Het komt maar heel zelden voor dat ik een film uit 1955 zie waar ik niet van hou. Noir, J.D., Science fiction, Drive-In; ik vind het allemaal prachtig. Robert Aldrich is een regisseur die heel wat uitstekend werk heeft verricht, en de meeste leden van deze cast hebben mooie prestaties geleverd. Dus wat is er misgegaan?<br />Toen ik in de wereld van de onafhankelijke film werkte, hadden we het altijd over iets wat 'acteursfilms' werden genoemd. Acteursfilms zijn films die alleen voor andere acteurs toegankelijk zijn. Acteurs houden van 'acteursfilms' omdat ze ACTING te zien krijgen <0xE2><0x80><0x93> dat wil zeggen, een compleet overdreven melodrama. Acteurs vinden het heerlijk om de kans te krijgen om 'alles te geven wat ze hebben'. en ze vinden het heel bevredigend om andere acteurs dat te zien doen. In veel interviews met acteurs zeggen ze: 'Hij was een geweldige regisseur, hij bemoeide zich nooit met mij.' In feite is dat het tegenovergestelde van goed regisseren, want het hele voordeel van een regisseur op de set is dat de acteurs niet voor gek staan (wat ze, als ze de kans krijgen, altijd zullen doen).<br />Blijkbaar was Robert Aldrich dat bij dit project vergeten. Of misschien was hij ziek. Of misschien dacht hij dat er sowieso geen hoop was om het script te redden, dus wat kon het schelen? Hoe dan ook, hier is een voorbeeld van een minder bekende film die je maar beter kunt vergeten. De hoofdpersonen gesticuleren, oreren en maken er in het algemeen een potje van. Eén ding kan ik wel zeggen: het is realistisch: het speelt in Hollywood en iedereen doet alsof zijn kleine probleempjes het allerbelangrijkste ter wereld zijn. Dat maakt het niet leuk om naar te kijken, maar het is realistisch. Wat niet realistisch is, is dat een producent die zo wanhopig is om zijn ster onder contract te houden, zijn uiterste best zal doen om hem op bijna alle denkbare manieren tegen zich in het harnas te jagen <0xE2><0x80><0x93> waaronder hem dwingen tot illegale activiteiten. Maar dit en andere tegenstrijdigheden dragen alleen maar bij aan het melodrama en vergroten de kans op handenwringen en geschreeuwde beschuldigingen. Het lukte me om bij het eind van deze film te komen, wat in mijn ogen niet erger is dan een '3'. Maar waarom zou je je eigen uithoudingsvermogen op de proef stellen als er zoveel andere dingen te huur zijn?
It is extremely rare that I see a movie from 1955 that I don't love. Noir, JDs, Sci-fi, Drive-Ins; I dig it all the most. Robert Aldrich is a director who has done plenty of excellent work, and most of this cast has fine performances under their belt. So what went wrong?<br /><br />When I used to work in the Independent Film world, we used to talk about something called "actors' movies." Actors' movies are movies that are unwatchable to anyone but other actors. Actors like "actors' movies" because they get to see ACTing - which is to say completely over-the-top melodrama. Actors love to be given the chance to totally let loose "give it all they've got" and they get a great satisfaction from watching other actors do so. In many interviews with actors they say "he was a great director, he never interfered with me in any way." Actually that's the opposite of good directing, because the whole POINT of having a director on the set is to keep the actors from making fools of themselves (which, given the chance, they will always do).<br /><br />Apparently Robert Aldrich forgot that on this project. Or maybe he was ill. Or maybe he thought there was no hope for saving the script in the first place, so what the heck? Whatever the case, here is an example of a lesser-known movie that is best forgotten. The characters gesticulate, pontificate and generally ham it up all the way through. One thing I can say is realistic: it's set in Hollywood and everyone acts like their petty problems are the most important thing in the world. Doesn't make it fun to watch, but it is realistic. What isn't realistic is that a producer so desperate to keep his star under contract is going to go out of his way to antagonize him in almost every conceivable way - including requiring him to engage in illegal activity. But this and other plot contradictions merely carry along the melodrama, increasing the opportunity for hand-wringing and shouted accusations. <br /><br />I did manage to get to the end of this film, which makes it no worse than a "3" out of 10 in my book. But, why test your own endurance when there is so much else available to rent?