Ik kan niet geloven dat deze gruweldaad erin is geslaagd de harten en geesten te vangen van een dwarsdoorsnede van de 'brave jongelingen' uit die tijd, maar ik weet zeker dat ik zou willen dat het niet zo was. Naar mijn mening is het een onnauwkeurig, slecht geacteerd, zwak geënsceneerd, pretentieus geënsceneerd stuk onzin. De korte uitstapjes naar een ingebeelde werkelijkheid knuppelen elke humor dood. De situaties zijn niet-subtiele overdrijvingen die de toch al zwakke personages nog ongeloofwaardiger en weerzinwekkender maken. De romance is saai, het einde is onbevredigend en bederft de enige zinnige drugsboodschap in de film en de eenvoudige plot ('Withnail and I', 'Fear and Loathing') wordt tot het uiterste op de proef gesteld met de oninteressante beweging van de film. Kortom, deze film als een schaamteloze visuele aanval zonder enig spoor van vaardigheid of initiatief. Ik veroordeel hem tot de ashoop van de geschiedenis en bid dat hij daar blijft.
I cannot believe how this atrocity managed to capture the hearts and minds of a cross-section of the 'bright young things' of its era, but I'm certain I wish it hadn't. In my opinion it is an inaccurate, poorly acted, weakly scripted, pretentiously directed piece of gumpf. The brief outings to an imagined reality bludgeon any humour to death. The situations are unsubtle exaggerations which make the the already flimsy characters even more unbelievable and detestable. The romance is dull, the end is unsatisfying and ruins the only sensible drugs message in the film and the simple plot ('Withnail and I,' 'Fear and Loathing') is tested to extremes with the uninteresting motion of the film. In short this film as a blatant visual assault with no hint of skill or initiative. I condemn it to the ash heap of history and pray it stays there.