Vele jaren geleden heb ik de biopic van Ed Wood gezien. Tim Burton bracht een liefdevolle hulde aan deze extreem ongetalenteerde maar toch enthousiaste filmmaker.<br />Toen zag ik Plan 9 en het amuseerde me werkelijk mateloos. Een dwaas verhaal, niet echt goed voor de productie, maar nog steeds onderhoudend en zelfs grappig.<br />En toen dit. Wat moet je ervan denken? Nou, sinds er van Wood is gezegd dat hij zich als travestiet gedraagt, is het schokkend om een film te zien die het als een tekenfilm aanpakt. Ja, er wordt wel wat moeite gedaan om het publiek iets over het onderwerp bij te brengen, maar voor het grootste deel is dit een soort verknipte zelfparodie.<br />Een van de problemen is dat het honderd gezichtspunten heeft. Aan de ene kant is het een pleidooi voor tolerantie. Aan de andere kant wordt travestie als een ziekte afgeschilderd. En ten slotte wordt het publiek verteld: 'Oké, als jullie nu besodemieterd worden, wacht dan maar tot jullie dit zien!' Het probleem moet zijn geweest dat Wood een compromis moest sluiten om de film te kunnen maken. Je kunt het bijna voelen als je de openingstitels van de producent ziet: Persoonlijke supervisie door... Nou, waar zijn we? Dit is geen serieuze speelfilm of een grootse stunt.<br />De amusementswaarde is praktisch nihil. De houten voice-over is een beetje amusant, maar alleen omdat hij zo misleidend klinkt. Maar deze film is in de jaren vijftig gemaakt, dus je kunt zeggen dat het dapper was om een film te maken waarin zelfs het woord travestiet werd gebruikt. Het komt allemaal neer op waar de film zelf tegen probeert te pleiten. Schock. De verkrachtingsscène, al is die er alleen maar om dat te bewerkstelligen.<br />Dus, sorry. Dit is een miskleun, maar Wood is niet de enige die in diskrediet is gebracht.
I saw the biopic of Ed Wood many years ago. Tim Burton payed loving homage to this extremely untalented but yet enthusiastic filmmaker.<br /><br />Then I saw Plan 9 and it actually tickled me to no end. A silly story, kind of bad production values but still entertaining and even funny.<br /><br />Then this. What can you make of it. Well, since Wood has been reported as being a cross-dresser it is startling to see a movie that deals with it like a cartoon. Yes, there are some stabs at teaching the audience something about the subject but mostly this is some kind of really twisted self-parody.<br /><br />One of it's problems is that it has a hundred points of view. On one hand it is a plea for tolerance. Another portrays transvestism as a disease. And finally, it tells the audience: "Okay, if you are schocked now, then wait until you see this!" The problem must have been that Wood had to compromise in order for the film to be made. You can almost sense it when you see the opening title from the producer: Personally supervised by... So, where are we. This is neither a serious subject movie or an all-out schocker.<br /><br />The entertainment value is practically nil. The wooden voice-over is mildly amusing but only because it sounds so misguided. This was made in the 50s though, so one can argue that was brave making a film that even mentioned the word transvestites. It all comes down to what the film itself is trying to advocate against. Schock. The rape scene, while mild is there simply to do that.<br /><br />So, sorry. This is a misfire but the discredit is not Wood's alone.