Kogels waren dan misschien niet op zijn borst afgeketst, maar als mijn andere jeugdheld, Superman, was de Lone Ranger in alle opzichten het symbolische icoon voor mij. Hij vertegenwoordigde de waarheid, gerechtigheid en de Amerikaanse manier van leven in een klassieke westerse tv-omgeving, leefde volgens het principe dat hij nooit zijn wapen zou gebruiken om te doden, terwijl hij met zijn trouwe Indiase metgezel Tonto het Amerikaanse zuidwesten afstroopte om alle bandieten voor het gerecht te brengen. De komst van de tv bood een post-oorlogsgeneratie de perfecte gelegenheid om het ideaal te vinden in een raadselachtige gemaskerde man die opkwam voor recht en orde, terwijl hij vijf seizoenen lang, met een tussenpoos van bijna acht jaar, ongeëvenaard amusement bood. Vandaag had ik de gelegenheid om voor het eerst de volledige drie delen van de oorsprongsverhalen te bekijken, die beginnen en eindigen zonder de standaard openings- en sluitingssequenties die de continuïteit van het verhaal verstoren. Voor fans van de Ranger is dit de grote vader van alle westerns, die vertelt hoe Texas Ranger John Reid de hinderlaag van de Butch Cavendish Bende overleefde en hoe hij weer gezond werd gemaakt door een indiaanse vriend uit zijn jeugd. Tonto (Jay Silverhiels) noemt zijn metgezel een 'trouwe verkenner' en noemt hem Kemo-sabe. Ik heb verschillende interpretaties van de oorsprong van de term Kemo-sabe gelezen, maar ik ben tevreden met Tonto's verklaring. Te veel erin lezen leidt alleen maar af van het verhaal, net als de Engelse vertaling van 'tonto' uit het Spaans, die ik niet zal onthullen, want het is gewoon beter om het niet te weten.<br />Ik vond het heel knap hoe het oorsprongsverhaal de mystiek van de Lone Ranger creëerde, net als het zesde graf dat de illusie schiep dat alle Rangers in de hinderlaag in de canyon waren omgekomen. Je ziet nooit het gezicht van de man die de Lone Ranger wordt, omdat het altijd is afgewend of versluierd om zijn ware identiteit te verbergen. Zelfs de oorsprong van Silver is briljant behandeld; de stem van de verteller beschrijft de sterlingwaarde van de wilde hengst. Zou dat, zeg, kunnen verwijzen naar sterling... zilver? Daar kreeg ik de grootste kick van.<br />Natuurlijk biedt het kijken naar de afleveringen van de Lone Ranger van vandaag een beeld van hoe weinig verfijnd de serie was buiten het oorspronkelijke verhaal. Sommige zijn bijna g<0xC3><0xAA>nant maf, vooral als het gaat om een confrontatie tussen de Lone Ranger en een stel slechteriken, waarbij hij in het midden schiet om een pistool uit de hand van de eigenaar te slaan. En hoe zit het met dat kleine gebaar dat hij naar Tonto maakt als ze op het punt staan de slechteriken in een hinderlaag te lokken <0xE2><0x80><0x93> het is altijd hetzelfde gebaar, maar Tonto weet altijd wat het in andere omstandigheden betekent. Dan heb je de afleveringen waarin Clayton Moore zijn Ranger-masker afzet om een andere vermomming aan te nemen en een ander personage te spelen in dienst van het verhaal. Hij heeft zich zelfs een keer vermomd als een acteur die president Abraham Lincoln speelt om een schurk te ontmaskeren, met hoge hoed en al!<br />Weinig fans die ik tegenkom, weten dat de acteur John Hart Clayton Moore in het seizoen 1952/1953 verving in een contractgeschil dat Moore met de producenten van de serie had. Als je ooit die aflevering van _Happy Days_ hebt gezien waarin Fonzie zijn jeugdheld verafgoodt, zul je zien dat John Hart in de aftiteling staat. Of ik nu naar een Hart-aflevering kijk of niet, het gaat erom dat je naar de stem luistert; die van Moore is zo opvallend dat hij je meteen verraadt.<br />Als je ooit de kans krijgt om een paar van de laatste seizoenkleurenafleveringen te zien, kun je je geluk niet op. De versies die ik op VHS heb gezien, zijn absoluut schitterend, hoewel ik niet weet of er commerciële afdrukken beschikbaar zijn. De meeste zwart-witafleveringen zijn door een aantal distributeurs in verschillende configuraties opnieuw verpakt, dus het moet geen probleem zijn om die in handen te krijgen. Als je niet naar iets anders kijkt, geeft dit je alle smaak en opwinding die je nodig hebt om de verbeelding te prikkelen van een van de beroemdste helden van het Westen.
