De film van de jaren zestig was net zo'n tijd van revolutie als de politiek en de muziek. De filmmakers waagden het om avant-gardefilms te maken waarin taboes werden besproken die voorheen alleen in exploitatiefilms waren toegestaan. Vanaf 'Breathless' en de ondergrondse Amerikaanse cinema (zoals Kenneth Anger) werden films steeds experimenteler. Dit alles nam toe toen Hollywood besefte dat ze een massapubliek hadden met 'Easy Rider'. Een van de beste (en meest verrassende) producties van dit tijdperk was ook een van de minst succesvolle in het begin. 'Head' werd gemaakt toen de carrière van The Monkees echt op zijn eind liep, en dat is wat verdomme een van de beste psychedelische films ooit is geworden.<br />De plot? Nou, die is er niet, zoals velen hebben gezegd. Het gaat over The Monkees die van het ene surrealistische scenario naar het volgende gaan. Maar deze scènes zijn duidelijk allemaal met lsd doordrenkt en in wezen een parodie op het feit dat The Monkees het beu waren om beperkt te blijven tot hun prefab reputatie. Het is jammer dat er geen publiek was voor de film. De tienermeisjes die van hen hielden waren, zoals altijd, overgestapt op een nieuwe rage. De psychedelische / Haight-Ashbury-fans aan wie de film werd geprezen, zouden nooit dood gevonden willen worden in een film van The Monkees. Dat is hun verlies. Deze film mag dan minder plot hebben, hij heeft zeker betekenis en is heel intelligent in elkaar gezet. De crew maakte later zowel 'Easy Rider' als 'Five Easy Pieces'. De film werd later op een Raybert-retrospectief uit 1973 hernomen en kreeg een zeer positieve respons, waardoor hij de cultstatus kreeg die hij lange tijd had verdiend. Ironisch genoeg zouden The Monkees het slachtoffer worden van dezelfde commercie waar ze in deze film tegen protesteerden bij hun re<0xC3><0xBC>nie in de jaren tachtig.
The cinema of the 60s was as much as time of revolution as the politics and the music. Filmmakers were daring to make avant-garde films discussing taboo subjects only permitted before in exploitation films. Starting with both "Breathless" and underground American cinema (such as Kenneth Anger), films became more and more experimental. All of this accumulated when Hollywood realized they had mass commercial appeal with "Easy Rider". One of the best (and most surprising) outputs of this era was also one of the least successful initially. "Head" was made when The Monkees career was seriously waning, which is what damned one of the best psychedelic films ever made.<br /><br />The plot? Well, there really isn't one, as many have said. It involves The Monkees going from one surreal scenario to the next one. However, these sequences are all obviously LSD-tinged and basically mock how The Monkees were sick of being confined to their light pre-fab reputation. Its a shame that the film found no audience. The teeny boppers who loved them had moved onto a new fad as they always do. The psychedelic / Haight-Ashbury crowd to whom the film was garnered would never be caught dead at a Monkees movie. Its all their loss. This film may be plot less, but it is certainly not without meaning and is very intelligently put together. The crew later made both "Easy Rider" and "Five Easy Pieces". The film was later revived at a 1973 Raybert retrospective and it gained a very positive response, which granted it the cult following it had deserved for a long time. Ironically, The Monkees would fall victim to the same commercialism they protested in this film with their later 80s reunion. (10/10)