'Veel van de films die ik heb gemaakt, hadden 50 jaar geleden net zo goed kunnen werken, en dat komt alleen maar doordat ik een hoop ouderwetse normen en waarden hanteer.'<br />Punten.<br />1. Hoewel deze film een losjes gebaseerde remake is van 'A Guy Named Joe', leent hij zich ook goed voor 'A Matter of Life and Death' en 'Wings of Desire'.<br />2. Dit was Spielbergs tweede poging om Frank Capra te worden.<br />3. Spielberg heeft vaak gezegd dat hij een 'Frank Capra-film' wil maken in de trant van 'It's A Wonderful Life' en 'Mrs. Smith Goes To Washington'. Te oordelen naar zijn recente pogingen om een 'Harvey' te maken, is dat niet zo vreemd. Het lijkt erop dat Spielberg deze droom nog steeds koestert, dat de regisseur terecht niet tevreden is met zijn laatste 3 films in Capracorn.<br />4. Critici uit die tijd zeiden dat de ingewikkelde actiescènes afleidden van de romantiek van de film, maar dat is eigenlijk helemaal niet het probleem. Het probleem is dat 'Always' veel meer special effects nodig heeft om ons af te leiden van het feit dat Spielberg geen enkele dialooglijn kan filmen die niet in een uitroepteken eindigt.<br />5. De film zit vol komedies die gewoon niet werken. Spielbergs komische voorkeuren zijn niet erg verfijnd en lijken regelrecht uit de komedies van 1950 en Looney Tune te komen. Deze overdreven capriolen werken misschien in een tekenfilmwereld, maar in een film lijkt het gewoon een vreemd huwelijk.<br />6. Het hoofdpersonage van de film komt over als broer en zus, niet als geliefden. Spielbergs films zijn altijd al op seks en intimiteit gespitst geweest, maar deze film gaat tot het uiterste: zij is een geestige wildebras en hij is een geestige oude man. Ze zijn eerder irritant dan vertederend.<br />7. De film bevat één goede scène, waarin John Goodman een discussie voert met Holly Hunter, maar de personages zijn voor het grootste deel te irritant. Er is geen subtiliteit, elke emotie wordt overdreven, elke grap wordt bedacht, elke scène is vol onnodige drukte.<br />8. 'Always' en 'Hook' leerden Spielberg hoe hij het publiek moest bedotten. Na hun mislukking (en de twee financiële mislukkingen van 'The Color Purple' en 'Empire of the Sun') dumpte Spielberg de maffe kleurencinema van 'Color Purple' en 'Empire of the Sun' ten gunste van de meer verzadigde 'zwart-wit'-werelden van 'Schindler's List', 'M<0xC3><0xBC>nchen', 'Minority Report' en 'Saving Private Ryan'. Vanaf dat moment werden'minder licht' en 'donkerfilm' gelijkgesteld aan'serieuze onderwerpen'.<br />9. Na het financiële succes van elke 'donkere film' grijpt Spielberg weer terug op zijn kleurencinema en valt weer plat op zijn gezicht. 'Amistad' volgt op 'Schindler's List', 'AI' volgt op 'Ryan' en 'Lincoln' zal volgen op 'M<0xC3><0xBC>nchen'. In de filmwereld wordt altijd denigrerend gedaan over films omdat ze te smakeloos, sentimenteel, afgezaagd en kitscherig zijn, maar de waarheid is dat al die'serieuze' films net zo zouden aanvoelen als je ze wegdenkt.<br />10. Spielberg heeft sinds de jaren zeventig geprobeerd zich te onderscheiden van de andere ranzige regisseurs (Scorsese, De Palma, Coppola et cetera) door te doen alsof hij een 'optimist' en een 'humanist' is. Hij zou dat zelf ook herhaaldelijk zeggen tijdens vele interviews aan het eind van de jaren zeventig. De werkelijkheid is echter dat hij waarschijnlijk de grootste sadist van al die regisseurs is, omdat de vorm van zijn films vaak de inhoud ondermijnt en de kassa's altijd vollopen als ze hun oogverblindende slachtpartijen tentoonstellen.<br />11. Het feit dat Spielberg er niet in slaagt contact te leggen met een van de personages in 'Always' en het plezier dat hij toont in plaats daarvan bij het filmen van bosbranden, neerstortende vliegtuigen et cetera, maakt de rest van zijn filmografie perfect samenhangend. Mensen die wegvluchten voor dinosaurussen, haaien, nazi's, statieven, stenen et cetera... dat is waar Spielberg van geniet. Maar op het moment dat zijn personages ophouden met praten, vernietigt alles zichzelf. Met andere woorden, een film als 'Amistad' faalde omdat er niet genoeg zwarten stierven en te veel blanken praatten.<br />12. De vliegende scènes van de film zijn niet opgewassen tegen het standaardwerk van de megahit 'Top Gun', een paar jaar eerder. Natuurlijk, als je 'vijand' een bosbrand is, is het moeilijk om er een film van te maken.<br />13. Mislukkingen als '1941', 'Hook', 'Always' Vaak zijn de meer succesvolle films van Spielberg veel verhelderender. Ze onthullen het stalen geraamte onder de techniek. Ze laten zien hoe de achtbaan in het pretpark eruitziet als hij niet werkt, en onthullen het vacu<0xC3><0xBC>m onder de kapotte apparatuur.<br /><0x3E><0x3E> Er is één goede scène (twee acteurs in een kamer, die gewoon improviseren), maar dat is voornamelijk een irritante film met een voorspelbaar script.<br /><0x3E><0x3E> Het bekijken waard.
