River Queen probeert een gecompliceerde, meeslepende, historische vertelling in iets minder dan twee uur te proppen. Er zijn een paar adembenemende gevechtsscènes en het landschap van Wanganui is prachtig vastgelegd. De film had echter wel te lijden onder een paar slechte hoofdpersonen - met name Samantha Morton (Sarah) kwam niet overtuigend over. Er leek een besluiteloosheid te bestaan over de manier waarop de rol gespeeld moest worden - als een hulpeloos weesje dat door het noodlot wordt getroffen of als een sterke, vastberaden figuur met een duidelijk beeld van haar lotsbestemming. Kiefer Sutherlands personage - soldaat Doyle - leek zinloos en voor het grootste deel onbegrijpelijk. Keifers Ierse accent moest een beetje bijgeschaafd worden. De laatste 20 minuten van River Queen kwamen bijzonder gecomprimeerd en gehaast over. Het leek wel of ze besloten hadden alle losse eindjes aan elkaar te knopen voordat de 120 minuten om waren. Bijvoorbeeld. Hoe wist Wiremu in vredesnaam waar hij Sarah en Doyle kon vinden? Geen verklaring en erg onbevredigend.<br />Ik ging wel degelijk onbevooroordeeld naar die film. Ik had er niets over gelezen of gehoord, afgezien van de moeizame productie. Wat ik te zien kreeg was een mengelmoes van Nieuw-Zeelandse geschiedenis, prachtig gefotografeerd maar uiteindelijk teleurstellend.
River Queen attempts to pack a complicated, sweeping, historical narrative into just under two hours. There are some breathtaking battle scenes and the Wanganui scenery is beautifully captured. However, the film did suffer from some poor leads - Samantha Morton (Sarah) especially came across as unconvincing. There seemed to be an indecisiveness about how the role should be played - as a helpless waif tossed by fate or as a strong, determined character with a clear view of her destiny. Kiefer Sutherland's character - Private Doyle - seemed to be pointless and for the most part - unintelligible. Keifer's Irish brogue needs a little polishing. On the other hand, Cliff Curtis, Temuera Morrison and Rawiri Pene (as Sarah's son "Boy") were well rounded and believable.<br /><br />The last 20 minutes of River Queen came across as particularly compressed and rushed. It seemed as if they decided they had to tie up all the loose ends before 120 minutes were up. E.g. How on earth did Wiremu know how to find Sarah and Doyle? No explanation and very unsatisfying.<br /><br />I did go to this movie with an open mind. I hadn't read or heard anything much apart from its troubled production. What I experienced was a mish mash of New Zealand history, beautifully photographed but ultimately disappointing.