Rebecca De Mornay kan een fascinerende mooie actrice zijn, maar als je niet iets aardigs tegen haar kunt zeggen...<br />De Mornay speelt een vrouw die als kind vreselijke trauma's heeft opgelopen door een vader die ze nauwelijks kan verdragen nu ze volwassen is en een <0xE2><0x80><0x93> natuurlijk briljante <0xE2><0x80><0x93> psychiater is geworden. Ze heeft een verhouding met Banderas, die we ervan verdenken (au! Wat origineel!) een seriemoordenaar te zijn. Soms herinnert ze zich de rol van Tippi Hedren in 'Marnie', de schoonmoeder van Banderas. Hier trekt de regisseur alle registers open om een thriller met een onverwacht einde te maken, maar dat einde is zo vergezocht dat het absoluut onmogelijk is het te geloven. De film bevat de verplichte 'gesprekken met een seriemoordenaar' in de traditie van'stilte voor de storm', moorden (mensen en katten), een gespleten persoonlijkheid en een open einde voor het geval de menigte om meer zou vragen. Dat gebeurde blijkbaar niet, en ze hadden gelijk.
Rebecca De Mornay can be a fascinating beautiful actress but as for the parts she's given to play,if you cannot say something nice...<br /><br />De Mornay portrays a woman who had terrible traumas as a child with a father she can hardly stand now that she's a grown up and has become a -of course brilliant- shrink.She has an affair with Banderas ,whom we suspect of being (ouch!how original!) a serial killer.Sometimes she recalls Banderas's mother-in-law Tippi Hedren's character in "Marnie" .But I wouldn't count on it:Hitchcock died twenty-four years ago ,and a lot of regents desperately try to replace him .Here the director pulls out all the stops to make a thriller with an unexpected end,but that ending is so far-fetched it is absolutely impossible to buy it.The movie includes the obligatory "conversations with a serial killer" in the "silence of the lamb" tradition,murders (human beings and cats),split personality,and open ending in case the crowds should call for more.Apparently they did not,and they were right.