Het boek is geweldig. Het is een van mijn lievelingsboeken. De film daarentegen is verbazingwekkend banaal en slecht! Toen ik hoorde dat Damon Ripley zou spelen, wist ik dat deze produktie tot mislukken gedoemd was. Maar ik had niet verwacht dat het zo slecht zou zijn. De acteurs lopen rond en doen heel opzichtig. Afgezien van Law (en zelfs hij is schuldig aan opzichtig gedrag) zijn alle acteurs hier bijna amateuristisch. Italiaans spreken en je haar of je armen bewegen zou je niet als acteren moeten beschouwen. Damon is niet goed gecast. Hij is veel te stijf voor een personage dat verondersteld wordt een kameleon te zijn. Paltrow is te vergeten en Hoffman speelt weer zo'n verwijfd, slijmerig personage. Over typecasting gesproken.<br />Wat?' Het script (dat door de overschatte regisseur is geschreven) is werkelijk onvergeeflijk, omdat het alle subtiele details uit het boek weglaat en veel van zijn eigen details gebruikt, die geen van alle werken! De toevoeging van jazzmuziek is volkomen fout! Ik denk dat Minghella's idee van Italië aan het eind van de jaren vijftig, begin van de jaren zestig is vertroebeld door beelden van Chet Baker die door het Italiaanse landschap rijdt en amore verspreidt. Ja, Minghella is een ware visionair. De film is zo verdomd voor de hand liggend. Die dwaze scène waarin Ripley door een smalle straat vol spiegels rijdt. Heel lachwekkend. Ja, we snappen het! Elk punt of detail komt van een kilometer afstand over, zodat de film het publiek de valse indruk kan geven dat het paranormale gaven heeft. We weten bijvoorbeeld dat de Blanchett-figuur, die aan het begin van de film wordt geïntroduceerd, later alleen maar terugkomt om dingen te compliceren. En de soundtrack is soms volkomen ongepast. Het is een beetje sentimenteel als het dat niet zou moeten zijn. De film duurt te lang en gaat in allerlei zinloze richtingen. Er zijn te veel saaie personages die het landschap bevolken (waarvan er veel niet in het boek voorkomen). Deze film is slecht! Heel slecht!<br />Kennelijk had de zoon van Minghella zijn vader verteld dat de roman van Ripley zijn favoriet was. Vervolgens regisseerde Minghella de film als een soort gunst aan zijn zoon. Nou, de regisseur bereikte inderdaad wat hij zich had voorgenomen: De getalenteerde meneer Ripley, met zijn Hitchcock-aspiraties, is een film die uitsluitend is gemaakt voor kinderen van twaalf jaar oud!
The book is great. It's one of my favorite books ever. The film, on the other hand, is amazingly insipid and bad! When I heard Damon would play Ripley, I knew this production was doomed. But I didn't expect it to be this bad. The actors go around and act very showy. Except for Law (and even he is guilty of some showy acting), all the actors here are near amateurish. Speaking Italian and moving one's arms or hair about shouldn't be considered as acting. Damon is miscast. He's way too stiff for a character that's supposed to be a chameleon. Paltrow is forgettable and Hoffman plays yet another effeminate slimy character. Talk about typecasting.<br /><br />What's really unforgivable about the script (written by the overrated director) is that it completely forgoes every subtle details from the book and comes up with many of its own, and none of them work! The addition of the Jazz music stuff is totally WRONG! I guess Minghella's idea of Italy in the late 50s, early 60s is clouded with images of Chet Baker roaming the Italian countryside and spreading amore. Yep, Minghella is a true visionary. The film is so bleeding obvious. That silly scene when Ripley drives through the narrow street full of mirrors. Very laughable. Yes, we get the point!!! Every point or detail comes across a mile away, so much so that the film might give the audience the false impression that they have psychic powers. We know, for example, that the Blanchett character, introduced at the beginning of the movie, will return later on only complicate things. And the soundtrack, at times, is totally inappropriate. Whimsical when it shouldn't be. The film goes on for too long and in all sorts of pointless directions. There are too many boring characters populating the landscape (many that weren't in the book). This film is bad! Really bad!<br /><br />Apparently, Minghella's son told his father that the Ripley novel was his favorite. Mr. Minghella then proceeded to direct it as a favor of sorts to his son. Well, the director did achieve what he set out to do: Talented Mr. Ripley, with its Hitchcock aspirations, is a film strictly made for 12 year olds!