Het ergste aan deze film is dat het niet zo vreselijk hoefde te zijn.<br />Ze hadden een aardig budget, zoals veel films; ze maakten het er glad en mooi uit, en het beste van alles was dat ze het 21ste-eeuwse, lesbische, gewiekste publiek hadden dat een lesbische positieve film zou omarmen... en toch deden de schrijver en de regisseur hun uiterste best om elke remake van een film over lesbische kwellingen en verwarring op kostscholen (je weet wel, de school waar alle lesbiennes samenkomen en sterven) te overtreffen.<br />Dit is een thema dat keer op keer is behandeld en opnieuw in de film, maar iets waar de kijkers <0xE2><0x80><0x93> als je dit stemforum als aanwijzing gebruikt <0xE2><0x80><0x93> geen genoeg van lijken te kunnen krijgen. De hoofdpersonen zeggen het allemaal: het gestoorde, in de steek gelaten, geniale, rebelse lesbische meisje (nou ja, ze hebben een supermooie femme als Piper Perabo genomen en geprobeerd haar in elkaar te slaan, maar dat heeft niet veel geholpen) verleidt een rijkeluiskind dat voorbestemd is om haar te verraden.<br />Het personage dat hen bij elke stap in de gaten houdt is personage 3, een domme, goedbedoelende, wijd opengesperde, brave vrouwelijke waarnemer. Ik zeg 'bij elke stap' omdat ze haar gedachten met het publiek deelt via de stijfste, onnozelste monologen. '<br />Haar tekst lijkt geschreven te zijn door een vijftienjarige, hoewel ze o zo erg hun best doen om te klinken alsof een vijftienjarige echt, eh, je weet wel, nou ja... zou praten. 'Hen horen (de liefde bedrijven) met hun geluiden was, eh, je weet wel, zoiets als, eh... oké!' zegt ze over haar 2 lichtzinnige kamergenoten, die naast haar in bed liggen te rollebollen.<br />Later vraagt ze Graham Greene <0xE2><0x80><0x93> de doorgewinterde indiaanse acteur die totaal geen indruk maakt als tuinman (!) 'Is het verkeerd om je druk te maken over wat mensen denken?'<br />Sorry, maar is ze een tiener of is ze zeven? <br />Toegegeven, Piper Perabo (als Polly de gemartelde pot) en de anderen leveren prima werk voor de verschrikkelijke rollen die ze moeten spelen. Perabo heeft een aardig energieniveau en voelt zich duidelijk erg op haar gemak voor de camera. Ze zou het goed doen in een fatsoenlijk project, dus dit is in geen enkel opzicht een kritiek op het acteren.<br />Maar dit verhaal is SCHULDIG in het in stand houden van elk stereotype over lesbiennes dat tot één personage is samengebald. Ze konden niet stoppen met haar (Polly) als een boze, waanzinnig hartstochtelijke, heimelijke genie die wiskundeproblemen voor de sprakeloos gebleven lerares oploste. O, maar dat is nadat ze ruzie heeft gemaakt met de lerares die haar durft te beschuldigen van 'gegaap'.<br />'Dat is een woord dat ZE (mannen) gebruiken tegen U (vrouwen)!' zegt ze, en ze stampt de klas uit.<br />Is dit alles wat de schrijver kon bedenken? Of misschien moeten we vragen: waarom stoppen we daar?<br />Poole en co. gingen verder en maakten van Polly een poëtisch duister kind dat met wilde haviken communiceert door hun naam in het bos te schreeuwen.<br />De Xena-sfeer!<br />Dan hebben we haar brief aan haar biologische moeder... (de meeste lesbiennes zijn wezen die naar liefde hunkeren, voor het geval je in het donker zat).<br />Dan hebben we twee leraren (eentje gespannen, eentje een maf type met losse stropdassen) die overal rondhangen (de school ziet er vreselijk groot uit voor maar 2 leraren)... en donkere kinderen/verleidstertjes/vogelmeisjes gespannen aankijken. Hmmmm. Ik vraag me af of er iets, nou ja... eh, grappigs gebeurt tussen die twee lesbiennes???????<br />Er is gewoon geen excuus voor zoiets onfatsoenlijks. Een gebroken hart komt voor, maar de schrijver en de regisseur weten toch zeker wel dat lesbiennes in een veel beschaafder tijd bestaan dan deze trut?<br />Ik kan het einde niet onthullen uit respect voor degenen die zichzelf dwingen om tot het eind te blijven zitten, maar als je niet lacht, kan ik alleen maar raden dat je huilt. En niet om de juiste reden. En dan heb ik het niet over de slappe komedie.
