De door E. Elias Merhige geregisseerde 'Begotten' is een experiment met een paar interessante ideeën die niet helemaal slagen in wat ze probeerden te doen. De film is een ultratraag, dubieus effectief, irritant gebeuren van 76 minuten, dat een intrigerende filosofie probeert te presenteren over de schepping van de aarde en de menselijke natuur.<br />Hij begint met een god die wordt voorgesteld als een aan een stoel gekluisterde psychopathische man die zijn maag openrijt met een mes. Uit de ingewanden, bloed en menselijke uitwerpselen komt moeder natuur te voorschijn. Ze bevrucht zichzelf met het zaad van de dode god. Later schenkt ze het leven aan de Zoon van de Aarde. Een debiel die voortdurend wordt misbruikt door een groep kannibalistische mensen van wie ik geloof dat ze de vertegenwoordigers van de mensheid zijn. '<br />'Begoocheld' geeft een verwrongen en verontrustende kijk op de oorsprong van het leven. Het demonstreert de zelfdestructieve aard, het geweld, de wellust en de hebzucht die het handelsmerk van de mensheid zijn geworden. Het probleem in de film komt van twee kanten. De ene is dat de film gewoon te langzaam is in zijn vertoning. Wat we krijgen is een goed half uur waarin we laten zien hoe de Zoon van de Aarde voortdurend naakt op de grond ligt te schudden terwijl hij tegelijkertijd door de mensheid gemolesteerd en gemarteld wordt. Dergelijke smakeloze verlenging gaat al snel vervelen en mist de kracht om de zintuigen van de kijker een klap toe te brengen.<br />Een ander punt is 'Begoochelingen', visuele verschijning en geluid. De korrelige, omgekeerde, zwart-witte, lage cinematografie bedwelmt de verontrustende factor van de plot, maar zulke nieuwigheden werken vaak maar kort. Dan verliezen ze geleidelijk aan hun effect naarmate het publiek gewend raakt aan de aanblik. De audio lijdt aan dezelfde problemen. Het is een constante herhaling en gelijksoortige geluiden worden zo snel irritant dat ik de neiging kreeg het geluid uit te zetten. 'Begoocheld' verliest zijn charme kort nadat het begonnen is. Het probeert origineel en creatief te zijn, maar slaagt er niet in uit te weiden over de ideeën die door de vage plot worden gesuggereerd. In plaats daarvan herhaalt het dezelfde scène keer op keer.<br />De conclusie is dat 'Begoocheld' in één moment vastzit. Hoewel de film een plot heeft en vooruit probeert te komen, blijven het beeld en de geluidsband de hele tijd hetzelfde. Ze vertonen dezelfde actie op een iets andere manier, met een iets ander geluid. Een gimmick kan niet alleen een film maken. Hij heeft ook tempo en afwisseling nodig, iets wat Merhige lijkt te zijn vergeten.
Directed by E. Elias Merhige "Begotten" is an experiment with a few interesting ideas that don't quite succeed in what they were trying to do. The film is a 76 minute ultra slow, questionably effective, irritating experience that tries to present an intriguing philosophy about the creation of the Earth and human nature.<br /><br />It opens with god presented as a chair-bound psychopathic man who tears open his stomach using a knife. From the guts, blood and human waste Mother Nature emerges. She proceeds to impregnate herself with the dead god's semen. Later she gives birth to the Son of the Earth. A retard who is constantly abused a group of cannibalistic people whom I believe to be the representation of mankind.<br /><br />"Begotten" takes a twisted and disturbing look on the origin of life. Demonstrating the self-destructive nature, violence, lust and greed that have become a trademark for mankind. The problem in the movie come from two points. One is that the film is just too slow in it's exhibition. What we get is a good thirty minutes spent on showing how the Son of the Earth is constantly shaking naked on the ground while at the same time being molested and tortured by mankind. Such tasteless prolonging gets boring pretty fast and lacks the punch in delivering a blow to the viewer's senses.<br /><br />Another point is "Beggoten's" visual appearance and sound. The grainy, inverted, black and white low frame cinematography enchants the disturbing factor of the plot, but such novelties often work in only short periods of time. Then gradually begin to lose their effect as the audience becomes accustomed to the look. The audio suffers from the same problems. It's constant repetitive and similar sounds become annoying so fast I had an urge to turn off the volume. "Begotten" loses it's charm shortly after it begins. It tries to be original and creative but it fails to expand on the ideas hinted by the vague plot instead it repeats the same scene again and again.<br /><br />The conclusion is that "Begotten" is stuck in one moment. Even though plot-wise it tries to move forward, the visuals and audio remain the same throughout. Showing the same action in a slightly different way with just slightly a different sound. A gimmick cannot alone make a movie. It also needs pace and variety, something Merhige seems to have forgotten.