Het leven bestaat uit oneindige mogelijkheden; sommige bekend, andere een mysterie, en dat zal altijd zo blijven. En hoe zit het met het enorme onbekende, de gebieden waarachter kennis geen vaste grenzen of parameters kent? Wie zal zeggen wat er bestaat of wat er mogelijk is? Bewezen vragen, die allemaal aan de orde komen in het verhaal van de persoonlijke reis van een bepaald individu, een vreemde en dramatische odyssee die alle feiten en logica tart, in _deK-PAX_ ', geregisseerd door Iain Softley, en met Kevin Spacey en Jeff Bridges in de hoofdrollen. In het kielzog van een incident op het Centraal Station van New York wordt een man genaamd Prot (Spacey) overgebracht naar een psychiatrisch ziekenhuis in Manhattan, waar hij wordt toevertrouwd aan de zorg van dokter dr. Mark Powell (Bridges), die de waarheid probeert te achterhalen over zijn patiënt, die beweert dat hij van de verre planeet K-PAX komt. Het wordt al snel een uitdaging voor dokter Powell, als Prot, met zijn kalme, directe, openhartige manier van doen en zijn voorliefde voor producten (hij eet bananenschillen en zo, en hij is dol op Red Delicious Apples). Maar het is niet alleen zijn aard, maar ook zijn taak om sceptisch te zijn. De beweringen van Prot blijven echter overeind, zelfs onder het meest intensieve onderzoek en het waakzame oog van dokter Powell. Powell, die voor een dilemma staat <0xE2><0x80><0x93> Prot vertelt hem zelfs de exacte datum en het tijdstip waarop hij naar K-PAX zal vertrekken, een geplande terugreis die Powell maar heel kort de tijd geeft om alles op een rijtje te zetten. En Powell kan maar niet wennen aan het idee dat hij te maken heeft met een echt buitenaards wezen; en dat is iets wat hij snel zal moeten oplossen, wil hij ooit de waarheid te weten komen. En hij móét de waarheid weten. De waarheid is tenslotte het enige wat hem zal bevrijden. Softley heeft een gevoelige, tot nadenken stemmende film gemaakt die de kijker uitdaagt door het mysterie rond Prot levend te houden en je te dwingen na te denken over je eigen ideeën over wat mogelijk is. En omdat je nooit zeker weet wat er met Prot aan de hand is tot de ontknoping, kun je je met Powell identificeren, de situatie vanuit zijn gezichtspunt bekijken en proberen samen met hem het raadsel op te lossen. Softley creëert een sfeer van verwondering en het echte gevoel dat je wordt geconfronteerd met iets dat werkelijk uniek is als het verhaal zich ontvouwt en je begint te beseffen dat Prot misschien wel is wat hij zegt dat hij is. En in de context van de werkelijkheid waarin de film zich bevindt, is het een boeiende zaak om te proberen je erin in te leven. Hoe reageer je als al het bewijsmateriaal in strijd is met de fysieke beperkingen die we onszelf hebben opgelegd? Terwijl er in de kern van de film een overweldigende diepte van menselijkheid is die niet alleen in Prot, maar ook in dr. Powell te horen is. Dit alles leidt tot een buitengewoon aangrijpend drama.<br />Zoals we zijn gaan verwachten, geeft Kevin Spacey een briljante voorstelling als Prot, waarbij hij zijn personage van binnenuit presenteert, zowel emotioneel als fysiek overtuigend. Dit is een uniek individu en Spacey brengt hem tot leven met zorg en het vermogen om die momenten die bijzonder onthullend zijn te delen, wat bijdraagt aan de geloofwaardigheid van het personage en de geloofwaardigheid van het verhaal zelf. Om deze film te laten slagen is het van essentieel belang dat we geloven wie en wat Prot is; dat doen we, en het gebeurt. Spacey speelt het gewoon schitterend. Het is een gedenkwaardige voorstelling, waaruit zich een personage ontwikkelt dat je nog heel, heel lang zal bijblijven.<br />Ondertussen komt Jeff Bridges op gelijke voet met Spacey te voorschijn en maakt hij met bekwame hand een zeer echt personage van dr. Powell. Het is een vrij eenvoudige rol, en de uitdaging voor Bridges was om dit heel gewone personage een eigen karakter te geven, wat tegenover het personage van Prot geen geringe opgave was. En ook voor deze film was het nodig dat Bridges zich in de situatie inleefde. En met zijn uitzonderlijke vaardigheid en zijn vakbekwaamheid slaagt hij zonder enige twijfel. Bridges geeft Powell een onderliggende complexiteit mee, en hij speelt zijn rol zo overtuigend dat de interactie tussen Powell en Prot levendig en soms intens wordt. Het is een demonstratie van twee van de beste acteurs in het vak, die doen waar ze goed in zijn, en een levendige en inspirerende dynamiek creëren. Het is een geweldige klus voor Bridges, die nooit probeert de schijnwerpers van Prot af te pakken, waardoor het niveau van de film nog hoger wordt.<br />De bijrollen zijn voorbehouden aan Mary McCormack (Rachel), Alfre Woodard (Dr. Villers), Ajay Naidu (Dr. Naidiu), Vincent Laresca (Navarro), Kimberly Scott (Joyce), Conchata Ferrell (Betty) en Saul Williams (Ernie). Een onderhoudende, emotioneel betrokken film, _doorK-PAX_, is een dissertatie over mogelijkheden, maar ook een onderzoek naar de zich steeds verder ontwikkelende complexiteiten van de menselijke conditie. Het is een film die een open geest vereist en die beloont voor degenen die in staat zijn hem op zijn eigen voorwaarden te benaderen en te omarmen. Uiteindelijk ga je dan beseffen hoe echt K-PAX is; en je gaat Prots reis waarderen, en hoeveel we allemaal met elkaar gemeen hebben en gemeen hebben met de mensen om ons heen, of ze nu menselijk zijn of niet. En misschien ga je dan wel nadenken over je eigen reis <0xE2><0x80><0x93> waar je geweest bent en waar je heen gaat. En dat is de magie van de film. Ik geef dit een 10/10.<br /><br /><0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E>
