I Sell the Dead is een gitzwarte horrorkomedie die zich afspeelt in de laat-middeleeuwse tijd, met in de hoofdrollen Dominic Monaghan (Lost, Lord of the Rings), Ron Pearlman (Hellboy), Larry Fessenden (Session 9) en Angus Scrimm (Phantasm).<br />De film begint met de grafschenner Willie Grimes (Fessenden), die nog steeds verontwaardigd en ongevoelig is en onder de guillotine wordt gesleept en terechtgesteld. Zijn leerling en medeplichtige Arthur Blake (Monaghan) zit opgesloten in de toren en wacht op zijn beurt, als pater Duffy (Perlman), een whisky zuipende priester met een ongezonde belangstelling voor het occulte, hem een bezoek brengt met de kennelijke bedoeling Blakes laatste biecht op te nemen. Maar het wordt al snel duidelijk dat Duffy vooral geïnteresseerd is in de meer... bovennatuurlijke kant van Blakes heldendaden. Het grootste deel van de plot wordt in flashbacks verteld, terwijl Monaghan Duffy confronteert met zijn macabere carrière.<br />In het begin zijn Grimes en Blake eenvoudige, slimme lijkenpikkers, die in dienst zijn van de demonische dr. Quint (Scrimm), een harteloze, corrupte anatoom die chantage gebruikt om onze twee antihelden onder druk te zetten en die een nogal ongezond genoegen beleeft aan zijn werk. De twee krijgen hun eerste aanvaring met de ondoden als Quint hen op een avond op een missie stuurt naar een kale, maanverlichte heide om een lijk op te halen dat op mysterieuze wijze op een kruispunt is begraven, kennelijk volgens een of ander oud gebruik. Maar dit lijk is anders. Dit is in knoflook gewikkeld... en begraven met een staak door het hart.<br />Na een angstaanjagende ontmoeting bedenken ze niet alleen een plan om zich te ontdoen van de intriges van de Dokter, maar ze ontdekken ook een geheime subcultuur van occultisten die goed geld betalen voor lijken en nog meer geld voor levende kennis van de ondoden. Dit leidt ons onverschrokken duo naar de verborgen onderwereld van de...' Ik was niet voorbereid op de ongelooflijke verbeeldingskracht, de duizelingwekkende humor, de kwaliteit van het acteerwerk, de geweldige dialogen, de dikke sfeer en de pure persoonlijkheid die van _I Sell the Dead_ een van de beste horrorfilms van het jaar hebben gemaakt. Met uitzondering van een paar ruwe randjes zijn de productiewaarden werkelijk fantastisch voor zo'n lowbudgetfilm <0xE2><0x80><0x93> hij ziet eruit alsof hij voor ongeveer 120 miljoen is gemaakt, en ik was verbaasd toen de regisseur tegen het publiek zei dat hij voor aanzienlijk minder dan de helft daarvan was gemaakt (hoewel hij geen exacte cijfers wilde geven omdat de film nog steeds aan distributeurs werd verkocht). De 'look' en de toon van de film zijn een visueel stripboek dat het midden houdt tussen Tim Burton en Hammer Horror, met slimme kleine illustraties van griezelschurkjes. De plot is heerlijk surrealistisch, maar het idee van een verborgen onderwereld die parallel loopt aan het leven van alledag, maar waar de meeste mensen niet of niet in willen geloven, is een idee dat binnen de context van de film heel goed te begrijpen is.<br />Het acteerwerk is, zoals je van deze cast mag verwachten, van topkwaliteit. De personages worden verrassend goed geacteerd, vooral Grimes en Blake, en alle acteurs brengen hun scherp geënsceneerde tekst met precies de juiste hoeveelheid droge, sarcastische humor ten gehore om de dialoog zowel hilarisch als realistisch te maken. Angus Scrimm levert ook een goede prestatie in een ietwat korte, maar gedenkwaardige rol als de lichtelijk dreigende, vioolspelende anatoom dr. Quinn.<br />Conclusie: ik vond het geweldig. Het is lang geleden dat ik me zo heb vermaakt met een film. Ik doe mijn best om er niets slechts over te zeggen. Let op mijn woorden, dit is zo'n cultfilm als Evil Dead 2 of Phantasm waar mensen nog steeds achter komen en waar ze 20, 30, 40 jaar later nog verliefd op worden.
