'Priscilla, Koningin van de Woestijn' wordt altijd afgeschilderd als een meesterwerk van de Australische cinema. Ik vond het nogal teleurstellend. De hoofdrolspelers zijn geweldig <0xE2><0x80><0x93> Terence Stamp wordt prachtig oud, Guy Pearce zou meer komedie moeten doen in plaats van de sombere rollen die hij kiest, en ik ben een fan van Hugo Weaving sinds ik hem eeuwen geleden Oberon zag spelen. De cinematografie is geweldig, maar als je ooit in de Australische rimboe bent geweest, weet je dat de lucht zo helder is en het licht zo fel dat ze het hadden kunnen filmen met het equivalent van een Box Brownie, en dan nog zou het er spectaculair hebben uitgezien.<br />Dus wat is mijn probleem? Nou, drie dingen. Ten eerste komt er in de hele film geen enkel sympathiek vrouwelijk personage voor. Een vrouw die haar brood moet verdienen met het schieten van pingpongballetjes uit haar geslachtsdelen in een wegrestaurant verdient ons medeleven. Ticks vrouw krijgt niet veel beter behandeld.<br />Ten tweede is de scène waarin ze 'I Will Survive' zingen voor een groep aboriginals beledigend. Als je probeert een soortgelijk verband te leggen tussen de worstelingen van travestieten en travestieten en de bijna totale vernietiging van de aboriginalcultuur, wat naar ik aanneem de bedoeling is van de scène, toont dat een historisch inzicht dat Paris Hilton waardig is.<br />En ten slotte, en dat is het grootste gebrek van de film, is dat hij gewoon niet grappig genoeg is. Praatte Stephan Elliott ook met travestieten toen hij de film schreef? Iedereen die een travestiet (of drie of vier) kent, weet dat de meesten van hen een rapierachtig verstand hebben en er niet voor terugdeinzen dat te gebruiken. Ik begrijp best dat een heleboel travestietenpraat er waarschijnlijk voor gezorgd zou hebben dat de film niet in de classificatie was opgenomen, maar Elliott had toch genoeg materiaal moeten kunnen verzamelen om zijn film af te maken.<br />Dus al met al een verspilling van een goed idee en een geweldige cast.
"Priscilla, Queen of the Desert" is always being trotted out as a masterpiece of Australian cinema. I found it quite disappointing. The lead actors are great - Terence Stamp is aging beautifully, Guy Pearce should do more comedy instead of the dour roles he chooses and I've been a fan of Hugo Weaving since I saw him play Oberon eons ago. The cinematography is great, but if you've ever been to the Australian outback, you'd know that the air is so clear and the light so brilliant that they could have shot it on the movie equivalent of a Box Brownie and it still would have looked spectacular.<br /><br />So what's my problem? Well, three things. First, there is not a sympathetic female character in the whole film. A woman who has to earn her living shooting ping pong balls out of her privates in a roadside pub deserves our sympathy. Tick's wife doesn't get much better treatment.<br /><br />Second, the scene when they sing "I Will Survive" to a group of Aboriginals is offensive. To try to draw any sort of parallel between the struggles of drag queens and trannies and the almost total destruction of Aboriginal culture, which is what I assume the scene is supposed to do, shows a level of historical understanding worthy of Paris Hilton.<br /><br />Last of all, and the greatest defect of the film is that it just isn't funny enough. Did Stephan Elliott actually talk to any drag queens when writing the film? Anyone who knows a drag queen (or three or four) knows that most of them have rapier-like wits and they're not afraid to use them. Now, I can understand that a lot of drag queen banter probably would have got the film refused classification but Elliott should have been able to gather enough "fit for the kiddies" material to complete his film.<br /><br />So, all in all, a waste of a good idea and a great cast.