Is er iets opwindenders op aarde dan te leren wat onze broze lichamen na, eh, de dood te wachten staat? De Spaanse regisseur Ignacio Cerdna (een zielsverwant van zijn Duitse collega Jandrg Buttgereit) geeft stap voor stap antwoord op onze nieuwsgierigheid en nodigt ons uit voor een opwindende reis in de wereld van tafels, scalpels, chirurgische zagen, menselijke ingewanden en verwrongen geesten. Een dag in het leven (in feite een halfuur) van een gekwelde lijkschouwer (of misschien assistent-patholoog-anatoom of wie hij ook is) die genoeg heeft van zijn gebruikelijke morbide plichten en op een niet-traditionele manier zijn psychologische spanning ontlaadt, gewoon op zijn werk. Ik begrijp niet wat voor boodschap de auteurs met deze eenlettergrepige plot probeerden over te brengen. Ik vermoed dat het op de een of andere manier geïnspireerd is door de grillige manier waarop Udo Kiers personage zich in Frankenstein van Andy Warhol gedraagt.<br />De artistieke waarde van de film is ook twijfelachtig. Het is moeilijk om de prestatie van de acteurs te beoordelen als ze geen enkel woord zeggen. Hun emoties gaan schuil achter de medische maskers. Er is ook niet genoeg ruimte voor groot camerawerk <0xE2><0x80><0x93> in feite ontvouwt de hele actie zich voornamelijk binnen vier muren.<br />Authenticiteit <0xE2><0x80><0x93> effecten en make-up zijn indrukwekkend en de opstelling ziet er heel plausibel uit, maar slechts een handjevol medische/forensische experts kan beoordelen hoe waarheidsgetrouw en anatomisch correct de ontleding hier wordt uitgevoerd (als het iemand iets kan schelen). Eerlijk gezegd dacht ik altijd dat de autopsie werd gedaan om de conditie van bepaalde organen te onderzoeken en de doodsoorzaak vast te stellen. Nu weet ik dat dode lichamen worden afgehakt, verkracht en vernederd, ingewanden uit elkaar worden gerukt, hersenen uit het hoofd worden gehaald, in de buik worden gepropt en met ingewanden worden vermengd, en dan wordt het lichaam gehecht en gewassen <0xE2><0x80><0x93> niets persoonlijks. En wat wordt er van die arme drommels verwacht dat ze na afloop in hun bedrieglijke autopsierapporten schrijven?<br /><0x3E><0x3E> De factor van schok en walging <0xE2><0x80><0x93> het is hoogst onwaarschijnlijk dat een nietsvermoedende kijker tot zijn afgrijzen zal ontdekken dat de disk die hij met zijn vrouw en kinderen naast een kerstboom had moeten bekijken, een grafische videohandleiding over vivisectie blijkt te zijn. Dit obscure artikel is nauwelijks verkrijgbaar en wordt gezocht door mensen die het onderwerp goed kennen en zich niet snel beledigd voelen. Daarom zou het zinloos zijn om iemand te waarschuwen deze film te saboteren. Ze weten heel goed waar ze precies naar kijken en wat ze willen zien. <br />Cerdtree is echt een getalenteerde en stijlvolle regisseur, wat duidelijk blijkt uit ten minste twee andere delen van zijn 'trilogie' <0xE2><0x80><0x93> voorafgaand aan 'The Awakening', een verbluffend zwart-wit korte film, en 'Genesis', een visueel verbluffend en humeurig stuk met een grillig en interessant concept. En ik ben er vrij zeker van dat hij op een dag de harten van de bioscoopbezoekers zal veroveren met zijn nieuwe, meer mainstream georiënteerde materiaal. En vroeg of laat zou 'Aftermath' een zeldzaamheid worden voor de nauwgezette verzamelaars van zijn 'vroege' 'warming-up'-werken.<br />Maar in de tussentijd, ben ik bang, kan het uitsluitend worden aanbevolen voor medische studenten of specialisten die mentale stoornissen en seksuele afwijkingen bestuderen.
Is there anything else on earth to be more enticing than to learn what expects our frail bodies after, um, death. Spanish director Ignacio Cerdà (a soul-mate of his German colleague Jörg Buttgereit) provides blow-by-blow answer to our curiosity and invites us to an exciting journey in the world of preparation tables, scalpels, surgical saws, human entrails and warped minds.<br /><br />Welcome to the autopsy room!<br /><br />I don't know which facets of the film, apart of its notorious reputation, may have helped it to acquire sufficiently high rating.<br /><br />Storywise it's fairly simple and straightforward - a day in the life (actually half an hour) of a troubled coroner (or, perhaps, assistant pathologist or whoever he is) that is fed up with his routine morbid duty and discharges his psychological tension in a non-traditional fashion, right at his workplace. I'm perplexed of what particular message the authors tried to deliver with this one-note plot. I suspect it may be somehow inspired by Udo Kier's character's quirky demeanor in Andy Warhol's Frankenstein.<br /><br />Artistic values of the film are also questionable. It's hard to evaluate the performance of the actors that don't squeeze a single word. Their emotions are concealed behind the medical masks. There's also not enough room for great camera-work - basically, the entire action unfolds mostly within four walls.<br /><br />Authenticity - effects and makeup are impressive and the setup looks very plausible, but only a handful of medical/forensic experts can judge how truthful and anatomically correct the dissection is carried out here (if anyone cares). Honestly, I used to think that the autopsy is done to examine the condition of particular organs and to ascertain the cause of death. Now I know that dead bodies are severed, raped and humiliated, intestines are ripped apart, brains are retrieved from the head, stuffed into abdomen and mixed with guts, then the body is stitched back and washed - nothing personal. And what are these poor lads expected to write in their deceitful autopsy reports afterward?<br /><br />Shock and disgust factor - it's much unlikely that an unsuspecting viewer would discover, to his horror, that the disc he was intended to watch with his wife and kids beside a Christmas tree turns out to be a graphic video manual on vivisection. This obscure item is barely available, sought by people well familiar with the subject and not easily offended. Hence it would be pointless to warn anyone to sabotage this film. They are well aware what exactly they are watching and what they want to see.<br /><br />Cerdà is really gifted and stylish director, which is clearly obvious from at least two other parts of his "trilogy" - preceding 'The Awakening', amazing black and white short, and 30-minute 'Genesis', visually stunning and moody piece with an off-beat and interesting concept. And I'm pretty sure that one day he will conquer the hearts of moviegoers with his new, more mainstream oriented, material. And sooner or later 'Aftermath' would become a rarity for the meticulous collectors of his "early" "warm-up" works.<br /><br />But in the meantime, I'm afraid, it may be recommended strictly for medical students or specialists that study mental disorders and sexual deviations.