BONJOUR, MONSIEUR SHLOMI is gewoonweg een fantastische film! Schrijver/regisseur Shemi Zarhin heeft een verhaal gecreëerd dat anders is dan alle andere en hij heeft er zulke uitmuntende acteurs in verwerkt dat het me nog steeds een raadsel is waarom deze film niet overal ter wereld favoriet is geworden. Hij is intelligent, emotioneel, verheffend, warm, vermakelijk en in alle opzichten een winner. Shlomi (Oshri Cohen, in een briljant geacteerde vertolking) is een 16-jarige jongen die voor zijn zeer disfunctionele familie zorgt: zijn moeder (Esti Zakheim) is zo ongeveer de meest onsmakelijke feeks die ooit in elkaar is geflanst, en ze is voortdurend in een slecht humeur omdat haar man haar heeft bedrogen, en omdat ze dubbele diensten moet draaien om haar zieke schoonvader te onderhouden (Aroet Elias, die als Shlomi's grootvader een intelligente, grappige, wijze, liefhebbende oude man is die heel veel om Shlomi geeft); een getrouwde zuster Ziva (Rotem Abuhab) die van tijd tot tijd weer in het huis komt wonen omdat ze voortdurend ruzie heeft met haar man, die niet van haar af kan blijven. Shlomi zorgt voor zijn tweelingbroers, zijn broer Sasi (Assi Cohen) die een leven leidt van luide elektrische gitaren, opschepperij over vrouwelijke veroveringen en de favoriete zoon van zijn moeder. Als je dit alles bij elkaar optelt, heb je de voorlaatste disfunctionele gezinseenheid. Shlomi kookt lekkere maaltijden voor hen, doet boodschappen, maakt het huis schoon, doet boodschappen, gaat in bad en zorgt voor deze grootvader. In het algemeen leidt hij een leven van onderwerping aan een gezin dat hem als een 'achterlijke' beschouwt. Shlomi verlangt naar een vriendin en zakt bijna voor zijn school omdat hij geen tijd heeft om voor zijn gezin te zorgen en zich niet kan concentreren. Zijn wiskundeleraar Begin (Nisso Keavia) merkt toevallig dat zijn natuurlijke mathematische genialiteit bij een afgekeurd proefwerk naar voren komt, en met de hulp van de directeur (Yigal Nair) moedigen de twee hem aan om zich te laten testen en ontdekken dat hij een genie is (met dyslexie?) en regelen dat hij naar een speciale school in Haifa wordt gestuurd. Shlomi's moeder wil er niets van horen, maar tussen de ruzies met Shlomi's afwezige vader (Albert Iluz) en de confrontaties met de leraar en de directeur in, stemmen ze er ten slotte in toe dat hij op de school wordt getest. Intussen ontdekt Shlomi een meisje van zijn leeftijd, Rona (Aya Koren), die bij hem is ingetrokken, en geleidelijk raken de twee met elkaar verweven in een fysieke en een intellectuele relatie. Op de achtergrond is altijd de steun van Shlomi's moeder te horen. De manier waarop de familie hiermee in het reine komt, is het hoogtepunt van de film en hoeft niet onthuld te worden om de kracht van de boodschap vrij te maken. De film is prachtig gefotografeerd, de muziek is creatief mooi en het eindresultaat is er een van vervoering van de menselijke geest. Op elk niveau zeer aanbevolen. In het Hebreeuws met Engelse ondertitels.
BONJOUR, MONSIEUR SHLOMI is simply a wonderful film! Writer/Director Shemi Zarhin has created a story unlike any other and cast it with such consistently fine actors that it remains a puzzle to me that this film has not become an audience favorite throughout the world. It is intelligent, emotional, edifying, and warm, entertaining, and in all categories it is a winner.Shlomi (Oshri Cohen, in a brilliantly understated performance) is a 16-year-old lad who takes care of his highly dysfunctional family: his mother (Esti Zakheim) is about as distasteful a shrew as ever concocted and in a constant state of ill temper because of her husband cheated on her, and because she is stuck working double shifts to support her ailing father-in-law (Ariek Elias, who as Shlomi's grandfather is a bright, funny, wise, loving old man who deeply cares for Shlomi); a married sister Ziva (Rotem Abuhab)who periodically moves back in to the house because of constant spats with her husband who doesn't help her care for their infant twin sons; his brother Sasi (Assi Cohen) whose life is loud electric guitars, braggadocio about female conquests, and the favorite son of his mother. Stir this mixture and the result is the penultimate dysfunctional family unit. Shlomi cooks gourmet meals for them, shops, cleans house, runs errands, bathes and cares for this grandfather and in general leads a life of submission to a family that views him as a 'retard'.Shlomi longs for a girlfriend and practically fails his school because of his lack of time devoted to caring for his family and a lack of concentration. Serendipitously his math teacher Begin (Nisso Keavia) notes his natural mathematic genius on a discarded test, and with the aid of the headmaster (Yigal Nair) the two encourage him to be tested and discover that he is a genius (?with dyslexia?) and arrange for him to try for a special school in Haifa. Shlomi's mother will hear none of it but between fights with Shlomi's absentee father (Albert Iluz) and confrontations with the teacher and headmaster they finally consent to his testing for the school.Meanwhile Shlomi discovers a girl his age Rona (Aya Koren) who has moved in next door and gradually the two become intertwined in a physical and intellectual relationship. Always in the background is the support of Shlomi's grandfather, and when the grandfather dies, Shlomi sets off on the journey to live his life for himself, to realize his gifts, to find his happiness. The manner in which the family comes to grips with this is the peak of the movie and need not be revealed for the sake of loosing the power of the message.The film is beautifully photographed, the musical score is creatively lovely, and the final result is one of exaltation of the human spirit. Highly recommended on every level. In Hebrew with English subtitles.