In 1929 veranderden regisseur Walt Disney en animator Ub Iwerks het gezicht van de animatiefilm met de release van de allereerste aflevering van hun 'Mally Symphonies'-serie, 'The Skeleton Dance'. Iwerks en Disney werkten al sinds het begin van de jaren twintig samen in de tekenfilmserie 'Laugh-O-Gram' van Disney, maar hun vriendschap kreeg een enorme klap toen Iwerks een aanbod van een concurrent aannam om bij Disney weg te gaan en zijn eigen animatiestudio te beginnen. Dat was de geboorte van Celebrity Productions, waar Iwerks zijn stijl en techniek bleef ontwikkelen (en waar hij het personage Flip de Kikker schiep). Hoewel zijn werk dezelfde hoge kwaliteit behield, was het niet echt populair, en in 1936 werd de studio gesloten. Later dat jaar werd Iwerks ingehuurd door Columbia Pictures, en Iwerks besloot terug te keren naar zijn oude skeletten voor een nieuwe dans, deze keer in kleur.<br />De Skeleton Frolics van 1937 is in wezen een remake van de klassieker uit 1929, de film die hem roem en rijkdom heeft gebracht. Net als die korte film speelt hij zich af op een verlaten kerkhof, waar om middernacht de schepselen van de nacht tot leven komen en beginnen te spelen. De doden staan op uit hun kisten, klaar voor de show die op het punt staat te beginnen, als een groep skeletten een orkest heeft gevormd en een vrolijke melodie begint te spelen. Het is niet gemakkelijk om een muzikant te zijn die alleen maar uit botten bestaat, want sommige orkestleden hebben problemen met hun lichaamsdelen. Maar de band slaagt erin een goede voorstelling te geven en een andere groep skeletten begint te dansen. Een paar van hen hebben dezelfde problemen als het orkest: het is moeilijk om te dansen met losse lichaamsdelen. Alles eindigt bij het aanbreken van de dag, en net als de zon op het punt staat weer op te komen, rennen de skeletten naar hun graf.<br />Geregisseerd en geanimeerd door Ub Iwerks zelf, volgt 'Skeleton Frolics' getrouw het patroon dat jaren geleden door 'The Skeleton Dance' werd geschetst, zij het met een cruciaal verschil: Iwerks heeft de hele film in technicolor gemaakt. De heldere klanken stelden Iwerks in staat een meer visueel aantrekkelijke film te maken, en ook om de vele nieuwe technieken te gebruiken die hij sinds zijn vertrek bij Disney had geoefend, waardoor hij nog betere effecten van diepte en dynamiek creëerde dan de technieken die hij daarvoor had ontwikkeld. Het is beslist een experimenteler film dan 'The Skeleton Dance', hoewel dit helaas niet betekent dat het noodzakelijkerwijs een betere film is. Om te beginnen is de film praktisch identiek aan die van Disney, met als enige verschillen de muziek (daarover later meer) en de kleureneffecten. Het ziet er prachtig uit, daar is geen twijfel over mogelijk, maar het voelt toch een beetje onorigineel. Maar het is niet de onoriginaliteit van het concept die de film werkelijk kwetst (Iwerks voert het per slot van rekening op een schitterende manier uit), maar het feit dat de muzikale melodie die Joe DeNat voor de film heeft gecomponeerd tamelijk oninteressant is en de charmante elegantie en grillige humor mist van die van Carl W. Stalling voor _The Skeleton Dance_. Met andere woorden, terwijl DeNats melodie effectief en toepasselijk is voor het thema, is het gemakkelijk om het snel te vergeten, terwijl Stallings lied een unieke persoonlijkheid heeft die het onvergetelijk maakt. Omdat het een muzikale film is, is dit van groot belang, en de middelmatigheid van de muziek doet Iwerks vlekkeloze animatiewerk teniet. Persoonlijk denk ik dat met een betere muzikale begeleiding 'Skeleton Frolics' net zo goed herinnerd zou worden als 'The Skeleton Dance', ook al is het niet zo baanbrekend, want het is nog steeds een leuke film om te zien.<br />Het is een beetje triest dat het meeste werk dat Iwerks na zijn vertrek bij Disney deed nu vergeten is vanwege zijn slechte succes, maar het moet gezegd worden dat als het Iwerks aan de populariteit van Disney of Fleischer (Disney's grootste rivaal) ontbrak, het hem niet aan de kwaliteit van de films van die bedrijven ontbrak. Het was waarschijnlijk gewoon een kwestie van pech dat de man die voor het eerst leven gaf aan de muis van Disney voor het eerst een mislukking tegemoet ging bij Disney. Ondanks de tekortkomingen 'Skeleton Frolics' Het is een heel grappige en visueel adembenemende film, en hoewel het niet bepaald de meest originele en frisse film is (je moet onwillekeurig denken aan 'The Skeleton Dance' als je ernaar kijkt), herinnert hij ons er wel degelijk aan dat de skeletten van Iwerk er nog steeds zijn om ons te kwellen en te inspireren.<br /><br />10/8/10/'10/'10/'10/'11/'12/'12/'12/'12/'12/'12/'12/'12/'12/'12/'12/'12/'12/'12/'12/'12/'12/'12/'12/'12/'12/'12/'12/'12/'12/'12/'12/'12/'12/'12/'12/'12/'12/'12/'12/'12/'12/'12/'12/'12/'12/'12/'12/'12/'12/'12/'12/'12/'12/'12/'12/'12/'12/'12/'12/'12/'12/'12/'12/'12/'12/'12/'12/'12/'12/'12/'12/'12/'1
