Het verhaal stelt niet veel voor. Een jonge vrouw steelt wat geld uit de saaie supermarkt in Vermont waar ze werkt, besluit weg te lopen naar Florida, waar hij ervan droomt om met haar vriendin Julie naar school te gaan, en komt op de snelweg een vreemd stel tegen. Als je je het oudere stel uit 'Rosemary's Baby' herinnert, heb je een idee van hoe die twee zijn. Bill heeft een komisch gezicht en is gepensioneerd. Sandra is een ex-stripteasedanseres die nu een truckstophoer is, al komen we daar niet meteen achter. Ze zijn hartelijk, behulpzaam en vol gezond verstand. Ze adopteren het meisje, Alice, en beloven haar een lift te geven in hun uitgebreide camper, hoewel ze niet'rechtstreeks' naar Florida rijden.<br />Hier had de film honderd procent fout kunnen gaan. Het enige wat de filmmakers hoefden te doen, was het bejaarde echtpaar in de verpersoonlijking van het kwaad veranderen. Ze zouden de maagdelijke Alice (met handboeien aan het bed vastgemaakt of zoiets) meenemen en haar lichaam verkopen aan elke gladjanus die veel geld heeft en van ruige seks houdt. (Het zou Alice heel wat moeite hebben gekost om te ontsnappen, met veel mislukte pogingen, voor de laatste schietpartij.) Maar nee. Het echtpaar is echt heel aardig, en Alice is verre van maagdelijk. Alice hoort Sandra met een klant praten, vraagt hoe het met de zaak gaat en probeert zelf een klant te versieren. Bill voorkomt dat er iets gebeurt en staat erop dat ze het goed doet, als ze het al wil doen. Ze praten haar niet om. Ze leiden haar.<br />Alice verdient een paar honderd dollar, wat een paar honderd dollar meer is dan ze had toen ze het stel leerde kennen. Bill en Sandra bewaren haar geld in de kluis, waar klanten het niet kunnen vinden. Alice begrijpt het niet. Ze vindt hoerenlopen geen prettig werk en ze denkt dat ze nooit betaald zal worden, want elke keer als ze vraagt of ze ergens afgezet wil worden, antwoordt Sandra met: 'Wat? Niet hier, schat. Niet midden in de rimboe.' Nadat ze echter is overgehaald om haar pistool aan Sandra te geven, geeft het stel haar het geld dat ze wil en laat haar vrij liefdevol gaan om haar reis naar Florida voort te zetten.<br />Weet je wat ik het meest tragische moment in de film vond? Het had niets te maken met prostitutie of diefstal. Alice had verwacht dat ze na haar aankomst in Miami bij haar vriendin Julie zou kunnen intrekken. Julie is tenslotte een echte studente. Maar als Alice haar vriendin uit Alabama belt om haar ervan te verzekeren dat ze onderweg is, maar later zal komen, aarzelt Julie en zegt: 'Nou, mijn moeder vindt niet dat je bij ons kunt intrekken. En om je de waarheid te zeggen, mijn kamergenote is...' Er valt een lange stilte voordat Alice ophangt.<br />Er wordt maar één schot gelost (een paar witte rolletjes film) en er wordt niemand geraakt. Er verschijnen maar één paar tranen. Niemand raakt iemand anders. Er explodeert geen auto in een vuurbal. Er zit geen agent achter hen aan over de snelweg.<br />De richting is af en toe onhandig. Te veel kruispunten tussen Sandra die Alice probeert te ontwapenen en Alice' hand met het wiebelende pistool. Er is nauwelijks muziek. Er is korte mannelijke en vrouwelijke naaktheid en het is onhandig, zoals het waarschijnlijk hoort. Ze is niet onaantrekkelijk, maar ook niet onbeschaamd. Ze heeft Aziatisch aandoende ogen, een soort robuuste versie van Molly Parker. De film ziet er goedkoop uit en de kleuren zijn verbleekt. De richting is een rechttoe rechtaan verhaal, met een paar verhelderende flashbacks. Niets is verspild. En het is duidelijk allemaal opgenomen in de buurt van Danbury, Connecticut. De stad blijft in mijn geheugen hangen omdat ik er na een van de overstromingen doorheen ben gereden en me herinner dat de auto's tot aan de portierhendels onder de aangekoekte modder zaten.<br />Ik weet niet precies _What Alice Found_. (Ik ben zelfs bang dat het antwoord op het raadsel 'ze heeft zichzelf gevonden' is.) Het acteerwerk is helemaal niet slecht. Judith Ivey is nog beter. Het is beslist de moeite waard om naar te kijken, een rustige, ordelijke film die het publiek als volwassenen behandelt.
