Om te beginnen brengt deze film je in een soort niemandsland-stemming. Je weet niet wat je moet voelen. Zozeer zelfs dat je geen medelijden hebt met Caines personage als zijn zoon vermoord wordt (wat eigenlijk vooral te wijten is aan de slechte montage). Het script was te nietszeggend. De situaties doen er niet toe als je ernaar kijkt. De soundtrack, of het gebrek daaraan (als die er al was, was die niet goed genoeg om je er iets van te herinneren), maakt het er niet beter op. De enige goede verrassing in deze film was het optreden van Andy Serkis. Hij deed het beter dan Caine, zo niet beter. Het verhaal zou waarschijnlijk beter verlopen zijn als Serkis hem vermoord had. Want eerlijk gezegd voel je geen enkele verlossing in de climax. Gewoon een gevoel van gebrek aan gevoel, als je begrijpt wat ik bedoel. Het komt erop neer dat deze film totaal geen snaar raakt. Het publiek blijft de hele tijd van elkaar vervreemd.
First off, this movie leaves you in a limbo mood wise. You don't know what to feel. So much so that you don't feel bad for Caines character when his son gets murdered (which was actually mostly due to bad editing). The script was too bland. None of the situations matter as you watch them. The soundtrack, or lack there of (if there was it wasn't good enough to even remember) does not help it one bit. Only good surprise to this movie was Andy Serkis' performance. It was on par if not better than Caine's. The story would have probably gone better off if Serkis would have killed him. Because quite frankly you don't feel any kind of redemption in the climax. Just a feeling of lack of feeling, if ya feel me. Basically this movie massively lacks draw. Leaving the audience alienated throughout the entire thing.