Ik heb deze film vele jaren geleden gezien en hij staat nog steeds boven aan mijn lijstje van de beste films die ooit zijn gemaakt. Toen ik hem voor het eerst zag, was ik nog maar net begonnen aan wat een levenslange passie voor gerechtigheid is geworden. Hij gaf me een interessant perspectief op de doodstraf en gaf me ook een paar dingen om over na te denken.<br />Als je een cast als deze hebt, moet je terecht aannemen dat het niets minder dan fabelachtig wordt. Dit is verreweg de beste rol die ik Sean Penn ooit heb zien spelen (samen met Ik ben Sam). Hij spijkert de rol aan zijn lijf en verfraait zijn daden niet terwijl hij dat doet. Het lukt hem om gedurende de hele film een niveau van losbandigheid aan te houden dat volgens mij heel belangrijk was. Tot het einde toe probeert hij niet meer te zijn dan wat hij is. Hij is een zieke man die spijt heeft van zijn verleden, maar er toch excuses voor maakt. Uiteindelijk slaagt hij erin zijn gevoel van eigenwaarde te herstellen, voor zover dat mogelijk is voor een veroordeelde (en schuldige) moordenaar, dankzij de rol van Susan Sarandon, Zuster Helen Prejean. Haar personage heeft me geleerd hoe ik een ander een goed hart moet toedragen zonder me te laten vergeten hoe afschuwelijk iemands daden kunnen zijn en zonder er excuses voor te maken.<br />De bijrollen waren ook van topklasse. Het verbaasde me dat ik een kleine camee van Jack Black in deze film zag, gezien de grappige man die hij vandaag de dag is geworden! Ik hield van deze film om zowel persoonlijke redenen als omdat het een filmisch kunstwerk was. En naar mijn mening is dit een van de zeldzame uitzonderingen op de regel dat een film het boek ver overtreft.
I saw this movie many years ago and it has never left my list of all-time best films ever made. When I first watched it, I was just beginning what has become a life-long passion for justice. It gave an interesting perspective of the death penalty and also gave me a few things to think about.<br /><br />When you have a cast like this one, you are right to assume it is going to be nothing short of fabulous. This is, by far, the best role I have ever seen Sean Penn play (along with I am Sam). He nails the role, doesn't glamourize his actions while doing so. He manages to maintain a level of debauchery throughout the movie that I think was very important. Up until the very end, he does not try to be seen as anything more than what he is. He is a sick man who regrets his past, but still makes excuses for it. He ends up able to redeem his sense of self-worth as much as a convicted (and guilty) murderer can through the aid of Susan Sarandon's character, Sister Helen Prejean. Her character taught me about good will towards others without making me forget how horrible a person's actions can be and without making excuses for them.<br /><br />The supporting cast was also top-notch. I was surprised to see a small cameo of Jack Black in this film given the funny-man he has become today! I loved this movie for both personal reasons and just because it was a work of cinematic art. And, in my opinion, this is one of the rare exceptions when the movie far out-did the book.