Gake no Ue no Ponyo is een prachtig geanimeerde film en een verademing na de vele harteloze, zielloze CGI-films die er zijn gemaakt. De pastel- en kleurtekeningen van de achtergronden waren een verrassing na Sen voor Chihiro no Kamikakushi (Geestelijk Weg) en Hauru no Ugoku Shiro (Huilend Kasteel) omdat ze qua stijl zo sterk op elkaar leken. De stijl werkte goed voor de film en werd uitzonderlijk goed uitgevoerd. De tijd en moeite die erin zijn gestoken om de film tot leven te brengen, worden zeer gewaardeerd, want het geeft de personages zoveel meer leven, en de details en zorg die eraan worden besteed maken de film zoveel beter. Er zijn door de hele film heen verschillende geweldige scènes met veel beweging en actie. Het verhaal is eenvoudig, maar vrij goed geschreven en uitgespeeld. De plot bleef gericht op de relaties tussen de personages, en hoewel het niet zo goed was uitgespeeld als in Tonari no Totoro (Mijn Buurvrouw totoro) is het nog steeds geweldig. Ik had het gevoel dat elk personage de gepaste hoeveelheid speeltijd had in tegenstelling tot _Bezield weg_, dat zo vol zat met opvallende personages dat het had kunnen uitgroeien tot een hele serie. (De Radish Spirit. Daar had je weer een hele film!) Mijn enige echte probleem met de film was het einde. Zoals het in de Engelse versie wordt verwoord, lijkt het tenminste alsof het zo is gegaan.' Het wordt een geweldige test voor Sonnenk<0xC3><0xB6>k, die alleen maar blijkt te bestaan uit de belofte die hij Ponyo's moeder doet dat hij van Ponyo zal houden. Maar als ik hier langer over nadenk, denk ik dat de vertaling misschien niet zo accuraat is, want de test is de belofte en diep vanbinnen meent hij het echt. De film leek echter abrupt te eindigen. Afgezien daarvan was de film geweldig en kan ik hem van harte aanbevelen.
Gake no Ue no Ponyo is a beautifully animated film and a relief from the many heartless soulless CGI movies being made. The pastel and color pencil backgrounds were a surprise after Sen to Chihiro no Kamikakushi(Spirited Away) and Hauru no Ugoku Shiro(Howl's Moving Castle) being so similar stylistically. The style worked well for the film and was done exceptionally well. The time and effort put in to animate this is greatly appreciated as it gives the characters so much more life, the detail and care it takes makes the movie turn out so much better. There are several great scenes throughout the movie that have lots of movement and action. The greatest to me being a scene were Ponyo's sisters transform into massive wave like fish while she runs on top of them. The story is simple but fairly well written and played out. The plot stayed focused around character relationships and while it wasn't played out as well as in Tonari no Totoro(My Neighbor Totoro) it is still great. I felt that each character had the an appropriate amount of screen time unlike Spirited Away which was so jammed with distinctive characters that it could have been stretched out into an entire series.(The Radish Spirit. There was a another whole movie right there!) My only real problem with the movie was the end. The way its worded in the English version at least makes it seem like there's going to be some great test given to Sōsuke which turns out to be just him promising Ponyos mother that he will love Ponyo. Though putting more thought into this leads me to think that translation may not be that accurate to the actual meaning in that the test is the promise and that deep down he really means it. The movie did seem to end abruptly though. Other than that the movie was great and I highly recommend it.