Herinneren jullie je de houterige, niet-dramatische literaire versies van de jaren zeventig nog, op z'n slechtst? Dat komt wel als je dit breed geacteerde, onbedoeld hilarische stuk van de chocoladedoos ziet. Het meest verwerpelijk is Catherine Z-J, die, hoewel ze onmiskenbaar een lust voor het oog is, een grote jurk draagt en er zo zwoel uitziet dat ze er zelfs een voorstelling voor moet opgeven. Ze wordt gespeeld als een melodrama, of als Cold Comfort Farm zonder de grappen, en die poging wordt niet vergemakkelijkt door een scriptschrijver met een slecht oor voor dialogen, die het gevoel voor ironie of tragedie in de roman volledig mist. Jammer, gezien de kwaliteit van het acteertalent dat ter beschikking staat <0xE2><0x80><0x93> Joan Plowright, Claire Skinner, Steven Macintosh, allemaal verdienen ze beter dan dit.
Remember the wooden, undramatic literary adaptations of the 1970s at their worst? You will when you see this broadly acted, unintentionally hilarious piece of chocolate-box adaptation. Most culpable of all is Catherine Z-J who, while undeniably easy on the eye, substitutes swishing a big dress and looking sultry for actually turning in a performance. Played po-faced like a melodrama, or Cold Comfort Farm without the jokes, this effort is not helped by a scriptwriter with a tin ear for dialogue who misses entirely the novel's sense of irony or tragedy. A shame, given the quality of the acting talent on offer - Joan Plowright, Claire Skinner, Steven Macintosh all deserve better than this.