Nadat ik wat op het internet had gesurft, vond ik de serie 'Homefront' op dvd bij ioffer.com. Voordat iemand zich opwindt: de dvd die ik kreeg, was gemaakt door een amateur van videobanden die 15 jaar geleden met hun tv waren opgenomen. De resolutie en de kwaliteit zijn slecht. De beelden zien eruit zoals je zou verwachten dat oude, opnieuw opgenomen video's eruitzien. Hoewel de reclamespots zijn weggelaten, staan er in de slotafleveringen van elke aflevering nog voice-overs voor de overgang naar het ABC-nieuwsprogramma 'Nightline', compleet met de belangrijkste nieuwskoppen uit het begin van de jaren negentig. Ondanks de slechte beeldkwaliteit waren de programma's goed te volgen en de geluidskwaliteit was prima.<br />Het moet gezegd dat de casting van dit programma bijna perfect was. Iedereen was geloofwaardig en zag er echt uit zoals het hoorde. Hun acteerprestaties waren ook bovengemiddeld. De rol van Jeff Metcalf werd bijzonder goed gespeeld door Kyle Chandler (de laatste keer dat ik hem zag, was in de remake van King Kong uit 2005). De kostuums uit die tijd waren heel authentiek, net als de decors, vooral de keukens uit de jaren veertig met antieke apparaten en de inrichting. De regie was ook creatief en anders dan in die tijd voor een tv-serie. Bijvoorbeeld, gesprekken tussen personages werden soms doorsneden met gesprekken over hetzelfde onderwerp tussen andere personages in verschillende scènes. De dialoog van de verschillende gesprekken werd vloeiend gehouden, hoewel er tussen de verschillende personages en locaties werd gesnoeid. Dat vereist een goede regie en montage, en in dit geval lukte dat. Toen ik de serie weer begon te bekijken, herinnerde ik me opeens waarom ik er 15 jaar geleden mijn belangstelling voor had verloren. Ondanks alle ingrediënten voor een mooie serie zijn de plot en de verhaallijnen vanaf het begin teleurstellend en verwarrend. Om te beginnen is de naam van de serie zelf volkomen misleidend. Toen de Tweede Wereldoorlog in 1945 eindigde, was er zo duidelijk geen strijd meer dat er ook geen 'thuisfront' meer was. Merkwaardig genoeg begint de eerste aflevering van de serie 'thuisfront' in 1945 nadat de oorlog was afgelopen. Dat is net zoiets als de eerste aflevering van 'Gilligan's Island' waarin de schipbreukelingen worden gered. De hele premisse van de naamgever van de serie is volledig verloren gegaan. Ik bleef hopen dat de rest van de serie een flashback zou zijn, maar nee, de hele serie speelt zich af van 1946 tot 1948. Bovendien slaagt deze serie er niet in om de historische gebeurtenissen aan het eind van de jaren veertig accuraat te beschrijven. Bij de derde aflevering wordt duidelijk dat deze serie niets meer was dan een nauwelijks verhuld voertuig voor een extreem linkse politieke agenda. De serie speelt in River Run Ohio, bij Toledo. Maar door het voortdurende racismethema lijkt het meer op Jackson Mississippi dan op Ohio. Een deel van het ensemble bestaat uit Dick Williams, Hattie Winston en Sterling Macer jr. die de familie Davis spelen. Een groot deel van de serie laat zien hoe de familie Davis wordt gediscrimineerd door de kwaadaardige 'blanken', tot op het belachelijke af, zo niet lachwekkend. De kaart van het racisme is nu al meer dan veertig jaar door Hollywood steeds weer opnieuw uitgespeeld. We snappen het. We zijn het ook zat om er dagelijks met onze neus op te worden gedrukt. Het onderwerp racisme is ook niet populair bij de kijkers en het is de kus des doods voor elk programma, net als voor 'Homefront'. De acteertalenten van Williams, Winston en Macer waren verspild aan hun rol als de stereotiepe 'bange / boze zwarte familie'. Door het enorm overdreven racisme in deze serie lijkt het alsof iedereen in Ohio lid is van de KKK of zoiets. De racismekwestie had in deze serie in één enkele aflevering aan de orde kunnen komen met een simpele stomp op de neus of een vuistgevecht, waarbij een kwezel een welverdiende aframmeling krijgt, en laten we het daar maar bij laten. Een groot deel van de serie wijden aan het racisme wordt echt heel snel oud en het is gewoon stom.<br />In weer zo'n belachelijke plotlijn wordt de grote baas van een plaatselijke fabriek (Ken Jenkins) geportretteerd als een Ebenezer Scrooge-achtige figuur die tegen pensioenen en scholing is en zich geen zorgen maakt over zuur dat op zijn werknemers druipt. De arbeiders komen in opstand en nemen de fabriek over in een schaamteloos pro-communistische propagandaboodschap aan de kijker.<br />Persoonlijk denk ik dat deze serie grote mogelijkheden had. De schrijvers hadden de tijdlijn gemakkelijk in 1941-1945 kunnen plaatsen, zoals de titel suggereert, en de ontberingen kunnen laten zien van rantsoenering en 14 uur per dag werken in oorlogsfabrieken. Natuurlijk zou het verlies van broers, zoons en echtgenoten die overzee vochten ook drama hebben toegevoegd. De situatie was ook perfect voor het schrijven van speciale gaststerren als militair of USO-personeel dat tijdens trainingen of onderweg naar Europa of de Stille Oceaan door hun stad kwam. De mogelijkheden voor goede verhaallijnen en intriges zijn eindeloos. Maar nee, de schrijvers van Homefront (David Assael en James Grissom) negeerden alle relevante of interessante intriges. In plaats daarvan misten ze de essentie en vervielen ze in een bizarre en irrelevante obsessie voor racisme en linkse politiek. Het zou niet eerlijk zijn tegenover de acteurs om de hele serie te veroordelen, maar de intriges en situaties waarin ze zich afspelen, zijn pure onzin.
