De paar recensies die ik online kon vinden over Barnens Institut doen het niet echt eer aan. Ik heb ze allemaal gelezen voordat ik de dvd bestelde, maar om de een of andere reden heb ik hem toch besteld. Ik had er bijna meteen spijt van, maar de bestelling was al doorgestuurd, dus ik kon hem niet annuleren. Ik ben nu heel blij dat ik dat niet kon. Het is een buitengewone film.<br />Ik zal geen synopsis van de plot geven, want dat hebben andere recensenten al gedaan. Maar ik zal wel zeggen dat ik de opmerkingen niet begrijp dat het naargeestig, schokkend, vreemd, klinisch, deprimerend of pornografisch is. Het is in elk geval heel ongewoon, en ik neem aan dat sommige mensen het vreemd zouden kunnen vinden, maar de andere kritieken moeten een afspiegeling zijn van die van de recensenten. Ik heb geen behoefte aan jongens, dus vond ik de naaktheid helemaal niet pornografisch. Het is gewoon een jongen die probeert uit te vinden wie hij is, zonder enige hulp van de onverantwoordelijke volwassenen in zijn leven. En het is Zweden, niet Utah, dus topless vrouwen stellen niets voor.<br />Maar wat me het meest verbaasde, was dat de film zo positief was over deze dappere, verdwaalde jongen, die een soort Odyssee doormaakt van allerlei vreemde ervaringen, op zoek naar <0xE2><0x80><0x93> en uiteindelijk vinden van <0xE2><0x80><0x93> zichzelf. Het is fascinerend, heel origineel en bijzonder bevredigend.<br />'Ik ook.' Het verbaast me niets dat Barnens drie belangrijke Guldbagge-prijzen won, voor beste film, regie en acteur, maar het verbaast me wel dat de acteur die won niet Tomas Fryk was, de jongen wiens onverschrokken optreden als Reine een van de meest opmerkelijke films ooit moet zijn geweest, maar Ingvar Hirdwall in de betrekkelijk onbeduidende rol van Stig, het louche vriendje van Reines moeder. Dat begrijp ik helemaal niet, maar dat verandert niets aan het feit dat dit een geweldige film is.
The very few reviews I could find online of Barnens ö really do not do it justice. I read them all before ordering the DVD, but for some reason I ordered it anyway. I regretted it almost immediately, but the order had already gone through so I couldn't cancel it. I'm very glad now that I couldn't. It's an extraordinary movie.<br /><br />I won't give a synopsis of the plot, because other reviewers have already done that. But I will say that I don't understand comments that it's bleak, shocking, weird, clinical, depressing or pornographic. It is certainly very unusual, which I suppose could make it seem weird to some people, but the other criticisms must reflect the reviewers' own issues, because I didn't see any of that in the movie I just watched. I'm not attracted to boys, so the nudity didn't seem pornographic at all to me--it's just a kid trying to figure out who he is with no help at all from the irresponsible adults in his life. And it's Sweden, not Utah, so topless women are no big deal.<br /><br />But what surprised me most is how positive the movie is in its depiction of this gutsy lost kid who goes on a sort of Odyssey through all sorts of strange experiences, looking for--and ultimately finding--himself. It's fascinating, thoroughly original, and deeply satisfying.<br /><br />I'm not at all surprised that Barnens ö won three major Guldbagge awards, for best film, direction, and actor, but I'm absolutely astounded that the actor who won was not Tomas Fryk, the kid whose fearless performance as Reine must be one of the most remarkable ever filmed, but Ingvar Hirdwall in the relatively insignificant role of Stig, Reine's mother's sleazy boyfriend. I don't understand that at all, but it doesn't alter the fact that this is a great movie.