Hoewel Frank Oz' film _In and Out_, over een homoseksuele leraar die door een ex-leerling op de nationale televisie is ontmaskerd, gezuiverd en ontsmet is om de grotere en meer winstgevende kijkers te trekken die _The Bird Cage_ hebben gezien, is hij gezuiverd en ontsmet om aan te sluiten bij de grotere en meer winstgevende kijkers die _The Bird Cage_ hebben gezien. Hoewel het publiek zichzelf waarschijnlijk op de rug klopt omdat het tolerant en ruimdenkend genoeg is om de film te zien, draait de film om Howard Brackett van Kevin Kline, een zwaar gestereotypeerde homo. De film beweert dat een neiging om te dansen op discomuziek, te genieten van films met Barbra Streisand en zich goed te kleden, wijst op een seksuele geaardheid. Net als _Queer Eye_. Oké, _In and Out_ is alleen maar een komedie, maar zelfs komedies sturen boodschappen die pijn kunnen doen.<br />Jammer genoeg ligt het hart van de humor van de film in een wat meelijwekkend personage. Howard is van middelbare leeftijd, in zichzelf gekeerd, en heeft duidelijk nooit een seksleven gehad. Een verloving van drie jaar met een lerares op de school waar hij werkt wordt beschreven als een reeks zonsondergangen, lange gesprekken en het kijken naar _Funny Lady_. Gelukkig speelt Joan Cusack de verloofde van Howard, Emily Montgomery, en ze steelt de hele show. De meeste grappige momenten in de film zijn van haar, hoewel Kline in _Funny Lady_ de hoofdrol heeft. De pogingen van Howard om zich te verzetten tegen het dansen tijdens een instructietape over machogedrag zijn hilarisch. Hij is een begaafde fysieke artiest, maar de film geeft hem slechts een paar minuten om te schitteren. Matt Dillon valt ook op als de student die acteur wordt, en het fragment van zijn met een Oscar bekroonde film over een homosoldaat is hysterisch. Maar ondanks het homothema van de film is er geen jongens-onder-elkaar-romantiek en slechts één kus van man tot man, en die kus is ongeveer even erotisch als die tussen Michael en Fredo Corleone in _Godfather II_.<br />Hoewel _In and Out_ goed bedoeld is, gaat het niet in op de onrechtvaardigheden en vooroordelen die eruit naar voren komen. Howard wordt ondanks zijn uitstekende prestaties en kwalificaties ontslagen als docent, maar er wordt weinig verontwaardiging geuit. De meeste personages zijn meer van streek door de geannuleerde bruiloft dan door Howards zelfverwezenlijking, die zich in een oogwenk lijkt te voltrekken, en door zijn abrupte en onrechtvaardige afwijzing. Het is geen verrassing dat Howards ouders, vertederend geportretteerd door Debbie Reynolds en Wilford Brimley, en zijn leerlingen hem steunen. Maar de suikerzoete finale is voor het publiek net zo g<0xC3><0xAA>nant als voor Howard Brackett in de film. De film zou verfrissender zijn geweest als hij had gedraaid om een homo die zich kleedde als een slons, een fanatieke footballfan was, in een stationcar reed, naar countrymuziek luisterde en leefde op fastfood. Ondanks een paar goede optredens en grappige situaties is 'In and Out' een beetje een lachertje. De maatschappelijke geschiedenis heeft de neiging stereotypen in stand te houden, en of die nu positief of negatief zijn, stereotypen moeten worden weggegooid in de vuilnisbak van de maatschappelijke geschiedenis.
While amiable and amusing for gay audiences, Frank Oz's film "In and Out," about a closeted gay teacher who has been outed on national television by a former student, has been sanitized and deodorized to appeal to the larger and more profitable straight viewers that patronized "The Bird Cage." Although audiences likely patted themselves on the back for being tolerant and liberal enough to see the film, the movie revolves around Kevin Kline's Howard Brackett, who is a grossly stereotyped gay man. The movie asserts that a tendency to dance to disco music, revel in Barbra Streisand movies, and dress well indicates one's sexual orientation. Like "Queer Eye," the film actually takes a backhanded slap at straight men and stereotypes them as slovenly, dim witted, and lacking in taste and culture. OK, so "In and Out" is only a comedy, but even comedies send messages that can hurt.<br /><br />Unfortunately, at the center of the film's humor lies a somewhat pathetic character. Howard is middle aged, deeply closeted or in self-denial, and evidently has never had a sex life. A three-year engagement to a female teacher in the school where he works is described as a series of sunsets, long talks, and watching "Funny Lady." Fortunately, Joan Cusack plays Howard's intended, Emily Montgomery, and she steals the show throughout. Most of the film's funniest moments belong to her, although Kline's attempts to resist dancing during an instruction tape on macho behavior are hilarious. He is a gifted physical performer, but the film gives him only few moments to shine. Matt Dillon also stands out as the student turned actor, and the clip from his Oscar-nominated film about a gay soldier is hysterical. However, despite the movie's gay theme, there is no boy-meets-boy romance, and only one male-to-male kiss, and that smooch is about as erotic as the one between Michael and Fredo Corleone in "Godfather II." <br /><br />Although well intentioned, "In and Out" fails to address the injustices and prejudices that it illustrates. Howard is fired from his teaching job despite his outstanding performance and credentials, yet little outrage is expressed. Most of the characters are more upset about the cancelled wedding than about Howard's self-realization, which seems to take place overnight, and his abrupt and unjust dismissal. Not surprisingly, Howard's parents, endearingly portrayed by Debbie Reynolds and Wilford Brimley, and his students rise to support him. However, the sugary finale is as embarrassing to the audience as it evidently was to Howard Brackett in the film. The movie would have been more refreshing if it had revolved around a gay man who dressed like a slob, was a rabid fan of football, drove a station wagon, listened to country music, and lived on fast food. Despite some good performances and funny situations, "In and Out" perpetuates stereotypes and, whether they be positive or negative, stereotypes should be consigned to the dustbin of social history.