Een duistere en pijnlijke blik op de gevaren van drugsverslaving, maar Sinatra is geweldig in deze film. Alleen al het zien van zijn razende gekronkel, geschreeuw en destructieve woede aan het eind van de film is genoeg om iemand zich te laten afvragen of hij niet toch heroïne zou moeten proberen; misschien zouden ze dit moeten laten zien aan studenten geneeskunde in plaats van de stompzinnige onzin die we jaar in jaar uit moeten verduren.<br />Het is het verhaal van een man die eenvoudigweg probeert een nieuw, schoon leven voor zichzelf op te bouwen nadat hij in de gevangenis heeft gezeten, die probeert af te komen van zijn drugsverslaving en zijn baan als kaartenverkoper bij illegale gokoperaties, die wordt neergehaald, in de modder getrokken door het kwaad van de menselijke natuur. Hij wordt gemanipuleerd door zijn werkgevers, de drugsdealers en zelfs door zijn raadselachtige, sluwe en toch domme vrouw.<br />Zelfs als je de film zelf niet leuk vindt, is hij het bekijken waard, alleen al vanwege de soundtrack. Het is allemaal zware, swingende jazz met grote delen met drums en koper. Dit, met zijn hippe, maar enigszins sinistere geluid, maakt de sfeer, samen met de grijnzende, slangachtige drugsdealers en kaartverkopers, die altijd als aasgieren rond Frankie Machine lijken te cirkelen.<br />Ik kan dit iedereen aanbevelen, vooral als je van film noir houdt, van kostuums, gleufhoeden of jazz.
A dark and painful look at the perils of drug addiction, Sinatra is wonderful in this film. Just watching his frenzied writhing and screaming and destructive rage near the end of the film is enough to make anyone think twice about trying heroin; maybe they should show this to kids in health class instead of the mindless drivel we are compelled to endure year after year.<br /><br />It's the story of a man who is simply trying to make a new, clean life for himself after being in prison, trying to rid himself of his drug habit and his job of dealing cards in illegal gambling operations, who is pulled down, pulled back into the muck by the evils of human nature. He is being taken advantage of by his employers, the drug dealers, and even his enigmatic, crafty-yet-stupid wife. <br /><br />Even if you didn't like the film itself, it's worth seeing just for the soundtrack. It's all heavy, swinging jazz with large drum and brass sections. This, with its groovy, yet slightly sinister sound, helps set the mood, along with the grinning, snaky drug and card dealers, who always seem to hover like vultures around Frankie Machine.<br /><br />I recommend this to anyone -- especially if you like film noir, zoot suits, fedoras, or jazz.