Eiland van de Dood is niet echt een goede film, naar welke maatstaven ook, maar wel een merkwaardige. Stel je voor dat Natural Born Killers twintig jaar te vroeg was gemaakt, als een Griekse Eurotrash-pornofilm. Dat is wat je hier krijgt <0xE2><0x80><0x93> het schilderachtige verhaal van een jong, sociopathisch Brits stel dat zich een dodelijke weg baant door de bevolking van een lieflijk Grieks eilandje.<br />Ik zal je een gedetailleerde samenvatting van de plot besparen; die is niet echt belangrijk, behalve om steeds perversere of gewelddadige seksscènes te creëren, gevolgd door schokkend wrede moorden, vaak liefdevol voor het nageslacht gefotografeerd door ons charmante jonge stel. Het had briljant kunnen zijn, op zijn eigen zieke en akelige manier, maar in plaats daarvan... In plaats daarvan betrapte ik mezelf erop dat ik ongeduldig de looptijd en het hoofdstukindexje controleerde om te zien hoe lang de optocht nog zou duren. Slaperig ijsberen en lusteloos, nietszeggend acteren veranderen zelfs de meest perverse dingen in pablum en verbinden scènes tot een eeuwigheid van ploeteren en zwoegen. Nou ja. Je kunt niet alles winnen.
Island of Death is not really a good movie, by any standard, but it is a curious one. Imagine if Natural Born Killers had been made 20 years too early, as a Greek Eurotrash porn film. That's what you get here - the quaint story of a young, sociopathic British couple cutting a deadly swath through the population of a lovely little Greek island.<br /><br />I'll spare you a detailed breakdown of the plot; it's not really important except to set up increasingly perverse or violent sex scenes followed by disturbingly brutal murders, often lovingly photographed for posterity by our charming young couple. It could have been brilliant, in its own sick and nasty way, but instead...<br /><br />Instead, I found myself impatiently checking the run time and chapter index to see how much longer the parade was going to last. Sluggish pacing and listless, bland acting turn even vilest perversities into pablum, and connecting scenes into an eternity of dull plodding. Ah, well. You can't win 'em all.