Ik keek er zo naar uit om de documentaire zelfvernietiging van het meesterbrein achter Boondock Saints te zien, een van de ergerlijkste en meest zinloze films die ik ooit heb gezien. Maar de makers van 'Overnight' <0xE2><0x80><0x93> maatjes (ex?) van het meesterbrein in kwestie <0xE2><0x80><0x93> moeten ook leren hoe ze een film moeten maken. Verschillende onsmakelijke opmerkingen, obsceniteiten door de telefoon schreeuwen en genieten van zijn alcohol doen meneer Duffy inderdaad op een eikel lijken. Maar het geeft geen inzicht in waarom die vent <0xC3><0xBC>berhaupt een contract heeft gekregen, wat zijn creatieve proces of visie is <0xE2><0x80><0x93> waar gaat _Boomdock Saints_ eigenlijk over? Hoe moeilijk is het om Patrick Swayze te ontmoeten? Wat zijn dat voor vreemde, institutionele machinaties waarin onze walgelijke helden gevangenzitten? Omdat de film niet probeert deze vragen op een coherente manier te beantwoorden, heeft hij ook geen flauwekul te vertellen over Hollywood. Dus wat maakt het uit?
I was so looking forward to watching the documentary self-immolation of the mastermind behind Boondock Saints, one of the most aggravating and pointless movies I've ever seen. But the makers of "Overnight" - buddies (ex?) of the mastermind in question - also need to learn how to make a movie. Various unsavoury remarks, yelling obscenities into the phone, and enjoying his alcohol do indeed make Mr. Duffy look like a putz. But it doesn't shed any insight into why the guy got a contract in the first place, what his creative process or vision is - what's Boondock Saints even about? How hard is it to meet Patrick Swayze? What are these strange institutional machinations in which our disgusting heroes are caught? Because the film doesn't try to answer these questions in any coherent way, it doesn't end up having dippity-doo to say about Hollywood either. So who cares?