Ik was behoorlijk opgewonden toen ik deze film zag tijdens een wedstrijd op het filmfestival van Montreal. Samen met Elephant en een paar anderen dacht ik dat de kwestie van het Amerikaanse wapengeweld en de Amerikaanse cultuur op een intelligente manier zou worden behandeld en op een manier die voor de filmbezoekers onweerstaanbaar zou zijn. De persverklaring beloofde (met niet al te veel woorden) een 'rode viool' voor de groep van wapengeweldplegers, iets wat ons zou doen nadenken over onze NRA-gedachte over het neerschieten van de massa in dit land.<br />Nadat we tot na 9.15 uur hadden gewacht om plaats te kunnen nemen voor een screening om 21.00 uur (ik weet niet welke technische problemen ze zouden zijn tegengekomen), mochten we eindelijk de zaal in om de film op DV te zien (waar is de geadverteerde 35mm-afdruk gebleven?). Ik denk dat ik zojuist mijn eerste vraag heb beantwoord. Het resultaat is een weerzinwekkende puinhoop. We krijgen het 'wapen', in een vignet met de meest onrealistische 'biker' die ik ooit heb gezien (en ik ken er meer dan een paar). De film vervalt dan alleen tot irrelevante 'karakterontwikkeling' omdat de personages a. gestereotypeerd zijn, b. losers, c. gestereotypeerde losers, en/of d. rassenkarikaturen zijn. Het duurt nog eens 30 minuten om bij de plotbeweging te komen, en als we daar eenmaal zijn, verlangen we naar de stompzinnige gesprekken tussen de echtparen en/of de bikers en pandjesbazen.<br />De film komt tot een slot, maar niet zonder enig cliché weg te laten. Het zou de naacp niet verbazen als een van die mensen achter een vuurwapen aan zat, omdat ze op de bodem van de maatschappelijke afvalberg zaten en altijd op zoek waren naar een kans, waar die zich ook voordeed. Als de actie een hoger niveau had gekregen, zouden de personages zich in elk geval wat meer hebben ingespannen.<br />Het grootste probleem is dat de belofte niet is ingelost. De plot was geweldig. In de handen van een P.T. Anderson of Gus Van Zandt had het een machtig verhaal kunnen zijn. Maar of het nu aan het script ligt, of aan de regisseur, of aan beide, het is één grote puinhoop die ten koste van alles genegeerd moet worden.<br />Mijn belangrijkste vraag is wie bij de MFF dacht dat dit wedstrijdmateriaal was. Ik kan dit maar beter begraven onder Showtime om drie uur's nachts.<br /><br />Art Blose.
I was quite excited when I saw this film in competition at the Montreal Film Festival. Along with Elephant and a few others, I thought the issue of American gun violence/culture would be treated intelligently and in a fashion compelling for film-goers. The press-release promised (in not so many words) a `Red Violin' for the gun-violence crowd, something to make us ponder our NRA-shoot-em-up mindset in this country.<br /><br />After waiting until after 9:15 to be seated for a 9AM screening (what technical difficulties they would have encountered is beyond me), we were finally let into the venue to see the film on DV (where did the advertised 35MM print go?). I think I just answered my first question.<br /><br />The result is an abhorrent mess. We get the "gun", in a vignette with the most unrealistic "biker' I have ever seen (and I do know more than a few). The film then lapses into irrelevant "character development" only because the characters are either a. stereotyped, b. losers, c. stereotyped losers, and/or d. racial caricatures. It takes another 30 minutes to get to the plot movement, and once we are there, we wish for the inane conversations between the couples and/or the bikers and pawn brokers.<br /><br />The film finds it's conclusion, but not without leaving any cliché untried. I didn't care for the white-trash characters who came in contact with the gun, and the depiction of the minority characters should have the NAACP crying foul immediately. All these people WOULD chase after a gun, because they are at the bottom of the societal trash-heap, and would look for an opportunity wherever it was found. Placing the action a level up would have at least provided some soul-searching on the part of the characters.<br /><br />The biggest problem is the promise unfulfilled. The plot outline was great. In the hands of a P.T. Anderson or Gus Van Zandt, it could have been a powerful piece. But due either to bad screenplay, direction or both, the thing is an unmitigated mess that needs to be ignored at all costs.<br /><br />My bigger question is who at the MFF thought this was competition material. Better bury this on Showtime at 3AM.<br /><br />Art Blose