Ik hoorde voor het eerst van deze film toen Patton Oswalt het erover had op zijn cd _Werewolves and Lollipops_. Hij zei dat het een verloren gewaande klassieker was die volslagen belachelijk is. Omdat ik een liefhebber van vreselijke films ben, wist ik dat me een traktatie te wachten stond.<br />Deze film is, op zijn zachtst gezegd, een van de vreemdste die ik ooit heb gezien. Zeker een van de vreemdste shunkfilms. Het komt erop neer dat een demon jaren geleden een menselijke gedaante aannam voor een vrouw, de vrouw stierf of zoiets, de demon huilde bloed, het bloed viel op het bed, het bed is nu bezeten en hij eet. Naast fruit, bloemen en kip heeft hij ook een voorliefde voor mensen. De mensen kunnen variëren van geile tieners, burgemeesters, gangsters, bedienden of beroepsorgiewerpers. Er is ook een zieke vent die het bed opat maar zijn ziel achter een schilderij in de kamer zette.<br />De meeste films laten je de plot door spannende actie ontdekken. Death Bed neemt een andere weg: het vertelt je door middel van vertelling precies wat er gebeurt terwijl er langzame, saaie moordscènes plaatsvinden. Bovendien moet ik zeggen dat iedereen die bij het bed wordt opgegeten verrassend stil is. Ik zou denken dat als een bed je opeet tijdens een natuurkundeexperiment in de vijfde klas, het een beetje zou steken. Ik denk dat zenuwuiteinden pas in 1981 of zo werden uitgevonden. '<br />'Het verhaal is maf, de regie is traag en behoorlijk slecht, de sets zijn schaars, het acteren is tamelijk pijnlijk en de broer is een van de onbedoeld lelijkste acteurs die ik ooit heb gezien. Zou waarschijnlijk een geweldige feestfilm kunnen worden als er alcohol en bijdehante types in voorkomen. Zeker een die je niet moet missen.'
I first heard of this film when Patton Oswalt talked about it on his "Werewolves and Lollipops" CD. He said it was a lost classic that is completely ridiculous. Being a lover of terrible cinema, I knew I was in for a treat.<br /><br />This film is, hands down, one of the weirdest I've ever seen. Certainly one of the weirdest shlock films. Basically, a demon took human form years ago for a woman, the woman died or something, the demon cried blood, the blood fell on the bed, the bed is now possessed and it now eats. Along with fruit, flowers and chicken, it also has a taste for people. The people can range between horny teens, mayors, gangsters, servants or professional orgy throwers. There's also a sick guy who the bed ate but put his soul behind a picture in the room.<br /><br />Most movies let you figure out the plot through exciting action. Death Bed takes another path: it basically tells you through narration exactly what's happening while slow, dull murder scenes take place. Also, I must say everyone who's eaten by the bed are surprisingly quiet. I would think if a bed is eating you through the ways of a 5th grade science fair experiment, it would sting a little. I guess nerve endings weren't invented until 1981 or so.<br /><br />The story is wacky, the direction is slow and pretty awful, the sets are sparse, the acting it fairly painful and the brother is one of the unintentionally ugliest actors I've ever seen. Probably would make a great party film if alcohol and smart-asses are involved. Certainly one you shouldn't miss.