Omdat ik aangenaam verrast was door Sandra Bullocks optreden in Miss Congeniality, besloot ik _Murder by Numbers_ eens te proberen. Hoewel ze zich in haar koppige, bescheiden rollen heel aardig wist te redden, laat het optreden van mevrouw Bullock in'serieuze' rollen (zie Hope Floats, Speed 2, 28 dagen) veel te wensen over. Haar personage is tegelijkertijd alwetend, verward en seksueel onaangepast (de subplot uit Sandra's verleden komt over als een nodeloze aanvulling die weinig doet om haar toch al oppervlakkige personage te ontwikkelen). De twee tienerjongens gaven een behoorlijk optreden, hoewel hun forensische deskundigheid en catch-me-if-houding worden gelogenstraft door stomme fouten die schreeuwen: 'We hebben het gedaan! Chris Penn als de al te voor de hand liggende verdachte is hier verspild, net als Ben Chaplins symbolische partner/liefdesrelatiepersonage. <br />**Spoilers vooraan** <0xE2><0x80><0x93> Middelocre buiten beschouwing gelaten, kunnen de grootste fouten worden herleid tot een tv-thriller waarvan je om te beginnen al niet in de moordmotieven trapt, en zoals gezegd, de stomme fouten (op de plaats van de moord een maaltje uitbraken, een al te voor de hand liggende enscenering van de conciërge van de school, de twee jongens die samen rondhangen in het openbaar, een voor de hand liggende liefdesrelatie om wrijving te veroorzaken, et cetera, et cetera) zorgen ervoor dat het beeld van intriges overgaat in dat van verveelde en teleurgestelde moordenaars. Het einde was strikt 'bij de getallen' en was waarschijnlijk het meest teleurstellende aspect van de film. Met gebruikmaking van de inmiddels ingeburgerde tactiek om bijna de climaxscène aan het begin van de film te laten zien en het publiek vervolgens te laten zien hoe we op dat moment aankwamen, verrasten de laatste scènes niemand en ontbrak het aan de zogenaamde intelligentie die de film pretendeerde uit te stralen om tot het slot te komen. Een enigszins veelbelovend concept, maar slecht uitgevoerd en in bijna alle opzichten zwak.
Having been pleasantly surprised by Sandra Bullock's performance in Miss Congeniality, I decided to give Murder By Numbers a shot. While decent in plucky, self-effacing roles, Ms. Bullock's performance in "serious" roles (see Hope Floats, Speed 2, 28 Days) leave much to be desired. Her character is at the same time omniscient, confused, and sexually maladjusted (the sub-plot of Sandra's past comes across as needless filler that does little to develop her already shallow character). The two teenage boys gave decent performances, although their forensics expertise and catch-me-if-can attitude is belied by stupid errors that scream "We did it!" Chris Penn as the all-too-obvious suspect is wasted here, as is Ben Chaplin's token partner/love interest character.<br /><br />***Spoilers Ahead*** Mediocre acting aside, the biggest flaws can be traced to a TV-of-the-week plot that never has you totally buying into the murder motives in the first place, and as mentioned, the stupid errors (vomiting up a rare food on the murder scene, an all too convenient and framing of the school janitor, the two boys hanging out together in public, a convenient love interest to cause friction, etc. etc) cause the view to go from being intrigues to being bored and disappointed by the murderers. The ending was strictly "By the Numbers" and was probably the most disappointing aspect of the movie. Using the now-cliched tactic of almost showing the climactic scene at the beginning of the film, and then filling the audience in how we arrived at that moment, the final scenes surprise no one and lacked any of the so-called intelligence the film purported to arrive at it's conclusion. A somewhat promising concept, but poorly executed and weak in nearly every way. * out of ****.