'The Merchant of Venice' was tijdens Shakespeares leven een van zijn populairste stukken, maar in de 20e eeuw heeft het zijn beste tijd gehad vanwege de ontegenzeggelijk antisemitische inhoud. Het stuk wordt ook wel schizofreen genoemd omdat het van komische scènes overgaat in tragische scènes, en sommigen beweren dat het twee toneelstukken zijn die als één proberen te bestaan. Bassanio (Joseph Fiennes, die William Shakespeare speelde in 'Shakespeare in Love') is verliefd op Portia (Lynn Collins, grandioos), maar moet een aanzienlijk bedrag lenen om haar het hof te maken. Hij gaat naar zijn homoseksuele vriend Antonio (Jeremy Irons), die niet over voldoende geld beschikt, maar een lening aangaat bij de Joodse woekeraar Shylock (Al Pacino). Shylock is geamuseerd en beledigd dat Antonio, die hem voor zijn geloof beledigt, nu naar hem toe komt voor geld, maar hij biedt het aan, op voorwaarde dat de straf voor het niet nakomen van de lening een pond van Antonio's vlees zal zijn. En dat is natuurlijk wat er gebeurt. Bassanio en Portia bieden Shylock aanzienlijk meer dan de oorspronkelijke lening in plaats van het pond vlees, maar Shylock, die radeloos is nadat zijn dochter hem heeft verlaten en met een christen is getrouwd, weigert het aan te nemen. Portia, in een scène waarin het publiek nooit precies weet waar zijn sympathieën liggen, berooft Shylock van wat wettelijk van hem zou moeten zijn, en ontneemt hem dan zijn rijkdom en zijn geloof. Shylock werd oorspronkelijk voorgesteld als een stripfiguurachtige schurk, maar moderne acteurs en regisseurs hebben van hem een tragische figuur gemaakt, die tekeergaat tegen de onrechtvaardigheden van het zestiende-eeuwse Venetië. Al Pacino doet het uitstekend als Shylock, en Jeremy Irons is goed als Antonio, maar ik denk dat het werk van Lynn Collins als Portia het beste deel van het stuk is. Portia is een van de weinige belangrijke vrouwenrollen in de canon van Shakespeare, en Collins is geweldig in die rol. Joseph Fiennes is echter meer dan een beetje saai; ik heb nooit echt genoten van zijn vaak overspannen acteerstijl. Ik geef 'The Merchant of Venice' een 8,5.
"The Merchant of Venice" was one of Shakespeare's most popular plays during his own lifetime, but it has fallen on hard times during the 20th century because of its undeniably anti-Semitic content. The play has also been called schizoid in its careening from comedic scenes to tragic ones, leading some to say it is two plays trying to coexist as one. Bassanio (Joseph Fiennes, who played William Shakespeare in "Shakespeare in Love") is in love with Portia (Lynn Collins, superb), but needs to borrow a considerable sum of money to woo her. He goes to his sometime gay lover Antonio (Jeremy Irons), who hasn't the funds on his person, but takes out a loan from the Jewish usurer Shylock (Al Pacino). Shylock is amused and offended that Antonio, who insults him for his religion, now comes to him for money, but he offers it, on the condition that the penalty for defaulting on the loan will be a pound of Antonio's flesh. Which is, of course, what happens. Bassanio and Portia offer Shylock considerably more then the original loan instead of the pound of flesh, but Shylock, distraught after his daughter leaves him and marries a Christian, refuses to take it. Portia, in a scene where the audience is never quite sure where to place its sympathies, deprives Shylock of what should be legally his, and then strips him of his wealth and religion. Shylock was originally essayed as a cartoonish villain, but modern actors and directors have turned him into a tragic figure, railing against the injustices of 16th century Venice. Al Pacino does an excellent job as Shylock, and Jeremy Irons is good as Antonio, but I think that Lynn Collins' work as Portia is the best part of the play. Portia is one of the few notable female roles in Shakespeare's canon, and Collins is wonderful in the part. Joseph Fiennes is more than a bit dull, however; I've never particularly enjoyed his often overwrought acting style. I give "The Merchant of Venice" an 8/10.