Ja, Pigeon en Coburn zijn geweldig, en het is interessant om naar ze te kijken, hoewel Coburn hier nogal ingehouden en saai lijkt. Het is leuk om Seattle, Victoria en Salt Lake City uit de jaren zeventig te zien, en de periode van de auto's en de kleding. Dat is het enige goede aan deze saaie film. De dialoog is ongelooflijk slecht, net als het grootste deel van het acteerwerk. De motieven van Ray en Sandy lijken geforceerd en onwaarschijnlijk. Ik heb deze 'training om een zakkenroller te worden' al een paar keer eerder gezien. Er is een lange aanloop die nergens toe leidt. Je kunt beter een aflevering van _Streets of San Francisco_ kijken, of een van de vele geweldige misdaad- en kapersfilms. Om er een paar te noemen: Bedtime Story, herschreven als Dirty Rotten Scoundrels, Lavender Hill Mob, The Grifters, Paper Moon, The Sting, en als klap op de vuurpijl: House of Games.
Yes Pigeon and Coburn are great, and it's interesting to watch them, although Coburn seems rather restrained and dull here. It's enjoyable to view Seattle, Victoria and Salt Lake City of 1970's, and the period cars and clothing. That's all the good in this boring film. The dialog is incredibly bad, as is most of the acting. Ray and Sandy's motivations seem forced and unlikely. I've seen this "training to be a pickpocket" routine several times before. There's a long build up, leading to nothing. Better to catch an episode of "Streets of San Francisco", or one of the many great crime/caper movies. To name a few, there are Bedtime Story, remade as Dirty Rotten Scoundrels, The Lavender Hill Mob, The Grifters, Paper Moon, The Sting, and best of all, House of Games.