Ik ben altijd onder de indruk als een regisseur (en in dit geval regisseur/scenarioschrijver) een stuk klassieke tekst opneemt <0xE2><0x80><0x93> en het tot leven laat komen. Zeker, Shakespeares tekst kan je kippenvel bezorgen, zelfs als die bol staat van eigendunk, maar om een productie te zien waarin ware vindingrijkheid prachtige woorden nog mooier maakt <0xE2><0x80><0x93> door de voorziening van context of nuances die niet in de toneelaanwijzingen te vinden zijn <0xE2><0x80><0x93> is eenvoudigweg ontzagwekkend. Er zijn veel verontrustende dingen aan het stuk. Het is een racistisch toneelstuk over racisme <0xE2><0x80><0x93> en dat is nog steeds zo. Ik heb nooit Jessica's desertie van haar vader zonder aanvaardbare reden geaccepteerd. Ik heb nooit de positie van schijnheilige zelfingenomenheid van de christenen geaccepteerd. Maar briljant genoeg is er een tekstproloog die ons helpt de tijden en de politiek te begrijpen waarin het verhaal zich afspeelt, en gelukkig is een groot deel van Jessica's rol eruit geknipt.<br />De tekst is helemaal kaal, met veel uitgeknipte passages. Maar ik heb maar één regel gezien die eruit is geknipt op het moment dat ik hem verwachtte te horen, en die is vervangen door een blik die alles zei. Deze zuinige en zorgvuldige montage heeft ons een aangrijpende film opgeleverd, niet alleen maar een film van het toneelstuk.<br />En ten slotte is er een reden waarom Antonio zo loyaal en gul is tegenover de Bassanio die hem niet verdient en die hem niet Als hij een glimp opvangt van Bassanio die in een gondel voorbijkomt of op bezoek komt, begint zijn hart sneller te kloppen. Maar zo subtiel is het <0xE2><0x80><0x93> meer niet. Ik was geboeid.<br />Er waren veel andere hoogtepunten. Ik vond de argumenten tijdens het proces hartverscheurend. En de processen van de aanbidders zijn hilarisch.<br />Voeg dat allemaal toe aan de glorieuze cinematografie en de kostuums die met de tijd meegingen, en je zult begrijpen waarom ik niet kan wachten om het nog eens te zien. En nog eens.
I am always impressed when a director (and this case director/screenwriter) takes a piece of classical text - and makes it come alive. Sure, Shakespeare's text can give you goosebumps even when hammered out with self-importance, but to see a production where true inventiveness makes wonderful words even more so - by the provision of context or nuance not found in the stage directions is simply awe-inspiring. There are many troubling things about the play. It is a racist play about racism - and that still sticks. I have never accepted Jessica's desertion of her father without any acceptable reason. I have never accepted the Christians' position of sanctimonious self-righteousness. But, brilliantly, there is a text prologue which helps us understand the times and politics in which the story is set, and mercifully, much of Jessica's part is cut.<br /><br />The text is quite stripped down with many passages cut. But, I only noticed one line which was cut at the moment when I expected to hear it - and it was replaced by a look that said it all. This economy and judicious editing has given us a gripping movie - not just a film of the play.<br /><br />And at last, there is a rationale as to why Antonio is so loyal and generous to the undeserving/unrelated Bassanio - you can almost feel Antonio's pulse start to race when he catches glimpse of Bassanio passing by in a gondola, or arriving for a visit. But it is as subtle as that - no more. I was spellbound.<br /><br />There were many other highlights. I felt the arguments during the trial to be heartbreaking. And, the suitors' trials are hilarious.<br /><br />Add all that to glorious cinematography and costumes that resonated with the times, and you'll understand why I can't wait to see it again. And again.