Ik wilde deze film echt een 10 geven. Ik heb lang gedacht dat het mijn favoriete van de vier moderne live-actionfilms over Batman was (en misschien is dat nog steeds zo <0xE2><0x80><0x93> ik heb de Schumacher-films nog steeds niet gezien). Ik begin me ook zorgen te maken of ik onbewust tegendraads ben. Weet je, ik heb de Schumacher-films altijd mooi gevonden. Voor zover ik me kan herinneren, waren het 10's of 10's voor mij. Maar de conventionele wijsheid is dat de twee Tim Burton-films veel beter zijn. Ik had dit keer ernstige problemen met de eerste Burton Batman <0xE2><0x80><0x93> ik gaf hem uiteindelijk een 7 <0xE2><0x80><0x93> en hoe ik me ook verontschuldigde, ik kon het gewoon niet.' Het geeft wel het gevoel dat Batman Returns te veel problemen met de regie, plot en script heeft om een tien te rechtvaardigen.<br />Maar Burton overtreft de problemen bijna met pure kracht van stijl, en ook al zijn er een heleboel kleine tekortkomingen, Batman Returns is nog steeds een geweldige film, vooral als je een fan van Burton bent, want Batman Returns heeft net zoveel gemeen met The Nightmare Before Christmas (1993) en Edward Scissorhands (1990) als met al het andere in het Batman-universum.<br />De film begint sterk, met de Cobblepots die een baby krijgen. We zien hun ontzetting <0xE2><0x80><0x93> mensen lopen de verloskamer uit met afgrijzen op hun gezicht, klaar om over te geven. Later krijgen ze de baby in een kleine kooi. Ten slotte nemen ze hem mee voor een avondwandelingetje en dumpen hem in de rivier de Gotham City. De baby verandert uiteindelijk in Batman-schurk The Penguin (Danny DeVito).<br />Ondertussen is Max Shreck (Christopher Walken) de 'kwaadaardige kapitalist' in de film, vergelijkbaar met Grissom (Jack Palance) in Batman. Hij is van plan Gotham City op verschillende manieren te belazeren, en we zien hem emotioneel misbruik maken van zijn secretaresse, de timide Selina Kyle (Michelle Pfeiffer). Als Kyle een van de snode plannen ontdekt, probeert Grissom haar te lozen, maar ze wordt gered door katten en wordt Catwoman. Terwijl dit allemaal aan de gang is, begint de Penguin, over wie al heel lang alleen maar geruchten de ronde doen en van wie men denkt dat hij gevaarlijk is, een plan uit te voeren om het publiek te laten zien dat hij een goed mens is, ook al heeft hij niet bepaald welwillende, heimelijke motieven.<br />Voordat ik deze keer Burtons Batmanfilms opnieuw bekeek, wist ik niet meer hoe weinig de films over Batman (Michael Keaton) bevatten. Het is bijna alsof Burton het niet interessant genoeg vond om zich op het personage te concentreren. De focus ligt hier veel meer op de schurken, vooral in De Penguin. Batman komt niet vaak in beeld, vooral niet in het begin van de film, en verrassend vaak zien we hem naar De Penguin kijken. <br />Hoewel sommige kijkers het bovenstaande noodzakelijkerwijs als een tekortkoming beschouwen, kan ik niet zeggen dat ik dat doe, zelfs niet als ik meer over Batman zou willen weten en zijn verhaal meer zou willen volgen. De verhalen van de schurken zijn ook interessant, en als een 'oorspronkelijk verhaal' voor twee belangrijke Batman-schurken, is _Batman Returns_ al meer dan ingewikkeld wat plot betreft.<br />Er zijn echter een paar karakterproblemen die ik wel als een tekortkoming beschouw. De Penguin heeft een kader van circusartiesten die doen wat hij zegt, maar hoewel ze vaak op het scherm te zien zijn, komen we nooit iets over hen te weten. Burton heeft een kern van personages die net zo intrigerend zijn als die in Tod Brownings verhaal.' s Freaks (1932) beschikbaar, met acteurs die net zo interessant zijn als Vincent Schiavelli, maar hij heeft gewoon de ruimte niet om ze te gebruiken.