Voor mensen zoals ik, die gewend zijn om naar dure Hollywoodfilms te kijken en ervan te genieten, op enorme schermen met surround sound, lijkt deze film zo ver weg. Hoe het me ook verbaasde dat hij zo dicht bij een mens kan zijn terwijl ik ernaar kijk, het is zo natuurlijk dat je het gevoel hebt dat niemand een scenario heeft geschreven of geregisseerd. Je bent de regisseur en je schrijft het scenario terwijl je ernaar kijkt. Voor mij is de tijd die ik besteed aan het kijken naar een film de enige tijd die ik in een andere wereld doorbreng. Deze film is voor mij het eerste voorbeeld dat aantoont dat het niet altijd een must is om miljoenen dollars aan gebudgetteerde films te zien, surround audio-capaciteiten om naar een andere wereld te gaan. Deze films sturen je naar een andere wereld (of misschien laten ze je naar jezelf terugkeren) zonder miljoenen dollars aan budget, of technische capaciteiten. Zo voelde ik me toen ik L'etranger van Camus las.
For those who are like me and are used to watch and enjoy high budget Hollywood films, on huge screens with a surround audio, this film seems to be so distant. However it surprised me how close can it be to any human while I watch it. It is so natural that you feel like nobody wrote a scenario or nobody directed it. You are the director and you are writing the scenario while you watch it. For me, the time I spend on watching a film is the only time which I go to another world. This film is the first sample for me which shows that it is not always a must to watch millions of dollars of budgeted films, surround audio capabilities to go to another world. This films sends you to another world (or maybe makes you return back to yourself) without millions of dollars of budget, or technical capabilities. I felt like that I'm reading L'etranger from Camus.