Inderdaad veiliger. Hitchcock is de tijdverstoorder van de film; maar we weten allemaal dat zijn perversiteiten ook de onze zijn, dus vergeven we hem. En we vergeven hem niet alleen, maar applaudisseren ook voor zijn slimme manier om ons uit te nodigen voor een onvergetelijke treinreis.<br />Ik beken dat ik 1953 van Hitch een week eerder heb gezien, en ik plaatste beide in dezelfde categorie als deel van zijn handelsmerk. Deze handelsmerken zaten in zijn genialiteit, in het vragen stellen en het kloppen van zijn artistieke aderen die psychologische druppels bloed op de kijker laten vallen zonder sporen van schuld achter te laten, maar in plaats daarvan een heel subtiel besef van schaamte. De pen is altijd machtiger dan het zwaard en Hitch heeft met zijn pols de meest weerbarstige vragen geschreven, waarna hij met zijn handen camera's vasthield die altijd de dorst naar bloed van mensen weerspiegelden (de meeste mensen hebben dat), anders zou komedie meestal niet tragisch zijn en zou het niet zo ingewikkeld zijn om mensen aan het lachen te maken.<br />Het verhaal, dat alle duistere elementen van de 'hogere maatschappij' combineert met een rijke psychopaat Bruno en een ambitieuze tennisspeler die politicus wil worden, Guy, is een van de best geconstrueerde en geleide films van Hitch, die veel filmmakers heeft geïnspireerd, niet alleen met de plot, maar ook met de listige beelden die duistere glimlachjes en gelukkige nachtmerries opwekken.<br />Nauwelijks perfect!
Safer indeed. Hitchcock is cinema's all time pervert; however, we all know his perversions are ours as well, so we forgive him. And we not only forgive him but we applaud his clever way to invite us for an unforgettable train ride.<br /><br />I saw Hitch's 1953, I Confess, a week before this one, and I put both in the same category as part of his trademarks. These trademarks resided in his genius questioning and pulsing his artistic veins that spills psychological drops of blood on the viewer without leaving stains of guilt, instead very subtle awareness of feeling ashame.<br /><br />The pen is always mightier than the sword and Hitch firmly wrote the most arguable questions with his wrist, and then holding firmly with his hands, he held cameras that always reflected peoples thirst for blood (most humans have), otherwise comedy wouldn't be mostly a tragic thing, and making people laugh wouldn't be so complex.<br /><br />Mixing all dark elements of "high society", with a wealthy psychopath Bruno, and an ambitious tennis player wanna be politician, Guy, the story is one of the most well constructed and guided by Hitch, inspiring many filmmakers, not only with its plot, but with tricky images provoking dark smiles and happy nightmares.<br /><br />Barely perfect!