Dit is niet bepaald de beste Canadese film aller tijden, IMO. Ik zal niet afdwalen en 3 of 4 beter noemen. Nog maar een paar avonden geleden had ik _The Bicycle Thief_ gezien, de hooggewaardeerde Italiaanse klassieker, en er zijn een paar parallellen. Beide filmmakers filmden hun film op een bepaalde tijd en op een bepaalde plaats, met minimale middelen in termen van decors en cast. En het resultaat in beide gevallen is fascinerend en een genot om naar te kijken, alleen al naar de realistische omgeving en de personages. De talmende opnamen van gezichten en landschap maken dit bijna de moeite waard om naar te kijken. Dat gezegd hebbende, dit is niet helemaal van dezelfde orde als de Italiaanse klassieker. De film is opgenomen in een koud, kaal Quebecs asbestmijnstadje. Die kilheid staat in schril contrast met de warmte van de mensen en het oog van de filmer Claude Jutra. In wezen krijg je een serie beelden die waarschijnlijk nostalgische herinneringen aan Jutra zijn <0xE2><0x80><0x93> niet ha, ha, grappig <0xE2><0x80><0x93> maar aangrijpend, en in die tijd waarschijnlijk moeilijk, maar nu opgewarmd door de patine van nostalgie. De film kronkelt; er is weinig spanning. Ergens halverwege het verhaal begint het. Iedereen die je tot nu toe hebt ontmoet is erbij betrokken, en je hebt deze personages vrij goed leren kennen; heb dus een beetje geduld in het begin. Het is een goed verhaal; het zet je aan het denken en het gaat over seks, liefde en dood, alle basiselementen. Als je van Bergman, Godard, Truffaut en dat soort mensen houdt, zul je hier niet door teleurgesteld worden.
This isn't quite the best Canadian film ever, IMO. I won't get off track and name 3 or 4 better. Just a couple of nights before I'd seen "The Bicycle Thief", the highly rated Italian classic, and there are some parallels. Both filmmakers shot their film in a specific time and specific place, with minimal resources in terms of sets and cast. And the result in both cases is fascinating and a joy to watch for the realistic setting and characters alone. The lingering shots over faces and landscape almost make this worth watching on its own. That being said, this one isn't quite in the same league as the Italian classic. The movie is shot in a frigid, barren Quebec asbestos mining town. That frigidity is contrasted with the warmth of the people and the eye of the filmmaker Claude Jutra. Basically, what you get is a series of vignettes that are likely nostalgic recollections of Jutra - not ha, ha funny - but poignant, and probably sometimes difficult at the time, but now warmed over with the patine of nostalgia. The movie meanders; there is little tension. Somewhere around half to two thirds way through the story begins. Everyone you've met to this point is involved, and you've gotten to know these characters rather well; so have a little patience at the outset. The story is a good one; it will leave you thinking, and it involves sex, love and death, all the basic elements. If you like Bergman, Godard, Truffaut, all that kind of stuff, you won't be disappointed by this.