Er zitten subtiliteiten in deze film die volgens mij veel mensen over het hoofd zien als ze niet uitkijken. Je moet echt volgen wat Leland zegt en zijn personage lezen om het beoogde "waarom" van de film aan het eind te doorgronden. Niets concreets, het is niet definitief, het gaat om wat de individuele kijker ervan maakt. Ik denk dat dat vanaf het begin het plan was, het is niet de bedoeling dat iedereen het op dezelfde manier begrijpt, het is bijna alsof je je eigen persoonlijke relatie met Leland opbouwt om hem misschien een beetje beter te voelen.<br />De verhaallijn is interessant maar de samenvatting kan nooit verklaren wat de film werkelijk is. De film is dramatisch en prikkelend, met een heleboel zware ideeën, maar het tempo van de film is bijna kalmerend, zelfs met de meer intense scènes vol geschreeuw. Ik denk dat het waarschijnlijk Leland is, hij is gewoon kalm en bijna sereen, ondanks al zijn verdriet. De film verpersoonlijkt Leland in zekere zin.<br />Natuurlijk is hij fascinerend en trekt hij je naar je toe als je het toelaat, maar er zijn ook een paar gerecyclede ideeën. Ik bedoel, Leland heeft een heleboel indrukwekkende dialogen, hij is alles behalve doorsnee, maar hij is geen profeet. Alles wat hij zegt is geen openbaring, veel mensen die ik ken hebben dingen genoemd die hij heeft genoemd, zelfs ik heb een paar dingen genoemd die hij heeft genoemd. Leland is het unieke en aantrekkelijke personage dat hij waarschijnlijk vooral is voor de rol van Ryan Gosling.<br />Uiteindelijk is het acteerwerk heel bijzonder, er zijn geen echte slechteriken, er is geen manier om een psychologisch oordeel over Leland te vellen, alleen om hem en het leven een beetje beter te begrijpen.<br />Vergeleken met _Igby Goes Down_, denk ik, geen komedie, maar in zijn algemene kijk op het leven wel vergelijkbaar.
There are subtleties in this film that I think a lot of people may miss if they're not careful. You really need to follow what Leland says and read his character to figure out the intended "why" the movie presents at the end. Nothing it solid, it's not definite, it's about what the individual viewer takes out of it. I think that was the plan from the get-go, people aren't meant to all understand it in the same way, it's almost about forming your own personal relationship with Leland in order to maybe feel him a little better.<br /><br />The storyline is interesting but its summary could never explain what the movie really is. It's dramatic and thought provoking, a lot of heavy ideas, but the pace of the movie is almost soothing, even with its more intense scenes with yelling. I think it's probably Leland, he's just calm and almost serene, even for all of his sadness. The movie personifies Leland in a way.<br /><br />Of course it is captivating and draws you in if you let it, but there are some recycled ideas. I mean, Leland has a lot of impressive dialogue, he is anything but typical, but he's not a prophet. Everything he says is not a revelation, many people I know have mentioned things he mentioned, even I have observed a few things he's observed. Leland is the unique and attractive character he is probably mostly for Ryan Gosling's portrayal.<br /><br />In the end the acting is all exceptional, there are no real bad guys, there is no way to psychologically evaluate Leland, only to maybe understand him and life a little better.<br /><br />Comparable to Igby Goes Down I think, not comedic, but similar in its general outlook on life.