Het is een heel gevoelige weergave van het leven met onvervulde of onderdrukte verlangens. Wat moet je doen met verlangen in een cultuur en een samenleving met rigide normen en waarden? De ene man vindt een uitlaatklep bij de immigrant <0xE2><0x80><0x93> aangezien immigranten er niet bij horen of niet worden geaccepteerd, hoeven ze hun verlangens niet in te dammen. De andere man zoekt troost in spiritualiteit en probeert zijn verlangens in het niets te laten verdampen. Dat lukt natuurlijk niet en in de laatste scène stort hij om verschillende redenen in. Sita gaf nog genoeg om hem om hem op dat moment te laten weten dat hij niet verantwoordelijk is voor haar afwijkende uitlaatklep voor haar geblokkeerde verlangens. De moeder in haar kon nog steeds de kracht niet vinden om zijn mythe te vernietigen. Ze ziet hem als een kind dat zichzelf verheerlijkt in zijn wellustige beheersing, maar moet ze hem de kans geven om eindelijk volwassen te worden? Beide vrouwen putten moed en saamhorigheid uit hun gedeelde afwijzing door hun man.<br />Maar de laatste afwijzing was die van de grootmoeder <0xE2><0x80><0x93> ze kon zich niet losmaken van haar verroeste geest om Sita's verlangen te accepteren. Meer dan tien jaar zorg was niet genoeg om de ketenen van haar cultuur te verbreken.<br />Het lijkt erop dat het voor de huishulp het gemakkelijkst was om zijn verlangens te laten vloeien <0xE2><0x80><0x93> aangezien hij toch al verdoemd is door zijn cultuur <0xE2><0x80><0x93> omdat hij aan de onderkant van de hiërarchie staat. Omdat er toch geen respect en verwachtingen zijn, kan ik net zo goed zonde proeven.
Its a very sensitive portrayal of life with unquenched or constrained desires. What does one do with desire in a culture and society with rigid norms? One husband finds outlet with the immigrant - since immigrants don't belong or aren't accepted, they don't need to conform and dam their desires. The other husband looks for solace in spirituality and tries to evaporate his desire into nothingness. It fails - of course - and he breaks down in the last scene for multiple reasons. Sita still cared enough for him to find that moment to let him know that he is not responsible for her deviant outlet to her blocked desires. The mother in her still couldn't find the strength to destroy his myth. She sees him as a child who is glorifying himself in his lust-control but should she give him the opportunity to finally grow up? Both the wives find courage and togetherness through their shared rejection by their husband. <br /><br />But the final act of rejection was by the grandmother - she could not break free from her rusted mindset to accept Sita's desire. A decade and more of receiving care was not enough to break the shackles of her culture.<br /><br />Seems like it was easiest for the househelp to let his desires flow - since he's anyway damned by his culture - being at the bottom of the hierarchy. Since there is anyway no respect and expectations, might as well taste sin.