De legendarische, dikke en arrogante horrorfilmster Conrad Radzoff (op schitterende wijze gespeeld door Ferdy Mayne, met duivels sardonisch aplomb) overlijdt aan een hartaanval. Een stel studenten van de toneelschool steelt het lijk van Radzoff uit zijn crypte en neemt het mee naar een vervallen herenhuis, zodat ze er een feestje mee kunnen bouwen. Radzoff komt weer tot leven en pikt de onbeschofte jongelui die zijn graf ontheiligen eruit. Schrijver/regisseur Norman Thaddeus Vane verzint een frisse, originele en zelfs behoorlijk stijlvolle draai op de gebruikelijke premisse van het aantal doden, biedt een fraaie evocatie van het glamoureuze Hollywood-milieu, en slaagt erin een aangenaam mistige en spookachtige sfeer te handhaven. De moordlustige stukken brengen de weerzinwekkende goederen, met een meisje dat in brand wordt gestoken, een sappige onthoofding (het afgehakte hoofd rolt zo de trap af en het gazon op, zodat een raaf het kan oppikken!) en een ander arm meisje dat wordt verpletterd door een zwevende doodskist, met als definitieve, gruwelijke hoogtepunten een ander arm meisje dat wordt verpletterd door een zwevende doodskist. Kudos zijn ook op zijn plaats voor de stralende gezichten van bekende B-films: Maine heeft een heerlijk rollende ogenbal met zijn flitsende rol, Leon Askin levert een amusante camee op als verbitterde, afgedankte regisseur Wolfgang, Nita Talbot voegt er nog wat klasse aan toe door de rol van het geschifte, paranormaal begaafde medium Mrs. Rohmer, plus leuke bijrollen van Luca Bercovici als de stuntelige leider van de bende van de toneelschool Saint, Jennifer Starrett als de lieve Meg, Jeffrey Combs als de sullige Stu en Scott Thomson als de nerd Bobo. Een paar leuke bijrollen zijn Chuck 'Porky' Mitchell als rechercheur, Patrick Wright in een van zijn gebruikelijke politierollen, en Tallie Cochrane als lijk. Joel King's gepolijste cinematografie geeft de film een aantrekkelijke glans. De sombere score van Jerry Mosely slaat eveneens de spijker op zijn kop. Een leuke kleine griezelfilm.
Legendary hammy and arrogant horror movie star Conrad Radzoff (splendidly played with wicked sardonic aplomb by Ferdy Mayne) dies of a heart attack. A bunch of drama school students steal Radzoff's corpse from its crypt and take it to a rundown mansion so they can party with it. Radzoff comes back to life and picks off the rude youths for desecrating his grave. Writer/director Norman Thaddeus Vane concocts a fresh, original, and even pretty stylish spin on the usual body count premise, offers a neat evocation of the glitzy Hollywood milieu, and does a sturdy job of maintaining a pleasingly misty and spooky ooga-booga atmosphere. The kill set pieces deliver the grisly goods, with a gal being set on fire, a juicy decapitation (the severed head rolls right down the stairs and onto the lawn so a raven can peck away at it!), and another poor lass being crushed with a levitating coffin rating as the definite gruesome highlights. Kudos are also in order for the stellar cast of familiar B-flick faces: Mayne has a deliciously eye-rolling ball with his flashy role, Leon Askin contributes an amusing cameo as bitter washed-up director Wolfgang, Nita Talbot adds some class as flaky psychic medium Mrs. Rohmer, plus there are nice turns by Luca Bercovici as jerky drama student ringleader Saint, Jennifer Starrett as the sweet Meg, Jeffrey Combs as the geeky Stu, and Scott Thomson as the nerdy Bobo. Popping up in cool bits are Chuck "Porky" Mitchell as a detective, Patrick Wright in one of his customary policeman parts, and Tallie Cochrane as a corpse. Joel King's polished cinematography gives the film an attractive glossy look. The moody score by Jerry Mosely likewise hits the shuddery spot. A fun little fright flick.