Ik wilde deze film echt graag mooi vinden, want ik heb bewondering voor Italiaanse afpersingsfilms (vooral Jaws-afpersingsfilms!), maar het is nu eenmaal een feit dat Monster Shark niet erg goed is. Alles wijst erop dat dit een groot stuk afval is; we hebben een van de koningen van de afpersingsfilms, Lamberto Bava, in de regisseursstoel <0xE2><0x80><0x93> een van de beste belachelijke cultacteurs, Michael Sopkiw, die de hoofdrol speelt <0xE2><0x80><0x93> en een centrale figuur die stom genoeg is om zelfs het beste te geven dat dit soort film te bieden heeft, omdat het geld oplevert, maar toch slaagt de film er op de een of andere manier in om nogal afgezaagd te zijn. Het is waarschijnlijk maar goed ook dat het dier niet al te vaak voorkomt, maar anders is er nooit genoeg materiaal om de film door te trekken. De plot concentreert zich op een vakantieoord voor de zuidkust van Florida (of liever gezegd, ergens in Italië) waar een aantal plaatselijke bewoners met ontbrekende armen en benen in het water is opgedoken. Het duurt niet lang voordat de plaatselijke autoriteiten tot de conclusie komen dat dit dier nog nooit eerder is gezien, en dat het aan een bonte verzameling zee-experts is om het levend te vangen! Het grootste probleem met deze film is dat hij altijd erg zinloos aanvoelt, en aangezien er weinig personages of plotontwikkelingen zijn, zullen zelfs de minst veeleisende kijkers zich binnen de kortste keren gaan vervelen. Dit soort films staat niet bepaald bekend om zijn briljantheid, hoewel het leuke element van films als 'The Last Shark' en 'Killer Fish' helaas het grootste deel van de tijd ontbreekt. Wat ik zo leuk vind aan de hoofdrolspeler Michael Sopkiw is dat hij altijd het gevoel lijkt te hebben dat hij zichzelf serieus neemt, in welke film hij ook speelt (hoewel hij er maar vier heeft gemaakt). Dat is hier zeker het geval, hoewel Bava hem nooit echt de kans geeft om er helemaal in te duiken, en vaak voelt hij zich net zo'n reservewiel als de rest van de film. Een groot deel van de tijd wordt besteed aan het kijken naar de verschillende personages die Amerikaans bier drinken, en dat is niet erg boeiend, hoewel Bava er aan het eind wel in slaagt om met een vermakelijke uitbarsting van actie te komen wanneer het centrale monster eindelijk de kans krijgt om zijn belagers te vermorzelen. Al met al is er eigenlijk niet veel waar je deze film voor zou kunnen aanbevelen. Zoals ik al zei, ik hou echt van dit soort dingen en zelfs ik merkte dat ik me bij talloze gelegenheden verveelde. Alleen voor keiharde Italiaanse horrorfans!
I really wanted to like this film as I have admiration for Italian rip-off cinema (especially Jaws rip-offs!), but the simple fact of the matter is that Monster Shark isn't very good. All the signs of this being a great piece of trash are there; we've got one of the kings of trashy cult cinema, Lamberto Bava, in the director's chair - one of the best ridiculous cult actors, Michael Sopkiw, taking the lead role, and a central creature stupid enough to give even the best that this sort of film has to offer a run for it's money, yet somehow the film still manages to be rather stale. The fact that the 'monster shark' doesn't feature too often is probably a good thing given the creature design, but there's never enough elsewhere to pull the film through without it. The plot focuses on a resort off the south coast of Florida (or rather, somewhere in Italy) where several local people have turned up in the water with arms and legs missing. It's not long before the local authorities decide that this creature has never been seen before, and it's up to a motley crew of various sea experts to catch it alive! <br /><br />The main problem with this film is that it always feels very pointless, and since there is little in the way of characters or plot development, even the least demanding of viewers are likely to start getting bored before long. This sort of film is hardly famous for being brilliant, although the fun element of films such as 'The Last Shark' and 'Killer Fish' is unfortunately absent for most of the running time. The thing I love about lead actor Michael Sopkiw is that he always seems like he's taking himself seriously no matter what film he's in (although he only ever made four). This is certainly the case here, although Bava never really allows him to completely dive in, and often he feels as much like a spare wheel as the rest of the film. Much of the runtime is spent watching the various characters sup American lager, and it's not very fascinating; although Bava does manage to come good by the end with an entertaining flurry of action as the central monster finally gets to wreak havoc upon its would-be captors. Overall, there really isn't much to recommend this film for. As mentioned, I really like this sort of stuff and even I found myself bored on numerous occasions. For hardcore Italian horror fans only!