Hoewel het camerawerk zeker 'funky' was <0xE2><0x80><0x93> misschien net niet'stoned' <0xE2><0x80><0x93> was de premisse van de film fantastisch. Je had echt een vernietigende (in de ware traditie van Hal Hartley) satirische blik nodig op God, Jezus en de duivel. De wisselwerking tussen Jezus en Satan levert een paar hilarische scènes op... Zelfs de monologen van Jezus waren geweldig <0xE2><0x80><0x93> dit was verreweg de beste Jezus die ik ooit heb gezien. Zo ontspannen, zen-achtig, Zoon-van-God-achtig, maar nog steeds zo'n aardige vent. Op een niveau is dit een heel algemene kijk op de paradoxen van het christendom, maar toch is er nog een persoonlijk niveau, waar je met Jezus Christus kunt omgaan zonder een God-Complex te hebben (helaas voor Martin Donovan en Hal Hartley).
While the camerawork was certainly "funky" - perhaps one dutch-roll short of "stoned" - the premise of the film was fantastic. It really took a scathingly satirical (in the true traditional of Hal Hartley) look at God, Jesus and Devil. The interaction of Jesus and Satan provides some hilarious scenes... Even the monologues of Jesus were great - this was by far the best Jesus I've even seen. So laidback, Zen-like, Son-of-God-ish but still such a nice guy. On one level this is a very general look on the paradoxes of Christianity, but yet there is still a personal level, where you can relate to Jesus Christ without having a God-Complex (thanx to Martin Donovan and Hal Hartley).