Als talkshow is Larry King Live niet slecht, en aangezien hij af en toe goede gasten krijgt, is het een show die je af en toe aan moet zetten, maar niet dwangmatig. Als Bill Maher, Carl Bernstein, een voormalige president of andere belangrijke gasten tegenover hem zitten, is het niet al te slecht. Op andere momenten heeft hij de neiging om gasten te ontvangen die betrokken zijn bij het laatste beroemdheidsschandaal, dat absoluut geen intelligente informatie levert aan het land en een grotendeels onontwikkeld publiek voedt dat de laatste roddels over film- en tv-sterren wil horen. Tijdens het proces tegen OJ Simpson leek het alsof alle andere gasten in zijn show met de zaak te maken hadden. Maar is dit echt journalistiek? Of de National Enquirer op de buis? Soms komt het een beetje over als rommeltelevisie <0xE2><0x80><0x93> Jerry Springer in een zit-interview met telefoontjes in plaats van een live publiek.<br />Aan de andere kant is de show van King beslist veel beter dan die van Bill O'Reilly, wiens show niets meer is dan een uiterst politiek platform van het Rush Limbaugh-type. Dat gezegd hebbende, is Larry King geen slechte interviewer, maar helaas ook geen geweldige. King komt niet altijd over als iemand die alles begrijpt wanneer er intellectueel materiaal wordt gepresenteerd, vooral niet wanneer dat wordt gedaan door een geleerde of een historicus met een nieuw boek over subtiele aspecten van de politiek. King lijkt altijd te denken dat hij op het moment dat het onderwerp ter sprake komt, niet goed kan omgaan met de situatie. Als hij zich op de telefoontjes richt, hoopt hij misschien dat iemand in het land een betere vraag heeft dan hij. Hij zou iemand als David Gergen kunnen interviewen, maar misschien heeft hij geen van zijn boeken gelezen. Een beetje zoals de filmproducent die nooit de moeite neemt om het script te lezen.<br />Als het om een beroemdheid gaat, is dat geen probleem. Hij kan overkomen alsof hij er alles van weet, aangezien het materiaal toch niet zo belangrijk is. Met Elizabeth Taylor praten over haar relatie met Richard Burton is niet bepaald een exacte wetenschap. En het valt me op dat hij meestal de laatste film van de ster heeft gezien. Het kijken naar een film kost veel minder tijd en bezinning dan het lezen van een boek. Als je iemand als John Dean of Bob Woodward in gedachten hebt, komt King een beetje over als iemand die zijn huiswerk niet helemaal heeft afgemaakt. Dus, op naar de telefoons.<br />Als je op zoek bent naar echt diepgaande interviews, dan is Terry Gross van NPR waarschijnlijk de beste interviewer in de Verenigde Staten. Ze leest en/of onderzoekt vooraf alles wat door of over haar gasten is geschreven en heeft een grondige kennis van die gebieden. Ik zie King dat nog niet zo snel doen. Toegegeven, hij heeft waarschijnlijk een publiek dat duizend keer groter is dan dat van Terry Gross, wat misschien meer zegt over het Amerikaanse publiek dan over King. Kortom, Larry is beter dan Bill, maar niet zo goed als Terry.
As talk-shows go, Larry King Live is not bad, and since he occasionally gets good guests, it's a show to turn on once in awhile, but not compulsively. When Bill Maher, Carl Bernstein, a former president, or other substantive guests sit across from him, it's not too bad. Other times, he tends to host guests involved in the latest celebrity scandal which contributes absolutely no intelligent information to the country and feeds a largely uneducated public that wants to hear the latest gossip about movie and TV stars. During the OJ Simpson trial, it seemed like every other guest on his show was related to the case. But is this really journalism? Or the National Enquirer on the tube? Sometimes, it comes off a little bit like trash television--Jerry Springer in a sit down interview with phone calls instead of a live audience.<br /><br />On the other side, King's show is definitely much better than Bill O'Reilly whose show is nothing more than a rightest-political platform of the Rush Limbaugh variety. That said, Larry King is not a bad interviewer, but alas, he is not a great one. King does not always come off like he completely comprehends when intellectual material is being presented, especially if it is by a scholar or historian with a new book on subtle aspects of politics. Always seems like the minute King can't quite deal with the issue at hand, that's when he turns to the phone calls, maybe hoping someone out in the country will have a better question than he has. He might interview someone like David Gergen, but may not have read any of his books. Sort of like the movie producer that never bothers to read the script.<br /><br />When it's an entertainment celebrity, no problem. He can come off like he's thoroughly knowledgeable since the material is not that substantive anyway. Talking to Elizabeth Taylor about her relationship with Richard Burton is not exactly rocket science. And I notice he usually has seen the star's latest movie. Watching a movie takes much less time and contemplation than reading a book. However, if it's the likes of John Dean or Bob Woodward, King comes off a little like he didn't quite finish his homework. So off to the phones.<br /><br />If you are looking for real in-depth interviewing, Terry Gross of NPR is probably the best interviewer in the United States. She reads and/or researches everything written by or about her guests beforehand and has a working knowledge of those areas. I don't see King quite doing that. Granted, he probably has an audience 1000 times larger than Terry Gross, which may say more about the American audience than King. In short, Larry is better than Bill but not as good as Terry.