'Fire' van Deepa Mehta is baanbrekend, brutaal en artistiek. Een meesterlijk sociaal commentaar op de benarde toestand van de vrouwen in de conservatieve Indiase middenklasse, een film die niemand mag missen. Shabana Azmi en Nandita Das geven schitterende voorstellingen door hun personages zo veel mogelijk te bagatelliseren. De muziek van A.R. Rahman is het werk van het genie en speelt bijna de rol van een ander personage in de film. Mehta maakt gebruik van Rahmans muziek en samen creëren ze zulke verbazingwekkende geluidsmontages die op een effectieve manier de wereld om Radha en Sita heen weergeven, telkens als ze steun bij elkaar zoeken. Deze film gaat niet over lesbiennes, zoals veel mensen denken. Lesbiennes zijn gewoon een onderdeel van de film. Het is jammer dat de meeste mensen de neiging hebben de film af te schrijven als taboe in plaats van hem een kans te geven en naar de werkelijke betekenis te kijken.
Deepa Mehta's "Fire" is groundbreaking, bold, and artistic. A masterful social commentary on the plight of the women from conservative, upper middle class Indian households, this is a film no one should miss. Shabana Azmi and Nandita Das give stellar performances by underplaying their characters as much as possible. A.R. Rahman's music is the work of the genius and almost plays the role of another character in the film. Mehta uses Rahman's score and together, they create such amazing sound montages that effectively portray the views of the world around Radha and Sita whenever they look to each other for support. This film is not about lesbianism as many have branded it. Lesbianism is just a part of the film. It is unfortunate that most people tend to write the film off calling it taboo instead of giving it a chance and looking at its real meaning.