Er valt niet veel te zeggen over deze vroege radio-entertainmentfilm. (Ik noem 'Cimarron' niet graag een 'film', omdat ik vind dat het woord te esoterisch is.) Maar wat er wel over te zeggen valt... is voornamelijk tegenstrijdig.<br />Neem, bijvoorbeeld, het al te vaak afschilderen van indianen als slechte mensen. In een van de scènes speelt het jongetje uit de film dat de hoofdrol speelt <0xE2><0x80><0x93> een arrogante en al te ambitieuze huisvader die een krantenbedrijf wil beginnen <0xE2><0x80><0x93> vlak voor het kantoor van zijn vader. Een indiaan knielt voor het kind neer. 'Hallo,' zegt de jongen heel beleefd tegen de indiaan. De indiaan geeft hem een veer, staat op en loopt weg.<br />Yancy Cravat jr. Opgewonden rent hij het kantoor in. 'Mammie! Mammie!' roept hij, terwijl hij het cadeau van de indiaan omhooghoudt. 'Kijk eens wat ik van een indiaan heb gekregen!'<br />'Hoe vaak moet ik je dat nog zeggen!' snauwt ze tegen de jongen. 'Je mag nooit meer met die smerige indianen praten!'<br /><br />Yancy Yates sr. (Richard Dix) komt over als een man die met een gevorkte tong spreekt. Aan het begin van het verhaal lijkt hij een duidelijk plan te hebben om zijn gezin een beter leven te geven. Maar we komen er al snel achter dat hij niet bepaald een groot doorzetter is, laat staan een man met een groot moreel besef. Zijn slavenkind Isaiah (Eugene Jackson) is daar een veelzeggend teken van.<br />Op zijn gezin' De eerste keer dat Isaiah op zondagmorgen naar de kerk gaat <0xE2><0x80><0x93> één keer maar <0xE2><0x80><0x93> naar een dienst waarin, vreemd genoeg, Cravat de preek zal houden <0xE2><0x80><0x93> probeert Isaiah mee te gaan, verkleed als Cravat, met lange staart, holster, pistool en al. Cravat zegt dat hij naar huis moet gaan. 'Willen jullie allemaal niet dat ik meega naar de kerk?' zegt Isaiah pruilend.<br />'Nee!' corrigeert Cravat hem, en hij klopt hem op de schouder. 'Je begrijpt het niet! Ik wil dat je blijft en het huis bewaakt. En als er iemand langskomt... schiet je hem dood!'<br /><br />De personages <0xE2><0x80><0x93> om nog maar te zwijgen van de acteurs <0xE2><0x80><0x93> in 'Cimarron' konden zich niet uit de jutezakken werken, ondanks hun overduidelijke inspanningen. En in het script stond ook niets lofwaardigs. (Toegegeven: de ongeëvenaarde Edna May Oliver <0xE2><0x80><0x93> berucht om haar rol van de Rode Koningin in Alice in Wonderland, eveneens in 1931 uitgebracht <0xE2><0x80><0x93> slaagt er werkelijk in een goede indruk te maken, door haar vertolking van een pompeuze oude vrouw, waar ze ook het meest om bekendstaat.) Maar afgezien daarvan, tja...<br /><br />Yancy Yates is niet populair in de stad vanaf de eerste week dat hij er is.<br /><br />en een van de bandieten besluit de witte hoed van Cravat af te schieten terwijl hij en zijn vrouw (Irene Dunne) langslopen. Ondanks haar boosheid op de man die de kogel afvuurde, laat Cravat zich er niet door van de wijs brengen.<br />Niet alleen was dit verhaal niet'met het oog op het realisme', maar het was ook heel erg...<br /><0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> Ik heb het nooit echt gezien. (Kogels en posters, ja <0xE2><0x80><0x93> maar geen enkele krant.)<br />Maar misschien nog wel het vreemdst van alles: dit speelt zich af in een klein stadje in Oklahoma.<br />Kansas. Maar om de een of andere reden is Yancy Cravat op het verkeerde spoor.<br />'De Oklahoma Wig-Wam' noemen ze zijn krant.<br />Echt goede westerns zijn er altijd maar heel weinig geweest <0xE2><0x80><0x93> de enige uitzonderingen zijn de zogenaamde'spaghettiwesterns' van Clint Eastwood uit het eind van de jaren zestig tot het begin van de jaren zeventig. Cliche-westerns daarentegen zijn een fluitje van een cent.<br />Als je van clichéwesterns houdt, zul je trots zijn op 'Cimarron' <0xE2><0x80><0x93> maar wat mij betreft... ik schaamde me dood.<br /><br />
