Nou, ik denk dat ik van het begin af aan in de stemming was voor een film. Deze film was dat niet. Hij ploeterde de eerste 40 minuten vrij langzaam en weloverwogen voort, maar er was eigenlijk niets in waar ik erg in geïnteresseerd was <0xE2><0x80><0x93> er is een intrigerende en mysterieuze vete tussen het personage van Jean Reno en een oude man, maar de eerste 40 minuten worden overheerst door de omzwervingen van het hoofdpersonage, van wie ik niet veel wist en waar ik me op dat moment niet veel bij kon voorstellen. Hij zwerft het grootste deel van de tijd alleen rond, dat doet hij.' Ik heb niemand ontmoet; ik stel me zo voor dat de regisseur de eenzaamheid van de mens in deze postapocalyptische wereld of zoiets probeerde uit te beelden, en dat is allemaal goed en wel, maar ik wou nog steeds dat hij het had teruggebracht van 40 minuten naar 15, want het kan ongelooflijk saai worden.<br />Maar na die 40 minuten wordt het heel interessant. Ik denk dat ik niet meer zal zeggen, want ik wil niets bederven. Dus als je de eerste 15-30 minuten van deze film hebt gezien en erover denkt om hem uit te zetten (zoals ik deed), blijf er dan bij <0xE2><0x80><0x93> het wordt een stuk beter. Een van de interessantste dingen die ik aan deze film vond, was dat er helemaal geen dialoog in zat, waardoor ik echt moest nadenken over wat er gebeurde, hoe personages zich voelden en wat hun motivatie was, waarom de dingen waren zoals ze waren in deze post-apocalyptische wereld, waardoor het verhaal veel ruimte heeft voor interpretatie door het publiek. En het is verbazingwekkend hoeveel bevredigender een film is als de acteurs je niet precies vertellen wat er aan de hand is.
Well, I guess I was in the mood for a movie that really grabbed me from the beginning. This movie wasn't it. It plodded along at a pretty slow, deliberate pace for the first 40 minutes, but there wasn't really anything in it that I was terribly interested in--there's an intriguing and mysterious feud between Jean Reno's character and an old man, but more of the first 40 minutes is dominated by the wanderings of the main character, whom I didn't know much about and couldn't really relate to at the time. He wanders around alone for the most part, he doesn't meet anyone; I imagine the director was trying to depict the loneliness of the human condition in this post-apocalyptic world or something, which is all good, but I still wish he'd trimmed it down from 40 minutes to 15, because it can get incredibly boring.<br /><br />But after those 40 minutes, things start to get very interesting. I guess I won't really say more than that because I don't want to spoil anything. So if you've seen the first 15-30 minutes of this movie and are thinking about turning it off (like I was), just stick with it--it gets a lot better.<br /><br />One of the most interesting things I found about this movie was the fact that it had no dialogue whatsoever, which really made me have to think about what was happening, how characters were feeling and what their motivations were, why things were how they were in this post-apocalyptic world, all of which gives the story a lot of room for audience interpretation. And it's amazing how much more satisfying a movie is when the actors aren't telling you exactly what's going on.