Ik snap niet hoe mensen deze puberale oefening kunnen omschrijven als film noir. Toegegeven er is een pistool & een fles & een dame & de hoofdrol is een privédetective, maar dat is niet wat het genre zo bijzonder maakt, mensen. Dit speelt zich af als een verhitte politieserie op de tv <0xE2><0x80><0x93> veel bloed & een beroerde continuïteit <0xE2><0x80><0x93> met een vleugje Chinatown-herinneringen. Nog geen tien minuten te zien. Als je een eigentijds gevoel wilt, kijk dan naar alles van John Dahl.
Beats me how people can describe this adolescent exercise as film noir. True there's a gun & a bottle & a dame & the lead is a private eye, but that ain't what makes the genre, folks. This thing plays like reheated TV cop show stuff - lots of bloody beating & lousy continuity - with a dash of Chinatown memories thrown in. Pretty hard to watch beyond the first 10 minutes. You want contemporary feel, watch anything by John Dahl.