Mensen die zeggen dat sommige tekenfilms van de Looney Tunes ongepast zijn voor kinderen, zijn blijkbaar iets vergeten: ze waren oorspronkelijk niet voor kinderen bedoeld. Ze werden geproduceerd voor de bioscoop, om te worden vertoond vóór de speelfilms, zodat ze alles konden laten zien wat ze wilden. 'Tweety's S.O.S.' heeft de slechte pik van Sylvester die Tweety aan boord van een oceaanstomer aantreft en aan boord gaat om hem te pakken te krijgen. Maar er zijn twee dingen die tegen Sylvester werken: Oma beschermt de kanarie heftig en Sylvester wordt gemakkelijk zeeziek (we zien hem niet overgeven, maar met zijn groene gezicht maken ze volkomen duidelijk dat hij dat juist wel deed!). En dan heeft die schijnbaar leuke Tweety natuurlijk ook nog een rotkop. Het is geweldig om te zien dat deze tekenfilms niet bang waren om alles te laten zien; wat ze ook wilden laten zien, ze lieten het zien. We moeten begrijpen dat tekenfilms niet altijd bedoeld waren als leuk vermaak voor kinderen. Ze waren echt grappig.
People who say that some of what the Looney Tunes cartoons show is inappropriate for children have apparently forgotten something: they weren't originally intended for children. They were produced for the cinema, to be shown before feature films, and so they could show anything that they wanted. "Tweety's S.O.S." has that bad puddy tat Sylvester finding Tweety aboard an ocean liner and boarding the ship to try and get him. But two things work against Sylvester: Granny is vehemently protecting the canary, and Sylvester easily gets seasick (we don't see him throwing up, but with his green face, they make it perfectly clear that he was doing just that!). And then of course, the seemingly cute Tweety has a bad-ass streak.<br /><br />It's just great to see how these cartoons weren't afraid to go all out; whatever they thought about showing, they showed. We need to understand that cartoons weren't always supposed to be cute entertainment for children. Really funny.