Ik ben net getuige geweest van een film die in alle opzichten voer had moeten zijn voor een tweederangs MOW-film op Lifetime... maar reken er maar op dat de Ieren ervoor zorgen dat hij niet iets anders dan suikerzoet wordt. De opzet is bijna schreeuwend: 'Hier is een boodschap over wat waarlijk belangrijk is in het leven', maar de uitvoering was helemaal in de trant van: 'Laten we eens kijken wat we hier allemaal mee kunnen doen.'<br />Het helpt als er twee fantastische acteurs in de hoofdrollen zitten: James McAvoy (als Rory) en Stephen Robertson (als Michael). Terwijl Rory wordt opgevoerd als de bijna heilige <0xE2><0x80><0x93> de taal en de houding doen er niet toe, hij is de 'levenskracht' in dit stuk en had gemakkelijk onuitstaanbaar kunnen zijn in zijn uiteindelijk 'zorgzame' gedrag. Maar de openbaring is Stephen Robertson als Michael. Sinds Leonardo Di Caprio in '...Gilbert Grape' heeft niemand een persoon met een afwijking zo perfect in beeld gebracht dat ik begon te geloven dat hij echt een acteur met hersenverlamming was. En zijn ogen... mijn god, hij kan je ermee verscheuren.<br />Deze film is, om Rory te parafraseren, verbazingwekkend. Ga hem zien. Neem een doos Kleenex en geniet van elke welverdiende traan... en lach.
I just witnessed a movie that by all rights should have been fodder for a second rate MOW on Lifetime...but trust the Irish to keep it from being anything but saccharine. The set-up all but SCREAMS "Here's a message concerning what's TRULY important in life" but the execution was way into the "Let's see just what we can get away with, here."<br /><br />It helps to have two fantastic actors in the leads -- James McAvoy (as Rory) and Stephen Robertson (as Michael). While Rory is offered up as the near saintly one -- never mind the language and attitude, he's the "life force" in this piece and could easily have been insufferable in his ultimately "caring" attitude -- McAvoy keeps him sharp enough to keep him from being too sweet. But the revelation is Stephen Robertson as Michael. Not since Leonardo Di Caprio in "...Gilbert Grape" has anyone so perfectly captured a person with an affliction that I began to believe he really was an actor with cerebral palsy. And his eyes...my God, he can rip you apart with them.<br /><br />This movie is, to paraphrase Rory, f****n' amazing. Go see it. Take a box of Kleenex and enjoy every well-earned tear...and laugh.