Ik heb echt genoten van deze film, en ik ben geen liefhebber van klassieke muziek. Het verhaal van het stoere straatjochie dat klassieke muziek ontdekt en zijn leven verandert, was geweldig om te zien, zonder sentimenteel te worden of te ongeloofwaardig, hoewel sommige details me aan het denken zetten (Frankie en zijn hond kunnen in het souterrain van de school wonen zonder dat een van de leerlingen of leraren hem ontdekt? Waar heeft hij gegeten? Gebaad? Heeft hij ooit schone kleren gekregen? Wat heeft hij zijn hond te eten gegeven? De eigenaar van de school vond het niet belangrijk om de politie in te lichten over het vinden van een vermiste jongen, maar hem voor onbepaalde tijd in het souterrain te laten wonen?) ). Maar we kunnen zulke onrealistische details laten voor wat ze zijn en gewoon genieten van het ontroerende, grappige en een beetje spannende (voor mij in elk geval) verhaal en de geweldig getalenteerde kinderen.<br />Ik vond de scène waarin de moeders schouder aan schouder op de trap stonden om te voorkomen dat de politie de school binnen zou komen prachtig: ik betwijfel of ze daar tegenwoordig nog mee weg zouden komen. En ik vond het leuk dat de jongen die Frankie had gestolen door de rollen om te draaien (hoewel dat nooit echt ergens toe leidde) en Frankies vrienden hem uiteindelijk hielpen.<br />Al met al een geweldige film voor iedereen!
I really enjoyed this movie, and I'm not a classical music fan. The story of the tough street kid discovering classical music and changing his ways was great to watch, without being sentimental or too unbelievable, although some details had me scratching my head (Frankie and his dog can live in the basement of the school without any of the students or teachers discovering him? Where did he eat? Bathe? Did he ever get a change of clothes? What did he feed his dog? The owner of the school didn't think it was important to notify the police about finding a missing boy, but let him live in the basement indefinitely? :-) ). But we can let such unrealistic details slide and just enjoy the touching, fun, and slightly suspenseful (for me, anyway) story and wonderfully talented children.<br /><br />I loved the scene with the mothers standing shoulder to shoulder on the steps barring the policemen from entering the school: I doubt they would get away with that nowadays. And I liked the nice touch about the boy Frankie stole from turning the tables on him (although that never really went anywhere), and Frankie's friends helping him out in the end.<br /><br />All in all, a great movie for everyone!