Met een interessante premisse (in de conflicten tussen Europeanen en inheemse volkeren waren de strijdlijnen soms niet zo duidelijk) had dit een goede film moeten zijn. Maar het verhaal wordt gesaboteerd door de allesoverheersende verliefdheid van de regisseur op zijn eigen slimheid, gecombineerd met een heel slecht script.<br />Ja, de natuurlijke omgeving is prachtig en ja, de film is authentiek in zijn negentiende-eeuwse historische setting. Maar de filmmaker blijft de lelie steeds maar weer vergulden, laag na laag over-de-top muzikale begeleiding, om nog maar te zwijgen van een volkomen onnodige voice-over, aan de soundtrack toevoegend, die uiteindelijk de kijker overweldigt en, door de aandacht op zichzelf te vestigen, het verhaal van het verhaal wegneemt. Voor mij was het duidelijk dat de regisseur, met zijn microscopische close-ups en de eindeloze herhaling van het muzikale motief van 'Danny Boy' (uiteraard!) probeerde een Nieuw-Zeelandse versie te maken van een epische film van Sergio Leone, iets in de trant van Once Upon A Time In The West. Maar gezien de ernst van het verhaal (de meeste westerns van Leone waren tongue-in-cheek), om nog maar te zwijgen van het feit dat het niet langer 1968 is, slaagt hij erin er een parodie van te maken.<br />Jammer.
With an interesting premise (in the conflicts between Europeans and indigenous peoples sometimes the battle lines were not so clear), this should have been a good film. But the story is sabotaged by the director's overriding infatuation with his own cleverness twinned with a very poor script.<br /><br />Yes, the natural setting is beautiful and, yes, the movie is authentic to its 19th century historical setting. But the filmmaker keeps gilding the lily over and over again, adding layer upon layer of over-the-top musical accompaniment, not to mention a completely unnecessary voice-over, to the soundtrack, that ultimately overwhelm the viewer and, by calling attention to themselves, take away from the story.<br /><br />To me, it was clear the director, with his microscopic closeups and the endless recurrence of the musical motif of "Danny Boy" (of all things!) was trying to make a New Zealand version of an epic Sergio Leone film, something on the order of Once Upon A Time In The West. But given the earnestness of the story (most of Leone's westerns were tongue-in-cheek), not to mention that it's no longer 1968, he succeeds in making a parody of one.<br /><br />Too bad.