De Lastige Man is een slimme, surrealistische film die je laat evalueren wat je met je leven doet en wat je drijft. Als je die mensen in zombieachtige trances alledaagse dingen ziet doen en beseft dat dat is wat we doen en wat we in het echte leven willen, dringt het echt tot je door. Dit is een verrassend effectieve film die aan het eind vragen oproept over jouw richting en niet zozeer over de film.<br />Andreas is de hoofdfiguur van wiens leven we een 3e visie krijgen terwijl hij zich aan een nieuw leven probeert aan te passen nadat hij is verplaatst. In het begin lijkt hij de populairste jongen van de stad, want iedereen op zijn werk nodigt hem uit en hij wordt uitgenodigd voor etentjes en zo. Een goed voorbeeld hiervan is de scène met zijn nieuwe baas, die hem een envelop met een niet nader genoemde hoeveelheid geld aanbiedt met de tekst: 'Hier is iets om je op weg te helpen.' Andreas krijgt zelfs een vriendin als hij 20 minuten in de film zit, en uiteindelijk trekt hij bij haar in. Dit lijkt een ideale woonsituatie, want zijn vriendin is een gerenommeerde binnenhuisarchitecte, aantrekkelijk en zeurt nooit over wat hij doet. Maar Andreas is niet tevreden met hun relatie, zoals met alles in deze wereld. Dan begint hij een verhouding met een collega die Ingeborg heet en voor wie hij Anne uiteindelijk verlaat en beweert dat hij verliefd is. Nadat ze Ingeborg heeft verteld hoe hij zich voelt, vertelt ze hem dat ze ook met andere collega's omgaat en dat alle relaties 'leuk' zijn. Kort daarna zien we Andreas op een treinstation waar hij een eind probeert te maken aan zijn ellende en tot teleurstelling van het publiek lukt dat niet. Nog steeds op zoek naar verlossing ontmoet Andreas Hugo die een gat heeft gevonden waaruit je muziek kunt horen komen. Dus beginnen ze aan een missie om naar de andere kant te komen, zal het beter zijn of zal het erger zijn?<br />'De Lastige Man toont ons de maatschappij' De film gaat over Andreas' obsessie met uiterlijkheden en de materialistische instelling daarvan. Het lukt hem uitstekend om ons te bespotten door de huizen vol te zetten met ikea-producten die de personages tijdens de lunchpauze uitkiezen. Ik denk dat hij vooral de draak steekt met de saaie Scandinavische samenleving en de hoge zelfmoordcijfers. Er is bijvoorbeeld een scène in de film waarin Andreas een man tegenkomt die uit een gebouw op een hek met scherpe punten springt. Ook snijdt Andreas, die genoeg heeft van deze wereld, zijn vinger af en springt hij later voor een trein; het is een van de vreemdste en schandaligste scènes die ik ooit heb gezien. Deze door Lien gecreëerde wereld staat gelijk aan het vagevuur waar geen straf of beloning is. In deze wereld werd Andreas nooit dronken als hij dronk, seks was niet aan de orde, en hoe vaak hij het ook probeerde, hij kon zichzelf niet van kant maken. Deze film deed me denken aan 'Fight Club' en hoe beide hoofdpersonen een beetje uit de pas liepen met de wereld om hen heen. In 'Fight Club' creëert Tyler Durden een tweede personage dat alles doet wat hij niet zou doen, en in deze film is de ontwaakte Andreas het equivalent van Tyler Durden. Na een tijdje wordt hij wakker en probeert te ontsnappen aan het saaie leven dat hij nu van zich af probeert te schudden door door een gat in de muur te ontsnappen. '<br />Lien doet het geweldig met de continuïteit in deze film, als een personage een halfvol kopje in zijn hand heeft en ze snijden het weg en komen terug, dan hebben ze het glas in dezelfde hand en is het niet vol of leeg, wat aangeeft dat de opname een andere dag is gemaakt. Tegenwoordig maken regisseurs zich meer zorgen over de geluidseffecten en zien ze de kleine dingetjes over het hoofd, zoals: heeft dat personage die armband om dezelfde hand als toen hij gisteren filmde? De belichting van elke opname is geweldig, je hoeft je nooit af te vragen waarom er iets in een opname zit en het brengt een interessant onderwerp ter sprake. Deze film heeft echt voor me gewerkt omdat hij niet alleen de spot drijft met het Scandinavische volk, maar ook met de westerse samenleving en wat daar mis mee is. Het enige echte probleem dat ik had, was de man die zelfmoord pleegt door op een hek met spijkers te springen. Want uiteindelijk kom je erachter dat er geen dood bestaat in deze wereld, maar dat hij bewegingloos is neergelegd en je dwingt om aan te nemen dat hij dood is, en naar mijn mening krijg je daar nooit een antwoord op.<br />Andreas is de enige hoofdpersoon, omdat anderen komen en gaan en nooit meer doen dan hem steunen. Zijn eerste vriendin Anne Britt is een binnenhuisarchitecte die op het eerste gezicht perfect voor hem lijkt, maar uiteindelijk saai blijkt te zijn. Dit leidt hem naar Ingeborg, met wie hij een affaire begint en op wie hij verliefd wordt. Hij komt er al snel achter dat ze met een handjevol andere mannen was en dat wat hij voelde niet echt was. Uiteindelijk ontmoet Andreas Hugo in de toiletten van een bar, waar hij klaagt dat niets meer lekker smaakt en dat hij niet eens meer dronken kan worden. Hij volgt Hugo naar huis en treft daar het gat in de muur aan dat gevuld is met kindergelach en tjilpende vogels.<br />Lien heeft niet veel op het cv staan, maar 'De Lastige Man' Lien heeft een schitterende toekomst voor zich en we kunnen alleen maar hopen dat zijn toekomstige films niet zo lang nodig hebben om in het buitenland te worden uitgebracht. Dus ga zitten en geniet van de rit terwijl regisseur Jens Lien je van het comfort van je huis naar de dromerige wereld van 'De Lastige Man' brengt.
