Geloof het of niet, de Mona Lisa is één keer gestolen en werd bijna twee jaar lang vermist. In 1911 werd 'La Gioconda' (beter bekend als de Mona Lisa) van het Louvre gestolen door een kruimeldief (en voormalige werknemer van het Louvre) die zogenaamd's werelds beroemdste kunstwerk naar zijn geboorteland Italië wilde terugbrengen. Door wat hij na de diefstal deed, lijkt het waarschijnlijker dat hij het schilderij wilde verkopen om er zelf beter van te worden. (Hij had natuurlijk geen enkele hoop dat hij een koper zou vinden.) De Mona Lisa werd op de allerlaatste dag van 1913 stilletjes teruggebracht naar het Louvre en is daar sindsdien altijd gebleven, afgezien van af en toe een lening. Toen de film in 1932 (twintig jaar na de diefstal) werd uitgebracht, zouden de meeste bioscoopbezoekers zich de misdaad uit 1911 herinneren, en hun kennis zou deze film enigszins plausibel hebben gemaakt. 'Arsène Lupin' is een heel plezierige film, met de gebruikelijke hoge productienormen van MGM en de gebruikelijke kwieke, efficiënte regie van Jack Conway. Deze film ontbreekt het niet aan plezier; wat hij mist, is plausibelheid.<br />John Barrymore is de meestercrimineel van de titel: hij is gespecialiseerd in het plegen van 'onmogelijke' misdaden, die hij nog moeilijker maakt door ze van tevoren aan te kondigen... maar natuurlijk begaat hij de misdaad altijd en houdt hij de gendarmes voor de gek. Johns oudere broer Lionel Barrymore is Guerchard, de op Javert lijkende rechercheur van de S<0xC3><0xBB>reté die gezworen heeft Lupos te vangen.<br />Karen Morley was een buitengewoon mooie actrice wier privéleven gevuld was met populistische politieke activiteiten; op het witte doek was ze het indrukwekkendst in arbeidersrollen die pasten bij haar eigen politieke overtuiging (zoals haar voortreffelijke optreden in 'Ons dagelijks brood'). In 'Arséne Lupin' is Morleys van nature donkere haar gebleekt tot een afgrijselijke blonde tint, en ze is opgedirkt in chique outfits die haar eerder een ongemakkelijke dan een sexy uitstraling geven.<br />Er komen rookpluimen. Uiteindelijk besluit Lupin de Mona Lisa uit het Louvre te stelen. Hij snijdt het schilderij uit de lijst, rolt het doek op en smokkelt het in een bloemenmand. We zien John Barrymore nonchalant staan zwaaien met een strak opgerold stuk stof dat naar verluidt het grootste kunstwerk in de hele menselijke geschiedenis is. Ik moest lachen om de vergissing van de filmmakers. In het echte leven (maar niet in deze film) heeft Da Vinci de Mona Lisa op een plank van populierenhout geschilderd, zodat een dief moeite zou hebben om het op te rollen!<br />Uiteindelijk krijgt Guerchard Lupin te pakken en sleurt hem mee naar Le Calaboose. De scène tussen John en Lionel Barrymore in de politiewagen is puur genot, terwijl hun oprechte genegenheid voor elkaar doorklinkt in de dialoog van hun personages. Ik zou deze scène met geen twee andere acteurs onwaarschijnlijk hebben gevonden. Maar nu kan ik me niet voorstellen dat iemand anders dan de gebroeders Barrymore deze rol zou kunnen spelen. Nou ja, misschien Dennis en Randy Quaid, maar niet echt.<br />Zoek hier niet naar een goede plot, maar 'Arsène Lupin' is een verrukkelijk voorbeeld van een ouderwetse film. Ik geef deze film 8 punten uit 10.
Believe it or not, the Mona Lisa actually got stolen once, and was missing for nearly two years. In 1911, Leonardo da Vinci's 'La Gioconda' (better known as the Mona Lisa) was taken from the Louvre by a petty thief (and former Louvre employee) who allegedly sought to return the world's most famous piece of art to its native Italy. His actions after the theft make it seem more likely that he intended to sell the painting for his personal profit. (Of course, he had no hope of finding a buyer.) The Mona Lisa was quietly returned to the Louvre on the very last day of 1913, remaining there ever since except for occasional loan-outs. When "Arsène Lupin" was released in 1932 (twenty years after the theft), most moviegoers would have recalled that 1911 crime, and their knowledge would have lent some plausibility to this movie. "Arsène Lupin" is quite enjoyable, with MGM's usual high production standards and Jack Conway's usual briskly efficient direction. This movie does not lack for pleasure; what it lacks is plausibility.<br /><br />John Barrymore is the master criminal of the title: he specialises in perpetrating 'impossible' crimes, which he makes even more difficult by announcing them in advance ... but of course he always commits the crime and fools the gendarmes. Tully Marshall has a good scene as one of Barrymore's victims. Lupin has a penchant for elaborate disguises, which enables Barrymore (a U.S. 'Grade A' ham) to indulge his own penchant for tomfoolery. John's older brother Lionel Barrymore is Guerchard, the Javert-like Surete detective sworn to catch Lupin.<br /><br />Karen Morley was an extremely beautiful actress whose private life was filled with populist political activities; on screen, she was most impressive in working-class roles that fitted her own political beliefs (such as her fine performance in 'Our Daily Bread'). In "Arséne Lupin", Morley's naturally dark hair is bleached a horrid blonde tone, and she's all tarted up in posh outfits that make her look uncomfortable rather than sexy.<br /><br />SPOILERS COMING. Eventually, Lupin decides to steal the Mona Lisa from the Louvre. He slits the painting from its frame, rolls up the canvas, and then smuggles it out in a flower basket. We see John Barrymore casually brandishing a tightly-rolled piece of cloth which is allegedly the greatest work of art in all human history. I had to laugh at the filmmakers' error. In real life (but not in this movie), da Vinci painted the Mona Lisa on a plank of poplar wood, so a thief would have difficulty rolling it up!<br /><br />Eventually, Guerchard captures Lupin and hauls him off to Le Calaboose. The scene between John and Lionel Barrymore in the police car is sheer delight, as their genuine affection for each other spills out into their characters' dialogue. I would have found this scene implausible with any two other actors. As it is, I can't imagine anyone but the Barrymore brothers playing these roles. Well, maybe Dennis and Randy Quaid, but just barely.<br /><br />Don't look for a good plot line here, but "Arsène Lupin" is a delightful example of old-style movie-making. I'll rate this movie 8 points out of 10.