Ik begin net de tot nu toe prachtige wereld van monsieur Ozon te verkennen. Ik heb tot nu toe maar 4 films gezien, en bij de laatste in de rij drong het tot me door dat ze allemaal gingen over eenzame vrouwen en hun daden. Niet één niet-alleen-vrouwelijk personage uit 12, en ze hebben allemaal een zware invloed op de omgeving.<br />Deze film is waarschijnlijk de enige (van de vier) waar die invloed voorgoed is.<br />Het homothema is een bijna standaardonderdeel van de achtergrond voor Ozons films, dus het grijpt niet in op het accent (hoewel het uiterlijk van de personages dat misschien wel doet). Let op de gevoelens, niet op hun voorwerpen. Heel mooi en vluchtig, echt als een zomerromance, en hoewel het een ontspanning is voor gedachten en geest, geeft het wat voedsel voor de ziel.
I'm just starting to explore the so far wonderful world of monsieur Ozon. I've seen only 4 films so far, and with the last one in the row it hit me that all of them were in fact about lonely women and their actions. Not a single non-lonely female character out of 12, and all of them bring heavy impact of surroundings.<br /><br />This film is probably the only one (out of four) where this impact is for good.<br /><br />The gay theme is an almost standard part of background for Ozon's films, so it doesn't grab the accent (although the looks of the characters might). Watch for the feelings, not for their objects.<br /><br />Very nice and fleeting, truly like a summer romance, and while being a relaxation to thought and mind, it gives some food for the soul.