Ergens, daarbuiten, moet er een lijst zijn van de allerergste homofilms die ooit zijn gemaakt. Er zijn er die overdadige camerabeelden hebben van sterren die peinzend in de ruimte zitten te staren, of er zijn er die zich ondraaglijk lang concentreren op poezenkatten die spaghetti eten. Deze film over bewegingsziekte is een verhaal over een jongen en een jongen en ze leven en liefhebben en zwemmen en komen vast te zitten in grotten en een van hen heeft een depressieve moeder en een ander heeft geen moeder en ze praten en lopen en zwemmen en hebben seks en worden dronken en gaan dan uit elkaar en iemand gaat acht dagen naar het ziekenhuis en komt er dan uit en er zijn veel snelle vooruit- en terugspoelende beelden en er zijn lange, peinzende opnamen van een van hen die in de ruimte kijkt of gewoon zit en niets doet. Begrijp me niet verkeerd, dit is zo'n beetje de 30ste homofilm die ik de afgelopen 6 maanden heb gezien en sommige ervan (de meeste) waren erg voorspelbaar en saai maar deze is echt een vreselijke tijdverspilling. De beste tot nu toe was 'Beautiful Thing'. Dus ik heb dit gezien en na de allereerste openingsscène die maar bleef hangen dacht ik: 'O, nee, dit wordt een creatieve nichterige mafkees.' Maar ik heb het een kans gegeven en ernaar gekeken en toen het afgelopen was, heb ik de dvd in de prullenbak gegooid. Sorry dat ik hem niet mooi vond en als je hem mooi vond, sorry als ik je heb beledigd.
Somewhere, out there, there must be a list of the all time worst gay films every made. One's that have overlong camera shots of the stars sitting and staring pensively into space, or one's where they focus unbearably long on kitty kats eating spaghetti. This motion sickness picture is a story of a boy and a boy and they live and love and swim and get stuck in grottos and one of them has a depressed mother and another has no mother and they talk and walk and swim and have sex and get drunk and then break up and someone goes to the hospital for eight days and then gets out and there is a lot of fast forward and rewind and there are long pensive shots of one of them looking into space or just sitting and doing nothing. I think it's some sort of gimmicky film making technique or maybe it's that the film is so bad they have to fill it up with long, wasted shots because otherwise if they had to rely on plot or story the film would be about 14 minutes. Don't get me wrong, this is about the 30th gay film I"ve watched in the past 6 months and some of them (most of them) have been very formulmatic, predictable and boring but this is one is really a terrible waste of time. The best one so far was "Beautiful Thing". So, I watched this and after the very first opening shot which lingered and lingered I thought "Oh, no, its going to be creative sinny mah" But I gave it a chance and watched it and then when it ended I tossed the DVD in the trash. Sorry I didn't like it and if you did, sorry if I offend.