Deze film heeft knarsetandende sfeer, maar dat geldt helaas ook voor de prent die ik net heb gezien. Raymond Massey speelt een ontspannen Sherlock Holmes, bijna komisch in de eerste scènes in zijn badjas, die hij inruilt voor een arbeidersuniform om het griezelige landhuis van dr. Rylott (Lyn Harding) te onderzoeken. Wat mij niet duidelijk was, was waarom Rylott zijn stiefdochters dood had willen hebben. Als hij, zoals in het geval van Helen (Angela Baddeley), niet had gewild dat ze ervandoor ging om te trouwen, zou hij hetzelfde hebben bereikt door haar uit de weg te laten ruimen.<br />Er zijn ook andere curiositeiten. Nadat hij een vroegtijdige trouwdatum met Helen heeft vastgesteld, wordt er voor de rest van de film niets meer van de verloofde vernomen. De aanwezigheid van een groep zigeuners ten tijde van de dood van Violet Stoner is alleen maar een afleidingsmanoeuvre, en wat een interessant moordwapen had kunnen zijn, een giftige slang, wordt verdund door het feit dat het geen cobra was, ondanks de muzikale weergave van de Indiase bediende.<br />Athole Stewart schetst Holmes' assistent dr. Watson bekwaam, hoewel hij even moet wennen als Nigel Bruce meer je type is. Als Rylott is Lyn Harding dreigend genoeg, een karaktertrek die goed van pas zou komen als Holmes' wraakgodin Moriarty in twee latere films <0xE2><0x80><0x93> 'The Triumph of Sherlock Holmes' in 1935 en 'Murder at the Baskervilles' in 1937.<br />Met herhaalde grilligheid en een onvaste camera, is het'm.' Het is verbazingwekkend dat de verhaallijn niet meer overhoop is gehaald dan hij al is. De integriteit van het verhaal wordt over het algemeen gehandhaafd, zelfs als je een beetje moeite doet om de hiaten op te vullen. Ik denk dat dat mijn grootste probleem met de film zou zijn, aangezien het mentaal overbruggen van sommige sprongsprongen in de film een ware marteling bleek te zijn.
Creakiness and atmosphere this film has, but so unfortunately does the print I just viewed. Raymond Massey provides a laid back Sherlock Holmes, almost comically so in early scenes in his bathrobe, which he trades in for a laborer's garb to investigate the creepy mansion of Dr. Rylott (Lyn Harding). What wasn't clear to me was why Rylott would have wanted his stepdaughters dead. If as in the case of Helen (Angela Baddeley), he didn't want her to run off to get married, he would have accomplished the same thing by having her dispatched.<br /><br />Other curiosities abound as well. After setting an early wedding date with Helen, the fiancée is no longer heard from for the rest of the picture. The presence of a band of gypsies at the time of Violet Stoner's death provides merely a diversion, and what could have been an interesting murder tool, a poisonous snake, is diluted by the fact that it was not a cobra, the musical renderings of the Indian man servant notwithstanding.<br /><br />Athole Stewart competently portrays Holmes' aide Dr. Watson, though he takes some getting used to if Nigel Bruce is more your cup of tea. As Rylott, Lyn Harding is sufficiently menacing, a trait that would be put to good use as Holmes' nemesis Professor Moriarty in two later films - 1935's "The Triumph of Sherlock Holmes" and 1937's "Murder at the Baskervilles".<br /><br />With repeated choppiness and an unsteady camera, it's surprising that the story line isn't more disrupted than it is. It's integrity is generally maintained, even if one stretches a bit to fill in the gaps. I guess that would be my main complaint with the film, as mentally bridging some of the jump cuts in the picture proved to be a real pain in the asp.