Voordat ik een baan als recensent aannam, ging ik nooit naar dit soort films, en zo bleef ik me gelukkig onbewust van het feit dat er in de ziel van de Hollywoodfilm een diepgewortelde vrouwenhater schuilgaat, die het heerlijk vindt om zijn kleine knietjes op het zilveren doek te zetten, zodat iedereen met haar meevoelt of haar beschimpt. Of is dit gewoon een bijzonder slecht jaar? Een lelijke trend?<br />Hier hebben we weer zo'n schijnbaar lieve, onschuldige, mooie vrouw die een dodelijk wapen is geworden. Het soort dat ons waarschuwt dat onder elk paar ogen die zich vernauwen en instincten die zich nestelen, een wild beest schuilgaat dat gegarandeerd ieders leven binnen een straal van honderd kilometer tot een hel maakt.<br />Het exemplaar van deze maand is Jewel Valentine. Randy (Matt Dillon, in zijn eerste film in 3 jaar), de barkeeper die ze op een avond bij McCool's oppikt met de bedoeling hem te beroven, is helaas minder materieel georiënteerd. Hij is zo'n man die bier drinkt uit een ontstopper, en hij zit liever in het huis van zijn dode moeder met weinig andere gerieflijkheden dan zijn sneeuwbolverzameling.<br />In diezelfde goedkope bar loopt de duivel in de rode jurk ook Randy's neef Carl tegen het lijf (de hoogst amusante Paul Reiser), een advocaat met een ego zo groot als St. Louis. Als de zaken binnen een paar uur bergafwaarts gaan, kom dan binnen bij de weduwnaar geworden rechercheur met een hart van goud (John Goodman). Het resultaat? Drie mannen krijgen grote, hevige verliefdheden op het in pantervel gehulde nageslacht van Steven Tyler en Bebe Buell <0xE2><0x80><0x93> liefdesverdriet waardoor ze dingen doen die normaal gesproken tegen hun gezonde verstand indruisen. Zoals om te beginnen al betrokken raken.<br />Meerdere gezichtspunten en flashbacks voegen het voorpaginanieuws samen over hoe gemakkelijk het is om het slachtoffer van je libido te worden, vooral als je een man bent. Terwijl elk van deze mannen zijn perspectief met een vertrouweling deelt, kleurt zijn verlangen om Het Juweel te bezitten de 'onwaarheid' van de situatie. Ongeveer 70 minuten later vallen de puzzelstukjes op een redelijk amusante manier op hun plaats. Het is dezelfde bron die je vertelt dat het spul op de popcorn in werkelijkheid naar boter smaakt.<br /><br />MCCOOL'S is de eerste film van de Noorse reclame- en muziekvideoregisseur Harald Zwart, en zijn voorgeschiedenis wordt duidelijk in een aantal van de fantasy-fragmenten, waaronder een over een autowasstraat, zeep en een tuinslang die je waarschijnlijk wel kunt evalueren. Het is ook het debuutproject van de productiemaatschappij van Michael Douglas, die zijn stek heeft gevonden als sledebal met toupet in een bingozaal. Andrew Dice Clay is psychiater, en Andrew Dice Clay speelt zowel de gangster Utah als zijn nog angstaanjagender broer. (Eindelijk een uitlaatklep voor al die agressie.)<br />Deze film spreekt zonder het te weten boekdelen over de dynamiek tussen mannen en vrouwen <0xE2><0x80><0x93> of mannen en hun mammies. Maar uiteindelijk zul je in een aflevering van Bugs Bunny waarschijnlijk meer blijvende psychologische waarheden vinden. Ik zal zeggen dat het beter, grappiger en geraffineerder is dan andere recente juweeltjes als TOMCATS, maar moeten we echt kiezen wat we willen zien op basis van de laagste scores op de schaal van vrouwenhaat?
Before I took a job as a reviewer, I never went to films like this, and thus remained blissfully unaware that at the soul of the Hollywood film lies a deeply woman-hating spirit that thrives on putting its knocking little knees on the silver screen for all to either empathize with or revile. Or is this just a particularly bad year? An ugly trend? <br /><br />Here we have yet another seemingly sweet, innocent, beautiful woman turned lethal weapon. The kind that cautions us that beneath every pair of batting eyes and nesting instincts lies a wild-eyed beast guaranteed to make everyone's life within 50 miles a living hell.<br /><br />This month's specimen is Jewel Valentine's (Liv Tyler), whose simple dreams include having her own little house, a backyard fountain, and a mondo home entertainment system. Unfortunately, Randy (Matt Dillon, in his first film in 3 years), the dim-bulb bartender she picks up at McCool's one night intending to rob, is less materially oriented. The kind of guy who drinks beer out of a toilet plunger, he prefers to hunker down in his dead mother's house with few creature comforts save his snowglobe collection.<br /><br />In that same low-rent bar, the Devil in the Red Dress also bumps into Randy's cousin, Carl (the highly amusing Paul Reiser), a lawyer with an ego the size of St. Louis. When things go south within hours, enter the widowed detective with a heart of gold (John Goodman). The result? Three men sustain big, bad crushes on the leopard-clad progeny of Steven Tyler and Bebe Buell-crushes that make them do things that common sense would normally contraindicate. Like get involved in the first place.<br /><br />Multiple points of view and flashbacks patch together the front-page news about how easy it is to fall victim to one's libido, especially if you're male. As each of these men relates his perspective to a confidant, his desire to possess The Jewel colors the `truth' of the situation. About 70 minutes later, things come together in a reasonably amusing way. But it's amusement from the same source that tells you that the stuff on the popcorn actually tastes like butter.<br /><br />MCCOOL'S is the first film by Norwegian commercial and music-video director Harald Zwart, and his pedigree is clear during some of the fantasy segments, including one about a car wash, soap and a hose that you can probably extrapolate. It's also the debut project from the production company owned by Michael Douglas, who's found his niche as a toupeed sleezeball in a bingo parlor.<br /><br />Dillon and Tyler are unlikely to win any gold statues for this one, though given the one-dimensionality of their overdone film noir-type characters, you can't really fault them. Several minor roles drag out unexpected guests--Reba McEntire plays Carl's psychiatrist, and Andrew Dice Clay doubles as both the hoodlum Utah and his even-scarier brother. (Finally, an outlet for all that aggression.)<br /><br />This film unwittingly speaks volumes about the dynamics between men and women--or men and their mommies. But ultimately you'd probably find more lasting psychological truths in a Bugs Bunny episode. I will say that it's better, funnier, more sophisticated than other recent gems like TOMCATS, but should we really have to choose what to see based on what ranks lowest on the misogynism scale?