Een oorlogsveteraan, net klaar met zijn ninjutsu-training, herenigt zich met een oude vriend in Manilla en raakt verwikkeld in een machtsstrijd met een meedogenloze landbaron.<br />Maar kan dat je echt iets schelen? Als je deze pagina zelfs maar leest, weet je vast wel iets van wat je kunt verwachten. Het is typisch zo'n truttige film, compleet met belachelijke dial-out, megalomane schurken, apocalyptische geluidsbewerking en een camera die smeekt om je aandacht. De enige reden waarom je met deze film in het openbaar gezien wordt, zijn de vechtscènes, prachtig gechoreografeerd door Mike Stone en de ware meester Sho Kosugi. Franco Nero is ook geen slome duikelaar, aangenomen dat je om zijn snor heen kunt kijken.<br />Nou, ik ben te hard. Er wordt hier en daar hartelijk gelachen <0xE2><0x80><0x93> Christopher George die herhaaldelijk 'Ninja!' roept en aantoonbaar de grappigste doodsscène ooit op film vastlegt.
A combat veteran, fresh from completion of ninjutsu training, reunites with an old friend in Manila and gets caught up in a power struggle with a ruthless land baron.<br /><br />But, do you really care about that? If you're even reading this page, you must know something of what to expect. It's your typical chop-socky, complete with ridiculous dialouge, mega-corny villains, apocalyptic sound editing, and a camera that begs for your attention. The only reason for being seen in public with this film is the fight sequences, wonderfully choreographed by Mike Stone and true master Sho Kosugi. Franco Nero ain't no slouch either, assuming you can see around the mustache.<br /><br />Well, I'm being too harsh. There are some good laughs--enjoy Christopher George repeatedly screaming "Ninja!" and delivering arguably the goofiest death scene ever captured on film.