Het is een vreemde ervaring om naar de debuutfilm van John Cassavet te kijken, ook al heb je wel vaker improvisatiefilms gezien.<br />Het eerste wat je opvalt, is dat de film ruw is. Het is meteen duidelijk dat sommige personages hun tekst verknoeien. Maar dan stap je weg van de situatie, terwijl je dieper wegzakt in de intieme gesprekken van deze mensen, en je vraagt je af: 'Stoor ik me ooit aan MIJN woorden?' Het antwoord is natuurlijk: natuurlijk, dat doen we allemaal. Het is jammer dat de meeste blunders in dit opzicht vroeg in de film komen, want na een minuut of twintig ben je zo diep weggezonken dat je het niet eens meer merkt als er achter je een bom afgaat.<br />Het volgende wat je opvalt... Of misschien merk je het pas uren of dagen na afloop van de film, is dat je nooit een echte plot hebt gezien, maar dat de thema's en de poëzie van de dialogen en de personages je nooit verlaten. In feite is de behandeling van de rol die het ras in het dagelijks leven van deze personages speelt altijd aanwezig, maar zo vluchtig dat zelfs zij zich er niet van bewust zijn dat het hun mening over zichzelf, hun zelfbewustzijn, hun vermeende status of het lot van hun relatie weergeeft.<br />De titel is toepasselijk, want je krijgt een volledig spectrum van zwarten, blanken en grijzen... en niet alleen in de huidpigmentatie van de personages. Leila Goldoni (die hier werkelijk opmerkelijk is) is een afro-Amerikaanse/blanke, haar twee broers zijn blank en donker afro-Amerikaans. Het ironische is dat ze bestaan in wat ongetwijfeld de 'hippste' meest tolerante sfeer van die tijd is... het door beats gedreven oostelijk-westen van Manhatten... en dat er nog steeds conflicten zijn binnen en om hen heen.<br />Ik geloof niet dat ik ooit een film heb gezien met zo'n subtiele montage of techniek. Het is net alsof je een echt groot kunstwerk in een galerie in je opneemt en dan gelukzalig in slaap sukkelt als je terugdenkt aan de beelden die het een paar dagen later oproept.<br />Grote beheersing en extra's op de Criterion-schijf. Aantoonbaar de eerste werkelijk onafhankelijke film die ooit is gemaakt.
Watching John Cassavetes debut film is a strange experience, even if you've seen improvisational films before.<br /><br />The first thing you notice is it's roughness. Right off, it's obvious some of the characters are screwing up their lines. But then you step back from the situation, as you sink deeper into these people's intimate exchanges and you ask yourself: "Do I ever stumble over MY words?" The answer of course, is sure, we all do. It's unfortunate that most of the gaffes in this respect come early in the picture, because, by about twenty minutes, you've sunk so deep in you wouldn't know it if a bomb went off behind you.<br /><br />The next thing you notice...or maybe you notice it hours or days after the film ends, is that you never saw any substantial plot, yet the themes and the poetry of the dialog and characters never leave you. In fact, the treatment of the role race plays in the everyday lives of these characters is always there, but it's so ephemeral that even they aren't aware of how it's informing their opinions of themselves, their self-consciousness, their perceived status, or the fate of their relationships.<br /><br />The title is appropriate because you get a full spectrum of blacks, whites, and grays...and not just in the skin pigmentation of the characters. Leila Goldoni (truly remarkable here) is an afro-American/Caucasian, her two brothers are white and dark afro-American. The irony is that they exist in what is undoubtedly the "hippest" most tolerant atmosphere of the time...beat-driven upper east-west Manhatten...and there are still conflicts within and around themselves.<br /><br />I don't think I've ever seen a movie with such a subtle delivery or technique. It's a lot like absorbing a really great piece of gallery art and then just nodding off in bliss as you think back to the images it evoked days later.<br /><br />Great mastering and extras on the Criterion disc. Arguably the first truly experimental independent film ever made.