Ik heb deze film gezien toen hij op het filmfestival van Santa Fe werd vertoond. Zware film! De ontknoping van een totaal ontwricht gezin, naar een ander niveau van het extreme gebracht, had me misschien depressief gemaakt, als er niet zulke grappige scènes en dialogen waren geweest die de algehele toon van de film verlichtten. Het betrekkelijk 'opbeurende' einde gaf hoop aan degenen die door de eerste tragedie waren getroffen. Toch liep ik niet het theater uit om naar een leuk feestje te gaan. De film bleef me een paar dagen bij.<br />Brengde herinneringen terug aan 'De gewone mensen', maar met humor vermengd met de tragedie. Ik vond het een uitstekende film, vooral door Sigourney Weaver en Emile Hirsh. Hoe de personages met de tragedie omgingen, was soms triest, hartverscheurend, maar soms ook hilarisch. Slimme dialogen en situaties.
Saw this film when it was an entry in Santa Fe Film Festival. Heavy film! Depiction of a completely dysfunctional family taken to another level of the extreme, might have left me depressed to the extreme, had it not been for very funny sight gags and dialogue along the way which lightened the film's overall tone. The relatively "uplifting" ending gave hope for those affected by the initial tragedy. Still, I did not walk out of the theatre ready to go to a fun party. The film stayed with me for several days.<br /><br />Brought back memories of "Ordinary People", but with humor mixed in with the tragedy. I thought the acting was excellent, especially by Sigourney Weaver and Emile Hirsh. How each character dealt with the tragedy was at times sad, self-defeating, but also at times hilarious. Clever dialogue, and situations.