Title: Dracula 1972 <0xE2><0x80><0x93> 1972 <0xE2><0x80><0x93> 1972 <0xE2><0x80><0x93> 1972 <0xE2><0x80><0x93> 1972 <0xE2><0x80><0x93> 1972 <0xE2><0x80><0x93> 1972 <0xE2><0x80><0x93> 1972 <0xE2><0x80><0x93> 1972 <0xE2><0x80><0x93> 1972 <0xE2><0x80><0x93> 1972 <0xE2><0x80><0x93> 1972 <0xE2><0x80><0x93> 1972 <0xE2><0x80><0x93> 1972 <0xE2><0x80><0x93> 1972 <0xE2><0x80><0x93> 1972 <0xE2><0x80><0x93> 1972 <0xE2><0x80><0x93> 1972 <0xE2><0x80><0x93> 1972 <0xE2><0x80><0x93> 1972 <0xE2><0x80><0x93> 1972 <0xE2><0x80><0x93> 1972 <0xE2><0x80><0x93> 1972 <0xE2><0x80><0x93> 1972 <0xE2><0x80><0x93> 1972 <0xE2><0x80><0x93> 1972 <0xE2><0x80><0x93> 1972 <0xE2><0x80><0x93> 1972 <0xE2><0x80> Hij biedt hun een nacht van zwarte massa en zwarte magie aan. Waarop zij ook zeggen: 'Waarom ook niet, waarom niet, het zou best leuk kunnen zijn!' En zo komen ze in minder dan geen tijd Graaf Dracula weer uit de as te voorschijn halen.<br />Deze film begint met een dansfeest bij een paar rijke sloebers thuis. Hij kent de mensen op zijn feest niet, maar toch zijn ze allemaal de hele nacht in zijn huis aan het feesten. Ze gebruiken drugs, vrijen en dansen op de tafels. De filmmakers hebben ervoor gezorgd dat deze scène volledig werd overspoeld met wat jonge mensen in die tijd cool vonden. Iedereen zegt woorden als 'geweldig' en 'geweldig' en ze besluiten veel van hun zinnen met 'al die jazz'. Dus ja, het is wel duidelijk dat we in de jaren zeventig zitten. En als klap op de vuurpijl is er een band die klinkt als 'Jefferson Airplane'... Ik bedoel, je verdrinkt in alle dingen uit de jaren zeventig. En terwijl ik dit zat te kijken, vroeg ik me steeds maar af: hoe past Dracula met zijn zwarte cape en zijn zwarte kleren in dit geheel? En dat is precies wat er gebeurt. Oude Dracula voelt niet op zijn plaats te midden van al het feestgedruis en de rock-'n-roll en de drugs. Veel van de scènes in de film zijn geweldig... maar helaas past de muziek die ze besloten aan de gebeurtenissen toe te voegen helemaal niet bij de sfeer van het verhaal en haalt je helemaal uit de stemming. Er gebeurt iets angstaanjagends of engs op het scherm en plotseling begint er een stel luide trompetten en congo's te roffelen en ben je helemaal uit het horrorelement gehaald. Dat zoog de sfeer helemaal uit deze film weg.<br />Maar al met al was de film best goed, al die afleidende muziek uit de jaren zeventig even buiten beschouwing gelaten (een ziekte die ook Satanische Riten van Dracula teisterde). Maar dit wil ik wel even vermelden. Het verhaal was gewoon een herhaling van wat we eerder hadden gezien in _Smaak het Bloed van Dracula_. Het verhaal is in feite bijna identiek. Eens kijken... een jongeman erft Dracula's ring en as... check. Vervolgens besluit hij Dracula weer tot leven te brengen met de hulp van een paar mensen die niets weten van waar ze zich mee inlaten... oké. Zwarte mis om Dracula weer tot leven te brengen in een ontwijde kerk... oké. De lijst van overeenkomsten gaat maar door. Dus deze film is niet erg origineel, als je het mij vraagt.<br />Maar er zijn een paar dingen die deze film de moeite waard maken. Het feit dat de film een tijdcapsule is naar Londen in het begin van de jaren zeventig maakt de film onderhoudend. Ik moest telkens giechelen en lachen als iemand in 70-jargon sprak. Ik kon mijn ogen niet geloven bij sommige van de kleren die die mensen droegen en de auto's waarin ze reden! Het maakte de film leuk voor me, maar we zijn hier om de stuipen op het lijf te jagen, we zijn hier om te zien hoe Drac een paar maagden vermoordt en wraak neemt op het Huis van Helsing. Hebben we daar iets van gezien? Nou, ja. Er zitten een paar goede scènes tussen om de oude schoolhamerfans tevreden te stellen. Om te beginnen is er de scène van de zwarte mis die bovenal satanisch was! Ze noemen de naam van heel wat demonen en er wordt heel wat bloed vergoten. Die scène was ontzagwekkend maar werd op het meest cruciale moment door de muziek verknald. Dan is er de echte wederopstanding van Dracula die ik vanuit een visueel standpunt geweldig vind. Er komt wat mist uit Dracula's graf en langzaam maar zeker komen het silhouet en het gezicht van Christopher Lee uit de mist tevoorschijn. Cool shot! Ik vond het geweldig! We hebben een Cushing en Lee-gezicht aan het eind. En op een gegeven moment moet ik onwillekeurig lachen als Dracula een meubelstuk door de lucht slingert. Ik lach omdat hij dat in alle films sinds _Dracula_ heeft gedaan. Het is die Hammer-traditie waarin de personages kaarsen en stoelen naar elkaar beginnen te gooien. En ik denk bij mezelf, zijn dat niet de opwindendste dingen om te laten zien? Dan gooit een slechterik een kaars naar onze held. Nou ja, hoe dan ook, de ondergang van Dracula in deze film lijkt erg veel op die van alle andere Hammer Dracula's die eraan vooraf zijn gegaan, de vampier wordt bedwelmd en dan snijden we in een reeks scènes tot er alleen nog maar as over is.<br />Al met al een onbedoeld grappige Hammer Dracula-film. Hij speelt zich af in de jaren zeventig en hoewel dat hem tot een leuk tijdverdrijf maakt (en hij is niet zo gruwelijk als de Satanische Riten van Dracula) past hij toch niet goed bij het Dracula-universum dat we van Hammer waren gaan verwachten.<br />Rating 31/2 van de 5.<br />Rating 3/2 van de 5.
