Ik heb vage herinneringen aan het feit dat deze film grappig was.<br />Nadat ik hem opnieuw had gezien, ben ik óf veranderd óf ik dacht aan een heel andere film.<br />Het lijkt alsof we geacht worden sympathie te voelen voor het personage van Jackie Mason, hoewel niets in de film die emotie werkelijk opwekt. Het valt op dat hij in feite de enige is die een tedere dialoog heeft gevoerd met dierbaren. Het personage van niemand anders mag de status van zelfs maar vaag menselijk mens bereiken.<br />Ik hou niet eens van golf, maar naarmate de film vorderde merkte ik dat ik echt enthousiast werd voor Robart Stack en de jongens van de club, in de hoop dat ze Mason en Chevy Chase zouden afstoten.
I have vague memories of this movie being funny.<br /><br />Having seen it again either I have changed or I was thinking about a another film altogether.<br /><br />It seems as if we are supposed to be sympathetic to Jackie Mason's character however nothing in the movie actually engenders that emotion. Its notable that he is really the only person accorded tender dialogue with loved ones. No-one else's character is allowed to rise to the status of even vaguely human.<br /><br />I don't even like golf but as the film went on I found myself really rooting for Robart Stack and the club guys, really hoping they would repel Mason and Chevy Chase.