Ik kan nog steeds niet beschrijven wat ik voelde toen ik dit op de internetsite ontving. Zo'n zeldzame film, zo weinig gesproken en bekend, is moeilijk te vinden, zelfs voor fans, maar het contrast tussen verleden en heden is verpletterend: nu heb ik een dvd van de film, van de best mogelijke kwaliteit. Net als in Atlantis, de andere zeldzame Besson-film die ik via internet had gekocht, zag ik deze thuis, met alle lichten van mijn dvd en tv uit, en ik verbaasde me over de ervaring. Ik wist niet wat ik kon verwachten. Op een of andere vreemde manier zocht ik altijd naar een soort teleurstelling als ik een film van Luc Besson zag die ik nooit eerder had gezien. Maar die kwam nooit. Deze film was geen uitzondering. Vanaf het begin begreep ik dat de persoon die zo'n eerste speelfilm maakt, voorbestemd is om groot te worden in de toekomst. En zo gebeurde het. Deze film won verscheidene prijzen (waaronder de hoogste prijs op een filmfestival in mijn land, waar ik trots op ben) en toont aan dat deze film vele grotere dingen voorbereidt. Dit is misschien wel de meest originele film na de oorlog die ik ooit heb gezien, die Mad Max in originaliteit en artistieke gevoel overtreft. Er is geen probleem met deze film: de cinematografie is geniaal, evenals de perfomanes van de acteurs. Ik ben er ook trots op te kunnen zeggen dat ik eindelijk alle films van mijn favoriete regisseur heb gezien en van bijna alle een kopie heb (Jozef van Arc ligt nog steeds te wachten tot ik de dvd koop). Deze film is vooral een werk van stijl en toewijding, wat duidelijk maakt waarom Luc Besson een regisseur van mijn keuze is: goede smaak, prachtige omlijsting, uitstekend gebruik van muziek (ik was ook onder de indruk van Eric Serra's eerste langspeelfilm) en de belofte van grote prestaties. Gaumont heeft er goed aan gedaan in zijn jongensgenie te investeren, de man die later het gezicht van de relatie tussen film en publiek in Frankrijk en Europa zou veranderen. Laten we hopen dat Besson aan een nieuw regisseursproject begint. Ik zal de eerste zijn om hem toe te juichen. Tot die tijd beveel ik deze film aan voor iedereen die wil leren hoe goede films worden gemaakt met weinig geld. Ik vond de sfeer van de film, die door zijn zwart-wit cinematografie een nog depressiever beeld van de wereld na de holocaust oproept, geweldig. Deze film werkt puur op de magie van films: hij laat in beelden zien wat we niet met woorden kunnen uitleggen. En ik ben het eens met alle mensen die commentaar op deze film hebben geschreven en hem mooi vonden: een goede keus! Een grote knuffel voor iedereen die dit ziet en het gevoel heeft dat een deel van zijn leven is veranderd.
I still can't describe what to feel when I received this by the fnac site. Such a rare movie, so little spoken and known, is difficult to find, even to fans, but the contrast betwen past and present is devastating: now I hold a DVD of the movie, with the finest quality possible. As I did in Atlantis, the other rare Besson movie I bought by the internet, I saw this one at home, with all the lights of my dvd and tv turned off, and marveled at the experience. I didn't know what to expect. Wickedly, I always searched some kind of disappointment when I saw a film by Luc Besson I never had seen before. But it never came. This movie was no exception. From the start, I understood that the person who makes a film like this as a first feature is destined to be big in the future. And so it happened. This won several prizes (including the highest prize in a film festival of my country, which makes me proud) and it shows that this movie is preparating many bigger things. This may be the most original after-the-war movie I have ever seen, beating Mad Max in originality and artistic feel. There is not a problem with this movie: its cinematography is genius, as well the perfomances of the actors. I am also proud to say that finally I saw all the movies of my favorite director, and have a copy of almost all of them (Joan of Arc is still waiting for me to buy the DVD). This movie is most of all a work of style and dedication, which makes clear why Luc Besson is a director of my choice: good taste, beautiful framing, excellent use of music (I also marveled at Eric Serra's first feature-length score) and the promise of great achievements. Gaumont did well to bet in its boy-genius, the man who would later change the face of France's and Europe's relation between movies and their public. Let's hope Besson starts working in a new directorial project. I will be the first to cheer it. Until then, I recommend this movie to anyone who need to learn a lesson of how good movies are made with little money. I loved the atmosphere of the movie, which, by its black and white cinematography, suggests us an even more depressed view of the world after the holocaust. This movie works by the sheer magic of movies: showing in pictures what we can't explain by words. And I'm with all the people who wrote comments to this movie and liked it: good choice! A great hug to everyone who sees this and feels that a little of their lives were changed.