Ik ging naar de bioscoop om de film te zien en ik betaalde met geld, omdat ik dacht dat het wel een beetje vermakelijk zou zijn. Het enige waar ik van genoot, was van het moment waarop Robin Williams onder aan de heuvel tegen de auto botst en van het einde, wanneer hij vermoord schijnt te worden. Glenn Close was een onuitstaanbare trut en ze leek me niet oud genoeg om Garps moeder te kunnen zijn. Een moeder als die van Garp zou haar kinderen laten weghalen door de kinderbescherming.<br />Robin Williams met zijn glazige donutblik van goedaardige goedheid is me gewoon te zoet en te zoetsappig. Hij kan twee rollen spelen: die van grappig persoon of die van droevig, tragisch, goedhartig slachtoffer. Zie _The Fisher King_, _Good Morning Vietnam_, en al zijn zogenaamde 'dramatische' rollen. Het is altijd hetzelfde optreden. Zet ze allemaal bij elkaar in één lange miniserie. Glenn Close is altijd een koude kikker. Herinner je je _Fatal Attraction_ nog? Zou je zelfs op je slechtste dag en als je single was een verhouding met haar hebben? Heb je ooit vonken voelen overspringen tussen haar en Michael Douglas? Heb je ooit gezien hoe Glenn Close een scherm opwarmt? John Lithgow had de enige interessante rol. Dat was in de tijd dat hij nog seriemoordenaars en slechteriken speelde, dus het was in elk geval grappig om hem als transseksueel te zien. Garp is gemaakt voor al die mensen die graag films zien over zieke, abnormale, gestoorde mensen en dan beweren dat ze het mooi en diepzinnig vinden.
I went to see this movie at the theater and paid money thinking it would be at least mildly entertaining. The only thing I enjoyed about it was when Robin Williams crashes into the car at the bottom of the hill, and the end, when he seems to get killed. Glenn Close was obnoxious, and she obviously did not seem old enough to be Garp's mother. A mother like Garp's would have had her kids taken away by the Department of Children and Families. <br /><br />Robin Williams and his glazed donut look of benign goodness is just too sweet and smarmy for me. He has two roles he can play: Funny person or sad, tragic, good-hearted victim. See the Fisher King, Good Morning Vietnam, and all of his so-called "dramatic" roles. It is always the same performance. Put them all together into one long mini-series. Glenn Close is always a cold fish. Remember Fatal Attraction? Would you have an affair with her even on your worst day and if you were single? Did you feel any sparks between her and Michael Douglas?? Have you ever seen Glenn Close warm up any screen?? John Lithgow had the only interesting role. This was back in the day when he used to play serial killers and bad guys, so seeing him as a transsexual was at least funny. Garp is made for all those people who love to see movies about sick, abnormal, dysfunctional people and then claim it is beautiful and profound.