Een ongeregelde groep westerse toeristen in Afrika ondervindt de pech dat hun vliegtuig kapotgaat, zodat ze gedwongen zijn in een bus te stappen en door de Namibische woestijn naar het dichtstbijzijnde beginpunt van de terugreis naar de beschaving te rijden. Zoals te verwachten valt, werkt het kompas van de chauffeur niet, en ze raken ver uit de koers als ze tot stilstand komen in een verlaten spookstad die tijdens de gevechten in de Tweede Wereldoorlog een kazerne was geweest. Ze vinden wat kerosine (zinloos om de tank van hun bus weer te vullen), een opslagruimte vol halfvergiftigde worteltjes in blikken, en een inlandse kluizenaar die er onverschillig naar kijkt. De enige van hen die iets in de melk te brokkelen lijkt te hebben wat survivaltechnieken betreft, gaat hulp halen. Ze moeten de banden van de bus verwijderen en ze verbranden als hij niet binnen vijf dagen terug is. Hopelijk ziet iemand de zwarte rook.<br />Klinkt dit interessant? Jazeker, zelfs al lijkt het sterk op _The Flight of the Phoenix_ of een aantal films in het genre van'verlaten eiland'. Daarom is het verbazingwekkend dat _The King Is Alive_ nummer 4 is (als er nog iemand telt) in de voortdurende _Dogma 95_ -serie, die, als ik me die belachelijke _Dogma 95 Vow of Chastity_ goed herinner, verkondigde dat 'genrefilms' strikt verboden zijn. Nou ja, hoe dan ook, je kunt wel zien dat ze het allemaal kunstzinnig willen doen om het feit te compenseren dat het een genrefilm is. Ja, het duurt niet lang of een van de leden van de groep, een verschrompelde oude toneelspeler, begint de verschillende rollen van _King Lear_ op te schrijven <0xE2><0x80><0x93> uit zijn hoofd! <0xE2><0x80><0x93> op, nou ja, rollen papier. Het idee is dat het spelen van het stuk helpt om de tijd te doden. Wat allemaal ingaat tegen het advies van de gevluchte survivalist om optimistisch te blijven (heeft de oude acteur niet één keer in zijn leven een dinervoorstelling van _Het Odd Couple_ gedaan?), nog afgezien van het feit dat zo'n activiteit een kolossale verspilling van kostbare tijd en energie is. <br />Deze film is zo slecht dat ik echt niet weet hoe ik verder moet. Hij is zo monumentaal stom, zo vol absurde situaties en personages dat rationele kritiek eronder lijdt. Het is misschien een goed moment om volledig te ontzenuwen: ik heb een bijna irrationele hekel aan die zogenaamde Deense 'beweging'. Ik geloof dat mijn gezicht zelfs een beetje rood wordt als Dogma 95 wordt genoemd. Ten eerste, als de naam van uw beweging het woord 'dogma' in de titel heeft, ben ik u al kwijt; ten tweede, in dit specifieke geval, de beweging.' Het vasthouden aan de zelfverloochening van individuele artistieke prestaties is een recept voor huichelachtige hypocrisie als je bedenkt dat de filmmakers hier een van de grootste werken van de grootste levende schrijver aller tijden aan het plunderen zijn. (Maar de Dogma-kliek gelooft ongetwijfeld dat de Werken van Shakespeare in werkelijkheid zijn geschreven door een consortium van elizabethaanse hotemetoten als de graaf van Oxford, Francis Bacon, Walter Raleigh en de koningin zelf.)<br />Verdomme, ik had de hele onderneming misschien nog kunnen vergeven als ze het scenario voor lachwekkende doeleinden had gebruikt (de kostbare Dogma aanvallen <0xE2><0x80><0x93> dat zou subversief zijn!). Maar de film neemt zichzelf heel serieus en vervalt al snel in de clichés van het genre waarin hij onmiskenbaar thuishoort: mensen die zich tegen elkaar keren, de baardgroei van de mannen, de onvermijdelijke dood van een paar van de hoofdrolspelers. Allemaal met een uitgestreken gezicht. 'Is dit het beloofde einde?' Nou ja, niet helemaal: we moeten ook de abominabele overplaatsing van de Dienst Bijzondere Collecties doorstaan. Want dat is ook een Regel in de Regel 95 van de Kuisheid: alleen digitale video's in de hand houden. Een vriendelijk advies aan de Denen: je 'beweging' zit in de problemen als je eindproduct een slechtere visuele kwaliteit heeft dan de gemiddelde eindexamenvideo. Professionalisme hoort thuis in de zak met trucs van een kunstenaar, samen met zijn eigen individualiteit. 'Dat zijn woorden van gelijke strekking, meneer Von Trier: niet elke eikel met een handwapen van kaliber.100 kan een filmmaker zijn. Geef het door. En trouwens: laat de regisseurs van uw Dogma ook maar de eer voor hun film opstrijken, als u toch bezig bent. Het feit dat de schrijver van _The King Is Alive_ de eer krijgt, terwijl de man (of het meisje) die film in feite niet maakt, is een tikkeltje hypocriet.'<br />'Verachtelijk. 1 ster van de 10.'
