Films over het alledaagse zijn voor mij vaak de interessantste van alle films, in handen van een scherpzinnig kunstenaar die alle verknipte kleine details van het alledaagse onderzoekt. De Franse film schijnt vaak heel goed te zijn in dit soort dingen, en ik ben dol op de Franse film.<br />Deze film ging over het alledaagse. Hij had niet echt een plot. Het waren gewoon personages die in een stad woonden, heel normale mensen, en er gebeurde van alles. Maar het was niet erg interessant, en het werd niet erg goed onderzocht. De film bracht wel een beetje een stemming over, maar het was geen bijzonder boeiende stemming. Er zijn veel dingen die de film verkeerd heeft gedaan, maar op zo'n beetje elk niveau heeft hij niets goed gedaan.<br />Er waren veel personages in deze film. Veel van hen leken op elkaar, dus het was moeilijk om erachter te komen wie wie was en wat hun relatie tot elkaar was. Ik vind het niet erg om moeite te doen om een film te begrijpen, of om meer dan één keer een bijzonder complexe film te bekijken om de details te doorgronden, maar deze puzzel was voor mij niet de moeite waard om op te lossen.<br />Het enige goede wat ik over deze film kan zeggen, is dat de cinematografie aangenaam was <0xE2><0x80><0x93> functioneel, niet briljant, maar aangenaam. De camera maakte vaak mooie prentbriefkaartenfoto's. Maar de echt interessante details kwamen zelden aan het licht.<br />Ik heb tot nu toe een handvol niet zo goede films gezien op het Seattle International Film Festival, maar dit was de enige die geen applaus kreeg toen de aftiteling werd getoond. Ik voelde een collectieve zucht van opluchting toen de film eindelijk was afgelopen. Maar ik neem aan dat er waarschijnlijk wel mensen zijn die hem leuk zouden vinden.<br /><br />4/10/'10.
Films about the mundane are often the most interesting of all films to me, in the hands of an insightful artist who examines all the twisted little details of the mundane. The French cinema seems to often be very good at this sort of thing, and I love the French cinema.<br /><br />This film was about the mundane. It didn't have a much of a plot. It was just characters who lived in a town, very normal people, and stuff just happened. But it wasn't very interesting stuff, and it wasn't examined very insightfully. The film did capture a bit of a mood, but it wasn't a particularly captivating mood. And while I can't think of much that the film did specifically wrong, it failed on just about every level to do anything right.<br /><br />There were a lot of characters in this film. A lot of them kind of looked alike, so it was hard to figure out who was who, and what were their relations to one another. I don't mind putting some effort into understanding a film, or even watching an especially complex film more than one time to iron out the details, but this one was a puzzle not worth the solving for me.<br /><br />The only good thing I can really say about this film is that the cinematography was pleasant--functional, not brilliant, but pleasant. The camera often captured some nice postcard-type shots. But it rarely found the really interesting little details.<br /><br />I've seen a handful of not-so-good films so far at the Seattle International Film Festival, but this was the only one that failed to get any applause when the credits rolled. I sensed a big collective sigh of relief when the film was finally over. But I suppose there are probably some people out there who would like it.<br /><br />4/10