Ik ben heel diplomatiek in mijn recensies, en als academicus probeer ik tv-schrijvers creatieve vrijheid te geven bij het uitleggen van een waargebeurd verhaal. Dit verhaal over Karen Carpenter had zo veel mensen kunnen helpen, maar door de regie en het redigeren is dat niet het geval.<br />Het verhaal is in dit geval niet volledig behandeld, tenzij je psychologische tijdschriften leest. Terwijl Cynthia Gibb een realistische Karen afbeeldt, is het triest dat er zoveel is bewerkt... Louise Fletcher speelt haar moeder en levert uitstekend werk, met beperkt materiaal en dialoog. In dit geval geef ik de acteurs de eer dat ze dit project hebben overleefd.<br />Waarom mag het publiek geen causatiefactoren zien? Het Amerikaanse publiek is heel gewiekst, en als het een televisiezender heeft, is het meestal goed opgeleid.<br />Ik heb oprecht het gevoel dat ik een beter verhaal had kunnen schrijven, dat ik de waarheid niet zou hebben weggelaten en de acteurs de werkelijkheid zou hebben laten projecteren.<br />Richard Carpenter heeft als regisseur het Amerikaanse publiek ernstig onderschat en beledigd. Karens verhaal is belangrijk, en het is jammer dat we het nooit zullen horen.
I am very diplomatic in my reviews, and as an academic writer, try to give creative license to TV writers trying to explicate a true story. This story, about Karen Carpenter, could have helped so many, yet due to the directing and editing, does not.<br /><br />The story, in this case, is not fully addressed, unless one reads psychological journals. While Cynthia Gibb portrays a realistic Karen, it is sad that so much has been edited...Louise Fletcher portrays her mother, and does an excellent job, with limited material and dialogue. In this case, I give the actors credit for surviving this project.<br /><br />Why is the audience not permitted to see causation factors?....American audiences are quite savvy, and if they have cable, usually educated.<br /><br />I sincerely feel that I could have written a better story, would not have edited out the truth, and allowed the actors to project the reality.<br /><br />Richard Carpenter, as director, has seriously underestimated and insulted American audiences. Karen's story is important, and it is sad we will never hear it.