'Closet Land' werd gesponsord door Amnesty International en heeft veel politieke ondertonen, maar er zit zoveel meer achter dit rijke, roerende verhaal...<br />Dit gaat niet alleen over de politieke spanning aan het eind van de jaren tachtig, maar ook over de persoonlijke vervolging die een vrouw doormaakt als kind dat door een vriendin van de familie is misbruikt. We zien de subtiele verwijzing naar de parallellen met een oneerlijke structuur van overheid en maatschappij en de cultuur van seksuele uitbuiting waarbij een op de vier jonge kinderen wordt misbruikt en een op de drie vrouwen een vorm van verkrachting heeft meegemaakt. <br />Voor mij roept het een ijzingwekkende vraag op: creëert de houding van onze seksuele onderdrukking <0xE2><0x80><0x93> aanzetten tot roof <0xE2><0x80><0x93> de politieke omgeving van angst en censuur, of voedt de socio-politieke disfunctie een cultuur van seksuele roof? De psychologische gevolgen van het stellen van deze vraag dwingen ons tot een plek waar we worden gedwongen onze eigen antwoorden te ontwikkelen.<br />Uiteindelijk heeft onze jonge schrijfster (Stowe) een vergelijkbaar moment aan het eind van Hensens 'Labyrint' <0xE2><0x80><0x93> ze beseft in één stralend, briljant moment dat het idee dat haar macht haar wordt ontstolen door de geheime politie (Rickman) een illusie is. Niemand kan je macht stelen <0xE2><0x80><0x93> ze kunnen je er alleen maar toe verleiden hem af te staan, en dan heb je het recht hem te allen tijde terug te nemen.<br />Dit is geen film om lichtvaardig in te stappen, en dat doe je dan ook niet. De minimalistische aspecten in combinatie met de kinderlijke animatie brengen de diepste delen van de psyche in beroering en laten geen toeschouwer onberoerd.
"Closet Land" was sponsored by Amnesty International and does have a lot of political overtones, but there's so much more to this richly stirring story than that...<br /><br />This is not just about the political tension of the late 80s - it's about the personal persecution that a woman puts herself through as a child who was molested by a family friend. We see the subtle allusion to the parallels of a dishonest government/society structure and the culture of sexual predation where one in four young children are molested and one in three women has experienced some form of rape.<br /><br />For me, it brings up a chilling chicken-and-egg question: does the attitude of our sexual repression-leading-to-predation create the political environment of fear and censoring, or does the socio-political dysfunction fuel a culture of sexual predation? The psychological ramifications of even asking this question force us to a place where we are brought to develop our own answers.<br /><br />In the end, our young lady writer (Stowe) has a similar moment to the one at the end of Hensen's "Labyrinth" - she realizes in one shining, brilliant moment that the idea of having her power stolen from her by the secret police (Rickman) is an illusion. No one can steal your power - they can only trick you into giving it up, and then you have the right to take it back at any time.<br /><br />This is not a movie to be entered into lightly, and you most certainly do ENTER it. The minimalist aspects coupled with the child-like animation stirs the deepest parts of the psyche and leaves no viewer unchanged.