Zuster Betty (2000) is de beroemde onafhankelijke filmmaakster van Neil LaBute (In the Company of Men, Your Friends & Neighbors) die een doorbraak beleeft in het grote budget (Betty's 24 miljoen dollar en niet de miezerige 25.000 dollar van de Company) en toch trouw blijft aan zijn wortels. Hoewel zijn cast nu bestaat uit bekende namen uit Hollywood (Renee Zellweger, Morgan Freeman en stand-upcomedian Chris Rock), blijft zijn materiaal net zo bizar en eigenzinnig als zijn eerste twee films, wat bewijst dat hij misschien wel de volgende grote naam wordt. Zuster Betty is een van de duisterste komedies die in jaren is geadverteerd voor een groot publiek, en gezien de bescheiden opbrengst en het kritische succes waren de bioscoopbezoekers misschien niet zo dom en gehersenspoeld als wij, hoewel ze dat wel waren. Het verhaal volgt (figuurlijk én letterlijk) een naïeve serveerster (Zellweger) die van een afstand verliefd is geworden op een knappe soapster (Greg Kinnear in _As Good As It Gets_ ), maar gevangenzit in een liefdeloos huwelijk met een slijmerige autodealer (Aaron Eckhart, die zijn debuut op het witte doek heeft gemaakt). Als haar man op gruwelijke wijze wordt vermoord door twee huurmoordenaars (Freeman en Rock), raakt ze in shock en gaat ze er onbewust op uit om haar doelwit in Hollywood te ontmoeten <0xE2><0x80><0x93> zich er niet van bewust dat hij maar een acteur is. In zijn vorige werk had LaBute zich misschien afgevraagd hoe het mogelijk was dat dit dezelfde man was die _In the Company of Men_ had geregisseerd <0xE2><0x80><0x93> een tragikomedie over twee wrede seksistische varkens die een practical joke uithalen met een dove collega <0xE2><0x80><0x93> maar als je erover nadenkt, is het verband vrij duidelijk: in de Company is een kwetsbare vrouw zich er niet van bewust dat er meedogenloos misbruik van haar wordt gemaakt. Bij Betty is een kwetsbare huisvrouw zich er niet van bewust dat de man achter wie ze aan zit, denkt dat haar oprechte aanbidding niet meer is dan een grap. Sommigen zouden zich misschien afvragen of LaBute zelf een soort vrouwenhater is <0xE2><0x80><0x93> gezien het feit dat zijn terugkerende thema de ondergang van onschuldige vrouwen betreft. Een van de vele charmes van deze film is dat hij volkomen absurd is: de meeste regisseurs laten het verhaal bij twee huurmoordenaars die achter een vrouw aan zitten die op jacht is naar een droom. Maar LaBute weet wel beter, en een van de huurmoordenaars (Freeman) valt ook nog eens als een bezetene voor Betty. Dit was een interessante rol voor Freeman, omdat hij daarmee zijn kenmerkende 'dit-is-de-laatste-keer'-personage (zie Unvergiven, Se7en en 1998) kon uitspelen. Het script, geschreven door John C. Richards en James Flamberg, is uitzinnig over de top (echt waar: heb je ooit een komedie <0xE2><0x80><0x93> of welke film dan ook <0xE2><0x80><0x93> gezien waarin een man in zijn eigen eetkamer wordt gescalpeerd?). Je zou kunnen aanvoeren dat het einde een beetje te perfect is, maar het is echt niet de moeite waard om alles wat geweldig is aan de film te ontkennen vanwege een of andere triviale klacht. Als zuster Betty ook maar enig teken geeft van wat LaBute voor ons in petto heeft, kun je er donder op zeggen dat ik de volgende ben.' Ik zal klaarstaan voor alles wat hij besluit te doen.<br /><0x3E> A-vier.
With Nurse Betty (2000), acclaimed indie film-maker Neil LaBute (In the Company of Men, Your Friends & Neighbors) makes his breakthrough into the big-budgeted (Betty's $24 million as opposed to Company's measly $25,000), mainstream realm -- and yet remains true to his roots. While his cast is now composed of A-list Hollywood names (Renee Zellweger, Morgan Freeman, and stand-up comedian Chris Rock), his material remains just as bizarre and quirky as his first two features, proving that he just may be the next big thing. Nurse Betty is one of the darkest comedies to be advertised towards a mainstream audience in years, and considering its moderate box office and critical success, perhaps moviegoers weren't as dumb and brainwashed as we though they were. The story follows (both figuratively AND literally) a naive waitress (Zellweger) who has fallen in love from afar with a handsome soap star (As Good As It Gets's Greg Kinnear) but is trapped in a loveless marriage to a slimy car dealer (Aaron Eckhart, who made his big-screen debut in Company). When her husband is gruesomely murdered by two hitmen (Freeman and Rock), she's sent into shock and obliviously sets out for Hollywood to meet her object of affection -- unaware that he's only an actor. When Freeman and Rock discover that the car she took contains 10 kilos of cocaine, they hit the road as well and outrageousness ensues. Fans of LaBute's previous work might have a hard time figuring out how this could possibly be the same guy who directed In the Company of Men -- a tragicomedy about two cruel sexist pigs who play a practical joke on a deaf co-worker --, but when you think about it, the connection is rather clear: in Company, a vulnerable woman is unaware that she is being ruthlessly taken advantage of. In Betty, a vulnerable housewife is unaware that the man she's chasing thinks her genuine adoration is nothing more than a joke. Some might begin to wonder if LaBute is really some sort of misogynist himself -- considering that his recurring theme involves the downfall of innocent women. But personally, I think he's coming to the defense of the fair sex and dealing far more harshly with the abusers in his pictures than the abused. One of the many charms of this film is that it's absurdity is full-fledged: most directors, when handling a script such as this one, would leave the story at two hitmen chasing a woman chasing a dream. But LaBute knows better, and has one of the hitmen (Freeman) fall obsessively for Betty as well. This was an interesting role for Freeman to take, because it allowed him to play off of his trademark `this-is-the-last-time' character (see Unforgiven, Se7en, and 1998's stinker Hard Rain); the supporting cast also includes the likes of famed weirdo Crispin Glover (Back to the Future), Allison Janney, and `Mad About You's Kathleen Wilhoite. The script, written by first-timers John C. Richards and James Flamberg, is deliriously over-the-top (honestly: have you ever seen a comedy -- or ANY movie, for that matter -- in which a man is scalped in his own dining room?). You could argue that the ending is a little too perfect, but it's really not worth denying everything that's great about the film for one trivial complaint. If Nurse Betty is any sign of what LaBute has in store for us next, you can bet that I'll be lining up for whatever he decides to follow it up with.<br /><br />Grade: A-