'East Side Story' is een documentaire over muzikale komedies in het stalinistische Rusland en later in de Oost-Europese satellietkomedies, met veel fragmenten uit de films en commentaar van de overlevenden. Hoewel sommige stalinistische films er lachwekkend slecht uitzien (The Bright Road (?) is een opvallende uitzondering), zien de films uit de jaren zestig er eigenlijk best goed uit. Vooral 'My Wife Wants to Sing', 'The White Mouse' en 'Midnight Revue' zien er onderhoudend uit. De producenten hadden te maken met de censors, die de macht hadden om te beslissen wat politiek correct was, wat achteraf bezien tot enige verwarring leidde, wat wel grappig was, want de mensen die de censors tevreden probeerden te stellen, waren precies de mensen die het maken van de films vanaf het begin hadden gesteund! Aangezien muzikale komedies achter het IJzeren Gordijn vrij zeldzaam waren <0xE2><0x80><0x93> er werden er maar iets van veertig gemaakt in veertig jaar <0xE2><0x80><0x93> hadden ze een onevenredig effect op het publiek, dat sommige van die films tot grote hits maakte.<br />Het valt me op dat het geluid van de jaren zestig veel beter was. De regisseurs moesten zich vaak behelpen met verouderde apparatuur en strenge veiligheidsvoorschriften <0xE2><0x80><0x93> ze moesten filmen in takes van zeven minuten of minder <0xE2><0x80><0x93> en gevaarlijke officiele medewerkers.<br />Het valt me ook op dat 'West Side Story' een sterke invloed lijkt te hebben gehad op 'Hot Summer'. De latere films kunnen misschien niet tippen aan 'Singin' in the Rain', maar ze zien er in elk geval uit alsof ze 'Bye Bye Birdy' tot de grond toe hebben afgebrand.
"East Side Story" is a documentary of musical comedy in Stalinist Russia and later in the eastern European satellite comedies, with many clips from the films and commentary from the survivors. Although some of the Stalinist films look laughingly bad (The Bright Road (?) being a notable exception), the films from the sixties actually look pretty good. "My Wife Wants to Sing," "The White Mouse," and "Midnight Revue" look particularly entertaining. The producers had to contend with the censors, who had the power to decide what was politically correct, which led to some confusion, humorous in retrospect, since the people whom the censors were trying to appease were the very people who supported making the films to begin with! Since musical comedies were fairly rare behind the Iron Curtain--there were only something like forty made in forty years--they had a disproportionate effect upon their audiences, who made major hits of some of the films.<br /><br />I notice that the sound for the sixties films was much better. The directors often had to make do with antiquated equipment, and stringent power regulations--they had to film in seven minute takes or less--and dangerous officicrats.<br /><br />I also notice that "West Side Story" seems to have had a strong influence on "Hot Summer." The later films may not measure up to "Singin' in the Rain," but they certainly look like they beat the hell out of "Bye Bye Birdy"