Na het zien van deze film heeft het me ongeveer een jaar gekost om erover te schrijven. God weet dat ik het wilde, ik wist dat ik iets zag wat ik nog niet eerder had gezien, maar ik wist niet zeker waarom. Nu ik er al een hele tijd over nadenk, zijn het deze figuren waar ik zelfs nu nog aan moet denken.<br />In het kort en langzaam vertel ik het verhaal van een familielid (Yoessoef) dat van het platteland komt en korte tijd bij een rijke familie inwoont om als fotograaf (Mahmut) in de stad te werken in de hoop werk te vinden. Maar het wordt duidelijk dat nadat Yoessoef het idee heeft geopperd om zeeman te worden en zijn vooruitzichten op werk verslechteren, dat hij...' In werkelijkheid is hij op zoek naar iets anders, naar een doel in zijn leven.<br />Tijdens al deze zielsonderzoeken worden we meegenomen door een seizoensgebonden omgeving die prachtig is gefilmd. De context waarin dit gebeurt, maakt de scènes nog krachtiger in 2 bepaalde scènes, waarin een meisje dat door Yoessoef wordt gevolgd, plotseling haar wederhelft tegen het lijf loopt, en de blik op het gezicht van Yoessoef als hij in een mand met vis kijkt, en het licht dat op zijn gekwelde gezicht wordt weerkaatst. Die scène op zich is een van de prachtigste opnames die ik in ik weet niet hoe lang heb gezien. Uiteindelijk heeft Mahmut ook zijn eigen demonen, maar uiteindelijk staat hij oog in oog met zijn familielid dat hij niet echt probeert een baan te vinden en hij wordt gedwongen hem te vragen weg te gaan, in een scène die heel eenvoudig is maar het gevoel geeft van echt hartzeer.<br />Wat de kijker overblijft is een hoop nadenken en peinzen voor deze 2 mensen in wie iedereen een stukje van zichzelf kan zien. Laat je niet afschrikken door het tempo van deze film het is echt elke adembenemende seconde waard.<br />Rating 10 van de 10.
It has taken me about a year now after seeing this film to write about it. Lord knows I have wanted to, after witnessing it I knew I saw something I hadn't seen before but wasn't sure why. Now after reflecting for quite some time I know, it's these characters that even now I still can't stop thinking about.<br /><br />Distant briefly and slowly tells the story of a relative (Yusuf) who comes from the rurals to live briefly with a well off to do photographer (Mahmut) in the city in hopes to find employment. However it becomes clear that after Yusuf hypothesizes the idea of being a sailor and his employment prospects dim, that he's really searching for something else, some sort of purpose in his life.<br /><br />Through all this soul searching we are taken through seasonal surroundings that are filmed exquisitely. The context in which they happen makes the scenes more powerful in 2 particular ones when a girl Yusuf has been following suddenly meets up with her significant other, and the look of Yusuf's face as he looks into a basket of fish and the shot and light that reflects off his tortured face. That scene in itself has to be one of the most gorgeously filmed pieces I have witness in I don't know how long.<br /><br />In the end Mahmut has his own demons too, but ends up confronting his relative that he is not really trying to find a job and is forced to ask him to leave, in a scene that is very simple but has the feeling of true heartbreak.<br /><br />What the viewer is left with is lots of reflecting and pondering for these 2 people who everyone can see a piece of themselves in. You should not be put off by the pace of this film it is truly worth every single breathtaking second.<br /><br />Rating 10 out of 10.