Ik weet niet of ik deze film nog net zo haat als toen ik hem twee weken geleden zag, maar als je de gebeurtenissen verwacht die op de dvd worden beschreven, vergeet het dan maar... dat zou een goede film zijn geweest. De geweldige afdaling die op de dvd wordt beschreven, is niets vergeleken bij de afdaling in totale ontreddering die ik ondervond toen ik deze film ging bekijken. Als je Taxi Cab Confessions van HBO hebt gezien, is dit hetzelfde, alleen fictief, en lang niet zo interessant. Als je echt iets interessants over een taxichauffeur wilt zien, moet je de twintig minuten korte film bekijken die ze van tijd tot tijd op Encore uitzenden... die is echt de moeite waard. Ik heb nog nooit mijn geld teruggevraagd voor een film tot ik dit... ding zag. Saai, Saai, Saai. Het heeft één unieke eigenschap, en dat is dit: het laat je over om te beslissen wat er met elk van de passagiers gebeurt, en je laat je verbeelding de gaten vullen. Wat geweldig zou zijn, als je ook maar iets om een van deze mensen gaf. In plaats daarvan stond ik tegen het scherm te schreeuwen, huilend als een kind, biddend om het einde van de film of mijn eigen dood. De taxichauffeur zelf (hoewel goed gespeeld, al met al) doorloopt schijnbaar willekeurige emoties, van sarcastisch tot meelevend tot razend krankzinnig tot apathisch. Soms is het toepasselijk, meestal is het alleen maar een vertoning.' 'Verdomme, ik heb al die emoties tijdens de acteerlessen geleerd, en ik ga ze gebruiken!' Nu ik er weer over na heb gedacht, haat ik deze film net zo erg als ik deed!
I don't know if I hate this movie as much as I did when I watched it two weeks ago, but if you're expecting the events described on the box, forget it... that would have been a good movie. The great descent described on the box is nothing compared to the descent into utter dispair that I took viewing this movie. If you've seen HBO's Taxi Cab Confessions, this is the same thing, only fictional, and not even remotely as interesting. If you really want to see something interesting about a cab driver, check out the 20 minute short they run on Encore from time to time... it is actually worth watching. I have never, ever asked for my money back for a movie until I saw this ... thing. Boring, Boring, Boring. It does offer one unique trait, which is this: It leaves you to decide what happens to each of the passengers, letting your imagination fill in the gaps. Which would be great, if you actually cared about any of these people. Instead I found myself yelling at the screen, weeping like a child, praying for either the end of the movie or my own death. The cab driver himself (though well played, considering) runs through emotions seemingly at random, from sarcastic to sympathetic to raging lunatic to apathetic. Sometimes it is appropriate, most of the time it's just a display for it's own sake. "Dammit, I learned all these emotions in acting class, and I'm gonna use them!" Now that I've been thinking about it again, I do hate this movie as much as I did!