Laat me eerst de film eens bekijken. Deze film jaagt me de stuipen op het lijf, en ik geloof niet eens in buitenaardse wezens! Maar de film heeft zijn gebreken.<br />Er zitten drie bedrijven in deze film. Het eerste bedrijf is perfect. Het stelt de film in werking, en bouwt de enge factor echt op. Ik moet zeggen dat de score geweldig is! Alles is geregeld, en het is allemaal perfect geregeld.<br />Het tweede bedrijf begint wanneer Jillian, die Sherry Burton speelt, naar de psychiater gaat. Ze hypnotiseren haar, en ze herinnert zich de ontvoering. Het tweede bedrijf verpest de film als de buitenaardse wezens verschijnen. 'Schreeuwende Gekke George' deed de effecten voor de buitenaardse wezens. Ik moet zeggen dat ze het goed deden, behalve met hun weergave van de 'Grijze' buitenaardse wezens. Het is niet beledigend bedoeld, maar de Grays zagen eruit als opblaasbare prijsbeesten.<br />Bij nader inzien vond ik de manier waarop ze hypnose behandelden in de eerste en tweede akte wel goed. Als je goed oplette, zou je zien dat de man en de vrouw twee verschillende herinneringen hadden. In de versie van de gebeurtenissen van de man wordt hij geraakt door het blauwe licht en zijn vrouw zegt: 'Er is iemand hier,' of iets dergelijks. Dat is logisch. De man maakt zich zorgen om zijn vrouw. 'Iemand' zou haar kwaad kunnen doen. Dat is zijn probleem. Maar in haar versie van de gebeurtenissen zegt ze: 'Help me!' Ze zegt niet: 'Er is iemand hier.' Dat is ook logisch. De ruimtewezens zitten achter haar aan. Haar probleem is dat ze wil dat haar man haar helpt en haar redt. En nu terug naar de film. <br />**Het derde bedrijf maakt van de film een bloederig feest. Het begint met een 'vreemde' echoscopie. Het is een typisch bloederig feest, maar het eindigt verrassend. Ik zal het niet bederven, want het is in feite een interessante ontwikkeling.<br />**De dvd en de commentaren nemen zichzelf te serieus, maar als je denkt dat Wilford Brimley die 'Horsesh' zegt grappig is, kun je dat navragen bij de interviews met de acteurs.** Nu over naar mijn loftuitingen over Jillian McWhirter.<br />**Ik kon alleen maar hopen dat Jillian dit zou lezen. Ik had haar nog nooit gezien, maar wauw, wat een voorstelling!** Laat me de rest van jullie dit vertellen. Om te beginnen moet dit een serieuze film zijn. De details die ik nu zal beschrijven klinken misschien kitscherig en grappig, zoals in 'Humanoids From the Deep' (1980), maar dat is het niet echt. Begrepen? Oké.<br />Jillian is sexy, van nature knap. Ze is een groot deel van de film naakt, wat goed is. Helaas wordt ze meestal aangevallen, geterroriseerd en verkracht, wat heel slecht is. Maar ze moet in een groot deel van de film naakt acteren. Ze krijgt punten omdat ze dat overleeft. Ze moet in een paar momenten gelukkig, verdrietig, geil, bang en lichamelijk gekwetst zijn. De ommekeer van emoties is verbijsterend! Ze moet juichen van vreugde als ze hoort dat ze zwanger is. Ze moet gillen van angst als de buitenaardse wezens haar ingewanden eruit halen. Ze moet heel boos doen als haar man zegt dat de baby niet van hem is. Ze moet doen alsof ze het ontkent en zegt dat er niets aan de hand is met haar baby, terwijl haar man het tegendeel beweert. Een ontkenning, moet ik zeggen, die haar in feite wordt opgedrongen door de buitenaardse wezens die haar in hun macht hebben. Ik heb het hier over een Oscar-waardige prestatie!<br />Dan is er de verkrachtingsscène. Die is verontrustend, maar omdat het een rubber buitenaards wezen is, valt het wel mee. In deze scène is het buitenaardse wezen geen 'grijs' buitenaards wezen, dus zal ik het beschrijven. Het buitenaardse wezen heeft tentakels, en het is een soort tafel. Jillian zit op het tafelachtige gedeelte, in bedwang gehouden door de tentakels. Bij haar hoofd zit het hoofd van het buitenaardse wezen. Het hoofd van het buitenaardse wezen is lang, en het klapt naar beneden, zodat het nu boven Jillians benen hangt. Dan komt het hei-nanu-nanu uit zijn voorhoofd. Het is een voorhoofd! Klinkt nogal kitscherig, hè? Nou, Jillian speelt het goed, en ze haalt het eruit! Ze moet zich als een buitenaards wezen gedragen, want het hei-nanu-nanu dat uit zijn voorhoofd komt, verkracht haar, en ze haalt het eruit! Het is een heel intense scène, maar dat is het niet. Deze scène is namelijk in een flashback gedaan. Wat deze scène maakt, is dat Jillian zich deze gebeurtenissen herinnert. Ze ligt in een ziekenhuisbed onder hypnose en herinnert zich de ontvoering van het buitenaardse wezen, maar haar acteerprestaties zijn intenser dan de echte verkrachtingsscène! Hoeveel acteurs kunnen een voorstelling geven in een scène waarin een verkrachting wordt beschreven en die intenser is dan de scène met de verkrachting? Niet veel! Maar Jillian doet het wel.<br />Ik kan nog wel even doorgaan. Jillian, als je dit ooit leest, wil ik je laten weten dat ik, alias MegamanX-1, geloof dat je de beste actrice aller tijden bent. Je bent de beste actrice aller tijden! Ik kan alleen maar hopen dat je dit leest en het voor altijd met je meeneemt.<br />Wat alle anderen betreft: 'Progeny' (1999) is een oke-to-good-film. Ik kan hem je aanbevelen.
