Lonesome Jim is een soort romantische, donkere komedie over een disfunctioneel gezin waarvan de twee zoons totale losers zijn. Allebei jongens van rond de 30, die thuis wonen en helemaal niets hebben. Ik woon in het Midden-Westen en ik kan niet één gezin noemen dat zo is. Ik heb het opgepikt omdat ik Buscemi's acteerhumor wel leuk vind. Nu besef ik dat ik een tegenspel moet hebben tegen die humor om het te laten werken. Het acteren en camerawerk en de montage waren prima. De eerste 15 minuten waren prima, en de laatste 15 minuten zorgden ervoor dat de film niet zo'n deprimerend Jerry Springer-achtig verhaal werd. De vrouwelijke leden van mijn familie smeekten me om hem uit te zetten, maar ik ging ervan uit dat er tegen het einde een keerpunt moest zijn, en we keken de hele film. Zoals verwacht liepen de mannelijke familieleden na het eerste half uur gewoon naar buiten.
Lonesome Jim is kind of like a romantic dark comedy about a dysfunctional family whose two boys are total losers. Both boys around 30, living at home, with absolutely nothing going for them. I live in the Midwest and I can't name one family like this. I picked it up because I kind of like Buscemi acting humor. Now I realize I need to have a counteracting agent to that humor to make it work. The acting and camera work and editing was fine. The first 15 minutes got you set, and the last 15 minutes helped prevent the film from being totally depressing Jerry Springer trailer trash type of story. The female members of my family were begging me to turn it off, but I prevailed under the premise that there had to be a turning point near the end, and we watched the entire movie. The male family members, as expected, simply walked out after the first 30 minutes.