The Ten Steps heeft in wezen een redelijk goede premisse voor een enge korte film, maar de uitvoering is gewoonweg ontstellend. De dialoog is verschrikkelijk en het acteerwerk is van het soort waar je in Ierse korte films regelmatig getuige van bent. Echt heel erg g<0xC3><0xAA>nant. Het meisje moet de 10 treden van de keldertrap af om de doorgebrande lont te verwisselen. Ze belt haar vader, die aan het diner zijn baas ontvangt. De moeder, een 'actrice' met zeer twijfelachtige acteerkwaliteiten, neemt de telefoon op en zegt met een luide berispende stem dat ze niet moet bellen terwijl haar vader 'probeert indruk te maken op zijn baas'. De actrice die de vrouw van de baas speelt, imiteert met veel succes het slechte acteerwerk van de moeder als ze hun vertelt dat het spookt in hun huis. De rest van de film bestaat uit de vader die zijn dochter via de telefoon mee naar beneden lokt. De Ten Steps maakt gebruik van de standaardtechnieken in camerabeweging, belichting en muziek die je zou verwachten in een horrorfilm van minder dan gemiddelde kwaliteit.
The Ten Steps has basically a reasonably good premise for a scary short but the execution is simply appalling. The dialogue is terrible and the acting is of the kind so regularly witnessed in Irish short films. Really really embarrassingly bad. The girl has to go down the 10 steps of the cellar to change the blown fuse. She telephones her father who is entertaining his boss at dinner. The mother, an "actress" with very questionable acting skills, answers the phone and in a loud scolding voice tells her not to be ringing as Dad is 'trying to impress his boss'. The actress playing the boss's wife very successfully emulates the mother's poor acting when she tells them that their house is haunted. The rest of the film consists of the father coaxing his daughter down the stairs on the telephone. The Ten Steps employs the stock techniques in camera movement, lighting and music that one would expect in a below average horror film. Poor.