De in Duitsland geboren Turkse regisseur Faith Akin toont in zijn film de eindeloze verscheidenheid van de verschillende stijlen van muziek en liederen in Istanbul, een stad die een brug is tussen Oost en West, een stad die op unieke wijze aan beide zijden van de Bosporus ligt, in Europa en in Azië. De Koerdische klaagzangen worden vertolkt door Aynur, die haar eigen soort Koerdische gospelmuziek ten gehore brengt, hartstochtelijk en melodieus. We worden voorgesteld aan instrumentale zigeunermuziek, aan Orhan Gencebay, die de Elvis van de Arabische muziek wordt genoemd <0xE2><0x80><0x93> overal in de stad zijn muziekgeluiden te horen terwijl Faith Akin ons meeneemt naar ondergrondse clubs, naar straatartiesten en naar opnamesessies. De Duitse bassist Alexander Hacke, die naar Istanbul komt om te spelen en over Turkse muziek te leren, citeert Confucius: 'Om de stad te begrijpen, moet je luisteren naar de muziek die er wordt gespeeld.' En dat is precies wat Akins mooie documentaire doet <0xE2><0x80><0x93> hij geeft ons 90 minuten muziek die ons helpt de bruggen over te steken. Voor mij was het vooral interessant om de film te zien omdat ik onlangs in het kader van mijn vakantie een bezoek heb gebracht aan Istanbul en daar vier dagen heb doorgebracht. De stad fascineerde me door zijn beelden, kleuren, mensenmassa's, levendigheid en visuele schoonheid. Nu kan ik de geluiden van muziek toevoegen aan het steeds veranderende portret van Istanbul.
German-born Turkish director Faith Akin captures in his film the endless variety of the different styles in music and songs in Istanbul, a city that is a bridge between East and West, a city that is uniquely located on both sides of the Bosporus, in Europe and in Asia. Kurdish dirges represented by Aynur, who performs her own brand of Kurdish gospel music, passionate and melodic. We are introduced to Romany instrumentals, to Orhan Gencebay, who has been called the Elvis of Arabesque music - sounds of music are heard everywhere in the city as Faith Akin takes us into underground clubs, to the street performers, and to recording sessions. German bassist Alexander Hacke who comes to Istanbul to play and to learn about Turkish music quotes Confucius, "To understand the place, you have to listen to the music it plays". Akin's fine documentary does just that - gives us 90 minutes of music that helps to cross the bridges. For me, watching the movie was especially interesting because I recently visited Istanbul as a part of my vacation and spent four days there. The city fascinated me by its images, colors, crowds, vibrancy and visual beauty. Now, I can add the sounds of music to the ever-changing portrait of Istanbul.