Als we de filmindustrie vergelijken met een oceaan, hebben we de neiging alleen het oppervlak te zien. Gedreven door de sterke marketing van Hollywood, zagen we allemaal oorlogsfilms als Saving Private Ryan, The Thin Red Line, Apocalypse Now of Full Metal Jacket. Maar onder de spetterende golven groeien van tijd tot tijd in stilte minder bekende parels. Als je er een uitkiest en goed kijkt, vraag je je af waarom deze parel bijna onbekend is en waarom hij nog niet op de kroon zit.<br />'Stalingrad' is zo'n juweeltje. Waarom heeft het een stel acteurs van meer dan een miljoen dollar? Nee. Heeft het duizend figuranten? Nee. Heeft het adembenemende, spectaculaire, glanzende, gecomputeriseerde visuele effecten? Helemaal niet. Dus wat is er zo bijzonder aan? Nou, in één woord, het is de zuivere werkelijkheid uit het verleden die vijftig jaar later is herschapen in celluloid. De tragedie van de bloedigste veldslag uit de geschiedenis is hier te zien. Smerige, gewonde soldaten, Russische burgers die alles verloren tijdens de invasie, brandende dorpen, instortende gebouwen, vervallen voorsteden, geweervuur, explosies, vlammende tanks, soldaten neergeschoten, levend verbrand, vermalen door tanks in hun kuilen of aan stukken gereten <0xE2><0x80><0x93> je hebt alles. Maar de echte verschrikkingen vinden elders plaats. Mensen worden gereduceerd tot simpele pionnen, zonder de macht om iets te veranderen. De soldaten die we in de film volgen proberen de gevechtszone te verlaten en dat lukt ze niet. De burgers blijven in doodsnood in het niets liggen, huilen alleen om hun vermoorde kinderen. Genadeloos smelt de enorme maalmachine van de oorlog mensen, uitrusting, dorpen, steden samen <0xE2><0x80><0x93> en vraagt om meer slachtoffers en vernietiging, telkens weer.<br />In al deze collectieve waanzin worstelt een groep Duitse soldaten om te overleven en in elk geval een minimumniveau van normaliteit te handhaven. Ze doen hun plicht en vechten dapper. Maar zoals iedereen weet, is een veldslag bijna verloren als mensen hun zelfvertrouwen en vertrouwen verliezen. We zien hoe al die mensen in de steek worden gelaten, hoe ze van plan zijn te deserteren, hoe ze hun uiterste best doen om het allerlaatste vliegtuig naar Berlijn te halen (vol gewonden), hoe een paar heel erg gewonde soldaten als simulanten werden behandeld en werden doodgeschoten, hoe ze gedwongen werden een kleine groep Russische burgers te executeren, onder wie een jonge jongen, hoe ze later een ruimte ontdekten die letterlijk tot aan het plafond gevuld was met eten en drinken <0xE2><0x80><0x93> natuurlijk alleen bestemd voor enkele'superieure' officieren. Een voor een vallen ze dood neer. Het einde van de film is een van de bitterste, deprimerendste en ontroerendste die ik ooit heb gezien, allemaal op de schitterende plaat van het M<0xC3><0xBC>nchen Philarmonic-orkest. De oorlog vernietigde alles op zijn pad. Deze film moet iedereen zien. Een echte filmliefhebber moet hem in zijn of haar collectie hebben. De krachtige anti-oorlogsboodschap moet een waarschuwing zijn voor ons allemaal. Helaas leert de mensheid het nooit, en de politici ook niet. Zelfvernietiging zit in ons DNA en de menselijke pijn lijkt eeuwig te duren. Kunnen we redelijk genoeg zijn om de oorlog tegen te houden?
If we compare the movie industry with an ocean, we have the tendencies to observe only the surface. Driven by the strong Hollywood marketing force, we all saw war movies like Saving Private Ryan, The Thin Red Line, Apocalypse Now or Full Metal Jacket. But underneath the splashy waves grow in silence, from time to time, less known pearls. When you pick one and look carefully at it, you wonder why this pearl lie almost unknown and why it's not already on the crown.<br /><br />"Stalingrad" is such a gem. Why, it has a bunch of multi-million dollars rated actors? No. It have thousand of extras? No. It have breathtaking, spectacular, shiny computerized visual effects?. Not at all. So, what's so special? Well, in one word, it's pure past reality recreated and transposed to celluloid fifty years later. The tragedy of the most bloody battle in the history is here. Filthy, wounded soldiers, Russian civilians who lost everything during the invasion, burning villages, collapsing buildings, decayed suburbs, gunfires, explosions, tanks in flames, soldiers shot, burned alive, ground by tanks in their pits or shred to pieces - you got all. But the real horror is elsewhere. People are reduced to simple pawns, without the power to change anything. The soldiers we follow in film try to leave the combat zone and they fail. The civilians stay in prostration in the middle of nowhere, only crying for their children killed. Mercyless, the huge grinding machine of war melt together humans, equipment, villages, cities - and ask for more victims and destruction, over and over.<br /><br />In all this collective insanity a group of German soldiers struggle to survive and to keep at least a minimum level of normality. They do their duty and fight bravely. But, as everyone know, a battle is almost lost when people start to loose confidence and faith. We see how all those people are abandoned, how they plan to desert, how they struggle to catch the very last plane to Berlin (full of wounded), how some very bad injured soldiers were treated as simulants and shot, how they were forced to execute a small group of Russian civilians, including a young boy, how they later discovered a place literally full up to the ceiling of food and drinks - destined only for some "superior" officers, of course. One by one, they drop dead. The end of the movie is one of the most bitter, depressing and touching ending I ever saw, all on the magnificent score of The Munich Philarmonic Orchestra. The war destroyed everything in its path.<br /><br />This movie is a must-see for everyone. A true movie-lover should have it in his/her collection. The strong anti-war message must be a warning for all of us. Unfortunately, the mankind never learn, nor the politicians. Self-destruction is in our DNA and the human pain seem to last forever. Can we be enough reasonable to stop THE WAR?