Twee tieners in het noordoosten van Engeland willen wanhopig graag geld inzamelen en seizoenskaarten voor hun favoriete footballteam kopen. Ze maken een reeks 'komische tegenslagen' door, maar komen uiteindelijk glimlachend boven water.<br />De trailer van deze film verkoopt als komedie en bevat de meeste van zijn luchthartige momenten. De toon wordt echter steeds grimmiger en het eindresultaat is een deprimerend verhaal, bevolkt met bekende stereotypen. De twee 'helden' hebben geen problemen met liegen, bedriegen en stelen. Hun tegenstanders zijn een harteloze leraar, een pantomimecrimineel van een vader, een psychotische skinhead en een goedbedoelende maar incompetente maatschappelijk werker. De andere vrouwelijke personages zijn een drugsverslaafde tiener, een zwanger schoolmeisje en een mishandelde vrouw die zichzelf dood lijkt te roken. Er zijn geen sympathieke personages, en het publiek kan alleen maar medelijden of minachting voelen. Plaatselijke acteurs Tim Healy en Kevin Whateley spelen allebei tegen typen als slechteriken, maar het schrift en de richting van hun personages zijn zo eendimensionaal dat ze niet meer dan nieuwheidswaarde hebben.<br />Chris Beattie en Greg McLane geven goede voorstellingen in de twee jonge hoofdrollen. Ze zijn echter verkeerd gecast, omdat ze het verkeerde accent hebben. Voor iedereen uit het noordoosten is het duidelijk dat ze allebei uit de omgeving van Sunderland/Durham komen, en toch wordt er van ons verwacht dat we geloven dat ze uit Newcastle komen. Ikzelf ben een Geordie en ik kan u verzekeren dat de accenten in geen enkel opzicht hetzelfde zijn. Neem de frase 'Laat de arme jongen spreken'. Wij zeggen 'Laat de pooa jongen speek' terwijl zij 'piwer jongen spiyk' zeggen, met twee duidelijk verschillende klinkers. Deze discrepantie levert een belachelijke dubbele ironie op in een scène op het voetbalveld van Sunderland, waar de twee jongens proberen de accenten van Newcastle die ze niet hebben te verdoezelen en doen alsof ze uit Sunderland komen <0xE2><0x80><0x93> wat ze duidelijk ook doen. In een milde komedie zou dit soort kritiek kunnen worden opgevat als muggenzifterij. Maar de sombere toon van de film maakt duidelijk dat schrijver/regisseur Mark Herman het korrelige realisme nastreeft: dat betekent dat 'bijna' in feite ver af staat van 'bijna'.<br />Ik had gehoopt op humor en optimisme in deze film, maar in plaats daarvan vond ik vermoeide oude clichés. Tyneside is geen grijze woestenij bevolkt door alleen maar losers, en door ons te vertellen dat het dat wel is, had Herman moeten weten dat hij aanstoot zou geven. Het is interessant om de film te vergelijken met 'Little Voice' van dezelfde regisseur <0xE2><0x80><0x93> ook grotendeels downbeat en bevolkt door eendimensionale personages. 'Little Voice' heeft tenminste een getalenteerde heldin en zwelgt niet in ellende in dezelfde mate. 'Billy Elliot', maar die film is een veel aangenamer en levensbevestigender ervaring.<br />Tussen haakjes, misschien ben ik gewoon te oud, maar omdat ik 42 jaar op Tyneside heb gewoond, heb ik nog nooit iemand buiten deze film de uitdrukking 'Pure Gordelbewoner' horen gebruiken.
Two teenagers in the north-east of England are desperate to raise money and buy season tickets for their favourite football team. They go through a series of "comic misadventures" but come up smiling in the end.<br /><br />The trailer for this film sells it as a comedy and includes most of its light-hearted moments. However, the tone is increasingly grim and the end result is a depressing story peopled with familiar stereotypes. The two "heroes" have no problems with lying, cheating and stealing. Their adversaries are a callous teacher, a pantomime villain of a father, a psychotic skinhead and a well-meaning but incompetent social worker. The other female characters are a drug addicted teenager, a pregnant schoolgirl and a battered wife who seems to be smoking herself to death. There are no likable characters, and the audience can only feel either pity or contempt. Local actors Tim Healy and Kevin Whateley both play against type as baddies, but the writing and direction of their characters are so one-dimensional that they have no more than novelty value.<br /><br />Chris Beattie and Greg McLane give good performances in the two young leads. However, they are miscast, because they have the wrong accent. To anyone from the north east, it is obvious that they both come from the Sunderland/Durham area, and yet we are expected to believe they are natives of Newcastle. As a Geordie myself I can assure you that the accents are by no means the same. Take the phrase "Let the poor lad speak". We say "Let the pooa lad speek" while they say "piwer lad spiyk", with two distinctly different vowel sounds. This discrepancy creates a ridiculous double irony in a scene in Sunderland football ground, where the two lads are trying to disguise the Newcastle accents they don't have, and *pretend* that they come from Sunderland - which they clearly do. In a gentle comedy this kind of criticism might be seen as nit-picking. However, the film's bleak tone makes it clear that writer/director Mark Herman is aiming for gritty realism: that means "near enough" is actually way off.<br /><br />I had hoped for humour and optimism from this film, and instead found tired old clichés. Tyneside is not a grey wasteland populated solely by losers, and in telling us it is, Herman should have known he would cause offence. It's interesting to compare the film with the same director's "Little Voice" - also largely downbeat and populated by one-dimensional characters, "Little Voice" at least has a talented heroine and doesn't wallow in misery to the same extent. I've heard "Belter" ranked alongside this year's "Billy Elliot", but that film is a vastly more enjoyable and life-affirming experience.<br /><br />Incidentally, I may be just too old, but having lived on Tyneside for 42 years, I have never heard anyone outside this film use the expression "Purely Belter".