Dit is zo'n totale mislukking dat ik er kwaad van word.<br /><br />Alle subtiliteit en structuur van Reggio's eerste films zijn verdwenen, en er is niets anders over dan een zootje digitaal besmeurde beelden waarvan het enige doel lijkt te zijn om te jammeren over de slechte dingen die de mens doet. Hoe doen de Star Trek-achtige wormgatgraphics het, de slomo-gekleurde zeegezichten, de obscene afbeeldingen van computerpictogrammen, en de opnamen van sportwedstrijden die, tussen twee haakjes, aantonen dat niemand ooit Leni Riefenstahl heeft kunnen overtreffen (of zelfs maar evenaren) voor het filmen van bewegende lichamen, bij elkaar gevoegd met een overlay van videokleuren die een 'Dr. Who'-producer uit de jaren tachtig zou hebben afgewezen als 'te goedkoop', samen een polemiek tegen 'beschaafd geweld'? Er is geen intellectueel, emotioneel of lichamelijk verband tussen deze door Reggio samengestelde en gemuteerde beelden, en veel te veel digitale effectenkunstenaars, en het waarschuwende verhaal dat hij naar ik aanneem wilde produceren. Met al die 'dramaturgische adviseurs' erbij lijkt niemand zijn hoofd te hebben teruggetrokken uit zijn eigen gevoel van 'Zeg eens iets belangrijks' en te hebben bedacht dat ze misschien allemaal niet in staat zijn om iets nieuws te zeggen.<br />Alleen mensen die te veel televisie kijken, kunnen zo'n film maken en geloven dat hij betekenis heeft; dit is Stan Brakhage op de kleuterschool, en uiteindelijk laf in zijn meedogenloze evidentie. De enige ironie en spanning die hier zichtbaar zijn (in tegenstelling tot in 'Koyaanisqatsi') is hier te vinden. waar de meedogenloze schoonheid en vreemdheid van de door de tijd veranderde gewone beelden je dwongen na te denken over hun betekenis) was het moment dat de dvd die ik aan het kijken was vastliep en oversloeg. Dit is MTV voor de Noam Chomsky-kliek, gebaseerd op reflexen in plaats van reflecties en nietszeggend. Twee sterren voor de muziek, die in Glass' beste pomo-Cesar Franck-stijl is en een gepassioneerde cellopartij van Yo-Yo Ma bevat. (Ik hoop voor hem dat hij zijn rollen niet hoefde op te nemen voor een herhaling van de film; er zijn dingen die je niet zou moeten hoeven doen, zelfs niet voor een salaris.)
This is a failure so complete as to make me angry.<br /><br />All of the subtlety and structure of Reggio's early films is gone, leaving nothing but a hash of digitally smeared images whose sole purpose seems to be Whining About Bad Things Humans Do. Just how do Star Trek-like wormhole graphics, slo-mo colorized seascapes, mutiplicities of obviously fake computer icons, and shots of athletic competition that, incidentally, show that no one has ever been able to top (or even match) Leni Riefenstahl for filming bodies in motion, edited together with an overlay of video colorization that a 1980s "Dr. Who" producer would have rejected as "too cheesy," add up to a polemic against "civilized violence"? There is no intellectual, emotional, or visceral connection between these images as assembled and mutated by Reggio and way too many digital effects artistes, and the cautionary tale I assume he wanted to produce. With all of the "dramaturgical consultants" involved, no one seems to have pulled his head out the his own feeling of Saying Something Important and considered that they might all be failing to say something new.<br /><br />Only people who watch too much television could make such a film and believe that it's meaningful; this is kindergarten Stan Brakhage, and ultimately gutless in its relentless obviousness. The only irony and tension evident here (unlike in "Koyaanisqatsi" where the relentless beauty and strangeness of time-altered ordinary images forced you to consider their meaning) was when the DVD I was watching jammed and skipped. This is MTV for the Noam Chomsky crowd, based on reflex rather than reflection and signifying nothing. Two stars for the music, which is in Glass's best pomo-Cesar Franck style and features some passionate cello from Yo-Yo Ma. (I hope for his sake that he didn't have to record his parts to a playback of the film; there are some things you shouldn't have to do even for a paycheck.)