Ik kan geen commentaar geven op de nauwkeurigheid van deze productie, historisch of literair, maar ik kan wel zeggen dat ik ervan heb genoten. Als er een God bestaat, zal de soundtrack worden uitgebracht, het werk van Ilona Sekacz is echt blijvend. Twintig jaar later ben ik nog steeds geroerd door de meeslepende thema's van deze productie en ik denk er nog vaak aan terug.<br />Het verhaal omringt de introductie in de society van Catherine Moreland. Enigszins onhandig en met een ongezonde belangstelling voor gotische verhalen (vroege pulpfictie?), daalt Catherine af in Bath in het gezelschap van mevrouw Allen, waar ze Henry Tilney ontmoet. Ze wordt uitgenodigd om de Tilneys te bezoeken in de Northanger Abbey, de zetel van de formidabele (en enigszins financieel uitgedaagde) generaal Tilney, die de ongelukkige misvatting heeft dat er rijkdom op komst is.<br />Waar wederzijdse aantrekkingskracht zich vermengt met familiefinanciën, is onenigheid onvermijdelijk. Dat, gekoppeld aan Catherines levendige fantasie, leidt tot angst voor haar veiligheid. Haar uiteindelijke vertrek wordt ontsierd door beschuldigingen en tegenbeschuldigingen van bedrog en samenzweren.<br />Maar de aantrekkingskracht tussen Catherine en Henry staat deze beproevingen niet toe. Hij keert terug om een gelukkige afloop te bieden. Deze laatste scène is bijzonder meeslepend, gezien de incidentele muziek van Ilona Sekacz.<br />Het kan heel goed een'slechte' voorstelling zijn, vanuit het gezichtspunt van de puristen, met opzichtige kostuums en bibberige voorstellingen, maar voor mij is het dat wel.' 88 minuten gelukzaligheid.
I can't comment on the accuracy of this production, historical or literary, but I can say that I enjoyed it. If there is a God, the sound track will be released, Ilona Sekacz' work is truly enduring. Twenty years on I am still moved by the haunting themes of this production and return to it frequently.<br /><br />The story surrounds the entry into society of Catherine Moreland. Somewhat awkward and possessed of an unhealthy interest in Gothic stories (early pulp fiction?), Catherine descends on Bath in the company of Mrs Allen where she meets Henry Tilney. She is invited to visit the Tilneys at Northanger Abbey, the seat of the formidable (and somewhat financially challenged) General Tilney, who has the unfortunate misconception that there is wealth afoot.<br /><br />Where mutual attraction mixes with family finance, dispute is inevitable. This coupled with Catherines vivid imagination, leads her to fear for her safety. Her eventual departure is marred by accusations and counter accusations of deception and connivance.<br /><br />But the attraction between Catherine and Henry stands these trials. He returns to provide a happy ending. This final scene is especially compelling, given the incidental music of Ilona Sekacz.<br /><br />It may well be a "bad" production from the purists viewpoint, gaudy costumes and shaky performances not withstanding, but for me it's 88 minutes of bliss.