De doorgewinterde Britse televisieregisseur Alan Gibson omschrijft 'Dracula A.D. 1972' als een van de minst smakelijke passages in de Hammer Studios-serie over de onsterfelijke bloedzuiger van Bram Stoker. In feite was dit de eerste keer sinds Terence Fishers gedenkwaardige 'Horror of Dracula' (1958) dat Christopher Lee en Peter Cushing elkaar als doodsvijanden bevochten. Een paar jaar later zouden ze dezelfde rol opnieuw spelen in de laatste Hammer Dracula: 'The Satanic Rites of Dracula'. Bovendien was het de op een na laatste Dracula voor Hammer waarin Lee de beruchte fangster speelde. Voor de goede orde: 'Dracula A.D. 1972' was de zevende Hammer Dracula.<br />De opwindende proloog uit 1872 bereidt je voor op iets heel anders dan wat de rest van deze teleurstellende horrorfilm oplevert. De eeuwige rivalen graaf Dracula en zijn nemesis professor Lawrence Van Helsing vliegen elkaar letterlijk naar de keel boven op een op hol geslagen rijtuig in Hyde Park in Londen voor een heftige openingsscène die al het andere betrekkelijk anticlimax doet lijken. Het rijtuig stort neer en Dracula komt te voorschijn met de helft van een houten wiel in zijn armen geklemd, waarvan de verbrijzelde spaken in zijn borst zijn gedrongen. Natuurlijk moet Christopher Lee dit gebroken wiel tegen zijn lichaam houden, maar het beeld is op zijn eigen manier treffend genoeg om door de beugel te kunnen. De graaf sterft, evenals zijn tegenstander Van Helsing. Maar een van Dracula's discipelen grist de ring van de graaf weg en schept wat van de as van de vampier in een flesje om veilig te bewaren.<br />Don Houghton' In het scenario van Alucard gaat de actie honderd jaar vooruit naar de val van Londen in 1972. We ontmoeten een slijmerige jongeman, Johnny Alucard (Christopher Neame van 'No Blade of Grass'), die het heerlijk vindt om de boel op stelten te zetten met een groep hippies die feestjes overslaan en de Britse politie op stang jagen met hun capriolen. Alucard is toevallig een afstammeling van een van Dracula's dienaren. Nu heeft Alucard de ring van de graaf en een flesje met zijn uitgedroogde bloed. Alucard kiest de aanblik van een ontwijde kerk om een zwarte mis te houden. Hij nodigt zijn trendy vrienden uit, onder wie Laura (supersexy Carolina Munro van 'The Spy Who Loved Me') ), Gayner (Marsha Hunt) en Jessica Van Helsing (Stephanie Beacham) om deze zwarte mis bij te wonen, omdat die hun iets anders te bieden heeft. Het is geen verrassing dat ze de graaf weer tot leven wekken, en de kwaadaardige bloedzuiger zijn oog op Jessica laat vallen. Intussen, nadat Laura's lichaam is gevonden, zonder bloed, vraagt inspecteur Murray van Scotland Yard (Michael Coles van 'Doctor Who and the Dalkes') de hulp van Van Helsings moderne telg Lorrimar (Peter Cushing). Dracula wil wraak nemen op Van Helsing door de kleindochter van de laatste tot zijn bruid te nemen. Lorrimar spoort Alucard op; ze vechten in zijn appartement in Chelsea, en de jonge vampier verdrinkt in een badkuip met water. Vergeet niet dat stromend water voor vampiers net zo dodelijk is als zonlicht en een kruisbeeld. Van Helsing vindt Dracula in de verlaten kerk met zijn dochter die op de graaf wacht. Van Helsing en Dracula raken met elkaar verstrikt. Van Helsing gooit wijwater in Dracula's gezicht. De vampier valt in een open graf met een staak die op hem ligt te wachten en hij ontbinden opnieuw.<br />Het voornaamste probleem met 'Dracula A.D. 1972' is dat we niet genoeg krijgen van Lee als de graaf, hoewel we aanzienlijk meer krijgen van Cushing als Van Helsing. Bovendien houdt scenarist Don Houghton Dracula opgesloten in de bouwvallige kerk en laat hij de vampier nooit de stad in gaan. Ondanks het lage budget had 'Dracula A.D. 1972' veel beter kunnen zijn. De scène waarin de huidige Van Helsing _Alucard_ moet opschrijven en het achterstevoren moet spellen om Dracula te krijgen lijkt bijna lachwekkend. Je zou denken dat hij van deze achterstevoren spellingstruc op de hoogte was. Tenzij je bang bent voor horrorfilms zal deze je doen gapen. Af en toe presenteert Gibson ons een schitterende close-up van Dracula met zijn ontblote slagtanden en bloeddoorlopen ogen, maar angstaanjagender dan dit wordt het niet, en dat zegt niet veel.
