Ik heb deze dvd te leen gekregen van de regisseur van een film met wie ik werk, waarin ik een acteur speel die Prospero speelt. Omdat ik zijn stijl ken, verwachtte ik geen 'klassieke' interpretatie van de tekst.<br />Wat ik heb gevonden is soms treffend, soms suggestief, maar vaak meanderend en saai. Net als bij de meeste experimentele muziek merk ik dat in films als deze de bouwstenen van een krachtige film worden gevormd, ook al hebben ze hun meest nuttige vorm nog niet in een meer samenhangende vorm gevonden. Zo hebben we een Calibaan die eerder een clown is dan een bedreiging, en voor wie zelfs Miranda niet erg bang lijkt (wat vreemd is, aangezien we weten dat hij minstens één keer heeft geprobeerd haar te verkrachten). Een Stefano en Trinculo die eerder irritant dan grappig zijn. Een merkwaardig jonge Prospero die op Amadeus lijkt. En een groot verlies aan karakterontwikkeling en plot door creatieve montage en zeer gestileerde poses.<br />Interessant genoeg heb ik geen problemen met de manier waarop Ferdanand en Miranda worden geportretteerd. Zijn verbijsterde vervoering en haar enigszins bizarre onschuld zijn eigenlijk heel toepasselijk.<br />Ik zeg niet dat dit een slechte film is, maar een experimentele. Een die enorm veel risico's neemt, maar meer bedoeld is voor studenten kunst en film, en niet echt voor iemand die geïnteresseerd is in de Storm op zich.
I was loaned this DVD by the director of a film I am working with, in which I play an actor who is playing Prospero. Knowing his own style, I did not expect anything resembling a "classical" interpretation of the text.<br /><br />What I have found is sometimes striking, sometimes evocative, but often meandering and tedious. Like most experimental music, I find that in films such as this, the building blocks of powerful film-making are crafted, even if they have not found their most useful form in a more coherent format.<br /><br />Thus we have a Caliban who is more a clown than a threat, and who not even Miranda seems terribly afraid of (which is odd, since we know that he has attempted to rape her at least once). A Stefano and Trinculo who are more annoying than funny. An oddly young Prospero who looks like Amadeus. And a great loss of character development and plot through creative editing and highly stylized posturing.<br /><br />Interestingly enough, I do not have an issue with the way in which Ferdanand or Miranda are portrayed. His stunned rapture and her slightly freaky innocence are actually quite appropriate.<br /><br />I do not say that this is a bad film, but an experimental one. One that takes huge risks, but is meant more for students of art and film and not really for anyone with an interest in the Tempest for its own sake.