Ik werd getroffen door het afschuwelijke acteerwerk en het script van deze film. Alle personages lijken verlamd door persoonlijke kwesties <0xE2><0x80><0x93> net als herten in het licht van koplampen. Ze treuzelen en jammeren over hun emoties als er een beslissing moet worden genomen. Ik merkte dat ik tegen het tv-scherm stond te schreeuwen om ze wakker te schudden voor hun situatie en om iets te doen! De plotlijn is onwaarschijnlijk. Elke keer dat er een belangrijke beslissing moet worden genomen door de hoofdpersoon, moet een van de andere personages alle problemen oprakelen met de voor de hand liggende beslissing, alsof hij de beslissing nog moeilijker wil maken <0xE2><0x80><0x93> het is een beproefd melodramatisch trucje dat je alleen maar aan het kreunen maakt. Het belang van die beslissing is duidelijk <0xE2><0x80><0x93> je hoeft het publiek niet als idioten te behandelen. Over het geheel genomen zit er gewoon te veel emotioneel melodrama in de hele film.
I was struck by the awful acting and script for this movie. All the characters seem rendered immobile by personal issues - rather like deer in headlights. They dither around whining and moaning about their emotions when decisive actions need to be taken. I found myself yelling at the TV screen trying to wake them up to their situation and DO SOMETHING! The plot line is implausible. Every time there is a key decision to be taken by a lead character, one of the other characters has to bring up all the problems with the obvious decision as though to further render the decision more difficult - it is a tried melodramatic ploy and just wants to make you groan. Clearly the import of the decision is obvious - you don't need to treat the audience as idiots. Overall - there is just too much emotional melodrama in the whole movie.