Conrack (20th Century-Fox, 1974) was een low-key, oprechte, alledaagse film die in 1970 was uitgebracht en die het publiek een heel ander soort film bood (die veel algemener was dan die 'Gansta'-films); het was een nuchtere dosis realisme die een eenzame tegenhanger bood aan die'schiet-me-op'-films.<br />Een van de hoofdrolspelers, een eenzame, nederige en gedweeë leraar, was een van de hoofdpersonen die slechte detectives waren, supervliegen en megs/macks/pimps (keuze uit de terminologie). De academicus over wie we het hebben, is de hoofdfiguur, Pat Conroy; hij is de enige eenzame leraar die is aangenomen om de verantwoordelijkheid op zich te nemen van een soort oude school op een eiland voor de kust van South Carolina.<br />'Conrack' (Jon Voight), de naam die de jongelui hem geven, omdat ze vinden dat de omstandigheden op de school verschrikkelijk achterlijk zijn. Behalve de fysieke eigenschappen van dit 'Little Red Schoolhouse' was er geen enkel systematisch en steeds verder ontwikkeld onderwijssysteem.<br />O ja, tussen twee haakjes, hebben we al gezegd dat verdere complicaties van een succesvol onderwijsinitiatief zich manifesteren in twee onweerlegbare feiten? Dat was omdat Pat Conroy zowel een buitenstaander was als blank; bijna de hele bevolking van deze buiten de kust gelegen streek was zwart en erg arm.<br />Onder deze onaanvaardbare en betreurenswaardige omstandigheden werden deze onaanvaardbare en betreurenswaardige omstandigheden nog eens versterkt door de vertegenwoordigers van het plaatselijke schoolbestuur: de directeur van de school, mevrouw Scott (Madge Sinclair) en de directeur, meneer Skeffington (Meneer Hume Cronyn). Uit deze twee gevallen kunnen we opmaken dat de leraar, aangezien hij de laagste in rang op de totempaal is, in de meeste opzichten niet bij machte is enige betekenisvolle, langdurige verbeteringen tot stand te brengen.<br />Maar zeg niet tegen een 'Jonge Turk', zoals Pat Conroy, dat hij dat niet kan. Jammer genoeg wil de koppige leraar niet toegeven en het gezag van zijn superieuren erkennen. Terwijl hij, volgens de wet en zonder dat hij het weet, het werk van zijn superieuren verricht, gehoorzaamt hij niet aan Skeffingtons uitdrukkelijke bevel en verbod om met Halloween met zijn klas naar het vasteland van South Carolina te gaan voor een of andere Vermakelijke Vertoning; hij gaat zelfs zo brutaal om met hen mee te gaan naar het huis van Skeffington.<br />Daarna zien we een blij zingende Western Union-koerier die van het vasteland van Carolina naar het eiland oversteekt, waar hij het telegram aflevert aan Conroy dat het nieuws bevatte dat hij is ontslagen uit zijn functie bij die school en dat district. Pat, die er de man niet naar is om zomaar te accepteren dat hij is ontslagen, dient een aanklacht in tegen meneer Skeffington, de directrice van mevrouw Scott en het schoolbestuur, omdat ze zijn ontslag onwettig vinden. Terwijl de rechter zowel de'misdrijf' als de wet onder de loep neemt, vraagt hij Skeffington of er minder zware straffen zijn die in de plaats zouden kunnen komen van het feit dat Conroy van het schoolsysteem is gescheiden; waarop hij een negatief antwoord krijgt. De rechter wijst de aanklacht af met een dreun van zijn hamer terwijl hij zegt: 'Het is heel eenvoudig!'<br />Het verhaal komt tot een bitterzoete conclusie als de 'Conrack'-studenten hem naar de boot naar het vasteland zien gaan, terwijl een grammofoonplaat ons BEETHOVEN verschaft. S5th SYMPHONY_ ; dat een belangrijke rol had gespeeld in de educatieve agenda van Conroy, en ook in ons verhaal.<br /><br />Naar de vage mening van deze schrijver was het verhaal (we geloven dat het in elk geval half autobiografisch was, want zelfs de hoofdpersoon kreeg de naam van de schrijver) veel meer dan een verhaal over een plaatselijk gebeuren. Voor zowel mijn vriend Schultz als voor mezelf: dit is een soort weergave van een microkosmos die de algeheel betreurenswaardige omstandigheden weergeeft die in het hele land in de staatsscholen heersen. (Alleen maar een mening)<br />Voor deze film was het slechts een van de vele films over de winkels van het gewone volk, die hun leven van'stille wanhoop' leidden. in de grote achterlanden van het land, buiten de D.C. Beltway en de stedelijke centra van onderneming en communicatie, zowel aan de Atlantische als aan de kust van de Stille Oceaan.<br />In zijn eigen bescheidenheid is dit een mooie film, die weldra in de filmkluis van 20th Century Fox zou worden opgenomen door grote werken als NORMA RAE en BREAKING AWAY (beiden uit de TCF van 1979).<br />Zie het als je er nog niet bent. Aanbevolen door zowel Schulz als zijn vriend.<br />************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************
