Een van mijn favoriete Hartley-films. (Alsof er een'slechte' zou kunnen zijn.) Hoewel, deze film gaat misschien wat meer over de religieuze kant van de zaak dan we normaal zouden verwachten. Niettemin blijft het een Hartley-kant waar we allemaal aan gewend zijn geraakt.<br />Eerste film over Jezus en Satan die hun ideeën, meningen, hoop en spijt bespreken over het ophanden zijnde einde van de beschaving. Stel je nu voor dat het hele gesprek plaatsvindt bij een paar drankjes in de bar bij jou in de buurt. En als extra gespreksonderwerp (om nog maar te zwijgen van visuele afleiding) laten we PJ Harvey erin optreden als de zwoele metgezel (alias Magdelena) van meneer Chist. Op de achtergrond speelt de altijd aanwezige Salvation Army Band (gespeeld door Yo La Tengo) als extra afleiding. De weg naar morele rechtvaardiging is nog nooit zo'n genot geweest.<br />Het kan zijn dat er meer vragen dan antwoorden zijn, maar dat is juist het leuke ervan. En Mr. Donovan is een ingetogen genie, zoals altijd.
One of my favorite Hartley movies. (As if there could be a "bad" one.) Although, this may be a bit more on the religious side of things than we would normally expect. Nonetheless, it still maintains that Hartley slant to which we've all become accustomed.<br /><br />First picture Jesus and Satan discussing their ideas, opinions, hopes and regrets about the impending end of civilization. Now imagine the entire conversation taking place over a few drinks in your neighborhood bar. And as an added conversational (not to mention visual) distraction, let's toss in PJ Harvey as the sultry companion (aka Magdelena) to Mr. Chist. Then, just for grins, in the background, an ever present Salvation Army Band (played by Yo La Tengo) to serve as an added diversion. The road to moral justification has never been such a pleasure.<br /><br />Quite possibly more questions than answers, but therein lies the fun. And Mr. Donovan is subdued brilliance, as always.