De film Night Crossing beschrijft de gevoelens die de overgrote meerderheid van de Oost-Duitsers in de periode 1961-89 ervoer. Ik woonde het grootste deel van 1967 in West-Berlijn en reisde wekelijks via de Muur naar Oost-Berlijn. Waarom? Opwinding, een grens oversteken naar een door de Sovjets geregeerd land, de geuren en het gevoel van Oost-Duitsland ervaren, daarom is Night Crossing zo'n uitstekende film, die precies dat gevoel weergeeft, en het is opwindend. Ik werd in Checkpoint Charlie gearresteerd door de Vopo's en aangesproken door een man in een leren jas en met een zonnebril op, naar ik meen door de Stasi. Als ik naar de film kijk, ruik ik de goedkope diesel en bakolie, zie ik de verouderde auto's, de saaie kleren die het publiek droeg en de matte producten in de etalages. Het roept herinneringen op aan hoe gelukkig ik was dat ik in een vrij land woonde. In 1988 maakte ik een rondreis door de DDR van Oost naar West, van Noord naar Zuid. Oost-Duitsland was sinds 1967 weinig veranderd. De Trabants, die voortdurend stukgingen, waren nog steeds de voornaamste vorm van particulier gemotoriseerd vervoer, de winkels boden me nog steeds niet veel om me te verleiden, uniformen waren nog steeds heel gewoon, maar de mensen, de gewone mensen waren open en aardig als je eenmaal hun vertrouwen had gewonnen. Het komt even dicht bij de waarheid als een film over het verdeelde Duitsland, nog dichter dan twee andere favorieten The Spy Who Came In From the Cold en Funeral In Berlin.
The movie Night Crossing captures the feelings experienced by the vast majority of East Germans during the period 1961-89. I lived in West Berlin during most of 1967 and travelled through The Wall into East Berlin on a weekly basis. Why? Excitement, crossing a border into a Soviet governed country, experiencing the smells and the feel of East Germany, which is why Night Crossing is excellent, it captures that very feeling, and it is exciting. I was arrested by the Vopos in Checkpoint Charlie and accosted by a man in his leather coat and dark glasses I am led to believe was Stasi. When I watch the movie I can smell cheap diesel and cooking oil, I can see the outdated vehicles, the drab clothing the public wore and the lacklustre produce in shop windows. It brings back memories of realising just how lucky I was to live in a free country. In 1988, I toured the DDR from East to West, North to South. East Germany had changed little since 1967. The Trabants, constantly breaking down, were still the main mode of private motorised transport, the shops still featured nothing much to tempt me, uniforms were still commonplace, but the people, the ordinary people were open and nice once you had gained their trust. Watch Night Crossing, it's as close to the truth as any movie you will see on divided Germany, even closer than two other favourites The Spy Who Came In From The Cold and Funeral In Berlin.