Ik had de drie Sarah-films geleend van een vriend en had ze een weekend lang bekeken terwijl ik ziek in bed lag. Ik genoot van elk ervan. Ik genoot van de manier waarop de laatste film een glimp liet zien van hoe Caleb en zijn zus waren toen ze opgroeiden. Bovendien vond ik de doorlopende versie van het 'Billy-boy'-liedje dat voor het eerst te horen was tijdens de aftiteling van de eerste film, de titel 'Sarah, slank en lang', leuk. Maar het enige in Winter's End wat ik niet leuk vond, was de jongste dochter. Ze was een heel leuk meisje, maar ze had gewoon te veel pit en ze zag er als een snotaap uit in vergelijking met de andere kinderen, zelfs in vergelijking met de spraakzame maar nog altijd goedgehumeurde Caleb toen hij jonger was.
I had borrowed the three Sarah movies from a friend, and had watched them while sick in bed during one weekend. I thoroughly enjoyed every one of them. I enjoyed how the last movie gave a glimpse of what Caleb and his sister were like when they grew up. In addition, I liked the carry-through of the "Billy-boy" song that first was heard during the credits of the first movie, the title "Sarah, Plain and Tall." However, the one thing in Winter's End that I didn't like was the youngest daughter. She was a very cute little girl, but she just had too much spirit and looked like a brat compared to the other kids, even compared to talkative but still good-natured Caleb when he was younger.