Dit overblijfsel uit de tijd van voor de produktiecode en het Hays-kantoor is leuk, niet geweldig, maar wel vermakelijk.<br /><br />Gebaseerd op een nummer van Rogers & Hart dat in die tijd een enorme hit was, draait het verhaal om dansmeisje Barbara Stanwyck, die verleid wordt door de rijke zakenman Ricardo Cortez (die onfatsoenlijk knap was), maar wier hart toebehoort aan haar boekenwurmachtige buurman Monroe Owsley. Zij en Owsley trouwen, maar houden het geheim, terwijl zij Cortez, die nog steeds hoop biedt, afwijst. Zij helpt manlief aan een baan in Cortez' bedrijf. Maar het huwelijksgeluk verzuurt al snel als Owsley de smaak van het luxeleventje te pakken krijgt en er met een studente vandoor gaat en gaat bridgen met hoge inzetten (Yep! Ik weet het, het is best grappig...). Ten slotte verduistert hij 5000 dollar van Cortez en staat op het punt op de vlucht te slaan als zijn toegewijde vrouw naar Cortez gaat... en ik zal verder niets onthullen, hoewel het einde zeker een verrassing was.<br />Stanwyck is het beste aan deze film; in een van haar vroegste rollen is ze heel goed. Owsley is het zwakke punt; hij is onaantrekkelijk en snotterig, terwijl Cortez verbazingwekkend beminnelijk en sexy is, terwijl zijn spel ernstig maar onopvallend is.<br />Hoewel ogenschijnlijk een drama, is het dat niet.' Er wordt veel gelachen, vaak onbedoeld, omdat sommige elementen van de film erg oud zijn geworden. Maar er zijn ook veel goede, geestige dialogen; op een gegeven moment zegt Stanwyck tegen Cortez: 'Mijn hersens zitten in mijn voeten, terwijl de jouwe in mijn voeten zitten...' Dat is verdomd suggestief voor 1931! Er zitten een heleboel dubbelzinnige en suggestieve dingen in deze film, in de laatste dagen voordat de Code alles dichtklapte en witkalkte. Een amusant antiek verhaal, een goede herinnering aan hoe ver we in 70 jaar niet zijn gekomen... dit verhaal zou heel gemakkelijk in 2003 kunnen worden veranderd, maar het zou de plot, met het oorspronkelijke einde, op zijn plaats kunnen houden.
This relic from before the days of the Production Code and the Hays Office is good fun, not great but entertaining.<br /><br />Based on a song by Rogers & Hart that was an enormous hit at the time, the story revolves around dance hall girl Barbara Stanwyck who is romanced by wealthy businessman Ricardo Cortez (who was indecently handsome), but whose heart belongs to her bookish neighbor Monroe Owsley. She and Owsley marry, but keep it a secret, while she dismisses Cortez, who still holds out hope. She helps hubby get a job in Cortez's company, but married bliss quickly turns sour as Owsley develops a taste for the high life and steps out with a college sweetheart and gambles in high-stakes bridge (Yup! I know, it's pretty funny....). Finally he embezzles $5,000 from Cortez, and is about to go on the lam, when his devoted wife goes to Cortez....and I won't reveal anything else, although the ending was certainly a surprise.<br /><br />Stanwyck is the best thing about this movie; in one of her earliest roles she's quite accomplished. Owsley is the weak point; he's unattractive and sniveling, while Cortez is amazingly suave and sexy, while his performance is earnest but unremarkable.<br /><br />While ostensibly a drama, it's filled with laughs, many inadvertant as some elements of this movie have aged very poorly. But there are a lot of good witty lines; at one point Stanwyck says to Cortez, "My brains are in my feet, while yours are in...." That's pretty darn suggestive for 1931! There's a lot of bawdy and suggestive stuff in this flick, in the last days before the Code clamped down and whitewashed everything. An amusing antique, a good reminder of how far we haven't come in 70 years....this story could very easily be changed to fit 2003 but could keep the basic plot, with the original ending, in place.