TART is de slechtste film die ik dit jaar heb gezien, en dat geldt zowel voor de Affleck/J.Lo-bom GIGLI als voor het bloedstollende huis van Rob Zombie met 1000 CORPS. Ik weet niet of dat een eerlijke vergelijking is, want TART is twee jaar geleden gemaakt en heeft waarschijnlijk een budget dat half zo groot is als dat van zelfs de lowbudget 1000 CORPS. Hoe dan ook, alle drie de films hebben dezelfde tekortkomingen: afschuwelijk script, afschuwelijk acteerwerk, afgrijselijke regie.<br />**** SPOILERS *** (hoewel ik eerlijk gezegd niet denk dat er iets te bederven valt).<br />**** TART gaat over een groep superverwende privéschoolkinderen. De meesten wonen in supergrote appartementen aan Park Avenue in New York, waar ze dankzij de financiën van hun veronachtzaamde ouders in een superduur appartement wonen. De film toont het doelloze leven van een van de studenten (Cat) terwijl ze haar enige echte vriendin (zo frivool als ze was) in de steek laat bij het najagen van het 'goede leven' met de massa. Dat leidt natuurlijk tot seks, drugs en muziek die aanzienlijk erger is dan rock-'n-roll. Alles is overdreven theatraal op de manier waarop echt slechte films dat meestal zijn. Cats eerste seksuele ervaring leidt ertoe dat ze als slet wordt gebrandmerkt en wordt verstoten door haar pas verworven vriendenkring; haar eerste ontmoeting met drugs leidt ertoe dat ze bijna in een afvalkoker wordt gedumpt nadat haar trawanten denken dat ze dood is door een overdosis. 'Geen zwaarwichtige boodschappen,' zei hij sarcastisch.<br />'Dat.' Het verhaal gaat voornamelijk over wat 'het zien voor 100 keer' inhoudt. Andere minder belangrijke, en nog minder interessante, details in het verhaal omvatten een vriend die sieraden en snuisterijen steelt van alle anderen, een wildebras die het leven op het randje leeft (en er uiteindelijk van af valt op een avond in de EAST Hamptons), een antisemitische Britse chick die haar hechte vriendschap met Cat beëindigt zodra ze erachter komt dat Cat een joodse vader heeft, en Cats gespannen relatie met haar alleenstaande moeder die zonder succes probeert om Cat het bevoorrechte leven dat ze heeft te laten waarderen. De dief blijkt een onverbeterlijke sloeber te zijn. Het 'wilde kind' wordt gespeeld als een afgewogen versie van een van de Hilton-zusjes. Het Britse meisje verdwijnt na de breuk uit de film. De moeder-dochterrelatie wordt als volkomen onbelangrijk beschouwd, tot de laatste sentimentele scène van de film, waarin zij en haar zwaar op de proef gestelde moeder zich min of meer met elkaar verzoenen.<br /><0x3E><0x3E> Gaap!<br /><0x3E><0x3E> Einde spoilers!<br /><0x3E><0x3E> Over de cast en de crew... Dominique Swain kwam in 1997 sterk op het toneel met haar rol als de minderjarige verleidster in de zeer populaire LOLITA en AF. Haar optredens waren destijds zo sterk dat ze op een aantal 'kijklijstjes' terechtkwam. Ze was toen zeventien en ik hoop dat het niet de beste rollen van haar carrière zullen zijn. Als ze nog een paar rollen neemt zoals die in TART, zou dat heel goed kunnen.<br />Ik heb Bijou Phillips maar één keer in een andere film gezien (BULLY) en ik durf te zweren dat haar optreden in die film vrijwel identiek was aan dat in deze film. Ik weet niet zeker of ze niet in staat is om verschillende optredens te geven of dat het gewoon toeval is dat haar rollen in die twee films zo sterk op elkaar lijken. Ik vermoed dat het eerste waar is. Ik heb het gevoel dat deze vrouw heel weinig talent heeft voor wat acteren betreft. Hier is zij de actrice die is gestrikt om de verwaterde Hilton-zus te spelen. Dat ze zo'n zwakke voorstelling geeft is verbazingwekkend, gezien het feit dat ze is opgegroeid met, en bevriend is gebleven met, de echte gezusters Hilton. Ze speelt in feite een versie van zichzelf in deze film, en dat doet ze verrekte slecht.<br />Wat betreft de schrijver/regisseur Christina Wayne... Ik weet niets van haar, behalve dat TART haar eerste en enige filmproject tot nu toe was. Met een eerste poging als deze is het geen wonder dat haar carrière in de showbusiness van korte duur was.
TART is the worst movie I've seen this year, and that includes both the Affleck/J.Lo bomb GIGLI and the Rob Zombie borefest HOUSE OF 1000 CORPSES. I don't know if that's a fair comparison seeing that TART was made two years earlier and probably has a budget half that of even the low-budget 1000 CORPSES. Regardless, all three movies suffer from the same shortcomings: horrible script, horrible acting, horrible direction.<br /><br />*** SPOILERS *** (although I honestly don't think there's anything to spoil)<br /><br />TART is about a group of super-spoiled private school kids. Most of them reside in super-sized apartments along New York's hyper-expensive Park Avenue, thanks to the finances of their neglectful parents. The film showcases the aimless life of one of the students (Cat) as she discards her only true friend (as frivolous a person as she was) in the pursuit of the "good life" with the in-crowd. That, of course, leads to sex, drugs, and music that is substantially worse than rock & roll. Everything is overly dramaticized in the way that truly bad movies usually are. Cat's first sexual experience leads to her being branded a tramp and ostracized by her newly acquired circle of friends; her first encounter with drugs leads to her nearly being dumped down a garbage chute after her cohorts believe her to be dead from an overdose. No heavy-handed messages there, he said sarcastically.<br /><br />That's mainly what the "seen it before 100 times" plot entails. Other minor, and even less interesting, plot details include one friend who steals jewelry and trinkets from all the others, a wild child who lives life on the edge (and finally falls off of it one night in the EAST Hamptons), an anti-Semitic British chick who ends her close friendship with Cat the moment she finds out Cat has a Jewish father, and Cat's strained relationship with her single mother who tries unsuccessfully to get Cat to appreciate the privileged life she has. The thief turns out to be an irredeemable lowlife. The "wild child" is played as a toned down version of one of the Hilton sisters. The British girl disappears from the film after the break-up. The mother/daughter relationship is seen as totally inconsequential until the film's final schmaltzy scene, where she and her beleaguered mother have a reconciliation of sorts. *yawn*<br /><br />*** END SPOILERS ***<br /><br />About the cast and crew.... Dominique Swain came on the scene strong with her role as the underaged seductress in 1997's highly watchable LOLITA and FACE/OFF. Her performances were strong enough to land her on quite a few "ones-to-watch" lists at the time. She was 17 at the time and I hope that they will not be the best roles of her career. If she takes a few more roles like the one she takes in TART, it very well may be.<br /><br />I've only seen Bijou Phillips in one other film (BULLY) and I swear her performance in that one was nearly identical to the one she gave here. I'm not sure if she's incapable of giving varied performances or if it was just a coincidence her roles in the two were so very similar. My guess is that the former is true. I sense this woman possesses very little talent as far as acting is concerned. Here, she is the actress tapped to portray the watered-down Hilton sister. That she gives such a weak performance is amazing considering that she grew up with, and remains friends with, the real-life Hilton sisters. She's essentially playing a version of herself in this film, and doing a damn poor job of it.<br /><br />As for writer/director Christina Wayne... I know nothing of her other than TART was her first, and only, film project to date. With a first effort like this it is no wonder her career in show business was short-lived.