Nogal verschrikkelijk, maar niet helemaal onvoorspelbaar. In een andere recensie stond 'voorspelbaar' <0xE2><0x80><0x93> en dat is bijna een understatement. Je kunt er een spelletje van maken om te raden wat de volgende regel zal zijn. Elk personage is ofwel stereotype of archetypisch. De goede man in een slechte situatie, de strijd tussen een oudere en een jongere priester over acceptatie en discipline, de onderdrukte, seksueel/emotioneel verwaarloosde vrouw die terugkeert naar de kleine stad nadat ze in de grote stad heeft gefaald, verloofd met de heethoofdige, zwakzinnige aanbidder uit haar jeugd, de onherstelbare slechteriken, twee'verloren jongens' die op zoek zijn naar een gevoel van familie <0xE2><0x80><0x93> ze zijn er allemaal, en geen van hen heeft ook maar de geringste indruk van iets nieuws. Vanaf de eerste paar minuten kun je precies uitvogelen wat er aan het eind van de film gebeurt. Het verhaal is niet helemaal slap, maar regie, acteerwerk (zelfs van een cast met enig talent) alles wordt zonder enige vaardigheid in elkaar geflanst. Wat de verhaallijn betreft, die hebben we allemaal al eerder gezien in een film die 'Zuster Act' heet. Dit is ook een van die films waarin onoplettendheid bij kleine details in een nog feller licht komt te staan. (Bij voorbeeld: de verpleegster en onze held rijden de stad in, maar parkeren een paar straten van hun bestemming (postkantoor en ijzerwinkel) <0xE2><0x80><0x93> en lopen dan allebei zonder aanwijsbare reden over lege parkeerterreinen. Of het verstrijken van de ochtend tot de avond tijdens een scène die schijnbaar binnen een half uur had moeten plaatsvinden. De film zit vol met dat soort dingen en eindigt dan met een onwaarschijnlijke ontknoping.
Pretty terrible, but not entirely unwatchable. Another review mentioned "predictable" - and that's almost an understatement. You can make a game out of guessing what the next line will be. Every character is either stereotype or archetypical. The good guy in a bad situation, the struggle between older and younger priest on acceptance and discipline, the repressed, sexually/emotionally deprived woman returning to the small town after failing in the big city, engaged to the hotheaded, feeble minded beau from youth, the unredeemable bad guys, two "lost boys" looking for a sense of family - they're all here, and none of them with even the remotest spin of something new. From the first few minutes you can figure out exactly what will happen by film's end. The story isn't entirely lame, but direction, acting (even from a cast with some talent) everything is thrown together without skill. As to the storyline, we've all seen it before in a movie called "Sister Act." This is also one of those films where inattention to small details show up in an even more glaring light. (As example: the nurse and our hero drive into town but park several blocks away from their destinations (post office and hardware store) - yet both walk across empty parking lots for no apparent reason. Or the passage of morning to night during a scene that seemingly should occur in no more than half an hour. The movie is filled with that kind of stuff and then tags on an improbable denouement.