Ik weet niet zeker of er in deze recensie spoilers staan, maar ik neem het zekere voor het onzekere door aan te geven dat die er misschien wel zijn. Hoe dan ook, het is onwaarschijnlijk dat iemand die het boek niet kent naar deze film zal kijken.<br />Er is een oud gezegde over hard werken en een muis voortbrengen. 'Comanche Moon' is zo'n muis.<br />De roman concentreert zich meer op de indianen dan op de Amerikanen. Bij het aanpassen voor de tv redeneerden McMurtry en Osanna terecht dat het publiek meer geïnteresseerd zou zijn in de blanken dan in de roodhuiden. Jammer genoeg staat er weinig in de roman wat we niet al weten over Gus, Woodrow en hun vrienden. Dus geeft de film ons voornamelijk een onheilspellend voorspel van wat er in 'Lonesome Dove' zal gebeuren. De indianen <0xE2><0x80><0x93> die hun eigen verhaal te vertellen hebben <0xE2><0x80><0x93> worden grotendeels naar de achtergrond gedrongen <0xE2><0x80><0x93> zozeer dat iemand die het boek niet heeft gelezen zich terecht zal afvragen waarom het 'Comanche Moon' heet.<br />De roman heeft geen algemene verhaallijn of veel van een 'punt'. Dit had in de film kunnen worden vastgelegd door het contrast tussen de indianen die hun land en hun manier van leven verliezen aan de oprukkende Amerikanen, die 'beschaving' brengen. Deze kans werd gemist.<br />In tegenstelling tot 'Lonesome Dove' heeft 'Comanche Moon' weinig uitgebreide scènes die karakter of relaties ontwikkelen <0xE2><0x80><0x93> althans onder de Amerikanen. De uitgebreide scènes met de indianen zijn grotendeels weggelaten of ingekort. En voor een (net-)film van vier uur is hij opmerkelijk episodisch en wispelturig. Je krijgt het gevoel dat het script oorspronkelijk langer was en was ingekort om de productiekosten te drukken.<br />Het scenario bestaat voornamelijk uit clichés, aforismen en gemeenplaatsen. Het is van de hand van de schrijver van 'The Last Picture Show' en het is een verbazingwekkend slecht script. McMurtry en Osanna hadden de gelegenheid om problemen met het verhaal en de karakteriseringen op te lossen, maar deden dat niet.<br />Een deel van de beste dialogen uit de roman ontbreekt of is om onduidelijke redenen veranderd. Zo toont Clara (Cassie) haar intense haat voor Woodrow (Jack) door Gus (Ennis) te veroordelen omdat hij er altijd vandoor gaat om bij zijn "partner" te zijn. Die wrange kleine onthulling van Clara's seksuele jaloezie is verdwenen. Het is de scène waarin de oer-Woodrow Maggie waarschuwt dat ze zich niet door Jake Spoon moet laten 'compromissen'. De uitwisseling in de roman is korter en ruwer; de film laat het minder doorschemeren en schildert Woodrow niet helemaal af als de sociaal domme, emotioneel bevroren steen die hij is. (Toen ik die scène in de roman las, had ik Woodrow het liefst een stomp in zijn maag gegeven <0xE2><0x80><0x93> of erger.) Er zijn nog andere veranderingen, waarvan sommige begrijpelijk zijn. Inish Sculls oogleden worden niet afgesneden; daarvoor zou je een dure CGI moeten aanschaffen. Maar Buffalo Hump heeft geen bochel! (Misschien vond men het onredelijk om Wes Studi te vragen met zo'n enorme prothese te sjouwen.) En het personage van Buffalo Hump is 'opwekkender en vriendelijker'. Hij is lang niet zo grotesk gewelddadig als hij in de romans was.<br />Het enige goede aan deze bijna-kalkoen is Steve Zahns opmerkelijke prestatie <0xE2><0x80><0x93> niet zozeer Gus McCrae, maar Robert Duvall die Gus McCrae speelt. Het is griezelig. Hij doet Duvalls manier van doen en spreken na, zonder ooit opzettelijk of verlegen te lijken. Net als Duvall zit hij helemaal 'in' het personage. En hij laat ons zien hoe Gus in het derde deel'meer Gus' wordt.<br />Het beste aan 'Comanche Moon' is dat het onze genegenheid voor 'Lonesome Dove' niet zal bederven, niet alleen een geweldige western, maar een geweldige Amerikaanse film.<br />PS: Voor degenen die denken dat Rachel Griffiths over de top was: dat is ze ook.' zoals ze in het boek was.
