Ik had deze film als kind gezien en was er dol op. Ik vond het prachtig hoe pittig en vol energie Nikki is, en hoe ze Loudens perfecte yuppieleventje verpest, hem corrumpeert en hem haar krankzinnige manier van leven opdringt. Als kind in de jaren tachtig zag ik New York precies zoals het werd geportretteerd in deze film, het domein van Madonna's personage, met wilde dieren die rondrennen en afzichtelijke kale mannen die mensen achternazitten en verwoestingen aanrichten. Nu ik volwassen ben, merk ik dat ik om dezelfde redenen van de film hou, en nog meer van het liefdesverhaal dat verweven is met de krankzinnige capriolen van Nikki Finn. Hoewel ik nog steeds dolgraag ergens naartoe zou gaan om een binnen-atrium te zoeken, zoals in deze film. Pure schoonheid en genialiteit.
I had seen this movie as a kid and loved it. I loved how spunky and full of energy Nikki is, and how she mostly ruins Louden's perfect yuppie life and corrupts him and turns him on to her crazy ways. As a kid in the 80's I saw New York exactly the way it was portrayed in this movie, the domain of Madonna's character, with wild animals running rampant and hideous bald men chasing people around and causing havoc. Now as an adult I find I love the movie for the same reasons, and even more so for the love story woven into the crazy antics of Ms. Nikki Finn. Although I would still love to go anywhere and find an indoor atrium like in this movie. Pure beauty and genius.