Dit is de dertiende film van de _Falcon_. Tom Conway heeft niets van zijn humor en stijl verloren en vertoont geen tekenen dat hij moe wordt. De film heeft een zeer bevredigend verhaal, met veel afleidingsmanoeuvres, verdachten en dames. Madge Meredith is het brave meisje van het verhaal. Ze speelt het naar behoren, maar zet het scherm in geen geval in brand. Myrna Dell is een slecht meisje en ze zet een voortreffelijk gezicht van steen op, met ogen van agaat, en je zit gewoon te wachten tot ze zoveel mogelijk mensen vermoordt om zichzelf op te vrolijken. Dit is een mooi eerbetoon aan de regisseurskwaliteiten van William A. Berke, die zoveel westerns heeft gemaakt dat hij waarschijnlijk niet bereid was om ook maar de geringste onzin van een Brooklyn-dummy aan te nemen. Het resultaat is dat Brophy voor het eerst, misschien wel voor het eerst in zijn carrière, zo afgetraind was dat hij echt iets aan een film toevoegde in plaats van het geduld van de kijker op de proef te stellen met het irritante gedrag van een achterlijke maar onhandelbare zesjarige. Het gaat allemaal heel goed en het is uitermate vermakelijk.
This is the thirteenth Falcon film. Tom Conway has lost none of his humour and style, and is not showing signs of getting tired. The film has a very satisfying story, with lots of red herrings, suspects, and dames. Madge Meredith is the good girl of the story, she plays it adequately but by no means sets the screen on fire. Myrna Dell is a bad girl, and she puts on an excellent face of stone, with eyes of agate, and you are just waiting for her to kill as many people as possible to cheer herself up. Edward Brophy is back as Goldie the sidekick, but surprise surprise, his manic over-acting has stopped, and he is actually under control. This is a fine tribute to the directorial skills of William A. Berke, who had done so many Westerns he probably was not prepared to take any nonsense from a Brooklyn dummy. The result is that for the first time, possibly in his career, Brophy was toned down enough actually to add something to a film rather than try the viewer's patience with the irritating behaviour of a retarded but unruly six year-old. It all goes along very well, and is thoroughly entertaining.