Dit solide zwart-witspektakel met een duistere (maar hopeloos geënsceneerde) plot is een echte publiekslieveling die je aan het lachen zal maken (en je ogen van ongeloof zal doen rollen).<br />Het is de oude psychopaat in een treinverhaal, maar dat is niet zo belangrijk, aangezien het thrillergedeelte van de film bijna een tegenwicht lijkt te vormen voor de capriolen van de grote komiek Robert Gustafsson. Zijn ongelukkige, bijna onverbeterlijk optimistische soldaat roept zowel medelijden als leedvermaak op op een manier die bijna kan wedijveren met Chevy Chase. Maar wat de film voor mij het meest aantrekkelijk maakte, is dat tussen het onwaarschijnlijke en het hilarische in de nauwkeurig geportretteerde dagelijkse geneugten en ongemakken van het reizen zijn ingebouwd. Ze voegen een zeer welkom gevoel van realisme en herkenning toe.<br />Deze thriller heeft, toegegeven, het grootste deel van zijn'survival' van Hitchcock geleend en moet naar mijn mening alleen bekeken worden om zijn komediewaarde (die zeer hoog is). Afgezien van Gustafsson is Lars Ambles solide optreden als verrukkelijk cynische vrouwenhater alleen al de toegangsprijs waard.<br />Hartelijk aanbevolen.
This solid black and white slapstick comedy with a dark (but hopelessly contrived) plot is a true crowd pleaser that will have you howling with laughter (as well as rolling your eyes with disbelief).<br /><br />It's the old psychopath on a train story but that is of no big importance as the thriller portion of the film almost seems to be merely a counterweight to the antics of the great comedian Robert Gustafsson. His hapless, nearly incurably optimistic soldier invokes both compassion and schadenfreude in a fashion that almost rivals Chevy Chase.<br /><br />The thing about the film that appealed to me the most, however, is that wedged between the improbable and the hilarious are the accurately portrayed everyday joys and nuisances of train travel. They add a most welcome sense of realism and recognition.<br /><br />This thriller comedy has admittedly borrowed most of its "suspense" from Hitchcock and should, in my opinion, only be watched for its comedy value (which is high indeed). Besides Gustafsson, Lars Amble's solid performance as a delightfully cynical misogynist is worth the price of admission alone.<br /><br />Heartily recommend.