Gezien Mick Molloys ontstellende staat van dienst sinds hij voor zichzelf was begonnen, had ik nogal lage verwachtingen van Crackerjack. Zelfs de reclameposters voor de film maakten me zenuwachtig. Sterker nog, als ik geen gratis kaartjes voor de première had gekregen, zou ik me hebben verzet tegen de druk van mijn vrouw (die vindt dat Mick een lekker ding is <0xE2><0x80><0x93> dat is een zorg).<br />De eerste paar minuten van de film maakten me ongerust <0xE2><0x80><0x93> het begint met een van Micks vermoeide 'word kwaad op onbeduidende dingen'-riedels, maar die werd keurig ingestudeerd, wat het in elk geval een beetje verfrissend maakte. De rest van het script was vrij goed en heel luchtig <0xE2><0x80><0x93> zelfs de typische Mick Molloy-humor (en Judith Lucy-humor) kwam goed over en hoewel ik mezelf nooit uit de gangpaden hoefde op te rapen, leverde het heel wat meer gegrinnik op dan ik had verwacht (en het was uitwisselbaar).<br />Er zit niets nieuws in de plot <0xE2><0x80><0x93> vrij voorspelbaar, maar het schoof snel heen en weer tussen oneliners en andere moppen <0xE2><0x80><0x93> ik heb nooit het gevoel gehad dat er iets te lang of te kort in zat; Mick moet hard aan zijn script hebben gewerkt. Er zaten een paar grappen in over 'Late Show', en een paar moppen die alleen Melbournianen te horen zouden krijgen <0xE2><0x80><0x93> maar het was er in elk geval.' Er zit genoeg algemeen materiaal in voor een breder publiek.<br />Iets wat ik teleurstellend vond, was de relatieve on-grappigheid van John Clarke <0xE2><0x80><0x93> hij leek gewoon niet te werken als de slechterik, maar dat doet niets af aan de film.<br />Al met al genoot ik van deze Australain-komedie en werd ik aangenaam vermaakt voor de duur van de film. Ik verliet de bioscoop met een redelijke grijns <0xE2><0x80><0x93> wat voor een Australische komedie in mijn boeken niet meevalt.<br />7,5/10<br /><br /><0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E>
Considering the appalling track record of Mick Molloy since going out on his own, I had rather low expectations of Crackerjack. Even the promotional posters for the movie had me nervous. In fact, if it wasn't for the fact that I'd received free tickets to the preview, I would have resisted the pressure from the missus (who thinks Mick's a hunk - there's a worry) to pay money for it.<br /><br />The first few minutes of the movie had me worried - it starts with one of Micks tired "get angry at insignificant things" routines, but that was given a neat touch, which at least made it a little refreshing. The rest of the script was pretty good, and very light hearted - even the typical Mick Molloy (and Judith Lucy) humour was delivered well and whilst I never had to pick myself up from the aisles, it generated a lot more chuckles that I was expecting (and it was consistant).<br /><br />There's nothing new in the plot - pretty predictable, but it moved along quickly between one-liners and other jokes - I never felt it harboured on any element too long or too short; Mick must have worked hard on polishing his script. There were a one or two "Late Show" in-jokes, and one or two jokes that only Melbournians would get - but certainly there's plenty of generic stuff in there for a wider audience.<br /><br />Something that I found disappointing was the relative unfunnyness of John Clarke - he just didn't seem to work as the bad guy, but that doesn't detract from the movie too much.<br /><br />Over all, I enjoyed this Australain comedy, and was pleasantly entertained for the duration of the movie. I left the cinema with a decent sized grin - a pretty hard thing for an Australian comedy to do in my books. 7.5/10<br /><br />