Nadat ik net voor de derde keer The Curse of the Were-Rabbit had gezien, besloot ik op IMDb te kijken wat anderen ervan vonden. Het viel me op dat veel Britten er dol op waren, terwijl de Amerikanen het gewoon niet begrepen. Dat is niet echt een schok, want Amerika begrijpt niet wat 'Engels' is.<br />Wallace en Gromit zijn erg Engels. Engels van de middenklasse, met een vleugje excentriciteit voor de goede orde. De film lijkt veel op onze twee helden: eenvoudig en pretentieloos. Hij heeft een mooie, vriendelijke plot, zodat de kinderen niet verdwalen, en toch zit er genoeg vlees in om de volwassenen ook te vermaken. Er zijn een paar luchtige insinuaties (die de evangelist blijkbaar hebben beledigd <0xE2><0x80><0x93> o nee, drama!) maar niets is onbeleefder dan een korte onderbreking. Als mensen worden beledigd door een plasticine anus, weet je dat de wereld een puinhoop is...<br />Eén korte opmerking voor degenen (allemaal Amerikanen tot nu toe) die denken dat Chicken Run een betere film is: Chicken Run is gemaakt om tegemoet te komen aan je gevoel voor humor, en ik denk dat de film daaronder heeft geleden. _Vloek van het Weerloze Konijn_ is geestig, Engels en intelligent. De film van Thomas The Tank Engine werd geruïneerd omdat hij was gemaakt om de Amerikanen en mij te plezieren. Ik ben blij dat Nick Park dat niet bij een ander Groot-Brits instituut heeft laten gebeuren.<br />Om kort te gaan: je kunt je Chicken Runs, je Shreks, je Madagasga's houden <0xE2><0x80><0x93> dat soort ruwe, botte, slapstick-komedie is gewoon niet te vergelijken met de geestigheid en gratie van Wallace en Gromit in _Vloek van de Weer-Rabbit_. Engels tot in de kern, en dat Wallace en Gromit maar lang zo mogen blijven.
Having just come home from my third viewing of The Curse Of The Were-Rabbit, I decided to jump on IMDb and see what others thought. I noticed a lot of Brits loved it, while those in America just didn't get it. That really doesn't come as any shock, as America doesn't get what "English" is.<br /><br />Wallace and Gromit are very English. Middle class English, in fact, with a hint of eccentricity throw in for good measure. The film is a lot like our two heroes; simple and unassuming. It has a nice and gentle plot so the children don't get lost, yet there's enough beef there to keep the adults amused too. There's some light innuendo (which seems have to have offended the evangelic - oh noes, drama!) but there is nothing more rude than a bottom for a brief moment. When people get offended by a plasticine anus, you know the world's messed up...<br /><br />One quick note to those (all American so far that I have seen) who think Chicken Run is a better film: Chicken Run was made to pander to your sense of humour, and I think it suffered because of it. Curse of the Were Rabbit is witty, English, and intelligent. Thomas The Tank Engine's film was ruined because it was made to please the Americans and I'm glad Nick Park did not let that happen to another Great British institution.<br /><br />To sum up: You can keep your Chicken Runs, your Shreks, your Madagasga's - that kind of crude, crass, slapstick comedy just doesn't compare to the wit and grace that is Wallace and Gromit in Curse of the Were-Rabbit. English to the core, and long may Wallace and Gromit stay that way.