Ned Kelly (Ledger), de beruchte Australische bandiet en legende. Net als Robin Hood, met een mengeling van Billy the Kid, zijn de Australiërs dol op de legende over hoe hij het opnam tegen de Engelse aristocratische onderdrukking en de lagere klassen verenigde om Australië voor altijd te veranderen. Het feit dat de lagere klassen in die tijd voor 70 procent uit immigrantencriminelen bestonden, lijkt door deze film terloops te worden aangestipt. Sterker nog, heel wat van die zogenaamde feiten in deze film zijn, bij nader inzien, een tikkeltje twijfelachtig.<br />Ik neem aan dat de argwaan gewekt had moeten worden toen, in de openingstitels, werd beweerd dat deze film gebaseerd is op het boek Scan Our Sunshine. Als er ooit een geromantiseerde versie van de waarheid in een naam voor een boek kon worden gezien, dan was dat het wel. Dit zou geen historisch epos worden, maar gewoon een bewerking van een van de vele dubieuze legenden van Ned Kelly, zij het een harde en sporadisch wrede versie.<br />Helaas is Ned Kelly niets meer dan een opgeblazen Hallmark-kanaal <0xE2><0x80><0x93> een historische wannabe! Het verhaal ploetert voort in een alarmerend tempo (alarmerend omdat nog nooit een film zo traag heeft geploeterd!) Het gevoel van verdoving na de twee uur pure kletskoek deed me denken aan die vreselijke Wyatt Earp van Costner, al die jaren geleden. Eenvoudig gezegd: er gebeurt niets in de film, maar het duurt lang voordat je bij dat niets komt. Dit zou misschien iets draaglijker zijn geweest als de uitvoeringen goed waren (want de richting was zeker niet goed). Maar tenzij je op zoek bent naar een spelletje met het slechtste Oiriaanse accent, zul je teleurgesteld worden. Daartussenin, in het spelletje 'Wie heeft de stomste baard?', 'Spot de achterbakse smeerlap!' (aanwijzing: om de een of andere reden zijn ze allemaal rossig) en 'De natuur in Australië, inclusief leeuwen', is het een ervaring die lijkt op het kijken naar Hallmark, The History Channel, Discovery Channel en Neighbours terwijl je een enorme kater hebt. Ja, de natuur komt vaak in beeld om nog meer tijd te vullen (misschien een poging om er kunstzinnig uit te zien), de film laat steeds zinloze natuuropnamen zien, en als alle inheemse soorten eenmaal zijn getoond, hier.' Het is net een circus met een kameel en een leeuw (die tijdens een gevecht gebruikt worden om ons meer medelijden te laten voelen voor de leeuw dan voor de afgeslachte mensen).<br />Dit is een opgeblazen, emotieloos historisch niemendalletje dat rechtstreeks naar de tv had moeten gaan. Ik kan niet eens één goed woord over deze film zeggen. Zelfs de gewoonlijk zo fantastische Rush lijkt zich te generen om hier te zijn. Als een van de personages opmerkt dat er nog maar 2 kogels over zijn voor hem en zijn maat, wenste ik zelf dat ik een pistool had om elke herinnering aan deze film uit mijn hoofd te blazen!
Ned Kelly (Ledger), the infamous Australian outlaw and legend. Sort of like Robin Hood, with a mix of Billy the Kid, Australians love the legend of how he stood up against the English aristocratic oppression, and united the lower classes to change Australia forever. The fact that the lower classes of the time were around 70% immigrant criminals seems to be casually skimmed around by this film. Indeed, quite a few so called `facts' in this film are, on reflection, a tad dubious.<br /><br />I suppose the suspicions should have been aroused when, in the opening credits, it was claimed that this film is based upon the book, `Our Sunshine'. If ever a romanticized version of truth could be seen in a name for a book, there it was. This wasn't going to be a historical epic, but just an adaptation of one of many dubious legends of Ned Kelly, albeit a harsh and sporadically brutal version.<br /><br />Unfortunately, Ned Kelly is nothing more than an overblown Hallmark channel `real life historical drama' wannabe! The story plods along at an alarming rate (alarming because never has a film plodded so slowly!) The feeling of numbness after the two hours of pure drivel brought back memories of Costner's awful Wyatt Earp all those years ago. Simply put, nothing happens in the film, but it takes a long time getting to that nothing. This would possibly have been a tad more bearable if the performances were good (because the direction sure as heck wasn't). However, unless you are looking to play a game of spot the worst Oirish accent, then you're gonna be disappointed. Between that, the game of `Who has the stupidest beard?', `Spot the obvious backstabber!' (clue, they are all ginger for some reason), and `Nature in Australia.including lions', it is an experience similar to flicking through Hallmark, The History Channel, Discovery Channel, and Neighbours whilst suffering a huge hangover. Yup, nature pops up a lot, as to fill even more time (possibly an attempt to look arty), the film keeps showing pointless wildlife shots, and once all the native species are shown, here's a circus to allow for a camel and a lion (which is used during one fight to try to make us actually feel more sorry for the lion than the massacred people).<br /><br />This is a turgid, emotionless piece of historical fluff which should have gone straight to TV. There isn't even one good word I can say about this film. Even the usually fantastic Rush seems embarrassed to be here. When one of the characters comments that there is only 2 bullets left for him and his pal, I myself was wishing I had a gun to blow any memory of this film out of my head!