Deze film zou voor sommige mensen een beetje saai kunnen zijn, maar ik vind deze film<br />heel interessant in termen van een poging om een traditie te onthullen.<br />De regisseur, Lim, heeft voor deze film twee films gemaakt over traditionele muziek in Korea. De vorige film liet de muziek door de hele film heen zien, en deze film probeert hetzelfde te bereiken door net als een schilderij een achtergrond in de film te hebben.<br />Nog iets anders is dat het verhaal is geschreven door zowel de regisseur als een filosoof, Kim, die een bekend geleerde is in Korea (hij heeft een heleboel titels, waaronder een doctoraat op Havard). Ik zeg niet dat goed opgeleide mensen betere films maken, maar de filosoof is een expert op het gebied van de traditionele cultuur in Korea, dus die film krijgt meer krediet.
This movie could be a bit boring for some people, but I find this film<br /><br />very interesting in terms of an attempt to reveal a tradition.<br /><br />The director, Lim, has made two films about traditional music in Korea before this film. The film before this one was showing the music throughout the film, and this film is trying to achieve similar things by having backgrounds in the movie just like a painting.<br /><br />Another thing is that, the story is written by both director and a philosopher, Kim who is well known scholar in Korea (holding a lot of degrees - including doctor at Havard) I'm not saying that educated people make better films but that philosopher is an expert in traditional culture in Korea, so it gives more credit on this film.