Ik ben hier niet om je te vertellen dat 'Gepantserd' Kubrickiaans, Hitchcockiaans of Fellini-achtig is. Nee hoor. Verwante regisseurs lijken meer op Don Siegel ('Charlie Varrick') en Walter Hill ('De Krijgers'). Die twee mannen waren niet zo kieskeurig dat ze vrouwen in hun films stopten. Ze hoefden geen rokken aan te trekken. Ze maakten ongegeneerd mannenfilms. Wapens, heel veel wapens. Mannen die met een kaakbeweging om het leven werden gebracht. Hun films waren als een pepmiddel voor het hoofd. Wil je een vriend? Neem een hond.<br />'Gepantserd' is een echte mannenfilm. Gepantserde vrachtwagens koppelen? Bloederige schotwonden? Geld laten ontploffen? Als dat het hagedissendeel van je hersenen niet opwindt, blijf dan uit de buurt.<br />Om 88 minuten is 'Gepantserd' een en al spier zonder een grammetje vet. We ontmoeten zes veiligheidsagenten die in gepantserde vrachtwagens rijden, waarvan drie per vrachtwagen. De zes, onder leiding van Matt Dillon, beramen een nepkaping waarbij twee vrachtwagens betrokken zijn. Hun missie is om op een dag 42 miljoen dollar van de federale reserve af te leveren (denk ik). Het idee is om beide vrachtwagens naar een pakhuis te rijden, het geld daar te verstoppen en dan een kaping te organiseren. Natuurlijk zal de politie hen verdenken, maar als ze bij elkaar blijven, komen ze er wel doorheen.<br />Het probleem is dat een van de zes, gespeeld door Columbus Short, een treuzelaar is. In het begin. Maar hij staat voor uitzetting. En hij is de voogd van zijn verknipte jongere broer. Hij heeft dringend geld nodig.<br />Matt Dillon vleit, smeekt, haalt de treuzelaar over. Geen bloed aan iemands handen. Een schone vlucht. Allemaal goed, geen kwaad. Je zult altijd rijk blijven. De blauwe lucht lacht je toe...<br />Juist.<br />Alles gaat natuurlijk naar de kloten. Het is het ene verdomde ding na het andere en de inzet blijft maar stijgen. En het gebeurt bijna allemaal claustrofobisch in een leegstaand pakhuis ergens in Los Angeles. De film doet zelfs zijn uiterste best om een achtergrond te projecteren van industrieel stedelijk verval. Ik hou toevallig wel van industrieel stedelijk verval.<br />Hartelijk dank aan Matt Dillon, die de hoofdrol speelt. In de loop van de film verandert hij van charmant tot teleurgesteld tot gefrustreerd tot woedend tot volslagen krankzinnig. Ik hou van die vent. <br />Ook is de eer te danken aan de dreigende, bonkende, bloedstollende en uiterst sinistere elektronische soundtrack van John Murphy. Ik vermoed dat hij een paar platen van Tangerine Dream heeft gehoord.<br />Ook is het verbazingwekkend dat dit een PG-13-film is. Ik heb er één keer één keer één keer één keer een f-bom in gekregen in deze hele film over gewelddadige overvallers. Op een bepaalde manier vind ik dat wel leuk. Neem de kinderen.<br />De regisseur is Nimrod Antal, een Hongaar die een mooie film noir heeft gemaakt in de Boedapest-ondergrondse die 'Kontrol' heet. De scenarist is een man uit het niets genaamd James V. Simpson.<br />Veel van de mensen in deze film zijn nog maar net begonnen. Ik durf te wedden dat de waardering voor deze film in de loop van de tijd zal stijgen en dat deze filmmakers hun carrière zullen bevorderen.
I'm not here to tell you "Armored" is Kubrickian, Hitchcockian or Fellini-esquire. Nope. Referenced directors are more like Don Siegel ("Charlie Varrick") and Walter Hill ("The Warriors"). Those two helmers didn't fool around with niceties like putting women in their movies. No skirts need apply. They unapologetically made guy movies. Guns, lots of guns. Men met violent death with a twitch of the jaw. Their movies were like a sap to the head. You want a friend? Get a dog.<br /><br />"Armored" is so a guy movie. Dueling armored trucks? Bloody gunshot wounds? Exploding money? If that doesn't get the lizard part of your brain excited, then stay away.<br /><br />At 88 minutes, "Armored" is all muscle without an ounce of fat. We meet six security guards who drive armored trucks, three per truck. The six, led by Matt Dillon, scheme up a fake hijack involving two trucks. Their mission one day is to deliver $42 million from the federal reserve (I think). The idea is to drive both trucks to a warehouse, stash the cash, then stage a hijack. Sure, the cops will suspect them, but if they stick together they'll get through it.<br /><br />Trouble is, one of the six, played by Columbus Short, is a holdout. At first. But he faces eviction. And he's the guardian for his messed up younger brother. He needs cash bad.<br /><br />Matt Dillon cajoles, pleads, persuades the holdout. No blood on anyone's hands. A clean getaway. All good, no bad. You'll be rich forever. Blue skies smiling at you ...<br /><br />Right.<br /><br />Everything goes to hell, of course. It's one damned thing after another and the stakes keep going up. And it almost all happens claustrophobically inside an abandoned warehouse somewhere in Los Angeles. In fact, the movie goes out of its way to project a backdrop of industrial urban decay. I happen to like industrial urban decay.<br /><br />Kudos to Matt Dillon, who plays the top bad dog. He goes from charming to disappointed to frustrated to outraged to totally effing insane in the course of the movie. Love that guy.<br /><br />Also, credit is due to the menacing, throbbing, blistering and totally sinister electronic soundtrack by John Murphy. I am guessing he's heard a few Tangerine Dream records.<br /><br />Also, it's surprising that this is a PG-13 movie. I caught one  one!  f-bomb in this entire movie about violent tough-guy robbers. On some level, I like that. Take the kids.<br /><br />The director is Nimrod Antal, a Hungarian who made a fine noir set in the Budapest subway system called "Kontroll." Screenwriter is an out-of-nowhere guy called James V. Simpson.<br /><br />A lot of the people in this movie are just starting out. I am willing to bet the esteem given to this movie will rise as time goes on and these filmmakers advance in their careers.