Er zijn zoveel dingen mis met deze film dat het moeilijk is er maar een paar te noemen. Laten we beginnen met de domme en irritante liedjes. Zoals 'Ride Little Cowboy', dat alleen maar de stadse uitstraling van Klinton Spilsbury accentueerde. De domme kindercowboyliedjes die op de achtergrond tijdens de film werden gezongen, deden afbreuk aan de geloofwaardigheid en de vaart van het verhaal.<br />Ik had de mediahype gezien voordat deze film werd uitgebracht, en ik had Klinton Spilsbury in verschillende tv-programma's geïnterviewd, en hij had een heel zachte, lieve, zangerige stem. Zijn lichaamstaal was niet precies wat mensen zich herinnerden van fans van Clayton Moore en de Lone Ranger-serie. Spilsbury maakte het er niet beter op door zich als een diva op te stellen en onzin over Clayton Moore te vertellen nadat de Producers een verbod hadden gekregen om Moore op conventies en andere evenementen als de oorspronkelijke Lone Ranger te laten optreden. Clayton Moore mocht niet eens signeren als 'Clayton Moore, The Lone Ranger'. Hij mocht alleen signeren als 'De Gemaskerde Man'. De ongelooflijke hoeveelheid negatieve publiciteit die deze zet de film opleverde, werd alleen nog maar versterkt door de nukkige houding van Spilsbury, die de verslaggevers al heel snel vertelde dat Clayton Moore snel vergeten zou zijn als de film eenmaal uit was! Zelfs nadat de film een flop was geworden, weigerde het bedrijf dat eigenaar was van The Lone Ranger de aanklacht tegen Clayton Moore in te trekken, en hij mocht nooit meer tekenen, behalve als 'De Gemaskerde Man', en hij mocht zijn zwarte masker nooit meer opzetten als hij in het openbaar verscheen. Door Spilsbury's diva-persoonlijkheid en de negatieve publiciteit die de film kreeg, maakte hij beslist geen goede indruk op het publiek. Erger nog, een paar weken voordat de film eindelijk werd uitgebracht, lekte het nieuws uit dat Spilsbury's stem in de film overdreven was door James Keech, omdat de producenten vonden dat Spilsbury niet erg overtuigend klonk als cowboy. De spot en de hoon die dit nieuws in de talkshows en de comedy's van die tijd teweegbrachten de laatste nagel aan de doodskist.<br />Maar dan was er ook nog Merle Haggard die de hele film vertelde. Blijkbaar hoopten de producenten dat het macho-imago van Haggard (een van de Outlaws van Country Music) Spilsbury's rol van de Lone Ranger geloofwaardiger zou maken. Het verhaal van Merle Haggard was gewoon weer een van die ergernissen waar het publiek mee te maken kreeg. Soms rijmt Haggard zijn verhaal en dan klinkt het als een of andere rare kinderfilm. Combineer het rijm met de 'Ride Little Cowboy'-liedjes en elke geloofwaardigheid die Spilsbury had kunnen opbrengen, werd vernietigd door Haggard en de soundtrack. De rol van Tonto werd gespeeld door Michael Horse, en zoals anderen al opmerkten, Horse had veel meer persoonlijkheid dan Spilsbury. Het lijkt er zelfs op, misschien vanwege Spilsbury's zogenaamd strijdlustige houding tijdens de opnamen, dat Horse veel meer dialoog en filmtijd kreeg dan iemand van Tonto zou hebben verwacht. Tonto neemt de leiding en is vaak de leider in plaats van de Lone Ranger. Ik had verwacht (of gehoopt) dat Billy Jack een rol zou krijgen als Tonto's broer (dat zou de film een stuk beter hebben gemaakt). Horse is niet alleen interessanter dan Spilsbury, maar hij zegt meer en heeft betere scènes. Misschien was het een geval van Horse die de show van Spilsbury stal. Maar omdat de film zo beroerd was, kreeg Horse niet veel erkenning. In tegenstelling tot Spilsbury heeft Horse een zeer productieve carrière in de filmindustrie gehad.<br />Misschien is het laatste negatief over deze film de Powder Blue-outfit van The Lone Ranger. Het materiaal dat voor Spilsbury was gekozen was poederachtiger blauw dan wat Clayton Moore normaal gesproken bij zijn optredens droeg. Die kleurkeuze voor de outfit maakte dat Spilsbury er in zijn rol nog verwijfder uitzag. In de stripversie had The Lone Ranger ook een rood overhemd en een zwarte broek gedragen, en die alternatieve outfit zou Spilsbury er overtuigender hebben uit laten zien als The Lone Ranger.<br />De ondersteunende acteurs kregen de meeste post bij hun optredens. Ze zien er allemaal uit alsof ze aan een tv-serie werken en niemand leek erg overtuigend. Zelfs de schurk, Cavendish, verloor zijn scherpte door de mensen om hem heen. Over het geheel genomen heb ik medelijden met Spilsbury. Hij heeft niet alleen een vreselijke rol gespeeld, maar het is duidelijk dat de productie en de publiciteit afschuwelijk waren en effectief elke kans van de arme kerel hebben gesaboteerd. Zelfs als hij een uitstekende vervanger voor Clayton Moore was geweest, betwijfel ik of de film het goed zou hebben gedaan als gevolg van de andere factoren. Zoals de zaken er nu voor staan, is deze film op een trieste manier grappig.
