Andere recensenten schijnen deze film hoog aangeslagen te hebben. Voor iets wat gemaakt is door een achttienjarige filmstudent zou ik zeggen: bravo, maar dat is niet het geval. Als je een goede film over graffitti wilt zien, blijf je bij de documentaires. Het is gefilmd met dezelfde kwaliteit als een digitale huisvideo. De twee hoofdpersonen zijn armzalige acteurs en ook dat zou oké zijn als dit een studentenfilm was. De plot volgt een eenzame kunstenaar die door Portland skateboardt om graffitti te schrijven. Hij krijgt gezelschap van een ander en ze skateboarden samen rond om kunst te creëren. Dan komt de overbodige homoscène. Dan komt het geschil tussen hen die nooit echt besproken wordt omdat deze film ongeveer evenveel dialoog heeft als een charlie chaplin-film. Deze film toont de zwaartekracht die straatartiesten aan hun vorm geven, en de muziek is mooi, maar over het algemeen zou ik het geen film willen noemen.
Other reviewers seem to have held this film in high regard. For something made by an eighteen year old film student, I would say bravo, but that is not the case. If you want to watch a good movie about graffitti stick to the documentaries. It is filmed with the same quality as a digital home video. The two main characters are dismal actors and once again that would be okay if this were a student film. The plot follows a lonely artist who skateboards around Portland writing graffitti. He is joined by another and they skate around together creating art. Then comes the unnecessary gay love scene. Then comes the dispute between them that is never actually discussed because this film has about as much dialogue as a charlie chaplin picture. This movie does show the gravity street artists give to their form well, and the music is nice, but overall I wouldn't really call it a film.