Vorige week zag ik die op IFC en ik vond hem typerend voor de korte indiefilm: veel stijl, weinig inhoud en weinig originaliteit. Is het een verrassing dat een aankomende filmster een ongewoon aantrekkelijke (en blonde) jongen van in de zeventig met een wilde haardos en te coole schoolkleren is? En dat de film zich wentelt in de chic van het eind van de jaren zeventig, wat voor sommigen werkt (Sofia Coppola's 'The Virgin Suicides' doet me denken) maar niet voor deze regisseur.<br />Een andere recensent vergeleek de film met het werk van Harmony Korine en ik was het met hem eens. Toch beschouw ik dit niet als iets positiefs (wat heeft hij de laatste tijd eigenlijk gedaan?). 'Bobbycrush' is in feite gewoon tijdverspilling voor alle betrokkenen. Als je het toevallig laat op de avond op de kabel ziet, zet dan een andere zender op.
I caught this on IFC last week and I thought it was typical of the indie short subject film: heavy on style, little on substance and originality. Does it comes as any surprise that a coming out film stars an unusually attractive (and blond to boot) boy with 70s shag hair and too-cool-for-school clothes? Plus, this film wallows in late 1970s chic, which works for some (Sofia Coppola's "The Virgin Suicides" comes to mind) but not for this director.<br /><br />Another reviewer compared this to Harmony Korine's work and I agree. Yet I don't view this as a positive thing (what has HE done lately, anyway?). "Bobbycrush" is really just a waste of time and energy for all involved. If you happen to see it late night on cable, turn the channel and watch something else instead.