'The Beguiled' is een van mijn favoriete Clint Eastwood-films, en een afwijking van zijn typische eerste rollen. Hij werd geregisseerd door Don Siegel, met wie Eastwood in verschillende films heeft samengewerkt, en werd een jaar voor Eastwoods regisseursdebuut uitgebracht met 'Play Misty For Me'. Een alternatieve titel voor de film was 'Pussy-Footing Down At The Old Plantation', die gelukkig niet werd gebruikt, want anders zouden er ongetwijfeld smerige grapjes worden gemaakt over het feit dat de film zich op een meisjesschool afspeelt. Ik zag deze film voor het eerst tijdens een van mijn filmcursussen halverwege de jaren zeventig, en ik was er meteen weg van. Ik had alleen maar een oude, gehavende VHS-band van de film tot ik onlangs de breedbeeld-dvd kocht, die ook de hilarische, afschuwelijke trailer bevat die de film doet overkomen als een 'Peyton Place'-soap en die niets van de lugubere sfeer van de film wegneemt.<br />Interessante aantekening: Eastwood en Siegel moesten strijden met Universal Pictures om het originele einde te behouden, en ze wonnen; en de film werd aangekondigd als een standaard western van Eastwood, wat hij zeker niet is. Het is een gotisch verhaal vol misleiding en horror dat zich afspeelt in de tijd van de Burgeroorlog, met een ondertoon van erotiek en seksuele spanning die de hele film lang doorklinkt.<br />Ik. Ik wil geen spoilers in deze recensie, en als je de film wilt zien zoals hij zou moeten zijn, moet je hem niet op internet opzoeken, want daar staan er zat van.<br />Clint Eastwood portretteert John McBurney, een soldaat van de Unie die op het terrein van de geconfedereerden wordt neergeschoten en ontdekt wordt door een meisje van een nabijgelegen meisjesschool. Ze redt hem en brengt hem terug naar de school, maar in plaats van de plaatselijke politie op de hoogte te stellen van zijn aanwezigheid, zodat hij naar de gevangenis zal worden gebracht, nemen de directrice, mevrouw Martha (Geraldine Page), haar assistente Edwina (Elizabeth Hartman), hun zwarte bediende Hallie (Mae Mercer) en de voornamelijk tienermeisjes hem op, genezen hem en raken in zijn ban. De film geeft zijn sfeer van griezel en gotische horror rechtstreeks uit de titel weer, terwijl hij echte slagveldopnamen uit de oorlog laat zien, terwijl de stem van Eastwood zachtjes een rouwlied uit die tijd zingt.<br />De openingsscène van zijn ontmoeting met het kleine meisje dat hem redt, geeft de toon aan van zijn personage en de toon van de hele film. Meer zeggen dan dat zou de verrassingen in die eerste scène bederven. Veel meer zeggen over de film zelf zou hem kunnen bederven voor iemand die hem niet heeft gezien... als je van enge, gotische verhalen houdt, zoek hem dan en huur hem. Eastwood is uitstekend in de film en het is interessant om hem in een vroege rol te zien, of in welke rol dan ook, waarin hij een personage speelt dat over het algemeen niet erg sympathiek is.<br /><br />Geraldine Page had een mooie rol in de film als de directrice, en ik kan me niet voorstellen dat een andere actrice uit die tijd zo goed in die rol zou zijn geweest; het zou heel goed Piper Laurie geweest kunnen zijn, maar dat denk ik niet. Ik kan me niet voorstellen dat Laurie die rol op dezelfde manier had kunnen spelen als Geraldine Page.<br /><br />Elizabeth Hartman (wiens schitterende optreden in de film 'A Patch of Blue' als blind meisje dat verliefd wordt op het personage van Sidney Poiter een hoogtepunt in haar korte carrière was) is hier op haar best, verfijnd en tegelijkertijd meesterlijk. Helaas maakte haar fijngevoeligheid op de film ook deel uit van haar echte leven; ze pleegde zelfmoord toen ze 45 was.<br />Ik besluit deze recensie met de volgende opmerking: een manipulatieve, leugenachtige yankee is geen partij voor een huis vol bedrieglijke en wellustige zuidelijke schonen.
"The Beguiled" is one of my favorite Clint Eastwood films, and a departure from his typical early roles. Directed by Don Siegel, with whom Eastwood collaborated on several films, it was made a year before Eastwood's directorial debut with "Play Misty For Me". An alternate title considered for the film was "Pussy-Footing Down At The Old Plantation", which thankfully was not used, otherwise I am sure raunchy jokes about the fact that it takes place at a girls' school would be difficult to avoid. I first saw this movie in one of my college film classes in the mid-1970's, and was immediately taken with it. I only had an old battered VHS tape of it until I recently purchased the widescreen DVD, which also includes the hilarious, awful trailer that makes the film come across as a "Peyton Place" soap opera, and conveys none of the creepiness of the film.<br /><br />Interesting notes: Eastwood and Siegel had to battle with Universal Pictures to keep the original ending, and they won out; and, the film was billed as a standard Eastwood western, which it certainly is not. It is a Gothic tale of deception and horror set in the time of the Civil War, with an underlying tone of eroticism and sexual tension running throughout.<br /><br />I'm not putting any spoilers in this review, and if you want to see the film as it should be seen, then be careful of looking it up on the internet, as spoiler reviews of it do abound.<br /><br />Clint Eastwood portrays John McBurney, a Union soldier who is shot on Confederate ground and discovered by a young girl from a nearby girls' school. She rescues him and takes him back to the school, but instead of notifying the local patrol of his presence so that he will be taken to prison, the headmistress, Miss Martha (Geraldine Page), her assistant Edwina (Elizabeth Hartman), their black servant Hallie (Mae Mercer), and the mostly teenage girls take him in, heal him, and fall under his spell. The film sets its tone of creepiness and Gothic horror right from the titles, as it shows real battleground shots from the war, while Eastwood's voice is heard quietly singing a funereal song of the time.<br /><br />The opening scene of his encounter with the little girl who saves him sets the tone of his character, and the tone of the entire movie. To say any more than that would spoil the surprises in that first scene. To say much more about the film itself might ruin it for anyone who hasn't seen it...if you are into creepy, Gothic tales, find it and rent it. Eastwood is excellent in the film, and it is interesting to see him in an early role, or any role, where he portrays a character that is for the most part very unsympathetic.<br /><br />Geraldine Page had a plum role in the film as the headmistress, and I cannot imagine another actress of the time being as good in the role; a long shot could have been Piper Laurie, but I don't think Laurie could have embodied the role in the same manner as Geraldine Page.<br /><br />Elizabeth Hartman (whose wonderful performance in the film "A Patch of Blue" as a blind girl who falls in love with Sidney Poiter's character is another high point in her short career) is at her prime here, delicate and masterful at the same time. Unfortunately, her delicacy on film was also a part of her real life; she committed suicide at age 45.<br /><br />I end this review with this observation: one manipulative, lying Yankee man is no match for a houseful of deceptive and libidinous Southern belles.