Jeetje, ik had nooit, maar dan ook nooit gedacht dat ik de bovengenoemde vier woorden zou schrijven. Maar eigenlijk is zij het hoogtepunt van deze kleine film.<br />Aangezien de film verpakt was toen ik hem huurde, is het naar verluidt een komedie over een meisje dat ontvoerd is maar haar medicijnen niet heeft, waardoor ze stabiel blijft. Het klonk als een leuk idee. Jarenlang hebben we van Spelling alleen maar Donna Martin in 90210 gezien en een eindeloze stoet saaie, levenloze tv-films. Het klonk als een kans voor haar om zich een beetje uit te rekken, en gezien haar tv-succes en haar rijke vader kon ze dat ook.' Omdat ik geen enkele financiële reden had om deze film te doen, dacht ik dat ze de rol had aangenomen omdat dit een goedkoop juweel moest zijn.<br />Fout.<br />In plaats daarvan is Spellings rol klein, en het stuk over het geestelijk onevenwichtige ontvoerde slachtoffer is slechts een van de verschillende verhaallijnen. Als ze niet op het scherm is, kruipt de film zo erg dat ik had kunnen zweren dat hij langer duurde dan de vijfentachtig minuten die op de band stonden. Dit zou veel beter hebben gewerkt als Spellings verhaal de hoofdrol had gespeeld, en het was veranderd in een romantische komedie met haar en Phil, de minst irritante ontvoerder.
Geesh, I never, ever, ever thought I'd write the above four words. But, actually, she's the highpoint of this little flick.<br /><br />As the movie was packaged when I rented it, it supposedly is a comedy about a girl who is kidnapped but doesn't have her medication, which keeps her stable. It sounded like a cute concept. For years, all we ever saw of Spelling was as Donna Martin in 90210 and an endless parade of dull, lifeless TV movies. It sounded like a chance for her to stretch a little, and considering that with her TV success and her rich daddy, she couldn't have any financial reason to do this movie, I figured she took the part because this must be a low-budget jewel.<br /><br />Wrong.<br /><br />Instead, Spelling's part is small, and the bit about the mentally unbalanced kidnap victim is just one of several storylines. When she's not on the screen, the movie crawls so badly, I could've sworn it was longer than the 85 minutes that were listed on the tape. This would've worked so much better if Spelling's storyline had dominated, and it had been changed into a romantic comedy with her and Phil, the least irritating kidnapper.