In de jaren zeventig regisseerde een kleine Texaanse filmmaker, S.F. Brownrigg, een handvol verrassend fatsoenlijke drive-in horrorfilms die in de loop der jaren een kleine cult aanhang schijnen te hebben gekregen. Voordat ik zijn eerste film, Don't Look In The Basement, zag, wist ik niet goed wat ik moest verwachten, maar ik had al helemaal niet verwacht dat het de enige Texaanse horror zou blijken te zijn die ik beter vond dan het Kettingzaag Bloedbad. Ik weet het niet, misschien is dit wel mijn favoriete horrorfilm aller tijden.<br />We beginnen in een geïsoleerde psychiatrische inrichting. In het begin lijkt het een tamelijk ontspannen plek om mentaal gezond te worden, als je bedenkt dat alle patiënten vrij rond mogen lopen en wat niet al, alsof het hun huis is (wat het ook is, denk ik). Ze lijken geen van allen echt gevaarlijk, alleen maar aan waanvoorstellingen te lijden. Tot de bewoners behoren een nymfomane, een 700-jarige vrouw, een man-kind, een schizofreen, een vent die denkt dat hij in een oorlog is verwikkeld, een vrouw die denkt dat ze een baby heeft, en een vent die denkt dat hij rechter is. Op een dag vermoordt Judge uit het niets de dokter met een bijl, kort daarna vermoordt de aanstaande moeder de verpleegster. Als de film tien minuten bezig is, ziet het er allemaal heel akelig uit. Misschien weet de nieuwe verpleegster wel wat ze moet doen, maar misschien ook niet. Meer weggeven zou meer kwaad dan goed doen. Het is het beste om je hier halsoverkop in te storten en zo weinig mogelijk te weten te komen. Als je oprechte waardering kunt opbrengen, zonder te worden belemmerd door afgrijzen, zul je niet teleurgesteld worden.<br />Als je van _Schreeuw_ hield, als je van _Verkeerde Omstandigheid_ hield, als je voor dat onoriginele, overproductieve, overgeproduceerde digitale Hollywood-spul koos, dan is de kans groot dat je de schoonheid van deze film niet zult zien. _Niet in de kelder kijken_, omdat het een eerste poging is, is de kwaliteit des te schokkender. De sfeer en de korreligheid passen als een handschoen bij de locatie en de score. De meeste van zijn goede ideeën voor zijn eerste film heeft hij opgebruikt, al is de volgende aantekening in zijn Texas-vierkantsmaatboek wel een soort meesterwerk, dat wil zeggen, als je van extra smerige, laag-bij-de-grondse Hixploitatie houdt, zoals iemand die ik ken. Als je verliefd wordt op de eerste twee films van Brownrigg en absoluut wilt weten wat hij nog meer te bieden had, kijk dan eens naar _Don't Open The Door_ en _The House Where Hell Froze Over_. _Don't Look in The Basement_ heeft alles wat een succesvolle horror nodig heeft, geen sterren, geen budget, geen digitale effecten, alleen een origineel verhaal dat tot leven wordt gebracht in een krankzinnigengesticht, met een stuk of tien leden van de cast, en een sombere, subtiele score, en natuurlijk de draai. Dit is echte horror voor de echte horrorfan. 10/10.
Back in the 70's, a small-time Texas filmmaker named S.F. Brownrigg directed a handful of surprisingly decent low-budget drive-in horror flicks which seem to have developed a small cult following over the years. Before viewing his first film, Don't Look In The Basement, I wasn't too sure what to expect, but I sure as hell didn't expect it to turn out to be the only Texas horror I thought was better than the Chainsaw Massacre. I don't know, this might actually be my all-time favorite horror movie.<br /><br />We begin in an isolated insane asylum. At first, it seems like a rather laid-back place to get mentally healthy, considering all the patients are allowed to roam around freely and whatnot, as if it were their house (I guess it is). none of them seem all that dangerous, only delusional. The residents include a love-nympho, a 700 year old woman, a man-child, a spaz, a guy who thinks he's in a war, a woman who thinks she has a baby, and a guy who thinks he's a judge. One day, out of nowhere, Judge kills the doctor with an axe, shortly thereafter, the wanna-be baby mama kills the nurse. Ten minutes into the movie, and things are looking really ugly. Perhaps the new nurse will know what to do, then again, perhaps not. Giving away more would do more harm than good. It's best to plunge head first into this one, knowing as little as possible. If you can appreciate honest-to-God, untampered with horror, then you will not be disappointed. <br /><br />If you liked Scream, if you liked Wrong Turn, if you go for that unoriginal, over-produced, over-scored digital Hollywood garbage, then chances are high you just wont see the beauty in this one. Don't Look In The Basement, being a first attempt makes the quality all the more shocking. The atmosphere and the graininess fit into the location and the score like a glove. Unfortunately, good ol' S.F. used up most of his good ideas on his first movie, although, the next entry in his Texas-sized quadrilogy, is somewhat of a masterpiece, that is, if you're into extra sleazy, mean-spirited, Hixploitation like someone I know. If you fall in love with Brownrigg's first two, and absolutely must find out what else he had to offer, check out Don't Open The Door, and The House Where Hell Froze Over. Don't Look in The Basement has everything that successful horror needs, no stars, no budget, no digital effects, just an original story brought to life in an insane asylum, with a dozen cast members, and a somber, subtle score, and of course, the twist. This is real horror for the real horror fan. 10/10