Twee jaar na zijn eerste release staat Goldeneye nog steeds boven op het veld van de beste schutters voor de Nintendo 64. Zelfs de Quake- en Turok-serie hadden niet de combinatie van grafische details, geluidskwaliteit, vijandelijke intelligentie, uitdaging en algehele pret die me keer op keer naar dit spel terugbrengt. De missies hebben allemaal een specifiek doel dat je dwingt om als Bond te denken, niet alleen om elke slechterik die op je scherm verschijnt neer te schieten, maar ook om camera's, onklaar gemaakte beveiligingssystemen, het redden van gijzelaars, het beschermen van het Bondmeisje, enzovoort, te vermijden. In dit spel is het een en al Q-gadgets, inclusief het beroemde horloge. Het spel is losjes gebaseerd op de plot van de film, met inbegrip van alle hoofdpersonen en de beste scènes uit de film, van de bungeejump tot de ontsnapping met het vliegtuig en de achtervolging in de tank door Sint-Petersburg. Zelfs de indeling is waar mogelijk bewaard gebleven, zodat je verschillende situaties kunt herkennen als je de film hebt gezien. Er zijn andere levels toegevoegd om de speler uit te dagen en de scènes wat meer aan elkaar te knopen. Met elk level worden de missies moeilijker, de vijanden slimmer en de kogels dodelijker. Ik ben nog steeds niet door het level 00-Agent heen. Bedriegers kunnen worden geopend, niet door codes in te voeren of knoppen in te drukken, maar door bepaalde levels binnen een bepaald tijdsbestek te voltooien, en voor de multiplayer kunnen extra karakters worden geopend. De multiplayer is nog steeds de beste onder de eerstepersoonsschieters. Hij is niet zo scherp als Turok, maar hij vertraagt lang niet zo veel... tonnen opties geven je vrienden reden om elkaar keer op keer op te blazen, en nog een keer, gewoon voor de lol. Er zijn betere games voor de N64, zoals Zelda en Star Wars, maar Zeldzame heeft zijn reeks uitmuntende games voortgezet met een eerstepersoonsschieter die niet is overtroffen en ook niet zal worden overtroffen tot ze zichzelf in 2000 overtreffen met Perfect Dark.
Two years after its initial release, Goldeneye still sits atop the field of first-person shooters for the Nintendo 64. Even the Quake and Turok series have not had the combination of graphic detail, sound quality, enemy intelligence, challenge and overall fun that bring me back to this game over and over again. The missions each have specific objectives that force you to think as Bond, not just to shoot up every baddie that pops up on your screen, but also to avoid cameras, disable security systems, rescue hostages, protect the Bond girl, and so on. Q gadgets abound in this game, including the famous watch. The game is loosely based on the movie storyline, including all the major characters and the best scenes of the movie, from the dam bungee-jump to the prop-plane escape to the tank chase through St. Petersburg. Even the layout is preserved where possible, so you'll recognize various situations if you've seen the film. Other levels are added to challenge the player and string together the scenes a little more. With each difficulty level the mission objectives are more difficult, the enemies smarter and the bullets more lethal. I still have not gotten through the 00-Agent levels. Cheats can be opened, not by entering codes or pushing buttons, but by completing certain levels within a certain time frame, and additional characters can be opened up for the multiplayer. The multiplayer is still the best among the first-person shooters. It's not as crisp as Turok but it doesn't slow down nearly as much... tons of options give your friends reason to blow each other up over and over again, and one more time just for kicks. There are better games for the N64, such as Zelda and all things Star Wars, but Rare has continued their streak of outstanding games with a first-person shooter that has not and will not be surpassed until they top themselves in 2000 with Perfect Dark.