In elk geval in de eerste helft van de film. Als hij was begonnen met de drie vrienden bij de marine en zich had geconcentreerd op de actiescènes van de marine, zou het een veel betere en strakkere film zijn geweest. De tweede helft van de film is het waard, vooral voor de actiescènes en de slotscènes van schepen uit het begin van de twintigste eeuw, maar het is alsof je een zere kies krijgt als je daar aankomt. Kijk ook niet naar deze film alleen omdat Ginger Rogers erin voorkomt. Ze heeft een belangrijke rol, maar het is een kleine.<br />De film begint met drie vrienden uit New York City die in de toeristenbranche werken en ook in een goedmoedige wedstrijd verwikkeld zijn om de hand van Sally (Ginger Rogers), een zingende snoepverkoopster langs de avenue. Als de Eerste Wereldoorlog uitbreekt, lijkt het de drie vrienden volkomen koud te laten hoe de strijd verloopt, maar ze nemen toch dienst bij de marine. Degene van de drie die zich het minst inspant als burger (Bill Boyd als Baltimore) wordt commandant van de andere twee (Robert Armstrong als Dutch en James Gleason als Skeets). Om het nog ingewikkelder te maken is Sally verliefd geworden op een van de drie, maar ze krijgt niet de kans het hem te vertellen voordat de drie naar het front vertrekken.<br />De film is aan boord van het schip iets interessanter, vooral vanwege de close-ups van het schip zelf, en ook omdat de chemie tussen de drie vrienden geloofwaardig is. Maar James Gleason is met zijn negenenveertig jaar een beetje te oud om nog een zwabber te zijn, vooral omdat er op het aanmeldingsformulier stond dat je tussen de 17 en 35 jaar moest zijn om in aanmerking te komen.<br />Eén overduidelijke fout in de film die me deed geloven dat alles buiten de marinescènes met minimale zorg in elkaar is gezet, is het kostuumontwerp, of beter gezegd het gebrek daaraan. In de scènes in New York vlak voor de Tweede Wereldoorlog zien we iedereen gekleed in de mode van 1931 en iedereen in de auto's van 1931 <0xE2><0x80><0x93> er werd geen enkele moeite gedaan om deze film in de tijd te plaatsen. Als je de paar scènes met Ginger Rogers en de laatste 45 minuten over de zelfmoordmissie van de marine bekijkt, heb je hier alles gezien wat de moeite waard is.
...at least during its first half. If it had started out with the three buddies in the navy and concentrated on the naval action scenes, it would have been a much better and tighter film. The second half of the film is worth it, especially for the action sequences and close up shots of early 20th century ships, but it's like a dull toothache getting there. Also, don't watch this film just because Ginger Rogers is in it. She has an important role, but it's a small one.<br /><br />The film starts out showing three New York City buddies working the tourist trade and also in good-natured competition for the hand of Sally (Ginger Rogers), a singing candy salesgirl along the avenue. World War I breaks out, the three buddies seem completely indifferent to the struggle, yet enlist in the navy anyways. The one of the three with the least industry as a civilian (Bill Boyd as Baltimore) winds up the commanding officer to the other two (Robert Armstrong as Dutch and James Gleason as Skeets). To make matters more complex, Sally has fallen in love with one of the three, but doesn't have the chance to tell him before the three sail off to war.<br /><br />The film is a little more interesting on board ship, mainly because of the close shots we have of the ship itself, and also because the chemistry among the three buddies is believable. However, James Gleason at age 49 looks a bit long in the tooth to be a swabby, especially when the sign at the enlistment office said you had to be between 17 and 35 to be eligible.<br /><br />One real obvious flaw in the film that made me believe that everything outside the naval scenes was slapped together with minimum care is the costume design, or, I should say, the lack of it. In the scenes in New York just prior to WWI we have everyone dressed in the fashions of 1931 and everyone driving the cars of 1931 - no effort was taken to bring this film into period.<br /><br />In conclusion, if you watch the few scenes with Ginger Rogers in them and the last 45 minutes involving the naval suicide mission, you've seen everything here worth seeing. The rest is padding.