De Schoonheid. De Verschrikking. De Poëzie. De Verschrikking. De Onschuld. De Schuld.<br />Misschien is dat wel zo ongeveer alles wat ik in deze recensie voor A TALE OF TWEE ZUSTERs zou moeten schrijven. Het beste is om gewoon naar deze film te kijken zonder er iets van te weten. Ik wist zelf helemaal niets over de geschiedenis van de twee meisjes toen ik deze film bekeek. Ik keek alleen maar naar de mooie hoes, las niet eens de synopsis op de achterkant en stopte hem in de dvd-speler. Ik wist alleen maar dat hij verschillende prijzen won op festivals over de hele wereld en dat hij zeer aanbevolen werd.<br />Op de dvd-cover stond: 'De meest angstaanjagende film sinds de ring, de graal en het donkere water.' Hoewel het angstaanjagende deel misschien klopt, kun je de rest wel vergeten, want het enige wat A TALE OF TWO SISTERS met die film gemeen heeft, is... een spookachtige verschijning met lang zwart haar. Het is zelfs een beetje oneerlijk om hem te vergelijken met die beroemde Japanse films, want deze Koreaanse film heeft veel meer te bieden en is in feite iets gecompliceerder en intelligenter dan die andere.<br />Deze film is gewoon een klein meesterwerk, en hier zijn een paar redenen (zonder iets over de plot te vertellen): de film zelf overrompelde me minstens twee keer met slimme verrassingsscènes. En net als je denkt dat je de conclusie hebt gehad (of je die nu krijgt of niet, dat is het). Het camerawerk is uitstekend, waarbij de regisseur af en toe indrukwekkende, zo niet vernieuwende invalshoeken kiest. Sommige opnamen zijn pure poëzie (zoals de opname met de twee zussen bij het meer). Het ziet er allemaal erg stijlvol uit. Er zijn slechts vier hoofdpersonen, maar de intrige die hen omringt is intens. Het verhaal zelf begint een beetje traag, maar er is een heleboel variatie in toon en emoties om het interessant te houden. Er was zelfs een scène (toen de meisjes naar het meer vertrokken) die me plotseling aan Peter Jackson deed denken. SOPHIE CREATURES. Maar als de horror begint, is die heel effectief. Er zitten ook een paar geslaagde verrassingseffecten in. Verdomme, ik sprong op van mijn bank. De muziek is geweldig, en op momenten dat het niet eng zou moeten zijn, merkte ik onwillekeurig dat het een beetje Italiaans aandeed. Een beetje vreemd voor een Koreaanse film. Maar toch, een geweldige score. Er is heel veel zorg besteed aan elk detail van deze film, inclusief een perfect uitgebalanceerd surroundgeluid.<br />Ik denk ook dat het niet genoeg geloofwaardigheid krijgt als je A TALE OF TWO SISTERS gewoon een horrorfilm noemt. Het is meer een mysterieus horrordrama dat zowel op psychologisch als bovennatuurlijk niveau werkt. Hoe je het ook bekijkt, dit is Aziatische horror die hoog op de lijst van de beste staat. Het is misschien niet bloederig, maar het wordt af en toe behoorlijk eng en het onderwerp is behoorlijk gestoord. Dus als je hem nog niet hebt gezien, zoek dan een kopie, stop hem in je dvd-speler, ga mee met de stroom en zorg ervoor dat je je volledige aandacht aan deze film besteedt, want hij duurt 110 minuten.<br />Zo, ik hoop dat ik het goed heb gedaan om hem te prijzen zonder iets te bederven.
The Beauty. The Terror. The Poetry. The Horror. The Innocence. The Guilt.<br /><br />Maybe that's just about all I should write in this comment for A TALE OF TWO SISTERS. The best thing is to just watch this movie without knowing anything about it. I myself didn't even know one single thing about the history of the two girls when I went into this movie. I just took a look at the nice cover-art, didn't even read the synopsis on the back and popped it into DVD-player. I only knew that it won several prices on festivals around the world and that it came highly recommended.<br /><br />The DVD-cover read "The Most Frightening Film since THE RING, THE GRUDGE and DARK WATER". Though the frightening-part might be right, you can forget about the rest, because the only thing A TALE OF TWO SISTERS has in common with those movie is... a ghostly apparition with long black hair. It's even a bit unfair to compare it with those famous Japanese movies, because this Korean movie has a lot more to offer and is in fact a bit more complicated and intelligent than those others.<br /><br />This movie simply is a small masterpiece, and here are some reasons (without telling anything about the plot): The movie itself caught me off guard at least two times with clever surprise-twists. And just when you think you've had the conclusion (whether you get it or not, that's irrelevant for the moment) and you think the movie will end... this movie goes on a bit longer. The cinematography is amazing, using bright colors during the day and dark shades at night. The camera-work is excellent with the director sometimes choosing impressive, if not, innovating angles. Some shots are pure poetry (e.g. the top-shot with the two sisters at the lake). It all looks very stylish. There are only four main characters, but the intrigue surrounding them is intense. The story itself starts a bit slow, but there's a lot of variety in tone and emotions to keep it interesting. There was even one scene (when the girls took off towards the lake) that suddenly had me remembering Peter Jackson's HEAVENLY CREATURES. But when the horror kicks in, it's quite effective. There are also a few successful surprise-scares in it. Damn, I jumped right up from my sofa. The musical score is great, and at times when it's not supposed to be scary, I couldn't help but noticing that it had sort of an Italian feeling to it. A bit strange for a Korean movie. But nevertheless, a great score. So much care went into every detail of this film, including a perfectly balanced surround sound.<br /><br />I also think that calling A TALE OF TWO SISTERS just a horror movie is giving it not enough credit. It's more a mysterious horror-drama that works both on a psychological and supernatural level. No matter how you look at it, this is Asian horror that ranks way up there amongst the finest. It might not be gory, but it gets pretty scary at times and the subject matter is pretty disturbed. So if you haven't seen it yet, then find a copy, pop it into your DVD-player, go with the flow and make sure you give this movie your full attention for it's 110 minutes running time.<br /><br />There, I hope I did a good job praising it without spoiling anything.