Als door de wol geverfde fan van Italiaanse thrillers en regisseurs als Dario Argento, Mario Bava, Sergio Martino en Aldo Lado, beschouwde ik Lucio Fulci als een overschatte broodschrijver. Ik had _The Beyond_ gezien, die volgens mij compleet wordt overschat, ik vond _The New York Ripper_ gewoonweg weerzinwekkend en ik vond _The House By the Cemetery_ niet bijzonder goed. Deze drie films brachten me tot de conclusie dat Fulci de minst interessante van die Italiaanse filmmakers is. Maar mijn koppigheid won het en ik moest nog meer van zijn films zien. _City of the Living Dead_ vond ik heel interessant, maar _Don't Torture a Duckling_ is bijna een meesterwerk. <br />Gelegen in een klein stadje op het Italiaanse platteland, in een repressieve religieuze gemeenschap waar jonge jongens worden vermoord. De autoriteiten hebben geen idee wie er achter deze misdaden zit, zeker niet nadat hun hoofdverdachte is vrijgesproken. Een gretige jonge verslaggever en een nogal sletterig meisje (dat jonge jongens verleidt) gaan op onderzoek uit en proberen uiteindelijk de zaak tot op de bodem uit te zoeken.<br />Een briljante sfeer, gecombineerd met een goed verhaal en een goede cast (wat niet altijd het geval is met de Italiaanse thrillers van 70) maken van _Don't Torture a Duckling_ een uitstekende thriller. De plot is goed opgezet, niet gemakkelijk uit te werken, en de eindconclusie is zeer bevredigend. Fulci creëert een dynamische sfeer van onderdrukking en schuld in een zeer onverzoenlijke en onwetende gemeenschap en creëert een paar zeer sterke beelden, vooral in een scène waarin een vrouw wordt doodgeslagen door een stel inwoners van de stad. Fulci's sociale commentaar over religie en onschuld is vrij scherp en elk aspect wordt goed aangepakt. Als je denkt aan zijn zombiefilms en zijn ultrageweldige New York Ripper is het verbazingwekkend hoe goed hij zijn kritiek afweegt met expliciet geweld en hoe hij een nog sterker punt maakt. Tot nu toe heb ik geen Fulci-film gezien die zo professioneel is gemaakt als deze.<br />Hoewel geen traditionele _giallo_ -film, heeft Duckling veel kenmerken van het genre. Fulci heeft het geheel volledig in de hand en gaat maar één keer over de schreef met een niet overtuigend bloederig moment, maar over het geheel genomen lijkt hij nog beter in het scheppen van mysteries dan in volledige bloederige epische films. De extreme scènes hier zijn veel krachtiger en hebben echt kracht.<br />Tot nu toe is _Don't Torture a Duckling_ naar mijn mening verreweg Fulci's beste film. Gespannen sociaal commentaar, gecombineerd met expliciete scènes vol geweld en een knisperend goed mysterie op de koop toe.
Being a seasoned fan of Italian thrillers and directors Dario Argento, Mario Bava, Sergio Martino and Aldo Lado, I thought of Lucio Fulci as an overrated hack. I had seen The Beyond which I think is totally overrated, I found The New York Ripper to be simply appalling and I didn't particularly like The House By the Cemetery. These three movies left me to conclude that Fulci is the least interesting of these Italian filmmakers. But my stubbornness prevailed and I had to check out more of his films. City of the Living Dead was a film I found very interesting but Don't Torture a Duckling is very nearly a masterpiece.<br /><br />Set in a small town in the Italian countryside in a repressive religious community where young boys are being murdered. The authorities are clueless as to who's behind these crimes, especially after their prime suspect has been cleared. An eager young reporter along with a rather slutty girl (who seduces young boys) investigate and eventually get to the bottom of it.<br /><br />Brilliant atmosphere combined with a good story and a good cast (not always the case with 70's Italian thrillers) make Don't Torture a Duckling a crackling good thriller. The plot is well constructed, not easily figured out and the end conclusion is very satisfying. Fulci creates a dynamic atmosphere of repression and guilt in a very unforgiving and ignorant community and creates some very strong visuals, particularly in a scene where a woman gets beaten to death by some local townsfolk. Fulci's social commentary concerning religion and innocence are quite edgy and every aspect is well handled. When thinking of his zombie flicks and his ultra violent giallo New York Ripper it's amazing how well he balances his critique with explicit violence and makes an even stronger point. So far I haven't seen any Fulci film made as professionally as this one.<br /><br />While not a traditional giallo film, Duckling has many of the genre's trademarks. Fulci displays complete control over the format, only once going overboard with an unconvincing gore-moment, but overall he seems to be even better at making mysteries than full blown gore epics. The extreme scenes here are much more powerful and really pack a punch.<br /><br />So far Don't Torture a Duckling is Fulci's best film by far in my opinion. Edgy social commentary combined with explicit scenes of violence and a crackling good mystery to boot.