Ooit was Quentin Tarantino een relatief succesvolle filmmaker.<br />Helaas maakt hij nu niet alleen verschrikkelijke films, maar geeft hij ook zijn naam aan dit soort films.<br />Een zogenaamd coole retroreportage over bikerfilms uit de jaren zestig en zeventig, die nieuwe diepten blootlegt.<br />Geloof me, ik geniet er meer van als een blouse in een film afzakt dan wie dan ook, maar zelfs ik voelde me een beetje slonzig toen ik dit zag. Om een woord te gebruiken dat ik nooit had gedacht te zullen gebruiken, het is msysoginistisch (ik kan het niet eens spellen). De plot (in de vaagste zin van het woord) is net zo onbegrijpelijk als die van Vinnie Jones. Het feit dat hij zo verschrikkelijk slecht acteert, dat zijn accent niet bij ons past, is het meest vernietigende testament dat je je kunt voorstellen.<br />Dit is gewoon verschrikkelijk. Schokkend. Ik moest er bijna van huilen. Van afschuw.
Once upon a time Quentin Tarantino was a relatively successful filmmaker.<br /><br />Now, unfortunately, he not only makes terrible films, but puts his names to ones like this.<br /><br />A supposedly cool retro flashback to biker movies of the 60s and 70s, this plumbs new depths.<br /><br />Believe you me, I enjoy it when a blouse falls off in a film more than the next man but even I felt kind of sleazy watching this. To use a word I never thought I would, its msysoginistic (you see, I can't even spell it.) The plot (in the vaguest sense of the term) is as incomprehensible as Vinnie Jones' accent, the fact his terrible acting does not stand our particularly is as damning a testament as one can think of.<br /><br />This is just terrible. Shocking. It almost made me cry. In horror.