De 'Frightmare' uit 1983 is een vreemde kleine film. De regisseur lijkt te proberen de sfeer van klassieke horrorfilms uit de jaren dertig en veertig te combineren met de schokfactor van het toen exploderende slasher-genre uit de jaren tachtig. De film is niet helemaal succesvol (voornamelijk door de zeer duidelijke budgettaire beperkingen en het niet-professionele kaliber van de cast), maar heeft toch zijn momenten, voornamelijk door de stijlvolle vertolking (stijlvoller dan de film verdient) van wijlen de Duitse acteur Ferdinand Mayne, die de rol speelt van een oude griezelfilmster (alias Vincent Price) die 'Conrad Ratzoff' heet. Aan het begin van de film ontmoeten we de voormalige horrorster terwijl hij een reclamespotje voor een kunstgebit maakt en we leren al snel dat die goeie ouwe tijd voorbij is. Conrad is een beetje een kakmadam, prima donna-trut. Net als je denkt dat hij niet onsympathieker kan zijn, berispt de regisseur van de commercial hem omdat hij voor de zoveelste keer een shot heeft verknald en duwt de oude bok hem van een balkon zijn dood tegemoet. Leuk, hè? Vervolgens gaat Conrad op bezoek bij een paar fans in een horrorclub op de campus, helaas krijgt hij midden in zijn toespraak een hartaanval en belandt uiteindelijk weer in zijn herenhuis, wachtend op zijn dood. Nog steeds opvliegend, zelfs voor de deur van de dood, slaagt hij erin een gehate zakenpartner uit de weg te ruimen door hem met een kussen te smoren voordat hij uiteindelijk zelf de pijp uitgaat. Vervolgens wordt Conrad in de echte Hollywood-stijl te ruste gelegd in een hypermoderne neon tombe met videoschermen boven de kist, die persoonlijke videoboodschappen van Conrad afspelen voor bezoekers die binnenkomen om hem de laatste eer te bewijzen.<br />Op dat moment besluiten de kinderen van de horrorfilmvereniging van de universiteit om Conrads graf na sluitingstijd te bezoeken, in te breken in de tombe en zijn lichaam mee naar huis te nemen voor een feest dat de hele nacht duurt. (Niet echt mijn idee van plezier, maar hé, dit zijn personages uit een horrorfilm uit de jaren tachtig. Logica is hier niet op zijn plaats.) De studenten brengen de avond door met eten met Conrad. Conrads lichaam wordt op een ereplaats neergezet, er worden foto's van gemaakt en er wordt zelfs mee door de kamer gedanst, waarna Conrad en zijn kist op zolder worden gezet met de bedoeling hem de volgende ochtend naar zijn crypte terug te brengen. Intussen heeft mevrouw Ratzoff, die zich zorgen maakt over de diefstal van het lichaam van haar man, een paranormaal begaafde vriendin gebeld om te proberen Conrad via een seance te 'bereiken'. De rest kun je zo'n beetje vanaf hier uitvogelen. Aangezien Conrad tijdens zijn leven geen erg aardige vent was, is het niet zo vergezocht om aan te nemen dat hij na zijn dood geen greintje vriendelijker zal zijn. De helderziende dame maakt contact met Conrad en hij komt op de voorspelbaar geïrriteerde manier weer tot leven, waarna hij de rest van de film doorbrengt met rondslenteren door de gangen van het belachelijk grote studentenhuis, waar hij de jonge grafrovers een voor een neerschiet. Op dat moment stort de film in. Eindeloze scènes van tieners die door lege gangen lopen en 'Hallo? Is daar iemand?' zeggen, worden afgewisseld met incidentele uitbarstingen van geweld (we krijgen een behoorlijk knorrige onthoofdingsscène, die het hoogtepunt van de film is) voordat de laatste twee overlevenden er eindelijk achter komen (naderhand dan een halfintelligente persoon hetzelfde zou hebben bedacht... maar nogmaals, we zitten in een griezelfilm uit de jaren tachtig!) dat de enige manier om de chaos te stoppen is om Conrad te pakken te krijgen.' Het trage ijsberen wordt gemaskeerd door een heleboel vreemde belichting en droogijs-neveleffecten, met daarachter een soundtrack die bijna helemaal uit geluidseffecten bestaat in plaats van muziek (donder, gekreun, gejank, etc.) die na een tijdje behoorlijk irritant wordt.<br />Ik kan 'Frightmare' niet echt aanbevelen aan iemand die niet is opgegroeid met dit soort goedkope films op de late avond in de jaren tachtig. Fans van 'Modern Horror' zullen 'Frightmare' ongetwijfeld ongelooflijk traag en maf vinden. Maar als je in dat magische decennium volwassen bent geworden, krijg je misschien wel een vlaag nostalgie van 'Frightmare'. Combs wil het misschien ook wel zien, aangezien de toekomstige dr. West hier in een van de eerste rollen verschijnt als een van de ongelukkige studenten.<br /><0x3E><0x3E> Ik raad de lezer aan de versie van deze film op het EastWest-dvd-label te mijden (samen met Roy Wards 'Gewelf van Horror' en in dollarwinkels verkocht) omdat de kwaliteit van de drukproeven verschrikkelijk slecht is. Ik heb me laten vertellen dat de film een luxe-uitgave heeft gekregen via de goede mensen van Troma, en dat lijkt me wel terecht. Als je een Troma-type bent, dan is 'Frightmare' precies wat je nodig hebt.
