De voornaamste attractie van _Anywhere but Here_ is de schitterende vertolking van Natalie Portman. Ze gaf haar nogal ondankbare personage een hoop emotionele diepte. Susan Sarandon, een uitstekende actrice, is gepast oprecht als de moederfiguur. Ik vond de chemie tussen de twee sterren geloofwaardig, een chemie die beter ontwikkeld had kunnen worden met een meer meeslepend script. Ik zeg niet dat het script slecht was, ik zeg alleen dat het af en toe onderontwikkeld leek. Ik denk niet dat het de schuld was van de schrijver van het script. De film had wel last van te lange scènes, die soms onscherp werden in de langere scènes. De film ziet er prachtig uit, met een goede regie en uitstekende vertolkingen. Al met al was het zeker de moeite waard om naar te kijken, maar misschien nog wel meer voor een ouder publiek.
The main attraction of Anywhere but Here is the superb performance of Natalie Portman. She gave her rather thankless character a lot of much-appreciated emotional depth. Susan Sarandon, a fine actress, is suitably sincere as the mother figure. I thought the chemistry between the two stars was believable, a chemistry that could have been developed more with a more involving script. I am not saying the script was bad in any way, I am just saying it seemed underdeveloped at times. I don't think it was the script writer's fault. The film did suffer from being overlong, and became sometimes unfocused in the longer scenes. The film does look beautiful, with some good direction and excellent performances. All in all, watchable certainly, but maybe more for an older audience. 7/10 Bethany Cox.