De breedte & hoogte van de schaal van deze film overweldigen me. Ongeveer een week geleden plaatste ik een commentaar op de zwijgende, epische film uit 1926, waarin ik hem 'onthutsend' noemde. Toen stuitte ik op de Pollonia Bros. BLOOD RED PLANET. Wauw...<br />Het gaat allemaal om de schaal van het denken erachter. De Pollonia Bros. en collega John McBride dachten zo groots dat de overpeinzingen van Arthur C. Clark & Stanley Kubricks 2001: A SPACE ODESSEY het geluk hebben dat het tweeëndertig jaar voor dit liefdesverhaal werd uitgebracht. Kubrick had het in feite gemakkelijk met modellen, een budget, echte acteurs en een grote studio achter zich om zijn kleine 'Star Trek'-verfilming te financieren, en alles wat Arthur C. Clarke moest dat verrekte ding schrijven. Wat is er zo moeilijk aan om je in te spannen voor een schrijfmachine? De gebroeders Pollonia daarentegen moesten radicaal zijn, buiten de geijkte paden, en snel. Ze rekruteerden een stuk of zes van hun vrienden en collega's <0xE2><0x80><0x93> onder wie een lekker ding. <0xE2><0x80><0x93> kocht een stel gekleurde gloeilampen, plunderde oude voorraadkasten van kantoren op zoek naar elke toetsenbord, monitor en handsfree telefoonheadset die ze konden vinden, kocht voor iedereen een identieke zwarte coltrui, ging ervandoor met elk cupcakeblikje in de hele county, leerde genoeg van driedimensionaal modelleren en texturen villen om een paar spaceshuttles tot leven te wekken, besteedde een paar uur aan het schrijven van een script, voerde uit wat met gemak het meest angstaanjagende ruimtemonsterpoppetje is sinds dat afschuwelijke kleine monster Jabba de Hut dat hij bij zich had door R2D2 is gebraden, besteedde letterlijk dagen aan het werken met een VHS-camera en een Amiga om hun film te schieten en te monteren, en kwam als winnaar uit de bus. Ik heb nog nooit gezien, en in verhouding tot de hoeveelheid talent & middelen die de filmmakers ter beschikking staan, dat zelfs LOGANS RUN of BATTLESTAR: GALACTICA (de oorspronkelijke serie) een ijzingwekkende kijk op onze toekomst is, tot en met een nieuwslezer in een slecht passend 2e-handspak dat niet bij hem past. Als soort zijn we verdoemd.<br />Maar even serieus, het is een enorme verbetering ten opzichte van latere epische werken als THE DINOSAUR CHRONICALS of PREYALIEN: ALIEN PREDATORS, wat grappig is omdat het voor een van die meesterwerken is gemaakt. Deze film is met een zekere overtuiging gemaakt, waardoor je gaat geloven dat je echt in een vacu<0xC3><0xBC>m kunt ademen met een stofmasker en twee spuitflessen. En de scène waarin het buitenaardse beest een geminiaturiseerd bemanningslid opeet, deed me meteen denken aan waar ik dat eerder had gezien: Godzilla VS. THE SEA MONSTER, waarin de reusachtige, razende krab twee kanovaarders aan zijn spies rijgt en ze voor de camera opeet. Dat maakte me aan het huilen toen ik klein was. Dit maakte me aan het huilen als volwassene want ik zit hier mijn tijd te verdoen met een soort van criticus of schrijver of schrijver/criticus te zijn en die kerels hebben alle lol, ze maken zelfs een echt sf-epos met veel coole gekleurde lichten, een lekker wijf en een pratende diaprojector die KAL heet. Een van de bemanningen mag zelfs zijn zwarte honkbalpet achterstevoren op z'n hoofd zetten & kwaad kijken met z'n sikje net als die clown van Metallica. Moet dit een grap voorstellen? Nee. Het is een episch verhaal over de mensheid, van de mensheid en voor de mensheid, dat het verdient om te worden gezien door iedereen die in staat is om het niet al te serieus te nemen. Kijk ernaar in een 2-discs-set met de titel GALAXY OF TERREIN in de dvd-doosjes van je favoriete discountwinkels, waar het waarschijnlijk thuishoort, maar hoeveel van ons kunnen zeggen: 'Ja, ze hebben een paar dvd-boxen van onze films te koop bij Best Buy.'<br />4/10: Iedereen die geen gevoel voor humor heeft, kan proberen SILENT RUNNING of TRON misschien. Maar op een dag zal een buitenaardse beschaving aan de andere kant van de melkweg een uitzending van deze film onderscheppen en tot de conclusie komen dat er met ons niet te spotten valt. Goed werk, jongens!
