'The 4th Floor' is een uitgesproken middelmatige film met Juliette Lewis als een jonge binnenhuisarchitecte met een verdomd lastige buurvrouw. Jane (Lewis) heeft kortgeleden een schitterend appartement op de vijfde verdieping van haar grootmoeder geërfd en krijgt van de huisbaas een belachelijk lage huur. Haar vriend (William Hurt als een enge weerman) wil dat ze bij hem intrekt, maar ze wil haar eigen ruimte. Dus trekt ze bij hem in, en er gebeuren rare dingen, en omdat dit een B-film is, is er een domme, niet-te-betrappen-reden. Omdat de niet-geïntrigeerde Jane anderen <0xE2><0x80><0x93> haar vriend, de politie, collega's <0xE2><0x80><0x93> blijft vertellen wat er aan de hand is, denkt iedereen dat ze gek wordt. Dus moet ze het probleem <0xE2><0x80><0x93> de gek die recht onder haar woont <0xE2><0x80><0x93> in haar eentje het hoofd bieden. Dat is niet eng en ook niet interessant. De enige uitzondering op de regel is Lewis. Ze is een heel goede actrice, maar ze wordt hier slecht gebruikt, wat niet wil zeggen dat ze niet het beste personage in deze film is <0xE2><0x80><0x93> want dat is ze wel. Ze heeft een dierlijk charisma en ze houdt het scherm beter vast dan een stuk of tien van die siliconen-sterretjes die dit soort films gewoonlijk bevolken. Maar dit soort film is haar niet waardig <0xE2><0x80><0x93> wat ironisch is, aangezien zij waarschijnlijk de enige reden is waarom iemand hem zou willen zien.
'The 4th Floor' is a decidedly mediocre film starring Juliette Lewis as a young interior designer with a heck of a problem neighbor. Jane (Lewis) has recently inherited a terrific 5th floor apartment from her grandmother, and per agreement with the landlord, gets a ridiculously low renting rate. Her boyfriend (William Hurt as a creepy weather man) wants her to move in with him, but she wants her own space. So she moves in, and weird stuff starts happening, and because this is a B-grade horror flick, there's a dumb, not-to-be-found-in-reality reason why. As the none-too-intriguing Jane keeps trying to tell others- her boyfriend, the police, coworkers- what's going on, everybody thinks she's losing it. So, of course, she has to face the problem- the lunatic living right below her- alone. Neither scary nor interesting, The movie's single saving grace is Lewis. She's a very fine actress but poorly used here, which is not to say she isn't the best thing about this flick- because she is. She has feral charisma and holds the screen better than a dozen of the silicone bimbos that routinely populate this type of movie. This type of movie, though, is not worthy of her- which is ironic, given that she's probably the only reason anyone would see it.