Mijn commentaar is voornamelijk een commentaar op de eerste commentator (de figurant in de film) en zijn ongelukkige beoordeling van de film. Ik denk dat zijn perspectief aangeeft waarom een figurant een figurant is en een regisseur een regisseur. De film was goed, het acteerwerk was goed, de ervaring van het kijken ernaar was een leuke afleiding van een drukke werkweek. Het was niet 'The Hours' (acteren), of 'The Matrix' (Special Effects) of zelfs 'The Color Purple' (Direction). Dat zijn de meeste films niet. Maar het was ook niet het kleregebeuren dat 'vinny...' je zou willen laten geloven. Sorry, jongen, alleen mijn 2 centen.<br />Wat de film zelf betreft, die was aan het eind heel erg homo-aanmoedigend (zie boven). Het toonde een wereld vol verschillende en minder volmaakte mensen <0xE2><0x80><0x93> je weet wel, net als de onze (zaag zaag2)! Het opende een deur naar één cultuur zonder andere culturen buiten te sluiten (zaag zaag3). En ik hield van de muziek (zaag zaag4).
My comment is mainly a comment on the first commentator (the extra on the film) and his unhappy assessment of the film. I think his perspective indicates why an extra is an extra and a director is a director. The film was sweet, the acting sufficient, the experience of watching it a nice diversion from a busy work week. It wasn't "The Hours" (acting), or "The Matrix" (Special Effects), or even "The Color Purple" (Direction). Most movies won't be. But it also wasn't the crap fest that "vinny..." would lead you to believe. Sorry guy, just my 2 cents.<br /><br />As to the movie itself, it was in the end very gay affirming (+ #1). It showed a world full of diverse and less than perfect people--you know, just like ours (+ #2)! It opened a door on one culture without excluding other cultures (+ #3). And I liked the music (+ #4).