Het programma van Lifetime werd in oktober uitgezonden, maar ik ben er nu pas aan toegekomen om het te bekijken. Het is weer die eeuwige driehoeksverhouding tussen een plattelandsjongen uit Connecticut en de vriendin van zijn beste vriend, Emily Darrow (Emmanuelle Chriqui), aan de vooravond van zijn vertrek naar New York om rechten te gaan studeren. Hij denkt vijf jaar lang aan haar, terwijl hij geen contracten en instructies opstelt, loopt haar weer tegen het lijf als hij na de dood van zijn vader vijf jaar later naar huis terugkeert, en krijgt weer een relatie met haar. Maar regisseur en co-auteur Matthew Cole Weiss gaat veel te ver en schetst het hele verhaal in flashbacks, terwijl Dave opbiecht dat hij Emily, haar man en nog een van haar minnaars heeft vermoord voor de ogen van (daar komt de aap uit de mouw) een lesbische agente die ook een vlam van Emily is. Weiss overdrijft het 'fladder'-effect waardoor Dave stukken van zijn vorige leven voor zijn ogen ziet flitsen nog voor hij echt dood is, en snijdt die in terwijl Dave en Emily aan het vrijen zijn, waardoor de softpornoshots, die zelfs een paar verder nogal slappe Lifetime-films toch een zekere aantrekkingskracht op het publiek geven, worden verpest. Ik kon het niet helpen dat ik mezelf terugstuurde naar James M. Caïn en hoeveel beter hij dit soort vrouwen schreef in zijn klassieke thrillers (allemaal aangepast aan succesfilms) 'The Postman Always Rings Twice', 'Double Indemnity' en 'Mildred Pierce'. Het helpt ook niet dat de film eindigt met de slechteriken (de slechteriken zijn eigenlijk de meisjes) die triomferen en de fatsoenlijke, zij het naïeve en domme held die schijnbaar op weg is naar de dodelijke injectietafel, of dat de acteurs die de mensen spelen die Dave en Emily bedriegen allebei knapper zijn dan zij. Overigens, hoewel deze film rechtstreeks naar de kabel ging in de Verenigde Staten, waren er een paar lege plekken op de soundtrack die aangaven waar vloekwoorden waren weggelaten, dus ik neem aan dat dit ergens op de wereld een bioscoopuitgave heeft gekregen.
The Lifetime channel aired this in October but I only got around to watching it now. It's the old eternal triangle again  small-town Connecticut boy Dave Ford (Matt Long) has a quick fling with his best friend's girlfriend, Emily Darrow (Emmanuelle Chriqui), on the eve of his departure for law school in New York, thinks about her for the next five years while he isn't doing contracts and briefs, runs into her again when he returns home after the death of his father on the eve of a big exam five years later, and gets involved with her romantically again. But director and co-writer Matthew Cole Weiss goes way over the top, framing the whole thing in flashback as Dave confesses to murdering Emily, her husband and another one of her lovers in front of (here comes the spoiler) a Lesbian cop who's also a flame of Emily's. Weiss overdoes the "flanging" effect by which Dave gets to see chunks of his previous life flash before his eyes even before he's actually dead, cutting those in even while Dave and Emily are having sex and thereby ruining the soft-core porn shots that give even some otherwise pretty lame Lifetime movies at least a bit of audience appeal. I couldn't help but flash back myself to James M. Cain and how much better he wrote women like this in his classic thrillers (all adapted into hit movies) "The Postman Always Rings Twice," "Double Indemnity" and "Mildred Pierce." It also doesn't help that the film ends with the bad guys (the bad girls, actually) triumphant and the decent, if naïve and stupid, hero seemingly on his way to the lethal injection table  or that the actors playing the people Dave and Emily are cheating on are both better looking than they are. Incidentally, though this film went straight to cable in the U.S. there were some blank spots on the soundtrack indicating where swear words were blipped, so I presume this got a theatrical release somewhere in the world.