De film begint goed. Het is een echt angstaanjagende scène waarin een stel voortvluchtige criminelen een onschuldig gezin dat in een afgelegen landhuis woont uit elkaar rukt door de vader en moeder te vermoorden. De jonge dochter slaagt er alleen in te ontsnappen met de hulp van een mysterieuze geest, die de twee aanvallers doodt terwijl zij in een kast op de begane grond ondergedoken zit. Dan krijgen we haar 15 jaar later te zien als een aan drugs verslaafde studente die onderzoek doet naar het bovennatuurlijke, samenwoont met haar promiscue tante en verzorgd wordt door een mysterieuze roodharige. Ze heeft geen echte vrienden, werd bijna verkracht op een feestje en heeft steeds weer bizarre visioenen die niemand anders kan zien. Dus ja, het leven is geweldig. Het wordt allemaal een stuk aangenamer als ze ruzie krijgt met de zus van haar moeder, die later onder verdachte omstandigheden dood wordt aangetroffen in een badkuip met 11 in haar voorhoofd gekerfd. Hmm, wie zou de hoofdverdachte van de politie zijn? Dit wordt al snel gevolgd door nog meer sterfgevallen, die allemaal verband houden met het feit dat onze heldin voordat ze stierf op slechte voet met hen had gestaan. Zou zij de schuldige kunnen zijn, of zou de verklaring iets etherischer van aard kunnen zijn? Aanwijzing: als je aan het eerste denkt, heb je de verkeerde film van Blockbuster gepakt. Ga terug en pak de juiste, bijziende mankepoot. Zoals ik al zei, was ik er helemaal klaar voor om door te spoelen naar de goede delen, in de veilige wetenschap dat ik niets anders zou missen dan een middelmatige thriller. Maar de eerste tien minuten hielden me vast, en ik besloot het een kans te geven. Ik was heel aangenaam verrast: het was zeker geen meesterwerk, maar het acteerwerk was goed genoeg en het script bleef intrigerende situaties opwerpen waar ik graag een oplossing voor zou willen vinden. Helaas, na drie kwartier besefte ik dat mijn aandacht afdwaalde tijdens een lange scène waarin de hoofdpersoon rondloopt in een bibliotheek en niets doet. Dan krijgen we een goedkope schrikreactie, gevolgd door een kwartier lang gezwets over het paranormale tussen haar en haar nieuwe stuk van een vriendje. Daarna werd het alleen maar erger, want het veelbelovende begin wordt uit het raam gegooid terwijl we de ene onovertuigende plotwending na de andere krijgen, gevolgd door een einde dat zo anti-klimaatachtig is dat het lijkt alsof je de maan beloofd wordt en je in plaats daarvan een piepklein meteorietje krijgt. Zielig.<br />Als het de hele tijd al erg was, zou het veel gemakkelijker te slikken zijn geweest. Het feit dat het begint met een korte galop en amper eindigt met gejammer is niet alleen teleurstellend, het is hartverscheurend. Hoe kan iets wat zo veelbelovend begon zo formulair zijn? Ik weet het niet, en het kan me ook niet veel schelen. Ik zal de schrijver en de regisseur voor de volgende keer een advies geven: besteed niet 5 weken aan het schrijven van het eerste deel van je scenario, en dan 5 minuten aan het afmaken van de rest. Die dingen vallen je op in het eindproduct als je je project net zo slordig behandelt als hier... 3/10.
The film starts well enough. It is a truly terrifying scene as a couple of fugitives on the run from the law tear apart an innocent family living in a secluded country cottage by killing the mother and father. The young daughter only manages to escape with the aid of a mysterious spectre, who kills the two aggressors while she covers in a downstairs cupboard. Then, we catch up with her 15 years later as a drug-addled student researching the supernatural, living with her promiscuous aunt and being looked after by a mysterious redhead. She has no real friends, was almost raped at a party and keeps having bizarre visions which no-one else can see. So yep, life is grand. Things get a lot more pleasant when she has a falling out with her mum's sister, who is later found dead in a bathtub under suspicious circumstances with 11 etched into her forehead. Hmm, I wonder who the police's main suspect will be? This is quickly followed by more deaths, all linked by their relation to our heroine having been on bad terms with them before their passing. Could she be the culprit, or perhaps the explanation could be something of a more ethereal nature? Clue: If you think the former, you've picked up the wrong movie from Blockbuster. Go back and get the correct one, short-sighted gimp.<br /><br />As I said, I was all ready to fast-forward to the good parts, safe in the knowledge that I wasn't missing out on anything but a mediocre suspense potboiler. But the first ten minutes grabbed me, and I decided to give it a chance. I was quite pleasantly surprised: it certainly wasn't a masterpiece but the acting was good enough and the script kept throwing up intriguing situations of which I looked forward to finding the solution to. Alas, 45 minutes in, I realised my attention start to wander during a long sequence where the main character is walking round a library, doing nothing. We then get a cheap scare, followed by quarter of an hour of goddledegook about the paranormal between her and her new hunk of a boyfriend. Things only got worse from there, as the promising beginning is thrown out the window as we get one unconvincing plot twist after another, followed by an ending so anti-climatic it's like being promised the moon and ending up with a teeny weeny meteorite instead. Pathetic.<br /><br />If it was bad all the way through, it would have been far easier to swallow. The fact that it starts at a canter and barely ends with a whimper is not just disappointing, it is heartbreaking. How can something which began so promisingly end up being so formulaic? I don't know, and I don't particularly care. I'll just give the writer and director a bit of advice for next time: Don't spend 5 weeks writing the first part of your screenplay, then 5 minutes finishing the rest. You tend to notice these things in the final product when you treat your project as sloppily as you have here... 3/10