SPOILERS Elk groot regime gebruikt de media van het land voor zijn eigen doeleinden. Of het nu de nazi's waren die bepaalde pamfletten verboden, of het op de televisie uitgezonden Chinese alternatief van het Tianamenplein, regeringen hebben sinds het begin der tijden geprobeerd de mensen via verschillende middelen te beïnvloeden. Maar in 1925, ter gelegenheid van de mislukte muiterij van 1905, steunde de Russische communistische regering de schepping van deze film, _Slagschip Potempkin_. Het is een belangrijk stuk cinematografische geschiedenis, en tot op de dag van vandaag krachtig en mooi.<br />Aan boord van de _Slagschip Potempkin_ zijn de bemanningsleden ongelukkig. In ellendige omstandigheden en met van maden vergeven voedsel zijn ze boos op hun eliteonderdrukkers. Maar nu, na het bedorven voedsel, is het genoeg geweest. Onder leiding van Grigory Vakulinchuk (Aleksandr Antonov), keert de bemanning zich tegen hun meesters en vecht voor hun vrijheid.<br />Voor wat betreft propaganda is 'Strijd om Potemkin' perfect. De film heeft een positief licht geworpen op de eerste, mislukte, communistische muiterij en was een nuttig Sovjetinstrument. Maar tachtig jaar na de première is de Sovjet-Unie volledig van de kaart verdwenen. Het verbazingwekkende aan deze film is echter dat, hoewel het land waarvoor de boodschap bedoeld was verdwenen is, de film nog steeds een krachtig en waardig stuk film blijft.<br />Geschreven en geregisseerd door Sergei Eisenstein is de film verrassend leuk om te zien. Het is waar dat hij ver verwijderd is van wat we tegenwoordig als'vermaak' zouden beschouwen. Maar de film is een prachtig kunstwerk.<br />Of het nu de scènes aan boord van de boot zijn of de vaak besproken scène op de trappen van Odessa, alles aan deze film is perfect. De muziek is krachtig en dramatisch, de belichting is vlekkeloos, zelfs het acteerwerk, hoewel een beetje overdreven, is perfect voor het stuk. Het komt erop neer dat je het eindproduct van deze film op geen enkele manier kunt bekritiseren.<br />Het is onmogelijk te zeggen hoe het Russische volk deze film op het moment dat hij werd uitgebracht heeft ontvangen. Als je een land bewondert dat al vijftien jaar niet meer bestaat, is het moeilijk voor ons om te weten wat voor gevoel de film bij ons oproept. Maar als kunstwerk is hij magnifiek. Prachtig van begin tot eind, het is geen gemakkelijke wacht, maar het is de moeite waard.
SPOILERS Every major regime uses the country's media to it's own ends. Whether the Nazi banning of certain leaflets, or the televised Chinese alternative of Tianamen Square, Governments have tried to influence the people through different mediums since the beginning of time. In 1925 though, celebrating the failed mutiny of 1905, the Russian Communist Government supported the creation of this film, Battleship Potempkin. A major piece of cinematic history, it remains powerful and beautiful to this very day.<br /><br />Set aboard the Battleship Potempkin, the crew are unhappy. In miserable living conditions and with maggot infested food, they are angry at their upper class suppressors. Now though, after the rotten food, enough is enough. Led by Grigory Vakulinchuk (Aleksandr Antonov), the crew turn upon their masters and fight for their freedom.<br /><br />As far as propaganda goes, "Battleship Potempkin" is perfect. Presenting a positive light on the first, unsuccessful, communist mutiny, the film was a useful Soviet tool. Eighty years after the films release though, and the USSR has disappeared completely off the map. The amazing thing about this film though is that whilst the country it's message was intended for has disappeared, the film remains a powerful and worthy piece of cinema.<br /><br />Written and directed by Sergei Eisenstein, the film is surprisingly a joy to watch. It is true, that it is far from what we would nowadays consider 'entertainment', but the film is a beautiful piece of art.<br /><br />Whether it be the scenes aboard the boat or the often talked about scene on the steps of Odessa, everything about this film is perfectly made. The music is powerful and dramatic, the lighting is flawless, even the acting, whilst slightly overdone, is perfect for the piece. Basically, there is no way to fault this film's end product.<br /><br />It's impossible to know how the Russian people received this film upon it's release. Praising a country which has not existed for fifteen years, it's difficult for us to know the full spirits that the film inspires. As a piece of art though, it is magnificent. Beautiful from start to finish, it is far from an easy watch, but it is well worth the effort.