'The Box', dat zich afspeelt in 1976 en alleen maar bedoeld is om de genodigden bezig te houden, werd geregisseerd door Richard Kelly ('Donnie Darko') en gespeeld door de sterren Cameron Diaz en James Marsden als Norma en Arthur Lewis, een jong stel dat het financieel moeilijk schijnt te hebben, ook al hebben ze allebei een succesvolle carrière achter de rug <0xE2><0x80><0x93> zij als lerares op een middelbare school, hij als optisch specialist bij het onderzoekscentrum van de NASA in Langley, Virginia. Ze hebben één kind, Walter (Sam Oz Stone).<br />Op een dag vinden de Lewises een pakje op hun stoep, met daarin een zwarte doos met een grote rode knop. Er zit een briefje bij van een'meneer Steward', waarin staat dat hij om vijf uur's middags terug zal komen om te vertellen wat er in de doos zit. De mysterieuze Arlington Steward, gespeeld door Frank Langella, verschijnt op de afgesproken tijd, keurig gekleed in een elegant pak van Savile Row. Hij is beleefd maar zakelijk, hoewel zijn opvallendste kenmerk zijn gezicht is, waarvan de helft is weggeblazen en niet goed is verzorgd. Langella is het enige in de film wat de moeite waard is om naar te kijken, al wordt hij helaas overschaduwd door zijn eigen uiterlijk, dat lijkt op dat van Harvey 'Two Face' Dent (Aaron Eckhart) uit Christopher Nolans 'The Dark Knight'. Het is net als de olifant in de kamer: je kunt proberen hem te negeren, maar het leidt je behoorlijk af.<br />Steward legt uit dat hij over 24 uur terugkomt om de knoop op te halen. Als ze in die tijd besluiten de deur open te maken en op de knop te drukken, zal hij hun een miljoen contant geven. Het enige addertje onder het gras is <0xE2><0x80><0x93> en dat is een groot addertje <0xE2><0x80><0x93> dat er ergens een vreemdeling zal sterven. Het kan aan de andere kant van de stad zijn, het kan op een ander continent zijn, maar Steward verzekert hen dat het slachtoffer iemand zal zijn die ze niet kennen. Als blijk van goede wil geeft hij hun een knisperend biljet van honderd dollar, dat ze mogen houden, of ze nu op de knop drukken of niet.<br />Arthur en Norma zijn sceptisch, ze denken dat het allemaal bedrog is, maar het duurt niet lang of ze beginnen zich af te vragen wat er zou gebeuren als ze op de knop drukken. Zouden ze echt een miljoen dollar krijgen? Zou er echt iemand doodgaan? Norma is de speculaties beu en slaat op de knop. Er gebeurt niets. Hun aanvankelijke opluchting maakt echter plaats voor schrik als Steward de volgende dag met een aktetas vol geld op de stoep staat. Ze besluiten de hele zaak af te blazen, maar Steward zegt dat het te laat is. 'Je hebt al op de knop gedrukt,' legt hij uit. Terwijl de limousine van Steward wegrijdt, ziet Arthur het nummerbord, waarvan hij later ontdekt dat het op naam staat van de NSA (National Security Agency).<br />Op dit punt begint de film diep het onnavolgbare gebied in te zwenken als de bijfiguren bloedneuzen krijgen en met vredestekens beginnen te zwaaien. Intussen wordt de stad belaagd door mollige nerds met slappe kaken in smoezelige overhemden, die achter Arthur aan lopen als een verkenningstocht voor een ras van buitenaardse nerds. Uiteindelijk komt Arthur in de val te zitten van de dreigende boekenwurmen in de bibliotheek (?), waar Stewards ongetrouwde vrouw opduikt <0xE2><0x80><0x93> die we tot nu toe niet hebben gezien <0xE2><0x80><0x93> en hem meedeelt dat hij, om de bibliotheek uit te komen, in een van de drie verticale kolommen met goedkoop ogende digitale watereffecten moet stappen. 'Wat gebeurt er als ik de verkeerde kies?' vraagt Arthur, die veel minder verbijsterd lijkt dan hij onder deze omstandigheden zou moeten zijn, en zeker veel minder verbijsterd dan het publiek inmiddels is. <br />Arthur stapt in de middelste kolom van digitale vloeibare effecten en na een korte afwezigheid verschijnt hij plotseling, nog steeds in zijn watercocon, boven Norma's bed. Als ze wakker wordt en hem ziet, barst de waterbel en tuimelt Arthur in een regen van water op het bed, die vreemd genoeg uit de waterleidingen blijft druppelen, net buiten het bereik van de camera's, terwijl een doorweekte Marsden en D<0xC3><0xAD>az op het bed liggen te spartelen.