De dingen die ik irritant vind op het witte doek, de dingen die ik vervelend vind en waar ik de mensen mee lastigval die samen met mij naar een film willen kijken, zijn die momenten waarop de schrijver, regisseur, decorontwerper, de cateraar op het witte doek, of wie dan ook, niet tot het einde doordenkt en door één enkele handeling van nalatigheid <0xE2><0x80><0x93> of opdracht <0xE2><0x80><0x93> al het andere werk ongedaan maakt van alle anderen die aan de film hebben meegewerkt. Dat moment van 'Wacht eens even... Wat is er nou net gebeurd?' dat het verhaal abrupt tot stilstand brengt. (Niet dat er voor het verhaal van deze film veel halt moest worden gehouden, want iedereen die hem ooit heeft gezien, weet dat Quintets verhaallijn al voor het begin van de openingsscène zo goed als vastgevroren is. Er zijn een paar van die momenten in deze film. En je hebt ook zoveel tijd om erover na te denken. De film duurt twee uur en de dialogen beslaan waarschijnlijk vijf pagina's. Er is veel tijd om over de tekortkomingen ervan na te denken.<br />De film speelt op een bevroren Aarde. Er is weer een ijstijd begonnen en de hele wereld is stervende. Het is koud. Heel koud. Eigenlijk is het op het scherm heel koud. De film is in de winter in Canada opgenomen en in elke scène zijn er ijspegels en echte sneeuw en mensenadem die in wolkjes uit hun mond komt. Keer op keer worden we eraan herinnerd hoe verrekte koud het is. Mensen dragen grote hoeden en lagen en lagen kleren en waggelen rond als overdreven geklede Wiebels. Het moet een verschrikkelijke schietpartij zijn geweest. Mijn muggenzifterij begint wanneer onze held incheckt in een hotelkamer. Midden in de nacht gewekt door stemmen uit de kamer ernaast, hoort hij door een groot rooster in de muur die de twee kamers van elkaar scheidt een gesprek dat van vitaal belang is voor het schamele perceel. Ik vraag me niet af waarom er een handig rooster in de muur tussen de twee kamers zit. Wat me irriteerde was het feit dat het rooster niet was afgesloten door de huurder met de luidruchtige bezoeker. Als je warm wilt blijven is het laatste wat je nodig hebt een enorm gapend, tochtig gat in je muur dat naar een ongebruikte onverwarmde kamer leidt. Geloof me. Ik leef zo, ik heb deze film gezien op de bank in mijn woonkamer onder een dekbed met een warmwaterkruik. Mijn adem was net zo nevelig als die van de acteurs. Als er zo'n gapend groot gat in mijn muur zat zou ik het met iets dichtstoppen. Misschien niet de beste film om midden in de winter in een onverwarmde kamer te bekijken maar tjonge, het viel me op hoe beroerd de isolatie in de film was.
The things that I find irritating on screen, the things I nitpick about and annoy the people who try to watch movies with me are those moment where the writer, director, set-designer, on screen caterer, or whoever, doesn't think it through to the end and, by a single act of omission - or commission - undoes all the other work done by everyone else who has worked on the movie. That moment of "Wait a bloody minute.... What just happened?" that stops the narrative dead in its tracks. (Not that this film's narrative needed a lot of stopping, because anyone who has ever seen it will know that Quintet's narrative drive has pretty well frozen solid before the end of the opening shot.) There are several of those moments in this movie. And you get so long to think about them too. The film is two hours long and the scripted dialogue probably ran to five pages. There's a lot of time to ponder its deficiencies.<br /><br />The movie is set in a frozen Earth. Another ice age has set in and the whole world is dying. It's cold. Very cold. It's actually very cold on the screen. The movie was shot in Canada in winter and there are icicles and real snow and people's breath misting from their mouths in every scene. Time and again we are reminded how fecking cold it is. People wear big hats and layers and layers of clothes and waddle around like over-dressed Weeble people. Must have been a horrible shoot. My nitpick comes in a sequence when our hero checks into a room of a hotel. Woken up in the middle of the night by voices coming from the room next door, he overhears a conversation of vital importance to the meagre plot through an large grill in the wall dividing the two rooms. I'm not questioning why there is a convenient grill in the wall between the two rooms. What got me annoyed was the fact that the grill had not been blocked up by the long term tenant with the noisy visitor. If you are trying to keep warm the last thing you need is a huge gaping draughty hole in your wall that leads into an unoccupied unheated room. Trust me. I live like this, I watched this film sat on my living-room sofa under a duvet with a hot water bottle. My breath was misting as much as the actors'. If that whacking great hole was in my wall I'd block it up with something. Maybe not the best choice of movie to watch in an unheated room in midwinter but boy did it make me notice the lousy insulation in the film.