In tegenstelling tot de vorige poster vond ik de celluloidbehandeling mooi. Het zag er goed uit en maakte de film des te aangenamer om naar te kijken. Voor mij deed het helemaal geen afbreuk aan de kracht van de inhoud van de documentaire. Sterker nog, ik had het gevoel dat de gladde look me in staat stelde mezelf nog meer in de inhoud te verliezen. De vorige poster was een redelijke vergelijking van de stijl met een Nike-reclame; het heeft beslist die uitstraling. Maar naar mijn smaak werkte het heel goed (en ik ben bepaald geen fan van Nike-reclames).<br />Naar mijn mening is dit de manier waarop documentaires gemaakt moeten worden. Ik kan niet wachten om de volgende afleveringen van deze veelbelovende filmmakers te zien.
Unlike the previous poster, I liked the celluloid treatment. It looked good, and made the movie that much more enjoyable to watch. To me, it didn't detract at all from the power of the documentary's content. In fact, I felt the slickness of the look allowed me to just lose myself that much more in the content. The previous poster was fair to liken the style to a Nike commercial; it definitely has that look. But for my tastes, it worked really well (and I am far from a fan of Nike commercials).<br /><br />In my opinion, this is how documentary film-making should be done. I can't wait to see the next installments from these promising filmmakers.