Ik heb een enorme hekel aan deze film. Ik wilde hem dolgraag mooi vinden <0xE2><0x80><0x93> echt waar. Maar man, man, man <0xE2><0x80><0x93> ze waren zo weg van Sara. En dat de vader nog leeft, is nogal goedkoop. Dat komt zo uit een Shirley Temple-film.<br />Ik kan _het boek_ van harte aanbevelen. Het is verbazingwekkend. In het boek is Sara eerzaam en fatsoenlijk en doet ze wat juist is... omdat het juist is. Ze heeft geen greintje kwaadaardigheid in haar lijf.<br />In de film is ze gemeen en kwaadaardig. Ze doet kleine dingen om juf Minchin terug te pakken. In het boek staat Sara boven zulke dingen. Ze verzet zich NIET tegen juf Minchin. Ze spreekt de waarheid en laat zich niet door haar intimideren. Maar ze doet niet de stomme, rancuneuze dingen die de Sara in de film doet.<br />Ik vind het eigenlijk nogal verontrustend dat zoveel mensen hier zeggen dat ze het boek en de film geweldig vonden. Ik vraag me af... Hebben we hetzelfde boek gelezen? Het hele doel van het boek was persoonlijke verantwoordelijkheid, je eerzaam en integer gedragen, altijd de waarheid vertellen en tegenslagen met kalmte en integriteit het hoofd bieden.<br />Sara heeft een happy end in het boek <0xE2><0x80><0x93> niet het belachelijke overleven van haar vader, maar de hereniging met zijn partner die naar haar op zoek was. In het boek wordt ze in de armen gesloten door deze nieuwe vaderfiguur die van haar en Becky houdt en om hen geeft. En juffrouw Minchin is NIET een schoorsteenveger <0xE2><0x80><0x93> dat deel van de film was echt stom.<br />Ik vind het verontrustend om al die lof voor deze ellendige film te zien. We prijzen een film aan die kleinzielig, rancuneus gedrag verheerlijkt met een paar puntjes op de i van vriendelijkheid? Sara in het boek was vriendelijk tot op het bot en vol integriteit. Ik herken haar niet eens in de film... ze speelt er niet in.<br />Het is maar goed dat mevrouw Burnett niet meer in leven is om dit afschuwelijke ding te zien. Het is afschuwelijk en verdient de titel van haar boek niet.
I absolutely despise this film. I wanted to love it - I really wanted to. But man, oh man - they were SO off with Sara. And the father living was pretty cheesy. That's straight out of the Shirley Temple film.<br /><br />I highly recommend THE BOOK. It is amazing. In the book, Sara is honorable and decent and she does the right thing... BECAUSE IT IS RIGHT. She doesn't have a spiteful bone in her body.<br /><br />In the film, she is mean-spirited and spiteful. She does little things to get back at Miss Minchin. In the book, Sara is above such things. She DOES stand up to Miss Minchin. She tells the truth and is not cowed by her. But she does not do the stupid, spiteful things that the Sara in the film does.<br /><br />It's really rather unsettling to me that so many here say they loved the book and they love the movie. I can't help but wonder... did we read the same book? The whole point of the book was personal responsibility, behaving with honor and integrity, ALWAYS telling the truth and facing adversity with calm and integrity.<br /><br />Sara has a happy ending in the book - not the ridiculous survival of her father, but the joining with his partner who has been searching for her. In the book, she is taken in by this new father figure who loves and cares for her and Becky. And Miss Minchin is NOT a chimney sweep - that part of the film really was stupid.<br /><br />To see all this praise for this wretched film is disturbing to me. We are praising a film that glorifies petty, spiteful behavior with a few tips of the hat to kindness? Sara in the book was kind to the bone and full of integrity. I don't even recognize her in the film... she's not in it.<br /><br />Good thing Mrs. Burnett isn't alive to see this horrid thing. It's ghastly and undeserving to bear the title of her book.