Een jong stel besluit ervandoor te gaan naar het zonnige Californië. Ze komen nooit op hun bestemming aan als ze bij de Rest Stop stoppen.<br />Na een ruzie met haar vriend staat Nicole Carrow erop om bij een wegrestaurant te stoppen. Als ze klaar is om te vertrekken, komt ze de wc uit en ziet dat haar vriend met hun auto is verdwenen. Ze zit vast op de achterafweggetjes van Texas, met alleen een verlaten camper als gezelschap.<br />Rest Stop is een van die goedkope, smakeloze horrorfilms die een cultklassieker zouden kunnen worden. Wordt Rest Stop een cultklassieker als je het mij vraagt? Nou, de drie elementen die je nodig hebt om een cultklassieker te worden, zijn bloed, seks en artistieke verdienste. _Reststop_ heeft emmers vol bloed, en hoewel ik niet te veel wil prijsgeven, zitten er massa's van bloed doordrenkte gemeenheid in. Deze film heeft alles, van de slechterik die met zijn auto een paar keer over de benen van een agent rijdt tot het gebruik van een pneumatische boor op het been van een meisje. Soms is het zo bloederig als een film maar kan zijn. Er zit ook een overbodige en toch op de een of andere manier heel intieme liefdesscène in de eerste minuten van de film. Dus de seks is gedekt. Maar de vraag is: heeft deze film enige artistieke verdienst Je krijgt het gezicht van de slechterik nooit te zien voordat je glimpen, profielen en schimmige silhouetten ziet. Hij is een gezichtsloos, meedogenloos monster, dat alleen al hoog scoort op de artistieke verdiensteschaal. Er spelen maar heel weinig personages in de film, afgezien van de hoofdfiguur, Nicole Carrow (Jaimie Alexander). Omdat ze een groot deel van de film in haar eentje doorbrengt, kan ze haar gedachten niet tijdens een gesprek onthullen, maar moet ze hardop uitspreken zodat wij, het publiek, weten wat ze denkt. Dat kan soms een beetje irritant zijn, maar het is een moedige stap van de schrijver (John Shiban) en het werkt voor het grootste deel van de film. Zoals het publiek weet, is het al angstaanjagend genoeg om helemaal alleen en geïsoleerd te zijn van de bewoonde wereld, zelfs als je niet achterna wordt gezeten door psychotische moordenaars.<br />Dus zal Rest Stop een cultklassieker worden? Waarschijnlijk wel, want langs de bloeddorstigheid, de seks en de betwistbare artistieke verdienste heeft het ook een heleboel griezels, een interessante en inventieve plot en een hoop geschreeuw op het scherm als de hoofdfiguur een heleboel dingen doet die je absoluut niet moet doen als je op de vlucht bent voor een psychotische moordenaar. (Wat is er nou leuk aan horrorfilms als je niet kunt klagen over de domheid van de slachtoffers?)
A young couple decides to runaway to sunny California. They never reach their destination as they decide to pull over at the Rest Stop.<br /><br />After a fight with her boyfriend, Nicole Carrow insists on pulling in to a rest stop. When she is ready to leave, she exits the bathroom to find her boyfriend has disappeared with their car, leaving her trapped on the back roads of Texas with only an abandoned camper van to keep her company.<br /><br />Rest Stop is one of those cheap and tacky horror movies that could become a cult classic. Will Rest Stop become a cult classic you may ask? Well the three elements that you need to become a cult classic are gore, sex and artistic merit. Rest stop has bucket loads of gore, and while I do not want to give too much away, it contains oodles of blood-soaked nastiness. This movie has everything from the bad guy running over a cop's legs with his car several times to him making use of a pneumatic drill on a girl's leg. At times, it can be about as bloody as a film can get. It also has a gratuitous and yet somehow quite intimate love scene in the opening minutes of the film. Therefore, the sex is covered. Now the hard one  does it have any artistic merit? You never get to see the bad guy's face  you see glimpses, profiles, shadowy silhouettes. He is a faceless, relentless, monster, which alone scores highly on the artistic merit scale. The movie has very few characters in it apart from the main protagonist  Nicole Carrow (Jaimie Alexander). Since she spends a large part of the film on her own, she cannot reveal her thoughts in the course of a conversation, but must speak them aloud so that we, the audience, know what she is thinking. At times, this can be slightly irritating; however, it is a brave step by the writer (John Shiban) and it does work for the majority of the film. As an audience knows, being completely alone and isolated from civilisation is frightening enough even when you are not being chased by psychotic killers.<br /><br />So, will Rest Stop become a cult classic? It probably will because along the gore, sex and arguable artistic merit, it also has plenty of chills, an interesting and inventive plot and gives rise to a lot of shouting at the screen as the main character does plenty of things you should definitely not do when running from a psychotic killer. (What fun are horror movies if you cannot complain about the stupidity of the victims?)