Ik weet niet wat ik moet zeggen. Deze hele film sloeg helemaal nergens op. Het was net of je naar een voetbalwedstrijd keek. De scherpte van de camera, het tempo, het was allemaal zo overdreven. Ik dacht dat het onderwerp te weinig serieus was om het te kunnen behandelen zoals het was. Ja, we weten allemaal dat zuiderlingen van voetbal en schoonheidswedstrijden houden. Moeten we er als publiek mee worden overspoeld? Ik keek naar de film vanwege Lee en Jay. Ik verwachtte jong talent in de stijl van Dead Poet's Society of zoiets als Remember the Titans. Ik was helemaal van mijn stuk gebracht door de film. Je begreep de personages niet. Het was een karaktergedreven film, maar je begreep de meeste tijd niemands motieven of daden. Zijn moeder is geobsedeerd door het feit dat hij een footballspeler is. Waarom is hij zo stil? Wat is er met hem aan de hand? Hadden we die scène echt nodig, waarin hij 'bewijst' dat hij heteroseksueel is? Waarom zouden we ons daar druk om maken? De film heeft ons inzicht gegeven in het leven van die kinderen, en we hebben er niets voor teruggekregen. Het sloeg gewoon nergens op.<br />En waarom zou je een film laten zien over een team dat heeft verloren? Ik weet dat het in het echte leven zo gaat, maar wie maakt er nou films over verliezers? Geef ons maar een vergoeding voor die jongens die zo hard hebben gewerkt met al hun'vermoedelijke' problemen, schat. We hebben niets gekregen. Aan het eind van de film kregen we een kleine bliep te horen, en dat was dat Mojo het jaar daarop won met de derde middenvelder (Lee). Waarom heb je dat verhaal niet gevolgd? Wat hadden we hieraan? De film leidde je wel af, maar nergens heen. Ik had gewoon het gevoel dat er iets ontbrak. Het voelde als een slechte genetische kruising tussen Varsity Blues en Remember the Titans. Die twee films brachten je tenminste ergens. Friday Night Lights ging over een team van verliezers dat in het begin van de film hun sterspeler kwijtraakte. De acteur die hem speelde was geweldig. Je ergerde je dood aan hem, dat was het punt, maar je begreep tenminste waarom. Ze zorgden ervoor dat je hem begreep, maar hij kon niet spelen, dus waarom zouden ze ervoor zorgen dat wij zijn problemen kregen?<br />En het andere team in de play-offs... Ik weet dat het andere team er intimiderend uit moest zien, maar dat ging een beetje te ver. Ik vond het leuk dat ze met het zwarte team onderhandelden, maar nogmaals, hoe paste dat in het algemene thema van de film? Er klopte niets van. De personages wisten meer van elkaar dan wij, en dat vind ik raar. Jays personages hadden absoluut niets toe te voegen, maar hij werd wel in beeld gebracht. Het was allemaal één grote puinhoop. Niet de moeite waard om een filmkaartje of huurgeld voor te kopen.
I'm at a loss. This entire movie made absolutely no sense. It was like watching a Soderburg film for football. The camera cutting, the pace, all so copied. I thought the subject was too not serious for them to treat it like it was. Yes, we all know Southerners like football and beauty pageants. Must we be inundated with it as an audience? I watched because of Lee and Jay. I was expecting young talent assembled in the style of Dead Poet's Society or similar to Remember the Titans. I was completely put off by the film. You didn't get the characters. It was character driven, but you didn't understand anyone's motivations or their actions for the most part. The one kid who's mom is obsessed with him being a football player. Why is he so silent? What's his deal? Did we really need the scene with him "proving" his heterosexuality? Why should we care? The movie gave us insights into these kids lives, and offered no pay-off for caring. It just made no sense. <br /><br />And why show a movie about a team that lost? I know it's real life, but who makes movies about losers? Give us some pay-off for these guys working as hard as they did with all their "conceivable" problems, darnit. We got nothing. We got a little blip at the end of the film telling us that Mojo won the next year with the 3rd stringer (Lee). Why didn't you follow that story? What were we to get out of this one? The movie led you along, but didn't lead you anywhere. I just felt like something was missing. It felt like a bad genetic cross between Varsity Blues and Remember the Titans. At least those two movies led you somewhere. Friday Night Lights was about a loser team that lost their star player early in the movie. The actor who played him was great. You were completely annoyed by him, which was the point, but at least you understood why. They made sure you understood him, but he couldn't play, so why make sure we get his issues? <br /><br />And the other team in the play-offs...are we to believe those are high school teens? Those men looked like college seniors or professional player in their 30s. Who were they trying to kid? I know the other team was to look intimidating, but that was crossing the line a little. I liked the gritty element of them negotiating with the black team, but again, how did this fit into the overall theme of the film. Nothing pieced together. The characters knew more about each other than we did, and that settles weird with me. Jay's characters had absolutely nothing to add, but he was showcased. It was all just a mess. Not worth a movie ticket or a rental fee.