Spoilers. Deze recensie is geredigeerd vanwege de woordkeuze.<br />'The horror. The horror.' Marlon Brando, Apocalypse Now (1979) en Apocalypse Now Redux (2001).<br />De zin die zo beroemd is als: 'Ik kijk naar je, jongen,' of: 'Heb je het tegen mij?' of: 'Moge de Kracht met je zijn' of: 'Ik kom terug', betekent iets meer dan sommige oneliners. Wanneer hij wordt uitgesproken, blijft hij in de lucht hangen met een belangrijkheid en betekenis die niet onopgemerkt blijven. Wat sommige kijkers gek zou kunnen maken, is dat ze misschien nooit een antwoord op de horror zullen vinden, tenzij ze de film opnieuw bekijken en proberen elk beeld nauwkeurig te bestuderen.<br />Wat betekent deze zin precies? De gruwel waarover gesproken wordt, is de realiteit van de oorlog. De realiteit van morele mensen die zo gemakkelijk gecorrumpeerd raken dat ze hun aangeboren instincten gebruiken en medemensen doden zonder enig teken van schuld. Wanneer kapitein Willard (Martin Sheen) aan het eind van de film voor de stervende kol. Kurtz (Marlon Brando) staat, is 'de gruwel... de gruwel' het besef van Willards corruptheid. Hij heeft genadeloos een man in koelen bloede in koelen bloede gedood als onderdeel van zijn opdracht. Dit is geen typisch Hollywood-einde. In de meeste gevallen wint een personage iets, of het nu emotioneel, fysiek, mentaal of alle drie is. Maar Willard wint en verliest. Hij krijgt de wetenschap dat hij zijn moraal kwijt is. En dat is een schokkend einde.<br />Apocalypse Now' 'The Godfather' is Francis Ford Coppola's hommage aan de artistieke kant van het filmen. Deze film is totaal anders dan 'The Godfather'. Hij is hallucinogeen, visueel oogverblindend en een ode aan de schuldige kant van de menselijke natuur. Eerst lijkt hij realistisch, dan wordt hij vreemd, dan symbolisch en ten slotte origineel in zijn eigen unieke perspectief op de spirituele kant van de oorlogvoering. Dit is niet zozeer een film over de oorlog in Vietnam als wel een film over de oorlog in ons binnenste.<br />Eerst lijkt het een andere oorlogsfilm. Kapitein Willard (Sheen) wordt door een luitenant-ter-zee (een jonge Harrison Ford) aangewezen om een afvallige Amerikaanse kolonel Kurtz (Brando) te vermoorden, die zich ergens in Vietnam schuilhoudt met een groep soldaten die min of meer als zijn slaven fungeren.<br /><0x3E><0x3E> Willard voert zijn opdracht uit <0xE2><0x80><0x93> 'zonder enig vooroordeel' <0xE2><0x80><0x93> op een boot, samen met vier soldaten, onder wie de kapitein, het opperhoofd (Albert Hall), de kok (Frederic Forest) en een heel jonge ser Larry Fishburne (die later als Morpheus in 'The Matrix' verschijnt).<br /><0x3E><0x3E> 'Apocalypse Now' is in veel opzichten een moderne versie van Homers Odyssee. Terwijl onze hoofdfiguur, Willard, zijn reis maakt, ontmoet hij een aantal originele en vreemde personages, onder wie luitenant-kolonel Col. Kilgore (Robert Duvall), die een vreemde obsessie voor surfen heeft, en een stonede fotograaf (Dennis Hopper), wiens levendige gebaren en manier van doen vergeleken kunnen worden met die van de veel mindere Jeremy Davies in 'The Million Dollar Hotel', een van de slechtste films die ik ooit heb gezien. Davies wist geen enkel verband te leggen met het publiek, maar Hopper wel. Hij is als de dichterlijke energie tussen Willard en Kurtz, als een tolk die heen en weer gaat en in vreemde talen spreekt. In dit geval vertaalt hij Kurtz naar Willard, hoewel ik niet zeker weet of Kurtz wel een vertaling van Willard nodig heeft.<br />Veel films hebben het geluk dat ze een of twee memorabele scènes of zinnen hebben. 'Apocalypse Now' heeft er veel. Kilgore die neerknielt bij een Vietnamees dorp en Wagners 'Ride of the Valkyries' speelt, blijft een van de meest herinnerde scènes uit de hele filmgeschiedenis. Het heeft iets scherps, iets wreeds, iets ironisch, en ook iets speels. Als Kilgore op dat strand neerknielt en zegt: 'Ik hou van de geur van napalm in de ochtend. Het ruikt naar de overwinning', beginnen we allemaal te glimlachen.