The Bothersome Man is a smart, surreal movie that makes you reevaluate what you're doing with your life and what makes you tick. When you see these people in zombie like trances doing everyday events and realize that's what we do and what we want in real life it really hits close to home. This is a surprisingly effective movie that at the end leaves you asking questions about your direction and not so much the movie. <br /><br />Andreas is the main character whose life we get a 3rd person view of as he tries to adapt to a new life after being relocated. In the beginning he seems to be the most popular guy in town as everyone at work caters to him and he's invited to dinners etc. A good example of this is in the scene with his new boss who offers him an envelope of an unspecified amount of cash saying "here's a little something to get you started". Andreas even gets a girlfriend 20 minutes into the movie, which he eventually moves in with. This seems like an ideal living situation as his girlfriend is an established interior designer, attractive, and doesn't ever nag about anything he does. But Andreas is unfulfilled with their relationship as with everything else in this world. He then begins an affair with a coworker named Ingeborg who he eventually leaves Anne for and claims he is in love with. After telling Ingeborg how he feels she tells him that she is also seeing other coworkers and says all of the relationships are "nice". Soon after we see Andreas at a train station where he tries to end his misery and to the audience's disappointment doesn't come about. Still looking for salvation Andreas meets Hugo who has found a hole which music can be heard coming out of. So they embark on a mission to get to the other side, will it be better or will it be worse? <br /><br />"The Bothersome Man" shows us society's obsession with appearances and its materialistic mindset. It does a great job making fun of us by filling homes with IKEA products that the characters spend each lunch picking out. I think he is mostly poking fun at the dull Scandinavian society and its high suicide rates. For example there is a scene in the movie where Andreas comes across a man who jumped out of a building and onto a spiked fence. Also, Andreas fed up with this world cuts his finger off and then later jumps in front of a train; this is one of the most weirdest/outrageous scenes I've seen. This world created by Lien is equivalent to purgatory where there is no punishment or reward. In this world drink after drink Andreas never got drunk, sex was unfulfilling, and no matter how many times he tried he couldn't kill himself. This movie reminded me of "Fight Club" and how both main characters were kind of out of sync with the world around them. In "Fight Club" Tyler Durden creates a second persona that does everything he wouldn't and in this movie the awakened Andreas is the equivalent to Tyler Durden. After a while he wakes up and tries to escape the bland life he is now apart of by escaping through a hole in a wall. <br /><br />Lien does a great job with continuity in this movie meaning when a character has a half full cup in his hand and they cut away then come back they have the glass in the same hand and its not full or empty showing that the shot was done another day. Nowadays directors are more worried about the sound effects and overlook the little things like is that character wearing the bracelet on the same hand as yesterdays filming? Since I took TV Production for three years in high school it's hard for me not to look for continuity or voice overs which drive me nuts. Lien does the little things well he's got great lighting in each shot, never leaves you wondering why something is in a shot and brings about an interesting topic. This film really worked for me because it not only mocks Scandinavians' but the western society and what's wrong with it. The only real issue I had was with the man who commits suicide by jumping on a spiked fence. Because you eventually find out this world has no death but he laid motionless forcing you to assume he was dead and this never gets answered in my opinion. <br /><br />Andreas is the only main character as others come and go and never do more than support his him. His first girlfriend Anne Britt is an interior designer who at the surface seems perfect for him but eventually turns out to be dull. This leads him to Ingeborg who he starts an affair with and falls in love with. He soon finds out that she was with a handful of other men and that what he felt was not real. Andreas eventually meets Hugo in the bathroom of a bar complaining about how nothing tastes good anymore and how he can't even get drunk anymore. He follows Hugo home to find the hole in the wall with that is filled with children's laughter and birds chirping. <br /><br />Lien doesn't have a lot on the resume but "The Bothersome Man" is more than a jump start to a great career but a preview of an up and coming director. If this is any indication of his talent and potential as a story teller, Lien has a bright future and we can only hope that his future movies don't take so long to make it overseas for our viewing pleasure. So take a seat and enjoy the ride as Director Jens Lien takes you from the comfort of your home to the dreamlike world that is "The Bothersome Man".