Eenvoudig gezegd: deze miniserie was verschrikkelijk. Ik zal ze voor je op een rijtje zetten. 1. Absurd plot. 2. Overacting. 3. Een slordige benadering van de personages. 4. Irritant verhaal. 5. Onvermogen om de belangstelling van de kijkers te wekken.<br />Deze film kan niet eens de 'Soap Opera for Dummies'-test doorstaan. Het spijt me dat ik deze prijswinnende roman niet heb gelezen, dus ik beoordeel hem alleen als een film, maar hij stinkt echt. Stel je voor dat je naar een feest gaat waar ze je tientallen voorgerechten laten zien. Je kijkt naar de grote verscheidenheid en wilt ze proeven, maar plotseling worden ze teruggetrokken, en je vraagt je af waar ze zijn gebleven. Dat is net als deze film, met veel te veel personages die worden geïntroduceerd en nooit worden uitgerekt. Er zitten genoeg verhalen en personages in deze film om een aflevering van 20 te maken, en toch krijgen we nog geen vier uur de tijd om het allemaal te verwerken.<br />Er zijn meer gezichtsuitdrukkingen en reacties van Ed Harris dan je op tienduizend apen zult aantreffen. Het tempo is buitengewoon traag.<br />Dennis Farina en Helen Hunt zijn zo overdreven dat hun personages niet te geloven zijn. Joanne Woodwards personage is eendimensionaal.<br />De voortdurende metafoor van de rivier wordt afgezaagd.<br />En waarschijnlijk het meest absurde deel van de film: de kat. Deze kwaadaardige en wraakzuchtige kat die de held volgt om hem en zijn stoelbekleding te krabben <0xE2><0x80><0x93> nou, kom op <0xE2><0x80><0x93> het is niet eens de goede Stephen King! Waarschijnlijk is het interessantste personage in de film, en iemand die niet goed wordt geportretteerd, John Voss, de gestoorde jongen wiens laatste wanhoopsdaad de enige plotwending is die in deze film werkt.<br />Zo ongeveer iedereen in deze film is ongelooflijk.<br />Om kort te gaan, er is hier weinig om te inspireren. Het drama is een armzalig melodrama. Het is gewoon een verschrikkelijke inspanning.
Put simply, this mini-series was terrible. Let me count the ways. 1. Absurd plotting. 2. Over-acting. 3. Scattershot approach to characters. 4. Annoying narration. 5. Inability to create viewer interest.<br /><br />This film can't even pass the "Soap Opera for Dummies" test. I'm sorry I have not read this award-winning novel, so I am judging it only as a film, but it really stinks. Imagine going to a party where they show you dozens of appetizers. You look at the wide variety and want to taste them, but suddenly they are withdrawn, and you wonder where they went. That's like this film, with way too many characters introduced and never drawn out. There are enough stories and characters in this film to create a 20 episode series, yet we are given less than four hours to digest it all.<br /><br />There are more facial expressions and reaction shots of Ed Harris than you'll find on 10,000 monkeys. The pace is extraordinarily slow. <br /><br />Dennis Farina and Helen Hunt are so far over-the-top that their characters are not believable. Joanne Woodward's character is one-dimensional. <br /><br />The persistent river metaphor becomes trite.<br /><br />And, probably the most absurd part of the film--the cat. This evil and vengeful cat who follows the hero around to scratch him and his seat covers--well, come on now---it's not even good Stephen King!<br /><br />Probably the most interesting character in the film, and one who is not drawn well, is John Voss, the disturbed boy whose final act of desperation accounts for the only plot device that works in this film.<br /><br />Just about everyone in this film is unbelievable.<br /><br />To sum up, there's little here to inspire. The drama is poor melodrama. It's just a terrible effort.