We gingen naar de bioscoop in de verwachting dat er een grote budgetfilm zou komen en kregen een arthousefilm. De film was digitaal geprojecteerd op ongeveer twee derde van het scherm, met de schuine randen van de klassieke digitale projectie, en had een beperkte geluidsband die aan de ervaring van de film verspild was.<br />De inhoud van de film was dezelfde oude historische inhoud die we allemaal al eerder gezien hadden, maar zwaar gezuiverd om te voorkomen dat het publiek ziek werd. Actiescènes, voor zover die er waren, werden voortdurend gebruikt in de klassieke documentairestijl, wat na een tijdje irritant werd.<br />Ik was een beetje verbaasd dat er maar 4 mensen kwamen kijken, ik denk dat de rest iets wist wat wij niet wisten. Ik vermoed dat de producenten de film hebben gemaakt om de negentigste verjaardag van Gallipoli te herdenken. Ik vraag me af of ze die moeite hadden moeten nemen.<br />Zeven van de tien voor het proberen, en uit respect voor de ANZAC.
We went to the cinema expecting a biggish budget release and got an art-house movie. The movie was projected digitally onto about two thirds of the screen real estate with sloping edges classic of digital projection, and had a limited stereo soundtrack which was wasted on the cinema experience.<br /><br />The content of the film was the same old historical content we have all seen before, but heavily sanitized to prevent the audience being sick. Live action scenes what little of them there were, were re-used constantly in classic documentary style, which became annoying after a while.<br /><br />I was somewhat amazed that only 4 people turned up to watch it, guess the rest knew something we didn't.<br /><br />I suspect the producers made the film to recognize the ninetieth anniversary of Gallipoli. I have to question whether they should have bothered.<br /><br />Seven out of Ten for trying, and out of respect for the ANZAC's.