Gebaseerd op de roman _The Dismissal_ van Ermanno Rea gaat het verhaal in wezen over de langzame vriendschap die ontstaat tussen een Italiaanse onderhoudstechnicus Vincenzo Buonavolonta (Sergio Castellitto, die in _Prins Caspian_ als de schurkachtige koning kan worden gezien, en die de hoofdrol speelde in _ Bella Martha_ ) en een Chinese vertaler Liu Hua ( _Ling Tai_ ). Ze beginnen in feite op de verkeerde voet, waarbij de eerste de laatste berispt vanwege haar onnauwkeurigheid, en langzame vertalingen van wat hij een Chinese afgevaardigde die apparatuur had gekocht die defect was, wilde vertellen. Vincenzo wil het juiste doen, wat tegenwoordig zeldzaam is, en dat is de potentiële kopers van tevoren op de hoogte stellen van de fouten en de complicaties die hun aankoop met zich mee zou brengen, en aangezien hij zich zorgen maakt over het feit dat de transactie toch is doorgegaan, neemt hij de tijd om een component te ontwerpen die de zaak recht zou zetten.<br />Maar dat betekent ook dat hij naar China moet reizen, op zoek naar de ongrijpbare machine, die goed verborgen blijkt te zijn en schijnbaar spoorloos is verdwenen. Met de aanvankelijk schoorvoetende hulp van Liu Hua gaan ze op zoek naar de schat, van stad naar stad, wat ons naar minder bekende bezienswaardigheden van China brengt, weg van de Beijings en de Sjanghai's, naar steden als Wuhan, met industrieel aandoende achtergronden zoals staalfabrieken en kerncentrales met hun rookpluimen in het landschap. De machtige rivier de Yangtze doet zich ook gelden. Onderweg komen de gebruikelijke attributen van zulke reisfilms aan bod, zoals de kennis van cultuur, idealen, voedsel en in wezen het besef dat de wereld zonder vreemden is, als je maar een poging doet om contact te maken. Hoewel er sprake is van een zekere romantiek tussen de twee hoofdrollen, is dat zelden een punt van discussie, tot op het eind van de film misschien (hé, tegenpolen trekken elkaar aan, hè?).<br />Naast de grote fabrieken en fabrieken zien we ook de huisindustrie, zoals naaisters die in eenzelfde omgeving in eenzelfde omgeving werken, en ik geloof ook Cotton, samen met het maken van noedels. Als film bood hij me de gelegenheid om te reizen zonder mijn stoel te verlaten om te observeren, en ik moet het hem nageven dat hij geen oordeel velt vanuit een moreel hoog standpunt over uitbuiting en dergelijke. En het is ook een eer dat de film een dialoog bevat die gebaseerd is op de personages. In plaats van (en ik zal hier geen namen noemen) andere films/interculturele samenwerkingen waarbij de dialoog tot een minimum wordt beperkt en onnatuurlijk wordt, en waar je je echt aan ergert. Sommigen vinden misschien dat de bijrollen ook te aardig zijn, omdat ze altijd hun armen en deuren openzetten voor een buitenlander, maar ik stel me graag voor dat in de meer landelijke gebieden de mensen in het algemeen eerlijker, vriendelijker zijn en zich niet laten meeslepen door de ratrace om anderen te vertrappen of zelf vertrapt te worden.<br />'<br />Als er...' Het is een boodschap die ik uit de film wil halen, naast het feit dat ik zei dat de wereld zonder vreemden is, en die me eraan herinnert dat sommige dingen die ik belangrijk vind, dat misschien niet voor anderen zijn. Belangrijkheid is iets wat je op iets anders zet, en de basis ervan hangt af van de manier waarop we de grenzen die we stellen definiëren. Dus gezien ons eindige leven denk ik dat ik een beetje meer moet opvrolijken, leven en laten leven, en me soms moet koesteren in de illusie dat onwetendheid een zegen kan zijn.
Based upon the novel The Dismissal by Ermanno Rea, in essence the story's about the slow friendship that develops between an Italian maintenance technician Vincenzo Buonavolonta (Sergio Castellitto, who can be seen as the villainous King in Prince Caspian, and was the lead in Bella Martha) and a Chinese translator Liu Hua (Ling Tai). They set off actually on the wrong foot, with the former chastising the latter for her inaccurate, and slow translations of what he wanted to tell a Chinese delegate who had bought equipment that is faulty. Vincenzo wants to do the right thing, which is rare in these days, and that is to tell the prospective buyers upfront the faults as well as the intricacies that their purchase would bring, and given that he's disturbed by the fact that the deal still went ahead, he takes time off to craft a component that would set things right.<br /><br />But that also means to travel to China in search of the elusive machine, which proves to be well hidden, and seemingly having vanished without a trace. With the initial reluctant help of Liu Hua, they set off in this treasure hunt from city to city, which brings us to lesser seen sights of China, away from the Beijings and the Shanghais, to cities like Wuhan, with industrial like backdrops such as steel mills and nuclear plants with their smoke stacks dotting the scenery. The mighty Yangtze River also makes an appearance. Along the way, the usual trappings of such travelogue styled movies come into play, such as the learning of culture, ideals, food, and basically, the understanding that the world is without strangers, if only one makes an effort to try and connect. While hints of some romance between the two leads are suggested, it rarely made itself to be a moot point, until perhaps late in the movie (hey, opposites attract, no?)<br /><br />Besides the major industrial plants and factories, We get to see various cottage industry, like seamstresses working in sweat shop like environments, and I believe Cotton too, along with noodle making. As a film, it provided me the travelling opportunity without leaving my seat to observe, and credit to it for not passing judgement from a moral high ground on exploitation and the likes. And kudos too for the movie to engage in dialogue based on the characters' native tongues, rather than (and I shall not name names here) some other movie / cross-cultural collaborations where dialogue is forced-dubbed and came off unnatural, and truly irksome. Some might deem the supporting characters to be too kind too, always opening their arms and doors to a foreigner, but I would like to imagine that maybe in the more rural areas, people in general tend to be more sincere, friendly and basically not get caught up in the rat race to trample on others, or be trampled upon.<br /><br />If there's a message to take away from the movie, besides the fact that I mentioned that the world is without strangers, is a reminder to myself that some of the stuff I deem important, may not be so to others. Importance is something one places upon something else, and its basis really depends on how we define the boundaries we set. So given our finite lifetime, I think I should lighten up a bit more, live and let live, and sometimes bask in the illusion that ignorance could be bliss.