Het is niet mijn bedoeling om pretentieus te klinken, maar om dit de volgende cultklassieker te noemen is weer een voorbeeld van de dalende normen die filmmakers voor zichzelf stellen. Deze film is een belediging voor alles wat we als heilig beschouwen, en niet op de goede 'artistieke' manier van beledigen. Deze film wordt het archetype van de zielige dialoog, gespeeld door nog zieliger acteurs.
I don't mean to sound pretentious here, but to call this the next cult classic is yet another example of the lowering standards filmmakers have for themselves. This movie is an offense to everything we hold sacred, and not in the good "artsy " way of offending. This film becomes the archetype for PAINFUL dialogue, delivered by even more pathetic actors.