Ja, je kunt Babettes Feest zien als een soort klap in het gezicht van het puriteinse christendom, maar het is veel meer dan dat. Het oppervlakkige verhaal over een begaafde Parijse kok die Parijs ontvlucht na een van zijn revoluties door de middenklasse en aan land wordt gezet op Jutland in het noorden van Denemarken, is gewoon het vet dat het diepere verhaal mogelijk maakt.<br />Babette is een kunstenares, een lid van het kleine legertje mensen dat door de eeuwen heen van de ene post naar de andere is gejaagd door stompzinnige politici, vaantjes, hebzuchtig en arrogant, die schoonheid doden voor winst, iets wat de politiek altijd doet, de National Endowment for the Arts, die creativiteit alleen maar institutionaliseert voor propagandadoeleinden. <br />Babette loopt op haar laatste benen als ze aankomt in het kleine dorp waar twee maagdelijke zusters wonen die over hun afnemende kudde gelovigen waken. Ze leven van gezouten kabeljauw en zwarte broodpap.<br />Babette laat deze eenvoudige, vrome mensen zien dat God zowel plezier en sensualiteit kent als gedrags- en geestelijke zuiverheid. Ze laat hun ook zien hoe die geestelijke zuiverheid kan leiden tot controlefreakerij, iets wat we allemaal weten in deze tijd van de neo-autoritaire regeringen die onze persoonlijke vrijheid beperken omdat ze op de een of andere manier een misdaad tegen de staat zijn, of, zoals ze ons zouden vertellen, tegen de mensheid. Om de honderdste verjaardag van wijlen de eerwaarde te vieren, bereidt Babette een grandioos Frans diner. De dochters en hun kudde denken dat de duivel zich onder hen begeeft en zweren dat ze het eten en drinken niet zullen opmerken.<br /><br />Op dat moment, tijdens het bereiden van de maaltijd, betaald met Babettes winst in een Franse loterij, begin ik te huilen. Het is een schrijnend gevoel, in vergelijking met de dagelijkse vulgariteit en leugenachtigheid die ons bewustzijn van's ochtends vroeg tot's avonds laat overspoelt via de media en de machtswellustelingen die ons allemaal hier in het donker proberen te bevoordelen.<br />De simpele verfijning van Babettes leven. 's Art spuwt alle pretentie uit die in onze moderne samenleving tentoongespreid wordt, en het doet pijn om te zien hoe die zo voortreffelijk wordt uitgebeeld in deze schitterende film.<br />Het is, samen met Fanny och Alexander (Bergman), mijn lievelingsfilm, maar ik kan er alleen maar af en toe naar kijken omdat het, net als een zeldzame fles wijn die geserveerd wordt met Blinis en verse oesters, iets is dat niet te veel moet worden gedaan.<br />Een geweldige, geweldige film die in de bibliotheek van elke filmliefhebber thuishoort.
Yes, you can look at Babette's Feast as some sort of slap at Puritanical Christianity, but it is much more than that. The surface story of how a gifted Parisian cook flees Paris after one of its revolutions by the middle classes and finds herself cast ashore in Jutland in the north of Denmark is simply the grease that allows the deeper tale to develop.<br /><br />Babette is an artist, one of the small army of people who are driven from pillar to post over the centuries by fatuous politicians, vane, greedy and arrogant, who kill beauty for profit, something that politics always does, pace National Endowment for the Arts, which simply institutionalizes creativity for propaganda purposes.<br /><br />Babette is on her last legs as she arrives in the tiny village where two virginal sisters reside seeing over their diminishing flock of devotees to their late pastor father. They live on salt cod and black bread gruel. <br /><br />Babette shows these simple pious people that God is in pleasure and sensuality as well as behavioral and mental purity. She also shows them how that mental purity can lead to control freakishness, something we all know about in these days of the neo-authoritarians in government who would limit our personal freedoms because they are somehow a crime against the state, or as they would tell us, humanity.<br /><br />Babette cooks up a bang-up French dinner to celebrate the 100th birthday of the late reverend. The daughters and their flock think it is the devil come amongst them and vow not to notice the food or drink. <br /><br />It is at this point, in the preparing of the meal, payed for by Babette's winnings in a French lottery, that I begin to tear-up. It is a poignance brought about in comparison to the daily vulgarity and mendacity that floods our consciousness from morning to night via the media and power-mongers manoeuvring to gain advantage over all of us out here in the dark.<br /><br />The simple sophistication of Babette's art spits in the face of all the pretentiousness on display in our modern society, and it hurts to watch it played out so exquisitely in this splendid film.<br /><br />It is, along with Fanny och Alexander (Bergman), my favorite film ever, yet I can only watch it once in awhile because, like a rare bottle of wine served with Blinis and fresh oysters, it is something that must not be over-done. <br /><br />A great, great film that should be in every movie-lover's library.