Deze film lijkt een exposé te zijn van de huidige trend naar globalisering en homogenisering in de wijnindustrie. Wijnhuizen over de hele wereld sluiten zich steeds meer aan bij grote conglomeraten (in dit geval de Amerikaanse producent Mondavi) of betalen duurbetaalde deskundigen om hen te helpen 'de perfecte wijn' te maken <0xE2><0x80><0x93> en als gevolg daarvan worden wijnen steeds standaarder en voorspelbaarder. Voor sommigen is dat een goede zaak (vooral omdat maar weinigen het zich kunnen veroorloven honderd dollar of meer te betalen voor een gewone wijn) en voor anderen is het afschuwelijk omdat de uniekheid van kleinere wijnhuizen aan het verdwijnen is. Ik kan de zorgen van beide partijen echt begrijpen en denk niet dat er in deze business een schurk of held is. Goed, goede en goedkopere wijn is leuk, maar net als met bier (met reuzen als Unibrew en Anheiser-Busch), eten (McDonald's), winkelen (Europese winkelcentra zijn bijna niet te onderscheiden van Amerikaanse) en megawinkels (zoals Wal-Mart/Asda) wordt veel van de uniekheid van 'de kleine jongens' weggenomen. Dus ik was absoluut bereid om naar die filmmakers te luisteren. Maar met een product dat bijna tweeënhalf uur duurt en een algemeen gebrek aan concentratie, werd de film gewoon te veel werk om naar te kijken en verloor ik mijn belangstelling. Een film van 80-90 minuten zou veel effectiever zijn geweest <0xE2><0x80><0x93> vooral omdat de gemiddelde kijker NIET een wijnliefhebber is (dat is het chique woord voor een 'wijnliefhebber'). De positieve kant van de zaak is dat de filmmakers zo slim zijn om helemaal niet veel te praten <0xE2><0x80><0x93> en dat ze de mensen aan beide kanten van de kwestie gewoon het woord laten doen. Bovendien is het onderwerp heel relevant en komt het precies op het juiste moment. Maar ondanks het feit dat ze een goede documentairestijl hebben gekozen, gaat de film gewoon veel, veel te lang door en wordt het uiteindelijk een heel saaie film.
This film appears to be an exposé of the current trend towards globalization and homogenization in the wine industry. Wineries around the world are more and more either joining large conglomerates (the American producer, Mondavi, in the case of this film) or paying high-priced experts to help them make "the perfect wine"--and as a result, wines are becoming very standard and predictable. To some, this is a good thing (especially since few can afford to pay $50 or more for an everyday wine) and to others this is horrible as the uniqueness of smaller wineries is disappearing. I truly can understand the concerns of both sides and don't think there is a villain or hero in this business. Sure, good and cheaper wine is a nice thing, but like what's happened with beers (with giants like Unibrew and Anheiser-Busch), food (McDonalds), shopping (European shopping malls are almost indistinguishable from American ones) and mega-stores (like Walmart/Asda) are taking away much of the uniqueness of "the little guys". So I definitely was ready and willing to listen to these film makers. However, with a product that is almost two and a half hours long AND a general lack of focus, the film simply became too big a chore to watch and I lost interest. An 80-90 minute focused film would have been MUCH more effective--especially since the average viewer is NOT an oenophile (that's the high-brow word for a "wine aficionado").<br /><br />On the very positive side, the film makers are smart not to do much talking at all--and simply let those on both sides of the issue do the talking. Plus, the topic is so relevant and timely. However, despite choosing a good style of documentary making, the film simply goes on way, way, way too long and ended up making a very dull film.