Geweldige film. Geen overbodige gimmicks zoals in de meeste Hollywood-films. Alles droeg bij aan de spanning van de plot. B&W gaf de film ook een elementaire, sobere sfeer. Kortom, de eenvoud van de filmografie en de cast was bijna tastbaar.<br />De volgende film vormt een interessant contrast met Memento. In beide films wordt uitgebreid gebruikgemaakt van manipulatie en misleiding. In dat opzicht doen beide films me een beetje denken aan 'In the Company of Men', ook zeer aanbevelenswaardig. Een verschil tussen de twee films van Nolan is dat Memento voor mij iets gemakkelijker te volgen was, omdat de scènes van B&W zich in een constante chronologische volgorde afspelen, en dat geldt ook voor die in kleur. Ik denk niet dat dat ook opging voor de volgende film, waar de scènes willekeurig leken te worden getoond. Als je de keus hebt tussen video en dvd, kan ik je de dvd ten zeerste aanbevelen, omdat die je de mogelijkheid biedt de film een tweede keer in chronologische volgorde te bekijken, niet alleen in de verbrokkelde (hoewel onschuldige) volgorde die Nolan aangeeft. Het maakt het ook gemakkelijker om bij een tweede keer kijken de volgorde zelf in elkaar te passen, als je dat wilt.<br />Zoals een andere kijker opmerkte, is een van de beste dingen aan deze film en Memento dat geen van de spelers beroemd was. Het waren personages, geen grote namen die personages uit andere films naar voren brachten. Gezien bepaalde overeenkomsten in de plot vraag ik me af of _Memento_ een soort remake is van _Follow_, maar bedoeld om een groter publiek te bereiken, zoals Edward Burns _She's the One_ maakte in de vorm van <0xE2><0x80><0x93> en met grotendeels dezelfde cast als <0xE2><0x80><0x93> _The Brothers McMullan_.
Great film. No gratuitous gimmicks like in most Hollywood films. Everything supported the suspense of the plot. B&w gave it a basic, no-frills feel also. In short, it was visceral in its simplicity of cinematography and cast.<br /><br />Following serves as an interesting contrast to Memento. Characters in both used manipulation and subterfuge extensively. In that sense, both reminded me somewhat of "In the Company of Men," also highly recommendable. One difference between Nolan's two films is that Memento was a little easier for me to follow, given that the b&w scenes progress in a constant chronological direction, and so do those in color. I don't think that was true of Following, where scenes seemed to be shown at random. If you have the choice between VCR and DVD, I'd highly recommend DVD, since that gives you the option of watching the movie a second time in chronological order, not just in the scrambled (albeit ingenuous) order presented by Nolan. It also makes it easier, upon a second viewing, to piece the order together for yourself, if you want to.<br /><br />As another viewer noted, one of the best things about both this movie and Memento is that none of the cast were famous. They were characters, not big-name actors who brought in personas developed in other movies.<br /><br />Given certain similarities in the plots, I wonder if Memento is sort of a remake of Following, but intended to reach a bigger audience, like Edward Burns made She's the One in the mold of -- and with largely the same cast as -- The Brothers McMullan.