Mijn gezicht deed pijn van de film. Ik begrijp het niet... er gebeurden gewoon dingen, onverklaarbaar, en die hadden meestal tot gevolg dat iemand in een zang- en dansnummer uitbarstte. Ik begrijp niet hoe mensen deze film kunnen prijzen. Er zijn B-films, en dan zijn er B-musicals, en dan is er Rockula.<br />De liedjes maakten dat ik tegen een muur op wilde rennen. Het enige positieve is dat een van de muzikale explosies een muziekvideo blijkt te zijn, die de pijn verzacht, maar nog steeds niet rechtvaardigt waarom hij moest bestaan. Het meest angstaanjagende deel van de film is de enge dans van Toni Basil die haar enge liedje begeleidt. Maar het goede nieuws is dat ze de noten kan vinden waarnaar ze op zoek is, in tegenstelling tot popsterren als Rockula (aka Rapula) en Mona... wauw, laten we zeggen: toondoof. Dus als je het leven 90 minuten lang in twijfel wilt trekken, moet je deze film zien. Als je een hekel hebt aan je leven, koop het dan.
This movie made my face hurt. I don't understand it...things just happened, inexplicably, and they usually resulted in someone bursting into a song and dance number. I don't understand how people can laud this film with praise. There are B-movies, and then there are B-musicals, and then there is Rockula.<br /><br />The songs made me want to run headlong into a wall. The only saving grace is that one of the musical explosions turns out to be a musical video, which eases the pain, yet still fails to justify why it needed to exist. The most frightening section of the film is Toni Basil's creep-dance that accompanies her weird song. But on the bright side, she can manages to find the notes that she is looking for, unlike pop music sensations Rockula (aka Rapula) and Mona...wow, can we say tone deaf. So if you want to question life for about 90 minutes, see this film. If you hate your life, then buy it.