Het oorspronkelijke Airport (1970) was een klassieker in zijn soort, en de eerste twee vervolgfilms (Airport 1975 en Airport 1977) waren in het beste geval vermakelijk en in het slechtste geval vermakelijk om naar te kijken; maar deze botte en onbeholpen slotaflevering mist elke amusementswaarde en toont een schokkende minachting voor zijn publiek. Het is onverdraaglijk en niet eens goed voor een lach.<br />Alle drie de 'Airport'- vervolgfilms waren theaterproducties van de televisieafdeling van Universal, maar deze is zelfs beneden de bescheiden maatstaven van een tv-film uit die tijd, met goedkope productie, groteske casting, visuele lelijkheid en smakeloze, weinig grappige 'comedy'. Het project was duidelijk ten dode opgeschreven door de 'creatieve' inspanningen van het hoofd van Universal, Jennings Lang, die persoonlijk produceerde en die een'verhaal' toekomt. <br />Iedereen begint ergens, en de schrijver Eric Roth (Forrest Gump) had misschien een element van burlesk kunnen toevoegen, zoals de vorige films (vooral de beruchte Airport 1975), maar in Roths gezwollen, onsamenhangende script is niets de moeite van het nadoen waard, en zelfs de komedie Airplane! liet deze smet onaangeroerd.<br />Wat The Concorde: Airport '79 zo bijzonder aanstootgevend maakt, is het beledigende misbruik van professionals. Het ergste slachtoffer is de uiterst begaafde Cicily Tyson (Sounder; The Autobiography of Miss Jane Pittman), genadeloos teruggebracht tot een kotserige subplot waarin zij een bevroren harttransplantatie begeleidt tijdens de onfortuinlijke vlucht.<br />Een speciale schop in het kruis is gereserveerd voor de geweldige George Kennedy, die de ware hoofdrol speelt, ondanks het feit dat hij op de castlijst staat. Kennedy, de officiële mascotte van de Airport-serie en de enige acteur die in alle vier de films optreedt, had de hoofdrol meer dan verdiend, en zijn plaats op de stoel van de Captain zou de enige mogelijke reden zijn geweest voor deze inval, afgezien van het persen van een laatste dollar. Kennedy is de enige warmte en echte humor in deze mechanische puinhoop. Hij zet de bravoure even opzij en toont een oprecht lieve en tedere kant van zichzelf, en zijn beminnelijke en heldhaftige karakter van 'Joe Patroni'. Helaas mogen we nooit vergeten hoe dik en oud en over de top Kennedy is, en de al te oude knappe jongen Alain Delon noemt hem onophoudelijk 'Varkentje', als onderdeel van een vriendschap die volkomen uit de hand loopt. De Parijse romance, het enige menselijke deel van dit vliegtuigwrak, blijkt slechts een voorwendsel te zijn voor een hatelijke grap ten koste van Patroni, Kennedy en de kijkers.
The original Airport (1970) was a classic of its kind, and the first two B-movie follow-ups (Airport 1975; Airport '77) were watchable fun at best, amusing camp at worst; but this crass and inept final entry lacks any entertainment value and displays a shocking contempt for its audience. It's unendurable and not even good for laughs. <br /><br />All of the three "Airport" sequels were theatrical releases made by Universal's television wing but this one is beneath even the modest standards of a TV movie of its day, with cheapjack production, grotesque casting, visual ugliness and tasteless, unfunny "comedy". The project was clearly doomed by the "creative" efforts of Universal executive Jennings Lang who personally produced and is given a "story" credit.<br /><br />Everyone starts somewhere, and writer Eric Roth (Forrest Gump) might have provided an element of self-burlesque, as had the previous films (especially the notorious Airport 1975), but there is nothing worth spoofing in Roth's turgid, incoherent script and even the comedy Airplane! left this crud untouched.<br /><br />What makes The Concorde: Airport '79 particularly offensive is its insulting misuse of professionals. The worst victim is the supremely gifted Cicily Tyson (Sounder; The Autobiography of Miss Jane Pittman), pitilessly reduced to a vomitous subplot involving her escorting a frozen heart transplant on the unfortunate flight. <br /><br />A special kick to the groin is reserved for the wonderful George Kennedy, who is the true lead despite being buried in the cast list. The official mascot of the "Airport" series and the only actor to appear in all four movies, Kennedy had more than earned the starring role and his turn in the Captain's seat would have been the only possible reason for this entry other than the squeezing of one last buck. Kennedy provides the only warmth and real humor in this mechanical muckup, briefly putting aside the bravura machismo and revealing a genuinely sweet and tender side to himself, and his lovable and heroic character of "Joe Patroni". Unfortunately we are never allowed to forget how fat and old and over-the-hill Kennedy is, and overage pretty-boy Alain Delon relentlessly calls him "Porky Pig" as part of a buddy-bonding that falls completely flat. Even Kennedy's Parisian romance, the only humane part of this plane-wreck, turns out to be merely a set-up for a hateful joke at Patroni's, Kennedy's, and the viewer's expense.