Toen Nathaniel Kahn aan deze reis begon, wist hij nauwelijks wie zijn vader in werkelijkheid was. Aan het eind van de film heeft hij hem gevonden en heeft hij zich verzoend met het vreemde leven dat hij als kind heeft geleid.<br />Louis Kahn was de vader. Hij was de architect van een architect. Zijn ontwerpen waren misschien te complex, want hij probeerde gebouwen te maken die niet pasten in de trends van die tijd. Het is ironisch dat hij nooit de roem heeft bereikt die sommige van zijn tijdgenoten zo gemakkelijk ten deel viel. Hij had een visie en is daar nooit van afgeweken. We zien kenmerken van zijn unieke stijl in de gebouwen die hij achterliet als erfenis voor de mensheid. Elk van zijn creaties is uniek in die zin dat ze geen werk van andere architecten imiteren.<br />Het leven van Louis Kahn was nogal gecompliceerd. Hij was getrouwd, maar hij had affaires met twee van zijn assistenten, die hem een meisje en een jongen opleverden, naast de wettige dochter die hij bij zijn vrouw had.<br />Als jongen leefde Nathaniel Kahn in een afgelegen gebied, ver weg van zijn vader, die hem alleen's avonds laat bezocht. Louis Kahn heeft deze kinderen nooit herkend, hoewel het heel duidelijk is dat ze allemaal van het bestaan van de anderen op de hoogte waren. Het is tragisch dat Louis Kahn alleen stierf in Grand Central Station, toen hij terugkeerde van een reis zonder vrede te hebben gesloten met de vrouwen en kinderen die hij nooit als zijn eigen kinderen heeft erkend. Waarschijnlijk gaf hij veel om al zijn kinderen, maar hij blijft gedurende de hele film een afstandelijke figuur. We leren de man nooit kennen, hoewel Nathaniel aan het eind in zijn zoektocht naar het leven van zijn vader de meeste ontbrekende stukjes van de puzzel vindt.<br />Dit is een persoonlijk verslag over het leven van een kunstenaar. Dankzij die zoon, die de moed heeft om het verhaal te vertellen, zijn we bijna gaan wroeten in het leven van Louis Kahn en zijn uitgebreide familie.
When Nathaniel Kahn embarked into this voyage, he hardly knew who his father really was. By the end of the film, he found him and comes to terms with the strange life he lived as a child.<br /><br />Louis Kahn was the father. He was an architect's architect. His designs were perhaps too complex, as he tried to create buildings that didn't conform with trends popular at that time. It is ironic that he never achieved the fame that came so easy to some of his contemporaries. He had a vision and he never strayed from it. We can see characteristics of his unique style in the buildings he left behind as a legacy to humanity. Every one of his creations are unique in that they don't imitate works from other architects.<br /><br />Louis Kahn's life was rather complicated. He was married, yet he had affairs with two of his assistants that produced a girl and a boy, besides the legitimate daughter he had with his wife.<br /><br />As a boy, Nathaniel Kahn's life was lived in a secluded area, away from his father, who only visited late at night. Louis Kahn never recognized these children, although it is very clear they all knew about the others existence. <br /><br />It is tragic that Louis Kahn died alone in Grand Central Station when he was returning from a trip without making peace with the women and children he never acknowledged as his own by his side. He probably cared a great deal about all his children, but he remains an aloof figure throughout the film. We never get to know the man, although at the end, Nathaniel, in his quest to discover his father's life, finds most of the missing pieces of the puzzle.<br /><br />This is a personal account on the life of an artist. Thanks to that son, who has the courage to tell the story, we are almost prying into the lives of Louis Kahn and his extended family.