Deze film illustreert als geen ander de toestand van de Australische filmindustrie en alles wat die tegenhoudt.<br />Ongelooflijk talent, uitstekende optredens (vooral van Victoria Hill), maar in praktisch alle andere opzichten een afknapper.<br />Een soort 'aanpassing', Macbeth heeft er niets nieuws aan overgehouden (nee, hem in het huidige Australië plaatsen is niet genoeg) en heeft in wezen het bestaan ervan totaal niet kunnen rechtvaardigen, afgezien van (laten we eerlijk zijn, volkomen onnodig) het eer bewijzen aan het oorspronkelijke werk. Als er één groep werk is dat is gedaan (en gedaan en gedaan en gedaan), dan is het Shakespeares werk. Dus elke aanpassing, als het niet een genotzuchtige en zinloze oefening moet worden, moet op zijn minst een nieuwe interpretatie van het werk opleveren.<br />En dat is?' Dat is wat deze Macbeth niet kan. Zoals het is gedaan, heeft deze film geen enkele eigentijdse relevantie. Het is hetzelfde stuk dat we al talloze (te veel!) keer eerder hebben gezien. Behalve met wapens en in andere outfits.<br />Afgezien van de fundamentele blunder (op geen andere manier te omschrijven) om de oorspronkelijke dialoog van Shakespeare te bewaren, is een van de meest huiveringwekkende momenten van de film de langdurige en ongelooflijk saaie slow motion die tegen het einde wordt afgedraaid, waarin ik helemaal opging in de film, ook al keek ik naar het scherm. Ik had nooit gedacht dat ik zo'n korte aandachtsspanne had, maar ja.<br />Ik neem aan dat de film op eigen, zeer beperkte wijze succes heeft. Maar naarmate Australië steeds meer wereldklasse acteertalent voortbrengt, moeten de filmmakers ophouden er trots op te zijn dat ze op beperkte voorwaarden slagen, en moeten ze zo'n hoge norm stellen dat ze laten zien dat ze respect hebben voor het soort acteertalent waarmee ze werken.<br />Een schande. Een absolute schande.
This movie illustrates like no other the state of the Australian film industry and everything that's holding it back.<br /><br />Awesome talent, outstanding performances (particularly by Victoria Hill), but a let down in practically every other way.<br /><br />An "adaptation" of sorts, it brought nothing new to Macbeth (no, setting it in present-day Australia is not enough), and essentially, completely failed to justify its existence, apart from (let's face it, completely unnecessarily) paying homage to the original work. If there's one body of work that has been done (and done and done and done), it's Shakespeare's. So any adaptation, if it's not to be a self-indulgent and pointless exercise, needs to at least bring some new interpretation to the work.<br /><br />And that's what this Macbeth fails to do. As it was done, this film has no contemporary relevance whatsoever. It's the same piece that we have seen countless (too many!) times before. Except with guns and in different outfits.<br /><br />Apart from the fundamental blunder (no other way to put it) of keeping the original Shakespearian dialogue, one of the more cringeful moments of the movie is the prolonged and incredibly boring slow motion shoot out towards the end, during which I completely tuned out, even though I was looking at the screen. I never thought I had a short attention span, but there you go.<br /><br />I suppose the movie succeeds on its own, very limited terms. But as Australia continues to produce world-class acting talent, its movie-makers need to stop being proud of succeeding on limited terms, and actually set high enough standards to show that they respect for the kind of acting talent they work with.<br /><br />A shame. An absolute shame.