Het is moeilijk om in deze film iets te vinden dat de moeite waard is. Het is niet de slechtste film die ooit gemaakt is, maar dat zegt niet veel. De plot is heel onsamenhangend en ongelooflijk; het lijkt erop dat de producers een ruimtefilm wilden maken, maar besloten die onder water te maken om het succes van _The Abyss_ te belonen. In sommige scènes lijkt het er inderdaad op dat het verhaal oorspronkelijk voor de ruimte bedoeld was; de onderzeeër heeft een landingsgestel, de technici maken zich zorgen over een scheur in een rubber duikpak op een diepte van verscheidene kilometers, waar de druk de duiker en het pak zou verpletteren als een leeg bierblikje. <br />De film begint goed, met de planning van het terugvinden van een verloren marineonderzeeër. Daarna maakt de film een duikvlucht samen met de Siren 2.<br />De effecten zijn zo-zo. De navigatieschermen zijn allemaal op Commodore 64 (denk eraan, dit is 1990, niet 1983), de onderzeeër wordt bestuurd als geen andere onderzeeër ooit; in plaats van regelpanelen hebben de officieren toetsenborden waarmee ze lange cijferreeksen invoeren om verschillende functies van het schip te besturen. Het interieur van het schip is ook niet al te overtuigend.<br />De laatste scènes springen van onbeholpen naar absurd. Welkom in de jaren vijftig, je kunt je ongeloof bij de deur controleren.<br />Ik zie hier geen plezierfactor. De film is niet goed en ook niet hilarisch slecht in de stijl van MST3k (tot je bij de laatste scène komt), het is alsof je een ietwat rotte appel opeet.
It's difficult to find anything worth of praise with this movie. It's not the worst picture ever made, but that's not saying a whole lot. The plot is quite incoherent and unbelievable; it seems that the producers wanted to make a space movie, but decided to make it underwater to cash in at the success of The Abyss. In some scenes it seems as if the story indeed was set to outer space initially; the sub has a landing gear, the technicians are worried of a rip in a rubber diving suit at the depths of several kilometers, where the pressure would crush the diver and the suit like an empty beer can. <br /><br />The movie starts out okay, with planning of a recovery of a lost naval sub. After that the movie takes a plunge along with the Siren 2.<br /><br />Effects are so-so. The navigational screens are all done on Commodore 64 (remember, this is 1990, not 1983), the sub is controlled like no other sub ever; instead of control consoles, the officers have keyboards with which they enter long number sequences to control various functions of the ship. The interior of the ship isn't too convincing either.<br /><br />The final scenes leap from awkward to absurd. Welcome to the fifties, you can check your suspension of disbelief at the door.<br /><br />I fail to see enjoyment factor here. The movie is neither good nor hilariously bad MST3k-style (until you get to the final scene), it's like eating a slightly bad apple.