Oké. Nou, ik denk dat het de moeite waard was om hier één keer naar te kijken, maar ik ga er niet meer naar kijken. Er zijn een paar dingen aan deze film die me irriteerden.<br />Ten eerste, man... ik had echt een hekel aan de personages. Ik had hetzelfde probleem met Sid en Nancy. Het kost me moeite om te rationaliseren dat ik een flink deel van mijn tijd besteed aan het volgen van personages die me echt niets kunnen schelen en waar ik niets mee kan. Het is niet zo dat de acteurs of het schrijven technisch slecht was; het was dat de personages zo waren geschreven dat ik alleen maar minachting voor ze had, en terwijl de film verderging, wilde ik bijna dat de hemel op hen zou vallen. En dat brengt me bij het tweede probleem, en een vraag die volgens mij de kern van deze film vormt: was het de bedoeling om deze generatie en dit soort bohémiens die (denk ik) in de jaren zestig door Europa zwierven simpelweg te documenteren? Was het de bedoeling om hen te bekritiseren en te kritiseren? Of was deze film een soort waarschuwing? Mijn uiteindelijke beoordeling van de film (dat wil zeggen, om vast te stellen of hier <0xC3><0xBC>berhaupt iets te redden viel) hangt van die vraag af.<br />Hoe dan ook, deze personages zijn echt onaantrekkelijk, en als gevolg daarvan is het moeilijk om echt iets te geven om de plot of om wat er met hen gebeurt. Als dit een soort statement was van deze generatie, dan wordt de film iets draaglijker. Het is duidelijk dat Schroeder niet een of ander geriatrisch bejaardencomplex is, dus de manier waarop hij zich hier voortbeweegt draagt meer gewicht in de schaal dan, zeg, de talloze stomme AIP-films die zich afspelen in of over de tegencultuur van de jaren zestig.<br />Op z'n minst hebben deze film twee dingen in zich <0xE2><0x80><0x93> ten eerste de soundtrack (duidelijk). Ik vind het mooi hoe Cymbaline hier wordt gebruikt en anderen hebben het er ook over gehad, omdat het de hoofdrol in de film speelt. Ik denk dat als je een Pink Floyd-fan bent en het om die reden wilt zien, niets wat je hier leest je er waarschijnlijk van zal weerhouden ernaar te kijken (ik zou er ook niet van afzien). De nieuwsgierigheid om Pink Floyd in een film te horen is misschien genoeg om hier maar net doorheen te komen.<br />Ten tweede is er een mooi landschap. Ibiza ziet eruit als een leuke plek om naartoe te gaan. Misschien ben ik het gewoon zat om in films naar Los Angeles, New York en Chicago te kijken, maar Europese films die de tijd nemen om ons echt Europa te laten zien (de mooie of de lelijke <0xE2><0x80><0x93> de meeste zijn hier mooi) zijn altijd welkom.<br />Maar ik zie hier niet echt een bepaald genie. Geen revolutionair camerawerk, zelfs geen morele toon, boodschap, gevoel of plot die iets nieuws te zeggen heeft. Misschien was dit revolutionair omdat het van een man als Schroeder kwam <0xE2><0x80><0x93> een film die kritisch stond tegenover een mentaliteit die zijn films in elk geval voor een deel verhandelbaar maakte. In die zin is het een eerlijke film; er is geen verheerlijking van de abjecte excessen van de jaren zestig, wat misschien iets is wat je zou kunnen verwachten. In feite weerspiegelt de weergave van de personages in deze film het (naar mijn mening enigszins vertekende) moderne culturele geheugen van die generatie. O ja, een hoop (gaap) naaktheid en seks hier; niets nieuws als je naar dit soort films uit die tijd kijkt. Ik denk dat het in die tijd als nieuw of provocerend of zoiets werd beschouwd. Ik vind het niet aanstootgevend of prikkelend (ik betwijfel of jij dat ook vindt); het verlengt alleen maar de looptijd van een toch al saaie film. Op zijn eigen manier is dit speciale gebruik van seksualiteit in films uit die tijd (vooral Europese) een beetje een cliché geworden. Ik neem aan dat de aanwezigheid van dit soort cinematografische seksualiteit op zich al een politieke of sociale statement was (en dat seksualiteit een deel van het leven was waar deze generatie niet zo raar over zou doen als hun ouders).<br />Moet je er wel naar kijken? Als je een fan van Pink Floyd bent wel... Ik neem aan dat het de moeite waard is om ernaar te kijken. Hoe dan ook, The Valley is een betere film. Ik ging die film in en verwachtte grotendeels wat ik kreeg. Als je normaal gesproken niet naar dit soort kunstzinnige, avant-gardefilms kijkt en niet weet wat je kunt verwachten, is dit verdomd irritant. Dit is een normale, gezonde reactie.<br />'Als je...' Ik ben geen fan van Pink Floyd, dus ik zou niet weten waarom je hier je tijd zou doorbrengen. Ik zag dat een van de mensen die een opmerking heeft achtergelaten, erg van deze film heeft genoten, dus misschien zie ik iets over het hoofd. Ik heb er geen behoefte aan dat mannen in slow motion van vuurballen, special effects, explosies of iets dergelijks wegrennen om van een film te genieten. Maar ik heb wel een soort handvat nodig <0xE2><0x80><0x93> ik moet iets leuks aan een film vinden, en over het algemeen moet ik sympathie voelen voor een bepaald aspect van de benarde situatie van de personages (tenzij het schrijven van een nieuwe film lukt; camerawerk enzovoort). Hier is er gewoon niets om je aan vast te houden, behalve de grootsheid van Pink Floyd. En dat is net genoeg om dit draaglijk te maken. Als je om te beginnen al een fan van Pink Floyd bent, vind je het stuk met Cymbaline vast leuk, dat beloof ik je.
