Vandaag, President's Day, hadden mijn vrouw en ik een 'The Notebook'-dvd in de plaatselijke bibliotheek. Het is een film die in 2004 is uitgebracht en die niet door onze radar is gekomen, omdat we grote filmfans zijn. Ik ben een auteur die in het nieuws is en hoop mijn eerste boek op het witte doek te kunnen spelen. Ik had verwijzingen naar 'The Notebook' in recensies van andere films gezien en daarom begon ik erover en vanmorgen bood zich de perfecte gelegenheid aan. We vonden hem allebei erg goed. Mijn vrouw moest erom huilen; we konden veel dingen in de film relateren aan onze eigen, niet-aflatende liefdesrelatie en zelfs ik vocht tegen mijn tranen. Na een heleboel klusjes, in de tuin werken en eten, besloten we vanmiddag een matinee bij te wonen. Toen we in de bioscoop kwamen, waar de meeste films draaiden, kozen we voor _Victoria Day_, die om de een of andere reden niet in de bioscoop draaide, ook al lieten zowel IMDb als mijn telefoonfilms hem daar zien. Dus keken we in plaats daarvan naar de poster van _Dear John_ en zagen dat die geschreven was door dezelfde schrijver als _The Notebook_, waardoor het de voor de hand liggende keuze was, aangezien we zo van _TN_ genoten.<br />Wat een teleurstelling! Ten eerste hadden de personages niet dezelfde geloofwaardigheid of empathie als _TN_. En we bleven commentaar leveren op alle overeenkomsten <0xE2><0x80><0x93> een stuk of twintig <0xE2><0x80><0x93> waardoor we al snel beseften dat deze film niets voorstelde, maar, zoals een van de recensenten opmerkte: 'Een stuiversroman!' Het had echt iets van een geldwolf, wat betekende dat de Sparks gewoon een verhaal in elkaar hadden geflanst, gebaseerd op het exacte sjabloon van 'TN', gewoon om snel geld te verdienen. En niet alleen dat, na de sloerie met de groene ogen en het onwaarschijnlijke 'Beste John's-John' voor de miezerige kankerpatiënt, maakten we de film belachelijk met elke, ingezeepte, stomme regel die we doorgaven, helemaal tot aan het eind. We waren maar met z'n zessen in de bioscoop tijdens de matinee van maandag 16.45 uur en mijn vrouw zei zelfs dat ik het zachtjes moest doen, zodat ik het niet zou horen.' Om het voor de anderen te verpesten... het was zo erg.<br />Toen ik dit zag, vlak na 'TN', wist ik zeker dat de overeenkomsten duidelijk herkenbaar waren en dat Sparks' schaamteloze, goedkope poging tot sjabloneren pijnlijk duidelijk was. We wilden alleen dat we 'Victoria Day' hadden kunnen zien... hoe erg het ook was geweest na deze armzalige entree in de bioscoop. En o... de laatste dertig minuten zei ik steeds: '... geef die koe de munten niet... geef die koe de munten niet?'
Today, being President's Day, my wife and I had "The Notebook" DVD, checked out at our local library. It's a movie released in 2004 that fell beneath our radar, as we are big movie goers. I'm a published author with hopes of screen playing my first book. I'd noticed references to "The Notebook" in reviews of other movies which is why I brought it up about us watching and this morning provided the perfect opportunity. We both really liked it. It made my wife cry; we could relate to many things in it with our own, continuing love affair and even I fought back choking up.<br /><br />This afternoon, after lots of chores, yard work and eating, we decided to actually catch a matinée. When we got to the theater, having seen most of the current batch of films playing, we elected to see "Victoria Day" which for some reason was not at the theater, even though both IMDb and my phone movies showed it playing there. So, instead we looked at the poster for "Dear John" and that it was written by the same writer as "The Notebook", making it the obvious choice as we enjoyed 'TN' so much.<br /><br />What a disappointment! First, the characters did not have the same believability or sense of empathy as 'TN'; and we kept commenting throughout all the similarities -- two dozen or so -- quickly causing us to realize this movie was nothing but, as another reviewer commented, "a poor man's Notebook!" It had a real 'cash cow' feeling, meaning the Sparks simply threw a story together, based on the exact template of 'TN' simply to make a quick buck. Not only that, after the 'bug-eyed' trollop improbably 'Dear John's-John' for the wimp cancer patient, we ridiculed the movie with each, passing soapy stupid line all the way through to the end. There were only about 6 of us in the theater during this 4:45pm Monday matinée and my wife even told me to keep it down so I wouldn't ruin it for the others...it was so bad.<br /><br />Seeing this on the heels of 'TN' ensured that the rip off similarities were vividly recognizable and Sparks blatant, cheap attempt at template writing painfully obvious. We only wish we could've seen "Victoria Day" instead...no matter how bad it might've been after seeing this poor entry to cinema. And oh..., for the last 30-minutes, I kept saying "...don't give that cow the coins ...don't give that cow the coins?"