En _I bought A Vampire Motorcycle_ wankelt over die lijn als een dronkenlap met zijn veters aan elkaar gebonden. Sommige'slechte' films zijn best leuk (zoals _Inseminoid_ van Norman J.Warren), sommige'slechte' films zijn gewoon slecht (zoals _Kent Bateman's Headless Eyes_ van Kent Bateman), maar'slechte' films die het postmoderne kunststuk proberen uit te voeren om willens en wetens slecht te zijn, moeten altijd met de grootst mogelijke voorzichtigheid worden benaderd. Veel mensen vinden bijvoorbeeld Troma's _Terror Firmer_ een meesterwerk met een slechte smaak, maar ik vermoed dat iedereen boven de negentien het zal afdoen als waardeloze troep. Dan heb je nog John Carpenters _Dark Star_. Ja, dat is een beetje ouderwets, en zeker een product van zijn tijd, maar als film is het maar twee streepjes boven waardeloos. Dit goedkope Britse zwarte comedy-horror-uitje probeert een satirische toon te bereiken, met zijn eindeloze verwijzingen naar zijn medetrage zwarte komedies (waaronder _Psychomania_, _Grind Hospital_ en zo'n beetje alles van Pete Walker), maar dankzij naargeestige optredens van tweederangs tv-acteurs (de hoofdrolspeelster lijkt Amy Winehouse), een script dat lijkt te zijn geschreven op de achterkant van een geschilde bierviltje door twee 'jongens' die geen idee hebben hoe een komedie werkt, Dean Friedmans (opzettelijk?) ijzingwekkende liftrocksoundtrack en productiewaarden die nooit boven middelmatig uitstijgen, is het netto resultaat een film die alleen maar kan worden uitgelachen, in plaats van WEL. Als jouw idee van 'woepie' bestaat uit antropomorfe drollen, Chinese afhaalmaaltijden die Fu King heten en verwijzingen naar lang vergeten tv-commercials, dan zul je dit leuk vinden, maar verwacht er niet te veel van.
...and I Bought A Vampire Motorcycle staggers all over that line like a drunk with his shoelaces tied together. Some 'bad' films are quite enjoyable (like Norman J.Warren's Inseminoid), some 'bad' films are just bad (like Kent Bateman's Headless Eyes), but 'bad' films that try and do the post-modernist thing of being knowingly bad should always be approached with extreme caution. A lot of people think Troma's Terror Firmer is a bad-taste masterpiece, for example, but I'm guessing anyone over the age of nineteen will shrug it off as worthless dreck. Then there's John Carpenter's Dark Star. Yes, it's quaint, and certainly a product of its time, but as a film it's only two notches above worthless. This no-budget British black comedy-horror outing tries to achieve a satirical tone, with its endless references to its fellow shoestring splatter flicks (among them Psychomania, Horror Hospital and pretty much anything by Pete Walker), but due to dismal performances by second-string TV actors (the leading lady looks like Amy Winehouse), a script that appears to have been written on the back of a peeled beermat by two 'lads' with no understanding of how film comedy works, Dean Friedman's (intentionally?) dire elevator-rock soundtrack and production values never rising above mediocre, the net result is a film that can only be laughed AT, rather than WITH. If your idea of whoopee is anthropomorphic turds, Chinese takeaways called Fu King and references to long-forgotten TV ads, you'll enjoy this one, but don't expect too much.