Hoewel ik niet kan beweren dat ik een fan van stripboeken ben, heb ik er wel een aantal gelezen, dus ik neem aan dat ik deel uitmaak van het publiek van deze film, en ik werd niet teleurgesteld. Tegen het eind loopt de vaart er een beetje uit, het wemelt bijna van de ideeën en het lijkt wel of Lena Olin, een van mijn favoriete actrices, op de vloer van de snijkamer is achtergelaten. Bovendien kan een stukje van _Blue Raja_ van Hank Azaria een heel eind komen. Toch is het gemakkelijk om al die fouten te vergeven als je een film hebt die zo leuk is. Alle acteurs lijken een enorme lol te hebben met hun rollen, vooral William H. Macy als de rechttoe rechtaan schepster en Janeane Garofalo als de bowler. En in tegenstelling tot sommige anderen vond ik het ontwerp van de stad de grap nog grappiger maken. Ik vond het ook leuk dat disco de favoriete muziek van de slechteriken was; op de een of andere manier leek het toepasselijk.
Though I can't claim to be a comic book fanatic, I have read my share, so I guess I'm part of the audience of this film, and I wasn't disappointed. It does run out of steam near the end, it's almost overflowing with ideas, and it seems like Lena Olin, one of my favorite actresses, was left on the cutting room floor. Also, a little of Hank Azaria's Blue Raja can go a long way. Still, it's easy to forgive all of these faults when you have a film which is this much fun. All the actors seem to be having a blast with their roles, especially William H. Macy as the straight-arrow Shoveler, and Janeane Garofalo as The Bowler. And unlike some, I found the design of the city to make the joke even funnier. I also liked how disco was the music of choice of the bad guys; somehow, it seemed appropriate.