Ik heb met mijn moeder naar die film gekeken. Ze is eenentachtig jaar en is opgevoed als een kwezel. Dat geeft ze zelfs toe. Ik geloof niet dat ze echt begreep wat er aan de hand was, ze had al besloten dat het kind schuldig was. Angstaanjagend. Ik had met dat kind en zijn familie te doen. Wat een marteling hebben ze doorgemaakt en wat zijn ze trouw gebleven. Dat is waar geloof. Terug naar de film. Ik walgde van het politiekorps en hun onbekwaamheid. Ik ben zo blij dat deze pro-Deoadvocaat voor deze zaak is gekozen. Het was heel gelukkig voor dit gezin dat ze iemand hadden die genoeg om hen gaf om door de stront heen te kijken die hun werd toegeworpen. Ik zag dat de agenten logen. Hij wilde de verdediger niet in de ogen kijken. Zijn ogen gingen opzij als hij de vragen beantwoordde. Het is jammer dat een zwarte persoon gestraft moet worden vanwege de kleur van zijn huid. Ik las het boek over de zwarte man die door drie blanke mannen achter een vrachtwagen werd gesleept. Ze werden na vele jaren eindelijk schuldig bevonden. Ik kan me de titel niet herinneren, maar het was dezelfde strekking. Blanken die met zwarten doen wat ze willen. Ik weet zeker dat het kind in de film een lange tijd getraumatiseerd zal blijven, misschien wel voor altijd. Ik wees mijn moeder erop dat de meeste seriemoordenaars en pedofielen blank zijn. Geen commentaar van haar. Ik wil de regisseur en producent van deze film aanbevelen. Ik ben van mening dat de blootstelling die ze hebben gegeven aan dit schaamteloze onrecht een noodzakelijk project was. Ik ben een enthousiaste kijker van onafhankelijke films. Ik heb het gevoel dat ze goed geschreven zijn en inhoud hebben. Ik ben blij dat ik deze film toevallig op de plank heb gevonden. Ik voelde me gedwongen een commentaar te schrijven omdat ik een sterke mening heb over de film en over het vooroordeel dat in onze moderne samenleving nog steeds bestaat.
I watched this movie with my mother. She is 81 yrs.old and was raised to be a bigot. She even acknowledges this. I don't think she really understood what was happening, she had already made up her mind that the kid was guilty. Scary. I felt for this child and his family. What torture they went through and remained faithful. That is true faith. Back to the movie. I was disgusted by the police force and their ineptitude. I am so glad that this public defender was chosen to work this case. It was very fortunate for this family that they had a person that cared enough to see through the crap that was handed to him. I could tell when one the cops was lying. He would not look the defender in the eyes. His eyes moved to the side when he answered the questions. It is unfortunate that a black person has to be punished because of the color of his skin. I read the book about the black man being dragged behind a truck by three white men. They were finally found guilty after many years. I can't remember the title, but it was the same premise. Whites doing whatever they want with blacks. I am sure the child in the movie will be traumatized for a long time, if not forever. I pointed out to my mother that most serial killers and pedophiles are white. No comment from her. I want to commend the director and producer of this film. I feel the exposure they gave to this blatant injustice was a necessary project. I am an avid viewer of indy films. I feel that they are well written and have substance. I am pleased that I happened to grab this movie on the shelf. I felt compelled to write a comment because of how strongly I feel about the film and the prejudice that continues to exist in our modern society.