Vergeet Donnie Darko. Ik begin hiermee omdat het erop lijkt dat een groot deel van de recensies die ik over The Box heb gelezen, neerkomen op het eenvoudige maar zwakke argument dat Darko er niets aan heeft. Niet dat ik het daar noodzakelijkerwijs mee oneens ben, ik heb alleen het gevoel dat deze film een heel ander dier is en zijn eigen analyse verdient. Er zijn zeker vergelijkingspunten, maar dat zijn onbelangrijke zorgen als je bedenkt dat de sleutel tot het hart van elke film anders is. Bij Darko is de stuwende kracht van het verhaal existentieel. In The Box komt de stuwende kracht van het verhaal voort uit een moreel dilemma. Geloof me als ik zeg dat ik de neiging begrijp om een vernieuwende film van een filmmaker te vergelijken met trends en patronen, maar voor mij is het belangrijker om elke nieuwe film eerst te benaderen als een zelf-inhoudende entiteit, en daarna mijn blik te verruimen.<br />De Box is een van die films waar je gemengde gevoelens over hebt omdat hij in een soort identiteitscrisis lijkt te verkeren. Hij is niet altijd zeker van wat hij wil zijn. De wendingen zijn talrijk, maar gemakkelijk te volgen, zo niet te voorspellen. James Marsden en Cameron Diaz spelen een betrekkelijk geloofwaardig pasgetrouwd stel dat in financiële moeilijkheden verkeert. Een van de dingen die De Doos bereikt is het oproepen van de onzichtbare angst dat onze daden ergens daarbuiten morele gevolgen zullen hebben. Voordat de knop wordt ingedrukt, heeft hij iets griezeligs en verleidelijks, verleidelijk en sinister tegelijk. Als hij eenmaal is ingedrukt, worden er gebeurtenissen in gang gezet waardoor de twee hoofdrolspelers aan hun eigen moraliteit gaan twijfelen en hun noodlottige beslissing diep betreuren.<br />Het idee dat De Doos een experiment is, is interessant omdat het de film voor mij een paradox verschaft. Als er buitenaardse wezens zijn die een 'altruïsmecoëfficiënt' ontwikkelen op basis van gegevens van paren die wel of niet op de knop drukken, dan zien we dat het uiteindelijk een gedwongen altruïsme is: wees onzelfzuchtig, anders zal de soort worden uitgeroeid. Ik neem aan dat de paren niet weten wat de gevolgen van hun daden zijn als ze voor de beslissing staan, maar ze hebben geen reden om te vermoeden dat De Doos iets kan doen, dus waarom zouden ze een altruïstische keuze maken? Wordt altruïsme gedevalueerd door het feit dat we er alleen maar om geven als we met een probleem in ons eigen leven worden geconfronteerd?<br />De psychologische hindernissen in deze film zijn overal. Druk op de knop of niet, dat is het.' Het is heel waarschijnlijk dat iemand met je aan het rotzooien is. Neem het geld aan of niet, niemand geeft iets gratis weg. Als je op zoek bent naar de waarheid, onthullen de antwoorden die je vindt langzaam je verscheiden.<br />Ik stel voor dat De Kist een ironisch werk is, omdat het de verkeerde keuze van de vrije wil biedt, terwijl het aan het licht brengt dat we gevangenzitten in vele metaforische kisten. Je kunt alleen maar kiezen om vrij te zijn ten koste van het leven van een ander, is dat vrijheid? Nee, het is alleen maar een andere kist omdat je dan gevangenzit in de gevolgen van je eigen moraal. Er is geen ontsnapping voor ons omdat we op aarde leven, en dat is een andere Kist. Dit is precies de reden waarom de externe wezens in de film uiteindelijk de tegenstanders zijn. Zij eisen dat wij ons aanpassen aan morele maatstaven die ons van onze vrijheid beroven. We hebben het tot op Mars gehaald en we zijn ervoor op de brandstapel gezet en in slaven veranderd in een ziekelijk spel.<br />De verwijzingen naar Jean Paul Sartre illustreren dit punt vrij goed. 'Je kunt de laatste zaal alleen vrij betreden, of niet vrij.' Zeker, maar ongeacht de vorm waarin we de zaal betreden, het blijft een zaal.<br /><br />Trevor Nemeth.
Forget about Donnie Darko. I open with this because it seems that a good portion of the reviews I have read on The Box amount to the simple but weak argument that it doesn't hold a candle to Darko. It isn't that I disagree with that necessarily, I just feel that this movie is a different animal altogether and deserves its own analysis. There are points of comparison to be sure, but they are peripheral concerns when you consider that the key to the heart of each movie is different. In Darko, the driving force of the narrative is existential. In The Box, the driving force of the narrative stems from a moral dilemma. Believe me when I say that I understand the inclination to compare an innovative filmmakers'movies by looking for trends and patterns, but for me it is more important to approach each new film as a self contained entity first, and then broaden my gaze afterwards. <br /><br />The Box is one of those films you get mixed feelings about because it seems to be in some sort of identity crisis. It isn't always sure what it wants to be. The twists are numerous, but easy to follow if not to predict. James Marsden and Cameron Diaz play a relatively believable pair of newlyweds who are in financial straits. A Box containing a "button unit" arrives on their doorstep and they are informed by a horribly burned man that if pushed the button will cause the death of one person whom they don't know, and they will receive one million dollars. One of the things The Box achieves is to conjure up this invisible fear that somewhere out there our actions have moral consequences. Before the button is pushed it has an eerie and seductive quality, alluring yet sinister. Once it has been pushed, events are set in motion that make the two leads question their own morality and deeply regret their fateful decision. <br /><br />The notion that the Box is an experiment is interesting because for me it provides the movie with a paradox. If there are external beings developing an "altruism coefficient" based on data gathered by couples pushing and not pushing the button, then as the conspiracy unravels, we notice that ultimately it is a forced altruism: Be selfless or the species will be wiped out. I suppose the couples don't know the consequences of their actions when they are faced with making the decision, but they have no reason to suspect that The Box can do anything, so why would they choose altruistically? Is altruism devalued by the fact that we only care about it when presented with a problem in our own lives? <br /><br />The psychological hurdles in this movie are everywhere. Push the button or don't, it's likely someone is messing with you. Take the money or don't, no one gives anything away for free. Search for the truth, the answers you find slowly reveal your demise. <br /><br />I propose that The Box is an ironic work because it offers the false choice of free will while revealing that we are trapped in many metaphorical boxes. You can only choose to be free at the expense of another's life, is that freedom? No, it is only another box because then you become trapped in the consequences of your own morality. There is no escape for us because we live on earth and that is another Box. This is precisely why the external beings in the film are ultimately antagonists. They demand we conform to moral standards which rob us of our freedom. We made it to Mars, and we were burned for it and turned into slaves in a sick game. <br /><br />The references to Jean Paul Sartre illustrate this point rather well. "You can only enter the final chamber free, or not free." Sure, but no matter the form in which we enter the chamber, it is a chamber nonetheless. <br /><br />Trevor Nemeth