Dit was Charlie Chaplins eerste praatfilm. Ja, in zijn vorige film, MODERNE TIMES, was een beetje geluid en spreken te horen, maar in wezen was het nog steeds een stomme film. Dus pas in 1940 kreeg het publiek Chaplin op film te zien spreken.<br />De film is ongelooflijk beroemd en heeft een fantastische reputatie. Hoewel ik van de film genoot, was ik er lang niet zo van onder de indruk als van Chaplins andere lange films uit het midden van de jaren twintig en dertig. Dat kwam doordat ik me echt ergerde aan Chaplins stomme overacting als hij Adenoid Hynkel speelde <0xE2><0x80><0x93> vooral als hij zijn toespraken hield. De malle pseudodialoog leek gewoon op iets wat een minder goede komiek zou hebben gebruikt (zoals de Three Stooges). Bovendien vind ik het moeilijk om een grappige Hitler te spelen.<br />Maar toen Chaplin de joodse kapper speelde, was hij niet bijzonder grappig (hij was niet echt bedoeld als een grappig personage), maar hij was een geweldige stem voor rede en fatsoen. Deze film moet niet worden beschouwd als een komedie (vooral omdat hij daar niet echt uitblinkt), maar vanwege zijn uitstekende acteerwerk en menselijkheid. De laatste toespraak van de kapper (die hij als Hynkel uitspreekt) is briljant en bracht bijna tranen in mijn ogen. Kijk alleen om die reden naar de film.
This was Charlie Chaplin's first all-talking film. Yes, there had been a little bit of sound and speaking inserted into his previous film, MODERN TIMES, but it was still essentially a silent film. So, it wasn't until 1940 that the public got to hear Chaplin speak on film.<br /><br />The movie is incredibly famous and has a stellar reputation. While I enjoyed the film, I was not nearly as impressed by this as Chaplin's other full-length films of the mid-20s and 30s. That's because I really felt annoyed by some of Chaplin's dopey over-acting when he played Adenoid Hynkel--especially when he was giving his speeches. The silly pseudo-dialog just seemed akin to something a lesser comedian would have used (such as the Three Stooges). Plus, playing a funny Hitler is hard for me to take.<br /><br />However, when Chaplin played the Jewish barber, he wasn't especially funny (he really wasn't intended to be a funny character) but he was a tremendous voice for reason and decency. This film should not be remembered as a comedy (especially since it doesn't really excel there), but for its excellent acting and humanity. The final speech by the barber (impersonating Hynkel) is brilliant and almost brought tears to my eyes. Watch the film for this reason alone.