Veteran British television director Alan Gibson's "Dracula A.D. 1972" qualifies as one of the least appetizing entries in the Hammer Studios series about Bram Stoker's immortal bloodsucker. Actually, this represented the first time since Terence Fisher's memorable "Horror of Dracula" (1958) that Christopher Lee and Peter Cushing fought each other as mortal enemies. They would reprise the same roles a few years later in the final Hammer Dracula: "The Satanic Rites of Dracula." Further, it was the second-to-last Dracula for Hammer in which Lee performed as the infamous fangster. For the record, "Dracula A.D. 1972" was the seventh Hammer Dracula.<br /><br />The exciting prologue from 1872 prepares you for something vastly different than what the rest of this disappointing horror flick yields. Eternal rivals Count Dracula and his nemesis Professor Lawrence Van Helsing are literally at each other's throats atop a runaway carriage in London's Hyde Park for a vigorous opening scene that makes everything else look comparatively anticlimactic. The carriage crashes, and Dracula emerges hugging half of a wooden wheel with its shattered spokes embedded in his chest. Of course, Christopher Lee has to grip this broken wheel against his body, but the imagery is striking enough in its own way to pass muster. The Count expires and so does his opponent Van Helsing. However, one of Dracula's disciples snatches the Count's ring and scoops some of the vampire's ashes into a vial for safe-keeping.<br /><br />Don Houghton's screenplay hurtles the action ahead a hundred years to swinging London in 1972. We meet a smarmy young man, Johnny Alucard (Christopher Neame of "No Blade of Grass"), who loves to raise hell with a group of hippies that crash parties and drive the British police with their antics. Alucard happens to be the descendant of one of Dracula's servants. Now, Alucard has the Count's ring and a vial of his dehydrated blood. Alucard chooses the sight of a desecrated church to arrange a black mass. He invites his trendy friends, among them Laura (super sexy Carolina Munro of "The Spy Who Loved Me"), Gayner (Marsha Hunt), and Jessica Van Helsing (Stephanie Beacham) to attend this black mass because it offers them something different. Not surprisingly, they resurrect the Count, and the evil bloodsucker sets his eyes on Jessica. Meanwhile, after Laura's body is discovered drained of blood, Scotland Yard Inspector Murray (Michael Coles of "Doctor Who and the Dalkes") solicits help from Van Helsing's modern day offspring Lorrimar (Peter Cushing). Dracula wants to exact revenge on Van Helsing by taking the latter's granddaughter as his bride. Lorrimar tracks down Alucard; they fight in his Chelsea apartment, and the young vampire drowns in a tub of water. Remember, running water is just as lethal to vampires as sunlight and crucifix. Van Helsing finds Dracula in the deserted church with his daughter awaiting the Count. Van Helsing and Dracula tangle. Van Helsing flings Holy Water into Dracula's face. The vampire falls into an open gravesite with a stake awaiting him and he decomposes again.<br /><br />The chief problem with "Dracula A.D. 1972" is that we don't get enough of Lee as the Count, though we do get considerably more of Cushing as Van Helsing. Furthermore, scenarist Don Houghton keeps Dracula confined to the ramshackle church and never allows the vampire to venture out into the city. Despite its low budget, "Dracula A.D. 1972" could have been a lot better. The scene where the contemporary Van Helsing has to jot down Alucard and spell it backwards to get Dracula seems almost laughable. You'd think that he'd know about this backwards spelling trick. Unless you are afraid of horror movies, this one will make you yawn. Occasionally, Gibson presents us with a superb close-up of Dracula with his bared fangs and blood-shot eyes, but this is about as scary as this chiller gets, and that isn't saying much.