Stan Laurel beschouwde _Putting Panties on Philadelphia_ als de eerste 'echte' L&H-film. De tweede honderd jaar was de eerste 'officiële' L&H-film, maar dit was de film waarin Stan zich er volledig bij neerlegde dat hij niet alleen zou optreden (hij had zich bij de Hal Roach-studio's aangemeld als regisseur en 'gagman', voor bepaalde situaties <0xE2><0x80><0x93> waaronder die met Oliver Hardy). Het ongeluk met de lamsbout leidde ertoe dat Stan hem moest vervangen, en het extra geld dat het optreden hem en zijn nieuwe vrouw Lois zou opleveren <0xE2><0x80><0x93> leidde tot zijn historische terugkeer naar het toneel, naast het schrijven, regisseren, regisseren en meewerken aan andere producties), maar hij besefte ook dat hij deel uitmaakte van een team dat goed samenwerkte. Daarom is dit een historische en zeer belangrijke film in de geschiedenis van de komedie.<br />Het is ook een verrassend grappige, kleine stomme film; nogal anders dan waar Laurel & Hardy tegenwoordig bekend om staan en waar ze meer direct mee in verband worden gebracht. Stan & Ollie komen niet voor <0xE2><0x80><0x93> Scottish Stan Laurel speelt de neef van Oliver Hardy, een respectabele man uit de stad die niet graag gezien wordt met deze vreemd uitziende kerel met een kilt en de gewoonte achter mooie meisjes aan te zitten. Er zijn een paar heel grappige momenten in deze goed gemaakte, charmante kleine film, en de optredens van deze twee Koningen van de Komieken zijn raak <0xE2><0x80><0x93> kijk maar naar Stans kleine'schaarschop' en zijn glimlach die zegt: 'Nou, wat weten jullie ervan?' <br /><0x3E> Kijk deze film als je kunt, met achtergrondmuziek van het Beau Hunks Orchestra (beschikbaar op de VVL-videoreleases) die het gevoel van de jaren twintig versterkt en heel, heel prettig is om naar te luisteren. Het is een briljante en ondergewaardeerde kleine film, en daarom zei ik dat het'verrassend' grappig was.
Stan Laurel regarded PUTTING PANTS ON PHILIP as the first true' L&H film. THE SECOND HUNDRED YEARS was the first 'official' L&H film, but this was the one where Stan completely resigned himself not only to performing (he had signed on with the Hal Roach Studios as a director and 'gag-man', before certain situations - among them Oliver Hardy's accident with a leg of lamb leading to Stan having to replace him; and the extra money that performing would provide for himself and his new wife, Lois - brought about his historic return to performing, as well as writing, directing, editing and involvement in other areas of production), but also realised the fact that he was part of a team that worked well together. This, therefore, is an historic and very important film in the history of comedy.<br /><br />It is also a surprisingly funny little silent film; rather different from what Laurel & Hardy would become known for and from what they are more immediately associated with today. The characters of 'Stan & Ollie do not appear - Scottish Stan Laurel plays the nephew of Oliver Hardy, a respectable man about town who is reluctant to be seen with this strange-looking fellow with a kilt and the habit of chasing pretty girls. There are some very funny moments in this well-made, charming little movie, and the performances of these two Kings of Comedy are spot-on - watch Stan's little 'scissor-kick' and smile that says, "Well waddaya know?" when he sees girls, or the hair-ruffling scene at the airport, for instance. Hilarious.<br /><br />Watch this film if you can, with backing music from The Beau Hunks Orchestra (available on the VVL video releases) which enhances the 1920s feel and is very, very pleasant to listen to. It's a brilliant and underrated little film, which is why I said it was 'surprisingly' funny.