Wat maakt deze lowbudgetfilm tot een van mijn favorieten? Het is geen geintje, ik heb hem al een keer of tien gezien en ik werd er niet moe van. Is het de tedere melancholie van het hele verhaal? Is het de gelijkenis met klassiekers als 'Niagara'? Daar heb ik een hele tijd over nagedacht. En ik heb het uitgedokterd: ik denk dat het zo is: er is geen held, er zijn alleen maar mensen. Sommigen proberen goed te zijn. Sommigen hebben het opgegeven om goed te zijn. Sommigen zijn hopeloze gevallen, maar hebben nog steeds het lef om menselijk te zijn. Het is het verhaal van een catastrofale nacht in een motel aan het eind van de wereld. Aan de ene kant is de catastrofe niets anders dan het einde van een keten van toevalligheden. Aan de andere kant onthult deze nacht de logische gevolgtrekkingen van het leven van deze mensen, omdat ze in een bepaald sterrenstelsel zijn dat van de rest van de wereld is afgesneden. Het heeft iets van een Dostojevski-verhaal.
What makes this low budget production one of my favorite movies? Not kidding, i was watching it already 10 times or so and did not get tired. Is it the tender melancholia throughout the whole thing? Is it the similarity to classics like "Niagara"? I was thinking a long time about that. And figured it out: I guess it is: there is no hero, there are only people. Some try to be good. Some gave up trying to be good. Some are hopeless cases but carry still the spunk of being human inside. It is the story of a catastrophic night in a motel at the end of the world. One way the catastrophe is nothing but the end of a chain of coincidences. The other way this night reveals the logical consequents of this peoples lives because they are in a certain constellation cut off the rest of the world. It has something of a Dostoevsky tale.