The Mod Squad is geen film, het is een leegte. Dat is het meest fascinerende eraan, en ook de reden waarom ik ernaar bleef kijken terwijl ik nog nooit eerder een film had gezien die absoluut niets te bieden had. Het is een film zonder enige reden om te bestaan, schijnbaar bewust ontworpen om niemand aan te spreken, alsof hij puur is gemaakt als een contractuele verplichting aan iemand aan wie de studio echt een hekel heeft. Er is geen plot, er is geen karakterisering, er zijn geen actiescènes, er zijn zelfs helemaal geen scènes als zodanig, alleen een opeenvolging van steeds legere shots, geprojecteerd met 24 beeldjes per seconde. 'Ik heb de pagina's nog niet, dus richt de camera ergens op en stop als je 90 minuten hebt.' Zo leer je de 'artistieke prestaties' van Charlie's Angels en S.W.A.T. des te beter waarderen. Wat de film wel biedt, is veel te veel van Giovanni Ribisi op zijn allersaaiste dieptepunt, met zijn bastaardzoon van duizend debielen die zich voordoen als Marlon Brando en een act opvoeren, Michael Lerner die met Omar Epps danst en tja, dat is het wel zo'n beetje. O, Clare Danes heeft een leuke glimlach in één shot. En Dennis Farina is zo verstandig om al vroeg de pijp uit te gaan. Echt de meest volstrekt zinloze film die ooit is gemaakt, het is net L'Humanite zonder de grappen, maar je weet wel, voor kinderen.
The Mod Squad isn't a movie, it's a void. That's the most fascinating thing about it and the thing that kept me watching  I'd never seen a film that offered absolutely nothing before. It's a film without any reason to exist whatsoever, seemingly consciously designed to appeal to no-one as if made purely as a contractual obligation to someone the studio really dislike. There is no plot, there is no characterisation, there are no set piece action scenes, there aren't even any scenes as such, just a progression of increasingly empty shots projected at 24 frames per second. I'm not talking about empty as in dumb summer blockbuster but empty as in "We haven't got the pages yet so just point the camera at something and stop when you've got 90 minutes worth." It makes you appreciate the 'artistic achievements' of Charlie's Angels and S.W.A.T. that much more. What it does offer is far too much of Giovanni Ribisi at his most tediously execrable doing his bastard son of a thousand morons impersonating Marlon Brando method acting routine, Michael Lerner dancing with Omar Epps and no, that's it. Oh, Clare Danes has a nice smile in one shot. And Dennis Farina has the sense to get killed off early. Genuinely the most utterly pointless film ever made, it's like L'Humanite without the jokes but, you know, for kids.