Misschien was de regisseur op zoek naar een nieuwe PIRATE (Good Garland and Kelly musical) maar dit slappe muzikale tijdperk is niets voor hem. De stemmen van Sinatra en Kathryn Grayson passen niet goed bij elkaar, en de chemie tussen hen ontbreekt. Het idee dat Sinatra een lieve man is die zich voordoet als wijlen zijn 'bandito' vader is oké, maar hij lijkt zich niet op zijn gemak te voelen in die rol. Wat hier verbazingwekkend en prachtig is, is dat Sinatra een nogal saai nummer kan oppakken en het bijzonder kan laten lijken <0xE2><0x80><0x93> zijn frasering en welsprekendheid als zanger maken dat je het nog eens wilt horen. Als Grayson dezelfde liedjes zingt, is het moeilijk te geloven dat ze niet iets heel anders en lang niet zo interessants zingt. Ze heeft haar grote moment met 'Love Is Where You Find It', wat haar perfect past en laat zien wat ze kan. De foto's zijn prachtig en beide sterren zien er aantrekkelijk uit, net als de kostuums en decors. Co-sterren Mildred Natwick en J. Carroll Nash steken veel energie in het maken van het onmogelijke. Afgezien van het zingen van Sinatra is er een vreemde menage-a-tois-dans met Ricardo Montalban, Cyd Charisse en Ann Miller. Het is fascinerend en vreemd. Montalban en Charisse waren een geweldig dansteam en dit nummer is echt vreemd.
Perhaps the director was trying for another PIRATE (Good Garland and Kelly musical) -- but this lame musical epoch falls flat. Sinatra and Kathryn Graysons voices do not blend well -- and their chemistry together lacks spark. The premise of Sinatra as a sweet guy who tries to impersonate his late "bandito" father is okay, but he seems awkward in the role. What's amazing and wonderful here, is how Sinatra can take a rather insipid song and make it seem special -- his phrasing and eloquence as a singer make you want to hear it again. When Grayson sings the same songs it's hard to believe she's not singing something entirely different and not nearly as interesting. She has her big moment with "Love Is Where You Find It" which suits her perfectly and shows off her abilities. The photography is lucious and both stars look appealing as do the costumes and sets. Co-stars Mildred Natwick and J. Carroll Nash put lots of energy into making the impossible work. Aside from Sinatra's singing there is a strange menage-a-tois dance with Ricardo Montalban, Cyd Charisse and Ann Miller. It's fascinating and weird. Montalban and Charisse were a wonderful dancing team and this number is a real oddity.