Ik had het geluk om deze film te zien op het onlangs beëindigde internationale filmfestival hier. Ik kon zelfs nog een andere Zuid-Koreaanse film zien (The Power of Kangwon Province), maar Kerstmis in augustus trok meer mijn aandacht. Het verhaal is vrij eenvoudig, de gebruikelijke jongens-ontmoet-meisjes (of zullen we zeggen meisjes-ontmoet-jongens?). Wat het voor mij bijzonder maakte, was de manier waarop het werd gebracht. We kunnen zeggen dat de film rustig en vertederend was. We hebben hier geen opzichtige en gekunstelde romantiek, alleen maar twee gewone wezens die prachtig zijn door hun vriendschap en onuitgesproken liefde voor elkaar. Ik vond het ook prachtig dat de film beelden gebruikte als uitdrukking van relaties tussen verleden en heden. Ik wilde dat dit hier als een gewone film werd vertoond. Ik was er zeker van dat het een groter publiek zou aanspreken.
I was lucky enough to watch this film in the recently concluded international film festival here. I was actually able to watch another South Korean film (The Power of Kangwon Province) but Christmas in August caught my attention more. The story is simple enough, the usual boy-meets-girl (or shall we say girl-meets-boy?). What made it special for me was how it was rendered. We can say that the movie was quiet and endearing. We don't have flashy and contrived romance here, only two ordinary beings made wonderful by their friendship and unexpressed love for one another. I also loved how the movie used pictures as expressions of relationships past and present. I wished that this was shown here as a regular film. I'm sure it would call out to a bigger audience.