Een prachtige film. Een film die me aan god deed denken maar me niet schuldig of overdonderd deed voelen. Die me aan de dood deed denken maar me er niet bang voor maakte, die me aan het leven deed denken maar me er niet voor verstopte. Een film die zowel liefde gaf voor alles waar ik voor sta als het tegelijkertijd veroordeelde tot de diepste krochten van de hel. Een film die me deed denken aan liefde en alles wat ik heb verloren, maar die om de een of andere vreemde reden geen droefheid in mijn ogen toverde, alleen maar opluchting. Een kind uit twee werelden, god en theater. En een flinke scheut wijn en ironie! Ik kan hem ten zeerste aanbevelen!<br />'Wanneer de S* de Fan raakt, krijg je een tent!' O, en we moeten allemaal gaan kamperen. Elke dag.
A beautiful film. One that made me think of god but not feel guilty nor overwhelmed. Made me think about death but not fear it, think about life but not hide from it. A movie that gave both love for all I stand for and at the same time condemned it to the deepest pits of hell. A movie that made me think of love and all that I have lost, but no sadness graced my eyes, for some strange reason, relief. A child of two worlds, god and theater. And a good bit of wine and irony! I most highly recommend *****<br /><br />"When The S*** Hits The Fan, Get A Tent" Oh and we should all go camping. Every day.