Toen ik die film op HBO zag, was ik een beetje onvoorspelbaar in het volgen van de plot, maar hij trekt mijn aandacht als ik Dustin Hoffman erin zie. Eerlijk gezegd ben ik niet zo dol op oude films, maar op de lange duur verandert dat mijn kijk erop. Toen ik deze opwindende film zag, zat ik weer op mijn stoel en merkte niet dat de tranen plotseling over mijn wangen rolden, en daarna slaakte ik een diepe zucht bij het besef van de impact van wat ik zojuist heb gezien. Kramer versus Kramer was inderdaad een van de beste klassieke dramafilms waar ik in lange tijd getuige van ben geweest, en zelfs ik kon me niet voorstellen hoe ik erdoor werd geraakt. Het verhaal was sterk emotioneel, maar is daar niet door verzadigd. De personages waren niet onrealistisch in hun rol; ze hebben eigenschappen waardoor de kijkers hen aardig vinden, ongeacht hun positie in de film, zoals de rol van Meryl Streep: ze was een moeder die eerlijk haar fouten in het verleden toegeeft, maar die er ook zeker van is dat ze haar emotionele motieven opzij kan zetten om in een eerlijke en eerlijke strijd te krijgen wat ze wil. Dustin Hoffman was veel te goed, ik kan me niet eens voorstellen hoe die vent zo'n moeilijke rol kon spelen en plotseling in een heel andere rol kon springen, die hij dan ook nog eens goed speelde. Ook al heb ik de films al heel vaak gezien, als ik achteroverleun en bij mij thuis de films die de moeite waard zijn doorneem om er een tijd voor te kopen, en een glimp opvang van Kramer vs. Kramer, zal dat mijn ervaring tot nog een waardevol moment maken.
Certainly when I saw this movie at HBO, I was bit erratic in following the plot, but it catches my attention when seeing Dustin Hoffman in it. Honestly I'm not enthralled watching old movies, but then in the long run it changes my point of view. Seeing this stirring film made me experience once again couching at my seat not noticing my tears suddenly roll down my cheek, and then after, let loose a heavy sigh in realizing the impact of what I've just witness. Kramer vs Kramer was indeed one of the best classical drama movies I've witnessed for a long time that even I, myself couldn't imagine how it touched me. The story was strongly emotional, but is not saturated with such. The characters weren't unrealistic for their roles; they possess qualities that make viewers like them whatever position they have in the film, like the role of Meryl Streep, she was a mother who honestly concede her mistakes at the past but then she's confident to stand up her emotional motives to get what she desires in a fair and square battle. Dustin Hoffman was way too outstanding, I can't even fathom how this guy could play seriously difficult roles and suddenly jump into another role which is completely different, then performed it well. Even though I have already seen the movies a lot of times, when I seat back and lounge at my home scanning worth movies to peer and buy a time for it, catching a glimpse for Kramer vs Kramer will make my experience another worthwhile moment.