Deze film is de spreekwoordelijke film uit de jaren tachtig die de kijker duidelijk maakt dat hij of zij, zolang hij of zij iets probeert, beter kan zijn dan de professionals. De hoofdpersoon, Doug, toonde zijn vaardigheden in het vliegen van een Cessna-vliegtuig, wat op de een of andere manier gelijkstond aan volledig in staat zijn een straalvliegtuig te besturen en mensen te doden. We zouden allemaal graag een paar miljoen dollar hebben om mee te spelen... misschien een goede investering doen, doneren, een paar dingen kopen, maar de regisseurs van deze film besloten de _Iron Eagle_ te maken... niet één keer... niet twee keer... zelfs niet drie keer; ja, vier keer. Waar we ons het meest op moeten verheugen, zijn de vele 'hollywood-eindes' in deze film. Net als je denkt dat de film zal eindigen met een goedkope eindscène, volgt er nog een goedkope eindscène. En nog een. Het is beslist een film die je moet zien om hem te geloven... en misschien moet je hem gewoon hebben om jezelf eraan te herinneren hoe geweldig de jaren tachtig moeten zijn geweest.
This movie is the proverbial 80s flick that shows the viewer that as long as he or she tries at something, they can be better than the pros. The main character, Doug, showed off his skills in flying a Cessna aircraft, which somehow equated to being fully capable of flying a jet aircraft and being able to kill people. We all would like to have a few million dollars to play with... maybe make a good investment, donate, buy a few things, but the directors of this movie decided to make Iron Eagle... not once... not twice... not even three times; yes, four times. The thing to look most forward to are the multitude 'hollywood endings' in this movie. Just when you think the movie is going to end after a cheesy end sequence, there's another cheesy end sequence. Then another. Definitely a movie one must watch to believe... and maybe own just to remind oneself of how awesome the 80s must have been.