Elke kans om Katharine Hepburn te zien in iets wat ik niet heb gezien of uit haar vroege filmcarrière is een traktatie, en op dat niveau is de film amusant, maar ze is een vreselijke miscast als een Hill Billy. Haar beroemde New England-accent glipt erdoorheen en maakt zinnen als 'Ik kan maar beter wat Vittles opscharrelen' behoorlijk belachelijk. Ze is zo knap en zo jong <0xE2><0x80><0x93> het overstijgt bijna deze grote tekortkoming. Het verhaal is een ouderwets melodrama, en daar vooraan mag een jongere generatie dit nogal afgezaagd vinden, maar dit was de basis van American Entertainment tot ver in de jaren veertig. Het heeft zijn momenten, maar misschien moet je een doorgewinterde filmliefhebber zijn om het te kunnen waarderen.
Any chance to see Katharine Hepburn in something I haven't seen or from her early movie career is a treat, and on that level the film is amusing, but she's horrible miscast as a Hill Billy. Her famous New England enunciation slips through, making lines like, "I'd better rustle up some Vittles" pretty ludicrous. She's so pretty and so young it almost overcomes this major flaw. The story is an old fashioned melodrama, and there fore, a younger generation may think this pretty corny stuff, but this was the staple of American Entertainment well into the 1940's. It has its moments, but you might need to be a die-hard movie buff to appreciate it.