Het is onmogelijk om Zhang Yimou's _Hero_ niet te vergelijken met Ang Lee's _Crouching Tiger, Hidden Dragon_. Het waren allebei dure Chinese kungfu-films met adembenemende cinematografie van een Chinees landschap en een cast van supersterren. Maar afgezien van het voor de hand liggende is er eigenlijk niets om mee te vergelijken. _Hero_ levert niet op elk niveau dat er echt toe doet, wat bewijst dat beroemde sterren, een prachtig landschap en actieeffecten geen vervanging zijn voor de artisticiteit en visie van een regisseur.<br />Alle marketinghype die voorafging aan de première van _Hero_ heeft alleen maar gezorgd voor een spectaculaire mislukking. De veelbesproken _Hero_ trok massa's bioscoopbezoekers toen hij voor het eerst werd geopend in theaters op het vasteland van China en Hongkong, waardoor het meteen een kassucces werd. Hoewel het script de censoren van de overheid wel beviel, ging het Chinese publiek tot nieuwe hoogten van bijtende kritiek en sarcastische geestigheid om hun minachting uit te drukken. Recensenten op internet, zowel beroeps als amateur, noemden de film ideologisch verontrustend, 'vanuit het oogpunt van diepe dienstbaarheid', geschreven door een amateurhistoricus of iemand met bijbedoelingen. Eén artikel was eenvoudigweg getiteld: 'Hero, ik word misselijk van je!'<br />De grootste tekortkoming van de film is de plot, die niet alleen moreel verwerpelijk is en gebaseerd op een onvergeeflijke historische drogreden, maar <0xE2><0x80><0x93> en dat is het ergste voor een film <0xE2><0x80><0x93> ook nog eens saai! Van alle kaskrakers van epische films is bekend dat ze zich enige vrijheden veroorloven met de feiten van de geschiedenis, maar 'Hero' 'Hero' gaat verder dan artistieke vrijheid als het probeert een keizer te verheerlijken die zo wreed was als Stalin of Hitler. 'Hero' maakt dit gebrek aan moreel kompas niet goed door vermakelijk of leuk te zijn. In plaats daarvan doet het een jammerlijk armzalige poging 'nietszeggend' te zijn en slaagt er alleen maar in pretentieus en prekerig te zijn.<br />Hoewel historici het erover eens zijn dat de Eerste Keizer van China meedogenloos gewelddadig was, stond het bekend dat Mao Zedong deze heerser bewonderde <0xE2><0x80><0x93> wat niet verwonderlijk was, gezien Mao's eigen tirannieke bewind. Evenzo ziet de communistische regering in Beijing de allegorie die gemakkelijk kan worden getrokken tussen de Eerste Keizer en zijn eigen ijzeren vuistmethoden, dus waren ze bijzonder ingenomen met dit laatste werk van Zhang Yimou. Tony Leung, een van de sterren van _Hero_, merkte tijdens een interview om de film te promoten op dat de regering in Beijing in 1989 het juiste had gedaan door de studentendemonstraties de kop in te drukken, omdat dat nodig was om de stabiliteit in China te handhaven. Tony Leung kreeg voor deze opmerkingen geschokte kritieken in zijn geboortestad Hongkong, maar hij sprak alleen hardop de onderliggende boodschap van de film uit.<br />Directeur Zhang Yimou heeft verklaard dat het zijn bedoeling was de waarden van loyaliteit en wraak te overstijgen die traditioneel zijn in kungfuromans en -films, om een hogere wijsheid te onthullen. Helaas blijkt zijn versie van 'onwetendheid' te luiden: de filmmaker heeft gelijk. In China, waar duizenden jaren van historische realiteit deze boodschap door hebben geramd, was kunst het laatste toevluchtsoord waar het individu werkelijk de vrijheid kon vinden om zich van een dergelijke tirannie te bevrijden. De grote populariteit van de kung-fu-roman kan worden verklaard door het feit dat hij een ontsnapping naar een alternatieve wereld mogelijk maakt: een wereld waarin kung-fu-krijgers het land doorkruisen op zoek naar avontuur en gerechtigheid, vrij van angst en tegen alle verwachtingen in winnend met hun bovenmenselijke vaardigheden. Alleen in de roman won het individu de geïnstitutionaliseerde macht in China, en alleen in de roman vonden de onderdrukten hun kampioenen. Tegen de traditie van de kungfuheld in is Zhang Yimou niet op weg gegaan naar een hogere waarheid, zoals hij had gehoopt, maar naar het niveau van de regeringspropaganda. Geen wonder dat de regering er zo blij mee was.