Ik ben dol op muziek en ik was opgewonden toen ik de film zag. Helaas werd ik teleurgesteld. Halverwege de film stond ik op het punt om weg te lopen. Ik identificeerde me niet met een van de personages, wat betekende dat het me niet kon schelen wat er met hen gebeurde en dat ik totaal geen belangstelling meer had voor het verhaal. Het goede nieuws was dat Ed Harris sprekend op Beethoven leek, en de 9de Symfonie is altijd een genoegen om te horen, dus dat maakte een deel van de film draaglijk. Ook de delen waarin ze het over de brug hebben, maakten de hele film bijna goed, maar ik kon er niet tot het eind mee doorgaan. De acteurs deden wat ze konden met wat ze hadden, maar het scenario was gewoon...' Het was niet voldoende om het zelfs maar in de verste verte interessant te maken. Het stukje over 'ik was mezelf' was volslagen onzin. Ik vraag me af hoeveel takes de acteurs daarvoor moesten maken (ik zou die zinnen niet kunnen zeggen zonder in lachen uit te barsten). Hoe dan ook, het had zoveel beter kunnen zijn.
I am a music lover and was excited to see this movie. Unfortunately, I was disappointed. I was ready to walk out half way through the movie. I didn't identify with any of the characters, which meant that I didn't care what happened to them and lost interest in the story completely. On the good side, Ed Harris looked exactly like Beethoven, and the 9th Symphony is always a pleasure to hear, so that made part of the film bearable. Also the parts where they talk about the bridge almost redeemed the entire movie, but it couldn't sustain me through to the end. The actors did what they could with what they had to work with, but the screenplay just wasn't adequate to make it even remotely interesting. The bit about "wash me" was utter rubbish. I wonder how many takes the actors had to do on that one (I wouldn't be able to say those lines without bursting into laughter.) Anyway, such a shame, it could have been so much better.