<br />Het is verwarrend, ik weet het.<br />Uiteindelijk komen we erachter dat Steward ooit pr-officier bij de NSA was, tot hij door een bliksemschicht werd getroffen die een deel van zijn gezicht verwoestte. Hij werd doodverklaard, maar kwam later weer tot leven, nadat hij was getransformeerd tot een soort superman die nu 'degenen dient die de bliksem maken' en wiens krachten hem in staat hebben gesteld de CIA, de NSA en NASA helemaal in zijn eentje over te nemen.<br />En wat is de zin van al die kletskoek? Blijkbaar is het de missie van Steward om mensen te onderwerpen aan een soort bijbelse karaktertest (bijv. de 'Bevestiging van Isaak') om vast te stellen of de mensheid het redden waard is. Als er genoeg mensen door de test komen door te weigeren de druk op te voeren, zullen de goddelijke opperheren van Steward het ras sparen. Jammer genoeg moeten de mensen die wel op de knop drukken, zoals Norma en Arthur, worden gestraft voor hun morele ruggengraatloosheid, waarna ze worden onderworpen aan een reeks saaie 'Lady of the Tiger'-beproevingen die zich afspelen als in zo'n 'Saw-film', maar dan zonder het vermakelijke bloedvergieten of het voordeel van een samenhangende plot.<br />'The Box' vertegenwoordigt het soort zinloze mentale masturbatie waar eerstejaars filosofiestudenten na een paar biertjes graag over doorzeuren. De eentonige melange van onverdraaglijke ideeën stolt uiteindelijk, net als bij het mengen van te veel kleuren, tot een meanderende grijze brij van een film die net zo saai is als zo'n narcotiserende film tijdens de vlucht, waarvan de plot er niet meer of minder onder te lijden heeft dat hij door een dutje wordt onderbroken.<br />Er is een moment in 'De doos' waarop Hugo, die een technisch ingestelde jongen is, nieuwsgierig wordt naar hoe de knop werkt. Hij maakt de unit open en ziet tot zijn teleurstelling dat er niets in zit.<br />Nu ik De doos heb gezien, weet ik precies hoe hij zich voelt.
Set in 1976 for no apparent reason other than to keep the set dressers busy, 'The Box' was directed by Richard Kelly ('Donnie Darko'), and stars Cameron Diaz and James Marsden as Norma and Arthur Lewis, a young couple who are supposedly struggling financially even though they both have successful careers--she as a high school teacher, he as an optical specialist at NASA's Langley, Virginia, Research Center. They have one child, Walter (Sam Oz Stone).<br /><br />One day the Lewises find a parcel on their doorstep, containing a black box with a big red button. There is a note from a 'Mr. Steward' indicating that he will return at 5:00 PM to explain about the box.<br /><br />The mysterious Arlington Steward, played by Frank Langella, shows up at the appointed time, nattily attired in an elegant Savile Row suit. He is polite but businesslike, however his most noticeable feature is his face, half of which appears to have been blown off and improperly attended to. Langella is the only thing worth watching in the movie, however he is unfortunately upstaged by his own makeup, which resembles that of Harvey 'Two Face' Dent (Aaron Eckhart) from Christopher Nolan's 'The Dark Knight.' It's like the elephant in the room: one can try to ignore it, but it's more than a little distracting.<br /><br />Steward explains that he will return in 24 hours to collect the button. If, during that time, they decide to unlock and push the button, he will give them $1 million cash. The only catch--and it's a big one--is that somewhere a stranger will die. It might be across town, it might be on another continent, however Steward assures them the victim will be someone unknown to them. As a show of good faith, he leaves them with a crisp $100 bill, theirs to keep whether they push the button or not.