Bridget Fonda is de seksueel bevredigde vrouw van de knappe Hart Bochner. Op een middag komt ze thuis, noemt hem'schatje' en schenkt hem in stilte iets te drinken in, om vervolgens tot de ontdekking te komen dat hij zit te mokken. Er gaan minuten voorbij waarin ze zich gewillig neerlegt bij zijn norse zwijgen. Plotseling ontsteekt hij in woede, beschuldigt haar van ontrouw zonder dat daar ook maar enige reden voor is, noemt haar het mop, slaat haar hoofd tegen een kast, slaat haar in het rond en smijt haar uiteindelijk van het balkon op de eerste verdieping, waarbij ze haar hand en een paar ribben breekt.<br />Ze wordt wakker in het ziekenhuis, waar ze, zo wordt duidelijk, doof is, hoewel we merken dat ze lippen uitstekend kan lezen. Dat vermijdt alle g<0xC3><0xAA>nante toestanden die gepaard gaan met het werken met een ASL-tolk of het laten snerpen van woorden in een nabootsing van de taal.<br />Goed. Laat me de basiselementen van de plot even uitleggen. Deze mooie en toegewijde gehandicapte vrouw wordt geslagen door haar man, verkeerd begrepen door haar bejaarde moeder, verraden door haar zus, haar bankrekening wordt leeggehaald door onbekende handen, ze wordt bijna verkracht door een dikke man die haar aanspreekt in een bar, men denkt dat ze haar nu vermiste man heeft vermoord en ze wordt achtervolgd door twee agenten (Kiefer Sutherland en Steven Weber), van wie de ene alleen maar geïnteresseerd is in gerechtigheid terwijl de andere een hekel lijkt te hebben aan alle vrouwen en zich geneert voor hun aanwezigheid. Aan het eind van het verhaal staat ze in haar eentje bij een verlaten bushalte met een hand vol geld <0xE2><0x80><0x93> alleen, in tranen, maar dapper.<br />Nu volgt er een quiz. Er is maar één multiplechoicevraag. 'Dit verhaal is geschreven door: (a) een man of (b) een vrouw.' Niet om seksistisch te klinken. Je kunt net zo goed een scenario bedenken over een gedecoreerde militaire held en getrainde strijder die door zijn vijanden gevangen wordt genomen, door zijn organisatie wordt verraden, in elkaar wordt geslagen en gemarteld, ontsnapt om wraak te nemen en eindigt bij de vrouw van wie hij houdt, van wie hij dacht dat hij haar lang geleden had verloren.<br />De richting is functioneel en conventioneel. Als Fonda in een ziekenhuisbed bij bewustzijn komt, zien we vanuit haar gezichtspunt de gezichten van de bezorgde artsen en verpleegkundigen die op haar neerkijken <0xE2><0x80><0x93> dat wil zeggen, op de camera <0xE2><0x80><0x93> een echo van alle scènes in talloze tweederangsfilms waarin de brancard haastig door de gang wordt gereden en mensen in gesteven witte jassen en met stethoscopen om hun nek boven de camera zweven.<br />Hart Bochner heeft op een interessante manier een aantal slechte mensen gespeeld <0xE2><0x80><0x93> sommige personages zijn dom ('Die Hard') en sommige zijn meer dan gewoon grof ('And The Sea Will Tell'). Zijn viriele knapheid heeft iets boosaardigs. Het zou te gemakkelijk zijn om hem als een held te casten. Een aardige, opzettelijk nietszeggende rol van Steven Weber als de domme politieman - misschien wel de beste van de film.<br />Bridget Fonda is ook interessant. Haar acteerbereik is beperkt, maar dat is hier goed te zien. Wat haar zo interessant maakt, is haar bijna stereotiepe schoonheid. Ze is net een koningin van het eindexamenbal. Heel vrouwelijk. Natuurlijk kan ze het niet helpen dat ze rondschuifelt of haar handen zo gracieus beweegt. En ze kan ook niets aan haar neus doen. Het grootste deel van zijn lengte is volkomen normaal en aantrekkelijk, maar aan het eind zit een bobbel die de natuurlijke kromming van haar neusgaten volgt. Het puntje van die neus zit vol intriges.<br />Wat de film betreft - Pfui.
Bridget Fonda is the sexually satisfied wife of handsome Hart Bochner. One afternoon she comes home, calls him "honey", and quietly fixes him a drink, only to find that he's sulking. Minutes go by while she compliantly puts up with his frowning silence. Suddenly, he bursts into a rage, accusing her of infidelity in the complete absence of any reason to do so, calls her the C word, slams her head against a cabinet, slaps her around, and winds up flinging her off the second-floor balcony, breaking her hand and a couple of ribs.<br /><br />She wakes up in the hospital where, it is revealed, she is deaf, although we notice that she reads lips perfectly. That avoids all the awkwardness associated with an ASL interpreter or having her squawk words in a simulacrum of language.<br /><br />All right. Let me just lay out the basic plot elements. This beautiful and devoted handicapped woman is beaten by her husband, misunderstood by her elderly mother, betrayed by her sister, has her bank account emptied by unknown hands, almost raped by a fat man who accosts her in a bar, is thought to have murdered her now missing husband, and is pursued by two cops (Kiefer Sutherland and Steven Weber), one of whom is interested only in justice while the other seems to dislike all women and is embarrassed by their presence. The end finds her standing alone at a deserted bus stop with a hand full of cash -- alone, tearful, but brave.<br /><br />Now, a pop quiz. There is only one multiple-choice question. "This story was written by: (a) a man or (b) a woman." Not to sound sexist. One could as easily pose a scenario about a decorated military hero and trained warrior who is captured by his enemies, betrayed by his organization, beaten and tortured, escapes to exact revenge, and winds up with the woman he loves, whom he thought he'd lost long ago.<br /><br />The direction is functional and conventional. When Fonda regains consciousness in a hospital bed, we see from her point of view the faces of the anxious doctors and nurses looking down at her -- that is, at the camera -- an echo of every scene in myriad second-rate movies in which the gurney is being hurriedly wheeled down the corridor and people wearing starched white coats and festooned with stethoscopes hover over the camera.<br /><br />Hart Bochner has played a number of evil people in an interesting way -- some of the characters are stupid ("Die Hard") and some are rather more than plain rude ("And The Sea Will Tell"). His virile handsomeness has a kind of evil tint to it. It would be too easy to cast him as a hero. Nice, intentionally bland performance by Steven Weber as the dumb cop -- maybe the best in the film.<br /><br />Bridget Fonda is interesting too. Her acting range is limited but it's on full display here. What makes her an object of interest is her almost stereotypical beauty. She's like a high school prom queen. Very feminine. Of course she can't help it if she slithers around or moves her hands so gracefully. Neither can she do anything about her nose. For most of its length it's perfectly normal and attractive but at its very tip there is a bump outward that follows the natural flare of her nostrils. The tip of that nose is full of intrigue.<br /><br />As for the movie -- Pfui.