Als je me zou vragen de beste acteerfilms te kiezen die ooit zijn gemaakt, zou deze film op een lijstje staan, samen met _Streetcar Named Desire_ uit 1951. Ik denk dat ik er nog wel een paar zal ontdekken die daarvoor in aanmerking komen, maar Kramer vs. Kramer is een uitmuntende oefening in naturalisme. Dus is het op dat niveau een heel bevredigende ervaring om alleen maar te kijken naar de fantastische, indringende voorstellingen van Dustin Hoffman, Meryl Streep en het kind Justin Henry in het bijzonder. Een van de beste kindervoorstellingen aller tijden.<br />Maar ik vind het ook heel bevredigend om te kijken, omdat het zo'n verhaal is dat me zo diep raakt <0xE2><0x80><0x93> het doet me altijd mijn eigen problemen vergeten. Het heeft zo'n uitstekende vertelkracht. Als je Kramer vs. Kramer aanzet, en Alice Kramer laat Ted aan zijn werk en hun zoontje, en hem niets meer vertelt dan ze zelf moet ontdekken <0xE2><0x80><0x93> blijf je opletten om te weten dat alles goed afloopt voor hen. En zelfs als je eenmaal weet hoe het afloopt, klinkt elk moment van de rit zo briljant echt dat het heerlijk is om het keer op keer te zien gebeuren.<br />Vergis je niet <0xE2><0x80><0x93> Kramer vs. Kramer is geen luchtig vermaak: het is een zeer realistische weergave van de effecten van een scheiding op alle betrokkenen.<br />10/10. Voor een van de beste scripts (ontstaan uit gesprekken tussen Benton en Hoffman, die op dat moment in scheiding lag) dat ooit geschreven, uitgevoerd en perfect uitgevoerd is. Om nog maar te zwijgen van het geweldige, meeslepende verhaal. Kortom, een perfecte film.
If you asked me to pick the best acted movies ever made, this movie would be on a short list along with 1951's Streetcar Named Desire. I imagine i'll discover some others that qualify, but Kramer vs Kramer is an outstanding exercise in naturalism. So its a very satisfying experience on that level: just watching the marvelous, probing performances of Dustin Hoffman, Meryl Streep and the child Justin Henry in particular. One of the best child performances ever.<br /><br />But I also find it very satisfying to watch, because its such a thoroughly involving story - it always makes me forget my own problems. It has such excellent narrative drive. Once you stick Kramer vs Kramer on, and Alice Kramer leaves Ted to juggle work and their young son, telling him nothing more than she has to discover herself - you keep watching to know that everything turns out okay for them. And even once you know how things do turn out, each moment of the ride just rings so brilliantly true that its a joy to watch it happen again and again.<br /><br />Make no mistake - Kramer vs Kramer is not light entertainment: its a very realistic portrayal of the effects of divorce on everyone involved.<br /><br />10/10.<br /><br />For one of the best scripts (born out of conversations between Benton and Hoffman, who was going through a divorce at the time) ever written, executed and performed beautifully and faultlessly. Not to mention what a great, involving story it is. Put simply, a perfect film.