Het ziet er interessant uit, maar de originaliteit laat te wensen over. Deze saaie uitweiding in techniek slijt na de eerste strijd. Jude Law heeft het charisma van verbrande toast, maar ter verdediging kan ik aanvoeren dat deze film een paar van de slechtste dialogen bevat die ik ooit op het witte doek heb gezien. Het script is zelfs zo slecht dat het je steeds uit de film haalt en me aan het denken zet over mijn werk, rekeningen, mijn honden, enzovoort. Er zijn veel momenten die schreeuwen om een blauw scherm. Paltrow is zo stijf als een plank. Dat had kunnen worden gered door een gevatte film noir-dialoog of door de top. Mijn enige klacht over de techniek is dat de film van Black & White (sorry, computer) zou hebben geholpen omdat het lijkt alsof Turner zwart-wit heeft gekleurd. Gewoon een grote, saaie, clichématige rotzooi. Ik zou liever mijn dijbeen breken dan nog een keer deze uithoudingstest te moeten doen.
Visually interesting, but falls flat in the originality department. This tedious excercise in technique wears thin after the opening battle. Jude Law has the charisma of burnt toast, but in his defense this film contains some of the worst dialogue I have ever seen on the big screen. In fact the script is so poor that it keeps taking you out of the film, and had me thinking about work, bills, my dogs, etc. There are many moments that scream bluescreen. Paltrow is as wooden as they get. This could of been saved by snappy film noir dialogue or over the top camp. My only complaint on the technique is that Black & White film (sorry, computer) would of helped because it looks like Turner colorized black and white. Just a big dull cliché mess. I would rather break my femur than sit through this endurance test again.