Afgezien van de discotheekscènes die de swingende jaren zestig belichamen (vooral wanneer iedereen danst op instrumentale versies van Monkees-hits), verbaast het me hoe goed deze lichtgewicht klucht het 37 jaar later doet, maar dat komt door de luchtige uitvoering van de op misleiding gebaseerde plot en de scherpe wisselwerking tussen de drie hoofdrollen. Geregisseerd door de geduchte filmdeskundige Gene Saks gaat deze komedie uit 1969 over Julian Winston, een succesvolle tandarts uit Manhattan en een overtuigde vrijgezel, die doet alsof hij getrouwd is om een langdurige relatie met zijn jonge vriendin van een jaar, Toni, te vermijden. Als reactie op Toni's halfslachtige zelfmoordpoging stemt Julian in met een huwelijk, maar Toni staat er eerst op om zijn vrouw te ontmoeten om haar geweten te sussen. En dan komen de onvermijdelijke complicaties met de leugentjes om bestwil, die uitgroeien tot enorme onthullingen, die leiden tot mogelijke koppelingen en ontkoppelingen.<br />Als Julian speelt een ontspannen Walter Matthau op zijn typische sardonische manier de bedrieglijke tandarts, maar hij laat zijn twee vrouwelijke tegenspelers met de film meelopen. In haar grote filmdebuut speelt een elfachtige Goldie Hawn van 24 jaar nog steeds haar giechelende 'Laugh-In'-personage, maar zij levert als Toni onverwachte scherpzinnigheid en diepte. Zij en Matthau hebben samen een geweldige, ongedwongen chemie in hun scènes. De filmlegende Ingrid Bergman, nog steeds sereen koninklijk op haar 54e, speelt Stephanie, aanvankelijk stijf en snel van begrip, maar naarmate het verhaal zich ontwikkelt, ontpopt ze zich tot een geëmancipeerde geest. Ik vind vooral de nonchalante manier waarop ze zich na haar nachtelijke stoeipartij gedraagt erg leuk. Er is mooi ondersteunend werk van Rick Lenz als Toni's bohémienachtige buurman Igor en Jack Weston als Julians slijmerige acteurmaatje Harvey. Billy Wilders oude medespeler I.A.L. Diamond zorgt voor het sprankelende scenario en opent het verhaal dat verdergaat dan de met het toneel verbonden oorsprong van de film voor Saks, die niet de meest filmische regisseur is. Afgezien van een paar trailers zijn er geen belangrijke extra's bij de dvd.
Aside from the discotheque scenes that epitomize the swinging sixties (especially with everyone dancing to instrumental versions of Monkees hits), I am surprised how well this lightweight farce holds up 37 years later, but indeed it does thanks to the breezy execution of its deception-based plot and the sharp interplay of the three leads. Directed by the redoubtable stage-to-screen expert Gene Saks, this 1969 comedy is about Julian Winston, a successful Manhattan dentist and confirmed bachelor, who pretends to be married in order to avoid long-term commitment with his young girlfriend of a year, Toni. In response to Toni's half-hearted suicide attempt, Julian agrees to marry her, but Toni first insists on meeting his wife to alleviate her conscience. Enter Julian's devoted nurse Stephanie to play the wife, and the inevitable complications ensue with white lies growing into major whoppers that lead to presumed couplings and de-couplings.<br /><br />As Julian, a relaxed Walter Matthau dexterously plays the deceptive dentist in his typically sardonic manner, but he lets his two female co-stars walk off with the picture. In her big screen debut, a pixyish 24-year old Goldie Hawn is still retaining her giggly "Laugh-In" persona but provides unexpected savvy and depth as Toni. She and Matthau have great, unforced chemistry in their scenes together. Screen legend Ingrid Bergman, still serenely regal at 54, is obviously having a ball playing Stephanie, initially starchy and quick-witted but blossoming into a liberated spirit as the story evolves. I particularly like how casual she appears after her overnight romp. There is nice supporting work from Rick Lenz as Toni's bohemian neighbor Igor and Jack Weston as Julian's smarmy actor buddy Harvey. Billy Wilder's longtime collaborator, I.A.L. Diamond, provides the sparkling screenplay and opens up the story beyond its stage-bound origins for Saks, who is not the most cinematic of directors. Other than a couple of trailers, there are no significant extras with the DVD.