Toen 'The Thing' in 1982 overal in bioscopen werd vertoond, kreeg het een kille ontvangst en zeer slechte kijkcijfers, en werd het bijna een mislukking in John Carpenters carrière als horrorregisseur; maar de tijd heeft bewezen dat 'The Thing' beslist geen mislukt project was en dat de teleurstellende commerciële resultaten niet de schuld van de film waren. Tegenwoordig heeft John Carpenters 'The Thing' de waardering gekregen die het verdient en wordt het door veel horrorfans beschouwd als een horrorklassieker, en niet zonder reden, aangezien deze nieuwe versie van John W. Campbells verhaal 'Who Goes There?' (voorheen aangepast als 'The Thing From Another World' De plot van 'The Thing' begint in de winter van 1982, in een Amerikaans onderzoeksstation in de afgelegen gebieden van Antarctica, wanneer de leden van de bemanning een Noorse helikopter hun kant op zien komen. De twee kennelijk waanzinnige piloten van de helikopter proberen een Husky-hond te doden die de Amerikaanse basis binnendringt. Nadat de Noren per ongeluk zijn gedood, proberen de Amerikanen erachter te komen waarom ze krankzinnig zijn geworden. Algauw weten ze het. Het blijkt dat de Husky waarop de Noren jaagden geen gewone hond was, maar een wezen dat in staat was elk levend wezen te imiteren, en dat niet alleen, het heeft een enorme honger.<br />John Carpenter verdiende een plaats in de geschiedenis toen hij in 1978 de regie deed van de eerste horrorfilm 'Halloween', waarin spanning en sfeer boven geronnen bloed en shock stonden. 'The Thing' kon worden gezien als een ontwikkeling in die stijl, want zelfs als Carpenter veel gebruikmaakt van Rob Bottins special effects (die door de critici op dat moment als 'walgelijk' werden bestempeld), is de film nog steeds meer gericht op sfeer en spanning dan op het gewelddadige (en zeer goed uitgevoerde) vertoon van bloed. Het gevoel van eenzaamheid, evenals het'slechte karma'. het gevoel van paranoia dat iedereen het Ding zou kunnen zijn, zelfs onze hoofdfiguur, R.J. MacReady (Kurt Russell), die in een situatie terechtkomt waarin niemand te vertrouwen is.<br />Dit plotelement was trouwer aan het concept van de bronroman, en werd schaamteloos genegeerd door de vorige versie (niet helemaal verkeerd, alleen een groot verschil), waardoor deze versie minder als een remake aanvoelt en meer als een nieuw concept van de bronroman. Het script van Bill Lancaster behandelt de personages in een briljant domein, wat ons genoeg geeft om ze te onderscheiden, maar niet te veel om ze volledig te vertrouwen, waardoor ze een essentiële factor in de film worden.' De angst die door de film heen sluipt, blijft je bij. Het mysterie en de spanning zijn maximaal, want je weet nooit wie het Ding is en wie het normale, en dat versterkt de paranoia en de onvoorspelbaarheid van de plot, met uitstekend resultaat.<br />De cast is heel effectief, en hun optredens als geheel zijn zo effectief dat je de slechte gevoelens tussen hun personages bijna als echt kunt voelen. Carpenters vaste scenarist Kurt Russell als MacReady speelt de film, en door zijn ogen zien we de waanzin en de verschrikkingen die het onderzoeksstation ondergaat naarmate de situatie verslechtert. Absoluut een van zijn beste rollen. Wilford Brimley is ook geweldig als dr. Blair, een wetenschapper die gek wordt nadat hij de bedoelingen van het Ding heeft ontdekt.<br />'Het Ding' is een film die zo prachtig in elkaar zit dat zijn gebreken meestal onopgemerkt blijven, hoewel ze er wel zijn. De beruchtste zijn de zeer ingetogen en bij tijd en wijle ongebruikte opnamen van Ennio Morricone. Het is niet echt slecht, maar het voelt gewoon niet op zijn plaats in sommige scènes en het is niet een van de beste werken van de legendarische componist. Bovendien zijn er vanwege een paar misvormingen in de special effects een paar scènes weggelaten die een paar kleine gaten in de plot vullen, hoewel die niet echt belangrijk of irritant zijn.<br />Als je het over John Carpenters films hebt, noemen de meeste mensen bijna meteen 'Halloween'. Ik weet niet of hij van horrorfilms houdt, maar persoonlijk zou ik voor 'The Thing' gaan, want ik beschouw het als Carpenters grootste prestatie tot nu toe, en een van de interessantste en in feite angstaanjagendste horrorfilms die ooit zijn gemaakt. Ik zou het zelfs een van de beste films aller tijden noemen.
