Ik wou dat er meer films waren over mensen van middelbare leeftijd. De intellectuele reis en de kronkels en bochten van de morele weg van het leven zijn interessant om te zien. Er schijnt een andere maatstaf te zijn voor het oordeel over vrouwen die een buitenechtelijke relatie hebben dan mannen. Amy Watsons kwetsende en vernederende gedrag tegenover haar man lijkt zonder commentaar voorbij te gaan. Als je de rollen omdraaide, kon je een stortvloed van kritiek op de man verwachten. Als ze haar man saai en bevooroordeeld vond, had ze dat tegen hem kunnen zeggen, dan was ze weggegaan en had ze gewacht op een ongetwijfeld grote financiële schikking na de scheiding. Het landschap en de Londense omgeving zijn heerlijk authentiek en rijk, terwijl het herfstige weer de melancholieke achtergrond prachtig verlevendigt. Het einde is perfect, zo in harmonie met het echte volwassen leven.
I wish there were more films about middle aged people. The intellectual journey and the twists and turns of life's moral highway make interesting viewing. There seems to be a different standard of judgement on women who have extra marital affairs than on men. Amy Watson's hurtful and humiliating behaviour towards her husband seems to pass without comment. Reverse the roles and one could expect a torrent of condemnation towards the man. If she found her husband boring and judgmental she could could have told him so, left and waited for a no doubt large financial settlement upon divorce. The country and London scenes are wonderfully authentic and rich while the autumnal weather adds to the melancholy background superbly. The ending is perfect, so in tune with real adult life.