Ik ging naar de bioscoop om de film te zien op grond van het potentieel interessante onderwerp, de goede cast, een regisseur die eerder 'Once Were Warriors' had gemaakt en mijn voorkeur voor noir-achtige films die zich afspeelden in L.A. in de jaren veertig en vijftig. Ik zou kunnen aanvoeren dat ik in deze filmcategorie redelijk gemakkelijk te pruimen ben; ik heb waardering voor de klassieken van het genre, maar ik blijf ook zitten en geniet van een halfslachtige, zij het alternatieve, poging. Maar ik vond deze film volkomen ondraaglijk.<br />Ondanks een goede situatie om het verhaal in te plaatsen, lijkt niemand iets te doen of te zeggen dat ook maar in de verste verte interessant of onderhoudend is in de twee uur plus deze treurige puinhoop. Goede acteurs verknoeien hun tijd met eindeloze dialoogscènes die variëren van banaal tot g<0xC3><0xAA>nant. Het verhaal is slap en duurt ondraaglijk lang, en geen van de gebeurtenissen die erin worden uitgebeeld, wordt goed genoeg gespeeld om het publiek alleen maar dood te vervelen. Er is geen drama, geen sfeer, geen spanning, absoluut geen amusementswaarde, en tegen het eind kon het me gewoon niet meer schelen wat er gebeurde omdat ik niet in iets in de film geloofde.<br />L.A. Confidential kwam een jaar later uit en ongeacht of de ene versie van het verhaal nu waarachtiger is dan de andere, krijgt deze laatste film terecht alle lof voor zijn voortreffelijkheid op elk gebied. Mulholland Falls daarentegen faalt op alle fronten, een feit dat des te tragischer is door de hoeveelheid talent die ermee gemoeid is. Als ze dit ooit in een vliegtuig laten zien, loop ik nog steeds weg.
I went to see this film at the cinema on the strength of its potentially interesting subject matter, good cast, a director who had previously done the highly-rated "Once Were Warriors" and my liking for noir-ish films set in L.A. in the Forties and Fifties. I would argue that I am reasonably easy to please in this film category; I appreciate the classics of the genre but I will sit through and enjoy a half-decent if derivative effort as well. However, I found this film completely unbearable.<br /><br />Despite a good situation in which to place the story, nobody seems to do or say anything remotely interesting or entertaining in the whole two-hours plus of this sorry mess. Good actors are wasted in endless scenes of dialogue ranging from banal to embarrassing. The narrative is slack and drags unbearably, and none of the events it depicts is handled well enough to do anything other than bore the audience to death. There is no drama, no atmosphere, no tension, absolutely no entertainment value and by the end I simply didn't care what happened because I did not believe in anything in the film.<br /><br />L.A. Confidential came out a year later and regardless of whether one version of the story is more true-to-life, the latter film deservedly gets all the plaudits for its excellence in every department. Mulholland Falls by contrast fails in every department, a fact made all the more tragic by the amount of talent involved. If they ever show this on a plane I will still walk out.