Beroepscrimineel en misdaadbaas Abel Davos (Lino Ventura) is al meer dan 10 jaar op de vlucht en houdt zich schuil in Milaan, Italië. Tijdens zijn afwezigheid is hij in zijn geboorteland Frankrijk ter dood veroordeeld voor zijn misdaden. Gedesillusioneerd over zijn leven in Italië en de politie die hem op de hielen zit, besluit hij terug te keren naar zijn oude stek in Parijs. Abel stuurt zijn vrouw Therese en twee jonge zoons vooruit naar Nice, en Abel en zijn opvolger Raymond Naldi plegen een laatste overval om hun nieuwe leven in Frankrijk te bekostigen. De overval levert een schamele half miljoen francs op, veel minder dan hun bronnen hadden voorspeld, en met de politie op hun hielen weten ze Nice te bereiken, waar ze zich korte tijd schuilhouden. Nadat ze een plezierboot van een plaatselijke bewoner hebben gestolen, proberen ze San Remo te bereiken, een toeristenplaats waar ze gemakkelijker op zullen vallen, maar ze worden op een verlaten strand aangehouden door gewapende douanebeambten, er volgt een schietpartij en Therese en Naldi worden allebei gedood. Een nu gewonde Davos met twee kinderen op sleeptouw zal gemakkelijk door de politie worden opgemerkt, dus doet hij een beroep op zijn oude vrienden in Parijs om hulp te sturen, maar die zijn verhuisd sinds hun oude vriend is ondergedoken en zijn niet al te happig om zelf een risico te nemen, dus sturen ze een kleine dief, Eric Stark (Jean Paul Belmondo) om hem te redden. Davos walgt ervan dat zo'n nederige dief hem te hulp wordt geroepen, ondanks het feit dat hij het meteen aan de stok heeft met de charmante Stark, wil hij weten waarom hij is afgewezen, maar hun verraad houdt daar niet mee op. De film _Classe Tous Risques_ was geschreven voor het witte doek door de voormalige bajesklant José Giovanni ( _Le Trou, Le Clan des Siciliens_ ), met Ventura al aan het roer. Giovanni wilde een unieke regisseur voor het project. Ventura stelde een assistent-regisseur voor die zijn aandacht had getrokken bij een eerder project, ene Claude Sautet, die destijds bekendstond om zijn hulp aan Georges Franju in _Les Yeux sans Visage_. Sautet was het onmiddellijk met hem eens en de rest is geschiedenis, zoals dat heet. Sautet maakte een mooie gangsterfilm, die veel aandacht besteedt aan personages en relaties. Davos die voortdurend ondergedoken zit, heeft tijd genoeg om na te denken over zijn leven, verleden, heden en toekomst, zijn vriendschappen die niet langer lijken te zijn wat hij dacht dat ze waren, zijn nu overleden vrouw en wat er van zijn twee jonge zoons zal worden. Ventura als karakterspeler heeft me altijd verbaasd, omdat hij zowel in de politie- als in de criminele broederschap zowel op zijn gemak en overtuigend overkwam. Hier is zijn vermoeide optreden subliem en krachtig, terwijl zijn wereld om hem heen instort en de eenzaamheid en eenzaamheid van een voortvluchtige man zijn intrede doen. Ventura's vroegere beroep als profworstelaar heeft zijn nut, want hij gooit parisiens met een volmaakt gemak in het rond. Belmondo als Stark verlevendigt de andere verhaallijn in de film, die van zijn ontluikende relatie met een meisje dat hij onderweg ontmoet. Met zijn oprechte charme, zijn openhartigheid tegenover deze vrouw die gevaar loopt dat hij maar een 'Voleur' is en dat 'het enige goede aan mij is dat ik links ben' terwijl hij haar agressor buiten westen slaat, is het ook een genot om te zien, want ze valt toch al voor hem. Belmondo's optreden werd toen over het hoofd gezien, omdat Godards Avant de Soufflé pas drie weken daarvoor was uitgebracht, Godard die de eer kreeg voor zijn ontdekking van de nieuweling, zijn veelzijdigheid in deze twee films, het feit dat hij er was voor iedereen om te zien en te bewonderen. Sautet geeft er de voorkeur aan de acteurs het werk te laten doen met een enkele blik of een enkele blik die het verhaal alleen maar verduidelijkt, naalden om aan te geven dat deze Noir-fan in de toekomst meer van Sautets werk zal bekijken.
Career criminal and crime boss, Abel Davos (Lino Ventura) has been on the run for more than 10 years, hiding out in Milan, Italy. In his absence, he has been sentenced to death in his home country of France for his crimes. Disillusioned with his life in Italy and with the police there closing in on him, he decides to return to his old stomping ground in Paris. Sending his wife Therese and two young sons ahead to Nice, Abel and his next in command Raymond Naldi do one final heist, to fund their new lives back in France. The heist proffers a meagre half million francs, way less than their sources had suggested, despite this and with the police in chase they both make it to Nice, where they hideout briefly. After stealing a pleasure boat from a local, they aim to make it to San Remo a tourist spot where they will blend in more readily, but they are stopped by armed customs officers on a deserted beach, a shoot out ensues and Therese and Naldi are both killed. A now wounded Davos with two kids in tow is going to be easily spotted by police, so he calls on his old friends in Paris to send help, but they have moved on since their old friend went into hiding and are not too inclined to take a risk themselves, so they send small time thief, Eric Stark (Jean Paul Belmondo) to rescue him. Davos is disgusted that such a lowly thief is sent to his aid, despite the fact he hits it off immediately with the charming Stark, he sets out to find out why he has been snubbed, but their betrayal doesn't stop there.<br /><br />Classe Tous Risques (aka the Big Risk) was written for the screen by former death row inmate and crime writer Jose Giovanni (Le Trou, Le Clan des Siciliens), with Ventura already on board for the project, Giovanniwanted someone unique to direct the project, Ventura suggested an assistant director that had caught his attention on a previous project,one Claude Sautet, best known at the time for assisting Georges Franju on Les Yeux sans Visage. Sautet immediately agreed and the rest as they say is history. Sautet crafted a fine gangster film, that plays heavily on characters and relationships. Davos constantly in hiding has plenty of time to reflect on his life, past, present and future, his friendships that no longer seem to be what he believed they were, his now deceased wife and what will become of his two young sons. Ventura as a character actor has always amazed me, being both comfortable and convincing in both the police and criminal fraternity, here his world weary performance is sublime and powerful as his world crumbles all around him, as the loneliness and solitude of a man on the run kicks in. Ventura's former profession as a pro wrestler gets plenty of use as he throws parisien hoodlums around with a consummate ease. Belmondo as Stark enlivens the other storyline within the film, that of his budding relationship with a girl he meets on the road trip. With his forthright charm, his coming clean to this woman in danger that he is but a "Voleur" and that "the only good thing about me is my left" as he knocks out her aggressor, is also a joy to behold, as she falls for him anyway. Belmondo's performance was overlooked at the time, as Godard's A bout de Soufflé was released only three weeks previous, Godard attaining the credit for discovering the new kid on the block, his versatility within these two films, being there for all to see and admire. Sautet's film is a classy affair, using plenty of attractive locations, the film also has very sparse dialogue, Sautet preferring to let the actors do the work with the merest of looks or glances sufficing to further the story, needles to say this Noir fan will be checking out more of Sautet's work in the future.