Deze gebruikte dvd had ik voor een prikje op de kop getikt. Ik had onlangs ook 'The Octagon' op dvd gevonden en die gekocht om herinneringen op te halen. Ik had hem als tiener in de bioscoop gezien en vond hem toen geweldig. Het probleem met 'teruggaan' naar die Amerikaanse karatefilms is dat ik sindsdien zoveel Hongkongse en Thaise actiefilms heb gezien, waarin de vechtscènes lang, snel en adembenemend zijn. Ik denk vooral aan gevechten als 'The Jet' van Jackie en Benny aan het eind van 'Dragons Forever', of Tony Jaa's cirkeltrapgevecht uit 'The Protector'. De kungfu-aanbiedingen in Hollywood zijn gewoon niet 'de juiste film'. En wat is er erger dan een gevecht dat in slow motion wordt opgenomen? Dan weet je dat het er op normale snelheid slecht uitzag, dus hebben ze het voor het effect vertraagd. Het benadrukt echt hoe belachelijk een tegenstander eruitziet als hij gewoon staat te wachten tot hij een trap tegen zijn borst krijgt.<br />Arme Chuck, hij heeft gewoon geen intensiteit in deze film, en hij projecteert ook geen gerechtvaardigde dreiging. Vergelijk dat maar eens met zijn voormalige co-ster Bruce Lee, die charme en houding had om van te smullen. Als Bruce zich opstelde tegen een tegenstander(s) kon je bijna de lucht om hem heen zien knetteren van wat er ging gebeuren. Chuck leek per ongeluk mensen te schoppen, volkomen nonchalant. Als de rechter hem komt opzoeken in de gevangenis en hem ter dood veroordeelt, zit Chuck met een trieste blik voor zich uit te staren, en ik dacht: oké... hij doet dat 'derde oog'-ding en grijpt de rechter bij zijn strot en maakt dat hij wegkomt, maar hij doet niets behalve met een hertenogenblik opkijken. Vreselijk. En hoewel de dvd je hoop geeft, met een opnametijd van 1 uur, 5 minuten, is het in werkelijkheid 1 uur, 25 minuten, dus er zijn nog 20 minuten van pijnbeelden.<br />Voor geweldige vechtactie, kijk naar Jackie Chan in het eerste 'Politieverhaal'... het gevecht in het winkelcentrum aan het eind is puur goud...
Saw this used DVD cheap, and got it for a chuckle. I had recently also found "The Octagon" on DVD and bought that one to reminisce, having seen it in the theatre as a pre-teen, and loving it at the time. The problem now with "going back" to these American karate films, is that I've since then seen so many Hong Kong and Thai action films, in which the fight scenes are long, fast and jaw-dropping. I'm thinking particularly of fights like Jackie and Benny "The Jet" at the end of "Dragons Forever", or Tony Jaa's circular-stairwell fight from "The Protector". The Hollywood kung-fu offerings are just not "filmed right", and even make someone of certified skill, such as Chuck, look awkward at times. And what's worse than a fight going into slow motion? Then you know it looked crappy at normal speed, so they slowed it down for effect. It really highlights how ridiculous an opponent looks as they stand and just WAIT to get kicked in the chest.<br /><br />Poor Chuck, he just has no intensity in this film, nor does he project any righteous menace. Compare that to his former co-star Bruce Lee, who had charm and attitude to burn. When Bruce would square off against some opponent(s) you could nearly see the air around him crackling with what was about to happen. In "Breaker, Breaker" Chuck seemed to accidentally be kicking people, with complete nonchalance. When the judge comes to see him in jail, and sentence him to death, Chuck is staring off with a sad look, and I thought "OK...he's doing that 'third eye' focus thing and is going to grab the judge by the throat and get out of this", but he does nothing except look up with a doe-eyed stare. Terrible. And while the DVD case gives you hope, listing a run time of 1 hour, 5 minutes, it's actually 1 hour, 25 minutes, so there's 20 more minutes of viewing pain. <br /><br />For great fight action, go watch Jackie Chan in the first "Police Story"....the fight in the shopping mall at the end is pure gold......