De zwakste van de 'oude' Star Trek-films, deze film heeft te lijden onder een afschuwelijk script en duidelijke beperkingen van het budget, vooral in de verkeerd aangepakte finale. Hier zijn de beenderen van een goede film te zien, en de regie van Shatner is niet zo slecht als gewoonlijk wordt beweerd, maar de personages spreken en handelen uiteindelijk ver buiten de stijl die de vorige 3 films zorgvuldig hadden vastgelegd. Lawrence Luckinbull is overtuigend als de afvallige Vulcan met de mystieke vermogens om mensen te beïnvloeden, en die vermogens zijn verantwoordelijk voor enkele van de beste scènes, vooral voor Deforest Kelley die als 'Bones' McCoy optreedt in deze op een na laatste film. Maar hoe goed die scènes ook zijn, ze dragen uiteindelijk niet bij aan de plot en zijn uiteindelijk eerder een afleiding. Een geweldige score van de immer betrouwbare Goldsmith en een paar grappige scènes in Yosemite tussen de drie hoofdstukken zijn niet genoeg om de gapende kloof in de plot te overbruggen, en de ronduit g<0xC3><0xAA>nante pogingen tot humor dienen alleen maar om zelfs de meest doorgewinterde trekkers van zich te vervreemden. Al met al een overvloed aan mogelijkheden die, hoewel ze niet werken, hun momenten hebben. Kijk uit voor de biljarttafel in het gevecht in de kroeg...
The weakest of the 'old' crew Star Trek films, this film suffers from an awful script and obvious budget constraints, particularly in the mishandled finale. The bones of a good movie are here, and the directing from Shatner is not as bad as is commonly made out, but the characters end up speaking and acting way out of the style that the previous 3 films had carefully established. Lawrence Luckinbull is convincing as the renegade Vulcan with msyterious and mystical powers to influence people and these powers are responsible for some of the best scenes, particularly for Deforest Kelley who shines as 'Bones' McCoy in this his second last movie. However, as good as those scenes are, they ultimately do not advance the plot, and end up feeling as more of a distraction. A great score from the ever reliable Goldsmith and some funny scenes in Yosemite between the main three are not enough to cover the gaping chasms in the plot, and the frankly embarassing attempts at humour serve only to alienate even die hard trekkies. All in all, a wealth of possibilities which although it fails to deliver, has its moments. Watch out for the pool table in the bar brawl scene...