Toen deze film werd uitgebracht, kwam er een van de meest fantastische recensies uit de geschiedenis van de film voort: _Sfinx Stinks_. Dat is ook zo, maar op een fascinerende manier. De casting is belachelijk, te beginnen met de hoofdrollen: Frank Langella en Sir John Gielgud als Egyptenaren? Daar is in Caïro niet genoeg make-up voor, in elk geval niet toen deze film werd gemaakt. Maar het is amusant om te zien dat ze het proberen. De rollen lopen van mummieachtig (sorry, de voor de hand liggende observatie) tot over de top, met heel weinig tussenpozen. De Lesley-Anne Down-figuur lijkt Egypte niet op een kaart te kunnen vinden, laat staan dat ze iets over de archeologische schatten kan vertellen. Dat is het.' Ik ben van mening dat films die een vloek bevatten of die zijn gebaseerd op een enigszins esoterisch onderwerp, zoals egyptologie, rijp zijn voor dwaze, overtrokken dialogen. Ze stellen niet teleur, en de samenloop van omstandigheden blijkt een dubbele ramp. De plot heeft één drijvende bron van dramatische spanning: kan dit nog dommer en minder geloofwaardig worden? Het antwoord is meestal: ja. De locatieopnamen zijn prachtig, en het decor is over het algemeen heel goed, de enige constante herinnering dat dit geen lowbudgetproductie was. Dat, en het feit dat er zoveel bekende gezichten zijn die onbedoeld in de lach schieten. Goedkoop, nee; goedkoop, ja.
When this movie was released, it spawned one of the all-time great capsule movie reviews: Sphinx Stinks. It does, but in a mesmerizing sort of way. The casting is silly, starting at the top: Frank Langella and Sir John Gielgud as Egyptians? Not enough makeup in Cairo for that, at least not while this film was being made. But it's rather amusing to see them try. The performances run the gamut from mummy-like (sorry, the obvious observation) to over-the-top, with very few stops in between. The Lesley-Anne Down character seems as though she couldn't find Egypt on a map, much less expound upon its archaeological treasures. That's due at least in part to some really bad writing, one of the curses that will be visited upon every viewer of this movie. It's my opinion that movies involving a curse or that draw their basis from a subject that is somewhat esoteric, such as Egyptology, are ripe for silly, overwritten dialogue. It doesn't disappoint, and the convergence proves a double-whammy. The plot has one driving source of dramatic tension: Can this get dumber and less believable? The answer is, usually, YES. The location shots are beautiful, and the set design is generally very good, the only consistent reminders that this wasn't some low-budget production. That and the fact that there are so many well-known faces doing service in such an unintentional laugher. Cheap, no; cheesy, yes.