De vier LA-agenten met gleufhoeden die rondrijden in een grote zwarte cabriolet zien er enigszins absurd uit, en nog belachelijker als blijkt dat Nick Nolte, de domste van het stel, de leiding heeft. De schrijver slaagt er nooit in een sfeer van kameraadschap te creëren onder de leden van het team, en de directeur slaagt er niet in de man-berg Nolte een vocabulaire te ontfutselen. Nolte's karakter steekt een sigaret op, wordt kwaad en slaat de ondervraagden tot moes. Zijn methoden brengen hem nergens, tot hij op een gegeven moment tijdens de actie van het ene naar het andere huis dwaalt met zijn mond open en zijn hersenen dicht. Hij slaat een FBI-team in elkaar en gooit twee legerofficieren tijdens de vlucht uit een vliegtuig, met slechts een vaag verslag van zijn woede op het hoofdbureau en zonder enige straf. Aan het eind van de film is hij nog net zo onnozel en gespierd als in het begin. Hoe hij het voor elkaar heeft gekregen dat een mooie hoer verliefd op hem werd, is een mysterie, net als de eeuwige toewijding en het tragische gevoel van verraad dat zijn werkloze vrouw uitdrukte. Twee interessante shots in de film: een van een atoomexplosie, de andere van een gigantische krater, zogenaamd veroorzaakt door een Bom. De krater is bijna net zo verwoest en opgezwollen als Noltes gezicht.
The four LA cops in fedoras driving around in a big black convertible look faintly absurd, and even more ridiculous when it turns out that Nick Nolte, the dumbest-looking of the lot, is in charge. The writer never manages to create a spirit of camaraderie among the squad members, and the director fails to wring articulacy out of the man-mountain Nolte. Foprget questioning anyone. Nolte's character lights a cigaret, gets mad, and beats interviewees to a pulp. His methods get him nowhere, until at one point in the action he is wandering from tossed residence to tossed residence with his mouth open and his brain shut. He smashes up an FBI squad, and throws two military officers out of a plane in flight, with only a vague report of anger at HQ and no punishment at all. At the end of the film he is as gormless and muscle-bound as he was at the outset. How he managed to get a beautiful whore to fall deeply in love with him is a mystery, as is the eternal devotion and tragic sense of betrayal expressed by his jobless wife. Two interesting shots in the picture: one, of an atomic explosion, the other of a gigantic crater, ostensibly caused by a Bomb. It's almost as wrecked and puffy as Nolte's face.