Ik mocht deze film zonder commerciële onderbreking bekijken, en ik kan je wel vertellen dat hij zelfs voor een tv-film behoorlijk voorspelbaar was. De acteurs deden hun werk vakkundig met wat ze hadden, en de cast was behoorlijk goed <0xE2><0x80><0x93> Barry Bostwick, Jane Seymour, Frances Fisher, enzovoort. Maar het script was niet alleen voorspelbaar (behalve de laatste scène), maar de dialogen waren stroperig en klonken alsof ze uit een derderangs romannetje kwamen. De psychotische monologen van Jane Seymour waren lachwekkend. Het spijt me, maar ik vind het moeilijk te geloven dat iemand die zo eng is geen enkele argwaan zou wekken. Theresa Russell was net zo erg als Theresa Russell in 'Black Widow'. <0xE2><0x80><0x93> en ze stonk een uur in de wind <0xE2><0x80><0x93> ze was in elk geval zo verstandig om haar pseudo-personages een beetje eerlijk te spelen. Seymour is een veel betere actrice, maar heeft het materiaal hier niet kunnen overtreffen.<br />Ten slotte is de muziektrack ongelooflijk goedkoop. Het is bijna een satire van het genre, als een meltdown van Kenny G. Een film met zo'n mat en analytisch script had eigenlijk voor iets scherpers moeten gaan.
I got to watch this one without commercial interruption, and let me tell you, even for a TV movie it was pretty predictable. The actors did a workmanlike job with what they had, and the cast was pretty accomplished -- Barry Bostwick, Jane Seymour, Frances Fisher, etc. However, the script was not only predictable (except for the last scene), but the dialogue was treacly and sounded as if it was lifted from a third-rate romance novel. Jane Seymour's psychotic monologues were laughable. I'm sorry, but I find it hard to believe that anyone that creepy would arouse no suspicions whatsoever. As bad as Theresa Russell was in "Black Widow" -- and she sure stunk it up -- she at least had the sense to play her pseudo-characters somewhat straight. Seymour is a much better actress but didn't overcome the material here.<br /><br />Lastly, the musical score is incredibly cheesy. It's almost a satire of its genre, like a Kenny G meltdown. A movie with such a lackluster and derivative script really should have gone for something edgier.