Als het woord 'presenteert' zijn weg vindt naar een titel, voorafgegaan door een beroemde naam, wordt het werk meestal onmiddellijk afgekeurd. Om de een of andere reden lijken mensen die in staat zijn goede kunst te maken het niet in anderen te zien. Toch ben ik altijd bereid geweest om de tweede aflevering van de Demons-trilogie te proberen. Om te beginnen zijn de soundtracks absoluut om van te smullen. De meeste Amerikaanse regisseurs zouden kleine dieren hebben opgeofferd om het soort talent op de soundtrack van Demons 2 vast te leggen. En verder, nou ja, twee woorden: Asia Argento. (Natuurlijk was ze elf toen deze film werd gemaakt en nog een aantal jaren verwijderd van haar ogenschijnlijke besluit om haar acteerwerk te baseren op het vroege werk van Helen Mirren: sensueel uiterlijk en weinig kleding.) Bovendien stamt Lamberto Bava af van een van de beste Italiaanse dynastieën in dat vreemde horrorsubgenre dat bekendstaat als Giallo (hij is de zoon van Mario Bava, die het genre in de jaren zestig misschien wel heeft uitgevonden). En de oorspronkelijke Demons is een absolute must-see voor fans van B-horrorfilms uit de jaren tachtig. Dus hoe slecht kan dit zijn? Nou, slecht. De demonen zetten hun aanval op de Italiaanse media voort als de film begint in een moderne Italiaanse wolkenkrabber waar veel mensen die hun leven leiden hun televisie op de achtergrond aan hebben staan. Ze kijken allemaal naar een soort combinatie van nieuwsverslag/ouderwetse video van een paar onderzoeksjournalisten die bewijzen proberen te krijgen van de gebeurtenissen van de eerste film (waarbij het tijdsbestek van deze film niet meer dan een paar dagen na de eerste film lijkt te liggen). Door het gebruikelijke extra onvermogen om zich te concentreren, weten de verslaggevers een demon weer tot leven te brengen, en hij komt door het tv-scherm heen om de plaag opnieuw te beginnen.<br />Ja. Zo erg is het. Het enige goede wat je over de film kunt zeggen, is dat de soundtrack (als je niet wordt belaagd door types als The Smiths, The Cult, Gene Loves Jezebel enz.) adembenemend is. Die komt van het toetsenbord van Simon Boswell, die als onderdeel van de Argento-dynastie is begonnen en sindsdien films als _Lord of Illusions_ en _Hackers_ heeft gemaakt.<br />Het is een redelijke gratis huur als je van plan bent veel te drinken, maar het is bij lange na niet zo leuk als het origineel. Cronenbergs geweldig grappige stoeipartij in een torenflat met een akelig wezen, _Rivers_ (ook wel bekend als _They Came From Within_ ), is een stuk beter.
When the word "presents" finds its way into a title, preceded by a famous name, the work is usually immediately dismissible. For some reason, people who are capable of creating good art don't seem to be able to see it in others. However, I've always been willing to give the second installment of the Demons trilogy a try. For one thing, the soundtracks are absolutely to die for. Most American directors would have sacrificed small animals to line up the kind of talent on the soundtrack of Demons 2. For another, well, two words: Asia Argento. (Of course, she was eleven when this film was made, and a number of years away from her seeming decision that she would style her acting after early Helen Mirren: steamy looks and little clothing.) As well, Lamberto Bava comes from one of Italy's finest dynasties in that odd horror sub genre known as Giallo (he's the son of Mario Bava, who may well have invented the genre in the sixties). And the original Demons is an absolute must-see for fans of eighties B-horror films. So how bad can this be, right? Well, bad. The demons continue their assault on Italian media, as the movie opens in a modern Italian high-rise where many people going about their lives have their televisions on in the background. They're all watching a kind of combination news report/mater video of some investigative reporter types trying to get proof of the events of the first film (which would seem to put the time frame of this one no more than a few days after the first film). Through the usual horror-film extra inability to concentrate, the reporters manage to bring a demon back to life, and he comes through the TV screen to start the plague anew.<br /><br />Yeah. It's that bad. About the only thing good one can say about the film is that the soundtrack (when you're not being buffeted about by the likes of The Smiths, The Cult, Gene Loves Jezebel, etc.) is stunning. It comes from the keyboard of Simon Boswell, who got his start as a part of the Argento Dynasty and has since gone on to score such films as Lord of Illusions and Hackers.<br /><br />Makes a half-decent free rental if you're planning on drinking heavily, but it's certainly nowhere near the fun the original was. Cronenberg's wonderfully funny high-rise-nasty-creature romp, Shivers (aka They Came From Within), is a whole lot better.