Dr. Lucio Fulci (Lucio Fulci) is een regisseur van bloederige horrorfilms die het effect begint te voelen van het filmen van te veel bloederige scènes. Hij bezoekt zijn plaatselijke psychiater om te zien of hij zijn verstand aan het verliezen is; dit blijkt een slecht idee te zijn, aangezien de psychiater in werkelijkheid een gestoorde moordenaar is die verantwoordelijk is voor een reeks gruwelijke moorden. Hij grijpt de gelegenheid aan om Fulci tot zijn zondebok te maken, en de geschifte gek hypnotiseert de horrorhater om hem te laten denken dat hij verantwoordelijk is voor de recente reeks moorden.<br />Op het eerste gezicht lijkt _Cat in the Brain_ een fantastisch bloederige traktatie van de spaghettispetters god Lucio Fulci. De film zit barstensvol met afgehakte ledematen van kettingzagen, bijlaanvallen en diverse andere bloederige moorden, en zelfs de meest geharde bloedhonden krijgen er genoeg van te drinken. Maar als je beter kijkt, blijkt dat veel van de gruwelijke scènes afkomstig zijn uit eerdere films (voornamelijk Fulci's eigen'meesterwerken'); verwijder deze uit de vergelijking en je houdt een gehaaide, elementaire plot over die volkomen verspild is, wat welkome naaktheid, en afschuwelijke optredens van Fulci zelf en van David L. Thompson als de psycho-psychiater.<br />Naarmate de film vordert, ontwikkelt hij zich tot een onbegrijpelijke puinhoop, met de 'geleende' bloederige beelden er willekeurig ingestopt, zonder dat er een poging wordt gedaan ze overtuigend in het verhaal te verwerken. Als je de films van Sodom, of Mario Bianchi's Murder Secret, hebt gezien, dan heb je de beste stukken van Cat in the Brain al eerder gezien.<br />Na veel bloedvergieten is de film vrij snel afgelopen, zodat de kijker zich verbijsterd en enigszins bedrogen voelt. Kijk de film als je een Fulci-completist bent, maar ik zou je aanraden de films op te zoeken waaruit de 'goede stukken' zijn gemaakt.
Dr. Lucio Fulci (Lucio Fulci) is a director of gory horror movies who is starting to feel the effect of having filmed too many bloody scenes. He visits his local psychiatrist to see if he is losing his marbles; this proves to be a bad idea, since the shrink is actually a crazy murderer responsible for a spate of grisly killings. Seizing the opportunity to make Fulci his fall guy, the loopy nut doctor hypnotises the horror hack into thinking that he is responsible for the recent series of murders.<br /><br />On the surface, Cat in the Brain appears to be a fantastically gory treat from spaghetti-splatter god Lucio Fulci. Chock full of chainsaw dismemberment, axe attacks and various other bloody killings, the film certainly spills enough claret for even the most hardened gore-hounds. But when one looks closer, it turns out that many of the gruesome scenes are lifted from earlier movies (mostly Fulci's own 'masterpieces'); remove these from the equation and one is left with a nifty basic plot idea that is totally wasted, some welcome nudity, and dreadful performances from Fulci himself and David L. Thompson as the psycho shrink.<br /><br />As the film progresses, it develops into an incomprehensible mess, with the 'borrowed' gore footage inserted randomly, with no attempt at working it convincingly into the story. If you've seen Fulci's Touch of Death and Ghost's of Sodom, or Mario Bianchi's the Murder Secret, then you've already seen the best bits of Cat In The Brain before.<br /><br />After much bloodletting, the film wraps itself up rather quickly, leaving the viewer feeling bewildered and somewhat cheated. Watch the film if you're a Fulci completist, but I would suggest seeking out the films from which the 'good bits' were taken.