Dit is een Hollywoodfilm. De geloofsbrieven van de betrokkenen zijn niet revolutionair. Deze film zal de wereld niet veranderen. Maar hij is goed gemaakt, goed geënsceneerd en goed geacteerd, en dat is heel wat waard.<br />Het is het kat-en-muisverhaal van een ontevreden voormalige CIA-moordenaar die zich verraden voelt omdat hij achter een agent van de Secret Service aan zat die John F. Kennedy beschermde toen Kennedy in Dallas werd vermoord. De agent is begrijpelijkerwijs in de daaropvolgende jaren van zijn carrière in de war geraakt door deze mislukking, en als de film in 1992 opduikt <0xE2><0x80><0x93> of in elk geval in het huidige Amerika <0xE2><0x80><0x93> is deze Mitch Leary (John Malkovich in een huiveringwekkende tour de force waarin hij een transformerende voorstelling geeft) verteerd door frustratie en woede en besluit hij dat hij de president gaat vermoorden. Hij denkt dat hij een gemeenschappelijk doel heeft met agent Frank Horrigan van de geheime dienst (Clint Eastwood op zijn koele, kalme, goedgehumeurd chagrijnige best) en hij vindt dat hij net zo'n wrok moet koesteren als hij, omdat de commissie-Warren Horrigan <0xE2><0x80><0x93> volgens Leary onterecht <0xE2><0x80><0x93> de schuld heeft gegeven van de moord op president Kennedy. De spanning loopt op door een paar telefoontjes van Leary naar Horrigan <0xE2><0x80><0x93> Leary wil Horrigan dicht bij zich in de buurt houden, maar niet verraden waar hij zich bevindt en wat hij van plan is.<br />Rene Russo is uitstekend als Lily Raines, een collega-agente met wie Horrigan een volwassen relatie ontwikkelt. Het is prettig om een relatie te zien tussen twee even competente collega's (ook al is Russo een stuk jonger dan Eastwood in de tijd van de opnamen). Russo is een kalme, capabele agente die in staat is om in een vriendschappelijk onderonsje het tegen de gevatte Horrigan op te nemen. Het is een mooie rol voor Russo, die haar in staat stelt de rol van een capabele, professionele vrouw te spelen en niet alleen de romantische belangstelling van de oudere man te wekken. Het acteren aan de hand van de hoofdrollen, de vakkundige regie van Wolfgang Peterson, het weloverwogen gebruik van muziek bij het ontwikkelen van de plot en de uitstekende cinematografie maken dit een film die ik keer op keer kan bekijken.
This is a Hollywood film. The credentials of those involved are not revolutionary. This film will not change the world. However, it is well-made, well-plotted, and well-acted, which counts for a lot.<br /><br />It's the cat-and-mouse story of a disgruntled former-CIA assassin who feels betrayed chasing a Secret Service agent who was protecting John F. Kennedy when Kennedy was killed in Dallas. The agent has been understandably troubled by this failure during the subsequent years of his career and when the movie picks up in 1992-or certainly in contemporary America, this would-be assassin Mitch Leary (John Malkovich in a tour-de-force of creepiness in which he gives a transformative performance) has been consumed with frustration and anger and decides that he is going to assassinate the President. He imagines he has common cause with Secret Service Agent Frank Horrigan (Clint Eastwood at his cool, calm, good-naturedly grouchy best) who he believes should hold a grudge as he does because the Warren Commission, blamed Horrigan-unfairly, Leary believes-for the assassination of President Kennedy. The tension is ratcheted up through some phone calls from Leary to Horrigan-Leary wanting to keep Horrigan close but not to betray his location and plans.<br /><br />Rene Russo is excellent as Lily Raines a fellow agent with whom Horrigan develops a grown- up relationship. It is nice to see a relationship between two equally competent peers (even if Russo is a fair deal younger than Eastwood at the time of filming). Russo is a calm, capable agent who is able to go toe-to-toe with the quick-witted Horrigan in friendly banter. It is a nice part for Russo, allowing her to play the role of a capable professional woman and not just the default romantic interest of the older man. The acting by the leads, Wolfgang Peterson's competent direction, the thoughtful use of music in plot development, and excellent cinematography make this a film I can watch over and over.