Afgezien van de vuurgevechtscène had ik het gevoel dat de film een verspilling van celluloid was. Robert Duvall, Kevin Costner en Annette Bening hadden die rollen in hun slaap kunnen spelen. De dialogen waren iets te verdragen (en er was meer dan genoeg <0xE2><0x80><0x93> niemand zat rustig bij elkaar in deze film), de plot zat vol gaten, alsof ze niet konden beslissen hoeveel thema's ze in het verhaal moesten proppen, er was geen enkele subtiliteit <0xE2><0x80><0x93> de voorspoedige opname raakte je tussen de ogen en leidde je bij de neus door het grootste deel van het verhaal (ik denk dat ze alle dialogen erbij deden om ervoor te zorgen dat je niets miste), en de montage moest echt strakker (elke acteur). Het beeld op het scherm was meer van kwantiteit dan van kwaliteit <0xE2><0x80><0x93> opnieuw: te veel dialoog.<br />Het hele verhaal speelde zich af in de loop van een paar dagen, maar alles wat er gebeurde, nam epische proporties aan, zoals de gebeurtenissen van de dag op de middelbare school een enorme indruk op je maakten, maar in het grote geheel eigenlijk niet zo belangrijk waren. Ja, de slechteriken sloegen Mose in elkaar en vermoordden hem, ze sloegen Button in elkaar, ze vermoordden de hond <0xE2><0x80><0x93> allemaal dingen die de bloeddorst van de Baas en Charley zouden opwekken. Maar het belang werd afgezwakt door alle 'diepe, betekenisvolle' gesprekken die het grootste deel van de film domineerden. Er was niet veel dialoog in de scène van de vuurgevechten <0xE2><0x80><0x93> wat waarschijnlijk de reden is waarom ik het zo leuk vond.<br />Eindelijk iemand die Annette Bening een haarborstel geeft! De piekerige haarslierten om haar gezicht die haar (denk ik) een beetje romantischer maakten, gaven haar eigenlijk een beetje een gestoorde indruk. Als ze buitenshuis werkte, zou het logischer zijn geweest. Bovendien, waarom was ze niet al getrouwd? Er leken, afgezien van de sheriff en zijn makkers, een aantal 'aardige en zachtaardige' (haar woorden) vrijgezelle mannen in de stad te zijn. Sterker nog, geen van de slechteriken leek haar te willen (een gebruikelijke plotwending in andere films). Ze zat het grootste deel van de tijd opgesloten in het huis en deed echt niets.' De film lijkt weinig te maken te hebben met de mensen in de stad. Dan ga je je toch afvragen...<br />Al met al was de film veel te lang, te spraakzaam en te gekunsteld voor mij. Het voelde aan als een filmsterrenauto met veel beeldtijd voor de grote sterren, maar niet genoeg karakterdiepte om me te interesseren, ondanks alle dialogen.
Aside from the gunfight scene, I felt the movie was a waste of celluloid. Robert Duvall, Kevin Costner, and Annette Bening could have played those roles in their sleep. The dialog was marginally tolerable (and there was plenty of it--no one sat together quietly in this movie), the plot was all over the map as if they could not decide how many themes to cram into the story, there was no subtlety at all--foreshadowing hit you between the eyes and they led you by the nose through most of the story (I think they added all the dialog to make sure you didn't miss anything), and the editing really needed tightening up (each actor's screen time was more quantity than quality--again, too much dialog).<br /><br />The entire story took place over the course of a few days, but everything that happened took on epic proportions, much like how day-to-day happenings seemed HUGE to you in high school, but in the grand scheme really weren't THAT important. Yes, the bad guys beat up and killed Mose, they beat up Button, they killed the dog--all things which would get Boss and Charley's blood up. But the importance was diluted by all of the "deep, meaningful" conversations which dominated most of the movie. These guys worked together for 10 years and they're just now talking about this stuff? The only time there wasn't much dialog was in the gunfight scene--which is probably why I liked it.<br /><br />Finally, someone give Annette Bening a hairbrush! The wispy strands of hair around her face that were (I suppose) to make her look a bit more romantic actually made her look a little deranged. If she worked outside the home, it would have made more sense. Plus, why WASN'T she married already? There seemed to be several "kind and gentle" (her words) single men in town aside from the marshal and his cronies. In fact, none of the bad guys seemed to want her either (a usual plot device in other movies). She stayed cooped up in the house most of the time and really didn't seem to have much connection to the people in town. Makes you wonder......<br /><br />In all, the movie was entirely too long, too chatty, and too contrived for me. It felt like a star vehicle with lots of screen time for the big stars, but not enough character depth to interest me, despite all of the dialog.