Ergens op IMDb staat een discussie over de grootste regisseur aller tijden (Spielberg, Copolla en anderen worden daar genoemd). De grootste discussie vond plaats rond Spielberg en de vraag of hij al dan niet een grote regisseur is. Het probleem met Spielberg is dat hij weliswaar een meesterlijk technicus is, maar dat de meeste van zijn films geen diepte hebben. _Saving Ryan_ is technisch gezien echt uitstekend, maar de boodschap is saai en hoewel het heel onderhoudend is, word je er niet door aan het denken gezet. AN is de beste film die ik ooit heb gezien, omdat hij een combinatie is van een geweldige schietpartij en een diep filosofisch perspectief op zoveel dingen, te beginnen met de oorlog in het algemeen, de botsing van beschavingen, de toestand van de soldaat in oorlogstijd (is een soldaat een held of een moordenaar? Brando zegt van geen van beide, de Franse dame zegt van allebei...) en vele andere. Het probleem met sommige mensen is dat ze proberen te twisten over de vraag of die punten waar of niet waar zijn. Maar een geweldige film, en een geweldig kunstwerk in het algemeen, is bedoeld om ruzies aan te wakkeren, niet om ze op te lossen... Misschien heeft Coppola gelijk, of misschien ook niet, niemand kent toch de waarheid. Je kunt naar deze film kijken vanwege de uiterlijke schoonheid, de fantastische scènes, het geweldige acteerwerk en de gedenkwaardige citaten, en dan zul je volkomen tevreden zijn. Maar wat deze film echt tot een meesterwerk maakt, is de innerlijke kwaliteit. Je kunt er niets aan doen dat je de recente documentaire Fahrenheit 9/11 met hem vergelijkt. Zowel Copolla als Moore bespreekt dit soort kwesties, maar terwijl Copolla de zaken vanuit een objectief standpunt bekijkt, neemt Moore een zeer partijdige houding aan die het hele doel van een documentaire in gevaar brengt... Het is echt jammer dat een film als Fahrenheit 9/11 een prestigieuze prijs als Cannes heeft gewonnen. Maar goed, als je iets wilt begrijpen van de oorlog in Vietnam, de oorlog in Irak, de tweede wereldoorlog en elke andere oorlog in het algemeen, dan moet je deze film beslist zien, en niet die andere.
Somewhere on IMDb there is a discussion about the greatest director of all times (Spielberg, Copolla and others are named there). The greatest argument was around Spielberg and whether he is or isn't a great director. The problem with Spielberg is that while he is a master technician, most of his films lack depth.Saving Ryan is really outstanding from a technical point of view, but its message is dull and while its very entertaining, it doesn't make you think about anything. AN is the best movie I ever saw because it combines great shooting with a deep philosophical perspective on so many things, starting from war in general, the clash of civilizations, the condition of soldier in wartimes (is a soldier a hero or an assassin? Brando says he is neither, the french lady says he is both ...) and many others. The problem with some people is that they try to argue about whether these points are true or false. But a great movie, and a great piece of art in general is supposed to spark arguments, not to solve them ... Maybe Coppola is right, or maybe he isn't, nobody holds the truth anyway. You can watch this movie for its outer beauty, amazing scenes, great acting and memorable quotes and you will be entirely satisfied. But what really make this movie a masterpiece is its inner quality. You can't help but make a comparison with the recent Fahrenheit documentary.Both Copolla and Moore tackle similar issues, but while Copolla presents matters from an outside , objective point of view, Moore takes a very partisan position that really compromises the whole point of a documentary ... It is really a shame that a film like Fahrenheit 9/11 won a prestigious award like Cannes. But anyway, if you want to start to understand a little of the Vietnam war, the Iraq war, the second World War and any war in general, you should definitely see this movie, and not the other one ...