Het verhaal in deze film is vrij ongeloofwaardig, maar het script heeft een enge vent als hoofdpersoon, en in 1940 was dat Peter Lorre. En Peter is op zijn engst in deze film als de eilandeigenaar Stephen Danel, die gedetineerden onder zijn hoede neemt om in zijn diamantmijn te werken. Bij aankomst ontdekken de gedetineerden dat ze slavenarbeiders zijn, die door Danel kunnen worden geslagen of gedood.<br />Er zijn maar twee dingen die er nog erger aan toe zijn dan de slaven: Danels vrouw en apen. Apen ergeren hem zo erg dat zijn geweld tegen hen waarschijnlijk leidt tot het enige vlees dat de slaven krijgen. <br />Lorre speelt zijn rol hier perfect en kruipt op een industriële manier het scherm op. Hoewel het script niet van Casablanca-kaliber is, is de montage heel strak en zijn er geen verspilde scènes. Dit is een heel goed verhaal, maar ik weet niet precies in welke niche deze film past. Te lang voor een kort onderwerp en te kort voor een speelfilm over een bepaald onderwerp. Ik weet niet precies hoe dit in de bioscopen terecht is gekomen.<br />Dit heb ik net voor het eerst gezien op een TCM-film die laat op de avond of vroeg in de ochtend werd vertoond. Lorre-fans zullen deze film niet willen missen als ze hem nog niet hebben gezien.
The story in this movie is fairly implausible B grade stuff, but the script called for a creepy guy to play the lead, and in 1940, that meant Peter Lorre. And Peter is at his creepiest in this one as island owner Stephen Danel, who gets prisoners paroled to his custody to work at his island diamond mine. Upon arrival the parolees discover that they are slave mine workers that can be beaten or killed at the whim of Danel.<br /><br />Only two things seem to have it worse off than the slaves; Danel's wife, and monkeys. Monkeys tick him off so much that his violence towards them probably leads to the only meat the slaves get.<br /><br />Lorre is perfect in his role here, and creeps up the screen in industrial-strength fashion. Although the script is not Casablanca caliber, the editing is very tight and there are no wasted scenes. This is a very watchable story, but I'm not sure what niche this movie filled. Too long for a short subject, and too short for a feature length film, I'm not sure how this was marketed to theaters.<br /><br />I just caught this for the first time on a late night/early morning TCM showing. Lorre fans will not want to miss this one if they haven't seen it.