<br /><br />Arthur and Norma are skeptical, believing the whole thing to be a scam or an elaborate hoax, however it isn't long before they begin to wonder what would happen if they did push the button? Would they really get a million dollars? Would somebody really die? Weary of the speculation, Norma slaps the button. Nothing happens. However, their initial relief gives way to alarm when Steward shows up the next day with a briefcase full of cash. They decide to call the whole thing off, however Steward tells them it's too late. "You've already pushed the button," he explains. As Steward's limo pulls away, Arthur notes the license number, which he later discovers is registered to the NSA (National Security Agency).<br /><br />At this point the film begins to veer deeply into unfollowable territory as the secondary characters start springing nosebleeds and flashing peace signs. Meanwhile, the town becomes invaded by pudgy, slack-jawed geeks in bad shirts who start following Arthur around like an advance scouting party for a race of zombie alien nerds. Arthur eventually becomes trapped by the menacing bookworms in the library (?), where Steward's spinsterish wife shows up--whom we haven't seen till now--and informs Arthur that in order to get out of the library he must step into one of three vertical columns of cheesy-looking digital water effects. 'What happens if I choose the wrong one?', Arthur asks, seeming far less baffled than he ought to be under the circumstances, and certainly far less baffled than the audience is by this time. 'Eternal damnation,' the spinster says ominously.<br /><br />Arthur steps into the middle column of digital liquid effects, and after a brief absence suddenly appears, still in his water cocoon, hovering over Norma's bed. When she wakes up and sees him, the water bubble bursts and Arthur tumbles onto the bed in a shower of water which, oddly enough, continues to drip from the overhead water pipes just out of camera range while a sodden Marsden and Diaz flop around on the bed.<br /><br />It's confusing, I know.<br /><br />We eventually learn that Steward was once the public relations officer for the NSA, until he was struck by a lightning bolt that destroyed part of his face. He was pronounced dead, but later came back to life, having been transformed into a sort of superman who now serves 'the ones who make the lightning,' and whose powers have enabled him to take over the CIA, the NSA, and NASA all by himself.<br /><br />And what is the point of all this nattering rubbish? Apparently, Steward's mission is to subject humans to a kind of biblical character test (e.g., the 'Binding of Isaac'), to determine whether humanity is worth saving. If enough people pass the button test by refusing to push it, Steward's god-like overlords will spare the race. Unfortunately, those people who do push the button, such as Norma and Arthur, must be punished for their moral spinelessness, to which end they are subjected to a series of dreary 'Lady or the Tiger' ordeals that play out like one of those 'Saw movies,' except without the entertaining gore or the benefit of a coherent plot.<br /><br />'The Box' represents the sort of pointless mental masturbation that freshman philosophy students like to blather on about after a few beers. Richard Kelly's tedious exercise in existentialist pettifoggery eventually collapses under the weight of its own incomprehensibility; the tortured melange of insupportable ideas eventually congeals, as with the mixing together of too many colors, into a meandering gray goo of a film as insipid as one of those narcotizing in-flight movies the plot of which suffers no more or less from having been interrupted by a leisurely nap.<br /><br />There is a point in 'The Box' where Arthur, who is a technically-minded guy, becomes curious about how the button works. Opening up the unit, he is disappointed to find nothing inside.<br /><br />Having seen The Box, I know exactly how he feels.