Hoewel het algemeen wordt erkend als een van de eerste martial-artsfilms die hier in het Westen zijn gemaakt, komt de echte impact pas achteraf. Lo Lieh is in alle opzichten heel onopvallend en veel van de vechtscènes zijn, hoewel ze vaak worden aangeprezen als vernieuwend (wat ze waren ten tijde van de première van de film), een tikkeltje tam vergeleken met wat erna kwam (vooral na Bruce Lee, die de standaard werd waarop alle anderen voor altijd zullen worden beoordeeld). Dat wil niet zeggen dat 5 vingers van de dood/koning van boxer minder dan een klassieker op zich is, want dat is het wel. Net als veel hoofdrolspelers in veel vechtsportfilms houdt het personage dat Lieh speelt zich het grootste deel van de film gedeisd <0xE2><0x80><0x93> en met reden <0xE2><0x80><0x93> maar als hij zich losmaakt, maakt hij het huis schoon. Meer kun je niet verlangen.
While it's generally acknowledged one of the first martial arts movies to play here in the West, it's real impact comes in retrospect. Lo Lieh is VERY low key throughout and many of the fight scenes, while often hailed as innovative (which they were at the time of the movie's initial release), are a tad tame compared to what came after (particularly after Bruce Lee, who became the instant standard by which all others will forevermore be judged). That's not to say that FIVE FINGERS OF DEATH/KING BOXER is anything less than a classic in its own right, because it is. Like many of the leading characters in many martial arts movies, the character Lieh plays lays low through most of the movie for a reason- but, when he cuts loose, he effectively cleans house. You can't ask for more than that.