Ik moet toegeven dat deze film me zo ontroerde dat ik in tranen uitbarstte. Maar ik denk altijd twee keer over dingen na, en in plaats van een lofrede te schrijven die de film als onberispelijk en onberispelijk zou omschrijven, neem ik liever het risico om hem van dichterbij te bekijken.<br />Eerst wat eerst is: de film heeft een ontegenzeggelijke impact op de kijker, simpelweg omdat hij begint als een traag draaiende film die je niet probeert te overdonderen met de echte scènes van 11 september. De duimen gaan omhoog voor deze geniale zet, want in tegenstelling tot Stones World Trade Center doet deze film dat gelukkig wel. De film gaat niet over de aanslag zelf, maar over de fall-out die, net als de fall-out van een kernexplosie, nauwelijks zichtbaar is, maar niettemin gevaarlijk en verwoestend is. De psychologische impact, de pure verwoesting die 11 september veroorzaakte en de verwoesting die het Amerikaanse volk erdoor onderging, is in deze film bijna tastbaar. Ik denk dat Binder een scherpzinnige observatie heeft gedaan van de Amerikaanse samenleving na 11 september en dat Sandler naar mijn mening van een gemiddelde komiek is opgeklommen tot een echt talent dat een prestatie levert die een Oscar waardig is.<br />Maar: in de film _BLOOD DIAMOND_ zegt de Di Caprio-figuur, en ik citeer: "Ach, die Amerikanen. Ze willen altijd maar van alles en nog wat." Ik wil hun lijdensweg niet bagatelliseren, maar ik zou graag een vergelijking maken. Sinds 11 september wordt de hele wereld geconfronteerd met herinneringen, gedenktekens en gedenktekens ter herinnering aan 11 september. De Hollywood-industrie en schrijvers als Safran Foer refereren in hun werk meer dan eens aan 11 september. Nu verandert deze enorme hoeveelheid culturele producten in verband met 11 september de dood van 3000 mensen in de grootste tragedie van deze jonge eeuw. Het aantal boeken dat over dit onderwerp is geschreven en het aantal films dat over dit onderwerp is gemaakt <0xE2><0x80><0x93> en ik zeg dit met alle respect <0xE2><0x80><0x93> doen het belang van deze gruwelijke misdaad enigszins teniet. Het is een feit dat er elke dag mensen sterven als gevolg van onrechtvaardige acties en gruwelijke misdaden die door slechte mensen zijn begaan of simpelweg door verloren mensen. We hebben een oorlog in Irak, in Afghanistan, in Birma en in een heleboel andere landen. We vergeten dagelijks hoe arm de Afrikaanse bevolking is en we voelen ons in mindere mate met hen verbonden dan met de Amerikaanse slachtoffers van 11 september 2001, gewoon omdat ze zwart zijn en omdat hun leven niet veel gemeen heeft met ons westerse leven. Afrika heeft noch het geld noch de mogelijkheid om hun nationale tragedies op dezelfde manier te herdenken als Amerika dat kan. Dus wat ik wil zeggen is het volgende: de reden waarom we meer voelen voor de 3000 slachtoffers van 9/11 en hun families, is dat we voortdurend aan 9/11 worden herinnerd. Er gaat geen dag voorbij zonder een krantenartikel, een film of een boek waarin over 9/11 wordt gesproken.<br />Tot slot: ik heb met Charlie Fineman te doen, maar ik wist niet of ik het recht had meer voor hem te voelen dan voor een Hutu die zijn hele familie heeft verloren in de Rwandese burgeroorlog.<br />Heb je mijn spaarzaamheid gezien?
I have to admit, this movie moved me to the extent that I burst in tears. However, I always think about things twice, and instead of writing a eulogy that would define the film as flawless and impeccable, I prefer taking the risk of a closer look.<br /><br />First what's first: The movie has an undeniable impact on the viewer simply because it starts out and continues as a slow-paced movie that doesn't try to blow you away with the actual scenes from 9/11. Thumbs up for this stroke of genius, because, unlike Stone's WORLD TRADE CENTER this film fortunately doesn't focus on the attack itself but on the fallout which, similar to the fallout of a nuclear explosion, is hardly visible but nonetheless dangerous and devastating. The psychological impact, the sheer devastation that 9/11 caused and the havoc it wreaked on the American people is almost palpable in this movie. I think Binder managed an astute observation of the American post 9/11 society and Sandler in my opinion sky rocketed from an average comedy actor to a real talent who delivers a performance worthy of an Oscar.<br /><br />However: In the film BLOOD DIAMOND, the Di Caprio character says and I quote: "Ah, these Americans. Always want to take about their feelings". Now, I don't want to belittle their sufferíngs, but I sure would like to make a comparison. Ever since 9/11 the entire world is confronted with mementos, memorials and commemorations of 9/11. The Hollywood industry and writers such as Safran Foer more than allude to 9/11 in their works. Now, this huge amount of cultural products, dealing with 9/11, turn the death of 3000 people into the biggest tragedy of this young century. The number of books written on the subject and the number of films directed on this subject, and I say this with all due respect, blow the importance of this atrocious crime somewhat out of proportion.<br /><br />Fact is: People die every day due to unjust actions and horrible crimes committed by bad or simply lost people. We have a war in Iraq, in Afghanistan, in Birma and lots of other countries. On a daily basis, we forget about the poverty the African people suffer from and we tend do empathize with them to a lesser degree than with the American victims of 9/11 simply because they are black and because their lives don't have much in common with our Western lives. Africa neither has the money nor the potential to commemorate their national tragedies in a way America can. So, what I am saying is this: The reason why we feel more for the 3000 victims of 9/11 and their families is because we are constantly reminded of 9/11. Not a day goes by without a newspaper article, a film or a book that discusses 9/11.<br /><br />In conclusion: I commiserated with Charlie Fineman, but I wasn't sure whether I had the right to feel for him more than for a Hutu who lost his entire family in the Rwandan civil war.<br /><br />You catch my thrift?