After some internet surfing, I found the "Homefront" series on DVD at ioffer.com. Before anyone gets excited, the DVD set I received was burned by an amateur from home video tapes recorded off of their TV 15 years ago. The resolution and quality are poor. The images look like you would expect old re-recorded video to look. Although the commercials were edited out, the ending credits of each episode still have voice-over announcements for the segway into the ABC news program "Nightline", complete with the top news headlines from the early 1990's. Even with the poor image quality, the shows were watch-able and the sound quality was fine.<br /><br />To this show's credit, the casting was nearly perfect. Everyone was believable and really looked the part. Their acting was also above average. The role of Jeff Metcalf is played particularly well by Kyle Chandler (most recently seen in the 2005 remake of King Kong). The period costumes were very authentic as were the sets, especially the 1940s kitchens with vintage appliances and décor. The direction was also creative and different for a TV show at that time. For example, conversations between characters were sometimes inter-cut with conversations about the same subject between other characters in different scenes. The dialog of the different conversations was kept fluid despite cutting back and fourth between the different characters and locations. That takes good direction and editing and they made it work in this case.<br /><br />As I started watching this series again I suddenly remembered why I lost interest in it 15 years ago. Despite all the ingredients for a fine show, the plots and story lines are disappointing and confusing right from the start. For one thing, the name of the show itself is totally misleading. When WWII ended in 1945, there was no more fighting so obviously there was no longer a "homefront" either. Curiously, the first episode of the show "Homefront" begins in 1945 after the war had ended. That's like shooting the first episode of "Gilligan's Island" showing the castaways being rescued. The whole premise of the show's namesake is completely lost. I still held on to hope with the possibility of the rest of the series being a flashback but no, the entire show takes place from 1946 through 1948. Additionally, this series fails miserably in any attempt to accurately portray any historical events of the late 1940's. By the third episode, it becomes obvious that this series was nothing more than a thinly veiled vehicle for an ultra left-wing political agenda. The show is set in River Run Ohio, near Toledo. However, the show's ongoing racism theme makes it look more like Jackson Mississippi than Ohio. Part of the ensemble cast are Dick Williams, Hattie Winston and Sterling Macer Jr. who portray the Davis family. Much of the series shows the Davis family being discriminated against by the evil "whites" to the point of being ridiculous and totally absurd if not laughable. The racism card has been played and over played by Hollywood now for over 40 years. We get it. We're also tired of having our noses rubbed in it on a daily basis. The subject of racism is also unpopular with viewers and it is the kiss of death for any show, as it was for "Homefront". The acting talents of Williams, Winston and Macer were wasted in their roles as the stereotypical "frightened / angry black family". The wildly exaggerated racism in this series makes it look like everyone in Ohio was a KKK member or something. The racism issue could have been addressed in this show in a single episode with a simple punch in the nose or fist-fight in which a bigot gets a well deserved thrashing, and leave it at that. Devoting a major portion of the series to the racism thing gets really old really quick and its just plain stupid.<br /><br />In yet another ridiculous plot line, the big boss of a local factory (Ken Jenkins) is portrayed as an Ebenezer Scrooge like character who is against pensions and raises and is unconcerned about acid dripping on his employees. The workers revolt and take over the factory in a blatant pro-communist propaganda message to the viewer.<br /><br />Personally, I think this series had great potential. The writers could have easily placed the timeline in 1941  1945 as the title suggests and shown the hardships of food and gas rationing and working 14 hour days at war factories. Of course the loss of brothers, sons and husbands fighting overseas would have also added drama. The situation was also perfect for writing in special guest stars as military or USO personnel passing through their town during training or en-route to Europe or the Pacific. The possibilities for good story lines and plots are endless. But no, the writers of Homefront (David Assael and James Grissom) completely ignored any relevant or interesting plots. Instead, they totally missed the point and strayed into a bizarre and irrelevant obsession with racism and left-wing politics. It would be unfair to the actors to condemn the entire series but the plots and situations in which they were placed are total garbage.