Isabelle Huppert is een geweldige actrice. De regisseur van 'La Pianiste' begrijpt dat en geeft de kijker lange shots van Hupperts gezicht, en die zijn een genoegen om te zien. Huppert is geen geanimeerde actrice <0xE2><0x80><0x93> ze laat haar emoties zien met een heel licht opgetrokken wenkbrauw of een zweem van een glimlach.<br />Afgezien van het genoegen om een ervaren actrice te zien uitblinken in haar vak, is er niets in deze film wat ik zou willen aanbevelen. (Nou ja, als je houdt van zelfverminking, sadomasochisme en bizar gedrag, dan zou 'La Pianiste' wel eens iets voor je kunnen zijn. Afgezien van deze eigenschappen zou ik er niet veel aan hebben.)<br />In al dit vreemde materiaal zit een kern van waarheid. Mensen die op het allerhoogste niveau met elkaar wedijveren <0xE2><0x80><0x93> muzikaal, atletisch, wat dan ook <0xE2><0x80><0x93> beginnen als vreemde mensen en worden door de competitieve omgeving tot vreemde mensen gevormd.<br />Niet de moeite waard om naar een bioscoop te gaan om deze levensles opnieuw te leren.<br /><br />
Isabelle Huppert is a wonderful actor. The director of "La Pianiste" understands this, providing the viewer with long takes of Huppert's face, and these are a pleasure to see. Huppert is not an animated actor--she registers emotion with the smallest lift of an eyebrow or flicker of a smile.<br /><br />Other than the enjoyment of watching an experienced actor excel in her profession, there is nothing in this movie that makes me want to recommend it. (Well, if you enjoy self-mutilation, sado-masochism, and bizarre behavior, "La Pianiste" might work for you. Other than these attributes, I could not find any redeeming value in it.)<br /><br />Buried in all this strange material there is a kernel of truth. People who compete at the very highest level--musically, athletically, whatever--begin as strange people, and are shaped into stranger people by the competitive environment.<br /><br />Not worth a trip to a movie theater to relearn this life lesson. <br /><br />