Met uitzondering van het hoofdpersonage overtuigde het acteerwerk me niet, maar het verhaal was vrij goed: het gaat over een liefdesrelatie tussen een homoseksuele feestvierder en een jonge mormoonse missionaris. Zoals je je kunt voorstellen, is zo'n relatie nogal problematisch. De film is erg Amerikaans en heeft als zodanig een paar metafysische ondertonen om zijn kritiek op religieuze onverdraagzaamheid te compenseren. Maar sommige verhaallijnen zijn hilarisch: een van de hoofdpersonen vraagt zijn homoseksuele collega: 'Geloof jij in God?' En hij antwoordt: 'Afgezien van Madonna, bedoel je?' Al met al is de film niet een van mijn favorieten, maar het script is echt goed en ik vond het echt goed: het is een goede film.' Ik vind dat een belangrijke boodschap in deze tijd. Omdat ik films die ik minder goed vond met een 9 beoordeel, is dit voor mij duidelijk een 10. Sommige mensen vinden dat misschien overdreven, maar ik vind dat deze film dat verdient.
With the exception of the main character, the acting didn't convince me, but the story was quite good: It's about a love affair between a gay party boy and a young Mormon missionary. As you can imagine, such a relationship is quite problematic. The movie is very American and, as such, has some metaphysical undertones to counterbalance its criticism of religious intolerance. But some story lines are hilarious: one of the main characters asks his gay colleague: "Do you believe in God?" And he answers: "you mean: other than Madonna?" All in all, the film is not one of my all-time favorites, but the script is really good and I really liked it: it's entertaining and stands up against (religious) prejudice and intolerance. I think this is an important message in our times. Since I rated films that I liked less with 9, this is clearly a 10 for me. Some people may find this exaggerated, but I think this film deserves it.