Owen houdt van zijn mama... alleen zou hij nog meer van haar houden als ze onder de groene zoden lag in deze donkere, luidruchtige komedie die zowel de sterren als de regisseur Danny DeVito is, met bewonderenswaardige hulp van Billy Crystal en Anne Ramsey in de titelrol.<br />'Gooi Mama Uit De Trein' is een geweldige komedie, ook al is het geen geweldige film. De scènes zijn te oppervlakkig en het einde voelt minder organisch dan vastgespijkerd. Maar het grootste deel van de rit is het een bloedstollende rit, waarbij Crystal en DeVito gebruik maken van hun geweldige acteertalent terwijl ze hun eigen stripverhaal schrijven dat de essentie van een worstelende schrijver weergeeft (DeVito is enthousiast maar heeft geen talent; Crystal is geblokkeerd en verbitterd).<br /><br />' Professor Donner gelooft dat zijn ex-vrouw zijn boek (met de onfortuinlijke titel 'Hete Vuur') heeft gestolen en dat ze niet meer kan schrijven dan de eerste regel van zijn volgende boek, wat niet meevalt. Hij geeft een cursus creatief schrijven aan middelmatige studenten, onder wie een vrouw van middelbare leeftijd die Tom Clancy-achtige fictie schrijft, maar niet weet wat de onderzeebootkapitein allemaal zegt; en een verkoper van bekledingsstoffen die zijn levensverhaal wil schrijven. Mr. Pinski is waarschijnlijk het grappigste personage voor een lach-per-minuten-op-het-scherm, een rare snuiter met een halsdoek om die literatuur ziet als een excuus om zijn opus te schrijven: '100 Meisjes Die Ik Leuk Zou Vinden Aan Pork'.<br />Dan is er nog DeVito's Owen Lift, die zichzelf de'sterrenleerling' van professor Donner noemt, ook al wil de leraar dat niet. Owen is een ietwat ongebruikelijk personage om in een film te spelen, een man van achter in de dertig die samenwoont met zijn bazige moeder, Anne Ramsey, die hem 'lul' en andere vertederende dingen noemt. In elke andere film zou ons gevraagd worden om medelijden te hebben met Owen, maar 'Gooi Mama Uit De Trein' stapelt de wreedheden van het leven voor de lol op dit zielige hoopje mens en verwacht van ons dat we meespelen. Dat is een van de belangrijkste redenen waarom deze film waarschijnlijk veel mensen het leven kost.<br />Voor degenen onder ons die de humor van deze figuur inzien, zich zelfs met hem identificeren, en de rest van wat we hier zien als een lolletje beschouwen, is het dat wel.' Het is niet zo moeilijk om mee te gaan in het grotere spel dat deze komedie speelt. Hij vraagt ons geamuseerd toe te kijken terwijl Owen de hulp van professor Donner inroept bij een plan om zijn moeder te vermoorden. In feite gaat hij eerst naar Hawaï om Donners gehate ex te vermoorden en zegt dan tegen de professor dat het zijn beurt is om mevrouw Lift te vermoorden, 'het uitwisselen van moorden', zoals te zien is in Hitchcocks 'Strangers On A Train'.<br /><br />Als regisseur vult DeVito de optredens van zijn acteurs niet alleen aan met scènes waarin de nadruk ligt op dialogen, maar hij doet ook een paar gewaagde visuele uitspraken, waarbij hij stukjes amusante onwerkelijkheid aanbrengt om het publiek alert te houden (en om te voorkomen dat het de dingen te serieus neemt). Ook schrijver Stu Silver doet zijn best, en hij zorgt ervoor dat iedereen blijft lachen om zijn citaten. 'Je hebt hier ratten zo groot als Oldsmobiles.' 'Ze is geen vrouw... Ze is de Terminator.' 'Eén moord en ik ben Jack the Ripper.' Dat zijn allemaal woorden van Crystal, maar een paar van de grappigste regels, die alleen in de context werken maar absoluut dodelijk zijn, zijn van De Vito en Ramsey. Volgens de IMDb heeft Silver hierna nooit meer een scenario geschreven, en dat is jammer, want hij had er echt talent voor.<br />De beste scène in deze film, waarin Crystal en Ramsey elkaar ontmoeten, werd in zijn geheel gebruikt als een theaterpresentatie voor de 'toekomstige attractie', de enige keer dat ik een film op die manier heb zien promoten. Owen stelt de professor aan zijn moeder voor als 'nicht Patty', en als mama zegt dat hij geen nicht Patty heeft, raakt Owen in paniek. 'Je hebt tegen me gelogen,' schreeuwt hij en slaat met een pan tegen het voorhoofd van de professor.<br />Natuurlijk zou de professor in werkelijkheid niet iets geestigs vanaf de vloer kreunen, maar 'Gooi Mama Uit De Trein' werkt goed op zulke momenten, als hij zijn Looney Tunes-vibe ten volle weet uit te dragen. De Vito is natuurlijk niet uit films verdwenen, maar het is een raadsel waarom hij de regisseursbelofte van deze film niet nakomt. Misschien komt dat doordat, net als 'Gooi Mama Uit De Trein', zijn visie niet in de smaak valt bij iedereen. Dat is het.' Jammer voor diegenen onder ons die dit keer op keer kunnen zien en het leuk vinden.
