Er zijn minstens zes geluidsfilms van 'The Merchant of Venice' van Shakespeare gemaakt en er zijn verscheidene tv-producties van gemaakt. Maar niemand is er ooit toe gekomen een groots opgezette toneelvoorstelling van het stuk te maken... tot nu toe. Gezien de aard van het meest memorabele personage van het stuk, Shylock de Nare Jood, is het aannemelijk dat de kleine onplezierige gebeurtenis die zich aan het eind van de jaren dertig en in de jaren veertig van de twintigste eeuw in Europa afspeelde, het enthousiasme van de filmmakers heeft getemperd. De voornaamste reden voor Michael Radfords nieuwe film is ongetwijfeld dat hij Al Pacino de kans wil geven om te schreeuwen, te tieren, te broeden, te mokken en gekweld te worden <0xE2><0x80><0x93> en daar is hij heel goed in. Het is belachelijk om Shakespeare een antisemiet te noemen, want hij heeft nooit een jood ontmoet. Joden werden uit Engeland verbannen van 300 jaar voor zijn tijd tot enkele tientallen jaren na zijn dood; en het is onwaarschijnlijk dat hij ooit in het buitenland is geweest. Op een bepaald niveau hadden joden voor hem net zo goed een mythologisch ras kunnen zijn. Maar hoewel Shakespeare misschien niet antisemitisch is geweest, is zijn spel dat zeker wel. Pacino geeft Shylock een vreemd accent dat waarschijnlijk bedoeld is om ook maar de geringste zweem van Jiddisch te suggereren. Helaas is het resultaat een 16e-eeuwse geldschieter met de onmiskenbare dictie en cadans van Fozzie Bear. De film begint met een kletsverhaal over de ellendige telastlegging van de joden en dan zie je Antonio (Jeremy Irons) gratuit op Shylock (Pacino) spuwen, die in werkelijkheid alleen maar staat te staan en zich met zijn eigen zaken bemoeit. Zal hem zeker kopen als hij op dvd uitkomt!
There were at least a half dozen silent-film versions of Shakespeare's "The Merchant of Venice," and there have been several television productions. But no one has ever gotten around to making a big-budget theatrical feature from the play . . . until now. Given the nature of the play/s most memorable character, Shylock the Nasty Jew, it's a good guess that the little unpleasantness that transpired in Europe in the late 1930's and 1940's may have dampened filmmakers' enthusiasm. Sure the main motivation for Michael Radford's new film is to provide Al Pacino with a chance to shout, bray, brood, mutter, and be tormented - all of which he is quite good at. Like Richard III, the role of Shylock is a scenery-chewer's dream. It is ridiculous to call Shakespeare an anti-Semite, since he never met a Jew. Jews were banned from England from 300 years before his time to some decades after his death; and its unlikely that he ever traveled abroad. On some level, Jews might as well have been a mythological race to him. But, while Shakespeare may not have been anti-Semitic, his play certainly is. Pacino gives Shylock a strange accent that is probably meant to suggest the slightest hint of Yiddish. Unfortunately, the result is a 16th-century moneylender with the unmistakable diction and cadences of Fozzie Bear. Radford's version begins with a crawl about the wretched teratment of Jews and then spot Antonio (Jeremy Irons) gratuitiously spitting on Shylock (Pacino), who's really just standing around, minding his own business. Will buy it when it comes out on DVD, for sure! Sarge Booker