Deze productie van Hamlet, Prins van Denemarken is verreweg de beste die ik ooit heb gezien. Hoewel hij misschien niet de productiewaarde heeft van sommige van de recentere versies, heeft hij wel het belangrijkste element: Sir Derek Jacobi als Hamlet.<br />Jacobi's vertolking van de gestoorde Prins is gelaagd en meeslepend. Zijn emoties variëren van haat tot verdriet, liefde tot wraakzucht en alle andere emoties op de kaart, maar zonder dat ze geforceerd of overdreven overkomen. Sterker nog, sommige van de krachtigste emoties komen naar boven als hij ze onderdrukt, met stilte, zachte woorden en een bedachtzame uitdrukking. Of hij Hamlet nu wel of niet interpreteert als krankzinnig of normaal... nou ja, dat moeten jullie zelf beslissen; ik ben meer dan eens van gedachten veranderd. Op een gegeven moment lijkt hij te denken dat hij bij zijn volle verstand is en dat hij alleen maar een spelletje speelt, maar hij vermoedt dat hij uiteindelijk toch gek is... een openbaring voor hem, prachtig vastgelegd. Aangezien hij de rol van Hamlet vaker dan welke andere acteur in de geschiedenis ook heeft gespeeld, is Jacobi's affiniteit met de rol niet echt een verrassing.<br />Wat de productie zelf betreft, die wordt gepresenteerd als een soort 'filmkopie' van het toneelspel, met weinig special effects of fraai camerawerk, een minimale set en geen noemenswaardige muzikale begeleiding. Deze productie is gebaseerd op de acteerkunst van de cast en de woorden van Shakespeare, om de emotie en belangstelling van het publiek op te wekken. En het werkt. De andere spelers zijn ook eersteklas, vooral Patrick Stewarts 'Claudius' en Claire Blooms 'Gertrude'. Samen vormen ze een naadloos ensemble.<br />Het laatste (maar verre van het minste) element dat deze productie zo opvallend maakt, is het stuk zelf. Hier wordt het in zijn geheel getoond, een zeldzaamheid op filmgebied. Maar vreemd genoeg heb ik er nooit erg op gelet. Ik had het te druk met in het verhaal op te gaan. Ik vermoed dat jij dat ook zult doen.
This production of Hamlet, Prince of Denmark is by far the best that I have seen. Although it may not have the production value of some of the more recent adaptations, it does have the most important element: Sir Derek Jacobi as Hamlet.<br /><br />Jacobi's portrayal of the disturbed Prince is multi-layered and riveting. His displays of emotion swing from hatred to sorrow, love to vengefulness and everywhere else on the map, but without seeming forced or over-the-top. In fact, some of the more powerful sequences occur when he underplays them, with stillness, soft speech and thoughtful expression. As to whether or not he interprets Hamlet as mad or sane...well, you should decide for yourselves; I changed my mind more than once. At one point it seems he has thought himself sane and merely playing at madness, but suspects that he is actually mad after all...a revelation to himself, captured beautifully. Having performed the part of Hamlet on stage more times than any other actor in history, Jacobi's affinity for the role then comes as little surprise.<br /><br />As for the production itself, it is presented as a kind of "filmed-copy" of the stage play, with little special effects or fancy camera work, minimal sets and no musical accompaniment to speak of. This production relies on the acting prowess of the cast, and the words of Shakespeare, to evoke the emotion and interest of its audience. And it works. The other players are top-notch as well, particularly Patrick Stewart's "Claudius" and Claire Bloom's "Gertrude." Together the cast present a seamless ensemble.<br /><br />The last (but far from least) element that makes this production stand out is the play itself. Here it is presented in its entirety, a rarity on film. But, oddly enough, I never noticed the time. I was too busy getting caught up in the story. I suspect that you will, too.