Een van de vele loftuitingen voor deze film was afkomstig van een individu wiens commentaar vroeg of hij/zij de enige was (die er niet zo van onder de indruk was) <0xE2><0x80><0x93> d.w.z. of hij/zij de enige was die deze film 3 sterren gaf. Maar het commentaar gaf verder aan dat iedereen het verhaal wel aardig vond, en dat hetzelfde gold voor de andere film. Nou, deze persoon is niet de 'enige', die deze film niet goed vond (behalve ik!), maar daar ga ik zelfs met hem/haar uit elkaar. Als je een pistool tegen mijn hoofd zette en me vroeg of ik wilde kiezen tussen mij neerschieten of deze film nog een keer bekijken, zou ik hem zeker nog een keer bekijken <0xE2><0x80><0x93> maar ik zou er waarschijnlijk 10 seconden over nadenken. Ik geef er echter de voorkeur aan in eenzame opsluiting te zitten, of naar droge verf op een muur te kijken. Bovendien zou ik dit verhaal nooit meer willen zien, nooit meer, nergens, en ook niet bij een andere presentatie. Soms voel je je net de komiek George Gobel met zijn 'paar bruine schoenen terwijl de rest van de wereld een smoking is', en dit is zo'n gelegenheid. Ik vond Angela Lansbury leuk in een van mijn favoriete films, 'Long Hot Summer', en hoewel ik geen grote fan van de show was, vond ik 'Murder, She Wrote' leuk. Het was als een eindeloos vervolg op Audrey Hepburns even 'over-de-top' hinnikende Cockney-imitatie van Rex Harrison <0xE2><0x80><0x93> in de eerste delen van 'My Fair Lady'. Maar dat was een bijkomstigheid van de plot, gepresenteerd als licht, komisch effect en (gelukkig) kort. Gelukkig was dit alles allesbehalve kort, en het leek mij dat het zo'n 10 uur had geduurd (Einsteins lekenverklaring van de'relativiteit' in zijn werk). Als ik niet bij vrienden was geweest, zou mijn bezichtiging kort zijn geweest. Maar ik lachte om het 'Seinfeld'. De aflevering waarin Elaine iedereen tegen zich in het harnas jaagt omdat ze hun vertelt dat ze een hekel had aan 'The English Patient'. Mijn vrienden bekeken me min of meer op dezelfde manier als ik hen tijdens het wassen in extase onderbrak met deze film.
Among the many accolades here for this production, there was one individual whose comments asked if he/she were the only one (who wasn't that enthralled by it) - i.e. giving this film 3 stars. However, the comment went on to indicate an overall liking of the story, and other production of same. Well, this person isn't the "only one," who didn't like this production (include me!) but there I part company even with him/her. If you put a gun to my head and asked me to make a choice between your shooting me or watching this flick again, I'd watch it, certainly - but I'd probably spend 10 seconds thinking about it. I'd much prefer being locked into solitary confinement, or having to watch paint dry on a wall, though. Further, I wouldn't want to see this story again, anytime, anywhere, or in any alternative presentation. Sometimes you feel like comedian George Gobel's "pair of brown shoes when the rest of the world is a tuxedo," and this is one of those for me. I liked Angela Lansbury in a favorite movie of mine, "Long Hot Summer," and while not a huge fan of the show, enjoyed "Murder, She Wrote." But HERE -- I not only didn't care for the story or other aspects, but I found Angela's squealing, squawking, singing, and everything else about her over-the-top performance, perhaps the MOST ANNOYING presence in any movie (or presentation in any other media) I've ever experienced. It was like an unending continuation of Audrey Hepburn's equally "over-the top" Cockney chortling at Rex Harrison - in the earlier portions of "My Fair Lady." But that was incident to the plot, presented for light, comedic effect, and (mercifully) brief. Unmercifully, this was anything but brief, and to me seemed as if it had gone-on for about 10 hours (Einstein's layman's explanation of "relativity" at work.) If I hadn't been with friends, with the necessity to remain, MY viewing would have been brief. I laughed, though, at the "Seinfeld" episode where Elaine pisses everyone off because she tells them how much she disliked "The English Patient." My friends somewhat regarded me the same way when I interrupted their waxing ecstatically over this movie. Give me some dragging fingernails loudly over a chalk board anytime instead.