Ik begon ernaar te kijken, maar geloofde niet in een van de personages. Vooral de relatie tussen de bakker en de serveerster beviel me helemaal niet. De scènes tussen de eigenaar van de bakkerij en de serveerster waren leuk, maar de rest was gewoon erg traag. Het was een heel oppervlakkige film en ik kreeg het gevoel dat ik naar een toneelstuk zat te kijken in plaats van een film. De personages waren erg 'toneelachtig' en de verhaallijn leek veel op een klucht. Tegen de tijd dat de pyromaan de serveerster aanviel, verveelde ik me en kon het me niet meer schelen wat er verder gebeurde, dus zette ik hem uit. Blij dat ik niet heb betaald om hem te zien. Heb niet één keer gelachen of geglimlacht. Er schijnt voor Amerikanen een vreemde neiging te bestaan om hun films als 'komedie' te classificeren als ze grappig zijn in plaats van grappig ha ha. Ik heb eindelijk geleerd te vermijden wat Amerikanen donkere komedies noemen, die meestal gruwelijk bizar en niet grappig blijken te zijn. Nu ziet het ernaar uit dat ik ook wat kritischer zal moeten zijn als ze een film romantische komedie noemen. Misschien betekent komedie iets anders als het op een film wordt toegepast in plaats van op een serie in Amerika. Ik begrijp niet waarom Amerika verbazingwekkend grappige komedies kan produceren zoals _Two and a half men, Will and Grace, King of Queens_, maar geen echt grappige films kan produceren zonder zijn toevlucht te nemen tot toilethumor. Het was niet smerig of zo. Maar het was helemaal niets <0xE2><0x80><0x93> gewoon een grote geeuw...
Started watching this but didn't believe in any of the characters. In particular the relationship between the bakery assistant and the waitress just didn't work for me at all. The scenes between the bakery owner and the assistant were nice but the rest was just very slow. It was a very superficial movie and it gave me the feeling that I was watching play rather than a film. The characters were very 'stagey' and the storyline was a lot like a stage farce. By the time the pyromaniac waylaid the assistant I was bored and didn't care what happened next and so I switched off. Glad I didn't pay to see it. Didn't laugh or even smile once. There seems to be a strange tendency for Americans to classify their films as 'comedy' when they are funny peculiar rather than funny ha ha. I have finally learned to avoid what Americans term dark comedies which usually turn out to be gruesome weird and unfunny. Now it looks like I will have to be a bit more discerning when they call a film romantic comedy as well. Maybe comedy means something different when applied to a film rather than a series in America. I don't understand why America can produce amazingly funny comedies like Two and a half men, Will and Grace, King of Queens but can't seem to produce really funny films without resorting to toilet humour. This film wasn't gross or anything. But it wasn't anything at all just one big yawn...