Het meest irritante van 'Dies d'agost' (August Days) is niet alleen dat er in deze film niets gebeurt, maar ook dat de regisseur Marc Recha het lef heeft te doen alsof deze film een soort eerbetoon is aan de linkse Catalaanse journalist Ramon Barnils. Tenzij het noemen van de naam Barnils een paar keer 'homage' betekent, is deze schijn volkomen bedrog. Je zult in deze film vrijwel niets over Barnils te weten komen, noch over de Spaanse Burgeroorlog (1936-1939) of over de speciale rol van Catalunya in die oorlog. Je zult ook niets te weten komen over de collectieve straf die de zegevierende en wraakzuchtige Franco jarenlang op het heldhaftige Catalaanse volk heeft losgelaten.<br />De beelden van het Catalaanse platteland zijn natuurlijk heel mooi, maar...' Dies d'agost' heeft niet de uitgebreide en gevarieerde verzameling van dergelijke taferelen om als reisverslag dienst te doen. Het grote aantal stilstaande beelden <0xE2><0x80><0x93> niet erg verhelderende beelden van de bosgrond, bijvoorbeeld <0xE2><0x80><0x93> is de duidelijkste indicatie van de schaarste aan ideeën hier. De doelloze zwerftocht van de gebroeders Marc en David tijdens hun kampeertocht levert geen boeiende film op. Integendeel, de sterkste indruk die je krijgt is die van een door en voor verdwaasde hippies van middelbare leeftijd gemaakte film. Verspil je tijd niet. Lees in plaats daarvan een goed boek over de Spaanse Burgeroorlog. (Ik beveel Felix Morrows vernietigend anti-stalinistische 'Revolutie en Tegen-Revolutie in Spanje' aan, dat een aangrijpend verslag bevat van de Opstand van Barcelona in 1937.)<br />Barry Freed.
The most irritating thing about "Dies d'agost" (August Days) is not simply that NOTHING HAPPENS in this film but that director Marc Recha has the nerve to pretend that this film is some sort of homage to leftist Catalan journalist Ramon Barnils. Unless mentioning Barnils' name a few times constitutes an "homage," this pretense is an utter fraud. You will learn virtually nothing about Barnils in this film nor about the Spanish Civil War (1936-1939) nor about the special role of Catalunya in that war. You also will not learn about the collective punishment inflicted on the heroic Catalan people for years afterward by the victorious and vindictive Franco.<br /><br />The footage of the Catalan countryside is very beautiful, of course, but "Dies d'agost" does not have an extensive and varied enough collection of such scenes to qualify as a travelogue. The large number of stills shown -- not very illuminating images of the forest floor, for example -- is the clearest indication of the paucity of ideas here. The aimless drift of brothers Marc and David during their camping trip does not produce compelling cinema. On the contrary, one's strongest impression is of a film made by and for spaced-out, middle-aged hippies. Don't waste your time. Read a good book about the Spanish Civil War instead. (I recommend Felix Morrow's scathingly anti-Stalinist "Revolution and Counter-Revolution in Spain," which contains a gripping account of the 1937 Barcelona Uprising.)<br /><br />Barry Freed