Sayles had een heel interessante film in handen met Silver City, maar die raakte op de een of andere manier erg vertroebeld naarmate hij van begin tot eind vorderde. Chris Cooper deed het uitzonderlijk goed met de belichaming van de essentie van zijn personage, een soort van Dubya, maar hij kreeg bij lange na niet genoeg tijd op het witte doek. In plaats daarvan zijn we op rooftocht met een personage dat zich minder persoonlijk, minder ontwikkeld en over het geheel genomen te verwarrend voelt. Het pad dat deze Danny Huston ons wijst, wordt onvermijdelijk de ondergang van de film. Te veel personages worden in zo'n korte tijd aan ons voorgesteld. Deze personages waren willekeurig betrokken bij de voortgang van de plot, die met de minuut ingewikkelder werd. Sayles wist wat hij creëerde, ik heb alleen het gevoel dat het niet goed werd vertaald naar het witte doek.<br />Sayles is een meester in zijn vak. Zijn films blijven ideeën inspireren en opwekken, ook al zijn het geen commerciële successen. Het probleem met Silver City is dat hij volgens mij te diep is gezonken met niet genoeg geld of tijd om het allemaal uit te leggen. Aan het begin van de film had ik een idee van wat er gebeurde, maar naarmate er meer en meer personages werden geïntroduceerd en er meer en meer plotwendingen probeerden te gebeuren, raakte ik aan het eind de strekking van de film kwijt. Hoewel het einde heel slim en heel duister was, had ik meer uitleg nodig. Ik denk dat een deel van de reden dat ik mijn gedachten niet meer bij deze film had, te maken had met de rol van Danny Huston als onze gids. Hij was aandoenlijk. Ik vond hem niet zo'n opwindende persoon om dit avontuur mee te leiden. Hij leek de schijn op te houden, maar hij bereikte er niet veel mee. Dit was de eerste keer dat Sayles' belangrijke film een deuk opliep.<br />Hoewel ik toegeef dat de personages die gespeeld werden door Richard Dreyfuss, Miguel Ferrer, James Gammon en Daryl Hannah interessant waren, had ik gewoon een betere gids nodig om me te helpen hun rollen in dit politieke schandaal te begrijpen. Danny Huston was gewoon niet geschikt voor me. Afgezien van de personages had Sayles een sterker script nodig. Soms had ik het gevoel dat sommige verwijzingen me boven de pet gingen, tenzij ik diep geworteld was in de politieke wereld. De hele redenering dat Zilverstad gebouwd moest worden en de corruptie die erachter zat, ontging me. Ik ben een simpele ziel die dol is op geavanceerde films, maar deze sloeg gewoon nergens op. Een paar keer merkte ik dat ik 'waarom' vroeg in plaats van het hele plaatje te zien. Ik had het gevoel dat de afzonderlijke verhalen zo helder waren als glas, maar het hele plaatje was tegelijkertijd stoffig en troebel. Sayles moest zich meer concentreren op het grotere plaatje in plaats van op deze kleinere kwesties, die deze film uiteindelijk vertroebelden. Misschien ben ik met het verkeerde idee naar deze film gegaan. Ik verwachtte een andere versie van _De kleuren van de natuur_ te zien, maar in plaats daarvan was ik getuige van iets minder diepzinnigs en meer technisch. Zonder het einde te verraden, vond ik de laatste scène een van de mooiste momenten uit de geschiedenis van de politieke film. De briljante symboliek is me de afgelopen twee dagen bijgebleven nadat ik deze film had gezien, terwijl de rest van de film snel uit mijn gedachten verdween. Misschien zou een tweede bezichtiging beter voor me zijn, maar om de een of andere vreemde reden klopte het gewoon niet met Silver City. Er leken te veel valkuilen te zijn die nooit werden uitgelegd of verklaard. Een ensemblestuk bevalt me altijd, maar als de personages zonder uitleg worden geïntroduceerd, komt er alleen maar stoom af. Dit was een van die zeldzame gelegenheden.<br />Over het geheel genomen was ik erg van streek door deze film. Omdat ik erg democraat was, wilde ik een kant van de politiek zien waarvan ik me niet bewust was, en een andere kant waar je om zou moeten grinniken. Ik wilde overspoeld worden met de wereld van het geld van het bedrijfsleven en de _dufus'_ die gekozen worden. Ik wilde intelligente humor in de vorm van de woorden van George W., maar in plaats daarvan vond ik alleen maar een heel verwarrend verhaal dat gericht was op een bepaald publiek, waar ik nooit deel van zal uitmaken. Jammer, deze film had zoveel verspilde belofte. <br />*********************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************
Sayles had a very interesting film on his hands with Silver City, however it somehow became very muddied as it progressed from beginning to end. Chris Cooper did an exceptional job embodying the essence of his character, a Dubya of sorts, but he wasn't nearly given enough screen time. Instead, we find ourselves on a rampage with a character that felt less personal, less developed, and overall too confusing. The path that this Danny Huston leads us on inevitably becomes the downfall of the film. Too many characters are introduced to us in such a short time. These characters randomly were involved with the progression of the plot, which became too convoluted with each passing minute. Sayles knew what he was creating, I just feel as if it wasn't being translated well to the silver screen.<br /><br />Sayles is a master of his trade. His films continue to inspire and evoke thought even if they are not commercial successes. The trouble with Silver City is that I think he found himself going too deep with not enough money or time to explain it all. At the beginning of the film, I had an idea of what was happening, but as more and more characters were introduced, as more and more plot twists tried to occur I lost the sense of the film by the ending. While the ending was very clever and very dark, I needed more explanation. I think some of the reason that I lost my train of thought with this film was due to the casting of Danny Huston as our guide. He was pathetic. I didn't seem him as very exciting person to lead us on this adventure. He seemed to go through the motions, but not really accomplish much at all. This was the first downfall of Sayles' important film.<br /><br />While I will admit that the characters played by Richard Dreyfuss, Miguel Ferrer, James Gammon, and Daryl Hannah were interesting, I just needed a better guide to help me understand their roles in this political scandal. Danny Huston just did not cut it for me. Outside of the characters, Sayles needed a stronger script. I sometimes felt that unless I was deeply rooted in the political world, some of the references were well over my head. The entire reasoning for Silver City to be built and the corruption behind it eluded me. I am a simpleton that loves advanced films, but this one just didn't make much sense to me. There were several times that I found myself asking, "Why" instead of seeing the whole picture. I felt as if the individual stories were as clear as glass, yet the whole picture was dusty and murky at the same time. Sayles needed to concentrate more on the bigger picture instead of these smaller issues, which ultimately fogged this film.<br /><br />Perhaps I went into this film with the wrong idea. I was expecting to see another version of Primary Colors, but instead witnessed something less heartfelt and more technical. Without giving the ending away, I thought that the final scene was one of the most beautiful moments in political cinema history. The brilliant symbolism has stayed in my mind for the past two days after watching this film, while the rest of the movie quickly shuffled away from my mind. Maybe a second viewing would do better for me, but for some odd reason Silver City just didn't click with me. There seemed to be too many loopholes that were never explained or accounted for. An ensemble piece is always good with me, but when the characters are introduced without explanation, it just looses steam. This was one of those rare occasions.<br /><br />Overall, I was very upset with this film. Being very Democrat, I wanted to see a side of politics that I wasn't aware of and another side that would make you chuckle. I wanted to be engulfed with the world of corporate money and the dufus' that are elected. I wanted intelligent humor framed by the words of George W., but instead all I found was a very confusing story aimed at a certain audience of which I will never be a part. Sad, this picture had so much wasted promise.<br /><br />Grade: ** out of *****