De fotografie en de montage van de film zijn uitzonderlijk voor die tijd. Eisenstein bouwt op elke scène van de film voort die leidt tot de opstand van de matrozen en het bloedbad in de stad. De film is niet alleen een hoogtepunt in de cinema, maar ook een voorbeeld van het Socio-realisme. In 1925 maakte de Sovjetregering actief gebruik van de kunsten, inclusief de film, als middel om de boodschap van de revolutie te verspreiden. Eisensteins vertolking van de opstand op de Slag om Potempkin geeft de kijker inzicht in de boodschap van de Sovjetelite. De marxistische theorie en de perspectieven van de klassenstrijd worden gedemonstreerd als de zeelieden die de onderdrukte arbeiders en de officieren vertegenwoordigen die de elite van de samenleving vertegenwoordigen. Een groot deel van de film laat de boodschap van de communistische partij zien en hoe de film als propagandamiddel werd gebruikt.
The photography and editing of the movie is exceptional for the time period. Eisenstein builds upon each scene of the movie leading to the the sailor's revolt and the massacre at the town. As much as the movie is a high point in the cinema, it is also an example of SZocialist Realism. by 1925 the Soviet government actively used the arts, including film, as a means to spread the message of the revolution. Eisensteins portrayal of the revolt on the Battleship Potempkin offers the viewer insight into the message of the Soviet elite. Marxist theory and perspectives of class struggle are demonstrated as the sailors who represent the oppressed workers and the officers who represent the elite of society. Much of the film demonstrates the communist party message and how film was used as a tool of propaganda.