Ja, deze film heeft veel homoseksuele personages. Hij heeft ook heteroseksuele personages, personages die niet zeker zijn van hun seksualiteit, mensen die op zoek zijn naar een of andere waarheid over hun bestaan.<br />Dit is geen film over seksuele geaardheid. Hij gaat over eenzaamheid en de problemen die mensen vaak ervaren bij het contact met elkaar. Filmisch balanceert Denys Arcand knap tussen de verschillende dimensies van de relaties en de contrasterende, voortdurend veranderende relaties. Het element van de seriemoordenaar is iets minder succesvol (het voelt meer aan als een manier om diverse plotpunten af te ronden en is, in tegenstelling tot de rest van de film, in thematisch opzicht zwaarwichtig).<br />Thomas Gibson centrum en basis van de film. Het is een rustige film, maar achter het knappe, arrogante uiterlijk onthult hij langzaam een doodsbange ziel die bang is om liefde te tonen of te accepteren van de mensen om hem heen. De bijrollen zijn sterk, vooral Mia Kirshner als de vriendin van Gibson, een huurmoordenaar met voorspellende gaven. Haar rol is meer een metafoor dan een letterlijke verwaandheid - vreemd onschuldig en tegelijkertijd verdorven, ze vertegenwoordigt het licht en de duisternis van het seksuele bewustzijn van de personages.<br />De film is meeslepend en brengt vaak verrassingen met zich mee in de ontwikkeling van de karakters. Het effect doet denken aan de manier waarop Robert Altman een script van David Mamet regisseert: de dialoog schrikt niet terug voor een paar schrijnende observaties, afgezien van een paar ingestudeerde momenten in het begin. In onze zoektocht naar liefde en een conventionele'relatie' zijn we vaak op zoek naar een'relatie'. We negeren de liefde die al om ons heen bestaat <0xE2><0x80><0x93> in onze vrienden, familie, degenen die in staat zijn ons te zien zoals we zijn. Arcand en de schrijver Brad Fraser maken een paar slimme opmerkingen over de verschillende manieren waarop mensen proberen te ontsnappen en hun eenzaamheid proberen te ontkennen, en hoe die ontkenning ons op zo veel onverwachte manieren blijft achtervolgen.<br />Deze film is een bevredigende ervaring. Misschien niet voor fanatici die niet voorbij de seksuele geaardheid van sommige personages kunnen komen om de grotere, transcendente boodschap van hoop en verlossing te zien. Eenzaamheid is een universele ervaring. Een film als deze, die de duistere kant van ons leven met een slim en opmerkzaam oog durft te onderzoeken, verdient applaus en een open benadering.
Yes, this film has many gay characters. It also has straight characters, characters who are not sure about their sexuality, people who are searching for some truth about their existence. <br /><br />This is not a film about sexual orientation. It's about loneliness and the difficulty human beings often experience in connecting to one another. Filmically, Denys Arcand cleverly balances the various dimensions of the relationships and the contrasting, constantly shifting relationships. The serial killer element is a bit less successful (it feels more like a way to wrap up various plot points and, unlike the rest of the film, is thematically heavy-handed). <br /><br />Thomas Gibson centers and grounds the film; it's a quiet performance but behind the handsome, arrogant exterior he slowly reveals a terrified soul afraid of showing or accepting love from those around him. The supporting cast is strong, especially Mia Kirshner as Gibson's friend, a dom-for-hire with precognitive powers. Her role is more metaphor than a literal conceit---strangely innocent and depraved at the same time, she represents the light and dark of the characters' sexual consciousness. <br /><br />The film's involving and often surprises in its character development. The effect is somewhat like Robert Altman directing a David Mamet script---the dialogue doesn't shrink from some searing observations aside from a few contrived moments in the beginning. Often, in our search for love and a conventional "relationship", we ignore the love that already exists around us---in our friends, family, those who are able to see us as we are. Arcand and the writer, Brad Fraser, make some canny observations on the different ways human beings try to escape and deny their loneliness and how that denial returns to haunt us in so many unexpected ways.<br /><br />This film is a rewarding experience. It may not be for bigots who can't get past the sexual orientation of some of the characters to see the greater, transcendental message of hope and redemption. Loneliness is a universal experience. A film like this, that dares to explore the darker side of our lives with a clever and perceptive eye, deserves applause and an open-minded approach.