Goedkope, slecht geacteerde en fantasieloos geregisseerde _Vlucht naar Mars_ is nog steeds vermakelijk, ondanks de tegenwerking die het schip ondervindt. Er is een vlucht naar Mars gepland met vijf mensen (drie oudere heren, Cameron Mitchell als journalist en een vrouwelijke wetenschapper/onmiskenbare minnaar) die het schip 'bemannen'. Het ruimteschip komt daar aan en ontdekt dat er zeer mensachtige Martianen wonen die technologische vooruitgang hebben die de Aarde zou doen blozen. Maar in de onderaardse steden van de Martianen (hier te zien als grotten en een paar kamers) is niet alles rooskleurig. De Marsianen zijn een stervende planeet en de ene factie wil dat de Marsianen het schip repareren, om het op het laatste moment weer weg te halen en zich dan te mobiliseren voor een aanval op de Aarde. Een andere factie wil over vrede praten en zien of ze de Aarde kunnen overhalen hun levenruimte te geven. De special effects hier zijn zelfs voor de maatstaven van de 50-ste eeuw nogal slap, compleet met een langzaam voortbewegend ruimteschip, pastelkleurige buitenaardse kledij waarin de vrouwen korte broeken dragen die velen zouden doen blozen (behalve de mannen natuurlijk) en weinig minder worden aangeboden. Cameron Mitchell is de journalist en is op zijn minst vriendelijk. Marguerite Chapman is prachtig in heel korte broeken, maar voegt weinig toe. De rest van de cast bestaat uit een paar oudere sciencefictionveteranen als Arthur Franz en Morris Ankrum die nuttig werk doen. Dit is naar geen enkele maatstaf een première van een sciencefictionfilm uit het Gouden Tijdperk, maar hij is heel goed te zien en zoeft in hoog tempo voorbij.
Cheaply-made, poorly acted, and unimaginatively directed, Flight to Mars still is entertaining despite what its has going against it. A flight to Mars is planned with five people(three older gentleman, Cameron Mitchell as a newspaperman, and one female scientist/obvious love interest)"manning' the ship. The spaceship gets there and finds that very human-like Martians live there and have technological advances that would make Earth blush. But all is not rosy in the subterranean cities of the Martians(here shown as some caves and a few rooms). The Martians are a dying planet and one faction wants the Earthlings to fix the ship only to take it away at the last moment and then mobilize for an attack on Earth and another faction wants to talk peace and see if they cannot persuade Earth to give them living space. The special effects here are pretty lame even for 50's sci-fi standards complete with slow-moving rocket ship, pastel/neon alien garb where the women wear shorts that would make many blush(except the men of course), and little less offered. Cameron Mitchell is the journalist and is affable if nothing else. Marguerite Chapman is beautiful in very short shorts but adds little acting range. The rest of the cast is filled with some older sci-fi veterans like Arthur Franz and Morris Ankrum doing serviceable jobs. This isn't a premiere sci-fi film from the Golden Age by any standard, but it is very watchable and zips by at fast pace.