Ondanks de niet bepaald inspirerende openingssnaarmuziek weten we op de een of andere manier dat dit vanaf het begin regelrecht op de 'grote lol' afstevent. Tegen de tijd dat we Monica Dolan (in een werkelijk geniaal staaltje casting) mogen observeren, die het in het begin heerlijk verknalt als Cora, weten we dat het 't helemaal gaat worden. Ze is nu al verslaafd, maar pas later, als ze zichzelf onthult in haar prachtige schermcreatie, die gestoorde, intrigerende, kwaadaardige koningin van moord en bedrog in de gedaante van de stijve juffrouw Gilchrist, steelt ze niet alleen moeiteloos de hele film voor zichzelf, maar blaast ze gewoon iedereen van het scherm, inclusief de altijd goed in de pas lopende David Suchet, die zelf enigszins onder de indruk lijkt te zijn van haar acteertalent en haar, als een echte heer, midden op het toneel laat staan. Dolan is de werkelijke stuwende kracht van de film en haar Miss Gilchrist is een echt goed afgerond personage in deze Christie-verfilming, geholpen door een pittig script en een levendige regie <0xE2><0x80><0x93> en ook door de rest van de cast, onder leiding van Geraldine James en Dominic Jephcott, die allemaal tekenen van sympathie tonen voor het gegeven materiaal en dienovereenkomstig met plezier spelen.<br />De productiewaarden zijn zoals gewoonlijk uitstekend en als er zwakke schakels zijn, zijn die misschien te vinden in de relatief ondermaatse muziek van de meerderheid van de latere Poirots, en misschien ook in het ontbreken van een echte, in Italië geboren acteur voor de rol van Cora's echtgenoot. Afgezien daarvan is dit anderhalf uur pure televisuele verrukking, die even toegeeflijk en vermakelijk is als het liefdevol is samengesteld.
Some less than inspired opening string music notwithstanding, we somehow know that from the word go this is heading straight for the "big fun" drawer. By the time we observe Monica Dolan (in a truly genius bit of casting) delightfully goofing it up as Cora early on we're already hooked, but it is only later on when she reveals herself in her marvellous screen creation, that deranged, scheming, maleficent queen of murder and deceit posing in the guise of the uptight Miss Gilchrist, that she not only effortlessly steals the entire telemovie for herself but quite simply blows off screen anyone who comes near her, including the ever well measured David Suchet who himself seems to be somewhat bedazzled by her acting talents and, very gentlemanly, allows her to take centre stage. Dolan is the true engine of the film and her Miss Gilchrist a genuinely well rounded character in this Christie rendition, helped by a zesty script and the sprightly paced direction - and also by the rest of the cast led by Geraldine James and Dominic Jephcott, who all display signs of sympathy for the given material and play with relish accordingly.<br /><br />The production values are spot on as usual, and if there are any weaker links they might be located in the comparatively substandard music score to the majority of later Poirots, and also perhaps in the lacking of a genuine Italian-born actor for the role of Cora's husband. Other than that, this is an hour and a half of pure televisual delight which is as self indulgent and entertaining as it is lovingly put together.