Het is belangrijk om te beseffen dat Eisenstein een toegewijde marxistische filmer was die een aantal zeer specifieke en specifieke theorieën had over wat film kon bereiken en hoe.<br />Het is domweg zinloos om Alexander Nevsky negatief te vergelijken met iets uit een soortgelijke periode in de Verenigde Staten; deze film is afkomstig van de oudste filmschool ter wereld, van een ander continent, van een totaal andere benadering van de cinema.<br />Om deze film wat meer te waarderen, probeer bijvoorbeeld meer te weten te komen over de montagetheorieën van Pudovkin en Kuleshov, of lees het Wikipedia-artikel over de marxistische filmtheorie. Als je deze film bekijkt zonder enig begrip van Eisensteins ideeën en idealen, zul je hem waarschijnlijk niet begrijpen. In Alexander Nevski spelen de hoofdpersonen niet zichzelf, ze zijn bedoeld als destillaties van het karakter van hun natie. Nevski en zijn generaals worden opzettelijk groter-dan-leven getoond, omdat ze gestileerde, heroïsche aspecten van het hele Russische volk vertegenwoordigen.<br />Het acteerwerk is niet houterig, het is bedoeld om enigszins gemaniëreerd te zijn. Het vertegenwoordigt een volkomen andere school dan de meer naturalistische, verhalende stijl die Hollywood snel aannam. De films van Eisenstein zijn speciaal ontworpen om _niet_ realistisch te zijn. Als iets enigszins 'voor de hand liggend' lijkt, of het nu belichting, taal of een pose is die door een acteur wordt aangenomen, is het bedoeld om zo te zijn. Eisenstein was een van de eerste voorstanders van de film als kunstvorm, niet alleen als amusement.<br />Als de montage soms lijkt te bestaan uit een botsing van beelden, tja, dat is de bedoeling. Films zijn bedoeld om met elkaar te contrasteren, Eisensteins films bevatten en belichamen elementen van een politiek/filosofisch argument, namelijk marxistische dialectiek.<br />Dus ga achteroverzitten, schreeuw hoera voor Rusland en zijn volkshelden, sla alarm tegen de laffe edelen en de Teutoonse indringers, en geniet van het verschil.
It is important to realise that Eisenstein was a committed Marxist film maker who held some very specific and particular theories about what film could achieve, and how.<br /><br />It is simply idle to compare Alexander Nevsky negatively with anything from a similar period in the US; this film comes from the oldest film school in the world, from another continent, from an entirely different approach to cinema.<br /><br />To appreciate this film a little more, try finding out about Pudovkin's and Kuleshov's theories of montage, for example, or read the Wikipedia entry on Marxist Film Theory. If you're feeling really bold, you might even investigate the triadic forms of Hegelian dialectic.<br /><br />It follows that if you watch this film without some understanding of Eisenstein's ideas and ideals, you probably won't get it. In Alexander Nevsky the main characters aren't playing themselves, they are meant to be distillations of their nation's character. Nevsky and his generals are deliberately shown larger-than-life, because they represent stylised, heroic aspects of the entire Russian people.<br /><br />The acting isn't wooden, it's meant to be slightly mannered. It represents a completely different school from the more naturalistic, narrative style which Hollywood was rapidly adopting. Eisenstein's films are especially designed *not* to be realistic. If anything seems somewhat "obvious", whether lighting or language or a pose struck by an actor, it's meant to be that way. Eisenstein was one of the early proponents of film as an art form, not just as entertainment.<br /><br />If the editing sometimes seems to consist of a clash of images, well, that's the idea. Shots are meant to contrast with each other, Eisenstein's films contain and embody elements of a political/philosophical argument, namely Marxist dialectic.<br /><br />So sit back, shout hurrah for Russia and her folk-hero defenders, boo at the cowardly nobles and the Teuton invaders, and enjoy the difference.