Het laatste deel van Kieslowski's trilogie, gebaseerd op de kleuren van de Franse vlag, brengt de regisseur in harmonie met de metafysische en transcendente aard van het filmbeeld. In rood is beeldspraak van het grootste belang, evenals de voor de hand liggende maar slimme kleurcodering. Maar in plaats van zich te houden aan lege esthetische bedenksels gebaseerd op het 'cinema du look', is het rood van Kieslowski een gelaagde, dicht opeengepakte meditatie over de aard van het lot en de liefde. In rood zijn liefde en lot met elkaar verweven maar complexe begrippen, evenzeer gedicteerd door de grillen van de mens als door de onzichtbare parallelle associaties die aan ons lijken voorbij te gaan. Je krijgt het gevoel dat rood in werkelijkheid een allegorie is, een heropvoering van Prospero's toneelstuk. Het is een van de alomtegenwoordige gebaren in De storm, maar het is meer dan zijn verhaal doet vermoeden. Red vraagt om talloze bezichtigingen, en bij elke bezichtiging wordt er iets nieuws ontdekt dat zich vervlecht met de al onberispelijk geconstrueerde structuur.<br />Hoewel Red alleen staat als een meesterwerk van Kieslowski, kan het het best worden gezien als een deel van de trilogie. Elementen van Blauw en Wit worden in Rood beschreven, en dat zullen wetende kijkers leuk vinden.
The final part of Kieslowski's trilogy based on the colors of the French flag finds the director at peace with the metaphysical and transcendent nature of the cinematic image. In Red, imagery is paramount, as well as the obvious but clever color coding. However, rather than adhering to empty aesthetic contrivances based on the 'cinema du look', Kieslowski's Red is a multi-layered, densely plotted meditation on the nature of fate and love. In Red, love and fate are intertwined but complex notions, dictated as much by the whims of human beings as the invisible parallel associations that seems to pass us by. You sense Red is really an allegory, a reenactment of Prospero's omnipresent gestures in The Tempest, yet it is more than its story appears. Red demands countless viewings, and in each viewing something new is discovered that weaves itself into the already immaculately plotted structure.<br /><br />Although Red stands alone as a masterwork from Kieslowski, it's best viewed as part of the trilogy. Elements of Blue and White are referenced in Red, which knowing viewers will enjoy.