Afgezien van de nadelen en tekortkomingen van de film die door andere kijkers werd genoemd, moet ik zeggen dat het mij een film over macht leek, wat naar mijn mening een van de meest aanlokkelijke illusies is. Ik zag het drama van een keizer en mensen. Het komt mij voor dat de regisseur een vraag wilde stellen over wat het belang van de natie is en wat de prijs van 'geluk' voor iedereen is. Is er een rechtvaardiging voor het gedwongen voordeel en 'geluk'? Hoeveel kan worden verbeurd voor de veiligheid en het vreedzame bestaan van de natie? Is het idee van een machtig would-be rijk het waard om het tot ellende te reduceren en duizenden van zijn burgers te doden? Ik heb de indruk dat de keizer zelf het antwoord niet weet en er voortdurend naar op zoek is. Hij wordt wanhopig heen en weer geslingerd tussen deze verlangens en wordt tegelijkertijd psychisch gekweld door de ontdekking van zijn ware afkomst. Hij schijnt zijn onderdanen half te haten omdat ze zijn vader en zijn liefde moeten verloochenen, half het volk lief te hebben zoals een goede keizer betaamt. Geen wonder dat zijn daden controversieel zijn en zijn emoties verward. Het komt me voor dat deze film, als de zoveelste film over het probleem van de macht van de mens over andere mensen, een succes is.
Leaving aside the drawbacks and deficiencies of the film mentioned by other viewers I must say that it seemed to me a film about power,which is in my opinion one of the most luring illusions. I saw the drama of an emperor and people. It seems to me that the director wanted to pose a question of what the benefit of nation is and what the price of "happiness" for all is. Is there justification for the enforced benefit and "happiness"? How much can be forfeited for the nation's security and peaceful existence? Is the idea of a powerful would-be empire worth reducing to misery and killing thousands of its citizens now? It seems to me that the emperor himself does not know the answer and seeks to learn it all the time the film runs. He is desperately torn between these desires and at the same time psychologically harassed by the discovery of his true origin. He seems to half hate his subjects for having to renounce his father and his love, half love the people as a good emperor should. No wonder his actions are controversial and emotions confused. It seems to me that as another film presenting the problem of power of man over other men the film is a success.