A<0xC3><0xA4>ron Sorkin roept dezelfde vragen op als Shakespeare deed of doet. Hoe is het mogelijk dat zij zoveel weten over de innerlijke werking van het paleisleven? Hier, net als in The West Wing, opent Sorkin verrassende deuren die nauwelijks een schok zijn, maar onze ergste angsten lijken te bevestigen. Alles is zo terloops en tegelijkertijd zo direct verantwoordelijk voor het leven van zoveel mensen. Een pafferige Tom Hanks vertelt ons op de een of andere manier dat dingen gemanipuleerd kunnen worden met semi-zuivere bedoelingen, maar zonder de gevolgen af te wegen, en Julia Roberts met haar blonde zuidelijke kapsel doet ons denken aan de machten die aan de zijlijn staan. Het onderwerp is ernstig, maar de behandeling is licht, intelligent maar licht. Philip Seymour Hoffman, als de onzichtbare tussenpersoon, steelt elke scène waarin hij voorkomt, net als Charles Laughton in elke film waarin hij voorkomt. De dialoog is snel, maar niet snel genoeg voor ons om niet in te halen en tot de ontdekking te komen dat dit geen gewone komedie is. De schijnbaar achteloze snelheid, die gevuld is met geestige en provocerende opmerkingen, geeft de film een ereteken in de verzameling van Mike Nichol.
Aaron Sorking raises the same questions as Shakespeare did or does. How could they possibly know so much about the inner workings of palace life. Here like in The West Wing, Sorkin opens surprising doors that are hardly a shock but seem ton confirm our worst fears. Everything is so casual and at the same time so directly responsible for so many people's lives. A puffy Tom Hanks tells us one way or another that things can be manipulated with semi pure intentions but without weighing the consequences and Julia Roberts in a blond southern hairdo reminds us of the powers harbored in the sidelines. The subject is serious but the treatment is light, intelligent but light. Philip Seymour Hoffman, as the invisible middle man, steals every scene he is in, just like Charles Laughton did in every movie he was in.The dialogue is fast but not fast enough for us not to catch up and discover that this is not an ordinary comedy. The seemingly casual pace filled with strokes of wit and provocation grants another badge of honor in the Mike Nichol's collection.