Prachtig gedaan. Een hoop ellende. Vriendschap overleeft misschien niet alles, maar uiteindelijk is dat het enige wat telt, althans, dat leert een groep vrienden. Ik heb het keer op keer gezien. De muziek is ook verbazingwekkend. Als Kei de enige vriend die hij heeft verliest, geeft hij het op tot hij Sho ontmoet, een weesjongen die niet wordt afgestoten door zijn ware aard. In de wetteloze straten van Mallepa vechten ze om hun eigen plek te midden van een smeltkroes van Aziatische rassen, en leren ze dat het je soms meer kan kosten dan je bereid bent ervoor te betalen. Een verrassend einde dat net zo aangrijpend is als de hele film. Ik kon er geen genoeg van krijgen. Gackt en Hyde kunnen geweldig goed acteren, ze bewijzen dat ze meer zijn dan mooie jongens die zingen.
Beautifully done. A lot of angst. Friendship may not endure all, but in the end it's all that matters, or so a group of friends learn. I have watched it over and over again. The music is also amazing. When Kei loses the one friend he has he gives up until he meets Sho, an orphan boy who is not repelled by his true nature. In the lawless streets of Mallepa they struggle for their own place among a melting pot of Asian races, and learn that sometimes being on top can cost you more than you are ever ready to pay. A surprise ending that grips as much as the whole movie does. I couldn't get enough of it. Gackt and Hyde do a wonderful job of acting, proving they are more than pretty boys who sing.