Ik heb de film een paar jaar geleden in het Viennale gezien, waar het publiek hem mooi vond. Ik vond hem ook mooi, het optreden van Summer Phoenix achtervolgt me nog steeds, daarom heb ik besloten er iets over te schrijven.<br />Het verhaal speelt zich af in Londen rond 1900, waar een joods meisje besluit actrice te worden. Ze probeert wanhopig dat te worden, maar voordat een man haar slecht behandelt, beseft ze dat ze talent heeft en dat ze met het publiek kan communiceren en als een sterker mens tevoorschijn komt.<br />Er waren bepaalde recensies, die haar ervan beschuldigden dat ze saai was, dat ze haar personage niet tot leven kon brengen. Ik denk dat dat haar sterke punt is, dat dat precies is wat Esther Kahn zou moeten zijn, en Phoenix neemt het moedige besluit om van haar Esther een nogal saai meisje te maken. Dus haar transformatie aan het eind is krachtiger dan hij anders had kunnen zijn.<br />De cinematografie is geweldig, de beelden van Londen rond de eeuwwisseling zijn heel donker en droevig, je kunt zien hoe onplezierig het leven toen was.<br />De enige fout in mijn mening is de lengte van de film, je verliest het contact met de personages, het gaat er tenslotte alleen maar om dat je de acteur in jezelf vindt, dus er zijn geen dramatische handelingen in de film. Het strekt Phoenix tot eer dat we na het eerste uur de belangstelling voor de film al verliezen.
I have seen the movie at the Viennale a few years ago, where the audiences liked it. I liked it as well, Summer Phoenix performance still haunts me, that´s why I decided to write a comment.<br /><br />The story unfolds in London around 1900, where a jewish girl decides to become an actress. She tries desperately to become one, but it isn´t before a man treats her badly that she realizes on stage, that she has talent and that she connects with the audience and emerges as a stronger human being.<br /><br />There were certain reviews, were her performance was smashed, they accused her of being dull, not able to bring life to her character. I think that´s her strong point, that´s exactly what Esther Kahn should be and Phoenix makes a brave decision to make her Esther a rather boring girl. So her transformation at the end is more powerful than it could have been otherwise. <br /><br />The cinematography is great, the images of London around the turn of the century are very dark and sad, you can see how unpleasant life was back then. <br /><br />The only fault in my opinion is the length of the movie, you loose touch with the characters, after all it´s only about finding the actor in yourself, so there are no dramatic actions in the film. It´s Phoenix credit that we don´t loose the interest in the movie after the first hour.