Elke keer dat er in een film een dwerg of een lilliputter een belangrijke rol speelt, is de kans tien tegen één dat de regisseur hem eruit heeft gegooid omdat hij niet wist wat hij anders moest doen om de film interessant te houden. In dit geval is het kleine mannetje in de hoofdrol helemaal niet zo slecht <0xE2><0x80><0x93> hij slaagt erin zijn waardigheid te bewaren voor de meeste van zijn scènes (behalve het gedeelte waarin hij de hoofdrolspeler de trap van de kerker af sleurt), maar de film zelf gebruikt hem als een hondenbrokje.<br />Het probleem hier is een heel gewoon probleem met goedkope exploitatiefilms <0xE2><0x80><0x93> er zit een kiem van een fatsoenlijk idee in, maar de regisseur en de scenarist weten niet hoe ze die moeten ontwikkelen. Een goede regisseur zou de verschillende elementen uit het verhaal gebruiken <0xE2><0x80><0x93> hersentransplantaties, gestoorde artsen met geheime laboratoria en een kerker, autoachtervolgingen, vuistgevechten, de achterlijke, monsterlijke stijlassistente van Frankenstein, hersenspoeling, verraad en samenzwering, enz. <0xE2><0x80><0x93> en er een opwindende film van maken, vol goedkope opwinding en lol.<br />In plaats daarvan zien we hier een stel mensen rondstommelen en ruziën in het dokterslaboratorium, dan een goedkope operatie waarbij de patiënt bloedt met tempuraverf, gevolgd door een paar van dezelfde mensen die rondstommelen en ruziën in het dokterslaboratorium. Nog een paar scènes in het lab, gevolgd door een andere subgroep van de eerste groep die rondrijdt en een ongeluk krijgt, gevolgd door een ontsnappingsscène uit een kerker die voornamelijk gaat over een vrouw die haar schoenen weer aantrekt, gevolgd door een achtervolging over het dak (het eigenlijke hoogtepunt van de film), gevolgd door een verwarrende reeks gebeurtenissen waarbij iedereen in de film kennelijk aan alle anderen ontsnapt, gevolgd door een heerlijke wandeling op het platteland waar iedereen ofwel achtervolgt, tegen iemand opbotst, aanvalt of weer aan alle anderen ontsnapt, gevolgd door, nou ja, niet veel meer. Ergens in deze film speelt een angstaanjagend geblondeerd blondje in het wit, een goed bedoelend heldhaftig type dat er min of meer doodgewoon knap uitziet, een laboratoriumassistente van twee meter, een grote lul met een massa gesmolten rubber tegen de zijkant van zijn gezicht geplakt, een jongen die zich midden in de film afvraagt of hij niet meer van de 'frankenstein-factor' kan leveren, een brunette die zonder duidelijke reden min of meer verliefd wordt op de held, en de gekke dokter zelf, die de gelukkigste man in de geschiedenis van de kwaadaardige superschurken moet zijn, want niets gaat volgens zijn plan, maar toch lopen de dingen voor hem goed af... en dat allemaal omdat hij er op een gegeven moment tijdens de operatie aan had gedacht om een elektrode in de getransplanteerde hersenen te steken.<br />Dit was beslist niet de slechtste film die ik ooit heb gezien, of zelfs maar de slechtste exploitatiefilm die ik ooit heb gezien, of zelfs maar de slechtste slecht gemaakte exploitatiefilm die ik ooit heb gezien, maar hij ligt er gewoon, druipend van goedkoopheid en gebrek aan aandacht voor details, en er is geen echte reden waarom zelfs slechte filmfans ernaar zouden kijken.
Any time a movie feature a dwarf or a midget in a prominent role, the odds are 10-to-1 that the director threw him in because he didn't know what else to do to keep the movie interesting. In this case, the featured little guy isn't all that bad - he manages to keep his dignity for most of his scenes (except the part where he drags the leading man down the stairs of the dungeon), but the movie itself uses him like a doggie chew toy. <br /><br />The problem here is a common one with low budget exploitation movies - there's a germ of a decent idea in here, but the director and the screenwriter don't know how to develop it. A good director would take the various story elements - brain transplants, mad doctors with secret labs and a dungeon, car chases, fist fights, dim-witted monstrous Frankenstein style assistant, mind control, betrayal and conspiracy, etc...and make an exciting, involving film full of cheap thrills and fun. <br /><br />Instead, what we get here is a bunch of people stumbling around and arguing in the doctor's lab, then a cheesy operation where the patient bleeds tempura paint, followed by some of the same people stumbling around and arguing in the doctor's lab some more, followed by another subgroup of the initial group driving around and having an accident, followed by a dungeon escape scene that is mostly about a woman putting her shoes back on, followed by a rooftop chase (the actual high point of the movie), followed by a confusing series of events where everyone in the movie apparently escapes from everyone else, followed by a lovely stroll in the countryside where everyone either chases, bumps into, attacks or escapes from everyone else AGAIN, followed by, well, not much else. <br /><br />Somewhere in here is a scary peroxide blonde dressed in white, a well meaning heroic type who is sort of blandly good looking, a three foot lab assistant, a big lunk with a mass of melted rubber pasted to one side of his face, a kid who wonders into the middle of the movie to provide more of the "frankenstein factor", a brunette who sort of falls in love with the hero for no apparent reason, and the mad doctor himself,who must be the luckiest man in the history of evil super-villains, because nothing goes according to his plan, but things work out for him anyway... and all because he remembered to stick an electrode into the transplanted brain at one point in the operation. <br /><br />This was by no means the worst movie I've seen, or even the worst exploitation movie I've seen, or even the worst badly made exploitation movie I've seen, but it just lies there, oozing cheapness and inattention to detail at every point, and there is no real reason for even bad movie enthusiasts to watch it.