Dit is mijn favoriete film aller tijden. En ik beschouw hem altijd als het requiem van John Huston.<br />Ik heb hem zeker 20 keer gezien zonder er ooit genoeg van te krijgen. De sfeer, het script, het zingen, het diner, het is alsof je wordt uitgenodigd in iemands huis om de gebeurtenissen gade te slaan en er niet aan mee te kunnen doen, ook al zou je dat wel willen... Het is een zeldzame schat, deze film, en ik kan er niet genoeg complimenten over schrijven.<br />Hij is ongelooflijk goed geacteerd, met heel wat Abbey Theatre-gezichten en ook nog de prachtige tenorstem van Frank Patterson. Het gedicht dat Lady Gregory in de film voordraagt is een van de meest ontroerende ooit geschreven. De scène waarin ze de trap af loopt terwijl ze naar het lied luistert, is een van de beste voorstellingen die je ooit op film hebt gezien. Elke keer dat ik het zie, moet ik huilen... om de juiste redenen.<br />We hebben allemaal al op jonge leeftijd de liefde verloren en we huilen om ons jonge, hoopvolle zelf.<br />Donal McCann speelde in veel te weinig films naar mijn smaak, hij hield gewoon van toneelspelen en bleef erin hangen, en het is ons verlies dat we niet meer van zijn voorstellingen op film hebben, want hij doet zoveel met deze verfijnde rol door middel van expressie en de weergave van een diepe liefde voor zijn vrouw die nooit beantwoord zal worden, en hij drukt zo'n innerlijke droefheid uit door dit te weten. 1.<br />Als je wilt dat je filmscènes en plotwendingen dit vermijden, dan is er echt geen begin, midden of eind <0xE2><0x80><0x93> alleen een lens op de personages op een diner in Dublin, 80 jaar geleden, en alle kleine nuances en nuances van de zo prachtig geportretteerde persoonlijkheden.<br />2. Bravo voor iedereen die bij deze productie betrokken was.
This is my favourite movie of all time. And I always think of it as John Huston's requiem.<br /><br />I must have seen it at least 20 times and never tire of it. The mood, the script, the singing, the dinner, it is like being invited into someone's home and observing the events and not able to participate even though you want to... It is a rare treasure, this movie and I cannot write enough praise for it.<br /><br />It is cast incredibly well, with quite a few Abbey Theatre faces and also the wonderful tenor voice of Frank Patterson. Lady Gregory's poem recited in the movie is one of the most moving ever written. Anjelica's scene walking down the stairs as she listens to the song is one of the best performances every seen on film. I cry every time I see it..for all the right reasons.<br /><br />We have all had love lost at an early age and weep for our young hopeful selves.<br /><br />Donal McCann acted in far too few movies for my liking, he just loved stage work and stuck to it, and it is our loss that we do not have more of his performances on film as he does so much with this delicate role by expression and the portrayal of a deep love for his wife that will never be reciprocated and he conveys such inner sadness at knowing this.<br /><br />If you want your movies action and plot packed avoid this, there really is no beginning, middle or end just a lens onto the characters at a dinner party in Dublin 80 years ago and all the little nuances and shadings of the personalities portrayed so beautifully.<br /><br />Bravo to all who were involved in this production. 10 out of 10.