Rosie Perez speelt de hoofdrol in deze bijzonder aanlokkelijke affaire, gecast als Mercedes, een jonge vrouw uit Brooklyn die besloten heeft filmster te worden, hoewel haar omstandigheden dat niet toelaten. Ze woont in Oost-Los Angeles en worstelt met een reeks vruchteloze audities voor welke rol dan ook. Mercedes heeft een relatie met een getrouwde, afgedankte acteur, Harry Harrelson (Harvey Keitel), die in de jaren zeventig een rol had in een westernserie op televisie, en sindsdien zelden meer. Ze accepteert hem als haar minnaar, deels uit eenzaamheid en deels in de hoop dat ze filmrollen zal krijgen vanwege zijn 'contacten'. Maar die laatste zijn van weinig belang, aangezien Harry zichzelf domweg voor de gek houdt in zijn pogingen om terug te krijgen wat hij als verouderde filmroem beschouwt. Om in haar levensonderhoud te voorzien ploetert Mercedes als taxidanseres in een danszaal/bar in het centrum van Los Angeles terwijl ze doorgaat met haar pogingen om in de filmindustrie te slagen, en het is in dat danspaleis dat een jonge immigrant uit Mexico, Ernesto (Michael DeLorenzo) verliefd op haar wordt en het grootste deel van het verhaal gaat over zijn pogingen om het voorwerp van zijn affectie te behagen, ook al zou dat betekenen dat hij haar helemaal kwijtraakt. Dit in wezen traditionele, in de grond gewortelde melodrama heeft slechts een bescheiden budget, ondanks de aanwezigheid van een behoorlijk aantal bekende spelers, onder wie Steve Buscemi, Anthony Quinn en Stanley Tucci, en werd ongeveer een jaar in de ijskast gehouden voor de nogal onsamenhangende distributie en loodzware marketingpogingen ten behoeve ervan, wat jammer is, aangezien de solide productiekenmerken ervan sterk worden geaccentueerd door Alexandre Rockwells bewonderenswaardig beheerste regie, een consistente deugd van zijn werk, en in deze film vanaf de allereerste openingsscène beelden te zien zijn die een montage vormen achter de aftiteling, met Perez op Fifth Avenue en Main Street. Rockwell heeft vaak laten zien dat hij heel nauw samenwerkt met zijn cast, en dat is in dit geval ook het geval, want hij laat zijn acteurs hun rol creëren terwijl alle reclameteksten netjes worden geacteerd via het montageproces, wat resulteert in een artistiek succes voor de regisseur, ondanks de negatieve opmerkingen van sommige vooraanstaande evaluators. De film scoort esthetisch zeer goed, met een groot deel ervan dankzij Tito Larriva, die ook meespeelt als bandleider voor de taxidansers. De nominatie voor de nominatie voor de immer vitale Perez gaat naar de altijd vitale Perez, hoewel er nauwelijks een subpar-optreden wordt ingeleverd. Een redelijke test voor de kwaliteit van een film wordt afgegeven wanneer een kijker binnen een korte periode twee keer naar de film kijkt. Doorgaan met dit ondergewaardeerde werk zal voor velen als een groot genoegen worden beschouwd.
Rosie Perez is the lead in this very engaging affair, cast as Mercedes, a young woman from Brooklyn who has resolved to become a film actress although not favoured by her circumstances, living in East Los Angeles and struggling with a series of fruitless auditions for any sort of part at all. Mercedes has hooked up with a married and washed-up actor, Harry Harrelson (Harvey Keitel), who at one time had performed in a television Western series during the 1970s, and seldom since, accepting him as her lover, in part from loneliness, and as well from a hope that film parts will be coming her way because of his "contacts", but these latter are of small consequence as Harry is simply self-delusional in his attempts at recovering what he perceives as past cinematic renown. In order to adequately support herself financially, Mercedes toils as a taxi dancer in a downtown Los Angeles Skid Row dance hall/bar while she continues carrying on her efforts to succeed at the motion picture business, and it is while there at the dance palace that a young immigrant from Mexico, Ernesto (Michael DeLorenzo), falls in love with her and the largest portion of the narrative depicts his efforts to please the object of his affections, even if they may mean losing her altogether. This essentially tradition rooted melodrama is given only a moderate budget, despite the presence of a goodly number of well-known players, including Steve Buscemi, Anthony Quinn, and Stanley Tucci, and was kept in the can for about a year before its rather desultory distribution and leaden marketing efforts on its behalf, more's the pity as its solid production characteristics are firmly complemented by Alexandre Rockwell's admirably controlled direction, a consistent virtue of his work, and on display in this film from its very opening scene, frames that form a montage behind the credits, featuring Perez at Skid Row's Fifth and Main Streets. Rockwell has often demonstrated that he operates very closely indeed with his cast, and this holds true in this instance as he allows his actors to create their roles while any ad libbing is neatened nicely via the editing process, resulting in an artistic success for the director, despite negative comments from some mainstream evaluators. The film's scoring is aesthetically spot on with a good deal of it contributed by Tito Larriva, who also plays as band boss for the taxi dancers. Acting honours here must go to the ever vital Perez, although nary a sub-par performance is turned in. A fair test for any film's quality is given when a viewer will watch it twice within a brief period. Sitting through this undervalued work will be considered a keen pleasure for many.