Het was een geniale zet om de onbekende Michelle Rodriguez de rol van Diana te laten spelen. Ze is perfect. Haar acteertalent werkt zelfs in haar voordeel. We hadden haar nog nooit gezien, dus het voelt alsof het haar verhaal is. Ze brengt ook echte stoerheid naar voren. Maar dat werkt in haar nadeel, want we twijfelen nooit aan haar. Je hoeft haar nooit toe te juichen als ze wint, want ze neemt het nooit op tegen een vechter die ze volgens ons niet kan verslaan. Dus als boksfilm werkt het niet.<br />Aan de andere kant is dit niet echt een boksfilm. Hoe maak je een film over een meisje dat bokser wil worden zonder dat het een boksfilm is? Dat doe je niet. Maar Karyn Kusama heeft dat wel gedaan. Net als veel onafhankelijke films is 'Girlfight' een indiefilm. Het druist in tegen elke vorm van classificatie of genre en staat op zichzelf als een soort folklore die in het echte leven bijna zou kunnen plaatsvinden.<br />Diana doet het slecht op school. Ze slaat mensen in elkaar die ze niet mag (alle andere meisjes op haar school bijvoorbeeld). Ze hoort er niet bij. Haar vader dwingt haar jongere broertje Tiny om te leren boksen, zodat hij zichzelf kan verdedigen als het moeilijk wordt. Hij geeft Tiny geld voor zijn bokslessen en geeft Diana niets, alsof ze geen behoefte heeft om zichzelf te verdedigen of iets waardevols van haar leven te maken. Tiny wil naar de kunstacademie (cliché, jakkes), dus geeft hij zijn bokstoelage aan Diana, die eigenlijk wel wil boksen. De zaak wordt ingewikkeld als Diana voor een andere bokser valt, Adrian (Santiago Douglas), die prof wil worden. Vanaf dat moment loopt het verhaal af op het onvermijdelijke... de twee komen elkaar tegen in het gevecht om de amateurtitel.<br />Wat me koud liet, was dat ik dit allemaal nooit zo interessant vond. Het is allemaal net iets te geloofwaardig. Kinderen met een zwaar leven die opgroeiden in ruige stedelijke gebieden vallen terug op sport. Veel professionele boksers zijn uit deze omstandigheden gegroeid. De mentale en fysieke hardheid die voor deze opvoeding nodig is, leent zich voor een spel als boksen, waar woede je vriend is. Dus dit keer is het een meisje. Mooi niet.<br />Of er is nog een positie om in te nemen: ten slotte een boksfilm over een meisje. Het boksen bestaat al heel lang. De wreedheid die we gewoonlijk in boksfilms zien, wordt hier vervangen door discussies over het leven en de gevoelens van de mensen. Het hele vechtgebeuren wordt gebruikt als een platform van waaruit een groter beeld kan worden geschilderd. Respect. Het overwinnen van tegenspoed. Zelfontdekking.<br />Ik beveel 'Girlfight' aan omdat het een goede sfeer heeft en een voorbeeld is van een groots werk van een regisseur die er voor het eerst mee bezig is. De dialoog haalt het nooit bij de kwaliteit van een soap, maar het verhaal zelf heeft mijn kijk op sommige dingen veranderd. Ja, de wereld lijkt nu een betere plek. Dat is het gevolg van een film.<br />Een pluim.
Casting unknown Michelle Rodriguez as Diana was a stroke of genius. She's perfect. Her acting inexperience actually works in her favor. We've never seen her before so it really feels like her story. She also brings across genuine toughness. This works against her though, because we never doubt her. You never have to cheer for her to win because she never goes up against any fighter we don't think she can beat. So as a boxing movie, it fails.<br /><br />Then again, this isn't really a boxing movie. How do you make a movie about a girl who wants to be a boxer that isn't a boxing movie? You don't. But Karyn Kusama has anyway. Like many indie films, "Girlfight" defies classification or genre and stands on its own as folklore that could darn near happen in real life.<br /><br />Diana is doing poorly in school. She beats up people she doesn't like (all the other girls in her school for example). She doesn't fit in. Her father is forcing her kid brother Tiny to learn to box so he can defend himself when things get tough. He gives Tiny money for his boxing sessions and gives Diana nothing, as if she has no need to defend herself, nor anything worthwhile to make of her life. Tiny wants to go to art school (cliche', yuck), so he gives up his boxing allowance to Diana, who actually wants to box. Things get complicated when Diana falls for another boxer, Adrian (Santiago Douglas), who's looking to turn pro. From there the story winds down toward the inevitable...the two meet in the amateur title fight.<br /><br />What left me cold was that I never found any of this all that interesting. It's all just a bit too believable. Kids with tough lives growing up in rough urban areas fall back on sports. A lot of professional boxers have risen from these circumstances. The mental and physical toughness this upbringing requires lends itself to a game like boxing, where anger is your friend. So this time it's a girl. Big deal.<br /><br />Or there's another position to take: finally, a boxing movie about a girl. Women's boxing has been around a long time. The brutality we usually see in boxing films is replaced here by discussions of people's their lives and their feelings. The whole fighting thing is used as a platform from which to paint a larger picture. Respect. Overcoming adversity. Self-discovery.<br /><br />I recommend "Girlfight" because it has a good spirit and is an example of some great work by a first time director. The dialogue never rises above soap opera quality, but the story itself actually changed my view on some things. Yes, the world now seems like a better place. A film did that.<br /><br />Grade: B-