Swifts werk heeft veel meer gemeen met Kafka en Orwell dan met schrijvers van fantasyboeken, dus het is merkwaardig dat _Gullivers reizen_ als kinderboek wordt beschouwd. De kleintjes boffen!<br />Hetzelfde geldt voor deze film. Er zijn een paar echt afschuwelijke versies van dit verhaal geweest, en dat moet de reden zijn waarom de mensen niet graag naar deze versie kijken. Ik bedoel, het is een tv-film en hij is van de muppet Jim Henson, dus wat kunnen we anders verwachten dan schattigheid?<br />Kijk nog eens <0xE2><0x80><0x93> schoonheid duikt op de vreemdste plaatsen op. Kinderen zijn dol op deze film genoeg om er drie uur naar te kijken, maar het kost ook de tijd om Swifts donkere ogen goed te krijgen. Ik heb een hekel aan special effects, maar hier worden ze gebruikt om het verhaal voort te zetten in plaats van ons alleen maar te verblinden. Ik wil erop wijzen dat de producenten de moeite hebben genomen om klassieke acteurs als John Gielgud en Peter O'Toole te rekruteren, die hun excentrieke rollen perfect uitvoeren.<br />Dramatisch wordt de romance tussen Gulliver en Glumdalclitch ontroerend en schrijnend gemaakt, maar ook grappig (ze is een klein meisje, maar twintig keer zo groot als hij). Het verhaal heeft een thema over afwezige vaders waar veel kinderen zich in zullen herkennen. En het deel over Gulliver in het gekkenhuis brengt een element van afgrijzen met zich mee met betrekking tot misbruik van gezag (kennelijk afkomstig uit Val Lewtons 'Bedlam' uit 1946, ook een vergeten meesterwerk). De vhs komt altijd voor een paar centen in de aanbieding, wat een belediging is voor de vele grote kunstenaars die deze film hebben gemaakt. Ik moedig het publiek aan iets goeds te herkennen door deze film te kopen en anderen te inspireren ernaar te kijken. Hoewel de film veel te bieden heeft aan kinderen, zullen volwassenen merken dat hij goed in de smaak valt bij klassiekers als Aguirre, Brazil, 1984 en andere fantastische werken.
Swift's writing really has more in common with Kafka and Orwell than with fantasy-adventure writers, so it's curious that Gulliver's Travels has been deemed a children's novel. Lucky kiddies!<br /><br />The same applies to this movie. There have been some really awful versions of this story, which must be why people are reluctant to look at this version. I mean, it's a TV-movie and it comes from muppetteer Jim Henson, so how should we expect anything but cuteness?<br /><br />Look again - beauty turns up in the oddest places. Children love this movie enough to sit through all three hours of it, but it also takes the time to get Swift's dark vision right. I hate special effects, but here they are used to carry the story forward instead of just dazzling us. Please note that the producers took the trouble to recruit classical actors like John Gielgud and Peter O'Toole who perform their eccentric roles with perfection.<br /><br />Dramatically, the romance between Gulliver and Glumdalclitch is rendered touching and poignant, as well as funny (she's a little girl, but twenty times his size). The frame-story has a theme about absent fathers that many children will relate to. And the part about Gulliver in the asylum introduces an element of horror dealing with the abuse of authority (apparently deriving from Val Lewton's "Bedlam" [1946], another forgotten masterpiece).<br /><br />The VHS is always turning up in the bargain-bin for a few cents, which is an insult to the many great artists who put this thing together. I encourage audiences to recognize a good thing by getting this movie and inspiring others to watch it. Although it has a lot to offer children, grown-ups will find that it stands up nicely to such classics as Aguirre, Brazil, 1984 and other serious fantastic works.