Niet alleen vanwege dat thema in de film. Wat een van de slappe smoesjes was voor iets wat aan een plot deed denken. Nee.<br />Ik keek ernaar, wetend dat ik het niet leuk zou vinden. Ik haat numerologie. Telkens als iemand begint te zeuren over patronen met getallen, krijg ik de neiging om hem een klap te geven. Mijn eigen hersenen beginnen pijn te doen van empathie. En omdat ik me er volledig van bewust ben dat dit een film is die precies over dat onderwerp gaat, kon ik de verleiding niet weerstaan om ernaar te kijken en er misschien eens goed om te lachen. Maar het was niet grappig. Gewoon precies zo'n stom soort 'Is dit niet angstaanjagend en toch verbazingwekkend cool?! Ik kan elke onzin veranderen in 23!'-dialoog waar ik bang voor was. Zodra de zoon zich ermee ging bemoeien, wist ik dat deze film een drol is, wat er ook gebeurt. Maar ik hou bijna nooit op met naar een film te kijken die ik ben begonnen. Ik heb hem uitgezeten. Ik geniet van de pijn.<br />De film doet alsof hij numerologie nabootst onder het mom dat hij laat zien hoe een obsessie slecht kan aflopen. Maar hij berijdt die golf net zo goed als hij hem zou moeten verpletteren. Ik zie die boodschap niet. Ik zie alleen personages raaskallen over een stom nummer met weinig plot om te rechtvaardigen.<br />Boven op de gebruikelijke'verrassingen'. <0xE2><0x80><0x93> een andere draai geven om je van je stuk te brengen, dat slaat nergens op, en je gelooft het bijna vanwege de kwaliteit van het verhaal tot nu toe <0xE2><0x80><0x93> en je krijgt een loos stukje filmmaken. Dat heeft toevallig alleen betrekking op het onderwerp waar ik een hekel aan heb. Was het maar niet zo serieus en was het maar een of andere hilarische film met acteurs waar ik geen donder om geef. Maar ik begon Carrey aardig te vinden... hoewel het niet zijn schuld is, probeert hij het wel. Het is zelfs niet goed om er met een stel vrienden naar te kijken en je rot te schrikken. Mijn verwachtingen waren zo laag dat iemand erover zou kunnen struikelen, maar deze film slaagde erin om een van de slechtste te worden die ik ooit heb gezien.
Not just because of that theme in the movie. Which was one of the lame excuses for something reminiscent of plot. No.<br /><br />I watched this, knowing I would not like it. I HATE numerology. Whenever someone starts going off about patterns with numbers I feel the urge to slap them. My own brain starts hurting out of empathy. And fully aware this is a movie just about that topic, I couldn't resist the urge to watch it and maybe get a good laugh. But it wasn't funny. Just exactly the dumb sort of "Isn't this totally scary and yet amazingly cool?! I can turn any crap into 23!" dialog I was afraid of. As soon as the son started to chime in, I knew this movie is a turd, no matter what happens. But I hardly ever stop watching a movie I started. I sat through it. I enjoy the pain.<br /><br />The movie pretends to mock numerology under the disguise of showing how obsession can end badly. But it rides that wave as much as it's supposed to crush it. I don't see that message. I only see characters raving about a stupid number with little plot to justify. <br /><br />Top that off with the usual "surprises" - trying to put another twist to throw you off, that makes no sense, and you almost believe it due to the quality of the narration up to there - and you get one hollow piece of movie-making. That just happens to be centered around the topic I despise. If only it did not try to be serious and rather had been some hilarious movie with actors I don't give a damn about. But I was starting to like Carrey...while it's not his fault, he is trying. It's not even good for watching with a bunch of friends and mst3k the hell out of it.<br /><br />My expectations were low enough for someone to trip on them, but this movie managed to live up to be one of the worst I've ever seen.