De zoon van Hercules raakt ernstig gewond tijdens een leeuwenjacht die uit de hand loopt. Hercules (een degelijke en onderhoudende voorstelling van de vlezige Reg Park) moet zich in een griezelige en gevaarlijke alternatieve dimensie begeven die wordt geregeerd door de kwaadaardige en wraakzuchtige Gia de Aardgodin (een verrukkelijk ondeugende voorstelling van Gia Sandri) en moet tegen diverse monsters vechten om de ziel van zijn zoon te redden. Ondertussen poseert Gia's even akelige zoon Antaius (een uiterst hatelijke zet van Giovanni Cianfriglia) als Hercules en neemt hij een hele stad over als een wrede en meedogenloze tiran. Regisseur Maurizo Lucidi vertelt het boeiende verhaal in een gestaag tempo en houdt de hele tijd een ernstige toon aan. Deze film begint een beetje traag, maar begint pas goed als Hercules de mistige en gevaarlijke onderaardse geestenwereld binnengaat. Tot de hoogtepunten behoren Hercules die worstelt met een mensachtige hagedis, Hercules die in een reusachtige, knoestige boom klimt en Hercules die wordt aangevallen door een stel enge, rottende zombies. Nog beter is dat de bizarre geestenwereld alleen maar naar een griezelige atmosfeer stinkt (ik ben dol op die hardnekkige, kolkende mist!). De inspannende, ruige, mano-a-mano-grote fysieke confrontatie tussen Hercules en Antaius is ook om op te vreten. Natuurlijk krijgen we ook nog een grote mondo destructo climactische vulkaanuitbarsting. Allvaro Mancori's scherpe breedbeeldfilm geeft de film een indrukwekkend uitgebreid perspectief. De robuuste, opwindende score van Ugo Filippini heeft een majestueuze zwierigheid. Oké, deze film is duidelijk goedkoop, schattig en nep, en gebruikt overvloedige beelden van zowel 'Hercules in de spookwereld' als 'Hercules en de gevangen vrouwen', maar het is niettemin een buitengewoon levendige en onderhoudende stoeipartij.
Hercules' son gets severely wounded during a lion hunt that goes awry. Hercules (a solid and engaging performance by the beefy Reg Park) has to venture into an eerie and dangerous alternate dimension ruled by the evil and vengeful Gia the Earth Goddess (a deliciously wicked portrayal by Gia Sandri) and battle various monsters in order to save his son's soul. Meanwhile, Gia's equally nasty son Antaius (a perfectly hateful turn by Giovanni Cianfriglia) poses as Hercules and takes over an entire city as a cruel and ruthless tyrant. Director Maurizo Lucidi relates the engrossing story at a steady pace and maintains a serious tone throughout. This film begins a little slow, but really starts cooking once Hercules enters the misty and perilous subterranean spirit world: Rousing highlights include Hercules grappling with a humanoid lizard beast, Hercules climbing a giant gnarled tree, and Hercules being attacked by a bunch of creepy rotting zombies. Better still, the bizarre spirit world just reeks of spooky atmosphere (gotta love that persistent thick swirling fog!). The strenuous rough'n'tumble mano-a-mano major physical confrontation between Hercules and Antaius likewise totally rocks. Of course, we also get a big mondo destructo climactic volcanic eruption as well. Allvaro Mancori's crisp widescreen cinematography gives the movie an impressively expansive sense of scope. Ugo Filippini's robust, rousing score has a nifty majestic sweep to it. Okay, so this flick is an obvious cheapo cute'n'paste job that uses copious footage from both "Hercules in the Haunted World" and "Hercules and the Captive Women," but it's still an extremely lively and entertaining romp all the same.