Nadat de hoofdrolspeelster van de opera bij een auto-ongeluk om het leven is gekomen, komt haar jonge doublure, Betty, op het toneel. Dat is een groot geluk voor haar, met één probleem: ze heeft een bewonderaar die heeft besloten al haar vrienden te vermoorden en haar te dwingen naar hem te kijken. Wat is zijn connectie met de opera en wat is zijn fascinatie voor Betty?<br />Ik hou van Dario Argento met elk deel van mijn lichaam. En ik ben geen orthodoxe fan, denk ik. Veel mensen, vooral critici, prijzen zijn eerdere werk ('Suspiria' en 'Deep Red') maar hebben een hekel aan latere films, zoals 'Sleepless', die ik mooi vond. Mijn favoriete film, 'Phenomena', wordt meestal enorm onderschat. 'Opera' ligt meestal ergens ertussenin. Sommigen beschouwen het als een van zijn laatste grote films, anderen zien het als een onderdeel van zijn zogenaamde aftakeling. Ik vond het geweldig.<br />De film is scherp, de muziek is geweldig (in tegenstelling tot andere recensenten, ik ben dol op de metal soundtrack), de vrouwelijke hoofdrol is iemand voor wie ik gevoel heb (niet zo heel anders dan Jennifer Connelly in 'Phenomena'). En de beelden... geweldig. Geweldige cinematografie, en een paar fantastische dodenscènes. Het idee om naalden in iemands ogen te steken zodat ze niet kunnen knipperen... briljant. Mijn assistente Tina vindt dat het er nep uitziet, maar zelfs als dat zo is, is het idee meer dan genoeg om de moeite waard te zijn. En een paar geweldige effecten, zoals een mes dat in iemands mond wordt gestoken? Geweldig.<br />Jim Harper noemt de film'verbluffend'. en vestigt de aandacht op de 'innovatieve cinematografie, goed geconstrueerde beelden en uitzonderlijk gewelddadige moorden'. Ik ben het daar helemaal mee eens <0xE2><0x80><0x93> de ene opname volgt de camera door kronkelende tunnels, en het hele verhaal wordt door kraaien heel interessant in beeld gebracht. Mike Mayo noemt het ook 'visueel fascinerend snoepgoed' en prijst de'scherpe montage en vloeiend camerawerk'. Het is echt een wonder dat dit niet een van Argento's meer geprezen werken is.<br />Argento keerde terug naar de opera met _Phantom of the Opera_, dat een beetje een mislukking was ondanks de casting van zijn dochter Asia en Julian Sands. Nog interessanter is dat in datzelfde jaar _Stagefright_ van Michele Soavi werd uitgebracht, dat (net als _Operazia_ ) net als _Operazia_ een groot succes werd. ) er loopt een moordenaar rond in een theater die de mensen vermoordt die bij de presentatie betrokken zijn. Het zijn allebei geweldige films, maar Soavi's film is meer een slasher. (Soavi was in feite de tweede regisseur van de 'opera'... je kunt je eigen conclusies trekken.)<br />Mijn enige klacht over deze film is de lengte en het tempo. Hoewel de opnamen prachtig zijn en de moordscènes schitterend zijn, zijn ze niet zo frequent als ze zouden moeten zijn. De eerste duurt meer dan een halfuur, en dan nemen we de tijd ertussen. De hoofdrolspeelster zou constant doodsbang moeten zijn, maar tussen de moorden door krijgt ze de tijd om te kalmeren, alsof alles weer normaal is. Niet cool, Dario. We moeten de spanning laag houden en de intensiteit hoog.
After the lead actress of the opera is killed in a car accident, her young understudy, Betty, is brought to the forefront. That's very lucky for her, with one problem: she has an admirer that has decided he will kill all her friends and make her watch. What is his connection to the opera, and what is his fascination with Betty? <br /><br />I love Dario Argento with every part of my body. And I'm not an orthodox fan, I think. Many people, particularly critics, praise his earlier work ("Suspiria" and "Deep Red") but really frown on later films, such as "Sleepless", which I liked. My favorite, "Phenomena", is usually vastly underrated. "Opera" tends to fall somewhere in between. Some consider it one of his last great films, others see it as part of his so-called decline. I loved it.<br /><br />The picture is crisp, the music is great (unlike other critics, I love the metal soundtrack), the female lead is someone I can feel for (not unlike Jennifer Connelly from "Phenomena"). And the imagery... wonderful. Great cinematography, and some amazing kill scenes. The concept of taping needles to a person's eyes so they cannot blink... brilliant. My assistant Tina thinks this looked fake, but even if it does, the idea is more than enough to pay off. And some great effects, like a knife blade coming up inside a man's mouth? Awesome.<br /><br />Jim Harper calls the film "stunning" and calls attention to the "innovative cinematography, well-constructed shots and exceptionally violent murders." I agree with this completely -- one shot follows the camera through winding tunnels, and there is a very interesting visual use of crows throughout the story. Mike Mayo likewise calls it "visually fascinating eye-candy" and lauds the "crisp editing and flowing camera-work". It's really a wonder that this is not one of Argento's more highly-praised works.<br /><br />Argento returned to the opera with "Phantom of the Opera", which was a bit of a failure despite the casting of his daughter Asia and Julian Sands. Even more interesting, this same year offered the release of Michele Soavi's "Stagefright", which (like "Opera") has a killer loose inside a theater killing off the people involved with the presentation. Both are great films, with Soavi's more on the slasher side. (Soavi actually served as second unit director on "Opera"... you can make your own conclusions.) <br /><br />My only complaint with this film is the length and pacing. While it is very beautifully shot and the kill scenes are glorious, they are not as frequent as they should be. The first one takes over a half hour, and then we get down times between them. The lead actress should be in constant terror, but she is given time between kills to calm down as if everything is normal again. Not cool, Dario. We need to keep the suspense low and the intensity high.