Ik heb net Mar Ardentro gezien en had het gevoel dat ik iets over deze film moest zeggen. Euthanasie is een moeilijk onderwerp op elk gebied en helaas kan het de werkelijke waarde van een film soms verdraaien. Veel mensen zijn vol lof over de uitstekende cast en het is prachtig beeld- en camerawerk. Javier Bardem is een acteur die elke film die hij maakt iets extra's geeft. Het is een beetje dwaas om te zeggen dat hij de echte Sampredo in zich heeft, want ik geloof niet dat een van de recensenten Sampredo persoonlijk heeft gekend. Stilliggen en een zekere charme gebruiken is een acteerkunst die weliswaar goed is uitgevoerd, maar geen 'perfecte' voorstelling is. Bardem doet gewoon wat hij goed doet... en dat is het dan. Het camerawerk is prachtig en roept gevoelens en perspectieven op die de film zelf niet weet over te brengen. Sampredo wordt hier getoond als een man die er zo op gebrand is om te sterven dat hij zijn liefhebbende gezin achterlaat en trouwt met een vrouw die hij alleen maar opzoekt als de ander hem niet wil helpen bij zijn zoektocht naar een waardige dood. Ik ben hier niet om iets te zeggen over het recht op euthanasie. Het probleem is dat je er nauwelijks aan kunt ontkomen als je commentaar levert op dit soort films. Het onderwerp van de film is zo sterk dat je bijna gedwongen bent om de film in dat sterke onderwerp te bespreken. Ik vind dat een zwak punt van de film <0xE2><0x80><0x93> ongewild <0xE2><0x80><0x93> omdat Sampredo een onmannelijk personage is. Iemand die veel slimmer is dan zijn familie zoals geportretteerd in de eenvoudige neef die het dubbele gedicht dat aan hem is gericht niet 'krijgt'. Iemand die een liefhebbende en zorgzame familie zal verlaten omdat hij denkt dat zijn leven onwaardig is. Een scène die in contrast staat met de vrouwelijke advocaat die volgens de film de'verkeerde' keuze in een verre staat van dementie laat eindigen, wat erop wijst dat Sampredo's keuze de juiste was. De vrouw die hem voortdurend opzoekt wordt bijna genegeerd vanwege de mooie advocaat, maar wordt plotseling door Sampredo getrouwd als ze erin toestemt hem te helpen sterven. Deze keuzes maken van Sampredo een berekenend figuur, hoe charmant Bardem hem ook afschildert. De film overtuigt niet helemaal en ik denk eigenlijk dat Amenabar niet van plan was om dit onevenwichtige element aan zijn film toe te voegen. Voor een jonge regisseur is het nog steeds een indrukwekkende film en hij heeft zeker zijn sterke momenten (de discussie tussen de priester en Sampredo bijvoorbeeld). Het camerawerk is indrukwekkend en de film is goed geacteerd. Maar 10 van de 10... nee, de film bereikt die uitmuntendheid niet.
I just saw Mar Ardentro and felt that I had to comment on this film. Euthanasia is a difficult topic in any field and unfortunately is can sometimes distort the true value of a movie. Many people have raved about the excellent cast and it's beautiful imagery/camera-work. Certainly Javier Bardem is an actor that brings something extra to each film he makes. To say that he encompasses the real Sampredo is a little silly since I don't think that any of the reviewers have known Sampredo personally. To lie still and use a certain charm is a acting skill that although well performed doesn't constitute a 'perfect' performance. Bardem just does what he does well...and that's it. The camera-work is beautiful and evokes feelings and perspectives that the movie itself lacks to deliver. Sampredo here is shown as a man that is bend on dying so much that he leaves his loving family behind and marries a woman that he only seeks out when the other will not help him in his quest for a dignified death. Now I'm not here to say anything about the right for or against euthanasia. The problem is that when commenting movies like this you can hardly escape it. The movie's subject is so strong that you're almost compelled to discuss the movie in that strong subject matter. I find it a weakness for the movie -unintentionally- portrays Sampredo as a unsymphatetic character. Someone who is much smarter then his family as portrayed in the simple cousin that doesn't "get" the double layered poem directed towards him. Someone who will leave a loving and caring family because HE thinks his life is undignified. A scene that is juxtaposed to the female lawyer who according to the movie makes the "wrong" choice ending up in a far state of dementia thus indicating that Sampredo's choice was the right one. The woman that constantly seeks him out is almost disregarded for the beautiful lawyer but suddenly is married by Sampredo when she agrees to help him die. These choices make Sampredo into a calculated figure no matter how charming Bardem portrays him. Argumentive I would say it doesn't convince fully and I kinda think that Amenabar didn't intend on adding this unbalanced element in his film. For a young director it's still an impressive film and it certainly has it's strong moments (the discussion between the priest and Sampredo for instance). The camera-work IS impressive and the film is well acted. But 10 out of 10...no the movie doesn't reach that excellence.