Heel kaal, heel saai, geen echt drama. Waarom maken we niet gewoon een documentaire? Dit is niet bepaald _De passie van Jeanne d'Arc_. De enige reden om _Kronieken_ te zien is om de uitvoeringen te horen. Ik ben dol op Bachs muziek en zelfs ik vond het moeilijk om naar deze ellendige film te kijken. De grote Gustav Leonhardt speelt (in twee betekenissen van het woord) Bach. We krijgen niet echt een indruk van hem als acteur, omdat hij zo weinig dramatisch te doen heeft. Hij loopt meestal doelgericht of kwaad de verschillende kamers uit. Bachs leven was natuurlijk geen Errol Flynn-film. Het was inderdaad vrij saai en meer dan een beetje hard. Dit betekent waarschijnlijk dat het leven...' De muziek is natuurlijk een ander verhaal. Ik beveel The Stations of Bach aan. Veel meer informatie, om te beginnen, en enig inzicht in de muziek, wat tenslotte de reden is waarom Bach ons <0xC3><0xBC>berhaupt interesseert.
Very stark, very drab, no real drama. Why not just make a documentary? This isn't exactly The Passion of Joan of Arc. The only reason for seeing Chronicles is to hear the performances. I love Bach's music and even I found it hard to sit through this misery of a film. The great Gustav Leonhardt plays (in two senses of the word) Bach. We don't get much of a sense of him as an actor, since he's given so little to do dramatically. Mostly, he gets to walk purposefully or angrily out of various rooms. Bach's life, of course, was not an Errol Flynn movie. It was indeed fairly drab and more than a little hard. This probably means that the life isn't a terrific candidate for a film. The music, of course, is another story. I recommend The Stations of Bach. Far more information, for one thing, and some insight into the music, which is, after all, why Bach interests us in the first place.