Terwijl ik over _Poison for the Fairies_ zit na te denken, besef ik dat ik misschien niet eerlijk ben geweest over de film. Mijn cijfer 3/10 heeft misschien meer te maken met mijn teleurstelling over de film dan met de kwaliteit of de waarde van de film. Gebaseerd op de plotbeschrijving, de recensies op IMDb en de 7,6 op IMDb, zou ik er zeker van zijn dat ik op een bekend juweeltje was gestuit. Helaas heeft het me niet veel opgeleverd. Om de een of andere reden viel ik bijna in slaap bij _Poison for the Fairies_.<br /><br />_Poison for the Fairies_ is het verhaal van twee jonge meisjes in 1965 in Mexico City. Een van de meisjes, Veronica, is een dwangmatige leugenaar en zegt tegen haar vriendin dat zij, Veronica, een heks is. Het andere meisje, Flavia, is zo goedgelovig dat ze alles gelooft en bang wordt van alles wat haar vriendin haar vertelt. Dat is het eigenlijk wel zo'n beetje. In werkelijkheid gebeurt er niet veel en de film sleept zich maar voort terwijl Veronica Flavia probeert te terroriseren en te overheersen. Een commentaar op IMDb beschreef de film als 'de engste film in de Mexicaanse cinema van de jaren tachtig'. Mijn commentaar was: als dat zo is, dan zijn er in de jaren tachtig waarschijnlijk niet veel horrorfilms in Mexico gemaakt. Een ander commentaar schreef: 'Pas maar op als je bang wilt worden.' Mijn commentaar was: weet je zeker dat we het over dezelfde film hebben? Mijn mening staat lijnrecht tegenover de voorbeelden die ik heb gegeven. Voor mij was het saai, ongeïnspireerd en slecht geacteerd. Vooral het decor is irritant, omdat regisseur Carlos Enrique Taboada de gezichten van de andere personages nooit laat zien. Veronica en Flavia voeren lange, langgerekte gesprekken met familieleden en hun leraar, maar we zien de gezichten van deze mensen nooit echt. Het is een irritant foefje.
As I sit and think about Poison for the Fairies, I realize that I may not being fair with the film. My rating of 3/10 may have more to do with my disappointment with the film than its actual quality or entertainment value. Based on the plot description, reviews on IMDb, and the 7.6 IMDb rating, I would sure that I had stumbled on a little known gem. Sadly, it just didn't do much for me. For whatever reason, Poison for the Fairies all but put me to sleep.<br /><br />Poison for the Fairies is the story of two young girls in 1965 Mexico City. One of the girls, Veronica, is a compulsive liar and tells her friend that she, Veronica, is a witch. The other girl, Flavia, is so gullible that she believes and is frightened by everything her friend tells her. That's really about it. In reality, nothing much happens and the film drags on and on as Veronica attempts to terrorize and dominate Flavia. One commenter on IMDb described it as "the scariest film in 80's Mexican cinema". My comment  if that's the case, there must not have been many horror films made in Mexico in the 80s. Another commenter wrote, "Watch it if you wanna get scared." My comment  are you sure we're talking about the same movie? My opinion is diametrically opposed to these examples I've given. To me, it was dull, uninspired, and poorly acted. The scene framing is especially annoying as director Carlos Enrique Taboada doesn't ever show the faces of any of the other characters. Veronica and Flavia carry-on long, drawn-out conversations with members of their families and their teacher, but we never actually see these peoples' faces. It's an annoying gimmick.