Om onverklaarbare redenen heb ik deze film een paar dagen geleden voor het eerst gezien en vanaf het allereerste begin begrepen waar al die drukte om is. Deze film hield mijn aandacht van het begin tot het eind vast en liet me de hele reeks emoties zien (en misschien heb ik er wel een paar ontdekt waar ik niets van afwist).<br />Dustin Hoffman is absoluut een ster als Ted Kramer. Hij is absoluut overtuigend als een man die met minstens drie verschillende uitdagingen in het leven moet jongleren: de man die de bons heeft gekregen, een workaholic en een liefhebbende vader. Meryl Streep als Joanna Kramer stond minder centraal in de film, simpelweg omdat Joanna een groot deel van de tijd afwezig was, maar als ze op het witte doek verscheen, kon Hoffman zijn lol op. De echte uitblinker was echter (naar mijn mening) de jonge Justin Henry als Billy Kramer. Kinderen zijn altijd het onschuldige slachtoffer van een huwelijkscrisis, en Justin leek volkomen natuurlijk en volkomen geloofwaardig in zijn rol als hij te maken krijgt met de tegenstrijdige emoties rond zijn moeder en zijn aanpassing aan het leven met zijn vader, om vervolgens in verwarring te raken over de vraag waarom hij zijn vader in de steek zou moeten laten terwijl het zijn moeder was die hem in de steek liet. De jonge Justin niet. In deze zeer moeilijke rol lijkt er niets aan te ontbreken.<br />Al met al is dit een uitstekende, Oscar-waardige film, waarvan het enige zwakke punt was dat ik vond dat hij teleurstellend eindigde met een sentimentele en gelukkige afloop, wat totaal onrealistisch was gezien de destructieve strijd om de voogdij die Ted en Joanna hadden moeten leveren. Maar verder is er weinig om over te klagen.<br /><br />9/10 2010.
Inexplicably, I watched this movie for the very first time just a couple of days ago, and understood from the very beginning what all the fuss is about. This movie held my attention from beginning to end, and ran me through the whole range of emotions (and might have helped me discover a few I never knew about.)<br /><br />Dustin Hoffman absolutely shines as Ted Kramer. He is absolutely convincing as a man having to juggle at least three different challenges in life: jilted husband, workaholic ad executive and loving father. Meryl Streep as Joanna Kramer was less central to the movie simply because Joanna was absent for a good part of it, but when she was on screen she gave Hoffman a run for his money. The true standout, though, (in my opinion) had to be young Justin Henry as Billy Kramer. Children are always the innocent victim in a marital breakdown, and Justin seemed absolutely natural and completely believable in this role as he deals with the conflicting emotions around his mother and his adjustment to life with Dad, only then to have the confusion around why he should have to leave his Dad when it was his Mom who walked out on him. Young Justin didn't seem to miss a beat in this very difficult role.<br /><br />All in all, this is an excellent, Oscar-worthy movie whose only weak point was what I thought to be a truly disappointing decision to go for the sappy and happy ending, which was totally unrealistic considering the destructive custody battle Ted and Joanna had gone through. But there's not much else to complain about here.<br /><br />9/10