Dit had een doorbraakrol voor Valeria Golino kunnen zijn, maar in plaats daarvan besloot de film zijn aandacht op een ander gebied te richten. De film gaat over een vrouw die Grazia (Golino) heet en getrouwd is met een visser en moeder van drie kinderen. Ze is een vrije geest en heeft de neiging tot uitbarstingen, zodat de rest van het dorp en haar familie besluiten dat ze naar Milaan moet worden gestuurd om naar een dokter te gaan. Het verhaal speelt zich af op het eiland Lampedusa voor de kust van Sicilië en toont het dagelijks leven daar met de tienerjongens in rivaliserende bendes die alleen maar iets te doen proberen te vinden op de door de zon geblakerde rotsen. De oudste zoon Pasquale (Francesco Casisa) is dol op haar en probeert haar altijd te beschermen als ze depressief is. De dochter Marinella (Veronica D'Agostino) is een bloeiend jong meisje dat verliefd wordt op een plaatselijke politieman en de jongste zoon Filippo (Filippo Pucillo) is heel brutaal en drijft de spot met het accent van de politieman. Als ze hoort dat ze naar Milaan wordt gestuurd, loopt Grazia weg en helpt Pasquale haar door haar in een grot te verstoppen terwijl iedereen naar haar op zoek is. Deze film had veel meer indruk kunnen maken als hij zich op Grazia had gericht. We zien wel een paar uitbarstingen en irrationeel gedrag van haar kant, maar dat is geen vervolg op deze scènes. Er komt niets van terecht. De film ziet er geweldig uit en is prachtig gefotografeerd, dus dat moet je regisseur Emanuele Crialese nageven, maar het verhaal moest zich richten op iets substantiëlers. De film slaagt er goed in ons te laten zien hoe het leven op dit eiland is en wat er gebeurt in het leven van de drie opgroeiende kinderen. Er wordt gespeculeerd dat Golino's personage een beetje op een zeemeermin lijkt en dat ze daarom moeite heeft om op het land te leven. Ik heb ook het gevoel dat het eiland verwacht dat de bewoners zich op een bepaalde manier gedragen, en als je dat niet doet, kun je onderworpen worden aan de harde realiteit van de regels. Het zijn allemaal speculaties, maar ik denk wel dat de aandacht voor de film bij het personage van Grazia had kunnen blijven. Nadat ze zich in de grot heeft verstopt, heeft ze eigenlijk niets meer te doen. In zekere zin wordt het personage statisch. Ik wou dat Golino meer te doen had, want ik heb haar altijd graag gemogen en als ze op het witte doek verschijnt, kun je je ogen gewoon niet van haar afhouden. Ze is een en al woede, passie en rauwe energie! Wat jammer dat Crialese geen completere rol voor haar heeft geschreven om in te spelen. Als de film is afgelopen, voelt je linkeroog zich leeg van een onvolledig verhaal.
This could have been a breakout role for Valeria Golino but the film instead decided to shift its attention to another area. The film is about a woman named Grazia (Golino) who is married to a fisherman and the mother of three. She is a free spirit and prone to outbursts so the rest of the village and her family decide she should be sent to Milan and see a doctor. The story takes place on the island of Lampedusa off of Sicily and it shows the everyday life there with the teenage boys in rivaling gangs and just trying to find something to do on the sun baked rock. Grazia's oldest son Pasquale (Francesco Casisa) adores her and is always trying to protect her during her bouts of depression. The daughter Marinella (Veronica D'Agostino) is a blossoming young girl who becomes infatuated with a local policeman and the youngest son Filippo (Filippo Pucillo) is very sassy and mocks the policeman's accent. Upon learning that she is to be sent to Milan, Grazia runs away and Pasquale helps her by hiding her in a cave while everyone searches for her. This film could have really made more of an impact if it could have concentrated its focus to Grazia. We do see some outbursts and irrational behavior on her part but their is no follow up to these scenes. Nothing comes of it. The film looks great and is beautifully photographed so give director Emanuele Crialese credit for that but the story needed to focus on something more substantial. The film does a good job of showing us what life is like on this island and what is going on in the lives of the three children as they grow up. Their is some speculation that Golino's character gives a hint of being a mermaid like creature and that is why she is having difficulty existing on land. I also sense that the island itself expects its inhabitants to behave in a certain manner and if you don't then you can be subjected to the harsh realities of its rules. All speculations but I do think the films attention could have stayed with the character of Grazia. After she hides in the cave she really has nothing to do. In a sense, the character becomes stagnant. I wish Golino had more to do because I've always liked her and whenever she is onscreen you just can't take your eyes off her. She's a bundle of fury, passion and raw energy! What a shame Crialese didn't write a more complete role for her to act in. When the film ends your left feeling empty from an incomplete story.