Ik heb die film zelfs in een bioscoop gezien. Op dat moment werkte ik in ploegendienst en ik ging erheen tijdens een matinee op een hete zomerdag, toen ik niet kon slapen. De bioscoop had airconditioning.<br />Het was een vroeg multischermcomplex en op de een of andere manier kwam ik in de verkeerde zaal terecht. Ik was van plan geweest ergens anders in te dommelen. Maar het bleek dat ik niet kon slapen. Kort nadat de verkeerde film begon, werd ik ook nog van mijn stuk gebracht door een groep vrouwelijke schoonmakers die binnenkwamen en de bioscoop als hun gezelligheidsclubje gebruikten. Ik was de enige andere aanwezige, en dat is een maatstaf voor de film.' De schoonmakers zeiden dat ze gewoonlijk verwachtten dat de zaak leeg zou zijn en vroegen me of ik het erg vond dat ze er waren. Ik vond het niet erg.<br />Binnen een halfuur bleek het gesprek tussen de schoonmakers interessanter te zijn dan het amusement waarvoor ik had betaald.<br />Deze film sijpelde uit het scherm met de goedkoopheid van heel oude mayonaise. Het soort dat kleine, donkere, harige plukjes aan de oppervlakte heeft. Ik herinner me vooral dat mijn zintuigen werden belaagd door snerpende muziek die zonder enige waarschuwing en met nog minder betekenis uit de luidsprekers schalde. De schoonmakers zorgden voor een verwachtingsvol signaal door hun vingers in hun oren te steken. Het ging over een of andere stadsvogel die in de rimboe ging wonen te midden van een stel achterlijke mensen, die ze op het rechte pad bracht maar tegelijkertijd zelf een paar morele lessen leerde. Zoals dat gaat. Een soort 'ontdekkingsreis'. De hele vertoning had iets gewichtigs en zelfvoldaans. Vooral de hoofdrolspeelster had de irritante gewoonte om elke boerenkinkel aan te staren met een soort intens gelukzalig mededogen, alsof ze zelf de patroonheilige van het bos was.<br />En ik geloof dat ze op een gegeven moment een boek schreef.<br />Lang voor het einde was ik gefascineerd geraakt door een van de gedempte en hijgende staarten van de seksuele onbetamelijkheid van de schoonmaker. Je zou denken dat er mensen zijn die een paar uur lang rustig kunnen zitten zonder te hoeven nadenken, dat is mediteren. Het beste wat ik kan zeggen is dat ik hun salade niet zou willen delen.<br />Ik heb deze film nog nooit op televisie gezien, wat me verbaast. Het is precies het soort troep dat's middags wordt uitgezonden om werklozen te straffen omdat ze geen baan hebben.<br />Als je ooit diensten draait, zorg dan dat je in de juiste bioscoop komt. Of hoop op een schoonmaakster.
I actually saw this movie at a cinema. At the time, I was working shifts and went there during a matinée on a hot summer day when I couldn't sleep. The cinema was air-conditioned.<br /><br />It was an early multi-screen complex and I somehow got into the wrong venue. I had intended to doze through something else. But as things transpired, there would be no sleeping. Shortly after the wrong movie began, I was additionally disconcerted by a group of female cleaners who came in and used it as their social club. I was the only other person there, and it is a measure of the movie's appeal that they habitually expected the place to be empty and asked me if I minded their presence. I didn't.<br /><br />Within about half an hour, the cleaners' conversation proved to be more interesting than the entertainment I had paid for.<br /><br />This movie oozed out of the screen with the cheesiness of very stale mayonnaise. The kind that has little dark, hairy, tufts growing on the surface. I particularly remember my senses being assaulted by strident cords of music that would blare out with very little warning, and even less meaning. The cleaners provided an anticipatory cue by putting their fingers in their ears.<br /><br />It was about some city bird going to live in the sticks amongst a load a backwood folk, putting them straight but at the same time being taught a moral lesson or two herself. Like you do. A sort of 'journey of discovery'. There was a sententious smugness about the whole production. In particular, the leading actress had an irritating habit of staring at every hick with a kind of intense beatific compassion, as if she herself were the patron-saint of thickies.<br /><br />And I believe at some stage she wrote a book.<br /><br />Long before the end, I had become fascinated by one of the cleaner's hushed and breathy tails of sexual impropriety.<br /><br />One suspects that there are some to whom sitting quietly for a couple of hours and not having to think, constitutes a meditation. The best that I can say is that I would not want to share their salad.<br /><br />I have never seen this movie advertised as showing on television, which surprises me. It is just the sort of pap that is screened in the afternoon to punish the unemployed for not having jobs.<br /><br />If you ever work shifts, be sure to get into the right theatre. Or hope for some cleaning ladies.