De film maakt gebruik van motieven die geplagieerd zouden kunnen zijn van 'Wait Until Dark' (1967), een veel betere film van Terence Young, met Audrey Hepburn in de hoofdrol. 'Dead Still' is een bleke parafrase. Er is niets nieuws in te vinden: het verborgen voorwerp in de pop, de slechte mannen die het willen hebben, de slechterik die zich voordoet als een goede man. Maar de handicap is veranderd: Audrey Hepburn kan niet zien, het kind in DS kan niet praten. Maar beide verhalen zijn afhankelijk van de handicap. Waar 'Wait Until Dark' een ondraaglijke spanning opriep, kun je in 'Dead Still' de afloop raden, omdat het verhaal zo'n stereotype is.
The movie uses motifs that could be plagiarized from "Wait Until Dark" (1967), a much better movie by Terence Young, starring Audrey Hepburn. "Dead Silent" is a pale paraphrase. There is nothing new here -- the hidden object in the doll, the bad men wanting it, the bad guy posing as a good guy. The disability, though, has shifted : Audrey Hepburn couldn't see, the child in DS cannot speak. But both stories hinge on the handicap. Where "Wait Until Dark" built up unbearable suspense, "Dead Silent" lets you guess the outcome, the story being such a stereotype.