Northanger Abbey is niet mijn favoriete roman van Jane Austen, maar het heeft zijn charmes. Deze film niet. Er zitten een paar personages in die naar hetzelfde boek zijn vernoemd, maar het verhaal is drastisch veranderd, en de liefste man in de hele Austen-canon (tenzij Emma's Mr. Knightley een ereplaats krijgt) wordt afgeschilderd als een harteloze en geldbeluste engerd. Er worden een of twee totaal niet ter zake doende personages geïntroduceerd, en dat alles wordt omgeven door een tastbare sfeer van ingesnoerde perversiteit. Ik was zo teleurgesteld toen ik hem voor het eerst zag in 1986; tot op de dag van vandaag staat hij hoog op de lijst van films die de boeken waarop ze zijn gebaseerd te schande maken. Zelfs fans van Robert Hardy zouden met een grote boog om deze film heen moeten lopen. Het heeft niets, en dan bedoel ik N-O-T-H-I-N-G, om het aan te bevelen.
Northanger Abbey is not my favorite Jane Austen novel, but it has its charms. This movie doesn't. It has some of the same character names as the book, but the story is drastically altered, and the sweetest man in the whole Austen canon (unless Emma's Mr. Knightley gets pride of place) is made out to be a heartless and mercenary creep. One or two totally extraneous characters are introduced, and a palpable air of corseted perversion hangs over it all. I was so disappointed when I first saw it on its release in 1986; even today it ranks high on the list of films that disgrace the books on which they're based. Even Robert Hardy fans should give this one a wide berth. It has nothing, and I mean N-O-T-H-I-N-G, to recommend it.