Sommige mensen zweven door het leven, gaan van het ene ding of de ene persoon naar het andere zonder met hun ogen te knipperen; anderen houden vast aan een zaak, een ander mens of een principe, en blijven onvermurwbaar, toegewijd aan wat het ook is <0xE2><0x80><0x93> en figuurlijk of letterlijk geven ze hun woord en houden zich eraan. Maar we zijn allemaal verschillend, van een andere klei gemaakt, zoals een van de personages in deze film zegt, en dat maakt het leven zo interessant. Maar sommige mensen zijn gewoon gek <0xE2><0x80><0x93> en misschien moet je zo zijn om tussen de massa te leven. Wie weet? Wie weet wat ervoor nodig is om dingen <0xE2><0x80><0x93> het leven <0xE2><0x80><0x93> te laten werken? Schrijver/regisseur Lisa Krueger waagt een poging en bestudeert met een luchtige benadering de dunne scheidslijn tussen toegewijd zijn <0xE2><0x80><0x93> en hoe je toegewijd raakt <0xE2><0x80><0x93> en obsessie, zonder gehecht te zijn. De hoofdrol wordt gespeeld door Heather Graham, een jonge vrouw die onvermurwbaar, toegewijd, geobsedeerd en misschien ook een beetje gek is. Ze heet Joline, en dit is haar verhaal.<br />Toegegeven, Joline is altijd een toegewijd persoon geweest, in haar werk, relaties en in het leven in het algemeen. Ze is een vrouw van haar woord die zich aan haar woord houdt, wat er ook gebeurt. En als ze met Carl trouwt (Luke Wilson), is het voor altijd. Het enige probleem is dat iemand is vergeten het aan Carl te vertellen <0xE2><0x80><0x93> en na 597 dagen huwelijk is hij weg, op zoek naar zichzelf en naar een oplossing. Als Joline zich realiseert dat hij niet terugkomt, weigert ze hem, of hun huwelijk, op te geven. Misschien komt het door dat masker dat ze draagt. Hoe dan ook, ze verlaat hun huis in New York en gaat op zoek naar hem, en dat doet ze ook <0xE2><0x80><0x93> in El Paso, Texas, nota bene. Maar als ze eenmaal weet waar hij is, houdt ze afstand, geeft hem zijn 'duistere ruimte' en laat hem niet eens weten dat ze er is. Ze beschouwt Carl als 'in een ontspirituele coma', en het is haar taak om een ontspirituele wake over hem te houden tot hij weer bij zinnen komt. En terwijl ze toekijkt en wacht, is haar leven allesbehalve saai, als ze een jonge vrouw ontmoet die Carmen heet (Patricia Velazquez), een serveerster in een van de plaatselijke eetgelegenheden; Carmen's fonso' (Alfonso Arau), die een soort mystica is; T-Bo (Mark Ruffalo), een vrachtwagenchauffeur die problemen heeft met Carl; en Neil (Goran Visnjic) een kunstenaar die pinata's maakt en op haar valt. Voor Joline is het een ontdekkingsreis, waarin ze veel over Carl te weten komt, maar nog meer over zichzelf.<br />Er is een vleugje humor, een vleugje romantiek, en wat inzicht in de menselijke natuur in deze eigenzinnige film die meer over karakter dan plot gaat. En Krueger speelt het heel goed, met een innemende en onderhoudende film. Haar personages zijn heel echte mensen, met alle wensen, behoeften en onvolkomenheden die bij het mens-zijn horen; een rijke, eclectische verzameling waarmee ze haar verhaal vertelt. We zien het vanuit Jolines gezichtspunt, want Krueger laat ons kennismaken met Jolines gedachten en daarmee haar beweegredenen, die de gebeurtenissen in een duidelijk perspectief plaatsen. Dat, in combinatie met de weloverwogen manier waarop ze de sfeer en de ambiance die ze creëert in zich opneemt, maakt het tot een zeer effectief verhaal. Het onderwerp heeft een onderliggende ernst, maar Krueger vermijdt alles wat te zwaar of te diep is en concentreert zich in plaats daarvan op de natuurlijke humor van de mensen en situaties die Joline tegenkomt. Het resultaat is een goed gestructureerde, aangrijpende en opgewekte kijk op wat wij het leven noemen.