Vrolijke elektronische whizkid Brian Foster (een aardige vertolking van 'Land of the Lost' van Wesley Eure op de tv) creëert een gecomputeriseerde waakhond genaamd C.H.O.M.P.S. (een afkorting van Canine Home Protection System) voor zijn baas, de heer Ralph Norton (grappig gespeeld door Conrad Baain), wiens beveiligingsbedrijfje het moeilijk heeft. Een rivaliserend bedrijf huurt een paar onbekwame misdadigers in om hun groezelige handen op C.H.O.M.P.S. te leggen; voornoemde taak blijkt gemakkelijker gezegd dan gedaan. Directeur Don Chaffey vertelt het vertederende, stompzinnige verhaal in een constant kwiek tempo, houdt de hele tijd een beminnelijk dwaze en luchthartige toon aan en zet de maffe slapstickgrappen met aanzienlijke flair in. Bovendien werpt het spel het met aanstekelijk aplomb in de strijd: de aanbiddelijke Valerie Bertinelli als Brian. Casey Norton als de lieve verloofde van Casey, Chuck McCann als de klungelige schurk Brooks, Red Buttons als McCanns al even stuntelige partner Bracken, Jim Backus als de boosaardige directeur Mr. Gibbs, Hermoine Baddeley als de aardige, oude, slome mevrouw Foster, en 60's AIP-uitbuitingsverhaal met de gewone Larry Bishop als de slijmerige, dubbelhartige Ken Sharp. Het leukste van alles is de rol van de hond: C.H.O.M.P.S. springt met verbluffende behendigheid door hekken, muren en ramen, verricht uitzonderlijke krachtsinspanningen, rent sneller dan een hert en doet zelfs een paar handige vechtsportbewegingen. Een subplot over een kolossale buurthond die Monster heet, levert een paar extra lachsalvo's op (Monster wordt gespeeld door een onbekende met een gepast diepe, grommende stem). Wheelers glanzende cinematografie en Hoyt Curtins funky, pulserende discomuziek zijn ook allemaal solide. Een schattige kinderfilm.
Eager electronics whiz Brian Foster (a likable performance by Wesley Eure of TV's "Land of the Lost") creates a computerized watchdog called C.H.O.M.P.S. (an acronym for Canine Home Protection System) for his boss Mr. Ralph Norton (nicely played by Conrad Baain), whose home security business is floundering. A rival company hires a pair of inept criminals to get their grubby hands on C.H.O.M.P.S.; said task proves to be easier said than done. Director Don Chaffey relates the endearingly dopey story at a constant brisk pace, maintains an amiably silly and lighthearted tone throughout, and stages the goofy slapstick gags with considerable flair. Moreover, the game cast mug it up with infectious aplomb: the adorable Valerie Bertinelli as Brian's sweet fiancé Casey Norton, Chuck McCann as klutzy crook Brooks, Red Buttons as McCann's equally bumbling partner Bracken, Jim Backus as evil CEO Mr. Gibbs, Hermoine Baddeley as nice old biddy Ms. Foster, and 60's AIP exploitation feature regular Larry Bishop as smarmy, duplicitous suit Ken Sharp. Best of all, the titular pooch is a cuddly delight: C.H.O.M.P.S. jumps through fences, walls and windows with amazing agility, performs acts of exceptional strength, runs faster than a deer, and even does a few nifty martial arts moves. A subplot about a hulking neighborhood hound named Monster supplies a few extra belly laughs (Monster is voiced by some uncredited guy with an appropriately deep, growly voice). The groovy animated opening credits sequence, Charles F. Wheeler's glossy cinematography, and Hoyt Curtin's funky, pulsating disco score are all solid as well. A cute little kiddie flick.