Een triestig voorspelbaar, clichématig verhaal over een vrouw die niet beter was dan ze had moeten zijn. Triest ook is dat het scenario is geschreven door de ooit zo grote experimentele romanschrijver John Dos Passos, van een origineel van de Franse exotische kok Pierre Louys. Ditmaal speelt Marlene Dietrich Concha, een manipulatieve, harteloze Spaanse schoonheid. Don Pasqual (Lionel Atwill) brengt haar op in de sigarettenfabriek, maar ze dumpt hem. Hij waarschuwt zijn lange, jonge vriend Antonio (Cesar Romero) tegen haar, maar tevergeefs. Er volgt een duel, Concha verwijt Pasqualito dat hij heeft geprobeerd de enige man te doden om wie ze ooit heeft gegeven, dus doet hij het niet: hij richt zijn pistool op de lucht, maar Antonio schiet hem neer. Maar in plaats van met de jonge overwinnaar naar Parijs te gaan, gaat ze terug naar de man die voor haar zou zijn gestorven. Met een onverwachte rol van Edward Everett Horton als Spaanse gouverneur. Dietrich speelt de rol van een Spaanse vrouw door voortdurend te bewegen, om haar middel te draaien en een pose aan te nemen en dan weer terug te draaien, met haar armen te zwaaien, met haar hoofd te schudden, enzovoort. En ze trekt gezichten en heeft een krul midden op haar voorhoofd. De foto's zijn merkwaardig overbelicht: geen enkel beeld buiten kan worden vastgelegd, behalve door een wirwar van kale bomen, geen enkel beeld binnen kan worden genomen zonder zoveel drukke details dat het niet te zien is. Het is bijna onmogelijk om mensen te volgen die zich door een kamer bewegen, geen enkele opeenvolgende scène van Dietrich kan worden opgenomen zonder een grote verkleedpartij. De carnavalsscènes zitten zo vol confetti en serpentines dat het bijna een onderwaterscène in de Sargassozee is.
A sadly predictable, clichéd story about a woman who was no better than she should have been. Sadly, too, the screenplay is by the once-great experimental novelist John Dos Passos, from an original by French exotic potboiler Pierre Louys. This time Marlene Dietrich is Concha, a manipulative, cold-hearted Spanish beauty. Don Pasqual (Lionel Atwill) raises her from the cigarette factory, but she ditches him. He warns his tall young friend Antonio (Cesar Romero) against her, but to no avail. A duel ensues, Concha reproaches Pasqualito for trying to kill the only man she ever cared for, so he doesn't: he points his pistol at the sky, but Antonio shoots him. But instead of going off to Paris with the young victor, she goes back to the man who would have died for her. With an unexpected bit by Edward Everett Horton as a Spanish Governor. Dietrich plays the part of a Spanish woman by moving constantly, twisting at the waist and posturing and then twisting back, flouncing, tossing her head, and so forth. And she makes faces, and has a curl in the middle of her forehead. The photography is strangely crowded: no outdoor scene can be shot except through a tangle of bare trees, no interior scene can be shot without so much busy detail that it's almost impossible to follow people moving across a room, no consecutive scene of Dietrich can be shot without a major wardrobe change. The carnival scenes are so full of confetti and streamers it's almost like an underwater scene in the Sargasso Sea.