Een uiterst ongelijksoortige film, waarin het grootste probleem de onplezierige mengeling van komedie en thriller is. Voor mij is de ongebruikelijke premisse duidelijk een komische, en ze hadden voor een grootse komedie moeten gaan. Rock heeft bijvoorbeeld een paar grappige dialogen, maar af en toe is hij te onsympathiek voor een komedie. De scène waarin Betty's man gescalpeerd wordt, is te akelig voor wat een minder gewelddadige komedie had moeten zijn. Een nog beter voorbeeld is de linkse schrijver uit Hollywood, die ons al in het begin afgezaagd over Freemans personage predikt, over de benarde toestand van de Indianen; ik bedoel - gaap! Ze hadden Freeman in dat segment iets grappigs te zeggen moeten geven, maar dat is natuurlijk veel moeilijker dan gewoon een saaie pc-toespraak voor hem te schrijven.<br />Er is nog meer newage-pc-achtigs in de vorm van het einde: het meisje krijgt niet alleen de jongen niet <0xE2><0x80><0x93> ze krijgt helemaal geen jongen; de boodschap is eigenlijk dat het meisje helemaal geen jongen nodig heeft! Dat is een beetje een feministische uitspraak. Het eerste halfuur is zwak, maar de film wordt <0xE2><0x80><0x93> ironisch <0xE2><0x80><0x93> beter als Zellweger eenmaal bij Kinnear is. Ik zeg 'ironisch' omdat ik niet zo'n fan van Kinnear ben, hoewel hij hier goed zit. Zellweger is heel knap, zoals gewoonlijk; ze heeft het typisch Amerikaanse knappe uiterlijk dat bijna iedere man zou moeten aanspreken, en ik vraag me af waarom tegenwoordig niet meer van zulke vrouwen'vertegenwoordigd' zijn, in plaats van de honden die op onverklaarbare wijze sterren zijn geworden, zoals D<0xC3><0xAD>az, Roberts, Aniston, Lopez of Barrymore.<br />Omdat de film af en toe heel serieus probeert te zijn, heb ik geen andere keus dan Freemans personage te bekritiseren, dat het gangsterequivalent is van de hoer-met-het-hart-van-goud van de filmwereld. Er is ook absoluut niets in de relatie tussen Freeman en Rock dat er ook maar in de verste verte op wijst dat ze vader en zoon waren.
A wildly uneven film where the major problem is the uneasy mix of comedy and thriller. To me, the unusual premise is clearly a comedic one, and they should have gone for an all-out comedy. For example, Rock has some funny lines but occasionally he is too unlikable for a comedy. The scene where Betty's husband gets scalped is too nasty for what should have been a less violent comedy. An even better example is the Hollywood leftist writer preaching to us tritely through Freeman's character, early on, about the plight of the Indians; I mean - yawn! They should have given Freeman something funny to say in that segment, but that is of course much more difficult than to simply write him a boring PC speech.<br /><br />There is yet more New Age PC-ness in the form of the ending: the girl not only doesn't get the boy - she gets no boy at all; in fact, the message is that the girl needs no boy at all! Bit of a feminist statement there. The first half-hour is weak, but the movie gets better - ironically - once Zellweger gets to Kinnear. I say "ironically" because I'm not much of a fan of Kinnear's, though he's solid here. Zellweger is very cute, as usual; she has the sort of all-American cute looks which should appeal to almost every guy, and I have to wonder why more of such women aren't "represented" nowadays, instead of the dogs who inexplicably became stars, such as Diaz, Roberts, Aniston, Lopez, or Barrymore.<br /><br />Since the movie tries to be very serious at times, I have no choice but to criticize Freeman's character which is the gangster's equivalent of the movie world's hooker-with-the-heart-of-gold. There is also absolutely nothing in the relationship between Freeman and Rock to suggest even remotely that they were father and son.