Het is moeilijk om precies te zeggen wat ik over dit saaie, saaie filmpje moet zeggen. Het verhaal is voorspelbaar, maar niet helemaal lachwekkend. Het is allemaal een kwestie van 'driftige gebaren' die, zoals ze hier worden gepresenteerd, absoluut geen overtuigingskracht hebben. Ja, de 'productiewaarden' van MGM zijn schitterend, en ja, mevrouw Lamarr was beeldschoon, maar zij en de grote Spencer Tracy hebben absoluut geen'chemie' <0xE2><0x80><0x93> en dat is het enige wat deze parade van clichés <0xC3><0xBC>berhaupt effectief zou hebben gemaakt... Ik heb begrepen dat deze film slechte recensies kreeg toen hij oorspronkelijk werd uitgebracht; in de loop der tijd is hij er niet beter op geworden.
It's hard to know exactly what to say about this ever so bland and dull little film. The story is predictable when not completely laughable. It's all a matter of "dutiful gestures" which, as presented here, carry absolutely no conviction. Yes, the MGM "production values" are gorgeous, and yes, Ms. Lamarr was exquisitely beautiful, but she and the great Spencer Tracy have absolutely no "chemistry" together - and that's the only thing that would have made this parade of cliches at all effective... It's my understanding that this movie received poor reviews when it was originally released; the passage of time has not improved it.