Dit was echt een leuke verrassing. Ik was gisteravond laat op en kon niet in slaap komen. Zonder er echt bij na te denken, zette ik mijn tv aan, en HBO stond aan, en deze film begon net. Gelukkig heb ik alles gezien, en ik ben heel blij dat ik dat heb gedaan. Want deze film was heel goed. De acteurs waren goed gecast, en ze deden het verrassend goed. Kris Kristofferson gaf een degelijke voorstelling, er zat veel inhoud achter zijn tekst. Deze film deed me beseffen dat hij een goede acteur is. Brian Keith was geweldig als zijn vader, net als Trey Wilson die de kolonel speelde (dit was Trey Wilsons laatste rol voor zijn voortijdige dood). Jammer, hij was een goede acteur en leek me een aardige vent). Jobeth Williams deed het ook goed als de Amerikaanse vrouw van Kristofferson. Wat betreft de regie had ik geen idee dat Franklin J. Schaffner de regisseur was, tot ik de recensie las in Leonard Maltins Movie Guide (dit was de laatste film die hij maakte). Nu begrijp ik waarom deze film zo goed was. Schaffner regisseerde ook Patton, een echt geweldige film (ik heb zijn andere geweldige film, Papillon, niet gezien). Terwijl ik naar _Welcome Home_ keek, zei ik tegen mezelf: 'Deze regisseur weet echt wat hij doet', niet wetend dat Schaffner hem had geregisseerd. Er is één echt mooie scène in een Thais weeshuis, genoeg om de tranen in mijn ogen te brengen. Niet alleen was dit een gevoelig geregisseerde film, maar ook nog eens op een zeer efficiënte en strakke manier geregisseerd. Schaffner heeft niets aan het toeval overgelaten. Het script was een van de redenen waarom deze film zo goed is. De schrijver legt de acteurs niet te veel regels op. Hij is heel eenvoudig maar heel doeltreffend geschreven. Hij laat je zien dat er veel gezegd kan worden met weinig woorden. Deze film maakte me ook trots dat ik een Amerikaanse was, en tegelijkertijd liet hij je zien hoe mooi ALLE mensen zijn.
This was a really nice surprise. I was up late last night and couldn't fall asleep. Not really thinking twice, I turned on my TV and HBO was on, and this film was just beginning. Luckily I saw the whole thing, and I am very happy I did. Because this film was very good. The actors were well-cast, and they did a surprisingly good job. Kris Kristofferson delivered a solid performance, there was a lot of substance behind his lines. This film made me realize he's a good actor. Brian Keith was great as his father, as was Trey Wilson playing the Colonel (this was Trey Wilson's final role before his untimely death. Too bad, he was a quality actor and seemed like a nice guy). Jobeth Williams also did a nice job as Kristofferson's American wife. As far as the direction, I had no idea Franklin J. Schaffner was the director until I read the review in Leonard Maltin's Movie Guide(this was the last film he ever made). Now I understand why this movie was so good. Schaffner also directed Patton, a truly great movie(I haven't seen his other great film, Papillon). While I was watching "Welcome Home", I said to myself, "this director really knows what he's doing," not knowing that Schaffner had directed it. There's one really beautiful scene in a Thai orphan refuge, enough to bring tears to my eyes. Not only was this sensitively directed, but it was also directed in a very economical and taut way. There is nothing wasted in Schaffner's effort. The script was one reason this film is so good. The writer doesn't weigh the actors down with too many lines. It was written very simply but very effectively. It just shows you that a lot can be said with few words. This film also made me proud to be an American, at the same time that it showed you how beautiful ALL people are.