First, let me review the movie. This movie creeps me out, and I don't even believe in aliens! However, the movie has its flaws.<br /><br />There are three acts to this movie. Act One is perfect. It sets up the movie, and really builds up the creep factor. I must say the score is great! Everything is set up and it's set up perfectly.<br /><br />Act Two begins when Jillian, playing Sherry Burton, goes to the shrink. They hypnotize her, and she recalls the abduction. Act Two ruins the film when the aliens show up. "Screaming Mad George" did the effects for the aliens. I must say they did a good job, except with their depiction of the "Gray" aliens. No offense, but the Grays looked like inflatable door prizes.<br /><br />On a side note, I liked how they treated hypnosis in Acts One and Two. If you paid attention, you would notice that the husband and wife had two different memories. In the husband's version of events, the blue light zaps them and his wife says, "Somebody's here," or something like it. It makes sense. The husband is concerned for his wife. "Someone" may hurt her. That's his issue. However in her version of events, she says, "Help me!" She does not say "Somebody's here." This also makes sense. The aliens are after her. Wanting her husband to help and save her is her issue. Now back to the film.<br /><br />Act Three turns the film into a gore fest. It begins with a "strange" ultrasound procedure. It's a typical gore fest, but it does have a surprise ending. I won't ruin it because it's actually an interesting development. <br /><br />The DVD and commentaries takes itself too seriously, but if you think Wilford Brimley saying "Horsesh**" is funny, you might want to check it out in the cast interviews section. Now on to my praise of Jillian McWhirter.<br /><br />I could only hope Jillian will read this. I had never seen her before, but wow, what a performance! Let me tell the rest of you this. First of all, this is supposed to be a serious film. The details I will now describe may sound campy and fun, like "Humanoids From The Deep" (1980), but it really isn't. Got that? Okay.<br /><br />Jillian is hot, naturally good-looking. She is naked for a lot of the film, a good thing. Unfortunately, she is usually being assaulted, terrorized, and raped, a very bad thing. However, she must act in a lot of this film naked. She gets points for overcoming that. She has to act happy, sad, horny, afraid, and physically hurt all in the span of a few moments. The turnaround of emotion is astounding! She has to cheer for joy when she learns she's pregnant. She has to scream in terror when the aliens take out her guts. She has to act very angry when her husband suggests that the baby isn't his. She has to act like she's in denial, saying nothing is wrong with her baby, when her husband says otherwise. A denial, I should note, that is really forced upon her by the aliens controlling her. I am talking Oscar-caliber performance here!<br /><br />Then there is the rape scene. It's disturbing, but since it's just some rubber alien, it's not too bad. In this scene, the alien is not a "Gray" alien, so I will describe it. The alien has tentacles, and it's kind of like a table. Jillian is on the table-like part, restrained by the tentacles. By her head is the alien's head. The alien's head is long, and it flips down so that its head is now above Jillian's legs. Then, the alien's hey-nanu-nanu comes out of his forehead. It's forehead! Sounds pretty campy, right? Well, Jillian plays it straight, and she pulls it off! She has to act like an alien with its hey-nanu-nanu coming from its forehead is raping her, and she pulls it off! It's a very intense scene, but that's not what makes it. You see, this scene is done in a flashback. What makes the scene is Jillian's performance recalling these events. She is just lying in a hospital bed under hypnosis recalling the alien abduction, but her acting here is more intense than the actual rape scene! How many actors can pull off a performance in a scene that describes a rape that is more intense than the scene with the rape? Not many! However, Jillian does it.<br /><br />I could go on and on. Jillian, if you ever read this, I want you to know that I, (name withheld) alias of MegamanX-1, believe you are the best actress ever. You are the best actress ever! I could only hope you read this and take it with you always.<br /><br />As for everyone else, "Progeny" (1999) is an Okay to Good film. I would recommend it.