Er is geen gebrek aan slechte dialogen in _David en Bathsheba_ : 'Ik was heel handig met een katapult', 'De koning van heel Israël in het donker, terwijl hij zich blootstelde aan de vijand' (een dikke voldoende voor Dennis Hooey, die dat met een uitgestreken gezicht vertelde), 'Ga bij de concubines zitten'. En op de een of andere manier betwijfel ik of een verveelde David ooit tegen de profeet Nathan heeft gezegd: 'Wat je maar wilt.' Op een gegeven moment waagt hij zich zelfs aan de oude 'Mijn koninkrijk begrijpt me niet'-act van de wanhopige huisvrouw Bathsheba. Het is dus waarschijnlijk een eerbetoon aan Henry King dat de film helemaal niet slecht is, ondanks de valkuilen die veel van het eerste deel van de film bevatten. Het censurerende karakter van de plot maakt de film alleen maar spannender dan een getrouwde man die de echtgenoot van een femme fatale vermoordt en ermee wegkomt! Maar King haalt de groeiende morele en theologische complexiteit in het script van Phillip Dunne er liever bij dan dat hij de zonde en de sandalenhocus opvoert. Dit is de gespleten David op de helling, in de steek gelaten door een wraakzuchtige God die hij niet meer begrijpt, en de film schrikt niet terug voor de pijnlijke, onbeantwoordbare vragen waarom een liefhebbende godheid ervoor kiest om zich op de onschuldigen te wreken in plaats van op de schuldigen. De film biedt zelfs een oprecht verrassende kritiek op de seksuele ongelijkheid van de wet, waar de tekortkomingen van echtgenoten resulteren in de straf van hun echtgenotes. In tegenstelling tot koning David, die de koning op een zijspoor heeft gezet ten gunste van de, toegegeven, interessantere Saul, bevindt David zich stevig in het middelpunt van het drama en ondanks een interessant vertoon van schouderbewegingen en een ronduit onnozele, te lange close-up als hij de plaats van de dood van Saul en Jonathan bezoekt, neemt de rol van Gregory Peck toe naarmate David krimpt. Susan Hayward is een echte Hollywood-prof, Raymond Massey is een passend theatrale profeet (waarom zou je naturalistisch zijn als je een stem hebt die de hemel zelf doet beven?) en de Uriah van Kieron Moore is zo'n onverzoenlijke, ongereconstrueerde chauvinist dat je het David niet echt kwalijk kunt nemen dat hij hem in gevaar brengt, maar ondanks het feit dat de film dreigt met softporno, doet hij dat niet.' David een morele uitweg uit de gevangenis te geven na zijn dood. Met een verrassend sterk maar ingetogen ontwerp en in technicolorfoto's is dit beslist beter dan de meeste Bijbelse epossen uit de jaren veertig en vijftig.<br />De nieuwe dvd van Fox is een goede transfer, met inbegrip van een ongelooflijk hobbezakkige, 'onopgesmukte' korte film over de achtergrond van de scènes en een trailer met korte opnamen van de enige gevechtsscène van de film.
There's no shortage of bad dialogue in David and Bathsheba  "I was quite a hand with a slingshot," "The King of all Israel out there in the darkness exposing himself to the enemy" (full marks to Dennis Hooey for delivering that one with a straight face), "Go and sit with the concubines." And somehow I doubt a bored David ever told the prophet Nathan "Whatever you say." He even tries the old "My kingdom doesn't understand me" routine on desperate housewife Bathsheba at one point. So it's probably a tribute to Henry King's direction that the film isn't at all bad despite the pitfalls much of the first third provide. Maybe it's the censor-baiting nature of the plot  a married man kills a femme fatale's husband and gets away with it!  but King brings out the growing moral and theological complexities in Phillip Dunne's script rather than upping the sin and sandals hokum. This is the conflicted David on the downhill slope, abandoned by a vengeful God he no longer understands, and the film doesn't back away from the awkward unanswerable questions about why a loving deity would choose to wreak vengeance on the innocent rather than the guilty. It even offers a genuinely surprising criticism of the sexual inequality of the law, where the failings of husbands result in the punishment of their wives.<br /><br />Unlike King David, which sidelined the king in favour of the admittedly more interesting Saul, David is firmly at the centre of the drama and despite an interesting display of shoulder twitching and a frankly gormless overlong close-up when visiting the site of Saul and Jonathan's death, Gregory Peck's performance grows in stature as David shrinks. Susan Hayward is pure Hollywood pro, Raymond Massey is an appropriately theatrical prophet (why be naturalistic when you've got a voice that makes the very heavens quake?) and Kieron Moore's Uriah such an intransigent unreconstructed chauvinist that you can't exactly blame David for putting him in harm's way, but despite threatening to soft peddle the film doesn't allow David a moral get out of jail free card over his death. With surprisingly strong but subdued design and Technicolor photography this is definitely a cut above most 40s-50s Biblical epics.<br /><br />Fox's new DVD is a good transfer, including an incredibly hokey 'candid' behind-the-scenes short and a trailer with brief shots deleted from the film's sole battle scene.