Als Liv Ullman zegt: 'Ik heb het gevoel dat ik in de droom van iemand anders zit en dat die zich zal schamen als ze wakker worden,' bedoelt ze niet alleen dat ze een onwillige deelnemer is aan de oorlogsspelletjes van de maatschappij, maar ook dat ze een onwetende deelnemer is aan het leven zelf. Aan het eind van de film, als ze zegt dat ze droomde dat ze een kind had en dat ze probeerde ervoor te zorgen, maar dat ze iets anders vergat, impliceert ze dat ze is vergeten wat ze heeft geleerd in de oorlog die ze net heeft overleefd, dat ze net als haar eigen moeder niet in staat zal zijn belangrijke lessen door te geven aan haar eigen kind. En daarom zal de cyclus van de schande van de onwetendheid voortduren... ad infinitum...
When Liv Ullman's character says, "I feel like I'm in someone else's dream and they're going to be ashamed when they wake up," she is referring not only to being an unwilling player in society's war games, she is referring to being an ignorant participant in life itself. At the film's end, when she says that she had a dream that she had a child and she was trying to take care of it, but she forgot something else, the implication is that she has forgotten what she has learned in the war she's just survived, that like her own mother before her, she will be unable to pass on any vital lessons to her own child. And, therefore, the cycle of the shame of ignorance will continue...ad infinitum...