Een heel, heel, heel traag draaiende, doelloze film over een ontredderde, rondzwervende jongeman. Ik weet niet wie er verdwaalder was: de vlakke personages of het publiek, van wie bijna de helft naar buiten liep.<br />De film probeerde kunstzinnigheid met zwart-wit en slimme camerastandpunten, maar werd teleurgesteld <0xE2><0x80><0x93> en werd zelfs nog belachelijker <0xE2><0x80><0x93> omdat het acteerwerk slecht was en de plot en de dialogen bijna niet bestonden. Er was heel weinig muziek en niets om over naar huis te schrijven. De beste scène in de film was die waarin Gerardo een liedje probeert te vinden dat steeds door zijn hoofd speelt. Hij gaat naar een tweedehands platenwinkel om het voor zijn geliefde te kopen en moet het liedje voor twee verkoopsters zingen voordat ze het album vinden. Een leuke scène, veelbelovend, maar vanaf dat moment ging het bergafwaarts. De rest van de film mist kunstzinnigheid, charme, betekenis... Als het over leegte gaat, werkt het, denk ik, omdat het leeg is. Twee uur verspild.
A very, very, very slow-moving, aimless movie about a distressed, drifting young man. Not sure who was more lost - the flat characters or the audience, nearly half of whom walked out. <br /><br />Attempting artiness with black & white and clever camera angles, the movie disappointed - became even more ridiculous - as the acting was poor and the plot and lines almost non-existent. Very little music or anything to speak of. The best scene in the movie was when Gerardo is trying to find a song that keeps running through his head. He goes to a used record store to buy it for his lover and has to sing the song for two sales clerks before they find the album. Cute scene gave promise, but it went downhill from there. The rest of the movie lacks art, charm, meaning... If it's about emptiness, it works I guess because it's empty. Wasted two hours.