De plot van deze film draait om een onderzeeërbouwer die een echte klootzak is en die zijn nieuwe onderzeeër wil lanceren die duizenden meters diep kan gaan. Helaas kan hij dat niet. O ja, en hij wordt achtervolgd door de herinneringen aan zijn vader en moeder die werden opgegeten door een megalodon toen hij nog een kind was. De man ontmoet een of andere wetenschapper die een stuk is, en zij en een bemanning van ongeveer honderd mensen gaan op de onderzeeër van de hoofdpersoon af om dezelfde megalodon te doden die zijn ouders heeft gedood. Nou, de haai in deze film is een echt nep uitziende CGI-haai. Eigenlijk is dit zoiets als Shark Attack 3, maar dan deprimerender. Als je niet begrijpt wat ik bedoel, luister dan. In de intro worden 'huisfilms' vertoond van de hoofdpersoon toen hij nog een kind was, met zijn ouders voordat ze werden vermoord, en op de achtergrond klinkt heel trieste en deprimerende pianomuziek. Je zou verwachten dat je een haai of zoiets zou zien, en dat is ook zo. om de paar seconden drijft er een schaduw van de CGI-haai rond, maar dat is het'm nou juist. Bovendien herinner ik me in de hele film geen enkele blije gezichtsuitdrukking, het grootste deel van de film speelt zich af in de donkere diepten van de afgrond, waar het verhaal nog saaier wordt en alle personages (ook de haai) uiteindelijk sterven. Ik dacht dat Sabato erin zou slagen de haai te doden en zichzelf en het meisje te redden, maar nee, ze gaan allemaal dood, en de film eindigt met de haai, helemaal opgeblazen, en de onderzeeër (met Sabato's verpletterde en verbrande lichaam erin) die in de afgrond zinkt. Als je een gelukkig mens bent en je vindt het niet leuk om depressief te zijn, dan moet je deze film niet zien. Als je het tegenovergestelde bent, dan gefeliciteerd, dan heb je je film gevonden.
the plot of this movie revolves around this submarine builder who's a real bastard and he wants to launch his new sub that can travel thousands of feet deep. unfortunately, he can't. oh yeah, and he's haunted by the memories of his mom and dad getting eaten by a megalodon when he was a child. the guy meets some scientist whos pretty hot, and they and this crew of about a hundred people set out on the main character's submarine to kill the same megalodon that killed his parents.now, the shark in this movie is a really fake looking CGI shark. basically this is sorta like Shark Attack 3, except more depressing. if you don't get what i mean, listen. the film's opening credits show "home movies" of the main character when he was a child with his parents before they got killed, and there's really sad and depressing piano music playing in the background. you would expect to see a shark or something, and you do. a brief shadow of the CGI shark floats around every few seconds but that's just it. also, i don't remember one happy facial expression at all throughout the film's entire runtime, a majority of the film takes place in the dark depths of the abyss, where the story gets even more dull, and all the characters (the shark too) die in the end. I was thinking Sabato would manage to kill the shark and manage to save himself and the girl, but no, they all die, and the film ends with the shark, all blown up, and the submarine (with Sabato's crushed and burned body in it) sinking into the abyss. if you're a happy person and you don't enjoy being depressed, then avoid this movie. if you're the opposite, then congratulations, you found your movie.