<br /> Heather Graham neemt de rol vanaf het eerste beeld op zich om van Joline een geheel eigen personage te maken. Ze verdiept zich in de rol en geeft een overtuigende en geloofwaardige voorstelling, waarbij ze de kleine persoonlijke trekjes en nuances toevoegt die het verschil maken tussen een voorstelling die louter een weergave van een persoon is en een die echt is. En om deze film te laten slagen, was het van het grootste belang dat Joline levensvatbaar en geloofwaardig was <0xE2><0x80><0x93> en Graham slaagt op alle fronten. Haar aanwezigheid op het witte doek is nog nooit zo verleidelijk geweest, en haar levendige persoonlijkheid, of alleen al de manier waarop ze haar ogen gebruikt, is genoeg om je helemaal in haar te laten opgaan. Het maakt allemaal deel uit van het personage dat ze creëert; er gaat een aantrekkingskracht van Joline uit, die van haar hele gezicht afstraalt, van wie ze vanbinnen en vanbuiten is. Ze is een sympathieke, sympathieke vrouw, en omdat je haar diepste gedachten hebt gedeeld, weet je wie ze is. Het is in alle opzichten goed werk, te beginnen met de manier waarop het personage is geschreven, tot de manier waarop Graham haar zo levendig tot leven brengt. Als Carmen is Patricia Velazquez ook heel innemend. Haar optreden is heel natuurlijk en rechtdoorzee, en ze gebruikt haar instincten om haar personage effectief te creëren. Ze heeft een charismatische uitstraling, maar is niet flamboyant, en dat geeft haar een aantrekkelijk nuchtere uitstraling. Ze is verfrissend open en recht door zee; je krijgt de indruk dat Carmen niet iemand is die iets achterhoudt, maar op alle fronten volkomen eerlijk is, en ook dat maakt deel uit van haar aantrekkingskracht. En net als bij Joline is dit personage goed geschreven, en Velazquez brengt haar overtuigend tot leven. De hoofdrollen worden gespeeld door Luke Wilson, Casey Affleck (als Jolines broer Jay), Goran Visnjic, Alfonso Arau en vooral Mark Ruffalo als T-Bo, die met heel weinig echte filmtijd een gedenkwaardig personage weet te creëren.<br />De bijrollen worden gespeeld door Kim Dickens (Jenny), Clea Du Vall (Mimi), Summer Phoenix (Meg), Art Alexakis (The New York Car Thief), Dylan Baker (Carls editor) en Mary Kay Place (Psychiater). 8/10 is een plezierige ervaring; een ritje is absoluut de moeite waard.
Some people drift through life, moving from one thing or one person to the next without batting an eye; others latch on to a cause, another person or a principle and remain adamant, committed to whatever it is-- and figuratively or literally they give their word and stand by it. But we're all different, `Made of different clay,' as one of the characters in this film puts it, which is what makes life so interesting. Some people are just plain crazy, though-- and maybe that's the way you have to be to live among the masses. Who knows? Who knows what it takes to make things-- life-- work? Writer/director Lisa Krueger takes a shot at it, using a light approach to examine that thin line between being committed-- and how one `gets' committed-- and obsession, in `Committed,' starring Heather Graham as a young woman who is adamant, committed, obsessive and maybe just a little bit crazy, too. Her name is Joline, and this is her story.<br /><br />	Admittedly, Joline has always been a committed person; in work, relationships, in life in general. She's a woman of her word who sticks by it no matter what. And when she marries Carl (Luke Wilson), it's forever. The only problem is, someone forgot to tell Carl-- and 597 days into the marriage, he's gone; off to `find' himself and figure it all out. When Joline realizes he's not coming back, she refuses to give up on him, or their marriage. Maybe it's because of that `clay' she's made of. Regardless, she leaves their home in New York City and sets off to find him, which she does-- in El Paso, Texas, of all places. But once she knows where he is, she keeps her distance, giving him his `space' and not even letting him know she's there. She considers Carl as being in a `spiritual coma,' and it's her job to keep a `spiritual vigil' over him until he comes to his senses. And while she watches and waits, her life is anything but dull, as she encounters a young woman named Carmen (Patricia Velazquez), a waitress at one of the local eateries; Carmen's `Grampy,' (Alfonso Arau), who is something of a mystic; T-Bo (Mark Ruffalo), a truck driver who has issues concerning Carl; and Neil (Goran Visnjic) an artist who makes pinatas and takes a fancy to her. For Joline, it's a journey of discovery, during which she learns a lot about Carl, but even more about herself.