Ik heb de film in het oorspronkelijke Italiaans gezien. Ik moet zeggen dat het acteren en de interpretatie het zwaarst worden bezoedeld door de tv-genereerde trend om met een zwaar gedempte stem te spreken, zonder lippen te bewegen, met een gespannen toon, zoals naar voren kwam in de 'Dat is het echte leven'-producties en 'Laten-we-ons-publiek-met-een-paar-tranen-verheffen'-toneelteksten. Wijlen Massimo Girotti torent boven de andere personages uit vanwege de intensiteit, helderheid van uitdrukking en intellectuele eerlijkheid. De film heeft een paar goede aanwijzingen, maar (zoals in een andere opmerking vóór de mijne) mist hij een focuspunt en kwijlt hij weg in vele plotnetjes van minder of meer belang, een andere trend die is meegesleept door de tv-producties en die de Italianen maar al te goed kennen. Een paar stijlvolle druppels kunnen aan het publiek worden overgelaten, zoals de reclamespot voor de patisserie (Charme en esthetiek van het koken plus sensuele ladingen snoep, zie Chocolat, Babette's lunch, Vatel etc.) Hammam en de elfjes zijn beslist waarheidsgetrouwer, Ozpetek schijnt in het begin van de jaren 2000 de melodie van Italië te hebben geleerd en neuriet mee... Maar ik zal hem een laatste kans geven...
I saw the movie in original Italian. It must be said that the acting and interpretation is most heavily polluted by the TV-generated trend to speak in a severely muffled voice, not moving lips, straining tones, as emerged in the "That's real life"-productions and "Let's-raise-our audience-with-a-few-tears"-screen-playwriting. The late Massimo Girotti towers upon the other characters for intensity, clarity of expression and intellectual honesty. The movie has some good hints, but (as in another comment before mine) it lacks a focal point and dribbles away in many plot-lets of lesser and lesser relevance, another trend dragged in from the TV productions, well known to Italians. A few drops in style could be spared to the public, such as the patisserie drag (Charm and aesthetics of cooking plus sensual payload of sweets, see Chocolat, Babette's lunch, Vatel etc.) Hammam and the Fairies are definitely more truthful, seems that Ozpetek has learned the tune of Italy in the early 2000s and is humming along... I'll give him a last chance though...