Als liefhebber van oude films had ik veel gehoord over de controversiële film _CALIGULA_, die door sommigen werd beschouwd als een van de meest realistische epische films en door anderen als een van de walgelijkste pornofilms. Ik besloot hem in zijn geheel te bekijken om hem zelf te evalueren, in de hoop iets positiefs te vinden dat recht zou doen aan de vele beschuldigingen aan het adres van de film. Op een herfstavond ging ik in mijn stoel zitten en begon te kijken. Het eerste citaat uit het Nieuwe Testament schokte me een beetje en veroorzaakte de eerste controverse in mij... waarom zou je een zin uit het evangelie van Marcus in de film over het heidense Rome opnemen? Maar de pastorale scène in het voorspel met een jong, halfnaakt stel (Caligula en Drusilla) dat hopeloos door de weilanden rent, kwam me nogal sentimenteel voor. De muziek die gedenkwaardig klonk terwijl de aftiteling werd getoond, prikkelde me ook in positieve zin. Toch kwamen er al snel negatieve gevoelens bij me op, vooral na de dood van Tiberius. De wreedheid leek heel intens en de seksualiteit werd overdreven. Maar in het midden was het niet zo afschuwelijk. In de tweede helft van de film had ik het gevoel dat ik geen historisch epos zag, maar een buitengewoon walgelijke pornofilm. Uiteindelijk zei ik tegen mezelf: 'Dit is een van die films waar je echt een hekel aan kunt hebben...' Ik ben me ervan bewust dat een film controversieel kan zijn, maar ik had nooit verwacht dat CALIGULA zo ver zou gaan in het elimineren van alle grenzen van de smaak. Ik haat deze film om vele redenen, maar vooral één.<br />CALIGULA dient niet het doel van een oud epos (dat het beweert te zijn), maar Bob Guccione, de regisseur en oprichter van het pornografische tijdschrift Penthouse, streeft ernaar filmkunst met porno te combineren. Dat is, denk ik, de ernstigste kwestie waarvan de film beschuldigd kan worden. Film is een kunst die geregeerd moet worden door smaak, door een boodschap, door een gevoel van epische grandeur, terwijl deze film alle grenzen van goede smaak overschrijdt. Caligula toont de meest beestachtige kant van de mens op de meest verdorven, decadente manier. Sommige scènes zijn zo walgelijk dat ik niet geloof dat er mensen zijn wier psyche er niet door beïnvloed zal worden. Sommigen zeggen dat het Rome onder Caligula zo wreed was. Ja, dat is waar. Corruptie bloeide in die tijd, diverse seksuele afwijkingen waren te verkiezen boven Romeinse burgers. Toch geloof ik niet dat het juist is om je zo strikt te richten op deze afwijkingen en er de nadruk op te leggen van een oud epos. Ik geloof dat het eerder bewijst dat de bizarre psyche van de producenten en hun vreemde neigingen...<br />Grote historische fouten: Het scenario van Gore Vidal is berucht om zijn onnauwkeurigheid. Het valt bijvoorbeeld op dat Proculus (Donato Placido) een historische Romeinse senator is. Maar in de film wordt hij neergezet als een eenvoudige soldaat die door Caligula op zijn meest decadente manier wordt gemarteld en verkracht. Bovendien is Livia niet door Caesar verkracht toen ze met Proculus trouwde. Waarom zou je de verhalen van historische personages veranderen in verhalen vol ongelooflijke vulgariteit en geweld? Een ander voorbeeld van historische travestie is de figuur van Caesonia, geportretteerd door Helen Mirren. Zij wordt afgebeeld als Caligula's vrouw, samen met Drusilla, zijn zuster. Caligula trouwde zelfs lang na de dood van zijn zuster met Caesonia. Het seksueel misbruik van zijn nieuwe vrouw in de tempel is een hilarische scène zonder historische basis. Ik had ook een hekel aan het moment met de moordmachine <0xE2><0x80><0x93> een zuivere verbeelding van de regisseur, die niets met historische feiten te maken heeft.