Humor is iets heel persoonlijks, en het publiek bij de voorvertoning van The Wog Boy scheen er meer plezier aan te beleven dan ik. Ik vond het een anachronistische aangelegenheid, meer representatief voor de ouderwetse raciale humor van de Australische film uit de jaren zestig en zeventig. Het verhaal van de jongen die een meisje ontmoet, loopt nooit goed af vanwege een gebrek aan chemie tussen Lucy Bell en Nick Giannopoulos, terwijl ik vond dat de lachers op mijn hand waren. Als je hier je geld aan wilt uitgeven, wacht dan tot het op video staat.
Humour is a very individual thing and the audience at the sneak preview of The Wog Boy seemed to enjoy it more than I did. I found it an anachronistic affair, more representative of the old fashioned racial humour of the Australian cinema of the 1960s and 1970s. The boy meets girl plot never takes off because of a lack of chemistry between Lucy Bell and Nick Giannopoulos while I found laughs thin on the ground. If you want to spend your money on this, wait until it's on video.