Dit was een heel goede voorstelling. Ik genoot van de overgang naar de echte tijd en de flashbacks, waarin ik de oude Diggers weer bijeen zag komen en me de verschrikkingen van hun gevangenschap in het krijgsgevangenkamp Changi herinnerde. Het grootste probleem met de manier waarop de voorstelling was geschreven, is dat de scènes over het leven in Changi meer op een vakantiekamp lijken dan op hoe het er moet zijn geweest. Ik ben oud genoeg om me filmbeelden te herinneren van de mannen die uit Changi en andere Japanse krijgsgevangenkampen werden bevrijd. Geen enkele acteur kan genoeg afvallen om een gelijkenis te vertonen met de toestand van die mannen. Ze deden de Joden van Belsen op sumoworstelaars lijken. Ik heb in de loop der jaren verschillende veteranen uit Changi ontmoet. Velen zouden nooit in een Japanse auto rijden, laat staan dat ze er een zouden bezitten. De lichamelijke en geestelijke marteling die deze mannen ondergingen, was zo verschrikkelijk dat ze er niet eens over konden praten. Welk percentage overleefde het? John Doyle mag dan komedies schrijven voor 'Roy and HG' (daar heb ik ook een hekel aan), maar dit is een serieuze suikerlaag op de geschiedenis die nooit getolereerd had mogen worden. Ik vind het prima dat satirici 'The Life of Brian' schrijven en de draak steken met de kruisiging, omdat het duidelijk een komedie is, ook al vinden sommigen het van slechte smaak getuigen. 'Changi' is geschreven als een weergave van een echte gebeurtenis en zou als zodanig door jongere mensen als een ware geschiedenis beschouwd kunnen worden. Grote prestaties van een uitstekende cast kunnen dit lichtgewicht scenario niet goedmaken.
This was a very good show. I enjoyed the construction of real time and flashback, seeing the old Diggers meeting again and recalling the terrors of their captivity in Changi POW Camp. The main problem with the way the show was written is that the scenes of life in Changi are more like a holiday camp than what the place must have been like. I am old enough to remember film footage of the men being liberated from Changi and other Japanese POW camps. No actor could lose enough weight to have a resemblance of the state of those men. They made the Jews of Belsen look like sumo wrestlers. I have met several veterans from Changi over the years. Many would never ride in a Japanese car, let alone own one. The physical and mental torture those men endured was too horrific for them to even talk about. What percentage survived? John Doyle might be OK writing comedy for "Roy and HG" (I hate that too) but this is a serious sugar coating of history that should never have been tolerated. I'm happy for satirists to write "The Life of Brian" and make fun of the Crucifixion because it is obviously comedy, even if some consider it to be in bad taste. "Changi" is written as a portrayal of a real event and, as such, might be regarded by younger people as a true record. Great performances by a fine cast cannot redeem this lightweight screenplay.