Als goede bedoelingen genoeg waren om een goede film te produceren, zou ik de gezwollen, zwaarwichtige, voor de hand liggende 'Focus' iets hoger hebben ingeschat. Macy doet zijn best, maar zoals een eerdere recensent opmerkte, vraagt Millers kleine parabel ons te vaak het ongeloof op te schorten. Misschien geeft de roman ons wat meer achtergrondinformatie over Newman, zodat we kunnen begrijpen hoe iemand die duidelijk niet zonder intelligentie is, zo dom kan zijn in het waarnemen van de houding van de mensen om hem heen. Ik ben het met een andere recensent eens dat als je je niet bewust bent van de bekrompenheid van de gemiddelde Amerikaan in die tijd, deze film een openbaring zou kunnen zijn. De predikanten van mijn lutherse kerk vonden het helemaal niet erg om de kerkpicknick te houden op een commercieel strand, met een opvallend bord waarop stond dat er geen joden of zwarten werden toegelaten. Tegenwoordig is het voor jonge mensen moeilijk te begrijpen dat dit de norm was, en niet alleen in het Zuiden. Nog in 1964, toen ik afstudeerde aan een enigszins raciaal geïntegreerde (maar seksueel gescheiden) openbare middelbare school in Baltimore, konden mijn zwarte klasgenoten het traditionele 'vader-en-zoon-banket' niet bijwonen, omdat het werd gehouden in een gebouw dat geen zwarten toeliet. Helaas was het een etablissement dat eigendom was van een joodse familie. Het is belangrijk, en we mogen nooit vergeten, ondanks de sporen van racisme in het moderne Amerika, hoe afstotelijk de houding van die vorige generatie was. (De 'grootste generatie', inderdaad.) Dus misschien is deze film nuttig in de strijd tegen de sentimentele flauwekul over de jaren veertig van mensen als Steven Spielberg en Tom Brokow. Maar uiteindelijk worden de goede bedoelingen van de filmmakers, net als in 'Far From Heaven', ondermijnd door het feit dat hun hoofdpersoon zich zo belachelijk onbewust is van de sociale conventies van die tijd.
If good intentions were enough to produce a good film, I would have rated the turgid, ponderous, obvious "Focus" a bit higher than 4. Macy does his best, but as an earlier poster commented, Miller's little parable asks us to suspend disbelief too often. Perhaps the novel gives us a bit more background on Newman, so we can understand how someone who is obviously not without intelligence could be so dense in perceiving the attitudes of those around him. I agree with another reviewer that if one is unaware of how bigoted average citizens were in America during this time period, then this movie might be an eye-opener. I grew up in the fifties, and the "good" pastors of my Lutheran church found nothing wrong with having the church picnic at a commercial beach, whose sign prominently indicated that no Jews or blacks would be admitted. It is difficult for young people today to understand that this was the norm, and not just in the South. As late as 1964, when I graduated from a somewhat racially integrated (but sexually segregated) public high school in Baltimore, my black classmates could not attend the traditional "father and son banquet," as it was held at a facility which did not admit blacks. Sadly, it was an establishment owned by a Jewish family. The subject matter of "Focus" is important, and we should never forget, despite the lingering signs of racism in modern America, how truly repulsive the attitudes of that previous generation were.(The "greatest generation," indeed). So, perhaps this film is somewhat valuable in countering the recent wave of sentimental crap about the forties from the likes of Steven Spielberg and Tom Brokow. But in the end, as in "Far From Heaven," the filmmakers' good intentions are undermined by having a protagonist so ridiculously oblivious to the social conventions of their time.