Altman en Scorsese hebben seks met elkaar verknipt in een van de grootste Amerikaanse films van de afgelopen twintig jaar. Boogie Nights was in eerste instantie geen groot succes, en ik vind nog steeds dat de film niet de eer krijgt die hij verdient. De onmiddellijke ophef rond de film ('Een of andere pornofilm met Marky Mark') was volkomen onterecht. Wat Paul Thomas Anderson heeft gecreëerd is niet minder dan een verbluffende weergave van de jacht op en het daaropvolgende verlies van de Amerikaanse Droom (als zoiets nog bestaat).<br />Voor degenen onder jullie die de afgelopen acht jaar in een doos (of een biechtstoel) hebben geleefd, is Boogie Nights het letterlijke verhaal van het rijzen en dalen van de jonge Eddie Adams (Wahlberg). Eddie is gewoon een domme jongen uit Torrance, Californië, die meer uit het leven wil halen. Zijn kamer is doordrenkt van gespierde, naïeve Americana. Zijn dromen zijn veel groter dan zijn potentieel, maar niet zo groot als zijn... speciale gave. Zijn kale, zuidelijke heer trekt al snel de aandacht en de wenkbrauwen van de florerende, alomtegenwoordige porno-industrie. Jack Horner (Burt Reynolds als de twinkelende Papa Bear in de film) krijgt lucht van Eddies verborgen talent en besluit hem in een film te zetten.<br />Voordat je 'deep-throat' kunt zeggen, heeft Eddie zijn naam veranderd in Dirk Diggler en zijn massieve lid aan een nieuwsgierig publiek getoond. Roem en rijkdom maken kennis met Dirk, net als een schare plaatselijke pornosterren. Zijn vrienden en collega's worden zijn provisorische gezin, maar al snel blijkt het een zondagse picknick als alle andere. Terwijl de prettige jaren zeventig plaatsmaken voor de door coke vertroebelde, videovriendelijke jaren tachtig, begint Dirk & Co. aan een gevaarlijke terugval.<br />Anderson heeft alles wat hij had in dit glorieuze, ontroerende epos gestopt. Het spettert en het spettert nooit. Geen enkel beeld van dit monumentale beeld is verspild, en de personages en hun dialogen leven met ons nog lang nadat ELO uit de soundtrack is verdwenen. Zie dit onmiddellijk. En bekijk het dan nog eens.<br />En nog eens.
Altman and Scorsese have twisted sex together in one of the greatest American films of the past 20 years. Boogie Nights didn't make a huge initial splash, and I still don't think it's received the credit it deserves. The immediate clamor surrounding the film ("Some porn movie with Marky Mark") was wholly without merit. What Paul Thomas Anderson has created is no less than a stunning representation of the pursuit and subsequent loss of the American Dream (if such a thing still exists).<br /><br />For those of you who have been living in a box (or a confessional) for the past 8 years, Boogie Nights tells the literal rise-and-fall tale of young Eddie Adams (Wahlberg). Eddie is just a dopey kid from Torrance, California who wants something more out of life. His room is soaked in muscle-bound, naive Americana. His dreams are far bigger than his potential, but not quite as large as his...special gift. His bald-headed southern gent quickly raises the attention and eyebrows of the booming, omni-present adult film industry. Jack Horner (Burt Reynolds as the film's twinkle-eyed Papa Bear) gets wind of Eddie's hidden talent and decides to put him in a movie.<br /><br />Before you can say "deep-throat," Eddie has changed his name to Dirk Diggler and exposed his massive member to a wide-eyed public. Fame and fortune make Dirk's acquaintance, as do a bevy of local porn celebs. His friends and co-workers become his makeshift family, but it soon proves to be a Sunday picnic like no other. As the feel-good 70s give way to the coke-addled, video-friendly 80s, Dirk & Co. begin a dangerous backslide. <br /><br />Anderson put everything he had into this glorious, moving epic. It sizzles and never fizzles. Nary a frame of this monumental picture is wasted, and the characters and their dialogue live with us long after ELO fades from the soundtrack. See this one immediately. And then watch it again.<br /><br />And again.