Als ik had geweten wat ik me op de hals haalde, zou ik het theater zijn ontvlucht. De film is afschuwelijk, in de letterlijke zin van het woord. Ondanks opvallende beelden, intrigerende locaties en een onderwerp dat fascinerend had kunnen zijn, is de film dood.<br />Ik was niet vertrouwd met deze periode van de Griekse geschiedenis en bereid om een grote film te ervaren. De filmmakers hebben een zware hand. Het is niet genoeg om een trein voorbij te zien rijden; we moeten hem van veraf zien, auto voor auto, we moeten de rook zien, we moeten hem zien vertragen en we moeten hem zien stoppen. De aanpak van de regisseur is didactisch. De personages die hij creëert, ontwikkelen zich evenmin, ze veranderen nooit. Ze zijn zo stereotypisch dat we ons afvragen: zijn ze bedoeld als alleman? Allemeisje? Alleoldmusicus? Heeft deze allegorie nog enige zin? Het is de meest pretentieuze film die ik in lange tijd heb gezien.
Had I known to what I was submitting myself, I would have fled from the theater. The film is dreadful, in the literal sense of the word. Despite striking images, intriguing locales, and a subject matter that might have been fascinating, the film is dead.<br /><br />I was unfamiliar with this period of Greek history, and prepared to experience a great film. The filmmakers's hand is heavy. it is not enough to see a train going by; we must watch it from afar, we must watch it car by car, we must see the smoke, we must see it slow down, and we must see it stop. The director's approach is didactic. Likewise, the characters that he creates never develop, they never change. They are so stereotypic that we wonder, are they meant to be Everyman? Everygirl? Everyoldmusician? Is there some point to this allegory? It is the most pretentious film that I have seen in a long while.