Ik heb er vreselijk spijt van! Waar de Lubitsch-film betoverend was, schitterend, vol geest en elegantie, is deze alleen maar <0xE2><0x80><0x93> gekleurd! Lana ziet eruit als 51 (in feite was ze op dat moment 31, maar ze is duidelijk depressief) en probeert een verlegen en saai meisje te spelen. Denk aan Jeanette McDonald, die de rol van de weduwe een dubbele bodem gaf door met graaf Danilo te'spelen'. Dat Lana een operette moest spelen, hoewel ze niet kon zingen <0xE2><0x80><0x93> gek! Ze zingt maar één liedje <0xE2><0x80><0x93> de titelrol van een Lehar-operetta, dat is echt grappig! Het enige echt goede is de grote walsscène aan het eind: betoverend! En <0xE2><0x80><0x93> na deze scène te hebben gezien <0xE2><0x80><0x93> een blik te hebben geworpen op de introductiewals in 'Gentlemen Prefer Blondes'!
I feel terribly sorry! Where the Lubitsch-pic was enchanting, marvelous, full of spirit and elegance, this one here is only - colored! Lana looks like 51 (in fact she was 31 at that time, but obviously depressive) and tries to play a shy and dull girlie. Think of Jeanette McDonald, who gave the role of the widow a double-faced depth by "playing" with Count Danilo. That Lana had to play an operetta although unable to sing - crazy! She only sings one song - the title role of an Lehar-operetta, that is really funny! The only really good thing is the great waltz scene at the end: glamorous! And - after watching this scene - have a look at the introducing waltz scene in "Gentlemen Prefer Blondes"! Any similarities?