De verhaallijn van de liefde van een man voor een onschuldige baby die hij aantreft met een misvormd gezicht en aan de andere kant van de wereld een oppervlakkig, egocentrisch 'dalmeisje' dat een geboortedatum met haar deelt en uiteindelijk een groot verschil maakt in het leven van beide. Wat een geweldige en waardige verhaallijn. Maar in dit verhaal is het schrijven en/of regisseren en/of redigeren van het scherm zo slecht dat het de meeste vreugde uit het verhaal haalt. Het personage van Linda Hamilton gaat van begrip voor moeder naar boosaardige heks en weer terug, sneller dan een kogel, en met welk doel? Conflict, conflict, conflict, bij de geringste aanleiding. Katie (The California Girl) en haar vriendje, Katie' Mijn moeder en iedereen, inclusief de arme vrouw bij de incheckbalie op het vliegveld, Lins pleegvader, de aardigste, attentste man die er bestaat, en zijn vrouw en biologische zoon, die voortdurend met elkaar in conflict zijn. Ik wilde echt genieten van een hartverwarmend verhaal, maar het enige wat me deed glimlachen was toen alle haat en strijd voorbij waren. Er waren te veel onverklaarde of onlogische gebeurtenissen, waarvan er veel niet bijdroegen aan het verhaal. Mijn vrouw en ik keken elkaar steeds aan en vroegen ons af hoe zo'n goede cast en wat een geweldig verhaal zou moeten zijn, zo vreselijk kon worden verprutst.
The story line of a man's love for an innocent baby he finds with a malformed face and on the opposite side of the world a shallow self centered "valley girl" who shares a birth date with her and ends up making a big difference in both of there lives. What a great and worthy story line. But in this telling the screen writing and/or directing and/or editing is so poor as to take most of the joy out of the story. Linda Hamilton's character goes from understanding mom to wicked witch and back faster than a speeding bullet, and for what purpose? Conflict, conflict, conflict, at the drop of a hat. Katie (The California Girl) and her boyfriend, Katie's Mom and everybody, including the poor lady at the airport check-in counter, Lin's adopted father, who is the nicest, most considerate man alive, and his wife and biological son, all in constant conflict. I really wanted to enjoy a heartwarming story, but the only thing that made me SMILE was when all the hate and fighting were over. There were too many unexplained or illogical events, many of which don't add to the story. My wife and I kept looking at each other and asking ourselves how such a good cast and what should be a great story, could be crapped up so badly.