Ik zal nooit, maar dan ook nooit, vergeten hoe ik op mijn dertiende naar die show keek. Zelfs op die jonge leeftijd nog dacht ik: dit is een Baywatch-imitatie zonder dat ene dat Baywatch draaglijk maakt. De meisjes in badpak. Niettemin was ik in die tijd te klein om de afstandsbediening in huis te hebben. Het hoogtepunt van Pacific Blue was een aflevering waarin een stel gangsters iemand met machinepistolen te lijf ging... op fietsen!!! Als dertienjarige heb ik nog nooit zo hard gelachen om iets wat serieus bedoeld was. Zelfs ik wist dat de taak om naar buiten te gaan en Uzi's (voor moord) te bemachtigen een taak is die nooit moet worden uitgevoerd voordat je iemands auto voor een dag hebt geleend. Dat was het bepalende moment van deze show geweest. Simpele Misdaden en Plaats van handeling werden op maat gemaakt door middel van steno, zodat ze konden worden afgehandeld door de ongeziene held van de wereld van de misdaadbestrijding, de Motoragent. Krijgt niet veel Dumber.
I will never, ever forget watching this show around the age of 13. Even at the young age I remember thinking, "This is a Baywatch rip off show without the one thing that makes Baywatch tolerable. The girls in bathing suits." Nonetheless I was too small in those days to be the holder of the remote in my house. The high point of Pacific Blue was an episode in which a couple of thugged out gangsters are coming to whack someone with submachine guns ... on bikes!!! As a thirteen year old I never laughed so hard at something that was supposed to be taken seriously. Even I knew that the task of going out and acquiring Uzis (for murder) is a task that should never come before borrowing someones car for the day. That had been the defining moment of this show. Simple Crimes and situations tailor made by hack writing so they could be taken care of by the unsung hero of the crime fighting world The Bike Cop. Does not get much Dumber.