Het is heel gemakkelijk om te bedenken waarom The New Professionals een flop was, in elk geval in Nieuw-Zeeland: het volgde niet alleen de voetsporen van het origineel, maar ook die van Bodyguards, die de show aanzienlijk overtrof met zijn formule van baas-en-twee-agenten. McIntyre was een hedendaagse George Cowley: hard voor zijn team, maar iemand die hen tot de dood toe tegen anderen zou verdedigen. De schaduw die de show wierp was enorm.<br />Nou ja, niet zo groot als in het Verenigd Koninkrijk. Hier werd het in primetime uitgezonden. Het werd zelfs op de markt gebracht als 'Zij zijn de professionals'. Iemand anders zag duidelijk het verschil. We hadden het geluk dat deze show niet in verschillende regio's in verschillende tijdzones werd uitgezonden. Het waren de hoge productiewaarden die voor mij de doorslag gaven. Zoals andere recensenten hebben opgemerkt, volgde het de grote Britse traditie van de een uur durende actiefilm, maar vermengde het zich tegelijkertijd met persoonlijke elementen. Er is een lichte onderstroom van iets wat zich ontwikkelt tussen Liz en Ian, hoewel dat je nooit afleidt van de echte plot. De meeste afleveringen waren gebaseerd op opruiende diplomatieke incidenten, het soort dingen dat Spooks van tijd tot tijd een handje helpt.<br />In tegenstelling tot veel andere series uit de jaren 2000 werd de plot niet opgeofferd ten koste van mooie foto's of een overdreven stijlvolle regie. Directeuren als Christopher Young hielden het tempo erin en deden hun werk. Ze maakten gebruik van goede locaties, waardoor de Bodyguards er gelikter uitzagen dan wanneer ze op achterafweggetjes en in steegjes waren gefilmd. Het was een eigentijdse film, die nog steeds prachtig zou staan, en het was een van de betere voorbeelden van de Britse actiefilm uit de jaren negentig, waaruit bleek dat Engeland ze nog steeds beter kan maken dan wie dan ook.<br />Misschien met uitzondering van de Duitsers en hun Cobra 11.
It's very easy to figure out why The New Professionals was a dud, at least in New Zealand: it didn't just follow in the footsteps of the original, it followed Bodyguards, which out-Professionaled the show considerably with its boss-and-two-agents formula. Cmdr McIntyre was a latter-day George Cowley: tough on his team, but one who would defend them to the death against others. The shadow the show cast was huge.<br /><br />Well, not as huge as it should have been in the UK. Here, it was networked in prime-time. It was even marketed in the promos as, 'They are the professionals.' Someone else obviously noticed the difference. We were fortunate enough not to have this show released in different regions at different time slots.<br /><br />It was the high production values that sealed the deal for me. As other reviewers have noted, it followed the great British tradition of the one-hour actioner, but blended in personal elements at the same time. There's a slight undercurrent of something developing between Liz and Ian, though that never distracted one from the real plot. Most episodes were based around inflammatory diplomatic incidents, the sort of thing that helps Spooks along from time to time.<br /><br />Unlike many 2000s shows, the plot was not sacrificed at the expense of fancy-pants photography or over-stylish direction. Directors like Christopher Young kept the pace up and did their job. They made use of good locations, making Bodyguards slicker than if it had been shot on back roads and alleyways. It was contemporary, it would still stand up beautifully today, and it was one of the better examples of the British actioner in the 1990s, showing that the UK can still do them better than anyone else.<br /><br />Maybe except for the Germans and their Cobra 11.