Eaten Alive is net een slechte repetitie voor de kannibalenfilm van volgend jaar. De personages zijn allemaal saai, de locaties zijn crimineel slecht gebruikt, er is geen enkele poging gedaan om spanning of spanning te creëren, de fysieke effecten zijn lachwekkend slecht of schaamteloos gestolen uit andere films, en de alomtegenwoordige verkrachtingsscènes zijn nauwelijks een PG-13 waard. Zelfs de scènes over dierlijke 'wreedheid' zijn saaier dan normaal. De enige licht schokkende scène gaat over een gekke Jonas die een beetje met Goldfinger speelt en met een met bloed doordrenkte dildo zwaait; een scène die eerder bizar is dan visueel. Mijn geliefde vrouw, zij van de 'Romeo en Julia Collector'-uitgave, heeft deze film gezien zonder een spier te vertrekken van walging! En het noemt zichzelf een kannibalenfilm! Al met al een nogal slappe poging die de kannibalentraditie door en door verraadt. Kannibal Ferox, Luci's vervolg, is een veel beter voorbeeld van het genre.
Eaten Alive plays out like a bad rehearsal for the following year's Cannibal Ferox. The characters are universally bland, the locations are criminally under-utilized, there's no attempt to create tension or suspense, the physical effects are either laughably bad or shamelessly stolen from other movies, and the ubiquitous tribal rape scenes are barely worthy of a PG-13. Even the scenes of animal 'cruelty' are more tedious than usual. The only mildly shocking scene involves crazy Jonas, going a bit Goldfinger, wielding a blood soaked dildo; a scene that is just plain bizarre rather than graphic. My beloved wife, she of the 'Romeo and Juliet Collector's Edition', watched this movie without so much as a wince of disgust! And it calls itself a Cannibal movie! All-in-all, a pretty lame effort that thoroughly betrays the Cannibal tradition. Cannibal Ferox, Luci's follow-up, is a far superior example of the genre.