Deze film begint slecht. Een ongelooflijk afgezaagde monoloog wordt onmiddellijk gevolgd door een briljant uitgevoerde, werkelijk verbazingwekkende crash van een ruimteschip. Dan gaat het weer bergafwaarts, omdat je beseft dat de overlevenden a) allemaal slechte acteurs zijn (afgezien van de koppelende piloot en de psychopaat) en b) bijna allemaal te mooi in de rol van monstervoer passen. Verdomme, de helft van hen spreekt niet eens Engels, waardoor het publiek de personages helemaal niet leert kennen. Je hebt het gevoel alsof je naar _Deep Blue Sea_ en _Silence of the Lambs_ zit te kijken, zonder de goede stukjes. En helaas probeert de hele film tijdens de scènes bij daglicht te zijn 'Gecrasht op een woestijnplaneet met Hannibal Lecter'. Vin Diesel is een geweldige acteur, maar hij is geen Anthony Hopkins, en hij irriteert me mateloos als de hypercoole psychopaat. Er is ten minste één heel goede scène waarin een onverwachte overlevende voorkomt, maar afgezien daarvan had je net zo goed de eerste dertig minuten kunnen weglaten...<br />Maar dan neemt het een andere wending. Ik kan het moment niet precies aangeven, maar de film wordt al snel een stuk beter. Hij voelt ook minder gesneden <0xE2><0x80><0x93> de scènes beginnen elkaar zelfs te volgen met een consistent verhaal, en Vin Diesel wordt veel minder irritant, en al snel is hij de show stelend. Tegen de tijd dat de eerste monsters verschijnen, is de film eigenlijk best leuk. Tegen de tijd dat de avond valt, is de film geweldig. Opwindend, angstaanjagend en opwindend. En zelfs de karakterontwikkeling van de meeste hoofdpersonen is goed gedaan. Als je alleen maar de armzalige stukjes in de start kunt uitzitten, kun je wat geweldig amusement verwachten.<br />Bovendien zijn de beelden om van te watertanden, en ik geef eerlijk toe: ik ben dol op de kleur en de toon van deze film.<br />7/10 (het had ook 9/10 kunnen zijn, als...)
This film gets off to a bad start. An incredibly corny monologue is followed immediately by a brilliantly-done, truly amazing spaceship crash. Then things go downhill again, as you realize that the survivors are all a) bad actors (apart from the docking pilot and the psychopath) and b) almost all of them fit too nicely into the role of monster-fodder. Hell, half of them don't even speak English, preventing the audience from getting to know the characters at all. You feel as if you were watching "Deep Blue Sea" meets "Silence of the Lambs", minus the good bits. And unfortunately, the entire thing tries to hard to be "Crashed on a desert planet with Hannibal Lecter" during the daylight scenes. Vin Diesel is a great actor - but he is no Anthony Hopkins, and he frankly annoys as the smart hyper-cool psycho. There is at least one very good scene involving an unexpected survivor - but apart from that you could just as well have cut out the first thirty minutes or so...<br /><br />But then things take a turn. I can't exactly pinpoint the moment, but soon the movie gets a lot better. It also feels less chopped - the scenes actually begin to follow each other with a consistent narrative, and Vin Diesel becomes much less annoying and soon he is a show-stealer. By the time the first monsters appear, the film is actually quite enjoyable. By the time night falls, it is great. Thrilling, horrifying and exciting. And even the character development of most main characters is well-done. If you can just sit through the poor bits at the start you're in for some GREAT entertainment. <br /><br />Besides, the visuals are eye-candy, and I honestly admit: I love the colour and the tone of this movie. <br /><br />7/10 (could have been 9/10, if only....)