Waarom zou je een heel goed oorspronkelijk drama, gebaseerd op een heel goede roman, herschrijven als een quasi-musical? En het casten met acteurs die uitsluitend geen zang- of danstalent hebben? Enigszins te vergelijken met 'Showgirls' of de twee meest recente 'Star Wars'-films, zit 'Lost Horizon' vol onbedoelde lachbuien. Wie kan vergeten hoe Sir John Gielgud ongemakkelijk glimlachend in zijn Dali Lhama-outfit toekijkt bij een interpretatiedans voor de republikeinse partij ('Familie')?<br />Of hoe Sally Kellerman liefdevol kwinkeleert voor George Kennedy en haar beste Cher-imitatie laat horen terwijl ze van de ene rots naar de andere springt ('Every Little Thing You Do'?)? En mijn favoriet, Bobby Van, die de kracht van Amerika's onderwijssysteem belichaamt ('Vraag Mij Een Antwoord'? Wacht niet op de dvd-uitgave, want die zal hopelijk commentaar bevatten van Liv Ullmann, die eindelijk zal uitleggen wat ze dacht toen ze erin toestemde deze film te maken!
Why take a perfectly good original drama, based on a perfectly good novel, and remake it as a quasi-musical? And cast it with actors exclusively lacking in singing or dancing talent? Somewhat akin to "Showgirls" or the two most recent "Star Wars" films, "Lost Horizon" is full of unintentional laughs. Who can forget Sir John Gielgud smiling uneasily in his Dali Lhama outfit, overseeing an interpretive dance to the Republican party ("Family")?<br /><br />Or Sally Kellerman warbling lovingly to George Kennedy, doing her best Cher impression as she hops from one rock to another ("Every Little Thing You Do")? And my favourite, Bobby Van embodying the strength of America's education system ("Question Me An Answer")? I can't wait for the DVD release, as hopefully it will contain comments by Liv Ullmann, who will finally explain what she was thinking when she agreed to do this film!