<br />Hij heeft trouwens ook nauwelijks ruimte om Catwoman te verkennen. De film speelt alsof Catwoman net zo ontwikkeld is en net zoveel scènes heeft gehad als The Penguin, maar dat deel van de film zou 4 uur hebben geduurd. Dus het grootste deel van de Catwoman-scènes moest eruit worden geknipt. Natuurlijk laat dit alles nauwelijks ruimte over voor Batman. Burton laat Batman in deze film heel duister in het openbaar verschijnen, en ongewoon genoeg neemt hij nooit de moeite om dit op te lossen. Voor zover wij weten, denken Gothamites aan het eind nog steeds dat Batman een moordzuchtige gek is. Dat is een interessante ontwikkeling, maar helaas werd die tussen deze film en de volgende gedropt.<br />Wat het script betreft, hoewel er kleine problemen zijn, waaronder een paar onlogische redeneringen en bizarre beslissingen van de personages, is het duidelijk dat Burton en de schrijvers Sam Hamm en Daniel Waters niet echt proberen een traditioneel verhaal te vertellen. Veel dialogen zijn grappig bedoeld, maar vaak is dat vrij subtiel en/of complex (natuurlijk is het soms ook heel opvallend of doorzichtig). Het helpt om Batman Returns te zien als een meer 'poëtische' film, zoals volgens mij de bedoeling was. Dit gaat ook over in meer algemene plot- en regisseursbeslissingen <0xE2><0x80><0x93> veel van de vreemde karakterhandelingen, waaronder die van kleine personages, worden gedaan ten dienste van een algemene stemming of stijl, en die stijl werkt heel goed.<br />'Donker' is de gemakkelijkste manier om Batman Returns in één woord samen te vatten, en of dat positief of negatief is, hangt af van je instelling. Iedereen die me kent, weet dat ik van donker hou. Dus voor mij overstijgt Burtons stijl grotendeels de gebreken van de plot en het script. In veel opzichten is Batman Returns net een krankzinnige, kitscherige horrorfilm, met een prachtig spookachtig productieontwerp. Net als Batman maakt Burton nog steeds veel verwijzingen naar andere films, maar in plaats van _Vertigo_ (1958) en _Star Wars_ (1977) (nou ja, daar heb je'm dan) (of'_Star Wars_ (1977))). ('Max Schreck' was de naam van de acteur die daar de Dracula-achtige figuur speelde), Motel Hell (1980), voornoemde Freaks, Willy Wonka and the Chocolate Factory (1971) (die een surrealistische, duistere ondertoon heeft) en zombiefilms <0xE2><0x80><0x93> die het meest expliciet zijn in de laatste scène van The Penguin.<br />Wat betreft visuele beelden en algemene sfeer <0xE2><0x80><0x93> en dat geldt ook voor de algemene 'beleving' van het verhaal, de personages en zo <0xE2><0x80><0x93> kan dit geen sterkere 10 zijn.
I really wanted to be able to give this film a 10. I've long thought it was my favorite of the four modern live-action Batman films to date (and maybe it still will be--I have yet to watch the Schumacher films again). I'm also starting to become concerned about whether I'm somehow subconsciously being contrarian. You see, I always liked the Schumacher films. As far as I can remember, they were either 9s or 10s to me. But the conventional wisdom is that the two Tim Burton directed films are far superior. I had serious problems with the first Burton Batman this time around--I ended up giving it a 7--and apologize as I might, I just couldn't help feel that Batman Returns just has too many small direction, plot and script problems scattered throughout to justify a 10.<br /><br />But Burton _almost_ trumps the problems with sheer force of style, and even though there are a lot of small flaws, Batman Returns is still a great film, especially if you're a Burton fan, as Batman Returns has just as much in common with The Nightmare Before Christmas (1993) and Edward Scissorhands (1990) as it does with anything else in the Batman universe.<br /><br />The film begins strongly, with the Cobblepots having a baby. We see their dismay--people walk out of the birthing room with horror on their faces, ready to vomit. Later, they have the baby in a small cage. Finally they take it out for an evening stroll and dump it in the Gotham City River. The baby ends up becoming Batman villain The Penguin (Danny DeVito).<br /><br />Meanwhile, Max Shreck (Christopher Walken) is the film's "evil capitalist", comparable to Grissom (Jack Palance) in Batman. He is planning on duping Gotham City in various ways, and we see him emotionally abusing his secretary, the timid Selina Kyle (Michelle Pfeiffer). When Kyle discovers one of the nefarious plots, Grissom tries to get rid of her, but she is rescued by cats, becoming Catwoman.