O, o, o: Peter Cushing en Donald Pleasance moeten wanhopig op zoek zijn geweest naar werk om hun talenten aan deze kalkoen te kunnen lenen. Een afschuwelijk warrig verhaal over het satanisme in het moderne Griekenland, Land van de Minotaurus (ook wel bekend als The Devil's Men) is een miskleun op min of meer elk denkbaar niveau. Er zitten maar heel weinig schrikbeelden in (altijd een minpuntje voor een 'horror'-film, vind je niet?); zwakke vertolkingen; talloze scènes waarin personages zo dom zijn om alleen weg te lopen of de gelegenheid af te slaan om in de veiligheid van een groep te blijven; en een paar nogal irritante montagetechnieken die niets aan de gebeurtenissen toevoegen. Ik raakte voortijdig opgewonden bij het vooruitzicht dat Cushing en Pleasance zeventien jaar na _The Flesh And The Fiends_ zouden samenwerken, maar deze film is het niet waard om ook maar in de verste verte opgewonden over te raken; hij is een enorme afknapper en nogal g<0xC3><0xAA>nant vanwege de veel waardigere aanwijzingen.<br />In een afgelegen deel van Griekenland worden buitenstaanders zoals toeristen en archeologen nog steeds vermist, en de plaatselijke priester Vader Roche (Donald Pleasance) vermoedt dat er iets sinisters aan de hand is. Hij schrijft naar zijn vriend, de New Yorkse privédetective Milo Kaye (Costas Skouras) om hem te vragen naar Griekenland te vliegen om hem te helpen het mysterie tot op de bodem uit te zoeken. Intussen verdwijnen er nog drie bezoekers - Beth (Vanna Reville), Ian (Nikos Verlekis) en Tom (Robert Behling) - terwijl ze rondsnuffelen in de buurt van de Griekse ruïnes. Milo komt uiteindelijk in Griekenland aan, maar heeft aanvankelijk zijn twijfels over de overtuiging van Vader Roche dat de vermiste mensen zijn ontvoerd om satanische offers te brengen. Milo en Vader Roche krijgen ook gezelschap van Laurie (Luan Peters), de vriendin van de vermiste Tom. Samen ontdekken ze de activiteiten van een Minoïsche duivelsaanbiddingscultus onder leiding van de griezelige, uit de Karpaten gevluchte baron Corofax (Peter Cushing). Deze waanzinnige sekte is druk bezig hun slachtoffers te offeren aan een standbeeld van de minotaurus. Bovendien kunnen ze blijkbaar niet op een normale manier gedood worden, dus moet Vader Roche in zijn strijd tegen hen een aantal religieuze voorwerpen gebruiken.<br />_Land of the Minotaurus_ had veel beter moeten zijn dan het in werkelijkheid is. De plot is zo maf en onwaarschijnlijk dat het alle kenmerken heeft van een plezierig maffe sekte/kamp-lievelingsfilm. Maar de regie is gewoonweg afschuwelijk. Directeur Costas Carayiannis heeft geen idee hoe hij het verhaal op een samenhangende manier met elkaar in verband moet brengen, dus gaat het allemaal maar door alsof het van de ene dag op de andere is verzonnen. Hij heeft er ook geen idee van hoe hij zijn acteurs moet overhalen om overtuigend te spelen, zodat ze zich óf vreselijk opgelaten voelen (Pleasance, Cushing) óf vreselijk amateuristisch (Skouras, Peters) optreden. Wat nog erger is, is dat het verhaal nergens op slaat. Waarom zou Vader Roche de hulp inroepen van een privédetective die zijn geloofsovertuiging volkomen belachelijk maakt? Hoe weet Roche dat de offers alleen bij volle maan worden gebracht? Hoe kan het minotaurusbeeld spreken? Waarom krijgt een van de slachtoffers tijdens een visioen te horen dat ze Vader Roche moet neersteken, om een paar scènes later zelf neergestoken te worden voordat ze de kans krijgt om het uit te voeren? En <0xE2><0x80><0x93> het allerverbijsterendste <0xE2><0x80><0x93> waarom sleept Vader Roche Milo de halve wereld rond om hem te helpen, terwijl hij alleen maar een crucifix en wat wijwater nodig heeft om de slechteriken uit de weg te ruimen? Die vragen <0xE2><0x80><0x93> en nog veel meer <0xE2><0x80><0x93> zullen je tijdens Land van de Minotaurus wel door het hoofd spelen, maar helaas zijn er geen antwoorden te vinden. Frustrerend, stom en teleurstellend!
My, my, my: Peter Cushing and Donald Pleasance must have been desperate for work to have lent their talents to this turkey. A horribly muddled story about satanism in modern day Greece, Land Of The Minotaur (aka The Devil's Men) is a misfire on more-or-less every level imaginable. It has precious few scares (always a slight flaw for a "horror" movie, don't you think?); weak performances; countless scenes where characters foolishly wander off alone or turn down the opportunity to remain in the safety of a group; and some rather irritating editing techniques which add nothing whatsoever to the proceedings. I got prematurely excited at the prospect of Cushing and Pleasance working together 17 years after The Flesh And The Fiends - but this film isn't worth getting remotely excited about; it's a huge let-down and rather an embarrassment for its much worthier leads.<br /><br />In a remote region of Greece, outsiders such as tourists and archaeologists keep going missing, and local priest Father Roche (Donald Pleasance) suspects that something sinister is afoot. He writes to his friend, New York private eye Milo Kaye (Costas Skouras), asking him to fly out to Greece to help him get to the bottom of the mystery. In the meantime, three more visitors - Beth (Vanna Reville), Ian (Nikos Verlekis) and Tom (Robert Behling), who are all personal friends of Father Roche - go missing while snooping around nearby Greek ruins. Milo eventually arrives in Greece, but is initially dubious about Father Roche's beliefs that the missing people have been snatched for satanic sacrifices. Milo and Father Roche are also joined by Laurie (Luan Peters), the girlfriend of missing man Tom. Together, they uncover the activities of a Minoan devil-worshipping cult headed by creepy Carpathian exile Baron Corofax (Peter Cushing). These crazed cultists have been busily sacrificing their victims to a statue of the minotaur. Furthermore, they seemingly cannot be killed by normal means, so Father Roche has to use a variety of religious artifacts in his fight against them.<br /><br />Land Of The Minotaur should have been much better than it actually is. The plot is so wacky and improbable that it has all the hallmarks of an enjoyably goofy cult/camp favourite. But the handling is just awful. Director Costas Carayiannis has no idea how to link the narrative together cohesively, so the whole thing progresses like it was being made up on a day-to-day basis. He also has no idea how to coax convincing performances from his cast, so they are left to embarrass themselves in either dreadfully hammy (Pleasance, Cushing) or dreadfully amateurish (Skouras, Peters) performances. What's worse is that the narrative makes no sense. Why would Father Roche seek help from a private eye who is utterly flippant about his beliefs? How does Roche know that the sacrifices only occur during a full moon? How can the minotaur statue speak? Why is one one of the sacrificial victims instructed during a vision to stab Father Roche, only to herself be stabbed a few scenes later before getting a chance to carry it out? And - most baffling of all - why does Father Roche drag Milo halfway around the world to help him when all he needs is a crucifix and and some holy water to dispose of the bad guys? These questions - and more - will pop into your mind during Land Of The Minotaur.... but, alas, there are no answers to be had. Frustrating, dumb and disappointing!