Als je deze film voor het eerst ziet, lijkt het een soort sprookje over een mooi en opvallend wit paard dat ooit gezien is en nooit vergeten is. Hoe strikt je het verhaal ook binnen de context van het verhaal bekijkt, het impliceert dat je om in het Amerika van na de Burgeroorlog te overleven een paard moest hebben, en niet zomaar een oud paard, maar een echt groot paard. En Eagle's Wing is zo'n paard. Maar of een man zo'n paard waardig is, is een andere kwestie. Wie zou het moeten bezitten? De indiaan of de gedeserteerde soldaat? Het hele verhaal zet het primitivisme tegen de beschaving in de schijnwerpers. Zoals andere commentatoren al zeiden, is het ironisch dat er een Engelse regisseur voor nodig was om dit feit op te merken en dit eenvoudige thema om te zetten in een western zoals je die waarschijnlijk nooit meer zult zien. De film gaat in wezen over dit beest en de barbaarse hardheid van de omgeving en de mensen die er hun brood mee verdienen. De fotografie en de soundtrack zijn voortreffelijk. De vertolking van Martin Sheen is een openbaring. Deze film, die in hetzelfde jaar is uitgebracht als Sheens andere geweldige vertolking van Willard in 'Apocalypse Now', zinspeelt op zijn vaardigheden die op de een of andere manier nooit meer zo de vrije teugel hebben gekregen. Jammer genoeg. Een vergelijking van de twee films brengt verrassende overeenkomsten aan het licht <0xE2><0x80><0x93> niet in de laatste plaats het feit dat beide films de reis van een man naar zijn ziel in kaart brengen om verlossing te vinden. Terwijl Willard verlossing vindt, laat ik het aan de kijker over om te beslissen of Pike dat uiteindelijk ook vindt. Het einde is fabelachtig in de ware zin van het woord, en heel ontroerend; wees gewaarschuwd. Al met al is dit een buitengewone film.
On first viewing this movie seems to be some kind of fairy tale about a beautiful and significantly white horse once seen never forgotten. However viewed strictly within the context of the story the implication is that to survive in the immediate post-Civil War America, one had to have a horse, and not any old horse but a truly great one. And Eagle's Wing is such a horse. But for a man to be worthy of such a horse is another matter. Who should own it? The Native American or the AWOL soldier? The story throughout pits primitivism against civilisation. As has been said by other commentators it is ironic that it took an English director to perceive this fact, and then develop this simple theme into a western like no other you're ever likely to see again. The film is basically about this beast and the savage harshness of the environment and the people who scrape a living from it. The photography and the soundtrack are exquisite. Martin Sheen's performance is a revelation. This film, released in the same year as Sheen's other great performance as Willard in 'Apocalypse Now', hints at his abilities which somehow were never given such a free rein again. More's the pity. A comparison of the two stories throws up the surprising similarities between them - not least that both films chart a man's journey into his soul in order to find redemption. Whereas Willard is redeemed I will leave it to the viewer to decide if Pike is eventually. The ending is fabulous in the true sense of the word, and very moving; be warned. Altogether this is an extraordinary film.