<br />Ik zal niet tegen je liegen: 'Apocalypse Now' is een vreemde film. Hij is niet bepaald gemakkelijk te analyseren. Het einde kan sommige kijkers frustreren als ze Marlon Brando's belangrijke toespraken niet begrijpen. Maar waar het allemaal op neerkomt, wat er echt toe doet, is dat deze film gaat over de duistere aard van de menselijke psyche. De gruwel is het besef van de oorlog en de gevolgen ervan, niet de oorlog zelf. Kurtz zegt: 'U hebt het recht om me te doden. Maar u hebt niet het recht om over me te oordelen.' Brando's personage, Kurtz, wordt aan het publiek overgelaten om over hem te oordelen. Voor veel naïeve kijkers lijkt hij misschien een krankzinnige idioot wiens macht hem naar het hoofd is gestegen. Maar dat is niet wat Francis Ford Coppola probeert over te brengen. Door in Vietnam te vechten heeft Kurtz zich gerealiseerd hoe goed hij het had, en hoe slecht sommige anderen het hadden. Als Kurtz door verwoeste dorpen loopt, beseft hij dat wij de naïevelingen zijn, dat we ons leven leiden in het paradijs van de dwaasheid. We zijn zo naïef dat we geen oog hebben voor onze omgeving en eventuele tegenslagen, tot ze toeslaan. Als hij ziet hoe ongelukkig sommige Vietnamezen zijn, beseft Kurtz hoe gemakkelijk hij door iets getroffen kan worden. Hoe gemakkelijk hij net zo kan worden als de mensen om hem heen. En hij beseft ook dat de mensen die dit hebben gedaan, hun moraal hebben laten varen en hen voor de deur hebben laten staan. Veel mensen denken dat de gruwel één ding is, maar het is twee. Voor Kurtz is de gruwel de realiteit van zijn naïviteit en de gevolgen van de oorlog voor de mensen. En nadat Willard Kurtz heeft vermoord en de laatste woorden van de stervende Kurtz heeft gehoord, beseft hij het ook. Hij beseft de gevolgen van de oorlog. Het zien van zoveel soldaten zonder enig besef van goed of kwaad doet hem beseffen wat oorlog met een mens kan doen. En wat de oorlog met hem heeft gedaan. De verschrikking.<br /><br />5/5 sterren <0xE2><0x80><0x93> sterren.<br /><br />
Spoilers. This review has been edited due to word limit.<br /><br />`The horror. The horror.' Marlon Brando, Apocalypse Now (1979) and Apocalypse Now Redux (2001)<br /><br />The sentence which is as famous as `Here's looking at you, kid,' or `Are you talkin' to me?' or `May the Force be with you,' or `I'll be back,' means a little more than some one-liners. When it is spoken it lingers in the air with an importance and meaning that does not go unnoticed. What might drive some viewers nuts is that they may never find an answer to the horror unless they re-watch the film and try to pay close observation to every single frame.<br /><br />What, exactly, does this line of dialogue mean? The horror spoken of is the reality of war. The reality of moral men being so easily corrupted that they turn on their inborn instincts and kill fellow beings without any sign of guilt. When Capt. Willard (Martin Sheen) stands before the dying Col. Kurtz (Marlon Brando) at the end of the film, `The horror.the horror.' is the realization of Willard's corruptness. He has mercilessly killed a man in cold blood as part of his assignment. This isn't a typical Hollywood ending. In most cases a character gains something, whether it be emotionally, physically, mentally or all three. But Willard both gains and loses. He gains the knowledge that he has lost his morals. And that is a shocking ending.<br /><br />`Apocalypse Now' is Francis Ford Coppola's tribute to the artistic side of filmmaking. This film is wholly different from `The Godfather.' It is hallucinogenic, visually dazzling, and an ode to the guilty side of human nature. At first it seems realistic, and then it becomes strange, and then symbolic, and, by the end, original in its own unique perspective of the spiritual side of warfare. This is not as much a film about the Vietnam War as it is a film about the war within us.