<br />Technisch gezien is de film niets bijzonders. De cinematografie kan niet prat gaan op een uitzonderlijke kwaliteit, en de decors samen met de kostuums zijn ook niet bijzonder. Maar het enige sterke punt van de film zijn de uitvoeringen, vooral die van Malcolm McDowall als Caligula. Hij levert in de hoofdrol een perfecte prestatie door de waanzin en wreedheid van de keizer te vertolken. McDowall verhoogt de waarde van de film. Als alles je in Caligula dwarszit, kun je in elk geval zijn optreden bewonderen. Ik zag ook Helen Mirren voor me als Caesonia en Teresa Ann Savoy als Drusilla (maar de film is gebaseerd op een roddel van Suetonius dat Caligula het met zijn zus deed). Sir John Gielgud als Nerva en Peter O'Toole als de oude Tiberius zijn ook gedenkwaardig. O'Toole speelt zijn beste rol in de Capri Grotto-scène, waarin hij de decadentie en de uitlaatgassen van de oude keizer uitbeeldt. Ja, ik geef toe dat ALLES aan CALIGULA wat mij betreft goed is. Daarom geef ik de film geen 1/10.<br />LAATST ONDERZOEK: De historische onnauwkeurigheid van de film gaat ook gepaard met slechte continuïteit. Laten we het begin eens analyseren: Caligula komt naar Capri Grotto, waar hij de verschrikkelijke geneugten van de oude Tiberius ziet. En dan, na ongeveer 15 minuten, verplaatst de actie zich naar Rome, waar een zwarte vogel bij het bed van Drusilla en Caligula een slecht voorteken is. En onmiddellijk zijn de personages weer op Capri, waar Nerva (John Gielgud) sterft...?<br />Al met al raad ik niemand CALIGULA aan. Als je het verhaal wilt weten, lees dan Robert Graves' schitterende roman I, CLAUDIUS en CLAUDIUS THE GOD, of kijk naar de miniserie van Herbert Wise met het schitterende optreden van Derek Jacobi. CALIGULA is een ziekelijke film, waarvan de ernstigste misdaad de vernietiging van de kunst is. Het is voor het grootste deel een pornofilm die je nooit een epos zou moeten noemen. Er zijn films die echt artistiek zijn en die de smaak van de mensen voor schoonheid aanscherpen,<br />Er zijn films die echt artistiek zijn en die de smaak van de mensen voor schoonheid aanscherpen,<br />Er zijn films die een middelmatig vermaak zijn; en toch hebben ze iets te bieden.<br />Er zijn films die extreem geweld tonen; en toch dragen ze een bepaalde moraal in zich.<br />Er zijn echter ook films die ziekte en decadentie tonen ter wille van de mensen, en die daardoor de geest van de mensen aantasten.<br />Helaas behoort Caligula tot de laatste groep.
As an ancient movie fan, I had heard much about the controversial movie CALIGULA assessed ambiguously as one of the most realistic epics by some and as one of the most disgusting porn movies by others. I decided to see it in the entire uncut version to evaluate it myself hoping to find something positive that would make justice to the many accusations towards the film. I sat down in my chair one autumn evening and started to watch. The beginning quotation from the New Testament shocked me a bit and raised the first controversy in me...why to entail a sentence from the Gospel by Mark in the movie about pagan Rome? But the prelude pastoral scene with a young half naked couple (Caligula and Drusilla) running hopelessly through meadows seemed quite sentimental. The music which sounded memorably whilst the credits also provoked me in the positive sense. Yet, the negative feelings raised in me quite soon, particularly at the death of Tiberius. The cruelty seemed very intense and sexuality exaggerated. However, it was not that horrific to the middle. During the second half of the film, I felt as if I watched no historical epic but an extremely disgusting porn. In the end, I said to myself "This is one of the movies that one may really hate" ... I am aware that a movie may be controversial but I had never expected that CALIGULA would go that far in removing all limits of taste. I hate this film due to many reasons, but particularly one.