<br />Sommige filmliefhebbers vragen zich misschien heimelijk af: is het, afgezien van alle moralistische oordelen, op zijn minst vermakelijk? Gelukkig is het antwoord een weergalmend 'nee!' Omdat hetzelfde verhaal steeds opnieuw wordt verteld met slechts geringe variaties, wordt het saai om naar te kijken. Bovendien verwarren de drie tegenstrijdige versies van hetzelfde verhaal de karakterontwikkeling alleen maar, omdat de kijker maar heel weinig tijd heeft om sympathie voor een van de drie te voelen als de cesuur van de versie in de film aan het licht komt. De film heeft mooie beelden. Maar alle scènes zijn saai omdat ze geen verband houden met of de verhaallijn versterken. Het gebruik van verschillende kleuren om de verschillende versies van het verhaal van elkaar te onderscheiden komt simplistisch en gekunsteld over, en de cinematografie lijkt eerder zelfbewust dan echt mooi. Geweldig voor in een trailer, maar een teleurstelling als je er eenmaal bent om de hele film te zien.<br />Voor degenen in China die minachting toonden voor de onrealistische kung-fu van <0x60>Crouching Tiger', werd veel verwacht van 'Hero'. Jet Li, die de titelrol speelt, is een echte kung-fu-kunstenaar die nationale prijzen heeft gewonnen voordat hij zijn carrière als acteur begon. Zijn vorige films hebben laten zien dat zijn acteertalent beperkt is, maar velen hoopten dat Zhang Yimou Li's soepele lichaamsbewegingen tot volle wasdom zou laten komen door hem een rol te geven die zijn acteertalent niet zou aantasten. Maar het mocht niet zo zijn. De pogingen van de _Hero_ om verder te gaan dan het kungfu-genre, dus zijn er niet veel vechtscènes, en van Jet Li wordt verwacht dat hij een moeilijk stuk acteerwerk levert: een innerlijke transformatie die leidt tot diepe wijsheid en zelfopoffering. Zoals de regisseur had kunnen verwachten, faalt Li jammerlijk. Intussen is de enige vechtscène die enige echte kungfu-vaardigheden toont de eerste van de film, tussen Li en Donnie Yen. Alle scènes die volgen zijn een teleurstelling, zodat _Hero_ zelfs op dat niveau niet genoeg bevrediging schenkt.<br />Hoewel de meeste toeschouwers buiten China waarschijnlijk niet op de hoogte zijn van de historische verminking van het verhaal van de wrede Eerste Keizer, lijkt het nog onwaarschijnlijker dat ze Zhangs versie van _dere Chinese wijsheid_ zouden accepteren, wat allerminst het geval is. Misschien is het enige moment waarop een publiek uit een vertoning van _Hero_ naar buiten kwam glimlachen in plaats van gapen of fronsen, tijdens de speciale vertoning voor Chinese regeringsfunctionarissen geweest.<br /><br />
It is impossible to avoid comparing Zhang Yimou's `Hero' to Ang Lee's `Crouching Tiger, Hidden Dragon.' They were both big-budget Chinese kung-fu films with breathtaking cinematography of Chinese landscape and a cast of super-stars. But aside from the obvious, there is in fact nothing else to compare. `Hero' fails to deliver on almost every level that really matters, proving that big-name stars, beautiful scenery, and action effects are no replacement for a director's artistry and vision.<br /><br />All the marketing hype preceding the premier of `Hero' has done nothing more than make its failure a spectacular one. Much anticipated, `Hero' drew movie-goers in throngs when it first opened at theaters in mainland China and Hong Kong, making it an instant box-office success. However, though the script pleased government censors, Chinese audiences went to newfound heights of caustic criticism and sarcastic wit to express their disdain. On-line critics, both professional and amateur, proclaimed the film `ideologically disturbing,' `from the viewpoint of deep servitude,' written `either by an amateur historian, or someone with ulterior motives.' One article was simply titled, `Hero, you make me sick!'<br /><br />The deepest failing of the film is in its plot, which is not only morally reprehensible, and based on unforgivable historic fallacy but - worst of all for a film - is boring! All blockbuster epic films are known to take some liberties with the facts of history, but `Hero' goes beyond artistic license into unforgivable ignorance when it attempts to glorify an emperor that was as brutal as Stalin or Hitler. `Hero' does not make up for this lack of moral compass by being entertaining or fun. Instead, it is makes a woefully poor attempt at being `deep' and merely manages to be pretentious and preachy.