Joan Crawford wordt overtuigend misvormd als ons verhaal begint, en natuurlijk wordt ze weer opgelapt. Maar ze is een slecht ei dat de ene vent uitbuit terwijl ze de antisociale filosofie van de andere vent uitleeft. Dit alles speelt zich af in Zweden, wat echt bizar is. Het zorgt ervoor dat alles en iedereen in de beelden die niet uit Anytown USA hoeven te komen, goed tot zijn recht komt, maar het maakt dat de kijker zich afvraagt waarom elke remake tegenwoordig beladen is en niet specifieker wordt gemaakt door de noodzaak om alles te veramerikaniseren. Er is een plot, een plot, een plot, zo spraakzaam dat je erin zou kunnen verdrinken, en wat het allemaal nog erger maakt, is de manier waarop de film wordt ingelijst. De foto's zijn af en toe mooi, met vreemde hoeken en miniatuurtjes die het goed doen. Hij is overspannen zonder je ook maar één keer mee te trekken.
Joan Crawford is convincingly disfigured as our story starts, and of course she get fixed up. But she's a bad egg, exploiting one guy, while living out another guy's anti-social philosophy. All of this takes place in Sweden, which is truly bizarre. It causes anything and everything memorable in the visuals, which are freed from having to depict Anytown USA, but it makes a viewer wonder why every remake since is burdened and rendered unspecific by the need to Americanize everything. There is plot, plot, plot so chatty that you could drown in it, and making matters worse is a framing device that adds zilch to the movie. The photography is occasionally nice, with odd angles and miniatures incorporated quite well. But it's overwrought without ever once drawing you in.