Michael Myers, de gestoorde, niet meer zo jonge psychopaat, die met elke verschijning sterker lijkt te worden, wordt door zijn druïdebroeders weer tot leven gewekt om nog meer dreiging over zijn familieleden af te roepen, en over iedereen die hem voor de voeten loopt. De gaten in de logica lijken genegeerd te worden ten gunste van een gezond aantal slachtoffers. Michael, die oorspronkelijk de voorkeur gaf aan wurging en keukenmessen, leert met een bijl om te gaan en alle middelen te gebruiken die nodig zijn om zijn slachtoffers om te brengen, en het resultaat is een afgrijselijke lappendeken, een film die in de schappen van de supermarkt bijna niet te pruimen is door een paar echt engste scènes. Je wilt je ogen dichtdoen tijdens deze film, maar je zult je hoofd schudden bij de neerwaartse beweging van John Carpenters klassieke creatie.
Michael Myers, the deranged, not-so-young-anymore psycho, who seems to get beefier with every appearance, is resurrected by his druid brothers to wreck more menace upon his family members, and any one else who gets in the way. Gaps in logic seem to be ignored in favor of a healthy body count. Michael, who originally preferred strangulations and kitchen knives, learns to swing an axe and use whatever means necessary to off his victims, and the result is an awful, patchwork, dollar store film virtually unhelped by a few genuinely creepy sequences. Donald Pleasance, who died shortly after production, seems to have been injected into this story simply so *somebody* could be billed as the star. You won't want to cover your eyes during this one, but you will shake your head at the downward slide of John Carpenter's classic creation.