'The Spirit of St. Louis' is de film die Billy Wilder wijdt aan een van de beste figuren uit de luchtvaartgeschiedenis, die hij zich herinnert van de eerste non-stop solovlucht over de Atlantische Oceaan in mei 1927, met James Stewart (een beetje te oud voor de rol) in de rol van Charles Lindbergh...<br />Als eerbetoon is het welsprekend genoeg, en hoewel er een paar aardige vrijheden zijn genomen met betrekking tot historische feiten, beschrijft de film de gedetailleerde odyssee voor en na de vlucht naar Parijs op 20-21 mei in de eenpersoons 'Spirit of St. Louis'.<br />Hoewel de lange interne monoloog die tijdens de vlucht wordt gehouden voor het publiek misschien teleurstellend is, helpt het de film in feite om de aandacht stevig op zijn kernpunt gericht te houden... Stewart schetste een waardig portret van een van de grootste avonturiers in de lucht die de wereld ooit heeft gekend, vertrekkend in een sterk gemodificeerde eenmotorige eenmotorige eenzitter, van Long Island, New York, naar Parijs, Frankrijk...<br /><0x3E> Er wordt geen actie afgebeeld op de reis, alleen een paar flashbacks om de eentonigheid van de lange vlucht te doorbreken... Maar er is een uitmuntende vaststelling van de beproeving van een dappere en getalenteerde piloot die besloot alleen te vliegen... Zijn vergelijking is eenvoudig: minder gewicht (één motor, één piloot) zou de brandstofbesparing verhogen en een langer vliegbereik mogelijk maken, maar met zoveel risico... Lindberghs aanspraak op roem deed iets wat velen hadden geprobeerd en hadden laten mislukken... Ook al heeft Wilder het op een kalme, ongehaaste manier op het scherm gebracht, toch komt het over als een biografie van intense zelfbeheersing en macht... Maar het is James Stewarts vertolking (gecontroleerd tot in het kleinste detail) die de hoofdfiguur in de film leven en een sterk, heroïsch karakter geeft...<br /><br />Daaruit ontstaat het besef van een slimme, vastberaden maar waarlijk nederige man die een taak vol overtuiging aanpakt, er zoveel mogelijk plannen voor maakt, zijn beslissingen met moedige beslistheid neemt en dan met maar één gedachte in zijn hoofd wacht tot hij in Parijs is... In zijn pogingen om het gewicht van het vliegtuig te verminderen, liet hij elk voorwerp achter dat hij als te zwaar of onnodig beschouwde... De recordvlucht bleek niet alleen een gevecht met de elementen en een beproeving van de navigatie, maar ook een lange strijd tegen de vermoeidheid... Een druk schema en een actieve geest hielden Lindbergh de hele vorige nacht wakker... Toch slaagde hij erin voldoende bij bewustzijn te blijven om te voorkomen dat de eendekker neerstortte en landde op het vliegveld Le Bourget bij Parijs, 33 uur en 30 minuten nadat hij uit New York was vertrokken...<br /><br />Stewart schetst een kundig portret van een dappere piloot die de legendarische status bereikt, waarbij hij de nadruk legt op het voornemen en de overheersende vastberadenheid om non-stop 5.810 kilometer (3.610 mijl) over de Atlantische Oceaan te vliegen...<br /><br />Gefotografeerd in CinemaScope en WarnerColor en gesteund door Franz Waxman. De film, met zijn prachtige muziek, vat in feite de pioniersgeest van dat tijdperk en de ultieme prestatie van de held samen, sinds hij die dag opstijgt van het natte veld van Roosevelt en aan het eind van de startbaan de telefoondraden losmaakt...
"The Spirit of St. Louis" is Billy Wilder's film tribute to one of the best figures in aeronautical history, remembered for the first nonstop solo flight across the Atlantic Ocean in May 1927 with James Stewart (a little too old for the part) playing Charles Lindbergh...<br /><br />As a tribute it is eloquent enough and, although a few nice liberties may have been taken with historical fact, the motion picture describing the detailed odyssey before and after the Paris flight on May 20-21 in the monoplane "Spirit of St. Louis."<br /><br />Although the lengthy internal monologue employed during the journey may be disappointing to an audience, the truth is that it helps keep the picture focused tightly on its essential point... Stewart dignified the portrait of one of the greatest adventurers in the air the world has ever know, departing, in a highly modified single engine monoplane, from Long Island, New York to Paris, France...<br /><br />No action is depicted in the trip, only some flashbacks to break up the monotony of the long flight... But there is superb determination of the ordeal of a brave and talented pilot decided to fly alone... His equation is simple: less weight (one engine, one pilot) would increase fuel efficiency and allow for a longer flying range, but with so much risk... Lindbergh's claim to fame was doing something that many had tried and failed...<br /><br />Even though Wilder has bravely put it upon the screen in a calm, unhurried fashion, it comes out as biography of intense restraint and power... But it is James Stewart's performance (controlled to the last detail) that gives life and strong, heroic stature to the principal figure in the film...<br /><br />From it there, emerges an awareness of a clever, firm but truly humble man who tackles a task with resolution, plans as much about it as he can, makes his decisions with courageous finality and then awaits with only one thought in mind, to get to Paris... In his efforts to cut off the plane's weight, any item considered too heavy or unnecessary was left behind...<br /><br />The record-setting flight proved not only to be a fight with the elements and a test of navigation, but also a long battle against fatigue... A busy schedule and an active mind kept Lindbergh up all of the previous night... Still, he managed to stay conscious enough to keep the monoplane from crashing and landed at Le Bourget Aerodrome, near Paris, 33 hours and 30 minutes after leaving New York...<br /><br />Stewart gives an able portrait of a brave pilot who attains legendary status, emphasizing the intention and dominant resolution to fly nonstop 5,810 kilometers (3,610 miles) across the Atlantic...<br /><br />Photographed in CinemaScope and WarnerColor and backed by Franz Waxman's beautiful music, the film effectively captures the pioneering spirit of the era and the hero's ultimate achievement since he takes off, that day, from Roosevelt wet field, and clears telephone wires at the end of the runway...