Met al zijn technische hoogstandjes is de 'Stalingrad'-film uit 1993 een grote teleurstelling. Voordat ik hem zag, had ik non-fictieverslagen gelezen over de campagne in Stalingrad en veel documentaires en foto's gezien van de feitelijke veldslag en de deelnemers. Ik denk niet dat er een film is die de titanenstrijd en het lijden dat zich in werkelijkheid afspeelde echt goed kan weergeven, maar ik wilde toch zien hoe een relatief recente Duitse filmproductie zou zijn. Hoewel er een paar goede elementen in deze film zitten, is hij over het algemeen een mislukking. Voor mij is het ergste dat er grote anachronismen in voorkomen, en ook een paar zeer gekunstelde en clichématige elementen, vooral in sommige ontmoetingen tussen een Duitse officier en een Russische vrouw.<br />Ook zitten er een paar ideologische elementen in de film die resulteren in zeer verwrongen percepties, waaronder een karikatuur van een Duitse legerpredikant, een paar opgeblazen berichten over klassenstrijd en problematische afbeeldingen van 'goede' versus'slechte' Duitsers. Zeker, de Duitse strijdkrachten van de Tweede Wereldoorlog omvatten mannen die in staat waren gedurende de oorlog enig fatsoen te bewaren, en anderen die heel slechte dingen deden, maar de pogingen in de film om dit contrast te tonen zijn erg simplistisch en kinderlijk. De film portretteert de Duitse troepen in de eenvoudige demonische hoedanigheid die het stereotype is dat veel mensen tegenwoordig hebben, maar de film bevat ook eigen stereotypen, zoals een bijna te goed om waar te zijn infanterist met een houding die meer lijkt op die van de jaren negentig dan op die van de jaren veertig, en twee volkomen slechte infanteristen en een achterhoedeofficier.<br />Sommige recente films, zoals 'Stalingrad' en 'Saving Private Ryan', worden vaak geprezen om hun 'authenticiteit' in het weergeven van beelden van de strijd, maar deze zelfde films vertonen ernstige gebreken en zijn verwrongen in hun weergave van de houdingen, waarden en gedragingen van de soldaten en burgers van de jaren veertig. In beide films komen de egocentrische, praatzieke en lichtgeraakte personages veel vaker voor dan in de jaren veertig. Veel mensen denigreren oorlogsfilms uit de jaren veertig en vijftig, die meer vaderlandslievende boodschappen bevatten en niet zo beeldend zijn over de oorlog, maar veel van die vroegere films, zoals 'Battleground', zijn veel accurater in hun weergave van typische soldatenlevens.' Het is een van de beste films uit de geschiedenis van de cinema, en het is een van de beste die ooit is gemaakt.<br />Een goed deel van 'Stalingrad' is een gevecht tussen Duitse infanterie- en Sovjet-tanks, die er redelijk in slagen iets van de verschrikkingen en verwarring van zo'n gevecht vast te leggen.<br />'Stalingrad' slaagt er echter niet in het gewone uiterlijk van de frontsoldaat te laten zien. Dat komt deels doordat het moeilijk is magere, afgetobde figuranten te vinden in ons verwende en weldoorvoede Amerika en West-Europa van tegenwoordig. Bovendien dragen te veel van de Duitse troepen in de film hun uniformen en uitrusting niet op de juiste manier, en die zijn ook niet goed.' Als je een goed beeld wilt krijgen van hoe de Duitse troepen er in werkelijkheid uitzagen, kan ik je de volgende documentaires aanbevelen die beelden bevatten van de campagne in Stalingrad: 'The World at War', 'War of the Century' en 'Russia's War'. Ook de boeken 'Operation Barbarossa in Photographs' van Paul Carell, 'Stalingrad' van Geoffrey Jukes en 'Stalingrad' van Paul Carell bevatten veel nuttige foto's. Ook de boeken van Antony Beevor en William Craig over de slag worden aanbevolen, en de laatste is vooral goed over de gewone soldaten en burgers aan beide kanten. Ik vind dat de films van betrekkelijk recente datum veel beter zijn dan 'Stalingrad' en 'Saving Private Ryan', die de houdingen en karakters van mensen tijdens de Tweede Wereldoorlog uitbeelden, en het algemene gevoel, de blik, het afgrijzen en de kneuzingen van die oorlog, zijn 'Der Untergang' ('De ondergang') en 'Talvisota' ('De Winteroorlog'). Hoewel 'Een brug te ver' en 'De langste dag' de gebeurtenissen aan het westelijke front belichten in plaats van aan het oosten, zijn het ook uitstekende oorlogsfilms die heel dicht bij de feitelijke gebeurtenissen blijven. De laatste twee films missen iets van het lef dat meer voorkomt in recentere films, maar compenseren dat gebrek met hun andere sterke punten, waaronder waarheidsgetrouwheid.
