Zoals veel mensen hield ik van het origineel; 'American Graffiti' was een van de beste films uit de jaren zeventig. Het vervolg, 'More American Graffiti', is een afschuwelijke, deprimerende puinhoop. Het was niet grappig, de sympathieke personages met hun grote ogen waren cynisch en blasé geworden, en de verhalen waren verzonnen (zoals 'Lauries' personage dat nog een broer had omdat Richard Dreyfuss het vervolg niet had gedaan, en 'Terry the Toad' en 'Pharaoh Joe' die er op de een of andere manier in slaagden om samen in Vietnam te dienen). Ze hebben zelfs een politieagent die 'Falfa' heet (Harrison Fords personage in het origineel) die een 'Cameo' maakt. Hij lijkt niet eens op Harrison Ford, die in 1979 een veel te grote ster was om zich zelfs maar met deze rotzooi bezig te houden. Debbie (Candy Clark) is een stripper die samen met een stel drugsverslaafden hippies uit de gevangenis probeert te redden; Steve en Laurie (Ron Howard en Cindy Williams), de tortelduifjes uit het origineel, hebben twee kinderen en zijn een irritant, kibbelend stel geworden; de schattige, kleine, stoere Carol (MacKenzie Phillips) is 'Rainbow' geworden, alweer een hippiekind. John Milner (Paul LeMat) is een loser die in een raceauto rijdt en wiens fortuin aan het eind van het origineel werd voorspeld. Zelfs Wolfman Jack, wiens stem zo'n integraal onderdeel van het origineel was en er zo'n grote rol in speelde, wordt slechts sporadisch gehoord. Misschien kwam het door de andere schrijvers, de andere regisseur en het totale gebrek aan een samenhangende verhaallijn dat deze film zo'n treurige mislukking is.<br /><br />De episodische charme en authentieke nostalgie van het origineel zijn in het vervolg nergens te vinden. Het was een film die niet gemaakt hoefde te worden en hij deed zijn best om zich te herinneren wat een geweldige film 'American Graffiti' was en de film met 'More' in de titel te vermijden.
Like a lot of people, I loved the original; "American Graffiti" was one of the great movies of the 70s. The sequel, "More American Graffiti" is a horrible, depressing mess of a movie. It wasn't funny, the wide-eyed, likable characters had become cynical and jaded, and the stories were contrived (such as "Laurie's" character having another brother because Richard Dreyfuss didn't do the sequel and "Terry the Toad" and "Pharaoh Joe" somehow managing to serve together in Vietnam). They even have a police officer by the name of "Falfa" (Harrison Ford's character in the original) who makes a "cameo". He doesn't even look like Harrison Ford, who was way too big a star by 1979 to even bother with this garbage.<br /><br />The operative word here is "funny". This movie isn't even amusing. Debbie (Candy Clark) is a stripper mixed in with a bunch of dope spoking hippies and trying to bail her dealer boyfriend out of jail; Steve and Laurie (Ron Howard and Cindy Williams), the lovebirds in the original, have two kids and have become an annoying, bickering couple; Adorable little tomboy Carol (MacKenzie Phillips) has become "Rainbow", yet another hippie child. John Milner (Paul LeMat) is a loser race car driver whose fortune was foretold at the end of the original. Even Wolfman Jack, whose voice was such an integral part of the original, and gave it such a great flow, only is heard sporadically.<br /><br />Perhaps it was different writers, a different director and the complete lack of a cohesive story line that makes this movie such a dismal failure.<br /><br />The episodic charm and authentic nostalgia of the original is nowhere to be found in the sequel. It was a movie that didn't need to be made and its best just to remember what a great movie "American Graffiti" was and avoid the movie with "More" in the title.