THE RED CIRCLE (Jean-Pierre Melville <0xE2><0x80><0x93> Frankrijk/Italië 1970).<br />Dit zou wel eens de coolste film kunnen zijn die ooit is gemaakt, in de meest letterlijke zin van het woord. De mannen hier verliezen geen moment hun zelfbeheersing en laten nooit <0xE2><0x80><0x93> niet één keer <0xE2><0x80><0x93> hun emoties zien. Geen dramatische uitbarstingen in deze film. Iedereen is voortdurend cool. Het is een abstracte droomwereld, waar de mannen leven volgens hun eigen code, een gangstercode waarin de waarden van de buitenwereld opvallend afwezig zijn. In deze meesterlijk gefilmde overvalssaga pakt Melville de Amerikaanse misdaadthriller aan in zijn onmiskenbaar donkere en troosteloze stijl, maar op grootse wijze gemaakt met een fors budget van tien miljoen dollar en met vier van de grootste Franse sterren uit die tijd. Alain Delon als de meesterdief, Yves Montand als een alcoholische ex-politieman, de Italiaanse ster Gian-Maria Volonté als een ontsnapte misdadiger en André Bourvil in een atypische rol als de cynische korpschef.<br />Melville beschreef LE CERCLE ROUGE als zijn voorlaatste film en het is inderdaad een meesterlijk gestileerde policier. Hij beweerde ook dat hij een film noir in kleur wilde maken en daarin is hij in veel opzichten geslaagd. De twee belangrijkste invloeden voor deze film waren John Hustons overvalfilm THE ASPHALT JUNGLE uit 1950 en Jules Dassins RIFIFI (1955). Maar in tegenstelling tot deze films, waarin we veel te weten komen over de achtergrond van de individuele bendeleden, met al hun onbeduidende behoeften en zorgen die hen motiveren, waarin duidelijk wordt dat het niet alleen meedogenloze onderwereldfiguren zijn, maar gewone individuen die zich bezighouden met alledaagse zorgen en menselijke inspanningen, vertelt Melville ons bijna niets over zijn misdadigers. Waarom zat Corey (Alain Delon) in de gevangenis? Waarom werd zijn compagnon Vogel (Jean-Marie Volonté) <0xC3><0xBC>berhaupt gearresteerd? Of waarom de ex-politieschutter Jansen (Yves Montand) het korps verliet, was het zijn alcoholisme? We komen nooit achter de motieven achter hun daden en komen er nooit achter wat deze mannen drijft. Vrouwen zijn nog minder in beeld dan in zijn eerdere films, met de 'emotionele'. Een soort emotionele schemerzone, en hoewel de omgeving niet zo abstract is als in zijn eerdere LE SAMOURAI (1967), schetst Melville nog steeds een heel griezelige wereld. Melvilles favoriete acteur, Alain Delon, is perfect en overtreft zichzelf bijna in koelheid, zo voorstelbaar als die is.<br /><0x3E><0x3E> Opzettelijk geijsbeerd en met een lengte van meer dan 140 minuten neemt Melville de tijd om het verhaal te vertellen, maar het trage tempo en de lengte lijken een perfecte manier om de troosteloze wereld te laten zien waarin deze mannen leven. In Melvilles films valt nooit iets uit de toon, en hier is het niet anders; elk klein detail lijkt van cruciaal belang voor het verhaal. Le samoerai is nog steeds mijn favoriete Melville-film, en zelfs vergeleken met de beste films die ooit zijn gemaakt, behoort deze film tot de allerbeste.<br /><br />Camera Obscura <0xE2><0x80><0x93> 10/10.
THE RED CIRCLE (Jean-Pierre Melville - France/Italy 1970).<br /><br />This might be the coolest film ever made, in the most literal sense of the term. The men here never lose control and never - not once - show their emotions. No dramatic outbursts in this film. Everyone is cool all the time. It's an abstract dream-world, where the men live by their own code, a gangster code with the values of the outside world conspicuously absent. In this masterfully filmed heist saga, Melville tackles the American crime thriller in his distinctly dark and desolate style, yet made in grand fashion with a hefty budget of ten million dollars and with four of the greatest French stars at the time. Alain Delon as the master thief, Yves Montand as an alcoholic ex-cop, Italian star Gian-Maria Volonté as an escaped criminal and André Bourvil in an atypical role as the cynical police chief.<br /><br />Melville described LE CERCLE ROUGE as his penultimate film and it is indeed a masterfully stylized policier. He also claimed he wanted to shoot a film noir in colour and in many ways he succeeded. The two primary influences for this film were John Huston's 1950 heist movie THE ASPHALT JUNGLE and Jules Dassin's RIFIFI (1955). But unlike these films, where we learn much about the background of the individual gang members, with all their petty needs and worries that motivate them, making clear these are not just ruthless underworld types, but ordinary individuals engaged in a world of everyday worries and human endeavour, Melville, though, tells us almost nothing about his criminals. Why was Corey (Alain Delon) in jail? Why was his associate, Vogel (Jean-Marie Volonté) arrested in the first place? Or why the ex-police marksman Jansen (Yves Montand) left the force, was it his alcoholism? We never learn the motivations behind their actions and never find out what drives these men. Women are even more absent than in his earlier films, with the "emotional" ties exclusively between men. They don't even seem to have personal lives. A sort of an emotional twilight zone and although the setting is not as abstract as in his earlier LE SAMOURAI (1967), Melville still sketches a very eerie world. Melville's favorite actor, Alain Delon, is perfect and almost outdoes himself in coolness, if imaginable.<br /><br />Deliberately paced and with a length of over 140 minutes, Melville takes his time to tell the story, but its slow pace and length seems a perfect way to show the desolate world these men live in. Nothing is ever out of place in Melville's films and here it's no different, every little detail seemingly of pivotal importance for the story. Although LE SAMOURAI remains my favorite Melville film, even up there with the greatest films ever made, this one also belongs to the very best. <br /><br />Camera Obscura --- 10/10