Bergman en komedie passen niet helemaal bij elkaar. Sommige van zijn komedies zijn zo flauw dat je er bijna van ineenkrimpt. Deze film heeft af en toe een flauw moment <0xE2><0x80><0x93> de laatste 30 seconden zijn het dieptepunt <0xE2><0x80><0x93> maar over het geheel genomen is het een charmant (maar niet grappig) stuk, dat de hele tijd leuk is. Bergman neemt een aantal van zijn gebruikelijke verdachten op de set op, die het goed doen. Er is een geweldige scène in de trein tussen David, Marianne en een lompe verkoper die in het geheugen zal blijven hangen. Een deel van het huwelijksmateriaal is typisch Bergman, maar dit is Bergman in een lichte in plaats van een sombere stemming.<br />Deze film heeft zijn momenten en is de ruim 90 minuten waard. Niet een van zijn klassiekers en niet de plek om te beginnen als je voor Bergman wilt vallen.
Bergman and comedy don't quite go together. Some of his comedies are so naff you almost wince. This film has the odd naff moment - the last 30 seconds being the nadir, but on the whole this is a charming (rather than funny) piece, enjoyable throughout. Bergman casts several of his usual suspects who perform well. There is a great scene on the train between David, Marianne and an uncouth salesman which will stick in the memory. Some of the marriage material is typical, cynical Bergman, but this is Bergman in a light rather than dark mood.<br /><br />This film has its moments and is worth the 90-odd minutes. Not one of his classics and not the place to start if you want to fall for Bergman.