De film begint veelbelovend, maar het gebruik van beeldmateriaal en korte fragmenten brengt het grotere verhaal, dat normaal gesproken een aanzienlijk hoger budget zou vergen dan dit verhaal. Maar naarmate de film vorderde, begon ik me toch zorgen te maken, omdat een andere overdreven hese Max Payne-stem de film steeds minder goed begon te doen. Ik hoopte dat het alleen maar de inleiding tot het verhaal was.<br />Het verhaal is wat me echt heeft gegrepen en me naar deze film heeft gebracht. Het idee dat een wetenschappelijk onderzoeker een virus heeft gecreëerd dat de cellen die hij infecteert tegen een andere infectie beschermt, was een interessant wetenschappelijk idee. Toen die proefpersonen die de meest bizarre afwijkingen hadden de wetenschapper opzochten en aanboden zijn menselijke proefpersonen te zijn, kreeg ik het idee dat dit wel eens een heel goede kleine film zou kunnen worden. Toch was de introductie niet goed verlopen.<br />Er leek een verandering in het tempo te komen toen de film overging op opgenomen interviews met de vier hoofdpersonen in de film, de proefpersonen. Hoewel het acteerwerk niet uitmuntend was, leek er in de hele film veel ruimte te zijn voor karakterontwikkeling en de opnamen werden vrij goed gedaan met een gevarieerde mengeling van personages. Na een paar korte fragmenten heb ik ze opnieuw gebruikt en ik had het gevoel dat ik een kans had gemist om een groot karakter te ontwikkelen door naar hen terug te kijken, hoe onmogelijk dat ook mocht zijn.<br />De beeldspraak wordt steeds meer losgekoppeld van het verhaal, vaak herhaald om iets voor te stellen dat nog steeds gebeurt. Deze loskoppeling en herhaling wordt weerspiegeld in het irritante en afleidende commentaar. Het begon de een na de ander woorden op te zeggen. Korte, betekenisloze zinnen en niet al te relevante of interessante wetenschappelijke uitweidingen. Als er iets beschreven moest worden, werden er vier of vijf woorden gebruikt, het was te lang, te repeterend, te cirkelvormig, te lang... je begint het te begrijpen. Dit had een weerspiegeling kunnen zijn van de verwarring en van het personage, dat langzaam verstrikt raakte in zijn eigen gedachten, onsamenhangend door gebrek aan voedsel en water. Wat het in feite deed was dat ik helemaal overschakelde op de stem, en bij het slot van de film merkte ik dat ik naar sommige onsamenhangende zinnen niet had geluisterd.<br /><br />Een aantal keren dat er iets gebeurt laat de camera alle personages een voor een hun reactie zien, die het midden houdt tussen verward en nadenkend. Er zijn herhaaldelijke vervagingen van dezelfde scène naar dezelfde scène, bijvoorbeeld een personage dat slaapt vervaagt tot zwart, en dan weer vervaagt naar het personage dat weer slaapt. Kijk, we weten dat het personage slaapt, we weten dat de tijd verstreken is, ga alsjeblieft verder. Over het geheel genomen zijn er gewoon te veel atmosferische onderbrekingen en lange shots van hangende figuren om de tijd te vullen.<br />Het acteerwerk was niet slecht, en de personages waren oké, maar niet uitgebuit en ontwikkeld. Als ze met elkaar in contact waren, waren er een paar waarlijk huiveringwekkende momenten. Bijvoorbeeld als een van hen vraagt of ze honger hebben, kijkt de camera naar elk van hen en keert terug naar een groepsshot, ze pauzeren, kijken naar elkaar, keren terug naar de camera en zeggen langzaam 'Nee'. Er werd hier en daar wat gegrinnikt. Hun dialoog was traag, gladjes, en of het ontbrak er volledig aan of het was volkomen onnodig, er leek geen middenweg te zijn waar de dialoog op het juiste moment aankwam.<br />Er waren echter wel een paar goede scènes, maar die waren echt moeilijk te vinden, tenzij je ze in afzondering bekeek, en zo ziet het er bijna uit als het met deze film is gegaan. De film is bekeken als een reeks scènes en niet als een volledig verhaal.<br />Nergens wordt dit zo gezien als in de hoofdverhaallijn. De personages zijn besmet met het virus dat de dieren heeft gedood, het virus dat voor hen werd ontworpen. We krijgen te horen dat de film zich in fasen ontwikkelt tot iets dramatisch, en dat is dus wat we verwachten. Wat we te zien krijgen, zijn de personages die samen aan het eten zijn, die allemaal tegelijk overgeven, terwijl het water in niet erg overtuigende stromen uit hun mond stroomt, en dan vallen ze allemaal in slaap, dat zijn de fasen die allemaal heel vroeg in de film plaatsvinden. Dan zeggen ze allemaal 'Goed' als hun wordt gevraagd hoe het met ze gaat, en dat is het. Dat is wat het virus doet, verder gebeurt er niets.<br />Er had zoveel meer gedaan kunnen worden met deze film, zoveel meer ontwikkeld kunnen worden met het virus, dat hen beschermt tegen allerlei soorten kwaad. Het had een serieuze verandering van deze personages kunnen onderzoeken toen het hen aantastte en overnam, het had deze personages kunnen ontwikkelen, ze kunnen laten zien hoe ze beslissingen nemen en dingen doen die verband houden met hun personage, zoals in flashbacks naar de interviews te zien is.<br />Het einde is niet eens verwarrend, intrigerend of provocerend. Het laat alleen iets zien wat gebeurt en dat is het, hoewel het in de lange, uitgesponnen stijl met die irritante stem erboven is. Ik had echt moeite met deze film en zag een aantal leden van de pers vertrekken (onder wie een beroemde tv-recensent die binnen twintig minuten vertrok). Ik bleef, maar had spijt van de verloren tijd.
