Ik probeer te begrijpen wat mensen leuk vonden aan Spiegelgezicht. Ik ben een enthousiaste filmliefhebber en filmfanaat. Zoals ik tijdens mijn lunchpauze tegen mijn vrienden zei, zou Spiegelgezicht wel eens mijn grootste teleurstelling van het jaar kunnen worden. Net als de korte Maanmeisje had de film zijn hoogtepunten. Een paar keer tijdens de film deed hij een poging tot humor. Dat was bedoeld om je aan het lachen te maken. Maar in plaats van dat het je aan het lachen maakte, gaf het je een leeg gevoel. De grappen deden me denken aan een van de recente _Star Wars_ -films. Die waren alleen grappig als je vijf was. En het acteren was al even vreselijk. Ik heb acteurs daadwerkelijk zien acteren voor een blauw scherm. En ik heb het geloofd. Maar niet in deze film. Geen seconde. De film neemt een formule en probeert die toe te passen op een mooi kunstwerk. En hoewel het script volkomen uitvoerbaar is en de special effects heel mooi zijn, heeft het geen hart en faalt het jammerlijk. Ik verliet de film hoofdschuddend en overwoog de bioscoop te verlaten. Ik voelde me ellendig en had er nog steeds de zure smaak van in mijn mond. Ik ben dol op onafhankelijke films. Ik moedig mensen aan om onafhankelijke films te bekijken om hen te steunen. Maar niet deze film. Deze film had niet gemaakt moeten worden. Tenminste, niet op deze manier. Waarom zag de regisseur de zwakke plekken zo duidelijk over het hoofd? Ze waren duidelijk in scène gezet <0xE2><0x80><0x93> niet alleen de humor. Maar de emoties. Het drama. Zelfs de zinnen waren slecht getimed en werden slecht uitgesproken. Het was alsof de film op drie poten liep in plaats van vier. De stappen zijn onhandig en niet getimed. En hij zou bij het minste duwtje omvallen. Zie deze film niet. Het kan me niet schelen wie je bent. Het is je tijd niet waard.
I'm trying to understand what people liked about MirrorMask. I am an avid film viewer and hobbyist film maker. As I was telling friends during my lunch hour, MirrorMask may well be my biggest movie disappointment of the year. Just like the short Moongirl, the film missed its marks. Several times during the movie it made attempts at humor. It sets you up for the laugh. Instead of making you laugh, it leaves you feeling empty. The jokes reminded one of the recent Star Wars films. They weren't funny unless you were five. And the acting felt similarly terrible. I've seen actors actually act in front of a blue screen. And I've believed it. But not in this film. Not for a second.<br /><br />This film takes a formula and tries to apply it with pretty artwork And though the script is totally workable and the special effects quite beautiful, it has no heart to it and fails miserably. I left the film shaking my head and considered leaving the theater. I felt hallow and miserable and still haven't gotten the sour taste out of my mouth from it. I love independent film. I encourage people to view independent films to support them. But not this film. This film shouldn't have been made. At least, not like this. Why did the director miss the marks so clearly? They were clearly setup Not just the humor. But the emotions. The drama. Even the lines were poorly timed and delivered. It was like the film walked on three legs instead of four. Its steps are awkward and miss timed. And it could fall over with the slightest push Don't see this film. I don't care who you are. It isn't worth your time.