Een ontroerend verhaal, met tederheid verteld: een onhandig jong joods meisje in de Tweede Wereldoorlog raakt bevriend met een ontsnapte Duitse krijgsgevangene die zich schuilhoudt in haar clubhuis. Ze praten over hun leven en hun overtuigingen (hij is anti-Hitler), ze smokkelt eten voor hem mee, hij wordt haar enige vriend en bondgenoot. Dit alles deed me denken aan de veel betere bioscoopfilm 'Whistle Down The Wind', waarin Hayley Mills bevriend raakt met de veroordeelde Alan Bates, maar je kunt zeker geen bezwaar hebben tegen de aanpak hier, die soepel is, of tegen de uitvoering, die voortreffelijk is. Kristy McNichol, die voor haar tienerjaren volwassen is, neemt het grootste deel van de film voor haar rekening en slaat nooit een valse toon aan. Plotseling, als de gevangene wordt ontdekt (en Kristy ook), wordt de film heel moeilijk. Haar vader, geschokt en beschaamd dat zijn kind omgaat met 'die nazi', gaat haar te lijf met een stille woede die ik zelden eerder heb gezien (hij zegt tegen haar: 'Voor mij ben je dood', wat voor een klein meisje verschrikkelijk moet zijn om te horen). De laatste scènes worden niet overgeslagen; er zijn geen grote herenigingen, geen hand-in-hand-bevredigingen. Het meisje moet de wereld onder ogen zien en leert daardoor een bittere les over buren, vrienden en familie. Een schokkende film.
A touching story told with tenderness: awkward young Jewish girl in WWII America befriends an escaped German POW who is hiding out in her clubhouse. They discuss their lives and beliefs (he's anti-Hitler), she sneaks him food, he becomes her only friend and ally. All this reminded me of the much-better theatrical film "Whistle Down The Wind", where Hayley Mills befriends convict Alan Bates, but you certainly can't fault the direction here, which is smooth, or the performances, which are sterling. Mature in her pre-teen years, Kristy McNichol carries most of the picture and never hits a false note. Suddenly, when the prisoner is discovered (and Kristy is found out as well), the movie gets very tough. Her father, shocked and ashamed that his child would consort with "that Nazi", lays into her with a quiet fury I have seldom seen before (he tells her "You are dead to me," which must be devastating for a little girl to hear). The final scenes don't cop out; there are no big reunions, no hand-holding climaxes. The girl has to face the world, and in doing so learns a bitter lesson about neighbors, friends, and family. A startling film.