'Zuster Helen' is een uitmuntende documentaire over een starre, intolerante, grofgebekte, verbitterde (burgerlijke) non die een opvanghuis voor dronkaards en junks runt in een zeer vervallen buurt in het zuiden van de Bronx. Op één na zijn alle bewoners van de eenentwintig een gootdrinker/verslaafden. Robert, de enige vertegenwoordiger van de middenklasse tot hij een echte baan, een huis en zelfs een BMW had, betreurt het dat ze is gestorven voordat hij haar op haar nummer kon zetten. Waarom?<br />Robert was, net als zes van de bewoners, voorwaardelijk vrij. Hij klaagde dat Helen met een enorme stok over hem heen zwaaide en voortdurend dreigde hem aan te geven als hij niet als een rund tegen haar tekeerging. In een interview zei hij dat Helen het centrum runde om de dood te compenseren van de drie mannen in haar leven, haar man en haar twee jongens.<br />Haar man was een alcoholist die op zijn vijfenvijftigste aan een hartaanval overleed. Een van de jongens stierf aan een overdosis heroïne en de andere werd op zijn vijftiende doodgestoken. Helen bleef achter met een dochter, die ze in de steek liet om het centrum te runnen. De dochter was daar niet blij mee. Ze wilde haar moeder.<br />Wat fascinerend is, is hoe weinig Helen veranderde. Uiterlijk lijkt ze een enorme verandering te hebben ondergaan. Maar nadat ik deze boeiende en verontrustende video een paar keer had gezien <0xE2><0x80><0x93> eenmaal met de regisseurs die hun verhaal deden <0xE2><0x80><0x93> werd duidelijk dat Helen een 21-jarige verslaafde verving door een bazige man om haar drie dode mannen te vervangen.<br />Helen geeft toe dat ze haar kinderen negeerde en elke dag in bars doorbracht. Maar haar bazigheid, onverdraagzaamheid en scherpe tong kwamen niet naar boven toen ze 56 was. Het moet buitengewoon moeilijk zijn geweest om met haar samen te leven. Zelfs Robert zegt dat hij ondanks Helen schoon bleef.<br />De film begint met Helen die een man die in het opvanghuis wil wonen op een beledigende manier beledigt. Het schijnt dat ze wil laten zien hoe gewiekst ze is. Een andere keer vernedert ze Mel in het openbaar, haar 'assistent' omdat ze een jaar lang niet in bad is geweest. Dan zwaait ze met zijn smerige kussensloop in de lucht. De film is kleverig van Helen die mensen bedreigt en beledigt. Haar herkenningsmelodie is 'My Way'. Haar favoriete zin is: 'Ik zal volkomen eerlijk tegen je zijn.' Mensen die zulke zinnen gebruiken, blijken vaak juist het tegenovergestelde te zijn.<br />De bewoners zijn echt terneergeslagen. Alleen Robert heeft enige verkoopbare vaardigheden, behalve het duwen van een bezem. Ze hebben allemaal wanhopig behoefte aan een dak boven hun hoofd, en aangezien Helen de boel in haar eentje runt, heeft ze de macht om wie ze maar wil toe te laten of weg te sturen. Ze heeft geen bestuur om verantwoording aan af te leggen en krijgt geen openbare financiering. Het is haar show. <br />Helen gelooft in de koekjesbenadering van de nuchterheid. Ze drinkt geen koude kalkoen meer en dat betekent dat iedereen dat ook kan. Ze geeft drugsmisbruik de schuld van de drugs of de drank, en niet de onderliggende problemen die de mannen tot drinken en drugsgebruik aanzetten. Ze is geen therapeut, maar gewoon een hospita die haar haar verft, een habijt draagt en de volledige macht over haar huurders heeft, en die is gestopt met drinken.<br />Helen speelt ook de baas over haar gedetineerden door op verzoek urinetests te eisen. Twee keer is Major, een zeer degelijke en gerespecteerde oudere bewoner - die ze vertrouwde - voor zijn tests gezakt. Helen was woedend en zette hem op straat. Major hield voet bij stuk en zei dat de resultaten verkeerd waren, omdat hij nooit heroïne had gebruikt. Helen gaf niet toe en dacht er niet aan dat er een fout gemaakt kon zijn. Dat was vooral verontrustend omdat ze Major al heel lang kende. Toch hield ze haar relatie met hem buiten beschouwing, nam aan dat hij een leugenaar was en vertrouwde volledig op de resultaten. Uiteindelijk ontdekte Major dat de codeïne in zijn hoestsiroop een opiaat was. Helen bood nooit in het openbaar haar excuses aan, maar leek het in het geheim met Major goed te maken.<br />Helen had ook een zeer bezoedelde reputatie in haar oude buurt. Ze gaf Robert stilzwijgend toe dat ze een keer heel laat op was gebleven om iemands banden door te snijden. De persoon had haar onrecht aangedaan en verdiende het zeker dat zijn/haar banden werden doorgesneden. Ze was geen aardige vrouw. Dus uiteindelijk besloot ze dat de enige manier om de naam Travis (haar achternaam) in leven te houden sinds de drie mannelijke Travissen waren gestorven, was om het Travis Center te beginnen.<br />Voor sommige bewoners was het een heleboel. Ze deden wat Helen zei en kregen in ruil daarvoor een goedkope, veilige, nuchtere en gestructureerde plek om te wonen. Maar een van hen zei dat hij liever in de gevangenis zat. Verslaafden en dronkaards hoeven niet allemaal als kinderen behandeld te worden. Helen gebruikte technieken van de 'oude school' die in diskrediet zijn gebracht. Maar niemand werd gedwongen om in het centrum te blijven en voor sommigen was het beslist een positieve ervaring. Het Travis Center is geen behandelcentrum. Het is een tehuis voor alcoholisten en drugsverslaafden die hun leven op orde willen brengen.<br />Om de volledige ervaring met zuster Helen te krijgen, moet u alle extra interviews zien, plus de audioversie waarin de twee regisseurs vertellen over hun ervaringen met zuster Helen en haar gasten.
