Een paar weken geleden verloor ik mijn geliefde metgezel en vriend van veertien jaar, een golden retriever die Sasha heette. Toen ik thuiskwam van de dierenkliniek, alleen, nadat ik een van de pijnlijkste beslissingen van mijn leven had genomen, zat mijn tienerdochter naast me... en we praatten over deze episode van de Twilight Zone. Ik kan het mis hebben, maar ik herinner me een zin die Arthur Hunnicutt zei, toen Satan hem in de hel probeerde te lokken, maar zijn hond niet met hem mee kon gaan... en zijn hond op zijn beurt grommend uitdagend naar de poortwachter die de oude jager probeerde te verleiden om 'binnen te komen'... dat het zou zijn...' En de geest van de oude bergbewoner en zijn hond besloot zich af te wenden van de poort (van wat zij dachten dat de hemel was, om in zijn eentje door de eeuwigheid te zwerven). Wat een huilerig moment wanneer ze op die eeuwige weg een 'goede, oude plattelandsjongen' tegenkomen, om vervolgens te ontdekken dat hij een engel is die erop uit is gestuurd om hen te vinden, en 'natuurlijk, buurman, natuurlijk worden honden in de hemel toegelaten'.<br />Ik moet bekennen dat ik huilde terwijl ik hierover met mijn dochter praatte, terwijl we rouwden om het heengaan van onze geliefde golden retriever. Rod Serling was echt een genie, een stem die zich in het begin van de jaren zestig uitsprak tegen racisme, haat, 'weet-ik-veel', en tegen het 'weet-ik-niet'. en was een diepe inspiratie voor me om schrijver te worden. Deze episode, die vijfenveertig jaar heeft geduurd, was een boodschap van troost voor ons allen die een geliefde vriend hebben verloren. Ik dring er bij je op aan een exemplaar te kopen als er weer een van de Twilight Zone-marathons is. Er zullen wat tranen zijn, maar ook troost. Zoals altijd bedankt, Rod, voor alles wat je ons hebt geleerd... zelfs nu.
Several weeks back I lost my beloved companion and friend of fourteen years, a golden retriever named Sasha. When I came home from the animal hospital, alone, after having made one of the most painful decisions of my life, my teenage daughter sat by my side. . .and we talked about this episode of the Twilight Zone. I could be wrong, but I recall a line that Arthur Hunnicutt said, when Satan was trying to trick him into hell, but his dog could not go with him. . .and his dog in turn was growling in defiance at the gatekeeper who was trying to trick the old hunter to "step inside,". . .that it would be "one helluva of heaven if dogs were not allowed," and the spirit of the old mountain man and his dog decided to turn away from the gate (of what they had thought was heaven, to wander eternity alone.) What a tearful moment when they meet a "good ole' country boy" on that eternal road, only to discover he is an angel, sent out to find 'em, and "sure neighbor, of course dogs are allowed into heaven." <br /><br />I'll confess I cried as I talked about this with my daughter while we mourned the passing of our beloved golden. Rod Serling was truly a genius, a voice that in the early sixties spoke out against racism, hatred, "know-nothingism," and was a profound inspiration to me to become a writer. This episode, across forty five years carried a message of comfort to all of us who have lost a beloved friend. I urge you to get a copy the next time there is a one of the Twilight Zone marathons or purchase it. There will be some tears, but comfort as well. As always, thanks Rod, for all that you taught us. . .even now.