With all of its technical flash, the 1993 "Stalingrad" movie is very disappointing. Before watching it I had read non-fiction accounts of the Stalingrad campaign and had seen a lot of documentary footage and photographs of the actual battle and its participants. I don't think that any movie can really succeed in depicting the titanic struggle and suffering that actually occurred, but I still wanted to see what a relatively recent German movie production would be like. While there are a few good elements of this movie, overall it is a failure. To me the worst aspect is that it includes substantial anachronisms, and also some very contrived and clichéd elements, most glaringly in some encounters between a German officer and a Soviet woman.<br /><br />Also there are some ideological elements in the movie which result in very distorted perceptions, including what amounts to a caricature of a German chaplain, some overblown class-warfare messages, and problematic depictions of "good" vs. "bad" Germans. Certainly the German Armed Forces of World War II included men who were able to maintain some decency throughout the war, and others who did very bad things, but the attempts in the movie to show this contrast are very simplistic and childish. I give "Stalingrad" credit in the sense that it doesn't completely portray German troops in the simple demonic quality which is the stereotype that many people now have, yet the movie includes stereotypes of its own, such as an almost too-good-to-be-true infantryman who has attitudes more akin to the 1990's than the 1940's, and two completely evil infantrymen and a rear-echelon officer.<br /><br />Some recent movies such as "Stalingrad" and "Saving Private Ryan" are frequently praised for their "authenticity" in depicting graphic scenes of combat, yet these same movies are deeply flawed and distorted in their depictions of the attitudes, values and behaviors of 1940's soldiers and civilians. "Stalingrad" and "S.P.R" have major and minor characters who lack the unselfconscious stoicism that was common among regular people during the World War II period. Certainly soldiers throughout history have been notorious for their frequent grumbling and occasional cynicism, yet the self-absorbed, talky and touchy-feely characters in both of these movies are something else, and are much more prevalent in our world of today than they were in the 1940's. While many people these days like to denigrate war movies from the 40's and 50's which present more patriotic messages and aren't as graphic about combat, many of those earlier movies such as "Battleground" are much more accurate in their depictions of typical soldiers' attitudes, and they are often successful in showing the horrible effects of war in more indirect ways.<br /><br />One well-done part of "Stalingrad" is a battle between German infantry and Soviet tanks, which does a reasonable job of capturing some of the horror and confusion in such combat.<br /><br />"Stalingrad" does a poor job though of showing the common look of the frontline soldier. Part of this might be due to the difficulty in finding thin, haggard-looking extras in our pampered and well-fed America and western Europe of today. Also, too many of the German troops in the movie don't wear their uniforms and equipment properly, and don't display the professional bearing that was common in the German Wehrmacht even during the years of German defeat. If you want to get a good idea of how the actual German troops looked, I recommend the following documentaries which contain footage of the Stalingrad campaign: "The World at War," "War of the Century" and "Russia's War." Also the books "Operation Barbarossa in Photographs" by Paul Carell, "Stalingrad" by Geoffrey Jukes and "Stalingrad" by Paul Carell contain a great many helpful photos. Books written about the battle by Antony Beevor and William Craig are recommended also, and the latter one is especially good about the common soldiers and civilians on both sides.<br /><br />Relatively recent movies which, in my opinion, are much better than "Stalingrad" and "Saving Private Ryan" in depicting attitudes and characters of persons during World War II, and the general feel, look, horror and grittiness of that war, are "Der Untergang" ("The Downfall") and "Talvisota" ("The Winter War"). While "A Bridge Too Far" and "The Longest Day" cover events on the Western Front rather than in the East, they are also excellent war movies, and stick very close to factual accounts. The latter two movies lack some of the grit that is more prevalent in more recent films, but they compensate for that lack with their other strengths, including truthfulness.