Dylan en Bobby zijn jeugdvrienden en ze zijn verliefd op elkaar, zoals jonge jongens soms zijn. Maar Dylan heeft een meisje ontmoet en begint die jongensdingen te vergeten. Bobby weet dat hij niet in meisjes geïnteresseerd is en mist wat hij met Dylan had.<br />Dit is een deel van de popvideo van 1980, een deel van de thuisfilm, een deel van de videoherinnering. Deze film vertelt een verwarrend en droevig, maar maar al te vaak waar verhaal dat velen die het zien zal aanspreken.<br />Deze film roept veel herinneringen op en raakte een heel goede snaar bij me, maar ik wou dat de filmmaker wat verder was gegaan en het op een gelukkiger toon had gelaten. Ja, we houden allemaal van elkaar en verliezen elkaar, zelfs als we jong zijn, maar er is altijd een volgende dag, vooral als we jong zijn.
Dylan and Bobby are boyhood friends and they are in love the way that young boys sometimes are. But Dylan has met a girl and is starting to put those boyhood things aside. Bobby knows that he's not interested in girls and misses what he had with Dylan. <br /><br />Told as part cheesy 80's pop video, part home movie, part video recollection this film tells a confusing and sad, but all too often true, story that will hit home with many that see it. <br /><br />This film brings back a lot of memories and struck a very true chord with me but I wish the film maker had gone a bit further and left it on a happier note. Yes, we all love and lose, even when we are young, but there's always tomorrow, especially when we are young.