Gemarkeerd voor de dood (1990) besteedt meer tijd aan actiesequenties dan aan zijn personages. Na zijn eerste twee indrukwekkende pogingen, Above the Law (1988) en Hard to Kill (1989), maakt deze derde Steven Seagal-foto het idee duidelijk: iedereen die zich tegen hem verzet, is bedoeld om voor gek te staan; de slechteriken zijn er alleen maar om hem een goede indruk te laten maken.<br />Seagal was gestaag bezig een publiek op te bouwen dat iets groter leek dan het publiek dat volgt op de opgefokte capriolen van Chuck Norris of Jean Claude van Damme.<br /><br />In Gemarkeerd voor de dood gooit Seagal elke schijn van stijl opzij en gaat vol gas op de uitbuiting af. Deze film bevat massa's geweld, bloed en naaktheid die er alleen maar lijken te zijn om luidruchtige bioscoopbezoekers een plezier te doen, die niet in staat zijn onderscheid te maken tussen actiefilms die een verhaal vertellen en films die de sensaties gewoonweg zonder enige logica of logica overgieten. En hij verdient het echt om de schuld te krijgen van deze miskleun van de smaak als producent van 'Marked for Death'.<br />Seagal speelt John Hatcher, een gepensioneerde DEA-agent die terugkeert naar Chicago, waar zijn gezin wordt aangevallen door een Jamaicaanse straatbende, die het huis van zijn zus bestormt, en de film bewijst dat het geen pretje is als Hatchers nicht (Danielle Harris) in het kruisvuur wordt doodgeschoten. Hatcher wordt kwaad en besluit een team te vormen met zijn oude vriend Max (Keith David), een gymnastiekleraar op een school, en Charles (Tom Wright), een Jamaicaanse politieman.<br />Natuurlijk verklaart Hatcher de oorlog aan de voornaamste slechterik, een Jamaicaanse voodoopriester met een angstaanjagende slurf die Screwface (Basil Wallace) heet, een bijnaam die kennelijk'schandalig overacting' betekent.<br />En het is bijna niet te geloven zoals Seagal verschillende leden van de bende uitschakelt: hij prikt de oogbal van een van de jongens door, hij breekt de rug van een jongen en hij breekt een heleboel armen en benen.<br />Alle logica voor deze film is uit het raam gegooid <0xE2><0x80><0x93> door het glas, bedoel ik. Hatcher en zijn vrienden hebben geen aanklacht ingediend wegens alle schade die ze aanrichten of het aantal doden dat zich opstapelt? En hoe hebben ze hun voorraad automatische wapens van Illinois naar Jamaica per vliegtuig gekregen zonder ontdekt te worden?<br />Seagal heeft een stoïcijns Clint Eastwood-uiterlijk waar fans ooit van leken te genieten, en ondanks de drie verschillende personages die hij in evenveel films heeft gespeeld, dragen ze allemaal een oosterse zwarte badjas en hebben ze een paardenstaart. Een van de problemen die ik met sommige van Seagals films heb, is dat de hoofdpersonen nooit echt in gevaar lijken te zijn, en omdat hij de ster is, kan niemand hem een strobreed in de weg leggen, behalve de slechterik.<br />'Seagal' De helden van Seagals films zijn allemaal onderling uitwisselbaar, net als de meeste verhaallijnen en actiescènes. Of hij zich nu voordoet als scheepskok, brandweerman of een agent uit L.A. met een kralenketting om zijn nek, Seagal is altijd Seagal, en dat is precies wat zijn fans willen. De overeenkomsten tussen deze films zijn zelfs zo groot dat ik, als ik dat zou willen, een oude recensie zou kunnen lezen, de namen zou kunnen veranderen en een redelijk accuraat beeld van de nieuwe film zou kunnen krijgen.
Marked for Death (1990) spends more time on action sequences, than it does with focusing on its characters. After his first two impressive efforts, Above the Law (1988) and Hard to Kill (1989), this third Steven Seagal picture makes the idea clear: anyone who opposes him is meant to look like a fool; the bad guys are just there to make him look good.<br /><br />Seagal had been steadily building an audience that seemed a bit larger than those that follow the kick-'em-up antics of Chuck Norris or Jean Claude Van Damme.<br /><br />In Marked for Death, Seagal tosses aside any pretense at style and heads full throttle into exploitation. This film contains loads of graphic violence, gore and nudity that seem to be there for no reason other than to please rowdy moviegoers, who are unable to distinguish between action pictures that tell a story and those that simply pour on the thrills without rhyme or reason. And he deserves some real blame for this lapse in taste as a producer of "Marked for Death."<br /><br />Seagal plays John Hatcher, a retired DEA agent who comes home to Chicago, where his family is being attacked by a Jamaican street gang, who attack his sister's house, and the film proves that it isn't squeamish when Hatcher's niece (Danielle Harris) is shot in the crossfire. Hatcher gets mad, and he decides to team up with his old friend, Max (Keith David), a school gym teacher, and Charles (Tom Wright), a Jamaican cop.<br /><br />Naturally, Hatcher declares war on the chief bad guy, a dread-locked Jamaican voodoo priest called Screwface (Basil Wallace), a nickname that apparently means "outrageous overacting." <br /><br />And it is almost unbelievable in the way Seagal picks off various members of the gang: he gouges one guy's eyeball, he breaks a guy's back, and he breaks numerous arms and limbs.<br /><br />All logic for this movie is thrown out the window- -through the glass, that is. Why aren't Hatcher and friends indicted for all the property damage they cause or the body count that piles up? And how did they get their cache of automatic weapons from Illinois to Jamaica by plane without being detected? <br /><br />Seagal has a Clint Eastwood stoicism about him that fans once seemed to enjoy, and despite the three different characters he's played in as many films, each dresses in Oriental black bathrobes, and wears a ponytail. One of the problems that I have with some of Seagal's movies is that the main characters never seem to be in serious jeopardy, and because he's the star, of course, no one can lay a glove on him, except for the bad guy.<br /><br />Seagal's heroes are all interchangeable, as are most of the plot lines and action sequences. Regardless of whether he's masquerading as a ship's cook, a fire fighter, or an L.A. cop wearing love beads, Seagal is always Seagal, which is exactly what his fans want. In fact, the sameness of these films is such that, if I wanted to, I could take an old review, change the names, and have a reasonably accurate take on the new movie. Not that I'd ever really do that...