Het verhaal van de waanzin speelt zich af in en rond een arm arbeidersstadje in de bergen van het Italiaanse platteland. Het landschap mag dan schilderachtig zijn, maar hier heerst de waanzin, verborgen achter het masker van een persoon die uiterlijk normaal lijkt. Deze persoon vermoordt kleine kinderen.<br />In stijl en toon lijkt deze film op Dario Argento's beroemde Italiaanse _giallo's_, die fascinerende griezelfilms over een moord, behalve dat Argento's films er veel beter uitzien. Toch zijn de beelden in Fulci's _Don't Torture A Duckling_ bekwaam, met een paar interessante composities en belichting. Bliksem en donder op een regenachtige avond versterken de spanning in één scène waarin een van de 'eenden' kwetsbaar alleen is.<br />In één scène is het bloed een beetje overdreven. Maar dit is geen slasherfilm. Het verhaal wordt ondersteund door een legitiem thema. En dat thema is dat krankzinnigheid vele onverwachte vormen kan aannemen, niet alleen de voor de hand liggende waandenkbeelden van mensen die voodoo of zwarte magie beoefenen.<br />Een heleboel valse aanwijzingen maken de oplossing van de puzzel moeilijk als de kijker niet van de agenda van de regisseur uitgaat. Stuur niet iemand weg die misschien geen verdachte lijkt te zijn. De draai aan het eind geeft goede misleiding. Maar in een scène halverwege kan een dialoog zijn toegevoegd om de relatie tussen twee personages te verduidelijken, waarvan er een de moordenaar is. De finale van de film speelt zich af op een prachtige bergtop met de wind fluitend op de achtergrond. We zien flashbacks naar aanwijzingen en krijgen inzicht in de geestesgesteldheid van de moordenaar.<br />De projectie op het grote scherm van de film bevalt me niet. Maar achtergrondmuziek is wel effectief, en die varieert van schokkend en eng in het begin tot rustige jazz en inheems Italiaanse liedjes. De acteurs zijn over het algemeen gemiddeld, al is het in een paar gevallen een beetje overdreven.<br />Hoewel niet zo visueel briljant als Argento's giallo's, is 'Don't Torture A Duckling' niettemin een goede film, een die een thematische verhaallijn bevat en genoeg van een whodunit-puzzel om de meeste kijkers die van thrillers en moordmysteries houden, te boeien.
Set in and near a poor working class town in the mountains of rural Italy, it's a story of madness. The landscape may be quite picturesque, but there's madness herein, concealed behind the mask of a person who seems outwardly normal. This person kills little children.<br /><br />In style and tone this film resembles Dario Argento's famous Italian giallos, those fascinating whodunit horror films, except that Argento's films are much better looking. Still, the visuals in Fulci's "Don't Torture A Duckling" are competent, with some interesting compositions and lighting. Lightning and thunder on a rainy night enhances suspense in one sequence wherein one of the "ducklings" is vulnerably alone.<br /><br />In one sequence the gore is a bit overdone. But this is no slasher film. A legitimate theme undergirds the story. And that theme is that madness can take many unexpected forms, not just the obvious delusions of people who practice voodoo or black magic.<br /><br />Plenty of red herrings render the puzzle solution difficult if the viewer doesn't assume an agenda on the part of the director. Don't dismiss someone who might not seem to be a suspect. The twist near the end provides good misdirection. However, in one scene midway through, a line of dialogue could have been added to clarify the relationship between two characters, one of whom is the murderer. The film's finale takes place on a beautiful mountaintop with the wind whistling in the background. We see flashbacks to clues and get insights into the killer's mindset.<br /><br />I don't care for the film's widescreen projection. But background music is effective, and ranges from jarringly creepy at the beginning to low-key jazz, to indigenous Italian songs. Acting is generally average, though in a couple of cases, it's a bit overdone.<br /><br />Though not as visually brilliant as Argento's giallos, "Don't Torture A Duckling" nevertheless is a fine film, one that contains a thematic storyline and enough of a whodunit puzzle to interest most viewers who like thrillers and murder mysteries.