Ik heb echt niets toe te voegen aan al de andere opmerkingen, behalve dit: voor mij leek de film op een stomme film die langzaam aan het geluid werd aangepast. De tekstborden die het verhaal meebrachten, versterkten die indruk, denk ik. Onderweg mochten de acteurs het stijve, theaterachtige acteerwerk achter zich laten; Marguerite Churchill ziet er aan het begin van de film heel erg uit als een typische vroege stomme filmheldin, maar aan het eind wordt haar meer verfijnde gezichtsuitdrukking toegestaan. Gus, de Zweed? deed me denken aan de komische personages uit toneelstukken van Shakespeare, en Windy klonk voor mij als een vroege Donald Duck. Het verbaasde me echt dat het allemaal buiten werd gefilmd, op locatie, en ook al werd het uitzicht belemmerd door het stof van alle wagens, paarden en vee, het moet voor de echte kolonisten net zo zijn geweest! Het was me ook duidelijk dat veel van die indianen echt moesten zijn geweest, en ik bespeurde geen openlijk racisme tegenover hen. En John Wayne ziet er zo ongelooflijk jong uit! Als iemand die een echte Wayne-fan werd door de cavalerietrilogie van John Ford en dacht dat Stage Coach Waynes eerste hoofdrol was, was deze film een openbaring. De plot is heel eenvoudig, en doet me opnieuw aan een stomme film denken, maar het lef is echt heel erg echt! Een verbazingwekkende film om in 1930 met die techniek en onder die omstandigheden te zijn gemaakt.
I have really nothing to add to all the other comments, save this: To me the film looked like a silent film slowly being adapted to sound. The text boards bringing the story along reinforced that impression I suppose. Along the way the actors were allowed to leave the stilted, theatre-like acting; Marguerite Churchill very much looks like a typical early silent movie heroine at the beginning of the film, but at the end is allowed finer expressions. Gus, the Swede?, reminded me of the comic characters of Shakespeare plays, and Windy sounded to me like an early Donald Duck.<br /><br />It truly amazed me that it was all filmed outdoors, on location, and even though the dust of all the wagons, horses and cattle obscured the view it must actually have been like that for the real settlers! It also was clear to me that many of those Indians must have been real, and I didn't detect any overt racism towards them. And John Wayne looks so incredibly young! As someone who became a real Wayne fan through the cavalry trilogy by John Ford, and thought that Stage Coach was Wayne's first as a leading star, this film was a revelation. The plot is very simple, again reminding me of a silent film, but the grit is very real indeed! An amazing film to have been made with that technique and under those conditions in 1930.