Dit is een afgrijselijke remake van de Franse film Ma Vie en Rose (http://imdb.com/title/tt0119590/). Het enige scenario dat ik me kan voorstellen waarin iemand (Sinise?! Bates?! Butler?! Wat dachten ze wel!?!) ermee akkoord ging, is MacLaine die het origineel zag, die terecht onder de indruk was en een vriend (zonder credits <0xE2><0x80><0x93> of talent! <0xE2><0x80><0x93> bij zijn naam <0xE2><0x80><0x93> inhuurde om de thema's voor het Amerikaanse publiek te vertalen <0xE2><0x80><0x93> waarvan ze het er allebei over eens waren dat ze stom, stom, stom waren Ik ben geen fan van Franse films, maar _Ma Vie en Rose_ is een subtiele, bedachtzame en bedachte vertoning van gevoelige culturele kwesties. Ik zou het geweldig vinden als het een bredere bekendheid kreeg onder Engelstalig publiek <0xE2><0x80><0x93> en als dat betekent dat er een Amerikaanse remake komt, dan moet dat maar. Maar _puh-leeze!_ een beetje respect voor de kwestie EN de intelligentie van het publiek <0xE2><0x80><0x93> en een betere regie voor de acteurs, die niet konden besluiten of ze nu voor Tennessee Williams of voor Jerry Lewis werkten!
This is a horrific re-make of the French movie Ma Vie en Rose (http://imdb.com/title/tt0119590/). The only scenario that I can imagine in which anyone (Sinise?! Bates?! Butler?! What WERE they thinking!?!) agreed to be associated with it is MacLaine seeing the original, being rightly impressed, and enlisting a friend (with no writing credits -- or talent! -- to his name) to translate the themes for American audiences -- whom they both agreed are stupid, stupid, stupid. Then she enlisted other friends to sign up, and they did so as friends -- certainly not on the merits of this pathetically contrived, everything-but-the-kitchen-sink script.<br /><br />I'm not a knee-jerk fan of French film, but Ma Vie en Rose is a subtle, thoughtful, and thought provoking treatment of sensitive cultural issues. I would love to see it get wider exposure among English-speaking audiences -- and if that means an American re-make, so be it. But puh-leeze! a little respect for the issues AND the intelligence of the audience -- and better direction for the actors, who couldn't seem to decide if they were working for Tennessee Williams or Jerry Lewis!