Van alle regisseurs die ooit achter een camera hebben gezeten, zou Wellman je hart sneller kunnen breken dan wie dan ook. Zelfs Ford. Maar dit is een van zijn slechtste. Zelfs hij leek het te weten, waarschijnlijk door de manier waarop het werd gebracht, niet veel beter dan een Bonanza of Big Valley.<br />Toch is er één moment, typisch Wellman, dat uit het niets komt om je hart te breken, de dood van de indiaanse vrouw van Gable. Ze is weg om haar baby wat water te geven en WHAM wordt op slag gedood door een pijl. Geen waarschuwing. Nada.<br />Een van de meest schokkende, onvoorbereide sterfgevallen in de hele filmwereld. Vooral nadat er een heel uur van liefde voor de vrouw was geïnvesteerd in wat een sentimentele western leek. Natuurlijk is de manier waarop ze daarna wordt behandeld doordrenkt van Wellmans totale onverschilligheid voor de film. Toch is het een herinnering aan de macht die hij altijd op zijn best heeft gehad.
Of all the directors ever to sit behind a camera Wellman could break your heart quicker than anyone. Even Ford. But this is one of his worst. Even he seemed to know it, probably from its jejune treatment, not much above a Bonanza or Big Valley. <br /><br />Yet there is one moment, typical Wellman that comes out of nowhere to shatter you, the death of the Indian wife of Gable. She has gone to give her baby some water and WHAM is killed by an arrow instantly. No warning. Nada. <br /><br />One of the most shocking, unprepared for deaths in all cinema. Particularly after investing a whole hour of love for the lady in what looked to be a sappy western. Of course the treatment of her afterwards is laden with Wellman's total indifference, apparently, to the film. Even so it is a reminder of the power he has always had at his best.