Het is een van de paradoxen van Basil Rathbones oorlogs-anti-nazi Sherlock Holmes-films (Voice of Terror, SH in Washington en deze) dat de plot en de setting meestal verschrikkelijk zijn, maar dat hij er zo goed in is. Ondanks zijn bizarre, door de wind verwaaide kapsel, dat hem jonger moet doen lijken, raast hij door elke scène met zo veel scherpte en kracht dat het nauwelijks opvalt hoe flinterdun de plot is. Hier heeft hij ook een geweldige acteerprestatie geleverd met Lionel Atwill, die een prachtig afstotelijke professor Moriarty speelt - een dikke kakkerlak met een zwaar deksel en een paar leuke trekjes van sadisme en verdorvenheid (het was misschien geen acteren, jongens). Op het hoogtepunt heeft hij zich verkleed in een laboratoriumjas om Rathbones bloed 'druppel voor druppel' te laten afvloeien. De film zelf is een ouderwetse matinee voor kinderen, maar het voordeel is dat regisseur Roy William Neill aandacht heeft besteed aan decor en sfeer. Hij ziet er ook vrij goed uit in het UCLA-restauratieprogramma van de dvd <0xE2><0x80><0x93> denk maar niet dat je een andere editie gaat kopen, want het zijn allemaal verschoten, krakkemikkige prenten uit het openbare domein.
It's one of the paradoxes of Basil Rathbone's wartime anti-Nazi Sherlock Holmes films (Voice of Terror, SH in Washington, and this one) that while the plots and settings are mostly terrible, he is so good in them. Despite a bizarre wind-swept hairstyle meant to make him look younger, he blazes through every scene with so much bite and attack that you hardly register how flimsy the plots are. Here he also has great acting rapport with Lionel Atwill, who makes a wonderfully repulsive Professor Moriarty -- a heavy lidded cockroach with nice hints of sadism and depravity (it may not have been acting, kids). At the climax, changed into a lab coat in order to drain Rathbone's blood "drop by drop," he's as over-the-top sinister as Seinfeld's arch-nemesis Newman. The movie itself is ancient kiddie matinée fare, but it benefits from director Roy William Neill's attention to staging and atmosphere. It also looks fairly sharp in the DVD's UCLA restoration -- don't even think of buying any other edition, all of them faded, choppy public-domain prints.