<br /><br />Though historians agree that the First Emperor of China was ruthlessly violent, Mao Zedong was known to have admired this ruler - no surprise, given Mao's own tyrannical rule. Likewise, the Communist government in Beijing sees the allegory that can easily be drawn between the First Emperor and its own iron-fist methods, so they were particularly pleased with this latest work by Zhang Yimou. Tony Leung, one of the stars of `Hero' remarked during an interview to promote the film that the Beijing government had done the right thing in 1989 by crushing the student demonstrations, because it was needed to maintain `stability' in China. For these remarks, Tony Leung received shocked criticisms in his home city of Hong Kong, but he merely stated out loud the underlying message of the movie.<br /><br />Director Zhang Yimou has stated that his goal was to surpass the values of loyalty and revenge that are traditional in kung-fu novels and movies, to reveal a higher wisdom. Unfortunately, his version of `wisdom' turns out to be: THE OPPRESSOR IS RIGHT. In China, where thousands of years of historical reality have rammed this message through, art was the last sanctuary where the individual could actually find freedom from such tyranny. The great popularity of the kung-fu novel can be explained by its ability to provide an escape into an alternate world: one where kung-fu warriors roamed the country seeking adventure and fighting for justice, free from fear and winning against all odds with their super-human skills. Only in the novel did the individual ever win over institutionalized power in China, and only in the novel did the oppressed find their champions. Going against this tradition of the kung-fu hero, Zhang Yimou has not gone upwards towards a higher truth, as he had hoped, but downwards, to the level of government propaganda. It's no wonder the government was so pleased.<br /><br />Some film lovers may secretly wonder, `All moralistic judgments aside, is it at least entertaining?' Fortunately, the answer is a resounding `No!' Because the same tale is told over and over with only slight variations, it becomes tedious to watch. Moreover, the three conflicting versions of the same story serves only to confuse the character development, since it leaves precious little time for the viewer to feel any sympathy for any of them once the `real' version emerges.<br /><br />The film is not without its beautiful images. However, all the scenes fall flat because they do not connect to or enhance the storyline. The use of different colors to distinguish the separate versions of the tale comes across as simplistic and contrived, and the cinematography appears self-consciously rather than truly beautiful. Great for a trailer, but a disappointment once you are there to watch the entire film.<br /><br />For those in China who showed disdain for `Crouching Tiger's' unrealistic kung-fu, much was expected from `Hero.' Jet Li, who plays the title role, is a real kung-fu artist who held national titles before beginning his career as an actor. His previous movies have revealed limited acting abilities, but many hoped that Zhang Yimou could use Li's lithe body movements to full effect while casting him properly in a role that would not task his acting abilities. But it was not to be. `Hero' attempts to go beyond the kung-fu genre, so there are not many fighting scenes, and Jet Li is expected to perform a difficult piece of acting: an inner transformation leading to profound wisdom and self-sacrifice. As the casting director ought to have expected, Li fails miserably. Meanwhile, the only fighting scene that reveals any true kung-fu skill is the first one of the film, between Li and and Donnie Yen. All the scenes that follow are a disappointment, so `Hero' fails to satisfy, even on that level.<br /><br />Though most audiences outside China are unlikely to be aware of the historical mangling of the story of the cruel First Emperor, it seems even more unlikely that they would accept Zhang's version of `Chinese wisdom,' which is anything but. Perhaps the only time an audience coming out of a screening of `Hero' was seen smiling - instead of yawning or frowning - was at the special screening for Chinese government officials.<br /><br />