'Bronenosets Potyomkin' is een mijlpaal in de cinematografische geschiedenis. Het is een van de weinige grote films die het waard zijn om een klassieker te worden genoemd. Het was de film die Sergei M. Eisenstein in die tijd tot boegbeeld van de filmindustrie maakte. En vandaag de dag wordt hij nog steeds beschouwd als het prachtige stuk film dat het altijd is geweest.<br />'Potyomkin' is een film die je moet zien als één geheel, niet als iets waar je naar kunt knippen. Kijk niet naar die clips waarin ze alleen de 'Odessa-stappen'-sequentie laten zien en dan overgaan op 'Citizen Kane' of 'The Godfather', zie het allemaal in de glorieuze 75 minuten durende looptijd om het echt te begrijpen en ervan te genieten. Maar je kunt niet verwachten dat elk minuscuul detail volmaakt is, ik bedoel, door het acteren in het stille tijdperk van de jaren twintig lijkt 'Scooby Doo' een meester van ingehouden realisme, sommige scènes lijken misschien onlogisch en sommige van de veldslagen lijken gedateerd, maar het blijft een immens leuke film.<br />De meest gedenkwaardige momenten in de film zijn de muiterij op het slagschip, het lichaam van Vakulinchuk dat van het schip valt, de matroos onder de tent aan het eind van de pier, de moeder die haar dode kind vasthoudt, de kinderwagen op de trap van de Odessa en de leeuw die oprijst om te brullen als er weer een bloedbad ontstaat. Voor elk nieuw paar ogen dat ernaar kijkt, komt 'Het slagschip Potemkin' weer tot leven.
A milestone in cinematic history, 'Bronenosets Potyomkin' is one of the handful of great films out there that richly deserves to be called a classic. It was the picture that made Sergei M. Eisenstein a figurehead of film-making at the time. And today, it is still remembered as the wonderful piece of cinema it always has been.<br /><br />'Potyomkin' is a film that NEEDS to be seen as one entity, not to be picked at. Don't just watch those clip shows where they only present the 'Odessa steps' sequence and then move on to 'Citizen Kane' or 'The Godfather', see it all in it's glorious 75-minute running time to really understand and enjoy it. Don't expect every infinitesimal detail to be perfect though, I mean the acting of the '20s silent era makes 'Scooby Doo' look like a master of understated realism, certain plot points may seem illogical and some of the battle sequences look dated, but it is still an immensely enjoyable movie.<br /><br />The most memorable moments in the film are the mutiny on the battleship, Vakulinchuk's body falling off the ship, the sailor under the tent at the end of the pier, the mother holding her dead child, the baby carriage on the Odessa steps and the lion rising up to roar as further carnage ensues. For each new pair of eyes that look upon it, 'The Battleship Potemkin' comes alive once again.