Deze film doet me denken aan geweldige films die me tijdelijk wakker schudden met het besef dat de keizer inderdaad naakt is. Ons verkiezingsproces is ongekleed en naargeestig. Mijn bewustzijn is verscherpt en ik wil de wereld zien veranderen. Na korte tijd word ik weer in slaap gewiegd door mijn kleine zelfgenoegzaamheid en 'bubble life'. In de beste zin van het woord zal dit werk voor mij gisten tot een eetbare stoofpot en net als in 'Netwerk' wil ik veroordeeld worden om te zeggen: 'Ik ben zo ziek als de hel, en ik ga dit niet meer nemen!' Maar aan wie? Mijn krachtige jeugdige idealisme is langzaam maar zeker teruggebracht tot een bezorgde ouder met rustige overtuigingen, of liever gezegd 'gelovigen'. Dobbs' zin: 'Ik inhaleerde omdat ik dacht: "Wat kan mij het ook schelen, het is licht, het ligt in mijn hand, ik inhaleer het."' was verfrissend, of zou dat geweest zijn toen Clinton president was. Waarom kunnen politici niet eerlijk zijn en die toon aanslaan in debatten? Wij mensen moeten beseffen hoeveel vernislaagje er wordt aangebracht als het echt is. Ik heb nu al genoeg van dit verkiezingsproces, wie anders? Laat de sluiers wegtrekken en een agenda opstellen voor onze gekozen functionarissen en hen onder handen nemen als ze doorgaan met ontwijken en niet-representatie van de burgerij. Deze film kan ons inspireren om onze verwachtingen van politici die retoriek uitstorten te verhogen. Geweldige film!
This movie reminds me of great movies that temporarily wake me up with the realization that the Emperor is indeed naked. Our election process is unclothed and dismal. My awareness is heightened and I want to see the world change. After a short while I am lulled back to my little complacency and "bubble life." In the best sense of film this work will ferment into an edible stew for me and like in "Network" I want to be convicted to say'I'M AS MAD AS HELL, AND I'M NOT GOING TO TAKE THIS ANYMORE!' But to whom? My vigorous youthful idealism has been slowly reduced to concerned parent with quiet convictions or rather "beliefs." "Man of the year" reveals how much I yearn for honest and sometimes humorous takes on our current political situation. Dobbs' line " I did inhale because I thought 'What the hell,it's lit, it's in my hand, I'll inhale it.'" was refreshing or would've been when Clinton was President. Why can't politicians be honest and set that tone for debates? We people must realize how much veneer is being put forth as real? I am sick of this election process already,anyone else? Let take off the veils and set an agenda for our elected officials and take them to task (not re-elect) when they continue with evasion and non-representation of citizenry. This movie can inspire us to increase our expectations of politicians that spew rhetoric. Great Film!