Deze film is de moeite waard, ondanks wat je misschien te horen krijgt. De vertolking van Marie Dressler als een dronken oude zuiplap (ik hoop dat ik het goed spel) is reden genoeg om deze film te zien. Het is een verbazingwekkende vertolking. Ze is in drie scènes een hele tijd in een dronken toestand en ze doet nooit twee keer hetzelfde. Je kunt de alcohol zelfs ruiken als ze klaar is. Verbazingwekkend. En Greta spreekt natuurlijk haar eerste zinnen in de film en ze is geweldig. Het verhaal van Eugene O'Neill is solide en zoals de meeste O'Neill-verhalen, heel diep en intens. Dit is geen licht vermaak maar als je die geweldige karakteracteurs uit de jaren dertig en veertig waardeert, zul je het leuk vinden. Een deel van de film is technisch gezien wat wazig, maar alles bij elkaar is het de moeite waard.
This film is worthwhile despite what you may hear. The performance of Marie Dressler (I hope I am spelling it right) as a drunken old sot is reason enough to see this film. It is an amazing performance. She is in a drunken stupor in three scenes for a good long while and she never does the same thing twice. You can actually smell the alcohol when she is done. Amazing. And Greta of course speaks her first lines on film and shes great. The Eugene O'Neill story is solid and like most O'Neill stories, very deep and intense. This is not light entertainment but if you appreciate those great character actors from the 30's and 40's you will like it. Some of the film is technically fuzzy but all in all worthwhile.