(Note: I saw I SELL THE DEAD at the Glasgow International Film Festival on 20th January 2009.) I Sell the Dead is a jet black horror comedy set in late medieval times, and stars Dominic Monaghan (Lost, Lord of the Rings), Ron Pearlman (Hellboy), Larry Fessenden (Session 9) and Angus Scrimm (Phantasm).<br /><br />The movie opens with grave-robber Willie Grimes (Fessenden), still indignant and unremorseful, being dragged to the guillotine and executed. His apprentice and partner-in-crime Arthur Blake (Monaghan) is locked in the tower awaiting his turn when Father Duffy (Perlman), a whiskey-swilling priest with an unhealthy interest in the occult, pays him a visit with the apparent intention of recording Blake's final confession. It soon becomes apparent, however, that Duffy main interest lies in the more... otherworldly side of Blake's exploits. Most of the plot from here is told in flashback form as Monaghan regails Duffy with tales of his macabre career.<br /><br />Initially, Grimes and Blake start out as simple wise-cracking body snatchers, working in the employ of the ghoulish Dr Quint (Scrimm), a callous, corrupt anatomist who uses blackmail as leverage over our two anti-heroes, and takes a rather unhealthy relish in his work. The pair have their first run-in with the undead when, one evening, Quint sends them on a mission to a bleak moonlit moor to retrieve a corpse that has been mysteriously interred at a crossroads, apparently according to some ancient custom. But there's something different about this corpse. This one has been wrapped in cloves of garlic... and buried with a stake through it's heart...<br /><br />Following a terrifying encounter, not only do they devise a plan to rid themselves of the scheming Doctor's machinations, but they also uncover a secretive subculture of occultists who will pay good money for corpses, and even better money for LIVING SPECIMENS of the undead. This leads our intrepid duo into the hidden underworld of the "ghoul hunting" trade, where they find themselves going head-to-head not only with vampires, monsters and zombies (and one other paranormal entity for which I will not spoil the surprise), but also rival ghoul hunters in the form of the inbred and murderous Murphy clan.<br /><br />I went into I Sell the Dead expecting a low-key, mildly distracting, low budget chiller. I was not prepared for the incredible imagination, giddy humour, quality acting, great dialogue, thick atmosphere and sheer personality that makes I Sell the Dead a strong early contender for my horror film of the year.<br /><br />With the exception of a couple of rough edges, the production values are truly fantastic for such a low budget flick - it looks like it was made for about $20 million, and I was surprised when the director told the audience it was made for significantly less than half of that (although he was unwilling to give exact figures as the film was still being sold to distributors). The "look" and tone of the film is a visual comic book somewhere between Tim Burton and Hammer Horror, with smart little Creepshow-esquire artwork inserts. The plot is wonderfully surreal, but the idea of a hidden underworld, running parallel to everyday life but which the general populace is either unable or unwilling to believe in, is one that actually makes quite good sense within the context of the film.<br /><br />The acting, as you'd expect from this cast, is top notch. The characters are fleshed out surprisingly well, particularly Grimes and Blake, and all the actors deliver their sharply scripted lines with just the right amount of deadpan tongue in cheek to make the dialogue both hilarious and realistic. Angus Scrimm also turns in a good performance in a somewhat brief but memorable role as the gently menacing, violin-playing anatomist Doctor Quinn.<br /><br />Conclusion - I loved it. It's a long time since I was so entertained by a movie. I struggle to find anything bad to say about it. Mark my words, this is one of those cult films like Evil Dead 2 or Phantasm that people will still be discovering and falling in love with 20, 30, 40 years down the line.