"A lot of the films I've made probably could have worked just as well 50 years ago, and that's just because I have a lot of old-fashion values." - Steven Spielberg<br /><br />Some points..<br /><br />1. Though this film is a loose remake of "A Guy Named Joe", it also borrows heavily from "A Matter of Life and Death" and "Wings of Desire".<br /><br />2. This was Spielberg's second attempt at being Frank Capra. <br /><br />3. Spielberg has often said that he wishes to make a "Frank Capra movie" in the vein of "It's A Wonderful Life" and "Mrs Smith Goes To Washington". Judging from his recent attempts to get a "Harvey" remake off the ground, it seems as though Spielberg still holds this dream, the director rightfully not satisfied with his last 3 ventures into Capracorn.<br /><br />4. Critics at the time bashed "Always", stating that the elaborate action sequences distracted from the film's romance, but that's really not the problem at all. The problem is that "Always" needs a lot more special effects to distract us from the fact that Spielberg can't film any line of dialogue that doesn't end in an exclamation point.<br /><br />5. The film is filled with comedy that just doesn't work. Spielberg's comedic tastes aren't very sophisticated, and seem to be ripped right out of 1950's screwballs and Looney Tune cartoons. These exaggerated antics may work in a cartoon universe, but in a film it just seems like an odd marriage.<br /><br />6. The film's lead couple come across as brother and sister, not lovers. Spielberg's films have always being apprehensive toward sex and intimacy, but this film goes to extreme lengths: she's a wisecracking tomboy and he's a wisecracking old man. They're more irritating than endearing.<br /><br />7. The film contains one good scene, in which John Goodman argues with Holly Hunter, but for the most part the film's characters are too annoying. There's no subtlety, every emotion overplayed, every joke over designed, every sequence filled with unnecessary busyness.<br /><br />8. "Always" and "Hook" taught Spielberg how to con audiences. After their failure (and the twin financial failures of "The Color Purple" and "Empire of the Sun") Spielberg dumped the goofy colour cinematography of "Color Purple" and "Empire of the Sun" in favour for the more desaturated "black and white" worlds of "Schindler's List", "Munich", "Minority Report" and "Saving Private Ryan". From here on, "less light" and "dark cinematography" became equated with "serious topics".<br /><br />9. After the financial success of each "dark film" Spielberg reverts back to his colour cinematography, and falls flat on his face once again. "Amistad" followed "Schindler's List", "AI" followed "Ryan" and "Lincoln" will follow "Munich". These "colour" films are always bashed for being too tacky, sentimental, corny and hokey, but the truth is, if you removed the desaturation, all these "serious" films would feel the same way.<br /><br />10. Since the 70s, Spielberg has tried to differentiate himself from the other brat pack directors (Scorsese, De Palma, Coppola etc), by pretending to be an "optimist" and "humanist". He would himself state this repeatedly during many interviews in the late 70s. The reality, though, is that he is probably the biggest sadist of all these directors, the very form of his films often undermining their content, their very box office performances always proportionate to their dazzling displays of carnage. <br /><br />11. The failure of Spielberg to connect with any of the characters in "Always", and the relish he shows, instead, for filming forest fires, air-planes crashing etc, perfectly encapsulates the rest of his filmography. People running from dinosaurs, sharks, Nazis, tripods, rocks etc...this is what Spielberg delights in. The moment his characters stop to speak, however, everything self-destructs. A film like "Amistad" failed, in other words, because not enough blacks died and too many whites talked.<br /><br />12. The film's flying scenes aren't up to the standard's set several years earlier in the mega-hit "Top Gun". Of course, when your "enemy" is a forest fire, it's hard to make things cinematic.<br /><br />13. Failures like "1941", "Hook", "Always" etc are often more illuminating that Spielberg's more successful films. They reveal the steel skeleton beneath the technique. They show what the amusement park ride looks like when its not working, revealing the vacuum beneath the broken machinery.<br /><br />5/10  There's one good sequence here (two actors in a room, simply improvising), but this is mostly an annoying picture with a predictable script.<br /><br />Worth one viewing.