Er waren aardige personages, gespeeld door aardig uitziende acteurs en actrices, en er was een beroemde band en een paar beroemde danseressen... maar de film werkte gewoon niet. Tegen de tijd dat dit bijna voorbij was, verveelde ik me dood. De dialogen waren stom, de humor (voornamelijk die van Milton Berle) was ronduit stom en de muziek was gewoon niet mijn ding.<br />Ik ben trouwens nooit een fan van bigbands geweest, en als ik 'In The Mood' nog één keer hoor, moet ik kotsen.<br />Dit was mijn eerste blik op de beroemde schaatsster Sonja Henie en ik heb niets op haar aan te merken. Het probleem, in elk geval wat de humor betreft, is dat die zo gedateerd is dat hij niet grappig meer is. Berle, Phil Silvers, Bob Hope, Red Skeleton, Abbot & Costello, etc. etc. waren in de jaren veertig en vijftig hilarisch voor het publiek, maar humor verandert, en wat toen grappig was, is dat nu niet meer.
There were nice characters in here, played by pleasant-looking actors and actresses, plus it had a famous band and some famous dancers.....yet the film just didn't work. By the time this was almost over, I was bored to death. The dialog was dumb, the humor (mainly Milton Berle's) was downright stupid and the music was just not up my alley.<br /><br />I've never been a big-band fan, anyway, and if I hear "In The Mood" one more time I'll puke.<br /><br />This was my first look at famous skater-actor Sonja Henie and I have no complaints about her. Almost part of the problem, at least with the humor, is that it's so dated it isn't funny anymore. Berle, Phil Silvers, Bob Hope, Red Skeleton, Abbot & Costello, etc. etc. were hilarious to the crowds in the 40s and 50s but humor changes, and what was funny back then is not today.