Deze film, met al zijn complexiteit en subtiliteit, is een van de meest tot nadenken stemmende korte films die ik ooit heb gezien. De onderwerpen waar hij over gaat zijn lelijk, cynisch en soms zelfs macaber, maar de film blijft mooi in zijn taal, kunstig met zijn camerastandpunten en schitterend in zijn stijl, door behendig het korte verhaal van dezelfde naam te herscheppen, geschreven door een meester in korte verhalen, Tobias Wolff.<br />Omdat ik niets van de film wil bederven, zal ik niet in details treden, behalve om te zeggen dat deze film op zichzelf al schitterend is. Hij is trots op wat hij doet, en doet het goed. Het laat de belangrijkste herinneringen van het leven zien, die allemaal bekroond kunnen worden met het meest ongrijpbare gevoel: onverwachte gelukzaligheid. Deze film heeft in mij uit eigen beweging dezelfde gevoelens opgewekt die de hoofdpersoon (Tom Noonan) had toen woorden zijn bestaan veranderden, en dat is een indrukwekkende prestatie.
This movie, with all its complexity and subtlety, makes for one of the most thought-provoking short films I have ever seen. The topics it addresses are ugly, cynical, and at times, even macabre, but the film remains beautiful in its language, artful with its camera angles, and gorgeous in its style, skillfully recreating the short story of the same name written by a master of short stories, Tobias Wolff.<br /><br />Not wishing to spoil anything of the movie, I won't go into any details, other than to say that this movie is magnificent in and of itself. It takes pride in what it does, and does it well. It shows the most important memories of life, all of which can be topped by the single most elusive feeling: unexpected bliss. This movie, of its own volition, has created in me the same feelings the main character (Tom Noonan) felt when words transformed his very existence, and that is one impressive feat.