Het creatieve team dat ons de politie-eenheid bracht <0xE2><0x80><0x93> en dat de Naked Gun aan hen te danken had <0xE2><0x80><0x93> zei in een interview dat ze van hun contactpersoon bij het netwerk te horen hadden gekregen dat het programma na de uitzending van de eerste aflevering zou worden geannuleerd. Het kwam erop neer dat het programma nooit een kans had gekregen. Typisch Hollywood. Het contact vertelde het team blijkbaar dat het probleem met het programma was dat als het grappig moest zijn, de kijker er ook echt naar moest kijken; de meeste programma's worden op tv gepresenteerd met de bepaling dat de kijker op moet staan en een paar minuten moet missen om iets te eten te halen, of naar de wc te gaan, enzovoort. De humor van het programma is uiterst droog (er wordt geen lachtrack gebruikt) en het universum waarin de personages leven is er een waarin alles kan gebeuren, ongeacht de logica, zolang het maar totaal ongeloofwaardig is; zo moet een chirurg in een van de afleveringen bijvoorbeeld een informant op straat omkopen om een tip te krijgen over hartchirurgie.<br />Degenen die bekend zijn met de Naked Gun-films moeten gewaarschuwd worden dat er een aantal interessante verschillen zijn tussen het programma en de films. In de films ontwikkelde Nielsen een speciale 'take'-benadering <0xE2><0x80><0x93> dat wil zeggen dat zijn ogen groot werden als hij geconfronteerd werd met het onverwachte. Dit gebeurt niet in het programma, waar Nielsens ogen groot werden als hij geconfronteerd werd met het onverwachte. Drebin is het centrum waar de rest van het universum omheen draait <0xE2><0x80><0x93> voor hem is niets onverwacht. Er zijn ook geen romances in het programma, en geen parodieën op mtv. Tot slot neemt het programma bepaalde risico's die de films vermijden; in de eerste aflevering laat Drebin, om 'de misdaad te reconstrueren', een team van rechercheurs elkaar vanuit verschillende hoeken neerschieten <0xE2><0x80><0x93> op de harde manier. Dat is eigenlijk een riskant grapje, want we moeten accepteren dat het volkomen normaal is dat politiemensen elkaar vermoorden terwijl ze een misdaad onderzoeken, alleen maar om te experimenteren. Dit soort dingen gebeurt zelden in de film. Elk van de afleveringen is eigenlijk grappiger dan een van de Naked Gun-films, omdat ze allebei compacter zijn (er gebeurt meer in een korter tijdsbestek), en ook rustiger van tempo (er is niet zo'n haast om een clou te maken als in de films). Er zijn een paar inconsistenties in de films (vooral '2' en '3') die nooit voorkomen in het kortere tijdsbestek van de serie.<br />Natuurlijk bestaat er geen twijfel over dat Naked Gun (de eerste film) een van de grote komedies van de bioscoop is. En als je de ene aflevering van de tv-serie na de andere in één keer bekijkt, zou de droge humor je tolerantie kunnen aantasten. Niettemin zou het nuttig zijn om hier een dvd van te maken en een paar weken lang elke dag een aflevering te bekijken <0xE2><0x80><0x93> als lachen, zoals sommigen beweren, medicinale waarde heeft, is het kijken naar deze serie goed voor je gezondheid.
The creative team that brought us Police Squad - and the Naked Gun derived from it - said in interview that they were told by their network contact that the show would be canceled, after their delivery of the first episode. Basically, the show was never given any chance. Typical Hollywood. The contact apparently told the team that the problem with the show was that, for the show to be funny, the viewer would actually need to watch it; most shows are presented on TV with the understanding that the viewer needed to get up and miss a few minutes while getting food, or going to the toilet, etc.<br /><br />The humor of the show is extremely dry (it uses no laugh-track), and the universe the characters inhabit is one in which anything can happen, regardless of logic, as long as it was totally unbelievable; so, for instance in one episode a surgeon has to bribe an informant on the street in order to get a tip on heart surgery.<br /><br />Those familiar with the Naked Gun films should be warned that there are a number of interesting disjunctions between the show and the films. In the films, Nielsen developed a particular "take" approach - that is, eyes widened when confronted with the unexpected. This doesn't happen in the show, where Nielsen's Drebin is the center around which the rest of the universe revolves - nothing is unexpected to him. Also, there are no romances in the show, and no parodies of MTV. Finally, the show takes certain risks that the films avoid; in the first episode, Drebin, to "re-enact the crime", has a squad of homicide detectives shoot each other from a number of different angles - ballistics the hard way. This is actually a risky bit of humor, since we need to accept that it's perfectly normal for policemen to kill each other while investigating a crime, for no other reason than experimentation. This sort of thing rarely happens in the films.<br /><br />Taken individually, each of the episodes is actually funnier than any one of the Naked Gun films, since they are both more compact (more happens in a shorter time-frame), yet more leisurely paced (there's not the rush for a punch-line as sometimes happens in the films). There are some inconsistencies that happen in the films (primarily "2" and "3") that never occur in the show's shorter time-frame.<br /><br />Of course, there's no doubt that Naked Gun (the first film) is one of the great comedies of theatrical cinema. And if you watch the TV show episode after episode in one sitting, the dry quality of the humor might wear away one's tolerance.<br /><br />None the less, it would be useful to have a DVD of this, and watch an episode a day for a few weeks - If laughter has, as some claim, medicinal value, watching this show is good for one's health.