Dit is een hilarische ruwe versie. Het acteerwerk en de plot zijn niet zo indrukwekkend, maar de dialogen blijven maar komen. Dit krijgt veel bijval, omdat het op het eerste gezicht een, nou ja, een slechte film lijkt, maar hij is zo geschift dat je er onwillekeurig om moet lachen. De spastische, opbeurende dialogen en grillige personages houden het op de been... Ik was vooral dol op Sharon, de Canuck uit Shrooms, hè? Maar degene die de show echt de das omdeed was Richards kleine broertje Andrew (Ira Heiden), zijn hoge gejammer was op de een of andere manier vertederend. De hele film schommelde.
This one is a hilarious diamond in the rough. The acting and plot aren't that impressive, but the lines just keep on coming. This catches a lot of flack because it seems at first glance like, well, a bad movie, but it's so kooky that you can't help but be amused. The spastic lightening quick dialog and quirky characters keep it going... I was especially fond of Sharon, the Canuck on Shrooms eh? However, the one that really stole the show was Richard's little brother Andrew (Ira Heiden), his high pitched whining was somehow endearing. The whole movie rocked.