1983's "Frightmare" is an odd little film. The director seems to be trying to combine the atmosphere of classic '30s/'40s style horror movies with the shock factor of the then-exploding '80s slasher genre. It isn't totally successful (mostly due to very obvious budgetary restraints, and the less-than-professional caliber of its cast of young actors) but it still has its moments, mostly due to the classy performance (classier than the movie deserves) by the late German actor Ferdinand Mayne, who plays an aging old time horror movie star (ala Vincent Price) named "Conrad Ratzoff." At the beginning of the movie we meet the has-been horror star as he's shooting a commercial for dentures and we quickly learn that ol' Conrad is a bit of a hoity-toity, prima donna jerk-off. Just when you think he couldn't be any more un-likable, the commercial director berates Conrad for blowing a take for the umpteenth time and the old goat pushes him off a balcony to his death. Nice, huh? Conrad then visits some fans at a college campus horror movie club, unfortunately he suffers a heart attack in the middle of his speech to them and eventually ends up back at his mansion waiting to die. Still feisty even at Death's door, he manages to do away with a despised business associate by smothering him with a pillow before he finally kicks the bucket himself. Conrad is then laid to rest in true Hollywood style in a high tech neon tomb with video screens above the casket, which will play personal video messages from Conrad himself for visitors who enter to pay their respects.<br /><br />It is at this point that the kids from the college Horror Movie Society decide to pay Conrad's grave an after hours visit, breaking into the tomb and taking his body back home with them for an all night party. (Not exactly my idea of fun, but hey, these are characters in an '80s horror film. Logic has no place here.) The college kids spend the evening having dinner with Conrad's body seated in a place of honor, posing for photos with it and even dancing around the room with it, before parking Conrad and his coffin in the attic, planning to return him to his crypt in the morning. In the meantime, Mrs. Ratzoff, distraught over the theft of her husband's body, has called in a psychic friend to try and "reach" Conrad through a seance. You can pretty much figure out the rest from here. Since Conrad wasn't a very nice guy in life, it's not much of a stretch to assume that he won't be any friendlier in death. Psychic Lady makes contact with Conrad and he re-awakens in predictably ticked off fashion, then spends the rest of the movie strolling around the corridors of the students' ridiculously huge house, picking off the young grave robbers one by one. This is where the movie falls apart. Endless scenes of teens wandering around empty hallways saying "Hello? Is anyone there?" are intercut with occasional bursts of violence (we do get a pretty gnarly decapitation scene, which is the highlight of the movie) before the last two survivors finally figure out (WAY later than any semi-intelligent people would have figured out the same thing...but again, we're in an '80s horror film!) that the only way to stop the mayhem is to get Conrad's body back to its crypt where it belongs. The sluggish pacing is padded out with a lot of weird lighting and dry ice fog effects backed by a soundtrack made up almost entirely of sound effects rather than music(thunder, moans and groans, howls, etc.) that becomes severely annoying after a while.<br /><br />I can't really recommend "Frightmare" to anyone who didn't grow up watching cheap movies like this on late night cable back in the '80s. "Modern Horror" fans will doubtlessly find "Frightmare" incredibly slow moving and goofy. If you came of age in that magical decade, however, you may get a blast of nostalgia from "Frightmare." Fans of Jeffrey ("Re-Animator") Combs may also want to check it out, as the future Dr. West appears in an early role here as one of the unlucky film students.<br /><br />I will advise the reader to avoid the version of this film on the EastWestDVD label (paired with Roy Ward's "Vault of Horror" and sold at dollar stores) because the print quality is terrible. I'm told the film has gotten a deluxe release via the fine folks at Troma, which seems appropriate. If you're a Troma kind of person then "Frightmare" will be right up your alley.