Als je deze film voor het eerst ziet met Mary of the Fourth Form, dan is het misschien mogelijk dat de nevel van nostalgie je barmhartige kant aanmoedigt. Zo niet, dan heeft hij geen schijn van kans. De heupbewegingen van die jonge dingen zijn complete onzin, mensen hebben misschien af en toe een woord gebruikt dat je hier hoort, maar geen enorme hoeveelheden in de ene zin na de andere. Het is niet zozeer dat Dracula in 1972 dateert als wel dat het aan stukken wordt geblazen, vanaf het moment dat iemand van onder de dertig zijn mond opendoet is het onmogelijk de film serieus te nemen en wat betreft het feit dat het een lach is, is het niet eens een glimlach. Het is een goed idee om Dracula in de moderne tijd te plaatsen, en het is een veel beter script dan Don Houghton kan schrijven. De Theems en Chelsea Male zijn geen partij voor marionetten, modelkastelen en doodsbange figuranten, maar je kunt je niet aan de indruk onttrekken dat het met een beter script heel anders zou zijn gegaan.
If you first saw this movie with Mary of the Fourth Form, then it's perhaps possible for the haze of nostalgia to encourage your charitable side. If not, it doesn't stand a chance. The young things' hipspeak is complete nonsense, people may have used the occasional word you'll hear here, but not huge batches of them in sentence after sentence. It doesn't so much date Dracula AD 1972 as blow it to pieces, from the moment anyone under thirty opens their mouth it's impossible to take the film seriously and as for it being a laugh, it's not even a smile. The idea of throwing Dracula into modern times is a good one and worthy of a far stronger script than Don Houghton can provide. The River Thames and Chelsea Male are no match for puppet bats, model castles and terrified extras, but you can't help but feel that with better writing it would have been so different.