Ik heb me altijd afgevraagd wat er gebeurde met dat magische gevoel dat de oude Sloveense films in zich leken te hebben... Nou, na verloop van tijd vroeg ik me af of dat gevoel alleen maar nostalgie was. Of besloot dat 'gevoel' ergens midden in onze cinematografische geschiedenis zijn koffers te pakken en 'tot ziens' te zeggen, en kwam het nooit meer terug? Of toch wel? Want voor mij kwam het terug toen ik 'Ekspres, Ekspres' voor het eerst zag. En het was het oude ik weer. Er zijn drie eigenschappen van deze film die hem enigszins uniek maken en net zo leuk om naar te kijken als hij is <0xE2><0x80><0x93> de soepele opbouw van het verhaal, de warmte van de kleuren en, wat ik het meest waardeerde <0xE2><0x80><0x93> het gebrek aan buitensporig gebruik van verbale communicatie (iets wat veel andere (niet alleen) Sloveense scenarioschrijvers op zijn minst in overweging zouden moeten nemen). Je hebt geen woorden nodig als je elkaar net zo goed (ja, of beter) kunt begrijpen met andere middelen. Kijk maar naar Bakovic en Cerar. Uh.<br />Dus dit, in slechts een paar woorden, is waarom ik 'Ekspres, Ekspres' zou aanbevelen. '... voor jullie allemaal, als een must-see Sloveense film, ongeacht wat je over Sloveense films hebt gehoord (dat wil zeggen, als je ooit iets hebt gehoord...).<br />O, en die scène, waarin Bakovic danst op de muziek van Vivaldi... Een traktatie.<br />Verwen jezelf. Kijk ernaar.
I always wondered what happened with that magic kind of feeling the old Slovenian movies seemed to have in them... Well, in time I wondered if that feeling was just the nostalgia. Or did that "feeling" decide to pack its bags and say "goodbye" somewhere in the middle of our cinematic history, and then never came back? Or did it? Because for me, it came back the first time I saw "Ekspres, Ekspres". And it was it's old self again.<br /><br />There are three qualities of this movie that makes it somewhat unique and as enjoying as it is to watch - the smooth flow of the story, the warmth of the colors and, what I appreciated the most - the lack of excessive use of verbal communication (something many of other (not just) Slovenian screenwriters should at least consider). There is no use for words, when you can understand each other just as well (yeah, or better) by other means in use. Just watch Bakovic and Cerar. Uh.<br /><br />So this, in only so many words, is why I would recommend "Ekspres, Ekspres" to all of you, as a must-see Slovenian movie, regardless of what you may heard of Slovenian films (if you ever even heard anything , that is...).<br /><br />Oh, and that scene, where Bakovic is dancing to Vivaldi's music... A treat.<br /><br />Treat yourself. Watch it.