Zoals met alle films van Haneke moet je zelf beslissen, laat je niet leiden door wat je leest, en als je geïnteresseerd bent in iemand die het medium film voor zijn eigen unieke doeleinden gebruikt, moet je het zelf zien. Isabelle Huppert is verbluffend in deze film, maar in combinatie met Haneke halen die twee nooit het onderste uit de kan. Haneke haalt ons naar binnen met de verlokking van de gouden jongen, Benoit Magimel, maar dit is net zo'n antiromance als Funny Games een antithriller was. Je zult jezelf moeten dwingen om er veel naar te kijken, en de catharsis ligt meer in de buurt van voortdurende angst dan van enige vorm van emotionele bevrijding, maar het is het proberen waard.' Haneke blijft een spiegel omhooghouden van hoe gedegenereerd de westerse beschaving is of is geworden. De mensen zullen er misschien hun neus voor ophalen, maar wat Solondz in _Geluk_ deed, gaat alleen maar een paar stappen verder. Hoewel het in de werkelijkheid is gebeurd, kan veel van wat Erika (Huppert) doet als een emotionele metafoor worden beschouwd. Ik raad het je niet aan, maar ik zou je er ook niet van afbrengen... het scheidt de mensen in elk geval, maar aangezien het voornamelijk over onderdrukking gaat, is dat geen verrassing.
As with all Haneke films, make your own decision--don't be swayed by what you read and if you are interested in someone using the medium of film for their own unique ends, see it yourself. Isabelle Huppert is stunning in this film--combined with Haneke, these two never pull their punches. Haneke reels us in with the lure of golden boy, Benoit Magimel, but this is an anti-romance as much as Funny Games was an anti-thriller. You'll have to force yourself to watch much of it and the catharsis is much more in the range of sustained anxiety than any kind of emotional release but it's incredibly nervy and thought provoking; Haneke continues to hold up a mirror to how desensitised Western civilization is or has become. People may turn their noses up at this but it's only taking what Solondz did in Happiness a few steps further. While grounded in reality, much of what Erika (Huppert) does can be viewed as emotional metaphor. I'm not recommending it but I wouldn't dissuade you either...it definitely divides people but given it's largely about repression--that's no surprise.