Bullets may not have bounced off his chest, but The Lone Ranger was every bit the symbolic icon to me as my other boyhood hero - Superman. He represented truth, justice and the American way in a classic TV Western setting, living by the principle that he would never use his gun to kill, while scouring the American Southwest with his faithful Indian companion Tonto to bring every single outlaw to justice. The advent of TV provided the perfect opportunity for a post War generation to find it's ideal in an enigmatic masked man who stood for law and order, while providing unparalleled entertainment for five seasons spanning almost eight years.<br /><br />Today I had the opportunity to view for the first time the complete three part origin episodes start to finish without the standard opening and closing sequences to interrupt the continuity of the story. For fans of the Ranger, this is the grand daddy of all Western sagas, telling as it does how Texas Ranger John Reid survived the ambush by the Butch Cavendish Gang, and how he was nursed back to health by an Indian friend from his childhood. Tonto (Jay Silverheels) declares his companion a 'trusty scout', and names him Kemo-sabe. I've read various interpretations of the origin of the term Kemo-sabe, but I'm satisfied with Tonto's explanation. Reading too much into it just detracts from the story, just like the English translation of 'tonto' from Spanish, which I won't reveal, because it's just better not to know if you can help it.<br /><br />I thought it quite clever how the origin story created the mystique of the Lone Ranger, like the sixth grave that created the illusion that all the Rangers died in the box canyon ambush. You never see the face of the man who becomes the Lone Ranger, as it's always turned away or obscured to hide his real identity. Even the origin of Silver is handled brilliantly; the voice of the story's narrator describing the wild stallion's sterling qualities. Would that relate, say, to sterling..., silver? I got the biggest kick out of that.<br /><br />Of course with the passage of time, watching the Lone Ranger episodes today offers a view of how unsophisticated the show was beyond the origin story. Some of them are almost embarrassingly goofy, particularly when it comes to a Lone Ranger showdown when he shoots into the middle of a crowd of bad guys to knock a gun out of it's owner's hand. And how about that little wave he gives to Tonto whenever they're about to ambush the bad guys - it's always the same gesture, but Tonto always knows what it means in different circumstances. Then you have the episodes where Clayton Moore takes off the Ranger mask to don a different disguise to impersonate another character in service to the story. He even went under cover once as an actor portraying President Abraham Lincoln to uncover a villain, top hat and all!<br /><br />Few fans that I come across ever know that actor John Hart replaced Clayton Moore for the 1952/53 season in a contract dispute that Moore had with the show's producers. If you ever saw that "Happy Days" episode where Fonzie idolizes his boyhood hero, you'll notice it was John Hart listed in the credits. It's difficult actually, to tell if you're watching a Hart episode or not, the key is to listen to the voice; Moore's is so distinctive that it's a dead giveaway.<br /><br />If you ever get the chance to sample some of the final season color episodes, you're in for a treat. The renditions I've seen on VHS are absolutely gorgeous, although I don't know if commercial prints are available. Most of the black and white episodes around have been re-packaged by any number of distributors in different configurations, so getting your hands on those should be no problem. The must see of course is the three part origin, and if you don't watch anything else, this gives you all the flavor and excitement you need to capture the imagination of one of the West's most famous heroes. Hi-Yo Silver, Awaaaay!