Het was verbazingwekkend. Als bibliothecaresse en als deelnemer aan de New York Library Association's Vitality Fund Event op donderdagavond 18 oktober, was het een voorrecht om een voorvertoning van de nieuwe film, The Kite Runner, te mogen bijwonen. De première van de film is uitgesteld vanwege de bezorgdheid over het welzijn van de betrokken kinderenacteurs. Ik ben dankbaar dat het NYLA-evenement kon doorgaan zoals gepland.<br />Wat de film betreft, heb ik het gevoel dat hij meesterlijk is gemaakt. Hij heeft, denk ik, evenveel indruk op me gemaakt als Stanley Kubriks A Clockwork Orange, ook al is hij veel minder visueel <0xE2><0x80><0x93> veel minder. Er bestaat geen vergelijking tussen het gruwelijke, schokkende geweld en de verkrachting die in A Clockwork Orange worden getoond en de kleine hoeveelheid geweld die in Kite Runner daadwerkelijk wordt getoond; alleen het onderwerp en de implicaties voor de menselijke psyche zijn vergelijkbaar. (Ik heb op mijn MySpace-blog meer details over het geweld en de kinderverkrachting geschreven.) Mijn algemene indruk was dat deze film fantastisch was; een van de beste films die ik ooit heb gezien. De afbeelding van de Afghaanse jongens die met hun vliegers aan de gang waren, legde iets van de schoonheid en gratie vast van een kunstvorm die de meeste mensen niet kennen. De thematiek is intens serieus, en de film brengt de emoties van het publiek in die thematiek zonder veel 'Hollywood-tutsels' die andere films hebben verpest. Hoewel het omgevallen karretje met granaatappels een duidelijk stukje symboliek was (voor mij).<br />Ten slotte moet ik de uitmuntende geluidstrack noemen. De voordracht van de dichtersjongen door Rumi als twee hoofdpersonen die het land ontvluchten tijdens de Russische invasie <0xE2><0x80><0x93> onder angstaanjagende omstandigheden <0xE2><0x80><0x93> toonde waarlijk de kracht van die gedichten. Ik dring er bij iedereen die kijkt op aan de ondertiteling in die scène zo veel mogelijk te negeren en alleen te luisteren naar de schoonheid van de taal. Ik weet niet eens in welke taal Amir citeert, of zijn normale Dari-Perzische dialect hetzelfde is als het oorspronkelijke Perzische dialect van de Rumi. Let ook op het geluid dat je hoort als er een vliegerlijn wordt doorgesneden. Ik vond het een diep, kenmerkend geluid, hoewel de bibliothecarissen die bij me waren er niets van merkten. Ik vraag me af of vliegers echt zo'n geluid maken als ze 'doorgesneden' zijn, of dat het een indruk geeft van de vibratie of het geluid dat de vlieger tijdens de wedstrijd ervaart.
It was AMAZING. As a librarian and an attendee at the New York Library Association's Vitality Fund Event on Thursday night, October 18, I was privileged to see a pre-release screening of the new movie, The Kite Runner. The release of the movie has been delayed because of concerns about the welfare of the child actors involved. I am grateful that the NYLA event was allowed to go on as planned.<br /><br />Regarding the movie, I feel it was masterfully done. It had as much impact on me, I think, as Stanley Kubrik's A Clockwork Orange, even though it is much less graphic - MUCH less. There is no comparison between the horrendous, shocking violence and rape shown in A Clockwork Orange and the small amount of violence actually shown in Kite Runner; only the subject matter and the implications for the human psyche are comparable. (I have written more details about the violence and child rape and how it was handled on my MySpace blog.) My overall impression was that this film was fantastic; one of the best-made films I have seen. The depiction of the Afghani boys flying their kites captured some of the beauty and grace of an art form unknown to most of the world. The subject matter is intensely serious, and the movie carries the emotions of the audience into that subject matter without many jarring "Hollywood touches" which have ruined other movies. Although the overturned cart of pomegranates was an obvious bit of symbolism (to me).<br /><br />Finally, I must mention the excellence of the sound track. The recitation by the boy of poetry by Rumi as two main characters are fleeing the country during the Russian invasion - under terrifying circumstances - truly showed the power of those poems. I urge anyone watching to disregard the subtitles in that scene to the extent that you can, and just listen to the beauty of the language. I don't even know what language Amir is quoting, whether his normal Dari Persian dialect is the same as Rumi's original Persian dialect. Also, please note the sound heard every time a kite line is cut. I found it a profound, distinctive sound, though the librarians who were with me did not notice it at all. I can't help but wonder if kites actually make a sound like that when they are "cut", or if it gives a sense of the vibration/sound experienced by the kite flyer during competition.