Jamie Foxx speelt de rol van Ray Charles, de beroemde blues/soul/country-zanger. Het strekt hem tot eer dat de film zowel de goede als de slechte kanten laat zien van Charles' karakter en de keuzes die hij heeft gemaakt, zowel persoonlijk als professioneel.<br />Dit is een gelikt ogende film die je een rijk gevoel geeft van de periodes waarin het verhaal zich afspeelt. Niet alleen ziet hij er goed uit, hij klinkt ook goed. Ik wou alleen dat er meer muziek in zat. Als die erin komt, is het fantastisch, maar er is niet genoeg van.<br />Aangenomen, in elk geval voor de recensie, dat het verhaal waar was, was ik onder de indruk en teleurgesteld van Charles, wat betekent dat het verhaal een paar gedenkwaardige indrukken heeft achtergelaten sinds ik het heb gelezen.' Ik schrijf dit 16 maanden nadat ik het heb gezien. De hoofdindrukken zijn als volgt:<br /><0x3E> GOED <0xE2><0x80><0x93> Rays immense talent en zijn vooruitziende blik om risico's te nemen, zoals een tijdje 'het land uit' gaan. De man had het volste vertrouwen in zichzelf, maar kwam niet arrogant over. Het was ook memorabel om te zien hoe hij zijn heroïneverslaving wist te overwinnen <0xE2><0x80><0x93> zonder hulp! Dat is gewoon verbazingwekkend.<br /><0x3E> BAD <0xE2><0x80><0x93> Ik herinner me door deze film ook hoe gemakkelijk Ray aan de drugs kwam en hoe teleurgesteld hij was dat hij zijn vrouw zo ontrouw was. Een heel trieste opmerking was dat zijn vrouw meer van streek was omdat hij zijn kind miste. Het enige negatieve dat ik over de filmmakers te zeggen had, was dat zijn problemen werden toegeschreven aan een gebeurtenis in zijn vroege jeugd, de dood van zijn broer. Die tragedie werd gebruikt als uitvlucht voor alle misstappen die Ray als volwassene had begaan, wat weer een voorbeeld is van een cultuur waarin mensen weigeren verantwoordelijkheid te nemen voor hun daden.<br />Aantekening: er is een verlengde versie van de dvd, maar het gerucht gaat dat die zo slecht is bewerkt dat het niet de moeite waard is om ernaar te kijken, dus hou het bij de 'theatrale versie'.
Jamie Foxx does a fine job of impersonating the famous blues/soul/country singer Ray Charles. To the film's credit, it shows both the good and the bad regarding Charles' character and the choices he made, both personally and professionally.<br /><br />This is a slick-looking film that provides you with a rich feel of the periods in which the story takes place. Not only does it look good, it sounds good. I only wish there was more music in here. When it's inserted, it's fabulous but there isn't enough of it. <br /><br />Assuming, at least for review purposes, that the story was true, I was impressed and disappointed with Charles, meaning the story left some memorable impressions since I'm writing this 16 months after viewing it. Main impressions include:<br /><br />GOOD - Re-living Ray's immense talent and his foresight to step out and take chances musically, such as going "country" for awhile. The man had supreme confidence in himself but didn't come across as arrogant about it. Also memorable was showing him beating his heroin addiction - with no help! That's just amazing.<br /><br />BAD - I also remember through this film how easily hooked Ray got in the first place and disappointed he was so unfaithful to his wife. A really sad comment was that his wife was more upset with him for missing his kid's Little League games than she was for all the cheating he was doing on her, even fathering a child with a member of his singing group.<br /><br />The only negative I had with the filmmakers was the overemphasis of his problems being blamed on one early childhood event, the accidental death of his brother. That tragedy was used as cop-out for all Ray's misdoings as an adult, which is another example of a culture in which people refuse to take responsibility for their actions.<br /><br />Note: There is an extended version with the DVD but word has it that it is so poorly edited that it's not worth watching, so stick with the "theatrical version."