Wat vaak dreigt te ontaarden in een sentimenteel en sentimenteel drama over miskende jeugd in de middenklasse eindigt in een verrassend ingetogen film van John Frankenheimer (zijn eerste, hoewel hij al met televisie was begonnen, met onder andere het regisseren van een eerdere versie van dit script).<br />We leven nog steeds in de semi-mythische jaren vijftig, toen tieners in oude rammelkasten rondreden en spijkerbroeken nog tuinbroeken waren. James MacArthur (adoptiezoon van toneelschrijver Charles en actrice Helen Hayes, en later in de popcultuur bekend als Hawaï 5-0's Danno) raakt betrokken bij een onbeduidend incident in een bioscoop dat escaleert in een stomp op de beheerder (Whit Bissell) en een arrestatie op het politiebureau. Zijn vader (James Daly), een beroemde filmproducent, krijgt het telefoontje, luistert niet naar de versie van zijn zoon en spant zich in om hem vrij te krijgen.<br />Maar MacArthur blijft op zijn teentjes getrapt, wat zelfs zijn meelevende moeder (Kim Hunter) niet kan verhelpen. Het wordt nog erger in de boerderij in Coldwater Canyon, tot MacArthur, in een poging zichzelf te rehabiliteren, een herhaling van het oorspronkelijke incident op touw zet...<br />De film ontloopt niet helemaal de houdingen en clichés van zijn tijd, maar geeft ze wel een aanzienlijke nuance: elk personage krijgt een eerbaar gehoor; elk standpunt heeft zijn verdiensten (en de reacties op de film hangen af van wat de kijkers ervan vinden). De film profiteert van een sterke cast (het meest in het oog springend was de uitstekende karakteracteur James Gregory als politierechercheur) en een resolute, niet-exploitatieve manier om zijn verhaal te vertellen. Vanuit het gezichtspunt van het nieuwe millennium mag het hete water waarin MacArthur zich bevindt een beetje lauw lijken, maar The Young Stranger blijft eerlijk en rechtschapen.<br /><br /><0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E>
What often threatens to turn into a soppy and soft-headed drama about misunderstood middle-class youth ends up a surprisingly shaded and subdued movie by John Frankenheimer (his first, though he had started in television, directing among other things an earlier version of this script).<br /><br />We are still in those semi-mythic 50s when teenagers drove jalopies and jeans were still dungarees. James MacArthur (adoptive son of playwright Charles and actress Helen Hayes, and later to enter pop culture as Hawaii 5-0's Danno) gets involved in a minor incident in a movie theater which escalates to his throwing a punch at the manager (Whit Bissell) and being booked down at the police station. His dad (James Daly), a big-shot movie producer gets the call, doesn't listen to his son's version of the story, and pulls strings to get him off.<br /><br />But MacArthur keeps carrying a chip on his shoulder, which even his sympathetic mom (Kim Hunter) can't knock off. Things worsen in the Coldwater Canyon homestead until MacArthur, trying to vindicate himself, stages a reprise of the original incident....<br /><br />The movie doesn't quite avoid the attitudes  and cliches  of its time, but presents them with considerable nuance: Every character gets an honorable hearing; every point of view has its merits (and reactions to the movie will depend on what viewers bring to it). There are flaws (the word `crummy,' a standard rebellious euphemism of the era, is used about 30 times too often) but they're outweighed by strengths. The movie benefits from a strong cast (most notable among them the excellent character actor James Gregory, as a police detective) and a resolutely non-exploitative way of telling its story. From a vantage point in the new millennium, the hot water MacArthur finds himself in may seem a little tepid, but The Young Stranger remains honest and honorable.<br /><br />