Kureishi is niet bepaald gezegend met films die de kwaliteit van zijn werk kunnen rechtvaardigen. Recente parodieën zoals 'Intimacy' hebben zijn grote werk geruïneerd. Maar _The Mother_ overtreft al zijn vorige incarnaties en overschaduwt zelfs _My Beautiful Laundrette_. Een vrouw van middelbare leeftijd overleeft haar weduwschap door een zeer vleselijke relatie te hebben met de vriend van haar emotioneel zwakke dochter. Het feit dat je dit alles gelooft, is een eer voor de kwaliteit van het acteerwerk, zoals het ook een eer is voor het eindige geschenk van het schrijven. Prachtig in beeld gebracht, de film faalt alleen in de zwakke weergave van de bijfiguren, maar als studie van onvoorstelbare wellust is het een winner.
Kureishi hasn't exactly been blessed with movies that justify the quality of his writing. Recent adapted travesty's like 'Intimacy' have ruined great writing. But The Mother surpasses all his previous incarnations, eclipsing even My Beautiful Laundrette. A middle-aged woman overcomes widow-hood by having a very carnal relationship with the boyfriend of her emotionally-weak daughter. The fact that you believe all this is credit to the quality of the acting as it is to the finite gift of the writing. And in Daniel Craig we have a strutting, brash, gruff anti-hero who denies the audience to ever question why a young stud would contemplate bedding a sagging grandmother. Beautifully shot, the film fails only in the weak depiction of the peripheral characters, but as a study of inconceivable lust, it's a winner.