De hele film deed me denken aan de eerste cirkel van Dantes _Inferno_, _Waar de zielen die zichzelf voor de gek houden door te denken dat ze gelukkig zijn naartoe gaan_. Ze beseffen nooit dat ze zich in een inferno bevinden, maar niets is aangenaam, ze gaan gewoon verder zonder enige emotie. In die zin dacht Dante dat ze in het ergste deel waren, omdat ze nooit echt zouden proberen hun situatie te veranderen. Niemand kan daar sterven, maar proberen doet wel degelijk pijn. Ik weet niet zeker of de schrijver zijn verhaal op dit middeleeuwse manuscript heeft gebaseerd, maar de gelijkenis is absoluut opvallend.<br />'Ik niet.' Ik vond de film niet leuk toen ik ernaar keek, omdat ik een climax verwachtte die niet kwam. Niettemin zette hij me naderhand aan het denken en nu vind ik het eigenlijk een goede film <0xE2><0x80><0x93> hij is beslist goed.
The whole movie made me think of the first circle of Dante's Inferno, Where the souls who 'fool' themselves in believing that they are happy go to. They never realize they are actually in an inferno, but nothing is enjoyable, they just move on without any emotion. In that sense Dante thought that they the were in the worse part, as they would never actively try to change their situation. Nobody can die in that place, but trying to certainly does hurt. I am not sure if the writer based his story on this medieval manuscript or not, but the resemblance is absolutely striking.<br /><br />I didn't enjoy the movie when I was watching it, as I was expecting a climax which never came. Nevertheless, it made me think afterwards and now I actually think it's a good film - it surely does stick.