20 mensen gaven dit een 10! Die stembus was beter gevuld dan een kerstkalkoen! Over kalkoenen gesproken, hier is een traditioneel verhaal dat hoopt terug te keren naar de huidige pokerrage <0xE2><0x80><0x93> zonder succes. Het werd volledig in lineaire flashbacks verteld, en als ik'verteld' zeg, bedoel ik 'tot de dood toe gesproken', want deze film laat nooit toe dat een beeld voldoende is als er woorden kunnen worden gebruikt om uit te leggen.<br /><br />Stu Ungers fascinatie voor kaarten en zijn associaties met gangsters mogen dan als interessant filmmateriaal klinken, maar de regisseur slaagt erin het leven uit hen te zuigen. Op geen enkel moment had ik ook maar een greintje medelijden met Unger, een genie op het gebied van kaarten die het allemaal vergooide aan andere vormen van gokken waar hij niet zo bedreven in was. Natuurlijk leidt dit, terwijl we door DRIE muzikale montages waden, tot de onvermijdelijke neerwaartse spiraal van drugs, verlies van familie en uiteindelijk zijn verlossing (zo'n beetje).
20 people rated this a 10! That ballot box was stuffed better than a Christmas turkey! Speaking of turkey's, here's a traditional story hoping to piggy-back on the current poker craze - without success. Told entirely in linear flashback, and when I say "told" I mean TALKED TO DEATH, this film never let's a picture suffice when words can be used to exposit.<br /><br />Stu Unger's childhood fascination with cards and his associations with hoodlums might sound like interesting movie material, but the director manages to suck the life out of them. At no point did I feel the least bit of sympathy for Unger, a genius at cards who threw it all away on other forms of gambling at which he was not so proficient. Of course, this leads, as we wade through THREE musical montages, to the inevitable downward spiral of drugs, loss of family, and finally his redemption (sort of). Big yawn!