In een rustig stadje zijn twee meisjes getuige van de moord op een van hun vrienden, een vreemde jongen die Milo heet en aan de andere kant van de stad woont. Na de moord wordt zijn lichaam in een rivier gevonden en wordt zijn doodvonnis uitgesproken. Dus zestien jaar later trekt een bruiloft de meisjes terug naar het stadje waar ze zijn opgegroeid, en Claire, een schooljuf, raakt geobsedeerd door de gedachte dat Milo niet dood is, omdat ze steeds weer visioenen van hem heeft en haar vrienden een voor een sterven, en niemand gelooft haar als ze beweert dat Milo er niet bij betrokken is. Dus nu gaat ze op zoek naar de afschuwelijke waarheid. Toen ik deze film tegenkwam, was ik er nogal sceptisch over, vooral omdat er 'From the creators of Anaconda' op de voorkant stond, maar toen ik de vreemde plotomschrijving op de achterkant van de videocassette las, klonk het goed en voor de verandering eens behoorlijk verfrissend. Nou, raad eens? Ik vond het op dat moment een goed idee, maar toen ik de film bekeek, was het een totaal ander verhaal. Het leek alleen maar zijn best te doen om slim te zijn en heel psychologisch te zijn, maar dat laatste kwam niet zo goed bij me over en het was in wezen een langdurige en grotendeels onovertuigende thriller. Ik geef toe dat het zijn momenten had, maar nauwelijks genoeg om het niet effectief ijzingwekkend of gedenkwaardig te maken. Maar, een bravo voor de filmmakers, het verhaal is tenminste geen herhaling van die slasher-imitators die na _Scream_ en shock horror volgden, er is geen zelfreflectie zichtbaar - er is zelfs geen _HINT_ van humor. Hoewel, misschien was het te serieus? Vooral omdat de plot nogal absurd is, maar dat is niet het voornaamste probleem. Wat een onsamenhangende plot krijgen we, ik wist niet veel van wat er aan de hand was, want het lijkt een heleboel dingen af te tasten in ruil voor een paar zogenaamd schokkende en verontrustende scènes. Nee! Eerder irrelevante scènes en geeuwen die clichés opwekken die we van tijd tot tijd zien. Ook zie je een paar invloeden uit een paar 'goede' griezelfilms uit de jaren zeventig, waaronder 'Don't Look Now', waarin ons hoofdpersonage de figuur uit haar verleden steeds in een oliejas ziet. De andere moet een van mijn favorieten zijn: 'Alice, Sweet Alice', waarin de persoon die de problemen veroorzaakt door een gele oliejas te dragen een gruwelijke dood sterft. Interessant idee, maar het komt nogal oppervlakkig over en er duiken te veel fouten op. Ik vond het leuker als de scènes over de jeugd van het personage gingen, omdat de scènes en de omstandigheden iets griezeligs hadden, maar als het over hun volwassenheid gaat, is het meestal saai en saai en waren de scènes...' Het is afschuwelijk, maar ongelooflijk alledaags en nauwelijks ontroerend is een goede manier om het te zeggen. Het grootste deel van de dialoog deed me van ongeloof kreunen over hoe gekunsteld en onhandig het was. Je zult 'nee, duh!' tegen het scherm schreeuwen, omdat je gewoon niet kunt geloven wat je hoort. De politierechercheur krijgt er de volle laag van!<br />Wat kwaliteit betreft <0xE2><0x80><0x93> de film is niet slecht, eigenlijk is hij beter dan je gebruikelijke rechtstreekse video zou ik zeggen. Heel gelikt spul. Met een paar inventieve en opvallende camerastandpunten en een zwakke score die redelijk goed werkt. Een andere factor die opviel en die de sleutel vormde tot het opbouwen van de stemming was het aanzwellen van de geluidseffecten en die fietsbel laat een galmend gevoel achter in je oren. De omgeving van een rustige basisschool was goed gedaan en de rest van de handeling vond plaats in een huis. Maar verwacht gewoon geen echte spanning of verrassingen, want de executie van deze dingen is er niet. De doden zijn niet aangenaam en ze zijn lichtelijk bloederig en het is meer de nasleep van wat er met deze lichamen gebeurt, die probeert je van je stuk te brengen. De schurk in dit stuk, het gemene kind Milo Jeeder, was een beetje zenuwslopend, nou ja, die stem en die gele oliejas maken wel degelijk indruk, maar het lijkt zijn uitwerking te verliezen als we bij het slot van de film komen. De goedkope tags op de video vergelijken hem met (verplaats je) Jason, (kijk uit) Freddy en (dit is geen kinderspel) Chucky, maar dat meen je niet! Toch? Hij heeft de titel 'Het nieuwe gezicht van het kwaad', ja, natuurlijk. Het enige wat hij nodig heeft, is manieren en een opgelost probleem. Al met al heeft de film me een nare smaak in mijn mond gegeven, want ik had kunnen gaan zonder hem gezien te hebben. Ik zou waarschijnlijk willen dat ik dat wel had gedaan.<br />' Verwacht niet te veel van deze wazige film. Of, nog beter, sla hem maar over, want je zult er niet veel van missen.