Owen loves his Mamma...only he'd love her better six feet under in this dark, laugh-out-loud comedy that both stars and is directed by Danny DeVito, with admirable assists from Billy Crystal and Anne Ramsey in the title role.<br /><br />"Throw Momma From The Train" is a terrific comedy, even if it isn't a great film. It's too shallow in parts, and the ending feels less organic than tacked on. But it's a gut-splitting ride most of the way, with Crystal and DeVito employing great screen chemistry while working their own separate comic takes on the essence of being a struggling writer (DeVito is avid but untalented; Crystal is blocked and bitter).<br /><br />Crystal's Professor Donner believes his ex-wife stole his book (the unfortunately titled "Hot Fire") and can't write more than the opening line of his next book, which doesn't come easy. He teaches a creative writing class of budding mediocrities, including a middle-aged woman who writes Tom Clancy-type fiction but doesn't know what that thing is the submarine captain speaks through; and an upholstery salesman who wants to write the story of his life. Mr. Pinsky is probably the funniest character for laughs-per-minutes-on-screen, an ascot-wearing weirdo who sees literature as an excuse to write his opus: "100 Girls I'd Like To Pork."<br /><br />Then there's DeVito's Owen Lift, who calls himself Professor Donner's "star pupil" even though the teacher won't read his work in class. Owen is a somewhat unusual character to star in a movie, a man-child in his late 30s who lives with his overbearing mother, Anne Ramsey, who calls him "lardass" and other endearing sentiments. In any other movie, we'd be asked to feel sorry for Owen, but "Throw Momma From The Train" piles life's cruelties onto this sad sack for laughs and expects us to go along. That's one big reason why this film probably loses a lot of people.<br /><br />For those of us who enjoy the humor of this character, even identifying with him, and take the rest of what we see here as a lark, it's not as big a stretch to go along with the bigger gambit this comedy takes, asking us to watch in amusement while Owen enlists Professor Donner's help in a plan to kill his mother. Actually, he first goes to Hawaii to kill Donner's hated ex, then tells the professor it's his turn to kill Mrs. Lift, "swapping murders" as seen in Hitchcock's "Strangers On A Train."<br /><br />As a director, DeVito not only complements his actors' performances with scene-setting that places the accent on dialogue, he makes some bold visual statements, throwing in bits of amusing unreality to keep the audience on its toes (and away from taking things too seriously.)<br /><br />Also helping matters is writer Stu Silver, who keeps the laughs coming with his quotable patter. "You got rats the size of Oldsmobiles here." "She's not a woman...She's the Terminator." "One little murder and I'm Jack the Ripper." Those are all Crystal's words, but some of the funniest lines, which work only in context but absolutely kill, are DeVito's and Ramsey's. Apparently Silver never wrote another screenplay after this, according to the IMDb, and that's a shame, because he had real talent for it.<br /><br />The best scene in this movie, when Crystal meets Ramsey, was actually used in its entirety as a theatrical 'coming attraction' presentation, the only time I've seen a movie promoted that way. Owen introduces the professor to his mother as 'Cousin Patty,' and when Momma says he doesn't have a Cousin Patty, panicky Owen loses it. 'You lied to me,' he yells out, slamming the professor's forehead with a pan.<br /><br />Of course, in reality the professor wouldn't groan out something witty from the floor, but 'Throw Momma From The Train' works effectively at such moments, when playing its Looney Tunes vibe for all its worth. DeVito hasn't disappeared from films, of course, but it's a mystery why he hasn't really followed up on the directorial promise of this movie. Maybe it's because, as 'Throw Momma From The Train's lack of mainstream success shows, his kind of vision isn't to everyone's tastes. That's too bad for those of us who can watch this over and over, and like it.