De film begint geweldig, met een quasi-instructiefilm over de gewoonten van Zweedse huisvrouwen. Daarna krijgen we een gedetailleerde reconstructie van naoorlogs Scandinavië met een heleboel fantastische auto's, elektronische apparatuur en binnenhuisarchitectuur; een minimale jazzscore, mooie filmopnamen en stijlvolle titteling. Ook is er een paar grappige Scandinavische rivaliteit, zoals in 'Riget' van Von Trier.<br />Na de opvoering stort 'Keukenverhalen' jammer genoeg in als de Twin Towers op 11 september. Acteurs die de emotie 'jaloezie' proberen te beschrijven door alleen maar voor zich uit te staren. Saaie dialogen vol verschaalde homoseksuele symboliek in de ijdele trant van: 'Ik hou niet van witte zwanen, ik geef de voorkeur aan beren en wolven... Heb je wel eens berenvlees geproefd?' De muziek wordt smakelozer dan Yann Tiersen op zijn slechtst.<br />Het' Het is jammer dat de directeur al die moeite heeft gedaan, alleen om het later te verknoeien.
The film starts out great, with a mock instruction film about the habits of Swedish housewives. After that we get a detailed reconstruction of post-war Scandinavia with lots of amazing cars, electronic equipment and interior design; a minimal jazz score, nice cinematography and stylish titling. Also there's some funny Scandinivian rivalry like in Von Triers 'Riget'.<br /><br />Sadly, after the set up, "Kitchen stories" collapses like the Twin Towers on 9/11.Actors who try to portray the emotion 'jealousy" by just staring in front of them. Corny dialog filled with stale gay symbolism in the vain of: "I don't like white swans, I prefer bears and wolves... u ever tasted bear meat?" The music becomes cheesier than Yann Tiersen at his worst.<br /><br />It's a pity the director put all the effort in this great set-up, just to screw it up after-wards.