in zijn beschrijvingen van CAA, lunches met platina kaarten in Hollywood, psychoanalyse, een vakantie in Provincetown die hij nooit heeft genomen, en gratis reisjes naar Nicaragua, gefinancierd met foto's van Columbia.<br />Het klinkt narcistisch, maar Spalding Gray (misschien vanwege zijn ongewone persoonlijkheid) weet het publiek te boeien, lacht om zichzelf (misschien omdat hij dat Hollywood-gedoe niet zo serieus nam) en weet ons aan het lachen te krijgen.<br />Deze monoloog gaat niet alleen over 'The Killing Fields' of 'Zwemmen naar Cambodja'; het is meer een pastiche van gebeurtenissen, zoals hij ze ziet. Sommige regels zijn klassiek, zoals wanneer Gray een ontmoeting heeft met de gewaardeerde talentenjagers van CAA. De vergadertafel zit er vol mee, gebruind, gezond, fris van het drinken van blauwgroene algen uit een meer in Oregon... 'Er zijn geen drugs meer in Hollywood.'<br />Dat was voor de tragedie. Velen van ons zullen zijn uit balans geraakte humor missen.
in his descriptions of CAA, platinum card lunches in Hollywood, psychoanalysis, a vacation in Provincetown he never took, and free trips to Nicaragua, financed by Columbia pictures.<br /><br />It sounds narcissistic, but Spalding Gray (possibly because of his unusual personality) ropes the audience in, laughs at himself (perhaps because he did not take the Hollywood thing oh-so-seriously) and gets us to care.<br /><br />This monologue is not just about "The Killing Fields", or "Swimming to Cambodia"; it is more a pastiche of events, as he sees them. Some of the lines are classic, as when Gray meets with the esteemed talent agents at CAA. The conference table is ..."full of them, tanned, healthy, fresh from drinking blue-green algae from an Oregon lake...there are no drugs now in Hollywood".<br /><br />This was before the tragedy occurred. Many of us will miss his off-balance humor. 9/10.