De geschiedenis en de ervaring van de afgelopen decennia hebben ons laten zien dat intellectuelen die over seks praten over het minst sexy en minst intellectueel zijn wat je kunt doen, maar dat was in 1986 nog niet zo duidelijk. Het idee in deze film is dat deze personages een onverzadigbare drang hebben om troost, geborgenheid en genot te vinden in seksuele handelingen, en dat is in feite het ongezonde motief dat hen voor zichzelf zo onverdraaglijk maakt <0xE2><0x80><0x93> wat ze voor zichzelf verbergen met meer seks. Deze drang is verbonden met 'het verval van het Amerikaanse Rijk', zoals verwoord in een vroeg interview in de film.<br />Het idee is dus dat relatief verachtelijke mensen over seks praten, en dat uit die gesprekken zou moeten blijken hoe verachtelijk ze als mensen zijn. Arcand geeft de film in elk geval kracht en vaart door interessante dingen met de camera te doen, zoals het isoleren van de meeste personages in een enkel beeld, waardoor hun ultieme eenzaamheid wordt onthuld, en het snel tussen hen doorsnijden, waardoor wordt aangetoond dat ze eerder met elkaar in oorlog zijn dan dat ze het met elkaar eens zijn. En Arcand moet toegeven dat dit zo'n beetje het intellectuele leven is, een constante strijd met andere intellectuelen om op te vallen, zelfs als iedereen weet dat opvallen betekent dat je alleen staat. Het is ook precies het soort mentale gepolijstheid in dialogen en verwijzingen naar mensen als Susan Sontag dat arthousefilms zo impopulair maakt bij de populistische bioscoopbezoekers. Al met al neem ik het toch maar aan <0xE2><0x80><0x93> het heeft zijn plaats in het type mensen dat de personages zijn <0xE2><0x80><0x93> het is alleen niet echt interessant of belangrijk voor iemand die die personages niet is.<br />-PolarisDiB.
History and experience over the past couple of decades has shown us that intellectuals talking about sex is about the unsexiest and unintellectual thing anyone can do, but this wasn't quite as obvious back in 1986. Basically, the idea in this film is that these characters insatiable drive to find comfort, security, and pleasure in sexual acts is actually the unhealthy motive that makes them so unbearable to themselves--which they hide from themselves with more sex. This drive is linked to "the decline of the American Empire", as expressed in an early interview within the movie.<br /><br />So the idea is that relatively detestable people talk about sex, and that that talk is supposed to reveal how detestable they are as people. Arcand at least keeps giving it drive and momentum by doing interesting things with the camera such as isolating most of the characters in single frames, revealing their ultimate loneliness, and cutting rapidly between them, showing how they are more at war with each other than they are at agreement. And to give Arcand credit, this is pretty much what intellectual life is, a constant struggle with other intellectuals to stand out, even when everyone knows that standing out means standing alone.<br /><br />But yeah, the characters and action are unsexy and kind of pathetic. I think this film is much more an aspect of its time than it is something meant to last, which makes it kind of dated. It's also the exact type of mental buffing in dialog and references to people like Susan Sontag that makes art-house films so unpopular around the populist entertainment moviegoers. In all, I'll take it anyway--it has its place basically among the exact type of people the characters are--it's just that it's not really interesting or important to anyone who isn't those characters.<br /><br />--PolarisDiB