Eerst kwamen ze voor de communisten, en ik zei niets, omdat ik geen communist was. Toen kwamen ze voor de joden, en ik zei niets, omdat ik geen jood was. Toen kwamen ze voor de katholieken, en ik zei niets, omdat ik protestant was. Toen kwamen ze voor mij, en tegen die tijd was er niemand meer die iets voor me kon zeggen.<br />Aangegeven door dominee Martin Niemoller, 1945<br /><br />Als je met onverdraagzaamheid of onrechtvaardigheid wordt geconfronteerd, is het het gemakkelijkst om niets te zeggen <0xE2><0x80><0x93> als je wel iets zegt, loop je het risico dat je wordt bespot. Maar wanneer wordt genoeg te veel? Het was de bedoeling dat de anticommunistische zuiveringsmaatregelen van het McCarthyisme duizenden mensen het leven zouden kosten. Als je niets doet, ben je niet minder schuldig.<br />Lawrence Newman is een kameleon van een man: rustig en onopvallend gaat hij naadloos op in zijn omgeving. Lawrence houdt er niet van erbij betrokken te raken <0xE2><0x80><0x93> als hij getuige is van een aanval op een jonge vrouw, vertelt hij het aan niemand en gaat hij zijn eigen gang. Zijn wereld stort in als hij een bril koopt en wordt aangezien voor een van 'hen'. Lawrences kijk op de wereld en de kijk ervan op hem is voor altijd veranderd. Het onderwerp van deze film is weliswaar niet nieuw, maar de presentatie ervan is beslist uniek. Het is veel gemakkelijker om de irrationele aard van vooroordelen te begrijpen wanneer je ze binnen een bepaalde context plaatst <0xE2><0x80><0x93> Lawrence maakt zich meer zorgen over de veronderstelling dat hij joods is dan over de opvattingen van zijn aanvallers. Hij gelooft dat als hij dit 'overzicht' corrigeert, alles in orde zal komen, zonder zich te realiseren dat logica en vooroordelen nooit hand in hand gaan.<br /><br />Of je nu een intrigant speelt (het enige wat ik leuk vond aan 'Fargo') of een aardige sheriff uit een achterbuurt, de rollen van William H. Macy zijn met elkaar verbonden door een gemeenschappelijke draad <0xE2><0x80><0x93> zijn personages hebben een subtiel, weloverwogen gezicht dat hen inhoud geeft. Macy spijkert Lawrence tot in het kleinste detail vast, en zegt meer met een steelse blik of een trilling in zijn stem dan met een bladzijde vol dialogen. Door het te laten zien, in plaats van te vertellen, is Lawrence in staat zijn angst en verbijstering met de kijker te delen. De bijrollen brengen het verhaal samen.<br />Laura Dern is onweerstaanbaar als Gerty, Lawrence' vrouw met een verleden als een bom. Ze is ruw, grof in het parkeren van een camper, maar ook een andere wereldwijze vrouw, die ook de woede van het vooroordeel heeft gevoeld als gevolg van 'een vergissing' en zonder het te weten Lawrence' situatie verergert. Michael Lee Aday (ook wel bekend als 'Meatloaf') is angstaanjagend als Fred, de prototypische redneck van hiernaast, die zowel onwetendheid als venijn uitstraalt en zijn buren aanvoert voor zijn kwaadaardige zaak. Te midden van de chaos bevindt zich Finklestein (David Paymer), het brandpunt van de agressie, en de stem van de rede die de belangrijke vragen opwerpt. Paymers gelijkmatige vertolking weerhoudt Finklestein ervan een stereotype te worden of iemand wiens enige doel is om sympathie op te wekken, wat hem tot een van de sterkste vertolkingen in de film maakt.<br />De strakke montage en de korte duur van de film zorgen voor een heldere film met weinig afleiding, en vermengen een claustrofobische sfeer met het gevoel van het kleine Amerikaanse stadje <0xE2><0x80><0x93> het is tegelijkertijd geruststellend en verontrustend. Het opzettelijke gebruik van felle, tweekleurige belichting om de kwaadaardige aspecten van het stuk en de zorgvuldig gecomponeerde soundtrack te accentueren, is krachtig zonder overweldigend te zijn. Ten slotte herscheppen de set en de kostuumontwerpen de sfeer van het tijdperk, een essentieel onderdeel van de boodschap van de film.<br />'Focus', een onconventionele benadering van vooroordelen, is reden genoeg om deze film aan te bevelen. Beschouw het uitstekende verhaal, het goede acteerwerk en de uitstraling van de film maar als extraatjes.
First they came for the Communists, and I didn't speak up, because I wasn't a Communist. Then they came for the Jews, and I didn't speak up, because I wasn't a Jew. Then they came for the Catholics, and I didn't speak up, because I was a Protestant. Then they came for me, and by that time there was no one left to speak up for me.<br /><br />Attributed to Rev. Martin Niemoller, 1945<br /><br />When faced with intolerance or injustice, the easiest thing to do is nothing - speak up and you risk becoming an object of scorn. But when does enough become too much? Global anti-Semitic sentiments allowed Hitler's genocidal policies to thrive, and equal doses of fear-mongering and ignorance made it possible for the anti-Communist purges of McCarthyism to destroy thousands of peoples' lives. Inaction makes one no less culpable.<br /><br />Lawrence Newman is a chameleon of a man: quiet and nondescript he blends seamlessly with his surroundings. Lawrence doesn't like to get involved - when he witnesses an attack on a young woman, he tells no one and goes about his business. His world spirals into chaos when he buys a pair of glasses, and is mistaken for one of "them." Lawrence's view of the world and its view of him is forever altered. <br /><br />While the subject matter of this film is not new, its presentation is definitely unique. It is much easier to understand the irrational nature of prejudice, when placed within a certain context - Lawrence is more concerned with the assumptions that he is Jewish, than he is with the views of his attackers. He believes that if he corrects this "oversight" that everything will be all right, not realizing that logic and prejudice never go hand in hand. <br /><br />Whether playing a schemer (the only thing I liked about "Fargo") or a down home nice guy sheriff, William H. Macy's roles are linked by a common thread -his characters share a subtle, deliberate countenance that gives them substance. Macy nails Lawrence down to the smallest detail, and says more with a furtive glance or tremble in his voice than a page of dialogue. By showing, rather than telling, Lawrence is able to share his fear and bewilderment with the viewer. The supporting cast brings the story together.<br /><br />Laura Dern is compelling as Gerty, Lawrence's bombshell wife with a past. Trailer park rough, yet other worldly wise, she has also felt the wrath of prejudice as the result of "a mistake" and unwittingly exacerbates Lawrence's situation. Michael Lee Aday (aka "Meatloaf") is frightening as Fred, the prototypical redneck next door, equal parts ignorance and venom, rallying neighbours to his virulent cause. In the midst of the chaos is Finklestein (David Paymer), the focus of the aggression, and the voice of reason that raises the important questions. Paymer's even handed portrayal keeps Finklestein from becoming a stereotype or someone whose sole purpose is to engender sympathy, making his one of the strongest performances in the film.<br /><br />The tight editing and close-cropped cinematography make for a clean picture with few distractions, and mixes an air of claustrophobia in with the small town USA feel - it is simultaneously comforting and disturbing. The deliberate use of harsh two-tone lighting to accentuate the malevolent aspects of the piece and the carefully scored soundtrack, are powerful without being overwhelming. Finally, the set and costume designs recreate the feel of the era, an essential component in the film's message.<br /><br />"Focus'" unconventional approach in dealing with prejudice is reason enough to recommend this film. Just consider the excellent story, solid acting and look of the film as added bonuses.