De filmcarrière van Steven Segal is een huldeblijk aan afschuwelijke films. Ik heb ze stuk voor stuk tragisch verveeld zodra ik besefte dat ze nog onrealistischer waren dan die van Jean Claude VanDamme. Is het nog iemand anders opgevallen dat hij nooit een klap krijgt? Ik bedoel, geef me iets om voor te leven... een hardvochtig gevecht met een engerd die angstaanjagend is. Twintig jaar later filmt hij nog steeds dezelfde vechtscènes. Vechtscènes kunnen je vaak afleiden van het feit dat je held niet kan acteren. De saaie choreografie van een Segal-film geeft zijn pijnlijke gebrek aan acteertalent goed weer. Erger nog, hij is jammerlijk uit vorm. Precies wat we nodig hebben, een dikke vent die DENKT dat hij een hoofdrolspeler is. Er zit geen greintje filmische waarde in al die negentig minuten of zo. Kijk hier NIET naar tenzij je zin hebt om anderhalf uur van je leven weg te gooien.
Steven Segal's movie career is a tribute to horrible cinema. I have been tragically bored with every one of them as soon as I realized that they were even more unrealistic than Jean Claude VanDamme's. Has anyone else ever noticed that he never gets hit?! I mean, give me something to root for...a hard fought battle with a bad guy who's scary. TWENTY YEARS and he's still filming the same fight scenes. Fight scenes can often distract you from the fact that your hero cannot act. The boring choreography of a Segal film places his painful lack of acting skill in sharp relief. Worse yet, he's woefully out of shape. Just what we need, a fat stiff who THINKS he's a leading man. There's not one iota of redeeming cinematic value in all this movies ninety or so minutes. Do NOT watch this unless you feel like throwing away an hour and a half of your life.