Als ik de commentaren lees, lijkt er een hoop onzin te staan over de emotionele banaliteit van La Pianiste. Ik vind dat moeilijk te begrijpen, gezien de uitstekende prestatie van Isabelle Huppert. Huppert is aangrijpend <0xE2><0x80><0x93> ze slaagt erin de vrouw op de rand van de afgrond, vol zelfhaat en waanideeën, perfect over te brengen.<br />De film is prachtig geënsceneerd en beoordeeld. Het zou zo gemakkelijk zijn om de hoofdrolspeelster als een belachelijke figuur af te schilderen <0xE2><0x80><0x93> denk bijvoorbeeld aan de scène in de pornowinkel. Op de een of andere manier is Huppert in staat dat te doen, deels vanwege haar briljante prestatie, maar ook omdat de regisseur haar surrealistische leven echt en herkenbaar maakt.<br />Negeer deze film niet. Het is een van de meest opzienbarende en ontroerende films (en voorstellingen) die ik ooit heb gezien.<br />Vertrouw Boris!
Reading through the comments, there seems to be a lot of nonsense about the emotional banality of La Pianiste. I find this hard to comprehend given the outstanding performance by Isabelle Huppert. Huppert is gripping - she manages to convey perfectly the woman on the edge, full of self-hate and delusion.<br /><br />The film is wonderfully paced and judged. It would be so easy to portray the lead as a ridiculous figure - consider the scene in the porn store for instance. Somehow, Huppert is able to carry it off, partly because of her brilliant performance but also because the director makes her surreal life real and identifiable.<br /><br />Don't ignore this film. It is one of the most startling and engaging films (and performances) I have seen.<br /><br />Trust Boris!