'N-io e Napoleone', die vanmorgen voor de pers werd gedraaid op het filmfestival in Roma, is een heerlijke film. Om te beginnen kan hij rekenen op geweldige productiewaarden, zoals maar heel weinig Italiaanse films tegenwoordig kunnen, met prachtige decors en kostuums. De cast is ook geweldig. Regisseur Virz noemt de jonge hoofdrolspeler Elio Germano voortdurend 'een jonge De Niro'. Nu gaat hij natuurlijk een beetje te ver, maar de jongen kan zeker goed acteren. Ik vond zijn optreden geweldig en hij deed het geweldig met zijn (tuscan) accent. Daniel Auteuil is een geweldige acteur en deed het heel goed als Bonaparte. Het is echt geweldig om hem in het Italiaans te zien acteren, ik hoop hem heel snel weer in Italië te zien werken. De bijrollen waren ook goed <0xE2><0x80><0x93> mensen als Valerio Mastrandrea of Sabrina Impacciatore lijken misschien een onwaarschijnlijke keuze, maar ze speelden allemaal goed. Zelfs Massimo Ceccherini, die vooral bekendstond om zijn optreden in zijn eigen debiele films en vulgaire tv-series, paste goed en was zelfs grappig. Het dieptepunt van de cast was de 'Diva' Monica Bellucci. Oké, ze was iets beter dan gewoonlijk, maar ze slaagde erin om er zelfs in de rol van barones Emilia volkomen onnatuurlijk uit te zien (en te klinken) en gebruikte daarbij, met een flinke dosis zelf ironische humor, haar eigen _umbro_ accent. Het script, van veteraan Furio Scarpelli en Virz zelf, is slim, met veel lachsalvo's en ook een paar heel emotionele momenten. Natuurlijk was ik verbaasd over het einde. De boodschap is een beetje dubbelzinnig: de hele film zegt dat politieke idealen je tot blinde haat kunnen brengen, maar als je dichterbij komt, kom je erachter dat het voorwerp van je haat uiteindelijk een klein mensje is, net als iedereen, soms grappig, soms verdrietig, soms zielig, zodat het plotseling moeilijk is om hem te haten; en dan, in de laatste paar minuten, staat dat het uiteindelijk toch beter zou zijn geweest om hem in het begin door zijn hoofd te schieten. Persoonlijk heb ik een hekel aan dat idee. _Io e Napoleone_ is nog steeds een aardige film, de beste die tot nu toe op het Festival is vertoond (de andere was _Fun and the Hoax_). Mijn score is 8/10.
Screened this morning for the press at Roma film festival, "N - io e Napoleone" is easy to love. First of all it can count on great production values, as very few Italian films nowadays can, with wonderful settings and costumes. The cast is great too. Director Virzì constantly speaks of the young lead Elio Germano as "a young De Niro". Now, of course he is going a way too far, but sure the boy can act. I loved his performance, and he did a great job with the (tuscan) accent. Daniel Auteuil is a great actor and did very well as Bonaparte. It's really great to see him acting in Italian, I hope to see him working in Italy again very soon. The supporting cast worked well too - people like Valerio Mastrandrea or Sabrina Impacciatore may seem unlikely choices, but they all gave fine performances. Even Massimo Ceccherini, best known for appearing in his own moronic films and in trashy TV reality shows, fitted in well and was actually funny. The low point of the cast was the "Diva" Monica Bellucci. Sure, she was slightly better than usual, but she managed to look (and sound) utterly unnatural even in the part of baronessa Emilia, in which, with a good dose of self irony, she used her own umbro accent. The script, by veteran Furio Scarpelli and Virzì himself is clever, with lots of laugh out loud lines, and a few very emotional moments too. Sure, the ending left me puzzled. The message is kind of ambiguous: the whole film says that political ideals can bring you to blind hate, but if you get closer you will learn that the object of your hate is after all a little human being like everyone else, sometimes funny, sometimes sad, sometimes pathetic, so that suddenly it's difficult to hate him; then, in the last few minutes it says that after all it would have been better to shoot him in the head at the beginning. Personally, I dislike very much this notion. "Io e Napoleone" is still a pleasant film, the best presented at the Festival so far (the other being Fur and the Hoax). My rating is 8/10