Crossfire is een fantastische film noir die zowel een product is van de tijd als een tijdloze klassieker. Deze film bereikt dit door kwesties aan te pakken die nog niet eerder op het witte doek waren gebracht, en door een film van hoge kwaliteit te zijn die tot op de dag van vandaag overeind blijft met een goed script, een geweldige uitstraling en fantastische acteerprestaties van de acteurs. De eerste Amerikaanse film die de kwestie van het antisemitisme recht in de ogen kijkt, Crossfire is gebeiteld in de klassieke status-quo. Gesitueerd in het Amerika van na de Tweede Wereldoorlog, ontwikkelt zich een lugubere moordzaak nadat een Joodse man vermoord is aangetroffen. Het anti-haatthema is verwerkt in een meervoudige misdaadthriller, en naast de antisemitische invalshoek is er ook nog een geweldige dialoog en thema's uit de Tweede Wereldoorlog. In tegenstelling tot andere thrillers weet het publiek vrijwel meteen wie de dader is. Maar het verhaal van de film is nog steeds boeiend vanwege de worsteling van alle betrokken hoofdrolspelers terwijl ze proberen de situatie te begrijpen. Buiten het grote verhaal en de thema's is het hele script gewoon slim geschreven, compleet met betekenisvolle boodschappen en messcherpe uitwisselingen tussen de personages.<br />Het fascinerende verhaal van de film wordt prachtig vertolkt door de uitstekende cast. Robert Young is fantastisch als Capt. Finlay, de hoofdonderzoeker van de moordzaak. Finlay is mijn favoriete personage in de film, hij is gewoon een koele figuur <0xE2><0x80><0x93> zo droog als bot en zo taai als een balk <0xE2><0x80><0x93> die nergens voor terugdeinst om de moordenaar zijn gerechte straf te laten ondergaan. Robert Mitchum is ook geweldig in de film, heel levendig in zijn zachtaardige sergeantspersonage dankzij zijn voortreffelijke acteerprestaties. Gloria Grahame levert een gedenkwaardige rol in haar kleine Oscar-nominatierol; George Cooper doet het ook goed als de zieke en gekwelde korporaal Mitchell; Paul Kelly geeft een griezelige weergave van een bizar personage; en Steve Brodie, Sam Levene, Jacqueline White en William Phipps geven ook sterke bijrollen. Uiteindelijk wordt Robert Ryan de meest besproken acteur van de film. Hij geeft een huiveringwekkende vertolking van Montgomery en wordt ook genomineerd voor een Oscar.<br />Crossfire ziet er fantastisch uit. Regisseur Edward Dmytryk doet buitengewoon goed werk met de uitvoering van de film en cinematografie J. Roy Hunt doet meesterlijk werk met het zwart-witbeeld. Het beeld van Crossfire is net zo donker en vochtig als de thema's, bedekt met schaduw met een bijna glanzende boventoon, maar sommige delen zijn ook erg rauw. Ironisch genoeg was het geweldige uiterlijk van de film niet het resultaat van hard werken, of zelfs maar van opzet. Dmytryk wilde meer tijd en geld aan de acteurs besteden dan aan de belichting, dus dat deed hij. Minder licht, minder voorbereiding (ongeveer een werkdag van zes uur) en het resultaat was een fantastisch uitziende film. Crossfire is niet alleen een goed gemaakte filmkunst, maar ook een geweldig voorbeeld van een goedkope film die een rijke klassieker wordt.
Crossfire is a fantastic film noir that is both a product of it's time and a timeless classic. This film achieves this by addressing issues that haven't been brought to the screen before its 1947 release, and by being a high quality film that holds up to this day with a good script, great look, and fantastic performances from it's actors. The first American film to take the issue of anti-Semitism head on, Crossfire is cemented in classic standing. Set in post-World War II America, a lurid whodunit develops after a Jewish man is found murdered.<br /><br />The story is great, its anti-hatred theme wrapped up in a dark multiple-character crime thriller, and along side the anti-Semitism angle is some great post-World War II dialogue and themes as well. Unlike other mystery thrillers, the audience is alerted to who the perpetrator is almost immediately. However, the film's story is still engrossing because of the struggle of all the great characters involved are going through while trying to make sense of the situation. Outside the great overall story and themes, the entire script is simply smart, complete with meaningful messages and razor-sharp exchanges between characters.<br /><br />The film's captivating story is played out wonderfully by the its excellent cast. Robert Young is fantastic as Capt. Finlay, the leading investigator of the murder case. Finlay's my favorite character of the film, he's just a cool character - dry as bone and tough as a two-by-four and stopping at nothing to bring the killer to justice. Robert Mitchum is also great in the film, very vivid in his soft-spoken army sergeant character due to his superb screen-presence. Gloria Grahame gives a memorable performance in her small Oscar-nominated role; George Cooper also does a good job as the sick and distressed Corporal Mitchell; Paul Kelly gives an eerie portrayal of a bizarre character; and Steve Brodie, Sam Levene, Jacqueline White, and William Phipps also give strong supporting performances. Robert Ryan ends up being the most talked about performer of the film, giving a chilling performance as Montgomery and also being nominated for an Oscar.<br /><br />Crossfire has a terrific look. Director Edward Dmytryk does an extraordinary job with the film's execution and cinematographer J. Roy Hunt does a masterful job with its black and white picture. Crossfire's picture is as dark and dank as its themes, covered in shadow with an almost glossy overtone, yet also very raw in parts. Ironically, the film's great look was not the result of hard work - or even intention. Dmytryk wanted to spend more time and money on the actors rather than the lighting - so that's what he did. Less lights, less preparation (around a 6 hour work day), and it resulted in a fantastic looking film. Not just a well done piece of cinematic art, Crossfire is also a great example of a cheap film that ends up a rich classic.