Ik ben dol op zo ongeveer alles wat wijlen Al Adamson in zijn lange en gevarieerde carrière heeft geregisseerd, maar 'The Possession of Zuster Sherri' staat met kop en schouders boven de pret, maar is wel een schoolvoorbeeld van kluchten als 'Horror of the Blood Monsters' en 'Dracula Vs. Frankenstein'. Deze film is echt eng! Of ik wil zeggen dat je opspringt van je stoel als je 'Zuster Sherri' ziet? Nee, natuurlijk niet. Maar deze pastiche van elementen uit 'The Exorcist', 'Ruby' en 'Carrie' is een van die leuke, griezelige horrorfilms uit de jaren zeventig. Je kunt niet precies zeggen wat er zo eng aan is, maar de film druipt van de sfeer. (En wat een einde! Maak je geen zorgen, ik zal het niet voor je bederven. Adamson en producent Sam Sherman hebben het met deze film echt voor elkaar gekregen, en het doet er niet toe of 'Zuster Sherri' een berekend succes was of een gelukkig ongeluk. Jill Jacobson is sympathiek, maar niet uitmuntend als de ongelukkige verpleegster die bezeten raakt van de geest van een onlangs overleden sekteleider (Bill Roy, die in zijn korte rol schittert). Geoffrey Land is oké als haar knorrige vriendje, de dokter. Er zitten een paar blasfemische elementen in (het uiteindelijke doel van deze goedkope drive-infilms was tenslotte winst maken), maar ze dragen in feite bij aan de plot in plaats van dat ze alleen maar als decor dienen. 'Zuster Sherri' was een productie van Poverty Row, en dat is af en toe te zien (sets, special effects, enz.). Toch heeft de film een hart, voor het merendeel fatsoenlijk acteerwerk en regie, en een paar echte huiveringen. Sam Sherman vond het ook gepast om Harry Lubins themamuziek te gebruiken voor de televisieserie 'One Step Beyond' aan het eind van de jaren vijftig/vroeg in de jaren zestig, wat zeker bijdraagt aan de griezelige sfeer. De dvd bevat twee beduidend verschillende versies van de film (de eerste versie bevat een heleboel T&A die op de vloer van de montagekamer eindigen om plaats te maken voor nog meer afgrijselijke dingen), plus de theatertrailer, de tv-spot en een geweldig commentaar van Sherman. Weet iemand trouwens wat er met Bill Roy is gebeurd? Naast John Carradine is hij de beste acteur die ik ken. Ik heb hem ooit in een film van Al Adamson gezien, en hij speelt de sekteleider alsof hij het meent.
I love just about everything the late Al Adamson directed in his long and varied career, but "The Possession of Nurse Sherri" stands head and shoulders above fun yet admittedly grade-Z schlockfests like "Horror of the Blood Monsters" and "Dracula Vs. Frankenstein". This film is actually scary! Am I saying that you're going to jump out of your seat when you watch "Nurse Sherri"? No, of course not. But this pastiche of elements from "The Exorcist", "Ruby", and "Carrie" is one of those nice, eerie little horror movies common to the seventies. You can't put your finger on what's so spooky about it, but the film drips with atmosphere. (And what an ending! Don't worry, I won't spoil it for you.) Adamson and producer Sam Sherman really nailed it with this one, and it doesn't matter whether "Nurse Sherri" was a calculated success or a happy accident. Jill Jacobson is likable but not outstanding as the hapless nurse who becomes possessed by the spirit of a recently deceased cult leader (Bill Roy, who shines in his brief role). Geoffrey Land is okay as her surly doctor boyfriend. There are some blaxploitative elements here (profit was the bottom line with these cheap drive-in flicks, after all) but they actually contribute to the plot rather than just being window dressing. "Nurse Sherri" was a Poverty Row production, and it shows at times (sets, special effects, etc.). Still, the film has heart, mostly decent acting and direction, and some genuine chills. Sam Sherman also saw fit to use Harry Lubin's theme music for the late '50s/early '60s television series "One Step Beyond" in this film, which certainly adds to the creepy atmosphere. The DVD contains two significantly different cuts of the movie (the early version features a lot of T&A that wound up on the cutting room floor to make way for more horrific stuff) as well as the theatrical trailer, the TV spot, and a great commentary by Sherman. Does anybody know whatever happened to Bill Roy, by the way? Next to John Carradine, he's the best actor I've ever seen in an Al Adamson film, and he plays the cult leader like he means it.