Toen ik 10 was (nu 14) zwoer ik dat ik nooit een film zou zien waarvan ik wist dat hij niet goed zou aflopen. En tot een paar weken geleden had ik het vrij goed gedaan, afgezien van Shakespere voor Engels... et cetera... Ik keek nog steeds alleen naar dingen die goed afliepen. Maar toen zag ik Ramola Garai in Havanah Nights, wat leuk was, niet goed, maar onderhoudend genoeg om naar te kijken. Nadat ik dit een paar keer had gezien in de ongeveer twee jaar sinds ik het voor het eerst had gezien, begon ik het leuk te vinden, vooral de muziek. Dus zocht ik haar op en vond IMDb... Ik zag 'Inside I'm Dancing' en nam aan dat ze weer een dansfilm had gemaakt, en keek ernaar. Later, toen ik op zoek was naar een trailer, vond ik de trailer en toen ik het ziekenhuis zag en Rory hoorde zeggen: 'Jij hebt de toekomst', herinnerde ik me mijn gelofte en besefte ik dat dit geen goede film voor me zou zijn. Maar hij bleef in mijn achterhoofd zitten tot we bij de videotheek waren en hij daar voor 25 dollar te koop stond, dus kocht ik hem. Nadat ik hem had gezien, wilde ik hem gewoon uit mijn hoofd zetten omdat hij zo triest was. Ik wilde er nog steeds niet bij in de buurt komen tot ik een hersenverlamming had als vocab-woord. Toen moest ik hem gewoon nog een keer zien en deze keer moest ik alleen maar lachen, zelfs om de droevigste stukken voelde ik me niet depressief meer omdat ik besefte dat deze hele film vrolijk en opbeurend was... Ik vind hem prachtig en het is nu een van mijn favorieten, ik weet zeker dat dit het slechtste commentaar is dat je ooit hebt gelezen. Maar kijk de film, het is het waard.
When I was 10 (currently 14), I vowed to never see a movie that I knew would not have a happy ending. And until a few weeks ago I had done pretty well, except for Shakespere for English class...etc...I was still only watching things that ended happy. But then I saw Ramola Garai in Havanah Nights, which was cute, not good but entertaining enough to watch. After seeing this a few times over the two or so years since I first saw it, I grew to like it, especially the music. So I did a search on her and found IMDb...I saw "Inside I'm Dancing" and assumed she had done another dancing movie, and over looked it. It was later on an image search(of Rory, looking for Gilmore Girls poster for locker) I picked up an image from this movie...I then searched for a trailer, I found the trailer and when I saw the hospital and heard Rory say "You've got the future" I remembered my vow and realized this would not be a good movie for me. But it just stayed in the back of my mind until we were at the video store and there it was for $5 used, so I went ahead and bought it. After seeing it I just wanted it out of my head because it was so sad. I still wouldn't go near it until I had cerebral palsy as a vocab word. Then I just had to see it again and this time all I did was laugh, even at the saddest parts I no longer felt depressed because I realized that over all this movie was happy and uplifting...I love it and it is now one of my favorites, I;m sure this is the worst comment you have ever read. But watch the movie it's worth it.