In 1929, director Walt Disney and animator Ub Iwerks changed the face of animation with the release of the very first installment of their "Silly Symphonies" series, "The Skeleton Dance". Iwerks and Disney had been collaborating together since the early 20s, in Disney's "Laugh-O-Gram" cartoon series; however, their friendship suffered a tremendous blow when Iwerks accepted an offer by a competitor to leave Disney and start his own animation studio. That was the birth of Celebrity Productions, where Iwerks continued developing his style and technique (and where he created the character of Flip the Frog). While his work kept the same high quality, it wasn't really popular and by 1936 the studio was closed. Later that year, Iwerks was hired by Columbia Pictures, and Iwerks decided to return to his old skeletons for another dance, this time in color.<br /><br />1937's "Skeleton Frolics" is essentially, a remake of the 1929 classic "The Skeleton Dance", the movie that borough him fame and fortune. Like that short film, it is set on an abandoned graveyard, where at midnight the creatures of the night come alive and begin to play. The dead rise from their coffins, ready for the show that's about to begin, as a group of skeletons has formed an orchestra, and begin to play a happy tune. Now, it's not easy to be a musician made of just bones, as some of the orchestra members have problems with their body parts, however, the band manages to put a good show and another group of skeletons begin to dance. A lovely couple of them faces the same problems that troubled the orchestra: it's hard to dance with loose body parts. Everything ends at dawn, and just when the sun is about to rise again, the skeletons run towards their graves.<br /><br />Directed and animated by Ub Iwerks himself, "Skeleton Frolics" follows faithfully the pattern set by "The Skeleton Dance" years before, although with a crucial difference: Iwerks did the whole film in Technicolor. The bright tonalities allowed Iwerks to create a more visually appealing film, and also to use the many new techniques he had been practicing since leaving Disney, creating even better effects of depth and dynamism than those he conceived before. It is certainly a more experimental film than "The Skeleton Dance", although sadly, this doesn't mean it's necessarily a better film. For starters, the film is practically identical to the one he did with Disney, with the only differences being the music (more on that later) and the color effects. It looks beautiful, no doubt about it, but it definitely feels kind of unoriginal after all.<br /><br />However, it is not the unoriginality of the concept what truly hurts the film (after all, Iwerks executes it in a wonderful way), but the fact that the musical melody created by Joe DeNat for the film is pretty uninteresting and lacks the charming elegance and whimsical fun of the one done by Carl W. Stalling for "The Skeleton Dance". In other words, while DeNat's tune is effective and appropriate for the theme, it's easy to forget about it rapidly while Stalling's song has a unique personality that makes it unforgettable. Being a musical film, this is of high importance, and so the mediocrity of the music brings down Iwerk's flawless work of animation. Personally, I think that with a better musical accompaniment, "Skeleton Frolics" would be remembered as fondly as "The Skeleton Dance despite not being as groundbreaking, as it's still a fun film to watch.<br /><br />It's kind of sad that most of the work Iwerks did after leaving Disney is now forgotten due to his poor success, however, it must be said that if Iwerks lacked the popularity of Disney or Fleischer (Disney's main rival), he did not lack the quality of those companies' films. It was probably just a case of bad luck what made the man who gave life to Disney's mouse for the first time to face failure out of Disney. Despite its shortcomings, "Skeleton Frolics" is a very funny and visually breathtaking film, that while not exactly the most original and fresh film (one just can't help but thinking of "The Skeleton Dance" while watching it), it definitely reminds us that Iwerk's skeletons are still here to haunt us, and inspire us.<br /><br />8/10