Cooley High is zo'n geweldige film dat hij zelfs met de soundtrack, het stadslandschap, de kleding en het slang... nog steeds niet gedateerd aanvoelt. De soundtrack is trouwens op zichzelf al een tijdloze klassieker.<br />In plaats daarvan zuigt hij je er helemaal in op. Dat is een essentieel onderdeel van een goede film. Van het begin tot het eind slaat hij geen maat over en ik krijg er nooit genoeg van om ernaar te kijken.<br />Het einde is uniek in die zin dat het een van de droevigste en tegelijkertijd een van de opbeurendste van alle films is. Er zijn er sindsdien misschien nog een paar geweest (terwijl ik aan _Backdraft_ denk), maar Cooley was de eerste en veel emotionelere.
Cooley High is such a great film that even with the period's sound track, urban landscape, wardrobe and slang...it still doesn't feel dated. The sound track by the way is a timeless classic in itself.<br /><br />Instead it absorbs you right into it. That is a staple of a good movie. From start to finish it doesn't miss a beat and I never grow tired of watching it.<br /><br />It's ending is unique in the respect that it's one of the saddest and at the same time uplifting of all movie endings. There may have been a few since (Backdraft comes to mind) but Cooley was the first and much more emotional.