Als iets alles kan zijn wat je wilt dat het is of betekenen, dan zal iemand dat als iets heel speciaals opvatten. Maar net zoals de vorm van een wolk aan de hemel voor een van ons kan lijken of ons doet denken aan een slagschip, en voor een ander aan de achterkant van zijn tante, en toch voor een ander absoluut niets anders is dan een wolk, maakt dat deze wolk niet betekenisvol, behalve voor de interpretatie van de kijkers. Iedereen die het werpen van een opgezette giraf uit het raam briljant, of zelfs waardevol, zou vinden, zonder dat het in een of andere context wordt geplaatst, probeert misschien alleen maar indruk op ons te maken met zijn of haar intellectualiteit. Als je je aan deze film onderwerpt zoals de dromen van een gek dat doen, vooral omdat er geen maatstaf of verwachting bestaat voor hoe genoemde dromen eruit zouden zien, en zelfs als we zelf gek waren, zou dit ons nauwelijks verstandige referentiepunten geven om mee te vergelijken. Een liefdesrelatie met deze film brengt hetzelfde risico met zich mee als het serieus interpreteren van Nostradamus. De werkelijke betekenis die in die tijd werd overgedragen, zou wel eens begraven kunnen liggen in de privégrapjes, overpeinzingen of provinciale details van die tijd, en dan nog wel aan een select groepje radicale intellectuelen! Maar zelfs met mijn beperkte capaciteiten zag ik wel iets van een agenda.<br />De film is absoluut anti-fascistisch en tot op zekere hoogte anti-Italiaans. Ik merkte op dat hoewel de jaren 1929-30 grote openbare werken en stadsvernieuwing in Italië inhielden, elke aanwijzing daarvan vermeden leek te worden. Bovendien (avantgardistische academici moeten dit voor je volgende college opmerken) is de zeer korte, kortgeknipte man met de snor in het partijgedeelte aan het eind een karikatuur van Victor Emmanuel III en zijn lange vrouwelijke metgezel niemand minder dan koningin Helen, voorheen prinses van Montenegro. Zonder enig begrip van mogelijke historische relevantie gaat zelfs de ogenschijnlijke irrelevantie de competentie van academische of andere intellectuele poseurs die zich zouden koesteren in irrelevantie om indruk op ons te maken, te boven.<br />Ik voeg met genoegen mijn eigen verfemmers toe aan de bezoedeling van deze filmische grap. Maar in een aangepaste versie van het beroemde gezegde van het jongetje: De film heeft eigenlijk geen gezicht (om te verminken). Maar met verf zou het wel branden.
When something can be anything you want it to be or mean, it's bound to register with someone as being rather special. But just as the shape of a cloud in the sky may appear to one of us or remind us of a battleship, and to another of his aunt's rear, and yet to another absolutely nothing other than a cloud, this does not make this cloud meaningful except for the viewers' interpretation. Anyone who might find throwing a stuffed giraffe out of a window brilliant, or worthwhile for that matter, without relating it in some context, is possibly merely trying to impress us with his or her intellectuality.<br /><br />Submitting to this movie as the dreams of a madman does quite nicely, especially since there is no standard or expectation for what said dreams would be like, and even if we were mad ourselves, this would hardly give us sane reference points for comparison. A love affair with this movie entails the same risk as seriously interpreting Nostradamus. Whatever real meaning was being conveyed at the time might be buried in the private jokes, musings, or provincial minutiae of its day, and to a select few radical intellectuals at that! I did spot a bit of an agenda even with my limited capacity though.<br /><br />The movie is definitely anti-Fascist and to some extent anti-Italian. I noted that although the years 1929-30 were years of great public works and urban renewal in Italy, any indication of this seemed avoided. Furthermore, (avant-guarde academic spinners take note of this for your next class) the very short cropped haired man with the mustache in the party segment near the end is a caricature of Victor Emmanuel III and his tall female companion none other than Queen Helen, formerly Princess of Montenegro. Without an understanding of potential historical relevance, even the apparent irrelevance is beyond the competence of academic or other intellectual poseurs who would bask in irrelevance to impress us.<br /><br />I gladly add my own paint buckets to the defacement of this cinematic joke. But in an adaptation of the famous mot by the little boy; The movie really has no face (to deface). Paint would help it burn though.