Het is geen historische film, het is geen film met onvergetelijke liefdesverhalen, het is geen film met een spectaculair scenario, maar ik kan wel zeggen dat het een film is met een geweldige sfeer...<br />Het had die bohémienachtige en opstandige sfeer van de jaren zestig: een groep vrienden die in een armzalig appartement in Parijs woont, die allemaal kunst maken, ervan dromen de wereld te veranderen, drugs gebruiken en op hun eigen manier van elkaar houden.<br />Er is veel geduld voor nodig om te kijken, en een speciale stemming, want als je er niet bij bent, vind je het misschien buitengewoon saai en saai.<br />Ik vond de zeer realistische benadering van de gebeurtenissen die plaatsvonden en het onmiddellijke effect ervan op de studenten heel prettig. De angst voor hun toekomst, de moeilijkheid om de kost te verdienen, de obstakels bij het najagen van hun dromen.<br />Waar ik echt dol op was, was het zwart-witbeeld. De stills van de camera's waren fantastisch, ze waren als ijskoude momenten. Het gaf me de indruk van een lange diashow van oude, zeer ontroerende en suggestieve foto's. Ik moest de film echt nog een keer zien, alleen al om die verbazingwekkende screenshots te kunnen nemen.<br />In één woord: prachtig...
It's not like an historical movie, it's not a movie with unforgettable love stories, it's not a movie with a spectacular scenario, but i can surely say it's a movie with a great atmosphere...<br /><br />It had that 60's kind of bohemian and rebellious spirit: a group of friends living in a poor apartment in Paris, each one making art, dreaming of changing the world, doing drugs and loving in his very own way.<br /><br />It takes a lot of patience to watch, and a special mood, that if you're not in, you might find it extremely boring and dull.<br /><br />I liked a lot the very realistic approach of the events that took place and their immediate effect on student's lives: the fear for their future, the difficulty of earning their living, the obstacles in following their dreams.<br /><br />What i absolutely loved was the black & white image. The still camera angles were amazing, they were like freezing moments. It left me the impression of a long slide show of old and very emotive and suggestive photographs. I actually had to see the movie again, just to take those amazing screen-shots.<br /><br />In one word: beautiful...