Ik heb geen woorden meer om de schoonheid van 'The Cranes are Flying' te beschrijven, maar ik zal toch proberen erover te schrijven. Het is een krachtig en delicaat liefdesverhaal dat zijn plaats inneemt in de Tweede Wereldoorlog. Het is het klassieke verhaal van de geliefden (Boris & Veronika) die door de oorlog gescheiden worden en door wat er tussen hen in komt te staan. De beelden in de film zijn zo schitterend dat je erdoor meegesleept zult worden <0xE2><0x80><0x93> de filmtechniek is volmaakt in harmonie met de emotie.<br />Er zijn maar weinig scènes die rechtstreeks de oorlog uitbeelden: een bombardement <0xE2><0x80><0x93> wind, bliksem, explosies <0xE2><0x80><0x93> dat belangrijke gevolgen zal hebben in het leven van de hoofdfiguur, Veronika, die wacht op de terugkeer van Boris; en dan...' Aan de voorzijde bevindt zich een andere scène, waarin wij wij geconfronteerd worden met een emotionele/visuele orkaan, die de beelden weergeeft die in Boris' hoofd zijn afgespeeld. Een andere scène is het hoofdthema van de film en geeft de titel weer: de kraanvogels die door de lucht vliegen. Dit beeld staat symbool voor de natuur en haar seizoenen en onderstreept de laatste boodschap van de film: geef de hoop niet op en vecht voor een betere toekomst.<br />Kalatozov is een geweldige regisseur, deze film is visueel verbluffend en raakte me ook diep. Het is niet alleen maar pure techniek.<br />Tatjana Samojlova is perfect als Veronika. Wat kan ik nog meer zeggen? De film overstijgt de tijd die ervoor nodig was <0xE2><0x80><0x93> de handeling vindt plaats tijdens de Tweede Wereldoorlog. Maar het had elk moment, overal, kunnen gebeuren. Zolang er oorlogen zijn (groot of klein) zal de film en zijn boodschap relevant blijven.
I'm out of words to describe the beauty of "The Cranes are Flying", but I'll try anyway to write about it. It's a powerful and delicate love story that takes its place in the Second World War. It's the classic story of lovers (Boris & Veronika) separated by the war and of what comes between them. The film's images are so gorgeous, that you'll be carried away - the film technique is in perfect unison with the emotion.<br /><br />There are few scenes that portray directly the war: A bombing - wind, lightnings, explosions - that will have important consequences in the life of the main protagonist, Veronika, who waits for the return of Boris; and there's another scene on the front, where we we will be confronted by a emotional/visual hurricane showing the images played in Boris' mind. Another scene works as the leitmotif of the film and provides its title - the cranes flying in the sky. This image stands as a the symbol for Nature and its seasons and underlines the final message of the film: Not to give up hope and fight for a better future.<br /><br />Kalatozov is a great director, this film is visually stunning and it also touched me deeply. It is not just pure technique. <br /><br />Tatyana Samojlova is perfect as Veronika. What more can I say? The film transcends the time it was made - the action takes place during the Second World War. But it could have happened anytime, anywhere. As long there are wars (great or small) the film and its message will remain relevant.