O ja! Hollywood weet nog wel hoe het die goeie ouwe formule moet gebruiken, en als de bliksem inslaat, is dat een heerlijk gevoel. Zelden maakt Hollywood een meesterwerk, want de laatste tijd lijkt men zich meer zorgen te maken over haasten en op een overhaaste manier de meeste beloningen te krijgen, of over de kwestie van te veel koks in de keuken. Gewoonlijk zijn goede films het resultaat van een getalenteerde schrijver die zijn/haar bezit volledig in de hand heeft, zijn materiaal begrijpt en een goede schrijver is. Dan is er nog een klein, belangrijk onderdeel, vaak genegeerd door de marketinggenieën die het zo vaak aan creativiteit en visie ontbreekt: een goede acteur. Een goede acteur kan het verschil maken tussen een middelmatige, halfbakken poging en een volledig uitgewerkte film die misschien geen belangrijke en relevante film is, maar wel bijdraagt aan het genre en uiteindelijk een klassieker van zijn soort kan worden. We krijgen maar heel weinig romantische komedies te zien, en we zijn mensen die ernaar snakken. Begraven in de sexy humor van 'Sex in the City' ligt de romantische, maar stormachtige relatie van Big en Carrie, en mensen dromden samen voor 'Mamma Mia' omdat er enige romantiek in zat, vaardig gespeeld door Streep en Brossnam. Het had een malle musical kunnen zijn, maar het raakte ons omdat het zo intens en met zoveel overtuiging werd gespeeld. We hebben nog meer te bieden, met de verbazingwekkende talenten van een vrouw die geweldig werk doet in romantische films, mevrouw Diane Lane. Sinds haar tijd als kindacteur konden we waarderen hoe haar talent, in combinatie met haar waarderende ziel, ons in staat stelde in de harten van de hoofdpersonen van het verhaal te kijken. Een paar jaar geleden werkte ze samen met meneer Gere en gaf ze ons een gekweld, romantisch en sexy optreden als de echtgenote die niet zeker weet wat de gevolgen van haar daden zullen zijn in 'Ontrouw', een werk dat haar op zijn minst een Academy Award had moeten opleveren. Ze is terug, ze doet weer formidabel werk in dit romantische juweel, als een vrouw die haar romantische vooruitzichten heeft opgegeven, en plotseling beseft ze dat er misschien nog een kans komt om de hoek.<br />Mevrouw Lane maakt deze film intelligent en hartstochtelijk. Haar gezichtsuitdrukkingen communiceren boekdelen over de verschillende emoties die haar personage ondergaat. We kunnen frustraties, verlangens, wanhoop, woede, hoop, verlies lezen, en een scala dat veel te ver gaat voor veel van de verkoopbare types die Hollywood ons voortdurend door de strot duwt. Hier hebben we een volwassen actrice die de gave heeft om echte emoties over te brengen en die ons in staat stelt om op zo'n manier met het materiaal in contact te komen dat we geroerd zijn als we deel gaan uitmaken van de ervaring.<br />Mevrouw Lane is zo'n triomfantelijke vreugde om te zien hoe ze van de eerste scènes van de film tot het einde toe transformaties doormaakt. Haar ontdekkingen worden de onze als we met haar de kracht van hoop en liefde vieren. Ze is in staat om de ongeëvenaarde vreugde van iemand die verliefd is terug te brengen, ongeveer zoals een tiener dat doet, en toch laat ze je nooit aan haar personage denken als dwaas of onverantwoordelijk. Haar ogen zijn expressieve edelstenen die zelfs de cynischen in het publiek kunnen beroeren. Ze is een van de sterren die met één blik wonderen kunnen verrichten. In haar is de klassieke sfeer van die grootse films van gisteren weer terug. Haar werk herinnert aan het gepassioneerde en intelligente werk van Hepburn, Davis en Garson, vrouwen die alledaagse figuren speelden en die gedenkwaardig maakten omdat ze complete personages creëerden.<br />We bewonderen die uitmuntende actrices die legenden van het echte leven herscheppen en ervoor worden beloond. De helft van hun werk wordt gedaan door de mystiek van de figuren die ze nabootsen; maar voor zover iemand je dat kan laten denken, zijn het de rollen zoals die van Lane. De personages in deze film zijn een nog indrukwekkender prestatie, omdat ze vanuit het niets zijn gecreëerd, een persoonlijk stempel hebben gedrukt en in staat zijn tot grote hoogten te komen zonder hulp van toneelmateriaal, zoals toneelstukken, en de achtergrond van een beroemde legende wier leven op het witte doek wordt gesierd. Lanes personage is een vrouw wier ervaringen ieder van ons zouden kunnen zijn. Ze vertegenwoordigt onze dromen en emoties met veel kwaliteit, klasse en precies de juiste hoeveelheid sentiment. Het is een opmerkelijke prestatie, en we mogen dankbaar zijn dat we tegenwoordig nog steeds in staat zijn zo'n opmerkelijke prestatie te leveren. Er zijn een paar bijvoeglijke naamwoorden die ik zou kunnen gebruiken om haar werk te prijzen, maar ik kan alleen maar zeggen dat naar mijn bescheiden mening elk frame van haar werk in deze film getuigt van een van de grootste voorstellingen die ooit door een levende artiest op celluloid zijn vastgelegd. Dank u, mevrouw Lane.
