Deze prachtige film heeft me altijd ontroerd. De kleur, de overtuigende cast en het verbluffende decor leveren allemaal een belangrijke bijdrage. Deze productie is, in tegenstelling tot de latere remake door Carlton, impressionistischer en presenteert zich meer vanuit het perspectief van de kinderen zelf. Het concentreert zich meer op bepaalde episodes uit het charmante verhaal van E. Nesbit dan op een poging om een wat meer documentaireachtige 'wratten-en-al'-stijl te creëren die Carlton heeft overgenomen. Bovenal wordt het hele verhaal gesteund door de schitterende muziek van wijlen Johnny Douglas, die er extra emotionele diepte aan toevoegt. Het eindresultaat is een waarlijk formidabele combinatie van zintuiglijke ervaringen die samen het schrijnende verhaal van 'The Railway Children' vormen. Een ongemakkelijke factor waar de kijker tijdens deze film over na moet denken, is hoe de dingen zijn veranderd sinds die tijd <0xE2><0x80><0x93> en in veel opzichten ten kwade! Ja, misschien hoeven velen van ons niet langer buiten de wc's te gebruiken en in paardenkarren te reizen, maar hoe zit het met de kwaliteit van het leven in het algemeen? Denk eens aan de grofgebekte beroemdheden die nu onze tv-schermen 'genieten'. Hun taal wordt nu blijkbaar als volkomen acceptabel beschouwd. Denk ook eens aan de broze 'hier vandaag, morgen weg'-aspecten van zo veel van de hedendaagse 'partnerschappen' plus alle alleenstaande moeders <0xE2><0x80><0x93> wat er ook gebeurd is met die instelling die 'het huwelijk' wordt genoemd, toen mensen elkaars tekortkomingen accepteerden maar toch bij elkaar bleven, van hun kinderen hielden? Deze details maken de film extra pikant als je ernaar kijkt.<br />Ik hoop dat de volgende generaties nog steeds van deze film zullen kunnen genieten. Om nog maar te zwijgen van bepaalde volwassenen!
This wonderful film has never failed to move me. The colour, convincing cast, and stunning scenery all make big contributions. This production, unlike the later remake by Carlton, is more impressionistic, and presented more from the children's own perspective. It focusses on certain episodes from E. Nesbit's charming story rather than trying to make a somewhat more documentary "warts-and-all" style that Carlton adopts. Above all, the superb musical score of the late Johnny Douglas underpins the story throughout, adding extra emotional depth. The net result is a truly formidable combination of sensory experiences that cumulatively present the poignant story of "The Railway Children".<br /><br />One uncomfortable factor for the viewer to ponder throughout this film is how things have changed since those times - and in many ways, for the worse! Yes, maybe many of us no longer have to use outside toilets and travel in horse-drawn carts, but what about the quality of life in general? Consider the foul-mouthed celebrities who now "grace" our TV screens. Their language is now apparently considered perfectly acceptable. Consider, too, the fragile "here today, gone tomorrow" aspects of so many of today's "partnerships" plus all the single mothers - whatever happened to that institution called "marriage", when people accepted each others' flaws but still remained together, loving their children? These details add extra piquancy when watching this marvellous film.<br /><br />I hope that, as generations pass, children will still be able to enjoy this film. Not to mention certain adults!