Deze film begint zoals hij begint en eindigt zoals hij begint. Wat er in het midden is, is een verzameling komedie, filosofie, muziek, observaties, commentaren, miniverhalen, kleur en nog veel meer. Hij kijkt naar de wereld en ons leven en vertelt het verhaal van The Monkees vanuit het gezichtspunt van de groepsleden zelf. Hij kijkt ook naar televisie en film en geeft visueel commentaar. Hij schokt ook, met oorlogsscènes en laat zien dat we alleen maar pionnen zijn in een groot spel. Hij zegt dat allemaal en nog veel meer, maar als je er niet objectief naar kijkt, zie je niet veel meer dan scènes die aan elkaar zijn geknoopt om de muziek aan te vullen. Het is het soort film dat nooit saai kan worden omdat het...' 's Zo knap gedaan.
This film starts as it ends and ends as it starts. What is in the middle is a collection of comedy, philosophy, music, observations, commentaries, mini stories, colour and lots more. It looks at the world and our lives and tells The Monkees story from the view of the group members themselves. It also looks at television and film and makes a visual commentary. It shocks also, with scenes of war and shows how we are just pawns in a big game. It says all this and much more, but if you don't look at it objectively you won't see much more than scenes strung together to join up the music. It's the sort of film that can never get boring because it's so cleverly done.