Ik zag deze film toen hij in 1988 voor het eerst in de bioscopen kwam en hoewel ik wist dat hij niet van het kaliber was dat een prijs won... vond ik hem toch wel leuk. Hij vertelt het verhaal van 5 voormalige welpen die weer bij elkaar komen om die ene taak op zich te nemen die ze als kinderen nooit hebben afgemaakt <0xE2><0x80><0x93> namelijk Mount Whitehead beklimmen. Natuurlijk zijn de welpen nu allemaal volwassen en hebben ze hun persoonlijkheid op verschillende manieren ontwikkeld, maar niet al te verschillend van wat ze als kinderen waren. Richard Lewis is nog steeds neurotisch, Richard Belzer is nog steeds een playboy, Franklyn Ajaye is nog steeds min of meer de 'lieve Abby' van de groep en Tim Thomerson is nog steeds de surfer van de groep. Natuurlijk is de meest in het oog springende ster Louie Anderson, een 'ware gelovige' in alles wat met de padvinderij te maken heeft. Hij woont nog steeds met zijn moeder in hetzelfde huis, neemt nog steeds elke dag het padvindershandboek door, is dapper, eerbiedig en rein, en is degene die de anderen weer bij elkaar brengt voor nog een groots avontuur bij de padvinderij. Maar wat hun taak nog groter maakt, zijn de gebroeders Grunski, twee bullebakken die door het bovengenoemde uit de padvinderij zijn gebonjourd. Toevallig komen ze in hun oude hol terecht en besluiten hen een beetje te pesten, zij het zonder schade aan te richten. Niet zo zonder schade aan te richten zijn drie ontsnapte gevangenen, die denken dat Pak 7 van de fbi is en van plan zijn hen uit te roeien. Al met al heeft de film nog wel wat charme. Als je bijvoorbeeld ziet hoe Richard Lewis het zich gemakkelijk probeert te maken op een vouwbed, dan heb je een heel grappige scène. Bij nadere beschouwing had de hele film meer van dat soort observatiehumor nodig. Het houdt na al die jaren niet goed stand, maar het blijft een schuldig genoegen.
I saw this movie when it first came to the theaters in 1988 and though I knew it wasn't of award winning caliber...I kinda liked it. It tales the tale of 5 former cub scouts reuniting to take on the one task they never got to finish as kids - which is to climb Mt. Whitehead. Of course now the cub scouts are all grown up and have developed their personalities in a variety of ways, but none too differently than they were as children. Richard Lewis is still neurotic, Richard Belzer is still a playboy, Franklyn Ajaye is still sort of the Dear Abby of the group, and Tim Thomerson is still the surfer dude of the group. Of course the top billed star is Louie Anderson, a "true believer" in everything Cub Scout related. He still lives in the same house with his mother, still goes over the Cub Scout manual daily, is brave, reverent and clean, and is the one who reunites the others for one more grand adventure in Scouting. Compounding their task, however, is the Grunski brothers, two bullies drummed out of the Cub Scouts by the above mentioned. By coincidence they run into their old den and decide to harass them a bit, albeit harmlessly. Not so harmlessly is three escaped convicts, who think Pack 7 is from the FBI and are intent on wiping them out. All in all, the movie still has bits of charm. Observe Richard Lewis trying to get comfortable on a folding cot, for example, and you have a really funny bit going for you. Upon further review, the entire film needed more of that type of observational humor. It doesn't hold up well after all these years but still remains a guilty pleasure.