Omdat ik al heel lang fan ben van Studio Ghibli en vooral van Hayao Miyazaki-films, ging ik op de dag van de première meteen naar de film. Toen ik de bioscoop uit liep, had ik het vreemde gevoel dat er iets ontbrak, dat'magische' gevoel dat ik in alle Miyazaki-films had, maar ik kon niet zeggen waarom het deze keer ontbrak. Nadat ik over de andere Ghibli-films had nagedacht, ken ik misschien de reden: deze film bevatte de meeste elementen van een geweldige Miyazaki-animatiefilm: leuke karakters, schitterende animatie, een geweldige soundtrack gecomponeerd door Joe Hisaishi en het warme verhaal dat je het gevoel gaf dat je naar een Japanse animatiefilm van hoge kwaliteit keek. Maar er ontbraken twee elementen: een diep verhaal en dramatiek. Het doel van deze film was duidelijk om kleine kinderen te vermaken met een eenvoudige verhaallijn, zoals in het geval van Totoro, dus een ingewikkeld verhaal zoals dat wordt verteld in 'Geestenweg' of 'Prinses Mononoke' is niet echt nodig, maar aan de andere kant was dit verhaal gewoon te oppervlakkig. Ik kon me niet inleven in de hoofdpersonen, omdat er geen karakterontwikkeling was, de dramatische scènes waren beperkt en duurden niet erg lang. Ik vind het echt vreselijk om maar zeven sterren te geven voor een Miyazaki-film, want ik zou bij alle vorige films meteen tien sterren geven, maar deze keer was het gewoon niet deze fantastische 'ghibli-ervaring'.
As a long-time fan of Studio Ghibli and especially Hayao Miyazaki films, I went to the film right on the opening day. When I went out of the theater I had this strange feeling that something was missing, this "magical" feeling I was experiencing in all Miyazaki films before, but I couldn't say why it failed this time. After I thought about the other Ghibli movies, I may know the reason: this film had most of the elements of a great Miyazaki anime: cute characters, wonderful key animation, a great soundtrack composed by Joe Hisaishi and the warm story telling giving you the feeling of watching a high quality Japanese animation film. However, two elements were lacking: a deep story and dramaturgy. The purpose of this film was obviously to entertain small children with a simple story line as in case of "Totoro", so a complicated story as been told in "Spirited Away" or "Princess Mononoke" is not really necessary, but on the other hand, this story was simply too superficial. I could not connect to the main characters, because there was no character development, dramatic scenes were only limited and did not last very long. I really hate to give only 7 stars for a Miyazaki film, because I would give 10 stars to all previous movies right away, but this time it was simply not this wonderful "ghibli experience".