Fatsoenlijke, maar overschatte, dramatische thriller, pogingen om de rondtollende, onbeheerste innerlijke demonen van een gekwelde kunstenaar af te beelden. Het probleem is dat geen enkele relatie die op het scherm wordt geïllustreerd geloofwaardig is, en de geloofwaardigheid lijkt uit het raam te zijn gegooid. De titelfiguur is zo moeilijk te plaatsen dat het ook nogal onmogelijk is om je voor te stellen dat een van de personages op het scherm emotioneel in hem is geïnvesteerd. De conclusie is ook redelijk voorspelbaar; er zijn in elk geval genoeg aanwijzingen van het begin af aan om precies aan te geven waar het verhaal naartoe gaat. De film kiest ervoor om je geloof in de situaties of relaties volledig op te schorten, hij is goed geacteerd (vooral door de hoofdrollen) en slaagt erin een aardige spanning te creëren naarmate het verhaal zich ontvouwt. Als metaforische eigenschap is er wel iets om over na te denken, en als het script sterker was geweest, was er zeker een potentieel dat beter benut had kunnen worden.
Decent but overrated dramatic thriller, film attempts to depict the spiraling out-of-control inner demons of a tormented artist. The problem is, not a single relationship illustrated on screen is believable, and plausibility appears to have been thrown out the window. The title character is so difficult to relate to making it's rather impossible to imagine any of the on- screen characters emotionally invested in him either. The conclusion is also fairly predictable; there are certainly enough clues provided from the get go to indicate exactly where the story is headed. Choosing to entirely suspend one's belief in the situations or the relationships, the film itself is well acted (especially by the leads) and manages to create some nice tension as the story unfolds. As a metaphorical feature there is some food for thought, and had the script been stronger, there's certainly potential here that could have been put to better use.