Er zijn verschillende manieren om deze film verkeerd te begrijpen en in een aantal commentaren uit het verleden zijn er een paar te zien geweest. Dit is een film die geanalyseerd moet worden als een gratis ontspanning van een bekend onderwerp en daarom niet vergeleken moet worden met de opera, het boek of andere Carmen-films die men eerder heeft gezien. Hij staat gewoon voor zichzelf en ik moet zeggen dat deze Carmen het heel goed doet. Het is een vergissing om te vergelijken, want dat is de eerste stap om films de kans te ontzeggen autonome kunstwerken te zijn. Vicente Aranda is een meester in de sfeer en de kunstopvatting, de kostuums en de fotografie zijn buitengewoon goed in elkaar gezet om een aangename esthetische ervaring te bereiken. Ik neem het zoals het is.<br />En dat brengt ons bij het volgende misverstand. Iemand klaagt over de typische Spaanse clichés in de film. Nou, historisch gezien is de film buitengewoon goed onderzocht en je kunt de resultaten van dat zeer serieuze werk in elke scène zien. Het is niet alleen een accuraat portret van het 'zwarte Spanje' van mes en espadrille dat Goya zo levendig afbeeldde, maar het is ook een portret van dat deel van de geschiedenis dat wordt gezien door een buitenlander die gefascineerd is door de folkloristische kant van die samenleving. Echt, iedereen die geen clichés over Spanje wil zien, zou dat moeten doen.' Het kopen van een kaartje voor de voorstelling van Carmen is niet voldoende, maar in dit geval worden die clichés gepresenteerd voordat ze er een worden, en de manier om ze te zien is door je van je eigen vooroordelen te ontdoen.<br />Een andere belangrijke voorwaarde om deze film goed te begrijpen is het spreken van de taal. Het is niet acceptabel om een acteur te bekritiseren omdat hij zijn of haar tekst niet heeft begrepen. Als de rest van het publiek dat wel heeft gedaan, ligt het probleem hoogstwaarschijnlijk bij iemand anders. Paz Vega heeft een onberispelijke dictie met haar Andalusische accent, en alles wat ze zegt is begrijpelijk en geloofwaardig. Haar Argentijnse partner, Leonardo Sbaraglia, geeft ook een overtuigend portret van de Baskische officier dat een 'bandolero' werd, en haar accent is heel goed geleerd. Het is niet minder belangrijk om het materiaal minimaal open te benaderen. Als je zegt dat Paz Vega 'afschuwelijk' is, suggereert dat dat de schrijver van die uitdrukking om de verkeerde redenen het theater in is gegaan. In Spanje hadden we al een criticus in een van de meest prestigieuze kranten die ons foto's aanbeval die hij homoseksueel opwindend vond, zonder dat expliciet te zeggen. En dat was niet helemaal eerlijk voor de rest van ons, vooral niet voor degenen die niet hadden gemerkt dat de man schreef met delen van zijn anatomie waar veel lezers niet per se op hoefden te letten. Ik wil helemaal niet beweren dat de recensent dezelfde motivatie had, maar de verwachtingen moeten anders zijn geweest dan die van degenen onder ons die een getalenteerde en beeldschone actrice een bijna klassieke rol zagen spelen, want dat is wat we kregen. Paz Vega is Carmen, en een uitstekende rol, in de film van Vicente Aranda.
There are several ways to misunderstand this movie and a couple of them have been shown in some of the past comments. This is a movie to be analyzed as a free recreation of a known subject and therefore not to be compared with the opera, the book or other Carmen movies seen before. It just stands for itself and I must say that this Carmen does it very well. It is a mistake to compare because that is the first step to deny movies the chance to be autonomous creative works of art. Vicente Aranda is a master of atmosphere and the art direction, the costumes and the photography are extremely well put together to achieve a pleasing aesthetic experience. Let's take it as it is.<br /><br />And that brings us to the next misunderstanding. Someone complains about the typical Spanish clichés in the movie. Well, historically the movie is extremely well researched and you can see the results of that very serious work in every scene. It is not only an accurate portrait of the "black Spain" of knife and espadrille that Goya portrayed so vividly, but it's also of that part of history as seen by a foreigner fascinated with the folkloric side of that society. Honestly, anyone who doesn't want to see any cliché about Spain shouldn't buy a ticket to see Carmen, but in this case those clichés are presented before they became one and the way to see them is getting rid of our own prejudices.<br /><br />Another important requirement to understand this movie properly is to speak the language. It is not acceptable to criticize any actor performance for not having understood his or her lines. If all the rest of the audience did, the problem most likely lies somewhere else. Paz Vega has an immaculate diction with her Andalusian accent and all she says is understandable and credible. Her Argentinian partner, Leonardo Sbaraglia, gives also a convincing portrait of the Basque officer that became a "bandolero", and her accent is very well learned.<br /><br />No less important is to have a minimally open approach to the material. To say that Paz Vega is "horrible" suggests that the author of the phrase entered the theater for the wrong reasons. We already had in Spain a critic in one of the most prestigious papers that used to recommend us pictures he found homosexually arousing, without mentioning it explicitly. And that was not totally fair for the rest of us, especially for the ones that hadn't detected that the man was writing with parts of his anatomy that many readers didn't necessarily had to care for. I'm not suggesting at all that the reviewer had the same motivation, but the expectations must have been different as the ones of those among us that went to see a talented and beautiful actress play an almost classic role, because that's what we got. Paz Vega IS Carmen, and an excellent one, in Vicente Aranda's movie.