Dit is een van die 'familie'-films waarvan ik me niet kan voorstellen dat ze iemand boven de negen jaar aanspreken. Een groep broertjes en zusjes ontdekt een 'zandfee' (ja, echt) die toevallig aan het eind van een niet zo geheime gang in het buitenhuis van hun excentrieke oom zit, waar ze naartoe zijn geëvacueerd na de Blitzkrieg in Londen... En daar heb je het, allemaal in één zin. Het verhaal gaat over de rol van magie in de kindertijd en het gevaar van het vervullen van wensen, maar geen van beide onderwerpen wordt onderzocht op een manier die interessant zou zijn voor volwassenen of leerzaam voor kinderen (of andersom!). De enige reden die ik kan bedenken om dit te kijken is om te zien hoe grimmig Freddie Highmore's leven is. 's uitmuntende talent valt op in de rest van de middelmatige optredens.
This is one of those "family" movies that I can't imagine having much appeal to anyone over about 9. A group of siblings discovers a "sand fairy" (yes, really) conveniently located at the end of a not-so-secret passage at the country home of their eccentric uncle, to which they've been evacuated from the London blitz. ...And there you have it, all in one sentence. The story is about the role of magic in childhood and the danger of getting wishes fulfilled, but neither of these issues is examined in a way that would be interesting to adults or instructive to children (or vice versa!). The only reason I can think of for watching this is to see how starkly Freddie Highmore's outstanding talent stands out from the rest of the mediocre performances.