Disney is de afgelopen 70 jaar DE animatiestudio geweest, maar er zijn altijd rivalen geweest die het voor het zeggen hadden. Toen deze recensie in 2009 werd geschreven, brachten bedrijven als Dreamworks en (in mindere mate) Warner Brothers en Ardman bijvoorbeeld animatiefilms uit die de dominantie van Disney tartten. In het begin, aan het eind van de jaren dertig en het begin van de jaren veertig, toen Disney filmische banketten als Sneeuwwitje, Dumbo en Fantasia serveerde, werd de concurrentie geleverd door de broers Dave en Max Fleischer. Hoewel ze twee zeer aanbevelenswaardige films hebben uitgebracht, hebben ze de markt nooit helemaal weten te veroveren en veel mensen schrijven hun ondergang toe aan de commerciële mislukking van Mr. Bug Goes To Town, die in dezelfde week is uitgebracht als de aanval op Pearl Harbour (waardoor het Amerikaanse publiek iets belangrijkers had om over na te denken dan naar de bioscoop gaan om naar een tekenfilm te kijken!). Dat deze film in betrekkelijke vergetelheid is geraakt, is een karikatuur.<br />In een stuk overwoekerde tuin in de stad verkeert een stel insecten in groot gevaar. Mensen gebruiken het land als een kortere weg en gooien afval en sigaren en andere gevaren waar ze maar kunnen boven op de huizen van de insecten. Meneer Bumble, eigenaar van de Honey-shop (gezongen door Jack Mercer) vreest dat de toekomst somber is en vraagt zich af hoe hij zijn dochter Honey (gezongen door Pauline Loth) ooit in een veiliger omgeving zal kunnen opvoeden. Bagley C. Beetle (gezongen door Tedd Pierce) biedt haar een veiliger onderkomen aan als ze zijn hand wil accepteren, maar Honey is veel meer geïnteresseerd in haar jeugdliefde, de altijd opgewekte en optimistische Hoppity (gezongen door Stan Freed). Hoppity gelooft dat alles ten goede zal keren, maar staat voor gek als Bagley Beetle en zijn komische handlangers de crisis naar hun eigen slinkse einde manipuleren. Pas helemaal aan het eind, als hun stek de basis wordt voor een enorme nieuwe wolkenkrabber, schakelen de insecten hun loyaliteit terug naar Hoppity, als ze zich tot hem wenden om hen een nieuw, veilig thuis te bieden, ver weg van de destructieve invloed van mensen.<br />Wat in deze film echt werkt, is de verrukkelijke karakterisering van alle insecten, omdat ze zo slim zijn ontwikkeld en zo zijn ontworpen dat ze een maximaal publiek aanspreken. Vooral de stuntelige schurken 'Slaat de vlieg dood' en 'Sla de mug dood' (hilarische namen, als je er goed over nadenkt) zijn gedenkwaardig. Al even bewonderenswaardig is de stuwende kracht van de verhalenverteller, waardoor zelfs de jongste kinderen van dit verhaal kunnen genieten, terwijl het tegelijkertijd een vaardige boodschap voor oudere toeschouwers overbrengt over de manier waarop menselijke onvoorzichtigheid van invloed kan zijn op het overleven van wilde dieren. De tijd heeft onvermijdelijk bepaalde aspecten van de film gedateerd, en wanneer je hem bekijkt, moet het publiek die incidentele tekenen van algemene ouderdom en slijtage accepteren (en vergeven). Maar over het geheel genomen is'meneer Bug gaat naar de stad' een geslaagde, grappige en zeer gelikt gepresenteerde animatiefilm met een waardige boodschap op de koop toe.
While Disney have been THE animation studio for the past 70 years, there have always been rivals to their supremacy. When this review was written in 2009, for example, companies like Dreamworks and (to a lesser extent) Warner Brothers and Ardman, were bringing out animated movies that could be said to challenge the Disney dominance. Back in the beginning, in that late '30s and early '40s heyday when Disney was serving cinematic banquets like Snow White, Dumbo and Fantasia, the competition was provided by brothers Dave and Max Fleischer. Despite releasing two very commendable films, they never quite cornered the market  many attribute their downfall to the commercial failure of Mr Bug Goes To Town, released the same week as the attack on Pearl Harbour (which gave the American public something more significant to think about than going to the cinema to watch a cartoon!) That this film has faded into relative obscurity is a travesty.<br /><br />In a patch of overgrown garden in the city a bunch of bugs are in dire danger. Humans use the land as a shortcut, discarding litter and cigars, and other hazards, right on top of the bugs' homes as they go. Honey-shop owner Mr Bumble (voiced by Jack Mercer) fears that the future is bleak, and wonders how he will ever be able to raise his daughter Honey (voiced by Pauline Loth) in more secure surroundings. A highly unscrupulous creature, Bagley C. Beetle (voiced by Tedd Pierce), offers to provide her a safer place to live if she will accept his hand in marriage, but Honey is much more interested in her childhood sweetheart, the perennially cheerful and optimistic Hoppity (voiced by Stan Freed). Hoppity believes that everything is about to be resolved for the better, but is left looking foolish when Bagley Beetle and his pair of comical sidekicks manipulate the crisis to their own devious end. Only at the very end, as their patch becomes the foundation for a huge new skyscraper, do the bugs switch loyalty back to Hoppity as they look to him to lead them a new, safe home away from the destructive influence of humans.<br /><br />What really works in this film is the delightful characterisation  all the bugs are cleverly developed and designed for maximum audience appeal. The bumbling villains Swat the fly and Smack the mosquito (hilarious names, if you stop to think about it) are particularly memorable. Equally admirable is the storytelling drive  even the youngest of children can enjoy this story, while at the same time it skillfully conveys a message for older audiences about the way human carelessness can impact upon the survival of wildlife. Time has inevitably dated some aspects of the film, and when viewing it the audience needs to accept (and forgive) these occasional signs of general age and wear. But on the whole Mr Bug Goes To Town is an accomplished, funny and very slickly presented animation with a worthy message to boot.