Zoals een andere recensent van IMDb het verwoordt: '... stel je 2001 voor: A Space Odyssey in the Desert', dan zou je niet veel anders verwachten dan een korte samenvatting van wat je van deze film kunt verwachten (ik aarzel om het woord 'film' te gebruiken). Een lezing over filosofische visies op het creationisme, de mythos rond het bestaan van de mens, het voor en na, dat is geweest, het wat is en wat zal zijn. Voor sommigen misschien een '2001 op zand', maar ze behandelen verschillende filosofische gezichtspunten, een over evolutie en de toekomst, de hoop en het potentieel voor de mensheid, terwijl Fata Morgana zelf een wat meer metafysische trektocht is. De stijl van Herzog zal niet iedereen bevallen, en degenen die niet gewend zijn om naar harde films te kijken, zullen het misschien, en waarschijnlijk, heel moeilijk vinden en na 72 minuten niet eens de finale halen. Fata Morgana brengt een montage van beelden uit de Sahara bij elkaar, waaronder dorpen, dorpelingen en verschillende andere plaatsen, voor een enigszins surrealistisch einde, muziek van verschillende genres en een bijna mythisch verhaal. Het gaat heel langzaam, maar uiteindelijk is het enorm de moeite waard. Als de film vijf minuten later begint met een montage van verschillende opnamen van landende vliegtuigen, ben je al enorm in de war, en het gevoel dat dit anders zal zijn dan alles wat je tot nu toe hebt gezien, echoot door je hoofd. Verdeeld in drie delen, schepping, paradijs en het gouden tijdperk, probeert Fata Morgana de beelden van de natuurlijke schoonheid van de woestijn te combineren met de door mensen gemaakte instrumenten die haar bezoedelen. De drie delen worden door verschillende personen verteld, elk met betrekking tot het specifieke deel dat ze vertellen, en ze leggen extra nadruk op de lange monologen en de woestijnmontages. <br /><0x3E> Fata Morgana is een film over het bestaan van de mens op onze aarde. Hij kijkt naar de natuurlijke schoonheid waarvoor de aarde ontworpen was, en tegelijkertijd kijkt hij naar de potentiële schoonheid die we in ons hebben, en meer in het bijzonder toont hij ons onze negatieve bijdragen aan de wereld waarin we leven. Elke opname is met opzet gemaakt, met gebruikmaking van wat binnen de context van deze film alleen omschreven kan worden als 'de heilige drie-eenheid van filmen' in beelden, woorden en muziek. Elk deel van deze drie delen levert iets bijzonders op voor elke opname, maar als ze samen worden gebracht, creëren ze iets groters dan de hele film, ze scheppen ongebreidelde schoonheid en diepe gedachten in onze geest. Ik zal niet in staat zijn deze film de rechtvaardigheid te geven die hij verdient met alleen maar woorden, misschien als ik beelden en een partituur had, en ik weet dat dit niet zal worden gewaardeerd door de massa, maar dit is een diepgaande en ik zal de term 'kunstfilm' niet gebruiken omdat dit gewoon kunst is. Dit is bewegende kunst die de geest beweegt en de ziel roert. Of je wel of niet creationisme wilt is irrelevant, want deze film gaat over intelligent ontwerp.
As one other IMDb reviewer puts it, "...imagine 2001: A Space Odyssey in the desert" and you wouldn't be far off from a brief summarisation of what to expect from this piece of cinema (I deeply hesitate to use the word "film"). A lecture on philosophical views on creationism, the mythos surrounding humanities existence, the before and after, that was has been, the what is and the what will be. This for some maybe a "2001" on sand, but they tackle different philosophical viewpoints, one about evolution and the future, the hope and potential for mankind, while Fata Morgana itself is a somewhat more metaphysical trek. I only hope I can convey it effectively enough.<br /><br />Herzogs style will not to be everyones liking, and those who are not of a perceived hardcore branch of cinematic viewing may, and most likely will, find this extremely hard going, and may not even see it through to its finale after 72 minutes. Fusing together a montage of footage from the Sahara, including villages, villagers and various other places for a somewhat surrealist ending, music of various genres and an almost mythical narration, Fata Morgana is severely slow paced but ultimately hugely rewarding. <br /><br />Opening with a montage of various filmed shots of planes landing for nigh on five minutes, you already arrival at the introduction of the film immensely confused, and the sense that this will not be like anything you have seen before echoes clear in your mind. Divided into three sections, creation, paradise and the golden age, Fata Morgana attempts, and succeeds, in being able to juxtapose images of the natural beauty of the desert with the man made instruments that taint it. Its three segments are narrated by different persons each pertaining specifically to the particular section they are voicing and provide extra emphasis on the long soliloquy's and desert montages.<br /><br />Fata Morgana is a film dealing with the existence of man on our Earth. It looks at the natural beauty the Earth was designed for, and concurrently looking at the potential beauty we have within us, more notably shows us our negative contributions to the world in which we live. Each shot has been purposefully constructed, using what can only be described within the context of this film as 'The Holy Trinity Of Filming' in pictures, words and music. Each part of these three pieces provides something notably to each shot, but when brought together they create something greater than the whole of their parts, they create unbridled beauty and deep thought within our minds. I will not be able to do this film the justice it deserves with mere words alone, perhaps if I had pictures and a score, and I do know this will not be appreciated by the masses, but this a profound and I will not use the term "art film" because this is simply just art. This is moving art which moves the mind and stirs the soul. Whether or not creationism is your want is irrelevant, because this film is about intelligent design.