Een stel voornamelijk onhebbelijke en walgelijk onaantrekkelijke tieners gaat naar een eng, afgelegen, vervallen oud mortuarium in de buurt van een begraafplaats om een alles-gaat-tot-het-alles Halloween-feest bij te wonen dat gegeven wordt door die rare, door occulte zaken geobsedeerde rare Mimi Kinkade en haar stompzinnige, naar jongens smachtende bimbettevriendin Linnea Quigley. Die pummelige, godslasterlijke, bier zuipende, seksbeluste sukkels houden een seance voor de grap (heel slecht idee, want van die troosteloze ouwe duikelaar wordt natuurlijk gezegd dat hij door demonische geesten wordt achtervolgd). Natuurlijk maakt die ondoordachte seance die beslist chagrijnige en vijandige kwade geesten wakker, die op gruwelijke wijze een groot deel van de kinderen doden en in bezit nemen, hen veranderend in lelijke, met slagtanden, klauwen en een steenpuist op hun gezicht moordlustige demonen die de gebruikelijke gruwelijke verwoesting aanrichten gedurende een bijzonder lange, donkere en aangrijpende nacht van pure doodsangst. De verwachte overdonderende, hyperactieve, met de hand gemaakte camera-effecten, soepele, golvende camera-opnamen, krankzinnige camerahoeken, zelfs de camera op een karretje die een sierlijke achtbaanbeweging van 180 graden maakt). Gelukkig zorgt Kevin S. Tenneys gelikte, zelfverzekerde, stijlvolle regie ervoor dat de tot op de draad versleten en geco<0xC3><0xB6>rdineerde handelingen in een snelle clip voortdenderen; bovendien geeft Tenney de film een aantrekkelijke, gepolijste aanblik en creëert hij een zekere ruwe energie en enthousiast grotesk groteske kermisatmosfeer.<br />Maar Steve Johnsons fantastische, bloederige en fantasierijke make-upeffecten zijn de echte ster van de show. Bloeddorstige hoogtepunten zijn onder meer de walgelijke, dikke, slonzige Hal Havins (die een even irritante, zwaarlijvige rol speelde in de onsterfelijke ''onsterfelijke'' Studentenseks in de Slijmballenbak-A-Rama', rond dezelfde tijd) waarbij zijn tong wordt afgebeten, Quigley die een hele tube lipstick in een van haar borsten duwt (au!) en de ogen van een jongen uitkrabt terwijl zij met hem vrijt (twee keer au!), een wellustig tienerstel dat wordt geneukt terwijl ze precies doen wat je denkt in een doodskist (de meid heeft haar nek gebroken terwijl de jongen zijn arm eraf wordt gehakt), Kinkade die haar handen in brand steekt, en, in de slechtste scène van de film, een gemene oude man die zijn keel van binnenuit wordt doorgesneden nadat hij een stuk appel met scheermesjes erop heeft gegeten. De gore, onbesuisde rockplaat rookt ook. 's Ongelooflijk wilde, sexy en ongeremde demonendans, een spetterend nummer vergezeld van een flikkerend stroboscooplicht en opzienbarende sprongen die Kinkade zelf had gechoreografeerd. Oké, dit geheel bestaat dus uit niets meer dan een volkomen hersenloze en zinloze, zij het heel aardig in elkaar gezette en aangenaam vulgaire kluit van vrolijk vulgaire griezelspulletjes, maar als je in de stemming bent voor een onderhoudend hersendode, oppervlakkige griezelschurftigheid, dan doet deze vrolijke, botte en kinderlijke prutser het prima.
A bunch of mostly obnoxious and grossly unappealing teens go to a creepy, remote, rundown old mortuary located nearby a cemetery to attend an anything-goes all-out Halloween party being hosted by freaky occult-obsessed oddball Mimi Kinkade and her vacuous, boy-hungry bimbette friend Linnea Quigley. The loutish, profane, beer-guzzling, sex-happy dipstick dimwits hold a séance as a joke (very bad idea, 'cause the desolate old dive is naturally said to be haunted by demonic spirits). Of course, that ill-advised séance awakens those decidedly grumpy and hostile evil spirits, who gruesomely kill and possess a majority of the kids, turning them into ugly, fanged, clawed, boil-faced murderous ghouls who wreak the usual grisly havoc throughout the duration of an especially long, dark and harrowing night of pure terror.<br /><br />Yep, this is essentially your umpteenth vigorously graphic and unrelenting wall-to-wall cheap shock-ridden "Evil Dead" rehash, replete with closed-off, there's no easy way out claustrophobic single self-confined setting, outrageously excessive splatter set pieces, an incessantly pounding hum'n'shiver synthesizer score, a total sense of gloom'n'doom-laden grim nightmarishness, and vibrantly in-your-face manic careening cinematography (the expected headlong rush-inducing hyperactive hand-held camera-work, smooth, sinuous tracking shots, crazily tittled camera angles, even the camera on a dolly doing a gracefully gliding 180 degree figure eight). Fortunately, Kevin S. Tenney's slick, assured, stylish direction keeps the extremely threadbare and derivative proceedings thundering along at a speedy clip; moreover, Tenny gives the film an attractive polished look and effectively creates a certain crudely energetic and enthusiastically grotesque spooky ooga-booga carnival funhouse atmosphere.<br /><br />However, Steve Johnson's marvelously gory and imaginative make-up effects are the true star of the show. Bloodthirsty highlights include disgusting fat slob Hal Havins (who played a similarly irritating obese a**hole role in the immortal "Sorority Babes in the Slimeball Bowl-A-Rama" around the same time) having his tongue bitten off, Quigley shoving a whole tube of lipstick in one of her breasts (yow!) and gouging a guy's eyes out while she's making love to him (double yow!), a libidinous teen couple getting offed while doing exactly what you think in a coffin (the chick has her neck snapped while the dude has his arm chopped off), Kinkade setting her hands on fire, and, in the film's single most nasty scene, a mean old man has his throat slit from the inside out after eating an apple piece laced with razor blades. The trashy'n'thrashy rock score likewise smokes. And then there's Kinkade's incredibly wild, sexy and uninhibited demon dance, a sizzling number accompanied by a flickering strobe light and startling jump cuts that Kinkade choreographed herself. Okay, so this overall doesn't amount to anything more than a completely mindless and pointless, albeit quite nicely mounted and enjoyably vulgar hunk of blithely sleazy fright flick junk, but if you're in the mood for entertainingly brain-dead lowbrow horror scuzziness this cheerfully crass and juvenile dross does the trick just fine.