Brass-films (film is voor hen niet het juiste woord) zijn inderdaad een beetje brass. Hun aanlokkelijke visuele kwaliteiten doen denken aan dure high-class tv-commercials. Maar Brass-films zijn helaas speelfilms met het voorwendsel dat ze de kijkers meer dan twee uur lang willen vermaken! In dat opzicht falen ze jammerlijk; hun onmiskenbare, maar nogal zachte en kwabbige, erotische kwaliteiten zijn onaantastbaar.<br />Senso '45 is een remake van een film van Luchino Visconti met dezelfde titel en met Alida Valli en Farley Granger in de hoofdrol. Het origineel vertelt een verhaal over zinloze liefde en lust in en rond Venetië tijdens de Italiaanse onafhankelijkheidsoorlogen. Brass verplaatste de actie van de 19de naar de 20ste eeuw, in 1945 om precies te zijn, dus zijn er muurschilderingen van Mussolini, mannen in zwarte overhemden, Duitse uniformen of de haveloze kledij van de partizanen. Maar dat is slechts bijzaak, de historische context is te verwaarlozen.<br />Anna Galiena speelt de aantrekkelijke aristocratische vrouw die valt voor de amorele SS-man die altijd te veel lippenstift opdoet. Ze is een aantrekkelijke, veelzijdige, goed getrainde Italiaanse actrice die duidelijk boven het materiaal verheven is. Haar brede scala aan gezichtsuitdrukkingen (tekenend verveling, walging, verrukking, angst, haat... en extase) is de beste reden om deze film te zien en is twee sterren waard. Ze verdraagt dit in wezen waardeloze gedoe met een verbazingwekkende hoeveelheid waardigheid. Ik zou willen dat ze een paar echt goede rollen kreeg. Ze verdient het echt.
Brass pictures (movies is not a fitting word for them) really are somewhat brassy. Their alluring visual qualities are reminiscent of expensive high class TV commercials. But unfortunately Brass pictures are feature films with the pretense of wanting to entertain viewers for over two hours! In this they fail miserably, their undeniable, but rather soft and flabby than steamy, erotic qualities non withstanding.<br /><br />Senso '45 is a remake of a film by Luchino Visconti with the same title and Alida Valli and Farley Granger in the lead. The original tells a story of senseless love and lust in and around Venice during the Italian wars of independence. Brass moved the action from the 19th into the 20th century, 1945 to be exact, so there are Mussolini murals, men in black shirts, German uniforms or the tattered garb of the partisans. But it is just window dressing, the historic context is completely negligible.<br /><br />Anna Galiena plays the attractive aristocratic woman who falls for the amoral SS guy who always puts on too much lipstick. She is an attractive, versatile, well trained Italian actress and clearly above the material. Her wide range of facial expressions (signalling boredom, loathing, delight, fear, hate ... and ecstasy) are the best reason to watch this picture and worth two stars. She endures this basically trashy stuff with an astonishing amount of dignity. I wish some really good parts come along for her. She really deserves it.