De belangrijkste regel bij het maken van deze film schijnt te zijn geweest: 'Maak nooit een scène van 1 minuut als je er ook een van 10 minuten van kunt maken.' Dit was een principe dat vanaf het begin was vastgelegd in een oneindig lange opname van de diploma-uitreiking van de Harvard-studenten in 1870. Ik neem aan dat de bedoeling van die scène was om een paar van de hoofdpersonen in het verhaal te introduceren en iets van hun achtergrond te laten zien <0xE2><0x80><0x93> wat enigszins effectief is als je het idealisme van de diploma-uitreiking op Harvard vergelijkt met het realisme van het leven in Johnson County, Wyoming, maar het blijft maar doorgaan, en dat vormt de basis voor een film die herhaaldelijke perioden van geestdodend niets bevat, wat nog erger wordt gemaakt door het feit dat ik een aanzienlijk deel van de dialoog bijna onsamenhangend vond. Uiteindelijk kon ik dit niet eens in één scène bekijken. Ik haalde de helft ervan en moest het een paar dagen opzij leggen voordat ik mezelf terug kon slepen om te zien hoe het afliep.<br />Mijn reactie op deze film is in veel opzichten jammer, want er zitten positieve kanten aan. De optredens zijn over het algemeen van een hoog niveau, vooral van Kris Kristofersson als Averill, Christopher Walken als Champion en Isabelle Huppert als Ella. Het basisverhaal <0xE2><0x80><0x93> dat voortdurend door dat geestdodende niets wordt onderbroken <0xE2><0x80><0x93> is mogelijk interessant, omdat het zich richt op de pogingen van immigranten om zich in Johnson County te vestigen en op de pogingen van een plaatselijke veehouderij om hen tegen te houden door een aantal van hen te doden in samenwerking met de regering en het leger. En dan zijn er ook nog een paar absoluut adembenemende scènes. Dat gezegd hebbende, zou het allemaal in de helft van de tijd gedaan kunnen zijn <0xE2><0x80><0x93> en dat zou ook zo moeten zijn. Uiteindelijk worden al die mogelijke positieve dingen weggevaagd door <0xE2><0x80><0x93> alweer <0xE2><0x80><0x93> het geestdodende niets waar de film om lijkt te draaien. Serieus <0xE2><0x80><0x93> 2/10.
The operative rule in the making of this film seems to have been "never make a 1 minute scene when you can make it a 10 minute scene." This was a principle set right from the start with an interminably long portrayal of the graduation of the Harvard class of 1870. The point of that scene, I suppose, was to introduce some of the primary figures in the story and give a bit of their background - which is somewhat effective when comparing the idealism of the Harvard graduation ceremony to the realism of life in Johnson County, Wyoming, but it just keeps going and going, and that sets the stage for a film that features repeated stretches of mind-numbing nothingness, made even worse by the fact that I found a significant amount of the dialogue to be almost incoherent. In the end, I couldn't even watch this in one sitting. I got through about half of it and had to set it aside for a couple of days before I could drag myself back to see how it turned out.<br /><br />My reaction to this movie in many ways is a shame, because there are positives here. The performances are generally of a high calibre, especially from Kris Kristofersson as Averill, Christopher Walken as Champion and Isabelle Huppert as Ella. The basic story - interspersed as it is around that ever-present mind-numbing nothingness - is potentially interesting, focusing on the efforts of immigrants to establish themselves in Johnson County and a local cattle company's efforts to stop them by killing a number of them in collaboration with the government and the military. There's also some absolutely breathtaking scenery shots. Having said that, the whole thing could frankly have been done in half the time - and should have been. In the end, all those potential positives are washed out by - again - the mind-numbing nothingness that the movie seems to revolve around. Seriously - 2/10.