Frank Sinatra heeft in de amusementswereld zo veel voortreffelijke dingen gedaan dat het moeilijk is er een uit te pikken als de beste. Maar als ik zou moeten opnoemen wat het beste was dat hij ooit heeft gedaan, dan zou dat zijn optreden als Frankie Machine zijn, de heroïneverslaafde muzikant en pokerspeler die op het nippertje wordt gered door de liefde van een goede vrouw (gespeeld door een buitengewoon sloom type als Kim Novak). De 'koude-kalkoen'-scènes tussen Sinatra en Novak zijn angstaanjagend en hartverscheurend. De film is bijna perfect, van de titelanimatie van Saul Bass tot en met de baanbrekende jazzmuziek van Elmer Bernstein. Het is misschien niet het soort film waar je aan denkt in verband met de jaren vijftig, maar het is toch een must-see.
Frank Sinatra did so many excellent things in the world of entertainment that it's hard to single one out as the best. If I had to name the best thing he ever did, though, it would be his performance as Frankie Machine, the heroin- addicted musician and poker dealer who is saved, just barely, by the love of a good woman (played by an exceptionally babelicious Kim Novak). The "cold-turkey" scenes between Sinatra and Novak are terrifying and heartbreaking. The movie is very nearly perfect, in fact, from Saul Bass's title graphics to the ground-breaking jazz score by Elmer Bernstein. It might not be the sort of thing anyone thinks of in regard to the 1950s, but it's a must-see nevertheless.