Heel typerend voor Almodóvar van die tijd, en op zijn eigen manier niet minder grappig dan veel van zijn latere werken. En hoe komt dat? Er valt niets te provoceren of te choqueren, en ik neem aan dat een dergelijk effect eerder toevallig dan opzettelijk is. Nee, de grote humor komt voort uit een onderliggende, bijna surrealistische absurditeit die in het decor is verweven: het bijna volledige gebrek aan taboes bij de personages. Het is hetzelfde soort 'komische spanning' dat je in zijn latere werken aantreft, hoewel je het hier in een ruwere versie zult aantreffen. Hij bouwt op voor zijn meesterwerken, maar is er nog niet.<br />De enige recensent die eerder een opmerking over deze film maakte dan ik, beweerde dat het een'meesterwerk' moest zijn. 'Ik ben een heel selecte groep mensen die deze film hilarisch zouden vinden.
Very typical Almodóvar of the time and, in its own way, no less funny than many of his later works. And why is that? There is nothing to be provoked or shocked about, and I guess any such effect is more coincidental than intentional. No, the great humor stems from an underlying, almost surreal, absurdity that is woven into the scenery: The characters' nearly complete lack of taboo. It's the same kind of 'comic suspense' you find in his later works, though you'll find it in a more rough version here. He's building up for masterpieces to come, but is not yet there.<br /><br />The sole reviewer who commented on this movie before I did, claimed that it had to be a "very select" group of people who'd find this movie hilarious. I do.