<0xE2><0x80><0x93> de cel (2000)** (uit vier) <0xE2><0x80><0x93> de cel (2000) <0xE2><0x80><0x93> de cel (2000) <0xE2><0x80><0x93> de cel (2000) <0xE2><0x80><0x93> de cel (2000) <0xE2><0x80><0x93> de cel (2000) <0xE2><0x80><0x93> de cel (2000) <0xE2><0x80><0x93> de cel (2000) <0xE2><0x80><0x93> de cel (2000) <0xE2><0x80><0x93> de cel (2000) <0xE2><0x80><0x93> de cel (2000) <0xE2><0x80><0x93> de cel (2000) <0xE2><0x80><0x93> de cel (2000) <0xE2><0x80><0x93> de cel (2000) <0xE2><0x80><0x93> de cel (2000) <0xE2><0x80><0x93> de cel (2000) <0xE2><0x80><0x93> de cel (2000) <0xE2><0x80><0x93> de cel (2000) <0xE2><0x80><0x93> de cel (2000) Het is een van de meest boeiende films van het jaar.<br />Mark Protosevich maakte zijn debuut als scenarist van een speelfilm en creëert een fantasierijke wereld van rijke, kleurrijke beelden en provocerende personages. De filmmakers maken gebruik van elk shot. Protosevich bedacht in 1993 ideeën voor 'The Cell' toen hij besloot twee van zijn belangrijkste interesses te combineren: het onderzoeken van de geest en seriemoordenaars. Hij zou beïnvloed zijn door regisseurs als Wes Craven, George Romero en David Cronenberg. Ze zouden waarschijnlijk trots zijn op zo'n verbeeldingskracht.<br />De film combineert twee belangrijke verhalen, het ene over wetenschappelijk onderzoek van de menselijke geest en het andere over een psychopaat die jonge vrouwen vermoordt voor zijn eigen seksuele genot. Catherine Deane (Jennifer Lopez), kindertherapeute, maakt deel uit van een neurologische studie in het Campbell Center, een onderzoekskliniek. Vanwege haar empathische karakter hebben wetenschappers Deane uitgekozen om de geest van een catatonische jonge vrouw binnen te dringen, in de hoop zijn hersenen weer tot leven te wekken en hem wakker te maken.<br />Een zieke, demente seriemoordenaar zwerft door de straten. In een verlaten boerderij sluit Stargher (Vincent D'Onofrio) onschuldige vrouwelijke slachtoffers op in een grote glazen cel, waar hij ze verdrinkt en sadistische seksuele rituelen met hun lichaam uitvoert. De moordenaar ontsnapt telkens aan de FBI als die in de buurt komt, tot nu toe. Door een heftige aanval raakt hij in coma. De FBI neemt zijn voor altijd bewusteloze lichaam gevangen. Helaas heeft hij de cel met zijn laatste slachtoffer al in gereedheid gebracht. Over veertig uur zal de cel zich met water vullen, en Stargher is de enige die weet waar zijn slachtoffer zich bevindt.<br />De FBI brengt deze situatie naar het Campbell Center, waar Catherine de geest van Stargher binnendringt, in de hoop de locatie van zijn laatste slachtoffer te ontdekken voordat de cel zich met water vult en de vrouw in een waterig graf verdwijnt.<br />De science-fiction gedeelten van het verhaal waren gebaseerd op zowel de echte wetenschap als de theoretische fictie bij de ontwikkeling van het Neurological Cartography and Synaptic Transfer System. Het duurt lang voordat die premisse zich heeft ontwikkeld, maar het is de moeite van het wachten waard. Het is vergezocht, maar dat doet er niet toe. De film maakt dat we geloven. Zelfs als je dat niet doet.' Maar afgezien van ongeloof, zorgt de visuele verlokking voor een innemende omgeving om van te genieten.<br />Volgens de productieaantekeningen van de film vond Mark Protosevich het geweldig om met de regisseur, Tarsem, samen te werken, omdat ze allebei visueel denken. Tarsem Singh staat bekend om zijn aandacht voor detail, zijn verbluffende artistieke visie en zijn hoogontwikkelde vermogen om een verhaal te vertellen. 'Toen ik "De cel" schreef,' legt Protosevich uit, 'omringde ik me tijdens mijn werk met ansichtkaarten of kleurenkopieën van schilderijen of foto's van de schilder. Dus ik denk visueel en Tarsem is een zeer visueel denkende regisseur. Tarsem heeft een soortgelijke opstelling van visuele referenties, wat een heel soepele samenwerking opleverde.' Onofrio geeft de film een ruggengraat en geen enkele acteur had zijn personage beter kunnen neerzetten. Hij levert een mysterieuze, verontrustende en innemende voorstelling. 'Ik denk dat mijn personage in zekere zin in zichzelf gevangen zit,' denkt D'Onofrio. Hij heeft ook onderzoek gedaan naar de psychologie van seriemoordenaars om hem onder de oppervlakte van het personage te brengen. Zijn diepgaande voorbereiding levert een prachtig resultaat op.<br />Terwijl de acteurs, de schrijver en de regisseur wonderen verrichten met hun materiaal, gaat de echte eer naar het talent achter de schermen van de film. De regisseur van de fotografie, Paul Laufer, productieontwerper Tom Foden, kostuumontwerper April Napier, special effects-co<0xC3><0xB6>rdinator Clay Pinney, en visuele supervisor Kevin Tod Haug. Zij brengen de wereld van 'The Cell' tot leven. 's is een buitengewone wereld die meerdere bezichtigingen waard is. Sommige films bekijk je, andere ervaar je. 'The Cell' valt in de latere categorie.<br /><br />'The Cell'.
