Zoals het bovenstaande al aangeeft, was ik uiteindelijk niet onder de indruk van deze film. Hij is prachtig om te zien, het decor is weelderig, maar de details van het verhaal, vooral de personages, zijn absoluut niet te geloven. Films hoeven niet geloofwaardig te zijn, maar dit soort films, met een politiek tintje en een sociaal commentaar, zijn dat wel.<br />Evenzo heb ik geen probleem met commercialisme als zodanig, maar nogmaals, dit soort films hoort geen castingbeslissingen te nemen die louter gebaseerd zijn op de kassaopbrengst. Dat is absoluut het geval met Sutherland, die eerlijk gezegd waardeloos is als Doyle. Zijn accent was verre van authentiek, maar hij liep in de grootste val van allemaal, zijn accent is zijn optreden, en we eindigen met een karikatuur van het Iers zonder enige persoonlijkheid buiten zijn nationaliteit. Ik vind het volkomen onwaarschijnlijk dat iemand die erbij betrokken was dacht dat hij de beste man voor de klus was. Al met al is dit een duidelijk geval van commerciële belangstelling boven kwaliteit, en als je probeert The Mission te zijn, verknoei je met dit soort dingen je kansen op succes.<br />Over accenten gesproken, er waren nog een paar problemen, waaronder de opvallende moderniteit van Boy's accent, dat het gevoel van getransporteerd worden naar een andere tijd wegnam. Nog verrassender was Samantha Morton's accent. Ze had een geroemd Iers accent, dat op zijn zachtst gezegd variabel was. Haar stem kronkelde tussen het sterke noorden en het zachte zuiden, zelfs in de voice-overs, waar ik dergelijke discrepanties had verwacht.<br />Maar dat zijn kleine afwijkingen vergeleken met de motivatie en de daden van Sarah. Ze lijkt zich nooit thuis te voelen bij de Engelsen, en bijna meteen ook niet bij haar zoon en zijn stam. Het dilemma tussen het leven dat ze kende en het leven dat ze bood, lijkt gewoon niet te bevatten. Misschien is er veel verloren gegaan bij de montage, misschien was dit bedoeld als een film van drie uur of een miniserie waarin dit soort dingen aan bod hadden kunnen komen, maar ik kan alleen maar beoordelen wat ik ervan vind.' Ik heb het gezien.<br />Het grootste probleem is dat Sarah's (Morton) relatie met Doyle (Sutherland) onbegrijpelijk is. Het is een feit dat haar genegenheid voor hem op geen enkele manier tot uiting komt tot ze moet kiezen tussen hem en haar zoon, het conflict dat ze op dat moment doormaakt was ronduit belachelijk en heeft de film voor mij de das omgedaan.<br />Zoals je misschien al hebt geraden, heeft deze film helemaal niet voor mij gewerkt, maar hij is van topkwaliteit, je zult echt niets mooiers zien in termen van decor, er zijn een paar goede voorstellingen en mijn vrouw vond het mooi.
As the above suggests, I was ultimately unimpressed with this movie. It is lovely to look at, the scenery is lush, but the detail of the story, in particular the characters, are totally unbelievable. Films don't have to be believable, but films like this, with a political edge and social commentary do. <br /><br />Similarly, I have no problem with commercialism as such, but once again, films like this shouldn't be making casting decisions purely based on box office draw. This is absolutely the case with Sutherland, who is frankly rubbish as Doyle. His accent was far from authentic, but he fell into the biggest trap of all, his accent IS his performance, and we end up with a caricature of Irishness with no personality outside of his nationality. I find it totally implausible that anyone involved thought he was the best man for the job. All in all, this is a clear case of commercial interest over quality and when you're trying to be The Mission, this kind of thing wrecks your chances of success.<br /><br />Speaking of accents, there were a couple more problems, one being the striking modernity of Boy's accent which acted to dispel the feeling of being transported to another time. More surprising was Samantha Morton's much lauded Irish accent, which was variable to say the least. Her voice meandered between strong north and soft south, even in the voice-overs, where I would've expected any such discrepancies to be picked up.<br /><br />However, these are minor gripes compared to the motivation and actions of Sarah. She never seems at home with the English, and almost instantly at home with her son and his tribe, the dilemma between the life she knew and the life she if offered just seems like a no-brainer. Perhaps a lot has been lost in editing, perhaps this was meant to be a three hour film or a mini series where these things could've been fleshed out, but I can only judge what I've seen.<br /><br />Now the biggest problem, Sarah's (Morton) relationship with Doyle (Sutherland) is incomprehensible. The fact is that her affection for him is not conveyed in any way until her having to choose between him and her son, the conflict she goes through at this point was frankly ridiculous and killed the movie for me. <br /><br />As you may have guessed. this movie didn't work at all for me, but it is top notch to look at, you really won't see anything more stunning in terms of scenery, there are some good performances and my wife liked it.