Weg met de wind is een van de populairste boeken die ooit zijn uitgegeven. Het is verreweg de meest populaire film. De romance tussen Scarlett en Rhett heeft de mensen over de hele wereld doen dromen en de hoofdrolspelers in filmicoontjes veranderd. Je kunt je afvragen of het echt nodig is om een vervolg te maken. En... er zijn nog een paar grote gaten te vullen.<br />Nou, eerst was er het boek. 'Scarlett' door Alexandra Ripley is, moeten we toegeven, goed geschreven en we respecteren de wereld die door Margaret Mitchell is gecreëerd. Ze neemt de draad weer op waar we onze heldin eerder hebben laten zitten en leidt ons voorzichtig van Mitchells erfgoed naar haar eigen fantasiewereld. In het boek reist Scarlett, verslagen na de dood van Melanie en Rhetts vertrek, naar Charleston om bij haar schoonmoeder te gaan wonen in de hoop Rhetts liefde te herwinnen. Haar typische manipulatieve gedrag roept opnieuw een heleboel kritiek van Rhett op en drijft hen nog verder uit elkaar... tot een bepaalde boottocht die alles zal veranderen... Scarlett draagt nu een geheim met zich mee. De serie volgt het boek heel nauwkeurig tot de komst van Scarlett in Ierland. Vanaf dat ogenblik scheiden boek en serie zich langzaam. Het eigenlijke einde verschilt, maar natuurlijk hebben beide Scarlett en Rhett weer bij elkaar gebracht.<br />De productie van de serie werd aangekondigd met een wereldwijde zoektocht naar de volgende Scarlett O'Hara. Veel landen maakten hun eigen televisieshows waarin jonge actrices auditie deden voor de rol. Uiteindelijk werden er ongeveer twaalf meisjes uitgekozen om deel te nemen aan de laatste screentests en interviews in Atlanta, Georgia. Helaas vond de producer geen Scarlett onder deze actrices. Triest voor de meisjes, grote publiciteit voor de show (hij was al aan vele televisiestations wereldwijd verkocht voordat de opnamen zelfs maar waren begonnen). Robert Halmi, de producer die de rechten op 'Scarlett' kocht, zei dat hij tijdens het kijken naar de televisie de juiste actrice had ontdekt, belde haar en tekende twee dagen later de overeenkomst. Het grootste verschil tussen _GWTW_ en _Scarlett_ is het feit dat de hoofdpersoon zich ontwikkelt en als persoon groeit. Dat is het voorrecht van de serie, waarom zou je iets namaken dat al eerder is gedaan? Als je bedenkt dat er een gat van bijna zeventig jaar zit tussen de eerste en de tweede verhaallijn, is het logisch dat beide auteurs de nadruk leggen op verschillende aspecten van de personages. Terwijl Mitchell zich met Scarlett bezighoudt met het oplossen van de gevolgen van de burgeroorlog en het vechten voor Tara, laat Ripley Scarlett haar demonen onder ogen zien. Dit vind ik het interessantste aspect van de serie. We leren Scarlett op een andere manier kennen als ze leert dat niet alles altijd kan gaan zoals zij wil. Ik ben het volkomen eens met de keuze van Timothy Dalton als Rhett Butler. Hij speelt hem met charme en ironie en is minder een karikatuur dan de rol van Clark Gable. John Gielgud geeft een heel amusant optreden als grootvader Robillard en Sean Bean is altijd op zijn best als hij een smerig personage speelt, zijn Lord Fenton maakt geen uitzondering. Maar de slechte keuzes met Stephen Collins als Ashley en Ann-Margrets aanpassing van Belle Watling waren geldverspilling. De kostuums, decors en locaties zijn gedetailleerd en overtuigend. Het pas gebouwde Tara-decor zag er precies hetzelfde uit en het is een ontroerende scène in de serie als het huis voor het eerst verschijnt.<br />Heeft het zin een vervolg te maken... Nou ja, zes uur romantiek zijn voor mij genoeg. Eén om te zien!
Gone with the wind is one of the most popular books ever printed . It is by far the movie of all movies . The romance between Scarlett and Rhett made people dream all over the world and turned the lead actors into cinematographic icons . One can ask , is it really necessary to make a sequel ? And ... there are some big shoes to fill .<br /><br />Well , there was the book first . 'Scarlett' by Alexandra Ripley is , we have to admit , well-written and fully respecting the world created by Margaret Mitchell . She picks up exactly where we left our heroine previously and gently leads us from Mitchell's heritage into her own fantasy . In the book Scarlett , defeated after Melanie's death and Rhett's leaving , travels to Charleston to reside with her mother-in-law in hope of regaining Rhett's love . Her typical manipulative behavior evokes once again a lot of criticism from Rhett and drives them further apart ... until a certain boat trip that will change everything . Scarlett now carries a secret . The series follows the book quite accurately until the arrival of Scarlett in Ireland . From then of , book and series slowly split ways . The actual end differs , but of course the both have Scarlett and Rhett back together .<br /><br />The production of the series was announced with a worldwide search for the next Scarlett O'Hara . Many countries made their own television shows featuring young actresses auditioning for the part . Eventually , about twelve girls were chosen to participate in the final screen tests and interviews in Atlanta , Georgia . Unfortunately , the producer found no Scarlett amongst these actresses . Sad for the girls , major publicity for the show ( it was already sold to many television stations worldwide before shooting even had started ). Robert Halmi , the producer who bought the rights to 'Scarlett' , told he discovered the right actress while watching TV , gave her a call and two days later signed the deal . Joanne Whalley-Kilmer ( who starred in'Willow' and 'Scandal' , the latest being the movie Robert Halmi was watching that faithful evening )is not Vivien Leigh , but she certainly is Scarlett ! Her performance is not a copy of Leigh's , she makes the character her own . The major difference between GWTW and 'Scarlett' is the fact the lead character evolves and grows as a person . This is the series prerogative , why copying something that has been done before ? Considering there is a gap of almost seventy years between the first and second storyline , it is natural that both authors emphasize on different aspects of the characters . Whereas Mitchell works around Scarlett dealing with the consequences of the civil war and fighting for Tara , Ripley lets Scarlett face her demons . This to me , is the most interesting aspect of the series , we get to know Scarlett in a different way as she learns that not everything can always go the way she wants . I totally agree with the choice of Timothy Dalton as Rhett Butler . He portrays him with charm and irony and is less of a cardboard figure than Clark Gable's performance . The rest of the cast was well chosen . Julie Harris is endearing as Rhett's mother , John Gielgud gives a very amusing performance as grandfather Robillard and Sean Bean is always at his best playing a dirty character , his Lord Fenton makes no exception . Poor choices however with Stephen Collins as Ashley and Ann-Margret's adaption of Belle Watling was a waste of money . Costumes , sets and locations are elaborate and convincing . The newly built Tara set looked exactly the same and it is a moving sequence in the series when the house appears for the first time .<br /><br />Is there a point in making a sequel ... Well , six hours of romance are to me . One to watch !