Ik vind deze speciale uitvoering van 'The Mikado' echt geweldig. De producenten hebben er een paar extraatjes aan toegevoegd om het voor het moderne publiek amusanter te maken <0xE2><0x80><0x93> bijvoorbeeld 'As Some Day It May Happen' (het 'kleine lijstje'-liedje) is volledig bijgewerkt, en in het hele stuk zijn een paar regels geïmproviseerd. Ook de setting heeft iets vrijmoedigs. De kostuums zijn niet Japans, maar eerder Engels uit de jaren twintig (hoewel sommige van de 'Tittipudlian-meisjes' op de jaren twintig geïnspireerde kimono's dragen). Deze productie is goed gechoreografeerd met een aantal dansstijlen uit de jaren twintig, en er zijn een paar extra dansmeisjes en piccolo's om je ogen (en oren) tijdens de liedjes te vermaken. Als je een Gilbert & Sullivan-purist bent, zullen deze veranderingen je misschien dwarszitten, maar ik denk dat ze wel meevallen.' Prima <0xE2><0x80><0x93> en ik ben dol op de kostuums!<br /><br />Felicity Palmer (Katisha) is absoluut hilarisch; bij al haar scènes moet ik hardop lachen (een van mijn favoriete toevoegingen is wanneer ze voor het eerst haar entree maakt <0xE2><0x80><0x93> de dansende piccolo's ergeren haar met hun capriolen, dus schreeuwt ze zo hard ze kan: 'HOU OP!'). Alle andere hoofdpersonen doen het ook prima. Ik vind vooral Mark Richardson als Pish-Tush (dat toupetje!) en Lesley Garrett als Yum-Yum leuk.<br />Je moet in gedachten houden dat dit een toneelproductie is die wordt gefilmd en je verwachtingen dienovereenkomstig opstellen. De setting verandert niet, hoewel de filmmakers een aantal filmtechnieken uit de jaren dertig hebben gebruikt om de belangstelling te wekken. Als er één ding op deze productie aan te merken is, dan is het dat de grime niet is bijgewerkt voor close-ups met een camera. Foundationlijnen zijn vaak zichtbaar en er lijkt overal een overschot aan eyeliner, lippenstift en rouge te zijn. Ik heb dit soort dingen eerder zien gebeuren bij toneelstukken en het is in het begin een beetje een schok. Maar ik hoop dat je eraan zult wennen en van 'De Mikado' zult genieten voor wat het waard is <0xE2><0x80><0x93> een bijzonder aangename vertolking van een klassieker!
I really enjoy this particular production of "The Mikado." The producers added a few touches throughout to make it more amusing for modern audiences -- for instance, "As Some Day It May Happen" (the "little list" song) is completely updated, and a few lines are ad-libbed throughout the play. Liberties were also taken with the setting. The costumes are not Japanese, but rather 1920s English (although some of the "Tittipudlian" girls wear '20s-inspired kimonos). This production is well-choreographed with some 1920s dance styles, and there are some extra dancing maids and bellhops to keep your eyes (as well as ears) entertained during the songs. If you're a Gilbert & Sullivan purist these changes may bother you, but I think they're fine -- and I love the costumes! <br /><br />Felicity Palmer (Katisha) is absolutely hilarious; all of her scenes make me laugh out loud (one of my favorite add-ons is when she first makes an entrance -- the dancing bellhops annoy her with their antics, so she screeches at the top of her voice, "STOP IT!!!"). All of the other main characters do a fine job as well. I particularly like Mark Richardson as Pish-Tush (that toupee!) and Lesley Garrett as Yum-Yum.<br /><br />You must keep in mind that this is a stage production being filmed and set your expectations accordingly. There is no change of setting, although the filmmakers used some 1930s film techniques to add interest. If there is one draw-back to this production, it is that the stage makeup wasn't modified for close-up shots with a camera. Foundation lines are often visible and there seems to be a surplus of eyeliner, lipstick, and blush everywhere. I've seen this sort of thing happen before with films of plays, and it's a little jarring at first. However, I hope you'll get used to it and enjoy "The Mikado" for what it's worth -- a thoroughly enjoyable rendition of a classic!