Ik heb deze film begin jaren negentig gezien, toen hij al een tijdje op VHS te zien was. Destijds vond ik hem interessant, en ik werd vooral getroffen door het Ken Russell-gedeelte, met de visioenen van het verkeersslachtoffer bij de triage en de operatie.<br />Gisteravond, bij een herhaling van de nieuwste Indiana Jones-film, leidde het visioen van John Hurt tot een onverwachte flashback naar 'Aria', waaraan ik in geen jaren had gedacht, en de plotselinge herinnering aan het stuk van Russell zelf was genoeg om even een uitbarsting van tranen te veroorzaken. Als ik deze observatie kan maken, zie ik met belangstelling de haat-liefdereactie die mensen op het Russell-segment hebben geuit, en ik heb dit interessante verschil in andere films ontdekt die in diep trauma en de nawerking daarvan graven. Sommige worden interessant, andere NIET.<br />Ik zie aan de commentaren en de recensies dat het algemene werk mensen op verschillende manieren raakte. Dit is hoe het mij beïnvloedde en beïnvloedt.
I saw this movie in the early 1990's when it had been out on VHS for a little while. At the time, I found it to be interesting, and was especially struck by the Ken Russell segment, with the visions of the accident victim in triage and surgery.<br /><br />Last night, at a 2nd-run showing of the latest Indiana Jones movie, the vision of John Hurt prompted an unexpected flashback to "Aria", which I had not thought of in years, and the sudden memory of the Russell piece itself was enough to cause an outbreak of tears for a little bit.<br /><br />If I can make this observation, I note with interest the love-hate reaction that people have expressed to the Russell segment, and I have found this interesting difference in other movies that delve into deep trauma and its aftereffects. Some GET it, others DO NOT, interesting.<br /><br />I see by the comments and the rating that the overall work hit people in various ways. This is how it affected and affects me.