De enige reden waarom iemand deze film zou willen zien, zou John Leguizamo kunnen zijn. Ik herinner me de voorvertoningen, en het zag eruit als een tweederangs komedie. Maar het feit dat meneer Leguizamo de hoofdrol speelde, probeerde het goed te maken. Zijn naam, hoe bekend die op dat moment ook was, probeerde het goed te maken.<br />Ik was behoorlijk teleurgesteld over het optreden van Leguizamo. Zijn dagen in 'House of Buggin' (een 'In Living Colour'-kloon) waren zijn hoogtepunt. Er is een dunne scheidslijn tussen mafheid en idiotie, en we kunnen alleen maar zeggen dat Leguizamo die tienvoudig overschreed. Hij zag eruit alsof hij probeerde te buitenissig en krankzinnig te zijn voor de camera. Ik zal maar zeggen dat hij te veel zijn best deed. De maffe humor ging over in stompzinnigheid en de film werd bedorven. Ik kan niet zeggen dat ik het hem kwalijk neem. Als je deze kans kreeg, zou je net zo hard je best doen als je kon, nietwaar? Je gretigheid is je duur komen te staan, hoewel meneer Leguizamo... '<br />De Pest volgt in de traditie van elke komedie en speelt de 'raskaart', en meer. Geen enkele groep wordt overgeslagen. Zwarten, latino's, blanken, joden, Koreanen, Duitsers, homoseksuelen en blinden behoren tot de uitverkorenen. Ook hier gaat het allemaal te ver, en er worden te veel pogingen gedaan om in te korte tijd te worden gesjoemeld. De resolutie van de film heeft maar vijf minuten nodig om op te lossen en terug te keren naar het normale.<br /><0x3E> Als je een film hebt en je wilt plot en werkelijkheid omgooien om er een komedie van te maken, zorg er dan voor dat hij grappig is, anders heb je alleen maar 90 minuten zinloze film.
The sole reason for someone wanting to see this film would be because of John Leguizamo. I remember the previews, and it looked to be another second rate comedy. But the fact that Mr. Leguizamo starred, tried to redeem it. His name, how known it was at the time or not, tried to sell it.<br /><br />I was pretty disappointed with the performance of Leguizamo. His days on "House of Buggin'" (an "In Living Colour" clone), were his tip-top. There is a fine line between wackiness and idiocy, and we'll just say that Leguizamo crossed it tenfold. He looked like he was trying to be too outrageous and crazy for the camera. As a matter of fact, I'll say that he tried too hard. Madcap humor spilled over into stupidity, and the film was spoiled. I can't say I blamed him, if you were given this opportunity, you'd try as hard if you could, right? Your eagerness cost you dearly though Mr. Leguizamo...<br /><br />The Pest follows in the tradition of any comedy film, and plays the "race card", and more. No group is left out from being poked fun at. Blacks, Latinos, whites, Jews, Koreans, Germans, homosexuals, and the blind are among those singled out. Again here, things get too overboard, and too much tries to get spoofed in too little time. The resolution of the film takes all of five minutes to clear up and move back to normality.<br /><br />When you have a film, and you're going to bypass plot and reality for comedy's sake, just make sure it's funny, or all you have is 90 minutes of senseless film. Which would sum up Leguizamo's "Pest" quite nicely...