Nadat ik Het Verloren Kind sinds de verfilming in 1995 al heel wat keren heb gezien en de commentaren van de lezers heb gelezen (voornamelijk over de achtergrond van Jane Tennison en Helen Mirrens voortreffelijke rol daarin), valt het me des te meer op dat er geen commentaar wordt geleverd op de briljante rol die Robert Glenister als Chris Hughes speelt. Zelfs na 10 jaar is het nog steeds een van de meest geloofwaardige manieren om de complexe persoonlijkheid van een kindermisbruiker af te schilderen die de last van zijn eigen verleden met zich meedraagt. Als je het hele anderhalf uur naar de episode kijkt, moet je voortdurend switchen tussen gevoelens van liefde en haat jegens deze man, waarbij de haat overheerst vanwege de ernst van zijn daden. Ik heb briljantere rollen van mijn favoriete acteur gezien, maar deze maakt altijd de grootst mogelijke indruk op me. Helen Mirren zou nooit schitteren zonder deze fantastische acteurs naast haar. Robert Glenister zij geprezen!
After having seen The Lost Child for quite a number of times since its release in 1995, and having read the reader's comments (mostly about Jane Tennison's background and Helen Mirren's superb role in it), it strikes me more than ever that no comments are made upon the brilliant role Robert Glenister is playing as Chris Hughes. Even after 10 years it is still one of the most credible ways of portraying the complex personality of a child abuser, carrying the weight of his own past.Watching the episode for the full one and a half hour makes you constantly switch between feelings of love and hate for this guy, in which the hate prevails because of the gravity of his actions. I have seen more brilliant roles of my favorite actor, but this one never fails to make the largest impression possible to me. Helen Mirren would never shine without these wonderful actors next to her. Praise for Robert Glenister!