Cardiff, Wales. Een groepje van 5 vrienden verveelt zich stierlijk in deze stad. Jip werkt in een kledingzaak. Coop is een relaxte dj. Nina is onafscheidelijk van haar beste vriendin Lulu en Moff. De week is een hel voor hen en ze wachten maar op één ding: het weekend. Op dat moment gaan ze naar een nachtclub en naar het geluid te oordelen geen muziek, ze ervaren verschillende drugs, met name extase. Daarna gaan ze meestal door naar een vriend. Aan het eind van deze echt leuke tijd op zondag zijn de gevoelens de volgende: vermoeidheid, melancholie, alleen de herinnering aan een krankzinnige nacht...<br /><br />Op de golf van het beruchte succes van 'Trainspotting' In 1996 brengt deze debuutfilm, geschreven en geregisseerd door Justin Kerrigan, een nieuwe variatie op het begrip hedonisme. Het betekent: hoe kun je zo veel mogelijk plezier hebben in de wetenschap dat je een kortere tijdsspanne hebt. Zoals ik al eerder heb geschreven, is voor de 5 hoofdpersonen van de film de week een hel en het weekend de enige tijd waarin ze zich kunnen bevrijden en een wilde tijd kunnen hebben zonder die ene druk (Jip heeft het in één keer over de positieve aspecten van jezelf neerschieten: je bent verdoofd, je voelt geen druk, je bent als een astronaut in een baan boven de aarde. De meedogenloze regisseursstijl drukt de geest van uitspattingen en zorgeloze vrijgevochtenheid van de vijf hoofdrolspelers goed uit. Ze leven alleen maar om zo veel mogelijk te profiteren van een hedonistisch weekend. Bovendien, om de feestelijke sfeer waarin zijn film zich ontpopt nog wat te versterken, is Kerrigan niet bang om droomsequenties op te nemen die de fantasie of g<0xC3><0xAA>ne van zijn personages verbeelden. Dan wordt 'Human Traffic' (1999) ook nog opgeluisterd door een bijzonder swingende soundtrack. De hoeveelheid? Een volmaakte symbiose tussen het geluid en de muziek. Eindelijk, nu dit weekend van euforie in staat is om het gebruikelijke saaie beeld van de populaire maatschappelijke klasse op te geven, heeft de Britse cinema veel bestudeerd. Als een film (consciëntieus of niet) de roem van een andere beroemde film uitbuit, haalt hij het zelden bij de genialiteit van zijn voorganger. 'Human Traffic' verkeert in deze toestand. Er is weinig inventiviteit op het niveau van de verhaalstructuur en de introductie van de personages, en je kunt een paar nutteloze uitweidingen optekenen (Jip die in de nachtclub naar het kantoor van de manager gaat en hem een lulverhaal vertelt om Moff in staat te stellen de club binnen te komen, maar dat heeft geen zin omdat de laatste er zonder problemen in slaagt binnen te komen). Je kunt het Kerrigan ook kwalijk nemen dat hij de dramatische kanten van het verhaal over het hoofd ziet. Zijn film kan ook worden gelezen als een overgang van euforie naar paranoia, en de dramatische connotaties van deze tweede pool worden niet echt onderzocht. Het is jammer! Het had de volgende boodschap kunnen overbrengen: zelfs op de gelukkigste momenten kan er iets verschrikkelijks gebeuren dat hen kan laten vallen. Dezelfde opmerking zou ook kunnen worden gemaakt als Coop een aanval van jaloezie krijgt omdat Nina een jongen versiert.<br />Het is misschien niet de laatste geweldige film uit de jaren negentig zoals hij op de dvd-hoes staat vermeld, maar 'Menselijk verkeer' Het moet worden opgevat als een goed en scherpzinnig filmpje dat de stijl en de mode van het eind van de twintigste eeuw weergeeft, een wil om plezier te maken zonder bijbedoelingen en moeilijkheden. Een ideale film om een feestje te beginnen of naar een club te gaan.
Cardiff, Wales. A bunch of 5 mates are deeply bored in this town. There's Jip who works in a clothes shop. Coop, an easy-going DJ. Nina, inseparable from her best friend Lulu and Moff. The week is hell for them and they only wait for one thing: the week-end. At this time, they got out to a nightclub and to the sound of tech no music, they experience different drugs, particularly ecstasy. Then, they usually continue the party to a friend's. At the end of this really good time on Sunday, the feelings are the following ones: tiredness, melancholy, just the memory of a crazy night...<br /><br />Surfing on the wave of the notorious success of "Trainspotting" (1996), this debut movie written and directed by Justin Kerrigan brings and develops a new variation about the notion of hedonism. It means: how to have fun as much as possible while knowing that you have a shortened lapse of time. Indeed, as I have previously written, for the 5 main characters of the movie, the week is hell and the weekend is the only time they can free themselves and have a wild time without the single pressure (besides, Jip in one sequence talks about the positive aspects of shooting oneself: you are numb, you don't feel any pressure, you are like an astronaut in orbit above the earth. Kerrigan's relentless directorial style expresses very well the spirit of debauchery and care freeness of the 5 protagonists. They only live to take advantage as much as possible of an hedonist week-end. Furthermore, to spice up a little more the festive atmosphere in which his movie bathes, Kerrigan isn't afraid to include dreamlike sequences which represent his characters' fantasy or embarrassments. Then, "Human Traffic" (1999) is also served by a particularly bouncy sound track. The amount? A perfect symbiosis between the sound and the music. At last, this week-end of euphoria enables to shelve momentarily the usual drab image of the popular social classes, British cinema has studied a lot.<br /><br />Notwithstanding, when a movie (conscientiously or not) exploits the fame of another famous one, it rarely matches the brilliance of its predecessor. "Human Traffic" is in this condition. There's little inventiveness at the level of the narrative structure and the introduction of the characters and one can note down a few useless digressions (Jip who, in the nightclub goes in the manager's office and tells him a cock-and-bull story so as to enable Moff to enter the club but that's no use because the latter succeeds in coming without problems). One can also blame Kerrigan to overlook the dramatic sides that the story could have involved. His movie can also be read as a transition from euphoria to paranoia and the dramatic connotations of this second pole aren't virtually explored. It's a shame! It could have conveyed the following message: even in the happiest moments, there can be something terrible preparing which can flop them. The same remark could also be said when Coop has a fit of jealousy because Nina broaches a guy.<br /><br />It may not be the last great film of the nineties as it is billed on the DVD cover but "Human Traffic" is to be taken as a good and incisive little movie which conveys with the styles and the fashions of the end of the twentieth century, a will to have fun without ulterior motives and trouble. An ideal movie to start any party or before going to a club.