Wat we in deze zompige, trendy film te zien krijgen, is een 'clubje' van studievrienden, die nu tegen de dertig lopen (wat, zoals we allemaal weten, door hun generatie als de 'nieuwe twintig' wordt beschouwd). Met vier mannen en een meisje als uitgangspunt, krijgen we de volgende types voorgeschoteld: ogenschijnlijk 'niet-werkenden' en frequente drugsgebruikers, samen met één persoon die succesvol is in zijn werk en één die het probeert te worden. Ze zijn allemaal, op hun eigen manier, op drift terwijl ze zowel een toekomst als emotioneel geluk proberen te vinden. Op één, misschien twee uitzonderingen na, zijn dit mensen voor wie deze recensent absoluut nooit in de buurt zou willen komen van een model voor zichzelf. De ene teleurstelling na de andere in bijna hun hele leven. Behalve in het geval van één persoon (die op weg lijkt te zijn om hem te vinden), lijkt niemand in zijn of haar leven emotionele bevrediging te zoeken. En dus is ongeveer het enige oprechte moment in deze film wanneer er op de deur wordt geklopt en degene die opendoet een onverwacht en oprecht 'Ik hou van je' zegt.<br />Alleen op de genoemde uitzonderingen na zijn deze mensen het soort mensen dat het nauwelijks verdient of waardig is dat er enkele honderden duizenden dollars worden weggegooid aan het presenteren van hun verhalen.<br /><br />PS <0xE2><0x80><0x93> Schrijver/regisseur Johnson lijkt er absoluut een probleem mee te hebben om homoseksuele scènes te laten zien <0xE2><0x80><0x93> en er zijn ook geen problemen met het presenteren van langere en onthullende heteroseksuele scènes. Waarom zou dat zijn?<br /><br />**'**
What we're given in this trying-to-be trendy film is a "frat-pack" of college friends, now approaching age 30 (which we all know, of course, their generation thinks of as the "new 20"). Consisting of four guys and a gal, we have thrust at us the following types: seemingly "unemployeds" and frequent drug users, along with one individual who is job successful and one who is trying-to-be. They are all, in their own way, drifting while trying to find both a future and emotional happiness. With one, possibly two exceptions, these are people this reviewer would definitely never care to come close to modeling myself after. There is disappointment after disappointment after disappointment in almost all their lives. Except in the instance of one individual (who appears on the way to finding it), none appears headed toward emotional satisfaction in his/her life. And so, about the only sincere moment in this film is when a knock at the door brings to the person answering it an unexpected and heartfelt "I love you."<br /><br />With only the exceptions mentioned, these people are the kind hardly deserving or worthy of several hundred thousands of dollars being thrown away in presenting their stories.<br /><br />PS--Writer/director, Johnson, definitely appears to have a problem with showing gay sexual scenes----with no such problems in presenting more prolonged and revealing heterosexual ones. Why might that be?<br /><br />****