Ik vind deze film mooi en heb hem twee keer gezien sinds ik hem een paar weken geleden heb gekocht. Maar je moet hem in de juiste context zien.<br />Ik heb de data niet gecontroleerd, maar ik durf te wedden dat deze film na en zeker rond dezelfde tijd is uitgekomen als de verfilmingen van Collier en Walt Disney van de visie van W.Von Braun op de ruimtevaart. Dit wordt weerspiegeld in de poging om feitelijk correct en wetenschappelijk te lijken. Maar terwijl bepaalde ideeën <0xE2><0x80><0x93> bijvoorbeeld de step boosters <0xE2><0x80><0x93> min of meer juist zijn, zijn andere dingen hilarisch fout.<br />Er wordt ons bijvoorbeeld verteld dat een raket opstijgt tot een hoogte en dan een hoek van negentig graden maakt om de ruimte in te gaan... Het is net zoiets als de top van een trap bereiken en de overloop indraaien! Dan wordt ons verteld dat door in de richting van de rotatie van de Aarde te draaien, de totale snelheid van het schip dienovereenkomstig wordt verhoogd.<br />Dit is een hilarisch misverstand over wat er werkelijk gebeurt. De meeste lanceercentra in de ruimte bevinden zich zo dicht mogelijk bij de evenaar, waar de Aarde en alles wat zich op het oppervlak bevindt met een snelheid van ongeveer vijftienhonderd kilometer per uur roteert, met inbegrip van elke raket die de ruimte ingaat, in Oostelijke richting (net als de rotatie van de planeet). Als het schip eenmaal in de ruimte naar het westen koerste, zou zijn snelheid ten opzichte van het aardoppervlak natuurlijk groter zijn, maar dat zou niets aan de feitelijke snelheid van het voertuig toevoegen. In deze film aangeduid als 'luchtsnelheid'!<br />Evenzo wordt ons verteld dat de reizigers alleen gewichtloosheid of 'gewichtloosheid' voelen als ze een paar duizend kilometer van de aarde verwijderd zijn, buiten het zwaartekrachtveld van de planeten. Ook dat is weer komisch onjuist. De meeste bemande ruimtevaartuigen komen niet hoger dan een paar honderd kilometer, maar zolang ze (en hun inhoud, inclusief bemanning) met een zodanige snelheid reizen dat hun vaart naar buiten toe de trek van de zwaartekracht naar binnen in evenwicht houdt, zullen ze in vrije val in een baan om de Aarde blijven. Natuurlijk zal een reis ver genoeg van de Aarde verwijderd, en zelfs een langzaam voorwerp zal buiten de zwaartekracht van de Aarde blijven, maar om uit de baan van de Aarde te komen, naar buiten toe (naar de Maan bijvoorbeeld) is er een 'ontsnappingssnelheid' nodig van ongeveer 21.000 kilometer per uur. Het vaartuig zal dus per definitie de 'omloopsnelheid' (en de 'gewichtloosheid') hebben bereikt.<br />Maar de film heeft heel wat hilarischer dingen dan dit. Iemand besloot dat het leuker zou zijn als ze de maan misten vanwege een technisch probleem, viel een paar dagen in slaap en werd toen wakker en ontdekte dat ze per ongeluk naar Mars waren gegaan! De kapitein overpeinst dan dat dit een goddelijke interventie moet zijn geweest! Op dat moment wordt elke schijn van wetenschappelijkheid in kleine stukjes gescheurd als confetti die in de wind wordt geworpen te midden van de vrolijke dans van een steeds krankzinniger plot.<br />De kracht van een film als deze ligt in het illustreren van 'hoe ver we zijn gekomen'. Niet in het minst in de houding tegenover vrouwen. Het neerbuigende gezwets dat over het vrouwelijke bemanningslid wordt uitgestort is zowel hilarisch als schokkend. Te bedenken dat dergelijke houdingen nog maar zo kort geleden 'normaal' waren. Zoals ik in het begin al zei, vind ik deze film erg vermakelijk, omdat hij laat op de avond de romantiek van het reizen in de ruimte doorbreekt, vanuit het perspectief van de dagen voordat het daadwerkelijk was gebeurd. Een tegengif voor de kille routine van de ruimtevaart, zoals die in de Twintigste Eeuw is geworden.<br />Ik zal het einde niet onthullen. Het is zowel dapper als schokkend voor een film van deze tijd en karakter.
I like this movie and have watched my copy twice since acquiring it a few weeks ago. But you have to view it in the right context.<br /><br />I haven't checked on the dates, but I bet this movie came out after and certainly around the same time as the Collier and Walt Disney popularisations of the vision of spaceflight being promoted by W.Von Braun. This is reflected in the attempt to seem factually correct and scientific. However, whilst certain ideas are put across ( step boosters, for example ) roughly correctly, other things are hilariously wrong.<br /><br />For example, we are told that a rocket ascends to an altitude and then turns ninety degrees to enter space...like reaching the top of a flight of stairs and turning onto the landing! Then we are told that by turning in the direction of the Earths rotation the total velocity of the ship is increased accordingly.<br /><br />This is an hilarious misunderstanding of what really happens. Most space launch centres are located as near the equator as possible where the Earth and anything on its surface is rotating at roughly a thousand miles per hour, including any rocket departing to space, in an Eastward direction ( the same as the rotation of the planet ). Of course, if the ship turned to travel westwards once in space, its speed in relation to the surface of the Earth would be greater, but it would add nothing to the actual velocity of the vehicle. Decsribed in this movie as "air speed"! <br /><br />Similarly, we are told that the travellers only feel free-fall, or "weightlessness" when they reach some thousands of miles from the Earth, outside of the planets gravitational field. Again, comically incorrect. Most crewed spacecraft travel no higher than a couple of hundred miles up, but as long as they ( and, their contents, including crew ) are travelling at an adequate velocity that their momentum in an outward direction balances the pull of gravity inwards, they will orbit in free-fall. Of course, travel far enough from Earth and even a slow object will coast outside the Earths gravity well, but in order to leave Earth orbit, outwards ( towards the Moon for example ) requires the attainment of "escape velocity", around twenty one thousand miles per hour. So the vehicle will have already attained "orbital velocity" ( and "weightlessness" ) by definition.<br /><br />But the movie has vastly more hilarious stuff than this. Someone decided it would be more fun if they missed the moon due to a technical problem, fell asleep for a few days and then woke up to find they had accidentally gone to Mars! The captain then ruminates to the effect that this must have been divine intervention! At which point, any pretence to being scientific is torn into little pieces like confetti and thrown upon the wind amid the merry dance of an increasingly barmy plot.<br /><br />The strength of a film like this in fact is in illustrating "how far we've come". Not least in attitudes to women. The patronising drivel heaped upon the female crew-member is both hilarious and also shocking.To think that such attitudes were so recently "normal".<br /><br />As I said at the start, I find this film very entertaining, as a late night, lights out romp through the romance of travel in outer space, from the perspective of the days before it had actually happened. An antidote to the cold routine of spaceflight as it has now become in the Twenty First Century.<br /><br />I won't reveal the ending. It is both brave and shocking for a movie of this vintage and character.