De film van Henri-Georges Clouzot is een rustig voorbeeld van de Franse overgangscinema. Een film tussen het realisme van de naoorlogse cinema en de magie en symboliek van de nouvelle vague. Met een paar scènes uit de Amerikaanse klassieke films (maar zonder die te imiteren) vertelt de regisseur ons een verhaal over liefde, misdaad en het belang van standpunten. We kunnen ook geweldige acteurs vinden (Suzy Delair is onberispelijk).<br />Is ook interessant om te zien hoe we tegenwoordig aspecten van deze film kunnen vinden. De erfenis van Quai des Orfèvres is tastbaar in de traditie van Woody Allen. Een misdaadsituatie in een schilderachtige omgeving plaatsen. De naïeve afloop is ook kenmerkend voor de goed eindigende films van Steven Spielberg. En ten slotte zou ik willen wijzen op de _deja voo-_ sensatie tijdens de fotosessie tussen Jenny Lamour (Suzy Delair) en Dora Monier (Simone Renant) waarbij de eerste toegeeft dat ze denkt dat haar man haar ontrouw is en precies doet wat de vrouw die haar fotografeert zegt. Die scène is precies die tussen Natalie Portman en Julia Roberts in _Clint_ (Mike Nichols, 2004).
Henri-Georges Clouzot's film is quiet an example of the french transition cinema. A film between the realism of the postwar cinema and the full-of-magic and symbolism nouvelle vague. With some spots of the American classic films (but not imitating it) the director tales us a story about love, crime and the importance of points of view. We can find great actors too (Suzy Delair is impeccable).<br /><br />Is interesting too, how we can find aspects of this film nowadays. Quai des Orfèvres inheritance is palpable in Woody Allen tradition. Plunging a crime situation in a picturesque environment. The naive ending is also typical in Steven Spielberg's good-ending films. And finally I would like to point out, the deja voo sensation during the photography session between Jenny Lamour (Suzy Delair) and Dora Monier (Simone Renant) in which the first one confess that she thinks her husband is being unfaithful and exactly with the woman who is photographing her. That scene is exactly the one between Natalie Portman and Julia Roberts in Closer (Mike Nichols, 2004).