Ik schrijf dit briefje niet alleen als schaker, maar ook als filmkijker. Ik heb op internet naar de Kasparov-Dieep Blue-games uit 1997 gekeken. Ik weet iets over de kwesties die ter sprake zijn gekomen. Er zullen andere schakers langskomen die willen weten of deze film de moeite waard is om te zien of te kopen, en ik praat voornamelijk met hen. Maar ik zal proberen degenen die niet 'in het schaken' zijn, niet te negeren.<br />Deze film gaat over de match uit 1997 tussen Garry Kasparov en de op maat gemaakte computer 'Dieep Blue'. Maar het eerste beeld dat je in de film ziet, is niet van Kasparov of van de computer, maar van 'THE TURK'. Dat is een 'automaton'. die aan het begin van de 18e en 19e eeuw in Europa werd gebouwd en die winnend schaken speelde tegen iedereen die maar wilde. Ik zet het woord 'automaat' in citaten omdat het, zoals iedereen nu weet, een vervalsing was. Er zat een man in.<br />Als je 'The TURK' niet leuk vindt, kun je de film niet uitstaan, want 'The TURK' heeft net zoveel speeltijd als Kasparov, misschien wel meer, zowel in de moderne film als in de oude film. De terugkeer van 'The TURK' onderstreept elke paar seconden Kasparovs bewering dat 'Deep Blue' menselijke hulp had <0xE2><0x80><0x93> dat het (tot op zekere hoogte) een valse computer was, dat ibm vals speelde, dat er 'een man in zat' De film gaat over een bedrijf dat achter de schermen werkt om het bedrijf te helpen winnen. Niet alleen Kasparov gelooft dat, maar de filmmakers lijken het ook te geloven. En dit is dus niet echt een film over schaakspellen of over het programmeren van schaakcomputers. Het is een propagandastuk over een groot bedrijf dat een hulpeloze grootmeester misbruikt. Het heeft veel weg van een 'negatieve campagneadvertentie', omdat het tjokvol zit met onheilspellende muziek, suggestief camerawerk, griezelige geluidseffecten en insinuaties ('We zijn er nooit achter gekomen wat er achter die afgesloten deur zat') en de altijd aanwezige 'TURK'.<br />De meeste mensen in de schaakwereld zijn er nu wel zo'n beetje van overtuigd dat IBM niet heeft gefraudeerd en dat Garry paranoïde was. Om te beginnen lijkt het erop dat je, om een mens te helpen Kasparov te verslaan, een mens nodig hebt die beter is dan 'Deep Blue' en beter dan Kasparov. Aangezien zo iemand niet bestond, is het hele idee vanaf het begin een beetje verdacht. Bovendien waren er tegen de tijd dat deze film werd gemaakt computerprogramma's die op je pc konden draaien en sterke grootmeesters konden verslaan. Tegenwoordig nemen we, veel meer dan in 1997, als vanzelfsprekend aan dat een computer dingen kan doen die je misschien niet verwacht. En we nemen het minder snel aan als een monumentale menselijke tragedie dat een computer een kerel met schaken verslaat. (En waar het uiteindelijk op neerkomt, is dat Kasparov zichzelf heeft verslagen met twee grote fouten, waaronder zijn ontslag nemen in de tweede ronde van het toernooi.)<br />Wat de schaakwedstrijden betreft, daar zie je eigenlijk maar heel weinig van. Er zijn een paar commentaren van meesters en commentatoren die kort vertellen hoe ze zijn verlopen, maar in feite krijg je bijna niets van de strategie of tactiek te zien. Als schaker zie ik dat natuurlijk als een grote tekortkoming, maar ik denk dat ook niet-schakers worden bedrogen. Stel je een honkbalfilm voor, bijvoorbeeld, waarin je bijna niets van de wedstrijd te zien krijgt <0xE2><0x80><0x93> alleen een commentator die je vertelt dat...' In de vierde wedstrijd hebben de White Sox de Astro's met zulke en dergelijke doelpunten verslagen.' Niemand zou zo'n film maken. Maar hier krijgen we bijvoorbeeld te horen dat Kasparov een grote blunder maakte in de openingsscène van de beslissende wedstrijd 6, maar we krijgen de positie op het scherm niet te zien, of te horen waarom het een blunder was, of wat hij in plaats daarvan had moeten doen, of wat dan ook. We zien alleen een paar seconden van Kasparov die zijn hoofd in zijn handen houdt, en dan meer geluidseffecten en camerawerk.<br />(Aangezien ik dit op dvd heb gezien, wil ik de schakers ook voor de dvd waarschuwen. Op het hoesje staat dat de extra's de games'met analyse' omvatten. Is dit een grootmeesteranalyse, die mensen als wij misschien interessant zullen vinden? NEE! Het is de analyse van de automatische computerstem door een of andere versie van Chessmaster, die je vertelt wanneer een stuk wordt aangevallen en een pion geïsoleerd raakt, en dat je dan in de 'Caro-Kann defensie, hoofdlijn' zit. Blabla.)<br />Dan kan er iemand langskomen die zegt: 'Nou, deze film is duidelijk bedoeld om de match voor de niet-speler te dramatiseren, en dus is het niet eerlijk om ongeduldig te zijn.' Maar in feite is het ook niet zo'n goede manier om contact te maken met de niet-speler <0xE2><0x80><0x93> er worden een paar punten overgeslagen die een echte beginneling echt zou willen uitleggen. Zo staat er bijvoorbeeld dat Kasparov een 'permanente controle' had kunnen krijgen. in het tweede spel, maar er wordt niet uitgelegd wat dat is (of laten zien hoe het er op het bord uitgezien zou hebben, wat interessant geweest zou zijn). Het flitst terug naar de Kasparov-Karpov-wedstrijden, maar verklaart niet waarom er twee waren of wie ze georganiseerd had. Ik had die informatie niet nodig, maar ik ken hem wel. Als je niet al schaakervaring hebt, zijn er plekken waar je in de war raakt, en dat is gewoon een gebrek in de film.<br />Uiteindelijk kan ik de film niet aanbevelen, die, net als 'The TURK' zelf, niet is wat hij pretendeert te zijn (een documentaire), maar eerder een illusie op het toneel.
