Ik weet niet precies wat me zo intrigeert aan deze film. Hij is korrelig, slecht geschreven, verbleekt, vaak belachelijk en op veel punten verdovend saai (degene met wie ik ernaar keek, viel twee keer in slaap). En toch is er iets in deze film wat me fascineert, hoewel ik niet precies weet wat; misschien het personage van Sam, een enorme voormalige patiënte die door de voormalige hoofddokter is gemanipuleerd en die voortdurend op een ijslolly zuigt), of de fantastisch gespeelde hoofddokter (ik ben haar naam vergeten).<br />Hoe dan ook, kijk ernaar en vorm je eigen mening; het heeft een van de mooiste eindes die ik ooit in een film heb gezien.
I'm not sure what intrigues me about this movie so. It is grainy, poorly written, bleached out, often ridiculous, and at many points mind numbingly dull (the person I was watching it with fell asleep twice.) And yet there is something in this film that fascinates me, though I am not sure what; perhaps the character of Sam, an enormous former patient who was lobotimized by the former head doctor and who is perpetually sucking on an ice pop), or the marvelously played head doctor (I forget her name).<br /><br />Anyway, watch it and form you're own opinion; it has one of the greatest endings I have seen in film.