Deze film wordt al meer dan drie maanden in Griekenland geadverteerd als de grootste Griekse productie ooit. Nou ja, dat zou kunnen, maar... Als je hoort van een grote productie, verwacht je iets nieuws, iets anders te zien. Wat je hier te zien krijgt, is een film zonder reden van bestaan. George Corraface ziet eruit alsof hij het niet echt leuk vond om deze film te maken. Zijn acteerwerk is zo simplistisch dat het bijna amateuristisch aandoet. Het geluid, vooral wanneer sommige Turkse acteurs Engels spreken (dubbig?), is vol gesis. De, gelukkig weinige, special effects die Istanbul en Athene aan het eind van de jaren vijftig en het begin van de jaren zeventig laten zien, lijken meer op digitale schilderijen dan op computergraphics. Tot slot zien we dezelfde jongen van 1959 (leeftijd 5) tot 1968 (leeftijd 14), maar op wonderbaarlijke wijze wordt hij vijf jaar later een tiener.<br />Tot zover de 'grootste Griekse productie'. Je zou toch denken dat er een interessant script zou zijn om voor zo'n dure productie in aanmerking te komen. En het enige wat je krijgt is een liefdesverhaal tussen 7-jarigen, die elkaar veertig jaar later weer ontmoeten. O, er is ook een politieke kant. Een paar ironische opmerkingen over de Griekse 'junta' van '67-'74, zo kinderlijk dat ze bijna geforceerd lijken. Er zitten natuurlijk een paar goede dingen in de film: de meeste acteurs zijn geweldig, voornamelijk Ieroklis Michaelidis, het zeer goede decor en de schitterende muziek van Evanthia Remboutsika; maar er zijn er maar zo weinig voor zo'n dure productie.<br />Bijlage: Is het zo'n slechte film? Om je de waarheid te zeggen weet ik dat niet. Ik weet alleen dat hij op geen enkel punt zijn enorme (naar Griekse maatstaven) budget rechtvaardigt.
This movie has been advertised for over three months in Greece as the biggest Greek production ever. Well, it could be, but... When you hear of a big production you expect to see something new, something different. What you get to watch here is a movie with no reason of existence. George Corraface looks like he didn't really enjoy making this movie. His acting is so simplistic, that looks almost amateur. The sound, especially when some of the Turkish actors speak English (dubbed?), is full of hiss. The, thankfully few, special effects showing Istanbul and Athens in the late 50's and early 70's are more like digital paintings than computer graphics. Finally, we see the same boy from 1959 (age 5) up to 1968 (age 14), but in a miraculous way he becomes a teenager five years later.<br /><br />So much for "the biggest Greek production". At least one would think that there would be some kind of interesting script to qualify for such an expensive production. And all one gets is a love story between 7 year-olds, who meet again 40 years later. Oh, there is a political side, too. A couple of ironic remarks about the Greek "junta" of '67-'74, so childish that seem almost forced.<br /><br />There are, of course a couple of good things in the movie: most of the actors are great, mainly Ieroklis Michaelidis, the very good scenery and the magnificent music by Evanthia Remboutsika; but they are so few for such an expensive production.<br /><br />Bottom-line: Is it so bad a movie? To tell the truth I don't know. I just know that in no point does it justify its huge (for Greek standards) budget.