Ik heb hem een paar keer gezien en ik raak er elke keer helemaal aan vastgeplakt. Het is heel spannend en intens. Het klinkt saai, maar het is verbazingwekkend. Het is het soort film waarin je niets hoeft te missen, maar als je er helemaal in opgaat, blijf je er nog lang na het einde aan hangen. Nu ik erover nadenk, weet ik niet eens wat Stone ons probeerde te laten zien. Alleen het verhaal van Alan Green? Ik denk het niet. Het was een blik op onwetendheid, domheid, egocentrisme en een man die gewoon zijn greep verloor. Maar misschien had hij meer greep dan de luisteraars. Ik mocht Barry niet, maar om de een of andere reden leek hij me nog steeds zorgen te baren. Ik begreep niet waarom ik hem niet uit mijn hoofd kon zetten toen de film was afgelopen. Ik wou dat ik in de geest van Olive Stone kon kijken.
I have seen it a few times and get completely glued to it every time. It is very suspenseful and intense. To describe it sounds boring but it is amazing. It is the kind of movie where you need can't miss a thing, but if you soak it in it sticks with you long after it ends. Now thinking about it I don't even know what Stone was trying to make us see. Just the story of Alan Green? I don't think so. It was a look at ignorance, stupidity, self-absorption, and a guy just loosing his grip. Maybe he had more grip than the listeners though. I didn't like Barry but still seemed worried about him for some reason. I was perplexed at why I couldn't get him out of my mind when the movie ended. I wish I could see inside Olive Stone's mind for this one.