Het is een interessant feit dat de metafysica van Platon en Aristoteles, formele logica en abstracte ontologie, die wetenschappen betreffen waar de meeste mensen geen belangstelling voor hebben. Maar toen, ongeveer duizend jaar na Aristoteles, begon de computer het menselijk denken over te nemen, en de mensen die weigerden de vraag te beantwoorden of ze een ander wezen waren dan biologische, fysieke of chemische wezens, voelden zich plotseling verlamd omdat ze niet opgewassen waren tegen de gevolgen die deze computers 'over de nacht' zouden brengen. R.W. Fassbinders 'Welt Am Draht', samen met Tarkovsky's 'Solaris' en Godards 'Alphaville', is waarschijnlijk de eerste film die de filosofische vragen van de opgekomen informatica als basis nam voor een verhaal dat in een film wordt verteld. De verwarrende vragen over identiteit en werkelijkheid zijn slim ingebouwd in verschillende verweven misdaadverhalen die het publiek in werkelijkheid probeert te volgen omdat het geïnteresseerd is in het oplossen van de zaken. Fassbinder was een meester in het aan zijn publiek verkopen van zeer abstracte inhoud door theoretische kennis in praktische, smakelijke vormen te gieten. Het basisprobleem om te begrijpen is dat een identiteit een werkelijkheid definieert, maar aan de andere kant heeft een werkelijkheid ook een identiteit nodig om waargenomen te kunnen worden. Het idee van een persoon met meerdere identiteiten is ons uitsluitend bekend vanuit het standpunt van de psychiatrie. Maar, logisch gesproken, de enige reden waarom we slechts één identiteit hebben, is het feit dat onze logica slechts twee waarden heeft (goed en fout). Neem nu eens een logica met slechts één extra waarde, d.w.z. met drie: dan heb je, zoals je gemakkelijk kunt zien, al drie identiteiten. Wat gebeurt er nu, laten we zeggen, wanneer Dr. Stiller wordt vermoord? Dan is het heel goed mogelijk dat slechts één van de drie identiteiten wordt afgeschaft en de andere twee blijven bestaan en in staat zijn het individu van de dood te redden. Een andere vraag is, of iemand met meerdere identiteiten deze identiteiten werkelijk tegelijk voelt. Het idee om dergelijke reeksen identiteiten op een omhoog-naar-beneden-manier tentoon te stellen, zoals in de scène met de lift in het hotel, is echter misleidend, aangezien identiteiten en dus werkelijkheden niet in een hiërarchische structuur zijn gestructureerd, maar op een heterarchische manier. Strikt genomen bestaat er ook geen 'kunstmatige identiteit', aangezien elke identiteit wordt gedefinieerd over twee objecten die al hun kenmerken met elkaar delen. Daarom is het idee dat elk individu slechts één enkele identiteit heeft niets anders dan een gevolg van de aloude twee-waarderingslogica (een tweede identiteit zou impliceren dat een persoon tegelijkertijd bestaat en niet-bestaan). Maar kijk nu eens om je heen en zie dat een en hetzelfde object (dat per definitie zelf-identificerend is) door ieder subject op zijn eigen manier wordt waargenomen. Als daarom ieder subject een voorwerp anders ziet, waarom zou het dan voor het ene individu niet mogelijk zijn de grenzen van zijn twee-gewaardeerd individualiteitskorset te openen, met het gevolg dat verschillende personen hun verschillende individualiteiten kunnen uitwisselen? Fassbinder zou dit onderwerp vijf jaar later oppikken in zijn meesterwerk 'Wanhoop. Een reis naar het licht'.
It is an interesting fact that metaphysics by Platon and Aristoteles, formal logic and abstract ontology form about those sciences that most people are not interested in. But then, around one thousand years after Aristoteles, the computer began to usurp the human thinking, and the humans who were refusing to reflect questions of being other than biological, physical and chemical ones, suddenly felt paralyzed because they could not cope with the consequences that this computers would bring "over night". R.W. Fassbinder's "Welt Am Draht", together with Tarkovsky's "Solaris" and Godard's "Alphaville", is probably the first movie who took the philosophical questions of emerging computer science as a basis of a story to be told in a movie. The confusing questions about identities and realities are cleverly built into different interwoven criminal stories which the audience really tries to follow because it is interested to solve the cases. Fassbinder was a master to sell highly abstracts contents to his public by embedding theoretical knowledge into practical, appetizing forms. The basis problem to understand is that an identity defines a reality, but on the other side, a reality also requires identity in order to be perceived. The idea of a person with multiple identities is known to us solely from the standpoint of psychiatry. However, logically spoken, the only reason why we have just one identity, is the fact that our logic has only two values (right and false). Now take a logic with just one more value, i.e. with three: Then, as you can easily see, you have already three identities. What happens now, when, let us say, Dr. Stiller gets killed? Then, it is quite possible that only one of three identities is abolished and the other two remain and are able to rescue the individual from death. Another question is, if a person with multiple identities actually feels these identities at once. The idea, however, to display such sets of identities in a up-down or down-up way as shown in the scene with the elevator in the hotel, is misleading, since identities and hence realities are not structured in Hierarchical, but in a Heterarchical way. Strictly speaking, there is no "artificial identity" either, since each identity is defined over two objects who share all of their features with one another. Therefore, the idea of assuming that every individual has just one single identity is nothing but a consequence of ancient two-valued logic either (a second identity would imply that a person, at the same time, exists and not-exists). But now look around and see that one and the same object (which is by definition self-identical) is perceived by every subject in its own way. If therefore every subject sees an object differently, why should it no be possible for the single individual to open the borders of his two-valued individuality-corset, with the effect that different persons can exchange their different Individualities? Fassbinder would five years later pick up this topic in his masterpiece "Despair. A trip into the light".