The movie starts off promisingly enough, the use of imagery and simple short clips convey the bigger story, which would normally need a considerably higher budget than the one here. However it did start to worry me as it continued, combined with another overly husky Max Payne type voice over the movie was starting to look not so good. I hoped it was just the introduction to the story.<br /><br />The story is what really caught me and took me to this movie. The idea that a research scientist has created a virus that actually protects the cells it infects from other infection was an interesting scientific idea. Then that subjects who had the most bizarre disorders sought out the scientist and offered to be his human experiments made me think this could be one very good small movie. Yet the introduction hadn't gone well.<br /><br />There did seem to be a change of pace as the movie turned to recorded interviews with the four main characters in the movie, the test subjects. Although the acting wasn't superb, there seemed to be a lot of scope for character development throughout the movie, and the recordings were done quite well with a varied mix of characters. However these faded through the movie. They weren't used again after a few brief clips and I did feel that there was a missed opportunity to provide some great character development by reflecting back to them, however it wasn't to be.<br /><br />The imagery becomes increasingly disconnected from the story, often repeating to represent something that is still happening. This disconnection and repetition is reflected in the annoying and distracting commentary. It began reciting words one after the other. Short, meaningless sentences and reciting none too relevant or interesting scientific ramblings. If there was something to be described, four or five words would be used, it was too long, repetitive, circular, looping,...you're getting the idea.<br /><br />Now this could have been to reflect the confusion and of the character, slowly becoming caught up in his own thoughts, rambling due to lack of food and water. What it actually did was to cause me to totally switch off to the voice and by the closing stages of the movie I found that I hadn't been listening to some of the ramblings.<br /><br />A number of times that an event occurs the camera shows all the characters one after the other for their reaction, which seems to be somewhere between confused and thoughtful. There are repeated fades from the same scene to the same scene, for instance a character sleeping fades to black, then fades back in on the character sleeping again. Look, we know the character is asleep, we know time has passed, please move on. Overall there are just too many atmospheric cuts and long, hanging shots to fill time.<br /><br />The acting was not bad, and the characters were okay, but not exploited and developed. When they were interacting there were some truly cringeworthy moments. For example when one of them asks if they are hungry the camera looks to each of them and returns to a group shot, they pause, look to each other, turn back to camera and say slowly "No". It raised a snigger or two. Their dialogue was slow, glossy and either it was missing altogether or totally unnecessary, there seemed to be no middle ground where the dialogue hit spot on.<br /><br />However, there were some good scenes, but they were really hard to find unless you viewed them in isolation, and this is what it almost looks like has happened with this movie. The film has been looked at as a series of scenes and not as a complete story.<br /><br />Nowhere is this seen more than in the main storyline. The characters are infected with the virus that has been killing the animals, the one that was being engineered for them. We're told that it develops in stages to something dramatic, and so that is what we expect. What we get are the characters eating loads together, all throwing up once together, water pouring from their mouths in unconvincing streams, then they all fall asleep, these are the phases which all happen really early in the movie. Then, they all say "Good" together when asked how they are, and that's it. That's the virus done, nothing else happens.<br /><br />There could have been so much more done with this movie, so much more developed with the virus and it protecting them from all manner of harm. It could have explored a serious change of these characters as it infected and took over them, it could have developed these characters, shown them making decisions and doing things that connect back to their character shown in flashbacks to the interviews.<br /><br />The ending isn't even confusing, intriguing or thought provoking. It just shows something that happens and that's it, although in the long, drawn out style with the irritating voice over above it. I really struggled with this movie and watched a number of Press members walk out (including one famous TV critic leaving within the first twenty minutes), I stayed, but regretted the lost time.