Deze begon uitstekend. De foto's en de audio zijn de beste die ik in jaren (oké, maanden) heb gezien. Vooral het gebruik van 'warme' en 'koude' kleuren in een enkele reeks is verbazingwekkend. Ook is het een idee om Jennifer Lopez de meeste van haar zinnen te laten fluisteren, maar ik weet niet zeker wat Singh daarmee wil bereiken.<br />En nu de minpunten. Het scenario was afschuwelijk. Lopez' rol bleek irrelevant of waardeloos voor de plot. Ze leek de film alleen te draaien om zichzelf en de foto te verkopen. De drie bedden leken gewoon te voor de hand liggend. De doop van het kind Carl was een psychologisch te onderstreepte manier om het motief te verwoorden waar Carl onder 'werkte'. Enzovoort. Hoe dan ook, de film liet op een geweldige manier zien waar Singh vandaan kwam. Hoe komt het toch dat de meest getalenteerde regisseurs tegenwoordig uit India komen?
This one started excellently. The photography and audio are the best I've experienced in years (okay, months). Especially the use of 'warm' and 'cold' colours in single sequences is astonishing. Also, making Jennifer Lopez whisper most of her lines is an idea in itself, but I'm not sure what Singh wants to accomplish with that.<br /><br />Now for the minuses. The screenplay was awful. Lopez's part turned out to be irrelevant or totally worthless to the plot. She seemed to star the movie only to sell herself and the pic. The three beds seemed just too obvious. The baptizing of the child Carl was a psychologically too underlined way to embark the motive which Carl 'worked' under. And so on..<br /><br />Anyway, the movie had great way of showing where Singh comes from. Why is it that the most talented directors seem to emerge from India nowadays?