Ik stemde af op deze film niet omdat ik een fan ben van het basketbalteam van de U.S. High School (ik kijk eigenlijk maar zelden naar NBA-wedstrijden) maar omdat ik een fan ben van Gene Hackman, die meestal een indrukwekkende diepte in zijn optreden weet te leggen. Maar in dit geval was ik diep teleurgesteld. Dit was niet een van de stralende sterren van Hackmans carrière.<br />Eerlijk is eerlijk, hij had niet veel om mee te werken. Als Norman Dale, de nieuwe coach van een basketbalteam van een kleine middelbare school in Indiana, werd er niet veel van hem verwacht. Zijn optreden bestond er voornamelijk uit dat hij langs de zijlijn heen en weer liep en tegen de scheidsrechters tekeerging. Om eerlijk te zijn vond ik hem niet bijzonder geloofwaardig in de rol. Ik was ook niet onder de indruk van de verplichte romance tussen Dale en Myra Fleener (Barbara Hershey). Eerlijk gezegd was er absoluut geen chemie tussen Hackman en Hershey. De romance trok mijn aandacht niet, net zomin als de basketbal-'actie', die al met al te voorspelbaar was.<br />Er waren veel te veel problemen met deze film om hem de moeite waard te maken. Ik heb nooit begrepen hoe diep de pure haat was die zoveel mensen in de stad voor Dale voelden, bijna vanaf het moment dat hij aankwam. De karakterontwikkeling was slecht en het verhaal zelf was slecht ontwikkeld. Te veel basketbal en te weinig menselijke interactie, naar mijn mening. Hoe vaak moeten we de beelden zien van kinderen die op een basket schieten om te begrijpen dat dit een basketbalfilm is? Er was geen enkele spanning: kun je er zelfs maar aan twijfelen dat Hickory de hoofdprijs gaat winnen? Ik besef dat dit gebaseerd is op een waargebeurd verhaal, maar ik neem aan dat het bewijst dat niet elk waargebeurd verhaal een film zou moeten zijn. Eerlijk gezegd was het gewoon geen erg interessante film. Beslist een film die Gene Hackman graag zou willen vergeten.<br />Niet beter dan een 2/10 naar mijn mening.
<br /><br />I tuned into this movie not because I am a fan of U.S. High School basketball (in fact I only rarely watch NBA games) but rather because I am a fan of Gene Hackman, who usually manages to bring an impressive depth to his performances. In this case, however, I was sorely disappointed. This was not one of the bright shining stars of Hackman's career.<br /><br />In fairness to him, he didn't have a lot to work with. As Norman Dale, the new coach of a small town high school basketball team in Indiana, he wasn't called on to do much acting. Basically his performance consisted of pacing up and down basketball sidelines ranting at the referees. I didn't find him particularly believable in the role to be honest. I also was unimpressed with the requisite romance between Dale and Myra Fleener (Barbara Hershey). Quite honestly there was absolutely no chemistry between Hackman and Hershey. The romance never captured my attention, and neither did the basketball "action," which was altogether too predictable.<br /><br />There were far too many problems with this movie to make it worthwhile. I never did understand the depth of the sheer hatred that so many of the townsfolk had for Dale, almost from before the time he arrived. The character development was poor and the story itself was poorly developed. Too much basketball and not enough human interaction, in my opinion. How many shots of kids shooting baskets do we need to see to get the point that this is a basketball movie? There was no suspense: is it even possible to doubt that Hickory is going to win the big one? I realize that this is based on a true story, but I guess it proves that not every true story should be a movie. Quite frankly, it just wasn't a very interesting movie. Definitely a movie Gene Hackman would like to forget.<br /><br />No better than a 2/10 in my opinion.