Dit is zo ongeveer een van de stomste dingen die ik ooit heb gezien. Het is misschien niet de slechtste film die ooit is gemaakt, maar als je niet al te veel slechte films hebt gezien, zou dit wel eens je top tien van de slechtste films kunnen zijn. Als je bedenkt wat er in 1933 met de oorspronkelijke 'King Kong' is bereikt, moet je je afvragen waarom iemand zich zo diep zou verlagen om dit debacle te creëren. En als je dan nog een stap verder gaat en je beseft dat de kwantumsprong naar 'Star Wars' het jaar daarop een nieuw niveau in sf-amusement heeft bereikt, zal dit aanbod je tegelijkertijd aan het lachen en aan het huilen maken. <br /><0x3E> Laat me u nu eens vragen wat de professor (Peter Cushing) bezielde om een paraplu mee te nemen als eersteklas ondergronds onderzoeksmateriaal voor de tocht naar de kern van de aarde? Goed, het was nuttig om de papegaai/tyrannosaurus (een papegaai?) in het begin op een afstand te houden, maar kom nou. Om de een of andere reden denk ik niet dat Edgar Rice Burrough dit in gedachten had toen hij zijn verhalen over Pellucidar schreef. Hij dacht waarschijnlijk ook niet aan Caroline Munro als prinses Dia, waarschijnlijk de enige verzachtende omstandigheid voor deze hele escapade.<br /><0x3E> Er was tenminste één pseudo-wetenschappelijke verklaring waar ik een kick van kreeg; ik ben altijd op zoek naar een verklaring in dit soort films. Zo moest de hemel in de kern van de aarde in werkelijkheid de onderkant van de aardkorst zijn, wat die etherische roze gloed verklaarde. Maar hoe ik ook mijn best deed, het verhaal kon me niet op de een of andere manier op een idee brengen over Hoojah de Sluwe of Jubal de Lelijke, laat staan over die maffe half mens, half pterodactylusachtige wezens. Om de woorden van de goede professor te parafraseren: 'Je kunt me niet mesmeriseren, ik let op!'
This is just about one of the dumbest things I've ever seen. Maybe not a worst movie ever contender, but if you haven't seen that many bad ones, this could easily make your Top Ten Worst List. When you consider what was achieved in 1933 with the original "King Kong", you've got to ask yourself why anyone would stoop so low as to produce this debacle. Then, taking it one step further and realizing that the quantum leap to "Star Wars" the following year achieved a new level in sci-fi entertainment, this offering will make you laugh and cry at the same time.<br /><br />Now let me ask you, what would possess the Professor (Peter Cushing) to bring along an umbrella as a prime piece of subterranean research equipment for the ride to the earth's core? OK, so it was useful in fending off the parrot/tyrannosaur (parrotosaurus?) in the early going, but come on. Somehow I don't think this is what Edgar Rice Burrough's had in mind when he wrote his tales of Pellucidar. He probably didn't have Caroline Munro in mind either as Princess Dia, probably the only redeeming factor to this whole escapade.<br /><br />At least there was one bit of pseudo-scientific explanation that I got a kick out of; I'm always looking for one in films like this. That would have to be how the sky at the earth's core was really the underside of the earth's crust, explaining that ethereal pinkish glow. But try as it might, the story just couldn't hook me in a way to find anything at all interesting about Hoojah the Sly One or Jubal the Ugly One, much less those goofy half man, half pterodactyl creatures. To paraphrase the good professor - "You cannot mesmerize me, I'm paying attention!"