Dit is een van de slechtste films die ik ooit heb gezien. Het is een thriller met een nogal belachelijk einde. Ik keek naar de film in de hoop er het beste van te maken, maar in plaats daarvan zag ik iets heel ergs. In de film spelen twee acteurs die ik erg graag mag, Rebecca DeMornay en Antonio Banderas. Natuurlijk hadden ze een goede chemie, maar waarvoor? De premisse van de film was om te beginnen al slecht, en de uitvoering maakte het nog erger.<br />Juffrouw DeMornay speelt Sarah Taylor, een psycholoog die probeert een veroordeelde seriemoordenaar te analyseren wiens verdediging afhangt van een meervoudige persoonlijkheidsstoornis. Dat zal je een hint geven over waar de film heen gaat en de identiteit van de moordenaar. In het begin van de film krijgt ze onverwacht bezoek van haar vader. Dat de film in de jaren negentig is opgenomen, toen de slechte vader in Hollywood in zwang was, is ook een aanwijzing voor de uiteindelijke conclusie.<br />Meneer Banderas speelt een mysterieuze man die Tony Ramirez heet en die in Sarahs leven komt. De hele eerste ontmoeting en de eerste ontmoeting tussen Tony en Sarah is zo slecht gedaan en zo weinig overtuigend dat je je afvraagt hoe hij <0xC3><0xBC>berhaupt is opgenomen. En er is een scène waarin ze elkaar zouden moeten kennen die zo sentimenteel is dat hij hier niet lijkt te horen. Eén ding moet ik toegeven: er was een seksscène die erg opwindend was. Hoe dan ook, er beginnen griezelige dingen te gebeuren als hij er eenmaal is, er komen vreemde pakjes, er vallen dingen van de muur die Sarah zouden kunnen doden, er gebeuren dingen die erop wijzen dat de dingen niet meer normaal zijn.<br />De film was slecht bedacht, de montage was af en toe schrikbarend, en de conclusie was lachwekkend. Iets anders wat me aan deze film dwarszat, was de hele orkestmuziek op de achtergrond. Een subtielere orkestratie zou beter zijn geweest. Ik moet zeggen dat hoe slecht het einde ook was, miss DeMornay was heel goed in die scène. Het is jammer dat ze in haar carrière nooit eersteklas materiaal heeft gekregen. Ze is die zeldzame combinatie van talent en schoonheid.
This is one of the worst movie I have ever seen. It's a thriller with a rather ridiculous ending. I watched this movie hoping for the best and instead found something truly bad. the movie starred two actors that I like very much, Rebecca DeMornay and Antonio Banderas. Sure they had decent chemistry together but for what? The movie's premise was bad to begin with and the execution just made it even worst.<br /><br />Miss DeMornay plays Sarah Taylor, a psychologist trying to analyze a convicted serial killer whose defense hinge on multiple personality disorder. That pretty much will give you a hint to where the movie is going and the identity of the killer. Early in the movie she gets an unexpected visit from her father. This being made in the 1990's when the bad daddy was the in thing in Hollywood is another clue to the ultimate conclusion.<br /><br />Mr. Banderas plays a mystery man named Tony Ramirez, who comes into Sarah's life. The whole first meeting and first encounter between Tony and Sarah is so badly done and so unconvincing it makes you wonder how it even got shot. And there's a sequence where the two of them are supposed to be knowing each other that is so sappy it doesn't seem to belong here. One thing that I would admit was that there was a sex scene that's very hot. Anyway creepy things start to happen after he arrives, weird packages arriving, things falling off the wall that could kill Sarah, incident that say things aren't normal anymore. <br /><br />Overall the movie was badly conceived, the editing at times seem jumpy, and the conclusion was laughable. Another thing that bugged me about this movie was the whole Orchestral music playing in the background. A more subtle musical score would have been better. I have to say this, no matter how bad the ending was, Miss DeMornay was very good in that sequence. It's sad that she never got first rate materials in her career. She's that rare combination of talent and beauty.