Hoewel het nauwelijks te vergelijken is met andere sci-fi-giganten als _2001: A Space ODYSSEY_ of _CLOSE ENCOUNTERS OF THE DAY_, werkt _Lifeforce_ als een volslagen krankzinnige en bizarre samensmelting van sciencefiction en horrorelementen. Op de een of andere manier, ondanks de dialogen die het belachelijke benaderen en de acteerprestaties die hetzelfde doen, slaagt _Lifeforce_ erin te werken dankzij een paar uiterst verschillende elementen.<br />Deze film, die losjes is gebaseerd op Colin Wilsons roman _The Space Vampires_ uit 1976, van regisseur Tobe Hooper ( _POLTERGEIST; THE TEXAS CHAINSAW MASSACRE_ ), gaat over een gezamenlijke Amerikaans-Britse missie aan boord van de Britse spaceshuttle Churchill om de komeet van Halley te bestuderen. Onder leiding van een Amerikaanse commandant (Steve Railsback) ontdekken ze een buitenaards ruimteschip in het coma van de komeet. En als ze het interieur van het ruimteschip onderzoeken, vinden ze buitenaardse wezens die eruitzien als reusachtige vleermuizen. Later bereikt de Churchill de baan van de aarde, maar er wordt geen antwoord gegeven op radio-oproepen vanuit de thuisbasis van de missie, het Space Research Center in Londen. Columbia wordt gelanceerd voor een rendez-vous met Churchill, maar ze vinden het hele schip uitgebrand <0xE2><0x80><0x93> met uitzondering van de buitenaardse wezens die in glas zijn gevat en er verre van onaangeroerd door het vuur uitzien, absoluut perfect. De buitenaardse wezens worden teruggekocht naar de aarde... en daar gebeurt het ongelooflijke.<br />Deze ruimtevampiers ontsnappen uit het Space Research Center en in plaats van het bloed uit hun slachtoffers te zuigen via bijtwonden, zuigen ze de levenskracht van hun slachtoffers volledig uit hen weg. Een van hen is het Ruimtemeisje, een door en door naakte vampier, gespeeld door Mathilda May. Railsback, de enige echte overlevende van Churchill, wordt omgekocht door het hoofd van de SR (Frank Finlay) en een Britse special agent (Peter Firth) om May op te sporen, die telepathisch contact met hem heeft. Maar al snel hebben de vampiers van Londen een toneel van pure holocaust gemaakt; de mensen worden ofwel uitgehold of ze veranderen in zombies, en de dreiging van de NAVO om de stad te steriliseren met thermonucleaire straling is groot. Railsback haalt May ten slotte in en offert zichzelf op door haar te spietsen met een grote metalen sabel. <br /><br />Onmiskenbaar onsamenhangend, ontegenzeglijk onevenwichtig, maar niettemin de moeite van het bekijken waard, getuigt LIFEFORCE, ondanks de veelvuldige onsamenhangendheid van het script en het acteerwerk, van uitstekende special effects van John Dykstra (STAR WARS), een van de beste die ooit zijn gemaakt. Het andere werkelement, en dat is een verrassing, is de ongelooflijke orkestmuziek van Henry Mancini, bijna Wagneriaans, zoals John Williams' partituur voor STAR WARS dat was <0xE2><0x80><0x93> en Mancini gebruikt, net als Williams vóór hem, het London Symphony Orchestra!<br /><br />Tegenwoordig grotendeels vergeten, en in 1985 een kritieke en rampzalige mislukking op de planken, moet LIFEFORCE nog steeds gezien worden voor iedereen met een voorliefde voor het bizarre. Er was nog nooit zo'n film geweest, en er zal zeker ook nooit meer zo'n film komen.
Though it hardly compares to other sci-fi film giants like 2001: A SPACE ODYSSEY or CLOSE ENCOUNTERS OF THE THIRD KIND, LIFEFORCE does work as a totally berserk and bizarre melding of science fiction and horror elements. Somehow, despite dialogue that approaches the ridiculous and acting that does the same, it manages to work because of a few highly different elements.<br /><br />Loosely based on Colin Wilson's 1976 novel "The Space Vampires", this film from director Tobe Hooper (POLTERGEIST; THE TEXAS CHAINSAW MASSACRE) focuses on a joint US-British mission aboard the British space shuttle Churchill to study Halley's Comet. Led by an American commander (Steve Railsback), they discover an alien spacecraft in the comet's coma. And when they investigate the interior of the spacecraft, they find alien occupants that look like giant bats. Later on, the Churchill reaches Earth's orbit, but no response is given from radio calls issued from the mission's home base, the Space Research Center in London. Columbia is launched to rendezvous with Churchill, but they find the entire ship gutted by fire--all except for the alien beings encased in glass who, far from being untouched by the fire, look absolutely perfect. The aliens are bought back to Earth...and that's where the incredible happens.<br /><br />These space vampires escape from the Space Research Center and, instead of draining their victims of blood via bite wounds, suck their victims' lifeforce totally out of them. One of them is the Space Girl, a thoroughly nude vampiress played by Mathilda May. Railsback, the only actual survivor from Churchill, is bought in by the SRC's chief (Frank Finlay) and a British special agent (Peter Firth) to track May, who is in telepathic contact with him. Pretty soon, however, the vampires have turned London into a scene of pure holocaust; people are either being dessicated or turning into zombies, and the threat by NATO to sterilize the city with thermonuclear radiation looms large. Railsback finally catches up with May, and sacrifices himself by impaling her with a large metal sabre.<br /><br />Undoubtedly disjointed, unquestionably uneven, but nevertheless worth watching, LIFEFORCE, despite the frequent incoherency of its script and its acting, benefits from some drop-dead excellent special effects work by John Dykstra (STAR WARS), some of the best ever seen. The other working element, and a surprise one it is, is the incredible orchestral score by Henry Mancini, almost Wagnerian in the same way John Williams' score for STAR WARS was--and Mancini, like Williams before him, uses the London Symphony Orchestra, to boot!<br /><br />Largely forgotten these days, and a critical and box office disaster in 1985, LIFEFORCE, if for no other reason, should still be seen for anyone with a taste for the bizarre. There had never been a film quite like it before, and there will certainly not be anything like it again.