Ik had interessante kritieken over deze film gehoord. Ik geloofde dat het een liefdesverhaal was, maar ik wist niet zeker waar de plot over ging. Dus toen ik hem eindelijk zag, zat ik midden in een liefdesrelatie tussen de ex-gevangene Isabel (Isabel Ampudia) en de junkie Rufo (Sebastián Haro). Dus een liefdesverhaal, maar waarschijnlijk niet wat ik verwachtte.<br />De film gaat over Isabel, die haar best doet om weer in de maatschappij terug te komen. Ze wil niet terug naar haar buurt en ze heeft geen huis of plek om naartoe te gaan. Dus terwijl ze net die eerste uren van vrijheid ervaart na haar vrijlating uit de gevangenis, komt ze Rufo tegen, een oude vrijspraak van haar die in de tijd dat ze in de gevangenis zat een junkie was geworden en op straat leefde. Omdat ze niet weet waar ze heen moet en zonder geld of een aannemelijke bron van inkomsten, besluit ze zich bij Rufo te voegen in zijn woning: een overdekte straat in een eenzame straat.<br />Het verhaal op zichzelf is ontroerend. Het verklaart hoe de onmogelijke relatie tussen Isabel en Rufo dieper wordt tot de bijna laatste wending van de film.<br />De film is beslist de moeite van het kijken waard. Sebastián Haro is schitterend in zijn rol van de junkie. Iemand die in staat is zowel een onschuldig en teder gevend persoon te zijn als een meedogenloos straatschoffie. Het hangt er maar van af met wie hij omgaat. Ik geloof zijn rol.<br />Aan de andere kant geloof ik de rol van Isabel Ampudia niet helemaal. Hoewel de film door verschillende scènes heen de bitterheid in haar probeert te laten zien, is ze niet in staat mij dat te laten geloven. Ze is op een bepaalde manier te lief en te eerlijk voor iemand in dezelfde situatie.<br />De film probeert een liefde te laten zien in een wanhopige situatie. Het is een plezierige film. Maar als de film is afgelopen, krijg ik het gevoel dat Isabel, met haar manier van denken en acteren, nooit in die situatie terecht zou zijn gekomen. Haar rol, deels vanwege het script, deels vanwege het acteren, is moeilijk te geloven.<br />Vooral het einde bevalt me, en daarom heb ik mijn score een of twee punten verhoogd. Ik vond het bitterzoet en het feit dat het overlevingsinstinct soms boven andere, meer spirituele overwegingen als liefde uitstijgt.<br />Summariseren, een interessante film, maar hij miste wat punch om een absolute'moet je zien'-film te zijn.
I had heard interesting critics on this movie. I believed it was a love story but I wasn't sure what was the plot about. So, when I finally saw it, I found myself in the middle of a love relationship between the ex-con Isabel (Isabel Ampudia) and the junkie Rufo (Sebastián Haro). So, a love story but not probably what I was expecting.<br /><br />The movie is focused on Isabel, as she struggles to get back into society. She doesn't want to return back to her neighborhood and she finds herself without a home or anywhere to go. So, while she just experiences those first hours of freedom after being released from jail she came across Rufo, an old acquittance of her which while she was in had become a junkie and lives on the streets. Not having where to go, and without money or feasible source of income, she decides to join Rufo on his residence: a covered area on a lonely street.<br /><br />The story by itself is moving. It explains how the, impossible, relationship between Isabel and Rufo gets deeper until the the almost final twist of the movie.<br /><br />Definitely, the movie is worth watching. Sebastián Haro is splendid in his role of the junkie. A person being able of both being an innocent and tender giving person and a ruthless street scum. Just depending whom deals him with. I believe his role.<br /><br />On the other hand, I don't quite believe the role of Isabel Ampudia. Although the movie tries to show the bitterness inside her through several scenes, she is not capable to make me believe it. She is in a way too sweet and too honest for which might be expected of somebody on the same situation.<br /><br />The movie tries to show a love on a desperate situation. It is a enjoyable movie. But the feeling I get when the movie ends is that Isabel, with the way of thinking and acting she has, would never have arrived to that situation. Her role, partly because of the script, partly because of the acting is difficult to believe.<br /><br />I specially like the ending, and because of it I have raised my rating one or two points. I liked its bittersweetness and the fact of showing that sometimes, survival instinct is above other more spiritual considerations as love.<br /><br />Summarizing, an interesting movie, but it lacked some punch to be a total "must see".