There are so many things wrong with this movie that it is hard to pick just a few. Let's start with the silly and annoying songs. Like "Ride Little Cowboy" which just tended to accentuate the city-slickers look of Klinton Spilsbury. The silly kiddie cowboy songs going on in the background during the movie hurt any credibility or momentum that the story had going for it.<br /><br />I had seen the media hype before this movie was released, and I saw Klinton Spilsbury interviewed on various TV shows, and he had a very soft, sweet, lilting voice. His body language was not exactly what people remembered who were fans of Clayton Moore and the Lone Ranger TV series. Spilsbury did not help things by acting like a diva and talking trash about Clayton Moore after the Producers got an injunction prohibiting Moore from appearing at Conventions and other events as the original Lone Ranger. Clayton Moore was not even allowed to sign as "Clayton Moore, The Lone Ranger." He could only sign as "The Masked Man." The incredible amount of negative publicity that this move gave the film was only added to by the petulant attitude of Spilsbury who was very quick to tell reporters that Clayton Moore would be quickly forgotten once the movie came out! <br /><br />Sadly, even after the movie was a total flop, the company that owned The Lone Ranger refused to lift their Injunction against Clayton Moore, and he was never again permitted to sign anything except as "The Masked Man" and he could not don his black mask at any public appearances. Between Spilsbury's diva personality and the negative publicity the movie got, it certainly did not help to make a good impression on the public. Worse yet, a few weeks before the movie was finally released, the news was leaked that Spilsbury's voice in the movie had been over-dubbed by James Keech because the Producers thought that Spilsbury did not sound very convincing as a cowboy. The ridicule and derision that this news brought on the talk shows and comedy shows of that era put the last nail into the coffin.<br /><br />But then there was Merle Haggard narrating his way through the movie. Apparently, the Producers were hoping that the macho image of Haggard (one of the Outlaws of Country Music) would add credibility to Spilsbury as The Lone Ranger. The narration by Merle Haggard was just another annoyance that audiences had to deal with. At times Haggard rhymes his narration, and it sounds like some weird kiddie movie. Combine the rhyming narration with the "Ride Little Cowboy" songs and any credibility that Spilsbury could have mustered was destroyed by Haggard and the soundtrack.<br /><br />Tonto was played by Michael Horse, and as others have pointed out, Horse had a lot more personality than Spilsbury. In fact, perhaps because of Spilsbury's allegedly combative attitude during filming, it seems like Horse was given a lot more dialogue and screen time than anyone would have expected of Tonto. Tonto takes charge and often is the leader instead of the Lone Ranger. I was expecting (or hoping) that Billy Jack would make a cameo as Tonto's brother (it would have made the movie a lot better). Horse is not only more interesting than Spilsbury, but he says more and has better scenes. Perhaps it was a case of Horse stealing the show from Spilsbury. However, since the movie was so wretched, Horse did not get much recognition. Unlike Spilsbury, Horse has had a very productive career in the film industry.<br /><br />Perhaps the last negative about this movie is the Powder Blue outfit of The Lone Ranger. The material that was chosen for Spilsbury was more powdery blue than what Clayton Moore normally wore at appearances. That choice of color for the outfit just made Spilsbury look more effeminate in his role. The comic book version had shown The Lone Ranger also wearing a red shirt and black pants, and that alternative outfit would have helped Spilsbury look more convincing as The Lone Ranger.<br /><br />The supporting cast mostly mailed in their performances. They all look as if they were working on a TV episode and nobody seemed very convincing. Even the villain, Cavendish lost his edge due to the people around him. Overall, I feel sorry for Spilsbury. Not only did he do a terrible acting job, but it is obvious that the production and publicity were horrible and effectively sabotaged any chance the poor guy had. Even if he had been an excellent replacement for Clayton Moore, I doubt that the movie would have done well as a result of the other factors. As it stands, this film is funny in a sad way.