Ahista Ahista is een kleine briljante film. Ik begon ernaar te kijken en in het begin verveelde ik me een beetje, want het ging langzaam en het was niet echt iets nieuws dat een man een meisje ontmoet dat verdwaald is. Maar naarmate de film vorderde, raakte ik steeds meer en geleidelijk aan in de ban van de film, het fantastische verhaal en de charmante romance. De film was buitengewoon eenvoudig en natuurlijk en na een tijdje had ik het gevoel dat ik naar een echte documentatie van het leven van een man keek. Er is één heel goede reden waarom de film dit gevoel gaf, en dat is het nieuwe talent Abhay Deol. Hij is uiterst overtuigend als de eenvoudige, goedhartige en worstelende Ankush, wiens nieuwe liefde hem motiveert om het goed te maken en te vechten voor een beter leven. De hele film lang wordt hij neergezet als een gewone, ondeugende grappenmaker, maar ook als een helpend en liefhebbend persoon die, net als ieder ander, alles zal doen om zijn liefde te beschermen. Deol speelt alle verschillende tinten van zijn personage, positief of negatief, natuurlijk en met het grootste gemak.<br />De regie van Shivam Nair is erg goed. Zijn weergave van het leven van de mensen in de landelijke buurt is uitstekend, maar wat nog indrukwekkender is, is zijn weergave van Ankush' leven. Ik vond de manier waarop Nair de interactie met de luidruchtige, mollige moeder van zijn vriend beschreef, die hij 'khala' (tante) noemt, geweldig. Hij maakt haar graag gek en ergert haar bij elke gelegenheid, maar we zien dat ze een heel bijzondere plaats in zijn hart inneemt en voor hem een soort moederfiguur is, zoals in verschillende scènes te zien is. Behalve Abhay deed de rest van de cast het goed. Hoewel Soha Ali Khan volgens mij niet opviel, was ze goed en had ze iets van haar moeders charme. De vrienden van Himesh Reshammiya waren heel goed, net als de actrice die Ankush' 'khala' speelde.<br />Afgezien van de uitvoeringen was het schrijven van de film uitstekend. De dialogen waren nogal gewoontjes maar toch briljant, en het script was ook fantastisch. Dat kwam voornamelijk doordat de film, ondanks een niet zo nieuw verhaal, nooit overdreven of melodramatisch was en er geen pogingen werden gedaan om het groter dan levensgroot te laten lijken. De grootste zwakheid van de film was Himesh Reshammiya's weinig inspirerende muziek, die niet geschikt was voor deze film. Verder was Ahista Ahista een verrukkelijke film en werd hij alleen maar beter met elke scène. Het concept is misschien niet nieuw, maar de film slaagt erin er fris uit te zien en wordt naarmate het verhaal vordert steeds hartverwarmender. Het einde was bitterzoet, een beetje triest maar toch optimistisch. Kortom, deze film groeit je echt langzaam naar het hoofd en dat kan gemakkelijk worden toegeschreven aan het prachtige boek, de ontroerende momenten, de charmante romance, de realistische gebeurtenissen en natuurlijk Abhay Deols gedenkwaardige optreden.
Ahista Ahista is one little small brilliant. I started watching it, and at the beginning I got a little bored since the pacing was slow and the main idea of one guy meeting a girl who is lost was not really new. But as the film went on, I started getting increasingly and gradually engaged by the film, the fantastic writing and the charming romance. The film was extremely simple and natural and after some time I felt I was watching a real documentation of one guy's life. There's one very good reason the film got this feel, and it's the fresh talent called Abhay Deol. He is extremely convincing as the simple, kind-hearted and struggling Ankush, whose new love motivates him to make amends and fight for a better life. Throughout the film, he is presented as an ordinary mischievous prankster, but also as a helping and loving person, who, like anyone else will do anything to protect his love. Deol portrays all the different shades of his character, whether positive or negative, naturally and with complete ease.<br /><br />Shivam Nair's direction is very good. His depiction of the life of people in the rural neighbourhood is excellent, but what gets to be even more impressive is his portrayal of Ankush's relationships with the different people who surround him, including his friends and his love interest Megha who he is ready to do anything for. I also immensely liked the way Nair portrayed his interaction with his friend's loud and plump mother whom he calls 'khala' (aunty). He likes to drive her crazy and annoy her on every occasion, yet we see that she occupies a very special place in his heart and is like a mother-figure to him as evidenced in several scenes. Except for Abhay, the rest of the cast performed well. Though Soha Ali Khan did not stand out according to me, she was good and had some of her mother's charm. The actors who played Ankush's friends were very good as was the actress who played Ankush's 'khala'.<br /><br />Apart from the performances, the film's writing was outstanding. The dialogues were sort of ordinary yet brilliant, and the script was also fantastic. That's mainly because despite a not-so-new story it was never overdone or melodramatic and there were no attempts to make it look larger-than-life. The film's biggest weakness was Himesh Reshammiya's uninspiring music which was unsuitable for this film. Otherwise, Ahista Ahista was a delightful watch and it got only better with every scene. The concept may not be new, but the film manages to look fresh and becomes increasingly heartwarming as the story goes by. The ending was bittersweet, kind of sad yet optimistic. In short, this movie really grows on you slowly, and this can be easily attributed to the wonderful writing, the moving moments, the charming romance, the realistic proceedings, and of course Abhay Deol's memorable performance.