Deze rooffilm uit 1955 gaat over Tony le Stephanois, die kort daarvoor uit de gevangenis is ontslagen wegens diefstal, terwijl hij de overval van zijn leven beraamt. Hij gaat in zee met zijn oude makkers en ze halen er een vaardige safekraker bij, Cesar uit Milaan (gespeeld door Jules Dassin, die ook de regie deed. Hij regisseerde alleen omdat hij als communist in de Verenigde Staten op de zwarte lijst stond en niet in Hollywood kon werken). De genialiteit van deze film ligt in het 1/2 uur durende gedeelte van de overval. Al die tijd zijn er geen dialogen en geen muziek, alleen de gedempte geluiden van het graven in de vloer of het boren in de safe. Dit verhoogt de spanning en trekt je naar binnen. Ze komen weg met juwelen ter waarde van enkele honderden miljoenen francs, maar een sieraad dat door Cesar aan een danser wordt aangeboden, brengt hun buit onder de aandacht van een drietal brute broers. Ze gaan op pad om de buit voor zichzelf te bemachtigen en brengen ongeluk in hun kielzog. Geweldige film over een roofoverval en een gangster, maar ik geef de voorkeur aan J.P. Melvilles films in dit genre.<br />Deze film lijkt op de limonade die ik gisteravond heb gedronken. Ik was naar een Caribisch restaurant gegaan en de limonade was gemaakt van suikerrietsap in plaats van suiker. Er zat ook veel ijs in en er zat veel citroensap in, waardoor hij nogal zuur was (wat ik lekker vind). Het suikerrietsap had een subtiele, iets mildere smaak dan echte suiker, en het ijs zorgde ervoor dat het koud en verfrissend was toen ik het naar binnen zoog.
This 1955 heist film follows Tony le Stephanois, recently released from prison for theft, as he undertakes the robbery of his life. He teams up with his old heist buddies and they bring in an expert safe-cracker, Cesar from Milan (played by Jules Dassin, who also directed. He only directed because he had been blacklisted as a communist in the U.S. and couldn't work in Hollywood.) The brilliance of this film is the 1/2 hour during the robbery. During all this time, there is no dialogue and no music, only the muted sounds of digging through the floor or drilling the safe. This increases the suspense and draws you in. They get away with several hundred million francs worth of jewels, but a jewel offered to a dancer by Cesar brings their haul to the attention of a trio of brutal brothers. They set out to get the stash for themselves and bring misfortune in their wake. Great heist/gangster movie, but I prefer J.-P. Melville's films in this genre.<br /><br />This movie is like some lemonade I had last night. I had gone to a Caribbean restaurant and the lemonade was made with sugar cane juice instead of sugar. It also had a lot of ice and was heavy on the lemons, leaving it fairly sour (which I like). The sugar cane juice imparted a subtle, slightly more mellow taste to it than actual sugar, and the ice made sure it was cold and refreshing as I sucked it down. 7.5/10 http://blog.myspace.com/locoformovies