Ik zag deze film in zijn beste week in 1975. Ik was toen 13 jaar en ik vond hem goed en een beetje leuk. Daarna ontdekte ik de wereld van Doc Savage via de Bantam-romans uit de oude pulpbladen. Ik had daarvoor geen idee van het rijk van Doc Savage, maar ik werd al snel een van de meest enthousiaste Doc Savage-fans die je je kunt voorstellen. Ik las (en bezit nog steeds) alle Bantam-boeken, ik begon stripboeken te lezen (samen met _Star Trek_ en _Doctor Who_, en allerlei sneue, dikke kinderverhalen) en genoot met volle teugen van elk avontuur dat ik beleefde met _Doc_ en _The Apocalyptic Life of Doc Savage_. _Doc_ werd een soort bijbel voor me, en tot op de dag van vandaag heb ik een heel warm gevoel over mijn Doc-fase. Met die woorden moet ik nu, jaren later, toegeven dat deze film echt zijn doel miste. Het is een film die niet wist wat hij wilde worden toen hij volwassen was. Het scenario was kinderlijk en vertoonde weinig gelijkenis met het pulpverhaal. Deze verhalen uit de jaren dertig waren kort, en als je keek naar de opzet van Lester Dent (alias Kenneth Robeson) om ze te schrijven, kwamen ze uit op PERFECT 3-acteursdrama's die schreeuwden om een rol op het witte doek. Je zou denken dat het met George Pal en Michael Anderson aan het roer beter zou uitpakken. De spoofelementen missen het doel en de serieuzere momenten komen er bijna aan, maar schieten tekort. Maar het is interessant om te zien dat ze tweederangs karakteracteurs inhuurden (jongens die voor deze film eigenlijk alleen maar bijrollen en figuranten waren geweest) die zich allemaal heel goed redden. Paul Gleason is natuurlijk in alle facetten van de amusementswereld een prima verbruiker geworden en Bill Lucking is een tv-ster voor het leven geworden. De rest is jammerlijk uit beeld verdwenen. Ik zou graag een kopie van deze film hebben, want het is de enige filmversie van mijn held, maar ik vrees dat ik er niet veel naar zal kijken omdat het te pijnlijk is. Ik zou zeggen 0, maar ik geef hem 2 van de 10 in plaats van 10 voor een deel van de artdirector (Docs antwoordapparaat aan het eind was een leuke vondst) en de cast van de 3de ster die even in de zon kan zitten.
I saw this film in its premier week in 1975. I was 13 years old and at that time I found it adequate and somewhat fun. I then came to discover the WORLD of Doc Savage through the Bantam novels of the old pulp magazine stories. I had no idea before any of this of the realm of Doc, but I fast became one of the most avid Doc Savage fans you could ever meet. I read (and still own) all of the Bantam books, I started going to comic book cons (along with Star Trek and Doctor Who and all manner of geeky fat kid events) and had a wonderful time with each adventure I took with Doc and the ORIGINAL Fab 5. Philip Jose Farmer's Book - The Apocalyptic Life of Doc Savage became a bit of a bible for me and to this day I have very fond feelings regarding my Doc phase. In so saying I have to admit now years later that this film really missed the boat. It is a film that did not know what it wanted to be when it grew up. The screenplay was infantile and bore little resemblance to the pulp story. These stories from the 30's were short and if one looked at Lester Dent's (AKA Kenneth Robeson) outline for writing them, they broke down into PERFECT 3 act dramas that screamed for screen treatment. One would have thought that with George Pal and Michael Anderson at the helm, it would have turned out better. The spoof elements miss the target and the more serious moments almost get there, but then fall short. It is interesting to watch though in that they hired second-string character actors (guys that had really been only bit players and extras before this film) who all acquit themselves very well. Paul Gleason of course has gone on to be a fine utility player in all facets of entertainment and Bill Lucking is a television perennial. All the rest have fallen off the map sadly. I do wish to own a copy of this film as it is the only movie version of my hero, but I fear I will not watch it much as it is too painful. I would say 0 but I give it 2 out of 10 instead for some of the period art direction (Doc's answering machine at the end was a nice touch) and the cast of 3rd stingers getting a moment in the sun.