Je moet wel heel veel geduld hebben om een film uit te zitten met zo'n vlakke, nietszeggende tekst dat je je afvraagt waarom er in de jaren veertig zoveel ophef werd gemaakt over 'fluiten in het donker', toen het publiek enthousiast reageerde op de enthousiaste begroetingen.<br /><0x3E><0x3E> Afgezien van een paar zwakke tekstregels en gewone grappen is de plot net zo vergezocht als de verhalen die De Vos (Red Skelton) aan zijn radiopubliek vertelt. Je vraagt je af waarom iemand zou denken dat hij met een levensechte oplossing zou kunnen komen voor de perfecte misdaad, zonder dat iemand het merkt. Maar zo onrealistisch is de komedie dan ook.<br /><0x3E><0x3E> Ik ben een echte fan van Red Skelton en ik kijk graag terug naar hoe de komedies in de jaren veertig werden gemaakt <0xE2><0x80><0x93> je kunt in elk geval genieten van de vriendelijke cast die hem steunt. Ann Rutherford en Virginia Grey doen het goed als liefdesobject en Conrad Veidt is, zoals altijd, een interessante schurk. Een van zijn meer amusante momenten is zijn reactie op Skeltons uitleg over de geheimen van het dragen van tulbanden. 'Dat heb ik nooit geweten,' mijmert hij, onder de indruk van een kleinigheid die knap wordt geïntroduceerd.<br />Al met al typische onzin die vereist dat je het gebrek aan geloofwaardigheid accepteert en de grappen gewoon accepteert zoals ze zijn. Het is niet altijd even gemakkelijk voor een kritische toeschouwer, omdat veel van die films gewoon plat gaan, zoals veel komedies uit deze tijd, omdat de nieuwigheid van de grappen en oneliners er gewoon af is.
You have to be awfully patient to sit through a film with one-liners so flat and unfunny that you wonder what all the fuss was about when WHISTLING IN THE DARK opened to such an enthusiastic greeting from audiences in the 1940s.<br /><br />On top of some weak one-liners and ordinary sight gags, the plot is as far-fetched as the tales The Fox (Red Skelton) tells his radio audience. You have to wonder why anyone would think he could come up with a real-life solution on how to commit the perfect crime and get away with it. But then, that's how unrealistic the comedy is.<br /><br />But--if you're a true Red Skelton fan and enjoy a look back at how comedies were made in the '40s--you can at least enjoy the amiable cast supporting him. Ann Rutherford and Virginia Grey do nicely as his love interest and Conrad Veidt, as always, makes an interesting villain. One of his more amusing moments is his reaction to Skelton explaining the mysteries of wearing turbans. "I never knew that," he muses, impressed by a minor point that is cleverly introduced.<br /><br />All in all, typical nonsense that requires you to accept the lack of credibility and just accept the gags as they are. Not always easy for a discriminating viewer as many of them simply fall flat, the way many comedies of this era do because the novelty of the sight gags and one-liners has simply worn off.