Ik had de gelegenheid om die film op een plaatselijk filmfestival te zien. Herzog introduceerde de film en stelde na afloop een uur lang vragen en antwoorden.<br />Dit is een briljant gemaakte 'documentaire'; Herzog legde later uit dat hij zijn films niet als echte documentaire beschouwt omdat de feiten soms de waarheid verdoezelen. In plaats daarvan schrijft hij een paar scènes en monteert hij er een paar om een nieuw element te introduceren dat misschien over het hoofd is gezien als hij de oorspronkelijke verhaallijn had gevolgd.<br />Kleine Dieter is, in tegenstelling tot Timothy Treadwell, een echt mens op wie je verliefd wordt; je juicht voor hem, je voelt de pijn die hij voelt. U bewondert het gevoel voor humor en de levensvreugde die hij hier tentoonspreidde, 30 jaar nadat hij door de Vietcong gevangen was genomen. U bent teleurgesteld als u achteraf hoort dat Dieter nog niet zo lang geleden is overleden.<br />Zoals in de meeste Herzog-films zijn de beelden adembenemend mooi en is de achtergrondmuziek prachtig gekozen. Vooral een scène uit de archieven van de oorlog in Vietnam, maar wel passend bij de verhaallijn van Dieter.<br />In de kern van de film keert Dieter terug naar de helse jungle waar hij krijgsgevangene was en speelt hij zijn reis met een paar plaatselijke bewoners opnieuw af. Het is vreselijk om te zien, maar ik kan me niet voorstellen hoe hij zich voelde toen hij weer werd gebonden. Een van de betere films om de nachtmerrie van de oorlog in Vietnam af te beelden en te bespreken. Het zou voor ons allemaal een les moeten zijn.
I had the opportunity to see this last evening at a local film festival. Herzog introduced the film and did an hour long Q&A afterward.<br /><br />This is a brilliantly done "documentary"; Herzog explained afterward that he does not consider his films to be true documentary since facts sometimes camouflage the truth. Instead he scripts some scenes and ad-libs some to introduce a new element that may have been missed if he followed the original story outline.<br /><br />Little Dieter, unlike Timothy Treadwell, is a real person that you fall in love with; you cheer for him, you feel the anguish that he feels. You admire the sense of humor and joy for life that he exhibited here 30 years after he was taken into captivity by the Viet Cong. You are disappointed to hear afterward that Dieter passed on not too long ago.<br /><br />As in most Herzog films, the imagery is breathtakingly beautiful with a wonderful choice of background music. Especially a scene of battle taken from archives of the Viet Nam war but fitting the story line of Dieter.<br /><br />The core of the film has Dieter return to the hellish jungle where he was a POW and he re-enacts his journey with some locals. Harrowing for us to watch, I can't imagine what he felt as he was bound again.<br /><br />One of the better films to depict and discuss the nightmare of the Viet Nam war. It should serve as a lesson to us all.