Een klungelige jongeman keert terug naar het westen nadat hij in Boston de hotelbusiness heeft geleerd; hij leert al snel dat zijn vrienden in het Spaans-koloniale Oud-Californië van hem verwachten dat hij in plaats daarvan de rol van zijn overleden vader op zich neemt <0xE2><0x80><0x93> die van romantische dief die erom bekendstaat dat hij zijn vrouwelijke slachtoffers kust nadat hij ze heeft beroofd. De kleurrijke maar dwaze M-G-M-productie heeft voor en achter de camera veel talent, maar het pakt nooit goed uit. Dit had leuk kunnen zijn, tweederangs materiaal voor Abbott & Costello, maar Frank Sinatra ziet er verloren en gegeneerd uit in de hoofdrol. De combinatie van rauwe komedie en muzikale intermezzo's wordt belemmerd door de slechte opvoering (Sinatra wordt op een gegeven moment zingend in een spiegel gefotografeerd, maar je ziet het niet). Kathryn Grayson is de dochter van de gouverneur, die verliefd wordt op Frank, en haar hoge sopraanstem maakt haar zangscènes tot een zelfparodie. Afgezien van de filmografie van Robert Surtees en de fatsoenlijke artistieke leiding, blijft deze 'Bandiet' zonder kussen.
A klutzy young man returns West after being schooled in the hotel business via Boston; he quickly learns his friends in Spanish-colonized Old California expect him to fill his deceased father's shoes instead--that of a romantic thief known for kissing his female victims after robbing them. Colorful but silly M-G-M production has a great deal of talent before and behind the camera, but it never takes off. This might have been fun, second-string material for Abbott & Costello, but Frank Sinatra looks lost and embarrassed in the lead. Combination of raucous comedy and musical interludes are hindered by the poor staging (Sinatra is photographed singing at one point in a mirror, but one doesn't concentrate on his performance so much as noticing how odd the star appears reflected in this way!). Kathryn Grayson is the Governor's daughter who falls for Frank, and her high soprano trilling turns her singing scenes into self-parody. Aside from Robert Surtees' cinematography and the decent art direction, this "Bandit" remains kissless. * from ****