<br />Toen ik onverwacht _Duizend-en-één-dag_ huurde, dacht ik dat me een onderhoudend King Lear-verhaal te wachten stond en natuurlijk kwam Michelle Pfeiffer erin voor, dus wat kon er misgaan?<br />Maar al heel snel besefte ik dat dit verhaal niet alleen over _Duizend-en-een-dag_ ging. Ik begon te huilen en kon niet meer ophouden tot lang nadat de film was afgelopen. Dank jullie wel, Jane, Laura en Jocelyn, dat jullie ons zo'n heerlijk subtiele en meevoelende film hebben gebracht! Dank jullie wel, cast, dat jullie erbij betrokken zijn geweest en de personages zo diepzinnig en teder hebben geportretteerd!<br />Ik herkende de Boze zuster; de weggelopen zuster en de zuster in ontkenning. Ik herkende de Bazige Echtgenoot en waarom hij daar was en toen de Vader, o o de Vader... allemaal voortreffelijk gespeeld. Ik herkende mezelf ook en deze film was een openbaring, een opluchting, een kans om mijn EIGEN waarheid onder ogen te zien en er eindelijk iets aan te doen. Ik hoop echt dat _Duizend-en-één-dag_ hetzelfde effect heeft gehad op een paar andere films daarbuiten.<br />Omdat ik niet begreep waarom er op het omslag stond dat de film ging over zusters die om land vochten <0xE2><0x80><0x93> ze vochten helemaal niet tegen elkaar <0xE2><0x80><0x93> keek ik hem een tweede keer. Toen kon ik zien dat als dat wel zo was geweest...' Als je een soortgelijk verhaal zou horen, zou je de overweldigende onderstroom van angst en vrees en de diepe band tussen de zussen die door dit alles heen lopen gemakkelijk over het hoofd zien. Dat is precies de reden waarom mensen over het algemeen bijvoorbeeld vaak de waarheid over hun buren over het hoofd zien.<br />Maar dat is nog een reden waarom deze film zo perfect is!<br />Het kan me geen reet schelen (vergeef me mijn Frans) wat er verder in het King Lear-verhaal gebeurt. Het enige wat ik weet, is dat ik in alle eerlijkheid kan zeggen: deze film heeft mijn leven veranderd.<br /><0x3E><0x3E> Houd de goede werklui op de been, jullie kunnen verschil maken.<br /><0x3E><0x3E><br /><0x3E><0x3E>
<br /><br />When I unsuspectedly rented A Thousand Acres, I thought I was in for an entertaining King Lear story and of course Michelle Pfeiffer was in it, so what could go wrong?<br /><br />Very quickly, however, I realized that this story was about A Thousand Other Things besides just Acres. I started crying and couldn't stop until long after the movie ended. Thank you Jane, Laura and Jocelyn, for bringing us such a wonderfully subtle and compassionate movie! Thank you cast, for being involved and portraying the characters with such depth and gentleness!<br /><br />I recognized the Angry sister; the Runaway sister and the sister in Denial. I recognized the Abusive Husband and why he was there and then the Father, oh oh the Father... all superbly played. I also recognized myself and this movie was an eye-opener, a relief, a chance to face my OWN truth and finally doing something about it. I truly hope A Thousand Acres has had the same effect on some others out there.<br /><br />Since I didn't understand why the cover said the film was about sisters fighting over land -they weren't fighting each other at all- I watched it a second time. Then I was able to see that if one hadn't lived a similar story, one would easily miss the overwhelming undercurrent of dread and fear and the deep bond between the sisters that runs through it all. That is exactly the reason why people in general often overlook the truth about their neighbors for instance.<br /><br />But yet another reason why this movie is so perfect!<br /><br />I don't give a rat's ass (pardon my French) about to what extend the King Lear story is followed. All I know is that I can honestly say: this movie has changed my life.<br /><br />Keep up the good work guys, you CAN and DO make a difference.<br /><br />