'Eighteen' (2004) vertelt het verhaal van Pip Anders, een depressieve en extreem cynische jongeman die vervreemd is van zijn slecht functionerende familie uit de hogere middenklasse en in de straten van Vancouver leeft. Op zijn achttiende verjaardag krijgt hij een cassettebandje en een cassetterecorder van zijn onlangs overleden grootvader, die hem vertellen over zijn memoires van zijn eigen achttiende verjaardag, zijn tijd in het Britse leger in Frankrijk en zijn pogingen om een dodelijk gewonde kameraad te helpen voorkomen dat hij door de bezetters gevangen wordt genomen. Terwijl Pip naar het bandje luistert (Ian McKellen heeft voor de stem van zijn grootvader gezorgd), zien we de taferelen die hij beschrijft als flashbacks, afgewisseld met de dagelijkse taferelen van Pip' Het is een ambitieuze tweede film van schrijver/regisseur Richard Bell ('Two Brothers'), met een gepolijste uitstraling, uitstekende fotografie, goed ontwikkelde, niet-stereotypische personages (met homo's en hetero's gelijk behandeld) en prijzenswaardige inspanningen in emotioneel en fysiek veeleisende rollen van een paar getalenteerde nieuwe acteurs (vooral Paul Anthony als Pip en Brendan Fletcher als zijn grootvader op 18). Er is ook een opmerkelijke rol voor Alan Cummings als priester die Pip probeerde te helpen, en een kleine bijrollenrol voor Thea Gill ('Queer As Folk'). Mijn enige kritiek is dat het algehele effect te'slijmerig' of te kunstmatig is voor een publiek, dat veel van de ondersteunende dialogen (en het einde) te gekunsteld en voorspelbaar is, en dat de regie scherper had moeten zijn om slordige overacting in sommige scènes te beteugelen. Ik kan het wel aanbevelen, 7 van de 10 sterren, inclusief extra punten voor een opmerkelijke prestatie.
"Eighteen" (2004) tells the story of Pip Anders, a depressed and extremely cynical young man who is estranged from his dysfunctional upper/middle class family and living on the streets of Vancouver. On his 18th birthday, he receives a cassette tape and player from his recently-deceased grandfather, relating his memoirs of his own 18th birthday, spent serving with the British army in France, trying to help a mortally-wounded comrade avoid capture by the occupying Germans. As Pip listens to the tape (Ian McKellen provided the voice of his grandfather), we see the scenes he is describing as flashbacks, alternating with daily scenes of Pip's life, as well as more recent flashbacks filling in the dark secret why Pip left home and finds it impossible to trust anyone who is nice to him.<br /><br />An ambitious second film from writer/director Richard Bell ("Two Brothers"), with a polished look, excellent photography, well-developed non-stereotypical characters (with gay and straight treated equally), and commendable efforts in emotionally and physically-demanding roles from some talented new actors (especially Paul Anthony as Pip and Brendan Fletcher as his grandfather at 18). There is also a noteworthy turn by Alan Cummings as a priest who tried to help Pip, and a small supporting role played by Thea Gill ("Queer As Folk"). The complex story - in the director's own words in his DVD commentary - is meant to drive a "vortex of emotion" pushing Pip to his breaking point, and it certainly accomplishes that. My only criticisms are that the overall effect is too "schmaltzy" or artificial for an audience to truly identify with, much of the supporting dialog (and the ending) too contrived and predictable, and the direction needed to be sharper to curtail sloppy overacting in some scenes. I do recommend it, 7 stars out of 10, including extra points for a noteworthy effort.