De 'kop' van The Monkees is een van die merkwaardige fenomeenen die ik heb opgemerkt <0xE2><0x80><0x93> dat als iets niet klopt, mensen proberen er iets in te lezen en er een diepe betekenis aan geven, wat de maker nooit de bedoeling heeft gehad. Dat is hier het geval.<br />De film is een stroom van bewustzijnsverruimend spektakel van The Monkees die in en uit verschillende sketches, black-outs, scènes enz. zweven, net als in hun tv-programma. Maar terwijl het tv-programma voor de lol werd gespeeld, lijkt dit nergens voor gespeeld te worden, behalve voor een soort diepe, trippy, pseudo-intellectuele staat die dit soort psychedelia oplegt. Al met al is het The Monkees die hetzelfde doen, maar nu is het 'bewustzijnsverruimend' omdat het lachspoor is verwijderd. Het hele nummer heeft geen greintje humor of betekenis; het gonst alleen maar voort met gekleurd licht.<br />De muziek in 'Head' zou iedereen, zonder enige twijfel, moeten bewijzen dat de Monkees geen greintje talent voor het schrijven van liedjes hadden. De melodieën zijn voornamelijk rotzooi; de enige die zelfs maar luisterbaar is, is 'Porpoise Song', dat de film opent en sluit. Maar het punt is, dat was een nummer van Gerry Goffin en Carole King, en hoewel het voor de Monkees bovengemiddeld is, is het benedengemiddeld voor Goffin en King. Het is alsof je een van de oude nummers van Peter and Gordon hoort die Paul McCartney voor hen heeft geschreven: je zou denken dat het...' Het is een vrij goed nummer, maar dan kom je erachter wie het heeft geschreven en besef je dat het een wegwerpnummer is. Het nummer van Mike Nesmith is misschien nog te doen, de rest is waardeloos. Davy Jones heeft, denk ik, wat de filmmakers voor 'het grote nummer' in de film hielden, omdat het het enige nummer is dat in _As Show Biz_ is opgenomen en niet in een filmmontage of droomsequentie is opgenomen, maar het valt ook in het niet, alleen omdat het nummer niet goed is.<br />Ik moet toegeven dat ik de Monkees altijd heb gemogen, dus de film is een echte teleurstelling. Natuurlijk, ze waren goedkoop, maar ze deden er zo vrolijk over.<br />Ze wisten dat ze goedkoop waren en ze vonden het cool. Maar toen werden ze ambitieus. In 'Head' maken ze zelfs grapjes over het feit dat ze een gefabriceerd popproduct zijn, maar de waarheid is dat ze meer wilden. Ze wilden Grote Musicianen zijn en serieus worden genomen als artiesten. Misschien niet zoals de Beatles, maar iets wat daar in de buurt kwam. 'Head' bewijst dat ze in alle opzichten hebben gefaald.
The Monkees "Head" is one of those peculiar phenomenons I've noticed- that when something doesn't make sense, people will try to read things into it and give it great deep meanings, which its creator never intended. Such is the case here.<br /><br />The movie is a stream-of-consciousness spectacle of The Monkees floating in and out of various sketches, blackouts, set pieces, etc. similar to the ones on their TV show. But while the TV show was played for laughs, this doesn't seem to be played for anything except a sort of deep, trippy, pseudo-intellectual state that this brand of psychedelia imposes. All in all, it's The Monkees doing the same schtick, but now it's "consciousness-raising" because the laugh track is removed. There is not a stitch of humor or meaning to the whole thing; it just drones on with colored lights.<br /><br />The music in "Head" should prove to anyone, beyond the shadow of a doubt, that the Monkees had not a scrap of songwriting ability. The tunes are mostly garbage; the only one that's even listenable is "Porpoise Song", which opens and closes the film. But the thing is, that was a Gerry Goffin-Carole King song, and, while it's above-average for the Monkees, it's below-average by Goffin and King standards. It's like hearing one of the old Peter And Gordon songs that Paul McCartney wrote for them: you might think it's a pretty good song, but then you find out who composed it, and you realize it's a throwaway. Mike Nesmith's song is maybe passable, the rest is worthless. Davy Jones has, I guess, what the filmmakers imagined to be "the big number" in the picture, since it's the only song presented As Show Biz and not cut into a film montage or dream sequence, but it falls flat, too, just because the song isn't any good.<br /><br />I have to admit I always liked the Monkees, so the movie is a real disappointment. Sure, they were cheesy, but they were so cheerful about it.<br /><br />They knew they were cheesy and they were cool with it. But then they got ambitious. In "Head", they actually joke about being a manufactured pop product, but the truth is, they wanted something more. They wanted to be Great Musicians and taken seriously as artists. Maybe not like the Beatles, but something approaching that. "Head" proves that they failed on all counts. 1* out of 4