Zoals de meeste mensen was ik alleen maar geïnteresseerd in 'More' vanwege de soundtrack van Pink Floyd, het enige Pink Floyd-album waar ik na al die jaren nog naar luister. Het was een hele verrassing om de film in een plaatselijke videotheek te zien, in een digitaal geremasterde versie. Het was een nog grotere verrassing om te ontdekken dat het een vrij goede film is.<br />Het beeld is heel mooi, vooral als de twee hoofdpersonen op de rotsen van het Spaanse eiland Ibiza aan het stoeien zijn. En het gebruik van de soundtrack, die voor zover ik weet uitsluitend van Pink Floyd is, is uitstekend. Het was heerlijk om naar de film te kijken met mijn exemplaar van het album naast me, waarbij ik in gedachten elke track afstreepte die in de film werd gebruikt. Het korte 'A Spanish Piece' van Dave Gilmour was de enige die ik niet heb gehoord, en verschillende tracks worden vrij prominent gebruikt, vooral 'Cymbaline', 'Main Theme' en 'Quicksilver'. Dat laatste nummer is saai op de soundtrack, maar werkt heel goed tijdens de titelsequentie van de film, die later minstens één keer terugkomt. Misschien kan ik het nu op het album waarderen, nu ik er in gedachten wat beelden bij heb.<br />De plot van 'More' De film is soms een beetje moeilijk te verteren, vooral in het begin, wanneer de film niet meer lijkt te zijn dan een middel om de hipheid van degenen die erbij betrokken zijn te demonstreren. Maar uiteindelijk bewijst de film dat hij veel meer te bieden heeft, naarmate de plot meer gefocust wordt. Waarom neemt Stefan heroïne? Waarom neemt IEDEREEN heroïne, terwijl hij de mogelijke gevolgen kent? De film probeert die vraag niet rechtstreeks te beantwoorden, maar Stefans heroïnegebruik lijkt een logische voortzetting van zijn vastberaden streven naar puur genot.<br />Ik beveel deze film ten zeerste aan bij elke Pink Floyd-fan die waardering heeft voor de zwaar onderschatte 'More'-soundtrack. Ik kan de film ook aanbevelen aan iedereen die geïnteresseerd is in de alternatieve cultuur van de jaren zestig en de manier waarop die werd geportretteerd in de media. Ik heb geen idee hoe realistisch deze film is, omdat ik te jong ben om de jaren zestig uit de eerste hand te hebben meegemaakt, maar hij lijkt de geest van die tijd op een andere manier te vangen dan in andere films.
Like most people, I was interested in "More" solely because of the Pink Floyd soundtrack, which has turned out to be the only Pink Floyd album that I still listen to after all these years. It was quite a surprise to run across the film in a local video store, in a digitally remastered version. It was an even bigger surprise to find that it is a pretty good movie.<br /><br />Visually it is quite beautiful, especially when the two main characters are cavorting on the rocks on the Spanish island of Ibiza. And the use of the soundtrack music, which as far as I can tell is exclusively by Pink Floyd, is excellent. It was a joy to watch the film with my copy of the album alongside me, mentally ticking off each track as it was used in the film. Dave Gilmour's brief "A Spanish Piece" was the only one I didn't hear, and several tracks are used quite prominently, especially "Cymbaline," "Main Theme," and "Quicksilver." That latter track is tedious on the soundtrack album but works very well during the title sequence of the film, resurfacing at least once later on. Maybe now I can appreciate it on the album, now that I have some visuals to accompany it in my mind.<br /><br />The plot of "More" is a little hard to take at times, especially in the early going, when the film appears to be merely a vehicle to demonstrate the hipness of those involved in making it. But eventually the film proves that it has much more than that to offer, as the plot becomes more focused. Why does Stefan take heroin? Why does ANYBODY take heroin, fully knowing the possible consequences? The film does not attempt to answer that question directly, but Stefan's heroin use seems a logical extension of his single-minded pursuit of pure pleasure.<br /><br />I strongly recommend this film to any Pink Floyd fan who has an appreciation of the vastly underrated "More" soundtrack. I also recommend it to anyone who has an interest in sixties counterculture and how it was portrayed in the media. I have no idea how realistic this movie is, since I am too young to have experienced the sixties firsthand, but it does seem to capture the spirit of the times in a way that no other movie does.