Maureen O'Hara is altijd mooi en aantrekkelijk. Hier speelt ze een actrice die terminaal ziek is. We weten niet met wat. Het is in dat opzicht een beetje een voorloper van 'Love Story'.<br />William Bendix is goed, net als het merendeel van de andere acteurs. Het is de bedoeling dat John Payne rouwt, maar hij lijkt te slaapwandelen. Het meisje dat het kind speelt dat hij en O'Hara adopteren, doet haar best met een gekunstelde plot: Natuurlijk! Adopter een weeskind. Ze zal verder leven na het overlijden van je vrouw. Het is een aardige film, maar hij voelt niet oprecht. Ik had gehoopt dat ik ontroerd zou worden. Dat was ik, door O'Hara's zachtaardige vertolking. Maar ik voel me niet graag gemanipuleerd.
Maureen O'Hara is always beautiful and appealing. Here she plays an actress terminally ill. We don't know with what.It is a bit of a precursor to "Love Story" in that respect.<br /><br />William Bendix is good, as is most of the supporting cast. John Payne is meant to be grieving but he seems to sleepwalking. The girl who plays the child he and O'Hara adopts does her best with a contrived plot device: Of course! Adopt an orphan. She will live on after the passing of your wife. It's a sweet movie but it doesn't feel sincere.I was hoping to be moved. I was, by O'Hara's gentle performance. But I don't like to feel manipulated.