Snake Island is een van die films waarvan je, terwijl je zit te kijken naar de verbazingwekkende stompzinnigheid ervan, zou willen dat de filmcamera nooit was uitgevonden. De ware reden waarom Plan 9 From Outer Space nog een tijdje zal vasthouden aan zijn geëerde titel'slechtste film aller tijden', is niet zozeer dat hij zo slecht is. Het is het feit dat het de meest onderhoudende slechte film is die je ooit zult zien. Snake Island is een ander soort slecht. Snake Island is gewoon zo slecht dat het ondraaglijk is. Een stompzinnige hypothese gecombineerd met een script dat is geschreven door apen die met een enkele schrijfmachine op dia's tikten die vervolgens werden overlapt om de dialoog te laten lijken, zodat de meest voor de hand liggende problemen hier worden opgelost. De film is volledig opgenomen op locatie in Zuid-Afrika en de omgevingen waarin de film zich afspeelt zijn zo ongeveer het enige element dat naar waarheid als goed gerealiseerd kan worden beschouwd. Veel opnamen van slangen bestaan uit close-ups die zo surrealistisch van uiterlijk zijn dat je je begint af te vragen of genoemde slangen echt zijn, of marionetten, of echte slangen die echt harddrugs hebben gekregen.<br />William Katt speelt, als je het zo kunt noemen, de hoofdrol van een schrijver die naar een eilandresort reist op wat een rivierveer lijkt te zijn. Met hem meekomt een assortiment van zeer algemene, slecht gedefinieerde karakters. Het is allemaal een kwestie van willekeurig beeldschrift over wie er tot het einde toe in leven blijft, maar Katt lijkt er beslist over te denken zijn agent te ontslaan. De rest van de cast lijkt afkomstig van de Home and Away-toneelschool, waar elke beschouwing over een onplezierig plot vergezeld gaat van open monden die alle kanten op schieten en ogen die alle kanten op schieten. De foley-effecten zijn vaak erger, met één gedenkwaardige scène waarin een dubbelloops jachtgeweer klinkt als de nogal vlakke geluidseffecten die bij geweerschoten hoorden bij spelletjes als BioForge. Ondertussen exploderen er voortdurend slangen of springen er willekeurig rond. Het zou nauwkeuriger zijn geweest om de film Snake Holocaust te noemen.<br />Natuurlijk is geen enkele horror- of sciencefictionfilm van z-klasse tegenwoordig compleet zonder overbodige scènes van aantrekkelijke vrouwen in een staat van ontkleding. Omdat elke vrouw in de cast bijna haar kleren uittrekt, wordt de film steeds minder Snake Island en steeds meer Snake Island Orgy. Maar net als bij de ergste stapels is er in dit geval eigenlijk alleen maar een hoop opzet zonder echte winst. De seksscènes leveren nooit iets op en de dood van de personages is zo vlak, zo oninteressant, dat de hele film zinloos wordt. Tenzij je vindt dat kijken naar William Katt die door een benauwd bos rent in een slecht passend crickettenue en met een cricketbat alle slangen in alle richtingen verplettert een beloning is. Voor de goede orde, dat vind ik niet. Ik dacht altijd dat Anaconda de slechtste film was die ooit over roofslangen is gemaakt. Ik zat er zo ontzettend naast. In Anaconda zat tenminste een slang waar je bang voor kon zijn als ze het ongeloof een hele tijd opschortten. Sommige van de slangen die mensen doden zijn niet groter dan de veters van een paar legerlaarzen die ik heb gedragen.<br />Dus tot nu toe loopt de checklist voor slechte horrorfilms aardig door. De onherkenbare, slappe cast is verantwoordelijk, evenals de slechte geluids- en beeldeffecten. De dialogen zijn zo beroerd, zo slecht getimed, dat ik tijdens een paar van de schooltoneelstukken waar ik vele manen geleden in heb gespeeld beter heb kunnen schrijven en voordragen. Jammer genoeg is het gebied waar Snake Island in dit opzicht faalt fataal voor alle slechte films. Het komt erop neer dat het zo slecht is dat het grappig is. Het is zo slecht dat het na de inleiding niet meer goed is en pijnlijk wordt op het moment dat de cast begint te praten. Vergeleken met William Katts optreden in Snake Island was Jon Voights optreden in Anaconda even Oscarwaardig als dat van Russell Crowe in Gladiator. Niet dat Voight of Katt per se slechte acteurs zijn, maar met dit soort materiaal is het moeilijk om van nature een woord uit te brengen. Luisteren naar sommige van de zinnen hier was alsof je het slachtoffer bent van een geweldsmisdrijf. Je geest heeft de neiging de ervaring te verdringen, primair als een zelfverdedigingsmechanisme.<br />Vanwege het voornoemde gebrek aan vermaaktheid gaf ik Snake Island een twee van de tien. Mijn speciale score voor films die zo slecht zijn dat ze onmogelijk goed kunnen zijn, maar niet slecht genoeg om vermaakt te worden. Het is allemaal gewoon zo saai of zinloos dat je net zo goed naar het testpatroon zou kunnen kijken. De juiste manier om 'crap' te spellen is s-n-a-k-e-i-s-l-a-n-d.