A ragtag collection of Western tourists in Africa suffer the misfortune of their plane breaking down, so they're compelled to hop on a bus to travel across the Namibian desert to reach the nearest jumping-off point back to civilization. Not surprisingly, the driver's compass ends up not working, and they find themselves way off course, coming to a stop at a deserted ghost-town that had been a barracks during the fighting in WWII. They find some kerosene (useless in terms of re-filling the tank of their bus), a storage room full of half-poisoned carrots in tin cans, and a native hermit who views them with indifference. The one fellow amongst them who appears to have something on the ball in terms of survivalist techniques goes off to get help. They are to remove the tires from the bus and burn them if he's not back in five days: hopefully, someone will see the black smoke.<br /><br />Does this sound interesting? Well, sure, even if it sounds a lot like *The Flight of the Phoenix* or any number of films in the "deserted island" genre. Which is why it's surprising that *The King Is Alive* is Number 4 (if anyone is still counting) in the ongoing "Dogma 95" series, which, if I remember that ridiculous "Dogma 95 Vow of Chastity" correctly, proclaimed that "genre films" are strictly verboten. Oops. Well, anyway, you can tell it's gonna try and be all arty and stuff in order to compensate for the fact that it's a genre flick. Yep, it doesn't take long for one member of the group, a wizened old stage actor, to start scribbling down -- from memory! -- the various roles from *King Lear* on, well, rolls of paper. The idea is that performing the play will help while away the time. All of which really goes against the absconded survivalist's advice to stay optimistic (didn't the old actor ever do a dinner-theater performance of *The Odd Couple* just once in his life?), quite apart from such an activity being a colossal waste of precious time and energy.<br /><br />This movie is so bad I really don't know how to continue. It's so monumentally stupid, so full of absurd situations and characters that it beggars rational criticism. It may be a timely moment to offer Full Disclosure: I despise this so-called Danish film "movement" to an almost irrational degree. I think my face even turns slightly red at the mere mention of Dogma 95. First of all, if the name of your movement has the word "dogma" in the title, you've already lost me; secondly, in this particular instance, the movement's insistence on the abnegation of individual artistic achievement is a recipe for arch hypocrisy when you consider that the filmmakers here are plundering one of the greatest works of the greatest INDIVIDUAL writer who ever lived. (But, doubtless, the Dogma crowd believes the Works of Shakespeare were actually penned by a consortium of Elizabethan bigwigs like the Earl of Oxford, Francis Bacon, Walter Raleigh, and the Queen Herself.)<br /><br />Hell, I may have forgiven the whole enterprise if it had played the scenario for farcical purposes (attacking the precious Dogma -- now THAT would be subversive!). But the movie takes itself very seriously, and soon devolves into the clichés attendant upon the genre in which it unmistakably belongs: people turning against each other; the men growing beards; the inevitable deaths of a few of the principal actors. All with a straight face. "Is this the promised end?" Well, not quite: we also have to endure the abysmal transfer of DV. For this is another Rule in the Dogma 95 Vow of Chastity: hand-held digital video only. Some friendly advice to the Danes: your "movement" is in trouble when your finished product has worse visual quality than an average high-school graduation home video. Professionalism belongs in an artist's bag of tricks, right alongside his own individuality. "Artisan" and "artist" are kindred words, Mr. von Trier: not every jackass with a $100 hand-held can be a filmmaker. Pass it on. And by the way: allow your Dogma directors to be credited for their films, while you're at it. The fact that the writer of *The King Is Alive* receives credit, while the guy (or girl) actually filming it doesn't, is just a wee bit hypocritical. <br /><br />Contemptible. 1 star out of 10.