Het schijnt dat er twee soorten mensen op de wereld zijn: degenen die denken dat 'Vijf personages' een van de beste afleveringen van de serie is en degenen die zo cool zijn dat ze weten dat het waardeloos is, omdat ze zo slim zijn en al de 'lamme' wending aan het eind hebben voorspeld (wat volgens hun beperkte verstand de enige reden is waarom de Twilight Zone bestaat: om met wendingen op de proppen te komen).<br />Er zijn meer dan genoeg lamlendige afleveringen in de serie en ik ben niet iemand die alle TZ-afleveringen op tien beoordeelt. Maar deze is er zeker een die zo'n cijfer verdient. Hij is claustrofobisch en kleurrijk. De spanning neemt toe en we kunnen niet wachten op de onthulling van het geheim aan het eind. Maar wat dat geheim ook is, wat deze mensen ook zijn, het doet er niet echt toe. Het mooiste van de hele episode is dat we er zelf naar toe leiden. Het zou net zo machtig zijn als we er nooit achter zouden komen wat deze vreemdelingen in een vreemd land werkelijk zijn.
It seems there are two kinds of people in the world: those who think that "Five Characters" is one of the best episodes in the series and those who are so cool that they know it sucked because they were so clever and already predicted the "lame" twist at the end (which apparently, in their small minds, is the only reason the Twilight Zone exists: to come up with twists).<br /><br />There are plenty of lame episodes in the series and I'm not one to rate all TZ episodes ten. But this one is certainly one of those that merit such a rating. It is claustrophobic and colorful. The suspense is built up and we cannot wait for the reveal of the secret at the end. But whatever that secret is, what these people are, it doesn't really matter. Most of the beauty of the episode is to lead up to that. It would be just as powerful if we never find out what these strangers in a strange place really are.