Een fotograaf in de kleine stad Gunsan in Zuid-Korea hoort dat hij een dodelijke ziekte heeft, maar hij bagatelliseert de ernst ervan tegenover zijn familie en vrienden. We komen er nooit achter wat voor ziekte het is, maar Hur Jin-ho's aangrijpende eerste film Kerstmis in augustus is niet zijn ziekte. Het is de gratie waarmee hij zijn leven leidt <0xE2><0x80><0x93> zijn vermogen om zonder wroeging te accepteren wat het leven voor hem in petto heeft. Helaas was het de laatste film die voor zijn dood door de filmer Yoo Young-kil werd opgenomen, en de film is aan zijn nagedachtenis gewijd.<br />De fotograaf, Jung-won, wordt gespeeld door Han Suk-kyu, ooit Korea's populairste ster. Jung-won is een knappe man van begin dertig met een aanstekelijke lach. Hij is zo warm en levendig dat het moeilijk is om je hem voor te stellen als iemand die het einde van zijn leven nadert. Hij heeft een kleine fotozaak en woont thuis bij zijn hardhorende vader (Goo Shin) en zijn zus (Oh Ji-hye), waar hij zijn vader leert hoe hij films moet afspelen op de videorecorder, en hem instructies geeft om zijn zaak over te nemen als hij zou overlijden. Terwijl Jung-won bezig is met de dagelijkse zaken om zijn zaken op orde te krijgen, komt Dar-im (Shim Eun-ha), een meteropnemer, zijn winkel binnen met een dringend verzoek om een paar fotografische vergrotingen. Hij behandelt haar abrupt en ongeduldig, maar verontschuldigt zich later en ze wordt een vaste klant. Zonder openlijk blijk te geven van romantische gevoelens, ontwikkelt hun relatie zich tot een groeiende intimiteit. Liefde is niet iets wat ze zeggen of doen. Het is hun bestaansgrond, de plek waar ze vandaan komen. Om Dar-im niet te laten lijden, vertelt Jung-won haar niet dat hij nog maar kort te leven heeft, maar dat maakt de situatie niet gemakkelijker voor haar. Onvermijdelijk voelt ze zich verraden en gefrustreerd door zijn toenemende afwezigheid in de winkel, zo erg zelfs dat ze een steen door de ruit van de winkel gooit. Jungwons besluit om zijn ziekte voor Dar-im te verzwijgen valt te betwijfelen, het voelt aan als iets organisch voor zijn personage in de film en wordt niet simpelweg gebruikt als een plotmechanisme of een excuus voor het personage om 'voluit te leven' door te spelen.<br />Een van de ontroerendste scènes in de film is die waarin een oudere vrouw terugkeert naar zijn studio om een herdenkingsfoto van zichzelf te maken. Jungwon zorgt ervoor dat de foto een exacte gelijkenis vertoont, in de wetenschap dat hij binnenkort zijn eigen foto van de herdenking zal maken. Kerstmis in augustus is een pretentieloze film die nooit melodramatisch wordt om zijn doel te bereiken. Het gaat over het genieten van gewone momenten: fietsen, een grapje maken, een ijsje eten, attent en attent zijn, en je goed voelen over wat het leven te bieden heeft. Het is een liefdesverhaal waarin liefde betekent dat je moet zeggen dat het je spijt. Hoewel er veel films zijn geweest over het stervensproces, geeft Kerstmis in augustus het genre een nieuwe impuls en biedt het een onvergetelijk commentaar op de menselijke conditie. Vreemd genoeg is deze film over de dood een belevenis van de grootste vreugde.
A photographer in the small city of Gunsan in South Korea learns that he has a terminal illness but downplays the seriousness of it to his family and friends. We never find out the nature of the disease but the main focus of Hur Jin-ho's poignant first film Christmas in August is not his illness. It is the grace in which he conducts his life - his ability to accept what life has in store without remorse. Sadly, it was the final film shot by cinematographer Yoo Young-kil before his death, and the film is dedicated to his memory.<br /><br />The photographer, Jung-won, is played by Han Suk-kyu, at one time, Korea's most popular star. A handsome man in his early thirties with an infectious laugh, he is so warm and full of vitality that it is difficult to picture him as nearing the end of life. Jung-won owns a small photography shop and lives at home with his hard of hearing father (Goo Shin) and sister (Oh Ji-hye), teaching his dad how to play movies on the VCR, and writing instructions for him to take over his shop if he were to die. As Jung-won goes about the day-to-day business of getting his affairs in order, Dar-im (Shim Eun-ha), a meter reader, comes into his store with an urgent request for some photographic enlargements.<br /><br />Abrupt and impatient, he treats her with disdain but later apologizes and she becomes a regular customer. Without overt expression of romantic feelings, their relationship develops a growing intimacy. Love is not something they say or do. It is their ground of being, the place where they come from. To protect Dar-im from suffering, Jung-won does not tell her that he has only a short time to live but this does not make the situation any easier for her. Inevitably his increasing absence from the shop causes her to feel betrayed and frustrated to the point where she throws a rock through the shop's window. Although Jung-won's decision to withhold his illness from Dar-im is open to question, it feels organic to his character in the film and is not used simply as a plot device or an excuse for the character to "live life to the fullest" by playing around.<br /><br />One of the most touching sequences in the film is when an elderly woman returns to his studio to take a memorial photo of herself. Jung-won makes sure the picture is an exact likeness, knowing that soon he will be taking his own picture of remembrance. Christmas in August is an unpretentious film that never resorts to melodrama to make its point. It is about taking pleasure in ordinary moments: riding a bike, sharing a joke, eating ice cream, being thoughtful and considerate, and feeling good about what life has to offer. It is a love story where love means having to say you're sorry. Although there have been many films on the dying process, Christmas in August propels the genre in a new direction and, in the process, offers an unforgettable commentary on the human condition. Incongruously, this film about death is an experience of the utmost joy.