De meeste mensen zullen Yul Brynners grootste prestatie vinden dat hij de heerser van Siam speelde in _THE KING AND I_. Het gaf hem in elk geval een groot aantal stemmingen om zijn vaardigheden te testen, van komisch tot tragisch, van gretig om te leren domineren tot hatelijk. Het toonde hem ook zijn voordeel als 'praatzanger' en danser. En omdat het ook zijn Tony Award-winnende optreden op Broadway was, kon de film ons ook iets van de grote Broadway-optredens laten zien.<br />Maar hij speelde ook in andere films die zijn talenten toonden, zoals _THE KING AND I_. Zijn komische beurt om nog eens met gevoel te spelen was heel leuk. Net als zijn rol als generaal Bunin in _ANASTASIA_, of zijn rol als Ramses in _THE_ _TEN_ _COMMANDMENTS_. Toch kwam hij bijna in de buurt van een opvolger van Eric Von Stroheim in de jaren vijftig als 'de man die je het liefst haat'. Een zekere kwetsbaarheid in zijn acteerwerk en rollen maakten hem geliefd bij het filmpubliek, zelfs nadat hij zijn beste jaren als ster achter zich had gelaten <0xE2><0x80><0x93> en hij trok zich steeds meer terug en herhaalde de koning van Siam op televisie en op het toneel.<br />Voor mij is zijn beste rol in dit drama uit 1959 met Deborah Kerr, Jason Robards jr., Robert Morley, E.G. Marshall, Anne Jackson en Ronnie Howard. De film speelt zich af in tamelijk moderne tijden <0xE2><0x80><0x93> het kruitvat dat Hongarije in 1956 was, toen het er even naar uitzag dat het IJzeren Gordijn daar onder de hervormingen van de Hongaarse patriot Imre Nagy en zijn aanhangers zou instorten. Maar de Hongaarse revolutie stortte in door een slechte timing. De Russen en hun Poolse en Oost-Duitse bondgenoten stuurden tanks om de opstand de kop in te drukken (en arresteerden en executeerden Nagy en andere hervormers). Het Westen hield zich afzijdig en liet dit gebeuren: Engeland en Frankrijk waren verstrikt geraakt in de Suez-crisis en de Verenigde Staten hadden hen en Israël berispt omdat ze Egypte hadden aangevallen. Door toedoen van drie trouwe bondgenoten van de Verenigde Staten. Het Westen vond het moeilijk om de overkill van de Sovjet-Unie te veroordelen. Het was een ongelukkige situatie, en de Hongaren zijn nooit vergeten hoe ze in die situatie in de steek zijn gelaten.<br />In de film speelt Brynner majoor Soerov, een Russische inlichtingenofficier die uitkijkt naar een aantal leiders van de Hongaarse opstand, onder wie Paul Kedes (Jason Robards). Het is mogelijk dat Kedes hulp krijgt van een stel westerlingen op een bustocht door Hongarije, onder leiding van Robert Morley (onder wie Marshall, Jackson, Howard en Kerr). Die laatsten verblijven in een hotel terwijl hun bus wordt gerepareerd, en Brynner maakt een praatje met hen, in de hoop een aanwijzing te vinden over de verblijfplaats van Robards. Maar Brynner is een mens <0xE2><0x80><0x93> hij probeert bij deze mensen in de gunst te komen (die hem allemaal als een monster zien), en als hij dan een beetje te veel heeft gedronken, confronteert hij hen met de vragen die historici sinds 1945 hebben beziggehouden: hoe komt het (zelfs als je opmerkt dat Rusland de leiding had over Stalin) dat de betrekkingen tussen Rusland en het Westen zo snel bekoelden? De bondgenoten hadden over het algemeen goed samengewerkt van 1941 tot 1945, maar na Jalta en Potsdam barstten alle soorten wederzijdse verdenkingen los. Moesten ze dat wel doen? Soerov is een goed officier, maar hij wordt verscheurd door loyaliteit aan de communistische regimes in de Sovjet-Unie en in Hongarije, die hij steunt, en door zijn groeiende genegenheid voor Kerr, die Robards verbergt, maar ook bereid is de meer menselijke kant van de Russische majoor op te merken. En terwijl de film zijn tragische climax bereikt, kijken we toe terwijl Soerov moet beslissen of hij zijn plichtsgevoel zal volgen of medelijden zal hebben met Kerr, Robards en de andere westerlingen die willen vertrekken. Het wordt een ware strijd voor hem <0xE2><0x80><0x93> en een die hij misschien veel te laat zal winnen. Het was een geweldige film over een tragedie in Europa na de oorlog, en misschien wel de meest bedachtzame rol die Yul Brynner ooit had gespeeld.
