Een oorverdovende film, een quasi-ouderwetse idiote stunt, bedoeld om de komische eigenschappen van de zingende ster Madonna tentoon te spreiden. Ze gaat hier inderdaad ver op de spreekwoordelijke toer en speelt een meer dan levendige voorwaardelijk vrijgelatene die probeert te bewijzen dat ze in de val is gelokt voor moord (er werd een lijk in de kofferbak van haar auto gevonden nadat ze door rood was gereden... hilarisch). Na een energieke animatie van de aftiteling <0xE2><0x80><0x93> die veel leuker is dan de rest van de film <0xE2><0x80><0x93> hebben we niets anders om naar te kijken dan Madonna's zwarte mascara en rode lippen die mooi afsteken tegen haar platinablonde haar en bleke huid. Het is een ongelukkige terugkeer naar de talenten van regisseur James Foley, die zo onverstandig is om zijn ster rond te laten rennen in de geest van de geschifte slapstickfilms uit de jaren dertig (maar zelfs Katharine Hepburn in _Bringing Up Baby_ had een menselijke kant). Verschrikkelijk.
An ear-splitting movie, a quasi-old-fashioned screwball romp designed to showcase singing star Madonna's comedic attributes. She does indeed go far out on the proverbial limb here playing a beyond-vivacious parolee attempting to prove she was framed for murder (a body was found in the trunk of her car after she ran a red light...big laughs). After an energetic animated credits sequence--which is much more fun than the rest of the picture--we have nothing to look at but Madonna's black mascara and red lips set off by her platinum hair and pale complexion. What else is there? Griffin Dunne seems defeated playing Maddy's keeper, while the poor-choice supporting cast struggles to get laughs with lousy dialogue. It's an unfortunate set-back to the talents of director James Foley, who unwisely allows his star to run rampant in the spirit of the nutty slapstick films from the 1930s (but even Katharine Hepburn in "Bringing Up Baby" had a human side). Wretched. * from ****