Afgezien van het glossy uiterlijk had deze serie weinig om het aan te prijzen. De tekst was neerbuigend en ingewikkeld. Zonder uitzondering waren de personages oppervlakkig en onsympathiek. De vrouwelijke personages kwamen het slechtst uit de verf... gereduceerd tot verwende, egoïstische leeghoofden die met hart en ziel de ambitie hadden rond te rennen in korte jurkjes en naaldhakken en te proberen een man te versieren. Dit aspect van de serie is des te merkwaardiger omdat de serie door twee vrouwen werd geproduceerd! Het acteerwerk was voor het grootste deel saai en humorloos, en de acteurs speelden ééndimensionale personages die elke scène op dezelfde toon aanvielen. Dat is niet helemaal de fout van de acteurs. Als ze meer tijd hadden besteed aan het ontwikkelen van de personages en de verhaallijn, en er een beetje stijl en humor aan hadden toegevoegd, zou MVP een hit zijn geweest. Wat we nu overhouden is iets vlaks en vaag onaangenaams.
Except for the glossy look, this show had little to recommend it. The writing was patronizing and convoluted. Without exception the characters were shallow and unsympathetic. The female characters came off the worst... reduced to spoiled, selfish airheads whose soul ambition was to run around in slip dresses and stilettos, and try to bag a man. This aspect of the show is all the more curious as the series was produced by two women! The acting for the most part was dull and humourless with the cast playing one dimensional characters attacking every scene on the same note. This is not entirely the actors fault. Had they spent more time developing the characters and the storyline, adding a little injection of style and humour, MVP might have been a hit. What we're left with is something flat and vaguely unpleasant.