Deze film was zelfs nog beter dan 'Waiting for Guffman'. De grote kracht van deze twee films ligt in het briljante personage dat wordt gespeeld door Guest en Levy's kleine tweederangs stadsgezelschap. Als je deze film saai of zinloos vindt <0xE2><0x80><0x93> God sta hen bij <0xE2><0x80><0x93> dan hebben ze het gewoon niet begrepen. Het is een namaakfilm, iets waar Guest en Levy een geniaal talent voor hebben. Aan het eind van de film zegt Guests huishond uit het zuiden tegen ons dat hij naar Israël is gegaan om aan een 'pauze' te werken, of als hij ons vertelt dat buikspreken een oude kunst is en we een hiëroglief zien, zien we een klein oud Egyptisch beeldje.<br />van een oud Egyptisch beeldje waar een klein oud Egyptisch beeldje in zit. Aan de hand van dit soort momenten besefte ik dat dit soort momenten het leven de moeite waard maken. Dank u, meneer Guest en meneer Levy, en God zegene u.
This flick was even better then 'Waiting for Guffman'. The great strength in these two films lie in the brilliant character acting by Guest and Levy's little second-second city troupe. If one finds this movie boring or pointless, God help 'em, they just didn't get it. It is a mockumentary, something at which Guest and Levy have a genius for. At the end of the movie where Guest's southern down home dog lover tells us that to relax after the show, he went to Israel to work on a 'caboose', or when he tells us that ventriloquism is an ancient art and we see a hieroglyphic<br /><br />of an ancient Egyptian holding a tiny ancient Egyptian in it's hand, I realized it is moments like this that make life worth living. Thank you Mr.Guest and Mr.Levy, and God bless you.