Gezien het feit dat er weer zo'n overdreven dramafilm van Hollywood op ons af is gekomen, waarin andere films totaal hebben gefaald (vooral gezien het meest onderschatte optreden in de dramatische vertolking van Natalie Portman), wordt deze film bijna unaniem aangestuurd door de chemie die Susan en Natalie delen. Ze lijken tijdens de film zo natuurlijk dat je hen voor een echt gezin zou kunnen aanzien. Ze maken zoveel moeder-dochterconflicten in het verhaal mee dat het moeilijk is om hun acteertalent niet op te merken. Ik heb het gevoel dat de getalenteerde optredens van deze twee actrices opvielen waar het verhaal tekortschoot en bijna te bekend was (vol clichés) en de lijdensweg van het verhaal echt hebben gered. Ik zou deze film vooral aanbevelen aan mensen die van een van de twee actrices houden of van dergelijke overdreven drama's.
Regarded as another one of the recent over-the-top drama's brought upon us by Hollywood, this movie excels where others have totally failed(especially considering the most underrated performance in recent dramatic character portrayal by that of Natalie Portman), this film is almost unanimously driven by the chemistry that both Susan and Natalie share. They seem to be so natural during the movie that you would mistake them for a real family. They go through so many mother-daughter conflicts in the story its kind of hard not to pick up on their acting abilities. I feel that these two actress' talented performances picked up where the story was lacking and almost too familiar (full of cliche's) and really saved the suffering plot. I would recommend this movie mainly to those who like either of the two actresses or such over-the-top drama's.