Deze film is in wezen een 'handleiding' over hoe je een pedofiel kunt worden met goede connecties. Het verbaast me dat zoveel mensen <0xE2><0x80><0x93> vooral andere homoseksuele mannen <0xE2><0x80><0x93> deze film hebben gezien en het boek hebben gelezen, en dat niemand het feit ter sprake heeft gebracht dat als Weber geen invloedrijke fotograaf was geweest, hij nu in de gevangenis zou zitten voor kindermishandeling. Arme Peter Johnson. Weber heeft die arme, naïeve (hoewel ongelooflijk knappe) tiener die hij in een trainingskamp voor worstelaars op de middelbare school in het Midden-Westen vond, meegenomen naar zijn huis en duizenden homo-erotische foto's van hem gemaakt, veelal frontale naaktfoto's, gedurende Johnsons tienerjaren. Dat is geen kunst. Dat is kindermishandeling. Erger nog, Weber heeft er een hoop geld mee verdiend, en die arme Johnson zal de rest van zijn leven met ernstige 'problemen' zitten. Webers wellustige liefde voor de jongen is ronduit griezelig, net als zijn gebazel over beroemde (en niet zo beroemde) mensen die hij kent, terwijl hij Johnsons 'opvoeding' probeert te voltooien. Griezelig, en vervolgens gewoon saai. Het enige positieve dat ik over de film kan zeggen, is dat het een fascinerende studie naar zelfbedrog is. Maar ik vraag me onwillekeurig af waarom niemand ooit heeft stilgestaan bij het effect dat dit op 'Chop Suey' (Webers bijnaam voor Johnson) zelf heeft.
This movie is essentially a "how-to" on how to be a well-connected pedophile. I'm amazed that so many people-- especially other gay men-- have seen this movie and read the book and no one has brought up the fact that if Weber was not an influential photographer, he would be in jail, doing time for child abuse. Poor Peter Johnson. Weber took this poor, naive (although incredibly handsome) teenager whom he found at a training camp for high school wrestlers in the Midwest, brought him to live in his home, and took thousands of homoerotic photos of him, many of them full-frontal nudes, all through Johnson's teenage years. That ain't art. It's child abuse. And what's worse, Weber made lots of money off of it, and poor Johnson is going to have serious "issues" the rest of his life. Weber's lecherous love of the boy is downright creepy, as are his ramblings about famous (and not so famous) people he's known, as he tries to complete Johnson's "education." Creepy, and then just plain boring. The only redeeming thing I can say about the movie is that it is a fascinating study of self-deception. But I can't help but wonder why no one ever considered the effect this was having on "Chop Suey" (Weber's nickname for Johnson) himself.