'The Duke' is een film die zich afspeelt in het hart van de Britse aristocratie, waar een oude hertog (John Neville) sterft en zijn grote bezittingen en de enorme rijkdommen die hem na zijn dood worden afgenomen door 2 sluwe aristocraten (Oliver Muirhead en Sophie Heyman); hij geeft zijn titel van hertog door aan zijn hond. De 'beste vriendin' van de hond, een Amerikaans meisje dat Charlotte heet (gespeeld door Courtnee Draper) wier ouders doodgaan, wordt wees door de voormalige hertog omdat hij haar oudoom is. Er komt een jonge chef-kok genaamd Florian, die samen met Charlotte een romantisch subplot creëert dat op zijn eigen manier fungeert als de ondertoon voor de hoofdlijn van de plot, die bestaat uit de activiteiten van Hubert, de 'Duke' en zijn vele activiteiten en liefdesaffaires met andere honden. Dit alles wordt in de gaten gehouden door James Doohan, die een Butler speelt die vastbesloten is zijn oude hertog te dienen door zijn best te doen zijn nieuwe meester, Hubert, te dienen. Doohan treedt op als de oudere figuur die de jongeren troost en raad geeft, terwijl hij kijkt en verschillende belachelijke taken onder zijn nieuwe meester uitvoert. Een mooie komedie vermengd met drama om een eind te maken aan de carrière van een goede en invloedrijke acteur.<br />Hoewel het technisch gezien een slechte film is, heb ik er een hekel aan omdat ik hem alleen heb gezien nadat ik de rol van James Doohan had ontdekt. Hoewel de plot goed is, moeten bepaalde elementen van het schrijven en regisseren verdoezeld worden. De absurditeit van een 'Doggie Duke' negerend, heb ik persoonlijk een hekel aan het overdreven gebruik van komische en schandalige grappen over de'slechte' personages vanwege hun bespottelijkheid. De afhankelijkheid van humor die met hygiëne te maken heeft, zoals jij dat noemt, is veel te opvallend en de algehele dwaasheid van veel personages spreekt me niet aan. De regisseur, Phillip Spink, maakt te vaak shots die halverwege worden onderbroken door een overdosis aan stembuigingen of door de algehele geluidskwaliteit te beïnvloeden. Daar komt nog bij dat de rol van Muirhead en Heyman, die weliswaar goed zijn in de dramatische en romantische scènes, de eisen die aan de rol worden gesteld drastisch te boven gaan.<br />Maar als volwassen filmfan vind ik het gemakkelijk om al te kritisch te zijn over een eenvoudige familiefilm die bedoeld is om je aan het lachen te maken. Ik geef toe dat ik sommige stukken grappig vond en andere ontroerend, en dat de plot misschien wat vergezocht is, maar wel duidelijke verbanden heeft. Ik beveel deze film niet aan bij volwassen filmfans, maar ik beveel hem wel ten zeerste aan bij hondenliefhebbers, gezinnen die graag een grappige film voor hun kind willen zien en fans van James Doohan die 'Scotty' in zijn laatste rol willen zien.
"The Duke" is a film based in the heart of the British aristocracy where an old Duke (John Neville) dies and to avoid his large property and the vast riches to be taken from him after death by 2 devious aristocrats (Oliver Muirhead and Sophie Heyman); he passes his Dukeship down to his dog. The dog's "best friend", an American girl named Charlotte (played by Courtnee Draper) whose parents die becomes orphaned by the former Duke due to him being her great uncle. A young chef named Florian arrives, with him and Charlotte instantly connecting creating a romantic sub-plot which in its own way, acts as the under tone for the main plot line being the activities of Hubert, The 'Duke' and his many activities and love interests with other dogs. All this is watched over by James Doohan who plays a Butler who is determined to try and serve his old Duke by doing his best to serve his new master, Hubert. Doohan acts as the older character there to comfort and advise the younger ones whilst he over looks and performs various ridiculous tasks under his new master. A fine comedic performance mixed with elements of drama to end the career of a fine and influential actor.<br /><br />Though from the technical viewpoint, I dislike this film as I only watched upon discovering James Doohan's role. Though the plot is good, elements of the writing and directing have to be obscured. Ignoring the absurdity of a "Doggie Duke", I personally dislike the over use of comedic and outrageous jokes upon the 'bad' characters due to their ludicrousness. The dependence on hygiene related humour as you like is much too apparent and general silliness of many characters doesn't appeal to me. The director, Phillip Spink uses mid-long shots too often with either an overdubbed voice or affecting the overall sound quality. Plus, the acting of Muirhead and Heyman, whilst good at the dramatic and romantic sequences, fall drastically short fulfilling the wholesale requirements regarding the role.<br /><br />But, as a mature movie fan, I find it easy to be over critical of a simple family film designed to make you laugh. I can admit I found certain bits funny and other bits touching along with a plot that may be far-fetched, but has definite connections. I do not recommend this film to mature movie fans but I do highly recommend it to Dog lovers, families who wish to enjoy a funny film for their child and James Doohan fans who wish to see 'Scotty' in his final role.