Het verhaal van Vaarwel aan de Koning is intrigerend. Een Amerikaanse 'deserteur' (ik had de indruk dat hij en zijn 3 kameraden alleen maar probeerden te ontsnappen naar de Filippijnen omdat hun wanhopige vlucht per vlot naar Borneo niet bepaald een klassieke desertie is). Maar ze zijn nog niet aan land of ze worden door de Japanners ontdekt. Nolte's personage (een sergeant) heeft nog maar net in zijn eentje over het strand gelopen en is niet opgemerkt. En ongelooflijk genoeg heeft niemand zijn voetafdrukken in het zand opgemerkt die de Japanners rechtstreeks naar hem toe zouden hebben geleid. Maar hoe dan ook, Nolte wordt opgenomen door een stam koppensnellers en wordt hun koning nadat hij een ander stamlid heeft verslagen. Hij is dus uit de oorlog. Dan komen de Britse commando's en willen dat de stam hen helpt bij de strijd tegen de Japanners.<br />Jammer genoeg bederft Nols onophoudelijke geslijm een interessant verhaal. In plaats van zich te gedragen als een voormalige soldaat die weer in de oorlog is geworpen, nu met een stam krijgers onder zijn bevel, gedraagt Nolte zich alsof hij door de stam is grootgebracht. Hij spreekt alsof Engels bijna een vreemde taal is en gebruikt zelden samentrekkingen. Hij maakt vegende gebaren als hij praat en gedraagt zich alsof hij één is met de natuur, alsof hij in de jungle is grootgebracht.<br />Er is meer dan genoeg actie en er zijn veel interessante scènes waarin de Britten met Nolte en de stam omgaan. Maar het karakter van Nolte is nooit geloofwaardig. Het lijkt altijd alsof hij overdrijft. Hij moest iets meer op een Amerikaanse soldaat lijken en een stuk minder op een stamlid. Zoals de zaken er nu voor staan, komt hij niet over als een vorstelijke koning, maar als een krankzinnige die vergeten is wie hij werkelijk is. Maar dat is niet de bedoeling van de film, want in het script wordt hij door de Britse commando's bewonderd en vertrouwd. Er wordt nooit gesuggereerd dat de Britten zijn gedrag vreemd vonden. Hij wordt door de Britten gewoon beschouwd als de defacto leider van de stam. Het lijkt er dus altijd op dat Noltes personage niet past bij wat er in de film zou moeten gebeuren. Een andere acteur had de rol misschien fantastisch gespeeld, zijn tekst geloofwaardig gebracht en er een uitstekende film van gemaakt. Maar Nolte verpest de film door elke scène te overdrijven en te doen alsof hij niet begrijpt wat zijn personage moet zijn.<br />Wat een verspilling.
The story of Farewell to the King is intriguing. An American "deserter" (I had the impression he and his 3 comrades were only trying to escape capture in the Philippines as their desperate escape by raft to Borneo is not your classic desertion). But no sooner do they come ashore when they are discovered by the Japanese. Nolte's character (a sergeant) has only moments earlier walked down the beach alone and was not noticed. And incredibly, no one noticed his footprints in the sand which would have led the Japanese right to him. But anyway, Nolte is taken in by a tribe of headhunters and becomes their king after defeating another tribesman. So he's out of the war. Then the British commandos show up and want the tribe to assist them in fighting the Japanese.<br /><br />Unfortunately, Nolte's incessant hamming ruins an interesting story. Instead of acting like a former soldier thrust back into the war, now with a tribe of warriors under his command, Nolte acts like he was raised by the tribe. He speaks as if English is almost a foreign language, rarely using contractions. He makes sweeping gestures when he talks, and acts like he is one with nature, as if he was raised in the jungle.<br /><br />There is plenty of action and many interesting scenes with the British interacting with Nolte and the tribe. But Nolte's character is never believable. It always looks like he's overacting. He needed to be a little more of an American soldier and a lot less of a tribesman. As it is, he comes across, not as a regal king, but as a lunatic who has forgotten who he really is. But that is not the intent of the film, as the script has him being admired and trusted by the British commandos. There is never any suggestion that the British thought his behavior was strange. He is simply viewed by the British as the defacto leader of the tribe. Thus, it always seems that Nolte's character isn't fitting in with what's supposed to be happening in the film.<br /><br />Another actor might have done a great job with the role, delivered his lines believably, and made it an outstanding movie. But Nolte ruins the film by hamming up every scene and appearing to not understand what his character is supposed to be.<br /><br />What a waste.