Deze veredelde tv-documentaire, deels Bijbelstudie, deels schatzoeken, allemaal misplaatst, zou goed hebben gepast in de televisiegeschiedenis, maar valt uit de toon als een speelfilm. Op het eerste gezicht is het een goedkope dekmantel, maar je kunt twijfels koesteren over de integriteit van dit serieuze onderwerp, zoals te zien is in het voorfilmpje, waarin de zoektocht naar het graf van Jezus wordt teruggebracht tot een algemene actietekst die meer weg heeft van een documentaire over een archeologische vondst dan van een gedegen onderzoek van een historische begraafplaats. Dat is de achterbakse manier waarop de hele procedure zich voltrekt.<br />De verkenningen van Simcha Jacobovici, eerst een nieuwsgierig kind en later een waardige onderzoeker, komen over als genotzuchtig, terwijl zijn onderzoek overkomt als manipulatief. Ondanks alle fascinerende onthullingen die deze filmmaker zijn kijkers probeert te doen door middel van zogenaamd bewijsmateriaal, bewijst een stortvloed van steeds herhaalde uitspraken die steeds weer dezelfde onderzoeksresultaten en bevindingen herhalen dat _Het verloren graf van Jezus_ heel weinig informatie heeft om de opgeblazen, zij het betoverende beweringen te staven. Waar het op neerkomt is een zeer frustrerende poging om het publiek om de oren te slaan met hetzelfde kleine feitelijke bewijs ter ondersteuning van de authenticiteit van deze graftombe, wat er ironisch genoeg van afbreuk aan doet. Hoewel dit onderzoek onvermoeibaar veel van deze minidoodskisten die bij elkaar zijn gevonden met elkaar in verband brengt om de Jezus van Nazareth-theorie te ondersteunen, verloochent dit onderzoek een goed doordachte aanpak om deze geromantiseerde archeoloog onafgebroken te achtervolgen in zijn obsessie met één enkel detail. Er zijn misschien enkele indrukwekkende feiten die enig licht kunnen werpen op veel traditionele dogmatische christelijke overtuigingen, maar in wezen kwam dit project door het louche karakter ervan over als een uitbuitingsproject, gefinancierd in een tijd waarin _De Da Vinci Code_ een rage was.<br />Uiteindelijk had de goedkope omslagart gelijk. Ondanks mijn waardering voor de vorm van een documentaire, neemt _De Verloren Tombe van Jezus_ een altijd interessant onderwerp als uitgangspunt voor een te lange en ongedifferentieerde geriatrische avontuurlijke zoektocht, die elke relevantie en heiligheid vervangt door de ongeïnspireerde motieven achter dit team. Tegen de tijd dat deze grafschenners klaar zijn met hun onderzoek en met tegenzin hun onderzoek moeten staken vanwege de maatschappelijke eisen, hebben de kijkers het gevoel overgehouden dat de regisseur erop had aangedrongen dit mysterie te ontrafelen, of het nu van meet af aan zo was of niet. Er zijn een paar echt krachtige momenten waarop de zalen van de geschiedenis op bescheiden wijze door deze documentaire marcheren, maar al het decoderen, onderzoeken en theoretiseren ter wereld heeft dit misleide ijdeltuiterijtje in een ongemakkelijke leegte van apathische reactie achtergelaten.
This glorified discovery channel documentary, part biblical study, part treasure hunt, all misappropriated, might have sat well in it's television origins but falls flat as a feature film. Right from first glance of it's cheesy looking cover art, one may cast doubts upon the integrity behind this serious subject, shown on front case relegating the search for Jesus's tomb to a generic action font that looks more National Treasure or Tomb Raider then any informed debate and examination of the historical burial site should. Such is the underhanded way in which the entire proceedings revolve.<br /><br />More curious child then worthy researcher, Simcha Jacobovici's explorations come across as self-indulgent while his research comes across as manipulative. For all the fascinating revelations this filmmaker tries to impart on his viewers through supposed evidence, a flood of repetitious statements reiterating the same research and findings over and over proves The Lost Tomb of Jesus has very little information to back up the bloated, albeit entrancing claims. What this amounts to is a very frustrating attempt to beat the audience over the head with the same small factual evidence in support of this tomb's authenticity, which ironically detracts from it. While tirelessly linking together many of these mini-coffins found together to support the Jesus of Nazareth theory, this research forsakes a well-rounded approach to continuously pursue this romanticized archeologist's singular obsession. There may be some impressive factual data which helps shed some light on many traditional dogmatic Christian-held beliefs, but essentially the shady nature of this project made it come across as merely an exploitation piece, financed at a time when The Da Vinci Code was all the rage.<br /><br />In the end, the cheesy cover art was right. Despite my appreciation for documentary form, The Lost Tomb of Jesus takes an always interesting topic and turns it into overlong and unvaried geriatric adventure hunt, substituting any relevance and sacredness for the uninspired motivations behind this team. By the time these tomb raiders have finished their explorations, reluctantly having to stop research because of social demands, viewers are left with the sense the director was insistent on forging this mystery whether it was there to begin with or not. There are a few genuinely potent moments where the halls of history come marching through this documentary in unassuming ways, but all the decoding, exploring, and theorizing in the world still left this misguided vanity piece in an uneasy void of apathetic response.