Ik mocht sommige personages wel, maar onze hoofdrol was te zeer gebaseerd op een charmante glimlach. Hij kon me geen zier schelen. Hij maakt verkeerde keuzes en dat kon me echt niet schelen, want dat leek hem ook niet te deren. Hij leek me nogal onintelligent. Er waren een paar momenten die een kans boden op enig menselijk inzicht (de scène met de walvis was interessant), maar die gaan verloren in de algehele malaise van de film. De verliefdheid was acceptabel en de andere verschillende personages waren lichtelijk interessant, maar de plot draait te veel in het rond en liet me op veel punten in de film verlangen. Uiteindelijk vroeg ik me af waarom ik zo lang was gebleven. Er zijn een paar lauwe, humoristische momenten, maar uiteindelijk kon het me niet schelen. Ik kan me niet voorstellen dat ik de film hoger zou beoordelen.
I liked some of the characters, but our lead relied too heavily on a charming smile. I didn't care two whits about him. He makes bad choices and I really didn't care since he did not seem to either. He seemed rather unintelligent. There were a couple of moments that provided a chance at some human insight (the scene with the whale was interesting), but these are lost in the general malaise of the film. The love interest was acceptable and the other various characters were mildly interesting, but the plot meanders around too much and left me wanting at many points in the film. In the end, I wondered why I stayed so long.<br /><br />There are some tepidly humorous moments, but ultimately I did not care. I cannot fathom rating the film higher. - 3 of 10