Nou... nu ik weet waar Rob Zombie de titel van zijn 'Huis van 1000 lijken'-gedoe heeft gestolen, kan ik nu in vrede rusten. Niets aan de slaapwandelende voorstellingen of aan het banale script zou de doden in 'Het Huis van Zeven lijken' tot leven wekken, maar er komt hoe dan ook een graziger monster uit zijn plot (ha!) om de bloederige amateurs te vermoorden die in zijn voormalige woning een goedkope horrorfilm aan het maken waren! In 'De Hel' (sorry, ik weet niet meer hoe de woning eigenlijk heette) is lang geleden een stel mysterieuze, onverklaarde sterfgevallen voorgevallen; sommige mensen, zoals de reumatische stand-in John Carradine (wiens kleine rol de enige waardevolle momenten in de film zijn), schrijven het toe aan het bovennatuurlijke; de brullende filmregisseur John Ireland doet het af als bijgelovige onzin. Het resultaat komt over als 'Satans School voor Meisjes' (grappige titel, gemaakt-voor-tv-productiewaarden, intrigerende plot) afgewisseld met 'Kinderen zouden niet met dode dingen moeten spelen' (een goedkope film over goedkope filmmakers die de doden tot leven wekken); het probleem is dat het lang niet zo vermakelijk of leuk is. 'Het Huis van de Zeven Lijken' is dood op het eerste beeld, en gaat de rest van de negenentachtig minuten door met rigor mortis, ons meesleurend voor elke pijnlijke seconde...
Well...now that I know where Rob Zombie stole the title for his "House of 1,000 Corpses" crapfest, I can now rest in peace. Nothing about the somnambulant performances or trite script would raise the dead in "The House of Seven Corpses," but a groovie ghoulie comes up from his plot (ha!) anyway, to kill the bloody amateurs making a low-rent horror flick in his former abode! In Hell House (sorry, I don't remember the actual name of the residence), a bunch of mysterious, unexplained deaths took place long ago; some, like arthritic Lurch stand-in John Carradine (whose small role provides the film's only worthwhile moments), attribute it to the supernatural; bellowing film director John Ireland dismisses it as superstitious hokum. The result comes across like "Satan's School for Girls" (catchy title; made-for-TV production values; intriguing plot) crossed with "Children Shouldn't Play With Dead Things" (low-rent movie about low-rent movie makers who wake the dead); trouble is, it's nowhere near as entertaining or fun. "The House of Seven Corpses" is dead at frame one, and spends the rest of its 89 minutes going through rigor mortis, dragging us along for every aching second...