Deze film was de eerste in het genre van de vrouwen-in-de-gevangenis-films uit de jaren zeventig. Deze film was ongelooflijk gewelddadig, met veel sadistische martelingen voor de gevangenen. De film speelt zich af in de Phillipines, een afschuwelijk lelijk land. Ongetwijfeld hebben de producenten deze factor in hun voordeel gebruikt, om de gruwelijke situatie waarin de gevangenen zich bevonden te benadrukken.<br />De hoofdrol wordt gespeeld door Blaxploitation-koningin Pam Grier. Ze speelt Blossom, een afvallige die in de smerige vrouwengevangenis wordt gegooid op grond van een verzonnen aanklacht. Haar vriend, gespeeld door Sid Haig, probeert Blossom te redden. Hij en Blossom maken deel uit van een politieke guerrillabeweging, en de gevangenneming van Blossom is geregisseerd door de corrupte regering van Phillipino. De film zelf legde veel te veel nadruk op het geweld dat tegen de gevangenen werd gebruikt. Hun cipiers gebruikten hen alleen maar als object van hun sadisme. Dit werd al snel saai. Deze film had interessante plotlijnen en subtiliteit kunnen gebruiken. Dit is niet een van de betere films van Roger Corman. De vele vrouwen-in-gevangenisfilms die na deze kwamen, waren in alle opzichten veel beter. Ik zou The Big Bird Cage kunnen aanbevelen, maar alleen aan fans van Pam Grier.
This film was the one of the first, of the 70s women-in-prison film genre. This movie was incredibly violent, with lots of sadistic torture being inflicted on the inmates. The film takes place in the Phillipines, which looks like a horribly ugly country. No doubt, the producers used this factor to their advantage, to emphasize the gruesome situation that the prisoners were in.<br /><br />Blaxploitation movie queen Pam Grier, has the starring role in this movie. She plays Blossom, a renegade who gets thrown in the vile women's prison, on trumped-up charges. Her boyfriend, played by Sid Haig, tries to rescue Blossom. He and Blossom are part of a political guerrilla faction, and Blossom's incarceration was orchestrated by the corrupt, Phillipino government.<br /><br />Pam Grier and Sid Haig, stand-out amongst the otherwise lackluster cast. The film itself, put way too much emphasis on violence perpetrated against the prisoners. Their captors just used them solely as objects of their sadism. This got boring real fast. This movie could've used more interesting plot-lines, and subtlety. This is not one of Roger Corman's better pictures. The many women-in-prison films that followed this one, were much better all around. I'd recommend The Big Bird Cage, only to Pam Grier fans.