Dit is de tweede Hitchcock-film die op de lijst verschijnt en de tweede Hitchcock-film die ik in zijn geheel heb gezien, de eerste was Rope, waar ik echt van heb genoten. Met Saboteur Hitchcock had ik meer ruimte om me vrij te bewegen, terwijl Rope zich allemaal in één kamer afspeelde. Ik vond deze film niet zo leuk als Rope, maar dat wil niet zeggen dat het een slechte film is, het lijkt gewoon een gewone film die iets meer had kunnen zijn.<br />Het lijkt me een film die Hitchcock zou maken als onderbreking van zijn serieuzere films. Als thriller vind ik dat hij me niet echt op het puntje van mijn stoel brengt of dat ik me niet echt kan verdiepen in de hoofdpersoon die door de Verenigde Staten zwerft. De climax van de film voelt als een gemiste kans om de spanning echt op te voeren. Het geluidsontwerp is bijna afwezig. Je kunt hun dialoog horen en een deel van de omgeving om hen heen, maar de belangrijke dingen ontbreken, de hechtingen die losscheuren van de mouw, de behoefte aan muziek om de spanning op te voeren, alles ontbreekt. Ongetwijfeld met opzet, maar het ontbreekt aan de emotionele kracht die je van zo'n scène zou willen hebben. Dan eindigt het abrupt en blijf je vanbinnen leeg achter.<br />De film voelt ook niet zoals hij zou moeten voelen, ze draven bijna als een bol van de ene plek naar de andere, maar toch voelt hij nog opgeslotener. Het script zelf is heel middelmatig en lijkt de meest stompzinnige manieren te gebruiken om de plot in beweging te krijgen.<br />De optredens zijn er, maar niets verbazingwekkends. Iedereen speelt zijn rol volgens het script op de pagina. De relatie tussen de twee hoofdrollen is zwak en heeft meer werk nodig. De enige die opvalt is Otto Kruger, die die rijke, egocentrische, boosaardige persoonlijkheid heeft.<br />Uiteindelijk wilde ik meer van deze film. Ik begrijp dat het een van de minst opwindende films van Hitchcock is, maar ik heb er wel van genoten. Ik kan hem aanbevelen, alleen niet enthousiast.
This is the second Hitchcock film to appear on the list and the second Hitchcock film I've seen in full, the first was Rope, which I really enjoyed. With Saboteur Hitchcock was more room to roam free, whereas Rope took place all in one room. I didn't enjoy this one as much as Rope but that's not saying this is a bad film, it just seems like an average flick that could have been something more.<br /><br />It seems like a film Hitchcock would make as a break in between his more serious ones. As a thriller, I feel it fails to really get my on the edge of my seat or engaged with the lead character who is running around the States. The climax of the film feels like a miss opportunity to really amp up the tension. The sound design is almost non existent. You can hear their dialogue and a bit of the environment around them, but the important things are missing, the stitches ripping apart from the sleeve, the need of music to amp of the tension, all missing. Intentional no doubt, yet it lacks the emotional punch one would want from such a scene. Then it ends abruptly leaving you empty inside.<br /><br />The film doesn't feel like it should either, they are almost globe trotting from place to place, yet it feels more confined. The script itself is very average and seems to go about the more obtuse ways to get the plot moving.<br /><br />The performances are there, but nothing amazing. Everyone plays their parts to scripted words on the page. The relationship between the two leads is weak and needed more work. The one stand out is Otto Kruger, who has that rich, ego, evil persona down pat.<br /><br />In the end, I wanted more from this one. I understand it's one of Hitchcock's least exciting films, but I did have a good time watching it. I can recommend it, just not enthusiastically.