Robert Lansing speelt een wetenschapper die experimenteert met het overbrengen van voorwerpen door massieve materie, maar op een avond gaat hij te ver en maakt hij zichzelf onbedoeld vierdimensionaal! De sciencefiction uit de atoomtijd is op een heel goedkope manier heel charmant. Misschien werd het in die tijd als een bedachtzame sf-film beschouwd (met een psychologische ondertoon), maar vandaag de dag is de film lichtelijk overgebakken en naïef; het is een op kampvakantie gemaakte, op maat gemaakte tv-show. De houterige optredens van Lansing en Lee Meriwether zijn nauwelijks eendimensionaal te noemen, hoewel Patty Duke (die een schattige snotaap speelt in de tijd van 'Miracle Worker') een kleurrijk, gedenkwaardig einde krijgt.<br /><br />**van **** Lee Meriwether.
Robert Lansing plays a scientist experimenting with passing objects through solid matter, but he goes too far one night and unintentionally makes himself four-dimensional! Atomic-age fantasy is rather charming in a very cheesy way. Perhaps it was considered a thoughtful sci-fi in its time (with psychological overtones), yet seen today the film is mildly overbaked and naive; it's a camp-fest tailor-made for TV's late-late show. Wooden performances by Lansing and Lee Meriwether barely rate as one-dimensional, though Patty Duke (playing a cute brat pre-"Miracle Worker") gets a colorful, memorable exit. <br /><br />** from ****