Een van Chaplins langste films tot op dat moment is _Burlesque_ op Carmen, een slimme en verrassend complexe parodie op wat toen 'Prosper Merimees' bekende verhaal over 'Carmen' was. Ik was een beetje in de war over het verschil tussen de IMDb-lijst van de _Burlesque_ uit 1915 op Carmen en de versie uit 1916. Op basis van de looptijd neem ik aan dat ik de versie uit 1915 heb gezien, want die uit 1916 is ruim twintig minuten langer, en voor zover ik heb gelezen, zijn dat twintig onnodige en weinig indrukwekkende minuten.<br />Vanaf het allereerste begin is het duidelijk dat _Burlesque_ op Carmen er een van Chaplin is. Het is een van de meest complexe en ambitieuze pogingen die ik tot nu toe heb gedaan, te beginnen met een lang achter verhaal, met tussentitels, over de tragische liefdesgeschiedenis van Carmen.<br />Carmen wordt door een groep zigeuners ('een groep die de GYP in zigeuners heeft veranderd') gestuurd om een Spaanse officier te verleiden, zodat ze hun smokkeloperatie kunnen uitvoeren. Het is een slimme, Chaplines-achtige groep misdadigers, waarvan de leider, Lillas Pastia, 'vijftig jaar lang heeft leren stelen, in de veronderstelling dat hem een baan in de politiek zou worden aangeboden'.<br />Bij wijze van terzijde: ik heb in sommige van Chaplins eerdere werk een paar bijna vrouwenhatende boodschappen en grappen gezien, maar waarschijnlijk niet één zo openlijk als in dit werk. Tegen het begin van de film, als de groep zigeuners op reis is, is er een scène waarin de muilezels en de vrouwen aan het laden zijn, en in een tussentiteling wordt uitgelegd dat 'de muilezels degenen zijn met de lange oren'. Voor het geval je dat niet wist, neem ik aan.<br />Chaplin speelt de rol van Don José, de ongelukkige officier die door Carmen verleid moet worden. Hij wordt beschreven als 'een dappere soldaat en liefhebber van vrouwen'. Dat was niet bepaald vergezocht voor Chaplin, die een paar jaar later in de briljante Shoulder Arms elke twijfel wegnam over zijn vermogen om een overtuigende komische soldaat te spelen. En hij hoefde natuurlijk niet te spelen dat hij een liefhebber van vrouwen was. <br />Wat hier natuurlijk anders is, zijn zijn gepolijste militaire uniform en zijn kaarsrechte disciplinaire houding, die uiteraard worden onderbroken door een aantal van zijn traditionele handbewegingen. Hij komt op me over als een klein mannetje in een gezaghebbende positie, die zijn best doet om het respect van zijn ondergeschikten te behouden door een nors, onaangedaan uiterlijk aan te nemen.<br />Algauw komt Carmen binnen ('Geliefd door alle mannen onder de zesennegentig jaar'), en ze begint onmiddellijk met Charlie te flirten. Ik moet erbij zeggen dat de film voor een groot deel verrassend trouw is aan het oorspronkelijke verhaal, dat vol jaloezie en tragedie was. Chaplin is op een vreemde manier overtuigend als jaloerse minnaar, in staat een jaloerse passie op te roepen die ik nooit eerder bij hem heb gezien. In minstens één scène is hij echt een beetje eng.<br />Chaplin heeft in de film een paar geweldige goocheltrucs, zoals een hilarische tafeldans en een paar klassieke zwaardgevechten tegen het eind. En zijn jongensachtige charme en de rol van soldaat zijn ook beslist een winnende combinatie, hoewel er nog een andere merkwaardige stunt is waarbij een groep mannen een enorme deur heen en weer duwt die aanvankelijk niet erg effectief was, maar gewoon doorging en doorging, waarschijnlijk vijf keer zo lang als hij waard was. Hoewel het interessant was dat toen hij uiteindelijk omviel hij duidelijk als filmrekwisiet te zien was. Ik kan zulke glimpen van de oude filmdecors altijd waarderen. <br />Het einde van de film is het sterkste deel. Het heeft een treffende gelijkenis met Romeo en Julia, maar net als je denkt dat Chaplin een groot thematische experiment gaat uitvoeren door ver van zijn traditionele stijl af te wijken, is er een hilarische wending die ik nog nooit van Chaplin heb gezien. Mooi werk!
One of Chaplin's longest films up to that point, Burlesque on Carmen is a clever and surprisingly complex parody of what was then "Prosper Merimee's" well-known story about "Carmen." I was a little confused about the difference between the IMDb's listing of the 1915 Burlesque on Carmen and the 1916 version. Based on the running time I assume that it was the 1915 version that I saw, since the 1916 one is a good 20 minutes longer, and from what I've read, those are 20 unnecessary and unimpressive minutes. <br /><br />From the very beginning, it's clear that Burlesque on Carmen is one of Chaplin's most complex and ambitious efforts to date, starting off with a long back story, told through inter-titles, about the tragic love story of Carmen. <br /><br />Carmen is sent by a band of gypsies ("A band who put the GYP in gypsy."), to seduce a Spanish officer so they can pull off their smuggling operation. It's a clever, Chaplinesque band of criminals, the leader of whom, Lillas Pastia, has "spent 50 years learning to steal, thinking he might be offered a job in politics." <br /><br />On a side note, I've seen some almost misogynistic messages and jokes in some of Chaplin's earlier work, but probably none quite as overt as in this one. Near the beginning of the movie, as the band of gypsies are traveling, there is a scene where the mules and women are loading, and an inter-title explains that "the mules are the ones with long ears." In case you couldn't tell, I guess. <br /><br />Chaplin plays the part of Don Jose, the hapless officer who is to be seduced by Carmen. He is described as "a brave soldier and lover of women." Not exactly a stretch for Chaplin who removed any doubt about his ability to play a convincing comic soldier a few years later in the brilliant Shoulder Arms. And of course, he didn't have to act about being a lover of women.<br /><br />What is different here, of course, is his polished military uniform and straight-backed disciplinary manner, interspersed, of course, with some of his traditional slap-stick moves. He strikes me as a little guy in a position of authority, struggling to maintain the respect of his subordinates by exerting a gruff, stolid exterior.<br /><br />Soon Carmen enters ("Loved by all men under the age of 96"), and she immediately begins flirting with Charlie. I should mention that for a good majority of the movie, it is surprisingly faithful to the original story, which was full of jealousy and tragedy. Chaplin is strangely convincing as a jealous lover, able to evoke a jealous passion that I've never seen from him. There's at least one scene where he is genuinely a little scary. <br /><br />Chaplin has some great sight gags in the movie, like a hilarious table dance and some classic sword fighting near the end. And his boyish charm and the role of a soldier is also definitely a winning combination, although there is another peculiar stunt involving a group of men pushing a huge door back and forth that wasn't very effective to begin with but just kept going on and on and on, probably about five times longer than it was worth. Although it was interesting that when it finally fell over it clearly was revealed as a movie prop. I always appreciate such glimpses at the old movie sets.<br /><br />The end of the film is it's strongest part. It bears striking resemblance to Romeo and Juliet, but just when you think that Chaplin is going to conduct a major thematic experiment by diverging distantly from his traditional style, there is a hilarious twist that is as vintage Chaplin as anything I've ever seen. Nice work!