Pierre Jolivet speelt een personage uit Don Quichot, die niet kan praten omdat hij in een wereld leeft die onverenigbaar is met het moderne leven. Hij vertrouwt op zijn zelfgemaakte wapens <0xE2><0x80><0x93> helm, mouwen en speer <0xE2><0x80><0x93> gemaakt van wieldoppen, stoelkussens en afgedankt kantoormeubilair. Net als Don Quichot reed Rocicante op zijn voertuig (letterlijk) en overschreed daarmee de verloren levens die in de harde, vernederende moderne wereld gevangenzaten <0xE2><0x80><0x93> hij zweefde boven de aarde, weg van de benarde positie van de moderne mens. Beide personages gaan op zoek naar avontuur in een poging het onrecht in de wereld recht te zetten. Beide personages zijn waakzame ridders van waarden die de meeste andere personages in het verhaal niet kennen.<br /><br />In tegenstelling tot Cervantes' verhaal. In Cervantes' verhaal identificeren we ons in deze film directer met de anachronistische idealen van de hoofdfiguur. We kunnen dit vreemde en afschrikwekkende landschap alleen maar vergelijken met de weelderige en mooie wereld waarin we leven. Ons referentiekader is het fantasierijk dat de eenzame ridder zich misschien herinnert. Ons visioen zou er een zijn waarin we verwachten dat de hoofdfiguur triomfeert, overwint, zijn wereld (ten goede) terug verandert in een wereld van overvloed die niet langer bestaat.<br />We kijken naar deze film en zien een ware ridder te midden van een wereld van mensen-als-dieren. Don Quijote beschouwde zichzelf als een ware ridder te midden van dieren. In het verhaal van Besson en Jolivet zien we de nieuwe wereld door de ogen van Don Quichot, omdat we dezelfde visioenen en idealen waarderen als de kruisvaarder.
Pierre Jolivet plays a Don Quixote character, unable to speak, living in a world incompatible with modern life. He trusts to his homemade weaponry - helmet, sleeves, and spear - made out of hubcaps, seat cushions, and discarded office furniture. Just as Don Quixote rode Rocicante, "The Man" rides his contraption (literally) transcending the lost lives caught up the harsh and demeaning modern world - soaring above the earth, away from the plight of modern man. Both characters ride in search of adventure in an effort to right the wrongs of the world. Both characters are guardian knights of values unfamiliar to most of the other characters in the story.<br /><br />Unlike Cervantes's tale, in this movie we identify more directly with the anachronistic ideals of the main character. We can only compare this alien and forbidding landscape to the lush and beautiful world we live in. Our frame of reference is the fantasy realm which the lone knight perhaps remembers. Our vision would be one which expects the main character to triumph, to vanquish, to change his world (for the better) back into a world of plenty that no longer exists.<br /><br />We look at this movie and see a true knight among a world of humans-as-animals. Don Quixote considered himself a true knight among animals.<br /><br />With Cervantes's tale we can only see the dreamer, without really understanding the scope of his anachronistic displacement. In Besson's and Jolivet's tale we see the new world from the eyes of Don Quixote, because we value the same visions and ideals as the crusading main character.