De acteurs zijn zo nietszeggend dat het bijna onmogelijk is ze uit elkaar te houden (Pauline Kael zei over deze film: 'De acteurs hebben namen, maar ze zijn echt anoniem'), en de special effects zijn echt slecht. Ze simuleren gewichtloosheid met mensen die aan kabels hangen en door de truc te reconstrueren waardoor Fred Astaire in 'Royal Wedding' op het plafond danst (maar geen van deze kerels beweegt zich goed genoeg om het er overtuigend uit te laten zien).<br />Het dieptepunt van de film is wanneer een van de personages, een vliegtuigmagnaat, een paar andere 'giganten van de industrie' probeert te overtuigen. '... en hij laat ze een Woody Woodpecker-cartoon zien die uitlegt hoe een raket werkt op het niveau van de tweede klas! (En dan te bedenken dat Robert Heinlein aan het scenario heeft meegewerkt...)'<br />Het enige pluspunt is dat het productieontwerp erin slaagt een soort 'Amazing Stories'-gevoel over te brengen, en zelfs dat wordt veel beter gedaan in de volgende film van de producer (George Pal) <0xE2><0x80><0x93> _When Worlds Collide_ <0xE2><0x80><0x93> die net zo slecht acteert, maar veel onderhoudender is. Maar Pals beste sciencefictionfilm moet _The Time Machine_ worden.
The actors are so bland that it's almost impossible to tell them apart (Pauline Kael said of this movie: "The actors have names, but they're truly anonymous"), and the special effects are really bad. They simulate weightlessness with people hanging on cables and by recycling the trick that let Fred Astaire dance on the ceiling in "Royal Wedding" (but none of these guys move well enough to make it look convincing). <br /><br />The low point of the movie is when one of the characters, an airplane tycoon, is trying to convince some other "giants of industry" to come in with him in a moon-rocket consortium, and he shows them a Woody Woodpecker cartoon that explains how a rocket works at a 2nd grade level! (And to think that Robert Heinlein worked on the screenplay...)<br /><br />The only plus is that the production design manages to communicate a sort of "Amazing Stories" sensibility, and even that is done much better in the producer's (George Pal) subsequent movie "When Worlds Collide", which has similar bad acting, but is much more entertaining. However, Pal's best sci-fi movie has to be "The Time Machine".