OK. Well, I guess it was worth my time sitting through this *once* but I won't be watching it again. There are several things about this film that irritated me.<br /><br />First, man...I really hated the characters. I had the same problem with Sid and Nancy. I have a hard time rationalizing spending a fair chunk of time following characters who I really don't care about, and can't relate to. It's not that the actors or the writing were technically bad; it was that the characters were written in such a way that I just had contempt for them, and as the movie went on, I almost wanted to see the sky fall on them. And this leads me to the second problem, and a question which I think is at the heart of this movie: Was the intent to simply document this generation and these types of bohemians who were (I guess) wandering around Europe in the 60s? Was the intent to criticize and lambaste them? Or was this film some kind of a warning? My final assessment of the film (that is to say, in determining if there was anything salvageable here at all) hinges on this question.<br /><br />Regardless, these characters are really unlikeable, and as a consequence, it's hard to really give a crap about the plot or what happens to them. If this was some sort of statement on this generation, then the film becomes a little more tolerable. It is clear that Schroeder is not some kind of geriatric establishment square, so the way he proceeds here carries more weight than, say, the countless stupid AIP films set in or concerning the 60s counterculture.<br /><br />At bare minimum, this film has two things going for it - first, the soundtrack (obviously). I like how Cymbaline is used here and others have mentioned it too, as it takes the forefront in the movie. I am guessing that if you are a Pink Floyd fan and want to see it for that reason, nothing you read here is likely to stop you from watching it anyway (it wouldn't stop me either). The curiosity of hearing Pink Floyd in a movie may be enough to just barely get you through this.<br /><br />Secondly, there is some nice scenery. Ibiza looks like a nice place to visit. Maybe I'm just sick of looking at Los Angeles, New York, and Chicago in films, but European films which take the time to actually show us Europe (the beautiful or the ugly - mostly beautiful here) are always welcome.<br /><br />But I really see no particular genius here. No revolutionary camera work, not even a moral, tone, message, sensibility, or plot that has anything new to say. Perhaps what was revolutionary about this was merely that it came from a guy like Schroeder - a film critical of a mindset that at least in part made his movies marketable. To that extent it is an honest film; there's no glorification of the abject excesses of the 60s here, which is perhaps something you might expect. In fact, the portrayal of the characters in this film closely mirrors the (somewhat distorted, in my opinion) modern cultural memory of that generation.<br /><br />Oh yeah, bunch of (yawn) nudity and sex here; nothing new if you watch these kinds of movies from this time period. I guess it was considered novel or provocative or something at the time. I don't find it offensive or titillating (I doubt you will either); rather it just extends the running time of an already tedious film. In its own way, this particular use of sexuality in movies of the time (especially European ones) has become a bit of a cliché. But I guess in hindsight you can't blame them; they were just in that decade able to "get away with it" and I suppose (I'm guessing here) the very presence of this kind of graphic sexuality was a political or social statement in and of itself (That being that sexuality was a part of life that this generation wasn't going to be all weird about like their parents were).<br /><br />Should you watch it? If you're a Pink Floyd fan, sure...I guess it's worth a watch. In any case, The Valley is a better film. I went into this movie expecting largely what I got. If you don't normally watch these kinds of arty, avant garde films and don't know what to expect, this is bound to be annoying as hell. This is a normal, healthy reaction :) <br /><br />If you're not a Pink Floyd fan, I'm not sure why you'd spend your time here. I noticed one fellow who left a comment did enjoy this movie quite a lot, so maybe I'm just missing something. I don't need guys running in slow motion from fireballs, special effects, explosions, or anything like that to enjoy a movie. But I do need some kind of handle - I need to find something to like about a movie, and generally I need to sympathize with some aspect of the characters' plight (barring that some novel film-making will work; camera-work and so forth). Here, there's just nothing to hold on to except for Pink Floyd's magnificence. Which is *just enough* to make this tolerable. At bare minimum, if you're a Pink Floyd fan to begin with, you'll like the bit with Cymbaline, I promise.