Verschenen als King Boxer in Groot-Brittannië.<br />Deze film was in wezen de eerste kungfufilm die in Groot-Brittannië op de planken werd gebracht. Velen van ons hadden Kurosawa's verbluffend ruige en meeslepende drama's gezien en waren gewend aan oosterse films die prachtig waren gefilmd en belicht, met een enigszins ingehouden tempo, en alles bij elkaar leek het op het doorbladeren van een album met heel mooie stilstaande foto's die toevallig bewogen.<br />En toen kwamen Run Run Shaw en consorten met hun breedbeeld 'huisfilm'-productiewaarden en hun verbazingwekkende 'rijp-voor-parodie'-bewerkingen, en toen waren alle regels veranderd. KIng Boxer was de eerste die naar binnen ging. Hij liet een duidelijk herkenbaar spoor achter, dat anderen konden volgen met hun voeten stevig op de gloeiende voetstappen geplant.<br />Ondanks de hocus pocus, de pantomime, de goedkope jumpcuts en de spaghetti-westernstijl van knip-stap-zooms, was deze film geweldig. Schitterend zonder overdadig te zijn en met de meest briljante vechtchoreografie die ooit een scherm heeft gesierd. We hielden van het misselijkmakende geweld, de angst, het testosteron. De vechtsporters onder ons vonden sommige van de technieken fascinerend, zij het flamboyant en vaak belachelijk. Het was zo anders dan het Japanse spul dat we allemaal kenden, en het had een prachtige acrobatische elegantie die perfect aansloot bij het misselijkmakende geweld en de met bloed bevlekte vloeren. Verrukkelijk.<br />De 'Kin Lear' De scène was toentertijd een mijlpaal in de tragikomedie: 'Jullie wrede schoften... Mijn!!' Nu is het minder choquerend, maar nog steeds een beetje hartverscheurend.<br />Het viel ons niet op dat de vrouwen die we zagen absoluut eendimensionaal waren. Nadat we meer films van dat genre hadden gezien, viel het ons nu op als een open wond, maar toen maakte het niet uit.<br />Deze film definieerde wat al snel de clichés van de kungfu-film zou worden. Allemaal. Kijk ernaar en bedenk dat er, tot deze op de westerse schermen verscheen, geen genre was waar hij in paste. Hij was uniek en ontzagwekkend. Het was de eerste kungfufilm en hij is, voor mij en vele anderen, nog steeds de beste.
Released as KING BOXER in the U.K.<br /><br />This film was essentially the FIRST kung fu film to go on general release in the U.K. Many of us had ratcheted through Kurosawa's astonishingly gritty and involving dramas and were used to oriental film being beautifully shot and lit, with somewhat restrained pacing, all in all like leafing through an album of very fine still photographs that just happened to be moving.<br /><br />Along come Run Run Shaw and co. with their widescreen "home movie" production values, and astonishing ripe-for-parody dubbing and all the rules have changed. KIng Boxer was the first in through the door, leaving a clearly marked trail for others to follow with their feet planted firmly on top of the blazed footsteps.<br /><br />In spite of hokey plots, pantomime acting, cheesy jump-cuts and spaghetti western style snap-stepped zooms, this film was marvellous. Gorgeous without being opulent and with the most brilliant fight choreography ever to grace a screen. We loved the sickening violence, the anguish, the testosterone. The martial artists among us found some of the techniques fascinating, if flamboyant and oftentimes silly. It was so very different from the Japanese stuff we all knew, and it had lovely acrobatic grace that perfectly complemented the sickening violence and bloodstained floors. Delightful.<br /><br />The "KIng Lear" scene was, at the time, quite a milestone in schlock "You cruel bastards.. My **** !!" Now it's rather less shocking, but still a bit of a gut-churner<br /><br />We didn't notice that any females in sight were absolutely one-dimensional. After seeing more films of the genre, it now stands out like a sore thumb, but at the time it didn't matter<br /><br />This film defined what would rapidly become the kung-fu movie clichés. All of them. Watch it and remember that until this burst onto the western screens, there was no genre for it to slot into. It was unique and awesome. It was the first kung fu movie and it still is, for me and many others, the best.