De grote James Cagney, die in grote letters bovenaan staat, komt pas in de tweede derde deel van de film voor en heeft waarschijnlijk minder tijd op het witte doek dan Dudley Digges, die de potentaat van de hervormingsscholen speelt. Maar als Jimmy arriveert, als adjunct-commissaris van een of andere hervormingsschool, hakt hij met zijn handen door de lucht, springt op de ballen van zijn voeten en spuwt de pittige dialoog van Warners-First National uit met alle gebruikelijke, en verwachte zwierigheid. De psychologie van dit frisse antiek, een van Warners' vele pogingen om zijn plaats als'sociaal bewuste' studio te benadrukken, zit niet diep: Digges is slecht omdat het script dat van hem verlangt, en dat is dat.' Frankie Darro, die zich tijdens een korte periode als Warners favoriete Rotten Street Kid in allerlei problemen op het witte doek heeft gestort, is een ideale J.D. <0xE2><0x80><0x93> een knappe, charismatische stoere jongen met een mopsneus en een van haat vervulde blik die staal kon doen verschrompelen. Geen enkele jonge acteur kan tegenwoordig aan hem tippen.
The great James Cagney, top-billed in big letters, doesn't show up till the movie's second third, and probably has less screen time than Dudley Digges, who plays the eee-vill reform-school potentate. But when Jimmy arrives, as a deputy commissioner of something-or-other out to reform reform schools, he slashes the air with his hands and jumps on the balls of his feet and spits out punchy Warners-First National dialogue with all the customary, and expected, panache. The psychology in this crisp antique, one of Warners' many efforts to assert its place as the "socially conscious" studio, doesn't run deep: Digges is bad just because the script requires him to be, and there's the quaint notion that juvenile delinquents will turn into swell kids if they're just given a dash of autonomy. But it's made in that spare, fast style that the studio specialized in, and it never bores. Frankie Darro, who got into all kinds of onscreen trouble during a brief tenure as Warners' favorite Rotten Street Kid, is an ideal JD -- a handsome, charismatic toughie with a pug nose and a hate-filled stare that could wither steel. No kid actor today can touch him.