Lelijke vrouwen-van-het-celblok-film harkt langs de bodem van de nachtfilmtrog, een combinatie van vlezige schunnigheid en de meest vulgaire clichés van de meisjes-onder-de-douche. Linda Blair speelt een onschuldige die naar de gevangenis is gestuurd (we vernemen terloops dat ze betrokken was bij een aanrijding met een man met haar auto), en krijgt het zwaar te verduren in het Grote Huis met een paar van de gemeenste figuren aan deze kant van een Russ Meyer-film. Blair wordt voortdurend bepoteld, gestompt, verkracht, vernederd en lastiggevallen. De dialoog is de hele tijd even walgelijk, en de film laat zich niet afschrikken door zijn spervuur van geweld en stompzinnigheid. Toch zien sommige kijkers dit als een kampklassieker, hoewel de tongen misschien niet ver genoeg in de mond liggen.
Ugly women-of-the-cellblock flick rakes the bottom of the midnight-movie barrel, combining pulpy sleaze with the hoariest of girls-in-the-shower clichés. Linda Blair plays an innocent sent to jail (we learn offhandedly she was involved in running over some guy with her car), facing hard time in the Big House with some of the nastiest characters this side of a Russ Meyer pic. Blair is continually pawed at, punched, raped, humiliated and harassed. The dialogue is four-letter-word disgusting throughout, and the flick offers no let-up from its barrage of violence and stupidity. Still, some viewers see this as a camp classic, though perhaps its tongue isn't far enough in cheek. * from ****