De film was een teleurstelling. Ik heb hem op Broadway gezien met Bernadette Peters, en die was geweldig. Misschien omdat ze zelf aan het eind van haar muzikale carrière nog grapjes maakt over de wanhoop die haar tot een rol dwingt die ze zelf uitvindt, herontdekt en naar haar hand zet. Bettes zang is altijd ingehouden, altijd vlak, en ze laat nooit zien wat ze kan als actrice. Om het leuk te houden moest deze voorstelling sterven voor een sterkere hoofdrol en een sterkere bezetting, zodat de andere memorabel zouden zijn als Bette er niet bij was. Nog een kritiek: ze glimlacht recht in de camera als ze begint te zingen! Ik weet dat het een musical is, maar laat alsjeblieft een beetje gratie - Middler kan niet optreden zoals Liza of Streisand in een retrospectieve tournee - niet passend en niet passend bij zijn rol.
The film was disappointing. I saw it on Broadway with Bernadette Peters and she was outstanding. Maybe as she, herself graps on to the end of her musical career, her condtion of desperatation lands her in role that she flaunts, re-invents and triumps as her own. Bette's singing is always belted, always flat and lacking to show her ability as an actress. To be entertaining, this performance was dying for a stronger lead and a stronger cast, so that the others would be memorable in Bette's absence. Another criticism: she smiles directly into the camera every time she start singing! I know it is musical theater, but please leave some grace sociale-- Middler cannot perform like Liza or Streisand might in a retrospective tour - out of character and out of context.