De kleurenfilm van CinemaScope van Leon Shamroy is hier heel opmerkelijk, met inbegrip van zijn gebruik van gekleurde filters voor variabele scènes.<br />De Alfred Newmann Score moet wel de meest sensuele en verleidelijke score zijn die Hollywood ooit heeft geproduceerd. Het is jammer dat hij niet meer op cd verkrijgbaar is. De acteurs weten echter nooit de juiste toon te vinden. De accenten zijn zo gevarieerd, van het ingetogen Brits van Oestinov en Purdom tot het Hollywood van Baxter en Mature, dat het een waar allegaartje lijkt zonder centrale visie. Tommy Rettig is een schokkende Amerikaan. De rollende stijlen varieren van zombieachtig tot gekunsteld. Alleen Oestinov als een achterbakse eenogige bediende steelt de show <0xE2><0x80><0x93> voor zover er iets te stelen valt. De premisse <0xE2><0x80><0x93> het verhaal van een jonge Egyptische arts, verleid en in de steek gelaten door de rijken <0xE2><0x80><0x93> en het parallelle thema van de cultus van de enige God, Ra, die door de autoriteiten wordt vervolgd, hebben hun interessante kanten. Maar als de plot van de film vervaagt, zijn het de spookachtige muziek en beelden die overblijven.
The CinemaScope color cinematography of Leon Shamroy is quite remarkable here,including his use of colored filters for<br /><br />various scenes. The Alfred Newmann Score has to be the most sensual and seductive score Hollywood ever produced. It's a shame it is no longer available on CD. The actors, however, never rise to the occasion. The accents are so varied, from the subdued British of Ustinov and Purdom to the Hollywood of Baxter and Mature that it seems a true hodgepodge with no central vision. Tommy Rettig is jarringly American. Acting styles span the range from zombie-like to stilted. Only Ustinov as a conniving one-eyed servant steals the show - what there is of it to steal. The premise - the story of a young Egyptian doctor, seduced and abandoned by the rich - and the parallel theme of the cult of the single God, Ra - persecuted by the authorities, has its interesting points. But when the film's plot fades, it is the haunting music and visuals that remain.