Dit was zo'n grappige film, die al snel vergeten was, waarschijnlijk omdat er zoveel tiener- en jongvolwassenkomedies zijn zoals deze. De film is niet zo voorspelbaar als je zou denken. Crawl is een onaantrekkelijke, maar grappige, zorgzame en vooral heel toegewijde vriend. Toch een onwaarschijnlijke partij voor Rebecca, die thuis een aantrekkelijke en ogenschijnlijk vriendelijke vriend heeft. Als hij haar helpt zich meer op haar gemak te voelen op school, door haar de buurt te laten zien en haar aan te moedigen meer met anderen om te gaan, worden ze vrienden, maar het is volkomen platonisch. Als ze zich realiseert dat haar vriend haar misschien een aanzoek zal doen, voelt ze zich er niet toe in staat, hij schijnt haar vriend aardig te vinden, maar zij schijnt te genieten van haar vrije, relaxte studentenleventje, ze is er nog niet aan toe om een leven van huwelijk en verantwoordelijkheid te leiden. Je komt er min of meer achter wat een goede vriend Crawl is als hij haar vertelt dat hij zal helpen om haar uit haar huwelijk te krijgen. Als haar vriend haar ten huwelijk vraagt, waar de hele familie bij is, geeft ze Crawl een schop en zet hem voor het blok. Hij vertelt de hele familie dat hij haar ten huwelijk vraagt en geeft haar zijn diamanten ring, die volgens hem de hele tijd van hem is geweest (hij moet van geld zijn gekomen of zoiets). Nou ja, ze laten nooit echt een close-up van de ring zien). De boodschap van de film leek te zijn dat je mensen niet moet beoordelen op hun uiterlijk en dat je mensen niet moet beoordelen voordat je hem leert kennen. Rebecca's vriend, op wie haar ouders dol zijn, werd gemeen toen we erachter kwamen dat hij zijn nieuwe vriendin, na Rebecca (Amber Thesan) en Crawl, drugs had toegediend, zodat Rebecca het met Crawl zou hebben uitgemaakt, in de veronderstelling dat ze een stel waren. Hoewel dat niet zo was, was Rebecca kwaad op hem, wat, als je er goed over nadenkt, een beetje oneerlijk was, omdat ze geen stel waren, maar ik denk dat ze elkaar aardig begonnen te vinden. En ik denk dat ze dacht dat er meer was. In de film werden ze nooit echt een stel, dat lieten ze aan de kijkers over. Ze kusten elkaar zelfs nooit op een bepaald moment, al was er één scène waarin ze dat bijna wel deden. Dat was iets wat de meeste kijkers niet leken te begrijpen. Veel mensen die het zagen, zeiden dat het voor vaders een nachtmerrie zou zijn om hun dochter thuis te zien komen, of een schok, maar ze waren de hele tijd gewoon vrienden, zelfs tegen het eind. En ze stelde hem niet voor als haar vriendje; toch vertelden ze haar ouders nooit dat ze niet verloofd waren. Rebecca deed het bijna. Zelfs als hij nooit haar vriendje zou worden, hadden ze toch vrienden kunnen zijn. In de jaren negentig waren er om de een of andere reden femanin-mannen in de film, en er was zo'n grote stereo-installatie waar die vrouw van hield (niet dat daar iets mis mee is), maar ik moet toegeven dat toen ik de film zag, ik dacht dat als ik op uiterlijk afging, ik op het eerste vriendje zou afgaan. Toch was het een creatieve film, die een les probeerde te leren over vriendschap en het beoordelen van anderen.
This was such a funny movie, which was soon forgotten about, probably because there are so many teen and young adult comedies, such as this. The movie is not quit as predictable as one would think. Crawl is an unattractive, but fun and caring and most importantly a very devoted friend. Still, an unlikely match for Rebecca, who has an attractive and seemingly kind boyfriend back home. When he helps feel more at ease at school, by showing her around the neighborhood and encouraging her to socialize more, they become buddies, but it is completely platonic. When she realizes her boyfriend might propose, she does not feel ready, he seems to like her boyfriend, but she seems to be enjoying her free laid back party life at college is not yet ready to live a life of marriage and responsibility. You kind of learn what a good friend Crawl is when he tells her he will help get her out of getting married. When her boyfriend proposes to her, in front of the whole family, she kicks Crawl and puts him on the spot. He tells the whole family that he proposes to her, and gives her his diamond ring, which it tunrs out was his the whole time (he must have come from money or something. Well they never really show a close up of the ring). The message of the movie seemed to be not to judge people by their looks and not to judge people before you get to know him. Rebecca's boyfriend, who her parents love, turned mean when we find out he druged his new girlfriend after Rebecca,(Amber Thesan) and Crawl, so that Rebecca would have broken up with Crawl, thinking they were a couple. Although they were not, Rebecca was mad at him, which when you think about it, was kind of unfair, since they were not a couple, but I think they were starting to like one another. And I think she thought there was more. The movie never showed them actually become a couple, they left it open for the viewers to decide. They never even actually kissed at any point, although there was one part where they almost did. That was one thing most viewers seemed to misunderstand. Many people saw it and said, that he would be a nightmare for fathers to see their daughters bring home or a shock, but they were just friends the whole time, even towards the end. And she did not introduce him as her boyfriend; still they never told her parents they were not engaged. Rebecca almost did. Even if he would never become her boyfriend, they could have still been friends. In the 90s for some reason femanin men were in, and there was this big stereo type that woman liked femanin men (not that there is anything wrong with that), think it came from the fact that women like the kind sensitive type, which Crawl proved to be, through his friendship with Rebecca. but when I saw the movie, I must admit, if I went for looks, I thought I would have gone for the first boyfriend. Still it was a creative movie, that tried to teach a lesson on friendship and judging others.