Deze film pretendeert een karakterstudie van perversie te zijn. Sommige recensenten hebben zich laten misleiden door de veronderstelling dat de film, omdat er perversie in voorkomt, psychologisch diepzinnig is; in werkelijkheid is de film, gezien het wellustige materiaal, verrassend saai en oppervlakkig, zonder enige motivatie. Waarom is de hoofdpersoon zoals ze is? Dat zul je niet uit het script opmaken. Voor een betere behandeling van hetzelfde thema (en een onderhoudender film) kun je Bunuels Belle de Jour proberen.
This movie purports to be a character study of perversion. Some reviewers have been gulled into assuming that because perversion is depicted, the film is psychologically deep; actually, considering the salacious material, it is surprisingly tedious and shallow, with no motivational substance. Why is the main character the way she is? You won't find out from the script. For a better treatment of the same theme (and a more entertaining movie), try Bunuel's Belle de Jour.