In a quiet town a couple of girls witness the murder of one of their friends to a strange young boy named Milo, who lives on the other side of town. After the murder, his body is found in a river and his pronounced dead. So sixteen years later a weddings draws the girls back to their childhood town and Claire a school teacher becomes obsessed that Milo hasn't died as she has recurring visions of him and her friends are dying one by one and no one believes her when she claims Milo is apart of it. So now, she sets off to find out the horrifying truth.<br /><br />When I came across this film, I was pretty sceptical about it, especially when it had "From the creators of Anaconda" on the front cover, but reading the odd little plot outline on the back of the video case, it sounded alright and rather refreshing for a change. Well, guess what? I thought it was a good idea at the time, but it was a totally different story when it came to watching the film. It just seemed to try to hard to be smart and very psychological based, but that latter element didn't come off that well for me and it was basically a prolonged and mostly unconvincing thriller. Hey, I'll admit it had its moments, but hardly enough to make it neither effectively chilling, or memorable. But, a bravo to the filmmakers, at least the story isn't a rehash of those slasher imitators that followed "Scream" and shock horror, there's no self-referential humour evident actually there isn't even a HINT of humour. Although, maybe it was too serious? Especially, since the plot is rather absurd, but that's not its main problem. What a disjointed plot we get, I didn't know about to much that was going on, as it seems to skim a lot stuff in favour for some supposedly shocking and disturbing sequences. No! More like irrelevant scenes and yawn inducing clichés that we see from time to time. Also you can see some influences from some "good" 70's horror films, one being "Don't Look Now". This when our main character keeps on seeing the figure of her past in a slicker. The other would have to be one of my favourites "Alice, Sweet Alice" with the person causing the trouble wearing a yellow slicker and committing grisly deaths. Interesting idea but it comes across quite shallow and too many faults pop up. I liked it more when the scenes dealt with the character's childhood, as the performances and circumstances had something creepy about it, but when it leans into their adulthood its tired and uneventful for most part and the performances weren't awful, but incredibly mundane and hardly involving is a good way of putting it. Most of the dialogue had me groaning in disbelief at how contrived and awkward it was. You'll be yelling "no duh!" at the screen, because you just can't believe what you're hearing. The police detective gets the brunt of it! <br /><br />Quality wise - the film isn't bad, actually it's better then your usual straight to video I would say. Very slick stuff. With some inventive and prominent camera angles and a faint score that works reasonably well. Another factor that stood out and was a key to building on the moody atmosphere was the creeping sound effects and that bicycle bell does leave a ringing sensation in your ears. The setting of a quiet elementary school was well done and rest of the action takes place in a house. But, just don't be expecting any real suspense or surprises as the execution of these are non-existent. The deaths aren't pleasant and they're mildly bloody and it's more the aftermath to what happens to these bodies, which tries to disturb you. The villain in this piece, the mean-spirited child Milo Jeeder was mildly unnerving, well that voice and yellow slicker does make an imprint to begin with, but it does seem to lose its effect when we come to the films conclusion. The cheesy tag lines on the video compare him to (move over) Jason, (watch out) Freddy and (this isn't child's play) Chucky, but you got to be kidding me! Right? He's labelled "The New face of evil", yeah sure. All he needs is to be taught some manners and problem solved. Overall, the film just left me with a sour taste, as I've could've gone without seeing it. I probably wished I did.<br /><br />Just don't expect too much in this blur of a film. Or, even better just skip it, as you won't be missing out on much, really.