Deze film overrompelde me. De openingscredits zijn mooi geanimeerd. Daarna worden we ondergedompeld in een goedkope productie die zijn lage budget verraadt. De personages, typisch Amerikaanse tieners, worden langzaam geïntroduceerd, met meer persoonlijke details dan gewoonlijk in dit soort films te vinden zijn. Tegen de tijd dat de pleuris uitbreekt, kennen we elk van de personages en we vinden ze aardig of niet, al naar gelang hun verschillende persoonlijkheden. Het is een langzame klimpartij, een beetje zoals de rit op een helling van een heel hoge achtbaan. Gelukkig is het, als de actie eenmaal begint, pure waanzin! De make-up van Steve Johnson is geweldig. Van dezelfde kwaliteit als veel grotere, met geld gefinancierde films. En de schrik zit er goed in. Kevin Tenney levert zijn beste film aller tijden, met adembenemende verrassingen en enge, spannende scènes. De sarcastische, soms smakeloze humor kenmerkt deze film als pure horror uit de jaren tachtig, in tegenstelling tot de norse toon van eerdere genrefilms als 'Night of the Living Dead' of 'Hills Have Eyes'. Maar voor echte horrorfans is deze film de moeite waard om te bekijken. Speel hem af als de eerste dubbelop met de remake uit 1999 van 'House on the Haunted Hill'. De scènes en de personages lijken zo veel op elkaar dat je je echt af moet vragen welke film ze eigenlijk aan het herscheppen waren.
This movie took me by surprise. The opening credit sequence features nicely done animation. After that, we're plunged into a semi-cheesy production, betraying its low budget. The characters, typical American teens, are introduced slowly, with more personal detail than is usually found in movies like this. By the time the shlitz hits the fan, we know each one of the characters, and either like or hate them according to their distinct personalities. It's a slow uphill set-up, kind of like the ride up a slope of a really tall roller coaster. Thankfully, once the action kicks in, it's full blown old school HORROR! Steve Johnson's make-up effects are awesome. Equal in quality to much bigger budgeted films. And the scares are jolting. Kevin Tenney delivers his best movie ever, with heart-stopping surprises and creepy suspenseful set-ups. The tongue-in-cheek, sometimes cheesy, humor marks this film as pure 80s horror, as opposed to the sullen tone of earlier genre fare like "Night of the Living Dead" or "Hills Have Eyes." But for true horror fans, this one is worth checking out. Play it as the first entry on a double bill with the 1999 remake of "House on the Haunted Hill." The set-up and character dynamics are so similar that you really have to wonder what film they were actually remaking?