Een zachtaardig verhaal, dat aan woede doet denken, met een verlossende boodschap en een glorieuze viering. De fotografie is wonderbaarlijk goed uitgevoerd. Biografen kijken naar dit soort films om hun vakmanschap te verfijnen, niet alleen om wat het oog kan doen om een verhaal te versterken, maar ook om wat het juiste camera-vocabulaire kan doen om een emotie te versterken. De ziel voeden is per definitie waar deze film over gaat, maar met een elegantie en sierlijkheid die gewoon niet meer zo vaak voorkomen, tenminste niet met zo'n graad van smaak, terughoudendheid en finesse. Als je van verhaal- en karakterontwikkeling houdt, is dit ook een geweldige film om te zien als een voorbeeld van wat eenvoudige regels en de juiste uitvoering kunnen doen om de indruk van een personage volledig te maken. Combineer dit alles met een filmmuziek die bijna minimalistisch van karakter is en ook nog eens perfect gecomponeerd, en je krijgt deze film.
A gentle story, hinting at fury, with a redemptive message and glorious celebration. The photography is wondrously well executed. Cinematographers look at this kind of film to hone their craft not just for what the eye can do to enhance a story, but what the right camera vocabulary can do to heighten an emotion. Feeding the soul is by definition what this movie addresses, but with an elegance and grace of delivery that simply doesn't not happen much anymore, at least with this degree of taste, restraint and finesse. If you care about story and character development, this is a also a great movie to see as an example of what simple lines and the right delivery can do to completely fill out a character's impression. Match all this with a film score that is almost minimalist in character and also perfectly conceived, and you'll "get" this movie.