Deze film was een aangename verrassing, want ik had er niet veel van verwacht. Ik wist niet dat sommige acteurs sindsdien grotere sterren zijn geworden in grote films. Hoewel ik het geen pluspunt vind om naar de Matrix te verhuizen (ik heb er een hekel aan), weet ik zeker dat het voor Hugo een pluspunt is. James Purefoy is geweldig in deze en Jennifer Ehle is lief en geweldig. Het leek soms wel een straatgevecht van dertig jaar later, maar ik heb genoten van de kleren van de kringloopwinkel Janis Joplin, vermengd met de moderne ideeën over seksuele en seksevervaging. De makelaar die een erotische relatie heeft met de huizen die hij te koop aanbiedt, is ontzettend leuk. De groepsbijeenkomsten zijn een beetje uit de tijd, maar ik vond ze nog steeds geweldig. Het is een sociale sekskomedie op zijn best en doet me een beetje denken aan de oude 'Carry On'-films. De Britten weten hoe ze sekskomedie moeten spelen en het is een oude traditie, in tegenstelling tot de Verenigde Staten, die te preuts zijn om echt te begrijpen dat seks grappig is.
This movie was a pleasant surprise because I didn't expect much. I didn't know that some of the actors have since become bigger stars in major pix. While moving on to the Matrix is not a plus in my book (hated it), I'm sure it's a career plus for Hugo. James Purefoy is great in this and Jennifer Ehle sweet and wonderful. It seemed sometimes like a Carnaby street romp 30 years later but I enjoyed the thrift shop Janis Joplin clothes mixed up with the modern mindsets of sexual and gender blur. The real estate agent who has an erotic relationship with his listings is loads of fun. The Iron John mens' group meetings are a bit dated but I still loved them. It's a social satire sex comedy in the best way and reminds me a bit of the old "Carry On" movies. The British know how to do sex comedy and it's an old tradition, unlike the United States which is too prudish to really understand that sex is funny.