Eens kijken: er is een burgeroorlog, een verloren stad, een pratende gorilla, een paar echte gorilla's, een tot nu toe onbekende soort dodelijke albinogorilla, de krachtigste laser die de mens ooit heeft gekend, een *grote hoeveelheid* diamanten die los in het zand liggen, nijlpaarden die aanvallen, een actieve vulkaan, en een luchtballon die in een koffer in een neergestort vliegtuig zit. Dat is toch niet te veel? Ik heb meer samenhangende koortsdromen gehad ('... en toen raapte die Roemeense vent een stel diamanten op, want dit was een verloren stad waar hij naar op zoek was geweest of zoiets, maar toen kwamen die gemene gorilla's die we eerder hadden gezien uit het niets en aten hem op. Nu was de pratende gorilla op de een of andere manier terug van zijn bezoek aan de gewone gorilla's, en toen er een soort aardbeving of vulkaan begon, bouwde de vrouwelijke industrieel/dokter een pistool met een laser en een grote diamant die ze net in de hand van haar dode verloofde had gevonden...'). Het is een knaller als je op zoek bent naar meer munitie tegen de verderfelijke invloed van Michael Crichton op het Amerikaanse amusement (en daarmee op het wereldvermaak) en als je goed in gedachten houdt hoe groot de omvang van deze cynische en halfslachtige poging was toen hij op de kassa viel. Maar jammer genoeg verloren de verantwoordelijken <0xE2><0x80><0x93> Crichton, scenarist John Patrick Shanley, regisseur Frank Marshall <0xE2><0x80><0x93> waarschijnlijk geen cent. Schaam je voor ze, en dat meen ik.
Let's see: there's a civil war, a lost city, a talking gorilla, some regular gorillas, a previously unknown species of killer albino gorilla, the most powerful laser ever known to man, a *lot* of diamonds lying mined and loose in the sand, attack hippos, an active volcano, and a hot air balloon packed in a suitcase in a downed plane. That's not too much, is it? I've had more coherent fever dreams ("... and then the Romanian guy picked up a bunch of diamonds, because this was a lost city that he had been looking for or something, but then the mean gorillas that we had seen before came out of nowhere and ate him. Now somehow the talking gorilla was back from visiting the regular gorillas, and, as a kind of earthquake or volcano started, the woman industrialist/doctor built a gun using a laser and this big diamond she had just found in her dead fiance's hand..."). It's a blast if you're looking for more ammunition against the pernicious influence of Michael Crichton in American entertainment (and hence world entertainment), and if you keep firmly in mind the extent to which this cynical and half-hearted attempt fell on its face at the boxoffice. But, sadly, the men responsible -- Crichton, sceenwriter John Patrick Shanley, director Frank Marshall -- probably never lost a dime. Shame on them, and I mean that. 1/10