Ik herinner me dat ik het originele Balzac-verhaal op de middelbare school in het Frans heb gelezen.<br />Ik herinner me dat Ken Nordine van WGN-TV in Chicago het als een van zijn late-avondprogramma's las.<br />Ik heb het verhaal altijd geweldig gevonden, maar ik heb nooit geloofd dat ze er een film van zouden kunnen of willen maken. Tot mijn verbazing deden ze het en deden ze het VEEL goed.<br /><br />Er zijn maar weinig Balzac-verhalen die zich lenen voor dramatisering, wat jammer is, en kattenliefhebber als ik ben, heb ik altijd gehoopt dat het gefilmd zou worden zonder dat er een hoop Hollywood-seksualiteit aan te pas kwam. Dit komt dicht in de buurt van een volmaakte bekering. Het theater van de geest is altijd beter dan wat het oog kan zien, maar ik denk dat het niet dichter in de buurt kan komen van de verbeelding van het lezen bij de werkelijkheid van het zien.
I remember reading the original Balzac story in college French.<br /><br />I remember Ken Nordine of WGN-TV in Chicago reading it as one of his late night shows.<br /><br />Always loved the story but never believe they could or would make a movie of it. To my surprise they did and did it VERY well.<br /><br />Few of any Balzac stories lend themselves to dramatization, which is unfortunate, and -cat lover that I am, I was always hoping it WOULD be filmed without a lot of Hollywood sexing up. This is as close to perfect conversion as could be done.<br /><br />The theater of the mind is always better than what the eye can see, but this is as close as I think it can come to letting the imagination of reading meet the reality of seeing.