Het is die film die door massa's mensen als een klassieker wordt bejubeld <0xE2><0x80><0x93> Apocalypse Now, nu een re-cut, re-up, Redux, 22 jaar na de première.<br />De film is losjes gebaseerd op Conrads Heart of Darkness, het hoofdthema (als het er al een heeft) is de reis van kapitein Willard op een marineschip door het Vietnamconflict, op weg om een verraderlijke kolonel te elimineren. (Kolonel Kurtz) We zien de personages en situaties die hij tegenkomt, en hij vertelt het verhaal van de kolonel onderweg.<br />Mijn eerste gevoelens over de film zijn dat hij soms niet bijzonder aangrijpend is, vooral niet in het begin, maar er zit tenminste een flinke dosis humor in, in de vorm van de surfende fanatieke Col. Kilgore. Maar naarmate de film vordert, bouwt de spanning zich op. Willard leest allerlei verslagen over luitenant-kolonel Kurtz door tot het einde in zicht komt, wanneer alles op zijn plaats valt en de sfeer van de film een ongelooflijk niveau bereikt en daar blijft tot het einde.<br />De gebruikelijke aspecten waar iedereen naar zoekt in een goede film, zijn allemaal van een goede kwaliteit. Vooral de cinematografie valt op als uitzonderlijk, en ik vond de optredens van Martin Sheen, Marlon Brando, Robert Duvall en Frederic Forrest allemaal een speciale vermelding waard. De score die ik vond, leek in eerste instantie misplaatst, maar naarmate de film vorderde... Ik...' Ik ben er niet helemaal zeker van of het echt beter werd, of dat het beter paste, of dat ik er gewoon aan gewend was geraakt, maar tegen het eind van de film genoot ik er met volle teugen van.<br />Dit is de tweede keer dat ik de Redux-versie heb gezien (het origineel heb ik vier keer gezien). Ik zal nu zeggen dat ik de eerste keer teleurgesteld was. Ik had een 'klassieke' film verwacht, met veel oorlogsgeweld. Het feit dat Willard de missie aan het begin van de film kreeg en hem pas aan het eind opvoerde, verveelde me, omdat al die karakterwisselingen onderweg overbodig leken. Dat komt doordat de plot niet helemaal gedefinieerd is (waarbij de aandacht meer gericht is op het personage en de reis dan op de plot), en in de meeste gevallen is er een tweede keer kijken nodig om de film volledig te kunnen waarderen (zoals bij alle films die meer op het personage dan op de plot zijn gebaseerd), en de tweede keer weet je waar de plot naartoe gaat. Ik had een soortgelijke ervaring met It's A Wonderful Life, dat nu een van mijn favoriete films is. Met de grote vier Vietnam-films wint Apocalypse Now het van de rest op het gebied van sfeer, maar het mist de actie en de betrokkenheid van het peloton, de emotionele intensiteit van The Deer Hunter, en kan eigenlijk niet worden vergeleken met Full Metal Jacket (waarschijnlijk mijn favoriete van de vier). Apocalypse Now is een geweldig stuk werk, vooral aan het eind, waar het onthutsend wordt, en het is aan te bevelen voor iedereen die van een goede, op een personage gebaseerde film houdt en geen bezwaar heeft tegen wat terloops geweld.
It's that film that loads of people hail as a classic - Apocalypse Now, now a re-cut, re-up, Redux 22 years after it's original release.<br /><br />The film is loosely based on Conrad's Heart of Darkness, it's main plot (if it has one) being Capt. Willard's journey on a naval boat through the Vietnam conflict on his way to terminate a rogue Colonel. (Colonel Kurtz) We see the characters and situations he meets, and he tells the Colonel's story along the way.<br /><br />My initial feelings towards the film is that it's not particularly gripping at times, especially early on, but at least a good dose of comedy is put in, in the form of surfing fanatic Col. Kilgore. As the film progresses however, a good deal of tension is built up with Willard's reading through various reports on Col. Kurtz until the end is in sight, when everything comes together and the atmosphere of the film reaches an incredible level and holds it there until the end.<br /><br />The usual aspects everyone looks for in a decent film are all of a good standard. Cinematography in particular stands out as exceptional, and I found the performances of Martin Sheen, Marlon Brando, Robert Duvall and Frederic Forrest to all be worthy of a special mention. The score I found initially sounded out of place, but as the film progressed... I'm not entirely sure if it did actually get better, or it fitted better, or if it had just grown on me, but by the end of the film I was thoroughly enjoying it.<br /><br />This is the second time I have seen the Redux version, (I have seen the original around four times) I'll say now that the first time I saw it I was disappointed. I was expecting a "classic" film, with lots of war. The fact that Willard got the mission at the beginning of the film and didn't carry it out until the end had me bored because all of the character interaction on the way that IS the film seemed unnecessary. This is due to the fact that the plot is not entirely defined (as the focus is more on the character and the journey more than the plot), in most cases a second viewing is needed to appreciate the film fully (as with all films that are more character than plot based), as the second time around, you know where the plot is going. I had a similar experience with It's A Wonderful Life, which is now one of my favourite films.<br /><br />With the big four Vietnam films, Apocalypse Now wins over the rest on atmosphere, but lacks the action and involvement of Platoon, the emotional intensity of The Deer Hunter, and cannot really be compared to Full Metal Jacket (probably my favourite of the four). Apocalypse Now is a great piece of work, especially towards the end where it becomes staggering, and is to be recommended for anyone who enjoys a good character based film and doesn't mind some casual violence.