COMING on the heels of that 1970's "Blackploitation" Era, CONRACK (20th Century-Fox, 1974) offered audiences a low-key, sincere and everyday people sort of a drama. Offering a far different fair to its audience (which was far more general than those "Gansta" flicks); being a down to earth dose of realism that offered a lonely counterbalance to those shoot-'em-ups'.<br /><br />REPLACING lead characters that were bad-ass detectives, super-flies and megs/macks/pimps (Take your pick in terminology), was a lone, humble and meek teacher. The academian we speak of is the main character, Pat Conroy; who is the one and only lone teacher hired to take on the responsibility of a sort of old time one room school house on an island off the coast of South Carolina.<br /><br />"CONRACK" (Jon Voight), the name that the youngsters dub him finds conditions in the school terribly backward. In addition to the physical properties of this "Little Red Schoolhouse", any systematic and progressively graduated educational system was totally absent.<br /><br />OH yeah, by the way, did we mention that further complications to any successful educational venture were manifested in two incontrovertible facts. Those were that Pat Conroy was both an outsider and he was white; with almost the entire population of this off-shore cay was black and very poor.<br /><br />PERPETUATING these unacceptable and deplorable conditions were the agents of the local board of education; being the school's Principal, Mrs. Scott (Madge Sinclair) and the Superintendent, Mr. Skeffington (Mr. Hume Cronyn). Between the two, we are made to understand that the teacher, being the low man on the totem pole, is powerless in most respects to affect any sort of meaningful, long-lasting improvements.<br /><br />BUT don't you tell a 'Young Turk', such as Pat Conroy, that he can't. (Can't anything, that is). "Conrack" spends a year of unorthodox classroom performances and is making real progress; but alas, the strong-headed teacher won't give in and recognize the authority of his superiors. While he is, by law and unbeknownst to him, serving at thee super's pleasure; he disobeys Mr. Skeffington's specific order and prohibition to take his class kids to the mainland of South Carolina on Halloween for some Trick-or-Treating; even going to the brazen act of stopping with them at the Skeffington residence.<br /><br />NEXT we see a Western Union Telegram messenger happily singing as he crosses from the Carolina mainland to the island; where he delivers the telegram to Conroy that bore the news of his dismissal from his position with that school and district.<br /><br />NOT BEING one to take his being fired lying down, Pat files suit against Mr. Skeffington, Principal Mrs. Scott and the Board of Education protesting his dismissal as being unlawful. Impartially reviewing both the "offense" and the law, the Judge asks Skeffington if there are any lesser punishments that could be substituted for Conroy's being separated from the school system; to which he receives a negative response. Fittingly, the Judge dismisses the suit with his gavel pounding down while saying, "It's very simple!" <br /><br />THE story is brought to a bittersweet conclusion as the 'Conrack'students see him off to the mainland bound launch, while a phonograph record provides us with BEETHOVEN'S 5th SYMPHONY; which had played an important part in the Conroy educational agenda, as well as our story.<br /><br />IN THE HUMBLE opinion of this writer, the story (which we believe was at least semi-autobiographical, even giving the main character the name of its author), was much more than a tale of a localized happening. To both me pal Schultz and meself; this is a sort of depiction of a microcosm that represents the overall deplorable conditions that permeate the Government Schools throughout the entire nation. (Just an opinion) <br /><br />AS FOR THIS film, it was just one of many movies portraying the stores of common folk; leading their lives of "quiet desperation" in the great hinterlands of the country, which lie outside the D.C. Beltway and the urban centers of enterprise and communications situated on either the Atlantic or Pacific Coasts.<br /><br />IN ITS OWN small way, this is a fine film, which would soon be joined in the film vaults of 20th Century-Fox by such great works as NORMA RAE and BREAKING AWAY. (both being from TCF in 1979).<br /><br />SEE it if you ain't yet. Recommended by both Schulz and his buddy.*<br /><br />NOTE: * Why, that's me, of course! <br /><br />POODLE SCHNITZ!!