Life is comprised of infinite possibilities; some known, others a mystery and destined to remain so. And what of the vast unknown, the realms beyond which knowledge has no established boundaries or parameters? Who is to say what exists or what is possible? Valid questions, all of which are raised and explored in the story of a particular individual's personal journey, a strange and dramatic odyssey that defies facts and logic, in `K-PAX,' directed by Iain Softley, and starring Kevin Spacey and Jeff Bridges. In the wake of an incident in New York's Central Station, a man named Prot (Spacey) is transported to a psychiatric hospital in Manhattan, where he is delivered into the care of Dr. Mark Powell (Bridges), who attempts to uncover the truth about his patient, who claims to be from the distant planet K-PAX. It quickly becomes a challenge for Dr. Powell, as Prot, with his calm, direct, forthcoming manner and a propensity for produce (he eats bananas peels and all, and Red Delicious Apples are his favorites) is quite convincing. But it's Powell's job, as well as his nature, to be skeptical. Prot's claims, however, remain intact and stand up even under the most intense probing and the watchful eye of Dr. Powell, who finds himself in something of a quandary-- Prot even tells him the exact date and time that he will depart for K-PAX, a scheduled return trip that allows Powell but a short time to sort it all out. And Powell just can't seem to get his mind around the idea that he is dealing with a real alien being; and it's something he is going to have to resolve quickly, if he is ever going to know the truth. And he has to know. The truth, after all, is the only thing that is going to set him free in his own mind.<br /><br />	Softley has created and delivered a sensitive, thought-provoking film that challenges the viewer by sustaining the mystery surrounding Prot while forcing you to reflect upon your own concepts of what is, in fact, possible. And as you never know for sure about Prot until the denouement, you are able to identify with Powell, seeing the situation from his point of view and trying to solve the riddle right along with him. Softley creates an atmosphere of wonder and a real sense of being confronted with something that is truly unique as the story unfolds and you begin to realize that Prot just may be what he says he is. And in the context of the reality to which the film is disposed, it's an engrossing matter to try to wrap your mind around. How do you react when all of the evidence is contrary to the physical limitations we've set for ourselves? While at the heart of the film there is a resounding depth of humanity that is evident, not only in Prot, but in Dr. Powell, as well. All of which makes for an extremely engaging and gripping drama.<br /><br />	As we've come to expect, Kevin Spacey gives a brilliant performance as Prot, presenting his character from the inside out, emotionally deep and physically convincing at the same time. This is a unique individual, and Spacey brings him to life with care and the ability to share those moments that are particularly revealing, which adds to the believability of the character and the credibility of the story itself. For this film to work, it is essential that we believe who and what Prot is; we do, and it does. Spacey simply pulls it off magnificently. It's a memorable performance, from which evolves a character that will stay with you for a long, long time.<br /><br />	Jeff Bridges, meanwhile, emerges on equal footing with Spacey, adeptly making a very real person of Dr. Powell. It's a fairly straightforward role, and the challenge for Bridges was to take this very normal and ordinary character and make him unique in his own right, which, opposite the character of Prot was no small task. And, again, for this film to work it was necessary for Bridges to rise to the occasion. And, with exceptional skill and being the consummate professional that he is, he succeeds without question. Bridges infuses Powell with an underlying complexity, and is so giving in his performance, that it makes the interaction between Powell and Prot vibrant, and at times intense. It's a demonstration of two of the finest actors in the business doing what they do best, creating a dynamic that is alive and inspiring. It's a great job by Bridges, who never attempts to steal the spotlight from Prot, which serves to raise the level of the film to an even higher notch.<br /><br />	The supporting cast includes Mary McCormack (Rachel), Alfre Woodard (Dr. Villers), Ajay Naidu (Dr. Naidiu), Vincent Laresca (Navarro), Kimberly Scott (Joyce), Conchata Ferrell (Betty) and Saul Williams (Ernie). An entertaining, emotionally involving film, `K-PAX' is a dissertation on possibilities, as well as an examination of the ever evolving complexities of the human condition. It's a film that demands an open mind and rewards those who are able to approach it on it's own terms and embrace it. In the end, it makes you realize just how real K-PAX is; and it makes you appreciate Prot's journey, and just how much we all share and have in common with those around us, human or alien. And it may just make you reflect upon your own journey-- where you've been and where you're going. And that's the magic of the movies. I rate this one 10/10. <br /><br />