Caroline Bender (Hope Lange) doet niets anders dan proberen een baan te vinden. Haar echte ambitie is om met Eddie te trouwen en een kind te krijgen.<br />April (Diane Baker) is te onschuldig om lang zo te blijven en wordt te gemakkelijk verliefd, een gevaarlijke combinatie.<br />Greg (Suzy Parker) is een doorzetter en wil actrice worden.<br />Alle drie zijn ze gedoemd tot een dramatische rol in 'The Best of Everything', een soapopera uit 1959/morele komedie/soms degelijke film die met de seconde ouder wordt.<br /><br />In de genadeloze wereld van de paperback is het niet zo ordinair als 'Valley of the Dolls', maar ook niet zo vanille als 'Three Coins in the Fountain'. De mannen in de groep <0xE2><0x80><0x93> Brian Aherne, Stephen Boyd, Louis Jourdan en Robert Evans <0xE2><0x80><0x93> zijn gehaaid, goed gekleed en voor het merendeel waardeloos. Aherne is de inwonende zedendelinquent <0xE2><0x80><0x93> hij pikt alles wat voorbijkomt en maakt links en rechts ongewenste avances. Zijn karakter is zo aanstootgevend als de pest, maar het wordt helemaal niet serieus genomen. Ik denk dat de laster nog niet was ontdekt. Boyd werkt daar ook, hoewel je hem nooit echt iets ziet doen. Hij heeft het te druk met ouder, wijzer en dronkener te zijn. Evans is in het buitenland, alleen maar om Diane Baker in stijl te laten lijden <0xE2><0x80><0x93> hij is een rijke jongen die haar in de problemen heeft gebracht, dus in plaats van met haar te trouwen, zoals beloofd, neemt hij haar mee voor een 'operatie'. <br />Jourdan is een regisseur die per abuis een verhouding met Parker heeft. Ze delen een vechtscène die vrij vrij van beperkingen is, in elk geval in een film als deze, maar uiteindelijk wordt de scène geruïneerd door Parkers histronica. Uiteindelijk stalkt ze hem bijna, en ze heeft zo'n ellendig lot echt niet verdiend, ondanks haar slechte acteerwerk.<br />Joan Crawford spuwt vuur in de rol van Amanda Farrow, de inwonende 'heks' die automatisch onbeleefd is tegen haar legioen secretaresses. Nou ja, ze zijn jonger, nietwaar? Is dat niet voldoende reden om iemand te haten? Caroline denkt van niet, aangezien ze bewonderenswaardig elke kans aangrijpt om tegen juffrouw Farrow in te gaan. Crawford krijgt maar één keer de vrije hand, als ze tegen haar getrouwde vriend zegt: 'Je kunt je vrouw met haar konijnensmoel allebei naar de hel sturen', en de hoorn op de haak smijt. Je krijgt nooit de arme ziel te zien die het waagt haar te dwarsbomen.<br />Martha Hyers'verhaallijn' is, als het ware, uiterst zwak, en ze is als ongehuwde moeder pijnlijk over de top. Afgezien van het feit dat ze een enorme 'W' (van 'hoer') op haar vest draagt, loopt ze het grootste deel van haar filmtijd als een zielig hoopje rond. Erger nog, ze krijgt niet de beleefdheid om het op het eind allemaal 'afgesloten' te krijgen, hoe dan ook. Het zal niet veel uitmaken, maar toch. Het is pijnlijk duidelijk dat dit alles in een totaal andere wereld heeft plaatsgevonden. De mensen waren over het algemeen aardiger tegen elkaar en het werk was niet vervelend maar opwindend, in elk geval voor een meisje van buiten New York.<br />Afgezien van een niet overtuigende dronkenmansscène, lijkt het allemaal redelijk echt als Caroline, die in elk geval meer dan één kant van haar karakter heeft.<br />Ik bewonder het dat vrouwen een mening hebben, een kans en een keuze. Niet dat het niet mooi verpakt is, maar het levert wel punten op voor gelijkheid. In 1959 was dat waarschijnlijk opmerkelijk en mogelijk controversieel.
Caroline Bender (Hope Lange) is just killing time getting a job. Her real ambition is to marry Eddie and have a baby. <br /><br />April (Diane Baker) is too innocent to stay that way for long and falls in love too easily, a dangerous combo. <br /><br />Greg (Suzy Parker) is a go-getter and wants to be an actress. <br /><br />All three are doomed for dramatics in 'The Best of Everything', a 1959 soap opera/morality play/sometimes solid movie that is aging by the second.<br /><br />Set in the cut-throat world of paperback publishing, its not as trashy as "Valley of the Dolls" but not as vanilla as "Three Coins in the Fountain."<br /><br />The men in the mix - Brian Aherne, Stephen Boyd, Louis Jourdan and Robert Evans - are slick, well-dressed and no good, for the most part. Aherne is the resident sexual offender - will pinch anything walking by, and makes unwanted advances right and left. His character is offensive as hell, but its not played seriously at all. Harassment hadn't been discovered yet, I guess. Boyd works there, too, although you never see him actually doing anything. He's too busy being older, wiser and drunker. Evans is abroad just so Diane Baker can suffer in style - he's a rich kid who's gotten her in 'trouble' so instead of marrying her, as promised, he's taking her to get an 'operation.' <br /><br />Jourdan is a director who mistakenly has an affair with Parker. They share a fight scene which is fairly no-holds barred, in a movie like this anyway, but the scene is ultimately ruined by Parker's histronics. She ends up nearly stalking him, and she really didn't deserve such a lousy fate, her bad acting notwithstanding.<br /><br />Joan Crawford breathes fire as Amanda Farrow, the resident 'witch' who is automatically rude and dismissive of any of her legion of secretaries. Well they are younger, aren't they? Isn't that sufficient reason to hate a person? Caroline doesn't think so, as she admirably stands up to Miss Farrow every chance she gets. Crawford only gets to let loose once, when she tells her married boyfriend 'you can your rabbit-faced wife can both go to hell' and slams down the phone. You never get to see the poor soul who dare crosses her. <br /><br />Martha Hyer's 'storyline', as it were, is extremely weak, and she is painfully over-the-top as an unmarried mother. Short of wearing a huge "W" (for 'whore') on her cardigan, she walks around like a pathetic mess for most of her screen time. Even worse, she is not given the courtesy of having it all 'tied up', one way or the other, at the end. It won't matter that much, but still..<br /><br />Its painfully obvious this all took place in a totally different world. People were nicer to one another for the most part and work was not a drag but something exciting, for a girl from outside NYC anyway.<br /><br />One unconvincing drunk scene aside, Hope Lange helps it seem reasonably real as Caroline, who at least has more than one side to her character. <br /><br />I admire that women are seen having an opinion, a chance and a choice. Not that its not wrapped in a nice bow, but it makes some points for equality. In 1959 that was probably noteworthy and possibly controversial. 7/10.