Vanaf het begin van de film probeerde ik mijn lachen in te houden zodat ik niemand in het huis wakker zou maken, dit ging niet zo door de rest van de film, ik vond niet alles 'luidop lachen' grappig, maar toch vond ik bepaalde dingen heel grappig. In het begin moest ik mijn lachen inhouden als hij de heel geslepen uitziende Handgranaat in zijn mouw liet vallen. Dan zijn er scènes waarin je alleen maar glimlacht, zoals wanneer de Barbier door een dak in iemands appartement valt, ik kan wel zien dat dat heel grappig is maar vandaag de dag en in de tijd dat het al zo vaak is gedaan, voelde het niet origineel aan, hoewel ik op dat moment, ik...' Ik weet zeker dat het dat was. Ik was dol op Hynkels (Hitlers) uitbarstingen van razend Duits met de mooie, subtiele Engelse vertaling.<br />De laatste scène wordt in het wilde weg besproken omdat, nou ja, het is absoluut waar, en hij is zo intelligent in elkaar gezet. Hoewel de film al achtenzestig jaar oud is, is de laatste scène vandaag de dag nog steeds relevant, als dit niet laat zien wat een geweldige schrijver Chaplin is, dan weet ik het ook niet meer. Het acteerwerk in deze scène was in het bijzonder heel goed, de Barber overtrof de boodschap volmaakt en laat je de ernst van de film beseffen, terwijl je tegelijkertijd geniet van de humoristische kant ervan.<br />Een ander element van deze film is het feit dat het zo'n dappere film was, die bijna voelt dat hij de tijd vooruit is. Natuurlijk wist Chaplin niet wat er na 1940 zou gebeuren, hij was niet op de hoogte van de Holocaust (dat spreekt vanzelf), hij heeft ook in het openbaar gezegd dat als hij het had geweten, hij deze film niet zou hebben gemaakt. Het feit dat deze film zo anti-Hitler is, is interessanter, het is interessanter dat het niet anti-Duitsland was, wat in die tijd heel gemakkelijk was geweest, Chaplin had er gemakkelijk een propagandafilm van kunnen maken, maar in plaats daarvan deed hij iets anders, hij maakte een eerlijke film.<br />Ik adviseer iedereen die ook maar enigszins geïnteresseerd is in deze film om hem te zien, evenals iedereen die Hitler en de Tweede Wereldoorlog heeft bestudeerd of aan het bestuderen is, om deze film te zien. Het is op zijn zachtst gezegd vermakelijk dat deze film niet het irritante ouderwetse gevoel geeft dat sommige films uit die tijd hebben. In tegenstelling tot de meeste 'komedies' heeft deze film een boodschap die hij probeert over te brengen: kijk deze film, je bent beter af als je hem hebt gezien.
From the beginning of the film I found myself laughing trying to keep quiet so I did not wake anyone in the house, this didn't continue so much throughout the rest of the film, I didn't find everything completely "laugh out loud" funny, but still I found certain things quite funny. At the beginning I had to hold in laughter when he drops the very crafty looking Hand Grenade down his sleeve. Then there are scenes where you will just smile, like when the Barber falls through a roof into someones apartment, I can see that being quite funny but in todays days and time that has been done quite a lot it didn't feel original, though at the time, I'm sure it was. I loved Hynkels (Hitlers) bursts of raging German with the nice subtle English translation.<br /><br />The final scene is wildly discussed because, well it's absolutely true, and so very intelligently constructed. Though the film is sixty eight years old the final scene is still relevant today, if this doesn't show how great a writer Chaplin is, then I don't know what will. The acting in this scene in particular was quite good, the Barber transcended the message perfectly and makes you realise the serious nature of the film, at the same time enjoying the humorous side.<br /><br />Another element about this film is the fact that this was such a brave film, that almost feels ahead of it's time. Of course, Chaplin did not know what was going to happen after 1940, he was not aware of the Holocaust (obviously), he's also gone on record as to saying if he had of known he would not of made this film. The fact this film is so anti-Hitler is interesting, it's more interesting that it wasn't anti-Germany which would be very easy to have done back in those times, Chaplin could of easily made this a propaganda film, but instead did something more, he made an honest film.<br /><br />I recommend anyone remotely interested in this film to see it, as well those who has studied or is studying Hitler and WWII to watch this film. It's entertaining to say the least, it doesn't have an annoying out-dated feel that some films of the time did. Unlike most "comedies" this film actually has a message it tries to bring to you, watch this film, you will be better off for having seen it.