Een langdradige geeuw van een film die niets overhoudt van de opwinding en raffinement van zijn voorganger, 'Gold Diggers of 1933'. De productiecode was al stevig verankerd tegen de tijd dat deze film werd uitgebracht, dus de humor is helemaal van de hobbezakkige, woe-woe-variëteit en verdwenen zijn de droge oneliners die zo kosmopolitisch klonken en die van de lippen van de beeldschone dames uit de eerste film druipen. Een cast van tweederangssterren en karakteracteurs speelt hier de rol van figuranten, en het 'opvoeren van een show'-motief lijkt vreselijk geforceerd; in plaats van de maakwereld van Broadway is de show hier een liefdadigheidsevenement, georganiseerd door een chic hotel. Wie kan het echt iets schelen of de show wel of niet doorgaat? De score hier is ook nietszeggend. Het grote nummer van de film is natuurlijk 'Lullaby of Broadway', dat een lang fantasiedansnummer omvat over de uiteindelijke ondergang van een New Yorkse societyfiguur door te veel feesten <0xE2><0x80><0x93> heeft niet bepaald hetzelfde effect als het schroeiende 'Vergeten Man'-nummer dat in 1933 als finale werd gebruikt. Busby Berkeley regisseert deze film zowel als choreografie, en welke belofte er ook wordt opgebouwd in de vloeiende openingsscènes van de film, hij gaat snel achteruit. Jammer genoeg heeft niemand daar iets van geleerd, en twee jaar later kwam er weer een Gold Diggers-film.<br /><0x3E> Hoogte: C-1.
A tedious yawn of a film that retains nothing of the zing and raciness of its predecessor, "Gold Diggers of 1933." The Production Code was firmly in place by the time of this film's release, so the humour is all of the hokey, wocka-wocka variety and gone are the dry one-liners that sounded so cosmopolitan dripping off the lips of the gorgeous dames from the first film. A cast of second-tier stars and character actors go through the motions here, and the "puttin' on a show" motif seems awfully forced; instead of the make or break world of Broadway, the show here is a charity event hosted by a swanky hotel. Who really cares whether or not the show goes on? The score here is bland too. Of course the movie's big number is "Lullaby of Broadway," which accompanies a long fantasy dance number about a New York socialite's eventual demise from too much partying--doesn't exactly have the same effect as the searing "Forgotten Man" number used as the finale in '33. Busby Berkeley directs as well as choreographs this film, and whatever promise is built up in the film's fluid opening scenes quickly deteriorates. Unfortunately, no one learned any lessons from this, and there was yet another Gold Diggers movie two years later.<br /><br />Grade: C-