Nu is dit de slechtste film die ik ooit heb gezien. In een van de beste jaren van de film, 1999, wedijvert Detroit Rock City met Runaway Bride en Wild Wild West om de onderste plek in een vat vol junks. De plot is meesterlijk. Vier broodmagere scholieren krijgen eindelijk de kans om het harde-rock-theatrale gedoe van _KISS_ te zien <0xE2><0x80><0x93> voor het derde jaar op rij. Dus als hun kaartjes worden bekokstoofd door een ultrareligieuze, kettingrokende moeder, haasten de vrienden zich naar Detroit, en ik weet zeker dat je de rest kunt raden. <br />Nou, niet helemaal; de film neemt wel extreme maatregelen om uit te leggen hoe de vier bandleden (nee, niet Gene, Paul, Ace en Peter) te werk gaan om die kaartjes te krijgen: je ontmaagden in een biechtstoel; een uitgeblust sletje redden en de Volvo van je moeder (althans van Steve Schirripa van de Soprano); een beroving voorkomen terwijl je er een verknoeit voor de schuld van een twaalfjarige; en natuurlijk je helemaal uitkleden voor MC Ron Jeremy nadat je een volle blender hebt volgeladen met bourbonresten. Klinkt grappig, hè? Misschien heeft Detroit Rock City wel gelijk met al die onzin over hoe extreem die fans soms kunnen zijn. En we begrijpen ook wel dat deze film een komedie is; hij hoort gevuld te zijn met slapstick. Maar mikt Detroit Rock City op het juiste publiek? Het wordt ingedeeld bij de R, wat betekent dat de enige manier waarop prepuberale adolescenten <0xE2><0x80><0x93> het publiek zoals ik het zie, waarop velen deze film uiteindelijk zullen betitelen als een klassieke voyeur <0xE2><0x80><0x93> een illegale voyeur zijn.<br />Detroit Rock City slaagt er ook niet in zichzelf de touch van het eind van de jaren zeventig te geven. De beeldkwaliteit van de camera is veel te helder en veel te helder, en mist de noodzakelijke flair van films als This is Spinal Tap en Sid & Nancy. Dit zou het publiek de kans hebben gegeven zich meer thuis te voelen in deze tijd. Kinderen eenvoudigweg omtoveren tot grungekleding van voor 1990 en anderen tot n<0xC3><0xAD>éuwe merdisco inferno's.' De omgeving is niet het enige wat telt; ik betwijfel of Detroit er in 1978 zo glamoureus uitzag. Als er iets positiefs uit deze film komt, dan is het de keiharde soundtrack van keiharde rock van eind jaren zeventig tot begin jaren tachtig. Van Halen, AC/DC, noem maar op, het zit er allemaal in. Natuurlijk kunnen we KISS niet vergeten, de band die de hele tijd toepasselijk aan de tand wordt gevoeld.<br />Wat de film duidelijk niet aankan, zijn vragen over de vraag waarom de Knights of Satin's Service (in feite is het alleen KISS) zo afkeurend werden bekeken door moeders uit het hele land. Natuurlijk, de harde rock en duivelse make-up zouden daar deel van kunnen uitmaken; aanmoedigingen aan de jeugd om zichzelf te ontdekken en zich te amuseren zouden ook een redelijke reden kunnen zijn. Maar wat zegt de KISS in de muziek die we door de film heen horen tegen deze uiterst rebelse groep? Wat scheidt deze strijdliederen van de rock 'n roll van de hele nacht en het feestgewoel van de rest van de muziek? Deze vragen zullen hoogstwaarschijnlijk in de lessen muziekcommunicatie blijven en niet in de films die ze zouden moeten beantwoorden, gewoon omdat het de KISS is en ze rocken en we alles moeten doen wat in onze door God vergeven macht ligt om ze te zien.<br /><br />1.5/5 sterren.
Now this is a bad movie if I've ever seen one. In one of film's greatest years, 1999, Detroit Rock City contends with Runaway Bride and Wild Wild West for the bottom spot in a barrel of junkies. The plot is masterful. Four scrawny high school youngsters finally have their chance at seeing the hard rock theatrics of KISS forthe third year in a row. So when their tickets are toiled by an ultra-religious, chain-smoking mom, the pals scramble themselves in getting to Detroit, and I'm sure you can figure out the rest.<br /><br />Well, not exactly; the movie does go to extreme measures in explaining how the four band members (no, not Gene, Paul, Ace and Peter) go about getting these tickets: losing your virginity in a confessional; saving a smoked-out bimbo and your mom's Volvo (from the Soprano's Steve Schirripa, nonetheless); preventing a robbery in the midst of botching one for a 12-year-old's debt; and of course, stripping down to your bare essentials for MC Ron Jeremy after shuttling a full blender with bourbon-leftovers. Sounds funny, doesn't it? Perhaps Detroit Rock City does have a point with all this tomfoolery in how extreme sometimes these fans can go. And we do understand this movie is a comedy; it is supposed to be filled with slapstick. But does Detroit Rock City aim to the proper audience? It is rated R, meaning the only way prepubescent adolescents-the audience as I see it, to which many will eventually hail this one a classic-will voyeur is through illegal terms.<br /><br />Detroit Rock City also fails at giving itself the late-1970's touch. The camera's texture quality is way too clear and way too bright, missing the necessary flair from films like This is Spinal Tap and Sid & Nancy. This would've allowed audiences to feel `more at home' with the times. Simply costuming kids into pre-90's grunge-wear and settling others into `disco infernos' does not do the trick. Environment does mean something you know; I doubt Detroit looked this glamorous in '78. If there's anything positive coming from this movie it's the kick-ass soundtrack of hard late-70 to early-80's rock. Van Halen, AC/DC, you name it, it's all here. Of course we can't forget KISS, the band aptly subjected throughout.<br /><br />What the film noticeably fails to manage are questions concerning why the Knights of Satin's Service (it's really just KISS) were so frowned upon by moms around the nation. Sure, the loud rock and devilish makeup might be a part of that; encouragements for youth to explore themselves and have a good time might be fair reasons as well. But, what is KISS saying in the music we hear throughout the film towards this highly rebellious group? What separates these anthems of `rock[ing] and roll[ing] all night and partying everyday' from the rest of the music? Most likely, these questions will remain in a music communication class and not in the films that should answer them, simply because it is KISS and they rock and we must do everything in our God-forgiven power to see them.<br /><br />1.5/5 stars