Een seriemoordenaar, Carl Stargher, heeft jonge vrouwen ontvoerd en vermoord door ze te laten verdrinken in een met water gevulde cel. Hij wordt opgepakt door de FBI, maar ligt in coma en zijn laatste slachtoffer wacht op hem in een cel die op een bepaald tijdstip met water moet worden gevuld.<br />Als je naar bovenstaande premisse kijkt, zul je zien dat er heel veel is gebeurd voordat je het ziet. De magie van het script van Mark Protosevich is dat hij een oud, saai verhaal verandert in iets heel anders dan je verwacht. Als ik zeg dat de plot draait om een machine die een psychiater in staat stelt de geest van Stargher binnen te dringen, dan is dat een heel andere film.<br />Dit zou niet genoeg zijn om de cel tot een andere thriller te maken, maar regisseur Tarsem Singh creëert een visueel opvallende surrealistische thriller. De filmografie van Paul Laufer, met ondoorzichtige primaire kleuren op de voorgrond, is verbluffend, maar die van Singh niet.' En dat is nog maar het begin. Dingen als het kostuumontwerp, waarin Stargher in weelderige kostuums door zijn eigen universum dwaalt, hebben een visueel effect dat deze film veel meer dan een doorsnee-thriller maakt.<br />Maar wat de film niet tot een klassieke film maakt, is dat je je er steeds meer van bewust wordt dat de hele film om de beelden draait in plaats van om het verhaal. Maar dit lijkt meer op een geënsceneerde plotwending om het publiek kennis te laten maken met nog verbijsterender, maar zeer verontrustende momenten.<br />Er moet ook op worden gewezen dat dit een nogal verontrustende thriller is, met een sfeer die erg deprimerend is en die ervoor zorgt dat de film misschien niet aangenaam is, maar wel boeiend. Een scène waarin een FBI-agent een zaak beschrijft waarin een pedofiel een inval negeert om later het hart van zijn slachtoffer eruit te snijden, zal je hart met zoveel wanhoop vullen dat je naar de uitknop zou kunnen reiken. Je zult waarschijnlijk een enorme hoeveelheid thrillers moeten bekijken tot je weer zo'n verontrustende als deze ziet.
A serial killer , Carl Stargher , has been kidnapping and murdering young women by letting them drown in a water filled cell . He is apprehended by the FBI , but is in a coma and his latest kidnap victim awaits in a cell timed to fill with water <br /><br />Take a look at the above premise and you'll see that there's a very much seen it all before look to it . The magic of Mark Protosevich's script is that he changes a hoary old chestnut plot in to something quite different from what you're expecting . If I mentioned the plot involves a machine that allows a psychiatrist to enter the mind of Stargher then sets up a different film entirely <br /><br />This wouldn;'t be enough to make THE CELL a different class of thriller but director Tarsem Singh creates a visually striking surreal thriller . The cinematography by Paul Laufer where opaque primary colours are to the fore is stunning but Singh doesn't let it end there , things like costume design where Stargher wanders around his idiosyncratic universe wearing opulent costumes does have a visual impact making this so much more than a run of a mill thriller <br /><br />What stops THE CELL becoming a classic movie however is that you start becoming more and more aware that the whole movie revolves around the visuals rather than having a natural narrative . We see a third character , a FBI man enter Stargher's domain but this seems more like a contrived plot turn just to introduce the audience to more stunning but very disturbing moments<br /><br />It should also be pointed out that this is a rather disturbing thriller with a atmosphere that is very depressing and that stops the film from being if not enjoyable , then involving . One scene where a FBI agent recounts a case where a paedophile beats a rap only to later cut out the heart of his victim will fill your heart with so much despair you might reach for the off button . You'll probably have to watch a massive amount of thrillers till you see another one as disconcerting as this one