Van alle afleveringen van alle series komt deze het dichtst in de buurt van Roddenberry's oorspronkelijke leerstelling. Volgens het boek _The Making of STAR TREK_, in de handleiding voor schrijvers van Roddenberry's boeken, stelt hij dat elk buitenaards wezen, hoe afzichtelijk lelijk het ook is, onmogelijk te geloven, goedaardig of kwaadaardig, iets menselijks moet hebben waar het tv-publiek zich in kan verplaatsen en/of mee om kan gaan. De Duivel in de Duisternis, die niets meer of minder is dan een grote klodder koeienmest, is een moeder die haar baby's beschermt, die bolvormige siliconenknollen die de mijnwerkers steeds in de gangen vinden en vernietigen, omdat ze geen idee hebben wat ze zijn! Dit is een van mijn favoriete afleveringen, al was het alleen maar daarom!
Of all the episodes of all series, this one holds the closest to Roddenberry's original tenet. According to the book THE MAKING OF STAR TREK, in Roddenberry's writer's guide to his story writers, he states that any alien creature, no matter how hideously ugly, impossible to believe, benign or malicious, MUST hold some semblance of humanity that the TV viewing public can empathize with and/or relate to. Devil In The Dark's HORTA, which resembles nothing more or less than a large blob of cow dung, is a mother protecting her babies, those ball-shaped silicon nodules the miners keep finding throughout the mine passages and destroying, because they have no idea what they are! This is one of my absolute favorite episodes if only for that!