Ik maakte geen grote veronderstellingen over het feit dat dit beslist een zeer, zeer vrije aanpassing was van het werk van Emedea de Queiroz, en ik moet zeggen dat deze vrije aanpassing het boek vormt als een heleboel mogelijke goede ideeën en personages. Het probleem is de manier waarop dat wordt gedaan, zonder enige zorg, zonder enige smaak, slechts een gemurmel van slechte smaak clichés overal. Het script is zo nep en de personages zo onwerkelijk dat het kinderachtig is om aardige acteurs te zien als Unas, Bryner, Morgado, Lagarto en anderen, die verloren gaan in een net van wat dan ook, behalve film of verhalen vertellen. Tot mijn verbazing houden de nieuwkomers Jorge Corrula en Soraia Chaves zich dapper aan hun optredens, maar je ziet ze als een verdwaalde boot zonder richting verloren gaan. En over richting gesproken, dit lijkt iets te zijn wat helemaal ontbreekt in deze film - waar is de regisseur? Alles is smakeloos; de lijsten zijn wat dan ook, en wanneer, het gebruik van de handcamera zonder enige gerechtvaardigde reden, het lichtontwerp dat een omgeving zou moeten scheppen, bestaat niet (en er is geen excuus voor het feit dat het hele punt een duister, echt verhaal is). Het probleem in deze 'proberen te zijn'-film is dat als geen smaak, of heel, heel slechte smaak. Het is triest om Jorge en Soraia te zien wegsmelten in zulke nep- en gratis seksscènes, die hier en daar zijn geschilderd als slotscènes of als overgangsmotieven zijn gebruikt. Misschien zou Carlos Coelho da Silva de versie uit 2002 van Carlos Carrera moeten zien om te weten te komen hoe je een echte film moet maken.
I was not making big assumptions on the fact that this for sure was a very, very free adaptation from the work of Eça de Queiroz, and I must say that this free adaptation form the book as a lot of possible good ideas and characters. The problem is the way that is done, without any care, without any taste, just a rumble of bad taste clichés everywhere. The script is so fake and the characters so unreal that's makes petty seeing nice actors as Unas, Bryner, Morgado, Lagarto and others, lost themselves in a net of whatever except cinema or storytelling. For my surprise the newcomers Jorge Corrula and Soraia Chaves bravely stick in their performances, but you can see them lost like a drifted boat without any direction. And talking about direction, this seems to be something totally missing on this moviewhere's the Director? Everything is bad taste; the frames are whatever, and whenever, the use of hand camera without any justified reason, the light design that should build environments doesn't exist (and no excuses that the all point is a dark real story). The problem overall in this "trying to be" film is that as no taste, or very, very bad taste. It's sad to see Jorge and Soraia melting away in such fake and gratuity sex scenes, painted here and there trough out the movie like closing narratives holes or used as fakes transition motives. Maybe Carlos Coelho da Silva should see the 2002 Carlos Carrera adaptation of the same book of Eça and get the felling of how to build a true movie.