The Beguiled was een van de weinige vroege Eastwood-films die ik niet had gezien voordat ik vandaag de dvd had bekeken. En vanaf de sepiakleurige openingsscène tot aan de macabere climax was ik helemaal in de ban. Er zijn tegenwoordig te veel filmmakers die special effects, snelle montage en duizelingwekkend camerawerk in de plaats stellen van meeslepende verhalen, maar regisseur Don Siegel wist hoe hij het maximale effect uit deze relatief eenvoudige plot moest halen, en de personages zijn geloofwaardig en meeslepend.<br />Het verhaal gaat over een meisjesschool die toevallig aan de rand van diverse schermutselingen tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog ligt. De dames in het zuiden vinden een zwaargewonde Union-soldaat (Clint Eastwood). Terwijl hij hem verpleegt tot hij weer gezond is, begint hij de seksueel gefrustreerde vrouwen voor zijn eigen doeleinden te manipuleren.<br />Geraldine Page is uitstekend in de rol van de directrice met een geheim, en haar afdaling in de waanzin wordt op subtiele wijze weergegeven. Voor een film die zich vrijwel op één locatie afspeelt, verliest de film nooit zijn visuele belang. Er is zelfs een kans dat de normale status quo, die lang geleden is losgelaten toen Eastwoods machinaties aan het licht kwamen, weer kan terugkeren; maar de directrice en haar pupillen bewandelen een duisterder pad...<br />Dit is een totaal andere filmstijl dan de Dirty Harry van dezelfde regisseur, gemaakt in hetzelfde jaar, en toch zijn ze allebei even voortreffelijk. Eastwood speelt fantastisch tegen zijn gebruikelijke stoïcijnse antiheldenimago, maar zijn personage heeft ook iets mysterieus. We komen eigenlijk nooit veel over hem te weten voordat hij in de gevangenis zit, en de kijker is vrij om te kiezen voor zijn goed gecamoufleerde personage. Misdadiger of slachtoffer? Wat je ook denkt, ik kan alleen maar zeggen dat ik ervan heb genoten.
The Beguiled was one of the few early Eastwood films I hadn't seen until I gave the DVD a spin today. And from it's opening sepia-tinged shot to the macabre climax I was utterly enthralled. Too many film-makers these days substitute special effects, fast editing and dizzying camera-work in place of character-driven stories, but Director Don Siegel knew how to get the maximum effect from this relatively simple plot, and the characters are believable and compelling.<br /><br />The story concerns a ladies finishing school which happens to be situated on the edge of various skirmishes during the American Civil War. The south-supporting ladies find a badly wounded Union soldier (Clint Eastwood); nursing him back to health he begins to manipulate the sexually frustrated women for his own ends.<br /><br />Geraldine Page is excellent in the role of the headmistress with a secret, and her descent into madness is subtly conveyed. For a film that virtually takes place in a single location it never loses visual interest. There's even a chance that the normal status quo, long abandoned when Eastwood's machinations are uncovered, could return; but the mistresses and pupils descend upon a darker road...<br /><br />This is a totally different style of film from the same Director's Dirty Harry, made in the same year, and yet they are both equally superb. Eastwood is great playing against his usual stoic anti-hero image, yet there's also some mysterious quality attached to his character. We never really learn much about him prior to his incarceration, and the viewer is free to decide upon his well-shaded persona. Villain or Victim? Whatever you think, all I can say is that I thoroughly enjoyed it.