Wat-ho! Deze is echt goed. Ik zeg: echt goed, ouwe jongen. Of moet ik zeggen: ouwe boon? Mijn kennis van de Britse terminologie is een beetje stoffig. Hoe dan ook, mijn motorlaarzen en ik liepen deze vertoning binnen zonder dat we Wallace en Gromit eerder hadden gezien. Ik kan tot mijn genoegen zeggen dat mijn laarzen en ik naar buiten liepen, blij dat we kennis met ze hadden gemaakt.<br />Hoewel niet zo toegankelijk voor volwassenen als Toy Story, slaagt W & G er toch in om slim genoeg te zijn om de volwassenen een beetje humor te bezorgen die zeer zeker over de hoofden van de jonge kinderen zal vliegen, die het te druk hebben met bulderen om te merken dat er iets mis is. Ik raad je ten zeerste aan om altijd goed op te letten als je boeken of woorden op het scherm ziet, want er zijn altijd wel een paar woordgrapjes die je over het hoofd ziet als je niet oplet. Mijn favoriet is een boek over monsters dat het Monster van Loch Ness 'toerist trappus' noemt. Als je ooit hebt gezegd: 'Ik kan me echt inleven in Kevin Federline', of als je gewoon analfabeet bent, zul je niet alleen deze grappen over het hoofd zien, maar zul je waarschijnlijk ook je tijd moeten besteden aan het leren lezen in plaats van naar de film te gaan. Beschouw dit maar als een mededeling van de overheid.<br />Het meest indrukwekkende aan W & G is de kleianimatie. Dankzij het saaie proces duurde het 5 jaar om de film af te maken! Volgens de persberichten waren er dagen dat het optimale doel was om slechts 10 seconden van de voltooide film te maken. Mensen, soms kost het me moeite de motivatie te vinden om te reageren op een handvol e-mails of foto's toe te voegen aan mijn recensies (een punt dat wordt bewezen door het ontbreken van foto's in deze recensie), dus ik kan me niet eens voorstellen dat ik daar het vereiste geduld voor zou hebben.<br />Ik hou echt van de ruwe, praktijkgerichte kwaliteit van de kleifiguren. Het feit dat je vingerafdrukken in de klei kunt zien, is een leuk, persoonlijk detail. Hoe kun je niet onder de indruk zijn van kleifiguren die meer expressie en emotie uitstralen dan Paul Walker en Keanu Reeves bij elkaar? _The Curse of the Weerkonijn_ is, zoals regisseur Nick Park het noemt, de eerste vegetarische horrorfilm ter wereld die zowel kinderen als volwassenen zou moeten boeien. Vertrouwend op (en als man die trots is op zijn ruige mannelijkheid met zijn coole baard aarzel ik om dit woord te gebruiken) schattige en (o man, waarschijnlijk moet ik dit woord ook niet gebruiken) beminnelijke personages in plaats van ouderwetse M.C. Hammer-verwijzingen, is _W & G_ het bewijs dat DreamWorks onderhoudende animatie kan maken als het slimheid verkiest boven de goedkope grap.
What-ho! This one is jolly good. I say jolly good, ol' chap. Or should I say "ol' bean"? My mastery of British terminology is a little dusty. Anyway, my biker boots and I walked into this screening with no prior viewing experience of Wallace and Gromit. I'm happy to say that my boots and I walked out pleased to have made their acquaintance.<br /><br />While not as adult-accessible as Toy Story, W & G still manages to be clever enough to provide the grown ups with a little humor that will most definitely soar over the heads of the young 'uns who are too busy guffawing at the Were-rabbit's belches to have any clue that something is amiss. I highly suggest that you pay close attention any time you see books or words on the screen because there are quick glimpses of puns that you'll miss if you aren't paying attention. My favorite is a book of monsters that refers to the Loch Ness Monster as "tourist trappus." If you've ever been known to say, "I can really relate to Kevin Federline," or if you're just illiterate then not only will you miss out on these jokes, but you probably should be spending your time learning to read instead of going to movies. Consider this a public service announcement.<br /><br />The most impressive aspect about W & G is its clay animation. Thanks to the tedious process, it took FIVE YEARS to finish the film! According to the press notes, there were some days when the optimum goal was to merely accomplish 10 seconds of completed film. Folks, I sometimes have trouble finding the motivation to finish responding to a handful of emails or adding captions to pictures for my reviews (a point that is proved by a lack of pictures in this review); so I can't even imagine having the required patience for that.<br /><br />I really like the rough, hands-on quality of the claymation figures. The fact that you can see fingerprints in the clay is a nice, personal touch. How can you not be impressed with clay characters that show more expression and emotion than Paul Walker and Keanu Reeves combined? The Curse of the Were-rabbit is, as director Nick Park calls it, the world's first vegetarian horror movie that should entertain both kids and adults alike. Relying on (and as a male who prides himself in his shaggy-haired, cool-bearded masculinity I hesitate to use this word) cute and (oh man, I probably shouldn't use this word either) lovable characters rather than outdated M.C. Hammer references, W & G is proof that DreamWorks can create entertaining animation when it chooses cleverness over the cheap joke.