Goed, ik geef toe dat een deel van de wetenschap in 'Doppelganger' (of 'Reis naar de verre zijde van de zon') een beetje onzinnig is. Het idee dat er een hele planeet bestaat die niet ontdekt is (omdat we hem niet aan de andere kant van onze zon kunnen zien) klopt helemaal niet <0xE2><0x80><0x93> elke student astronomie weet dat een andere planeet ter grootte van de Aarde zwaartekrachtbewegingen zou veroorzaken in de bewegingen van andere planeten. Zo hebben de astronomen tenslotte het bestaan van Pluto gededuceerd, en zo vinden ze regelmatig kometen en asteroïden en manen. En het idee dat een spiegelbeeld van de Aarde zich op de een of andere manier tot een bijna volmaakte parallel met de Aarde heeft ontwikkeld, tot en met Engels sprekende wetenschappers en menselijke tegenhangers voor ieder mens die op de Aarde is geboren... dat haalt de dingen uit de 'harde wetenschap' naar het gebied van de schemerzone. Dat hoeft niet per se slecht te zijn, maar het vereist wel een grote opschorting van kritisch denken om het te accepteren en ervan te genieten.<br />Maar man, deze film heeft me als puber de stuipen op het lijf gejaagd. Ik was nog steeds gewend aan tamelijk opgewekte, opgewekte science-fictionfilms toen de held uiteindelijk won <0xE2><0x80><0x93> zelfs '2001' kon worden geïnterpreteerd als een 'opgewekte' afloop. Maar in dit geval: Thinnes probeerde aan te meren met zijn moederschip in de parkeerbaan, zodat hij naar zijn eigen Aarde kon terugkeren, maar werd teruggeworpen uit zijn landingsplaats (Iets over 'dat de polariteiten niet omgekeerd werden omdat zijn 'dubbelganger' niet hetzelfde deed. Blijkbaar had Thinnes' 'dubbelganger' besloten dat hij gelukkig was in zijn nieuwe thuis.) Thinnes' schip begon aan de afdaling naar de lanceerbasis van Tegen-Aarde, en ik was ervan overtuigd dat hij het beschadigde vaartuig veilig aan de grond zou krijgen en het opnieuw zou proberen, gewapend met de nieuwe informatie die hem en zijn aanhangers zou laten slagen. Hij was tenslotte de Held, en de Held wint altijd.<br />In plaats daarvan kon Thinnes' schip niet landen. Het schip stortte neer op de lanceerplaats, zo verschrikkelijk en verwoestend dat iedereen (behalve de hoofdprojectleider) omkwam en alle gegevens over het project en Thinnes' bestaan werden vernietigd. Thinnes kon nooit meer naar huis en hij kwam nutteloos om het leven, zonder dat zijn geheimen ooit aan het licht waren gekomen.<br />Afgezien van de _Planeet van de Apen_ -serie had ik nog nooit zo'n triest en treurig einde gezien, en het bleef me altijd bij - vooral de woeste verwoesting van het neerstorten vlak voor het begin van de lancering (je wist dat het ruimteschip nooit meer zou vliegen!) en dat helemaal aan het eind.<br />'Ik...' Ik zou deze film graag nog eens zien, om te zien hoe goed hij het al die jaren heeft volgehouden.
All right, I'll grant you that some of the science in "Doppelganger" (or "Journey To The Far Side Of The Sun") is kind of dopey.The idea of an entire planet existing undetected (because we can't see it on the other side of our sun) doesn't hold up at all - any Astronomy 101 student knows that another planet the size of Earth would cause gravitational perturbances in the motions of other planets. That's how astronomers deduced the existence of Pluto, after all, and that's how they find comets and asteroids and moons on a regular basis.<br /><br />And the idea that a mirror image Earth somehow evolved in almost perfect parallel to our Earth, down to English speaking scientists and human counterparts for each human born on our Earth...that takes things out of 'hard science' fiction and into "Twilight Zone" territory. That's not necessarily a bad thing, but it requires a major suspension of critical thinking to accept and enjoy. <br /><br />But man, this movie knocked my socks off as an adolescent. I was still used to fairly cheerful, upbeat science fiction films when the hero won through in the end - even "2001" could be interpreted as having an 'upbeat' ending. <br /><br />But in this case: Thinnes attempted to dock with his orbiting mothership so he could return to his own Earth, only to be bounced back out of his docking berth (Something about 'the polarities not being reversed because his 'doppelganger' wasn't doing the same thing. Apparently Thinnes' 'doppelganger' had decided he was happy in his new home.) Thinnes' ship started the descent back to the CounterEarth launch site, and I was certain that he would somehow get the damaged craft to land safely and try again, armed with the new info that would let him and his backers succeed. He was The Hero after all, and the Hero always wins through in the end. <br /><br />Instead, Thinnes couldn't maintain control of the crippled craft, and the ship's subsequent crash into the launch site was so horrible and devastating that it killed everyone (except for the chief project leader) and destroyed all records of the project and Thinnes' existence. Thinnes never got to go home, and he perished uselessly, his secrets never revealed. <br /><br />Except for the Planet Of the Apes series, I had never seen such a sad and downbeat ending, and it always stuck in my mind - especially the ferocious devastation of the crash scene near the beginning of the move (you knew that spaceship was NEVER going to fly again!) and the one at the very end. <br /><br />I'd love to see this movie again, and see how well it held up over the years.