Deze film gaat over een bejaarde Geisha in het Tokio van na de oorlog. Okin, gespeeld door de fantastische Haruko Sugimara, leent geld aan twee andere ex-Geisha's, Tamae (Chikako Hosokawa) en Otomi (Yuko Mochizuki), en ze zijn boos omdat ze er een beetje zelfvoldaan over doet. Tamae heeft een zoon, Otomi een dochter, die tijdens de film aankondigt dat ze uit elkaar gaan, terwijl Okin, die nooit moeder is geworden, bezoek krijgt van twee mannen uit haar verleden die, zo blijkt, alleen maar geld van haar willen. Het is een meeslepend verhaal over welke keuzes je maakt, wat je doet om door het leven te komen en aan wie je verantwoording verschuldigd bent. Haruko Sugimara is in mijn ogen altijd een van de beste actrices uit welk land dan ook geweest, en ze speelt de meestal onverzettelijke, minder dan meelevende Okin met een air van superioriteit dat maakt dat je haar niet mag, maar haar tegelijkertijd bijna benijdt. In een tijd waarin grote films onder andere werden gemaakt door Ozu, Mizoguchi, Kinoshita en Kurosawa, staat meneer Naruse met hem op één lijn. Als je een gratis dvd-speler uit de regio hebt, moet je proberen de twee Naruse-boxsets te vinden die in Engeland zijn uitgebracht. Ik denk dat deze film een geweldige karakterstudie was van vrouwen die gevaar lopen irrelevant te worden. Dat ze dat niet zijn, maakt deze film niet tot een meesterwerk.
This film is about aging Geisha in post war Tokyo. Okin, played by the incredible Haruko Sugimara, lends money to two other ex Geisha, Tamae (Chikako Hosokawa) and Otomi (Yuko Mochizuki) and they resent the way she is somewhat smug about it. Tamae has a son, Otomi a daughter, who during the film announce they're leaving them while Okin, never a mother, gets visits from two men in her past who, it turns out, just want money from her. Its a compelling tale of what choices you make, what you do to get through life and who you're responsible and beholden to. Haruko Sugimara has always been in my eyes one of the greatest character actresses ever from any country and she plays the mostly unyielding, less than compassionate Okin with an air of superiority that makes you not like her, but at the same time almost envy her. At a time when great films were made by Ozu, Mizoguchi, Kinoshita and Kurosawa, amongst others, Mr. Naruse is right up there with him. If you have a region free DVD player, you should attempt to find the two Naruse box sets released in England. I think this film was a great character study of women who are in danger of being irrelevant. That they are really not makes this film a veritable masterpiece.