When in 1982, "The Thing" came out to theaters everywhere, it had a cold reception and very poor box-office results, becoming almost a failure in John Carpenter's career as a horror director; however, time has proved that "The Thing" was definitely not a failed project and that the disappointing commercial results were not the film's fault. Nowadays, John Carpenter's "The Thing" has gained the appreciation it rightfully deserves and is considered by many horror fans as a horror classic, and not without a reason, as this new version of John W. Campbell, Jr.'s story "Who Goes There?" (previously adapted as "The Thing From Another World") is closer to the original tale and keeps a pessimistic feeling of dread and high doses of suspense in a masterfully crafted study about paranoia.<br /><br />The plot of "The Thing", begins in the winter of 1982 in a U.S. research station located in the remote territories of Antarctica, when the members of the crew notice a Norwegian helicopter coming their way. The two apparently insane pilots of the helicopter are trying to kill a Husky dog who makes its way into the American base. After the Norwegians are killed accidentally, the Americans try to figure out what made them to be insane. Soon they'll discover that the Husky dog the Norwegians were hunting was not a normal dog, but a creature able to mimic every living creature, and not only that, it has a tremendous hunger.<br /><br />Director John Carpenter earned a place in history when in 1978 he directed the seminal slasher "Halloween", where suspense and atmosphere were above gore and shock. "The Thing" could be seen as an evolution of that style, as even when Carpenter makes great use of Rob Bottin's special effects (which were labeled by critics as "repulsive" on its day), the film still focuses more on atmosphere and suspense rather than in the violent (and very well-done) displays of gore. The feeling of loneliness, as well as the "bad karma" between the members of the crew increase the feeling of paranoia as anyone could be the Thing, even our main character, R. J. MacReady (Kurt Russell), ending in a situation where nobody can be trusted.<br /><br />This plot element was more faithful to the concept of the source novel, and was blatantly ignored by the previous version (not completely a bad thing, just a big difference), making this version feel less like a remake and more as a new conception of the source novel. Bill Lancaster's script handles the characters with brilliant domain, giving us enough to distinguish them, but not too much to completely trust them, making them an essential factor in the film's haunting feeling of dread that keeps running through the movie. The mystery and the suspense are at the max, as never one can tell who is the Thing and who is normal, enhancing the paranoia and unpredictability of the plot with excellent results.<br /><br />The cast is very effective, and their performances as a whole so effective that one can almost feel the bad feelings between their characters as real. Carpenter's regular collaborator Kurt Russell as MacReady carries the film, and through his eyes we witness the madness and the horror the research station becomes as the situations goes worse. Definitely one of his best performances. Wilford Brimley is also terrific as Dr. Blair, a scientist that goes insane after discovering the Thing's purposes.<br /><br />"The Thing" is a film so wonderfully crafted that its flaws tend to go unnoticed, although they exist. The most notorious being the very low-key and at times unappropriated score by Ennio Morricone. It's not exactly bad, but it just feels out of place at some scenes and it's not one of the best works by the legendary composer. Also, due to some misshapes with the special effects, some scenes were left out that actually fill some small plot holes, although nothing of big importance or actually annoying.<br /><br />When talking about John Carpenter's films, most people will almost instantly name "Halloween" as his favorite film, but personally, I would go with "The Thing", as I consider it Carpenter's greatest achievement so far, and one of the most interesting and actually scary horror films ever made. I would go as far as to call it one of the finest films ever made. 10/10