<br /><br />CALIGULA does not serve a purpose of an ancient epic (which it claims to be), but Bob Guccione, the director and the founder of Penthouse pornographic magazine, aims at combining film art with porn. That is, I think, the most serious matter the film may be accused of. Movie is an art that should be reigned by taste, by message, by some feeling of epic grandeur whereas this movie kills all limits of good taste. CALIGULA shows the most bestial side of human being in the most wicked, decadent manner. Some scenes are so disgusting that I don't think there are any people whose psyches will not be affected by them. Some say that the Rome under Caligula's reign was so brutal. Yes, it is true. Corruption bloomed at that time, various sexual deviances were preferable to Roman citizens. Yet, I do not think that it is right to focus on these deviations so strictly and make it constitute an emphasis of an ancient epic. I believe that it rather proves the bizarre psyches of the producers and their strange tendencies... <br /><br />HUGE HISTORICAL MISTAKES: The screenplay by Gore Vidal is notorious for inaccuracies. It is noticeable, for instance, with the figure of Proculus (Donato Placido), a historic Roman senator. Yet, the film shows him as a simple soldier on whom Caligula forces his most decadent ways of tortures and rapes. Moreover, Livia was not Proculus wife raped by Caesar on her wedding. What lies behind changing the stories of historical characters into the stories filled with unbelievable vulgarity and violence? Another example of historical travesty is the figure of Caesonia portrayed by Helen Mirren. She is presented as Caligula's wife together with Drusilla, his sister. In fact, Caligula married Caesonia long after the death of his sister. The sexual abuse on his new wife in the temple is a hilarious scene with no historical bases. I also hated the moment with the killing machine - a pure imagination of the director that has nothing to do with historical facts. <br /><br />TECHNICAL ASPECT AND CAST: From the technical point of view, the film is nothing special. The cinematography cannot boast to be exceptionally fine and the sets together with costumes are as well nothing outstanding. Yet, the only strong point of the movie are the performances, particularly the one by Malcolm McDowall as Caligula. He does a perfect job in the main role portraying madness and cruelty of the emperor. McDowall raises the value of the film. If everything bothers you in CALIGULA, you may at least admire his performance. I also fancied Helen Mirren as Caesonia and Teresa Ann Savoy as Drusilla (yet the film is based on a gossip by Suetonius that Caligula made love to his sister). Sir John Gielgud as Nerva and Peter O'Toole as old Tiberius are also memorable. O'Toole does his finest piece of acting in the Capri Grotto sequence portraying the decadence and the exhaust of the old emperor. Yes, I admit that THE ONLY THING I like about CALIGULA are the performances. Therefore, I don't rate the movie 1/10.<br /><br />LAME CONTINUITY: The historical inaccuracy of the film also goes in pairs with poor continuity. Let us analyze just the beginning: Caligula comes to Capri Grotto where he sees the awful pleasures of old Tiberius. Then, after about 15 minutes, the action moves to Rome where a black bird near Drusilla and Caligula's bed constitutes a bad omen. And immediately the characters are again in Capri where Nerva (John Gielgud) is dying...? <br /><br />All in all, I don't recommend to see CALIGULA to anyone. If you want to know the story, read Robert Graves' gorgeous novel I, CLAUDIUS and CLAUDIUS THE GOD or watch Herbert Wise's mini series with the magnificent performance by Derek Jacobi. CALIGULA is a sick film the most serious crime of which is the destruction of art. It is, in its most part, a porn movie that should never be called an epic.<br /><br />There are movies that are truly artistic and sharpen people's taste of beauty,<br /><br />there are movies that are average entertainment; yet they have something to offer,<br /><br />there are movies that show extreme violence; yet they still convey some moral,<br /><br />there are, however, movies that show sickness and decadence for their own sake and consequently harm people's minds,<br /><br />CALIGULA unfortunately belongs to the latest group