Twee films: 'het vijfde element', 'Armageddon'. Hetzelfde onderwerp: om de wereld te redden. Dezelfde hoofdrolspeler: Bruce Willis. Eén verschil: 'Armageddon' is zeer inferieur aan de film van Luc Besson. Sommige spectaculaire special effects slagen er niet in een moeizaam en wereldwijd conventioneel scenario te verbergen. In verschillende delen van de film is dat te zien. Ik denk aan de toespraak van de president en vooral aan Willis' relatie met zijn dochter, 'Grace'. Aan het begin van de film heeft hij de neiging haar te verwaarlozen en te veel te beschermen, en dat maakt haar moe. Dan, aan het eind van de film, stralen ware liefde en begrip in hem. Op een andere manier valt de film in de volgende val: Michael Bay neemt zijn onderwerp te serieus. Natuurlijk probeert de film grappig te zijn, maar het resultaat werkt niet als de humor die in de film wordt geïntroduceerd vaak grof en vrij laag is, terwijl in het 'vijfde element' de humor maf was, onwillekeurig en in staat de serieuze kant van de actie te negeren. De film lijdt aan twee andere handicaps: hij valt vaak in het belachelijke (de Russische astronaut) en bijna alle acteurs zijn slecht in hun rol. Bruce Willis is het tegenovergestelde van het personage van zijn 'vijfde element'. Hij speelt de man, hij maakt er een potje van en soms is hij onverdraaglijk. De andere acteurs zijn nauwelijks geloofwaardig in hun eigen rollen, vooral Willis' zinkende ploeg niet. Het lijkt erop dat deze ploeg er alleen maar is om plezier te maken. Een van hen wordt als zeer gekwalificeerd beschouwd, maar hij ziet eruit als een idioot. En die arme Liv Tyler! Ze is alleen maar bij de NASA voor de sier.<br />Toen de film in augustus 1998 in Frankrijk werd uitgebracht, verklaarde Bruce Willis dat hij moe was van het redden van de wereld. Zijn vermoeidheid werd waarschijnlijk gerechtvaardigd door deze spectaculaire maar slechte film.
Two movies: "the fifth element", "armageddon". The same subject: to save the world. The same main actor: Bruce Willis. One difference: "Armageddon" is very inferior to Luc Besson's film. Some spectacular special effects don't succeed in hiding a labored and globally conventional screenplay. Several parts of the movie are showing it. I think about the president's speech and especially Willis' relationship with his daughter, "Grace". At the beginning of the movie, he tends to neglect and overprotect her and this makes her weary. Then, at the end of the movie, it's true love and understanding that shine in him. On another hand, the movie falls in the following trap: Michael Bay takes his subject too seriously. Of course, the movie tries to be funny but the result doesn't work as the humor introduced in the movie is often crude and pretty low-level whereas in the "fifth element", the humor was zany, involuntary and enabled to overlook the serious side of the action. The movie suffers from two other handicaps: it often falls into the ridiculous (the Russian astronaut) and almost all the actors are bad used. Bruce Willis is all the contrary of his "fifth element"'s character. He plays the he-man, he hams it up and sometimes, he's unbearable. The other actors are barely credible in their own roles, particularly, Willis' sinking crew. It seems that this crew is here just for having fun. One of them is taken for being very qualified but he looks like a fool. And poor Liv Tyler! She's at the NASA just to be decorative.<br /><br />When the movie was released in France in August 1998, Bruce Willis expressed is weariness of saving the world. His weariness was probably justified by this spectacular but poor movie.