Het spijt me, maar deze film is gewoon te oppervlakkig voor mij. Perez is in deze film een taxidanseres met haar vriend Keitel, die het als actrice probeert te maken. Ten eerste, wat is in godsnaam een taxidanseres? Zelfs nu ik dit heb doorgemaakt, weet ik het nog steeds niet. O ja, Perez inspireert DeLorenzo ook om haar als een verliefde puppy te volgen. Er zit geen reden achter de liefde, het gebeurt gewoon. Er zijn momenten waarop de personages en gebeurtenissen echt proberen om je hart te raken, maar dat werkt zelden. Het enige personage waar je echt iets voor voelt, is Keitels personage, en dat is alleen omdat hij het zo goed doet. Elke andere acteur en het personage zouden net zo zijn geweest als de anderen.<br /><0x3E> Het script is in wezen een ongeïnspireerde opsomming van hoe moeilijk het is om het te maken als acteur/actrice. Het is eerder gedaan en gezegd, de taal en dialogen klinken alsof het geschreven is door een straatpooier. Het einde is... nou ja, ik wil het niet bederven. Laten we zeggen dat het onbevredigend voelt. Ik zou meer van streek zijn als het verhaal om te beginnen al iets goeds was. De regie is gemiddeld, met niets echt geweldigs, maar ook niets wat echt pijnlijk is om te zien. Om het acteren te herhalen, de enige die iets doet wat de moeite waard is, is Keitel. Hoewel ik best had kunnen leven zonder hem in tijgerprintbikini's te zien.<br />O ja, Eddie Bunker duikt op. Hoe willekeurig die vermelding ook is, zo willekeurig is het in de film. En Tarantino bewijst zijn regisseursvriendje een dienst door ongeveer 20 seconden op te duiken.
I'm sorry, but this movie is just way to shallow for me. In it, Perez is a taxi dancer with boyfriend Keitel trying to make it as an actress. First of all, what the hell is a taxi dancer? Even after sitting through this, I still don't know. Oh yeah, Perez also inspires DeLorenzo to follow her like a lovesick puppy. There's no reason behind the love, it just kind of happens. There are times when the characters and events really try to pull at your heartstrings, but it rarely works. The only character you really do feel anything for or with is Keitel's character, and that's only because he does such a good job with it. Any other actor and the character would have been just like the others.<br /><br />The script is basically an uninspired rehashing about how hard it is to make it as an actor/actress. It's been done and said before, the language and dialog sounds like it was written by a street pimp. The ending is...well, I don't want to spoil it. Let's just say it feels unsatisfying. I'd be more upset if the story was any good to begin with. The directing is average with nothing truly wonderful, but nothing that is really painful to watch either. To reiterate the acting, the only one that does anything worth watching is Keitel. Though I could have lived on without seeing him in tiger print bikini underwear.<br /><br />Oh yeah, Eddie Bunker shows up. As random as that mention is, that's how random it is in the film. And Tarantino does his director buddy a favor by showing up for about 20 seconds.