Zo echt en surrealistisch tegelijk. Ik weet nog dat ik me als Tessa voelde. Verdorie, ik weet nog dat ik Tessa was. Dit was een prachtig beeld van een relatie die eindigde. Ik vond vooral de momenten waarop de demonstranten elkaar kruisten mooi. Het is leuk om symboliek in een film te zien zonder er een klap mee op je hoofd te krijgen. Als je de kans krijgt om dit te zien, grijp hem dan. Het is die 30 minuten meer dan waard.
So real and surreal, all in one. I remember feeling like Tessa. Heck, I remember being Tessa. This was a beautiful vignette of a relationship ending. I especially liked the protesters tangent. It is nice to see symbolism in a movie without being smacked over the head with it. If you get the chance to see this, take it. It is well worth the 30 minutes.