Ramsay wekte de koningen van de komedie (of was het horror, of wat dan ook) na jaren van winterslaap. En ja, ik werd bang. Niet vanwege het horrorelement (natuurlijk ben ik niet zo teergevoelig), maar omdat er voortdurend ratten op mijn voeten dansten in de khatmal-chaap-bioscoop (waar anders gaan zulke films over).<br />Controleer dus de plot. Een man wordt herhaaldelijk neergestoken, gewurgd, in plastic verpakt en in een zwembad gegooid. Maar hij keert toch terug om wraak te nemen. Was de film nu een thriller of een horror? Dat is op zich al spannend genoeg om te ontdekken. En het einde blijkt ook een masker-mysterie te zijn. Herinner je je die kenmerkende Ramsay-agenten nog met van die stomme horrormaskers? Alleen is hier het masker van een mens. Ik neem aan dat er geen bijzonderheden meer nodig zijn om deze film over te slaan.<br />Amarr Upadhyay heeft de neiging overdreven theatraal en theatraal te worden, het verschil tussen film en tv-soaps vergetend. Een goedkoop en schaars geklede Aditi Gowitrikar met haar typische roze lippenstift ziet eruit als... (Uh! je weet wel).<br />De achtergrondmuziek is een regelrechte kopie van Alfred Hitchcocks _Psycho_. Geen enkel onderdeel van de film, of het nu technisch of creatief is, is het vermelden waard. Novelty ontbreekt zowel in verhaal als in uitvoering.<br />'Dhund vertroebelt in ieder geval je zintuigen.'
Ramsay  the kings of comedy (or was it horror, whatever) wake after years of hibernation. And yes, I did get scared. No not because of the horror element (of course I am not that squeamish) but because rats were constantly dancing on my feet in the khatmal-chaap theatre (where else do such movies run).<br /><br />So check the plot. A man is repeatedly stabbed, choked to death, stuffed in plastic and dumped in a pool. But he still returns to take revenge. Now was the film a thriller or a horror? That itself is the suspense for you to discover. And the end turns out to be another mask mystery. Remember those trademark Ramsay undercover agents  men wearing some stupid horror masks. Only here the mask is of a human. I suppose, no more detailing is required to skip this flick.<br /><br />Amarr Upadhyay tends to get over-dramatic and theatrical, forgetting the difference between cinema and TV soaps. A cheaply and skimpily dressed Aditi Gowitrikar in her typical pink lipstick looks like .. (Uh! you know what).<br /><br />The background score is a straight lift from Alfred Hitchcock's Psycho. Not a single department of the film, whether technical or creative, is worth commenting. Novelty lacks both in story and execution.<br /><br />Dhund certainly fogs your senses.