De serie eindigt uiteindelijk met deze waardeloze vierde aflevering, die godzijdank de laatste was. Geen van de drie vervolgen deed recht aan het uiterst onderhoudende origineel, maar deze film is niets meer dan een schaamteloze poging om de naam van de 'Magnificent Seven' en Bernsteins opwindende muziekthema uit te buiten. De productiewaarde lijkt op die van een tv-film en de personages zijn niet te onthouden en niet van elkaar te onderscheiden: in de delen 'II' en 'III' kon je je hun namen niet herinneren, hier kun je je zelfs hun gezichten niet herinneren. Lee Van Cleef was een ongepaste keuze voor de rol van Chris, maar niemand had in onze gedachten Yul Brynner kunnen vervangen. Verspil je tijd niet.
The series finally hits rock-bottom with this lousy fourth installment, which was (thank God) the last one. None of the three sequels did justice to the highly entertaining original, but this particular film is nothing more than a shameless attempt to exploit the name of the "Magnificent Seven" and Bernstein's rousing music theme. The production values resemble those of a made-for-TV movie and the characters are forgettable and indistinguishable: in parts "II" and "III" you couldn't remember their names, here you can't even remember their faces. Lee Van Cleef was an inappropriate choice for the role of Chris, but nobody could have replaced Yul Brynner in our minds anyway. Don't waste your time.