Ik ben een Egyptenaar. Ik heb een verblijfsvergunning. Ik woon al sinds 1991 in de Verenigde Staten. Ik heb een heel gewone Arabische naam. Ik ben getrouwd (niet-Amerikaans maar niet-Egyptisch, niet-Arabische echtgenote). Ik heb kinderen die in de Verenigde Staten zijn geboren. Ik heb een graad in de celbiologie in de Verenigde Staten en ik reis voor congressen. Ik verdien een inkomen van 6.000 dollar per jaar en ik heb een huis in Washington, D.C. Ik betaal mijn belasting en buiten 1 of 2 parkeerbonnen heb ik geen smet op mijn staat van dienst sinds ik in 1991 naar dit land ben gekomen. Ik zie er Egyptischer uit dan de Ibrahimi, maar mijn gesproken Engels is net zo goed als het zijne. Een paar maanden geleden kwam ik van een bespreking in Spanje via Duitsland via M<0xC3><0xBC>nchen naar Washington, D.C. (Thuis). Ik werd op het vliegveld van M<0xC3><0xBC>nchen opgepikt door een Duitse officier zodra ik uit het vliegtuig uit Madrid was gestapt. Hij stond me op te wachten. Hij stond op het punt me te gaan ondervragen, maar ik zei alleen maar: 'Ik heb niets in Duitsland te zoeken, ik ben alleen maar op doorreis.' Hij had me uiterst teleurgesteld laten gaan. Dat was niets vergeleken met wat er op het vliegveld Dulles in Washington gebeurde (wat lang niet zo erg was als wat er in de film met Ibrahimi gebeurde). De douanier stelde me een paar vragen over de duur en het doel van mijn reis. Vervolgens schreef hij een letter C op het formulier van mijn standaardverklaring en liet me gaan. Nadat ik mijn ingecheckte tas had opgehaald, werd ik aangehouden op het laatste vertrekpunt (sommige Homeland Security-onzin). Daar zat ik 3 uur, samen met een heleboel verschillende mensen van allerlei nationaliteiten. Ik kreeg niet te horen waarom ik werd vastgehouden. Ik mocht mijn telefoon niet gebruiken, of welke andere telefoon dan ook. Eerst was ik nogal opvliegend en vroeg ik of ik de reden te horen kreeg of dat hij me zou laten gaan, maar ik besloot het er maar bij te laten en gewoon af te wachten. Ik vroeg of ik mijn vrouw mocht bellen om te zeggen dat ik later zou komen, maar dat mocht niet. Toen ik mijn telefoon probeerde te gebruiken en mijn vrouw 'hallo' zei, rukte een bewaker de telefoon uit mijn hand en dreigde hem in beslag te nemen. Toen ik vroeg of ik naar huis moest bellen omdat mijn familie op me wachtte, zeiden ze: 'Drie uur is niets, we nemen contact op na vijf uur.' Toen ik vroeg of ik naar de wc mocht, ging een bewaker met me mee. Het was een rare wc; ik denk dat het een gevangenisachtige wc was die helemaal van metaal was en geen wc-bril. Ten slotte riepen ze mijn naam en gaven me mijn paspoort/green card en zeiden je kunt gaan. Ik vroeg wat het probleem was, ze zeiden 'niets'! Ik weet dat het maar 3 uur was, maar ik was doodmoe en wilde naar huis om mijn vrouw en kinderen te zien.<br />Wat de film betreft, die was heel goed gemaakt. In tegenstelling tot de meeste films over Arabieren en niet-Arabische acteurs die alleen maar wartaal uitslaan, was het Arabisch in deze film voor de volle honderd procent correct. Ik neem aan dat het land Marokko is (Noord-Afrika).
I'm Egyptian. I have a green card. I have been living in the US since 1991. I have a very common Arabic name. I'm married (non-American but non-Egyptian, non-Arab wife). I have children who are born in the US. I have a PhD in Cell Biology from the US and I travel for conferences. I make 6 figure income and I own a home in the Washington, DC area. I pay my taxes and outside 1 or 2 parking tickets I have no blemish on my record since I came to this country in 1991. I look more Egyptian than the Ibrahimi character but my spoken English is as good as his.<br /><br />A couple of months ago I was returning from a conference/company business in Spain through Munich Germany to Washington, DC (Home). I was picked up in Munich airport by a German officer as soon as I got off the Madrid plane. He was waiting for me. He was about to start interrogating me until I simply told him "I have no business in Germany, I'm just passing through". He had let me go with the utmost disappointment. That was nothing compared to what happened at Washington, Dulles airport (Which was not nearly as bad as what happened to Ibrahimi in the movie). The customs officer asked me a couple of questions about the length and purpose of my trip. He then wrote a letter C on my custom declaration form and let me go. After I picked up my checked bag I was stopped at the last exit point (Some Homeland Security crap). I sat there for 3 hours along with many different people of many different nationalities. I was not told the reason for my detainment. I was not allowed to use my phone or ANY other phone. I was feisty at first asking to be told of the reason or let me go but decided to suck it up and just wait and see. I asked if I can call my wife to tell her that I'm going to be late but was told no. When I tried to use my phone and as soon as my wife said "hello", an officer yanked the phone out of hand and threatened me to confiscate it. When I asked about needing to call home because my family is waiting, they said "Three hours is nothing, we will make contact after 5 hours". When I asked to use the bathroom, an officer accompanied me there. It toilet was funny; I guess it was a prison style toilet that is all metal with no toilet seat. Finally, they called my name and gave me my passport/green card and said you can go. I asked what the problem was, they said "nothing"!! I know it was only 3 hours but I was dead tired and wanted to go home to see my wife and kids.<br /><br />As for the movie, it was very well made. Unlike most movies that involve Arabs and use non-Arab actors who just speak gibberish, this movie the Arabic was 100% correct. I assume the country is Morocco (North Africa).