Ik had het gevoel dat deze film veel goede eigenschappen bezat. De cinematografie was in elk geval anders bij het blootleggen van het toneel van de set en het verhaal. De oorspronkelijke personages als acteurs waren beslist een prestatie en ik had het gevoel dat ze heel overtuigend werden gespeeld, natuurlijk spelen ze zichzelf, maar ze zijn beslist uniek. De culturele aspecten zullen velen misschien teleurstellen, want een vertrouwdheid met de Chinese en Oosterse cultuur zal een heleboel vragen beantwoorden over de relatie tussen ouder en kind en het stigma dat op drugsgebruik rust. Ik vond het verhaal van Jia Hongsheng interessant. Soms is het echt ranzig (de Beatles-shit, enz.). Hoe dan ook, het is geen top-tien of top-twintig, maar als het op tv is, moet je het zien.
I felt this film did have many good qualities. The cinematography was certainly different exposing the stage aspect of the set and story. The original characters as actors was certainly an achievement and I felt most played quite convincingly, of course they are playing themselves, but definitely unique. The cultural aspects may leave many disappointed as a familiarity with the Chinese and Oriental culture will answer a lot of questions regarding parent/child relationships and the stigma that goes with any drug use. I found the Jia Hongsheng story interesting. On a down note, the story is in Beijing and some of the fashion and music reek of early 90s even though this was made in 2001, so it's really cheesy sometimes (the Beatles crap, etc). Whatever, not a top ten or twenty but if it's on the television, check it out.