Waar moet ik beginnen? Ik zag deze film voor het eerst in 1995 en had geen idee wat me te wachten stond, ik was in feite op zoek naar films waarin Elijah Wood een hoofdrol had gespeeld en deze was me zeer aanbevolen. Ik ging zitten en keek één keer naar de film en wist niet wat ik ervan moest denken. Een paar dagen later keek ik hem voor de tweede keer en de sluizen gingen gewoon open. Nooit eerder in mijn leven had ik echt gehuild terwijl ik naar een film keek, en ik zat te snotteren, elke hoogte en diepte van de film waar ik naast zat, op een emotionele achtbaan. Het raakte een gevoelige snaar in veel opzichten, de intense droefheid en opgetogenheid die we in de film zien, de verwondering en onschuld van de kindertijd, het verlangen naar een tijd die ooit was, maar niet meer is. Deze film deed me meer dan wat ook denken aan mijn kindertijd (behalve dan het misbruik) in een periode in mijn leven waarin ik mijn kindertijd een paar jaar eerder van me had afgezet en het niet eens echt had gemerkt, ik het had opgegeven en was doorgegaan met een leven dat er volledig van verstoken was. Door de radiofolder werd ik wakker en besefte ik opeens wat ik had opgegeven zonder het echt te merken. Vanaf die dag ben ik meteen begonnen mijn leven en mezelf te veranderen, en dat heb ik gedaan.<br />Dit klinkt misschien afgezaagd, maar in feite heb ik mijn innerlijke kind herontdekt. Ik ben een pad ingeslagen dat de afgelopen 6 jaar heeft gelopen en dat me enorm heeft veranderd, ten goede. Ik heb dat deel van mezelf omarmd en geleefd. Ik heb ontdekt wie ik werkelijk ben. Ik denk niet dat het gewoon een kwestie was van de juiste film op een cruciaal moment in mijn leven. _The Radio Flyer_ heeft echt iets heel speciaals gedaan, en ik beschouw hem nog steeds als een ongelooflijk stuk werk, in alle opzichten, een ongelooflijke film. Ik kan niet nalaten om de muziek te noemen. Ik ben een grote fan van Hans Zimmer en dit is een van zijn beste werken. De brede en diepe emotionele expressie die hij in de score van deze film heeft gestopt, is een groot deel van wat de film voor mij is. Zijn muziek is als de ondertitels van een vreemde taalfilm, een springplank naar de intense emoties die deze film je zal bezorgen. Zoek de soundtrack koste wat het kost, die is helaas al lang geleden gewist, ik had nooit verwacht hem te vinden, maar verbazingwekkend genoeg gebeurde dat wel, nadat ik met iemand had gepraat die ik in een Hans Zimmer-gastboek had ontmoet. <br /><br />Kijk naar deze film, laat de emoties tot je doordringen, laat je niet meeslepen door triviale muggenzifterij over het einde, wees weer dat kind.
Where do I begin? I first saw this film in 1995 and had no idea of what to expect, I was actually at the time searching out films that Elijah Wood had starred in and this one had come highly recommended. I sat down and watched the film once and didn't know what to think. I watched it a second time a few days later and the floodgates just opened. Never before in my life had I ever really cried while watching a film, and I was blubbing, every high and low the film I was riding right alongside, on an emotional roller coaster.<br /><br />It struck such an emotional chord in me on many levels, the intense sadness and elation we see in the film, the wonder and innocence of childhood, the yearning for a time that once was, but is no more. More than anything, this film reminded me of my childhood (except for the abuse) during a time in my life when I'd shrugged off my childhood some years before and not even really noticed, I'd given it up and moved on to a life entirely devoid of it. The Radio flyer made me wake up and suddenly realise what I'd given up without really even noticing. From that day forward I immediately set about to change my life and myself, and I did.<br /><br />This is going to sound corny but basically I rediscovered my inner child, I started down a path that has been ongoing over the past 6 years and has changed me so much, so much for the better, embracing and living that part of myself. I've been finding out who I really am. I don't think it was simply a case of the right film coming along at a crucial moment of my life, The Radio Flyer really did something very special, and I still look upon it as an incredible piece of work in all respects, an incredible film.<br /><br />In closing I cannot fail to mention the music. I am a great fan of Hans Zimmer and this is among his very finest works. The sheer breadth and depth of emotional expression he has put into the score of this film is a huge part of what makes the film what it is to me. Like subtitles to a foreign language film, his soaring music is a crib sheet to the intense emotions this film will take you through. Find the soundtrack at all costs, it was sadly deleted long ago, I never expected to find it but amazingly did, after chatting with someone I met on a Hans Zimmer fansite guest book.<br /><br />Watch this film, let yourself live the emotions, don't get bogged in trivial nitpicking of the ending, be that child again