'This Is Not a Film' werkt omdat het zo waar is in wat het probeert te zeggen. Als je de dynamiek van de plot negeert en je op de boodschap concentreert, zul je een beetje van jezelf zien in de hoofdpersoon, Michael. Of we nu man of vrouw zijn, we zijn allemaal op een punt in ons leven gekomen waarop we terug willen kijken en een situatie of een relatie opnieuw willen bekijken. Is het echt gegaan zoals we het ons herinneren? Wat is er misgegaan? Michaels verlangen om Grace te vinden is volkomen egoïstisch. Hij wil zich vooral beter voelen over hoe het is gelopen. Maar toch is hij een sympathiek personage, want iedereen is egoïstisch als het op relaties aankomt. Anders zouden we er niet in zitten. Aan het eind van de film weet ik niet zeker of Michael iets nieuws over zichzelf te weten is gekomen of niet. Onze beste inschatting van de relatie komt van zijn vriendin, Nadia. Zij is de ziel van de film en herinnert ons eraan dat er altijd twee kanten zijn aan elk verhaal. Ik vond Michael pompeus, arrogant en gewoon dom. En dat is precies waarom ik hem mocht. Hij is echt een personage. Als je ooit terug wilt gaan in de tijd om een vorige relatie te analyseren, dan is dit een film voor jou. En ten slotte is het een film voor iedereen.
'This Is Not a Film' works because it is so true in what it is trying to say. If you ignore the dynamics of the plot and focus in on the message, you will see a little bit of yourself in the main character, Michael. Whether male or female, all of us have come to a point in our lives where we want to look back and reexamine a situation or a relationship. Did it really occur like we remembered? What went wrong? Michael's desire to find Grace is completely selfish. More than anything, he wants to make himself feel better about how things turned out. But even so, he is a sympathetic character because everyone is selfish when it comes to relationships. We would not be in them otherwise. As the film ends, I am not sure if Michael has learned anything new about himself or not. Our best gauge on the relationship is through his friend, Nadia. She is the soul of the movie and reminds us of how there are always two sides to every story. I found Michael to be pompous, arrogant, and just plain clueless. Which is exactly why I liked him. He is a real character. If you've ever wanted to go back and analyze a previous relationship, then this is a film for you. In closing, it is a film for everyone.