Oppervlakkig gezien lijkt TMHS het zoveelste doorsnee middelbareschooldrama te zijn, maar verrassend genoeg schuilt er onder de oppervlakte een immense hoeveelheid diepgang, originaliteit en excentriciteit die het niet alleen onvergetelijk maakt voor de kijker, maar het ook onbetwistbaar tot een van de beste animes maakt die het medium in de afgelopen paar jaar heeft voortgebracht.<br />We zien de wereld door de ogen van Kyon, die op zijn eerste schooldag Haruhi Suzumiya ontmoet, een meisje dat brutaalweg tegenover de rest van de klas beweert dat ze geen belangstelling heeft voor 'normale mensen' en als klap op de vuurpijl alle buitenaardse wezens, tijdreizigers, schuifelaars en verzamelaars uitnodigt haar te ontmoeten. Kyon staart haar ongelovig aan en vraagt zich af of ze een grapje maakt of dat er een paar schroefjes los zitten. Hoe hij ook zijn instincten trotseert, hij begint toch tegen haar te praten. Het wordt al snel duidelijk dat ze geen gewone middelbare scholiere is. Niet lang daarna creëert ze haar eigen school met de toepasselijke naam 'SOS Brigade' en sleept ze Kyon met zich mee.<br />Niets in deze animatiefilm voldoet aan de gebruikelijke maatstaven. Kyon, de hoofdpersoon, is een overdreven cynische pessimist en levert een geestig verhaal aan de show. Een verre kreet van de gebruikelijke 2D-mannelijke hoofdrolspelers die het medium meestal bevolken. De episodes zelf zijn niet chronologisch, en dwingen de kijker na te denken over de gebeurtenissen die zich ontvouwen en hoe die verband houden met eerdere episodes. Dat is een geniale zet; het effect is als een legpuzzel, als er een nieuw stuk wordt gelegd, krijgen we een beter idee van het grotere geheel. Voorgaande scènes krijgen nu een geheel nieuwe betekenis, en het besef daarvan is bijzonder bevredigend. Dit betekent echter wel dat het onsamenhangend aanvoelt (het is allesbehalve dat), een heel slim geschreven script heeft dit probleem omzeild en ervoor gezorgd dat het soepel van begin tot eind verloopt.<br />Het verhaal zelf is opvallend origineel, maar ik zal het niet herhalen. Ik zal niet verder ingaan op de eenvoudige opzet die ik eerder heb gegeven, want die zal het ongetwijfeld voor u bederven. Wat ik echter wel zal noemen, is dat de plot een enorme verscheidenheid aan genres omvat, van komedie tot sciencefiction. Hoe ze dat binnen veertien afleveringen voor elkaar hebben gekregen, gaat mijn verstand te boven en is ongetwijfeld op zichzelf al een enorme prestatie.<br />TMHS is een juweel, dat zo veel diversiteit en diepgang heeft dat het vrijwel iedereen die belangstelling heeft voor anime zal aanspreken. Let op, dit is nogal ongewoon, dit is iets wat de enorme hype die het heeft gekregen, overtreft <0xE2><0x80><0x93> en zelfs overtreft.
On the surface TMHS appears to be yet another generic high school drama; but surprisingly hidden away underneath is immense amounts of depth, originality and eccentricities that will not only render it unforgettable to the viewer, but also makes it indisputably one of the best animes that the medium has produced in the last few years.<br /><br />We see the world through the eyes of Kyon, who on his first day of High School meets Haruhi Suzumiya, a girl that boldly claims to the rest of the class she has no interest in 'normal humans' and to top it off casually invites any aliens, time travellers, sliders or espers to meet up with her. Kyon stares in disbelief, wondering if shes joking or has a few screws loose. However defying his gut instincts he begins talking to her. In doing so it soon becomes apparent she isn't some ordinary high schooler. Not to long after, she creates her own aptly named 'SOS Brigade' school club, and drags Kyon amongst other highly unfortunate people to attend.<br /><br />Nothing in this anime conforms to the usual standard conventions, Kyon the protagonist is an overly cynical pessimist, and contributes a witty narration to the show. A far-cry from the usual 2D male leading characters that tends to populate the medium. The episodes themselves are not chronological,and forces the viewer to think about the events unfolding and how they relate to prior instances. This is a stroke of genius; the effect is like a jig-saw puzzle, as a new piece is layed we get more of a sense of the bigger picture. Previous scenes are now given entire new meanings, and the realization of them are profoundly satisfying. This does mean however that it feels dis-jointed (its anything but), a very cleverly written script has bypassed this problem and ensured that it flows smoothly from start to finish.<br /><br />The story itself is strikingly original, but I won't delve further than the simple bare-bones plot outline I gave earlier, as it will no doubt spoil it for you. However what I will mention is the plot incorporates a vast array of genres, ranging from comedy to sci-fi. How they managed to accomplish this in the space of fourteen episodes is beyond me, and no doubt a huge achievement in itself.<br /><br />TMHS is a true gem, which has such diversity and depth that it will appeal to pretty much anyone with an interest in anime. Watch it, rather unusually this is something that lives up to the enormous hype that it has received- and even exceeds it.