Zelfs de technicolor-snuisterijen van Maria Montez en Jon Hall uit de jaren veertig worden overschaduwd door 'Prinses van de Nijl', Fox' inleiding bij de Hollywood-obsessie uit het midden van de jaren vijftig voor Egyptische dingen (zie 'Land van de farao's', 'Vallei van de koningen', enz.). Zuiver, onvervalst, geesteloos hocus pocus, overdadig geproduceerd (in feite goedkoop geproduceerd, maar met decors en kostuums die over zijn van 'The Robe', ziet dit Technicolor-spektakel eruit alsof het miljoenen heeft gekost). 71 minuten oogverblindend (de plot, die iets te maken heeft met snode waaghalzerij in het oude Egypte, doet niet ter zake) biedt de filmer en het publiek de verrukkelijke aanblik van Debra Paget die een verscheidenheid aan sluiers draagt, waarvan de meeste op de grond vallen als ze beeft en kronkelt in een productie van een slavin die zijn weerga in de filmgeschiedenis niet kent. De vrouwelijke bioscoopbezoekers werden niet tekortgedaan: de knapste jonge contractspeler van Fox, Jeffrey Hunter, is net zo fotogeniek als mevrouw Paget, terwijl Michael Rennie op de achtergrond rondsluipt en het kwaad in het land van de piramides aanwakkert. Voor degenen die misschien denken dat Paget & Hunter niet kunnen acteren en alleen maar zijn ingehuurd vanwege hun fysieke kwaliteiten, moet je hun subtiele, over het hoofd geziene, hartverscheurende werk eens bekijken, een paar jaar later in 'White Feather' (een andere Fox-productie die helaas is verdwenen in het rijk van de'verloren films'). 'Prinses van de Nijl' is nog steeds een klasse apart als een vrolijk, geestloos, ademloos, oogverblindend getuigenis van de glorie van 3-film Technicolor <0xE2><0x80><0x93> en de verleidelijke charmes van mevrouw Paget (al was ze toen nog maar twintig). Zet deze kitscherige klassieker boven aan je'schuldige genoegens'-lijstje en geniet ervan. Voldoening gegarandeerd!
Even the Maria Montez/Jon Hall technicolored baubles of the '40s are eclipsed by "Princess of the Nile," Fox's entry in Hollywood's mid-'50s obsession with things Egyptian (see "Land of the Pharoahs," "Valley of the Kings," etc.) Pure, unadulterated, mindless hokum, lavishly produced (low-budgeted, actually, but using sets and costumes left over from "The Robe," this Technicolored spectacle looks like it cost millions). 71 minutes of eye-candy (the plot, having something to do with nefarious derrings-do in ancient Egypt, is beside the point) offers the cinematographer and audiences the delectable sight of Debra Paget wearing an assortment of see-thru veils, most of which hit the ground when she shakes and shimmies thru a slave-girl production number unparalleled in film history. Female moviegoers were not shortchanged: Fox's handsomest young contract player, Jeffrey Hunter, is as photogenic as Ms. Paget, while Michael Rennie lurks around in the background, stirring up evil doings in the land of the pyramids. For those who might think Paget & Hunter can't act and were only hired for their physical attributes, check out their subtle, overlooked, heartbreaking work together a few years later in "White Feather" (another Fox production that has sadly vanished into the realm of "lost films"). "Princess of the Nile" still stands in a class by itself as a cheerfully mindless, breathlessly fast-paced, dazzling testament to the glories of 3-strip Technicolor--and the seductive charms of Ms. Paget (all of 20 at the time). Put this one-of-a-kind kitsch classic at the top of your "guilty pleasures" list, and enjoy. Satisfaction guaranteed!