Naarmate de film zich ontvouwt, begin je het raadsel van het menselijk bestaan te voelen. Als je vragen, innerlijke oorlogen, onopgeloste puzzels over de zin van het leven met je meedraagt, zul je deze film met elke vezel van je lichaam voelen. Charles Darwin begint een oorlog met een volkomen voorspelbare afloop. Oorlog met God. Zijn theorieën lijken op het feit dat God niets te maken heeft met de mensheid, niets te maken heeft met de verbazingwekkende wereld waarin we leven. Wild, hard, ironisch en chaotisch omringen deze woorden de geest van het personage dat in een universum van materiële waarheid wordt gegooid, dat langzaam de hoop op God uit zijn geest wegduwt. Niettemin ziet de film als Charles Darwin wonderen en schoonheid voorbij God in het universum van de oneindige Evolutie.
As this movie unfolds you start to feel the conundrum of human existence. If you carry with you questions, inner wars, unsolved puzzles about the meaning of life then you will feel this movie with every morsel of your body. Charles Darwin begins a war with an utterly predictable ending. War with God. His theories resemble the fact that God has nothing to do with mankind, has nothing to do with the amazing World that we live in. Savage, harsh, ironic and chaotic, this words surround the mind of the character thrown into an universe of material truth, who slowly pushes hope for God, out from his mind. Nevertheless, the movie as Charles Darwin, still sees wonder and beauty beyond God in the universe of infinite Evolution.