Mijn mond is zo vaak opengevallen tijdens het kijken naar deze film dat ik blauwe plekken heb. Oké, ik geef toe, ik had niet verwacht dat het, laten we zeggen, De Anderen zou zijn, of zelfs Dertien Geesten (de nieuwe, die gewoon verschrikkelijk was en nog steeds hoofd en schouders boven deze waanzin uitsteekt). Iemand anders heeft de dunne karakters opgemerkt... Ik zou ze niet 'dun' willen noemen. 'Mager' impliceert dat er iets mee is. Wat dacht je van bijna niet-bestaand? In willekeurige volgorde hebben we: Het Meisje Dat Schreeuwt; De Amerikaan Die Het Helemaal Uitzoekt; De Macho-man die alles door de mangel zal halen tot hij vermoord wordt: De Wijze Zwarte Man Die Vroeg Zal Sterven; De Extra-man Die Eerst Moet Sterven; De Extra-vrouw Die Moeilijk Kan Zijn. Dat is het. Dat is je karakterlijst en dat is wat ze zijn en wat ze blijven van begin tot eind. Als ze 'dun' waren, zouden ze op z'n minst een beetje van begin tot eind kunnen veranderen. Aan het eind blijven ze bij het veldwerk en gaat het Schreeuwende Meisje terug naar waar ze vandaan komt. Dat is de verandering. Afgezien daarvan gedragen ze zich allemaal volgens de rol die hun is toebedeeld en verraden ze zelden enige echte emotie als ze de dreiging eindelijk tegenkomen.<br />Nu krijgen de producers rekwisieten voor een oorspronkelijke dreiging, moet ik zeggen. Ik had begrepen dat het verhaal 'Tremors' zou worden, maar dan met mieren in plaats van reuzenwormen. Ik moet de schrijver nageven dat dit heel coole, heel enge mieren zijn en dat wat ze met botten doen uitstekend is. (De eerste keer dat de 'bottelier' verschijnt, moet ik toegeven dat ik een meter de lucht in sprong. ) Helaas verandert het zeer coole concept al heel snel in _Alien in the Desert_. We krijgen een heleboel commentaar over mieren dat al dan niet waar kan zijn, maar we krijgen niet veel van de mythologie waarop de dreiging is gebaseerd. En we krijgen alle monsterfilms die ooit zijn gemaakt. Mensen gaan ergens heen waarvan ze weten dat ze het niet moeten doen en waar ze geen dwingende reden voor hebben. Debielen proberen onze helden te dwarsbomen en ervoor te sterven. Eén figuur doet een dubbele dienst als 'wetenschapper die het monster niet wil doden maar het wel wil bestuderen'. Er wordt een Heel Cool Gadget geïntroduceerd zodat de Amerikaan iedereen iets over mieren kan vertellen dat, jeetje, ik hoop dat iedereen het toch al weet. Dan is het gadget kapot. Onze helden raken het enige kwijt dat de dreiging op afstand kan houden. En dan is er dat laatste, irritante moment waarop we weten dat de dreiging nog steeds bij ons is <0xE2><0x80><0x93> en we ons afvragen hoe en hoe de held of heldin eraan is gekomen. Het maakt alles wat eraan vooraf is gegaan volkomen nutteloos en vals.<br />Drie sterren voor het coole gebruik van mieren en botten. Helemaal niets voor clichés, botte dialogen en vage personages.
My jaw fell so many times watching this flick, I have bruises. Okay, granted, I really wasn't expecting the quality of, say, The Others or even Thirteen Ghosts (the new one, which was just dreadful and is still head and shoulders above this insanity). Someone else noted the thin characters...I wouldn't call them "thin". "Thin" implies there might be something to them. How about almost non-existent? In no particular order we have: The Girl Who Will Scream; The American Who Will Figure It All Out; The Macho Guy Who Will Just Bull Through Everything Until He Gets Killed: The Wise Black Man Who Will Die Early; The Extra Guy Who Is There To Die First; The Extra Woman Who Is There To Play Tough. That's it. That's your character list and that is what they are and what they remain from beginning to end. If they were "thin" they might, at least, change a little bit from beginning to end. But they don't. Well, okay, the American guy decides he's going to stay with the fieldwork at the end and the Screaming Girl goes back to wherever she came from. That's the change. Other than that, they all act according to their assigned roles and rarely betray any real emotion when they finally meet up with the menace.<br /><br />Now, the producers get props for an original menace, I will say. I had understood the story was going to be "Tremors" but with ants instead of giant worms. I give the writer credit: these are very cool, very scary ants and what they do with bones is excellent. (The first time the "bone snatcher" appear, I admit I jumped a few feet.)Unfortunately, the very cool concept becomes Alien in the Desert very quickly. We get a lot of commentary on ants that may or may not be true, but we don't get much of the mythology on which the menace is based. And we get every monster movie cliché ever made. People go into places they know they shouldn't and when they have no compelling reason to. Moronic characters try to hinder our heroes and die for it. One character does double duty as "scientist who doesn't want to kill the monster but study it". A Very Cool Gadget is introduced only so the American can tell everyone something about ants that, gee, I hope everyone knows anyway. Then the gadget is broken. Our heroes run out of the one thing that can keep the menace at bay. And then there is that final, annoying moment when we know the menace is still with us--and wonder exactly what and how the hey the hero or heroine came by it. It completely renders everything that went before as useless and false.<br /><br />Three stars for the cool use of ants and bones. Nothing at all for clichés, clunky dialogue and dim bulb characters.