De films van Adam Sandler zijn mijn favoriete komedies. The Silence of the Lambs is mijn favoriete horrorfilm. The Matrix is mijn favoriete sciencefictionfilm. Anywhere But Here is mijn favoriete drama.<br />Misschien is het enige waardevolle aan deze film wel dat het acteren is.<br />Susan Sarandon is absoluut verbazingwekkend. Aan het eind van de film had ik het gevoel dat ik haar personage beter kende dan ik mezelf kende. Ze deed gewoon fantastisch werk.<br />Natalie Portman deed ook geweldig werk. Ik heb onlangs haar eerste film gehuurd, Leon (1994), waarin ze een 12-jarig meisje speelde. Ik geloof dat ze een contradictio in terminis is; ze was een goede kinderactrice. Nou, 5 jaar later is ze nog steeds een even goede actrice. Ze is zelfs veel beter.<br />Niet alleen gaven Sarandon en Portman hun karakters goed weer, maar ze werkten ook perfect samen. Ik bedoel, zelfs nu kan ik nauwelijks geloven dat ze niet zowel in het echte leven als in deze film moeder en dochter zijn.<br />Deze film gaat over een 14-jarig meisje (Portman) en haar rusteloze moeder (Sarandon) die hun woonplaats in Wisconsin verruilen voor Beverly Hills. In het begin haat Portman haar moeder omdat ze haar heeft weggehaald bij haar nicht en vrienden, en de twee beginnen een zeer tumultueuze relatie die in de loop van een paar jaar op en neer gaat (meestal op en neer, mag ik eraan toevoegen).<br />Hoewel deze verklaring een beetje vaag is, kan de plot alleen maar vaag worden samengevat. Maar als je deze film ziet, zul je zien dat de plot eigenlijk niet zo vaag of zwak is, want hij is eigenlijk heel diep. Wat ik wil zeggen, is dat de plot zwak wordt geschetst, maar dan richten ze zich erop om hem sterk te maken.<br />En hij is heel sterk, maar ook de plot is geweldig. En er zijn een paar briljante scènes waarvan ik hoop dat ze op een dag als 'klassiek' zullen worden beschouwd.<br />Ik was dol op deze film. Ik lachte. Ik huilde. En hoewel er, toegegeven, een paar valkuilen zijn, is het nog steeds een fantastische film, die op het eind echt tot zijn recht komt.
Adam Sandler's movies are my favorite comedies. The Silence of the Lambs is my favorite horror movie. The Matrix is my favorite sci-fi movie. Anywhere But Here is my favorite drama.<br /><br />Perhaps the single most valuable asset that this movie has is it's acting.<br /><br />Susan Sarandon is absolutely amazing. By the end of this movie I felt as if I knew her character better than I knew myself. She did a simply amazing job.<br /><br />Natalie Portman also did a great job. I recently rented her first movie, Leon (1994), in which she played a 12 year old girl. I believe that she is a contradiction in terms; she was a good kid actress. Well, 5 years later she is still just as good an actress. In fact, she's much better.<br /><br />Not only did Sarandon and Portman portray their characters well, but they also worked perfectly together. I mean, even now I can hardly believe that they are not actually mother and daughter in real life as well as in this movie.<br /><br />This movie is about a 14 year old girl (Portman) and her restless mother (Sarandon) that leave their home town in Wisconsin for Beverly Hills.<br /><br />At first Portman hates her mother for taking her away from her cousin and friends, and the two begin a very tumultuous relationship that goes up and down over the course of a couple years (usually down, might I add).<br /><br />Although this explanation is a little vague, the plot can only be summarized vaguely. But when you see this movie you will see that the plot really is not so vague or weak, for it is actually very deep. What I am saying is that the plot is outlined weakly, but then they focus in on it to make it strong.<br /><br />And it is very strong, but also the plot sequencing is great. And there are a few brilliant scenes that I hope will someday be seen as "classic".<br /><br />I loved this movie. I laughed. I cried. And although, admittedly, there are a few loopholes, it's still a stellar movie and it really comes together in the end.