<br /><br />	There's a touch of humor, a touch of romance, and some insights into human nature in this quirky film that is more about characterization and character than plot. And Krueger presents it all extremely well, delivering a film that is engaging and entertaining. Her characters are very real people, with all the wants, needs and imperfections that make up the human condition; a rich and eclectic bunch through which she tells her story. We see it from Joline's point-of-view, as Krueger makes us privy to Joline's thoughts and therefore her motivations, which puts a decided perspective on the events as they unfold. That, along with the deliberate pace she sets that allows you to soak up the atmosphere and the ambiance she creates, makes for a very effective piece of storytelling. There's an underlying seriousness to this subject matter, but Krueger chooses to avoid anything heavy-handed or too deep and concentrates instead on the natural humor that evolves from the people and situations that Joline encounters. And the result is a well textured, affecting and upbeat look at that thing we call life.<br /><br />	Heather Graham takes hold of this role from the first frame of the film to make Joline a character totally of her own creation. She immerses herself in the part and gives a performance that is convincing and believable, adding the little personal traits and nuance that makes all the difference between a portrayal that is a mere representation of a person, and one that is real. And for this film to work, it was imperative that Joline be viable and believable-- and Graham succeeds on all fronts. Her screen presence has never been more alluring, and her vibrant personality or even just the way she uses her eyes, is enough to draw you in entirely. it's all a part of the character she creates; there's an appeal to Joline that exudes from her entire countenance, who she is inside and out. She's a likable, agreeable person, and because you've shared her innermost thoughts, you know who she is. It's a good job all the way around, beginning with the way the character was written, to the way Graham brings her so vibrantly to life.<br /><br />	As Carmen, Patricia Velazquez is totally engaging, as well. Her performance is very natural and straightforward, and she uses her instincts to effectively create her character. She has a charismatic presence, but is less than flamboyant, and it gives her an aspect that is attractively down-to-earth. She is refreshingly open and up-front; you get the impression that Carmen is not one to hold anything back, but is totally honest on all fronts, and that, too, is part of her appeal. And, as with Joline, this character is well written, and Velazquez brings her convincingly to life.<br /><br />	Overall, there is a number of notable performances that are the heart and soul of this film, including those of Luke Wilson, Casey Affleck (as Joline's brother, Jay), Goran Visnjic, Alfonso Arau and especially Mark Ruffalo as T-Bo, who, with very little actual screen time, manages to create a memorable character.<br /><br />	The supporting cast includes Kim Dickens (Jenny), Clea Du Vall (Mimi), Summer Phoenix (Meg), Art Alexakis (New York Car Thief), Dylan Baker (Carl's Editor), and Mary Kay Place (Psychiatrist). A film that says something about the value of stepping back to consider The Big Picture-- reflecting upon who we are, where we're going and what we really need-- `Committed' is an enjoyable experience; a ride definitely worth taking. 8/10.