Als Daphne Du Maurier REBECCA in de jaren vijftig van de twintigste eeuw in San Francisco had gezet, zou het heel goed kunnen lijken op deze gespannen, hoogst ongebruikelijke film van Robert Wise. Valentina Cortese speelt een overlevende van een concentratiekamp die de identiteit van een dode vrouw steelt en zich in het leven van Richard Basehart infiltreert (die toevallig ook de voogd van de zoon van de dode vrouw is)... het is absurd en over de top, maar het is ook topvermaak. Cortese is geweldig en stort langzaam in als ze beseft dat ze een fout heeft gemaakt. Basehart is prima, al is hij een beetje saai... hoewel hij door de belichting aan het eind heel dreigend overkomt. Fay Baker is een heel goede verzorgster, als Mrs. Danvers. Wise is een goede regisseur en hij houdt de boel in een behoorlijk energiek tempo in beweging. Hij voert ook een inmiddels klassieker geworden, uit de hand gelopen auto-ongeluk uit, met Cortese (of in elk geval een stunt van Cortese) aan het stuur.
If Daphne Du Maurier had set REBECCA in 1950s San Francisco, it might very well resemble this uptight, highly unusual noir from Robert Wise. Valentina Cortese plays a concentration camp survivor who steals the identity of a dead woman and insinuates herself into the life of Richard Basehart (who happens also to be the guardian of the dead woman's son)...it's absurd and over-the-top but also topflight entertainment. Cortese is terrific, slowly falling apart as she realizes the mistake she's made. Basehart is fine if a bit bland...although the lighting toward the end makes him appear very menacing. Fay Baker makes a very good Mrs. Danvers-like caretaker. Wise is a fine director and he keeps things moving at a pretty brisk clip. He also stages a now classic out of control car crash with Cortese (or at least a stunt Cortese) at the wheel.