I'm writing this note as a chess player as well as as a movie viewer. I watched the 1997 Kasparov-Deep Blue games on the Internet. I know something about the issues that were raised. Other chess players will come along and want to know whether this movie is worth seeing/buying, and I'm talking largely to them. However, I'll try not to ignore those who aren't "into chess".<br /><br />This movie is about the 1997 match between Garry Kasparov and the custom-built computer "Deep Blue". However, the first image you see in the movie is not of Kasparov, or of the computer, but of "THE TURK". This is an "automaton" which was built in Europe at the turn of the 18th-19th century and played winning chess against all comers. I put the word "automaton" in quotes because it was, as everyone now knows, a fake. There was a man inside it.<br /><br />If you don't like seeing "THE TURK", then you won't be able to stand the movie, because "THE TURK" has as much screen time as Kasparov, maybe more, both in modern footage and in b/w footage from some old movie. The reappearance of "THE TURK" every few seconds underscores Kasparov's charge that "Deep Blue" had human assistance - that it was (to some degree) a fake computer, that IBM cheated, that there was "a man inside it" working behind the scenes to help it win. Not only does Kasparov believe this, but the filmmakers seem to believe it too. And so this is not really much of a movie about chess games or about programming chess computers. It is a propaganda piece about a big corporation supposedly misusing a helpless grandmaster. Really it is a lot like a "negative campaign ad", as it is chock full of ominous music and evocative camera work and spooky sound effects and innuendos ("we never found out what was behind that locked door") and the ever-present "TURK".<br /><br />Now, most people in the chess community are pretty much convinced that IBM did not cheat and that this was Garry's paranoia at work. To start with, in order for a human to help "Deep Blue" beat Kasparov, it would seem that you would need a human who was better than "Deep Blue" AND better than Kasparov. Since there was no such person, the whole idea is a bit suspect from the start. Furthermore, by the time this movie was made, there were computer programs that could run on your PC that could beat strong grandmasters. Today, much more than in 1997, we take it for granted that a computer can do things you might not expect. And we are less likely to take it as a monumental human tragedy that a computer beat a guy in chess. (And in fact, the bottom line is that Kasparov beat himself with two bad mistakes, including resigning game 2 in a drawn position.) <br /><br />As for the chess games, you actually see very little of them. There are a few comments from masters and commentators that tell briefly how they went, but really you don't get to see hardly any of the strategy or tactics at all. Naturally as a chess player I take this as a major shortcoming, but I think that non-players are being cheated too. Imagine a baseball movie, for example, where you don't hardly get to see any of the game - just a commentator telling you that "in Game Four, the White Sox defeated the Astros with such and such a score." Nobody would make a movie like that. But here, for example, we are told that Kasparov made a bad blunder in the opening of the decisive game 6, but we aren't shown the position on the screen, or told why it was a blunder, or what he should have done instead, or anything. We just see a few seconds of Kasparov holding his head in his hands, and then more atmospheric sound effects and camera work.<br /><br />(Since I saw this on DVD, let me warn chess players about the DVD as well. The jacket promises you that the Extras include the games "with analysis". Is this grandmaster analysis, which people like us might find interesting? NO! It is the automated computer voice synthesizer analysis from some version of Chessmaster, that tells you when a piece is attacked and a pawn gets isolated and that you are in the "Caro-Kann Defense, Main Line". Blahhhh.) <br /><br />Someone might then come along and say, "Well, clearly this movie is meant to dramatize the match for the non-player, and so it's unfair to be impatient with it." But actually it doesn't do a very good job of reaching out to the non-player either - it skates over some points that a true novice would really want to have explained. For example it says that Kasparov could have gotten "perpetual check" in the second game, but it doesn't explain what that is (or show what it would have looked like on the board, which would have been interesting). It flashes back to the Kasparov-Karpov matches but doesn't explain why there were two of them or who organized them etc. I didn't need this information myself, but I'm familiar with it. If you don't already have chess experience, there are places where you are going to be confused, and this is just a defect in the film.<br /><br />Ultimately I can't recommend the movie, which, like "THE TURK" itself, is not what it purports to be (a documentary) but more of a stage illusion.