Dit is een geval van te ver gaan in een sprookje. Het Betoverde Huisje brengt Dorothy McGuire ten tonele als een 'afschuwelijke lelijke' oude vrijster en Robert Young als een misvormde piloot. Om een lang verhaal kort te maken: Scarface trouwt met een oude vrijster, waarna hun liefde hen op miraculeuze wijze (licht, cosmetica en het verwijderen van neplittekens) transformeert tot mooie mensen - een magische verandering die ze toeschrijven aan de betovering van het wonen in een huisje aan zee dat al generaties lang de verblijfplaats is van bruidsparen.<br />Als het verhaal hier ophield, prima; het zou een fabel zijn met een spreekwoordelijke boodschap: schoonheid ligt in het oog van de aanschouwer. Scarface begroet zijn publiek, het is een pijnlijke schok voor hen dat ze nog steeds alledaags zijn. Zie je, ze lijken alleen maar mooi op elkaar na een situatie waar het publiek goed op is voorbereid omdat alle bijfiguren hebben gepredikt dat onaantrekkelijke mensen echt hun verwachtingen moeten laten zakken en andere manieren moeten vinden om gelukkig te zijn. Je weet wel. Een hobby nemen. Een oude vrijster doet houtbewerking, bijvoorbeeld. Scarface overweegt drijfhout te gaan verzamelen.<br />De oorspronkelijke toneelschrijver (Arthur Wing Pinero) en de filmmakers hebben geen enkel vertrouwen in de menselijke natuur. Hun boodschap is: je bent lelijk of mooi, en geen enkel mooi iemand zou ooit van een lelijk iemand houden. Erger nog, lelijke mensen moeten zich kennelijk hun geliefde als mooi voorstellen. De werkelijkheid voldoet gewoon niet. <br />Je vraagt je af wat Elaine Mason elke dag zag als ze naar haar man Stephen Hawking keek.
This is a case of taking a fairy tale too far. The Enchanted Cottage delivers Dorothy McGuire as a "terrible ugly" spinster and Robert Young as a disfigured pilot. Long story short: Scarface marries Spinster, after which their love transforms them, miraculously (lighting, cosmetics and the removal of fake scars), into beautiful peoplea magical change that they attribute to the enchantment of living in a seaside cottage that has been the abode of generations of honeymooners.<br /><br />If the story stopped there, fine; it would be a fable with a proverbial message: beauty is in the eye of the beholder. But it lurches ahead, reaching for reality. When Mr. and Mrs. Scarface greet their public, it comes as a painful shock to them that they're still homely. You see, they only appear beautiful to each other a situation which the audience is well prepared for because all the secondary characters have been sermonizing that ill-favored people really need to lower their expectations, and find other ways to be happy. You know. Take up hobbies. Spinster does woodcuts, for instance. Scarface considers collecting driftwood.<br /><br />The original playwright (Arthur Wing Pinero) and the filmmakers have zero faith in human nature. Their message is: You're either ugly or pretty, and no pretty person would ever love an ugly one. What's even worse, ugly people evidently need to imagine their lover as pretty. Reality just won't do.<br /><br />One wonders what Elaine Mason saw every day when she looked at her husband, Stephen Hawking.