Het verhaal van de bruidsmarkt is amusant en boeiend, en het strekt de filmmaker tot eer dat hij de bewoners van het platteland van Minnesota portretteert met hetzelfde respect dat kustbewoners gewoonlijk ten deel valt. Maar het is vreemd om een onafhankelijke film te vinden, het geesteskind van één enkele persoon, die net zo weinig ambitieus en clichématig is als een door een comité gebrouwen Hollywood-kookprogramma.<br />Het portret van plattelandsmensen is bedoeld om te beminnen, denk ik, maar deze personages komen mij niet oprecht voor <0xE2><0x80><0x93> ik heb heel wat maaltijden genuttigd in kleine eethuisjes, maar nooit een debat gehoord over de verdiensten van verschillende negentiende-eeuwse Engelse romanschrijvers. Je zou kunnen zeggen dat schrijver/regisseur Semans niet meer ervaring heeft met de plattelandscultuur dan de gebroeders Coen, en nog veel minder met satirisch vernuft.
The story of the bride fair is an amusing and engaging one, and it is to the filmmaker's credit that he sets out to portray rural Minnesotans with the same respect ordinarily reserved for Coast-dwellers. It is weird, though, to find an independent movie, the brainchild of a single person, that is as unambitious and cliché-ridden as a committee-brewed Hollywood potboiler.<br /><br />The portrait of rural people is intended to be affectionate, I think, but these characters don't ring true to me--I have had quite a few meals in small-town diners, but never overheard a debate on the merits of different nineteenth-century English novelists. One might suggest that writer/director Semans has no more experience with rural culture than the Coen brothers, and considerably less satiric verve.