Franco Zeffirelli's derde poging om Shakespeare op het witte doek te brengen ('De getemde feeks', 'Romeo en Julia', 'Jezus van Nazareth', 'Othello') werkt heel goed, met de rolbezetting van Mel Gibson ('Mad Max', 'Lethal Weapon' en 'The Passion Of The Christ'-beroemdheid) in de rol die vroeger eigendom was van Sir Laurence Olivier (en terecht; zie mijn recensie van zijn 'Hamlet', aantoonbaar de beste interpretatie van een van de Bard's' s tijdloze (en meest geciteerde) tragedies) en 5 jaar later opnieuw opgevoerd door Kenneth Branagh als een volledig vernieuwde versie, wat de 3 uur en 22 minuten looptijd verklaart, in combinatie met een droomcast (en een heleboel kleine toevoegingen, die goed gekozen en vakkundig gedaan zijn door de hedendaagse meester van William Shakespeare, Kenneth Branagh, de regisseur van 'Henry V' en 'Dead Again'). Onder de 'Lethal Weapon'-sterren bevinden zich Glenn Close ('The Big Chill'), Paul Scofield ('A Man For All Seasons'), Alan Bates, Ian Holm, Michael Maloney (die de rol van Roderigo zou krijgen tegenover Kenneth Branagh en Laurence Fishburne in Oliver Parkers 'Othello' (zie mijn recensie van Oliviers 'podium'). 5 jaar later), Nathaniel Parker (die 4 jaar later de rol van Cassio zou spelen in de versie van 'Othello' van zijn broer) en Helena Bonham-Carter, die 4 jaar later de rol van 'Frankenstein' zou spelen in 'Mary Shelleys Frankenstein'.<br />Zeffirelli had deze film bedoeld als eerbetoon aan sir Laurence Olivier (die 2 jaar voor deze film was overleden) en hij doet het redelijk goed, voor het grootste deel. Waar ik me een beetje ongemakkelijk bij voelde was Zeffirelli's houding. Helena Bonham-Carter heeft me niet overtuigd als Ophelia. Ze was te saai en onwerkelijk, terwijl Jean Simmons (die de rol in Oliviers versie onsterfelijk had gemaakt) en Kate Winslet (die een aanvaardbare rol speelde in Kenneth Branaghs onversneden, epische reconstructie van 'Hamlet') goed waren in de rol, omdat Jean Simmons de beste Ophelia aller tijden was, en daarom werd ze in 1948 genomineerd voor de prijs voor beste actrice (ze won niet <0xE2><0x80><0x93> jammer). Ian Holm sprak zijn tekst te snel, niet langzaam zoals ik had verwacht, in een scène met hem, Laertes en Ophelia. Ik ben meer gewend aan de interpretaties van Felix Aylmer en Richard Briers van de rol en ik denk dat ze beter werk hebben geleverd dan Holm in hun respectievelijke versies van 'Hamlet' (beide gedaan door grote regisseurs, acteurs, tekstschrijvers, producenten EN sterren van al hun versies van het werk van de Bard) als Polonius.<br />De rest van de cast was echter uitstekend. De scène waarin Hamlet de confrontatie aangaat met zijn moeder was heel goed, maar Olivier en Branagh rekten de scène tot nog grotere hoogten om nog meer emotionele intensiteit en spanning te creëren die de scène nodig had.<br />Ik beveel deze versie aan om de tijd te doden, maar hij is ideaal als lesmateriaal voor basisschoolleerlingen (ik beveel eerst Oliviers versie aan en daarna Branaghs versie). Ondanks de PG-rating van de film, was er eigenlijk niets aan te merken op de film. Alleen op wat het stuk vereiste.<br />De beste versies van 'Hamlet' zijn:<br />1 Sir Laurence Olivier en Kenneth Branagh. Beiden waren zo goed dat ik niet kan beslissen welke de beste was. Zie mijn recensies op deze versies voor meer informatie.<br />2 Franco Zeffirelli. Deze was goed. Het begon goed met een scène die niet in het stuk voorkwam, maar die eigenlijk aan het begin van het stuk had moeten beginnen, waar een bewaker uitroept: 'Wie is daar?' 'Nee, geef antwoord. Ga staan en ontvouw u!' Die scène jaagt je de stuipen op het lijf omdat je rustig blijft zitten en dan <0xE2><0x80><0x93> bam! Je springt bijna uit je vel van schrik. Kortom, die scène zet de toon voor de rest van het stuk. Een enorme blunder van Zeffirelli om die scène weg te laten. Er zijn ook een heleboel regels misplaatst (en er zijn er ook een paar die volgens mij weggelaten hadden moeten worden), zoals de regel waarin Hamlet tegen Ophelia zegt: 'Breng je naar een nonnenklooster, waarom zou je een zondaar opvoeden?'; die regel had in die scène moeten staan, NIET waar hij in de film werd geplaatst (na de monoloog 'To Be or Not To Be'). Deze versie worstelt tussen te veel of te weinig weglaten uit een uitstekend stuk literatuur. Kenneth Branagh zou dat 5 jaar later goedmaken met zijn ongekuiste versie van de tragedie, waarbij zijn versie een passender huldeblijk aan Sir Laurence Olivier zou zijn, aangezien verschillende acteurs (afgezien van hem) 'Hamlet' vele malen bij verschillende gelegenheden op toneel/of film hadden opgevoerd. Maar Zeffirelli's versie van 'Hamlet' is trouw aan het stuk en daar was ik naar op zoek. De opzet voor het duel in de laatste akte was hetzelfde als in de versies van Olivier en Branagh, alleen was de ontknoping in Branaghs versie gewelddadiger dan de ontknoping van de vorige twee gekuiste versies (meer in overeenstemming met het stuk; Olivier had het wat gematigd...). en het werkte al even goed) en het sloot nauwer aan bij het spel, waarbij Branagh zelf ook een paar onschuldige steekjes uitdeelde... met zeer goed resultaat.<br />Deze versie is niet beoordeeld.
