'Sneeuwkoningin' is natuurlijk gebaseerd op het sprookje met dezelfde naam, verzameld in (op zijn minst) de Sprookjes van Andersen <0xE2><0x80><0x93> en in tegenstelling tot veel andere recente op andere sprookjes gebaseerde producties, heeft deze de geest van de Faerie in zich, een prestatie die voor velen niet gemakkelijk is en niet goed begrepen wordt, vooral niet door Amerikanen. Sprekende dieren, willekeurige verboden, verschijningen van kobolden, draken en demonen mogen in een sprookje niet in twijfel worden getrokken; ze zijn een even natuurlijk onderdeel van de Faerie als, bijvoorbeeld, de zwaartekracht in de wetenschappelijke wereld, en de reden of verklaring daarvoor staat volkomen los van het verhaal. Evenmin is het verhaal gebonden aan de moderne Hollywood-regels van de compositie: direct, vaak zo dat het grotesk lineair is in mindere werken, en voor de hand liggend (in elk geval achteraf gezien).<br />Met deze verdediging tegen de gebruikelijke kritiek van mensen die geen verstand hebben van sprookjes, is 'Sneeuwkoningin' een verrukkelijke film met prachtige visuele effecten, vaardig acteerwerk en veel gevoel. De enige tekortkoming in de film was, denk ik, niet dat hij te fantastisch was, maar dat bepaalde delen van de dialoog te opzichtig modern waren in het jargon en de uitdrukkingen, een smet op de verder tijdloze aard van de film.
"Snow Queen" is based, of course, on the fairy tale of the same name, collected in (at least) Andersen's Fairy Tales - and, unlike many other recent productions based on other fairy tales, this one retains the spirit of Faerie, an accomplishment not easy and not well understood by many, especially among Americans. Talking animals, arbitrary prohibitions, appearances of goblins, dragons, and demons, are not to be questioned in a fairy tale; they are as natural an element of Faerie as, say, gravity is in the scientific world, and the reason or explanation for them is completely beside the point of the story. Nor is the story bound by modern Hollywood rules of composition: direct, often to the point of being grotesquely linear in lesser works, and obvious (in retrospect, at least).<br /><br />With this defence against the common criticisms of those who do not understand fairy tales, "Snow Queen" is a delightful movie with wonderful visual effects, skillful acting, and great sentiment. The only flaw in the movie was, I think, not that it was too fantastical but that certain parts of the dialogue were too glaringly modern in slang and expression, a mar on its otherwise timeless nature.