Een vriend bracht me deze film en in het begin aarzelde ik, het tempo in de film was zo traag dat het in het begin inderdaad saai was. Maar de levensscènes waren aantrekkelijk, het is meer observeren dan kijken.<br />Het bleek eenvoudigweg verbluffend te zijn in de hele film, de manier waarop de regisseur de levensscènes gebruikte om de werkelijkheid weer te geven was verwarrend maar op de een of andere manier ook overweldigend. Het is alsof je het echte leven van een levendig persoon beter begrijpt dan wanneer je naar een film kijkt.<br /><0x3E> Alejandro Polanco en juffrouw Isamar Gonzales speelden hun rollen zo goed dat het meer lijkt alsof ze ons hun eigen verhalen vertellen. In de film gebruikten ze zelfs hun echte namen.
A friend brought me this movie and at first I was hesitating, the pace in the movie was so slow that it was admittedly boring at the beginning. But the life scenes were attractive, it's like observing than watching. <br /><br />It turned out to be simply stunning throughout the film, the way how the director handled the life scenes to reflect the reality was confounding but somehow also overwhelming. It's like understanding the real life of a lively person than watching a movie. <br /><br />Mr Alejandro Polanco and Miss Isamar Gonzales did their roles so well that it's more like telling us their own stories. Indeed they used their real names in the movie.