Dit programma kan het best worden omschreven als TV Bubble-Gum: het kauwt, het smaakt goed en het duurt lang. Maar net als Bubble-Gum kan het een nare smaak in je mond achterlaten als je een paar keer te veel hebt gekauwd.<br />Dit programma bevat heel eenvoudige vragen die de vorm aannemen van eenvoudige spelletjes, zoals Hangman, waarbij je een eenvoudige zin raadt of iets op een lijstje raadt. De deelnemers zijn de deelnemers, en iedereen kan meespelen.<br />Maar de vragen zijn verschrikkelijk gemakkelijk. Er wordt wat technomuziek in de achtergrond gepompt die in een voortdurende lus wordt gedraaid. Het lijkt nooit oud te worden, maar het voegt toch nooit veel toe aan het programma. Maar de gastvrouw, ongeacht wie het is, is buitengewoon aardig, aardig genoeg om naar te kijken en kan een paar zeer amusante gezichtsuitdrukkingen opbrengen. Ik mag die Britse vrouw wel.<br />Maar deze show heeft niets om het lijf. Hij is simplistisch en oninteressant, hoewel hij amusant kan zijn als er absoluut niets anders aan de hand is.
This show can most accurately be described as TV Bubble-Gum: It's chewing, it has a good taste to it, and it lasts a long time. But, like Bubble-Gum, it can leave a bad taste in your mouth after a few too many chews.<br /><br />This show features very simple questions that take the form of simply games, like Hangman, guessing a simple phrase or guessing items on a short list. Callers are the contestants, and anybody can play.<br /><br />The questions, though, are terribly easy. There's some techno music pumped into the background that's fashioned into a continuous loop. It never seems to get old, but it never adds much to the show anyway. The hostess, however, regardless of which one that it, is extremely personable, pleasant enough to watch and can make some very amusing facial expressions. I rather enjoy that British woman.<br /><br />But there's nothing to this show. It's simplistic and uncompelling, although it can be entertaining if absolutely nothing else is on.