Na het zien van Ingmar Bergmans _Skammen_ had ik veel gevoelens, maar vooral voelde ik me onbevredigd. Ik heb zo veel hype over deze film gehoord, maar ik merkte dat hij tekortschoot. Begrijp me niet verkeerd, ik kan de artistieke waarde van zo'n film ten volle waarderen, maar wat diepte en emotie betreft was ik niet zo onder de indruk. Ik vond de personages onaangenaam en onrealistisch, wat afbreuk deed aan het dramatische effect. Bovendien gaf het feit dat de oorlog nep was me het gevoel dat de emotie niet echt was. Dramatische oorlogsfilms zijn naar mijn mening veel effectiever als de gebeurtenissen (niet noodzakelijkerwijs het verhaal zelf) echt gebeurden. Ik heb gemerkt dat van alle films die de wreedheid proberen te tonen, deze het meest effectief is.
After watching Ingmar Bergman's Skammen, I had many feelings, but most notably, I felt unsatisfied. I have heard so much hype about this movie but I came to find it lacking. Don't get me wrong, I can fully appreciate the artistic value of such a film, but as far as depth and emotion, I was not so impressed. I found the characters to be disagreeable and unrealistic, which detracted from the dramatic effect. In addition, the fact that the war was fake led me to feel that the emotion was not real. Dramatic war movies, in my opinion, are much more effective if the events (not necessarily the story itself) really happened. I find that of all the movies that try to show the brutality this one falls in the middle as far as effectiveness.