Dit begint interessant, want er is een kermis vlak naast iemands huis met ook een booreiland en een soort winkelkerkje aan de overkant van de straat met een neonbord met 'Jezus redt' erop, allemaal in één klein gebied... Dat is behoorlijk duizelingwekkend, al is het onwaarschijnlijk... en dan gaan we meteen de film in die onwaarschijnlijkheid naar een hoger plan tilt. Natuurlijk is dit een slappe remake van de thriller uit 1979 met Carol Kane als babysitter Jill Johnson in de hoofdrol... Jill is nu een of ander grietje dat de belminuten van haar mobiele telefoon zo hoog opjaagt dat haar slechte ouders haar straffen door haar te dwingen het af te werken, waarschijnlijk iets waarmee het publiek van deze film zich kan identificeren. Jill wordt (natuurlijk) door haar vader meegenomen naar dit enorme, chique huis aan een meer in niemandsland om op de kinderen van de Mandrakis' te passen. De kinderen liggen al lekker in hun bedje als Jill arriveert, en de huishoudster is er nog, huh, die zou toch niet kunnen babysitten? Natuurlijk komt er, ondanks de afgelegen locatie, een van Jills vriendinnen langs, iemand met wie ze blijkbaar problemen heeft, zoals'stelen van een vriendje' of zoiets. Hoe dan ook, natuurlijk gaat het alarm in het huis zonder reden af en dan beginnen er telefoontjes van iemand binnen te komen, telefoontjes van iemand die haar wil vermoorden. Ze hebben haar niet echt bedreigd, maar ze hebben haar wel afgepoeierd, maar ze moeten haar wel terugbellen als ze nog iets voor haar kunnen doen. Moet je die scène zien waarin Jill haar vrienden opbelt bij de brand/picknick van de middelbare school of wat het ook mag zijn, het lijkt wel een soort 'Burning Man'-festival,?????? Er zitten allerlei gekunstelde angsten in, waaronder die coole kat Chester die natuurlijk hier en daar opduikt, een van de saaiste clichés van 'horrorfilms' die er zijn. Ik geef toe dat ik op een gegeven moment in slaap ben gesukkeld, en heb ik iets gemist? Moeilijk te zeggen, of eigenlijk kan het me niet schelen. Dit is zo'n film waardoor ik me afvraag hoe slecht de remakes van 'Amityville Horror', 'House of Wax' of 'The Fog' geweest zouden zijn. Hoe dan ook, als ik de recensies op internet lees, lijkt het erop dat de mensen die hier het bangst voor waren meisjes van 12 waren, en dat kan ik alleen maar aannemen op grond van uitspraken als: 'Ik plaste in mijn broek'. Nou, je kunt alleen maar hopen dat dit een eind maakt aan Hollywood-remakes van films die om te beginnen al niet zo geweldig waren, maar reken er maar niet op. 2 van de 10 en ik ben al te gul.
This starts out interestingly, as there's a carnival right next to someone's house with an oil rig right there too and some kind of store-front church across the street with a neon "Jesus Saves" sign, all right in one tiny area....Now that's pretty dazzling, if improbable...and then we go right into the movie which takes improbable to new levels. Of course this is a lame remake of the 1979 thriller starring Carol Kane as the babysitter Jill Johnson....now Jill is some chick that ran her cell phone minutes up so high her evil parents are punishing her by making her work it off, probably something that the audience this movie targets can identify with. Jill is taken to this huge and fancy house on a lake in the middle of nowhere (of course) by her dad to babysit for the Mandrakis family. The children are already nestled all snug in their beds when Jill arrives, and the housekeeper is still there, huh, she couldn't babysit? Of course, despite the remote location one of Jill's friends pops by, one whom with which she apparently has issues as in "boyfriend stealing" or something. Anyway, of course the alarm in the house goes off for no reason and then calls from someone start coming in, calls from someone that wants to kill her. Of course Jill calls the cops and since there hasn't been any actual threat on her life they blow her off, but tell her to call back if there's anything else they can do for her. Check out the scene with Jill calling her friends at the high school bonfire/pep rally or whatever it's supposed to be, it looks like some kind of "Burning Man" festival, ??!!?? There's all kind of contrived scares in this including the cool cat Chester who of course pops up here and there, one of the tiredest "horror movie" clichés there is. I will admit that I dozed off at some point during this, and did I miss anything? Hard to tell, or care, really. This is one of those films that makes me wonder how bad the remakes of "Amityville Horror", "House of Wax" or "The Fog" could have been. Anyway, from reading online reviews, it seems like the folks that were the most scared by this were 12 year old girls, and I can only assume that from statements like "it made me pee-pee my pants". Well, one can only hope that this will put an end to Hollywood remakes of films that weren't exactly stellar to begin with, but don't bet on it. 2 out of 10 and I'm being overly generous.