'Nuovomondo' was een geweldige ervaring. Veel filmmakers vertellen hun verhalen voor een groot deel door middel van dialogen. Emanuele Crialese regisseert zijn film heel visueel. Voor alles wat hij wil vertellen, vindt hij krachtige beelden die voor zichzelf kunnen opkomen. Zo begrijpt hij de film als een medium dat in de eerste plaats zijn verhalen vertelt via de beelden op het scherm. Vooral de Europese cinema is vaak erg op dialogen gericht (en veel van de jonge Amerikaans-Amerikaanse regisseurs zijn daar sterk door beïnvloed). Crialese's tegengestelde houding was in feite het punt, en dat maakte deze film speciaal voor mij. Hij heeft ook een heel interessant onderwerp dat verpakt is in een heel ongewoon verhaal dat met humor wordt verteld. Vincenzo Amato is een uitstekende familiehoofd Salvatore, evenals de fantastische Charlotte Gainsbourg, die ik in al haar films graag zie. Er zitten veel geweldige scènes in deze film. Om er maar een te noemen: als het schip Italië verlaat en de mensen alleen maar zwijgend staren. Deze scène is geweldig, vooral als je bedenkt welke popculturele verwijzingen erin zitten (Titanic!).
"Nuovomondo" was a great experience. Many filmmakers tell their stories to a big extent via dialogue. Emanuele Crialese directs his film very visually driven. For everything he wants to tell, he finds powerful images that are able to stand for themselves. Thus, he understands film as a medium that primarily tells its stories over the pictures on screen. Particularly European cinema is often very dialogue-driven (and many of the young US-American directors are strongly influenced by that). Crialese's opposite attitude was really the point, that made this film special for me. It has also a very interesting topic that is wrapped up in a quite unusual story and told with humour. Vincenzo Amato is outstanding as family head Salvatore, as well as the amazing Charlotte Gainsbourg, who I enjoy watching in every single one of her movies. There are many great sequences in this movie. Just to pick one: When the ship leaves Italy and the people just quietly stare. This scene is great, particularly if you consider the pop cultural references that go with it (Titanic!).