Ondanks latere beweringen heeft dit vroege radiodrama heel weinig gemeen met 'Burger Kane': het is een biopic over een meedogenloze maar menselijke fictieve plutocraat, in flashbacks verteld, maar met sprongen vooruit. De schrijver van het script, Preston Sturges, vertoont niets van zijn latere gave voor sprankelende dialogen, en niets van de talloze filmische vernieuwingen van 'Kane' zijn duidelijk. Toch is het een heel boeiende film, met een jonge Spencer Tracy (door zijn oudemannenmake-up lijkt hij precies op, nou ja, een oude Spencer Tracy) die diepte en autoriteit uitstraalt, en Colleen Moore <0xE2><0x80><0x93> die haar beste tijd heeft gehad en fysiek niet goed bij hem past <0xE2><0x80><0x93> die een veelzijdige vrouw-achter-de-man speelt. Er is ook nog Helen Vinson als een van de verraderlijkste femmes fatales in de geschiedenis van de film, die het laatste derde deel in extatische soap-opera-geluiden laat galmen. De overgebleven afdruk is schokkerig en er ontbreken geluidsfragmenten, en er zijn een paar gaten in de plot opengelaten (hoe zou ze kunnen weten wie de vader is als ze met allebei naar bed gaat?) en de muziek is vreselijk oubollig. Desondanks was ik gefascineerd.
Despite later claims, this early-talkie melodrama has very little in common with "Citizen Kane": It's a biopic of a ruthless but human fictional plutocrat, told in flashback but hopping around time. The scriptwriter, Preston Sturges, shows none of his later gift for sparkling dialog, and none of the myriad cinematic innovations of "Kane" are evident. Still, it's very watchable, with a young Spencer Tracy (his old-man makeup makes him look just like, well, an old Spencer Tracy) showing depth and authority, and Colleen Moore -- a little past her prime, and not physically well matched -- playing a multifaceted woman-behind-the-man. There's also Helen Vinson as one of the most treacherous femmes fatales in movie history, sending the final third into ecstatic soap-opera reverberations. The surviving print is jumpy and has missing audio snippets, and there are some plot holes left open (how would she know whose son it was if she's sleeping with both of them?), and the music is awfully hokey. For all that, I was quite fascinated.