The Railway Children is misschien wel mijn favoriete film aller tijden, alleen al vanwege het briljante acteerwerk, de warme, menselijke interactie tussen de 3 kinderen en de mensen die ze tegenkomen op het mooie Engelse platteland, vlak bij het spoor. Jenny Augutter is vooral geloofwaardig in haar rol van 'Bobbie', de oudere zus van haar zus Phyllis en broer Peter. De avonturen die ze ontdekken en de relaties die in hun nieuwe huis en omgeving ontstaan, zijn heel echt en fascinerend. Het landschap is prachtig, de treinen maken deel uit van de Britse geschiedenis en de soundtrack is heel ontroerend. Deze hartverwarmende film brengt altijd tranen in mijn ogen, elke keer weer, en ik krijg er heimwee van. Ik vraag me vaak af of ik in die tijd geboren had moeten worden, want ik denk dat ik me daar prima zou hebben aangepast als mensen elkaar met zoveel ridderlijkheid en fatsoen hadden behandeld.<br />Kortom, ik beschouw deze film als een meesterwerk en een must-see voor iedereen die zichzelf als een 'gevoelig en zorgzaam type' beschouwt. Edith Nesbit heeft dit verhaal rond het begin van de twintigste eeuw geschreven en wat is het een prachtig verhaal. Tegenwoordig hebben steeds meer kinderen er behoefte aan om dit te lezen of de film te zien in plaats van gewelddadige videospelletjes te spelen. Als we meer van dit soort films hadden, zou de wereld er een stuk beter uitzien.
The Railway Children is perhaps my favorite film of all time simply for the brilliant acting of the cast,the warm,humane interaction of the 3 children and the people they encounter living near the railway in the beautiful English countryside. Jenny Augutter is especially believable in her role as 'Bobbie' the older sibling of her sister Phyllis and brother Peter.The adventures they discover and relationships formed in their new home and surrounding area are very real and fascinating.The scenery is lovely,the trains a part of Britain's vast history and the soundtrack is very moving. This heartwarming film never fails to bring tears to my eyes,each and every time as well as makes me homesick.I often wonder if I should have been born in that era as I think I would have fitted in just fine as people treated each other with such chivalry and decency.<br /><br />In short I consider this film somewhat of a masterpiece and a must see for anyone who considers themselves a 'sensitive or caring type'.Edith Nesbit wrote this story around the beginning of the 1900's and what a wonderful story it is.More kids today need to read this or see the film instead of playing violent video games.If we had more films of this nature ,the world would become a better place.