In _Landscape_ na de Slag beeldt Andrzej Wajda in het tweede tijdperk van zijn carrière als filmer emotionele en psychologische verwarring af in een voormalige nazi-gevangenis in Polen, die direct na de Tweede Wereldoorlog werd bevrijd.<br />Een handcamera verkent een heleboel extreme close-ups en levendige kleuren. De symbolische afsluiting van de film is graffiti op de zijkanten van goederenwagons. De soundtrack is geweldig, behalve Vivaldi, die in de openingssequentie smakeloos klinkt.
In Landscape after the Battle, Andrzej Wajda in the second era of his filmmaking career, depicts emotional and psychological confusion in a former Nazi-prison in Poland, freed immediately after the WWII.<br /><br />A hand-held camera explores a lot of extreme close-ups and vivid colors. The end credit as graffiti on flanks of freight train cars symbolically concludes the film. The soundtrack is great, except Vivaldi, which sounds tacky in pop-art fashion, in the opening sequence.