1ste zag 4/30/2009 - 4 van de 10 (Dir-John Waters): een soort komische musical met een paar grappige scènes en goede rollen, maar het was niet een hele ervaring die de moeite waard was. John Waters regisseerde deze met muziek gevulde parodie op de jaren vijftig-scène met Johnny Depp in de titelrol. Deze film lijkt erg op wat hij deed met de parodie uit de jaren zestig met de titel 'Hairspray', maar deze is niet zo effectief. Sommige liedjes zijn pakkend, sommige personages zijn interessant op hun eigenzinnige Waters-achtige manier, en de beelden zijn goed hoewel soms overdreven. De verhaallijn lijkt op die van de film 'Grease', waarin een goede groep en een slechte groep zijn. 's een meisje uit de goede groep. Het goede meisje sluit zich aan bij de slechte groep, maar als Schrijvende Baby haar eenmaal pijn doet, valt ze terug naar de goede groep. Dat is het begin van het einde waarin Schrijvende Baby haar terug probeert te winnen. Welnu, een verschil dat in de films van Water wordt verwacht, is dat de slechte groep niet de hele tijd zo slecht lijkt en dat de goede groep doet alsof ze een stok in hun je-weet-wel hebben gestoken. Dat heb ik ook zeker gezien in Haarspray. De mafheid en gekte zijn niet echt leuk in deze film, maar het geeft ons wel het gevoel dat de film veel beter had kunnen zijn. De grootste aantrekkingskracht van het personage van Johnny Depp is dat hij op verschillende momenten in staat is om een traan over zijn wang te laten rollen (dus zijn naamgenoot) en dat de vrouwen voor hem in de rij staan. Dit wordt te vaak gedaan en het komt er in principe op neer dat de film oké is, maar niet zo geweldig.
1st watched 4/30/2009 - 4 out of 10 (Dir-John Waters): Corny Waters-like comedy musical with some funny scenes and good parts but it didn't make a whole worthwhile experience. John Waters directed this music-filled spoof of the fifties scene with Johnny Depp playing the title role. This movie is very similar with what he did with the 60's spoof entitled "Hairspray" but this one is not as effective. Some of the tunes are catchy, some of the characters are interesting in their quirky Waters-like way, and the portrayals are fine although sometimes overdone. The storyline is similar to the movie "Grease", where there is a good group and a bad group. The guy from the bad group, Cry Baby, wow's a girl from the good group. The good girl then joins the bad group but once Cry Baby hurts her -- she falls back to the good group. This just sets up the ending where Cry Baby tries to win her back. Now, one difference that is expected in Water's movies is that the bad group doesn't appear all that bad all the time and the good group acts like they have a pole up their you-know-what. I definitely saw this in Hairspray, as well. The wacky and goofiness isn't really all that much fun in this movie, though and it just leaves us with a feeling like the movie could have been much better. The prime appeal of the Johnny Depp character is that he's able to make one tear roll down his cheek(thus his namesake) at various times and makes the women fall all over the place for him. This is overused and the basic bottom line is that the movie is OK, but not that great.