***SPOILERS*** ***SPOILERS*** There's not much that can be said about this early-talkie era flick. (I'm hesitant to call "Cimarron" a "film", because I feel that the word is too esoteric.) But what can be said about it...mainly speaks against it.<br /><br />Take, for example, the overuse of portraying Indians as bad folk. In one scene, the little boy of the flick's lead character--an overbearing and over-ambitious family man who wants to set up a newspaper business-- is playing just outside of his father's office. An Indian kneels down in front of the child. "Hello," the boy says to the Indian, in a very polite manner. The Indian gives him a feather, stands up and walks off.<br /><br />Yancy Cravat, Jr. excitedly runs inside the office. "Mommy! Mommy!" he shouts, holding up the Indian's gift. "Look what an Indian gave me!"<br /><br />"How many times do I have to tell you!" she snaps at the boy. "You aren't ever to talk to those filthy Indians!"<br /><br />Yancy Yates, Sr. (Richard Dix) comes across as a man who speaks with a forked tongue. At the start of the story, he seems to have a definite plan for giving his family a better life. But, we soon enough discover, he's no great over achiever--much less a totally good-moral minded man. His slave child, Isaiah (Eugene Jackson) is one tell-tale sign of this.<br /><br />Upon his family's first trek to a Sunday morning church service--one<br /><br />at which, curiously enough, Cravat is to give the sermon--Isaiah tries to come along, dressed up like Cravat, long-tail suit, holster, gun and all. Cravat tells him to go home. "Ya' all doesn't want me to come with ya' ta church?" Isaiah says with a pout.<br /><br />"No!" Cravat corrects him, patting him on the shoulder. "You don't understand! I want you to stay and guard the house. And if anyone at all comes along... you shoot him dead!"<br /><br />The characters--not to mention the actors--in "Cimarron" couldn't<br /><br />act their way out of burlap sacks, despite their obvious efforts. And nothing in the script was any too commendable, either. (Granted: the incomparable Edna May Oliver--notorious for playing the Red Queen in Alice In Wonderland, also released in 1931--actually manages to look good, pulling off her portrayal of a pompous old woman, which is what she's also been best-known for.) But, aside from that, well...<br /><br />Yancy Yates isn't popular in town from the first week he arrives,<br /><br />and one of the outlaws decides to shoot Cravat's white hat off as he and his wife (Irene Dunne) are casually walking by. Despite her anger with the man who fired the bullet, Cravat just takes it completely in stride.<br /><br />Not only was this story not "shooting for realism", but it was very<br /><br />lacking in several key areas: e.g., Cravat's newspaper isn't ever really seen. (Bulletins and posters, yes--but not any newspaper.)<br /><br />Perhaps strangest of all, though: this is set in a small town in<br /><br />Kansas. Yet, for some reason or other, Yancy Cravat is dead-set on<br /><br />calling his paper "The Oklahoma Wig-Wam."<br /><br />Really good westerns have always been very few and far between--the only exceptions being Clint Eastwood's so-called "spaghetti westerns" of the late '60s to early '70s. Cliche westerns, on the other hand, are a dime-a-dozen.<br /><br />If you like cliche westerns, "Cimarron" will do you proud--but, as for me... it did me embarrassment.<br /><br />