Deze film is zo liefdevol gemaakt dat je er voor altijd deel van wilt uitmaken. De flics zijn rechttoe rechtaan, maar niet zonder boosaardigheid, de beelden zijn doorzichtig en misdadigers zijn er nauwelijks. Zelfs de 'cabarets' zijn zo naïef dat ze je doen dagdromen van nostalgie in vergelijking met alles wat er op tv te zien is. Blier is prima, zij het een beetje eenzijdig. Louis Jouvet is perfect, een betere smeris kun je je niet wensen. Hij heeft de beste tekst: 'Mijn vader maakte het vuil van andere mensen schoon, en ik doe hetzelfde.' Susy Delair is ondraaglijk, maar dat zal deels aan de liedjes liggen, aan de kleding en het kapsel. Simone Renant daarentegen is een geweldige femme fatale, zij het een beetje stil. Ze beseft niet dat ze misschien lesbisch is, zoals IMDb-gebruiker dbdumonteil en anderen terecht suggereren.
This film is so lovingly made you want to be part of it forever. The flics are straight but not without malice, the goods are transparent and evildoers are hardly there. Even the "cabaret" are so naive they'll make you daydream with nostalgia in comparison to anything available on TV. Blier is fine, if a bit one sided. Louis Jouvet is perfect, you just can't have a better copper. He has the best line: "My dad cleaned other people's dirt, and I do the same". Susy Delair is unbearable, but I guess in part it's the songs, wardrobe and hairdo. Simone Renant, on the contrary, makes a great femme fatale, if a bit silent. I didn't realize she may be a lesbian as IMDb user dbdumonteil and others rightly suggest.