'The Mill on the Floss' was een van de mindere romans van Mary Ann Evans, die onder het mannelijke pseudoniem George Eliot schreef. Ik heb jaren geleden geprobeerd deze saaie en erg gezwollen roman te lezen, maar ik kon hem niet uitlezen. Ik zal deze filmversie alleen op zijn verdiensten beoordelen, omdat ik niet weet hoe trouw hij de oorspronkelijke roman volgt.<br />De openingstitels van de film zijn in een oud-Engels lettertype gedrukt dat de middeleeuwen suggereert, en dus is het een heel slechte keus voor een film met een 19e-eeuwse setting. (Aan de andere kant zien we, ongeveer halverwege de film, een close-up van een strooibiljet dat reclame maakt voor een veiling. Dit strooibiljet is gedrukt in authentieke Victoriaanse lettertypen en ziet er zeer overtuigend uit.) Het grootste deel van deze film is buitengewoon overtuigend in zijn weergave van de architectuur en kleding van het Engeland van het begin van de negentiende eeuw. De exacte locatie van het verhaal van deze film is nooit onthuld, maar <0xE2><0x80><0x93> te oordelen naar het accent van de acteurs <0xE2><0x80><0x93> zou ik zeggen dat het ergens in de Cotswolds moet zijn, misschien in Warwickshire.<br />De plot, voor zover die er is, gaat over een fabriek die een paar keer van eigenaar wisselt (meer dan een paar decennia) tussen twee rivaliserende families, de ene rijk en de andere van lage komaf. Ik ben het niet eens met een andere IMDb-recensent die beweert dat James Mason maar een kleine rol in deze film heeft. Mason heeft de grootste en meest centrale rol in dit drama, als de telg van de rijkere familie. Als de verwende en nukkige Tom Tulliver is Mason somber en impulsief. Zijn vertolking hier hoort thuis in een betere film: ik wilde 'Wuthering Heights' graag opnieuw zien, met Mason als Heathcliff.<br />Omdat dit een sage van meerdere generaties is (iets wat George Eliot veel beter deed in 'Middlemarch'), worden de hoofdrollen in deze film verdeeld over twee acteurs: kinderen in de proloog, volwassenen in het hoofdverhaal. De proloog van deze film bevat een zeer goed geschreven scène, waarin Tom Tulliver al op jonge leeftijd wordt neergezet als een eigenzinnige bullebak, en de jonge Philip Wakeham als fatsoenlijk en attent. Door hard werken heeft Philip een halve penny verdiend: Tom probeert hem die af te troggelen, maar is niet bereid de munt met brute kracht af te pakken: hij wil dat Philip hem de munt geeft. Alle kindacteurs in deze film, mannen en vrouwen, zijn getalenteerd en aantrekkelijk. Helaas spreken alle kinderen hun dialogen met een deftig, geaffecteerd accent dat in niets lijkt op het accent van de acteurs en actrices die dezelfde rollen spelen als volwassenen. Deze discrepantie vestigt de aandacht op de gekunsteldheid van het materiaal. Helaas is geen van de latere scènes zo goed als deze proloog.<br />De climax gaat over een menigte arbeiders in een stortbui, die veel beter georkestreerd en gefotografeerd zijn dan de eerdere scènes. Maar moderne kijkers (in Groot-Brittannië in elk geval) kunnen dit soort materiaal niet langer serieus nemen. Zo langzamerhand heeft praktisch elke Britse komiek een 'trouble at' t'mill, squire'-grap gemaakt, die precies dit onderwerp parodieert, dus had ik moeite om deze film met een uitgestreken gezicht te bekijken.<br />De karakterspeelster Martita Hunt is goed in een kleine rol, maar de openingstitels (in dat oude-Engelse lettertype) spelden haar voornaam verkeerd als 'Marita'. Ik geef deze saaie film 3 punten van de 10: één punt per stuk voor het optreden van James Mason, de eerste scène met de kinderen en de authentieke Victoriaanse lettertypen in het strooibiljet van de veilingmeester.
'The Mill on the Floss' was one of the lesser novels by Mary Ann Evans, who wrote under the male pseudonym George Eliot. I tried to read this dull and very turgid novel years ago, but was unable to finish it. I'll review this film version solely on its own merits, as I don't know how faithfully it follows the original novel.<br /><br />The film's opening credits are printed in an Old English typeface that suggests the mediaeval period, and so it's a very poor choice for a film with a 19th-century setting. (On the other hand, about halfway into the film, we see a close-up shot of a handbill advertising an estate auction. This handbill is set in authentic Victorian type fonts, and looks *very* convincing.) Most of this film is extremely convincing in its depiction of the architecture and clothing of early 19th-century England. The precise location of this film's story is never disclosed, but - judging by the actors' accents - I'd place it as somewhere in the Cotswolds, perhaps Warwickshire.<br /><br />The plot, what there is of it, involves a mill that changes hands a couple of times (over a couple of decades) between two rival families, one wealthy and one working-class. I disagree with another IMDb reviewer who claims that James Mason has only a small role in this film. Mason has the largest and most central role in this drama, as the scion of the wealthier family. As the spoilt and petulant Tom Tulliver, Mason is darkly brooding and impetuous. His performance here belongs in a better film: it made me want to see 'Wuthering Heights' recast with Mason as Heathcliff.<br /><br />As this is a multi-generational saga (something which George Eliot did much better in 'Middlemarch'), several of the main roles in this film are split among two actors apiece: child actors in the prologue, adults in the main narrative. The prologue of this film features a very well-written scene, establishing Tom Tulliver as wilful and bully-ragging from an early age, and young Philip Wakeham as decent and thoughtful. Through hard labour, Philip has earned a halfpenny: Tom tries to bully it away from him, but is unwilling to take the coin by brute force: he wants Philip to *give* it to him. All the child actors in this movie, male and female, are talented and attractive. Unfortunately, all of the children speak their dialogue in posh plummy-voiced accents that are utterly unlike the accents of the actors and actresses who play those same roles as adults. This discrepancy calls attention to the staginess of the material. Regrettably, none of the later scenes are as good as this prologue.<br /><br />The climax features a crowd of labourers in a rainstorm, much better paced and photographed than the earlier scenes. But modern viewers (in Britain, at least) can no longer take this sort of material seriously. By now, practically every British comedian has done a "trouble at t' mill, squire" comedy routine, parodying precisely this subject matter, so I had difficulty watching this movie with a straight face.<br /><br />The character actress Martita Hunt is good in a small role, but the opening credits (in that Old English typeface) misspell her forename as 'Marita'. I'll rate this dull movie 3 points out of 10: one point apiece for James Mason's performance, the early scene with the children, and the authentic Victorian typesetting in that auctioneer's handbill.