Dennis Quaid doet erg zijn best om ons te bewijzen dat Jerry Lee Lewis een stomme vent was. En hij doet te veel om dat te bewijzen. De tv-opnamen zijn heel goed, net een fotokopie van een oude zwart-witfilm. De muziek is ook goed, want meneer Lewis zingt zelf. Maar de rest is Hollywood B-filmstijl, met het Happy Days-complex van de jaren vijftig. Ik denk dat het enige goede aan deze film is dat we de jonge Winona Ryder te zien krijgen.
Dennis Quaid is tryin' hard to prove us that Jerry Lee Lewis was a dumb guy. And he's doing too much to prove it. TV sequences are very good, like a photocopy of old black and white footages. Music is fine too, because Mr. Lewis himself is singing. But the rest is just Hollywood B-Movie style, with the fifties Happy Days complex. I think the only good thing in this movie is to see young Winona Ryder.