Ik begin me af te vragen, na het lezen van een paar van de recensies hier, of ik naar dezelfde film heb gekeken als de andere recensenten, maar na het natrekken van mijn feiten ben ik gedwongen tot de trieste conclusie te komen dat ik dat heb gedaan.<br />Deze stompzinnige, wannabe-schuine-streepkomedie moet een van de langste 94 minuten zijn die ik in tijden heb gezien, en een van de meest onzinnige dingen die ik ooit heb gezien. Begrijp me niet verkeerd, ik ben dol op snertkomedies, maar dit saaie, geforceerde gezwets valt zo ver af van de duizelingwekkende hoogten van Preston Sturges en Howards Hawks dat het niet verdient (om mijn metaforen te vermengen) om in één adem genoemd te worden met die groten. Zijn dialogen zijn niet geestig, subtiel of interessant <0xE2><0x80><0x93> en er is zoveel van. Hij weet ook niet hoe hij een scène moet beëindigen, met een paar genadeloze uithalen, vooral als er mensen uit een kamer komen en afscheid van elkaar nemen, dan zou het tempo van de film omhoog zijn gegaan en dan zou het feit dat het beperkte aantal personages om geen enkele andere reden dan dat dit een komedie moet zijn, domme en motievenloze dingen doet, iets minder opvallend zijn geweest. De personages in deze film worden telkens weer verliefd op elkaar en lopen appartementen in en uit, alleen om het kleine beetje plot dat er is naar voren te brengen. Het ene moment smachten mensen wanhopig naar één persoon, het volgende trouwen ze met iemand anders <0xE2><0x80><0x93> ze zijn al zo vaak het hof gemaakt en weer afgewezen dat we er niets van weten tot een van de personages tegen ons zegt: 'O, ze gaan trouwen!' (meestal nadat iemand een faux pas heeft begaan of de verkeerde conclusie heeft getrokken). Als we hadden geweten dat deze twee personages verliefd waren of zogenaamd verloofd, zouden wij, het publiek, misschien hebben genoten van iemand die zichzelf voor gek zette waar zij bij waren. Maar nu komen de personages alleen maar over als egoïstische, nukkige idioten en hebben we geen sympathie voor hen. De sets zijn beperkt en de actie is zo beperkt dat het hele gebeuren op een slecht gefilmd toneelspel lijkt. De enige momenten van verlichting van de verveling zijn die van Keenan Wynn, die eruitziet alsof hij uit een andere film is komen binnenwandelen en heeft besloten te blijven rondhangen en iets grappiger te zijn dan al die niet-grappige dingen die om hem heen gebeuren.<br />Hooguit te vermijden.
I'm starting to wonder, after reading some of the opinions here, if I watched the same film as the other reviewers but after checking my facts I am forced to the sad conclusion that I have.<br /><br />This witless wannabee screwball comedy has to be one of the the longest 94 minutes I have spent, and one of the most unfunny things I have seen, for ages. Now don't get me wrong, I love screwball comedies, but this boring, set-bound drivel falls so far short of the dizzy heights of Preston Sturges and Howards Hawks that it doesn't deserve (to mix my metaphors) to be thought of in the same breath as those greats. Writer / Director Charles Martin's dialogue is neither witty, subtle or interesting - and there's so much of it. He doesn't know how to end a scene either, with some ruthless cutting, especially of people exiting rooms and saying goodbye to each other, the pace of film would have been lifted and then the fact that the limited number of characters are doing stupid and motiveless things for no other reason than this is supposed to be a comedy would have been a little less obvious. Characters in this movie fall in and out of love with each other, and move in and out of apartments, at a moment's notice only to move what little plot there is forward. One moment people are desperately yearning for one person, the next they are getting married to someone else - having wooed and been wooed off screen so we know nothing about it until one of the characters tells us - "Oh, they're getting married!" (usually after someone has made a faux-pas or jumped to the wrong conclusion). If we had known that these two characters were in love or supposed to be engaged before hand we, the audience, might have enjoyed the experience of watching someone making a fool of themselves in front of them. As it is the characters just come over looking like selfish, petulant idiots and we have no sympathy for any of them.<br /><br />The sets are limited and the action confined to them in a way that makes the whole thing look like a badly filmed stage play. The only moments of relief from the tedium are Keenan Wynn who looks like he has wandered in from a different movie and has decided to hang around and be slightly funnier than all the unfunny stuff going on around him.<br /><br />Highly avoidable.