Cam Archers lyrische Bobbycrush grijpt brutaal in in de desoriënterende caleidoscoop van puberaal verlangen met een weelderige weergave (door Aaron Platt prachtig gefotografeerd) die meer sfeer dan verhaal heeft. Bobbycrush, die ergens tussen documentaire en droom in zit, doet denken aan de vindingrijkheid van de vroege Todd Haynes en het levendige hyperrealisme van Gus van Sant. Met lef, glamour en hartzeer is het een soort filmequivalent van Sonic Youth die kauwgompop speelt.
Cam Archer's lyrical Bobbycrush boldly captures the disorienting kaleidoscope that is adolescent desire with a lush rendering (beautifully photographed by Aaron Platt) that is more vibe than narrative. Caught somewhere between documentary and dream, Bobbycrush recalls the inventiveness of early Todd Haynes and the vivid hyperrealism of Gus van Sant. With grit, glamour and heartbreak, it's kinda like the movie equivalent of Sonic Youth playing bubblegum pop.