Naar verluidt had regisseur William Shatner een veel duisterdere film in gedachten voor 'Star Trek V: The Final Frontier', maar de heren van Paramount, die de enorme kassuccessen bekeken die zijn humoristische voorganger had binnengehaald, hielden vol dat de nieuwe film ook veel plezier zou brengen. Dus wat we krijgen is aantoonbaar de zwakste en mafste van de zes Star Trek-films met de oorspronkelijke cast. Er zijn genoeg slechte ideeën, en ook een paar goede, en als je in een goed humeur bent, kun je naar 'The Final Frontier' kijken alsof het een aflevering van de tv-serie is. Daar staat tegenover dat Laurence Luckenbill een goede acteur is en een van de beste 'gaststerren' speelt. Als het verhaal over Shatners bedoelingen waar is, dan ben ik hem een excuus verschuldigd, want ik was bereid de schuld voor de onophoudelijke dwaasheid en niet erg overtuigende actiescènes volledig bij zijn regisseursvoeten te leggen. De reden is dat ik altijd het gevoel heb gehad dat van alle Trekkers Shatner de minst 'afgestemde' was. Shatner zei ook nog dat een van zijn favoriete afleveringen van Star Trek 'A Piece of the Action' was, een dwaze aflevering die in het tweede seizoen was geschreven door Coon. Zou Shatner, die eindelijk de kans kreeg om een Star Trek-film te regisseren, niet zijn instinct volgen en een actiefilm maken met veel tongue-in-cheek humor? Nou, iemand heeft dat wel gedaan, want dat is wat 'The Final Frontier' uiteindelijk wordt. Shatner zelf keert beslist terug in de vorm van The Great Ham, en, zoals Leonard Maltin opmerkt, de film lijdt aan een ernstig geval van 'de schatjes'. In de openingsscène in het Yosemite National Park is het moeilijk te zeggen wat erger is: de super-de-luxe special effects of de godsgruwelijke dialoog. Flauwe grappen over gebrekkige apparatuur aan boord van de Enterprise zijn helemaal uit de koker van 'Wrath of Khan' gekomen, en daarmee is de vijfde Trek-film de grond in geboord. Net als het idee van een'skeletbemanning'. Eén nieuwe ontwikkeling is een kennelijke romantische relatie tussen Scotty en Uhura, en het volstaat te zeggen dat je niet bepaald vlammen van hartstocht tussen die twee voelt branden. Het is een zinloze subplot en voegt niets toe. De climaxscène waar 'God' in voorkomt voegt ook niet veel toe; of dit al dan niet een goed idee was valt te betwijfelen, maar de scène zelf is niet erg logisch. (De vermogens van het 'God-wezen' schijnen te variëren naar gelang van wat er op dat moment nodig is.) Ongeveer de helft hiervan is een vermoeide herhaling van de climax van 'Op zoek naar Spock'. Leonard Nimoy slaagt erin Spocks integriteit te redden, ook al spuit hij on-Spock-achtige zinnen als: 'Beheers u, dokter.' En DeForest Kelley overtreft zoals gewoonlijk zowel Shatner als Nimoy; hij heeft zich echt ontpopt als acteur in de laatste Trek-films. Dus dit Trek-uitje is niet verschrikkelijk, het is gewoon niet erg goed. Er zou nog één originele Trek-film komen voordat het stokje werd overgedragen aan de 'volgende generatie', en die was veel beter geschikt voor de taak dan 'Star Trek V: The Final Frontier'.
Supposedly, director William Shatner had in mind a much 'darker' film when it came to 'Star Trek V: The Final Frontier' but the suits at Paramount, looking at the huge box-office receipts taken in by its humor-filled predecessor, insisted the new film have plenty of laughs too. So what we get is arguably the weakest and goofiest of the six Star Trek movies with the original cast. There are bad ideas aplenty, along with a few good ones, and if you're in a charitable mood, you could look at 'The Final Frontier' the same way you would a so-so episode of the TV series. On the plus side, Laurence Luckenbill is a fine actor and gives one of the best 'guest star' performances in any Star Trek, big or small screen, ranking right up there with William Windom's Commodore Decker. His portrayal of Sybok, Spock's half-brother, consistently lifts the film when it threatens to sink, which happens all too frequently. Charles Cooper is good too as the fat old Klingon General Korrd; too bad his role isn't as large as he is. If the story about Shatner's intentions is true, then I owe him an apology, because I was prepared to lay the blame for the incessant silliness and not-very-convincing action scenes squarely at his directorial feet. The reason is I've always felt that, of all the Trek regulars, Shatner was the least 'tuned-in' to everything that makes Star Trek work and what makes it special to its fans. Having read his Trek memoirs, it's very apparent to me that he considered the show another action-adventure series that just happened to have a science-fiction setting. He preferred the vision of Gene Coon over that of Gene Roddenberry; Coon was known for his work on the popular western series, 'The Wild Wild West.' Shatner also mentioned that a favorite Star Trek episode of his was 'A Piece of the Action,' a silly second-season episode co-written by Coon. So, finally given an opportunity to direct a Star Trek feature film, would not Shatner follow his instincts and produce an action-filled flick with lots of tongue-in-cheek humor? Well somebody did, because that's what 'The Final Frontier' ended up being. Shatner himself definitely returns to form as The Great Ham and, as Leonard Maltin points out, the film suffers from a bad case of 'the cutes.' In the opening scene at Yosemite National Park, it's hard to say which is worse, the super-cheesy special effects or the godawful dialogue. Running gags about equipment malfunctioning on the Enterprise have run all the way from 'Wrath of Khan' and by this, the fifth Trek movie, have run themselves into the ground. So has the idea of a 'skeleton crew'. One new development is an apparent romantic relationship between Scotty and Uhura and suffice it to say one does not exactly sense flames of passion burning between the two. It's a pointless subplot and adds nothing. The climactic scene where 'God' is encountered doesn't add much either; whether or not this was a good idea in the first place is debatable, but the scene itself doesn't make much sense. (The 'God' creature's abilities seem to vary according to what is needed at the moment.) Roughly half of this is a tired retread of the climax from 'The Search for Spock.' Leonard Nimoy manages to salvage Spock's integrity, even while spouting such un-Spock-like lines as "Get a grip on yourself, Doctor." And DeForest Kelley, as usual, outperforms both Shatner and Nimoy; he really came on as an actor in the final Trek films. So this Trek outing isn't terrible, it just isn't very good. There was to be one more original cast Trek movie before the baton was passed to the 'next generation,' and it was far better suited to the task than 'Star Trek V: The Final Frontier.'