Speed, waarvan ik geloof dat het een rechtstreekse kopie is van de Hollywoodfilm Cellular (deze heb ik niet gezien) geeft een indruk van een testwedstrijd die in de eerste vier dagen heel opwindend is, maar aan het eind een heel saaie afloop heeft. Ik heb deze film vandaag op 12 januari 2008 op gehuurde VCD gezien. De releasedatum is 19 oktober 2007. Maar gelukkig voor mij wist ik niet veel van deze film af, behalve dat het een flop is. Dus als ik in deze situatie naar de film kijk, heb ik het gevoel dat deze film een heel goede film had kunnen zijn, maar dan trapt de regisseur weer in de val voor Bollywood-tradities en heeft hij een heel goede kans verspeeld.<br />Als film van Bhatt moet hij ergens anders gekopieerd zijn. Maar als ik de oorspronkelijke film niet heb gezien, doet dat er nu niet meer toe. Ik vond alleen dat het hoofdthema veel leek op 'Nick of Time' en 'Badshah'. In de film wordt Sanjay Suri als geheim agent getoond, maar zijn vrouw denkt dat hij een chef-kok is. Dat brengt de herinnering aan 'True-Lies' terug. Het enige nieuwe was het gebruik van de telefoon. Maar ook daar ben ik nu achter gekomen. Hij is gemaakt naar aanleiding van de film Cellular. Dus als er een film wordt gemaakt naar aanleiding van de mengeling van zoveel andere films, is het heel duidelijk wat de toekomst zal brengen.<br />De dingen die ik leuk vind aan de film zijn het tempo. Zoals de naam al zegt, gaan de dingen echt heel snel, en tussen de scènes door is er niet veel tijd om na te denken. Maar dat komt pas in de laatste 20 minuten van zo, waarin de film zich in de traditionele Bollywoodstijl van Dhishum dhishum afspeelt.<br />De plot van de film is ook heel interessant. Drie verhalen die parallel aan elkaar lopen, het ene na het andere. De ene gaat over de ontvoering van Urmila, de andere over de Zayed die Urmila proberen te helpen, en ten slotte over het plan om de premier te vermoorden. Deze drie verhalen vermengen zich naarmate de film vordert vanzelf met elkaar.<br />Maar dan wordt de sfeer van de film verpest door het doodgewone acteerwerk en de onnodige extra stijl. Behalve Sanjay Suri maakt niemand enige indruk. Dat geldt zelfs voor Urmila, die altijd veelbelovend is in RGV-films. Door het doodgewone acteerwerk komen in sommige scènes niet de gevoelens tot uiting die de regisseur wilde. Bijvoorbeeld de scène aan het eind, waarin Urmila alle hoop laat varen en de telefoon afbreekt, had een goede indruk moeten maken. Maar in plaats daarvan wachten we gewoon op het einde van die scène. Afgezien van het acteren demoraliseert een onnodige liefde voor stijl de film. Zo'n coole schurk laten zien is goed voor Hollywood, niet voor Bollywood. De achtergrond van Londen is ook alleen maar om stijl te laten zien en er is niet veel intelligent voordeel van deze achtergrond te zien. Vooral aan het eind waren al die _dhishhum-dhishhum_ volkomen onnodig. Misschien heeft de regisseur de indruk dat de climax in Hindi-films zulke gevechten moet bevatten. Ze zien er onrealistisch uit, verlengen de film en zorgen ervoor dat de mensen het theater verlaten voordat de film is afgelopen.<br />Al met al vind ik de film kijkbaar. Als hij op tv komt of je kunt hem huren is het oké. Maar zorg er dan wel voor dat je de afstandsbediening en de vooruitknop bij de hand hebt. Als de film de volgende keer op tv is, kun je veilig andere kanalen kijken.
Speed which I believe is direct copy of the Hollywood movie Cellular (I haven't watched this one) gives an impression of a test match which is very exciting in first four days, but then gets in a very boring draw at the end. I have watched this movie today on 12th January 2008 on rented VCD. It's release date is 19th Oct 2007. But still fortunately for me I didn't know or heard much of this movie before except that it is a flop at box office. So in this situation when I watch the movie, I feel that this movie could have been a very good movie, but then the director again falls in the trap for Bollywood traditions and has wasted a very good chance.<br /><br />Off course as a Bhatt movie it must be copied from somewhere else. But now days it doesn't matter for me, if I haven't seen the original movie. I just found the main theme much similar to 'Nick of Time' and 'Badshah'. In the movie Sanjay Suri is shown an intelligence agent, but his wife thinks that he is a chef. This brings back the memory of 'True-Lies'. The only new part was the use if the phone. But that too I found out now is taken from movie Cellular. So when a movie is made with the mixture of so many other movies it's future is quite clear.<br /><br />The things I like about the movie is its pace. As the name suggest the things really happens fast, and there is not much time to think about in between the scenes. But this breaks in the last 20 minutes of so where the movie goes in traditional Bollywood style of Dhishum dhishum.<br /><br />The plot of the movie is also quite interesting. Three stories going parallel, one after the other. One of the kidnapping of Urmila, the other of the Zayed trying to help Urmila, and then the plan of murder of prime minister. These three stories gets mixed up naturally with each other as the movie continues.<br /><br />But then the very ordinary acting and unnecessary extra style has killed the spirit of the movie. Except Sanjay Suri, none other makes any impression. This goes even for Urmila, who is always promising in RGVs movies. Due to this ordinary acting some scenes doesn't really convey the feelings that director wanted. E.g. the scene at the end where Urmila leaves all hope and cut the phone, should have made a good impact. But instead we just wait for the end of that scene.<br /><br />Other than acting, some unnecessary love for style demoralizes the movie. Showing so cool villains is good for Hollywood movies not for Bollywood The background of London is also only for making style and not much intelligent advantage of this background can be seen. Especially at the end, all those dhishhum- dhishhum were utterly unnecessary. May be director has an impression that the climax in Hindi movies must have such fights. They look unrealistic, increase the length of the movie and make sure that the people are leaving theater before the movie ends.<br /><br />Over and all, I find the movie once watchable. If it is coming on TV or you can get it on rent its OK. But then again make sure that you have the remote and forward button handy. Next time, when the movie is on TV, you can safely watch other channels.