Als je Paddy Chayevsky's 'Netwerk' leuk vond, zul je deze zwarte komedie waarschijnlijk ook leuk vinden, want het is weer een briljant Chayevsky-script, een prachtige satire op grotestadsziekenhuizen en een perfect voertuig voor Geo C. Scott. Hij speelt een opgebrande geneesheer op de meest chaotische dag die hij of zijn ziekenhuis ooit heeft meegemaakt. Zijn persoonlijke crisis bereikt een hoogtepunt en zijn ziekenhuis stort om hem heen in, terwijl plaatselijke bewoners zich tegen het ziekenhuis verzetten en patiënten en artsen in een alarmerend tempo sterven dankzij een door de Bijbel geïnspireerde en moordzuchtige saboteur. Die laatste, die zichzelf theatraal uitroept tot 'Dwaas voor Christus', 'Parakleet van Kaborka', 'Toorn van het Lam' en 'Engel van de bodemloze put'. Hij slaat artsen op het hoofd, geeft dodelijke injecties en verwisselt de identiteit van patiënten, waardoor de verkeerde mensen worden behandeld en geopereerd.<br />Deze film geeft je een ongemakkelijk gevoel, want dit soort dodelijke vergissingen komt voor (hopelijk niet zoveel, niet zo vaak en niet op één plek) en tegelijkertijd moet je lachen om de onschatbare karakterportretten. Een daarvan is Richard Dysart ('L.A. Law') als dokter Wellbeck, een soort beroemde chirurg die zich veel meer zorgen maakt over zijn investeringen en publiekelijk verhandelde aandelen dan over zijn patiënten, die dodelijk lijden onder zijn enorme onverschilligheid en verwaarlozing. Diana Rigg als de vrijgevochten, hippieachtige Barbara Drummond, die het zwaar op de proef gestelde hoofd van de medische dienst (Scott) verleidt en hem zover probeert te krijgen dat hij met haar wegloopt. Dan is er nog de moordenaar met waanideeën, die toevallig Barbara's vader is en die 'goed genoeg functioneert' in het indianenreservaat, waar hij met zijn dochter woont en zelfs een kliniek runt, maar die tot waanzin wordt gedreven alleen maar doordat hij weer in de beschaafde wereld wordt geplaatst. Het sterkste portret is dat van Scotts dokter Bock, die zijn ziel blootlegt als voormalig geniale zoon, mislukte vader en echtgenoot, briljante arts en verantwoordelijke bestuurder, die voortdurend van zelfmoord droomt maar zich moet verzetten tegen de eisen van zijn werk. Scott is uitzonderlijk in deze veeleisende rol. Tot aan de laatste scènes weet je niet of Bock het ziekenhuis zal verlaten voor Barbara's reservaat en een rustiger, eenvoudiger leven, of haar moordzuchtige vader zal worden gepakt of dat de protesterende, rellende plaatselijke bevolking het zal overnemen en het ziekenhuis op de knieën zal dwingen. Als je de krankzinnige moordenaar aan het werk ziet, vermoed je dat Chayevsky ons vertelt dat onze krankzinnige maatschappij hem die dingen laat doen, omdat ons is verteld dat hij een ander mens is, ver van steden en mensen.<br />Aangezien mijn eigen vader in de loop der jaren hoofdadministrateur was van een aantal grote ziekenhuizen, had ik enig idee van de eisen die zijn baan stelde en de enorme verantwoordelijkheid die hij op zich nam. Dit verhaal maakt die verantwoordelijkheid de spil waar Scotts crisis om draait. Dit is zowel een grappige als een enge film, met acteurs die voldoen aan de aanzienlijke eisen van Chayevsky's script. Het is ook een film waar ik elke keer dat ik ernaar kijk meer plezier aan beleef.
If you liked Paddy Chayevsky's "Network" you'll probably like this black comedy as well, as it's another brilliant Chayevsky script, a wonderful satire on big-city hospitals and a perfect vehicle for Geo. C. Scott. He plays a burned-out chief of medicine on the most chaotic day he or his hospital have ever seen. His personal crisis is coming to a head and his hospital's falling down around him, as local residents demonstrate against the hospital and patients and doctors are dying at an alarming rate, thanks to a biblically-inspired and murderous saboteur. The latter, who theatrically declares himself the "Fool for Christ," "Parakleet of Kaborka," "Wrath of the Lamb," and "Angel of the Bottomless Pit," bops doctors on the head, administers lethal injections and swaps patients' identities, causing treatments and operations to be performed on the wrong persons.<br /><br />This film makes you uncomfortable, as deadly mistakes like these do happen (hopefully not so many, not so often and not in one place) and at the same time makes you laugh at the priceless character portraits. One is Richard Dysart ("L.A. Law") as Dr. Wellbeck, a sort of celebrity surgeon who spends far more time worrying about his investments and publicly-traded stock than about his patients, who suffer lethally from his vast indifference and neglect. There's Diana Rigg as free-spirited, hippie-ish Barbara Drummond, who seduces the beleaguered chief of medicine (Scott) and tries to get him to run away with her. Then there's the deluded murderer, who happens to be Barbara's father and who "functions well enough" back at the Indian reservation where he lives with his daughter and even runs a clinic, but who's pushed to madness merely by being placed back in civilization. The strongest portrait by far is Scott's Dr. Bock, who bares his soul as former boy genius, failed father and husband, brilliant doctor and responsible administrator, who constantly dreams of suicide but must bear up under the demands of his job. Scott is exceptional in this demanding role.<br /><br />Until the final scenes one doesn't know if Bock will leave the hospital behind for Barbara's Indian reservation and a quieter, simpler life, whether her murderous father will be caught or whether the protesting, rioting locals will take over and bring the hospital to its knees. Watching the crazed killer at work, one suspects Chayevsky is telling us our lunatic society makes him do these things, as we're told he's a different person away from cities and people.<br /><br />As my own father was the chief administrator of a number of large hospitals over the years, I had some idea of the demands of his job and the huge responsibility he shouldered. This story makes that responsibility the linchpin on which Scott's crisis turns. This is both a funny and scary film, with the actors up to the considerable demands of Chayevsky's script. It's also a film I get more out of each time I watch it.