Ik was verbaasd over de enthousiaste reacties op deze film. Ik vond hem saai, hoe graag ik ook naar Penelope Cruz keek, en de plot was vaak slecht uitgewerkt. Het leek me ook een intens seksistische film: als de rollen van de mannen en de vrouwen omgedraaid waren, zou bijna iedereen die ook maar een greintje gezond verstand had, gaan klagen dat de film een intense vrouwenhater is. Het is niet alleen zo dat de belangrijkste mannen allebei worden afgeschilderd als volslagen eikels en seksuele roofdieren, maar ook dat de vrouwen worden afgeschilderd als bijna vlekkeloos, die een utopische gemeenschap vormen die geen enkel conflict kent en die berust op meedogenloze vrijgevigheid en een goed humeur. Utopieën zijn berucht om hun saaiheid en deze blijkt geen uitzondering te zijn. Het is ook interessant om te zien wat er gebeurt (en daar komt de plotwending, al gaat het om een heel vroege scène) als de tienerdochter haar vader vermoordt. (1) Haar moeder neemt de verantwoordelijkheid op zich en (2) de dochter lijkt bijna geen wroeging te hebben (en in feite verdwijnt haar emotionele leven dan ook uit de film). Het is niet echt een verheerlijkte moord, hoewel Aldomovars camera op een bloeddorstige manier op het bloed blijft hangen, alsof het een aantrekkelijk schilderij is, en dan wordt het opgezogen en verdwijnt het uit het zicht zonder moeder en dochter, materieel noch emotioneel, te bebloeden. Later onthult de film een andere moord, opnieuw door een vrouw op een man, en opnieuw is het een moord die de film impliciet onderschrijft. Kortom, Volver is een ideologisch gedreven film met een onplezierige en in feite weerzinwekkende ideologie, en dus schrijf ik een ideologische kritiek. Maar afgezien daarvan is het gewoon niet erg interessant. Het heeft niets van de diepte van bijvoorbeeld Aldomovars _Praten met haar_, waar ik van hield.
I've been surprised by the enthusiastic response to this film. It seemed dull to me, much as I enjoyed looking at Penelope Cruz, and the plot details often poorly worked out. It also seemed like an intensely sexist film: if the gender roles were reversed, almost everyone with any sense would be up in arms complaining the movie is intensely misogynist. It's not just that both the principal males are portrayed as complete jerks and sexual predators, but also that the women are portrayed as almost flawless, forming a utopian community which lacks conflict of any kind and which rests on relentless generosity and good humor. Utopias are notoriously dull and this one turns out to be no exception. But it's also interesting to notice what happens (and here comes the plot giveaway, though it refers to a very early scene) when the teenage daughter kills her father. (1) Her mother rushes to take responsibility for it and(2) the daughter seems to suffer almost no remorse (and in fact her emotional life then disappears from the film). It's not quite a glorified killing, though Aldomovar's camera lingers on the blood in a bloodthirsty way, as though it makes an attractive painting, and then it's soaked up and out of sight without bloodying either daughter or mom, neither materially nor emotionally. Later the film reveals another killing, again by a woman of a man, , and once again it is a killing which the film implicitly endorses.In short, Volver is an ideologically-driven film with an unpleasant and in fact a repugnant ideology, and so I write an ideological critique. But apart from that, it's just not very interesting. It has none of the depth of, say, Aldomovar's Talk to Her, which I loved.