De Amerikaanse banneling Jules Dassin maakt een met een prijs bekroonde Franse gangsterfilm. De plot draait om Tony de Stephanois, een gangster die net uit de gevangenis komt, die met zijn dievenbende een juwelendiefstal van 240 miljoen dollar pleegt. Helaas is de relatie van zijn ex-vrouw met een beruchte gangster, Grutter, een Italiaanse safekraker die Cesar heet en een zwak heeft voor vrouwen, en de misstappen van zijn eigen vriend Jo, waardoor de geslaagde overval verandert in een bloederige race tegen de klok terwijl Grutter Jo's zoon gegijzeld houdt voor het geld, op de typische'misdaad loont nooit'-tragedie-manier.<br />De 'rififi' in de titel wordt in een lied uitgelegd als slang voor iets wat in wezen geweld en seks is, en de volledige titel, 'Du rififi chez les hommes', betekent ongeveer: '' Een paar ondeugende dingen in het mannenhuis', waar de fatale fout van de personages plaatsvindt. Je kunt het aan een gangsterfilm overlaten om de nadruk te leggen op de misstappen van de vrouwen, maar deze keer lacht Jo's vrouw het laatst (als je het een lach kunt noemen) als ze voorspelt: 'Jullie gaan elkaar allemaal vermoorden.' De personages zijn niet erg sympathiek en de vrouwen zijn over het algemeen zwak, maar Dassin bouwt toch een bijzonder goed geconstrueerde spanningsfilm van hen terwijl ze een overval plegen die zo stil mogelijk moet gebeuren, de goederen verbergen en dan proberen te overleven in wat in feite een kat-en-muis-spelletje wordt. Het geheel wordt gecompleteerd door schitterende fotografie en een voortreffelijke montage, wat leidt tot een beweeglijke en visuele ervaring die de verder algemene plot ver overstijgt. Het is niet alleen gemakkelijk te begrijpen waarom dit als een klassieker wordt beschouwd, het is ook gemakkelijk te begrijpen waarom het tot de top 250 van de IMDb behoort: het is spannend, visueel schitterend, vol seks en geweld, en het houdt die stijlvolle gangsterhouding in stand waar wij filmfanaten zo dol op zijn.
American expatriate Jules Dassin makes an award-winning French gangster film. The plot involves Tony the Stephanois, a hoodlum just out of prison, who takes his band of thieves on a $240 million jewel heist. Unfortunately, his ex-wife's relationship with a notorious gangster named Grutter, an Italian safe-cracker named Cesar with a weakness for women, and the missteps of his own friend Jo cause the successful heist to turn into a bloody race against time as Grutter holds Jo's son hostage for the cash in typical "crime never pays" tragedy fashion.<br /><br />The "rififi" in the title is explained in a song to mean slang for basically violence and sex, and the full title, "Du rififi chez les hommes" means roughly "Some naughty in the house of men", which is pretty much where the fatal flaw of the characters take place. Leave it to a gangster film to place most of the emphasis on the missteps on the women, but this time Jo's wife gets the last laugh (if you could call it a laugh) when she predicts "All of you are just going to kill each other." The characters aren't the most sympathetic and the women are mostly weak, but Dassin still builds an extremely well-crafted suspense film out of them as they pull off a heist that requires the utmost quiet, hide the goods, and then attempt to survive what basically becomes a cross-country cat and mouse game. In the mix are some very amazing photography and a fine attention to detail in editing, leading to a pacing and visual experience that well overstates the otherwise generic plot. It's not only easy to see why this is held as a classic, it's also easy to see why it's among the top 250 on the IMDb: it's suspenseful, visually magnificent, full of sex and violence, and maintains that classy gangster attitude we film buffs like so much.