Ik werd al vroeg bij de film betrokken, tot mijn grote verbazing, omdat ik helemaal niet van plan was geweest om hem te zien. Nu zou ik willen dat ik dat wel had gedaan. De spanning begint goed, met de aanrijding die tot de dood leidt en de vraag of de schuldige zal bekennen, of ontmaskerd zal worden, of (wat tegenwoordig mogelijk is, hoewel dat in de oude tijd van het filmen niet kon) ermee weg zal komen. Het verhaal is al eerder verteld <0xE2><0x80><0x93> wat niet het geval is <0xE2><0x80><0x93> maar de spanningen die eraan verbonden zijn, met de extra complicaties en motieven die voortkomen uit de ongeoorloofde liefdesverhouding, maken de eerste helft erg boeiend. Dan laat de film de aanrijding voor wat die is en begint hij aan een wazige verhandeling over twee onbeantwoorde, lijdzame liefdes. De twee verhaallijnen van de film <0xE2><0x80><0x93> doorrijden na een aanrijding en redeloze liefde <0xE2><0x80><0x93> hebben gewoon niet genoeg met elkaar te maken, en het feit dat ze met dezelfde personages te maken hebben, rechtvaardigt niet dat ze afwijken van de oorspronkelijke verhaallijn. De scenarist had het ene of het andere verhaal moeten kiezen. Aan het eind van de film, tijdens de tweede begrafenis van de film, vroeg ik me af: 'Wat heeft dit allemaal te maken met dat doorrijden na een aanrijding?' De filmmakers denken misschien dat het antwoord voor de hand ligt, maar ik denk dat de film doorgestoken kaart was.
I was pulled into this movie early on, much to my surprise, because I hadn't intended to watch it at all. Now I wish I hadn't. The suspense starts out well, with the hit-and-run resulting in death and the question of whether the guilty character will confess, or be found out, or (doable now, though a no-no in the old days of movie-making) get away with it. The plot's been done before--what plot hasn't--but the tensions inherent in it, with the additional complications and motivations arising out of the illicit love affair, make for an absorbing first half. Then the film abandons the hit-and-run to embark upon a misty exposition of two unrequited, all-suffering loves. The two tracks of plot--hit-and-run and unreasoning love--just don't have enough to do with each other, and that they involve the same characters doesn't bind them enough to justify the departure from the original story line. The screenwriter should have chosen one plot or the other. At the end of the film, in the midst of the movie's second funeral, I found myself thinking, "Now, what does any of this have to do with that hit-and-run?" The filmmakers may think the answer obvious, but I think the movie was plotted and executed flabbily.