De laatste keer dat ik zo hard moest lachen. Het is een bewijs van het talent van Rowan Atkinson dat hij erin is geslaagd een komisch personage te creëren met verschillende lagen en een duidelijk afgebakende persoonlijkheid <0xE2><0x80><0x93> zonder ook maar een woord te zeggen. Het hele succes van het programma rust op de schouders van Atkinson, maar hij draagt het met gemak. Ondanks het feit dat het programma maar één seizoen heeft gelopen, herkent iedereen die ook maar enigszins in contact staat met de popcultuur de sociale debiel met het rubberen gezicht, zo groot is het talent en de inspanning die in de voorstelling worden gestoken. Soms ergerlijk, soms beminnelijk, is Mr. Bean een onschuldige, ongelukkige kerel die toevallig ook de vleesgeworden boosaardigheid is. De genialiteit van dit personage is niet in woorden uit te drukken, je moet het met eigen ogen zien.<br />De show wordt soms bijna te deprimerend, zoals in de beruchte tekening van oudejaarsavond, of als Bean zijn verjaardag viert door in zijn eentje naar een restaurant te gaan, zichzelf een felicitatiekaart aan te bieden die hij zelf heeft getekend en een staak te krijgen die hem niet helemaal bevalt. Toch zijn er momenten dat je onwillekeurig onder de indruk bent van de inventieve methoden waarmee Bean zich uit de nesten werkt, zoals wanneer hij zich op allerlei slimme manieren van die staak ontdoet, of wanneer hij een zwembroek aantrekt zonder eerst zijn broek uit te trekken! Hoe je ook op Bean en zijn onorthodoxe levensstijl reageert, je bent er niet van onder de indruk. Het is onvermijdelijk dat we tijdens het kijken om de haverklap in lachen uitbarsten.<br />Ten slotte wil ik erop wijzen dat 'Bean' weliswaar geclassificeerd is als een programma voor kinderen, maar dat het voor elke volwassene met gevoel voor humor net zo leuk is. Omdat de meer 'volwassen' moppen over de hoofden van de kleintjes heen gaan en de intelligente slapstick (ja, die bestaat) altijd leuk is, ongeacht je leeftijd, is 'Bean' de waarachtigste definitie van een familieprogramma. Dat is terecht een klassieker en mijn dag wordt er altijd vrolijker van.
...the last time I laughed this much. It's a testament to the talent of Rowan Atkinson that he has managed to create a comic character with several layers and a clearly defined personality - without hardly ever speaking a word. The whole success of the program rests on Atkinson's shoulders, but he carries it with ease. Despite the fact that the show only ran for one season, anyone even vaguely in touch with pop culture recognizes the rubber-faced social 'tard, so great is the talent and effort put into the performance. At times exasperating, at times lovable, Mr Bean is an innocent, unlucky chap who also happens to be evil incarnate. The brilliance of this character cannot be put into words, you have to see for yourself.<br /><br />The show gets almost too depressing at times, like in the infamous New Year's Eve sketch, or when Bean celebrates his birthday by going alone to a restaurant, offering himself a congratulatory card signed by himself, and being served a stake he doesn't quite fancy. Still, there are times when you can't help but feel impressed by the inventive methods by which Bean gets himself out of trouble, like when he disposes of said stake in numerous clever-ish ways, or when he changes into swimming trunks without taking his trousers off first! Whatever your reaction to Bean and his unorthodox lifestyle, you're bound to throw fits of laughter while watching. <br /><br />Finally, I'd like to point out that although "Bean" is classified as a program for children, it is just as enjoyable for any grown-up with a sense of humour. Because the more "adult" jokes will go over the heads of the little ones and the intelligent slapstick (yes, there is such a thing) is funny no matter what age you are, "Bean" is the truest definition of a family show. This is justly a classic and it always brightens up my day.