Misschien zijn we te zeer gehecht aan grote spektakels als we horen dat er oudheden op het witte doek worden gebracht. Misschien verwachten we te veel van deze films. Maar als ons, als kijkers, te weinig wordt geboden, wat gebeurt er dan?<br />Dat dacht ik toen ik _IMPERIUM - NERONE_ van Paul Marcus had gezien, een deel van de productieserie over het Romeinse Rijk. _AUGUSTUS_ van Roger Young, de eerste _IMPERIUM_ -film, bevatte op zijn minst Peter O'Toole, maar wat zit er in deze film?<br />Nauwelijks iets accuraats. De historische fouten zijn zo ernstig dat de film de feiten verandert en eerder een verwrongen beeld van het Romeinse Rijk vormt dan de ware geschiedenis. In de film zien we Nero jong: jongeman tijdens de zogenaamd lange heerschappij van Caligula, jongeman tijdens de heerschappij van Claudius en uiteindelijk tijdens zijn eigen (historisch gezien veertien jaar durende) heerschappij. En... hij sterft net zo. Volgens de film leeft Nero, geboren tijdens de heerschappij van Tiberius, meer dan veertig jaar, maar als hij sterft lijkt hij eind twintig... Continuïteit in combinatie met verzonnen geschiedenis is het grootste probleem van de film, wat het nauwelijks logisch, om niet te zeggen betrouwbaar, maakt. Nero verliest zijn vader, wordt opgevoed door slaven. Op dat moment wordt zijn moeder Agrippina door Caligula verbannen. Later trouwt ze echter plotseling met keizer Claudius, die al grote kinderen heeft en net met Messalina is getrouwd. Op deze momenten van de film zien we Acte (Rike Schmid), Nero's ma<0xC3><0xAE>tresse. Goed, historisch gezien is het 'accuraat', maar geen enkele bron bewijst dat ze zo'n beslissende rol heeft gespeeld in de opkomst van het christendom in Rome. In de film is ze niet alleen een toegewijde christen, maar zelfs een getuige van het wonder van Sint-Paulus (die een jong meisje, Marzia, weer tot leven wekt). Bovendien was er historisch gezien niets wat op Nero leek te zien aan het hof van Caligula sinds Nero geboren werd tijdens Caligula's 4 jaar lange regeerperiode (37-41 na 37). Ik begrijp dat films iets kunnen veranderen, maar zo'n fout maakt het script absoluut onbetrouwbaar! En vele, vele andere tekortkomingen met betrekking tot de inhoud die moeilijk te tellen zijn, maar nadat ik 30 minuten naar deze film had gekeken, betwijfelde ik of ik naar een historische film zat te kijken of naar een totale fantasie.<br />Wat de artistieke aspecten betreft die ons vermaak bieden, die zijn even lamlendig als de geschiedenis hier. De voorstellingen zijn kunstmatig, de spelers hebben gewoon mooie gezichten, maar ze kunnen niet goed acteren. Misschien ben ik te zeer gehecht aan Peter Ustinov of Charles Laughton in de hoofdrol, maar Hans Matheson past helemaal niet in de rol van Nero. Hij zou een paar van de goede momenten als acteur kunnen hebben, maar nooit als de beruchte Romeinse keizer. Is hij een kunstenaar die Rome voor een lied verbrandt? Is hij een cynicus die de liefde voor zijn familieleden verbergt? Is hij een wrede heerser die het leven van duizenden onschuldige mensen opoffert voor'vermeende gerechtigheid'? Geen van alle. Hij is gewoon een jongeman die niet weet hoe hij moet heersen en op de lange duur het vuur in zichzelf begint te ontsteken... John Simm valt in deze film uit de toon als Caligula en is absoluut niet geschikt voor andere personages. Elisa Tovati is alleen maar sexy als Poppaea, maar ze had veel beter kunnen zijn. De kostuums zijn onnauwkeurig en de decors verbazen niet. Een laag budget leidt tot lage effecten en dus tot een laag amusement. <br /><br />Maar wat me in deze film het kwaadst maakte, met als gevolg dat ik 1/10 geef, zijn een paar momenten die absoluut onaanvaardbaar zijn.<br /><br />- de dood van Poppaea en Sint-Paulus, met Nero bij haar dode lichaam.<br /><br />- Claudius' vermelding van de huidige verovering van Brittannië tijdens het feest en zijn spoedige dood (hij veroverde Brittannië terwijl Messalina lang voor zijn dood zijn vrouw was).<br /><br />- Tigellinus die Agrippina (Laura Morante), Nero's moeder, vermoordt.<br /><br />- Nero's argumenten in zijn toespraak tot de senatoren.<br /><br />- ten slotte, Nero's dood <0xE2><0x80><0x93> een kalme dag aan het meer en een onverschillige zelfmoord die leidt tot een moraal van Acte: 'Laten we hem vergeven.' Al met al is deze film tijdverspilling en absoluut onnodig als zoveelste produktie over het Romeinse Rijk. Het is beter om één goede film in dertig jaar te maken dan tien minder belangrijke in 5 jaar.
