Ik had deze film als kind gezien, maar omdat ik niet zo'n Jerry Lewis-fan ben, was ik hem helemaal vergeten (niet dat hij ook maar in de verste verte gedenkwaardig is). De film draait om het vertolken van een personage (dat schijnt in het curriculum van elke komische ster te zitten!) <0xE2><0x80><0x93> in dit geval een Duitse officier <0xE2><0x80><0x93> en hoewel hij niet zo slecht is als Leonard Maltin (die hem een BOMB-beoordeling gaf), is het ook niet bepaald klassiek spul <0xE2><0x80><0x93> het ligt in elk geval ver achter Chaplins THE GREAT DICTATOR (1940), ook al is die even narcistisch! Ironisch genoeg bieden de scènes voorafgaand aan de verschijning van de zogenaamde gestoorde generaal meer geluk dan de nogal geforceerde humor ten koste van de nazi's!<br />De film was in werkelijkheid Lewis' eigen film! Zijn laatste ademtocht tijdens zijn hoogtijdagen; in feite bleek dit zijn laatste voertuig te zijn dat in 10 jaar werd vrijgegeven (het is pijnlijk duidelijk dat zijn soort dwaasheid in de tijd van Mel Brooks en Woody Allen niet door de beugel zou kunnen).
I had watched this as a kid but, not being much of a Jerry Lewis fan, I had completely forgotten it (not that it's in any way memorable). The film revolves around impersonation (which seems to be in the curriculum of every comic star!) - in this case a German officer - and, while not as bad as Leonard Maltin claims (awarding it a BOMB rating), it's not exactly classic stuff either - certainly leagues behind Chaplin's THE GREAT DICTATOR (1940), even if comparably narcissistic! Ironically, the scenes prior to the appearance of the would-be wacky General offer more felicities than the rather forced humor at Nazi expense! <br /><br />The film was really Lewis' last gasp during his heyday; in fact, this proved to be his last vehicle to be released for 10 years (it's painfully apparent here that his particular brand of foolishness wouldn't pass muster in the age of Mel Brooks and Woody Allen)!