Rossini beschreef het werk van de rivaliserende componist Wagner ooit als 'een paar prachtige momenten... en een paar vreselijke kwartieren'. Inuyasha, zo lijkt het, kan ook zo worden omschreven. Het heeft veel grote episodes, maar daartussen zitten talloze kleinere episodes. De hele serie bestaat uit ongeveer 175 episodes, waarvan ik zou zeggen dat er minstens 125 zijn om de tijd te vullen of een soort subplot te vormen (ik heb niet de moeite genomen ze te tellen, maar het zou me niet verbazen als dat aantal zelfs hoger was).<br />Sommige van die kleinere episodes zijn eigenlijk best leuk, hoewel veel ervan heel dom of saai zijn. Niettemin beginnen de voortdurende uitweidingen na de eerste paar seizoenen te vervelen, omdat het plot zich uiteindelijk voor het grootste deel van de serie met een slakkengang ontwikkelt. Ook de ontwikkeling van het personage gaat aanzienlijk langzamer, en tegen de tijd dat de volgende seizoenen aanbreken, is de rolverdeling niet meer te veranderen, wat leidt tot steeds flauwere grappen (vooral die over de monnik, wiens ironische karaktertrekken beginnen als licht humoristisch, maar vervelend worden als de grappen die met hem geassocieerd worden herhaaldelijk voorkomen).<br />Maar dat wil niet zeggen dat Inuyasha een slechte serie is. Het is gewoon geen geweldige serie zoals bijvoorbeeld Neon Genesis Evangelion bijvoorbeeld wordt beschouwd. Als iets om aan het eind van een zware dag naar te kijken, is het leuk, maar je moet het niet verwarren met hoogstaande kunst.
Rossini once described rival composer Wagner's work as having "some wonderful moments...and some awful quarter-hours". Inuyasha, it seems, can also be described this way. It has many great episodes, but in between them are countless filler episodes. The entire series consists of about 175 episodes, of which I'd say at least 125 are filler or some sort of subplot (I didn't bother to count and I wouldn't be surprised if that number were in fact higher, though).<br /><br />Some of these filler episodes are actually quite enjoyable, though many are quite silly or dull. Nonetheless, the constant digressions start to wear thin after the first few seasons as the plot ends up progressing at a labored crawl for most of the series. Character development, too, slows down greatly and by the later seasons, the cast has become quite unchanging, resulting in increasingly stale jokes (particularly those concerning the monk, who's ironic traits start out as mildly humorous but grow tiresome when the jokes associated with them appear repeatedly).<br /><br />However, all of that isn't to say that Inuyasha is a bad series. It just isn't a great series the way Neon Genesis Evangelion, for example, is generally considered to be. As something to watch at the end of a hard day, it is nice, but it could never be confused with high art.