Dit verhaal werkt op alle niveaus <0xE2><0x80><0x93> het is intens als een thriller, vol loftuitingen van Lars von Trier, maar het heeft ook zijn eigen verhaal <0xE2><0x80><0x93> en het heeft een boodschap: geluk komt van binnenuit, het best tot uiting in de gewonde soldaat die praktisch (en, geloof het of niet, humoristisch) de hele film lang stukje bij beetje uit elkaar valt, terwijl hij zich voortdurend verontschuldigt tegenover anderen omdat hij zich aan hen opdringt. Je lacht hem uit, maar je benijdt hem ook. De hoofdpersoon is een goedbedoelende maar onhandige schrijver die de hele film lang probeert zijn vrienden te helpen die vlak na de Tweede Wereldoorlog in een trein van Stockholm naar Berlijn zitten. Hij verbindt de parallelle verhalen aan elkaar en verknalt het de mensen daarbij echt. Het is een understatement om te zeggen dat er iets misgaat <0xE2><0x80><0x93> en structureel gezien staan de personages allemaal lijnrecht tegenover elkaar. Het is alsof ze allemaal een tegengestelde hebben <0xE2><0x80><0x93> zo strak als wanneer je antimaterie tegen elkaar ziet botsen. Je zult niet geloven wat voor zieke dingen je uiteindelijk te lachen krijgt. Meer zeggen zou een spoiler zijn <0xE2><0x80><0x93> het enige wat ik kan zeggen is dat het jammer is dat deze film niet in de Verenigde Staten is uitgebracht, zelfs niet op dvd. Een of andere idioot heeft hun waarschijnlijk verteld dat de Amerikanen hem niet zouden krijgen <0xE2><0x80><0x93> wat onzin is, want we krijgen hem niet alleen, maar produceren ook dingen als South Park... Als deze film in de Verenigde Staten op de markt wordt gebracht, zou hij verkocht moeten worden als een doorsnee zwarte komedie, want dat is hij ook. Overdreven, ziek en verknipt, maar fuuuuuuuyyyyyyy!
This thing works on all levels -- it's intense as a thriller, full of Lars von Trier homages, but also very much its own film -- and it does have a message: happiness comes from within, best personified in the wounded soldier who practically (and, believe it or not, humorously) disintegrates limb by limb throughout the film, all the while apologizing to others for imposing on them. You laugh at him, but you envy him as well. The central character is a well-meaning but clumsy writer who spends the whole film trying to help those he befriends on a train from Stockholm to Berlin just after World War II. He ties the parallel stories together, and really screws people up in the process. To say things go wrong is an understatement -- and structurally, the characters are all in perfect opposition to each other. It's like every one of them has an opposite -- just so tight, like watching anti-matter collide. You will not believe the sick stuff you end up laughing at. To say more would qualify as a spoiler -- all I can say is it is a shame this film has not been released in the US, not even on DVD. Some moron probably told them Americans wouldn't get it -- which is crap, because we not only "get" but produce things like South Park... If this film gets marketed in the US, it should be sold as a mainstream black comedy, because that's what it is. Over-the-top, sick and twisted, but fuuuuunnnnnyyyyy!