Burt Reynolds' reactie op het feit dat Clint Eastwood met zijn orang-oetang-komedies zijn redneck-komediegebied binnendrong, was dat hij zijn eigen Dirty Harry in Chicago-stijl-thriller wilde maken, Sharky's Machine. Oorspronkelijk bedoeld voor John Boorman, maar uiteindelijk geregisseerd door de ster zelf, is het een regelrechte reclamespot met Reynolds als een narcotica-agent die wordt opgepakt door de zedenpolitie (letterlijk <0xE2><0x80><0x93> ze zitten in de kelder) die een mysterieuze misdaadbaas wil pakken die Earl Holliman steunt als de volgende gouverneur. De rest kun je wel raden, maar hoewel Reynolds soms de neiging heeft het verhaal uit het oog te verliezen, heeft hij een goed oog voor individuele scènes en krijgt hij bijna een rol van de Rachel-afdeling als de eersteklas hoer voor wie hij valt. Het romantische subplot is ongewoon goed ontwikkeld, er zijn een paar goede actiescènes en een paar leuke details, zoals dat Vittorio Gassman's evenbeeld van de slechterik een spiegelbeeld is van de held of Reynolds en een moordenaar die allebei vanuit aangrenzende appartementen in hetzelfde gebouw een getuige in de gaten houden. Een van de betere films van de ster uit zijn glorietijd, het is geen klassieker maar wel een meer dan efficiënte zaterdagavondspecial.
Burt Reynolds' riposte to Clint Eastwood encroaching on his redneck comedy turf with his orangutan comedies was to make his own Dirty Harry in Chicago-style thriller, Sharky's Machine. Originally intended for John Boorman but in the end directed by the star himself, it's an out-and-out commercial package with Reynolds a narc who gets busted down to the Vice Squad (literally - they're in the basement) who sets out to nail a mysterious crime lord who is backing Earl Holliman as the next governor. You can guess the rest, but while Reynolds tends to lose sight of the story at times he has a good eye for individual scenes and almost gets a performance out of Rachel ward as the high-class hooker he falls for. The romantic subplot is unusually well developed, there are a couple of good action scenes and some nice touches, such as having Vittorio Gassman's lookalike villain a mirror image of the hero or Reynolds and a killer both staking out a witness from adjacent apartments in the same building. One of the star's better films from his glory days, it's no classic but it makes for a more than efficient Saturday night special.