Het is een zeldzame ervaring om een film tegen te komen die zo g<0xC3><0xAA>nant is dat je de neiging voelt om je van het scherm af te wenden. Maar als je een nobele acteur als Sir John Gielgud ziet, omringd door naakte, copulerende paren, dan is dat precies wat je wilt zien. Voeg daarbij die Peter O'Toole als keizer Tiberius met syfilis en Malcolm McDowell die zijn vinger in de anus van een mannelijk slachtoffer steekt, en je begint te begrijpen dat Caligula alleen maar interessant is voor verslaafden aan zieke/barbaarse films.<br />De film beschrijft het leven van de beruchte Romeinse keizer Caligula (McDowell), een zeer gestoord individu wiens verhaal wordt verteld door middel van een reeks seksuele ontmoetingen, onthoofdingen, verraad, moorden, incestueuze relaties en lesbische seksscènes. Hoewel Caligula in het echte leven volslagen gek was en zich waarschijnlijk vaker wel dan niet aan zijn primitieve instincten overgaf, is de film nog steeds onvergeeflijk smerig. De seks in de film wordt niet als een aspect van een meervoudig verhaal gebruikt <0xE2><0x80><0x93> de seks is het verhaal. Na een tijdje wordt al het naakt, stotend met heupen en sabbelend aan tepels saai door de pure herhaling. De voorstellingen zijn totaal ongedisciplineerd, vooral McDowell, die alle voorzichtigheid overboord gooit en een voorstelling geeft die een en al wilde poses is. O'Toole lijkt het script te behandelen met de minachting die het verdient (hij speelt toch zeker alleen maar om het geld?!). Het gerucht gaat dat er nog meer pornografische scènes zijn toegevoegd zonder dat de regisseur daar opdracht toe heeft gegeven. Tijdens de productie van Caligula is er weliswaar toestemming gegeven, maar in feite is er geen enkele minuut in Caligula die waardig of goed gemaakt is. Het valt te betwijfelen of er ooit nog zo veel tijd, talent en geld in een pornofilm zal worden gestoken, dus in dat opzicht is Caligula een unieke ervaring... Aan de andere kant is het zo monumentaal afschuwelijk dat het feit dat het 'een unieke ervaring' is misschien wel een zegen is.
It's a rare sensation to come across a film so embarrassing that you feel an urge to turn away from the screen. But when you see a noble actor like Sir John Gielgud surrounded by naked, copulating couples that's just what you'll want to do. Add to that Peter O'Toole as syphilis-ridden emperor Tiberius and Malcolm McDowell sticking his finger up a male victim's anus, and you begin to appreciate that Caligula is solely of interest to addicts of sick/outrageous films.<br /><br />The film charts the life of notorious Roman emperor Caligula (McDowell), a highly disturbed individual whose story is told through a series of sexual encounters, decapitations, betrayals, murders, incestuous relationships and lesbian sex scenes.<br /><br />Although Caligula was totally mad in real life, and probably did succumb to his base instincts more often than not, the film is still inexcusable filth. The sex in the film isn't used as one aspect in a multi-layered story - the sex IS the story. After a while, all the nudity, hip thrusting and nipple sucking becomes tedious due to sheer repetition. The performances are totally undisciplined, particularly McDowell who throws caution to the wind and gives a performance that is all wild-eyed posturing. O'Toole seems to be treating the script with the contempt it deserves (surely he's in it purely for the money?!). Rumours abound that additional pornographic scenes were added without the director's consent during post production, but in truth there isn't a single minute in Caligula that is dignified or well-made. It is doubtful that this amount of time, talent and money will ever be thrown at a porno film again, so in that sense Caligula is a one-of-a-kind experience... on the other hand, it's so monumentally awful that perhaps the fact it is "one-of-a-kind" is a blessing in disguise.