Ik begrijp niet wat er zo moeilijk is aan deze film! Ik begrijp niet waarom kinderen van de middelbare school hiernaar moeten kijken! Ik begrijp niet waarom ik hier ook maar ergens over na had moeten denken!<br />*Spoiler*<br /><br />Als het onopgemerkte meisje op weg is om zelfmoord te plegen, was ik dan de enige die haar aanmoedigde? Het cliché van de klassieke muziek, de lange shots, de melancholieke emotie van de film op dat moment, bracht me terug bij wat de bedoeling was. Ik zou alleen maar blij zijn geweest als ze de kamer was binnengelopen en de hele cast daar had gezeten met haar schaar in de hand om hun polsen door te knippen.<br />Waarom?<br />Omdat ik op de middelbare school zat... en eerlijk gezegd heb ik er schoon genoeg van om in Australië de ene na de andere film te zien met tieners die alleen maar gebaseerd zijn op vreselijke clichés. Ik heb eeuwen zitten wachten op een jongere persoon die een film zou schrijven waar ik me in kon verplaatsen, en in plaats daarvan kreeg ik dit door een stereotype gedreven stuk emo-vuilnis. Het was als een duistere versie van een hartverscheurende roes die een voorspelbaar einde nodig had.<br />Waarom zijn alle tieners in Australische drama's depressief of hebben ze echt rare problemen die gewoon niet op een plausibele manier worden verteld?<br />Aan de pluskant was dit grappiger dan 'gebrabbel'. En ik had behoefte aan een goeie lach.
I don't understand what is hard hitting about this movie! I don't understand why high school kids should watch this! I don't understand why this should have made me think about anything in the slightest!<br /><br />*Spoiler*<br /><br />When the un-noticed girl is on her way to commit suicide, was I the only person cheering her on? The cliché'd classical music, long tracking shots, melancholy emotion of the film by that stage had me in reversal to what was intended. I would have only been happy if she walked into the room and the entire cast was in there with her holding scissors to slit their wrists up. <br /><br />Why?<br /><br />Cause I went to high school.... and frankly im sick to death of seeing movie after movie in Australia with teenagers in it being solely based on terrible clichés. I've been waiting ages for a younger person to write a movie that im able to relate to and this stereotype driven piece of emo garbage is what I got instead. It was like a dark version of heartbreak high that needed a predictable ending. <br /><br />Why are all teenagers in Aussie dramas depressed or have really weird problems that just aren't plausibly told? <br /><br />On the plus side, this was funnier then 'Blurred'. And I needed a good laugh.