Nevsky is een van de grote epische oorlogsfilms. Natuurlijk, er waren al andere geweest, zoals _Geboorte van een natie_ en _Napoleon_, maar deze is net zo invloedrijk. Het acteerwerk is standaard, maar iedereen die ook maar iets van Eisenstein af weet, weet dat dit deel uitmaakt van zijn theorie over de film. Deze film gaat, in tegenstelling tot veel van zijn stille werken, evenzeer over het heldhaftige individu als over de groep. Dit weerspiegelt de stalinistische filosofie die in 1938 naar de voorgrond was getreden. Toch toont zijn film ons de macht die kan worden gegenereerd door mensen die samenkomen om te vechten tegen iets wat ze als het kwaad zien. Hij is de prins omdat hij de sterkste is, maar niet omdat hij op de een of andere manier anders is dan de rest. De romantische invalshoeken van de film bieden meer van een persoonlijk verhaal dan Eisenstein eerder had toegestaan. Niet alle elementen werken en de film is waarschijnlijk een beetje te lang, maar hij resoneert nog steeds.
Nevsky is one of the great epic war films. Sure, others, such as Birth of a Nation and Napoleon had come before, but this one is just as influential. The acting is stock, but anyone who knows the first thing about Eisenstein would know that that was part of his theory of film. This film, unlike many of his silent works, is about the heroic individual as much as it is about the group. This reflects the Stalinist philosophy that had risen to the fore by 1938. Still, his film shows us the power that can be generated by people coming together to fight something they perceive as evil. Nevsky is just one of many men. He is prince because he is strongest, but not because he is somehow different than the rest. The film's romantic angles provide more of a personal story than Eisenstein had previously allowed. Not all of the elements work and the film is probably a bit too long, but it still resonates.