Voordat ik verderga, moet ik toegeven dat ik alleen de eerste aflevering van deze serie heb gezien. Als ik de tijd had gehad, had ik misschien overwogen om elke week te kijken, al was het maar om te zien hoe het seizoen verliep. Maar het was me van het begin af aan heel duidelijk dat Martha Stewarts versie van 'The Apprentice' gewoon niet 'past'. Martha Stewart maakte er een carrière van om een gelukkige huisvrouw te zijn, een huiselijke diva zoals Oprah Winfrey en Julia Child. Pas na haar schandalige juridische problemen en de daaropvolgende opsluiting begon haar publieke imago de ware ruwheid van haar karakter te weerspiegelen. Natuurlijk, ze was een tijdje fascinerend, en deze hele serie stelt de interessante vraag wat het betekent om een vrouw in zaken te zijn. Moet ze kil en hard overkomen? Zou ze dat niet moeten doen?<br />Maar de waarheid was dat tegen de tijd dat Stewart uit de gevangenis kwam, haar pogingen om in het openbaar haar comeback te maken, hoewel dat zeker gerechtvaardigd was, nooit erg lang de aandacht van de kijkers zouden trekken. Misschien zou een echte comeback hebben gewerkt als ze vredig naar huis was teruggekeerd en ongeveer een jaar had gewacht nadat haar vaak bespotte enkelband was verwijderd. In plaats daarvan dook ze als een bezetene in de overkill met 2 series tegelijk, de andere was haar dagserie Martha, die veel leek op haar oude programma, maar meer mainstream was, met beroemde gasten als Bette Midler. Natuurlijk was Stewart zelfs op haar hoogtepunt nooit mainstream, dus het is te veel gevraagd dat het Amerikaanse publiek haar uitstapje naar reality-tv onmiddellijk accepteert. Misschien wil Amerika dat Stewart zelf een comeback maakt in plaats van de basis ervoor te leggen.<br />Het programma was in feite een afgezaagde herhaling van Trumps 'Apprentice', dat nog steeds mijn belangstelling heeft, afhankelijk van de taken, de cast en de beslissingen van Trump (vaak controversieel, waarschijnlijk om die reden). Dat laatste was zeker geen cliché, maar wel heel irritant. Het feit dat Stewart nooit 'je bent ontslagen!' zegt <0xE2><0x80><0x93> op het mededelingenbord op deze site <0xE2><0x80><0x93> is bijzonder verontrustend. De producent Mark Burnett zou bewonderd moeten worden omdat hij Stewarts gevangenschap eerlijk afhandelt terwijl hij haar tot een held probeert te maken, maar de waarheid is dat iedereen die naar haar kijkt kan zien dat ze in feite probeert te doen alsof ze zo'n aardige zakenvrouw is. Ook al is ze nooit doorsnee, het ontbreekt Stewart aan de inschikkelijkheid en herkenbaarheid van Oprah Winfrey en de bewonderenswaardige, charismatische 'hardheid' van Donald Trump. Ja, dit kan een seksistisch oordeel over haar karakter zijn, maar ik bedoel dat het meer over de aard van haar bedrijf gaat. Het komt niet als een schok dat Stewart is ontslagen, maar ik vraag me af of het echt altijd de bedoeling is geweest dat het maar één seizoen zou duren.
Before going any further, I have to admit that I only saw the first episode of this show. If I had the time, I might have considered watching it every week, if only to see how the season played out. However, it was very clear to me from the beginning that Martha Stewart's version of "The Apprentice" just doesn't "fit in." Martha Stewart made a career of being a happy homemaker, a domestic diva of the likes of Oprah Winfrey and Julia Child. It was only since her scandalous legal troubles and subsequent incarceration that her public image began to reflect the true roughness of her character. Sure, she was compelling for a while, and this entire series poses the interesting question of what it means to be a woman in business. Does she have to come off as cold and tough? Shouldn't she?<br /><br />But the truth was, by the time Stewart came out of prison, her attempts for a public comeback, though certainly warranted, were never going to seize viewers' interest for very long. Perhaps a true comeback would have worked had she returned home peacefully and waited a year or so after her often mocked ankle bracelet was removed. Instead, she frantically dove into overkill with 2 series at once, the other being her syndicated daytime series Martha, much like her old show, but more mainstream, with famous guests like Bette Midler. Of course, even at her peak Stewart was never mainstream, so it's too much to ask that American audiences immediately accept her foray into reality TV. Maybe America wants Stewart to make a comeback on her own rather than be the basis for it.<br /><br />The show was basically a tired retread of Trump's "Apprentice," which still holds my interest, depending on the tasks, the cast, and Trump's firing decisions (often controversial - likely for that reason). The letter bit was certainly not cliché but obnoxious in the least. The fact that Stewart never says, "You're fired!" - mentioned in the message board on this site - is particularly distressing. Producer Mark Burnett should be admired for dealing with Stewart's jail time honestly while trying to make her a hero, but the truth is that anyone watching can tell that she's basically trying to put on a show of being this nice businesswoman. Again never mainstream, Stewart lacks the agreeability and identifiability of Oprah Winfrey and the admirable, charismatic "toughness" of Donald Trump. Yes, this can be a gender-biased assessment of her character, but I mean it to be more about the nature of her business.<br /><br />It comes as no shock that Stewart has been fired, but I wonder if they really always intended it to only last for one season?