Title: Dracula A.D. 1972 <br /><br />Director: Alan Gibson <br /><br />Cast: Peter Cushing, Christopher Lee, Stephanie Beacham <br /><br />Review: Sometimes movies can be time capsules that transport you back to any given time. In this case...our time capsule is Hammers Dracula A.D. 1972 which transports us back to a time in which Austin Powers would have felt right at home.<br /><br />The story is about these group of kids (were not a gang! were a group!) that love to hang out at a café shop called "The Cavern". One day, Johnny Alucard (hmm strange last name...wait...it spells Dracula backwards!) a new member of the group offers the group a new way to get their kicks. He offers them a night of black mass and black magic. To which they also say "sure why the hell not, it could be fun!". So in no time flat, the find themselves resurrecting Count Dracula from the ashes.<br /><br />This movie opens up with a swinging party at some rich doofuses home. He knows non of the people at his party, yet there they all are partying the night away in his house. Doing drugs, making out and dancing on top of tables. The filmmakers made sure that this sequence was completely engulfed in whatever young people considered cool at that time. Everyone says words like "way out" and "groovy" and they finish many of their sentences saying "all that jazz". So yeah, its pretty evident that this is the 70s. To top it all off, there's a band that sounds something like "Jefferson Airplane"...I mean you'll be drowned in all things 70s. And as I watched this I kept asking myself "how the heck is Dracula with his black cape and get up going to fit into all this?" And thats exactly what happens. Old Dracula feels out of place amidst all the partying and the rock and roll and drugs. Many of the scenes in the film are great....but sadly the music they decided to add to the proceedings doesn't fit at all and completely takes you out of the mood of things. Something horrifying or scary will be happening on screen and suddenly a bunch of loud trumpets and congos start to beat and your just completely taken out of the horror element. That sucked out the atmosphere right out of this movie for me.<br /><br />But all in all, putting all the distracting 70s music aside (an illness that Satanic Rites of Dracula also suffered) the movie was pretty good. But I will mention this. The story was just a re-hash of what we had seen before in Taste the Blood of Dracula. In fact the story is damn near identical. Lets see...a young lad inherits Draculas ring and ashes...check. He then decides to bring Dracula back to life with the help of some people who know nothing about what they are getting into...check. Black Mass to bring Dracula back in a desecrated church...check. The list of similarities goes on and on. So this movie ain't very original if you ask me.<br /><br />There are a few things that make this movie worth while though. For example the fact that the movie is a time capsule to London in the early seventies makes the film entertaining. I kept giggling and laughing every time someone spoke in 70 jargon. I couldn't believe some of the clothes these people wore and the cars they drove! It made the movie fun for me, but we are here to get spooked, were here to see Drac kill a few virgins and take his revenge on the House of Van Helsing. Did we get any of that? Well yeah. There's a few good sequences squeezed in there to satisfy old school hammer fans. First off, there's the Black Mass sequence which was above all things satanic! They mention the name of many a demon and lots blood is spilled. That sequence was awesome but it was messed up by the music in its most crucial moment. Then there's Draculas actual resurrection which Ill admit was great from a visual standpoint. Some mist comes out of Draculas grave and slowly but surely Christopher Lees silhouette and face emerge from the fog. Cool shot! I loved it! We have a Cushing and Lee face off at the end. And I couldn't help to laugh at one point when Dracula hurls a piece of furniture through the air. I laugh because he has done this in every single film since Horror of Dracula. Its this Hammer tradition where the characters start throwing candle sticks and chairs at each other. And I think to myself, aren't their more exciting things to show then a bad guy throwing a candle stick at our hero. Oh well, anyhows, Draculas demise in this one is very similar to all the other Hammer Draculas before it, vampire gets slaked and then we cut to a series of frames until there's only ashes left.<br /><br />All in all, an unintentionally funny Hammer Dracula film. Its trapped in the 70s and though that makes it a fun watch (and its not as horrible as Satanic Rites of Dracula) it still doesn't gel well with the Dracula universe we had come to expect from Hammer.<br /><br />Rating 3 1/2 out of 5