In het hart van bijna elke waarlijk grote misdaadthriller bevindt zich een zorgvuldig overwogen, methodisch uitgekiende supermisdaad, die 9 van de 10 keer wordt gepleegd door een stel sympathieke, moreel laag-bij-de-grondse underdogs die vinden dat het leven niet eerlijk is, die vinden dat wraak nemen op de man, nou ja, iets is om je vrolijk over te maken. Het eerste script van James V. Simpson voor Armored, dat hij als eerste schreef, heeft dit voor de helft goed. Hij maakte ons er dubbel zeker van dat we niets dan sympathie hebben voor de onlangs verweesde, Irak-veteraan Ty Hackett (Columbus Short van de Yard), die op het punt staat zijn huis te laten onteigenen door een kwade bank (broer, ik ben er geweest). En hij gaf Ty een goede vriend in Mike (Matt Dillon) die superaardig is en hem een baan geeft bij het pantservoertuigenbedrijf waar hij werkt met Baines (Lawrence Fishbourne) en een of andere rare Franse gast (Jean Reno). Die kerels vinden het leuk om lol te maken en grappen uit te halen, maar het zijn ook serieuze pantservoertuigenmannen, dus dat betekent dat ze wapens dragen en taai zijn. Na korte tijd, als je in theorie naar _Armored_ kijkt, zou je kunnen gaan denken, net als ik, dat dit misschien <0xE2><0x80><0x93> heel misschien <0xE2><0x80><0x93> een of andere geweldige, tongue-in-cheek, vette overvalfilm wordt met een paar insinuerende karakteriseringen die het verhaal op zijn natuurlijke koers brengen en de persoonlijke belangen van alle betrokkenen aanwakkeren in de hoop een echt, echt slim plan te ontsluieren met een hoop potentiële 'heilige ssst'-momenten. Ik bedoel, de muziek alleen al is zo'n typische overvalfilm <0xE2><0x80><0x93> gruizige, scherpe beats die overuren maken terwijl we worden getrakteerd op close-ups van personages die dingen zeggen als 'Eigenlijk wel' en 'Ben je gek geworden?' Gedurende ongeveer drie kwartier had de film een serieus scenario voor een genrefilm. En dan begint het pas echt te stinken. Die gasten, die idioten, hebben geen enkel plan. Er is geen sprake van 'Oké, we gaan het volgende doen...', geen blauwdrukken, geen explosieven, geen zwarte bestelbus of skimaskers (ondanks het feit dat ze 'proefritten' maken, zoals je in een trailer kunt zien). Nee, die gasten gaan 42 miljoen dollar stelen van hun eigen vrachtwagens (die alleen worden gevolgd door een uurlijks contact over de radio, ondanks het feit dat ze zijn uitgerust met een of andere dure, geavanceerde 'GPS-technologie'), en ze gaan er niet eens over zitten praten. Verdomme, Mike vertelt Ty pas de avond ervoor over het plan, wat volslagen belachelijk is. Maar Ty moet natuurlijk aan zijn huis denken, dus zolang Mike belooft dat...' Maar raad eens. Er raakt iemand gewond. Waarom? Omdat ze, behalve dat ze de vrachtwagens een verlaten fabriek in rijden om het geld te verbergen, geen plan hebben. Dat was het. Dat was hoe ze de dingen hebben uitgedacht. Dus beginnen de dingen natuurlijk uit elkaar te vallen. Die katten verdienen alles wat ze krijgen omdat ze zo onvoorbereid zijn.<br />Dit script voelt eerlijk gezegd aan alsof het het product is van een slecht improvisatiespel: 'Gepantserde auto, beroofd door zijn eigen bewakers... GO!' Ondanks een redelijke opbouw die de film misschien in een paar interessante richtingen had kunnen sturen, valt het verhaal gewoon helemaal in duigen, en al snel is er niets meer logisch, of zelfs maar in de verste verte plausibel.<br />Als filmmakers geen cool 'haak' hebben. En als de personages stom zijn en knoeien, is het moeilijk voor het publiek om in hen en hun verhaal te investeren. En als dat gebeurt, sijpelt alle spanning weg uit de film en blijft er een lachwekkende, holle huls over.<br />Sla het over.<br />3/10.
At the heart of almost every truly great crime thriller is a carefully considered, methodically planned-out high stakes super-crime, which 9 times out of 10 is committed by a bunch of likable, grey-scale morality underdogs for who life isn't fair, for whom getting back at the man is, well, something worth cheering for. First-time screenwriter James V. Simpson's script for Armored gets this half right. He made extra-double-sure that we've got nothing but sympathy for the recently orphaned, Iraq war veteran Ty Hackett (Stomp the Yard's Columbus Short), who's about to have his house taken away by an evil bank (brother, I've been there). And he gave Ty a good family friend in Mike (Matt Dillon) who is super nice and gets him a job at the armored car company that he works at with Baines (Lawrence Fishbourne) and some weird French dude (Jean Reno). These guys like to have fun and play pranks, but they are also serious armored car guys too, so that means they carry guns and are tough.<br /><br />After a short while, as one theoretically watches Armored, one might start to think as I did, that maybe - just maybe - this is going to be some kind of awesome, tongue-in-cheek, cornball heist movie with some on-the-nose characterizations that move the story along its natural course, cranking up the personal stakes of all involved in hopes of unveiling a really, really clever plan with lots of potential 'holy sh*t' moments. I mean, the music alone is textbook heist-movie - gritty, edgy beats working overtime as we're treated to close-ups of characters who say things like "As a matter of fact I do," and "Are you crazy??" For 45 minutes or so, the movie had some serious genre-flick potential.<br /><br />Then things start to really stink. These dudes, these idiots, have no plan. There's no "Ok, here's what we're gonna do..." scene, no blueprints, no explosives, no black van or ski-masks (despite their 'test-run', as can be seen in a trailer). No, these guys are going to steal $42 million dollars from their own trucks (which are only being tracked by HOURLY contact over the radio, despite being equipped with some fancy, big-deal 'GPS technology'), and they aren't even going to sit down and discuss it. Hell, Mike only tells Ty about the plan the night before, which is completely ridiculous. But of course, Ty's got his house to think about so as long as Mike promises that 'no one will get hurt,' he's on board. Guess what, though. Somebody gets hurt. Why? Because, besides driving the trucks into an abandoned factory to hide the money, they have no plan. That was it. That was how far they thought things out. So, naturally, things start to unravel. These cats deserve everything they get for being so unprepared.<br /><br />This script, frankly, feels like it's like the product of some bad improv game: "Armored Car, robbed by its own guards...GO!" Despite some half-decent buildup that could have maybe taken the film in a few interesting directions, the story just completely falls apart, and pretty soon, NOTHING makes sense, or is even remotely plausible.<br /><br />When filmmakers don't have a cool "hook" for their heist, their characters seem stupid, and bungling. And when characters are stupid, and bungling, it's hard for an audience to invest in them, and their story. And when that happens, any suspense drains out the bottom of the movie, leaving a laughable, hollow husk.<br /><br />Skip it. 3/10