Er zijn een heleboel films waarvan we zeggen dat je ze twee keer moet zien. In de meeste gevallen is dat vooral een aanbeveling: je begrijpt de film toch wel na de eerste keer kijken, en als je hem voor de tweede keer ziet, zie je de wendingen in de plot die je gewoon niet hebt opgemerkt. Maar voor Mulholland Dr. is het anders. De volgorde die voor mij werkte was: de eerste keer zien <0xE2><0x80><0x93> een dag op internet doorbrengen om erachter te komen wat dit allemaal te betekenen had <0xE2><0x80><0x93> en dan de tweede keer zien. Anders zul je hoogstwaarschijnlijk niet in staat zijn om ten volle van deze film te genieten. Dan begin je te begrijpen dat dit een vernuftig stuk is, dat het camerawerk verbluffend is, en dat de nasmaak je wekenlang zal achtervolgen.<br /><br />9/10/10.
There is a bunch of movies that we say must be seen twice. In most cases this is mainly a recommendation: you understand the movie anyway after the first viewing, and watching it for the second time helps you catch the plot twists you just did not notice. However, for Mulholland Dr. this is different. The sequence that worked for me was: see it first time - spend a day in Internet trying to figure out what this was all about - and then see it second time. Otherwise most likely you will not be able to enjoy this film to the full extent. Then you start to understand that this piece is ingenious, camera work is stunning, and the aftertaste follows you for weeks.<br /><br />9/10