Ik heb deze film drie keer gezien en elke keer waardeer ik hem meer. Ik vind dat Jordana Brewster een Emmy-nominatie had moeten krijgen voor haar echte en natuurlijke optreden. Velen van ons die op dat moment zo oud waren als Phoebe zullen begrijpen hoe echt het verhaal is. Voor de meesten van ons is het leven geen zacht opgloeiend romantisch of hard en cynisch pessimisme. Het is een vaag evenwicht en deze film legt dat evenwicht. Hij is ook goed in elkaar gezet, met zoveel fijne details in de compositie. Zoals de film, of niet, te oordelen naar de buitengewoon hoge kijkcijfers van vrouwen onder de 18, toont deze film een belangrijke waarheid over hoe jonge vrouwen zichzelf zien in de wereld.
I've seen this film three times and each time I appreciate it more. I think Jordana Brewster should have received an Emmy nomination for her real and natural performance. Many of us who were Phoebe's age at this time the story takes place will understand how real it is. Life for most of us is neither softly glowing romantic or harshly cynical pessimism. It is a blurred balance, and this film captures this balance. It is well constructed, too, with so many fine details in its composition. Like the film or not, judging from the extraordinarily high ratings it gets from the demographic of females under 18, we can know that this movie reveals some important truth about how young women see themselves in the world.