Als je de kans krijgt om dit verloren (jarenlange) juweel terug te vinden, betwijfel ik of je teleurgesteld zult zijn. PS heeft een vreemde mengeling van sociale satire en ultracoole blaxploitatie <0xE2><0x80><0x93> zelfs toespelingen op slapstick, maar het is zo vreemd dat het niet alleen vóór de tijd was, maar dat er sindsdien niets meer is gezien dat zo vreemd is.<br />Ik ben het absoluut niet eens met mensen die zeggen dat de film gedateerd is, vooral niet met Spike Lee's 'Bamboezaled' (SP?) van een paar jaar geleden, die een flop was omdat hij probeerde dezelfde boodschap over te brengen. (Goede film, onsamenhangend script.)<br /><br />Robert Downy' De regie is briljant, waardoor veel van zijn acteurs kunnen improviseren, de film wordt steeds beter naarmate hij vordert en de moppen variëren van hilarische oneliners die net zo vervloekt zijn als die in een komedie van Mel Brooks, tot volstrekt niet-PC-'Ik kan niet geloven dat ze dat net zeiden'-grappen.<br />Favoriete onderdelen, de reclamespots. De film schakelt van korrelige zwart-witafbeeldingen van het reclamebureau over op prachtige (misschien wel 16mm-kleuren) kleuren en komt ermee weg.<br />Ik weiger te zinspelen op eventuele spoilers, maar als je de kans krijgt de dvd-versie te zien, moet je zeker naar het interview met Downey gaan kijken (maar wacht tot na de film). Mijn stem 10/10 <0xE2><0x80><0x93> de meest onderschatte film uit de late jaren zestig, begin jaren zeventig. Dank je, Prince.
If you get a chance to get a hold of this lost (for many years) gem, I doubt you will be disappointed. PS has an odd blend of social satire and ultra-cool blaxploitation-- even hints of slapstick, but it's so odd that it was not only ahead of it's time, nothing has been seen like it since.<br /><br />I strongly disagree with people who say that the film is dated, especially with Spike Lee's "Bamboozaled" (SP?) a few years back which was a misfire of trying to capture the same message. (Good filmmaking, disjointed script.)<br /><br />Robert Downy's direction is brilliant, allowing many of his actors to improvise, the film gets better as it goes along and the jokes swagger from hit or miss one-liners that are as forgiven as those found in a Mel Brooks comedy, to sheer non-PC 'I can't believe they just said that' fun.<br /><br />Favorite parts, the commercials. The film switches from gritty black and white depictions of the ad agency to beautiful (perhaps 16mm) color and gets away with it. <br /><br />I refuse to hint at any spoilers, but if you get the chance to see the DVD version be sure and watch the Downey interview (but leave it until after the movie.) <br /><br />My vote 10/10-- most underrated film of the late 60's, early 70's. Thank you Prince.