Perhaps, we are too much attached to great spectacles when we hear of antiquity brought to screen. Perhaps, we expect too much from these films. However, if we, as viewers, are offered far too little, what happens then? <br /><br />That is what I thought after seeing IMPERIUM - NERONE by Paul Marcus, a part of the production series on the Roman Empire. AUGUSTUS by Roger Young, the first IMPERIUM movie, included at least Peter O'Toole but what does this movie include?<br /><br />Hardly anything accurate. The historical errors are so serious that the movie changes facts and constitutes rather a distorted image of the Roman Empire than the true history. Throughout the movie, we see Nero young: young man during the allegedly long reign of Caligula, young man during the reign of Claudius and finally during his own (historically 14 year long) reign. And...he dies the same. According to the movie, Nero, born during the reign of Tiberius, lives for more than 40 years but looks to be in his late twenties when he dies... Continuity combined with made up history is the biggest problem of the movie, which makes it hardly logical, not to say reliable. Nero loses his father, is raised by slaves. At that time, his mother, Agrippina, is exiled by Caligula. Later, however, she suddenly marries emperor Claudius who already has big children with freshly married to him Messalina. At these moments of the movie, we see Acte (Rike Schmid), Nero's mistress. All right, it is historically "accurate"; yet, no source proves that she played such a decisive role in the rise of Christianity in Rome. In the film, she is not only a devoted Christian but even a witness of St Paul's miracle (he brings a young girl Marzia back to life). Besides, there was, historically, nothing like Nero seen on the court of Caligula since Nero was born in Caligula's 4 year long reign (A.D. 37-41). I understand that movies may change something but such an error makes the script absolutely unreliable! And many, many other shortcomings concerning content that are hard to enumerate but after 30 minutes of watching this film, I doubted whether I was watching a historical movie or a total fantasy.<br /><br />As for its artistic features which supply us with entertainment, they are equally lame as the history here is. The performances are artificial, the cast simply have beautiful faces but weak acting abilities. Perhaps, I am too much attached to Peter Ustinov or Charles Laughton in the lead, but Hans Matheson does not fit as Nero at all. He could have some of the good moments as an actor but never as the infamous Roman emperor. Is he an artist who burns Rome for a song? Is he a cynic who disguises the love to his relatives? Is he a cruel ruler who sacrifices the lives of thousands of innocent people for the sake of "alleged justice"? None of these. He is just a young man who does not know how to rule and, in the long run, begins to release the fire burning within himself... John Simm is out of place in this film as Caligula and absolutely inferior to other portrayals of the character. Elisa Tovati is only sexy as Poppaea; yet she could have been much much better. The costumes are inaccurate and the sets do not amaze. Low budget results in low effects and, consequently, low entertainment.<br /><br />But what made me most angry in this movie and, as a result, I give it 1/10 are some moments that are absolutely unacceptable:<br /><br />- the death of Poppaea and St Paul's talk with Nero at her dead body, <br /><br />- Claudius' mention of the current conquest of Britannia on the feast and soon his death (he conquered Britannia while Messalina was his wife much before his death), <br /><br />- Tigellinus killing Agrippina (Laura Morante), Nero's mother, <br /><br />- Nero's arguments in the speech to the senators, <br /><br />- finally, Nero's death - a calm day at the lake and an indifferent suicide that leads to a moral said by Acte "Let us forgive him"<br /><br />All in all, this film is a waste of time and is absolutely unneeded as yet another production concerning the Roman Empire. It's better to make one good film in 30 years than ten minor little ones in 5 years. 1/10 - should not have been made at all.