Ik dacht dat ik misschien teleurgesteld zou zijn als ik deze film na al die jaren weer zou zien. Integendeel, ik was nu meer onder de indruk dan in mijn onervaren jeugd met zijn eerlijkheid en dappere humor. In 1969 was de overgang van een overheersend beleid van verzoening en integratie naar dat van confrontatie en zelfbeschikking nog vrij nieuw, en behoorlijk controversieel. Er was moed en finesse voor nodig om zowel de gevestigde orde als de Anti-gevestigde orde af te schilderen als de karikaturen waar ze in het echte leven vaak dicht bij in de buurt kwamen. Een speciale vermelding verdient het optreden van Arnold Johnson: hij wist met succes te voorkomen dat zijn personage in sociopathie of clownerie verviel. Ik kijk liever naar deze film dan naar _To Sir With Love_ op welke andere dag dan ook!
I thought I might be disappointed viewing this film again after so many years. On the contrary, I was more impressed now than in my callow youth with its honesty and brave humour. In 1969, the transition among African-American groups from a predominant policy of conciliation and integration to one of confrontation and self-determination was still quite new, and more than a little controversial. It took courage and finesse to portray both the Establishment and the Anti-establishment as the caricatures they often closely approximated in real life. Special mention should be made of Arnold Johnson's performance: he successfully avoided having his character lapse into either sociopathy or buffoonery. I'd rather watch this than "To Sir With Love" any old day!