Ik heb die film gezien in de bioscoop in Edinbourg, samen met 3 andere Amerikanen en onze vriend uit Manchester en we vonden het allemaal tijdverspilling. We hadden veel liever een extra uur besteed aan het kijken naar stompzinnige dialogen van _Star Wars III_ die verderop in de zaal werden gedraaid dan aan dit alles.<br />Toen hij begon met een van de slechtste grappen die ik ooit op celluloid heb gezien, ging hij niet met een knal af. In de hele film hadden we het gevoel dat de moppen gewoon te veel hun best deden, de schrijvers dachten zo veel over de setting na dat je de grap al 2 minuten van tevoren zag aankomen, en als hij dan kwam, was hij zo mat dat je niet eens kon glimlachen; ik noem het giraffengevecht als een goed voorbeeld.<br />De plot zelf roept een paar interessante gedachten in me op, die me veel meer amuseerden dan wat er op het scherm gebeurde. Ik denk dat er veel meer had kunnen gebeuren met die invalshoek (de twee verschillende werelden, de uit het water geviste ervaring van de personages, de verwarring en verbazing als mensen proberen de personages en schrijvers van elkaar te onderscheiden. Maar er wordt te veel tijd verspild door deze pijnlijke plot tot het einde toe door te drukken met zoveel 'bizar' en 'fout' als menselijkerwijs mogelijk is.<br />En te zeggen dat de personages uit de zestiende eeuw enig extra talent van de schrijvers laten zien, is een belediging voor intelligente schrijvers en redacteuren die deze film mogelijkerwijs een waardige veertig minuten later-gedachte hadden kunnen meegeven; maar nee, het is een martelfilm van de volle lengte die niet onecht is.<br />Toen we het theater verlieten, waar heel weinig gelach te horen was, hoorde ik het jonge hippe Britse stel achter me zeggen: 'Dat was best goed, hè? Je wist nooit precies wat er zou komen.' En het meisje antwoordde: 'Ja, heel verrassend.' En dat was het. Als dit is wat Britse mensen eruit willen halen van het kijken naar een komedie: 90 minuten lang niet lachen, maar op het eind een klein beetje communicatie tussen twee geliefden, dan is deze film geslaagd. Maar ik heb meer vertrouwen in het Britse leven dan dat.<br />Ik heb niet meer zo hard gelachen om een komedie sinds _American Pie_ II.
I watched this film in the theater in Edinbourgh along with 3 other Americans and our friend from Manchester and we all thought this was a waste of time. We would have much rather spent an extra hour to watch vapid dialog of Star wars III that was playing down the hall than all of this. <br /><br />Opening with one of the worst jokes I've ever seen committed to celluloid on the big screen, it did not take off with a bang. throughout the movie we got the feeling that the jokes were just trying too hard, the writers thought about the setup so much that you could see the joke coming 2 minutes beforehand, then when it came it was so lackluster that you couldn't even smile; I cite the giraffe cum-ming as a prime example. <br /><br />The plot itself makes for some interesting thoughts in my mind, which entertained me much more than what was going on on the screen. I think a lot more could have been done with that angle (the two different worlds, the fish-out-of-water experience of the characters, the confusion and surprise as people try to comprehend and distinguish the characters and writers from each other.) But too much time is wasted with pushing this painful plot to the end with as much 'bizarre' and 'goof' as is humanly possible. <br /><br />And to say the 16th century characters show any extra talent from the writers is an insult to intelligent writers and editors who possibly could have made this film a worthy 40 minute afterthought; but no, its a full length torture film of unfunniness. <br /><br />As we were leaving the theater, which had VERY little laughing inside it, I overheard the young hip electro-clash British couple behind me saying "That was rather good wasn't it. You never really knew what was coming next." And the girl responding "yeah, quite surprising." and that was it. If this is what is meant to get out of British people from watching a comedy: no laughing for 90 minutes but a teeny bit of communication between two lovers at the end, then this film succeeded. But i have more belief in British life than that.<br /><br />I've not not-laughed so hard at a comedy film since American Pie II.