Most people will consider that Yul Brynner's greatest performance was as the ruler of Siam in THE KING AND I. Certainly it gave him a wide variety of moods to test his abilities in, from comic, to tragic, from eager to learn to dominating to hateful. It also showed him to advantage as a "talk singer" and a dancer. Finally, as it was also his Tony Award winning performance from Broadway, the film allowed us to capture something of the great Broadway performance as well.<br /><br />But he did other movies that showed his talents as well as THE KING AND I. His comic turn in ONCE MORE WITH FEELING was quite nice. So was his performance as General Bunin in ANASTASIA, or his Ramses in THE TEN COMMANDMENTS. Yet he came terribly close to being a 1950s successor to Eric Von Stroheim as "the man you love to hate." A certain vulnerability in his acting and roles endeared him to the movie public, even after his best years as a star were behind him - and he retreated more and more to repeating the King of Siam on television and the stage.<br /><br />To me, his finest performance is in this 1959 drama with Deborah Kerr, Jason Robards Jr., Robert Morley, E. G. Marshall, Anne Jackson, and Ronnie Howard. The film is set in pretty modern times - the powder-keg that was Hungary in 1956, when briefly it looked like the Iron Curtain was about to collapse there under the reforms of Hungarian patriot Imre Nagy and his supporters. But the Hungarian Revolution collapsed due to bad timing. The Russians and their Polish and East German allies sent tanks in to crush the revolt (and arrested and executed Nagy and other reformers). The West stood by and let this happen: England and France had gotten caught in the Suez crisis, and the U.S. had berated them and Israel for attacking Egypt. Due to the actions of three close allies of the U.S., the West found it hard to condemn the overkill of the Soviet Union. It was an unfortunate situation, and the Hungarians have never forgotten how they were abandoned in it.<br /><br />In the film Brynner is Major Surov, a Russian intelligence officer who is watching for some of the leaders of the Hungarian revolt, one of whom is Paul Kedes (Jason Robards). Kedes may be getting assistance from some westerners on a bus tour through Hungary, led by Robert Morley (including Marshall, Jackson, and Howard, and Kerr). The latter are being kept in a hotel while their bus is being repaired, and Brynner mingles with them, hoping for a lead to the whereabouts of Robards. But Brynner is human - he tries to be ingratiating with these people (all of whom see him as a monster), and in sequence, when he has drunk a little too much, he confronts them with the questions that has bothered historians since 1945: How is it (even if one notes that Russia had Stalin in charge) that relations between Russia and the West collapsed so quickly? The allies, on the whole, had worked well together from 1941 to 1945, but after Yalta and Potsdam all types of mutual suspicions just erupted. Did they have to? Surov is a good officer, but he is torn in half by loyalty to the Communist regimes in the Soviet Union and in Hungary that he supports, and his growing fondness towards Kerr, who is hiding Robards but is also willing to note the more human side of the Russian major. And as the film reaches it's tragic climax, we watch as Surov has to decide if he will follow his sense of duty, or take pity on Kerr, Robards, and the other westerners who want to leave. It becomes a true struggle for him - and one that he may win far too late. It was a great film about a tragedy of post war Europe, and possibly the most thoughtful role Yul Brynner ever portrayed.