Ik ben heel dankbaar dat het kleine universiteitsstadje Abingdon <0xE2><0x80><0x93> in de buurt van Bristol <0xE2><0x80><0x93> waar zich het beroemde Barter Theatre bevindt waar Gregory Peck ooit acteerde <0xE2><0x80><0x93> erin slaagde een kunstfilmfestival bijeen te brengen en deze film daar te vertonen. Abingdon ligt op twee en een uur rijden van de plaats waar ik woon, maar de reis was het in elk opzicht waard. UZAK/DISTANT is een verbazingwekkende, briljante, schokkende, emotionele, fascinerende film. Als Turks-Amerikaanse was deze film niet alleen een getuigenis van het leven in Turkije, maar op grotere schaal vertelde hij de wereld hoe het is om Turks te zijn, of je nu in Istanbul, Berlijn, Montreal, New York of Omaha woont. Het mag dan twee uur lang zijn in plaats van vijf minuten, maar dit is in feite ons Bob Marley-liedje. Er zitten zo veel prachtige scènes in deze film. Het is heel moeilijk om er maar een paar uit te kiezen. Maar voor mij vindt één veelzeggende scène plaats in een Beyoglu-bioscoop (in de binnenstad van Istanbul). De titelfiguur, gespeeld door Mehmet Emin Toprak, die kort na de voltooiing van de film helaas om het leven kwam bij een auto-ongeluk, volgt een zeer aantrekkelijke jonge vrouw die een trap af loopt naar de grote zaal van de bioscoop. Ze gaat naar de Vanilla Sky. Terwijl het beeld van Tom Cruise in een glas wordt weerspiegeld, voelen we dat Turkse mannen met Tom Cruise concurreren om hun eigen vrouwen. De scènes die op de kust van de Bosporus worden geschoten, zijn ook heel onthullend omdat ze symbool staan voor de schoonheid van de maar wanhopige, lege afgronden, die een pijnlijk feit zijn in het leven in Turkije. In deze film scheidt de afgrond geliefden en gezinnen. Een eenvoudig, leeg pakje Samsun-sigaretten (een Turks merk) en een stervende muis springen van het scherm, zoals zeemeeuwen in de Serif Goren-Yilmaz-Guney-film 'Yol' in 1982 deden. Veel van Guneys films, waaronder 'Yol', 'Suru-de Kudde' (1978, voltooid door Zeki Okten) en 'Baba-De Vader' (1971), worden door velen beschouwd als de beste Turkse films die ooit zijn gemaakt. 'Distance', een soms overdreven, sociaal-politieke woede (vooral in zijn laatste film, het gevangenisdrama 'Duvar-The Wall' uit 1983), vat de essentie van het Turkse leven op een opmerkelijke manier samen. Dit is de kroon op het werk van een regisseur die naar mijn mening al kan worden bestempeld als het Turkse equivalent van regisseurs als Tarkovski, Bresson en Ozu. Ik kan niet wachten om zijn andere films te zien!
I am very thankful that the small college town of Abingdon, Va.- near Bristol, TN. and home of the famous Barter Theatre where Gregory Peck once acted- managed to get an art film festival togather and show this film there. Abingdon is two and a hour hours from where I live, but the trip was worth it in every sense of the word. UZAK/DISTANT is an amazing, brilliant, jarring, emotional, captivating film. As a Turkish-American, this film was not only a testimony as to what life in Turkey is like; but on a larger scale it tells the world of what it is like to be Turkish whether one lives in Istanbul, Berlin, Montreal, New York, or Omaha. It may be two hours in length as opposed to five minutes, but this is effectively our Bob Marley song. There are so many wonderful scenes in this film. It is very difficult to choose just a random few. But, for me, one telling scene takes place in a Beyoglu (downtown Istanbul) cinema. The title character, played by Mehmet Emin Toprak who sadly died in a car accident shortly after this film's completion, follows a very attractive young woman down a staircase to the cinema's main auditorium. She goes into see "Vanilla Sky." As the image of Tom Cruise is reflected from a glass, we sense that Turkish men are competing with Tom Cruise for their own women's affections even though Tom Cruise is nowhere to found in Beyoglu. The scenes shot across the Bosphorous shores are also quite revealing as they symbolize the beauty, yet desperate empty gulfs, which are a painful fact of life in Turkey. In this film, the gulf separates lovers and families. A simple, empty packet of Samsun (Turkish brand) cigarettes and a dying mouse jump off the screen the way seagulls did in the 1982 Serif Goren-Yilmaz Guney film "Yol." Many of Guney's films, including "Yol," "Suru- the Herd" (1978- completed by Zeki Okten) and "Baba-The Father" (1971) have been considered by many to be the best Turkish films ever made. Without Guney's sometimes overblown social-political anger (especially in his last film, the 1983 prison drama "Duvar-The Wall"), "Distance" captures the essence of Turkish life quite remarkably. This is a crowning achievement for a director who in my view can already be proclaimed as the Turkish equivalent to directors like Tarkovsky, Bresson, and Ozu. I can't wait to see his other films!