Dat was echt een genoegen om te zien; de dialoog was - voor het grootste deel - absoluut uitmuntend (ik vond dat de vrouwenrollen iets beter geschreven waren, wat een aangename verrassing is). De uitvoeringen waren ook allemaal even goed. Frank Gorshin overdrijft een beetje als hij in zijn verschillende trucs duikt, maar dat kan zijn overcompensatie zijn voor wat ik zie als zwakke plekken in de manier waarop het personage is geschreven; verder is hij HEEL GOED. Harry Groener doet het even goed met een personage dat iets beter geschreven is (Tony) en overdrijft een paar van de bozere scènes enigszins. Ursula Burton is uitstekend als Zuster Theresa, die de film door een paar van zijn zwakheden heen loodst. Seymour Cassel en Louise Fletcher zijn hier een beetje onderbezet, hoewel hun werk me zoals altijd wel beviel. Shirley Jones, Wendie Malick, Jill Eikenberry en Faye Grant zijn ook heel goed (ik moest wel denken dat Grant me hier een beetje aan Catherine O'Hara deed denken); Cloris Leachman scheurt zich liever in haar rol, met redelijk goede resultaten.<br />Maar ik wou dat er meer een vaste hand achter de camera had gezeten. Soms leek het kader of de opstelling een beetje vreemd, of onhandig. De close-ups leken me te vaak gebruikt (of slordig gebruikt). En we gaan niet altijd zo soepel van de ene scène naar de andere als we zouden willen. De benadering van de FBI-agent (muziek, kostuums) was ook voor mij te overdreven. En de paar fantasiescènes werkten niet echt. Maar er zijn dingen die HEEL goed zijn gedaan; de openingsscène uit Buffalo rond 1970 bijvoorbeeld. En eerlijk gezegd alle scènes over Theresa's werk in de kerk (ik vermoed dat de schrijver en actrice het personage erg leuk vonden, wat helpt). De scènes tussen Malick en Eikenberry zijn HEEL GOED.<br />De plot is waarschijnlijk een beetje overdonderd <0xE2><0x80><0x93> er lijken een paar te veel plannen tegelijk te zijn om ze bij tijd en wijle allemaal op één lijn te houden, en de toevalligheden moeten een beetje te veel zijn. En ik zat een beetje in mijn maag met het einde (moeten we nu echt gaan hopen dat hun grootste truc tot nu toe zal slagen?), maar het ritje is erg leuk. Het zou leuk zijn om meer onafhankelijke films als deze te zien.<br />7 van de 10.
This was really a pleasure to see; the dialogue was - for the most part - absolutely outstanding (I thought the women's roles were a little better written, which is a nice surprise). The performances were uniformly very good, too. Frank Gorshin overdoes it a little when he goes into his various cons, but this might be his overcompensating for what I see as weaknesses in how the character is written; he's VERY good otherwise. Harry Groener does similarly well with a slightly underwritten character (Tony), overdoing some of the character's angrier scenes slightly. Ursula Burton is excellent as Sister Theresa, really carrying the film through some of its weaknesses. Seymour Cassel and Louise Fletcher are a little underused here, though I liked their work as always. Shirley Jones, Wendie Malick, Jill Eikenberry and Faye Grant are very good also (I couldn't help thinking Grant reminded me a little of Catherine O'Hara here); Cloris Leachman rather tears into her role, with reasonably good results.<br /><br />I wish there had been more of a sure hand behind the camera, though. Sometimes the framing or staging seemed a bit off, or awkward. The closeups seemed overused (or erratically used) to me. And we don't always go from scene to scene as smoothly as we'd like. Some of the "tough guy" approach to the federal agent (music, costuming) was too over the top for me as well. And the few fantasy sequences didn't really work. But there are things that were VERY well done; the opening sequence set in Buffalo around 1970, for example. And, frankly, all of the scenes regarding Theresa's church work (I suspect the writer and actress liked the character a lot, which helps). The scenes between Malick and Eikenberry are VERY good.<br /><br />The plot is probably a bit overcontrived - there seem to be a few too many schemes going on at once to keep them all straight at times, and the coincidences got to be a little too much. And I was a little bothered by the ending (should we REALLY be rooting for their biggest con yet to succeed?), but the ride along the way is very enjoyable. It would be nice to see more independent movies like this one made.<br /><br />7 of 10