William M. Thackeray heeft eens gezegd: 'Een goede lach is zonneschijn in huis.' Toen ik naar Take Away keek, moet ik zeggen dat de zon inderdaad in mijn huis scheen. Deze film was voortreffelijk, de openingsscène was heel knap gedaan, het verhaal werd goed bij elkaar gehouden, in een notendop twee fish-and-chipswinkeleigenaren die normaal gesproken vijanden zijn, worden gedwongen een soort verbond te sluiten om mee te doen aan een strijd tussen David en Goliath tegen een fastfoodketen die een restaurant in hun straat bouwt. Het einde was hilarisch, ook al heb ik veel mensen gevonden die het daarover niet met me eens zijn. De film was heel discreet, hij schetste eigentijdse Australische etnische stereotypen, in het bijzonder de botsing of cultuurbotsing zo je wilt tussen de traditionele Anglo-Australische en Italo-Australische stereotypen, en hoe ze een soort 'eenheid ondanks tegenslag' heel mooi vonden.<br />Ik vond Vince Colosimo's vertolking van 'Tony Stilano', een Italiaans-Australische fish-'n-chips-eigenaar van in de dertig, eersteklas, zijn acteerwerk was heel oprecht en overtuigend, door zijn vertolking slaagde hij er echt in de essentie naar de oppervlakte te brengen, of ik moet zeggen de ziel van het Italiaanse Australische stereotype, dat in werkelijkheid niet te Italiaans maar ook niet te Australisch is, Colosimo vond De cinematografie had beter gekund, meer opnamen van de omgeving zouden mooi zijn geweest, voor zover ik kan zien was het in Melbourne, maar waar in Melbourne? Voor mij lijkt het ergens tussen Ivanhoe en Bullen in te zitten, al ben ik daar niet 100 procent zeker van.<br />Ik weet niet waarom zoveel mensen deze film vergelijken met 'The Castle' hoewel ze dezelfde thema's hebben, Take Away is een klasse apart.<br />Ik denk dat de film Excellent was met een hoofdletter E, hij heeft alles, het is grappig, de grappen zijn geweldig, hij gaat over hedendaagse kwesties die betrekking hebben op de Australische maatschappij, het verhaal is goed, ik vond het geweldig!
William M. Thackeray once said "A good laugh is sunshine in the house." When I watched Take Away, I must say that the sun did shine in my house. This film was superb, the opening was very cleverly done, the story held together well, in a nutshell two fish'n chip shop owners who normally enemies are forced to form an alliance of sorts to engage in a David and Goliath struggle against a fast food chain which builds a restaurant on their street. The ending was hilarious even though I have found many who disagree with me on that one.<br /><br />The film was though very discreetly, portraying contemporary Australian ethnic stereotypes, in particular the collision or culture clash if you will between the traditional Anglo Australian and Italo Australian stereotypes, and how they found a sort of "unity though adversity", very nice.<br /><br />I found Vince Colosimo's performance as "Tony Stilano" an Italo-Australian Fish 'n Chip shop owner in his thirties to be first-class, his acting was very genuine and convincing, through his performance he managed to really bring to the surface the essence, or I should say the soul of the Italian Australian stereotype, which in reality is not too Italian but not too Australian either, Colosimo found that balance, breathed into its lungs and gave it life.<br /><br />The Cinematography could have been better, more shots of the local area would've been nice, from what I can see it was in Melbourne, but where in Melbourne? to me it looks like somewhere between Ivanhoe to Bullen, though I am not 100% sure on that one.<br /><br />I don't know why so many people are comparing this film to "The Castle" though they have similar themes running through them, Take Away stands in a league of its own.<br /><br />I think the film was Excellent with a capital "E" it has everything, it's funny, the jokes are great, it deals with contemporary issues facing Australian society, the story holds well, I loved it! I highly recommend it.