The worst part about this film is that it did not have to be so terrible.<br /><br />They had a nice budget, though so do many films; they made it look slick and pretty, and best of all they had the 21st century lesbian-savvy audiences who would embrace a lesbian positive film... and yet the writer and director went out of their way to lift every single redone film bit about lesbian torment and confusion at boarding schools, (you know, the place all lesbian love lives and dies). <br /><br />This is a theme that has been done again and again and AGAIN in film, but something that viewers-if one uses this voting forum as a clue- cannot seem to get enough of.<br /><br />Every element of this story was so over the top, excessively phony and contrived that it was painful to sit through. The lead characters say it all: the crazy, abandoned, genius, rebel lesbian tough girl (well, they took a super pretty femme like Piper Perabo and tried to rough her up, but it didn't stick much) seduces pretty rich girl who is destined to betray her. <br /><br />Watching them every step of the way is character 3, a dopey, well-meaning, wide-eyed, good girl observer. I say 'every step' because she shares her every thought with the audience via the stiffest, most inane monologues.<br /><br />Her lines seem to have been WRITTEN by a fifteen year old, though they are trying oh so, so hard to sound like how a fifteen year old would really, um, you know, well... talk. "Hearing them (make love) with their noises was um, you know, like, well... okay!" she says about her 2 wanton roommates, who roll around in the bed next to her.<br /><br />Later she asks Graham Greene- the accomplished native American actor who is completely wasted in a roll as a gardener (!) "Is it wrong to care what people think?"<br /><br />Sorry, but is she a teenager, or is she age 7?<br /><br />Granted, Piper Perabo (as Polly the tortured dyke) & others do an okay job for the horrible lines they are forced to utter. Perabo has a nice energy level and is obviously very comfortable in front of a camera. She would do well in a decent project, so this is in no way a criticism of the acting.<br /><br />But this story is SHAMELESS in perpetuating every single stereotype about lesbians all rolled into one character. They couldn't stop with her (Polly) being an angry, crazy-passionate, secret genius who finished math problems for the speechless teacher. Oh but that's after she argues with the teacher who dares accuse her of "gabbing".<br /><br />"That's a word THEY (males) use against US (women)!" she says, stomping out of the classroom.<br /><br />Is this ALL the writer could come up with? Or maybe we should ask: Why stop there? <br /><br />Poole and co. went on and made Polly a poetic dark child who communicates with wild hawks by screaming their name in the woods.<br /><br />Cue the slow motion, sci-fi, Xena atmosphere!<br /><br />Then we have her writing to her birth mother... (most lesbians are love-starved orphans, in case you were in the dark).<br /><br />Then we have two teachers (one uptight, one a zany type with loose neck ties) who hover around all of the action (the school looks awfully big for just 2 teachers)... and give dark child/ seductress/bird girl tense looks. Hmmmm. I wonder if something well, you know... um, FUNNY is happening between these TWO TEACHERS??????<br /><br />There is simply no excuse for something this poorly done. Heartbreak happens, but surely the writer and director know that lesbians exist in much more sophisticated times than this schlock.<br /><br />I cannot reveal the ending out of respect to those who force themselves to sit through til the end, but if you are not laughing, I can only guess you are crying. And not for the right reason. And I don't mean the wimpy make out scenes.