Het goede nieuws: de regisseur is naar verluidt toegewijd aan de zaak van Amnesty International en wil graag een duidelijke boodschap uitdragen over de vrijheid van meningsuiting en het kwaad van onderdrukking. De plot is duidelijk origineel en de acteurs zijn twee van mijn absolute favorieten. Het niet-zo-goede nieuws: 'origineel' is niet voor iedereen het toverwoord bij een bezoek aan de bioscoop of een videotheek. Ook hebben bekende critici als de heren Maltin en Roger Ebert de film afgedaan als een oprecht mislukte poging om een toneelstuk van het toneel in de bioscoop te krijgen. Als ik het me goed herinner, is de titel ontleend aan het sprookje dat Stowes personage heeft geschreven en dat haar tot een mogelijk subversief en verdacht persoon heeft gemaakt op de fictieve plek waar het verhaal zich afspeelt. Haar dromen zijn gevaarlijk voor de regering, die hier wordt vertegenwoordigd door Rickman als de intense, manipulatieve ondervrager. Aangezien die twee mensen praktisch de enigen zijn die in de film optreden, staat de regisseur een echte uitdaging te wachten om de aandacht van de kijker vast te houden. Uiteindelijk vond ik de hele film fascinerend. Niet vlekkeloos en zeker niet voor iedereen, maar wel bevredigend. Het is bij lange na geen meesterwerk zoals 'Een korte film over moord' van Kieslowski of zo'n verklarende film als 'Dode man die rondloopt'. Maar als je van die films of politieke thrillers van Costa-Gavras houdt, kun je deze film misschien ook wel waarderen. Verwacht alleen geen al te uitgebreide preken of oogverblindende actiescènes.
The good news: the director is reportedly committed to the cause of Amnesty International and eager to deliver a solid message about the freedom of expression and the evil of oppression. The plot is distinctly original and the actors are two of my absolute favourites. The not-so-good news: 'original' is not everybody's buzzword when visiting the movies or video stores. Also, noted critics like Mr Maltin and Roger Ebert have dismissed the film as a genuinely failed attempt to convert a play from stage into cinematic form. If I remember correctly, the title is taken from the fairy tale Stowe's character has written and which has made her a possible subversive and suspect person in the fictitious place where the story takes place. Her dreams are dangerous to the government, represented here by Rickman as the intense, manipulative interrogator. Since those two people are virtually the only ones appearing in the film altogether, the director is in for a real challenge in keeping the viewer's attention. In the end, I found the whole thing fascinating. Not flawless and definitely not for everyone, but rewarding. It's nowhere near a masterpiece like Kieslowski's 'A short film about killing' or as explanatory as 'Dead man walking'. But if you're into those films or any of Costa-Gavras political thrillers, you may appreciate this one as well. Just don't expect any overexplicit sermons or eyefilling action sequences.