Zoals je kunt zien, was ik vrij laat op het feest, maar ik heb het voordeel dat ik alle eerdere verslagen heb gelezen voordat ik mijn commentaar geef. Ik vond deze site bij toeval, toen ik op zoek was naar andere mariniersfilms. Dus laat ik beginnen met je te vertellen dat ik een Marinier in de film speelde, Pvt. Labarsky, en dat ik op dat moment gestationeerd was in MCRDep, San Diego. Jack Webb en zijn bemanning kozen 15 Permanente Personeel, waarvan sommigen van ons de sprekende rol hadden, en nog eens 15 Mariniers die net hun Boot Camp hadden afgerond. Dat was het Peloton en de Mariniers die de verschillende 'DI's' speelden. Voor zover ik me kan herinneren, de Capt. en de Pvt. Owens (Don Dubbins) zat niet bij de mariniers. We hebben ongeveer drie weken in Hollywood doorgebracht (Studio City Film Lot), CA filmde het deel van de film waar wij bij betrokken waren, en daarna maakten ze de andere opnamen nadat wij waren vertrokken.<br />Dus terwijl ik hier wat rondhang, zal ik zo goed mogelijk een paar dingen ophelderen die in eerdere artikelen zijn gevraagd. 'Cuff Daddy' zei dat ons peloton 'Ja, meneer' kon roepen zonder zich te bewegen, enz., en: 'Ja, we hebben het geschreeuw voor de Sound Guys gedaan, en dat was toen we de scène opnamen.' Zoals jullie collega-mariniers je nog wel zullen herinneren, hadden jullie je adem al ingehouden toen de inspecteur of wie dan ook een vraag begon te stellen en voordat ze die hadden afgemaakt, hadden jullie je antwoord al gegeven. Zo ging dat.<br />'74Sooner' merkte op dat jullie door hetzelfde gebouw op Paris Island liepen, maar zoals ik al eerder heb gezegd, zijn alle scènes in Studio City, CA, opgenomen. Ze zijn gemaakt van foto's die op Paris Island zijn genomen en van reisjes ter plaatse en van mariniersadviseurs van Paris Island. Sorry, jullie waren in de echte gebouwen, niet op de set.<br />'schappe!' De film heeft veel goede punten naar voren gebracht, maar over het incident met het peloton op Paris Island in die tijd zei die Jack Webb alleen maar: "De film is gemaakt vanwege het ongeluk, en het Korps Mariniers wilde niets uitzenden wat van invloed zou zijn op de familieleden van de mariniers die die nacht zijn omgekomen. Hoewel, het Korps Mariniers zou alle mariniers en hulptroepen leveren die nodig waren voor een film die het publiek uitlegt waarom een marinier doet wat hij doet."<br />Zoals een paar van jullie al zeiden, betrapte ik mezelf toen we de scènes opnamen ook op de gedachte dat deze dialoog tot op zekere hoogte is opgeschoond en dat is duidelijk ook het geval.' En hoe het in het echte leven toegaat. In de jaren vijftig moest het zo gebeuren.<br />Eén verhaal dat ik graag zou willen vertellen, gaat over de interactie die plaatsvond tussen ons mariniers en de Movie Crew, en tussen de Movie Crew en Jack Webb. Vanaf het begin beantwoordden de mariniers naar gewoonte 'Ja, meneer' op alles wat bewoog. In de tweede week werd het steeds gebruikelijker om 'Ja, meneer' van alle kanten te horen. Op het toneel blafte iemand dan een verzoek om iets aan de belichting te doen, en vanuit het niets, op een loopbrug boven het toneel, klonk het antwoord 'Ja, meneer'. 'Als ik had geweten dat ik zoveel respect van deze bemanning zou krijgen, zou ik jullie jaren geleden al hierheen hebben gehaald,' verklaarde Jack Webb. Er was een luitenant uit San Diego die de rol moest spelen van de inspecteur van het andere peloton en de man met wie Jack Webb altijd vecht, maar tijdens een van de afscheidingen moest hij nummer 32 nemen en Webb bleef maar proberen hem te laten doen wat hij wilde en toonde geen gebrek aan geduld met hem. De volgende dag gebruikten ze de adviseur van Paris Island die inspecteur Sgt. van Paris Island was en het ging prima. Destijds was ik een beetje een camerafanaat en ik leerde de Stille Cameraman kennen om een aanwijzing van hem te krijgen en het bleek dat Hij me nog steeds opnamen gaf en een deel van de 35mm-film van de dagelijkse opnamen die niet gebruikt zouden worden. Die filmstrookjes knipte ik in stukken en daar maakte ik dia's van. Nadat de film op vhs-band was uitgebracht (The DI, 11706 B&W/106 min.) hebben mijn kinderen en de grote kinderen de grootste lol als ze proberen te raden wie mij het vaakst op het scherm kan vinden.
