De drie hoofdpersonen zijn allemaal hopeloos, en toch heb je maar met één van hen te doen: met Ernesto, die hopeloos verknocht is aan Mercedes. Dat was een deel van de frustratie: dat hij tegen Mercedes schreeuwde dat ze een aanwijzing moest zien te vinden en de waardeloze Harry moest dumpen, maar dat het niet lukte.<br />En dan is er nog de voldoening: Steve Buscemi heeft een geweldige rol als travestiet, en het ontroerende verhaal van Harvey Keitel over zijn vernedering als gorilla in een goedkope tv-film is ongelooflijk. Op het moment dat je het het minst verwacht, houdt Quentin Tarintino een halve monoloog, en maakt Anthony Quinn van Ernesto een rijk man.<br />Steeds weer duiken er grote momenten in het verhaal op, maar uiteindelijk is het moeilijk te zeggen wat je van deze film moet vinden. Er zit geen happy end aan, zelfs geen compleet einde, maar op de een of andere manier voelt het goed.<br />Deze film is vreemd, maar dat ben ik ook; geen wonder dat ik hem leuk vond.
The three main characters are all hopeless, and yet you only feel sorry for one of them: Ernesto, hopelessly devoted to Mercedes. This was part of the frustration: screaming at Mercedes to get a clue and ditch the no-good Harry, to no avail.<br /><br />Then there's the satisfaction: Steve Buscemi has a great part as a transvestite, and Harvey Keitel's moving story of his indignity playing a gorilla for a cheap TV movie is incredible. When you least expect it, Quentin Tarintino is doing half a monologue, and Anthony Quinn turns Ernesto into a wealthy man.<br /><br />Time and again great moments appear in the story, but in the end it's hard to know what to feel about this movie. It doesn't have a happy ending, or even a complete one, but it somehow feels right.<br /><br />This movie is strange, but then so am I; no wonder I liked it.