"Sister Helen" is a superb documentary about a rigid, intolerant, foul mouthed, bitter, oblate (civilian) nun who runs a shelter for drunks and dopers in a very rundown neighborhood in the south Bronx. All but one of the 21 residents are gutter drunks/addicts. Robert, the only middle class representative  he had a real job, house, and even a BMW  regrets she died before he could tell her off. Why? <br /><br />Robert, like six of the residents, was on parole. He complained that Helen wielded a huge stick over him and constantly threatened to turn him in if he didn't cow-tow to her. In an "extras" interview he said Helen ran the center to compensate for the deaths of the three men in her life  her husband and her two boys. <br /><br />The husband was an alcoholic who died of a heart attack at 55. One boy died of a heroin overdose and the other was stabbed to death at 15. Helen was left with one daughter, who she abandoned to run the center. The daughter was not pleased. She wanted her mom<br /><br />What's fascinating is how little Helen changed. Outwardly it seems she made a huge sea change. But after seeing this riveting and disturbing video a few times -- once with the directors narrating -- it became clear that Helen substituted 21 male addicts to boss around to replace her three dead males. <br /><br />Helen admits she ignored her kids and spent every day in bars. But her bossiness, intolerance, and sharp tongue didn't emerge at age 56. Living with her must have been extremely difficult. Even Robert says he stayed clean in spite of Helen. <br /><br />The film opens with Helen abusively demeaning a man who wants to live at the shelter. Supposedly she is showing off her street savvy. Another time she publicly demeans Mel, her "assistant" for not bathing for a year. Then she waves his filthy pillowcase in the air. The film is viscous with Helen threatening and demeaning people. Her signature song is "My Way." Her favorite phrase is, "I'm going to be totally honest with you." Often, people who use such phrases, turn out o be the opposite. <br /><br />The residents are really down and out. Only Robert has any marketable skills beyond pushing a broom. They all desperately need a roof over their heads, and Helen, since she runs the place on her own, has the power to admit or evict whoever she pleases. She has no governing board to answer to and gets no public funding. It is her show. <br /><br />Helen believes in the cookie approach to sobriety. She stopped drinking cold turkey and that means everyone else can too. She blames substance abuse on the drug or booze, and not the underlying issues that drove the men to drink and drug. She's no therapist, just a landlady who dyes her hair, wears a habit, and wields complete power over her tenants, and stopped drinking. <br /><br />Helen also lords it over her inmates by demanding urine (ureen she calls it) tests on requests. Twice Major, a very solid and respected long term older resident -- who she trusted -- failed his tests. Helen was furious and evicted him. Major stood his ground and said the results were wrong because he never did heroin. Helen didn't yield and failed to consider a mistake could have been made. This was especially troubling since she knew Major for a long time. Yet she discounted her relationship with him, assumed he was a liar, and relied completely on the results. Major eventually discovered the codeine in his cough syrup showed up as an opiate. Helen never apologized publicly, but supposedly made up with major privately.<br /><br />Helen also had a very tainted reputation in her old neighborhood. She tacitly admitted to Robert she once stayed up very late one night to slash someone's tires. The person wronged her and certainly deserved to have his/her tires slashed. She was not a nice woman. So eventually, she decided the only way to keep the Travis name (her last name) alive  since the three male Travises died  was to start the Travis Center.<br /><br />For some of the residents it was a great deal. They complied with Helen and in exchange received a cheap, safe, sober, and structured place to live. One however, said he preferred jail. Addicts and drunks don't all need to be treated like children. Helen employed "old school" techniques which have been discredited. However, no one was forced to remain at the center and for some, it was definitely a positive experience. The Travis Center is not a treatment center. It is a residence for alcoholics and dopers who what to straighten out their lives. <br /><br />To receive the full Sister Helen experience, see all the extra interviews plus the audio version in which the two directors share their experiences living with Sister Helen and her guests.