Om van 'Fur - Een denkbeeldig portret van Diane Arbus' te kunnen genieten, heeft Stephen Shainberg de kijker nodig om alle realiteit en eerdere kennis over de Amerikaanse fotograaf Diane Arbus op te schorten. Paradoxaal genoeg is het juist het gebruik van Diane Arbus' naam en kennis over haar leven en werk dat ervoor zorgt dat deze film op grote schaal mislukt.<br />Wat al vrij snel duidelijk wordt bij de casting van de mooie, conservatieve en glamoureuze Nicole Kidman als de anti-glamoureuze joodse Diane Arbus, is dat Shainberg Arbus en haar werk (onsentimenteel realisme) niet begreep en zich alleen op een oppervlakkig niveau tot Arbus aangetrokken voelde door haar foto's van circusfanaten. <br />Wat nu volgt is een soort aardige en triviale Beauty & the Beast-fantasiefilm met Robert Downey JR als Kidmans harige, fictieve liefdesobject. Maar het is niet de banaliteit van het verhaal die de voornaamste tekortkoming van deze film is, maar de feministische houding van de regisseur dat Diane Arbus, een van de meest unieke en originele vrouwelijke fotografen in de kunstwereld, niet in staat was haar eigen ideeën over haar werk te vormen. Terwijl zijn vorige film 'Secretary' een studie was van vrouwelijk masochisme, bederft zijn voortdurende weergave van de vrouw als onderworpene deze film volledig <0xE2><0x80><0x93> en gaat in tegen de moed, vasthoudendheid en onbevreesdheid van Diane Arbus in het echte leven, bij het eigenhandig verkennen Stel je een denkbeeldige biopic voor over het leven van popster Madonna, met Guy Richie als haar Svengali, de man achter haar carrière, en je krijgt een idee van de ernstige tekortkomingen en het denkbeeldige karakter van deze film: hij kan alleen werken als je absoluut niets van het onderwerp weet, of gewoon alle feiten negeert.<br />Het is jammer, want als je alle verwijzing naar Diane Arbus weghaalt, had deze film op zichzelf kunnen staan als een interessante studie over fetisjisme en een goede metgezel voor Secretary. 4/10.
In order to enjoy 'Fur - An imaginary portrait of Diane Arbus,' Stephen Shainberg needs the viewer to suspend all reality and prior knowledge of the American photographer, Diane Arbus. Paradoxically, it's the very use of Diane Arbus' name and knowledge to her life and work, that sets this film up to fail on a grand scale.<br /><br />What becomes apparent quite early on with the casting of the beautiful WASPish and glamorous Nicole Kidman as the anti-glamorous Jewish Diane Arbus, is that Shainberg didn't get Arbus or what her work was about (unsentimental realism) and seems only attracted to Arbus on a superficial level through her photographs of circus freaks.<br /><br />What follows is a kind of pretty and trivial Beauty & the Beast fantasy biopic with Robert Downey JR as Kidman's hairy fictional love interest. However, it's not the banality of the story that is the main flaw in this film, but the director's misogynistic stance that Diane Arbus, one of the art world's most singular and original woman photographers, was incapable of forming her own ideas about her work. While his previous film 'Secretary' was a study of female masochism, his continued portrayal of the female as submissive spoils this film completely - and flys in the face of the real life Diane Arbus' courage, tenacity and fearlessness in single-handedly exploring the often shady world of outsiders.<br /><br />Imagine an imaginary biopic on pop star Madonna's life with Guy Richie as her Svengali, the man behind her career, and you'll get a feel of how seriously flawed and imaginary this film is: It can only work if you have absolutely no knowledge of the subject, or just choose to ignore all the facts.<br /><br />It's a shame because once you remove all reference to Diane Arbus, this film could have stood up on its own as an interesting study on fetishism and a good companion piece to Secretary. 4/10