Nou, er zijn een paar dingen aan deze film. Iedereen zou hem moeten zien. Je ziet het land Irak zoals je het nog nooit hebt gezien, gedekt door de media en gefilmd vanuit een perspectief waar de meeste Amerikanen nauwelijks bij stilstaan, waar de film zijn grootste publiek heeft. Maar al die glorieuze dingen in gedachten laten ook een paar andere feiten van de film zien. Er werden 150 camera's uitgedeeld aan de Irakezen, die de oorlog en de onderwerping van de bezettingsmacht als een groeiend probleem voor de verbetering van hun land zien. En in vergelijking met Saddam is het niet meer dan een zwak gekrab op de huid. Bovendien adverteerde de belangrijkste distributeur van de film voor de grappige verkiezing die we net achter de rug hadden, door een massale e-mail naar zijn hele personeelsbestand te sturen om de film te zien. Veel van de meningen die door de geïnterviewde Irakezen als feiten werden afgeschilderd, kloppen niet. Als we de Rode Kruis-verslagen over de martelingen in Abu Ghraib moeten geloven, waren het niet Saddams trawanten die gemarteld werden, maar een fijne mengeling van 80-90% onschuldige burgers en 10-20% rechtmatige arrestanten. Nooit is onthuld dat een van die 10-20% Saddams Henchman of avondklokovertreders was. Bovendien heeft de Arabische wereld de 'democratie' nooit als een van haar tegenstanders genoemd, eerder de Verenigde Staten. Ik ben het met je eens dat de media een complete verdraaiing zijn, maar deze film toont diezelfde verdraaiing. Ik ben bang dat het Irakese volk dat in deze film voorkomt is bewerkt om met een yankee-stem te spreken. Ja, het is waar dat Saddam een hufter is en dat velen door zijn verdwijning het beste in hem zien. Het is waar dat sommige Irakezen een goed salaris krijgen. Het is ook waar dat geen enkel Irakees volk de controle heeft over hun kostbaarste oliebronnen en dat Amerikaanse bedrijven dat wel hebben. Ook staat er niet in dat twintigduizend burgers zijn omgekomen als gevolg van uitsluitend Amerikaanse artilleriebeschietingen. 15% van het land dat ooit stromend water en elektriciteit had, heeft dat nog steeds niet. Ook staat er niet in dat van 1993 tot 2003 door de Amerikaanse regering opgelegde VN-sancties meer dan 200.000 Iraakse burgers het leven hebben gekost. Ook staat er niet in dat er Democratie is in tijden dat mensen de regering kiezen en niet een enorme oorlogsmachine die de boodschap stuurt: 'Dood of Obey'. Ik ben bang dat er op de vloer van de snijkamer heel wat Irakezen liggen die niet zo blij zijn met de bezetting. Net zoals de overgrote meerderheid van de wereld niet voor de oorlog was. In feite zijn Amerika, Groot-Brittannië, Spanje en de rest van de wereld geen dragers van de democratie. Ze hebben de democratie de rug toegekeerd toen ze zagen hoe vol hun zakken konden zijn. Hoera, Saddam is niet meer aan de macht, maar ik ben bang dat er nog geen Iraki aan de macht is. Bedrijven zijn aan de macht, de media zijn aan de macht. Lees, doe je eigen onderzoek en laat je niet blinddoeken.
Well there's a few things about this movie. Everyone should see it. You see the nation of Iraq like you've never seen it covered by the media, and shot from a perspective that is hardly considered by most Americans, where the movie has its main audience. However all that glorious stuff in mind lets take a look at a few other facts of the movie. There were 150 cameras handed out to the Iraqi people most all of which view the war and subjugation of the occupying forces as a growing pain for the bettering of their nation. And in comparison to Saddam it is simply a feeble scratching at the skin. Also, Netflix as its main distributor advertised it before the fun election we just had by sending out a mass e-mail to its entire roster to see the film. Many of the, what should be labeled as opinions played out as facts listed off by the interviewed Iraqis are wrong. If one is to review the Red Cross' records of Abu Ghraib tortures it wasn't Saddam's henchmen who were being tortured it was a fine mix of a 80-90% innocent civilians and 10-20% rightfully detained people. Never was it disclosed that any of that 10-20% were Saddam's Henchmen or curfew violators. In addition the Arab world really has never listed 'Democracy' as one of their opponents, more correctly it is the USA's 6 Billion Dollars a year to Isreal, our military bases in Saudi Arabia and our interest in Oil. I agree that the media is a complete distortion, but this film shows that same distortion. I'm afraid that the Iraqi people that this film represents have been edited to speak with a Yankee voice. Yes its true that Saddam is a puke, and that his removal many see for the best. Its true that some Iraqis actually get paid a good wage. Just as its true that no Iraqi people have control of their most prized oil and US corporations do. Nor does it mention that 20,000 civilians have died due exclusively to US artillery. Still 15% of the country which once had running water and electiricity now does not. Nor does it mention that from 1993-2003 UN sanctions purposed and authored by the USA Government killed over 200,000 Iraqi civilians. Nor does it mention that Democracy in when people decide the government, not a massive war machine that sends the message, 'Be killed or Obey'. I am afraid that the cutting room floor must have quite a bit of Iraqis that aren't so happy with the Occupation. Just as the vast majority of the world was not for the war. In fact the America, Britian, Spain and the rest of them are not carriers of Democracy, they turned their back to it when they saw how full their pockets could be. Hurray, Saddam is out of power, but I'm afraid that no Iraqi is yet in power. Corporations are in power, the media is in power. Read, do your own research, and don't let them blindfold you.