Het is eigenlijk jammer dat er in het script van deze film meer gaten zaten dan je met je ogen kon knipperen (een opzettelijke metafoor), want Kinski en Coyote <0xE2><0x80><0x93> allebei uiterst getalenteerde acteurs die tot grote subtiliteit en nuance in staat zijn <0xE2><0x80><0x93> hebben een geweldige chemie, en de altijd provocerende Fairuza Balk deed ook geen kwaad. Jeremy Piven zou hier ook geweldig zijn geweest, als zijn personage (en alle andere bijkomende personages) niet geschreven waren als een soort plot. Wat de hoofdscènes betreft, de schrijvers wisten gewoon niet hoe ze de juiste schuldig-of-onschuldige spanning voor Kinski's personage moesten creëren <0xE2><0x80><0x93> in plaats daarvan gaven ze ons verwarring, tegenstrijdigheden en, tegen het eind, regelrechte, laten-we-hopen-dat-de-kijkers-het-niet-opmerken-kletskoek.
It's a shame, really, that the script of this film had more holes than you could shake a stick at (mixed metaphor intentional), because Kinski and Coyote - both supremely talented performers who are capable of great subtlety and nuance - have wonderful chemistry together, and the always-provocative Fairuza Balk didn't hurt the mix either. Jeremy Piven would have been great here too, if his character (and all the other supporting characters) hadn't been written as a plot device. As for the main proceedings, the writers just didn't know how to create the suitable guilty-or-innocent tension for Kinski's character -- instead they gave us confusion, contradiction and, by the finale, downright let's-hope-the-viewers-don't-notice claptrap.