De discussie is al duizend keer gevoerd. Is de _Koopman van Venetië_ antisemitisch? (Ik denk van wel.) Is het niet oneerlijk om dit kleine beetje antisemitisme altijd te benadrukken in een overigens groots kunstwerk? (Ik denk van niet.) Brengt dit toneelstuk Shakespeares reputatie als de grootste toneelschrijver ter wereld aan het wankelen? (Ik denk van wel.) Speelt het een rol als hij het niet met een bepaald racistisch doel heeft gemaakt? (Ik denk van niet.) Michael Radford wist dit allemaal en daarom voegde hij aan zijn film een proloog toe over de deerniswekkende situatie van de joden in Venetië in de Renaissance. <br />Tevergeefs, want het stuk blijft wat het altijd is geweest en de nieuwe opzet geeft slechts een eerste (maar vergeefse) hoop dat iemand het heeft gewaagd iets recht te zetten dat een permanente smaad blijft, niet omdat de mate van antisemitisme bijzonder schokkend zou zijn, maar omdat het stuk onder de naam William Shakespeare wordt opgevoerd.<br />Waarom zoveel tijd besteden aan het uitbeelden van de haat van een man <0xE2><0x80><0x93> Shylock? Waarom een groot en serieus acteur als Al Pacino inhuren als uiteindelijk alles verpest wordt in deze schandalige (maar hé, ik ben niet verantwoordelijk voor de manier waarop Shakespeare het heeft geschreven) scène in de rechtszaal? En nu zou ik graag heel precies willen zijn, net als Shylock zelf.<br />Hij Shylock eist zijn recht op, volgens het contract dat de <0xE2><0x80><0x93> niet erg verantwoordelijke <0xE2><0x80><0x93> Christian Antonio, die altijd op hem neerkeek, in het volle besef van de gevolgen heeft getekend. Natuurlijk, wat Shylock eist is wreed en nutteloos, maar daar gaat het niet om. Wat we zien (of zouden moeten zien) is een man die zijn hele leven vernederd is, tot op het punt waarop alleen zijn haat hem nog rest. Ik denk dat het zeker een beetje ongepast is om zo'n man de les te lezen over dingen als mededogen.<br />Maar wat het toneelstuk/de film (ze zijn nu één en hetzelfde) op dit moment doet is... veranderen in een soap! De wrede gek met zijn mes, het geschokte (maar nogal kortzichtige) publiek, het arme'slachtoffer' dat aan zijn stoel is vastgebonden. Goed, Antonio aanvaardt zijn lot, maar waarom kan hij niet gewoon één woord zeggen,'sorry'? Ik denk dat we niet veel woorden hoeven te verspillen aan het belachelijke vonnis van de jonge dottore uit Padua; het is een waarlijk 'populair vonnis' dat niet veel verschilt van wat vierhonderd jaar later in de showprocessen van de nazi's te zien zou zijn. Van de ene minuut op de andere wordt deze Jood beroofd van alles wat hij bezat, veroordeeld tot een doop als christen en eruit geschopt.<br />Is dat niet schandalig??? Kennelijk niet. Het verhaal gaat verder met de romantische finesses van de ringen en het gelukkige einde. In Libeskinds Jewish Museum in Berlijn en soortgelijke instellingen over de hele wereld kun je te weten komen dat antisemitisme vaak door de massa over het hoofd wordt gezien, omdat datgene wat zo vernietigend is voor een minderheid of sommige individuen ingebed is in het zogenaamde grotere goed van de meerderheid. Het zou juist de taak van ieder van ons moeten zijn om een gevoeligheid te ontwikkelen voor het ontdekken en ontmaskeren van dergelijke neigingen.<br />Ik accepteer niet het excuus dat deze film is gemaakt om empathie op te wekken met de slecht behandelde Shylock (het werkt gewoon niet). Ik geloof niet dat iemand gedwongen kan worden om genadig te zijn.<br />Ik kan deze film niet aanbevelen; vooral niet voor een Oscar.
The discussion has been held a thousand times. Is the "Merchant of Venice" antisemitic? (I think it is.) Isn't it unfair to always point out this little bit of antisemitism in an otherwise great piece of art? (I think it isn't.) Does this play stain Shakespeare's reputation as the world's greatest playwright? (I think it does.) Does it play a role if he didn't do it on a particular racist purpose? (I think it doesn't.) Michael Radford knew all this and this is why he added to his movie a prologue about the pitiful situation of the Jews in Renaissance Venice.<br /><br />In vain; for the play remains what it has always been and the new make-up only gives a first (but futile) hope that someone has dared to set something right that remains a permanent outrage, not because its degree of antisemitism would be particularly shocking but because the play comes under the name of William Shakespeare.<br /><br />Why spend so much time in portraying the hatred of a man -- Shylock? Why employ a great and serious actor like Al Pacino, if in the end everything is getting ruined in this outrageous (but hey, I'm-not-responsible-Shakespeare-wrote-it) court room scene. And now I'd like to be very precise, just like Shylock himself.<br /><br />He's demanding his right, according to the contract which the -- not very responsible -- Christian Antonio, who always used to look down on him, signed in full awareness of the consequences. Sure, what Shylock demands is cruel and useless, but that's not the point. What we see (or should see) is a man who has been humiliated for all his life, to the point where all what remains on him is his hatred. I think, it is certainly a bit inappropriate to lecture such a man on things like compassion.<br /><br />But what the play/the movie (they are one and the same now) does at this point is... become a soap opera! The cruel madman with his knife, the horrified (but rather short-minded) audience, the poor "victim" tied to his chair. True, Antonio accepts his fate but why can't he just say one word, "sorry"? I think we need not lose many words on the ridiculous verdict of the young Dottore from Padua; it's a truly "popular verdict" not much different from what would be seen 400 years later in the show trials of the Nazis. From one minute to the next this Jew is robbed of everything he owned, sentenced to being baptized Christian, and kicked out.<br /><br />Isn't that outrageous??? Obviously not. The story moves on to the romantic intricacies of the rings and its happy end.<br /><br />What one can learn in Libeskind's Jewish Museum in Berlin and similar places all over the world is that antisemitism often goes unnoticed by the mass because what's so devastating for a minority or some individuals is embedded in the alleged greater good for the majority. It should be exactly the task of everyone of us to develop a sensitivity to detect and unmask such tendencies.<br /><br />I don't accept the excuse that this film was made to create empathy with the badly treated Shylock (it just doesn't work out). I don't think that anybody can be forced to be merciful.<br /><br />I don't recommend this movie; in particular not for an Oscar.