Oh yes! Hollywood does remember how to use the good old formula, and when lightning hits, it's a rather wonderful feeling. Rarely Hollywood creates a masterpiece because lately, there seems to be more concern with hurrying up and getting the most rewards in a hurried manner, or there is the matter of too many cooks in the mix. Usually good screenplays are the result of a talented writer who is in full control of his/her property, understand his material and is a good writer. Then, there is a little important part, often neglected by the marketing geniuses that so often lack creativity and vision: a good actor.<br /><br />A good actor can make the difference between a mediocre, half-cooked try, and a fully realized film that might not be an important and relevant movie, but one that contributes to its genre and might eventually become a classic of its type. We get very few romantic comedies, and we are people who are starved for them. Buried in the sexy humor of "Sex in the City" is the romantic, yet stormy relationship of Big and Carrie, and people flocked to "Mamma Mia" because it had some romance, skillfully played by Streep and Brossnam. It could have a silly musical, but it did touch us because it was played with intensity and conviction. "Nights" offers us more of it, with the amazing talents of a woman who does magnificent work in romantic films, Ms. Diane Lane. Ever since her days as a child actor, we could appreciate how her talent, combined with her appreciative soul allowed us to see into the hearts of the story's protagonists. A few years back, she teamed up with Mr. Gere, giving us a tormented, romantic, and sexy performance as the wife who is not too sure of her actions' consequences in "Unfaithful", work that should have garnered her at least an Academy Award. She is back, doing more formidable work in this romantic gem as a woman who has given up on her romantic prospects, and suddenly she realizes there might be another chance around the corner.<br /><br />Ms. Lane makes this film pulsate with intelligence and passion. Her facial expressions communicate volumes about the different emotions her character undergoes. We can read frustrations, yearnings, desperation, anger, hope, loss, and a range that is way out reach for a lot of the marketable types that Hollywood constantly push down our throats. Here is a mature performer who has the gift to project real emotions and allows us to connect with the material in such a way that we are moved as we become part of the experience.<br /><br />Ms. Lane is such a triumphant joy to watch as she goes through transformations from the first scenes of the film until the very end. Her discoveries become ours as we celebrate with her the power of hope and love. She is able to bring back the unsurpassed joy of a person in love, much like a teenager does, and yet she never lets you think of her character as silly or irresponsible. Her eyes are expressive gems that can move even the cynical in the audience. She is one of the stars that can do wonders with just one look. In her the classic feel of those grand movies of yesterday are back. Her work recalls the passionate and intelligent work of Hepburn, Davis, Garson, women who played everyday types and made them memorable because they created complete characters.<br /><br />We admire those superb actresses who recreate real life legends and are rewarded for it. Half their work is done by the mystique of the figures they impersonate; however as much as anyone might make you think, it is the roles such as Lane's in this movie that are a more impressive achievement because they are created from scratch, given a personal imprint and are able achieve heights without any previous theatrical material support, such as plays, and the background of a famous legend whose life is paid tribute on the silver screen. Lane's character is one woman whose experiences could be any of us. She represents our dreams and emotions with much quality, class, and just the right amount of sentiment. It is quite a remarkable achievement, and we should be grateful that we are still able to find such a remarkable performance nowadays.<br /><br />There are a few adjectives I could use to pay tribute to her work, but I can only say that in my humble opinion every single frame of her work in this film is testament to one of the greatest performances ever put on celluloid by a living performer. Thank you, Ms. Lane.