<br /><br />While all of this is going on, The Penguin, who has long been only rumored to exist and who is thought to be dangerous, begins a scheme to be presented to the public as a good guy, despite having less than benevolent, ulterior motives.<br /><br />Before re-watching Burton's Batman films this time, I didn't remember just how little the films are about Batman (Michael Keaton). It's almost as if Burton didn't feel the character was interesting enough to focus on. The focus here is much more on the villains, especially The Penguin. Batman doesn't appear very often, especially in the beginning of the film, and surprisingly often, we're watching him watching The Penguin.<br /><br />Although some viewers necessarily count the above as a flaw, I can't say that I do, even if I'd like to know more about Batman and follow his story more. The villains' stories are interesting, too, and as an "origin story" for two major Batman villains, Batman Returns is already more than complex in terms of plot.<br /><br />However, there are some character problems that I do count as a flaw. The Penguin has a cadre of circus performers who do his bidding, but even though they're frequently on screen, we never get to learn anything about them. Burton has a core of characters as intriguing as those in Tod Browning's Freaks (1932) available, with actors as interesting as Vincent Schiavelli, but he just doesn't have the space to use them.<br /><br />For that matter, he hardly has space to explore Catwoman. The film plays as if Catwoman may have been as developed and featured in as many scenes as The Penguin, but that cut of the film would have been 4 hours long. So the bulk of the Catwoman scenes had to be excised. Of course, all of this barely leaves any room for Batman. Burton has Batman turn very dark in the public's eye in this film, and unusually, he never bothers to resolve this. As far as we know, at the end, Gothamites still think that Batman is a murdering lunatic. That's an interesting development, but unfortunately it ended up being dropped between this film and the next.<br /><br />As for the script, although there are minor problems including some non-sequiturs and bizarre decisions (in terms of logic) made by characters, it's clear that Burton and writers Sam Hamm and Daniel Waters are not exactly trying to tell a traditional story. A lot of the dialogue is pun-oriented, but often this is fairly subtle and/or complex (of course, sometimes it is very blatant or transparent, too). It helps to look at Batman Returns as a more "poetic" film, as I believe was the intention. This also carries over into more general plot and directorial decisions--plenty of odd character actions, including from minor characters, are done in service of a general mood or style, and that style works very well.<br /><br />"Dark" is the easiest way to sum up Batman Returns in a word, and whether that's a positive or negative depends on your disposition. Anyone who knows me knows that I love dark. So for me, Burton's style largely transcends the flaws in the plot and the script. In many ways, Batman Returns is like an insane, campy horror film, with beautifully eerie production design. Like Batman, Burton is still making many references to other films, but instead of Vertigo (1958) and Star Wars (1977) (well, there's still a slight Star Wars reference), he invokes films like Nosferatu (1922) (including that "Max Schreck" was the name of the actor who played the Dracula-like character there), Motel Hell (1980), the aforementioned Freaks, Willy Wonka and the Chocolate Factory (1971) (which has a surreal, dark edge to it) and zombie films--made most explicit in The Penguin's final scene.<br /><br />In terms of visuals and general atmosphere--and that includes the general "feel" of the story, the characters and so on--this couldn't be a stronger 10.