Jarenlang dacht ik dat ik de enige op de planeet was die TEMPEST had gezien, en ik ben zo blij te horen dat ik niet de enige ben die deze slaper ergens in hun filmavonturen heeft ontdekt. Tempest is losjes gebaseerd op het Shakesperean-stuk, en volgt een architect (wijlen John Cassavettes, in een van zijn beste voorstellingen), die genoeg heeft van zijn werk en zijn afbrokkelende huwelijk (met Gene Rowlads, de man in het echte leven), die besluit het allemaal achter zich te laten, de rattenrace de rug toe te keren en op een eiland te gaan wonen met zijn dochter (Molly Ringwald, in haar filmdebuut) en zijn nieuwe vriendin Aretha (een stralende Susan Sarandon). Hoewel Paul Mazursky als regisseur wordt genoemd, is Cassavettes hand overal in deze film te zien... de lange scènes zonder knippen, de improvisatie van de dialoog... de genotzuchtige manier van vertellen, dit is absoluut zijn show van begin tot eind, en als je geen fan van zijn werk bent, zal de film moeizaam lang en saai lijken, maar als je een fan bent, zijn er beloningen te verdienen. Cassavettes wordt omringd door een eersteklas cast... zijn scènes met Rowlands knetteren van intensiteit en zijn verrassende chemie met Sarandon vormt een scherp contrast met zijn scènes met Rowlands. Ringwald straalt in haar filmdebuut en er is een scène stelende voorstelling van wijlen Raul Julia als Kalibanos, de bediende van Cassavettes op het eiland. Julia maakt een einde aan de show door te dansen met een kudde schapen, begeleid door Liza Minnelli die 'New York, New York' zingt. Deze film is triest en tragisch en grappig en intens. Ja, hij is een beetje lang en onsamenhangend en hij doet een beetje te veel zijn best om anders te zijn (er is zelfs een slotnummer aan het eind van de film), maar hij weet altijd de aandacht te houden van mensen die van iets anders houden als ze naar de film gaan.
For many years I thought I was the only person on the planet who had seen TEMPEST, and I am so glad to learn that I am not the only person who discovered this sleeper somewhere in their movie-going travails. Loosely based on the Shakesperean play, TEMPEST follows an architect (the late John Cassavettes, in one of his best performances), bored with his work and his crumbling marriage (to real life spouse Gene Rowlads), who decides to chuck it all, say the hell with the rat race and go live on an island with his daughter (Molly Ringwald, in her film debut), and new girlfriend Aretha (a luminous Susan Sarandon). Even though Paul Mazursky is credited as director, Cassavettes hand is all over this film...the long scenes filmed without cutting, the improvisatory feel to the dialogue..., the self-indulgent storytelling style, this is definitely his show from beginning to end, and if you're not a fan of his work, the film will seem laboriously long and dull but if you are a fan, there are rewards to be had. Cassavettes is surrounded by a first rate cast...his scenes with Rowlands crackle with intensity and his surprising chemistry with Sarandon is a stark contrast to his scenes with Rowlands. Ringwald shines in her film debut and there is a scene-stealing performance by the late Raul Julia as Kalibanos, Cassavettes' manservant on the island. Julia stops the show in one scene dancing with a flock of sheep accompanied by Liza Minnelli singing "New York, New York". This film is sad and tragic and funny and intense. Yes, it's a little long and disjointed and it works a little too hard at being different (there's even a curtain call at the end of the film), but it never fails to hold the attention of those who like something a little different in their filmgoing.