Het is een oorlogsdrama <0xE2><0x80><0x93> de Tweede Wereldoorlog, met Fransen, joden en Duitsers <0xE2><0x80><0x93> maar op de een of andere manier is het ook leuk, heel leuk. Directeur Jean-Paul Rappeneau schreef het script voor zijn goed ontvangen film _Bon Voyage_ (2003). In tegenstelling tot de film _Safe Conduct_ van regisseur Bertrand Tavernier, ook wel bekend als _Laissez-passer_ (2002), _Gloomy Sunday_ van Rolf Schubel (1999), of _Lucie Aubrac_ van Claude Berri (1997), is _Bon Voyage_ net zo vrolijk als de titel klinkt <0xE2><0x80><0x93> _c'est la vie_ (wat dan ook) <0xE2><0x80><0x93> en we hebben het te danken aan de mooie, getalenteerde Isabelle Adjani. Het is haar verrukkelijke vertolking als het middelpunt van aantrekkingskracht (en aandacht) en de oorzaak en het gevolg van dit alles, die de De kern van het verhaal draait om een paar jonge enthousiastelingen: Grégori Derangère als Frédéric en Virginie Ledoyen (uit Fran<0xC3><0xA7>ois Ozons '8 vrouwen') als Camille. De weergaloze Gérard Depardieu, de geestige Yvan Attal (uit 'Mijn vrouw is een actrice') en de veelzijdige Peter Coyote (die hier met Frans, Engels en Duits goochelt) maken deel uit van de sterren van het gezelschap.<br />Er komen veel personages voor in deze film, en hoe alles wordt gegoocheld is een vakkundigheid die geen analyse vereist <0xE2><0x80><0x93> Rappeneau is gewoon een genie. Het verhaal bouwt zich vanzelf op, de ene episode na de andere, of zelfs met elkaar overlappende gebeurtenissen, maar het is nooit verwarrend <0xE2><0x80><0x93> dat is het leuke ervan, op de een of andere manier komt elk detail op het scherm terecht en eten we het allemaal op als een lekker Frans toetje, letterlijk. Er zijn opwinding, trillers, tedere, aarzelende momenten en gespannen, onheilspellende ontsnappingen, die zich allemaal voor onze ogen afspelen.<br />Door de Director's Note op de officiële site van Sony Pictures Classics Bon Voyage te lezen, gaf Rappeneau aan dat dit zijn meest persoonlijke en succesvolle werk ooit is. Het afbeelden van Bordeaux 1940 uit herinneringen aan zijn jeugd ligt hem zeer na aan het hart en hij 'heeft het script bijna 3 jaar lang bewerkt en aangepast'. Deze film is in alle opzichten een werk van liefde, de cast en de crew complementeren de passie van de regisseur en een formidabel script van samenstellers samen met de regisseur en zijn zoon Julien <0xE2><0x80><0x93> aanpassingen door Gilles Marchand, Patrick Modiano en Jér<0xC3><0xB4>me Tonnerre.<br />Muziek door Gabriel Yared (in toonaard variërend van 'The English Patient' tot 'Talented Mr. Ripley'), die een passend thema verschafte dat het tempo en het ritme van de plot gaande hield <0xE2><0x80><0x93> bijna als een non-stop rijdende trein, die de levendige energie van Adjani's Viviane weerspiegelt (zelfs als ze moe is), die haar op de been houdt terwijl ze alles onder ogen ziet wat er op haar weg komt, die met opgeheven hoofd en altijd in stijlvolle kleding voortloopt, die niet omkijkt, laat staan tijd heeft om spijt te hebben. <br />Ah, de prachtig vertaalde, vaardige ondertitels van Ian Burley, die ook ondertitels voor Italiaanse films deed: 'Bread and Tulips' (2000) alias Pane e tulipani, 'The Last Kiss' (2001) alias L'ultimo bacio, en Tom Tykwers 'Heaven' (2002).<br />Als je dit veel te lichte oorlogsdrama te licht vindt, moet je 'Aimée en Jaguar' van Mdex Fbeberboogck (1999, in het Duits, gebaseerd op een waargebeurd verhaal) eens lezen, met briljante vertolkingen van Juliane Kdehler als Aimée en Maria Schrader als Jaguar.
It's wartime drama - WWII, with French and Jews and Germans, but this one is somehow fun, earnestly so. Director Jean-Paul Rappeneau co-wrote the script to his well-received film "Bon Voyage" (2003). Unlike director Bertrand Tavernier's "Safe Conduct" aka "Laissez-passer" (2002), w-d Rolf Schubel's "Gloomy Sunday" (1999), or w-d Claude Berri's "Lucie Aubrac" (1997), "Bon Voyage" is as chipper as its title sounds - c'est la vie (whatever) - and we have the beautiful talented Isabelle Adjani to thank for. It is her delightful performance throughout as the center of attraction (and attention), the cause and effect of it all, that made the film so enjoyable as it is. Hell, what's another derailment of her plan and expectations - will worry about that another time. The backbone of the story does revolve around a pair of young enthusiasts: Grégori Derangère as Frédéric and Virginie Ledoyen (from Francois Ozon's "8 Women") as Camille. The incomparable Gérard Depardieu, the witty Yvan Attal (of "My Wife is An Actress") and versatile Peter Coyote (juggling French, English and German here) are some of the stellar cast involved. <br /><br />There are many characters coming and going in this plot of a movie, and how it's all juggled is a skilful knack that requires no analysis - Rappeneau is simply a genius. The story just builds upon itself, one episode after another, or even with overlapping events, but never confusing - that's the delight of it all, somehow every detail turns out right on the screen and we just lap it all up like a tastily presented French dessert, literally so. There's thrills, trills, tender hesitant moments and taut ominous escapes, all playing out in front of our eyes. <br /><br /> From reading the Director's Note on the Sony Pictures Classics' Bon Voyage official site, Rappeneau indicated this is his most personal and successful work ever. Depicting Bordeaux 1940 from memories of his childhood years is very much close to his heart and he "had worked and reworked the script for almost 3 years." This film is a labor of love all round, the cast and crew complementing the director's passion and a formidable script by collaborative writers along with the director and his son Julien - adaptation efforts by Gilles Marchand, Patrick Modiano, and Jérôme Tonnerre.<br /><br />Music by Gabriel Yared (varied in tone from his previous film scores like "The English Patient" or "Talented Mr. Ripley"), who provided a befitting theme that kept the pace and rhythm of the plot going - almost like a train going non-stop, reflecting Adjani's Viviane's vivacious energy (even when she's tired), keeping her going as she meets whatever comes, walking on with head held high and stylish attire always, no looking back, let alone time for regrets. <br /><br />Ah, mustn't forget the wonderfully translated, skilful subtitles by Ian Burley, who also did subtitles for films in Italian: "Bread and Tulips" (2000) aka Pane e tulipani, "The Last Kiss" (2001) aka L'ultimo bacio, and Tom Tykwer's "Heaven" (2002).<br /><br />If you find this much too light a wartime relationship drama, try w-d Mäx Fäberböck's "Aimée and Jaguar" (1999, in German, based on a true story) with brilliant performances from Juliane Köhler as Aimée and Maria Schrader as Jaguar.