Dit is een van de eerdere films van Barbara Stanwyck en hij heeft een onconventioneel thema. Ze verdient geld door met mannen te dansen in een danszaal. Ze houdt niet echt van het werk, maar het is een manier om de kost te verdienen. Haar vriend lijkt een heel aardige vent, maar ze wordt ook achternagezeten door de rijke Ricardo Cortez. Nou, na haar huwelijk blijkt dat haar 'aardige vent' een diefachtige, rokkenjagende gluiperd is en de rijke Cortez blijkt een geweldige vent te zijn. Tegen het eind van de film heeft Barbara er gewoon genoeg van, zoals elke vrouw van SANE zou weglopen uit dit afschuwelijke huwelijk. In de jaren twintig en dertig van de twintigste eeuw deed Hollywood zo'n beetje alles wat het wilde, en sommige van hun films hadden thema's of scènes die tegenwoordig veel mensen zullen verbazen, zoals naaktheid, overspel en taalgebruik. Hoewel 100 Dances geen schaamteloos voorbeeld van deze moraal is, heeft het wel een thema dat nooit zou zijn toegestaan nadat in 1934 de strenge Production Code was opgesteld en ingevoerd. In sommige opzichten was de Code geweldig <0xE2><0x80><0x93> ouders hoefden zich tenslotte geen zorgen te maken over wat hun kinderen in films zagen (zoals naaktheid in Ben Hur, 1925). Maar het was ook een film die de neiging had sommige films te veel te zuiveren <0xE2><0x80><0x93> en deze film had op geen enkele manier gemaakt en goedgekeurd kunnen worden, omdat hij de neiging heeft scheidingen te verheerlijken <0xE2><0x80><0x93> een ernstig nee, niet in 1934 en daarna. Dat is echt jammer, want ik vind het helemaal niet erg om over 1000 dansles te praten <0xE2><0x80><0x93> vooral niet omdat de ster (Barbara Stanwyck) getrouwd was met een rokkenjagende dief. Maar toch, de film laten eindigen met haar scheiding van hem en trouwen met een man die zelf twee keer gescheiden was, kan gewoon niet.<br />Over het geheel genomen is de film interessant en verhelderend. Bovendien was hij goed geregisseerd en paste hij bij zijn relatief korte speeltijd. Kijk hier eens naar. Sorry, maar helaas was Ricardo Cortez geen latino, maar had hij zijn naam veranderd vanwege een mogelijk vooroordeel omdat hij joods was. Hij was een uitstekende acteur in zijn tijd, maar dat is bijna vergeten.
This is one of Barbara Stanwyck's earlier films and it sure does have an unconventional theme. She's making money by dancing with men at a dance hall. She really doesn't like the work, but it's a living. Her boyfriend seems like a pretty nice guy, but she's also pursued by rich guy Ricardo Cortez. Well, after marrying, it turns out her "nice guy" is a thieving, womanizing weasel and rich Cortez turns out to be a heck of a guy. By the end of the film, Barbara simply has had enough, as any SANE woman would walk from this horrid marriage.<br /><br />In the 1920s and early 30s, Hollywood did pretty much anything it wanted and some of their films had themes or scenes that would surprise many today--such as nudity, adultery and bad language. While TEN CENTS A DANCE isn't a blatant example of this morality, it does have a theme that never would have been allowed after the toughened Production Code was created and enforced starting in 1934. In some ways the Code was great--after all, parents didn't need to worry about what their kids saw in films (such as nudity in BEN HUR, 1925). However, it also tended to sanitize some of the movies far too much--and there is no way this particular film could have been made and approved because it tends to glorify divorce--a serious no-no 1934 and thereafter. This is really a shame, as I don't think TEN CENTS A DANCE was bad at all to discuss this--especially since the star (Barbara Stanwyck) was married to a philandering thief. Even so, allowing the film to end with her divorcing him and marrying a man who himself was twice divorced just couldn't have been.<br /><br />Overall, the film is interesting and thought-provoking. Plus, it was well-paced and suited its relatively short run time. Give this one a look.<br /><br />FYI--Sadly, Ricardo Cortez was actually NOT Hispanic but changed his name because of possible prejudice because he was Jewish. He was an excellent leading man of his time, but today is all but forgotten.