Deze film is een meesterwerk. Hij was van begin tot eind opwindend. Het verhaal over een pornoster van de schrijver-regisseur Paul Thomas Anderson wordt met stijl, gratie, humor en zelfs ontroering verteld. De acteurs en de personages die ze spelen zijn allemaal eersteklas, met inbegrip van Mark Wahlberg in de hoofdrol, die bewijst een goede acteur te zijn en een film kan maken. Burt Reynolds levert misschien wel zijn beste prestatie als pornoregisseur als hij Wahlberg ontdekt. De film herschept de late jaren zeventig en het begin van de jaren tachtig met een perfecte precisie, van de discoscène die de film begint tot Wahlbergs Don Johnson 'Miami Vice'-outfit die hij in de laatste scène draagt. De meeste bioscoopbezoekers die deze film zien, zullen hem ongetwijfeld vergelijken met PULP FICTION, maar in feite heeft hij veel meer gemeen met de films van Robert Altman en Martin Scorsese. De film is een triomf van stijl. Het openingsshot dat de film in gang zet, is al even indrukwekkend als dat in THE PLAYER en ABSOLUTE BEGINNERS. De montage van Dylan Tichenor is gewoonweg fenomenaal. Ik kon niet geloven dat de montage geen Oscarnominatie had gekregen (GOOD WILL HITING was een betere montage?!). De beste scène in de film moet die met de voetzoekers zijn. Ik had vlinders in mijn buik omdat de scène zo ongelooflijk intens is. Toen ik de film voor de tweede keer zag, had ik precies dezelfde reactie op de scène. Jammer genoeg heeft hij misschien niet dezelfde impact op de televisie als in een bioscoop met een goede stereo-installatie. Het is jammer dat veel mensen deze film niet hebben gezien tijdens het filmen, want dat is de beste manier om hem te bekijken. Andersons gebruik van breedbeeld zal het op tv niet goed doen (dus haal de dvd of een bandje uit de brievenbus). Het is verbazingwekkend hoe gemakkelijk Anderson het er allemaal uit laat zien, want dit is pas zijn tweede film. De muziek, decors, kostuums, fotografie, excentrieke personages, seks, geweld, geluk en hartzeer worden vastgelegd door een man die duidelijk dol is op filmen.
This film is a masterpiece. It was exhilarating from beginning to end. Writer-director Paul Thomas Anderson's story about a porn star is told with style, grace, humor, even poignancy. The actors and the characters they play are all first-rate, including Mark Wahlberg in the lead, who proves himself a solid actor and can carry a film. Burt Reynolds gives perhaps his best performance ever as a porno director who discovers Wahlberg. The film recreates the late 70s and early 80s with dead-on accuracy, from the disco scene that begins the film to Wahlberg's Don Johnson "Miami Vice" outfit that he wears in the final scene. Most regular moviegoers who see this film will no doubt compare it to PULP FICTION, but it really has much more in common with the films of Robert Altman and Martin Scorsese. The film is a triumph in style. The opening tracking shot that begins the film is just as impressive as the ones in THE PLAYER and ABSOLUTE BEGINNERS. The editing by Dylan Tichenor is simply phenomenal. I couldn't believe the editing didn't receive an Oscar nomination (GOOD WILL HUNTING was a better edited film?!). The best scene in the film has to be the one with the firecrackers. I had butterflies in my stomach because the scene is incredibly intense. When I saw the film a second time, I had the exact same reaction to the scene. Unfortunately, it may not have the same impact on TV as it did in a theater with good stereo sound. It's a shame that many people didn't see this movie during its theatrical run, because it is the best way to watch it. Anderson's use of widescreen will suffer on TV (so get the DVD or a letterbox tape). It is amazing how easy Anderson makes it all look, because this is only his second film. The music, sets, costumes, photography, offbeat characters, sex, violence, happiness and heartbreak are captured by a guy who is clearly in love with filmmaking.