Hij die met monsters vecht, moet oppassen dat hij geen monster wordt. En als je lang in een afgrond staart, kijkt de afgrond ook in jou.<br />Ja, dit komt uit _Aforisme 146_ van Nietzsche. En dat vind je aan het begin van deze film.<br />Als je de hele film bekijkt, zul je je afvragen of het de boodschap was die de Ram Gopal Varma-productie wilde overbrengen. Terwijl de scènes een voor een opdoemen, nogal gewelddadig en soms kotsend, wordt van de kijker verwacht dat hij het citaat van Nietzsche vergeet en er anders over denkt. Als je maar met weinig mensen te maken hebt, heb je toegewijde mensen nodig als Sadhu Agashe, die de bevoegdheid hebben om iedereen te doden, niet alleen maar om FIR-formulieren in te vullen (iets wat de politie niet waard is, zoals we te horen krijgen).<br />Toen de TADA werd ingetrokken en de regering nieuwe, nog draconischere wetten wilde aannemen, verrichtte 'Satya' van de RGV de vereiste hersenoperatie zonder bloedtransfusie voor de steeds groter wordende, denkende stedelijke bevolking, wier standpunten van belang zijn in een democratisch land als India. Binnen een jaar werd de MCOCA afgeschaft.<br />Toen specialist in het echte leven, Daya Nayak, 'een monster op weg om tegen hen te vechten' werd en door de MCOCA werd geschorst, werd 'Aab tak Chhappan' gemaakt om 'vals' uit te sluiten. De mensen zijn onder de indruk. Het is een benadering van 'je moet een monster zijn om je land te redden'.<br />En de mensen slikken het. Er worden geen vragen gesteld. Alleen loftuitingen en de hoop dat ze op het plaatselijke politiebureau een Sadhu Agashe krijgen die alle problemen oplost en dus alleen maar melk en boter laat vloeien. Bloed? Dat kun je negeren.<br />Elke keer dat Israël Palestina of Libanon aanvalt, horen we stemmen als 'India moet op dezelfde manier Pakistan aanvallen'. Deze film is gemaakt voor zulke psychopaten. Als je ze dit niet geeft, gaan ze waarschijnlijk dood van verveling en lsd en wat al niet.<br />Vandaar dit spel van de passie van de haat.
He who fights with monsters might take care lest he thereby become a monster. And if you gaze for long into an abyss, the abyss gazes also into you.<br /><br />Yes, this is from Nietzsche's Aphorism 146 from "Beyond Good and Evil". And that's what you find at the start of this movie.<br /><br />If you watch the whole movie, you will doubt if it was the message that the Ram Gopal Varma Production wanted to pass on. As the scenes crop up one by one, quite violent and at times puke-raking, the viewer is expected to forget the Nietzsche quote and think otherwise. That to deal with few people you need dedicated people like Sadhu Agashe who will have the licence to kill anyone, not just writing FIRs (something unworthy of the police to do, as we are made to believe).<br /><br />When TADA was repealed and the government wanted to pass newer and even more draconian laws, RGV's "Satya" did the required brain surgery without blood transfusion for the multiplex growing thinking urban crowd whose views matters in a democratic country like India. Within a year MCOCA was passed.<br /><br />When real life encounter specialist Daya Nayak 'became a monster on the path of fighting them' and was himself booked by MCOCA, "Aab tak Chhappan" was made to heed out "false" impression among the people about this. With it's "you have to be a monster to save your nation" approach.<br /><br />And people consumed it. No questions raised. Only praises and hopes that they get a Sadhu Agashe in their local police station who will solve all problems and hence let only milk and butter flow all over. Blood? You can ignore.<br /><br />Every time Israel attacks Palestine or Lebanon, we hear voices like "India must also similarly attack Pakistan". This movie is made for such psychopaths. If you don't give them this, they will probably die out of boredom and LSD and what not.<br /><br />Hence this game of the passion of hatred.