Veel kijkers die door deze film gefrustreerd raakten, leven hun leven zonder ooit diep na te denken over het leven zelf. Wat ik hier wil benadrukken, is dat'ver weg' niet alleen een kunstfilm is, maar ook een van de beste kunstfilms. Van alle kunstfilms die ik heb gezien, is'ver weg' degene die het meest opvalt als een glinsterend stukje goud. Je zou zelfs kunnen zeggen dat de cinematografie en de weergave van menselijke emoties in deze film Tarkovski's Nostalgie overtreft. Eén commentator heeft het bij het rechte eind gehad, dat seks, een afgestompte, veel voorkomende eigenschap in buitenlandse films, verrassend weinig voorkomt in'ver weg' en op een goede manier. Het is een film die de details van het leven vastlegt die we meestal negeren, en de rijke essentie van ons bestaan die vaak wordt begraven onder het lawaai en de visuele extravagantie van onze gecommercialiseerde wereld. Gelukkig hebben we niet zoveel publiek, en wat we op het scherm zien is een kaal portret van mensen.
Perhaps many viewers who got frustrated by this film live their lives without ever thinking deeply about life itself. What i want to point out here is that "distant" is not only an art-house film but one of the best art-house films. From all the art-house films I have seen, "distant" is the one that really stands out as a glittering piece of gold. It is even fair to say that this film's cinematography and depiction of human emotion surpass Tarkovsky's Nostalgia. One commentator got it right, that sex, a jaded, common feature among foreign films, is surprisingly lacking in "distant" and in a good way. What is most remarkable about "distant" is that it captures the details of life we usually ignore and the rich essence of our existence that often gets buried under the din and visual extravaganza of our commercialized world. Fortunately "distant" doesn't have that much to spare the audiences and what we see on the screen is a bare portrait of human beings.