Extreem pietepeuterig beeld van een oorlogssituatie waarin het echtpaar Vargtimmen (oké, ze hebben verschillende namen en beginsituaties, maar de acteurs zijn hetzelfde) in het kruisvuur van twee fronten terechtkomt. De voorstelling van de strijdende partijen als gezichtsloze, bovennatuurlijke autoriteiten wordt vaak gevangen in sublieme surrealistische beelden en trekt interessante parallellen met Orwells 1984, ook al doorkruist Bergman deze context op een persoonlijk niveau van een langzaam ontluikende echtelijke oorlog. Daarom zijn talloze fundamentele en filosofische vragen ten aanzien van het huwelijk van Eva en Jan relevant en van essentieel belang, terwijl de dreiging en het gevaar van buitenaf een afgrond openen die van binnenuit moeizaam met lammeren was bedekt. Een intense allegorie op de breekbare fa<0xC3><0xA7>ades van burgerlijke conventies.
Extremely pinching vision of a war situation where the couple from Vargtimmen (ok, they have different names and initial situations, but the actors are the same) gets caught in the crossfire of two fronts. The depiction of the fighting parties as faceless, superordinate authorities are often captured in sublime surreal pictures and draws interesting parallels to Orwell's 1984, even if Bergman thwarts this context on a personal level of a slowly burgeoning conjugal war. That is why countless fundamental and philosophical questions towards Eva's and Jan's marriage are relevant and essential, while the threat and danger from the outside tears open an abyss in the inside which was toilsomely covered with lambencies before. An intense allegory on the fragile facades of civic conventions.