Ik dacht dat het een fantastischer verhaal zou zijn. Maar het onderwerp is nogal platvloers vergeleken met het verhaal over de Doodswagen dat ik verwachtte. In feite is er veel meer van een sociaal drama. Zoals gewoonlijk in de 'Europese auteursfilms'.<br />Acteurs zijn interessant, niet overacterend zoals in de gemiddelde stomme film. Beelden zijn niet zo goed dat ze in je hoofd blijven hangen als in Bergmans Smultronst-rol.<br />Dat is waar - de vergelijking tussen de twee films is hier het voornaamste punt. Smultronst-rol begint met een visioen van een Doodswagen waarin Sjernstr<0xC3><0xB6>ms personage zijn eigen lichaam kan zien. Er zijn klokken zonder wijzers. Hij wordt gedwongen terug te kijken op wat hij verkeerd heeft gedaan. Er is een visioen van zijn gelukkige gezinnetje op het platteland. In _Kdenrkarlen Sjrennstr<0xC3><0xB6>m_ bedriegt zijn vrouw hem niet voor zijn ogen, maar ze wil met de kleine kinderen vluchten omdat het met hem nooit beter zou worden. Uiteindelijk is de bekentenis van Edit een soort levend oordeel.<br />Nou, ik zou er nog aan willen toevoegen dat Sjrennstr<0xC3><0xB6>m de deur met een bijl vernietigt omdat zijn vrouw hem op slot heeft gedaan, en dat zijn plannen om met de kinderen weg te gaan me aan _The Shining_ deden denken. Wat veel meer een fantasieverhaal was, met de Dood in de buurt.
I thought it would be more fantastic a tale. But the subject is rather down to earth compared to the story about the Death carriage I was expecting. In fact there is much more of a social drama. As usual in the "European authors' movies".<br /><br />Actors are interesting, not overacting as in the average silent movie. Images are not so good as to be stuck in your mind as in Bergman's Smultronstället.<br /><br />This is true the comparison between the two movies is the main point here. Smultronstället begins with a vision of a Death carriage wherein Sjöström's character can see his own body. There are clocks without hands. He is compelled to look back on what he has done wrong. There is a vision of his happy family in the country. In Körkarlen Sjöström's wife doesn't cheat on him before his eyes but she wants to flee with the little children because it would never get any better with him. Eventually, Edit's confession is some kind of a live judgement.<br /><br />Well I would just add that Sjöström destroying the door with an axe because his wife locked it and plans to go away with the children reminded me of The Shining. Which was much more of a fantasy tale with Death hanging around.