Een vriend van me, die zelfs nog meer van cultfilms uit de jaren zeventig houdt dan ik, raadde me deze film aan en gaf me zelfs de kopie die ik heb bekeken. Maar ik was niet zo enthousiast over het resultaat als hij, of eigenlijk Michael Elliott. De film is een kruising tussen _Huis van WAX_ (1953) en _The Texas CHAIN SAW MASSACRE_ (1974): ik zou zelfs durven zeggen dat hij veel meer diende als basis voor de remake van het eerste in 2005 dan het 'origineel'! Dus hebben we nu een afgelegen en vervallen _Wax Museum_ vol ongelooflijk levensechte dummy's (raad eens waarom dat zo is?) met zijn ogenschijnlijk ongevaarlijke conservator (een dikke Chuck Connors) die 'het museum binnenvalt'. De film is gebaseerd op een verhaal van Pino Donaggio, maar omdat het een verzinsel is en bovendien niet bijzonder goed gemaakt, is het uiteindelijk niet meer dan een overbodige (en nogal warrige) poging tot een genrefilm.
A friend of mine, who is even more into 1970s cult films than myself, recommended this one to me and in fact gave me the copy of it that I watched. However, I was not as enthusiastic about the result as he  or, for that matter, Michael Elliott  was. The film is a hybrid of HOUSE OF WAX (1953) and THE Texas CHAIN SAW MASSACRE (1974): indeed, I would venture to say that it served as the basis of the 2005 remake of the former much more than the 'original' did! So, we have a remote and derelict Wax Museum of incredibly lifelike dummies (guess why that is?) with its apparently harmless curator (a hammy Chuck Connors) being 'invaded' by the obligatory group of stranded teenagers (among them Tanya Roberts). He also has a mad brother  shades of PSYCHO (1960) incorporated for good measure, down to the self-same twist  who is supposed to be a mechanical genius (showcased in a 'poltergeist' which unaccountably accompanies the first murder). The film does benefit from a Pino Donaggio score but, being so derivative and not especially well made to boot, essentially ends up merely a redundant (and fairly muddled) genre effort.