'Het Chinasyndroom' bracht een hele reeks films uit over de mogelijk verwoestende gevolgen van misbruik van kernenergie, een zwarte wolk van paranoia die een groot deel van de Reagan-jaren over Amerika zou hangen. Het is een goed gemaakt en effectief drama, dat nog eens extra kracht bijgezet wordt door de grote sterren, met name Jack Lemmon, die een hoge functionaris van de kerncentrale speelt die last heeft van gewetenswroeging. Maar je kunt je niet aan de indruk onttrekken dat het door het serene tijdstip van het kernongeluk op Three Mile Island, dat slechts een paar weken na de première plaatsvond, zo'n blijvende aantrekkingskracht heeft gekregen als een klassieker uit de jaren zeventig. Hoe boeiend het ook is, het is beslist geen klassieker. Met een roodharige Jane Fonda als verslaggeefster en een bebaarde Michael Douglas als haar cameraman (en de producer van de film, tussen twee haakjes).<br /><0x3E> cijfer.
"The China Syndrome" launched a whole string of films about the potentially devastating effects of misused nuclear power, a black cloud of paranoia that would hang over America for much of the Reagan years. It's a well-made and effective drama, given an extra punch by its high-power stars, notably Jack Lemmon who plays a senior official of the nuclear power plant who suffers a crisis of conscience. But one can't help but think that it was the serendipitous timing of the Three Mile Island nuclear accident that occurred just a couple of weeks after this film's release that has given it its lasting appeal as a classic from the 70s. As watchable as it is, it's certainly no classic.<br /><br />With a red-headed Jane Fonda as a news reporter and a bearded Michael Douglas as her camera man (and the film's producer, by the way).<br /><br />Grade: B+