In _August Days/Dies_ heeft Marc Recha ons een zondoorstoofde Catalaanse documentaire-achtige roadfilm gegeven die voornamelijk bestaat uit een meanderende, geïmproviseerde meditatie over broederschap en het opeisen van de doden. De prachtige, soms grote, rijk aan atmosferische beelden van 35 mm, een mooie soundtrack en een Catalaans verhaal zijn betoverend als stemmingsbeeld, als je tevreden bent met een traject dat weinig vaart heeft en nergens naar toe leidt. Filmmaker Marc Recha en zijn niet-identieke tweelingbroer David zijn de sterren en het verhaal wordt verteld door hun jongere zus. Marc had onderzoek gedaan naar het leven van Ramon Barnils (1940-2001), een socialistische redacteur die een vriend van de familie was geweest. Hij had het gevoel dat hij verzadigd was van informatie en moest even pauzeren. De breuk resulteerde in het maken van deze film, die de sfeer van de interviews met de collega's van Barnils probeert te vangen, gedachten over de Spaanse Burgeroorlog, het droge seizoen dat ze doormaakten, het ruige landschap, de genegenheid van de gebroeders Recha voor elkaar, zwemmen, gebruinde naaktheid en de personages of verhalen die ze tegenkwamen toen ze buiten hun busje kampeerden. Dit leidt tot de achtervolging van een reusachtige meerval en de tijdelijke verdwijning van een van de broers. Uiteindelijk moet David terug naar Barcelona om bij zijn dochter te zijn en moet Marc terug naar zijn project, en daar houdt het op. Ik vond het fascinerend om te luisteren naar een uitgebreid verhaal in de Catalaanse taal met een mengeling van Spaans en Frans klinkende woorden (misschien een combinatie van Proven<0xC3><0xA7>aals en Proven<0xC3><0xA7>aals?). Dit is geen grote film, maar hij trekt de aandacht en is zinnig als keuze van een filmfestival met zijn zuivere visuele en auditieve schoonheid en zijn manier om met genres te spelen en de autobiografie op een frisse en inspirerende manier te vermengen met fictie en documentaire.<br />Een officiële selectie van het New York Film Festival in het Lincoln Center in 2006.
In August Days/Dies d'agost Marc Recha has given us a sun-saturated Catalan documentary-style road movie that's mostly a meandering improvised meditation on brotherhood and reclaiming the dead. The beautiful sometimes large-scale, richly atmospheric 35 mm. landscape images, nice soundtrack and Catalan-language narration are enchanting as a mood piece, if one is content with a trajectory that hasn't much momentum and doesn't lead anywhere in particular. Filmmaker Marc Recha and his non-identical twin David are the stars and the narrative is voiced by their younger sister. Marc had been researching the life of Ramon Barnils (1940-2001), a socialist editor who had been a family friend. He felt he was saturated with information and had to take a break. The break turned into making this film, which seeks to capture the mood of the interviews with Barnils' associates, thoughts about the Spanish Civil War, the drought season they were experiencing, the rugged landscape, the Recha brothers' affection for each other, swims and suntanned nudity and whatever characters or stories they ran into as they camped out of their van. This leads to pursuit of a giant catfish and the temporary disappearance of one of the brothers. In the end David has to go back to Barcelona to be with his daughter and Marc has to return to his project, and there it ends. I found it fascinating to listen to an extended narration in the Catalan language with its blend of Spanish and French-sounding words (perhaps linked with Provençal?). This isn't a major film but it commands attention and makes sense as a film festival choice with its clean visual and auditory beauty and its way of playing around with genres and blending autobiography with fiction and documentary in a fresh and thought-provoking way.<br /><br />An official selection of the 2006 New York Film Festival at Lincoln Center.