Ettore Scola's meesterlijke vertolking van dit epos van het hart verdient een veel groter publiek. Het is een waardige opvolger van de risorgimento-klassiekers zoals Vischonti's Senso en Il Gattopardo, en ook Rosselini's Vanina, Vanini. De negentiende eeuw is inderdaad een vruchtbare bron voor Italiaanse filmmakers. De decors en attributen uit die tijd zijn hier prachtig tot hun recht gekomen, maar het verhaal is tijdloos en kan in elke periode plaatsvinden. Wat in dit verhaal zo intrigerend is, is dat de held gevangen komt te zitten in een claustrofobische situatie waarin hij het vurig nagejaagde voorwerp van verlangen is en hij niet bij machte is zich uit de alarmerende omstandigheden te bevrijden. De knappe en onervaren Giorgio (Giraudeau) raakt gefrustreerd door het feit dat hij zijn charmante maar lichtzinnige getrouwde ma<0xC3><0xAE>tresse (Antonelli) niet kan bezoeken en valt ten prooi aan de gevaarlijke passie van de verliefde Fosca (D'Obici), de lelijke en ziekelijke dochter van zijn strenge commandant (Girotti). De pijn die dit onwaarschijnlijke paar daardoor voelt en de tragedie die daaruit voortvloeit, maken hen beiden begrijpelijk, meelijwekkend en enorm sympathiek voor de kijkers. De schitterende voorstelling van Bernard Giraudeau zal boeien en een blijvende indruk achterlaten. Niet te missen.
Ettore Scola's masterful rendering of this epic of the heart deserves a much wider audience. It is a worthy successor to the risorgimento classics such as Vischonti's Senso and Il Gattopardo, as well as Rosselini's Vanina,Vanini. The 19th century is indeed a fruitful source for Italian filmmakers. The period settings and trappings are beautifully realized here, but the story is timeless and could occur in any period. What is so intriguing in this story is that the hero becomes trapped in a claustrophobic situation in which he finds himself the vigorously pursued object of desire and he is quite powerless to extricate himself from the alarming circumstances. Handsome and callow Giorgio (Giraudeau) is frustrated by his inability to visit his charming but light-minded married mistress (Antonelli) and falls prey to the dangerous passion of enamored Fosca (D'Obici), the ugly and sickly daughter of his stern commander (Girotti). The resulting anguish and ensuing tragedy this unlikely pair undergoes make them both understandable, pitiful and immensely sympathetic to viewers. Bernard Giraudeau's stellar performance will captivate and leave a lasting impression. Not to be missed.