Dit is waarschijnlijk de meest onbeduidende film die ik ooit heb gezien. Ik heb hem gezien omdat ik een zwak heb voor Leon (alles wat Besson verder heeft gedaan is naar mijn mening gewoon afschuwelijk, met uitzondering van het script voor Wasabi) en Jean Reno. Het is een bewijs van hoe slecht deze film is dat Reno, een van de meest charismatische en moeiteloos innemendste acteurs (toegegeven, hij is nog maar net begonnen) deze film, of de momenten waarop hij op het scherm te zien is, niet kan maken.<br />Het is allemaal heel schoolmeesterachtig: zwart-wit, geen dialoog, mensen die zonder aanwijsbare reden dingen doen, mensen die elkaar achternazitten terwijl ze op hun beurt achternagezeten worden door een beverige camera. En het is voorspelbaar dat het allemaal niet amusant is. Het is geen 'French Mad Max', zoals sommige mensen beweren (in feite bedoelen ze volgens mij Mad Max 2) <0xE2><0x80><0x93> dat is een oppervlakkige vergelijking die alleen gebaseerd is op het feit dat beide films een postapocalyptische sfeer hebben, en het is precies het soort commentaar dat je zou verwachten van iemand die niet weet waar hij het over heeft. Mad Max 2 was opwindend, Mad Max 2 was opwindend, Mad Max 2 was de moeite waard <0xE2><0x80><0x93> Le Dernier Combat is geen van die dingen.<br />'Ik weet het.' Het is cool om van kunstzinnige zwart-wit Franse films te houden en net zo cool om te zeggen dat je er iets in zag wat andere mensen niet zagen (of dat je erin kon blijven zitten zonder je slaperig te voelen), en daarom zou ik niemand vertrouwen die Le Dernier Combat beweert leuk te vinden, want ik zie er helemaal niets van waarde in; het vraagt om zoveel en geeft niets terug. Na een minuut of vijf merkte ik dat ik afdwaalde en ik kreeg er nooit mijn volle aandacht weer bij. Iedereen die er zonder afleiding in kan blijven zitten is niet menselijk, of op z'n hoogst psychotisch. (Waarschijnlijk proberen ze alleen maar 'cool' te lijken).
This is probably the most uninvolving film I've ever seen. I watched it because I have a soft spot for Leon (everything else Besson has done has been just awful, in my opinion, with the exception of the script for Wasabi) and Jean Reno. It's a testament to just how bad this film is that Reno, one of the most charismatic and effortlessly affable actors (admittedly he's just starting out here) can't make this film, or the moments in which he is on screen, watchable.<br /><br />It's all very film-schooly: black and white, no dialogue, people doing things for no apparent reason, people chasing each other while in turn being chased by a shaky camera. And, predictably, none of it is entertaining.<br /><br />It's not a "French Mad Max" as some people have claimed (actually, I think they mean "Mad Max 2") - that is a superficial comparison based only on the fact that both films have a post-apocalyptic setting, and is just the kind of comment you'd expect from someone who doesn't know what they're talking about. Mad Max 2 was pulsating, Mad Max 2 was exciting, Mad Max 2 was worth your time - Le Dernier Combat is none of these.<br /><br />I know it's supposed to be cool to like arty black-and-white French films and equally cool to say you saw something in them that other people did not (or you managed to sit through it without feeling drowsy), which is why I wouldn't trust anyone who claims to like Le Dernier Combat, because I see nothing of worth in it whatsoever; it asks for so much and gives nothing back. I found myself drifting from it after about five minutes and it never did anything to regain my full attention. Anyone who can sit through it undistracted isn't human, or, at the very most, is psychotic. (Actually, they're probably just trying to seem "cool").