Voor de meesten van ons is het leven een zich ontvouwend proces van liefde. Voor anderen, zoals Soo-mi, wordt het echter gedomineerd door duisternis en angst. Op basis van het Koreaanse volksverhaal Jangha en Hongryun draait Kim Ji-woons briljante gotische horrorverhaal A Tale of Two Sisters om twee zusters, Soo-mi (Lim Su-jeong) en Soo-yeon (Mun Geon-yeong), die deel uitmaken van een disfunctioneel gezin dat samenwoont in een griezelig herenhuis in Victoriaanse stijl. Ze voelen zich van de wereld vervreemd en klampen zich aan elkaar vast om te overleven, terwijl de oudere Soo-mi de jongere Soo-yeon obsessief tegen gevaar beschermt. Voor Soo-mi betekent het echter dat ze niet in het reine kan komen met de omstandigheden rond haar moeders dood, dat ze geestesziek is en dat haar geest in strijd is met de werkelijkheid. <br /><0x3E> Hoewel we misschien dingen herkennen als spookhuizen met spookachtige verschijningen, deuren die vanzelf open- en dichtgaan, een wrede en aanmatigende stiefmoeder en andere vreemde gebeurtenissen, verkent _Een verhaal van twee zusters_ voortreffelijk diepere psychologische betekenissen, waaronder het onvermogen om innerlijke demonen los te laten en het misplaatste verlangen naar wraak. Soo-mi zegt: 'Weet je wat echt eng is? Je wilt iets vergeten. Je wilt het helemaal uit je gedachten bannen. Maar dat lukt nooit. Het kan niet weggaan, zie je. En... en het volgt je als een geest.' Het plot kan niet worden samengevat, het wordt alleen gesuggereerd en de film laat ons ons afvragen of wat er op het scherm gebeurt objectief of subjectief is.<br />In de openingsscène wordt Soo-mi, een duidelijk gestoorde jonge vrouw, ondervraagd door een dokter in een omgeving die eruitziet als een psychiatrische inrichting. Als de dokter haar vraagt te beschrijven wat er 'die dag' is gebeurd, gaat de film terug naar het moment dat Soo-mi en Soo-Yeon terugkeren naar het huis van hun vader Moo-hyeon (Kim Kap-su) en stiefmoeder Eun-joo (Yum Jung-ah). De stiefmoeder is vijandig en wrokkig en de vader passief en afstandelijk, maar het is duidelijk dat Soo-mi degene is die echt verdriet heeft. Terwijl de meisjes proberen zich aan te passen, worden ze voortdurend bang gemaakt door een aanwezigheid in het huis, die nachtmerries of bovennatuurlijke verschijnselen kan zijn.<br />Soo-mi ziet een gestalte aan het voeteneind van haar bed die over haar heen zweeft en zwart bloed braakt, een scène tijdens het eten waarbij de gast kennelijk een geest ziet die zich onder de gootsteen verstopt en stuiptrekkingen krijgt, een monster dat tussen de benen van een van de zusters tevoorschijn komt, mensen die op mysterieuze wijze van foto's verdwijnen en vele andere maniakale schizofrene verschijnselen om de kijker op de rand van de waanzin te houden. In zijn ogen weten we niet wie, en de film houdt ons voortdurend bezig, in elk geval tot er in de tweede helft van de film een belangrijke aanwijzing wordt gegeven.<br /><0x3E> _A Tale of Two Sisters_ is een prachtige low-light film met een unieke elegantie en andere wereldse schoonheid die alle angsten overstijgt, en die zijn er genoeg. Hij is in meer dan één betekenis van het woord spookachtig en de beelden kunnen je aanstaren op een moment dat je dat het minst verwacht of wilt. Hoewel de film de vermoeide reiziger niet veel licht biedt, laat hij ons zien waar we kunnen eindigen als we voor de duisternis kiezen. In de woorden van een wijze waarnemer...' De schuld geven is nooit het antwoord <0xE2><0x80><0x93> of het nu aan jezelf of aan anderen ligt. Het antwoord ligt eerder in het geheel buiten het oordeel treden <0xE2><0x80><0x93> zowel van jezelf als van anderen. Vergeving en begrip hebben een grote genezende kracht.'
To most of us, life is an unfolding process of love. For others like Soo-mi, however, it is dominated by darkness and fear. Based on the Korean folk tale Jangha and Hongryun, Kim Ji-woon's brilliant Gothic horror story A Tale of Two Sisters revolves around two sisters, Soo-mi (Lim Su-jeong), and Soo-yeon (Mun Geon-yeong), who are part of a dysfunctional family that live together in a creepy Victorian-style mansion. Feeling alienated from the world, they cling to each other for survival with the older Soo-mi obsessively protecting the younger Soo-yeon against danger. For Soo-mi, however, not coming to terms with the circumstances surrounding her mother's death means mental illness and a mind at odds with reality.<br /><br />While we may recognize staples such as haunted houses with apparitional sightings, doors that open and close on their own, a cruel and overbearing stepmother, and other events of high strangeness, A Tale of Two Sisters superbly explores deeper psychological meanings including the inability to let go of inner demons and the misplaced desire for revenge. Soo-mi says "Do you know what's really scary? You want to forget something. Totally wipe it off your mind. But you never can. It can't go away, you see. And... and it follows you around like a ghost." There is a time line but it is left for the viewer to unravel. The plot cannot be summarized, only suggested and the film keeps us wondering whether what is happening on screen is objective or subjective.<br /><br />In the film's opening, Soo-mi, an obviously disturbed young woman, is being questioned by a doctor in a setting that looks like a mental institution. When the doctor asks her to describe what happened "that day", the film flashes back to when Soo-mi and Soo-Yeon return to the home of their father Moo-hyeon (Kim Kap-su) and stepmother Eun-joo (Yum Jung-ah). The stepmother is hostile and resentful and the father is passive and distant but it is obvious that it is Soo-mi who is really hurting. As the girls try to readjust, they are constantly frightened by a presence in the house, which may be nightmares or supernatural occurrences.<br /><br />Soo-mi sees a figure at the foot of her bed that hovers over her and oozes black blood, a dinner scene in which the guest apparently sees a ghost hiding under the sink and goes into convulsions, a monster emerges from between the legs of one of the sisters, people mysteriously disappear from photographs, and many other maniacal schizophrenic devices to keep the viewer dangling on the edge of insanity. While we sense that much of the story is the projection of someone's mind, we do not know whose and the film keeps us constantly challenged, at least until an important clue is offered in the film's second half.<br /><br />Shot in gorgeous low-light cinematography, A Tale of Two Sisters has a unique elegance and other worldly beauty that transcends all the scares, and there are plenty. It is haunting in more than one sense of the word and its images may stare back at you when you least expect or want them to. While the film may not offer the weary traveler much in the way of light, it shows us where we can end up if we opt for the darkness. In the words of a wise observer, "Blame is never the answer - whether it is blaming yourself or others. Rather, the answer lies in stepping out of judgment entirely - both of yourself AND others. Forgiveness and understanding have great power of healing."