Dit is een saaie film. De echte schurken zijn de onbeholpen bewerking (het is g<0xC3><0xAA>nant gemakkelijk te zien dat het bronmateriaal een roman was) en het waardeloze scenario.<br /><br />Aan de andere kant is de film, gezien het krappe budget vanwege de soberheid in oorlogstijd, helemaal niet slecht. En de uitvoeringen zijn over het algemeen oké, behalve die van Phyllis Calvert, die geweldig is <0xE2><0x80><0x93> een wonder als je bedenkt hoe aantrekkelijk ze kan zijn, een kuil waar ze absoluut niet in valt. Mevrouw Calvert, die veel minder heeft om op af te gaan, is net zo goed als Olivia de Havilland in Gejaagd door de wind. Het enige absoluut onverdraaglijke aspect van _The Man in Grey_ is de afschuwelijk geënsceneerde afbeelding van een zwarte bediende. Het doet er niet toe dat hij een sympathiek personage moet voorstellen. Het is onmogelijk om dit voorbeeld van neerbuigend racisme te negeren, ook al is hij slecht gespeeld door een blanke jongen met zwarte make-up.<br />Grim.
This is a tedious movie. The real villains are the clunky adaptation (it's embarrassingly easy to tell that the source material was a novel) and witless screenplay.<br /><br />On the credit side, considering the budget was tight due to wartime austerity, the look of the film isn't at all bad. And the performances are, by and large, OK, except for Phyllis Calvert, who is terrific - a miracle considering the potential for winsomeness, a pit into which she most definitely does not fall. Ms Calvert, with a lot less to go on, is as accomplished as Olivia de Havilland in Gone With The Wind.<br /><br />The one absolutely unbearable aspect of The Man in Grey is the dreadfully conceived depiction of a black serving boy. No matter that he's meant to be a sympathetic character. Played badly by a white boy in black-face make-up, it is impossible to by-pass this example of condescending racism.<br /><br />Grim.