Deze komedie van Roscoe 'Dikzak' Arbuckle staat het best in de herinnering vanwege de rol van een jonge Buster Keaton, net van de straat geplukt met de ruige variétéact van zijn familie, in zijn filmdebuut. Buster krijgt een vrij belangrijke rol in deze film en het is een vrij grappige film in het algemeen. 'De slagersjongen' heeft veel humor en is een voorbeeld van pure, ouderwetse slapstick die goed in elkaar zit, hoewel hij lijkt te stammen uit het korte tijdperk van de komedies met twee films, toen filmmakers de scènes in één film nog als vanzelfsprekend beschouwden.<br />De eerste helft van de film speelt zich af in een winkel, met Arbuckle als de slagersjongen van de titel. Het is een excuus om de vele mogelijkheden voor snelle fysieke humor die een warenhuis te bieden heeft uit te buiten, en Arbuckle laat echt zien dat hij een acrobaat van honderdvijftig kilo is, door subtiliteit, vaardigheid en gratie te demonstreren bij het uitvoeren van wat onopvallende slapstick-acts hadden kunnen zijn, die ze tot een ander niveau tillen. Door een lopende grap laat hij terloops een groot slagersmes ronddraaien, zodat het precies in de juiste positie in de snijplank wordt gestoken, en ik sta er nog steeds versteld van dat Arbuckle het elke keer echt lijkt te doen. Er is ook een heel leuke grap waarbij hij op zijn weegschaal leunt en zich afvraagt waarom zijn stukken vlees zo veel wegen. <br />Buster Keaton is een jongen die naar binnen gaat om wat melasse te kopen, en hij voert een handige voet-aan-de-vloer-act uit die daarop volgt. Afgezien van de vreemde en bijna verontrustende halve glimlach, maken zijn idiosyncratische houding en lichaamstaal hem onmiddellijk herkenbaar als de Buster die we kennen. Hij heeft zelfs zijn uiteindelijk verhandelde geplette hoed <0xE2><0x80><0x93> hier voor het eerst vernietigd, natuurlijk, omdat hij met melasse was gevuld.<br />De tweede helft van de film gaat over in een meer op de situatie gebaseerde komedie en Arbuckle en zijn rivaal Al St. John kleden zich als vrouw om de kostschool van Fatty's vriendin te infiltreren. Veel van de humor komt ook voort uit de over het algemeen surrealistische en raadselachtig grappige aanblik van deze twee vreemde kerels die zich als vrouw kleden en proberen'meisjes' te zijn. De buster is ook in dit segment te zien, maar staat daar meestal in een bijrol, om St. John te helpen.<br />Het einde van 'The Butcher Boy' wordt een beetje uitzinnig, maar over het geheel genomen en buiten zijn historische nieuwsgierigheid, is het een goed gemaakte komedie die precies de lachbuien krijgt waar hij voor bedoeld is.
This Roscoe "Fatty" Arbuckle comedy is best remembered for featuring a young Buster Keaton, fresh from splitting with his family's roughhouse Vaudeville act, in his film debut. Buster gets quite a substantial part in this film and it's quite a funny one overall. "The Butcher Boy" has lots of laughs and is an example of pure old-fashioned slapstick done well, though it would seem to come from the brief era of two-reel comedies when filmmakers still imagined in one-reel segments as a matter of course.<br /><br />The first half of the film takes place in a general store, with Arbuckle as the the butcher boy of the title. It's an excuse to mine the many possibilities for fast physical humor that a general store provides, and Arbuckle really shows himself to be a 300-pound acrobat, demonstrating subtlety, skill, and grace in his performance of what might have been unremarkable slapstick routines that raise them to a different level. A running gag has him flipping a large butcher knife casually so that it spins accurately into it's proper position stuck into the cutting board, and I'm still stunned that Arbuckle really seems to do it each time. There's also a really nice gag that sees him leaning on his scale and confused as to why his cuts of meat weigh so much.<br /><br />Buster Keaton is a boy who comes into to buy some molasses, and performs deftly in a foot-stuck-to-floor routine that follows. Apart from the odd and almost unsettling half-smile, his idiosyncratic attitude and body language make him recognizable immediately as the Buster we know. He even has his eventually-trademarked flattened hat -- here destroyed for the first time when filled, of course, with molasses.<br /><br />The second half of the film moves into more situation-based comedy and Arbuckle and his rival Al St. John dress in drag to infiltrate Fatty's girlfriend's boarding school. A lot of the humor also comes from the generally surreal and mysteriously laugh-inducing sight of these two odd fellows wearing drag and trying to "be girls." buster is in this segment too, but mostly stands there in the occasional cutaway, helping St. John.<br /><br />The ending of "The Butcher Boy" becomes a little emptily frenetic, but on the whole and beyond its historical curiosity interest, it's a well-done comedy that gets just the knockabout laughs it is going for.