Leni Riefenstahl zou zich schamen voor de walgelijke propaganda die Moore 'humor' probeert te noemen. Dat deze film, en Moores andere uitvluchten, daadwerkelijk bewonderaars aantrekken, bewijst dat het helaas mogelijk is om mensen de hele tijd voor de gek te houden.<br />Laten we eens kijken of we buitenlanders kunnen sarren. Laten we eens kijken of we verouderde fabrieken kunnen ophemelen. Laten we eens kijken of we iets kunnen toevoegen aan het totaal aan haat in de wereld. Laten we eens kijken of we kunnen doen alsof we grappig zijn. Laten we eens kijken of we de geïsoleerde Charles Lindbergh kunnen overtreffen. Het enige wat Moore mist in vergelijking met Lindbergh is een medaille van G<0xC3><0xB6>ring.<br />Toegegeven, in deze film had Moore iets van zelfverachting. In deze film bespot Moore Roger Smith, president-directeur van General Motors, als een afstandelijke, onverschillige elitist. Dat had Moore in 1989 kunnen doen, maar nu Moore zich heeft overgegeven aan het afstandelijke, onverschillige elitisme heeft deze karakterisering van Roger Smith een ironisch tintje. Wie zou er echt niet liever Rogers maatje zijn dan dat van Michael Moore?
Leni Riefenstahl would be embarrassed by the disgusting propaganda Moore tries to call "humor". That this movie, and Moore's other prevarications, actually attract admirers proves that, alas, it's possible to fool some of the people all of the time.<br /><br />Let's see if we can bait foreigners. Let's see if we can extol obsolete factories. Let's see if we can add to the sum of hatred in the world. Let's see if we can pretend we're funny. Let's see if we can out-isolationist Charles Lindbergh. The only thing Moore lacks in comparison to Lindbergh is a medal from Göring.<br /><br />Admittedly, in this film, Moore had a bit of self-deprecation to his schtick. In this film, Moore mocks Roger Smith, CEO of General Motors, as an aloof, uncaring elitist. Moore could do that in 1989, but now that Moore has surrendered himself to aloof, uncaring elitism, this characterization of Roger Smith has an ironic twinge. Who really wouldn't rather be Roger's buddy than Michael Moore's?