Het verhaal speelt zich af op het platteland van Duitsland, aan de vooravond van de tweede wereldoorlog, een unieke setting, met een paar Britse agenten die door de Duitsers in een boerderij gevangen worden gehouden. Aangezien ze formeel nog niet in oorlog zijn, lijkt het erop dat beide partijen zich realiseerden wat er ging komen. Beide agenten (Bruce Lester en Ray Milland) ontsnappen naar het platteland en gaan uit elkaar. Milland stuit op een avond op de zigeunerin Marlene Dietrich, die in haar eentje in haar kamp het avondeten staat klaar te maken. Hun ontmoeting is een verbazingwekkende en fascinerende scène, niet zozeer voor Milland als wel voor Dietrich, die een heel nieuw niveau van sexy zwoelheid bereikt. Milland vermomt zich als zigeuner om zich voor de Duitsers te kunnen verstoppen, maar hij blijft zich inzetten voor zijn missie, die te maken heeft met het opsporen van de wetenschapper die de formule van een nieuw gifgas kent, maar die ook geen toegewijde nazi is. De Hollywood-versie van het zigeunerleven en de gebruiken zijn voorspelbaar geportretteerd, maar de onderliggende wetenschap dat ze een van de doelwitten zouden zijn voor de nazi's, geeft een zekere spanning. De film balanceert op de scheidslijn tussen een serieus verhaal over het gifgas en een dringende zoektocht naar de formule, en een kleurrijk maar niet al te overtuigend liefdesverhaal tussen Milland en Dietrich. Maar ze zijn allebei erg goed; het is de schuld van de film dat die niet is doorgegaan. Het geeft hun of hun relatie niet genoeg dramatisch realisme, het vertrouwt op duidelijke culturele verschillen en maakt daar gebruik van voor dubieuze komische doeleinden. Niettemin zijn er hier en daar enkele gespannen en interessante punten, zoals de verrassende ontmoetingen met Duitse soldaten en Gestapo-agenten, waarbij Dietrich een uitgebreide handlezing doet en Milland bijna net zo goed kan doen alsof, en een diner met Duitsers van verschillende pluimage, waarbij via de radio bekend wordt gemaakt dat Duitsland door Polen is aangevallen en iedereen opstaat en met gestrekte arm salueert. Mitchell Leison heeft misschien hier en daar een kans gemist, maar hij heeft van andere mogelijkheden wel degelijk gebruik gemaakt.
The story takes place in rural Germany on the eve of the second world war, a unique setting, with a couple of British agents being held by the Germans in a farm house. Since they aren't technically at war yet, it seems as if both sides must have realized what was coming. Both agents (Bruce Lester and Ray Milland) escape into the countryside and split up. Milland happens upon gypsy woman Marlene Dietrich one evening as she's alone at her camp preparing dinner. Their encounter is an amazing and captivating scene, not so much for Milland but for Dietrich, who takes sexy sultriness to a whole new plane. Milland disguises himself as a gypsy in order to hide from the Germans, but he remains committed to his mission, to do with locating the scientist who knows the formula for a new poison gas but who also isn't a committed Nazi. The Hollywood take on gypsy life and customs is predictably portrayed, but the underlying knowledge that they would be one of the targets for extermination by the Nazis adds a certain tension. The film straddles the line between being a serious story about the poison gas and the urgent search to get the formula, and a colorful though not too convincing love story between Milland and Dietrich. However, they're both very good; it's the fault of the film that didn't give them or their relationship enough dramatic realism, relying on and exploiting obvious cultural differences for questionable comedic purposes. Nonetheless, there are some tense and interesting points here and there, the surprise meetings with German soldiers and Gestapo agents, where Dietrich does a great palm reading and Milland nearly as good faking one, and a dinner party of Germans of various stripes at which the announcement comes over the radio that Germany had been attacked by Poland and everyone stands and does a stiff arm salute. Mitchell Leison may have missed some opportunities here and there, but he fully took advantage of others.