Deze film is een grote teleurstelling. De regisseur Vicente Aranda heeft in zijn lange carrière veel interessante films gemaakt, sommige daarvan werden geroemd door de sterke en krachtige optredens van de Spaanse actrice Victoria Abril. In _Juana la Loca_ vertrouwt hij ook op een begaafde actrice, de nieuwe Pilar Lopez de Ayala, maar dat is nauwelijks het enige positieve element in een verder zo verschrikkelijke puinhoop van een film. Terwijl Lopez de Ayala zijn best doet om Juana af te schilderen als een romantische en hartstochtelijke jonge vrouw, volledig geobsedeerd door de liefde voor haar knappe echtgenoot, lijkt het alsof ze dat niet was.' Juana was een belangrijke figuur in de Spaanse geschiedenis en de politiek van die tijd was van essentieel belang voor haar verhaal... maar hier wordt ze geïntroduceerd als een romantische hoofdrolspeelster uit een soap; dat is echt jammer en de film is een gemiste kans om te laten zien hoe persoonlijke levens de geschiedenis kunnen beïnvloeden en vice versa. Het ergste van alles is dat de Italiaanse acteurs Daniele Liotti en Manuela Arcuri echt slechte voorstellingen geven, wat in het geval van Liotti echt een probleem is als hij Felipe el Hermoso speelt, een cruciale rol in dit verhaal. Het lijkt een duidelijke keuze om jonge kijkers aan te trekken, omdat ze er allebei uitzien als topmodellen uit die tijd. Aan de andere kant zijn getalenteerde acteurs als Giuliano Gemma en Rosana Pastor volkomen verspild aan bijrollen die duidelijk onderontwikkeld zijn. Zelfs als dit een film met een groot budget was, was er weinig zorg besteed aan het invoeren van een goed scenario of het creëren van 'periodieke stukken' op het scherm. Vooral kostuums zijn grotesk in sommige groepsscènes, alsof ze zijn gemaakt van standaardmateriaal zonder dat er sprake is van een echte samenhang. Al met al is het voornaamste probleem met JUANA LA LOCA (en dat is het verschil met veruit superieure historische films als LA REINE MARGOT of ELIZABETH) het gebrek aan een regisseursstandpunt. Ik heb het over JUANA's carrière, zoals hij die heeft kunnen ontwikkelen in andere werken (LIBERTARIAS en AMANTES komen me voor de geest), het creëren van zeer persoonlijke en interessante films, terwijl deze JUANA eigenlijk niet meer is dan een doodgewoon academisch historisch stuk... en dan ook nog eens een niet erg goed stuk!
This film is a great disappointment. Director Vicente Aranda has provided many interesting films throughout his long career, some of them were highlighted by strong and powerful performances by Spanish actress Victoria Abril. In JUANA LA LOCA, he relies on a gifted actress as well , newcomer Pilar Lopez de Ayala, but this is barely the sole positive element in an otherwise terrible mess of a movie. While Lopez de Ayala tries hard to portray Juana as a romantic and passionate young woman, completely obsessed by love to her handsome husband, it seems as if she weren't able to develop her character over this one-dimensional feature; Juana was an important figure in Spanish history, and politics of that time were essential in her storyline... but here she's introduced as a romantic leading lady out of a soap opera; this is a real pity, and the film a missing opportunity to show the way personal lives can influence History and vice versa. Worst of all, Italian actors Daniele Liotti and Manuela Arcuri turn out in real bad performances, which, in the case of Liotti is a real problem as he portrays Felipe el Hermoso, a pivotal role in this story. It seems a clear choice to attract young audiences, as both of them look like top-models of this era. On the other hand, talented actors such as Giuliano Gemma and Rosana Pastor are completely wasted in supporting roles clearly underdeveloped. Even if this was a big-budgeted film, little care was taken in bringing a good screenplay or creating "period pieces" on the screen. Costumes are particularly grotesque in some of the group scenes, as if they were taken from stock material,without regarding of a real coherence. All in all, the main problem with JUANA LA LOCA (and this is what makes the difference with far superior historical films as LA REINE MARGOT or ELIZABETH) is the lack of a director's point of view. This a strange turn in Aranda's career, as he was able to develop it in other works (LIBERTARIAS and AMANTES come to my mind), creating very personal and interesting movies, while this JUANA really is no more than a routine academic historical piece... and a not very good one at that!