Mas Oyama was aan het eind van de twintigste eeuw de succesvolste karatemeester. Hij verwierp de 'training' van de karateclubs van die tijd, die zich op een intensieve, niet-vaste vorm van training concentreerden. Uiteindelijk bouwde hij zijn systeem uit tot een enorm zakenimperium met honderden scholen over de hele wereld, zonder zijn lessen te compromitteren. De tests op de Kyokushin-scholen zijn nog steeds een van de fysiek meest uitdagende tests die een karateschool nodig heeft. Een van de niet- lichamelijke problemen waar Oyama mee te maken kreeg, was een vooroordeel vanwege zijn Koreaanse afkomst en hij besteedde er veel tijd aan om te bewijzen dat hij trouw was aan Japan en Japanse karate. Deze filmserie maakte deel uit van die inspanning, hoewel iemand die de kans had om Oyama te ontmoeten (ik had die kans wel) nooit vraagtekens zou zetten bij zijn trouw aan Japan. In deze serie wordt Oyama's beroemdste leerling, Sonny Chiba, gevraagd om zijn meester te spelen.<br />Oyama komt van het platteland waar hij in zijn eentje heeft getraind. Hij daagt de gevestigde karatescholen die hij tegenkomt uit en maakt korte metten met hen. Walgend van de staat waarin het karate verkeert, keert Oyama terug naar zijn eenzame training. Uiteindelijk pikt hij een leerling op, wordt verliefd en loopt gangsters in de weg die verbonden zijn aan de gevestigde karatescholen. Te midden van dit alles vindt het legendarische stierengevecht met een dolle stier plaats. Hoeveel van de film waar is, is de vraag.<br />Dat Oyama een stier met zijn blote handen kon doden, is waar. Hij moest dit kunststukje talloze malen herhalen. Er zijn gefilmde voorbeelden van Oyama die dit daadwerkelijk deed, hoewel de stieren soms aan de ketting leken te liggen omdat Oyama op leeftijd begon te raken. Sonny Chiba speelt zijn meester met overtuiging en het karate is vrij goed. Chiba was misschien niet de beste karateleraar, maar in deze tijd stond hij zeker boven het gemiddelde.<br />De film is over het geheel genomen goed, veel beter dan de meeste vechtkunstfilms op de toneelafdeling. Ik heb me altijd afgevraagd waarom hij niet bekender is. Waarschijnlijk zijn het zeer realistische afbeeldingen van vechtsporten. Je ziet mensen die moe worden en pijn lijden, in tegenstelling tot 99 procent van de actiefilms waarin de held een grenzeloze fontein van energie is en elke klap een tegenstander onmiddellijk de dood injaagt. Chiba lijkt op een bepaald moment zo uitgeput dat het pijn doet om naar haar te kijken. Misschien willen de kijkers liever niet dat hun vermaak zo'n scherp beeld van de werkelijkheid weergeeft.<br />Geadviseerd speciaal voor vechtsporters.
Mas Oyama was the most successful karate master of the late 20th century. He rejected the "training" of the karate clubs of the time focusing on an intense no holds form of training. He eventually built his system into a huge business empire with hundreds of schools across the world, without compromising his teachings. The testing in the Kyokushin schools are still some of the most physically challenging tests any martial art school requires. One non- physical hardship Oyama faced was prejudice due to his Korean ancestry and he spent time proving that loyalties were to Japan and Japanese Karate. This movie series was part of that effort although anyone who had the chance to meet Oyama (I did) would never question his allegiance to Japan. In this series, Oyama's most famous student, Sonny Chiba, is called upon to portray his master.<br /><br />Oyama arrives from the countryside where he has been training alone. He challenges and makes short work of the established Karate schools he encounters. Disgusted by the state of karate, Oyama returns to his lone training. He eventually picks up a student, falls in love and gets in the way of gangsters who are allied with the established karate schools. In the middle of this is the legendary bullfight with a mad bull. How much of the film is true is questionable.<br /><br />That Oyama could kill a bull with his bare hands is true. He was called on to repeat this feat numerous times. There are filmed instances of Oyama actually doing this, although sometimes the bulls seemed to be tethered as Oyama was getting on in years. Sonny Chiba portrays his master with conviction and the karate is quite good. Chiba may not have been the best karate practitioner but, at this point in time, he was certainly above average. <br /><br />As a whole the movie is good, much better then most martial art films in the drama department. I always wondered why it's not more well known. Possibly it the very realistic depictions of martial arts. People are shown getting tired and hurt unlike 99% of action film where the hero is a limitless fountain of energy and each blow instantly dispatches an opponent to death. Chiba seems so exhausted at one point that it hurts to watch. Perhaps viewers rather not have their entertainment reflect reality so closely.<br /><br />Recommended especially for martial artists.