Snake Island is one of those films that, whilst one sits and watches its amazing level of stupidity, makes one wish the film camera had never been invented. The real reason why Plan 9 From Outer Space will hold onto its honoured title of Worst Film Of All Time for a while to come is not so much because of how bad it is. It is because of the fact that it is the most entertaining bad film you will ever see. Snake Island is the other kind of bad. Snake Island is just so bad that it is excruciating. A stupid premise combines with a script that was written by monkeys tapping one-key typewriters onto transparencies that were then overlapped in order to resemble dialogue to make the most obvious problems here. Filmed entirely on location in South Africa, the environments in which the film takes place are about the only element that can truthfully be considered well-realised. Many shots involving snakes consist of close-ups so surreal in appearance that one begins to wonder whether said snakes are CGI, puppets, or real snakes that have been fed really hard drugs.<br /><br />William Katt stars, if you can call it that, as an author traveling to an island resort on what appears to be a river ferry. Coming along with him is an assortment of very generic, poorly-defined characters. It is all a matter of random screen writing as to who survives to the end, but Katt certainly appears to be contemplating firing his agent. The rest of the cast seem to be from the Home And Away acting school, where any contemplation of an unpleasant plot point is accompanied by open-mouthed gaping and darting one's eyes about in every direction. The foley effects are often worse, with one memorable scene where a double-barreled shotgun sounds like the rather flat sound effects that used to accompany gunshots in such games as BioForge. Meanwhile, snakes continually explode or jump about at random. It would have been more accurate to call the film Snake Holocaust.<br /><br />Of course, no Z-grade horror or sci-fi film is complete these days without gratuitous scenes of nubile women in a state of undress. As every woman in the cast, almost, gets their clothes off, the film starts to become less Snake Island and more Snake Island Orgy. But like all the worst piles, all there really is in this case is a lot of setup with no real payoff. The sex scenes never eventuate, and the deaths of characters are so flat, so uninteresting, that the entire film becomes pointless. Unless you consider watching William Katt running through a muggy forest wearing ill-fitting cricket gear and smashing snakes in all directions with a cricket bat a payoff. For the record, I don't. I used to think that Anaconda was the worst film ever made about predatory snakes. I was so very, very wrong. At least Anaconda had a snake one could be afraid of if they suspended disbelief for quite some time. Some of the snakes shown killing the human cast are no bigger than the shoelaces from some pairs of combat boots I have worn.<br /><br />So we so far have the checklist for bad horror films running along nicely. The unrecognisable, lame cast are accounted for, as are poor audio and visual effects. The dialogue is so wretched, so ill-timed, that I have seen better writing and delivery during some of the school plays I have acted in many moons ago. Unfortunately, where Snake Island falters in this respect is the area fatal to all bad films. In essence, it forgets to be so bad that it is funny. It is so bad that it stops being good after the opening credits and becomes painful the second that the cast start to speak. Compared to William Katt's performance in Snake Island, Jon Voight's performance in Anaconda was as Oscar-worthy as Russell Crowe's in Gladiator. Not that Voight or Katt are necessarily bad actors, but with material like this, you're hard-pressed to say a single word naturally. Listening to some of the lines here was like being the victim of a violent crime. One's mind tends to blank out the experience, primary as a self-defense mechanism.<br /><br />Because of the aforementioned failure to be entertainingly bad, I gave Snake Island a two out of ten. My special score for films that are so bad they cannot possibly be good, but not bad enough to entertain. It is all just so boring or pointless that one might as well be watching the test pattern. The proper way to spell "crap" is S-N-A-K-E-I-S-L-A-N-D.