Danton was een held en een van de grondleggers van de Franse Revolutie van 1789. Deze film wordt vijf jaar later opgenomen en de revolutie is veranderd in iets lelijks. Hoewel de revolutie aanvankelijk vrijheid beloofde, is het kleine comité dat het land bestuurt op dat moment buitengewoon repressief en een dictatuur. Danton en zijn vrienden waren boos omdat het land in 1794 niet beter af was dan voor ze hun koning uit de weg ruimden, dus beginnen ze kritiek op de regering te leveren. De film begint als de drukker die kritische pamfletten over de regering maakt, wordt verslagen en zijn bedrijf wordt vernietigd. Daar gaan 'vrijheid, gelijkheid en broederschap'! Dus als gevolg van het feit dat ze op deze manier het zwijgen wordt opgelegd, beginnen Danton en consorten in het openbaar kritiek te leveren op de regering. Uiteindelijk overtreffen Robespierre (de leider van de commissie) en zijn maatjes de aanklachten, houden een showproces en zorgen ervoor dat de afwijkende meningen verdwijnen. Sommigen hebben opgemerkt dat de Poolse regisseur, Wajda, ook van plan was dit als kritiek op zijn eigen land te zien - dat destijds door de Sovjet-Unie werd gedomineerd en bovendien erg repressief was. Dat is logisch als je ziet hoe de film zich ontvouwt - vooral als de regering alle afwijkende meningen 'in naam van het volk' vernietigt.<br />Het acteerwerk is prima, het verhaal boeiend en ik heb geen grote kritiek op de film. Maar ik zou echt willen dat het einde anders was geweest. Vooral omdat behalve de geschiedenisliefhebbers en de Fransen waarschijnlijk niemand weet dat deze terechtstelling heeft bijgedragen aan het einde van de regering. Na deze zuivering van Danton in april 1794 werd Robespierre zelf in juli 1794 terechtgesteld, omdat het land er genoeg van had. Bovendien wisten de Fransen die het hadden overleefd dat ook zij vroeg of laat onder de guillotine zouden komen als dit zieke systeem in stand bleef. Een soort epiloog zou mooi zijn geweest, zoals het laten zien van de soldaten die Robespierre kwamen halen. Hij reageerde door eerst te proberen zichzelf te doden, maar hij slaagde er alleen in een deel van zijn gezicht weg te blazen. Hij leefde nog en werd kort daarna geguillotineerd. Dat zou een mooie epiloog zijn geweest en zou in ongeveer vijf minuten gedaan kunnen worden. Maar het is vreemd om geen verband te leggen tussen de dood van Danton en de val van de regering.
Danton was a hero and one of the founders of the French Revolution of 1789. This movie is set five years later and the revolution has morphed into something ugly. While initially the revolution promised freedom, at this point the small committee running the country is extremely repressive and is a dictatorship. Danton and his friends were angry at how the country wasn't better off in 1794 than it was BEFORE they got rid of their king, so they begin criticizing the government. The movie begins as the printer who makes critical pamphlets concerning the government is beaten and his business is destroyed. So much for "liberty, equality and fraternity"! So, as a result of being silenced this way, Danton et al begin publicly criticizing the government. Eventually, Robespierre (the leader of the committee) and his cronies trump up charges, have a show trial and get rid of the dissent. Some have mentioned that the Polish director, Wajda, also intended this to be a criticism of his own nation--which, at the time, was Soviet-dominated and very repressive as well. This makes sense as you see the movie unfold--especially when the government destroys all dissent "in the name of the people".<br /><br />The acting is fine, the story compelling and I have no major criticism of the film. However, I really wish the ending had been handled differently. Especially because other than history lovers and French people, most probably have no idea that this execution helped to end the government. AFTER this purge of Danton in April 1794, Robespierre himself was executed in July 1794 because the country had just had enough--plus, those surviving Frenchmen knew that they, too, would face the guillotine sooner or later if this sick system remained in place. Some sort of an epilogue would have been nice--such as showing the soldiers coming for Robespierre. He responded by trying to kill himself first, but he only succeeded in blowing off part of his face--still alive, he was guillotined shortly afterward. This would have been a dandy little epilogue and could have been done in about five minutes. However, not showing a connection between Danton's death and the fall of the government is an odd thing to omit.