Deze film heeft een paar interessante grappen, maar die zijn het wachten NIET waard. Na een onverklaarde ruzie tussen twee jongens die in een drive-in bioscoop afval oprapen gaan we over naar een gezin dat vertrekt! Hollywood en rijdend rijdend rijdend rijdend rijdend rijdend rijdend hun camper over het scherm heen en weer terwijl er zinloze dialogen worden uitgesproken. Tenminste, ik vind het zinloos, het vreselijke lied dat deze montage begeleidt is zo luid vermengd dat de dialoog soms bijna onhoorbaar is.<br />Uiteindelijk arriveert de camper's avonds bij een benzinestation waar het gezin uitstapt en nog een zinloos gesprek voert voordat ze wegrijden. De camera draait dan naar de acteur die we net hebben zien wegrijden. Hij praat rechtstreeks tegen de camera en we beseffen dat hij de regisseur is van de film waar we naar kijken en die over hem gaat, en hoe hij aan de film is gekomen.<br />Een leuk idee dat de voorgaande scènes bijna (maar niet helemaal) de pijn waard maakt.<br />Terwijl de film zich ontvouwt, ontmoet hij de twee personages die we aan het begin van de film tegenkwamen en ze vormen samen een filmmaatschappij.<br />Allerlei niet erg grappige en onhandige komedie volgt terwijl ze een ploeg samenstellen en proberen het geld bij elkaar te krijgen dat nodig is om te beginnen met filmen. Het is duidelijk dat deze film in elkaar is gezet met een schoenveter en een belofte, en er zit een leuk ideetje in dat probeert eruit te komen, maar de uitvoering is zo onbeholpen dat het idee verloren gaat. Komedie is meer dan dingen die gewoon omvallen en iedereen tegelijk praat (of schreeuwt). Een groot deel van de dialoog wordt hier door verschillende acteurs tegelijk geschreeuwd <0xE2><0x80><0x93> Robert Altman kan dit soort dingen goed doen, want hij heeft een script, repetities, fatsoenlijke geluidstechnici en montagefaciliteiten. Iedereen schreeuwt tegen de ene microfoon die, zo te horen, in een vuilnisbak in de kamer ernaast was verstopt, dat maakt het niet helderder.
This movie has one or two slightly interesting gags but they are NOT worth the wait. After an unexplained argument between two guys picking up litter in a drive-in movie theatre we cut to a family leaving! Hollywood and driving driving driving driving their camper van across the screen again and again as inane dialogue is voiced over. At least I think it's inane, the terrible song that accompanies this montage is mixed so loud it renders the dialogue at times almost inaudible. <br /><br />Finally the camper van arrives, at night, at a gas station where the family get out, have another inane conversation, before driving off. The camera then pans across to reveal the actor we have just seen drive away. He talks straight to camera and we realise he is the director of the movie we are watching which is about him, and how he came to make the movie.<br /><br />A nice idea which ALMOST (but not quite) makes the previous sequences worth the pain.<br /><br />As the movie unfolds he encounters the two characters we met picking litter at the start of the movie and they all form a motion picture company.<br /><br />All sorts of not very funny and clumsy comedy ensues as they put together a crew and attempt to raise the cash needed to start filming.<br /><br />This movie was obviously put together on a shoe string and a promise and there is a nice little idea in here struggling to get out but the execution is so inept that the idea gets lost. Comedy is more than things just falling over and everyone talking (or shouting) at once. So much of the dialogue here is shouted by several actors simultaneously - Robert Altman can do this sort of thing well because he has a script, rehearsals, decent sound techies, and editing facilities. Everyone shouting at the one mike which, by the sound of it, was hidden in a dustbin in the next room, does not make for clarity.