Ik had het geluk om deze film een paar dagen geleden te zien tijdens het Melbourne International Film Festival. Ik moet toegeven dat ik dol ben op films die zich richten op menselijke relaties en vooral op films die zich concentreren op de tragische kant van het leven. Ik ben ook dol op de meeste Scandinavische films, er zit vaak een bepaalde diepgang in de manier waarop het verhaal zich ontvouwt en de personages worden getekend. De karakterontwikkeling in deze film is buitengewoon in details en diepgang. Dit ondanks het feit dat we een groot aantal personages tegenkomen die allemaal heel specifieke persoonlijke situaties en locaties binnen hun gemeenschap hebben. Het publiek aan het eind van de vertoning was heel stil en in gedachten verzonken. In gedachten speel ik nog steeds een paar van die scènes en ik verbaas me nog steeds over hun kracht en betekenis.
I was very lucky to see this film as part of the Melbourne International Film Festival 2005 only a few days ago. I must admit that I am very partial to movies that focus on human relations and especially the ones which concentrate on the tragic side of life. I also love the majority of Scandinavian cinematic offerings, there is often a particular deep quality in the way the story unfolds and the characters are drawn. Character building in this film is extraordinary in its details and its depth. This is despite the fact that we do encounter quite a number of characters all with very particular personal situations and locations within their community. The audience at the end of the screening was very silent and pensive. I am still playing some of those scenes in my mind and I am still amazed at their power and meaningfulness.