Well as you can see, I got to this party quite late but, have the advantage of reading all the previous entries before making my comments. I found this site by happen chance, when I was looking for other Marine Corps films. So, let me start by telling you that I played a Marine Boot in the movie, Pvt. Labarsky, and was stationed at MCRDep, San Diego at the time. Jack Webb and his crew selected 15 Permanent Personnel, of which some of us had the speaking parts, and another 15 Marines that had just completed Boot Camp. That made up the Platoon and the Marines who portrayed the various "DIs". To the best of my recollection, The Capt. and Pvt. Owens (Don Dubbins) were not in the Marines. We spent about three weeks up in Hollywood (Studio City Film Lot), CA shooting the section of the movie that we were involved with, and then they completed the other shots after we left.<br /><br />So as I ramble along here, let me clarify some of what has been questioned in previous entries as best I can. "Cuff Daddy" was commenting about the ability of our Platoon to yell "Yes Sir" without moving and etc,, Yes we did the yelling for the Sound Guys, and it was while shooting the scene. As you fellow Marines remember, when the DI or who ever started to ask a question and before they completed it, you had already taken your breath of air enabling you to yell at the top of your lungs the proper response. That is how it was done.<br /><br />"74Sooner" commented about walking through the same building at Paris Island, however, as I mentioned earlier all the scenes were shot in Studio City, CA . They were built from photos taken at Paris Island and from on site trips and Marine advisers from Paris Island. Sorry, you were in the real buildings, not the sets.<br /><br />"schappe1" brought up many good points, but, about the incident with the platoon at Paris Island at the time all that jack Webb said to us was, "The movie came about because of the accident, and the Marine Corps didn't want to put out anything that would impact any of the family members of the Marines that died that night. Although, the Marine Corps would provide any Marines and assistance needed for a movie answering to the public why a Marine DI does what he does".<br /><br />As mentioned by a few of you, I also at the time we were shooting the scenes caught my self thinking this dialog has been cleaned up to much and obviously isn't how it goes down in real life. Back in the 50's,that is how it had to be done.<br /><br />One story I would like to pass on is about the interaction that occurred between us Marines and the Movie Crew, and between the Movie Crew and Jack Webb. From the start by custom the Marines replied "Yes Sir" to anybody that moved. Going into the second week it was getting more common to hear "Yes Sir" coming from all directions. On stage someone would bark out a request for something to be done with the lighting and from out of nowhere up on a catwalk above the set a reply of "Yes Sir" would sound out. To all of this at one of our informal gatherings, Jack Webb stated. "If I had known that I would have gotten this much respect from this crew, I would have brought you guys up here years ago." There was a Lt. brought up from San Diego to play the role of the DI from the other platoon and the one Jack Webb fights with, but during one shooting secessions He was up to take number 32, and still Webb kept trying to work him through how he wanted it done and didn't show any lack of patience with him. The next day they used the Paris Island adviser who was a DI Sgt. from Paris Island and He worked out fine.<br /><br />At the time I was somewhat of a camera buff and got to know the Still Camera Man to get some pointer from him and as it turned out He would give me still shots and some of the 35mm film of the daily shooting that were not going to be used. Those film strips I cut up and made slides out of them. After the movie came out in VHS tape (The DI, 11706 B&W/106 min.) my kids and the grand kids have a blast when they try to se who can find me the most times on the screen.