Vergeet de documentaires vol angst en ellende! Deze film is in feite een door en door komedie over een pornoster van veertig jaar oud, die zijn levensdoel heeft gemaakt: het zingen van feestnummers. Het enige probleem? Colton Ford kan niet zingen! En de film stopt als hij op het punt lijkt te staan in gezang uit te barsten. Maar Ford en zijn even geestdodende vriend Blake Harper jammeren en vleien en rennen rond in hun mouwloze hemdjes, vastbesloten hun dromen te laten uitkomen. Nog grappiger is'manager' Kyle, die het I.Q. van een koolraap lijkt te hebben en wiens met collageen geïnjecteerde lippen eruitzien alsof een bij hem heeft gestoken. De film lijkt geen pov te hebben en de film is slecht gestructureerd en ontzettend ongelijk. Er wordt maar heel weinig achtergrondinformatie gegeven over de drie aanwijzingen. Als dat wel het geval was geweest, hadden de drie misschien iets anders geleken dan verouderde West-Hollywood stereotypen.
Forget any angst-ridden documentary! This film is really an out and out comedy about a 40-yer-old porn star whose goal in life is to sing junky circuit party songs. The only problem? Colton Ford can't sing! And the film cuts away whenever he appears to be ready to burst into song. Yet Ford and equally vapid boyfriend Blake Harper whine and primp and run around in their tank tops, determined to make dreams come true. Even funnier is "manager" Kyle who appears to have the I.Q. of a turnip and whose collagen-injected lips look like a bee stung him. How can grown men be so self-delusional? Bwa ha ha! As for the documentary, the filmmakers don't appear to have any POV and the film is poorly structured and wildly uneven. Very little background information is provided about the three leads. Such an inclusion might have made the three seem like something other than aging West Hollywood stereotypes.