There's nothing much to the story. A young woman steals some money from the dreary Vermont supermarket where she works, decides to run away to Florida where he has dreams of attending school with her friend Julie, and encounters an odd couple on the highway. If you remember the elderly couple from "Rosemary's Baby," you have some idea of what these two are like. Bill has a comical face and is retired from the Army. Sandra is an ex stripper now become a truckstop whore, although we don't find this out at once. They're affectionate, helpful, and full of common sense.<br /><br />They more or less adopt the girl, Alice, and promise to give her a ride in their elaborate RV, although they are not driving "directly" to Florida.<br /><br />This is where the film could have gone one-hundred-percent wrong. All the film makers had to do was turn the elderly couple into the personification of evil. They would take the virginal Alice (handcuffed to the bed or whatever) and sell her body to any greaseball driver who has a lot of money and likes rough sex. (Alice would have had a heck of a time escaping, with lots of aborted attempts, before the final shootout.) But, no. The couple really IS pretty nice, and Alice is far from virginal. Alice overhears Sandra with a customer, asks about the business, and tries to turn a trick on her own. Bill prevents anything from happening and insists she do the job right if she's going to do it at all. They don't talk her into it. They guide her.<br /><br />Alice makes several hundred dollars, which is several hundred dollars more than she had when she met the couple. Bill and Sandra keep her money in the safe where customers aren't going to find it. Alice misunderstands. She doesn't find whoring very pleasant work, and she thinks she'll never be paid off because every time she asks to be dropped off, Sandra responds with, "What? Not here, honey. Not in the middle of nowhere." However, after she is talked into handing her gun over to Sandra, the couple give her the money she wants and rather lovingly release her to continue her trip to Florida.<br /><br />You know what I found the most tragic moment in the film? It had nothing to do with prostitution or thievery. Alice has been expecting to room with her friend Julie after she arrives in Miami. Julie is after all a legitimate student. But when Alice calls her friend from someplace in Alabama to assure her she's on her way but will be late, Julie hesitates and says, "Well -- my mother doesn't think you should room with us. And to tell you the truth, my roommate isn't cool on it either. I invited you down, sure, but I thought it was just like a visit for a week or something. Go back to Milford, Alice" There is a long silence before Alice hangs up.<br /><br />Only one shot is fired (a few white frames of film) and no one is hit. Tears appear only once. Nobody slugs anybody else. No car explodes in a fireball. No cop chases them down the Interstate.<br /><br />The direction is occasionally clumsy. Too much cross-cutting between Sandra trying to disarm Alice and Alice's hand holding the wobbling pistol. There is hardly any musical score. There is brief male and female nudity and it's awkward, as it's probably supposed to be. Alice isn't unattractive but she is not babalicious either. She sports Asiatic eyes, a kind of robust version of Molly Parker. The cinematography looks cheap and the colors are washed out. The direction is a straightforward narrative, with a few illuminating flashbacks. Nothing is wasted. And it was all evidently shot around Danbury, Connecticut. The city sticks in my mind because I drove through it after one of its floods and remember the cars caked with a film of mud all the way up to the door handles.<br /><br />I don't know exactly What Alice Found. (I dread even THINKING that the answer to the riddle is that "she found herself.") The acting isn't bad at all. Judith Ivey is better than that. It's definitely worth seeing, a quiet, orderly film that treats the audience like adults.