Ik denk dat dit de beste Noorse film is die ik ooit heb gezien. Het gaat over de 40-jarige Andreas die door een metrotrein wordt overreden en plotseling in een vreemde stad terechtkomt, waar alles voor hem in gereedheid is gebracht. Hij heeft een baan, een huis en kleren. In het begin lijkt deze stad volmaakt, geen dood, geen pijn en geen problemen. Overal zijn mannen in grijze pakken die opruimen en alles repareren wat niet in hun definitie van volmaaktheid past. Maar Andreas lijkt er niet echt in te passen en begint terug te verlangen naar zijn oude wereld, en probeert met man en macht terug te komen. Wat de meeste indruk op me maakt in deze film, is dat ze de stad zo surrealistisch laten lijken, ook al heb ik in het echt heel veel van die plekken gezien die zo ver weg lijken. Een andere belangrijke bijdrage aan de film is de acteerprestaties van de acteurs. Trond Fausa Aurvaag is precies de juiste man om de verwarde en lastige Andreas te spelen. En alle andere personages doen ook hun uiterste best om apathisch over te komen (dat klinkt wel heel moeilijk, hè?). Het grote verschil tussen Andreas en de anderen leidt ook tot heel grappige situaties.<br />Al met al is dit een fantastische film. De plot mag dan een beetje verwarrend zijn, maar de film heeft zo'n geweldige sfeer dat ik iedereen zou aanraden om hem te gaan zien.<br />En ik zou niet aanbevelen om naar 'ccscd212' te luisteren, want het lijkt erop dat hij te veel commerciële Amerikaanse films heeft gezien en te veel gewend is geraakt aan de moraal op een zilveren schaaltje. Zoals ik het zie, is er niet veel in deze film wat ons probeert te vertellen dat zelfmoord goed of fout is. Ik beschouw het meer als een waarschuwing voor een richting die onze samenleving lijkt in te slaan. Maar ja, iedereen kan een film op zijn eigen manier zien.
I think this is the best Norwegian movie I've ever seen. It's about 40-year old Andreas who gets hit by a subway-train, and suddenly finds himself in a strange city, however, everything here has been made ready for him. He has got a job, a house and clothes. At first, this city seems perfect, no death, no pain and no problems. Everywhere there are men in gray suits who cleans up and fixes everything that doesn't fit into their definition of perfect. However Andreas can't really seem to fit in and starts to long back to his old world, and tries with all means to get back. <br /><br />The thing that impresses my the most in this movie is how they way of making the city seem so surrealistic, even though I have seen a lot of these places in real life they seem so distant. Another thing that contributes greatly to the is the performance from the actors. Trond Fausa Aurvaag is just the perfect guy to play the confused and bothersome Andreas. And all the other characters are also doing a great job by playing apathetic (sounds like a hard job, doesn't it?). The strong difference between Andreas and the others leads to very amusing situations as well. <br /><br />All in all, this is a fabulous movie. The plot may be a little confusing, but the movie has such a great atmosphere I would recommend that everyone should go see it. <br /><br />And I wouldn't recommend listening to "ccscd212", as it seems he has seen too many commercial American movies and seems to have became too used to just getting served the moral on a silver plate. The way I see it there is not much in this film that tries to tell us about suicide being right or wrong. I consider it more of a warning of a direction our society seems to be taking. But sure, everyone can see a film in their own way.