Oppervlakkig bezien is dit een bovengemiddelde naoorlogse romantische komedie. Onder het vernislaagje is het een MGM-personage dat op zijn grappigste manier stunts uithaalt.<br />De hoofdrollen zijn rechttoe rechtaan, maar alle bijrollen zijn sterk tegengesteld aan het type. Margaret Hamilton (alias Wicked Witch of the West), Edward Everett Horton (professioneel obsessief-compulsief gedoe) en Sig Ruman (de nemesis van de Marx Brothers in _Night In Casablanca_ en de altijd-fantastische _Night At The Opera_ ), die een goedbedoelde bende spelen die de twee hoofdrollen bij elkaar probeert te brengen, in plaats van ze uit elkaar te drijven zoals hun 'gewone' personages zouden doen.<br />Het plaagt ook veel romantische komedieconventies, wat weer een indicatie is dat dit niet zo'n'rechttoe rechtaan'-film zou kunnen zijn. Het is een wrange afspiegeling van de vele romantische komedies van na de oorlog & hun 2-dimensionale hoofdpersonen.<br />Ik heb hem maar één keer gezien, met onderbrekingen, dus ik kan er niet zeker van zijn, maar deze film is misschien een van die films die beter werkten in de context van de tijd waarin hij werd gemaakt, maar minder succesvol is nu de kijkers deze secundaire personages door een totaal andere lens 'zien'. Ik neem aan dat dit het geval is als ik hem 9 sterren geef. Ik vond het hysterisch.
On the surface, this is an above-average post-war romantic comedy. Beneath the veneer, it is MGM character actor stunt-casting at its funniest.<br /><br />The leads are straightforward, but all the secondaries are cast much against type. Margaret Hamilton (aka Wicked Witch of the West), Edward Everett Horton (professional obsessive-compulsive fussbudget), and Sig Ruman (the Marx Brothers' nemesis in _Night In Casablanca_ and the always-wonderful _Night At The Opera_), playing a well-intentioned gang trying to bring the two leads together, instead of driving them apart as their "usual" characters would do.<br /><br />It also pokes fun at many romantic-comedy conventions, which is another indication that this could be not so much a "straight" romantic comedy, as it is a wry send-up of the many post-war romantic comedies & their 2-dimensional, stock characters.<br /><br />I've seen it only once, with interruptions, so I can't be positive, but this movie may be one of those that worked better in the context of the time at which it was made, but is less successful now that viewers "see" these secondary characters through a completely different lens. I'm assuming this is the case when I give it 9 stars. I thought it was hysterical.