Dit is een verdomd smerige film. Net als zoveel 'vrouwen in ketenen'-films zit deze tjokvol lesbische scènes. Maar in tegenstelling tot de meeste eerdere films, die dit sterk impliceerden, toont 'zwarte vrouw' heel veel huid als een geile vrouwelijke cipier naar de vrouwen loert terwijl ze douchen en ook seks heeft met een van de gevangenen. In het begin van de jaren zeventig is dit beslist een softpornofilm <0xE2><0x80><0x93> zoiets als GIRLS GONE WILD GOES to PRISON! Het is ook een slechte imitatie van THE DEFIANT ONES, al zijn het in dit geval twee geile vrouwen die elkaar haten die aan elkaar geketend zijn als ze ontsnappen. De oorspronkelijke film wordt beschouwd als een klassieker, maar deze kan alleen maar beschouwd worden als een klassiek voorbeeld van slechte smaak. Dat komt doordat er geen subtiliteit in zit en de film gewoon goedkoop is: goedkope sensaties, goedkoop schrijven en heel goedkoop acteren.<br />Pam Grier is de 'zwarte gevangene met een houding' <0xE2><0x80><0x93> een vrouw die erin geluisd wordt en naar de gevangenis op dit helse eiland wordt gestuurd. Margaret Markov is een revolutionair. Als ze ontsnappen, kunnen ze elkaar niet uitstaan en hebben ze tegengestelde doelen. Maar omdat het een clichématige film is, verbaast het niet echt hoe hij afloopt <0xE2><0x80><0x93> ze worden allebei vrienden.
This is one heck of a sleazy film. Like so many "women in chains" films, this one is chock full of lesbianism. However, unlike most prior films, which strongly implied this, BLACK MAMA, WHITE MAMA shows an awful lot of skin as a horny female prison guard leers at the women as they shower as well as has sex with one of the inmates. For the early 1970s, this is definitely a soft-core pornographic film--sort of like GIRLS GONE WILD GOES TO PRISON! It's also a bad rip-off of THE DEFIANT ONES, though in this case it's two hot females who hate each other who are chained together when they escape. Whereas the original film is considered a classic, this one can only be considered a classic example of bad taste. That's because there is no subtlety and the movie is just cheap--cheap thrills, cheap writing and very cheap acting.<br /><br />Pam Grier is the "black inmate with an attitude"--a lady who was set up and sent to prison on this hellish island. Margaret Markov is a revolutionary. When they escape, they both can't stand each other and have opposite goals. However, since it is cliché-driven, there's really no surprise in how the film ends--with their both becoming (gag me) friends.