Ik vraag me vaak af hoe zulke films <0xC3><0xBC>berhaupt gemaakt worden, en het meest schokkende is nog wel dat de mensen ervoor betalen om ze te zien.<br />Bij Aksar lijkt het alsof de regisseur het verhaal al doende heeft verzonnen en er af en toe een draai aan heeft gegeven als hij daar zin in had, hoe bespottelijk die draai ook was. Het script bestond niet, met zinloze dialogen als 'Jo Sheena Roy pehenti hai, wahee mode hota hai' en 'Yeh Versace hai Madam' (ja, inderdaad).<br />Alle personages waren oppervlakkig en onderontwikkeld. Acteren was afschuwelijk. Condooms (lycra voor Udita en afschuwelijke pakken voor een gedrongen Emran), lokaliteiten (de talrijke huizen die voor interieurs werden gebruikt, leken zelfs maar vaag op een victoriaanse villa), films enz. enz. <0xE2><0x80><0x93> niet meer dan één woord.<br />Voor de mensen die van Hashmi en zijn films houden: kijk uit. Wat mij betreft, ik zal die tweeëneenhalf uur nooit meer terugkrijgen. De enige verzachtende factor was een deel van de muziek die fatsoenlijk was.
I often wonder how movies like this even get made, and the most shocking part is that people actually pay to watch them.<br /><br />With Aksar it appears as though the director made up the story as he went along, adding twists and turns when he liked, no matter how ludicrous they were. The script was non existent with inane dialogs such as "Jo Sheena Roy pehenti hai, wahee fashion hota hai" and "Yeh Versace hai Madam" (yeah right).<br /><br />Every one of the characters was shallow and underdeveloped. Acting was awful. Constumes (lycra for Udita and awful suits for a stocky Emran), locales (the numerous houses that were used for interiors did not even vaguely resemble a Victorian mansion), screenplay etc etc, just one word- rubbish.<br /><br />For those people who love Hashmi and his movies, watch it. As for me, I'll never get those two and a half hours back. The only redeeming factor was some of the music which was decent.