Vrijwillig, van de ene scène naar de andere, van het ene verhaal naar het andere, net als wanneer je loopt, van een schaduwrijk pad naar een open plek, als de wind in de bladeren, van een boom naar een andere, hoeveel verschillende geluiden? Net als wanneer je reist, mensen elkaar ontmoeten en hun verhalen vertellen en dan voor altijd uit elkaar gaan, wie weet? En net als wanneer je door deze plaatsen loopt vol verloren verwachtingen uit een andere tijd, beneemt de menselijke 'dikte' van de wereld je de adem.<br />Ik heb deze film gezien met vrienden van me, ze vonden hem niet allemaal leuk, misschien waren ze te gewend aan scenario's en kant-en-klare verhalen, ik weet het niet. Dus deze film is voor de dwazen die graag naar de zon kijken die op de zee sprankelt, die zonder haast door de heuvels of door de kleine dorpjes lopen, die luisteren naar het groeiende gras dat de verhalen vertelt van degenen onder hen, twee meter onder hen, in de warme zomerwind.
Freely, from one scene to another, from one story to another, just like when walking, from a shadowy path to an open place, like the wind in the leaves, from a tree to another, how many different sounds ? Just like when traveling, people meet and tell their stories and then part forever, who knows ? And just like when walking through these places full of the lost expectations from another time, the human 'thickness' of the world takes the breath away.<br /><br />I saw this movie with friends of mine, not all of them liked it, maybe were they too used to scenario-based and ready-made stories, I don't know. So this movie is for the silly ones who love looking at the sun sparkling on the sea, walking without any hurry in the hills or through the little villages, listening to the growing grass, which tells the stories of those underneath, six feet under, in the warm wind of summer.