Een afschuwelijke belediging van het geheugen en het genie van Welles, deze zinloze verzameling van genotzuchtige improvisatie op een groots thema had opgesloten moeten worden, samen met een aantal andere onvoltooide Welles-projecten die niemand ooit heeft gezien. Nu weten we waarom! Om nog meer beledigingen aan eerdere beledigingen toe te voegen, de ontstellende Engelse taal die door amateurs wordt gekopieerd door acteurs en zelfs de grote man zelf verhoogt alleen maar alle slordige fouten in het vertellen en in de constructie. Alsof een of andere goedhartige Spaanse ziel Orson elk weekend een paar peso's, een 35mm-camera en een paar negatieven van een andere filmproductie gaf en tegen Welles zei dat hij naar het Spaanse platteland moest rijden en alles maar moest blijven filmen tot de filmvoorraad op was. Het is waar dat als Orson deze film zelf had gemaakt in plaats van de beruchte Jesus Franco, hij misschien wel 85 procent van de film had weggegooid, maar dat zullen we nooit weten. Aangezien Welles nooit de tijd heeft genomen om zijn eigen werk hier te bewerken en hij of zijn erfgenamen ergens in de loop der tijd iemand anders toestemming heeft gegeven om dat te doen, valt hem het debacle niet geheel en al te verwijten. Degenen die willen bewijzen dat Welles in zijn jonge jaren de gelukkigste van alle jongemannen was, omdat hij zich omringde met mannen als John Houseman, Herman Mankewiecz, Greg Toland, Bernard Hermann en Robert Wise, hebben geen beter bewijs nodig van zijn volwassen tekortkomingen dan deze rommelige film. In zijn trieste oude dag was Welles tot alles in staat als hij een paar dollar of peso's nodig had, waaronder het verkopen van zijn artistieke ziel. De duivel mocht hem halen!
An atrocious offense to the memory and genius of Welles, this senseless assemblage of self-indulgent improvisation on a grand theme should have been locked up in storage along with a number of other unfinished Welles' projects no one has ever seen. Now we know why! To add additional insult to prior injury, the appalling English language dubbing by amateur America dubbing actors and even the great man himself only heightens all the sloppy mistakes in story-telling and construction. It's as if every weekend some good hearted Spanish soul gave Orson a few pesos, a 35mm camera and some short-ends of negative film left over from some other production and told Welles to drive out to the Spanish countryside and just keeping shooting anything and everything until the film stock ran out. It's true that if Orson had really shaped this film himself instead the notorious Jesus Franco, he might have thrown out 85% of what he shot, but we will never know. As Welles never took the time to edit his own work here, and somewhere along the way he or his heirs sanctioned someone else to do so, he is not entirely blameless for the debacle. Those who wish to prove that in his early days Welles was the luckiest of young men because he surrounded himself with the likes of John Houseman, Herman Mankewiecz, Greg Toland, Bernard Hermann and Robert Wise need no better proof of his adult inadequacies than this mess of a film. In his sad old age Welles was capable of doing anything when he needed a few bucks or pesos, including selling his artistic soul. The devil certainly got his due with this one!