Na een decennium van turbulente onrust begonnen Amerikaanse films over te schakelen op een andere aanpak en richtten ze hun camera's niet meer op door oorlogen geteisterde slagvelden, politieke corruptie en sociale onrust in het algemeen, maar op de intiemere wereld van gezinsdisfunctioneren. De tol die de egoïstische Baby Boomers aan het Amerikaanse gezin begonnen te betalen toen ze opgroeiden en zelf kinderen kregen, was voelbaar.<br />'Kramer vs. Kramer' is een van de eerste disfunctionele gezinsdrama's die de hele jaren tachtig zo populair zouden blijven, en het is een van de beste. Tegenwoordig wordt er nogal schamper over gedaan, omdat het bekendstaat als de film die 'Apocalypse Now' versloeg. Maar het vergelijken van deze twee films is net zoiets als het vergelijken van een banaan met een gemarineerde kippenborst: ze zijn in de verste verte niet hetzelfde, maar kunnen we niet van beide genieten? De regisseur/schrijver Robert Benton probeert geen ingewikkelde dingen te doen met zijn film; de kracht ligt in de acteerprestaties, vooral die van Dustin Hoffman en Meryl Streep, die een gescheiden echtpaar spelen dat kinderachtig en egoïstisch strijdt om hun zoon. De scène in de rechtszaal waarin ze elkaar de huid vol schelden om de voogdij, waarin ze elkaar op verschrikkelijke wijze pijn moeten doen, is vernietigend en voelt authentiek. De film toont Hoffmans degelijke vader niet als held, en Streeps losbandige moeder niet als schurk. Ze zijn niet goed of slecht als mensen <0xE2><0x80><0x93> ze zijn gewoon slecht in getrouwd zijn.<br />De film is huilerig in de finale, maar niet op een manipulatieve manier. Hij verdient het om gesnik op te wekken.<br />Een pluim.<br />Een pluim.
After a decade of turbulent unrest, American movies began to switch gears and turn their cameras away from war-torn battlefields, political corruption, and general social unease to the more intimate world of family dysfunction. The toll the selfish Baby Boomers began to take on the American family as they grew up and had kids of their own was making itself felt.<br /><br />"Kramer vs. Kramer" is one of the first of these dysfunctional family dramas that would continue to be so popular throughout the 1980s, and it's one of the best. It gets a rather bum rap now, because it's known as the film that beat "Apocalypse Now" for the 1979 Best Picture Academy Award, but comparing these two films is like comparing a banana to a marinated chicken breast: they're not remotely the same, but can't we enjoy them both? Director/writer Robert Benton doesn't try to do anything fancy with his movie; its strength lies in its performances, those of Dustin Hoffman and Meryl Streep particularly, playing a divorced couple fighting childishly and selfishly over their son. The courtroom scene in which they duke it out for custody, and in which each is forced to hurt the other in terrible ways, is devastating, and feels authentic. The movie doesn't present Hoffman's solid dad as a hero, or Streep's straying mom as a villain. They're neither good or bad as people -- they're simply bad at being married.<br /><br />The film is tear-jerky at the finale, but not in a manipulative way. It earns its right to elicit sobs.<br /><br />Grade: A