Het is moeilijk om een slechte film te maken met het thema 'de underdog slaagt er eindelijk in', maar deze film slaagt er bewonderenswaardig in. Ik sta er versteld van hoe zinloos en saai deze film is.<br />Ik denk dat de regisseur niet kon besluiten of dit over de hardloopster of de coach ging. Uiteindelijk gaat het over geen van beiden. Wat maakt het uiteindelijk uit? Geen van beide personages heeft een sympathieke persoonlijkheid. Er is niets in de film waardoor je om iemand gaat geven. Zelfs de'slechte jongen' is niet echt slecht. (Ik denk dat hij in twee scènes zit en kennelijk aan een soort barbituraten is.) Ik denk dat hij haar één keer en beleefd vraagt om bij de coach weg te gaan en bij hem te komen trainen. En later vraagt hij haar min of meer om bij hem in te trekken. En dat is het. Conflict! Spanning! Wat zal ze doen?!!<br />En hoe zit het met de weergave van het hardlopen? Heeft de regisseur ooit een echte marathon gezien? Christines vorm is zo onjuist dat het absurd is, net als de vorm van de zogenaamde 'kampioen' met wie ze wedijvert (een personage zonder tekst.) Misschien hadden ze een echte hardloper kunnen inhuren?<br />En de snelheid van het hardlopen is niet te bevatten. Waren ze aan het hardlopen of aan het hardlopen? Het is eigenlijk belachelijk. Ik kan letterlijk sneller achteruit lopen dan zij tijdens de grote race. Misschien was het te moeilijk om de camera's op echte snelheid te bewegen? Op een bepaald moment in de grote race vallen de twee vrouwen vooraan op onverklaarbare wijze, tegelijkertijd. Waar ze op zijn gevallen is een mysterie. Misschien zijn ze gewoon allebei uitgeput en zijn ze gevallen? En dan staan ze op, maar ze beginnen pas na zo'n 30 seconden weer te rennen. O ja, heel realistisch. Deze belachelijke gebeurtenis draagt niet eens bij aan de spanning, want de andere lopers zijn niet dichtbij, en bovendien ben je op dit moment verdoofd tot een staat van catatonie.<br />-Ik vond het vooral leuk dat alle vier haar mannelijke teamgenoten, allemaal goed getrainde atleten, vanwege de charlie-paarden uit de grote race vielen, of hun pezen hadden verrekt, of iets wat net zo onwaarschijnlijk was. Maar wat maakt het uit? Deze film heeft bijna geen spanning, geen resolutie, niets. Een of andere hardloopster zonder persoonlijkheid wordt ontdekt door een oude, saaie coach met een of andere mislukking in het verleden waar nauwelijks naar wordt verwezen. Ze trainen veel. Ze is niet gelukkig. Ze trainen nog meer. Ze wint de grote race.<br />Mijn beschrijving is eigenlijk interessanter dan de film zelf. Ik heb je 90 minuten bespaard. Vermijd deze als de pest.
It's hard to make a bad movie with the "underdog finally succeeds" sport theme, but this movie succeeds admirably. My mind boggles at how pointless and boring this film is.<br /><br />I guess the director couldn't decide whether this was about the runner or the coach. It ends up being about neither. Ultimately, who cares? Neither character has a likable personality. There is nothing in the movie to make you care about anyone. Even the "bad guy" isn't really bad. (I think he's in two scenes, and seemingly is on some kind of barbituate. ) I think he asks her, once and politely, to leave the coach and train with him. Then later he kinda' sorta' asks her to move in with him. that's it. Conflict! Tension! What will she do? !!<br /><br />-And what's with the depiction of running? Has the director ever SEEN an actual marathon? Christine's form is so incorrect it's absurd, as is the form of the supposed "champion" she competes with (A character with no lines. -Maybe they could have hired, you know, an actual RUNNER?)<br /><br />-And the speed the run at is beyond comprehension. Were they running or speed walking? It's actually laughable. I can literally walk backwards faster then they were running in the big race. Maybe it was too hard to move the cameras at real speed?<br /><br />Another absurdity: (spoiler, I guess) At one point in the big race, the two women in the lead inexplicably fall, at the same time. What they fell on is a mystery. Maybe they both just got exhausted and fell down? -And then they get up, but don't start running again for maybe 30 seconds. Oh yeah, very realistic. This ridiculous event doesn't even add any tension, since the other runners are not close, and besides at this point you have been numbed into a state of catatonia.<br /><br />-I especially enjoyed how all four of her male teammates, highly trained athletes all, drop out of the big race due to charlie-horses, or pulled tendons, or something just as improbable. <br /><br />But who cares? This movie has almost no tension, no resolution, nothing. Some woman runner with absolutely no personality is discovered by an old, boring coach with some past failure that is barely hinted at. They train a lot. She is not happy. They train some more. She wins da big race. Woopie. <br /><br />My description is actually more interesting than the actual movie. I just saved you 90 minutes. Avoid this one like the plague.