Waters' bijdrage aan de wereld van de film moet doorzocht worden met een telescoop, en wanneer/als er dan iets gevonden wordt (door puur toeval en een heleboel geluk) moet het geanalyseerd worden met een microscoop.<br />En nadat het geanalyseerd is, wordt het in de 'vuilnisbak voor volkomen nutteloze dingen' van het lab gedeponeerd. Eén enkel atoom van die microscoop is al zijn films bij elkaar waard.<br />CB is buitengewoon kitscherig, en met opzet. Het gebruikelijke JW-gedoe: stripachtige dialoog, simplistische plot, idioot vrolijke personages, kauwgumpoppetjes, overacting, enzovoort. Waters weet dat hij niet in staat is een kwaliteitsfilm te maken, dus verbergt hij zich achter het masker van de 'opzettelijk smakeloze filmmaker'. <0xE2><0x80><0x93> wat hem zogenaamd tot een speciaal soort 'antikunstenaar' maakt. Maar in de wereld van de film wordt een antitalent vaak voor talent aangezien, en dat is precies waar Waters op had gehoopt <0xE2><0x80><0x93> en uiteindelijk ook kreeg. Het is oplichterij. De wereld van de film en de moderne popkunst is vergeven van de charlatans; het is een plaag.<br />Misschien hebben we het aan John Waters te wijten dat hij Baz Luhrman heeft geïnspireerd om al die afschuwelijke, stomme kalkoenen te maken. Het is net een virus: één Waters creëert vijf nieuwe slechte regisseurs, en dan creëren die vijf weer nieuwe, enzovoort. Waar zal het eindigen? Met 'Danser in het donker'? Kan die bom echt worden opgeblazen?
Waters's contribution to the world of cinema has to be searched with a telescope, and then when/if something is found (by sheer chance and lots of luck) it has to be analyzed with a microscope.<br /><br />And after it has been analyzed it would get discarded into the lab's "rubbish bin for totally useless things". One single atom of that microscope is worth all of his movies combined.<br /><br />CB is etremely campy, and intentionally so. The usual JW stuff: comic-strip dialogue, simplistic plot, moronically cheerful characters, chewing-gum pop, overacting etc. Waters knows that he is incabaple of making a movie of quality, so he hides behind the mask of the "intentionally cheesy film-maker" - which supposedly makes him a special kind of "anti-artist". But in the world of cinema, being an anti-talent often gets mistaken for talent, which is exactly what Waters had hoped for - and eventually got. It's a con act. Charlatans infest the world of cinema and modern pop art; it's a plague.<br /><br />Perhaps we have John Waters to blame for inspiring Baz Luhrman to make all those horrible, dumb turkeys. It's like a virus: one Waters creates five new bad directors, and then these five each create more, and so on. Where will it end? With "Dancer In The Dark"? Can that bomb actually be topped?