Dit is geen film om indruk op je te maken met dure, hightech-shots, snelle camerabewegingen of glanzende kostuums, bedacht door een overijverige en hongerige regisseur. Maar het is een film van een regisseur die ook een heel goede fotograaf is, die een heel goed gevoel heeft voor hoe je naar de dingen kijkt als mens, niet als halfgod, in tegenstelling tot de meeste regisseurs. Dit is geen film waarin acteurs en actrices hun beste 'optredens' proberen te geven met onwerkelijke of, op zijn best, aangeleerde gebaren en imitaties. Het is eerder een film waarin ze zo echt doen als maar kan. Eigenlijk zijn het helemaal geen professionele acteurs. De dialogen tussen de hoofdpersonen, hun gezichtsuitdrukkingen, hun gevoelens, zijn zo echt als ze in het echte leven maar al te gemakkelijk voor jou kunnen zijn. Je vertelt dezelfde leugens aan de mensen om je heen met dezelfde spijt die je met woorden vermijdt uit te drukken. Je toont dezelfde tekenen van ergernis aan een ongewenste gast. Dit is hetzelfde gevoel van onthechting dat je in het moderne stadsleven krijgt. En dit is je kans om jezelf van buiten te zien, geïmiteerd door de hoofdpersonen. Ik heb alle films van Nuri Bilge Ceylan gezien, inclusief zijn korte film Koza (Cacoon) dankzij degenen die hem op de dvd zetten. Velen zouden hem vergelijken met Tarkovski, Ozu en misschien Bresson of Bergman, nu hij zich ontpopt als een echte auteur. En hij meent het oprecht als hij zegt dat zijn films niet bedoeld zijn om geld te verdienen, maar om betekenis te geven aan zijn leven. Dat is het soort oprechtheid dat je in Uzak zult aantreffen.
This is not a film to impress you with high budget, high-tech shots, fast camera movements or glimmering costumes thought by an overzealous and hungry director. But it's a film by a director who is also a very good photographer, who has a very good sense of looking at things as a human, not as an half-god unlike most of the directors. This is not a film in which actors and actresses try to give their best 'performances' with unreal or, at best, learned gestures and mimics. Rather, it's a film in which they act as real as it can be. Actually, they are not professional actors at all. The dialogues between the main characters, their expressions, their feelings are as real as they can easily be yours in real life. You tell the same lies to the people around you with the same regrets that you avoid to express with words. You show the same signs of nuisance to an unwanted guest. This is the same feeling of disconnection that you get in modern city life. And this is your chance to see yourself from outside, impersonated by the main characters. I saw all of the films of Nuri Bilge Ceylan, incl. his short film Koza (Cacoon) thanks to those who puts it in the DVD. Many would compare him with Tarkovsky, Ozu and maybe Bresson or Bergman as he is emerging as a true auteur. And he is sincere in saying that his films are not to make money but to give a meaning to his life. That is the kind of sincerity you'll find in Uzak.