Om te beginnen moet ik zeggen dat ik deze film geweldig vind.<br />Het was de eerste film die ik van regisseur Micheal Haneke zag en ik was onder de indruk van hoe goed de regie was!<br />Haneke weet beslist hoe hij acteurs moet regisseren. Wat ik ook indruisend vond, is Hanekes scenario. In het begin zie je een vrouw die heel rechtschapen is en een goede pianolerares lijkt te zijn, die door iedereen in haar omgeving wordt bemind en gerespecteerd. Dan besef je dat ze een moeder heeft die een controlfreak is en te veel in haar leven aanwezig is. Nu weet je dat ze gestoord is, dat ze emotionele problemen heeft, maar je weet niet precies wat voor problemen. En dan val je in haar duistere kant, maar haar duistere kant komt pas aan het licht als een student verliefd op haar wordt. Ze heeft zichzelf niet meer in de hand.<br />De rollen zijn erg ingewikkeld en moeilijk te spelen, maar Isabelle Huppert is geweldig in haar rol en ze verdient de erkenning die ze op het Festival van Cannes heeft gekregen. Benoit Maginel is ook erg goed, maar de rol van Huppert wordt een beetje overschaduwd.<br />Eén ding dat ik vreemd vond in het scenario is dat de rol van Magimel niet erg geloofwaardig is. Hij is te getalenteerd! Het komt zelden voor dat iemand een pianovirtuoos is, maar het grootste deel van zijn tijd doorbrengt met ijshockeyen en studeren. Hij denkt dat het een zwak punt is, maar niet meer dan een klein foutje.<br />Ik heb de film maar één keer gezien, dus ik kan niet echt kritisch zijn, want ik heb de film niet geanalyseerd. Ik vind het goed wat ik heb gezien, dus ik geef de film een 8,5/10.<br />O ja... aan het eind liet Haneke zien dat hij zijn publiek echt wilde choqueren. Een motivatie die volgens hem niet nodig is om films te maken, maar Haneke doet het met stijl en precisie, daarom is zijn film beter dan Baise-Moi bijvoorbeeld.<br /><br />Vince.
First of all, I must say that I love this film.<br /><br />It was the first film that I saw from director Micheal Haneke and I was impressed that how good the direction was good !<br /><br />Haneke surely knows how to direct actors. What I found intresting is also Haneke's scenario. At first, you saw a woman who is very straight and seems to be a good piano teacher and very well loved and respected from everybody in her entourage. Then you realise that she has a mother who is a controle freak and is too much present in her life. Now you know that she is deranged, that she has emotional problems, but you don't know exactly what. And then you fall into her dark side, but her dark side is only reveal when a student sendenly fall in love with her. She can't controled herself anymore.<br /><br />The roles are very complexed and difficult to play, but Isabelle Huppert is marvellous in her role and she deserves the recognition she had at Cannes Festival. Benoit Maginel is very solid too, but a little bit eclipse by Huppert's performance.<br /><br />There is one thing that I found strange in the scenario is how the character played by Magimel is not very credible. He is too talented! It is rare that a person is a piano virtuoso, but pass the most of the his time to play hockey and study... It think that it is a weak point, but only a minor flaw.<br /><br />I just saw the movie once, so I can't do a very complete critic, because I didn't analysed the movie. I like what I saw ! so I give the film a 8.5/10<br /><br />Oh yeah... as for the end, Haneke showed that he really wanted to shock his audience. A motivation that don't think is necessary to make movies, but Haneke does it with style and precision, that is why his film is better than Baise-Moi for example.<br /><br />Vince