Maar zelfs karikaturen hebben een geloofwaardige plot nodig. Ik neem aan dat in 1934 een deel van het publiek deze lauwwarme klucht allang op prijs zou hebben gesteld. Hij veroudert niet goed. Hij geeft Nat Pendelton en Zasu Pitts, ervaren en ervaren steunspelers, een kans op een hoofdrol. Pendelton, die een prominente rol heeft in de Thin Man-serie, doet zijn best, maar wordt overtroefd door een stompzinnige plot. Met als achtergrond een toneelspel met gangsters is het niet bepaald origineel materiaal. De film redt de eer van de altijd uitmuntende Edward Everett Horton in een verspilde voorstelling. Maar verspil je tijd niet aan Everett in deze film. Ik zou iedereen aanraden hem te zien in Holiday, met Cary Grant en Katherine Hepburn. Zelfde tijdperk als 1936, maar veel beter scenario en verhaal. Betere grappen en, niet overbodig, ook meer sterren.
But even caricatures need a plausible plot line. I suppose in 1934 some part of that audience long ago would enjoy this tepid farce. It doesn't age well. It does give Nat Pendelton and Zasu Pitts experienced and expert support players a shot at leading roles. Pendelton, who is featured prominently in the Thin Man series tries his best but is over matched by witless plot. With the backdrop being a stage play with gangsters its not exactly original material. Movie's saving grace is the always excellent Edward Everett Horton in a wasted performance. But don't waste your time watching Everett in this film. I would encourage anyone to watch him in his effort in Holiday, with Cary Grant and Katherine Hepburn. Same era 1936, but much better script and storyline. Better gags and needless to say star power as well.