Vanaf 2002 werd de Nederlandse film weer beter. Deze film is nog steeds een schoolvoorbeeld van de slechte periode in de Nederlandse filmgeschiedenis.<br />Het verhaal wordt nodeloos in flashbacks verteld. Alle scènes uit het heden die in Frankrijk spelen, zijn volkomen overbodig en voegen niets toe aan het verhaal, de emoties of de kracht. Om de een of andere reden vinden Europese filmmakers het vaak nodig om het verhaal niet in chronologische volgorde te vertellen. Ik heb nooit begrepen waarom, of wat de aantrekkingskracht ervan is.<br />Het verhaal zelf is ook niet bepaald het allergrootste. Het is niet altijd duidelijk waar de film heen wil en wat hij wil vertellen. Het verhaal van een onervaren jongen die verliefd wordt op een wild jong meisje, dat later psychotisch blijkt te zijn, zou op papier goed genoeg kunnen klinken en zelfs een paar parallellen kunnen vertonen met Paul Verhoevens 'Turks fruit', waarmee deze film vaak werd vergeleken, zowel voor als na de première. Maar het eindresultaat is verre van vergelijkbaar. Het verhaal weet de juiste emoties niet te vangen, wat ook te danken is aan de fantasieloze acteerprestaties van de acteurs. De manier waarop het verhaal wordt verteld, maakt de film ook verre van altijd interessant of meeslepend. Ik verloor mijn belangstelling voor deze film na ongeveer 40 minuten. In de tijd dat deze film werd gemaakt, waren zowel Antonie Kamerling als Angela Schijf veelbelovende rijzende sterren, met veel potentieel en ambities, maar hun carrières zijn inmiddels zo'n beetje opgedroogd. Angela Schijf lijkt haar gezin meer aandacht te geven dan haar carrière (dat is natuurlijk niet zo erg), terwijl Antonie Kamerling een carrière in Hollywood probeerde op te bouwen. Hij is nooit verder gekomen dan een paar bijrolletjes in 2 Renny Harlin flops. Dat verbaast me eerlijk gezegd niet. Niet dat hij een slechte acteur is en hij heeft zeker het juiste uiterlijk, maar zijn Engels is gewoon niet goed genoeg, om het zacht uit te drukken. Luister maar eens naar hoe hij in het begin van de film Engels spreekt, dan begrijp je wel wat ik bedoel. Het zijn echt geen slechte acteurs, maar om de een of andere reden komt dat in deze film niet tot uiting. Dat komt waarschijnlijk ook door de slechte dialoog. Ik vond Beau van Erven Dorens toch wel aardig. Hij is vaak bekritiseerd, maar zijn acteerwerk lijkt heel natuurlijk. Hij houdt de personages altijd dicht bij zichzelf.<br />Het is zeker niet een van de slechtste films die ooit zijn gemaakt, maar het is ook niet bepaald een film die ik zou aanbevelen. Slechte en oninteressante verhaallijnen maken dit tot een slechte film.<br /><br />4/10/10.
From 2002 on Dutch cinema finally got better again. This movie is still part- and a schoolbook example of the bad period of Dutch cinema.<br /><br />The story is needlessly told in flashback style. All of the 'present' sequences set in France are completely redundant and add nothing to the story, emotions or power. For some reason European filmmakers often find it necessary to tell the story not chronological. I never understood why, or what the appeal of it is.<br /><br />The story self also isn't exactly the greatest. It isn't always clear were the movie is trying to go to and what it tries to tell. The story of a young unexperienced boy falling in love with a wild young girl, who later turns out to be quite psychotic might sound good enough on paper and even shows some parallels to Paul Verhoeven's "Turks fruit", to which this movie often was compared to before and at the time of its release. However the end result is far from comparable. The story fails to capture the right emotions, which is also due to the unimaginative performances from the actors. The way the story is told also makes the movie far from always interesting or compelling. I lost interest for this movie at about 40 minutes through the movie.<br /><br />At the time this movie was made, both Antonie Kamerling and Angela Schijf were promising rising stars, with great potential and ambitions but both their careers have pretty much dried up by now. Angela Schijf seems to give her family more attention than her career (that is not a bad thing of course), while Antonie Kamerling tried to start a career in Hollywood. He never got any further than playing some small bit parts in 2 Renny Harlin flops. To be honest I'm not surprised. It's not that he is a bad actor and he certainly has got the right looks but his English just isn't good enough, to put it mildly. Just listen to him speaking English in the beginning of this movie and you'll understand what I mean. They are really not bad actors but for some reason it doesn't show in this movie. It's probably also due to the poor dialog. I still kind of liked Beau van Erven Dorens. He's been criticized a lot but his acting seems very natural. He always keeps the characters close to who he self is.<br /><br />It by no means is one of the worst movies ever made but it's not exactly one I would recommend either. Bad and uninteresting storytelling makes this a bad movie.<br /><br />4/10