'Leatherheads' doet zo zijn best. Probeert luchthartig te zijn. Probeert een komedie te zijn. Probeert een liefdesrelatie te zijn. Eens kijken, het probeert een 'Zijn Meisje Vrijdag' te zijn door middel van 'De Stekel' door middel van 'Het Gebeurde Eén Nacht' door middel van een tiental sportfilms. Helaas, proberen werkt niet en de film is net zo slap als het veld van de vorige wedstrijd.<br /><br />Een liefhebber van films zou naar de grote vechtscène in de clandestiene kroeg tussen de Bulldogs van Duluth en een paar soldaten kijken en beseffen dat de gevechten die John Ford met zoveel stijl, verve en humor in films als 'The Quiet Man', 'Donovan's Reef' of 'The Searchers' opvoerde, gemakkelijk leken, maar dat kennelijk niet waren. Ik durf te wedden dat George Clooney dacht dat het ook niet moeilijk zou zijn om John Ford na te doen. Hoe moeilijk kon het zijn: de mannelijkheid slaat op hol, vuistslagen, flessen die over hoofden worden geslagen, een onverstoorbare pianist... zet het gewoon op het witte doek met wat muziek erbij. Sorry. Er is een meester voor nodig om een vechtscène te laten vloeien.<br />Films worden niet graag gemaakt. Humor is moeilijk. Romantiek is moeilijk. Slapstick een verloren gegane kunst.<br />Ik heb eens gelezen dat je nooit te dicht bij een balletvoorstelling wilt zitten. Iets over dat je de fantastische zeepbel van de voorstelling niet wilt doorprikken door het gebonk van de voeten van de dansers of het gegrom van de dansers. Deze film is net zoiets... Hij is een en al spanning en goede bedoelingen, knappe acteurs, mooie decors, maar hij stampt door zijn passen in plaats van te galopperen zoals de oorspronkelijke _Rode Schim_, Red Grange, op wie de film losjes is gebaseerd.
'Leatherheads' tries so hard. Tries to be light hearted. Tries to be a comedy. Tries to be a love affair. Let's see, it tries to be a 'His Girl Friday' by way of 'The Sting' by way of 'It Happened One Night' by way of a dozen sports movies. Alas, trying isn't doing and the movie is as soggy as the last game's field.<br /><br />A fan of movies would watch the big fight scene in the speakeasy between the Duluth Bulldogs and some soldiers and realize that the fights that John Ford staged with such style and verve and humor in movies like 'The Quiet Man' or 'Donovan's Reef', or 'The Searchers' may have seemed easy to do but obviously aren't. I would bet George Clooney thought channeling John Ford would be easy as well. How hard could it be: masculinity run amok, punches, bottles broken over heads, an imperturbable piano player...just put it up there on the screen with some happening music. Sorry. It takes a master to make fight scenes flow.<br /><br />Movies aren't wished into existence. Humor is hard. Romance is hard. Slapstick a lost art.<br /><br />I once read that you never wanted to sit too close to a ballet performance. Something about not wanting to prick the fantastic bubble of the performance by hearing the thuds of the dancers' feet or the grunts of the lifts. This movie is like that...all strain and good intentions, handsome actors, nice sets, but it thuds through its paces rather than gallops like the original Galloping Ghost, Red Grange, who the movie is loosely based on.