Na het treinongeluk dat de eerste Dark Harvest-film was, kon ik het er niet bij laten zitten. Toen ik zag dat er een vervolg was (of liever gezegd, een vervolg waarvan ik dacht dat het een vervolg was) moest ik mijn pijnniveau verhogen. Toen ik zag dat dit niets met Dark Harvest te maken had, had dat een goede zaak moeten zijn. In deze film kregen we geen moordzuchtige vogelverschrikkers, maar een ezel die door een maïsveld liep en af en toe 'Meisjes!' en 'Kunnen jullie me horen?' schreeuwde. Bovendien kregen we twee (vier als je de twee meisjes meetelt die de regisseur hetzelfde effect wilde geven als de tweeling in The Shining) onaangename kleine meisjes die niet konden acteren. En als klap op de vuurpijl zou de Corn Cop de hoofdrol spelen. Ik had kunnen weten dat deze film verschrikkelijk zou worden toen de hond de hoofdrol kreeg. Hoe ik het voor elkaar heb gekregen om wakker te blijven tijdens deze film zal ik nooit weten.
After sitting through the trainwreck that was the first Dark Harvest movie, I couldn't leave bad enough alone. Upon seeing that there was a sequel (or rather what I believed to be a sequel)I had to increase my pain level. Seeing that this had nothing to do with Dark Harvest, that should have been a good thing. We didn't get any killer scarecrows in this one, instead we got a jackass walking around a cornfield screaming out little things like, "Girls!" and "Can you hear me?" every so often. Plus we got two (four if you include the two girls that the director wanted the same effect as the twins in The Shining) obnoxious little girls who couldn't act. And the cherry on top of this mess would have to be the Corn Cop. I should have known this movie was going to be terrible when the dog got an opening credit. How I managed to stay awake through this movie, I'll never know.