'TNT Jackson' is niet helemaal uit de lucht gegrepen. Maar óf de versie die ik op dvd heb gezien is bewerkt door een onkruidverdelger, óf het script zelf is het laagste niveau van gehaktmolen/blasfemistenworst. Of misschien allebei.<br /><br />Jeanne Bell wordt verondersteld in een bepaald stadium van haar carrière een playmate te zijn geweest, en de film haalt het beste uit de relatie door haar borsten minstens twee keer zo vaak te laten zien dan echt nodig was (inclusief een hilarische topless vechtscène waarvan ik vrij zeker weet dat die grappig bedoeld was). Ik moet toegeven dat ze best aardig zijn. Toch ziet ze er een beetje doorsnee uit en heeft ze niet het charisma van een Foxy Brown, zelfs niet van Cleopatra Jones. Maar ze heeft haar momenten als actrice in de film, maar het zou leuk zijn geweest als de regisseur haar een beetje meer onder druk had gezet of als het script haar de kans had gegeven om meer te doen dan alleen maar in een bepaalde 'houding' te staan en mensen een trap te geven.<br />Over mensen een trap geven gesproken, de vechtscènes (de andere vermeende reden om naar een film als deze te kijken) zijn vrij slecht uitgevoerd. Er is geen echte choreografie om over naar huis te schrijven, alleen maar mensen die poseren en met hun voeten en vuisten in de richting van hun tegenstanders slaan. Een kleine uitzondering is een mooi moment met een tegenstander die is uitgerust met een vlindermes; een andere is een scène helemaal aan het eind, waarin een voor Bell (en misschien ook voor Stan Shaw) duidelijke stuntdubbel rondspringt en een paar fatsoenlijke zwaaibewegingen maakt en een minuut of twee aan het werk is voordat Bell/'Jackson' de lever van haar vijand uit zijn lijf rukt, Shaw in elkaar zakt en het script gewoon ophoudt. (Ik moet nogmaals toegeven dat dit zeer in de traditie staat van Shaw-brothers-swipes sinds onheuglijke tijden.<br /><br />Er zijn een paar bijrollen die eigenlijk beter zijn dan de film verdient (ik denk aan 'Joe' en de man die de rechterhand van de drugsbaron speelt). Er is een tamelijk fatsoenlijke soundtrack met funk die de actie op het scherm aanvult en een ster aan de ranglijst toevoegt. Er is een semi-ondeugende seksscène die bijna in weerwil van zichzelf effectief is.<br />Deze film is uitsluitend voor fanatieke fans van blaxploitatie. Ik heb hem uit pure nieuwsgierigheid gezien, en ik heb er geen spijt van dat ik er de tijd voor heb genomen. Maar ik kan me niet voorstellen dat ik de tijd zou willen nemen om hem nog eens te zien, tenzij ik besluit een proefschrift te schrijven over de popculturen van 'Kung Fu Theater' en 'Foxy Brown'.
"TNT Jackson" isn't completely unwatchable. But either the version I saw on DVD was edited with a weed-whacker, or the screenplay itself is the lowest level of grind-house/blaxploitation sausage. Or maybe both.<br /><br />Jeanne Bell is supposed to have been a Playmate at one point in her career,and the movie makes the most of the connection by displaying her breasts at least two times more than was really necessary (including a hilarious topless fight scene that I am pretty sure was meant to be funny). I will admit, they are quite nice. Still, she's sort of average looking and doesn't have the charisma of a Foxy Brown, of even a Cleopatra Jones. She does have her moments as an actress in the film, though, but it would have been nice if the director had pushed her a little harder or the screenplay had given her a chance to do more than emote "attitude" and kick people.<br /><br />Speaking of kicking people, the fight scenes (the other putative reason to watch a film like this) are pretty poorly done.There's no real choreography to speak of here, just people posing and sticking feet and fists in the general direction of their opponents. One minor exception is a nice moment with an opponent equipped with butterfly folding knives; another is a sequence near the very end where an obvious stunt double for Bell (and maybe for Stan Shaw) leap around and do some decent sweeps and groundwork for a minute or two before Bell/"Jackson" punches her enemy's liver out, Shaw collapses and the screenplay just stops. (Again, I will admit that this is very much in the tradition of Shaw Brother quickies since time immemorial).<br /><br />There are a couple of supporting actors who are actually better than the film deserves (I'm thinking of "Joe" and the fellow playing the drug lord's right hand man). There's a halfway decent funk laden soundtrack that complements the action on the screen and add a star to the rating by itself. There's a semi-dodgy sex scene that manages to be effective almost in spite of itself.<br /><br />This one is strictly for hardcore fans of blaxploitation. I saw it out of sheer curiosity, and I'm not sorry I took the time. But I can't imagine wanting to take the time to see it again unless I decide to write a dissertation on the pop culture intersections of "Kung Fu Theater" and "Foxy Brown".