Hoewel er veel te zeggen valt over de Legende van Maetel, zowel in concept als eindproduct, is het uiteindelijk een slechte film. Het is verstandig dat hij een herhaling is van Maetels vroegere leven, wat meestal onduidelijk is; tegelijkertijd maken de schrijvers van de gelegenheid gebruik om het verhaal van het Machinerijk te vertellen. En omdat Leiji Matsumoto moeite heeft om zijn andere werk niet mee te tellen, krijgen we een uitgangspunt voor Emeraldas haar zus, Haar moeder: de Koningin van La Metalle en een stukje Galaxy Express 999 om de film wat meer gewicht te geven.<br />Kortom, Maetel is een prinses op de planeet La Metalle, een planeet met een onregelmatige baan, wat betekent dat de cyclus rond de dichtstbijzijnde zon een koud stadium bereikt en dat het...' De kunstmatige zon van Matsumoto is stervende. De planeet wordt in de loop van het verhaal steeds kouder, wat het gevoel van onheil verhoogt. Om haar onderdanen en familie te beschermen besluit de koningin dat mechanisatie de enige manier is om het voortbestaan van La Metalles mensen zeker te stellen. Er komt Lord Hardgear in beeld, een robot/cyborg die voor het werk zorgt. Via de film worden de personages aan de mechanisatie onderworpen: zullen ze nog menselijk zijn? Is Hardgear te vertrouwen? Zijn er nog zielen en harten? Dus voor een fan van Matsumoto's werk valt er veel te genieten, zijn er vragen te beantwoorden, worden thema's aangesneden, behalve dat het duidelijk is dat de film bedoeld is als inleiding en als curiositeit voor de fan. De negatieven, in de eerste plaats de animatie, terwijl Galaxy Express 999, een tv-serie van meer dan 20 jaar geleden, slechte mondanimatie heeft en soms schetsmatige personages, heeft alle slechte eigenschappen van de moderne animatie en verdient dus een respectabel aanzien bij Galaxy Express 999. Het ontwerp is goed gedetailleerd, maar jammer genoeg heeft de animatie te lijden gehad van goed getekende personages die 'glijden', zoals in de achtergrond of als de camera zoomt, een snelle manier van bezieling. Maar de paar, ja de paar goed geanimeerde scènes worden keer op keer gebruikt in droomsequenties, herhalingen en extra scènes. Iedereen die de film heeft gezien, zal zich afvragen hoe vaak Lord Hardgear hetzelfde glas wijn kan drinken. In concept klinkt alles geweldig, maar het eindproduct is in feite een reeks gesprekken over de plot die keer op keer worden herhaald met weinig resultaat. Het aantal keren dat de personages dezelfde problemen tegenkomen en dezelfde dingen te weten komen, is praktisch beledigend voor het publiek en de personages, die in eerdere incarnaties veel welbespraakter lijken te zijn geweest. Voeg daar nog eens aan toe een vreselijk plot, dat levenloos en overdreven lijkt, en het publiek blijft zitten met een film die zo slecht in elkaar zit dat hij net zo goed herschreven had kunnen worden als een andere film, dan zouden de nieuwkomers tenminste niet met de mond vol tanden zitten.<br />En toch, hij heeft echt zijn momenten, het einde is in elk geval verrassend. De benarde toestand van de inwoners van La Metalle was heel aangrijpend en terecht verontrustend; ik denk dat ik dat hele thema van de mens-machine verontrustend vind. Het is moeilijk te zeggen aan wie je de legende van Maetel moet aanbevelen, omdat hij niet goed geanimeerd, geschreven of uitgevoerd is, plus verwarrend zodra Leiji Matsumoto's verplichte kruisverwijzing wordt geïntroduceerd. Maar ik kan het niet helpen dat ik opvrolijk als de schitterende entree van _Drie-Negen_ plaatsvindt, dat is pas goede film.<br />1/5 van de 5, 2 als je een fan bent.
While there is a lot to recommend about Maetel Legend both in concept and finished product, it's ultimately a poor film. Plot wise it's a retelling of Maetel's early life, which is usually unclear; at the same time the writers take the opportunity to tell the story of the Machine Empire. And since Leiji Matsumoto has trouble not including his other work we get a starting point for Emeraldas her sister, Her mother: the Queen of La Metalle and a bit of Galaxy Express 999 to flesh out the film.<br /><br />In short Maetel is a princess on the planet La Metalle, a planet with an irregular orbit, thus meaning its cycle around the nearest sun is reaching a cold stage and it's artificial Sun is dying. The Planet grows increasingly colder throughout the story, thus increasing the sense of doom. In order to protect her subjects and family the Queen decides that mechanisation is the only way to ensure survival of La Metalle's people. Enter Lord Hardgear, a robot / cyborg who provides the means for the job. Through the film, the characters are left to question mechanisation, will they still be human? Can Hardgear be trusted? Do souls and hearts remain? So for a fan of Matsumoto's work, there's lots to enjoy, questions to be answered, themes continued, except it's obvious that the film is meant to be an introduction, as well as a fan curiosity. The negatives, foremost the animation, while Galaxy Express 999, a TV series from over 20 years ago has shoddy mouth animation and at times sketchy character design, Maetel Legend has all the worst traits of modern animation and thus earns an air of respectability to Galaxy Express 999. The design is well detailed but unfortunately the animation has suffered leaving well drawn characters that 'slide', as in the backgrounds move or the camera zooms, a quick way of animating. However the few, yes few well animated scenes are re used over and over in dream sequences, repetition and in extra scenes. Anyone who's seem the film will wonder how many times Lord Hardgear can drink the same glass of wine.<br /><br />Next the story, While in concept everything sounds great, the finished product is in fact a series of conversations of plot which are repeated over and over to little effect, the number of times the characters encounter the same problems and learn the same things is practically insulting to the audience and the characters, which are seemingly much more articulate in former incarnations. Add to all of that some terrible character design, that seem lifeless, over exaggerated, and the audience is left with a movie so miss handled it might as well have been rewritten as a different film, at least the newcomers wouldn't be left baffled.<br /><br />And yet, it really has its moments, the ending at least is surprising. The plight of the citizens of La Metalle was quite affecting and rightly disturbing; I guess I find that whole man-machine theme distressing. It's hard know who to recommend Maetel Legend to, since it's not well animated, written or executed, plus confusing once Leiji Matsumoto's mandatory cross-referencing is introduced. However I can't help but brighten up when the magnificent entrance of Three-Nine occurs, now that's good cinema.<br /><br />1/5 stars out of 5, 2 if you're a fan.