<br /><br />At first it does appear to be another war film. Captain Willard (Sheen) is assigned by an Army Lieutenant (a young Harrison Ford) to assassinate a renegade American Colonel named Kurtz (Brando), who is hiding out somewhere in Vietnam with a hoard of troops who more or less act as his slaves.<br /><br />Willard carries out his mission `with extreme prejudice,' heading out on a boat along with four soldiers, including the boat captain, Chief (Albert Hall), Chef (Frederic Forest), and a very young `Larry' Fishburne (who later went on to appear as Morpheus in `The Matrix').<br /><br />"Apocalypse Now" is in a many ways a modern update of Homer's Odyssey. As our main character, Willard, carries on his journey, he meets an array of original and strange characters, including Lt. Col. Kilgore (Robert Duvall), who has a strange fetish for surfing, and a stoned photographer (Dennis Hopper), whose lively gestures and mannerisms can be compared to those of the very much lesser Jeremy Davies in "The Million Dollar Hotel," one of the worst films I have ever seen. Davies failed to make any connection with an audience; Hopper does. He is like the poetic vibe between Willard and Kurtz; he is like an interpreter going back and forth and speaking in foreign languages. In this case, he is translating Kurtz to Willard, although I'm not so sure Kurtz needs a translation of Willard.<br /><br />Many films are lucky enough to have one or two memorable scenes or lines. "Apocalypse Now" has many. Kilgore descending upon a Vietnam village playing Wagner's "Ride of the Valkyries" remains one of the most remembered scenes in all of film history. There is sharpness to it, a brutality to it, an ironic tone to it, and also a sense of playfulness. When Kilgore kneels down on that beach and says, `I love the smell of napalm in the morning.it smells like victory,' we all crack a smile.<br /><br />I won't lie to you: `Apocalypse Now' is a strange film. It isn't exactly the easiest thing to analyze. The end may frustrate some viewers if they don't understand Marlon Brando's significant speeches. But what it all comes down to, what really matters, is that this film is about the dark nature of the human psyche. The horror is the realization of war and its effects, not the war itself. Kurtz says, `You have a right to kill me. But you have no right to judge me.' Brando's character, Kurtz, is left to the audience to judge. To many naïve viewers he may appear as a crazy loon whose power got to his head. But that isn't what Francis Ford Coppola is trying to get across. By fighting in Vietnam, Kurtz has realized just how great he had it, and how bad some others had it. By walking through devastated villages he eventually comes to realize that we are the naïve ones, living our lives in a fool's paradise. We are totally naïve to our surroundings and possible misfortunes until they hit. By seeing how unlucky some Vietnamese are, Kurtz realizes just how easily he could be struck by something. Just how easily he could end up like the people around him. And he also realizes that the people who did this are people who have abandoned their morals and left them at the door. Many people think the horror is one thing. It is two. For Kurtz, the horror is the reality of how naïve he was and the reality of the war's impact upon men. And after Willard murders Kurtz, and hears Kurtz's dying words, he realizes it too. He realizes the effects of war. To see so many soldiers with no sense of right or wrong makes him realize the horror of what war can do to a man. And what it has done to him. The horror.<br /><br />5/5 stars -<br /><br />