Hoera voor de Koreaanse cinema! Vorig jaar heb ik 'Chungyang' en 'Nowhere to hide' gezien, nu haal ik Hur Jin-ho's regiedebuut 'Christmas in august' in. De verscheidenheid aan thema's en het niveau van de prestaties getuigen van een nationale cinema die rijp is voor ontdekking. De belangrijkste thema's van deze film zijn dood en liefde. De sierlijke en bedachtzame manier waarop Jung Won(Han Suk-kyu) zijn naderende dood het hoofd biedt, en de sublimatie van zijn verlangens naar Darim (Shim Eun-Ha) uit ware liefde voor haar. Ik was diep geroerd door zijn zorgvuldige manier van gedrag en emoties, waarbij hij Darim tegen onnodige pijn beschermde zonder haar af te wijzen.<br />Het succes van dit soort films is gebaseerd op de vaardigheid van de acteurs. Han en Shim blinken uit. Ze zijn heel expressief, maar ook heel naturalistisch. Een aantal secundaire personages, de familieleden, vrienden en cliënten van Jung Won, worden snel naar voren gehaald om het verhaal te verrijken zonder af te doen aan de hoofdzaak. Leven is liefhebben, maar alles moet voorbijgaan. Pijn ebt weg. Het leven gaat door.
Hooray for Korean cinema! Last year I saw "Chungyang" and "Nowhere to hide", now I catch up with Hur Jin-ho's directorial debut "Christmas in august". The variety of themes and level of achievement speak highly of a national cinema ripe for discovery. This film's major themes are death and love. The graceful and thoughtful way Jung Won(Han Suk-kyu) copes with his impending death, and the sublimation of his desires toward Darim(Shim Eun-Ha) out of true love for her. I was deeply moved by his careful management of behavior and emotions, shielding Darim from unnecessary pain without rejecting her.<br /><br />The success of this type of film is predicated on the skill of the actors. Han and Shim excel, being both quite expressive yet naturalistic. A number of secondary characters, Jung Won's relatives, friends, and clients, are quickly delineated to enrich the story without detracting from its main focus. To LIVE is to love, but all things must pass. Pain subsides. Life goes on.