De griezels van de kunstacademie proberen onconventionele esthetiek te gebruiken om het feit te verdoezelen dat dit weer zo'n koelbloedige seriemoordenaar is die uiteindelijk afhankelijk is van pornografische combinaties van tienerseks en gewelddadig bloedvergieten. De buitenwijken komen ongeveer net zo goed over als in elk stuk Australisch schrift (boek of film) sinds 1960 <0xE2><0x80><0x93> verrassend, de buitenwijken hebben een donkere onderbuik <0xE2><0x80><0x93> en de plot is net zo gekunsteld als alle andere die je hebt gezien. 'De buren zouden nooit iets van deze vent te weten komen,' zegt een van de filmmakers over het personage van Joel Edgerton. 'Maar hij was volkomen geloofwaardig over wat hij was. Seriemoordenaars hebben niet allemaal lappen voor hun ogen en littekens op hun wangen. Ze zien eruit als de man van hiernaast.' Nog zo'n handelaar in pornografisch geweld die in elke straat een seriemoordenaar ziet. Maar de echte onbetekenendheid van deze film ligt in het feit dat het een genrefilm is die niemand heeft gezien. Gesteund door aanzienlijke fondsen (waaronder een paar van Film Finance <0xE2><0x80><0x93> dat is de overheid), kreeg hij een nominatie voor het Underground Film Festival in Melbourne en moest hij vertrouwen op de welwillendheid van ACMI voor een zeer kort releaseseizoen. Q1: Wat doet de FFC met het financieren van genrefilms, ook al zijn ze 'raar' en esthetisch onconventioneel? Q2: Waarom worden die nare films (ACOLYTES; BEAUTY; PUNISHMENT; NO THREAD ROAD) eigenlijk gemaakt? Richard Wolstencroft & co moedigen hun makers aan te geloven dat ze...' De waarheid is dat deze wrede en onvergetelijke schurken veel meer lof krijgen <0xE2><0x80><0x93> en veel meer obscure onderscheidingen <0xE2><0x80><0x93> dan ze verdienen.
Art-house horror tries to use unconventional aesthetics to cover the fact that this is just another serial killer chiller which ultimately relies on pornographic combinations of teen sexuality and violent gore. The suburbs come across about as well as they do in every piece of Australian writing (book or film) since 1960 - surprise surprise, the suburbs have a dark underbelly - and the plot is as contrived as any you've seen. "The neighbours would never know about this guy," one of the filmmakers says about Joel Edgerton's character. "But he was completely plausible as to what he was. Serial killers don't all have patches over their eyes and scars down their cheeks. They look like the guy next door." Another trader in pornographic violence who sees a serial killer in every street. But the real insignificance of this film is in the fact that it's a genre film that nobody saw. Backed by substantial funds (including some from Film Finance - that's government), this got a run at the Underground Film Festival in Melbourne and had to rely on ACMI kindness for a *very* short release season. Q1: What is the FFC doing funding genre flicks, even if they are 'arty' and aesthetically unconventional? Q2: Why are these nasty movies (ACOLYTES; BEAUTIFUL; PUNISHMENT; NO THROUGH ROAD) being made in the first place? Richard Wolstencroft & co encourage their creators to believe they're giving the masses what they really want, as opposed to what the culture elite in government funding think they want. The truth is that these brutal and forgettable nasties earn far more critical acclaim - and win far more obscure awards - than they're due.