Jimmy Stewart, de incapabele, in de watten gelegde, zelfmedelijdende, waardeloze kostwinner, heeft een slecht huwelijk met Carole Lombard. Nadat hij in de problemen is gekomen, krijgt hij een vernederende baan, een kritische, passief-agressieve, overgevoelige, inwonende moeder die dringend toe is aan een epische afstraffing, en een eindeloos huilende baby. De film gaat maar door over mislukking en ellende, zonder duidelijk doel. Wil je anderhalf uur lang een stel zien kibbelen met zijn moeder? In veel scènes is een krijsende baby te zien. De film maakt niet duidelijk waarom we de helse moeder zouden willen verdragen, of waarom Jimmy Stewart geen kinderen kan krijgen. Wie wilde dit zien? Wie wilde Stewart en Lombard zien zonder gelach of charme?<br />Het is absoluut deprimerend en onverdraaglijk.
Ineffectual, molly-coddled, self-pitying, lousy provider Jimmy Stewart is having a bad marriage to Carole Lombard. After falling on hard times, he endures a demeaning job, a fault-finding, passive-aggressive, over-bearing live-in mother who is in dire need of an epic smackdown, and an endlessly-crying baby. The movie trowels on failure and squalor to no discernible end. Do you want to watch a couple bicker with his mom for ninety minutes? Many scenes feature a shrieking baby. The movie fails to elucidate why we would want to endure the mother from hell, or why Jimmy Stewart can't grow a pair. Who wanted to see this? Who wanted to see Stewart and Lombard without laughs or charm?<br /><br />It's absolutely depressing and unendurable.