De korte film die Gaspar Noe op de filmkaart zette en ons kennis liet maken met zijn afgrijselijke, maar door en door interessante personage The Butcher, briljant gespeeld door Phillipe Nahon. Noe's regie heeft alle kenmerken van zijn latere films, waaruit blijkt dat hij vanaf het begin zijn eigen stem en stijl uitsneed. Zijn plotselinge knippen met scherpe, harde geluiden, het overslaan van flashbacks en vele andere technieken worden allemaal gebruikt om de kijker van zijn stuk te brengen. En het werkt zeker. Hij is ook niet bang om geweld te tonen, zoals de kijkers van Irreversible zullen weten. Hier is het geweld even krachtig, en in de vervolgfilm Seul Contre Tous is het bijna ondraaglijk.<br />De film begint met een paard dat wordt gedood. Hij is in zijn hoofd geschoten en we zien hem op de vloer kronkelen, terwijl er een plas bloed uit stroomt. Dan zien we een menselijke geboorte in al zijn bloederige glorie, de dochter van de Slachter. Hij was een weeskind in de Tweede Wereldoorlog en is opgegroeid met een haat voor de wereld en alles en iedereen. Hij bediende zijn klanten, maar zijn innerlijke monoloog herinnert ons voortdurend aan zijn gedachten <0xE2><0x80><0x93> hij wil ze allemaal dood hebben. Zijn dochter Blandine Lenoir, die zes jaar later haar rol weer zou oppakken, is het enige waar hij om geeft en we zien ze samen ouder worden. Maar ze is stom en het onderwerp van pesterijen en spelletjes. De relatie die de Slachter met zijn dochter heeft, is bijna incestueus. Hij baadt haar als ze oud genoeg is om het zelf te doen enz., maar dat wordt in de volgende film verder uitgediept. Als ze door een man wordt aangevallen, ontploft de Slachter van woede en steekt hij een onschuldige man in zijn mond. Hij gaat naar de gevangenis en wordt bevrijd van de enige dingen die hij wil: zijn winkel en zijn dochter. In de korte veertig minuten zien we dit alles en meer, zijn tijd in de gevangenis en zijn vrijlating naar zijn eigen wereld. Vanwege de toestand van zijn dochter, die volgens mij ook autistisch is, is ze minzaam, kijkt ze alleen maar, en staat ze volledig onder controle van haar vader. De film gaat verder in de uitzonderlijk sombere Seul Contre Tous. Als je kunt, kijk dan naar deze twee films, deze eerst. Het acteerwerk is werkelijk uitstekend, maar het is heel moeilijk om ernaar te kijken vanwege de meedogenloze toon.<br />7 van de 10.
The short film which got Gaspar Noe on the movie map, introducing us to his horrific, but thoroughly interesting character The Butcher, played brilliantly by Phillipe Nahon. Noe's direction here has all the hallmarks of his later films, showing he was carving his own voice and style from the beginning. His sudden cutting along with harsh, loud noise, skipping flashbacks and many other techniques all are used to disconcert the viewer. And it certainly works. Also, he is not afraid of showing violence, as viewers of Irreversible will know. Here the violence is equally powerful, and in the sequel Seul Contre Tous, it is almost unbearable.<br /><br />The film opens with a horse being killed. It is shot in the head, and we watch it writhe on the floor, its pool of blood flowing out. We then see a human birth in all its bloody glory, the daughter of The Butcher. He was orphaned in WWII, and has grown up hating the world, and everyone and everything in it. He serves his customers, but his interior monologue constantly reminds us of his thoughts- he wants them all dead. His daughter Blandine Lenoir, who would also reprise her role six years later, is the only thing he cares about, and we watch them grow older together. She is however mute, and the subject of bullying and toying. The Butcher's relationship with her is almost incestuous, bathing her when she is old enough to do it herself etc,but this is explored more in the next film. When she is attacked by a man, the Butcher explodes with rage, stabbing an innocent man in the mouth. He goes to prison, taken from the only things he wants- his shop and daughter. In the short 40 minutes we see all this and more, his time in prison and release back to his world. Because of his daughter's state, autistic as well i think, she is bland, does little except stare, and is under the full control of her father. The film continues in the exceptionally bleak Seul Contre Tous. If you can, watch these two films, this one first. It has some truly excellent acting, but is very difficult to watch because of the relentless tone.<br /><br />7 out of 10