Brown keerde terug naar zijn rol van het jaar daarvoor (in 'Slaughter') voor deze ruwe vervolgfilm. In het origineel had hij de moord op zijn ouders gewroken door een enorme maffiaorganisatie in Mexico uit de weg te ruimen. Hier is hij degene die wordt achtervolgd (tegengewerkt) door een witwasser, geportretteerd door McMahon. Als de eerste moordaanslag mislukt, komt Brown weer in actie en schopt hij gangsters in het rond terwijl hij zijn nieuwe vriendin Hendry probeert te beschermen. Hoewel de oorspronkelijke film over het geheel genomen een betere en meer samenhangende film was, levert deze alle uitbuiting in veel zwaardere doses, wat hem voor fans van het genre veel aangenamer maakt. Afgezien van een tamelijk saaie openingsscène te paard en een ronduit dodelijke autorit door een stad bij nacht, gaat deze film in een zeer hoog tempo door. Om de paar minuten verschijnt er een of meer van de volgende: drugsgebruik, seks, naaktheid, schietpartijen, moord of een andere actie. Brown is zijn gebruikelijke betrouwbare, beminnelijke zelf, geholpen door zijn verbazingwekkende fysieke aanwezigheid die elke stijfheid in zijn acteerwerk verdoezelt. McMahon is geweldig! Met zijn getinte bril en zijn haar met een scheiding in het midden (!), laat hij zien hoe hij bevelen uitdeelt aan zijn bende boeven en hoort men hoe hij gepassioneerd de liefde bedrijft met zijn in bont gehulde slet. In een rol als deze is Browns sidekick een perverse kick. Stroud maakt indruk als een intense, raciaal geobsedeerde huurmoordenaar, terwijl Peters een vleugje klasse aan zijn rol toevoegt als een rechtschapen politierechercheur die Browns hulp inroept. Jammer genoeg wordt er helemaal niet gerept over Browns oorspronkelijke sidekicks Don Gordon en Stella Stevens. Opeens heeft Brown een vriendin (Hendry) die best aardig is, maar het ontbreekt haar aan de voluptueuze persoonlijkheid die Stevens vroeger had. Williams maakt een waanzinnige draai als pooier die schijnbaar elk meisje uit een bar kan kiezen en haar meteen tot zijn harem kan maken. De cinematografie en de regie zijn minder gepolijst dan die van de eerste film, maar deze film heeft een gedrevenheid en een gevoel van gevaar dat het origineel te boven gaat. De film brengt veel tijd door in het riool van de georganiseerde misdaad, drugs, prostitutie en andere ondeugden, maar door de creativiteit van de actiescènes en het nu schokkende gebrek aan politieke correctheid blijft de belangstelling hangen. Eén vreemd detail: in de eerste film werd een hoofdrolspeler die een belangrijke rol speelde doodgeschoten, maar hier duikt hij op in een andere rol.
Brown returned to his role from the year before (in "Slaughter") for this rough follow-up film. In the original, he had avenged his parents' slaying by wiping out a huge mob organization in Mexico. Here, he is the one being pursued (retaliated against) by a money launderer portrayed by McMahon. When the first assassination attempt fails, Brown is back in action once more, kicking gangster butt all over the place while trying to protect his new girlfriend Hendry. While the original film was, overall, a better and more coherent movie, this one delivers all the exploitation aspects in far heavier doses, making it more pleasing to fans of the genre. Aside from a fairly dreary opening on horseback and a downright deadly car ride down a city street at night, this movie clips along at a very brisk pace. Every few minutes there appears one or more of the following: drug use, sex, nudity, gunplay, murder or some other action. Brown is his usual reliable, amiable self, helped by his amazing physical presence which goes a long way in glossing over any stiffness in his acting. McMahon is a riot! With tinted glasses and his hair parted down the middle (!), he is shown meting out orders to his gang of thugs and is overheard making passionate love to his fur-clad bimbo. Seeing Johnny Carson's sidekick in a role like this is a perverse thrill. Stroud makes an impression as an intense, racially-bigoted hit-man while Peters adds just a tinge of class as an upright police detective who enlists Brown's aid. Sadly, no mention at all is made of Brown's original sidekicks Don Gordon and Stella Stevens. Suddenly, Brown now has a girlfriend (Hendry) who is likable enough, but lacking in the voluptuousness and personality that Stevens had before. Williams does an outrageous turn as a pimp who can seemingly pick any girl out of a bar and make her an instant member of his harem. The cinematography and overall direction is less polished than the first film, but this one does have a drive and a sense of danger that exceeds the original's feel. The film spends a lot of time in the sewage of organized crime, drugs, prostitution and other vices, but it retains interest through the creativity of its action scenes and the now-startling lack of political correctness. One odd note: A key supporting player in the first film was shown getting shot to death, but pops up here in a different role.