Als je maar genoeg films hebt gezien, is er maar weinig dat je niet aan andere films doet denken. Niettemin was dit een kijkbare, zij het enigszins verontrustende film. Ik moest hem van tijd tot tijd afzetten en er later op terugkomen. Net als 'Silence of the Lambs' gaat het over de zoektocht naar een seriemoordenaar die iemand heeft ontvoerd en haar in zijn gruwelkamer heeft opgesloten. Net als 'Flatliners' verkent de hoofdpersoon een droomwereld door middel van een experimentele procedure. Het surrealisme van de droomsequenties maakt deze film, omdat je de personages in een situatie en een landschap vindt waarin letterlijk alles kan gebeuren. En buiten deze continuïteit en 'zinvolheid' zijn ze niet nodig, wat het tot een filmmaker maakt.' En ook zijn droom.<br />Het enige wat een beetje vreemd lijkt, is het feit dat je uiteindelijk hoopt op de verlossing van de seriemoordenaar of de uitdrijving van zijn demonen. Je voelt zelfs sympathie voor de kleine jongen in de man, maar het is duidelijk dat de onschuld van de jongen niet los kan worden gezien van de verschrikkelijke daden van de man. De focus draait zoals te doen gebruikelijk van het redden van de man naar het redden van zijn slachtoffer.
After you have seen enough movies, there is very little that doesn't remind you of other movies. Nevertheless this was a watchable if somewhat disturbing film. I had to shut it off from time to time and come back to it later. Like "Silence of the Lambs" it features the search for a serial killer who has abducted someone and has confined her to his chamber of horrors, Like "Flatliners" the main character explores a dream world through an experimental procedure. The surrealism of the dream sequences is what makes this film, as one finds the characters in a situation and landscape in which literally anything can happen. And beyond this continuity and "making sense" are not necessary, which makes it a film-maker's dream too.<br /><br />The only thing that seems a bit off is the fact that in the end one hopes for the redemption of the serial killer or the exorcism of his demons. You actually feel sympathy for the little boy inside the man, but clearly the innocence of the boy cannot be separated from horrible deeds of the man. The focus swings as it must from saving the man to saving his victim.