***SPOILERS*** ***SPOILERS*** THE CELL / (2000) **** (out of four)<br /><br />"Do you believe there is a part of yourself, deep inside in your mind, with things you don't want other people to see? During a session when I'm inside, I get to see those things."<br /><br />--Catherine Deane<br /><br />And so do we. One of the most visually stimulating films of the year, "The Cell" is a love/hate movie-either you love it or you hate it. I can understand the reasons some people dislike this production. With a story that combines disturbing serial killers with mind-probing, "The Cell" is too much for some viewers; others will not understand the complex actions and emotions of the film. I think it's one of the year's most engrossing films.<br /><br />Making his feature film screenwriting debut, Mark Protosevich creates an imaginative world of rich, colorful images and provocative characters. The filmmakers take advantage of every shot. Protosevich conceived ideas for "The Cell" in 1993 when he decided to combine two of his major interests, mind-probing and serial killers. He was reportedly influenced by such directors as Wes Craven, George Romero and David Cronenberg. They would probably be proud of such an imagination.<br /><br />The film combines two major narratives, one about scientific exploration of the human mind, and the other about a psychopath who murders young women for his own sexual pleasure. Catherine Deane (Jennifer Lopez), a child therapist, is part of a neurological study at the Campbell Center, a research clinic. Because of her empathetic personality, scientists chose Deane to enter the mind of a catatonic preteen in hopes to revive his brain into waking.<br /><br />A sick, demented serial killer roams the streets. Within an abandoned rural farmhouse, Stargher (Vincent D'Onofrio) locks innocent female victims in a large glass cell where he then drowns them and performs sadistic sexual rituals with their bodies. The killer escapes from the FBI every time they draw near, until now. A violent seizure renders him comatose. The FBI captures his forever unconscious body. Unfortunately, he already prepared the cell with his latest victim. In forty hours, the cell will fill with water, and Stargher is the only man who knows the location of his victim.<br /><br />The FBI takes this situation to Campbell Center, where Catherine enters the mind of Stargher, hoping to discover the location of his latest victim before the cell fills with water, sending the woman to a watery grave.<br /><br />The science fiction portions of the story relied on both real science and theoretical fiction in the creation of the Neurological Cartography and Synaptic Transfer System. The premise takes a long time to develop, but it is worth the wait. It is far fetched, but that doesn't matter. The film makes us believe. Even if you don't suspend disbelief, however, the visual enticement provides an engaging setting to enjoy.<br /><br />According to the film's production notes, Mark Protosevich was thrilled to work with the director, named Tarsem, because they both think visually. Tarsem Singh is known for his attention to detail, stunning art direction, and highly developed abilities to tell a story. "When I wrote 'The Cell'," explains Protosevich, "I surrounded myself with postcards or color copies of painter's paintings or photographs while I was working. So I'm thinking visually, and Tarsem is a highly visual director. Tarsem has a similar frame of visual references which made for a very smooth collaboration."<br /><br />Vincent D'Onofrio provides the film with a backbone, and no actor could have accomplished his character any better. He delivers a mysterious, disturbing, and engaging performance. "I think that my character is, in a way, trapped in himself," D'Onofrio ponders. He also researched the psychology of serial killers to help get him beneath the surface of the character. His in-depth performance preparation pays off beautifully.<br /><br />While the actors, writer, and director do wonders with their material, the real honor goes to the film's behind-the-scenes talent. The director of photography Paul Laufer, production designer Tom Foden, costume designer April Napier, special effects coordinator Clay Pinney, and visual effects supervisor Kevin Tod Haug. They bring the world of "The Cell" to life. It's is an extraordinary world worthy of several viewings. Some movies you watch, others you experience. "The Cell" falls into the later category.<br /><br />