Dit is een bewerking van een werk van Edith Wharton, waarvan de tekst verbazingwekkend is. Jammer genoeg wekt deze film nooit het gevoel dat deze filmers uit de twintigste eeuw de negentiende-eeuwse onderdrukking en wanhoop die in Whartons werk wordt uitgebeeld, niet begrijpen. Ward en Dalton zijn zo slecht nog niet, maar Alicia Witts houterige vertolking deed me ineenkrimpen. Ze werd geacht het rusteloze element van het verhaal te spelen, maar ze bleef de hele film lang als een stok staan, en ik heb nooit een woord uit haar mond geloofd. Als ze aan het eind van de film aan Sela Ward vraagt: 'Waarom kan ik je niet verplaatsen?' kan ik niet anders dan antwoorden: 'Dat vraag ik me al anderhalf uur af!!!'
This is an adaptation of an Edith Wharton work, whose writing is amazing. Sadly, this movie never shakes the feeling that these 20th century movie people don't grasp the 19th century repression and desperation Wharton's work depicts. Ward and Dalton aren't so bad, but Alicia Witt's wooden performance made me wince. She was supposed to be playing the restless element of the story, but she stood like a stick the whole movie long, and I never believed a word out of her mouth. When she asks Sela Ward "Why can't I move you?" near the end of the film, I couldn't help but answer: "That's what I've been wondering for the last hour and a half!!!"