Frank Sinatra heeft een van zijn beste rollen als hervormde heroïneverslaafde als hij na een langdurig verblijf in een kliniek terugkeert naar zijn buurt in Chicago. Hij is van plan van de drug af te blijven en werk te zoeken als drummer, maar hij kan niet voorkomen dat hij zijn oude vrienden tegen het lijf loopt. Oorspronkelijk was hij niet gearresteerd wegens drugsbezit, maar omdat hij was betrapt bij het spelen van een illegaal pokerspel. Zijn vaardigheid in het pokeren heeft hem de bijnaam De Man met de Gouden Arm opgeleverd, en de mannen die het spel leiden, onder wie zijn voormalige heroïnecontact, willen dat hij weer gaat spelen. Intussen moet Frank voor een vrouw zorgen die hij bij een auto-ongeluk heeft verwond, Zosch (Eleanor Parker), en het weer goedmaken met zijn oude vriendin, Molly (Kim Novak). De film brengt ons heel goed in Sinatra's mentale toestand. Als hij zich aan het begin van de film zeker van zichzelf voelt, heb ik met hem te doen. Maar als er op een dag geen telefoontje komt dat hij had beloofd, raakt hij in een depressie en gaat hij weer aan de smack. Later, als hij eindelijk auditie mag doen, is hij helemaal op. Hij schaamt zich dood als hij niet op het juiste ritme kan spelen. Hij had zulke grote dromen, en de andere muzikanten niet.' De film beweegt zich snel en toont Franks drugsprobleem in een realistisch licht, zonder in een sociale boodschap te veranderen. De acteurs zijn allemaal goed. De score van Elmer Bernstein is een van de beste van zijn tijd. Het enige wat me niet aanstaat aan de film is het einde.<br /><0x3E><0x3E> SPOILERS<br /><0x3E><0x3E> Hoewel ik het personage van Zosch en Parker erg goed vind, hadden ze iets meer kunnen doen om haar achtergrondverhaal in te vullen. Het einde is een beetje te gladjes. Hoewel er ongetwijfeld pathos zal blijven bij de personages na het einde van de film, blijft Zosch' personage pathetisch. Frank is vrij om van Molly te houden en hij zal niet naar de gevangenis gaan. Bovendien is zijn dealer dood, dus de directe dreiging is in elk geval verdwenen. Nou, ik denk dat er in Hollywood altijd een verlangen is om alles netjes in een pakketje te verpakken. Het is een beetje schadelijk voor de film, maar zoals het er nu voor staat, is het nog steeds een van de beste en meeste volwassen films over drugsverslaving die ik kan bedenken.
Frank Sinatra has one of his best roles as a reformed heroin addict coming back to his Chicago neighborhood after an extensive stay in a clinic. He plans to stay off the drug and find work as a drummer, but he can't avoid running into his old friends. He had been arrested originally not for any drug-related charge, but because he was caught dealing in an illegal poker game. His skill at poker has earned him the nickname of The Man with the Golden Arm, and the men who run the game, one of them being his former heroin connection, want him to deal again. Meanwhile, Frank has to take care of a woman whom he injured in a car accident, Zosch (Eleanor Parker), and make up with his old girlfriend, Molly (Kim Novak). The film is great at putting us in Sinatra's mental state. When he feels sure of himself at the beginning of the film, I felt good for him. But, when a promised phone call doesn't come one day, he descends into depression and goes back on the smack. Later, when he finally gets to audition, he arrives completely strung out. His embarrassment when he can't play the correct beat is devastating. He had such big dreams, and the other musicians don't even pay him a bit of attention as he rushes out of the room. The film moves quickly and it shows Frank's drug problem in a realistic light without turning into a social message picture. The actors are uniformly fine. Elmer Bernstein's score is one of the best of its time. The only thing I don't like about the film is the ending.<br /><br />SPOILERS<br /><br />Although I really like the character of Zosch and Parker is very good in the film, they could have done a little more to fill in her backstory. The ending is a little too pat. While there is surely pathos that will remain with the characters after the film closes, Zosch's death ties up all the loose ends a bit too neatly. Frank is free to love Molly and he won't go to jail. Also, his dealer is dead, so at least the immediate threat is gone. Well, I guess in Hollywood there's always a desire to tie everything up in a neat little package. It harms the film a little, but, as it stands, it's still one of the best and most adult movies about drug addiction I can think of. 9/10.