In Michele Soavi's verwarrende art-house-zombiefilm, Dellamorte Dellamore, speelt Rupert Everett Francesco, een beheerder van een begraafplaats waar de doden niet lang begraven blijven. Geholpen door zijn eenvoudige assistent Gnaghi lost Francesco het zombieprobleem van de begraafplaats op door de ondoden door het hoofd te schieten of hun schedels met een spade te splijten.<br />Maar kort nadat hij verliefd is geworden op de mysterieuze, mooie weduwe van een van zijn onlangs begraven slachtoffers, heeft Francesco het drukker dan ooit tevoren.<br />Nadat ik een paar bijzonder gunstige commentaren had gekregen van een paar van de meer gerespecteerde horrortijdschriften van IMDb, besloot ik te gaan kijken waar al die drukte om was. Zo teleurgesteld ben ik al een hele tijd niet meer geweest in een horrorfilm.<br />Dellamorte Dellamore is met zijn saaie, warrige pseudo-filosofische plot en een uiterst saaie vertolking van de hoofdrolspeler Everett, een irritante, ploeterende bende die zelfs niet kan worden gered door spetterende bloedspatten (met dank aan Sergio Stivaletti) en welkome gratis naaktheid (van de rondborstige Anna Fialchi). Ik heb geen idee hoeveel diepgaande analyses en discussies dit pretentieuze zootje ongeregeld heeft gekregen van zijn misleide fans.
In Michele Soavi's confusing art-house zombie film, Dellamorte Dellamore, Rupert Everett plays Francesco, a caretaker in a cemetery where the dead don't stay buried for long. Aided by his simple assistant, Gnaghi, Francesco deals with the cemetery's zombie problem by either shooting the undead in the head or splitting their skulls with a spade.<br /><br />However, soon after falling for the mysterious beautiful widow of one of his recently interred, Francesco finds himself busier than ever before<br /><br />Having garnered some particularly favourable comments from some of IMDb's more respected horror officianados, I decided to see what the fuss was all about. I've just finished watching the film, and I can honestly say that I haven't been this disappointed by a horror film for quite some time.<br /><br />With its dreary, muddled pseudo-philosophical plot, and an extremely bland performance from leading man Everett, Dellamorte Dellamore is an irritating and plodding mess that not even some splattery gore (courtesy of Sergio Stivaletti) and welcome gratuitous nudity (from busty Anna Fialchi) can save. I am at a loss to understand the amount of in-depth analysis and discussion that this pretentious bilge has received from its misguided fans.