Er zijn niet veel films die ik als perfect zou kunnen omschrijven, maar Rififi voldoet absoluut aan de eisen. Geen enkele andere rooffilm is er zelfs maar bij in de buurt gekomen, ervoor of erna. De plot is eenvoudig, maar neemt je volledig in beslag. Het blijft me verbazen hoe onweerstaanbaar de film is, elke keer dat je hem bekijkt. Je geeft om alle personages, ook al zijn het bankrovers, omdat ze worden afgeschilderd als menselijke wezens met al hun problemen en gebreken. Het is moeilijk je een andere acteur voor te stellen dan Jean Servais in de rol van Tony le Stéphanois. Als de leden van de ploeg allemaal zitten te praten over wat ze met hun geld gaan doen en Tony eindelijk aan de beurt is, spreken zijn antwoord en de uitdrukking op zijn gezicht boekdelen. Terwijl de overval van 30 minuten het beroemdste deel van de film is (en terecht), wordt de film na afloop zelfs nog beter. De regisseur Jules Dassin wist wat hij deed toen hij besloot geen muziek te gebruiken tijdens de overval of de laatste schietpartij, maar in plaats daarvan een geweldige climax toe te voegen aan Tony's laatste rit naar zijn bestemming. En dan te bedenken dat als Dassin, een Amerikaanse regisseur, niet op de zwarte lijst van Hollywood had gestaan en niet gedwongen was geweest in Frankrijk te gaan werken, dit meesterwerk van de film nooit gemaakt zou zijn zoals het nu is. Het zou zeker niet zo goed zijn geweest als het in die tijd als Amerikaanse film was gemaakt. Het was absoluut afschuwelijk wat Dassin moest doormaken, maar hij heeft er wel zijn grootste werk van gemaakt, ten bate van ons allemaal. Ik krimp gewoon ineen bij de gedachte aan de ophanden zijnde remake van Al Pacino. De meeste rooffilms sinds Rififi hebben er al op de een of andere manier van geleend. Er is geen andere reden om dit meesterwerk te herscheppen dan geld. Laat de klassieken met rust!
There are not many films which I would describe as perfect, but Rififi definitely fits the bill. No other heist film has come close to it, before or after. The plot is simple, but engrosses you. It never ceases to amaze me how absolutely gripping the film is every time you view it. You care for all the characters, even though they are bank robbers, because they are presented as human beings with all their problems and flaws. It's hard to imagine any other actor besides Jean Servais in the role of Tony le Stéphanois. When the members of the crew are each talking about what they are going to do with their money and finally get to Tony, his answer and the expression on his face says it all. While the 30 minute heist sequence is the most famous part of the movie(and rightfully so)the film actually gets better afterward.The director Jules Dassin knew what he was doing when he decided to not have any music during the heist scene or the final shootout, but instead inserted a great climactic score during Tony's final ride towards his destiny. To think that if Dassin, an American Director, had not been blacklisted in Hollywood and forced to work in France, this masterpiece of cinema would never have been made the way it was. It certainly wouldn't have been as good if it was made as an American film during that time. It was absolutely horrible what Dassin had to go through, but he did achieve his greatest work because of it, to the benefit of all of us. I'm just cringing at the thought of the upcoming Al Pacino remake. Most heist films since Rififi have already borrowed from it in some way or another. There's no reason to remake this masterpiece other than money. Leave the classics alone!