Ik voel me veel minder vrijgevig met deze film dan met andere van zijn soort. Het beeld van gekken in deze eeuw wordt altijd geschetst als ze zo volslagen bizar zijn dat ze een andere soort zouden kunnen zijn. Hun capriolen zijn zo buitensporig dat ze volledig geromantiseerd worden. Iedereen is Napoleon of een andere historische figuur; of ze zijn gefascineerd door kippen. Ze zijn op de versiertoer of slaan elkaar. Het is alsof de scriptschrijver heeft gezegd: wat kan ik voor ze doen, zonder enig besef van wat krankzinnigheid of zelfs geestesziekte is. Kijk maar naar de prachtige menselijke vertolking in 'One Flew Over the Cuckoo's Nest', waar de ziekten geloofwaardig en echt zijn. Ik heb eens in een psychiatrische inrichting gewerkt. Ik heb geen van die kerels gezien. Ze zijn te slim en te berekenend om tot leven te komen.
I feel much less generous with this film than others of its ilk. The portrayal of madmen in this century is always done with them being so totally bizarre as to be a different species. Their antics are so outrageous as to be totally fictionalized. Everyone is Napoleon or some other historical figure; or they have a fascination with chickens. They are on the make or beating each other up. It's as if the scriptwriter said, what can I make up for them to do, without an sense of what insanity or even mental illness is. Watch the wonderful human portrayal in "One Flew Over the Cuckoo's Nest" where the illnesses are believable and real. I once worked in a State Mental hospital. I didn't see any of these guys. These are too smart and calculating to make them come to life.