Volledige openheid: ik ben geboren in 1967. In het begin vond ik het een grappig idee <0xE2><0x80><0x93> als je als tiener opgroeide in de tijd van Reagan, was een reisje door het verleden een lolletje of drie waard. Pop Rocks, Atari en Rock 'em Sock 'em Robots? Ik was er gek op, niet _ondanks_ het feit dat ze maf waren, maar _omdat_ ze maf en dwaas en leuk waren. Maar toen vh1 besloot de serie _I Love Last Tuesday_ te maken, wist ik dat het genoeg was. Gaat Hal Sparks niks beters te doen hebben dan uit een teleprompter voorlezen hoe idiote Slinky's zijn? (Wacht, ik kijk even... hmmm, nee. Nee, blijkbaar niet.) Grappige, snobistische, superhippe aanstellerij heeft zijn plaats, maar genoeg nu!
Full disclosure: I was born in 1967. At first the premise tickled me -- after all, if you were a teenager growing up in the age of Reagan, a trip down memory lane was worth a laugh or three. Pop Rocks, Atari and Rock 'em Sock 'em Robots? Loved 'em, not *despite* the fact they were goofy, but *because* they were goofy and silly and fun. But when VH1 decided to make the series "I Love Last Tuesday", I knew enough was enough. Goes Hal Sparks have nothing better to do than read from a teleprompter how idiotic Slinkys are? (Wait, let me check... hmmm, no. No, it appears he doesn't.) Snarky, snotty uber-hip posturing has its place, but enough already!