Oké, het is niet moeilijk om dit niet te verwarren met de slappe film van Stuart Gordon, 'The Death Bed', die een paar jaar geleden uitkwam, want dit is 'The Bed That Eat'. En hoe moet ik dit ooit beschrijven? Nou, om te beginnen is er natuurlijk een bed dat eet. Dit is het gevolg van demonische tranen, wat de meeste dingen natuurlijk op een negatieve manier beïnvloedt, denk ik. Het bed staat in een oud bediendenverblijf of zoiets en is in zijn tijd verantwoordelijk geweest voor de verdwijning van heel wat mensen. We hebben een verteller, die een geest is die in de muur achter een schilderij zit en alle niet-eetbare dingen (sieraden, enz.) verzamelt die het bed doorgeeft. Hij is aan de tering gestorven, een van de weinige mensen die in het bed hebben gelegen die niet zijn opgegeten, waarschijnlijk omdat hij ziek was, theoretiseert hij, terwijl we hem bloed in zakdoeken zien snijden... bah. Het rare van deze film is dat er een heel vreemd gevoel voor humor in zit, maar het wordt allemaal met een stalen gezicht gespeeld. De film is verdeeld in verschillende 'acts', denk ik, 'Breakfast, Lunch, Dinner & Just Desserts'. Voor fans van het onpeilbaar bizarre en bizarre, nou, dit zou wel eens precies in je straatje kunnen passen. Ik kan alleen maar zeggen dat je hem moet zien om het te geloven, hij overtreft alle beschrijvingen. 8 van de 10 sterren.
OK, it's easy not to confuse this with the lame Stuart Gordon movie called "Death Bed" that came out a few years back, because this one is "The Bed That Eats". And how do I even begin to describe this? Well, for starters, obviously there is a bed that eats. This is as a result of demon teardrops, which of course affect most things, I guess, in a negative way. The bed is in some old servant's quarters or something, and has been responsible for the disappearances of quite a few people in its time. We have a narrator, who is a ghost that sits in the wall behind a painting, and collects all the non-edible goodies (jewelry, etc) that the bed passes on. He died of consumption, one of the few people to lay in the bed that didn't get eaten, probably because he was sick, he theorizes, as we see him hacking blood into hankies.....bleah. The thing about this movie is that is has a very odd sense of humor to it but it's all played pretty deadpan. The movie is divided into several "acts", I guess, "Breakfast, Lunch, Dinner, & Just Desserts". For fans of the unfathomably weird and bizarre, well, this may just be right up your alley. All I can say is you have to see this one to believe it, it pretty well defies description. 8 out of 10 stars.