Het spijt me dat dit een treurig excuus voor een film was... een plotlijn die zo gammel was dat hij leek op een stuk gesmolten kaas en een stel personages die naar mijn idee totaal gespeend waren van interpersoonlijke relaties. Nou ja, behalve natuurlijk Carlyle en Lee-Miller, die volgens mij voorbestemd waren om verliefd te zijn. In tegenstelling tot de verbintenis van Tyler en Miller, die voor het grootste deel, net als de rest van de film, totaal niet overtuigend waren... hoewel het eindproduct om de verkeerde redenen niet boeiend en amusant was, waren de productiewaarden hoog en verdienden enige erkenning... maar helaas was het eindproduct waardeloos... wat dacht iedereen die erbij betrokken was... ze hadden beslist eerder moeten stoppen met deze film.
Sorry this was a woeful excuse for a film.. a plot line so holey it resembled a block of swiss cheese and a butch of characters who seemed to me to be utterly devoid of inter-personal relations.. Well except of course for Carlyle and Lee-Miller who i could have sworn were meant to be in love.. Unlike the union of Tyler and Miller who were for the most part, like the rest of the film, utterly unconvincing.. although the end product was uncaptivating and amusing for all the wrong reasons, the production values were high and deserve some acknowledgement..but unfortunately the end result was rubbish..what was everyone involved thinking..? they definitely should have packed up early on this one..