'... even waardevol als het graf van Toetanchamon! (Oké, misschien niet ZO waardevol, maar de moeite waard om te zoeken als je kunt). Het valt me op dat er al een paar jaar geen commentaar op deze film is gegeven, en ik hoop dat een nieuw bericht nieuwe commentaren zal opwekken. Dit is een film waarvan ik me alleen fragmenten uit mijn kindertijd herinner, en die ik pas onlangs heb gezien toen ik het zat was om te wachten tot Fox zijn eigen verleden eer aandeed en de Koreaanse dvd (in het Engels, maar met onuitwisbare Koreaanse ondertitels) opzocht. Ik zal niet nog een lange plotbeschrijving geven <0xE2><0x80><0x93> laat ik volstaan met te zeggen dat ik, toen ik hem voor het eerst in zijn juiste breedbeeldformaat zag, met open mond naar de uitzichten en de omvang van de film keek. De matte schilderijen zijn nog intact, en de paleisscènes zijn werkelijk adembenemend. Maar de kleinere schaal geeft deze film zijn diepte en rijkdom, en biedt een blik op de levensstijl van zowel de armen als de elite van Egypte. De bazaars, krotten, havens, balsemhuizen en taveernes zijn net zo fascinerend als de troonzaal van de farao. Hoewel er op grote schaal fouten in overvloed zijn (met name in de dynastieke opvolging), worden de details zorgvuldiger onderzocht dan in de overgrote meerderheid van de films in Hollywood. Het is niet zonder gebreken: de interieurs zijn vaak te overdadig verlicht en te kleurrijk om naadloos te passen bij de buitenkant. Niettemin is dit een film die even vermetel in het klein als in het groot zou moeten zijn. Tamelijk saai? Voor een deel zeker. Overacted? Underacted? Ja, allebei <0xE2><0x80><0x93> hoewel 'understated' een betere omschrijving zou zijn. Te lang? Absoluut niet. Ik wou dat ze meer tijd hadden besteed aan Sinuhes ervaringen in het Huis des Doods en bij de Hettieten, en minder aan zijn 'romance' met Nefer. Historisch onnauwkeurig? Ja, dat ook, maar dat was Shakespeare ook. Niemand berispt hem erom. Ik stel historische nauwkeurigheid net zo op prijs als ieder ander, maar uiteindelijk moet je onthouden dat film theater is en geen geschiedenisles.
...as valuable as King Tut's tomb! (OK, maybe not THAT valuable, but worth hunting down if you can). I notice no one has commented on this movie for some years, and I hope a fresh post will spark some new comments. This is a film that I remembered only snippets of from childhood, and only saw recently when I tired of waiting for Fox to honour its own past, and hunted down the Korean DVD (in English, but with unremovable Korean subtitles). I won't go through another long plot description - suffice to say that seeing it for the first time in its proper widescreen format left me agape at the vistas and the scope of the film. The matte paintings still hold up, and the palace sets are truly breathtaking. But it is the smaller scale details that lend this film its depth and richness, offering a glimpse into the lifestyles of Egypt's poor as well as its elite. The bazaars, hovels, docks, embalming houses, and taverns are as fascinating as Pharaoh's throne room. While errors abound on the large scale (most notably the dynastic succession), the details are more meticulously researched than the vast majority of Hollywood's films. Visually, it's not without its flaws - the interiors are often too overly lit and colourful to blend seamlessly with the exteriors. Nevertheless, this is a movie that should be credited for being as audacious in the small as it is in the large. Tedious? In parts, absolutely. Overacted? Underacted? Yes, both - though 'understated' might be a more apt description. Too long? Absolutely not. I wished they had spent more time with Sinuhe's experiences in the House of Death, and among the Hittites, and less with his 'romance' with Nefer, though. Historically inaccurate? Yes, that too, but so was Shakespeare. Nobody chastises him for it. I appreciate historical accuracy as much as the next guy, but ultimately it has to be remembered that cinema is theater, not a history lesson.