Deze film was gewoonweg afschuwelijk. De meeste komische scènes leken afgezaagd en banaal, en misschien was de grappigste scène in de film al in voorvertoningen weggegeven. De hele premisse van de film is zo ongelooflijk en belachelijk dat het moeilijk is om er echt in te komen. De acteurs zelf spelen de meest onrealistische personages. Het is niet alleen het feit dat de film zo moeilijk te verteren is, maar het is de manier waarop ze hem door je strot duwen in de verwachting dat je stom zult zijn en hem zult accepteren. de plot zelf is zo oppervlakkig en gemakkelijk te voorspellen. De jongen wordt op de een of andere manier van elke school afgewezen waar hij zich voor heeft aangemeld (ik neem aan dat hij helemaal is vergeten dat hij naar een openbare school heeft gemoeten) en besluit zijn eigen school op te richten voor mede-afgewezenen. Het gaat een tijdje allemaal goed, totdat de geldigheid van zijn school in twijfel wordt getrokken. Ondertussen slaagt de sullige hoofdpersoon erin zijn mooie buurvrouw voor zich te winnen met zijn geestige sarcasme, dat kennelijk een vaardigheid is die alleen hij bezit. Dan volgt de laatste strijd met de leerlingen, die op de een of andere manier allemaal een band met elkaar krijgen en vechten voor het voortbestaan van de school. Natuurlijk haalt de hoofdpersoon vervolgens het schoolbestuur over om zijn school in leven te houden met een of andere 'inspirerende' toespraak. Deze film zou leuker zijn geweest om naar te kijken als ik onder de zestien was en nog niet op de hoogte van alle universiteitszaken en -kwesties.
this movie was downright awful. most of the comedic scenes seem stale and trite, and possibly the funniest scene in the movie had already been given away in previews. the entire premise of the movie is so unbelievable and ridiculous its hard to really get into it. the actors themselves portray the most unrealistic characters. its not just the fact that the movies so hard to swallow, but its how they keep forcing it down your throat expecting you to dumb down and accept it. the plot itself is so shallow and easy to predict. boy somehow gets rejected from every school he applied to(i suppose he completely forgot about attending community college) and decides to create his own school for fellow rejects. all goes well for awhile until the validity of his school comes into question. all the while the dorky character manages to woo his beautiful neighbor into falling for him with his witty sarcasm, which apparently is a skill only he possesses. then comes the final struggle with the students somehow all bonding together and fighting for the survival of the school. of course the main character then persuades the state board of education to allow his school to stay alive with some "inspirational" speech. this movie would have been more fun to watch if i was under the age of 16 and still ignorant of all college matters and issues.