Het is jammer dat House Calls niet beter bekend is. Komt dat misschien omdat de romantische hoofdpersonen van middelbare leeftijd zijn, afgetobd en bang voor wapens, in plaats van oversekste tienersterren? Zou kunnen. Als je boven de 35 bent, krijg je waarschijnlijk deze komedie. Als je boven de 45 bent, krijg je echt deze komedie. Als je 25 bent, moet je wachten tot je ouder bent om hem te zien.<br />De onwaarschijnlijke combinatie van Matthau en Jackson werkt juist omdat het zo onwaarschijnlijk is. Er is een prachtige regel van Matthau die samenvat wat er tussen die twee gebeurt: 'Ik hou van oude wijven omdat je niet hoeft uit te leggen wie Ronald Coleman is.' (Als dat niet de juiste regel is, komt hij er dicht in de buurt...)<br />De veronderstelling dat een ziekenhuis door in 's vertolking van een seniele hoofdchirurg is absoluut briljant. Het is onmogelijk om niet hardop te lachen om zijn vertolking. Subplots, als je ze zo kunt noemen, zijn ook leuk, zoals tussen Matthau en Jacksons tienerzoon. Alles slaat precies de juiste toon aan.<br />Oké, er is een stukje waarin Matthau vrouwenkleren moet dragen dat een beetje overdreven is en een gemakkelijke prooi. Maar toch <0xE2><0x80><0x93> het is Walter Matthau in travestie! Het is grappig!
It's a shame House Calls isn't better known. Is it perhaps because the romantic leads are middle-aged, shopworn, and gun-shy, rather than oversexed teen-stars? Could be. If you're over 35, you'll probably get this comedy. If you're over 45, you're really going to get this comedy. If you're 25, wait until you're older to see it.<br /><br />The unlikely pairing of Matthau and Jackson works precisely because it is so unlikely. There's a wonderful line of Matthau's that sums up what is happening between the two of them--"I like old broads because you don't have to explain who Ronald Coleman is." (If that's not the exact line, it's close...)<br /><br />The premise of a sub-par hospital run by incompetents rings true. Art Carney's portrayal of a senile head surgeon is absolutely brilliant. It is impossible not to laugh out loud at his delivery. Subplots, if you can call them that, are fun too, like between Matthau and Jackson's teenage son. Everything hits just exactly the right tone. <br /><br />Okay, there's the bit where Matthau has to wear women's clothing that's a bit over-the-top and an easy mark. But, still--it's Walter Matthau in drag! It's funny!