Hoewel ik de film nog niet gezien heb, weet ik dat Chaplin een genie is en dat alleen iemand met zijn talent dit gewaagde onderwerp op zich zou nemen <0xE2><0x80><0x93> een komedie over Hitler. Alle grote komedies zijn gebaseerd op het feit dat ze op het randje balanceren. Ook alle grote komedies gaan over de andere kant <0xE2><0x80><0x93> pathos. Deze film lijkt langs beide kanten te gaan. Net als dr. Strangelove van Kubrick gaat The Great Dictator over de geschiedenis door de vervormde lens van de komedie. De enige manier om met de verschrikkingen van deze wereld om te gaan is er om erom te lachen. En hopelijk kunnen we door te lachen leren de wereld in een nieuw licht te zien. Een andere film die dit doet en die me te binnen schiet is Emir Kusturica's Underground en Fando And Lis. Dus laat me eerst naar de film kijken.
Although I haven't seen it yet, I know that Chaplin is a genius, and only someone of his talent would take on this daring subject matter--a comedy about Hitler. All great satire is based on going out on an edge. Also, all great comedy deals with the other side--pathos. This film seems like it will skirt both sides. Like Kubrick's Dr. Strangelove, The Great Dictator deals with history through the distorted lens of satire. The only way to deal with the horrors of this world is by laughing at it. And hopefully, through laughter, we can learn to view the world in a new light. Another film that does this that comes to my mind is Emir Kusturica's Underground, and Fando And Lis. So, let me watch the film first.