Herhaling: een groep van vijf jonge Amerikaanse mannen, alles wat er over is van een peloton dat tijdens de Tweede Wereldoorlog zwaar is getroffen door het offensief van de Ardenne-troepen, krijgt de opdracht een vooruitgeschoven vooruitgeschoven post te vormen en uit te kijken naar vijandelijke activiteit. Ze zijn er slecht aan toe, zowel fysiek als mentaal, en denken dat ze goud hebben gevonden in een verlaten maar ooit luxueus landhuis vol voedsel. Maar na een tijdje is er vijandelijke activiteit, en die is heel vreemd. Niet vijandig, maar vreemd. Het lijkt wel of er een Duitse eenheid rondloopt die er net zo slecht aan toe is en niets liever wil dan zich overgeven. Commentaar_ : Gebaseerd op een roman en mijn vermoeden dat de roman veel beter is, maar het verhaal lijkt niet goed over te komen op het witte doek. Het is inderdaad een andere oorlogsfilm, veel meer over de mentale druk in oorlogstijd dan over vechten en vechten. Maar ik kan bijna voelen dat scènes die vol spanning moeten zijn geweest, vol onzekerheden en onbekende elementen, gewoon plat worden in de film. Het is niet spannend, alleen anders en in veel opzichten absurd. Vaak gedragen mensen zich gewoon krankzinnig, en de redenen zijn onduidelijk of worden op zijn best gesuggereerd. Dus toen die mentale druk, het hoofdonderdeel van het hele verhaal, niet doorbrak, dacht ik dat het verhaal doorbrak. Het was niet goed, het was niet interessant, het hield me niet op het juiste spoor en het bracht me niet echt een boodschap. Eigenlijk deed het niets.<br />De cast is interessant, veel jonge acteurs die aan het begin van hun carrière in sterren veranderen. Het acteerwerk is goed, maar niet uitmuntend, en een paar personages zijn ook doorgebroken naar de absurde zone. Ik denk dat dat grotendeels te danken is aan het feit dat dit verhaal, deze personages, de tijd, de ruimte en het tempo van een roman nodig hebben, dat ze die hier niet kunnen krijgen. En halverwege zijn is beslist niet goed genoeg. <br /><br />4/10.
Recap: A band of five young American men, all that is left of a platoon hit hard during the Ardenne offensive during the WWII get the assignment as a forward outpost and to look for enemy activity. They're in really bad condition, both physically and mentally, and think they have struck gold when their outpost is in an abandoned but once plush mansion full with food. But after a while there is some enemy activity, and it is very odd. Not hostile, but odd. It seems like there is a German squad out there, in equally bad condition, that want nothing more than to surrender.<br /><br />Comments: Based on a novel and my guess that the novel is much better but the story doesn't seem to translate very well to the big screen. Indeed it is a different war movie, much more about the mental pressure during wartimes than fighting and battles. But I can almost feel that scenes that must have been full of suspense, full of uncertainties and unknown elements, just fall flat in the movie. It is not suspenseful, just different and in many ways absurd. Many times people just act insane, and the reasons are unclear or at best hinted at.<br /><br />So when this mental pressure fails to come through, the main building piece of the entire story, I thought the story fell through. It wasn't good, it wasn't interesting, it didn't keep me on the edge and it didn't really send a message. Actually it did nothing.<br /><br />The cast is interesting, many young actors that then turned into stars in beginning of their careers. The acting is good, but not stellar, and a few characters also fell through into the absurd zone. Much of that too I feel is due to that this story, these characters need the time, space and pace given in a novel, that they can't be given here. And going halfway definitely isn't good enough.<br /><br />4/10