Hoewel het niet erg veelbelovend lijkt, blijkt Renoirs _French Cancan_ uiteindelijk een moeiteloos charmante film. Het verhaal is cliché: een wasmeisje, Nini (Fran<0xC3><0xA7>oise Arnoul), wordt ontdekt door de eigenaar van een nachtclub, Danglard (Jean Gabin). Danglard steelt haar van haar vriendje de bakker en laat zijn huidige vriendin vallen, die allebei terugkomen voor hun vroegere geliefden. Nini moet kiezen of ze teruggaat naar haar nederige leventje met de bakker, doorgaat met de show met haar werkgever, o, of een prinses wordt, want op een gegeven moment wordt ook een prins verliefd op haar. De film eindigt met de opening van Danglards nieuwe nachtclub, de Moulin Rouge, en een paar prachtige nummers en dansnummers. Het eerste daarvan, 'Complainte de la Butte', dat ook de basis vormt voor het grootste deel van de muziekscore van de film, is gewoon een van de mooiste nummers die ooit zijn geschreven, en Renoir heeft het zelf geschreven. Als je een fan bent van de film Moulin Rouge! uit 2001 van Baz Luhrmann, zul je het nummer herkennen, omdat het aan het begin van die film wordt gezongen door Rufus Wainwright. Hoewel het niet erg prominent in die film voorkomt, vindt iedereen die ik ken die de soundtrack bezit het prachtig. Afgezien van het feit dat French Cancan een van de mooiste nummers is die ooit zijn geschreven, gaat French Cancan ook nog eens prat op een van de schattigste hoofdrolspeelsters die ooit op het witte doek te zien zijn geweest. Het is moeilijk om niet halsoverkop verliefd te worden op dat meisje.
Although it doesn't seem very promising for a long stretch, Renoir's French Cancan ends up being an effortlessly charming film. The story is cliché: a laundry girl, Nini (Françoise Arnoul), is discovered by a night club owner, Danglard (Jean Gabin). Danglard steals her from her baker boyfriend and drops his current girlfriend, both of whom come back for their former lovers. Nini has to choose whether to go back to her humble life with the baker, go on with the show with her employer, oh, or become a princess, as a prince falls in love with her at one point, too. I'm glad the film didn't go for the most obvious choice, as a lesser film certainly would have. The film ends with the opening of Danglard's new night club, the Moulin Rouge, and a couple of gorgeous song and dance numbers. The first of them, "Complainte de la Butte," which also provides the base of most of the film's musical score, is simply one of the most gorgeous songs ever written, and Renoir himself wrote it. If you're a fan of Baz Luhrmann's 2001 film Moulin Rouge!, you'll recognize the tune, as it comes up near the beginning of that film, sung by Rufus Wainwright. Although it isn't very prominent in that film, everyone I know who owns the soundtrack loves it. In addition to having one of the most lovely songs ever written, French Cancan also boasts one of the cutest leading ladies ever to grace the screen. It's hard not to fall head-over-heels in love with that girl. 8/10.