Deze film bevat in wezen alle elementen van een geweldige exploitatiefilm uit de jaren zeventig, behalve dat hij aan het eind van de jaren tachtig werd gemaakt voor de videomarkt.<br /><br />Je hebt een jong stel dat verliefd is, maar de hele wereld om hen heen is ofwel betrokken bij de handel in crack of bij bendegeweld. Als het vriendje naar de gevangenis gaat, wordt de vriendin kwetsbaar voor alle criminelen, die in deze film iedereen zijn, behalve de politie. Eerst raakt ze verslaafd aan crack van een dealer en dan, omdat hij geld schuldig is aan drugsbaron Jim Brown, wordt ze eigendom van Brown. Dan wordt ze in feite tot slaaf gemaakt in een militair aandoend crackhuis, waar de film naar is vernoemd.<br />Alsof dit alles is...' Als je niet genoeg reden hebt om deze film te zien, dan heb je ook nog Anthony Geary in de rol van een ogenschijnlijk conservatieve schooldecaan, maar in werkelijkheid is hij een grote crackdealer. In een gore maar hilarische scène eist hij seksuele gunsten van de heldin omdat ze geen geld heeft voor een shot. In een eerdere scène werd vastgesteld dat hij haar decaan is. Die en nog een andere scène waarin Jim Brown haar dwingt een gloeiend hete douche te nemen omdat ze stinkt, zijn hysterisch. De hoofdrolspeelster Cheryl Kay was echt goed in deze film. Tarantino, haal haar terug.<br />Het verbaast me niet dat iemand in een andere recensie zei dat Tarantino een grote fan van deze film is. Het heeft precies de juiste mix van komedie, actie, seks, romantiek, en ja, een centrale boodschap dat je uit de buurt van drugs moet blijven. Jim Browns schurkenrol verdient het om in één adem genoemd te worden met een andere grote schurk uit 80's B-films, Wings Hauser in Vice Squad. Soms denk ik dat er een Oscaruitreiking voor B-films zou moeten komen waar dit soort optredens erkend kunnen worden. Laten we intussen hopen dat de moderne rechtstreekse dvd-regisseurs leren om dit soort tongval te gebruiken in hun wangzakelijke humor.
This film essentially contains all the elements of a great 70's exploitation film, except it was done in the late 80's for the direct to video market.<br /><br />You have a young couple in love, but the whole world around them is involved either in crack dealing or gang violence. When the boyfriend goes to jail, the girlfriend ends up vulnerable to all the criminals, who are everyone in this movie except for the cops. First she gets hooked on crack by a dealer and then because he owes drug lord Jim Brown money, she becomes Brown's property. Then she's basically enslaved in a military style crack house that the movie is named for.<br /><br />As if this isn't enough reason to see this movie, you also have Anthony Geary playing a seemingly conservative school guidance counselor, but he's really a major crack dealer. In a sleazy yet hilarious scene, he demands sexual favors from the heroine because she has no money for a fix. In an earlier scene it was established that he is her counselor. That scene and another where Jim Brown forces her to take a scalding hot shower because she stinks are hysterical. Lead actress Cheryl Kay was really good in this film. Tarantino, bring her back.<br /><br />It's not surprising to me that someone mentioned in another review that Tarantino is a major fan of this. It has just the right blend of comedy, action, sex, romance, and yes a central message to stay away from drugs. Jim Brown's villainous turn here deserves to be mentioned in the same breath as another great 80's B villain, Wings Hauser in Vice Squad. Sometimes I think there should be a b movie Oscars where performances like this could be acknowledged. In the meantime let's hope that the modern straight to DVD filmmakers learn learn to use this same type of tongue in cheek humor.