Marigold is verreweg de beste 'outsiders'-visie op Bollywood die ik ooit heb gezien. (Ik ben niet met Bollywood opgegroeid, maar ik heb er nu een paar honderd gezien.) Ik zou zeggen dat Gurinder Chadha, Mira Nair en zelfs Merchant en Ivory (van Bombay Talkie) er bijna in verzanden. Willard Carroll, de regisseur, is echt dol op Bollywood, en hij heeft het zelfvertrouwen om ons dat te laten weten <0xE2><0x80><0x93> er is humor, maar geen schalkse, ironische afstandelijkheid, geen 'natuurlijk bedoel ik dit niet'-gedoe. Het is een verhaal over een sarcastische, krengerige, beeldschone Amerikaanse B-filmactrice (ze heeft alleen films gezien met nummers in de titel, zoals Fatal Attraction 3) die in een andere Bollywoodfilm terechtkomt dan waar ze voor naar India was gegaan (Kama Sutra 3 heeft zijn tenten opgevouwen terwijl zij onderweg was, blijkbaar omdat de producers nu in de gevangenis zitten). Salman Khan, in het echte leven een Bollywood-ster met een mega-mega-ster, is de dansleraar in de verrukkelijke, geschreven-op-de-vliegerfilm waar ze nu in is getrokken ('Is dit voor of nadat ik blind word?'), en door de lieflijkheid van zijn lichtelijk psychisch begaafde personage leert ze meer dan hoe ze haar innerlijke extatische dansvaardigheid moet vinden. Bollywood <0xE2><0x80><0x93> een superenergiek gezelschap dansers voor de Taj Mahal (voor de westerse kijker zowel grappig als vertrouwd, en ook de supersnelle muzikale spanning waar we zo van houden in een Hindi-film) en Salman vanaf het begin op het scherm <0xE2><0x80><0x93> wachten geen Bollywood 20 minuten op de held. Hij draagt een Indiaas kostuum, versierd met de franje van een westerse film (allemaal in het wit).<br />Ali Larters actrice is aantrekkelijk voor de westerse kijker <0xE2><0x80><0x93> ze is blond, wat 'traditioneel' is voor een 'blanke' persoon in een Bollywoodfilm, en visueel begrijpelijk gecast <0xE2><0x80><0x93> maar ze is een robuust meisje, niet het etherische soort blondje dat we gewoonlijk te zien krijgen, en ze is...' Het is een min of meer driedimensionaal, totaal kreng dat in de Verenigde Staten profane en beledigende telefoongesprekken voert met een vriend en agent.<br />We hebben ook scènes van vrouwen die problemen met elkaar hebben als ze naar een bar gaan om met elkaar te praten <0xE2><0x80><0x93> het vermogen van mensen om niet met elkaar overweg te kunnen en emotionele gesprekken te voeren is traditioneel in Hindi-films, maar we zien zelden iets dergelijks tussen vrouwen (behalve dan de discussie tussen moeder en dochter over de keuze van de dochter voor de bruidegom), laat staan 'vreemden' <0xE2><0x80><0x93> mensen die er niets mee te maken hebben <0xE2><0x80><0x93> laat staan dat ze naar een bar gaan. De sfeer is dus hetzelfde, de details zijn nieuw, en ik was er helemaal verrukt van. Ik heb het maar één keer gezien, tijdens een voorvertoning, bijgewoond door de regisseur, een uitstekende spreker en vragensteller <0xE2><0x80><0x93> Salman en hij zijn 'broederlijke' vrienden over de totstandkoming, hij is dol op India, hij heeft plannen om een Wizard of Oz-film te maken in India. Ik kan niet al te gedetailleerd zijn over liedjes als ik ze maar één keer heb gezien, behalve dat ik ze allemaal mooi vond. Ze varieren van een vrolijke parodie op het Bollywood-nummer in de film-in-de-film <0xE2><0x80><0x93> de dameskostuums, met lelieblanke hoeden en lijfjes met schelpen erop (het is echt waar). Het is een strandscène) op zwierige jurken <0xE2><0x80><0x93> alleen al de kosten van een kaartje zijn de moeite waard <0xE2><0x80><0x93> in een mooier, meer bespiegelend, veelbelicht romantisch lied in een droeviger en serieuzer deel van de film.<br />Een mengeling van Hindi en Engels in de muziek, en het werkt.<br />Salman Khan krijgt veel lof van me voor de openheid waarmee hij ongebruikelijke projecten aanpakt <0xE2><0x80><0x93> dit en Jaan-e-Mann <0xE2><0x80><0x93> en zijn goede inzicht in welke hij moet kiezen. Carroll zei dat hij de hele tijd vol suggesties en ideeën zat, en dat het helemaal niet uitmaakte (dat wil zeggen, niet narcistisch) of Carroll ze accepteerde of verwierp <0xE2><0x80><0x93> hij is duidelijk gewoon een professional die het heerlijk vindt om betrokken te zijn en samen te werken.
