Hoe komt het dat de Italianen in de jaren vijftig en zestig de beste films maakten en in de jaren zeventig en tachtig niets anders dan zombies en kannibalen? Waarschijnlijk omdat kunstfilms geen geld opleverden. The Cannibal Movie is, in tegenstelling tot de Zombie Movie, die werd gemaakt door Amerikanen en niet werd uitgebuit door Italianen, een zuiver Italiaanse creatie, ontworpen als een mondo-uitbuitingsparadijs en om zo veel mogelijk geld te verdienen (geen artistieke integriteit die hier in de weg staat). Eaten Alive kwam uit de hoogtijdagen van de Cannibal Movie. De regisseur, Umberto Lenzi, had nog niet eens zijn draai gevonden; zijn klassieker, Cannibal Ferox, was nog een jaar weg.<br />'In het plot gelijk aan (lees: gejat van) Ruggero Deodato' Een vrouw (Janet Agren) krijgt van de politie te horen dat ze een 8mm-film van haar zus heeft gekregen. Ze wordt vermist in Afrika, en men vermoedt dat het stamritueel dat op de film is afgebeeld er iets mee te maken heeft. Mel Ferrer, hoogleraar aan de universiteit van iets dergelijks, vertelt haar dat een zekere Jonas (Ivan Rassimov) in Nieuw-Guinea een Jonestown-achtige sekte is begonnen, en dat de zus daar is. De vrouw huurt een gids (Robert Kerman) in om haar door de jungle te leiden, op zoek naar de sekte en haar zus. En voor je het weet, is de jungle vol kannibalen.<br />Eén zin zou het moeten samenvatten: als je de _Cannibal Movie_ hebt gezien, dan weet je het.' Ik heb ze allemaal gezien, voornamelijk omdat deze films schaamteloos van elkaar stelen (Lenzi kopieerde _Kannibal Holocaust_ om deze film te maken, en bewerkte deze om _Kannibal Ferox_ te maken; Deodato kopieerde delen hiervan voor _Tonight and Run_). En omdat ze allemaal hetzelfde materiaal gebruiken, hebben ze allemaal dezelfde karaktertrekken: verschrikkelijke fotografie, saaie decors, verschrikkelijke montage, overacting, en exploitatie, exploitatie, exploitatie. Genrefans kunnen hun hart ophalen, want iedereen in deze film is een veteraan in het genre. Rassimov en Kerman houden een decor-etenswedstrijd. Agren bestaat uitsluitend om naakt, verkracht of in gevaar te zijn. Veel bloed voor alle zieke geesten daarbuiten. De kannibalen, die in werkelijkheid inheemse kannibalen lijken, eten hun lunch vermomd als mensenvlees. En volgens de grote traditie van _Cannibal Movies_ wordt elk levend dier dat op het scherm te zien is, meestal kort daarna gedood. Over het algemeen is het geen prettige ervaring, maar ik weet zeker dat er psychopaten zijn die deze uitwerpselen amusant vinden. Ik in elk geval wel.
Why is it that in the '50s and '60s, Italians made so of the best movies, and then during the '70s and '80s, made nothing but zombie and cannibal movies? Probably because art films didn't make any money. , The Cannibal Movie, unlike the Zombie Movie, which was created by Americans and `exploited' by Italians, is a purely Italian creation, designed as a mondo exploitation showcase, and to make as much money as possible (no artistic integrity getting in the way here). Eaten Alive came during the Cannibal Movie heyday. The director, Umberto Lenzi, hadn't even hit his stride yet; his genre classic, Cannibal Ferox, was still a year away.<br /><br />In plotting similar to (read: ripped off from) Ruggero Deodato's seminal cannibal classic, Cannibal Holocaust, a woman (Janet Agren) receives word from the police that they've received a 8mm film from her sister. She's gone missing in Africa, and it's suspected that the tribal ritual depicted on the film may have something to do with it. Mel Ferrer, as a Professor of Somethingoranother, tells her that a man named Jonas (Ivan Rassimov) has started a Jonestown-like cult in New Guinea, and that's where the sister is. The woman hires a guide (Robert Kerman) to take her through the jungle to find the cult and her sister. And, wouldn't you know it, the jungle is full of cannibals. <br /><br />One sentence should sum it up: if you've seen on Cannibal Movie, you've seen them all, mostly because these films steal shamelessly from each other (Lenzi copied Cannibal Holocaust to make this film, and retooled this to make Cannibal Ferox; Deodato copied parts of this for Hit and Run). And because they all share the same material, they all feature the same traits: awful photography, boring scenery, terrible dubbing, overacting, and exploitation, exploitation, exploitation. Genre fans will have a ball since everyone in it is a genre veteran. Rassimov and Kerman have a scenery eating contest. Agren exists solely to be naked, raped, or in peril. Plenty o' gore for all the sickos out there. The cannibals, who do actually appear to be native cannibals, eat lunch met disguised as human flesh. And, in the grand tradition of Cannibal Movies, any live animal shown onscreen is usually killed shortly thereafter. Overall, really not a good experience, but I'm sure there are psychopaths out there who find this excrement entertaining. I know I did.