Random Hearts besloop me. De film werd bekritiseerd vanwege de onwaarschijnlijkheid van a) de premisse en b) de combinatie van een agent van Interne Zaken en een congreslid, en ook vanwege de traagheid ervan. Ik vond het een prima film, en ik vond hem zelfs verrassend boeiend. Ik merkte dat mijn belangstelling werd gewekt toen de film heen en weer ging tussen de levens van Ford en Thomas toen ze er voor het eerst achter kwamen, en in heel verschillende omgevingen, met de dood van hun echtgenoten en de daaropvolgende onthulling dat ze een relatie met andere mensen hadden. Het kon gebeuren; de rokkenjagende echtgenoten van twee mensen konden in hetzelfde vliegtuig zitten, het vliegtuig kon neerstorten, en de overlevenden konden door de nasleep bij elkaar worden gebracht. Wat maakt het uit dat het onwaarschijnlijk is? Onwaarschijnlijk is niet hetzelfde als vergezocht. Wat maakt het uit dat het is gebeurd? Waarom speculeren we niet?<br />De optredens van Ford en Thomas zijn geloofwaardig en genuanceerd. In plaats van hun paring onwaarschijnlijk te vinden (tegengestelde kanten van het spoor <0xE2><0x80><0x93> doe me een lol) had ik het gevoel dat ze werden gedreven door verdriet en verraad waar geen van beide partijen raad mee wist. Het script brengt hen niet te snel of te gemakkelijk bij elkaar, en het einde van de film lost hun relatie ook niet op conventionele wijze op. Waar ik het onbevredigend vind is wanneer de dialoog interessante rimpelingen in of inzichten in de vertakkingen van de situatie opwekt, zowel persoonlijk als professioneel, maar die nooit erg ver lijkt te volgen. En als je de fout begaat er te diep over na te denken, lijkt Harrison Ford zo'n 10 jaar te oud voor die rol.<br />Voor 5,5 dollar in de Wal-Mart, met het commentaar van de regisseur en een achter-de-scènes-trailer, is de dvd de moeite van het kopen waard. Ik denk niet dat ik er 30 dollar voor zou betalen als ik erom zou wedden, maar mijn vrouw misschien wel.
Random Hearts snuck up on me. Criticized for the implausibility of a) the premise and b) the pairing of an IA cop and a Congresswoman, as well as for its slowness, the film felt just fine to me , and even ended up being surprisingly absorbing. I found my interest engaged as the film cut back and forth between Ford's and Thomas's lives as they first found out about, and dealt in very different ways in very different environments with, their spouses' deaths and the subsequent revelation that they were involved with other people. It could happen; two people's philandering spouses could be on the same plane, the plane could go down, the survivors could be brought together by the aftermath. So what if it's improbable? Improbable is not the same as far-fetched. So..what if it did happen? Why not speculate? <br /><br />Ford's and Thomas's performances are believable and nuanced. Instead of finding their coupling implausible (opposite sides of the tracks--give me a break) I felt it driven by a grief and betrayal neither party knew how to deal with. The script does not bring them together too soon or too easily, and the end of the film does not resolve their relationship conventionally, either. Where I find it unsatisfying is when the dialogue brings up interesting wrinkles in or insights into the ramifications of the situation, personal and professional, but never seems to pursue any of them very far. And if you make the mistake of thinking about it too hard, Harrison Ford does seem about 10 years too old for the part.<br /><br />For five and a half bucks at Wal-Mart, with full length director commentary and behind-the-scenes featurette, the DVD is well worth owning. I don't think I would pay $20 for it on a bet, but my wife might. OK, ten...