Als je een film maakt over moordenaarskinderen, kun je hem op twee effectieve manieren benaderen: je kunt hem zo realistisch mogelijk maken en geloofwaardige personages en situaties creëren, of je kunt hem zo leuk mogelijk maken door hem voor de lol te draaien (iets wat de makers van 'Stille nacht, dodelijke nacht' bijvoorbeeld deden over een al even controversieel onderwerp: de moordenaar van de kerstman). De mensen die 'Bloody Birthday' hebben gemaakt, doen echter geen van beide; ze vertrouwen gewoon op de schokwaarde van het beeld van een kind met een pistool (of een mes, of een strop, of een pijl) in zijn/haar hand. Het resultaat is zowel beledigend als stom. De hele film ziet eruit als een slecht idee dat haastig in productie is genomen (en vervolgens een paar jaar van de productie is gehouden). Het wordt enigszins goedgemaakt door de goede prestaties van de kinderen, maar hij is ZEER slordig gemaakt. (*1/2)
When you make a film with a killer-kids premise, there are two effective ways to approach it; you can either make it as realistic as possible, creating believable characters and situations, or you can make it as fun as possible by playing it for laughs (something which the makers of "Silent Night, Deadly Night" did, for example, on an equally controversial subject: a killer Santa). The people who made "Bloody Birthday", however, do neither of those things; they simply rely on the shock value of the image of a kid with a gun (or a knife, or a noose, or an arrow) in his/her hand. The result is both offensive and stupid. The whole film looks like a bad idea that was rushed through production (and then kept from release for several years). It's redeemed a tiny bit by good performances from the kids, but it's VERY sloppily made. (*1/2)