Ik kan het niet oneens zijn met een eerdere opmerking dat 'Driving Lessons' meer is dan een kleine twee, maar de tenlastelegging van de ene man is de steun van de andere, neem ik aan. In mijn boek slaagt deze film met pure charme, op zichzelf geen geringe prestatie.<br /><br />Ik zou onwillekeurig willen dat het verhaal wat minder conventioneel was, gezien de hoeveelheid acteertalent die erin zit, maar tegen het eind lijkt de plot toch meer een achtergrond voor de interacties van de personages. Dame Evie van Julie Walters is een glorieus over de top en over de heuvel heen actrice. Hoewel Evie al jaren niet meer regelmatig heeft gewerkt, is het onduidelijk wanneer ze voor het laatst in de werkelijkheid is geweest, als dat al ooit is gebeurd (denk aan Edina van 'AbFab'). Op haar vijfenzestigste is ze op een gegeven moment zelfs gedwongen haar kitsch-factor onder ogen te zien). Sommigen zullen haar misschien irritant vinden, maar ik denk dat het daar juist om gaat, om te benadrukken hoezeer ze op de gereserveerde Ben (Rupert Grint)-knoppen drukt om hem uit zijn schulp te lokken. Ben is net zo geïsoleerd van de werkelijkheid, leeft zijn hele leven onder de duim van zijn al te afhankelijke moeder, die Laura Linney wat leven in weet te blazen, ondanks het feit dat ze een nogal eendimensionaal personage is (die oude, bazige, religieuze moeder van je). Ik was nogal onder de indruk van Rupert Grint, die ik een heel eerlijke en geloofwaardige voorstelling vond geven (om nog maar te zwijgen van zo lief als een uitje). Ik denk vandaag de dag aan veel tieneracteurs voor wie ik dat kan zeggen.<br />De kern van de film is wat er gebeurt als de werelden van Ben en Evie met elkaar in botsing komen. In het begin is Ben begrijpelijkerwijs aarzelend, maar ook geïntrigeerd, aangezien Evie in wezen het tegenovergestelde is van alles wat hij ooit heeft gekend. Door de combinatie van Evies vasthoudendheid en Bens hulpvaardige aard ontstaat er een oprechte genegenheid tussen hen, die culmineert in een onwaarschijnlijke autorit die Ben voor het eerst echt een gevoel van onafhankelijkheid geeft.<br />De toon is consequent licht, zelfs in een paar korte melodramatische fragmenten, maar er was nog steeds een verrassende hoeveelheid emotionele resonantie, een eer voor de hoofdrolspelers. Als je bereid bent om achterover te leunen en je te laten betoveren door een paar prachtige voorstellingen, moet 'Driving Lessons' geen teleurstelling zijn. Maar als 'leuk' niet in je filmvocabulaire voorkomt, kun je maar beter uit de buurt blijven.<br />Een andere kleine noot: de soundtrack heeft de muziek van Sufjan Stevens prominent op de voorgrond geplaatst, een leuk detail.
I can't disagree with a previous comment that "Driving Lessons" is more than a little twee, but one man's indictment is another's endorsement, I suppose. In my book this film succeeds on pure charm, no small feat in itself.<br /><br />I can't help but wish the story was a little less conventional given the amount of acting talent in it, but by the end the plot seems more like a backdrop for the character interactions anyway. Julie Walters' Dame Evie is a gloriously over the top and over the hill actress. Though Evie hasn't had steady work in years, it's unclear the last time she visited reality, if ever (think Edina from "AbFab" at 65, at one point she is even forced to come to grips with her kitsch-factor). Some may find her annoying, but I think that's the point, to emphasize just how much she pushes the reserved Ben's (Rupert Grint) buttons to force him out of his shell. Ben is equally isolated from reality, living his whole life under the thumb of his overly dependent mother, who Laura Linney manages to breath some life into, despite being a fairly one-dimensional character (ye olde overbearing religious mom). I was rather impressed with Rupert Grint who I found to give a very honest and believable performance (not to mention sweet as all get-out), I can't think of many teen actors today for whom I can say that.<br /><br />The heart of the movie is what happens when Ben and Evie's worlds collide. At first Ben is understandably tentative, but also intrigued, as Evie is essentially the exact opposite of everything he's ever known. With the combination of Evie's persistence and Ben's helpful nature a genuine sweetness develops between them, culminating in an unlikely road trip that gives Ben his first real taste of independence.<br /><br />The tone is consistently light even through a few brief melodramatic bits, but there was still a surprising amount of emotional resonance, a credit to the main actors. All in all I'd say that if you're willing to sit back and let yourself be charmed by some lovely performances, "Driving Lessons" shouldn't disappoint. However, if "cute" is not in your movie vocabulary, best to stay away.<br /><br />One other minor note, the soundtrack features the music of Sufjan Stevens prominently, a nice touch.