Marigold is by far the best "outsider's" take on Bollywood I have ever seen. (I didn't grow up with Bollywood, but I've seen a few hundred of them now.) I'd say it leaves Gurinder Chadha, Mira Nair, and even Merchant and Ivory (of Bombay Talkie) almost in the dust. Willard Carroll, the director, really loves Bollywood, and he has the self-confidence to allow us to know it - there's humor, but no arch, ironic distancing, no "of course I don't really mean this" stuff. As Jerry Lee Lewis would say, he "gets it," and so he can let us have it too - the joy of a Bollywood movie experience, along with touches that are supplied by a westerner's stepping into the story-teller's role.<br /><br />It's a story about a caustic, bitchy, beautiful American B movie actress (she's only been in movies with numbers in their titles, like Fatal Attraction 3) who finds herself in a different Bollywood movie from the one she went to India to be in (Kama Sutra 3 has folded its tents while she was en route, apparently because its producers are now in jail). Salman Khan, in real life a Bollywood mega-mega star, is the dancing master of the delightful written-on-the-fly movie she has now been pulled into ("is this before or after I go blind?"), and through the sweetness of his mildly psychically gifted character, she learns more than how to find her inner ecstatic dancing ability.<br /><br />The strong beginning gives you both Bollywood - a super-energetic troupe of dancers in front of the Taj Mahal (both funny an familiar to the western viewer, as well as providing the high-velocity musical thrill we love in a Hindi movie), and Salman on screen from the outset - no Bollywood 20 minute wait for the hero. He has on an Indian costume embellished with Kit Carson-style Western movie fringe (all in white).<br /><br />Ali Larter's actress character is pleasing to the western viewer - she's blonde, which is "traditional" for a "white" person in a Bollywood movie, and visually understandable casting - but she's a robust girl, not the ethereal kind of blondie we're usually presented with, and she's a more or less three-dimensional total bitch, carrying on profane and abusive cell-phone conversations with a boyfriend and agent in the US.<br /><br />We also have scenes of women who are having problems with each other going out to a bar to deal with them - the capacity for people not getting along to relate and have emotional conversations is traditional in Hindi movies, but we seldom see much of any such thing going on between women (other than the discussion between mother and daughter about the daughter's choice of groom), let alone "strangers" - unrelated people - let alone bar-going. So the spirit is the same, the details are fresh, and I was completely delighted by this.<br /><br />I only saw it once, at a preview showing, attended by the director, a fine speaker and question-answerer - he and Salman got to be "brother-like" good friends over the making of it, he loves India, he has plans to make a Wizard of Oz movie in India. I can't get too detailed about songs when I've seen them just once, except to say I liked them all. They range from a happy parody of the Bollywood number in the movie-within-the-movie - the ladies' costumes, with Leghorn hats and seashell-cased bodices (it's a beach scene) on flowy dresses - are worth the cost of a ticket alone -- to a lovely reflective many-scened romantic song in a sadder and more serious part of the movie.<br /><br />Mix of Hindi and English in the music, and it works.<br /><br />Salman Khan gets a lot of credit from me for openness to unusual projects - this and Jaan-e-Mann - and good judgment about which ones to be in. Carroll said he was full of suggestions and ideas all along the way, and totally fine (i.e. not narcissistic at all) whether Carroll accepted or rejected them - clearly just a pro who loves being involved and collaborating.