De film gebruikt toevallige gebeurtenissen van historische betekenis als achtergrond en kruist kriskras de levens en tijdslijnen van de drie hoofdpersonen. Met welk doel, zou je kunnen vragen. Het probleem met deze film is dat het script het'verhaal' wordt, niet de hoofdpersonen of hun levens.<br />Het begint met een stel rijke, doelloze studenten (en een paar niet-zo-rijken ook) die in de Naxalite-beweging worden meegesleept. Er volgen affaires, afwijzingen en scheidingen. De mensen gaan hun eigen weg, schijnbaar. Tot de heldin zich aan hen opdringt. Niet één keer, maar twee keer. Na een pauze in de 'Beweging' is de volgende horde voor deze drie de noodtoestand die het land wordt opgelegd door Indira Gandhi. Veel politieke figuren zwerven rond zonder duidelijke reden. De subplots zijn te gekunsteld en leveren geen logisch geheel op.<br />De film probeert een vals ritme op te leggen, maar bereikt nooit een echt ritme. Soms is de film nauwelijks samenhangend en is er geen sprake van rijping of groei in de kringen van de 3 ex-vriendjes. Zelfs als ze waarschijnlijk getrouwd, verloofd, gesetteld of wat dan ook zijn, willen ze maar al te graag alles achter zich laten en naar een dorp gaan om seks te hebben met de ex-minnaar of ex-vlam. Wat een vruchtbare verbeeldingskracht heeft de filmschrijver. Er worden zoveel 4-letterwoorden gebruikt zonder enig rijm of reden, dat het ronduit beledigend is! <br />Chitrangda Singh heeft een afschuwelijk Amerikaans accent dat ze niet probeert te verbergen. Het is afzichtelijk om uit d'r mond een clichédialoog te horen als 'Wat is d'r aan de hand? Ik dacht dat je niet zou komen' (dit, na de helse nachtmerrie die ze net achter de rug heeft) of, in het begin, 'Ik waardeer je bezorgdheid, maar ik kan wel voor mezelf zorgen'. Jakkes. Wat voor clown heeft de dialogen hiervoor geschreven? Ze nodigt d'r vriendin uit voor een kop 'Zuid-Indisch' (niet minder) koffie, wenst d'r iemand goedemorgen en wordt vervolgens Goedenacht gewenst door iemand anders in de familie. Wat is d'r aan de hand?!?<br />De talloze niet-geregistreerde dorpelingen en stamleden zijn de beste acteurs. De regie is echt wispelturig met te veel onderbrekingen. Sudhir Misra, die duidelijk zijn best deed om een stoutmoedige verklaring af te leggen, verknalde het helemaal.
The movie uses random events of historical significance as its backdrop and willy-nilly criss-crosses the lives and time-lines of its 3 central characters. To what purpose, one may ask? The problem with this film is that the script becomes the 'story', not characters or their lives.<br /><br />It starts off with a bunch of rich, aimless college kids (and a couple of not-so-rich too) drawn into the Naxalite movement. Affair, rejection and separation follows. People go their own ways, seemingly. Only till the heroine forces herself upon them. Not once but twice. After a pause in the 'Movement', the next hurdle for these 3 is the Emergency imposed on the country by Indira Gandhi. Lots of political figures roam around for no obvious reason. The sub-plots are too contrived and don't add up to make a logical whole.<br /><br />The movie tries to impose a false pace but never reaches a true rhythm. Barely coherent at times, there is no maturation and growth whatsoever in the arcs of the 3 ex-college buddies. Even after they are presumably married, engaged, settled or whatever, they are ever too eager to just ditch it all and head off to a village to have sex with the ex-lover or ex-flame. What fertile imagination the screen-writer possesses. So many 4-letter words are used without any rhyme or reason that its downright abusive!!<br /><br />Chitrangda Singh has a horrible American accent that she doesn't try to hide. Its hideous hearing her mouth cliché-ridden dialog like 'Whats up? I didn't think you'd come' (this, after the hellish nightmare she's just been thru) or, in the beginning, 'I appreciate your concern but I can take care of myself'. Yikes. What kind of clown wrote the dialogs for this? She invites her friend in to have a cup of 'South Indian' (no less) coffee, wishes someone Good Morning and then is wished Good Night by someone else in the family. Now whats up with THAT?!?<br /><br />The countless uncredited villagers and tribals are the best actors. The editing is really erratic with too many cuts. Obviously trying hard to make a bold statement, Sudhir Misra screwed up big-time on this one.