Dit is zonder enige twijfel een van mijn favoriete musicals aller tijden. Bette Midler komt op het witte doek zo dicht in de buurt van echte magie als wie dan ook als de stoere, dappere en heel enge moeder van Gypsy Lee. Ze roept een gevoel van wanhoop op dat soms komisch en soms tragisch is, maar altijd echt en heel mooi. Met haar charme en lef is ze inderdaad een pioniersvrouw zonder grenzen. Die grenzen worden ontdekt voor de kinderen. Die op hun beurt hun eigen grenzen moeten stellen in een wereld die wordt geregeerd door hun dominante moeder.<br />Deze versie in het bijzonder is, voor zover ik heb begrepen, in zijn geheel, inclusief de briljante choreografie van Jerome Robbins en de oorspronkelijke toneelaanwijzingen.
This is easily one of my favorite musicals of all time. Bette Midler comes as close to real magic on screen as anyone has in her turn as Gypsy Lee's blustery, bosomy, brave and very scary mother. She evokes a sense of desperation that is at times both comic and tragic but always genuine and quite beautiful. Such charm and grit she is indeed a pioneer woman without a frontier. That frontier is discovered for the children. Who in turn must forge their own in a world ruled by their domineering mother.<br /><br />This particular version is, as I understand it, in it's entirety including the brilliant choreography of Jerome Robbins, as well as the original stage directions.