O jee. Films als deze zitten me echt dwars. Als deze film de waarheid dicht benaderde, dan neem ik aan dat Rommel Hitler al een tijdje kende voordat de Tweede Wereldoorlog begon. In de film zegt Rommel dat Hitler in die tijd veranderd was. Nou, ik kan me niet voorstellen dat Rommel niet iets van Hitlers regeringsbeleid afwist, dus Rommel moet wel schuld hebben aan de Duitse wreedheden. Met dat in gedachten heb ik een probleem met een film die Rommels leven aan het eind tragisch maakt. Hij heeft zijn keuzes gemaakt en wij moeten medelijden met hem hebben? Ik kan het niet. Ik kan het ook niet.' Om maar te zwijgen van de theorie dat als de meer competente generaals de oorlog hadden mogen voeren, de bondgenoten meer moeite zouden hebben gehad om hem te winnen. Als er meer competente mensen aan het hoofd hadden gestaan, zou de Tweede Wereldoorlog misschien nooit zijn begonnen. Als je naar een film kijkt, springt de film van de ene plek naar de andere en lijkt het meestal op een geschiedenisfilm met grote namen die historische rollen spelen. Leo G. Carroll heeft een paar goede scènes met James Mason en ik vond het prettig dat iedereen Engels sprak zonder die belachelijke accenten. Maar verder was het niet erg essentieel.
Oh boy. Films like this really bother me. If this movie is supposed to close to truth, then I assume that Rommel knew Hitler for a time before WWII started. In the movie, Rommel mentions how Hitler had changed from before. Well I can't imagine that Rommel wouldn't have known something about Hitler's government policies so Rommel must share some guilt for the German atrocities. With that in mind, I have a problem with a movie that makes Rommel's life at the end a tragic one. He made his choices and we have to feel bad for him? I can't do it. I also can't buy the theory that if the more competent generals were allowed to fight the war, the allies would have had more trouble winning it. If more competent people were in charge, WWII may never have started in the first place. From a movie watching aspect, the film jumps from place to place and most of the time seems like a history special with big name actors playing the historical roles. Leo G. Carroll has a couple of good scenes with James Mason and I liked the fact that everyone spoke English without the ridiculous accents. But other than that not very essential.