O, man, wat had ik een hekel aan die film. Toegegeven, de locaties waren geweldig, maar dat is zo'n beetje het enige positieve dat ik erover kan zeggen. Oké, ik zal meteen aan het begin zeggen dat ik heel erg kritisch ben over de manier waarop wapens, vooral vuurwapens, in films worden geportretteerd en behandeld. Als oorlogsfilm was dat prima, maar de prullerige manier waarop de wapens in de film werden gehanteerd, zou een echt SEAL-team nooit hebben getolereerd. Het acteerwerk was houteriger dan mijn eerste zeilboot, de uitrusting (of het gebrek daaraan) was lachwekkend en de dialoog was, laten we zeggen, helemaal niet interessant. Nou ja, met uitzondering van de journalist, die in feite een vooruitziende blik had. Deze film was te vergelijken met 'Palmetto' met Woody Harrelson, waarin elke scène zo slecht was dat je hem gewoon niet kon uitzetten, omdat je moest zien of ze in de volgende scène nog slechter konden worden. Dat gebeurde zeker, net als in Palmetto. De scène in het water, waarin ze na het neerschieten van de eerste vijand de verdomde boot opblazen, waardoor ze het risico lopen te verdrinken, maakte me zo aan het lachen dat ik een fractie van een seconde dacht dat het bijna de moeite waard was om de hele film uit te zitten. Toen besloot Charlie Sheen de overlevende vijand naar de diepten van de oceaan te slepen (zoals het werd gefilmd, met die vele camerabewegingen, leek het alsof ze zo'n twintig meter naar beneden gingen). Mooie continuïteit...) voordat ik zijn keel doorsneed was zo verdomd stom dat ik met stomheid geslagen was. Maar ja, dat was die hele verdomde film ook. Ik hou van actiefilms, maar niet van deze. N.B.: De versie die ik heb gezien was een tv-versie, pan & scan. Ik kan me niet voorstellen dat dat enig verschil maakte, behalve dan dat het de hele zaak godzijdank een stuk korter had gemaakt!
Oh, man, I hated this movie. Granted, the site locations were great, but that's about the ONLY positive thing I can say about it. Now, I'm going to state right at the beginning that I am VERY critical of the way weapons, especially firearms, are both portrayed, and handled, in movies. Being a war flick, portrayal was fine, but the shoddy weapons handling in the movie would have NEVER been tolerated by a real SEAL Team. The acting was more wooden than my first sailboat, the equipment carried (or lack of it) was laughable, and the dialogue was, shall we say, lacking in ANYTHING interesting. Well, with the exception of the journalist, which was actually prescient. Watching this movie was comparable to watching "Palmetto" with Woody Harrelson, where each scene was so bad you just couldn't turn it off, because you had to see if they could get worse with the next scene. Like Palmetto, they certainly did. The scene in the water, where, after shooting the first of the enemy, they BLOW THE DAMN BOAT UP, thereby having to face possible drowning, made me laugh so hard, that for a millisecond, I almost thought it was worth waiting through the movie for. Then Charlie Sheen decided to drag the surviving enemy down to the depths of the ocean (the way it was filmed, with the many camera cuts, it looked like they went down about 80 feet. Nice continuity there....) before slashing his throat was so damn stupid, I was stunned. Then again, so was the whole damn movie. I enjoy action movies, but not this one. NOTE: The version I watched was a TV version, pan & scan. I can't imagine that made a difference, except for making the whole thing blessedly shorter!