Laten we onszelf niet voor de gek houden, deze gruwel is geen Plan Negen of Kattenvrouwen. Het is slecht, punt uit! De voorstellingen variëren van theatraal drama (Marla Engels) tot een 'het kan me geen moer schelen'-wandelingetje (Tom Conway). De foto's (zelfs in een goede afdruk) zijn zo troebel dat het soms moeilijk is om te zien wat er gebeurt. Het echte probleem is echter het doelloze, zinloze, bijna plotloze verhaal en de loodzware, tempoloze richting. Na een korte 77 minuten voelt het nog steeds eindeloos aan.<br />Vooral het scenario is onbeholpen. Er zijn twee verhaallijnen die elkaar pas helemaal aan het eind van de film kruisen. Tom Conway probeert een superras te scheppen, waarbij hij gebruik maakt van voodoo en moderne wetenschap (hoewel er weinig wetenschap te vinden is) die hij telepathisch kan beheersen. Hij houdt zijn vrouw gevangen (zonder aanwijsbare reden). Intussen proberen een paar kleine oplichters en een soort gids van het blanke jagerstype het dorp te vinden waar hij aan het werk is, in de verwachting van goud en juwelen. Als ze eindelijk aankomen, besluit Tom Conway dat een van hen, de vrouw, het volmaakte onderwerp voor zijn experimenten is. Ze wordt in een monster veranderd, doodt Conway (naakt!) en wordt dan weer normaal. Ze ziet een gouden beeld dat half verdronken is in een kokende poel, probeert het te pakken te krijgen en valt in het water en verdrinkt kennelijk. De blanke jager redt de vrouw. In de laatste shot zien we de zogenaamd verdronken vrouw weer tevoorschijn komen als het monster; ze dreigt met een vervolg (dat is pas een enge gedachte!).<br />De AIP-producent, Samuel Z Arkoff, gaat er in een lezing die op de dvd staat prat op dat hij de tienermarkt voor zich ziet en die bevredigt met ingenieuze lowbudgetfilms. Maar het is moeilijk te begrijpen hoe iemand kan denken dat dit ranzige brouwsel enig publiek zou kunnen bevredigen. Wat voor aantrekkingskracht denken ze dat het kan hebben? Het monster komt zo zelden voor dat je het nauwelijks een horrorfilm kunt noemen. De jungleactie is lauw en saai. Er komen geen tieners in voor en er zijn geen personages waarmee tieners zich zouden kunnen identificeren.<br />De producenten legden 77 minuten film vast, maar ze maakten geen film. Dit is een truc van oplichters en Arkoff zou zich moeten schamen dat hij ermee te maken had.
Let's not kid ourselves, this atrocity is not Plan Nine or Cat Women. It is bad, period! The performances vary from drama school theatrics (Marla English) to a 'couldn't care less' walk through (Tom Conway). The photography (even in a good print) is so murky it is occasionally hard to see what is happening. The real problem, however, is the aimless, pointless, nearly plot less story and the leaden, paceless direction. At a brisk 77 minutes it still feels endless.<br /><br />The screenplay is especially inept. There are two story lines that only intersect at the very end of the picture. Tom Conway is trying to create a super race, using voodoo and modern science (although there is little science in evidence) which he can control telepathically. He is keeping his wife prisoner (for no discernible reason). Meanwhile a couple of petty crooks and a white hunter type guide are trying to find the village in which he is working, in the expectation of gold and jewels. When they finally arrive, Tom Conway decides that one of them, the woman, is the perfect subject for his experiments. She is turned into a monster, kills Conway (natch!) and then reverts to normal. She sees a gold statue half drowned in a boiling pool, tries to retrieve it and falls in the water and apparently drowns. The white hunter rescues the wife. In the final shot we see the supposedly drowned woman emerge as the monster again; threatening a sequel (now that really is a scary thought!).<br /><br />The AIP producer, Samuel Z Arkoff, in a lecture included on the DVD, prides himself on spotting the teenage niche market and satisfying it with ingenious low budget movies. However, it is difficult to see how anyone could think this rancid concoction would satisfy any sort of audience. What appeal do they think it could possibly have? The monster appears so rarely that it could hardly be called a horror film. The jungle action is tepid and tedious. There are no teenagers in it and no characters that teenagers could be expected to identify with.<br /><br />The producers exposed 77 minutes of film, but they didn't make a movie. This is a con trick and Arkoff should be ashamed of his association with it.