Abderrahmane Sissako wist misschien wel wat hij deed toen hij 'Bamako' maakte, maar de rest van ons kan alleen maar verbijsterd en verward achteroverleunen en proberen te bedenken wat dat doel dan geweest zou kunnen zijn.<br />Het officiële 'complot' gaat over een jonge Afrikaanse zangeres die van plan is haar werkloze echtgenoot te verlaten om in de stad werk te gaan zoeken. Maar veel meer tijd wordt in beslag genomen door wat de publiciteitsagenten van de film omschrijven als 'een schijnproces tegen belangrijke financiële instellingen' dat 'de overweldigende economische ontberingen van Afrika' behelst. Het is allemaal goed en wel, denk ik, maar als de argumenten en ideeën op zo'n ondramatische en pedante manier naar voren worden gebracht als hier gebeurt, verliezen ze kracht en raken ze een gevoelige snaar. Anders gezegd: als de regisseur de middelen had gevonden om kwesties als het schadelijke effect van het kolonialisme op het Afrikaanse volk en het probleem van de Afrikaanse schulden te verwerken in iets wat ook maar in de verste verte op een meeslepende verhaallijn lijkt, had de film de intellectuele en emotionele resonantie kunnen bereiken die nu zo duidelijk ontbreekt. De onderwerpen waar het in de film om gaat zijn misschien relevant en belangrijk, maar als je probeert om iets van twee uur aan toespraken houden door te laten gaan voor een echte, eerlijke film, zul je waarschijnlijk niet veel publiek voor je boodschap krijgen.
Abderrahmane Sissako may have known what he was doing when he made "Bamako," but the rest of us can just sit back in mystification and confusion trying to figure out what that purpose might have been.<br /><br />The nominal "plot" involves a young African singer who's planning on leaving her unemployed husband to find work in the city. But far more of the screen time is taken up with what the publicists for the film describe as "a mock trial against key financial institutions" dealing "with the overwhelming economic hardships of Africa." That's all well and good, I suppose, but when the arguments and ideas are put forth in as undramatic and pedantic a way as they are here, they lose both force and impact. Put another way, if the director had found the means to actually incorporate issues such as the injurious effect of colonialism on the African people and the problem of African debt into anything even remotely resembling a compelling storyline, the film might have achieved the intellectual and emotional resonance it now so clearly lacks.<br /><br />The topics the movie is dealing with may be relevant and important, but trying to pass off what amounts to two hours worth of speechifying as an actual, honest-to-God movie is not likely to garner much of an audience for one's message.