039: Anna Christie (1930) <0xE2><0x80><0x93> op 21 oktober 1930 vrijgegeven; op 10 oktober 2006 bekeken.<br /><br />Op 24 oktober 1929: Zwarte Donderdag, de beurs crasht. Nu zal het land, en zelfs de hele wereld, zich tot Hollywood wenden om te ontsnappen aan de wereldwijde Grote Depressie.<br /><0x3E><0x3E> Anne Frank, June Carter, Yasser Arafat, Bob Newhart, Barbara Walters, Doris Roberts, Ed Asner, Dick Clark, Roy E. Disney, Gene Hackman.<br /><0x3E><0x3E> Eindelijk begint onze Odyssey in alle ernst met Greta Garbo's eerste geluidsfilm, een eenvoudige karakterstudie genaamd Anna Christie. Een uitmuntende prestatie van Greta Garbo, die meteen liet zien wat haar talenten konden bereiken in het stille tijdperk (ik wilde iets van haar stille werk zien, maar Netflix niet). Het lijkt wel of ze niet genoeg voorraad hebben. Wat vreemd). Een van de dingen die me telkens weer opvielen, was de manier waarop het Zweedse accent klonk, alsof de letter J was vervangen door een y-klank. Uiteindelijk was Anna het enige personage dat ik leuk vond; ik gaf niet echt om haar vader die van haar vervreemd was, of haar zogenaamde aanbidder. Het ziet ernaar uit dat de geluidsapparatuur beter wordt (niemand buigt zich naar voren om in de mysterie-can te praten), maar de camera beweegt nog steeds niet. We zullen er zeker op letten dat dat verandert naarmate onze odyssee voortduurt.<br />KEVIN: Onze eerste film uit de jaren dertig is de eerste geluidsfilm van de zwijgende ster Greta Garbo, Anna Christie. Dit is een heel eenvoudige film, met slechts vijf verschillende locaties waar we lange perioden van de 89 minuten filmtijd doorbrengen, vaak met een statische camera. Het was ook geweldig om Marie Dressler in beeld te zien, en heel hilarisch, want wat we te horen krijgen is een eindeloze reeks hartgrondige en toch beschonken scheldwoorden. Ik heb erg van Garbo's optreden genoten, want ze houdt de film zelfs op de meest omslachtige momenten overeind. Ik vond George Marion en Charles Bickford niet echt aardig, misschien omdat ik met geen van beiden meevoelde, dus ik was opgelucht en opgewonden toen Anna eindelijk voor zichzelf opkwam en liet zien dat ze niet 'behoort' aan haar van haar vader vervreemde vader of haar gespierde Ierse vriendje. Het is ook geweldig om te zien dat de vermaarde stille scenarist Frances Marion geen stap overslaat als ze van stil naar geluid gaat.<br />Laatste film gezien: Speedy (1928). Laatste film in chronologische volgorde: The Love Parade (1929). Volgende film: The Blue Angel (1930).
039: Anna Christie (1930) - released 2/21/1930; viewed 3/10/06 <br /><br />On October 24, 1929: Black Thursday, the stock market crashes. Now the country and indeed the world will look to Hollywood for escape from the worldwide Great Depression.<br /><br />BIRTHS: Anne Frank, June Carter, Yasser Arafat, Bob Newhart, Barbara Walters, Doris Roberts, Ed Asner, Dick Clark, Roy E. Disney, Gene Hackman.<br /><br />DOUG: At long last, our Odyssey resumes in earnest with Greta Garbo's first sound film, a simple character study called Anna Christie. An excellent performance from Ms. Garbo, who showed right off the bat that her talents could carry over from the silent era (I wanted to see some of her silent work, but Netflix doesn't seem to be stocking them. How odd). One thing I noticed over and over was the way the Swedish accent sounds, like replacing the letter J with a Y sound. Anna ends up being the only character I liked; I didn't really care for her estranged father or her would-be suitor. It looks like the sound-recording systems are getting better (nobody leaning in to talk into the mystery-can), but the camera still isn't moving. We'll be sure to watch for that to change as our odyssey continues.<br /><br />KEVIN: Our first film of the 1930's is the first sound film of silent starlet Greta Garbo, Anna Christie. This is a very simple movie, with only about five different locations where we spend long stretches of the film's 89 minute running time, often with a static camera. It was great to see Marie Dressler in sound as well, and quite hilarious as what we hear is an endless chain of heartfelt yet inebriated slurs. I very much enjoyed Garbo's performance, as she sustains the film through even the most meandering moments. I didn't really like George Marion or Charles Bickford, maybe because I wasn't sympathetic to either of them, so I was relieved and excited when Anna finally stands up for herself and shows them that she doesn't "belong" to either her estranged father or her muscle-bound Irish boyfriend. It's also great to see that renowned silent screenwriter Frances Marion hasn't missed a step going from silent to sound.<br /><br />Last film viewed: Speedy (1928). Last film chronologically: The Love Parade (1929). Next film: The Blue Angel (1930).