Deze ultra-low-budget-keukenmeidengeeuw is het soort film dat alleen in het Verenigd Koninkrijk gemaakt kan worden in die zin dat, waar ook ter wereld, het feit dat er een markt moet bestaan voordat er een groen licht wordt gegeven, noodzakelijk is. Hoogstwaarschijnlijk met eigen geld gefinancierd is dit duidelijk een poging om belangrijke kwesties te herstellen, maar uiteindelijk ondermijnt het de zin van het bestaan ervan in die zin dat de vraag moet worden gesteld, wie er ooit geld zou uitgeven om dit te verspreiden en ten tweede, als er geen marktpubliek bestaat om deze film te zien, te kopen of te huren, waarom zou iemand zich dan druk maken? Mijn mening mag dan oneerlijk en hard overkomen op een eerste regisseur, maar dit is het soort film dat alleen maar de commerciële levensvatbaarheid en kwaliteitsnormen ondermijnt die een Britse filmindustrie nog maar net in leven hebben gehouden.
This ultra-low budget kitchen-sink yawn is the kind of film that can only be made in the UK in that, anywhere else in the world the fact the a market would need to exist before a green-light would be given. Most probably self funded this is clearly an attempt to redress important issues but ultimately undermines its point of existence in that the question needs to be begged, who would ever put money into distributing this and secondly if a market audience doesn't exist to watch, buy or rent this film, why would anyone bother in the first place? My opinions may sound unfairly harsh on a first time director but, this is the kind of film that only goes to undermine the commercial viability and quality standards which have only just kept a British film industry in existence. Reviewed in Edinburgh. 2 out of 10.