Er is niets ergers dan sciencefiction die is gemaakt door mensen die er geen gevoel voor hebben. De scenarist klampte zich vast aan een concept dat op zich niet zo verschrikkelijk zou zijn (een toekomst waarin klonen zo gewoon is dat je er een misdaad van moet maken om je voort te planten met iemand die genetisch gezien te dicht bij je staat), en liet zijn slecht aangepaste fantasie de vrije loop.<br />Toen de personage van Tim Robbins in staat was het computerwachtwoord van een bewaker te raden door haar één ding over zichzelf te laten vertellen, wist ik dat me problemen te wachten stonden. Later bleek dat dit vermogen te wijten was aan het feit dat Robbins een 'empathievirus' had opgelopen. Oké, in de eerste plaats is empathie, hoe intens ook, geen buitenzintuiglijke waarneming. Zonder een of ander echt gedachtelezend aspect (zoals een empathievirus dat viri's actief in de omgeving loslaat, mensen in de buurt infecteert, stukjes van hun geheugen oppikt en dan op weg gaat naar de oorspronkelijke gastheer - wat, zoals je waarschijnlijk wel kunt zien, een beetje onpraktisch is) kun je niet rechtvaardigen dat je een bepaald detail kunt vaststellen, zoals iemands gezichtsvermogen. En je kunt ook niet het vermogen krijgen om een taal te spreken zonder te begrijpen wat je zegt <0xE2><0x80><0x93> het virus kan je stembanden niet besmetten en alles voor je vertalen, want een virus kan niet _denken_. Om je het vermogen te geven om Chinees te spreken, zou zo'n lerend virus je hersenen moeten veranderen. Het zou de kennis tussen de neuronen moeten coderen, en als het daar eenmaal is, is het van jou <0xE2><0x80><0x93> je begrijpt in elk geval wat je zegt, want je moet wel. Om je eigen hersenen te gebruiken om een taak uit te voeren, moet je die taak (voor het grootste deel) begrijpen. Tenzij de film suggereert dat het virus met opzet is ontworpen om een of ander bizar geestelijk schisma in meervoudige persoonlijkheden te veroorzaken, waarbij sommige subpersonen van jou functioneren als een ingebouwde, eenzijdige vertaler.<br />De mengelmoes van talen die de personages spreken is best aardig, hoewel bij lange na niet opmerkelijk genoeg om alle liefde van andere recensenten te rechtvaardigen. Bovendien kunnen alle multiculturele toevoegingen in de wereld een eenvoudig, frustrerend feit niet goedmaken: de dialoog stinkt! Hij is traag, hij ploetert en hij is onnatuurlijk. Ik ben er zeker van dat aanhangers zichzelf ervan hebben overtuigd dat de saaie vreemdheid simpelweg het resultaat is van een geïnspireerd genie dat een waarlijk futuristische (en dus aan taalkundige slijtage onderhevig) vorm van spreken heeft gecreëerd. Daar ben ik het niet mee eens. Een goede dialoog is in elk tijdperk een goede dialoog <0xE2><0x80><0x93> en hetzelfde geldt voor onzin.<br />Ten slotte kom ik terug op het centrale concept van de film <0xE2><0x80><0x93> het verbieden van seks met jezelf. Brede verspreiding van klonen is een mooi, klassiek sf-onderwerp. Dat geldt ook voor de opwarming van de aarde die leidt tot ecologische verwoesting (die ook in Code 46 is opgenomen). Helaas gaan die twee dingen niet samen! Als je een ecologische ramp hebt die de beschikbare woonruimte ernstig aantast, ga je niet mensen klonen! Je hebt al bevolkingsproblemen genoeg <0xE2><0x80><0x93> die breid je niet uit door nieuwe te creëren. Regelmatige, ouderwetse seks en geboorte leveren alle bevolking die je nodig hebt, en klonen van welke soort dan ook zou meedogenloos worden onderdrukt.<br />Eerlijk is eerlijk, de film was...' Het was helemaal niet slecht. Er zat een mooie film in. Misschien had ik ervan kunnen genieten als ik hem op de achtergrond had gezien.
There is nothing worse than science fiction crafted by folks who don't have a feel for it. Grasping at a concept which wouldn't be so terrible by itself (a future where cloning is common enough that it is necessary to make it a crime for you to breed with someone too close to you genetically) the screenwriter proceeded to allow his ill-suited imagination to run wild.<br /><br />When Tim Robbins' character was able to guess a security guard's computer password simply by getting her to tell him one thing about herself, I knew I was in for trouble. This ability was later revealed to be due to Robbins having taken an "empathy virus", viruses being used to grant instant (or nearly instant) skill upgrades to their users. Robbins' love interest complained about her own experience with such a virus -- a Mandarin Chinese language virus, which allowed her to speak Chinese, but as she complained, "she couldn't understand what she was saying." Okay, first off, empathy, no matter how intense, isn't ESP. Without incorporating some sort of true mind-reading aspect (like an empathy virus which actively releases virions into the vicinity, infects nearby people, picks up bits of their memory, then departs for the original host -- which is, as you can probably tell, a smidgeon on the impractical side) you can't justify being able to determine a specific detail like someone's password just by "listening to the things you didn't say". Nor can you acquire the ability to speak a language without understanding what you're saying -- the virus can't infect your vocal cords and translate for you on the fly, because a virus can't *think*. To give you the power to speak Chinese, such a learning virus would have to modify your brain. It would have to encode the knowledge among neurons, and once it's in there, it's *yours* -- you certainly understand what you're saying, because you have to. To use your own brain to perform a task, you must understand that task (for the most part). Unless, of course, they movie is suggesting that the virus was deliberately designed to put in place some bizarre multiple-personality mental schism where some sub-personae of yours functions as a built-in, one-way translator.<br /><br />The mélange of languages spoken by the characters is decent enough, although nowhere near remarkable enough to warrant all the love other reviewers have given. What's more, all the multicultural insertions in the world can't make up for a simple, frustrating fact: The dialog stinks! It's slow, it's plodding, and it's unnatural. Again, I'm sure adherents have convinced themselves that the dull strangeness is simply the result of an inspired genius creating a truly futuristic (and therefore subjected to linguistic drift) form of speech. I disagree. Good dialog is good dialog in any era -- and the same goes for tripe.<br /><br />Lastly, I'll revisit the central concept of the movie -- the banning of sex with yourself. Widespread cloning is a nice, classic sci-fi topic. So is global warming leading to ecological devastation (which Code 46 also incorporates). Unfortunately, the two don't go together! If you have an ecological disaster cutting down severely on the available living area, you don't run around cloning people! You have population problems enough as it is -- you don't add to them by cranking out re-issues. Regular, old-fashioned sex-and-birth provides all the population you need, and cloning of any sort would be ruthlessly suppressed.<br /><br />To be fair, the movie wasn't all bad. It had some nice cinematography. Perhaps if I had watched it muted, I could've enjoyed it.