Tijdens het kijken naar 'Einde der Dagen' kreeg ik het gevoel dat de filmmakers misschien probeerden dit uniek te maken voor de gemiddelde actiefilm in Hollywood. Dat is ze natuurlijk niet gelukt, maar je moet toegeven dat ze het geprobeerd hebben. Peter Hyams probeerde deze keer zelfs te regisseren, in plaats van gewoon weer een platte actiefilm te draaien. Hij probeerde sfeer in de film te brengen door de lichten te doven en tonnen bloed toe te voegen. Deze methode kan werken als hij goed wordt gebruikt (zie 'Se7en'), maar hier voelt het gewoon als een goedkope truc om ons bang te maken. Als fotograaf demonstreert Hyams zijn vakmanschap en toont hij een paar goede frames en beweging, maar het is niet meer dan solide werk.<br />Schermregisseur Andrew Marlowe is de grootste vijand van de film. Voor een deel laat het script de mogelijkheden zien van een goede religieuze thriller, en soms zelfs semi-intellectuele gedachten (de scène in Temptation tussen Arnold en Gabriel Byrne), maar die kleine pluspunten worden gesmoord in een rivier van negatieven. Gewone dialogen/personages, gapende gaten in de plot en handige plotpunten die toevallig alle personages in de juiste richting sturen zijn slechts een paar van de standaard zwarte gaten in Hollywood waar Marlowes scenario in terechtkomt. De schaduw van de goede film had heel snel vervaagd kunnen zijn. Opvallend genoeg heeft de film een goede cast. Arnold, die nog steeds een meer dan levenslustige houding aanneemt, probeert een depressieve, op het randje verkerende smeris te spelen, met niet meer dan een gemiddeld resultaat. Blijf de onoverwinnelijke held Arnie, dat is waar je goed in bent. Gabriel Byrne is het sterke punt van het ensemble, en hij geeft de rol van Satan een prettig cynisme mee. In een schurkachtige rol die rijp is voor overdrijving, houdt Byrne zich in en dat geeft het personage iets meer dreiging. Kevin Pollak is, zoals gewoonlijk, in staat om de film op z'n minst een paar keer te laten grinniken, maar hij heeft het beter gedaan. Kijk ook uit naar een schitterende kleine rol van Rod Steiger. Hyams zag eruit alsof hij probeerde dit te onderscheiden van de anonieme massa Hollywood-actiefilms. Hij was op weg in de goede richting, maar had noch het script, noch de originaliteit om hem daar te brengen.<br /><br />4/10/10.
Throughout watching "End of Days", I got the sense that the film makers were perhaps trying to make this unique to the average Hollywood action film. They failed, of course, but you have to give them credit for trying. Peter Hyams actually tried directing this time, instead of just churning out another flat action film. He attempted to inject atmosphere into the movie by darkening the lights and adding tons of blood. This method can work if used correctly (see "Se7en") but here it just feels like a cheap trick to try and scare us. Hyams is a decent action director, and offers nothing more here than basic shoot outs and fight scenes, except for the lackluster, sub par f/x end "battle". As a photographer, Hyams demonstrates actual ability, displaying some good frame work and movement, but it is nothing above solid work.<br /><br />Screenwriter Andrew Marlowe is the film's greatest enemy. At parts, the script actually shows the makings of good religious thriller, and at times it even shows some quasi-intellectual thought (the Temptation scene between Arnold and Gabriel Byrne), but these small pluses are choked out by a river of negatives. Generic dialogue/characters, gapping plot holes, and convenient plot points that just happen to point all the characters in the right direction are just a few of the standard Hollywood black holes Marlowe's screenplay falls into. The shadow of the good movie it could have been faded very quickly.<br /><br />The film surprisingly has a good cast. Arnold, still possessing that larger than life attitude, tries to play a depressed, on the edge cop with no more than average results. Stick to be the invincible hero Arnie, it's what your good at. Gabriel Byrne is the strong point of the ensemble, bringing a nice air of cynicism to the role of Satan. In a villainous role ripe for overacting, Byrne restrains himself and it adds a bit more menace to the character. Kevin Pollak, as normal, is able to bring at least a few chuckles to the movie, but he's done better. Also look for a stellar small role from Rod Steiger.<br /><br />Hyams looked like he was trying to separate this from the faceless mass of Hollywood action films. He was heading in the right direction, but had neither the script or originality to take it there.<br /><br />4/10