Eerst dacht ik dat deze film me zou irriteren. Het was alsof ik die film al eens eerder had gezien. De gedesillusioneerde held, de vaderfiguur en de negenjarige zus die ouder en wijzer is dan haar jaren (zie Gregory's meisje), maar toen, nog geen 15 minuten in de bioscoop, werd het hardop lachen, een komische film. Dylan Moran (van wie ik dacht dat hij me alleen maar zou gaan irriteren) was uitstekend. Net als meneer Gambon en de krankzinnige Schotse huurmoordenaar. Lena Headey was buitengewoon sexy. De helft van de film probeerde ik me te herinneren waar ik haar eerder had gezien. De reclasseringsambtenaar. Ze heeft een ongelooflijke glimlach. Maar de ware held van deze film is duidelijk meneer Caine. Deze man zou veel meer komedie moeten doen. Dit staat in de schaduw van enkele van zijn beste komedierollen (Zonder een aanwijzing, Dirty Rotten Scoundrels). Hij is een genot om naar te kijken in al zijn rollen, maar vooral naar het einde.<br /><0x3E><0x3E> Niemand kan zeggen dat Michael het beter kan.<br /><0x3E><0x3E> Niemand.
At first I thought this film was going to annoy me.It was as though I had seen this movie somewhere before. The disillusioned hero, the father figure and the 9 year old sister who is older and wiser than her years (see Gregory's girl), but then, not 15 minutes in, it became a laugh out loud, comic gem of a movie. Dylan Moran (who I thought was just going to bug me) was excellent. As was Mr Gambon and the mad Scottish hitman. Lena Headey was extremely sexy. For half of the film I was trying to remember where I'd seen her before. The Parole officer. She has the most amazing smile. But clearly the true hero of this film is Mr Caine. This man should do much more comedy. This ranks alongside some of his best comedy roles (Without a Clue, Dirty Rotten Scoundrels). He is a pleasure to watch in all of his scenes but especially the end.<br /><br />No one can quite say f**k the way Michael can. <br /><br />