Ik ben kortgeleden naar Sundance geweest, zoals ik in de afgelopen jaren vaak heb gedaan, en werd getrakteerd op de kleine genoegens van de geagiteerde kleine indies, de overdaad aan donkere komedies en de nu voorspelbare portretten van disfunctionele mensen. Maar toen zag ik 'Northfork' van Mark en Michael Poolse, en ik herinnerde me waarom ik <0xC3><0xBC>berhaupt zo verliefd was geworden op films. 'Northfork' zweeft met visionaire durf over het scherm en gaat terug naar het vroegste vroege werk van Terence Malick en de existentiële landschappen van Antonioni. Het is een onmogelijke film om gemakkelijk uit te leggen, en dat is een van zijn vele sterke punten. Laat ik volstaan met te zeggen dat het een volwassen sprookje is met vele zorgvuldig gelaagde betekenisniveaus. Het wekte mijn verbeeldingskracht en wierp een indrukwekkende schaduw over alle andere films die ik dit jaar heb gezien. Het is een werk van nauwgezet vakmanschap en een verfijning van het schrijven die je in de meeste Amerikaanse films niet tegenkomt. Ik ben van plan deze film nog een paar keer te bekijken als hij in mijn buurttheater wordt gedraaid. Want het is een betoverend stuk vol magie en mysterie, een meeslepend werk waarin je over de vlakten van Montana kunt zwerven op zoek naar engelen en de ware aard van hemel en aarde. De acteurs spelen dit schitterende stuk met opvallende overtuiging, vooral James Woods en Nick Nolte, die ons herinneren aan de moed en durf die ze in de loop van hun carrière hebben getoond. Het zal ons helpen een nieuwe golf van Amerikaanse cinema te vinden, waar voortreffelijke ambachts- en schrijverskwaliteiten meer norm dan uitzondering zijn. Zie het als het jouw kant op komt en neem je vrienden mee, want de vragen zullen talrijk zijn en de gedachten en gevoelens die door het zien van 'Northfork' worden opgewekt, zullen herinneringen wekken aan grote films die je ooit in je verleden hebt gezien en die nu hopelijk terugkeren met de komst van de Poolse broeders.
I recently attended Sundance as I have often done in years past and was treated to the small pleasures of the edgy little indies, the glut of dark comedies and the now predictable portraits of dysfunction. But then I saw Mark and Michael Polish's 'Northfork' and I remembered why I so fell in love with the movies in the first place. 'Northfork' sweeps across the screen with visionary daring and harkens back to the seminal early work of Terence Malick and the existential landscapes of Antonioni. It's an impossible film to easily explain which is one of its many strengths. Suffice it to say it's an adult fairy tale with many carefully layered levels of meaning. It reawakened my imagination and cast an imposing shadow over all the other films I saw this year. It is a work of meticulous craftsmanship and a sophistication of writing not seen in most American movies. I plan to revisit this film several times when it comes to my neighberhood theater. For it is a beguiling piece of magic and mystery, a haunting work where one can roam the plains of Montana in search of angels and the very nature of heaven and earth. The cast performs this luminiscent piece with striking conviction particularly James Woods and Nick Nolte who remind us of the nerve and daring displayed throughout the course of their careers. Maybe 'Northfork' will help us find a new wave of American cinema where excellence in craft and writing become more the norm than the exception. See it when it comes your way and take your friends for the questions will be many and the thoughts and feelings spurred by seeing 'Northfork' will awaken memories of great movie once seen in your past and now hopefully may be returning with the advent of the Polish Brothers.