Om te beginnen moet ik zeggen dat de actrices en de acteur uitstekend werk hebben geleverd. Het probleem in de Donkere Realiteit is dat je een slechte regisseur had die zo zijn best deed om vernieuwend en prikkelend te zijn dat hij uiteindelijk de film verpestte. Van het begin tot het eind kun je zien dat de film zelf slecht is, maar de arme bliksem en de beverige camera beschadigen de film alleen maar door te verdoezelen wat er gaande is. Het geluid is gedempt en vaak niet te verstaan. Ik weet zeker dat Huston (de regisseur) zou beweren dat dit was om het publiek in paniek te brengen, maar hij had meer dan genoeg materiaal om dat te doen. Het feit dat het zo uitpakte met camera en belichting was een teken van een overmatig syndroom.<br />Het verhaal is goed. Een elementair sadistisch verhaal over een vrouwelijke ontvoerder dat clichés vermijdt door het meisje de hele tijd, en met reden, in een staat van wanhoop te houden. Billy Bob van Silence of the Lambs behandelde zijn slachtoffers beter dan Netwon. Het grootste probleem met het verhaal is dat dode mensen de hoofdpersoon in haar gedachten voortdurend lastigvallen, en toen ze voor de tweede keer opdoken, ging ik snel door, omdat dit een poging was om het enige fatsoenlijke deel van de film te vernietigen. Uiteindelijk werd de film door de manier waarop de regisseur het geheel in elkaar zette, met willekeurige, wazige beelden en voortdurende, nauwelijks waarneembare scènes (niet vanwege de gruwelen, maar vanwege de belichting, de hoeken en de camera) uiteindelijk vernietigd. Huston deed duidelijk te veel zijn best, en het leek in niets op een project van een slechte filmschool. Als je een fatsoenlijk verhaal wilt zien, dan is dat prima, maar wees gewaarschuwd: de kwaliteit van de film is voor de meeste mensen voldoende om hem af te zetten.
I have to start out by saying that the actresses and actor did a fine job for what they worked with. The problem in Dark Reality is you had a poor director who tried so hard to be innovative and evocative he ended up trashing up the film. From start to finish you can tell the film reel quality itself is low, but the poor lightning and shaky camera only hurt it further by obscuring what is going on. The sound is muffled and often times not understandable. I'm sure Huston (the director) would argue this was to induce a state of panic in the audience, but he had more than ample material in which to do it. Having to result to camera and lighting the way he did was a sign of over the top syndrome.<br /><br />The story is good. A basic sadistic female kidnapper story that avoids cliché by keeping the girl's in a state of despair the whole time for good reason. Billy Bob from Silence of the Lambs treated his victims better than Netwon. The biggest problem with the story is that dead people constantly harass the lead character in her mind, and by the second time they showed up I was fast forwarding as this was attempting to destroy the only decent part of the film.<br /><br />In the end, the way the director pieced it together showing random blurry things and constant barely viewable scenes (not because of horror, because of the lighting, angles, and camera) ultimately destroyed this film. Huston was obviously trying too hard and if anything it resembled a bad film school project. If you want to see a decent story then it's all right, but be warned the film quality is enough for most to turn it off.