I'm not sure this review contains spoilers, but I'm playing it safe by indicating there might be. Regardless, it's unlikely anyone will watch this film who isn't familiar with the book.<br /><br />There's an old wisecrack about laboring mightily and bringing forth a mouse. "Comanche Moon" is such a mouse.<br /><br />The novel focuses more on the Indians than the Americans. In adapting it for TV, McMurtry and Osanna rightly reasoned that the audience would be more interested in the whites than the reds. Unfortunately, there's little in the novel that we don't already know about Gus, Woodrow, and their friends. So the movie gives us mostly a portentous prehash of what will occur in "Lonesome Dove". The Indians -- who have their own story to tell -- are largely relegated to the background -- so much so that someone who hasn't read the novel will rightly wonder why it's titled "Comanche Moon".<br /><br />The novel has no overall story line, or much of a "point". This could have been fixed in the movie, by more strongly drawing the contrast between the Indians losing their lands and way of life to the encroaching Americans, who bring "civilzation". This opportunity was missed.<br /><br />Unlike "Lonesome Dove", "Comanche Moon" has few extended scenes that develop character or relationships -- at least among the Americans. The extended scenes with the Indians have been largely removed or shortened. And for a (net) four-hour film, it is remarkably episodic and choppy. One gets the feeling the script was originally longer, and cut to reduce the production costs.<br /><br />The screenplay comprises mostly clichéd dialog, aphorisms, and platitudes. Coming from the author of "The Last Picture Show", it's a startlingly bad script. McMurtry and Osanna had the opportunity to fix problems with the story and characterizations, but did not.<br /><br />Some of the best dialog from the novel is missing or altered, for no obvious reason. For example, Clara (Cassie) shows her intense hatred of Woodrow (Jack) by condemning Gus (Ennis) for always running off to be with his "pard". That tart little revelation of Clara's sexual jealously is gone. Then there's the scene where the ur-dense Woodrow warns Maggie not to let Jake Spoon "compromise" her. The exchange in the novel is shorter and harsher; the film tones it down, and doesn't portray Woodrow as quite the socially stupid, emotionally frozen stone he is. (When I read that scene in the novel, I wanted to punch Woodrow in the stomach -- or worse.) There are other changes, some of them understandable. Inish Scull's eyelids are not cut off; to do so would like have required expensive CGI. But Buffalo Hump has no hump! (Perhaps it was felt unreasonable to ask Wes Studi to schlep around such a huge prosthesis.) And Buffalo Hump's character is "kindler and gentler". He is nowhere nearly as grotesquely violent as he was in the novels.<br /><br />The only good thing about this near-turkey is Steve Zahn's remarkable performance -- not so much as Gus McCrae, but as Robert Duvall playing Gus McCrae. It is uncanny. He perfectly duplicates Duvall's mannerisms and manner of speech, without ever appearing "deliberate" or self-conscious. As was Duvall, he is wholly "within" the character. And he actually shows us Gus becoming "more Gus" in the third part.<br /><br />The best thing about "Comanche Moon" is that it won't spoil our affection for "Lonesome Dove", not just a great Western, but a great American film.<br /><br />PS: For those who think Rachel Griffiths was over the top -- that's the way she was in the book.