Dit Amerikaanse meesterwerk was zo perfect als populaire kunst maar kan zijn, van de prachtig dubbelzinnige en suggestieve titel tot de schitterende voorstelling die William Wyler ontlokte aan de niet-professionele geamputeerde Harold Russell.<br />De film belichaamde zowel de droom als de realiteit van de naoorlogse wereld. Dit intieme engagement met de psychologische feiten van het Amerikaanse leven gaf het een bijna universeel publiek. Maar in tegenstelling tot hedendaagse en voorafgaande 'boodschap'-films was het geen prediking! Het toonde de Amerikanen zoals ze zijn, gaf hun problemen weer zoals ze die zelf zien en verschafte alleen oplossingen die gedeeltelijk, tijdelijk, persoonlijk waren en die ze zelf zouden accepteren. De waarden van de film zijn de waarden van de mensen die erin spelen.'<br /><0x3E> William Wyler, een uitmuntende regisseur, drievoudig winnaar van de beste film Oscar, geeft melodrama, epos en westerns een air van distinctie... Met zijn onderscheidende visuele stijl en zijn voorliefde voor plechtig materiaal verwierf hij de reputatie van een nauwgezette, serieuze kunstenaar... Wylers uiterst bekwame gebruik van een diepe focus onthult de werkelijke toewijding aan emotionele inhoud...<br /><0x3E> De film vertelt het verhaal van drie mannen die uit de oorlog terugkeren naar een kleine middenamerikaanse gemeenschap en het afwisselend moeilijk vinden om verder te gaan waar ze gebleven waren... De drie helden zijn: een sergeant van middelbare leeftijd (Fredric March), magnifiek als de toegewijde huisvader die erin slaagt het ijs te breken met zijn gezin; een doortastende luchtmachtkapitein (Dana Andrews) die terugkeert naar een ontrouwe echtgenote; en een gekwelde matroos (Harold Russell) die in dienst zijn beide handen heeft verloren en in het echte leven is vervangen door haken...<br />De winnaar van 7 Academy Awards, met inbegrip van de prijs voor de beste film, 'The Best Years of Our Lives', is welsprekend en meelevend, een zeer persoonlijke film met ontroerende, woordeloze thuiskomstscènes.<br />- De eerste woorden van de liefhebbende vrouw van de sergeant wanneer hij onverwachts thuiskomt: 'Ik zie er vreselijk uit! Het is niet eerlijk van je om zomaar bij ons binnen te vallen.' Myrna Loy combineert met haar droge martinistem charmant haar echtgenotenkwaliteiten met moederlijke; Teresa Wright is beeldschoon als de aardige dochter van de sergeant die verliefd wordt op de piloot; Virginia Mayo is hardvochtig als de ontrouwe, flitsende, blonde vrouw wier eerste liefde geld en luxe is; en Cathy O'Donnell is fantastisch en gevoelig als de verloofde van de zeeman...<br />De situaties en zelfs sommige personages lijken een beetje voor de hand te liggen, maar dit is een schitterend voorbeeld van hoge kwaliteit in de jaren veertig, met glimlachjes en tranen op de juiste plaatsen, en een film die zegt wat er van een belangrijk onderwerp verwacht wordt.
This American masterpiece came as near perfection as popular art contrives to be, from its beautifully equivocal and suggestive title to the magnificent performance elicited by William Wyler from the nonprofessional amputee Harold Russell <br /><br />The film epitomized both the dream and the reality of the postwar world This intimate engagement with the psychological facts of American life gave it an almost universal audience But, unlike contemporary and preceding "message" pictures, it was not a preachment It showed Americans as they are, presented their problems as they themselves see them, and provided only such solutionspartial, temporary, personalas they themselves would accept The picture's values are the values of the people in it<br /><br />William Wyler, an outstanding director, triple winner of the best picture Oscar, adds an air of distinction to melodrama, epic and Westerns... With his distinguishing visual style and his taste for solemn material, he gained a reputation as a meticulous, serious artist... Wyler's most adept use of deep-focus reveals the real commitment to emotional content...<br /><br />The film tells the story of three men coming home from war to a small middle-American community, and find it variously difficult to pick up where they left off... The three heroes are: a middle-aged sergeant (Fredric March), magnificent as the devoted family man who succeeds in breaking the ice with his family; an incisive Air Force captain (Dana Andrews) returning to an unfaithful wife; and a tormented sailor (Harold Russell) who has lost both hands in service, replaced by hooks in real life...<br /><br />Winner of 7 Academy Awards including Best Picture, "The Best Years of Our Lives" is eloquent and compassionate, a deeply personal motion picture with touching wordless homecoming scenes: <br /><br />- The first words of the sergeant's loving wife when he arrives home unexpectedly: "I look terrible! It isn't fair of you to burst in on us like this."<br /><br />- The involuntarily sob of the sailor's mother when she first sees her son's mechanical hands... She blurts out: "It's nothing!"<br /><br />With her dry-martini voice, Myrna Loy combines charmingly her wifely qualities with motherly ones; Teresa Wright is lovely as the sergeant's nice daughter who falls in love with the pilot; Virginia Mayo is harsh as the disloyal flashy blonde wife whose first loves are money and high life; and Cathy O'Donnell is wonderful and sensitive as the sailor's fiancée...<br /><br />The situations and even some of the characters seem a little obvious, but this is a superb example of high-quality film-making in the forties, with smiles and tears cunningly spaced and a film which says what is needed on a vital subject...