Franco Zeffirelli's ("The Taming Of The Shrew," "Romeo And Juliet," "Jesus Of Nazareth," "Othello") third stab at transferring Shakespeare to the screen works very well, with the casting of Mel Gibson ("Mad Max," "Lethal Weapon" and pre-"The Passion Of The Christ" notoriety) in the role formerly owned by Sir Laurence Olivier (and rightly so; see my review on his "Hamlet," arguably the best interpretation of one of the Bard's timeless (and most quoted) tragedies) and redone 5 years later by Kenneth Branagh as a full-bloodied treatment, explaining its 3 hour 22 minute running time, combined with a dream cast (and a lot of little additions, which were well-chosen and expertly done by the contemporary master of William Shakespeare, Kenneth Branagh, the director of "Henry V" and "Dead Again." Joining the "Lethal Weapon" star are Glenn Close ("The Big Chill"), Paul Scofield ("A Man For All Seasons"), Alan Bates, Ian Holm, Michael Maloney (who would be cast as Roderigo opposite Kenneth Branagh and Laurence Fishburne in Oliver Parker's "Othello" (see my review of Olivier's "stage" version of the tragedy, though he only starred in it) and who Branagh would cast as Laertes in HIS 3-hour version of "Hamlet" (a proper homage to Sir Laurence Olivier and his classic version of the play; see my review on that one as well) 5 years later), Nathaniel Parker (who would be cast as Cassio in his brother's version of "Othello" 4 years later) and Helena Bonham-Carter, who would be cast in "Mary Shelley's Frankenstein" 4 years later. <br /><br />Zeffirelli intended this movie as a homage to Sir Laurence Olivier (who had died 2 years prior to this movie) and it works pretty well, for the most part. What I was slightly uncomfortable with was Zeffirelli's misplacing a lot of lines and in one scene, he gives one of Hamlet's lines to the Ghost. Also, Helena Bonham-Carter DID NOT convince me as Ophelia. She was too dull and unreal, whereas Jean Simmons (who had immortalized the role in Olivier's version) and Kate Winslet (who did an acceptable job in Kenneth Branagh's uncut, epic revisionist reworking of "Hamlet") were good in the role, with Jean Simmons being the BEST Ophelia ever, that's why she was nominated for Best Actress in 1948 (she didn't win-what a shame). Ian Holm said his lines too quickly, not slowly as I expected him to, in a scene with him, Laertes and Ophelia. But then again, I'm more used to Felix Aylmer and Richard Briers' interpretations of the role and I think that they did better jobs than Holm in their respective versions of "Hamlet" (both done by great directors, actors, text-editors, producers AND stars of all their versions of the Bard's work) as Polonius. <br /><br />The rest of the cast, however, was excellent. The scene where Hamlet confronts his mother was very well done, but Olivier and Branagh heightened the scene to better lengths to create even more emotional intensity and suspense that the scene required. <br /><br />I recommend this version just to pass the time, but it's ideal as a teaching tool for 12th-grade English teachers (I recommend showing Olivier's version first, then Branagh's and finally this version). Despite the film's "PG" rating, there was really nothing objectionable in the movie. Only what the play called for. <br /><br />The Best Versions Of "Hamlet" Are: <br /><br />#1 Sir Laurence Olivier and Kenneth Branagh. Both were so good that I can't decide which one was the best. See my reviews on these versions for more information. <br /><br />#2 Franco Zeffirelli. This one was alright. It started out alright with a scene not in the play, but should've then progressed to the actual beginning of the play, where a guard cries out "Who's there?" "Nay, answer me. Stand and unfold yourself!!" That scene scares the hell out of you because you're sitting quietly and then-bam!!, you almost jump out of your skin. In short, that scene sets the tone for the rest of the play. HUGE blunder on Zeffirelli's part to omit that scene. It also misplaced a lot of lines (and cut others that I think should've been put in), such as the line where Hamlet says to Ophelia "Get thee to a nunnery, why wouldst thou be a breeder of sinners?"; that line was supposed to have occurred in THAT scene, NOT where it was placed in the film (after the "To Be Or Not To Be" soliloquy. This version struggles between cutting out too much or too little from an excellent piece of literature. Kenneth Branagh would remedy that 5 years later with his uncut version of the tragedy, making HIS version a more fitting homage to Sir Laurence Olivier, as several of the actors (aside from him) had performed "Hamlet" on stage/or on film many times on different occasions. However, Zeffirelli's take on "Hamlet" IS faithful to the play and THAT's what I was looking for. The setup for the final act duel was the same as in Olivier and Branagh's versions, only that the denouement in Branagh's version was more violent than the denouement of the previous two faithful versions (more in line with the play; Olivier toned it down...and it worked equally well) and stuck more closely to the play, with Branagh throwing in a few harmless touches of his own...to very good effect. <br /><br />This version is Not Rated.