Ik keek naar deze film met een soort gevaarlijke fascinatie, als een egel die in het licht van de koplampen gevangenzit. Het lijdt geen twijfel dat het (ook al heb je ervan genoten) een slechte film is, maar de belangrijkste vraag is: waarom? Hij heeft een goede cast, hij is levendig, hij is erop voorbereid om recht op seks af te gaan, waarbij sommige personages er daadwerkelijk hier en daar wat van krijgen, wat ongebruikelijk is voor een Britse komedie. Hij heeft ook Johnny Vegas en Mackenzie Crook, artiesten van Marmite zijn het met elkaar eens, maar die hebben hun momenten in het verleden gehad.<br />Wat hij vooral mist is charme. De personages zijn onmogelijk idioot, ongelooflijk en vervreemdend, zodat de producers in plaats van een film over Men Behaving Badly Game On hebben gemaakt. Elke middelmatige schrijver die een film wilde maken over de seksuele houding van domme, seksistische Britse mannen zou een paar exemplaren van _Loaded, Zoo_ of zelfs _Viz_ te pakken hebben gekregen om Sid the Sexist te lezen, en het ding zou zichzelf hebben geschreven. In plaats daarvan probeerden de producenten duidelijk een of andere debiele, moeilijk te begrijpen figuur te verzinnen. Karakterkomedie <0xE2><0x80><0x93> in tegenstelling tot slapstick en dergelijke <0xE2><0x80><0x93> werkt alleen als het publiek de menselijke kant van de situatie kan herkennen. Maar als je deze film ziet, is het alsof je een irritante grap te horen krijgt waarvan je weet dat hij niet grappig zal eindigen, maar je kunt hem niet tegenhouden.<br />Helaas is de film ook slecht gemaakt. De plotstructuur is zwak, dat wel.' Er is weinig karakterschets of ontwikkeling, en veel van de scènes zijn niet grappig. Keer op keer komen dezelfde lamlendige reggae-fragmenten om de scènes te verdelen, zinloos en irritant. Er is een hoop nodeloze herhaling <0xE2><0x80><0x93> als je één grapje hebt gemaakt over parkeren voor een seksfeestje, hoef je het niet nog een keer te doen. Je vraagt je af wat de Britse Filmraad in het script heeft gezien.<br />Dit is een wereld waarin de meeste mannen rokkenjagers zijn en de meeste vrouwen er voortdurend voor in zijn. The Apartment en Alfie hebben min of meer hetzelfde wereldbeeld verheerlijkt, maar de producers van deze film accepteren het zonder kritiek. Zodoende hebben ze een soort inferieure update gekregen van Confessions of a Window Cleaner. Iemand uit Engeland moet dit soort dingen nog eens proberen, en het goed doen voor een goed volgend project voor Simon Pegg en Edgar Wright, denk ik...
I watched this film with a sort of dangerous fascination, like a hedgehog trapped in the headlights. There is no doubt that (even if you enjoyed it) it's a bad movie, but the important question is why? It has a good cast; it's lively; it's prepared to tackle sex head on, with some of the characters actually getting some of it here and there, which is unusual for a British comedy. It also has Johnny Vegas and Mackenzie Crook, Marmite performers agreed but they've have had their moments in the past.<br /><br />What it's principally lacking is charm. The characters are impossibly idiotic, unbelievable and alienating, so that instead of a film of Men Behaving Badly the producers have made Game On. Any mediocre writer wanting to make a film about the sexual attitudes of dozy, sexist British men would have got hold of a few copies of Loaded, Zoo or even Viz to read Sid the Sexist and the thing would have written itself. Instead, the producers clearly tried to make up some moronic, difficult to care about, characters. Character comedy - as opposed to slapstick etc - only works if the audience can recognise some human truth to the situation. But watching this film is like being told an annoying joke that you know is not going to end up funny but you can't stop it.<br /><br />Sadly, the film is also poorly made. The plot structure is weak, there's little character delineation or development, and many of the scenes aren't funny. Time after time the same lame reggae chips in to divide scenes, pointlessly and gratingly. There's a lot of needless repetition - when you've done one joke about parking outside a sex party you don't need to do it again. One wonders what the UK Film Council saw in the script.<br /><br />This is a world where most men are rakes, and most women are continually up for it. The Apartment and Alfie satirised much the same world view, but the producers of this film accept it without criticism. Thus they've ended up with a kind of inferior update of Confessions of a Window Cleaner. Somebody British needs to have another go at this kind of thing, and do it properly  a good next project for Simon Pegg and Edgar Wright I think...