Niets is erger dan de volkerenmoorden in de geschiedenis van onze wereld. Deze film probeert de verschrikkingen te beschrijven die één bepaalde familie <0xE2><0x80><0x93> een veel voorkomend vertelmiddel <0xE2><0x80><0x93> te verduren krijgt in de atoombomwereld van Hiroshima. De meest gedenkwaardige delen zijn de beelden en de trieste beelden waarmee de mensen van Hiroshima geconfronteerd worden in de nasleep van de oorlog. Het verhaal gaat echter meer over het effect op een specifieke groep mensen en hoe ze ermee omgaan om verder te gaan met hun leven; met andere woorden, als je niet echt om hen geeft, wordt de film saai. Maar het is moeilijk om niet om hen te geven als het thuisland van een familie verwoest wordt. Ik weet niet zeker of ik deze film zou aanbevelen, want er wordt erg weinig in gezegd en eerlijk gezegd was ik niet zo geïnteresseerd in de problemen van de familie.
Nothing is worse than the genocides of our world's history. This film attempts to describe the horror faced by one particular family - a common narrative device - in the atomic bomb world of Hiroshima. The most memorable parts are the graphic and saddening images that the people of Hiroshima face in the aftermath of war. The story, however, becomes more concerned with the effect on a specific group of people and how they cope with getting on with their lives; in other words, if you don't really care about them, the film grows boring. It's hard not to care, though, when a family's homeland is wrecked. I'm not sure if I would recommend this film, because it says very little politically and, honestly, did not keep my interest in the family's troubles.