had me thinking: how would I cope with the loss of my family? How would I deal with such a tragic events. It's something we don't really think about too often. We always think they'll be there and we often take them for granted, whether we intend to or not. We usually realize how important they are when it's too late; and a blow like that can destroy someone physically, emotionally, and physiologically. I really don't know how I would be able to deal with something like that. Would I face the problem head on, cope, and move on with my life or would I just put my headphones on and block the world?