The breadth & height of the scale of this movie overwhelm me. About a week ago I posted a commentary on the 1926 silent epic MACISTE IN HELL referring to it as "staggering". Then I encountered the Pollonia Bros. BLOOD RED PLANET. Wow ...<br /><br />It's all about the scale of the thinking behind it. The Pollonia Bros. and colleague John McBride were thinking so big that the musings of Arthur C. Clark & Stanley Kubrick's 2001: A SPACE ODESSEY is lucky it was released thirty-two years before this sweetheart. As a matter of fact, Kubrick had it easy with modelers, a budget, actual actors and major studio backing for his little "Star Trek" ripoff, and all that Arthur C. Clarke had to do was write the damn thing. What's so hard about muscling around a typewriter? The Pollonia brothers on the other hand had to think radical, outside of the box, and quickly. They recruited a half dozen of their friends & colleagues -- including a hot lookin' chick -- bought a bunch of colored lightbulbs, raided old office supply dumps for every keyboard, monitor and hands-free phone headset they could find, got everybody identical black turtlenecks, made off with every cupcake tin in the county, learned enough 3d modeling & texture skinning to animate a couple of space ship fly-bys, spent a couple hours drumming up a script, executed what is easily the most frightening space monster puppet since that horrible little monster Jabba the Hut carried around with him was fried by R2D2, spent literally days working with a VHS camera and an Amiga to shoot & edit their film, and came up winners. This is the best D.I.Y. direct to home video fan movie space epic I've ever seen, and in proportion to the amount of talent & resources at the disposal of the filmmakers dwarfs even LOGANS RUN or BATTLESTAR: GALACTICA (the original series) as being a chilling look at our future, right down to a newscaster wearing a mis-matched, ill-fitting 2nd hand suit. As a species, we are doomed.<br /><br />Seriously for a minute, though, it is a vast improvement upon such later epics as THE DINOSAUR CHRONICALS or PREYALIEN: ALIEN PREDATORS, which is funny since it was made before either of those masterpieces. Somewhere along the lines the Pollonia's started taking it easy on themselves: This film is executed with a certain conviction that gets you to believe that you really can breathe in a vacuum wearing a dust mask and two biker squirt bottles. And the scene where the alien beast consumes a miniaturized crew member made me immediately think of where I'd seen that before: GODZILLA VS. THE SEA MONSTER, where the giant rampaging monster crab skewers two canoers and eats them on camera. That made me cry when I was a kid.<br /><br />This made me cry as an adult because here I am wasting my time trying to be some sort of critic or writer or writer/critic and these guys get to have all the fun, actually making a real feature length sci-fi epic with lots of cool colored lights, a hot chick and a talking slide projector named KAL. One of the flight crew even gets to wear his black space baseball cap backwards & glower with his goatee like that clown from Metallica. Is this supposed to be a joke? No. It is an epic statement about humanity, from humanity and for humanity that deserves to be seen by anybody who has the capability to not take any of it too seriously. Look for it on a 2 disc box set called GALAXY OF TERROR in your favorite discount retailer's cutout DVD bins, which is probably where it belongs, but how many of us can say "Yeah, they have a couple box sets of our movies for sale at Best Buy." <br /><br />4/10: Anyone lacking in a sense of humor might want to try SILENT RUNNING or maybe TRON. But someday an alien civilization on the other side of the galaxy will intercept a transmission of this movie and decide that we actually are not to be messed with. Good work, guys!!