Hoe kunnen mensen deze film in vredesnaam een lage score geven? Ongelooflijk. De optredens van Wilkinson en Watson zitten zo vol verdienste dat ik me alleen maar kan voorstellen dat deze lastposten zijn grootgebracht met kaskrakers en porno. (Als dit humeurig klinkt, komt dat doordat ik net mijn oorspronkelijke 400-tal woorden heb gewist.) Ik was zo onder de indruk van Tom Wilkinson. Iedereen is dol op hem. Dit is een optreden van aanzienlijke subtiliteit en enorme vaardigheid. Zijn ontwikkeling als acteur vanaf _The Full Monty_ tot dit meesterwerk van een optreden is verbazingwekkend; een van de beste dingen die er in de afgelopen tien jaar in de filmindustrie zijn gebeurd.<br /><br />Emily Watson is iets minder indrukwekkend, dankzij die glinstering in haar ogen die zegt: 'Zie je wel? Het lijkt wel of het iets is dat ze ons in elke rol wil laten zien, maar toch, ze is een actrice met een geweldig talent en een geweldige uitstraling. Ze is hier heel sexy, en terecht, want dit is een acteerkwaliteit die ze normaal gesproken niet heeft in eerdere films.<br />Zoals je kunt verwachten, speelt Rupert Everett aan het eind van zijn dertigste levensjaar een of andere hooggeplaatste figuur die les kan geven op Phd-niveau in _Hoe te voorkomen dat ik naar de hel ga_. Maar hij is hier zo mager, de hele film lang, ik bedoel maar.' Ik maak me zorgen om hem. De huishoudster van Linda Bassett is ook uitstekend: een vrij kleine rol, maar met een geweldige draai aan de plot. Je vraagt je af hoeveel talent we in Groot-Brittannië hebben op het gebied van karakterrollen. Ik wil haar vaker zien.<br />De verhaallijn is prima; de plot is interessant genoeg, gezien het feit dat niemand van de filmindustrie schijnt te proberen het grote publiek ervan te overtuigen dat er niets nieuws onder de zon is, hoewel het in de laatste'reel' naar een melodrama uit de jaren veertig neigt. Maar dat doet er niet toe <0xE2><0x80><0x93> dit is een geweldige 80 minuten durende film voor iedereen die ook maar een greintje geld heeft. Gefeliciteerd met Julian Fellowes' eerste regiepoging: we hebben meer van dit soort films nodig. Hij toont een grote vaardigheid in het aanpassen van de oorspronkelijke roman, een verhaal met veel effectiviteit en subtiliteit vertellen. En feliciteert ook met het oproepen van een immense vertoning van de filmacteurskunst van de heer Tom Wilkinson. Wat een ouwe zak.<br />T.
How on earth can people give this movie a low rating. Unbelievable. The performances of Wilkinson and Watson are so full of merit that I can only imagine that these detractors were weaned on blockbusters and porn. (If this sounds bad-tempered, it's because I just wiped my original 400-worder just now) I was so impressed by Tom Wilkinson. All hail the guy. This is a performance of considerable subtlety and massive skill. His development as an actor from The Full Monty to this masterpiece of a performance is amazing; one of the best things to happen in film-making in the last ten years.<br /><br />Emily Watson is somewhat less commanding, due to that glint in her eye that says 'see me? this cheeky woman, here? You can't guess what I'm going to do next because I don't know either!' It seems to be something she can't help showing us in every role, but still, she's an actor of terrific ability and presence. She is very sexy here, as she needs to be, and fair play to her for this: this is a screen quality that normally, for me, she doesn't have in previous films.<br /><br />As you might expect, Rupert Everett, required to play an upper-class late-30 something who could give tutorials at Phd level in How Not To Give a Toss About Heading to Hell On Account of Total Selfishness, delivers. He is so thin here, throughout the movie, however, I'm worried for him. Linda Bassett's housekeeper is also excellent: a smallish role but with a major plot twist to deliver, she makes you ponder how much talent we have in Britain in terms of character acting. I want to see more of her.<br /><br />The narrative arc is fine; it's an interesting enough plot, given that no-one in film-making seems to be trying to convince Joe Public that there's nothing new under the sun, though it does stray towards 40s melodrama in the last 'reel.' But never mind that - this is a terrific 80 minutes worth of anyone who has half-a-brain's money. Congrats to Julian Fellowes on his first directorial effort: o how we need more films of substance like this. He shows a lot of skill in terms of adapting the original novel, telling a story with much effectiveness and subtlety. And congrats too on conjuring an immense display of the film actor's art from Mr Tom Wilkinson. What a geezer.<br /><br />T.