John Carpenter toont hoeveel hij van het origineel uit 1951 houdt door er zo veel mogelijk respect voor op te brengen; het enige verschil is dat Carpenter zich verkiest te houden aan de paranoïde kern van het korte verhaal van John W. Campbell jr. Het geheim van het succes van deze versie is de ondraaglijke spanning die zich opbouwt als de groep mannen elkaar begint te wantrouwen, de spanning van het letterlijk wachten tot je wordt overmeesterd. Carpenter slaagt erin zowel de schokken als het mysterie te leveren die nodig zijn om de film in de juiste richting te sturen. Of het nu een afgrijselijke scène is of een 'wat is er in de schaduw'-sequentie, voor mij is de film een perfecte combinatie van horror en sciencefiction. De dialoog is precies goed voor een groep mannen die onder druk proberen de zaak bij elkaar te houden, en Carpenters score is een prachtige, griezelige hartslag die het gevoel van onheil en paranoia dat door de film heen giert nog versterkt. De cast is fantastisch, een solide verzameling acteurs onder leiding van Carpenters favoriete Kurt Russell, terwijl de gebruikte effecten precies de benodigde impact hebben. Maar het is vooral het einde dat de kroon op het werk is, een einde dat niet aan de norm voldoet en ongelooflijk passend is voor wat er daarvoor is gebeurd, laten we afwachten wat er inderdaad gebeurt, 10/10.
John Carpenter shows how much he loves the 1951 original by giving it the utmost respect that he possibly could, the only difference here is that Carpenter chooses to stick to the paranoiac core of John W Campbell Jr's short story. The secret to this version's success is the unbearable tension that builds up as the group of men become suspicious of each other, the strain of literally waiting to be taken over takes a fearful hold. Carpenter manages to deliver the shocks as well as the mystery needed to keep the film heading in the right direction. Be it an horrific scene or a "what is in the shadow" sequence, the film to me is a perfect fusion of horror and sci-fi. The dialogue is spot on for a group of men trying to keep it together under duress, and Carpenter's score is a wonderful eerie pulse beat that further racks up the sense of doom and paranoia seaming thru the film. The cast are superb, a solid assembly of actors led by Carpenter fave Kurt Russell, whilst the effects used give the right amount of impact needed. But most of all it's the ending that is the crowning glory, an ending that doesn't pander to the norm and is incredibly fitting for what has gone on before it, lets wait and see what happens indeed, 10/10.