Wat een verschrikkelijke film! Hij vertegenwoordigt perfect de staat van ontaardheid van de Franse samenleving, waar het meest elementaire respect voor gezonde waarden en tradities volledig is verdwenen. De plot is onzinnig, de film is helemaal niet grappig en de personages zijn volkomen oppervlakkig en oninteressant. Op zijn zachtst gezegd zijn de regie en de filmopzet erg armzalig en ongeïnspireerd. Catherine Deneuve is nog net zo'n slechte actrice als vroeger, zelfs toen ze door Bunuel werd geregisseerd in _Belle De Jour_. De rest van de doorgaans goede cast (Vincent Lindon, Line Renaud, Jean Yanne) lijkt volkomen verloren in een oceaan van vulgariteit, gemeenplaatsen en rusteloosheid. Ik kan het niet helpen dat ik een parallel trek met de prachtige _Le Divorce_ van de geweldige James Ivory. Met zijn bedachtzame weergave van Franse en Amerikaanse zeden, zijn superieure filmografie en sterrencast is Le Divorce een goed voorbeeld. Als je 'Le Divorce' hebt gezien, kun je een soort empathie voelen met de Fransen, ongeacht hun zwakheden. 'Belle-Maman' laat je achter met slechts een misselijkmakende minachting voor zijn moreel failliete en onwetende hoofdrolspelers.
What a terrible movie! It represents perfectly the state of degenerateness of French society, where the most elementary respect for wholesome values and traditions has completely disappeared. The plot is nonsensical, the movie is not funny at all and the characters are completely shallow and uninteresting. To say the least, the direction and the cinematography are very poor and uninspired. Catherine Deneuve is as bad an actress as she always was, even when she was directed by Bunuel in Belle De Jour. The rest of the usually good cast (Vincent Lindon, Line Renaud, Jean Yanne) seem completely lost in an ocean of vulgarity, platitudes and restlessness. I cannot help to draw a parallel with the wonderful James Ivory's "Le Divorce", with its thoughtful depiction of French and American mores, its superlative cinematography and stellar cast put to good use. Having watched "Le Divorce" you can feel a kind of empathy with the French, regardless of their foibles. "Belle-Maman" leaves you with only a nauseated contempt for its morally bankrupt and clueless protagonists.