Ik ben er vrij zeker van dat Poe dit als een karikatuur zou hebben beschouwd. De eerste twee verhalen zijn aardig, niets spectaculairs. En dan is er Toby Verdomme. Wat bezielde Fellini in vredesnaam? Het is een onsamenhangend, willekeurig, saai stuk, met weinig aanbevelenswaardigs. Je zou je gefrustreerd moeten voelen over het ontbreken van een achtergrondverhaal of een conclusie, maar het enige wat je voelt is opluchting dat het voorbij is.
I'm pretty sure Poe would have considered this a travesty. The first two stories are decent, nothing spectacular. And then there's Toby Dammit. What on earth was Fellini thinking? It's a rambling, random, dull piece, with little to recommend it. One should feel frustrated at the lack of backstory or conclusion, but there's only relief that it's over.