Mijn eerste enorm teleurstellende BBC/Jane Austen-film. De toon is anders, de kostuums zijn anders, het haar is anders, de muziek komt uit de ruimte, en Robert Hardy, de schat, ziet eruit alsof hij zich echt ergert dat hij in zo'n stinkfilm zit. Zelfs een deel van de casting is anders. Nee, dat neem ik terug, een goede regisseur kan van een varkensoor een zijden buideltje maken, zogezegd. De optredens in deze film zijn zo overdreven en melodramatisch dat het bijna een farce van een Jane Austen-verhaal is, wat ironisch is aangezien Northanger Abbey een soort eerbetoon is/het begin van de gotische roman. Na een tijdje had ik zin om de vrouwelijke hoofdrol te slaan; wie had besloten dat ze zo'n uilskuiken moest zijn? Ik moest Trots en vooroordeel (1995) onmiddellijk zien om de nare smaak uit mijn mond te krijgen. Poeh!
My first hugely disappointing BBC/Jane Austen flick. The tone is off, the costumes are off, the hair is off, the music is from outer space, and Robert Hardy, bless him, looks like he's really annoyed to be in such a stinker. Even some of the casting is off. No, I take that back, a good director can make a silk purse out of a sows ear, so to speak. The performances in this thing are so over the top and melodramatic that it's almost a farce of a Jane Austen story, which is ironic since Northanger Abbey is a sort of homage/send up of the early Gothic novel. I wanted to slap the female lead after awhile; who made the decision that she should be such a ninny? I had to watch Pride & Prejudice ('95) immediately to get the bad taste out of my mouth. Phew!