Deze film heeft een paar goede zinnen, maar toen ik Dillons minder dan meesterlijke Rourke-imitatie zag, wilde ik alleen nog maar het origineel zien. Ik mag Marisa Tomei wel, maar ze is geen Faye Dunaway.<br />Naar mijn mening is de eerste regel in de film dat je van de hoofdpersoon iemand maakt om wie je geeft. Je houdt misschien niet van die hoofdpersoon, maar je zou wel van hem moeten houden. Dat wordt bereikt in Barfly met de hilarische uithaal over de ruzies met Eddie de barkeeper. Het belangrijkste gevecht in Factotum is wanneer hij, zonder enige aanleiding, naar het personage van Lily Taylor in een bar loopt, haar tegen de grond slaat en haar een hoer noemt.<br />De hele toestand werkte gewoon niet. Weer een paar geweldige zinnen <0xE2><0x80><0x93> soms zo grappig dat je in de lach schiet <0xE2><0x80><0x93> maar als geheel is het een mislukking. Een middelmatige poging om iets te herscheppen wat briljant was, en daar kom je niet overheen. Volgende? Laten we Breakfast at Tiffany's herschrijven met Kate Hudson.
This movie has some good lines, but watching Dillon's less-than-masterful Rourke impersonation just left me wanting to see the original. I like Marisa Tomei but she's no Faye Dunaway.<br /><br />Also, in my opinion, the number one movie rule is to make the lead character someone you care about. You might not LOVE the character, but you should care what happens to him. This is achieved in Barfly with the hilarious running gag about the fights with Eddie the bartender. The main fight in Factotum is when, completely unprovoked, he stalks up to the Lily Taylor character in a bar, punches her to the floor and calls her a whore.<br /><br />The whole thing just didn't work. Again, some great lines -- some laugh-out-loud funny -- but as a movie overall it's a fail. Mediocre attempt at reinventing something that was brilliant, and you can't get past that. Next? Let's remake Breakfast at Tiffany's with Kate Hudson.