Ik zag De Griekse tycoon toen hij in 1978 voor het eerst uitkwam. Ik vond hem buitengewoon saai. Ik vond hem niet beter dan een reisfilm, op één ding na: voor het eerst in mijn leven besefte ik waarom het goed zou zijn om rijk te zijn. Toen ik het landschap bij het jacht van Aristoteles Onassis zag en voor het eerst een blik kon werpen op de levensstijl van de rijken en beroemden, gingen mijn ogen open. Om met Martha Stewart te spreken: het was goed. Grappig, ik kan me de seksscène niet herinneren. Ik had de film niet meer gezien sinds hij op het witte doek was verschenen en vond de vrijpartij met de ma<0xC3><0xAE>tresse deze keer gedenkwaardig. Misschien omdat ik toen jonger en ongetrouwd was, stelde het niet zoveel voor.
I saw The Greek Tycoon when it first came out in 1978. I found it extremely boring. I thought it was no better than a travelogue except for one thing: For the first time in my life I realized why it would be good to be rich. Seeing the scenery off Aristotle Onassis' yacht and getting my first real peek into the lifestyle of the rich and famous opened my eyes. To paraphrase Martha Stewart: It was a good thing. Funny, I don't remember the sex scene. I hadn't seen the movie since it was on the big screen and found the lovemaking session with the mistress memorable this time. Maybe because I was younger and single back then, it was no big deal.