Deze documentaire is niet alleen een van de beste documentaires die ik ooit heb gezien, maar ook een van de ontroerendste en mooiste films die ik tot nu toe heb gezien. Hij volgt het leven van twee Soedanese jongemannen, Peter en Santino, terwijl ze proberen de Amerikaanse cultuur binnen te dringen. Peter en Santino zijn aanvankelijk vrienden, maar geleidelijk aan raken ze steeds meer uit elkaar. Peter gaat naar Kansas City, en Santino blijft in Houston (een land dat Houston heet). Santino's schoonheid ligt in zijn ogen. Hij neemt mensen op zijn rug, hij onderhoudt een appartement vol andere Soedanezen, betaalt de huur, doet alles voor andere mensen. Hij is een stille lijder. Peter zorgt voor zichzelf, volgt een middelbare school terwijl hij basketbalt en maakt christelijke vrienden. Het lijkt erop dat regisseur Megan Mylan niet wist wat ze zich op de hals haalde met de schoonheid van dit verhaal. Peter en Santino zijn verbazingwekkende personages die je raken. Maar de echte kracht van deze film ligt in het commentaar op de Amerikaanse samenleving. Het is geen oordeel. Het toont de kracht en de zwakheden van onze wereld, en hoe moeilijk die kan zijn voor mensen van buiten. Ik stel voor dat je deze film vindt en naar Amerika kijkt door het leven van deze twee fascinerende en mooie mensen.<br />Mijn cijfer: 10/10.
This documentary is not only one of the best documentaries I've seen, but also one of the most moving and quietly beautiful movies I've seen period. It follows the lives of two Sudanese young men, Peter and Santino, as they try to make their way into the American culture. Peter and Santino are friends at first, but they gradually drift more and more apart, as Peter goes to Kansas City, and Santino stays in Houston ("a land called Houston"). Santino's beauty is in his eyes. He takes people onto his back, he supports an apartment full of other Sudanese, paying the rent, doing everything for other people. He is a quiet sufferer. Peter looks out for himself, getting a high school education while playing basketball and making Christian friends. It seems that director Megan Mylan did not know what she was getting herself into with the beauty of this tale. Peter and Santino are amazing characters that move you. But the real strength in this movie lies in its commentary on American society. It is not judging. It shows the strengths and weaknesses of our world, and how difficult it can be to outside people. I suggest you find this film, and look at America through the lives of these two fascinating and beautiful people.<br /><br />My grade: 10/10