Voor de eerste tien minuten van _Star Witness_ worden we voorgesteld aan een citaat dat typerend is voor de stadse Amerikaanse familie-introductie in een naamloze stad, wat een andere manier is om Warner Brothers' versie van New York te zeggen. Afgezien van de jonge kinderen, onder wie de charmante Dickie Moore en de levendige Sally Blane, is het een nogal saai stel, en hun tafelgesprekken zijn saai en we zouden willen dat het verhaal doorging en de ster, Walter Huston, binnenhaalde. Maar wacht, mensen, wacht. Plotseling breekt er een serieuze gangsterfilm uit, die de familie tegen hun wil meetrekt, en daarna houdt het nooit meer op. Er is spanning, een script met een Oscarnominatie, goed acteerwerk; alles wat je van oude films wilt, is hier te vinden. Ik heb wel mijn twijfels over de prestaties van Chic Sales; hij moet een aangeleerde smaak zijn, maar zijn aanwezigheid blijkt van cruciaal belang voor de plot. In de aftiteling wordt hij getrakteerd op een speciale status, dus moet Warner Bros. wel heel erg in de ban zijn geweest van Sale, maar hoe zijn ouwe-jongens-krentenbroodmentaliteit in die tijd bij het publiek in de smaak viel, is mij een raadsel. Misschien is het verloren gegaan in de tijd, een onkenbare factor die je als bioscoopbezoeker in 1931 moest begrijpen. Bovendien is de climax typisch melodramatisch. Toch is dit op dit moment de beste opname van de studio die ik tot nu toe heb gezien (hoewel, ik heb er nog maar acht gezien, dus misschien is dat een onbeslist oordeel). 8 van de 10.
SPOILERS AHEAD For the first ten minutes or so of Star Witness we're introduced to a quote typical urban American family unquote in a nameless city, which is another way of saying Warner Brothers' version of NYC. Except for the young children, including the charming Dickie Moore, and sprightly Sally Blane, they're a pretty dreary lot, and their dinner table conversation is tedious and we wish the story would move along and bring in the star, Walter Huston. But wait, folks, wait. All of a sudden serious gangster movie action breaks out, drawing the family in against their will, and after that this baby never lets up. There's suspense, an Oscar-nominated script, good acting; everything you want old movies to beit is here. I do question Chic Sales performance; he must be an acquired taste, but his presence turns out to be crucial to the plot. He's treated to special status in the credits, so Warner Bros. must have really been high on Sale, but how his corny old man routine fit in with the public then is something lost to me. Perhaps it is lost to time period, an unknowable factor you had to be a 1931 moviegoer to understand. Also, the climax is typically melodramatic. Nevertheless, this right now is the best release of the studio that year I have seen so far (however, I've only seen eight, so perhaps that's an inconclusive view). Do not miss this when TCM shows it. 8 out of 10.