In de laatste dagen van het jaar 1999 is bijna iedereen in Taiwan gestorven. Een vreemde plaag heeft het eiland geteisterd. De ziekte, die volgens zeggen door kakkerlakken wordt verspreid, brengt zijn slachtoffers in een psychose, waarin ze zich gedragen als insecten. Uiteindelijk gaan ze dood. Het Gat vindt plaats in een vervallen appartementengebouw (dat bijzonder goed is ontworpen; de setontwerper heeft groot gelijk!). De twee hoofdrolspelers wonen vlak boven en onder elkaar. De vrouw woont op de benedenverdieping, en de buizen boven haar appartement lekken hevig, waardoor haar voedselvoorraad dreigt te worden vernietigd, om nog maar te zwijgen van haar geestelijke gezondheid. Ze belt een loodgieter om het te gaan controleren, en hij prikt per ongeluk een gat in de vloer van het appartement van de man. De twee hebben elkaar nooit eerder ontmoet en ze komen via het gat met elkaar in contact.<br />Het script is behoorlijk briljant. Er zijn maar weinig films die tegelijkertijd zo grappig zijn en tegelijkertijd zo menselijk blijven, die zo diep ingaan op de menselijke toestand, vooral op gevoelens van eenzaamheid en wanhoop. Tsais regie is gewoonweg prachtig. Net als veel andere Taiwanese regisseurs maakt hij veel lange opnamen. Maar in tegenstelling tot bijvoorbeeld Hou Hsiao-Hsien maakt Tsai ze niet te lang. Ik weet eigenlijk niet of ik ze ooit beter heb gezien. Ze zijn altijd effectief en nooit saai.<br />Het zou verkeerd zijn om deze film te recenseren zonder de musicalnummers te noemen. Ja, _The Hole_ is ook een musical, en nog een geweldige ook. In de film.' In de beste scènes <0xE2><0x80><0x93> en dat wil wat zeggen, als je bedenkt hoe goed alle andere scènes zijn <0xE2><0x80><0x93> verbeeldt de man zich dat de vrouw een zangeres is, bijna een cabaretzangeres. Deze nummers zijn volledig gechoreografeerd, vaak met back-updansers en zangers. In een geniale inval laat Tsai deze uitvoerig gechoreografeerde nummers plaatsvinden in het vervallen gebouw, waarbij de tekenen van apocalyps en verval onverhuld zijn. Dit geeft zowel een gevoel van pathos als van absurditeit.<br />The Hole is een film die erom smeekt gezien te worden. Hij zou een cultklassieker moeten zijn. Voordat ik hem ging zien, kreeg ik te horen dat het een goede film was, maar waarschijnlijk de minst goede van Tsai Ming-liang. Nou, als dat waar is, kan ik gewoon niet wachten om er nog een te zien!
In the final days of the year 1999, most everyone in Taiwan has died. A strange plague has ravished the island. Supposedly spread by cockroaches, the disease sends its victims into a psychosis where they act like the insects. Eventually, they die. The Hole takes place in a crumbling apartment building (which is especially well created; kudos to the set designer!). Its two protagonists live right above and below each other. The woman is on the lower floor, and the pipes above her apartment are leaking fiercely, threatening to destroy her food supply, not to mention her sanity. She calls a plumber to go check it out, and he accidentally pokes a hole through the floor of the man's apartment. The two have never met before, and they come into contact through the hole.<br /><br />The script is quite brilliant. Few films are simultaneously this funny while remaining completely human, deeply exploring the human condition, especially feelings of loneliness and despair. Tsai's direction is simply beautiful. Like a lot of other Taiwanese directors, he uses a lot of long takes. But unlike, say, Hou Hsiao-Hsien, Tsai doesn't overuse them. In fact, I don't know if I've ever seen them used better. They're always effective and never tedious. <br /><br />It would be wrong to review this film without mentioning the musical numbers. Yes, The Hole is also a musical, and a great one, at that. In the film's best scenes - which is saying something, considering how good all the other scenes are - the man imagines that the woman is a singer, almost a cabaret singer. These numbers are fully choreographed, often with backup dancers and singers. In a stroke of genius, Tsai has these elaborately produced numbers take place in the crumbling building, the signs of apocalypse and decay unhidden. This provides both a sense of pathos and absurdity.<br /><br />The Hole is a film that begs to be seen. It ought to be a cult classic, if nothing else. Before I went to see this, I was told that it was a decent film, but probably Tsai Ming-liang's least good one. Well, if that is true, I just cannot wait to see another one! 10/10.