Ik ben altijd gefascineerd geweest door stomme films. Het heeft iets om acteurs en actrices van honderd jaar geleden te zien optreden. Gedreven door de hightech special effects van vandaag de dag, probeer ik me altijd voor te stellen hoe het was om een bepaalde film te zien op het moment dat hij voor het eerst werd uitgebracht. Het helpt om de grofheid van de vroege cinema te waarderen.<br />'Het leven en de passie van Jezus Christus' is een heel charmante productie van Pathe, die oorspronkelijk in 1902 werd gemaakt, maar werd uitgebreid en uiteindelijk in 1905 werd uitgebracht. Stel je een serie beroemde religieuze schilderijen voor die tot leven komen, gescheiden door titelkaartjes, en je hebt een vrij goed idee van hoe deze film is. De scène waarin Maria en Jozef rusten terwijl ze naar Egypte ontsnappen, is bijvoorbeeld bijna identiek aan het schilderij 'Rest on the Flight to Egypt' van Luc Olivier Merson uit 1879, tot en met Maria die op de beroemde sfinx zit. Hoewel sommigen deze 'levende schilderijen' misschien een fantasieloze uitvlucht zouden vinden, vond ik ze heel charmant en heel nostalgisch.<br />De decors en kostuums lijken zo uit een toneelopvoering van het leven van Christus te komen. Mogelijk uit en bewerkstelligd door het passiespel van die dag. De make-up van de spelers is heel theatraal, zozeer dat een close-up van Jezus bijna komisch is. Nogmaals, waar anderen zich misschien zouden ergeren aan hun uitbundigheid, was ik zeer gecharmeerd. De continuïteit is niet al te slecht, aangezien de film in een periode van 3 jaar is gemaakt. De grootste gebreken zijn de veranderingen die in die tijd zijn aangebracht. De personages van Johannes de apostel en de 12-jarige Jezus midden in de scène, tot grote verbazing van het publiek!<br />De beste onbedoelde humor van de film is die van de Geboorte van Jezus. De baby verschijnt als bij toverslag als bij toverslag in de kribbe tussen Maria en Jozef. Misschien was het gewoon mijn gemoedstoestand op het moment dat ik ernaar keek, maar ik lachte hardop! Was de geboorte van het enige kind maar zo gemakkelijk! Tot overmaat van ramp kijkt de actrice die Mary speelt de hele scène lang verveeld voor zich uit (in feite de hele film), alsof dit soort dingen elke dag gebeurt! Tjonge, wat zijn de tijden veranderd!<br />Hoe simplistisch deze film ook is, vergeleken met vandaag is het echt een prachtig venster op het verleden. Ik kan hem aanbevelen!<br /><br />
I have always been fascinated by silent films. There is something about seeing actors and actresses from 100 years ago performing. Jaded by today's high-tech special effects, I always try and imagine what it was like to watch a particular film at the time of it's original release. It helps to appreciate the crudeness of early cinema.<br /><br />"The Life and Passion of Jesus Christ" is a very charming production from Pathe, originally filmed in 1902, but expanded and finally released in 1905. Imagine a series of famous religious paintings coming to life, separated by title cards, and you will have a pretty good idea of what this film is like. For example, the scene in which Mary and Joseph rest as they are escaping to Egypt, is almost identical to Luc Olivier Merson's 1879 painting "Rest on the Flight to Egypt", right down to Mary sitting on the famous Sphinx. While some might find these "living paintings" an unimaginative cop-out, I found them to be very charming, and very nostalgic.<br /><br />The sets and costumes appear to be right out of a stage production of the life of Christ. Possibly from and elaborate passion play of the day. The make-up on the cast is very theatrical, so much so that a close-up of Jesus is almost comical. Again, where others might be bothered by the cudeness of them, I was quite charmed.<br /><br />Having been filmed over a period of 3 years, the continuity isn't too bad. The biggest flaws are in the casting changes made over that time. The characters of John the Apostle and the 12 year old Jesus change in mid scene, much to the audiences surprise!<br /><br />The best unintentional humor, of the film, is in the Birth of Jesus scene. The baby LITERALLY appears, as if by magic, in the manger between Mary and Joseph. Maybe it was simply my frame of mind at the time I viewed it, but I laughed out loud! If only child birth were that easy!!!! To top it off, the actress who plays Mary looks bored through the whole scene (actually, through the whole movie), as if this sort of thing happens every day! My, how times have changed!<br /><br />As simplistic as this film is, compared to today, it's really a wonderful window into the past. I recommend it!<br /><br />