Nou, ik zou zeggen dat dit een heel plezierige en enigszins ontroerende film is, ondanks de tekortkomingen. Ik geloofde geen moment dat Matthau ook maar iets wist van het beroep van tandarts. Bovendien leek Hawns personage zich aan het begin van de film vrij snel te herstellen van een suïcidale depressie. Om nog maar te zwijgen van het feit dat de hele zaak nogal belachelijk leek. De film slaagt echter dankzij een goed tempo, humor en de sterren. Matthau was dan wel geen tandarts, maar hij was even amusant als anders. Bergman bracht de film heel gevoelig (vooral tijdens de scène waarin zij en Matthau na het werk iets gaan drinken) en ook met veel humor. Ik geloof dat het haar optreden was dat mijn broer naar deze film deed kijken nadat hij een paar scènes had gehoord. Hawns optreden is opmerkelijk, hoewel een Oscar misschien iets te veel van het goede zou zijn geweest. Het komt erop neer dat je deze film niet te serieus moet nemen, dan zul je ervan genieten.
Well I would say that this is a very enjoyable and somewhat touching movie despite its flaws. I didn't believe for a minute that Matthau knew the first thing about being a dentist. Also, Hawn's character seemed to recover from suicidal depression rather quickly at the beginning of the movie. Not to mention the entire thing seemed rather ridiculous. However, the film does succeed due to a good pace, humor, and its stars. Matthau may not have been a dentist, but he was as amusing as he usually is. Bergman brought a great deal of sensitivity to the film (especially during the scene where her and Matthau go out for a drink after work) and also a good deal of humor. I believe it was her performance that made my brother take notice of this movie after overhearing a couple scenes. Hawn's performance is noteworthy, although an Oscar may have been over doing it a bit. Basically, don't take this movie too seriously and you will enjoy yourself.