Toen ik jong was, stond ik elke zaterdagochtend vroeg op, niet om naar tekenfilms te kijken, maar om de plaatselijke zender aan te zetten voor wat het 'Kung Fu Theatre' werd genoemd. Het was niet zo dat die films kunstwerken waren. Het was niet zo dat die films allemaal uit China, Japan, Korea of een ander land in het bijzonder kwamen; als het verhaal te maken had met vechten, of het nu zwaardvechten of vuistgevechten waren, en als het vechten niet veel leek op wat er in een Amerikaanse gymles werd gedaan, dan was dat goed genoeg. Het was niet zo dat ze zelfs maar erg goed waren. Het waren gewoon geweldige actiefilms met ongelooflijk overdramatische muziek, waarin de held zijn wraak oogstte over een heel stel slechteriken, en dan kwamen de aftiteling.<br />'Sword in the Moon' lijkt veel op die films uit mijn jeugd, misschien een beetje een thematische terugval, met een welkome draai doordat de personages zo vertroebeld worden dat het steeds moeilijker wordt om de slechteriken van de goeden te onderscheiden.<br />Yun (Cho Jae Hyun) staat in het hele koninkrijk bekend als 'de menselijke slager'. Hij doodt snel en genadeloos uit naam van de Chun-dynastie, de belangrijkste lijfwacht van een keizer die zijn leven en dat van zijn mannen spaarde in ruil voor zijn diensten. Maar een even genadeloze rebel en zijn lieftallige handlanger verschijnen op het platteland en beginnen keizerlijke ministers te vermoorden, en Yun stemt erin toe die rebellen te vinden en te doden. Zijn taak wordt een persoonlijke ontdekking als hij hoort dat de twee rebellen Choi (een vriend uit zijn verleden) en zijn vroegere geliefde Shi Yeong zijn.<br />Helaas heeft 'Sword' niet veel om zich van andere actiefilms te onderscheiden. Sommige verbluffende films worden vrijwel geheel verspild aan slechte montage, met delen van de film die zo losjes in elkaar zijn gezet dat het moeilijk te geloven is dat wat onvermijdelijk tot de film heeft geleid, de bedoeling was. Hoewel de sfeer en het verhaal geneigd zijn naar een sombere stemming te neigen, wordt de toon bijna opgeofferd aan de niet-aflatende parade van flashbacks, waarbij elk van de hoofdpersonen een gezonde verhaalboog krijgt. Wat een snelle en gemakkelijke actiefilm had moeten zijn, wordt overschaduwd door veel te veel persoonlijke bagage, met als gevolg dat de film eronder lijdt.<br />Ik heb gelezen dat deze film het begin is van Korea's eerste echte uitstapje naar de wereld van actiescènes in kunsthuizen, zoals 'Crouching Tiger, Hidden Dragon'. De volgende keer zou ik de producenten sterk aanraden om het wat meer op'marine' en wat minder op 'kunst' te houden.
When I was young, I'd get up early every Saturday morning not to watch cartoons but to turn on the local channel for what was called 'Kung Fu Theatre.' It wasn't as if these films were works of art. It wasn't as if these films all came from China, Japan, Korea, or any country in particular; if the story had to do with fighting  be it swordplay or fisticuffs  and if the fighting didn't resemble much of anything going on in any American gym class, then that was good enough. It wasn't as if they were really even very good. They were just great action flicks with incredibly over-dramatic music where the hero reaped his vengeance over a whole host of bad guys, and then the credits would roll.<br /><br />"Sword in the Moon" is much like these films of my youth, arguably a bit of a thematic throwback given a welcome twist by muddying the characters up enough that it becomes increasingly difficult to tell the bad guys from the good.<br /><br />Yun (Cho Jae Hyun) is known throughout the kingdom as 'the human butcher.' He kills quickly and mercilessly on behalf of the Chun Dynasty, the chief bodyguard of an Emperor who spared his life and the life of his men in exchange for his service. However, an equally merciless rebel and his lovely sidekick appear in the countryside and start murdering imperial ministers, and Yun agrees to find these rebels and kill them. His task becomes one of personal discovery when he learns that the two rebels are Choi (a friend from his past) and his former love, Shi Yeong.<br /><br />Sadly, "Sword" doesn't have much to distinguish itself from other action films. Some stunning cinematography is nearly entirely wasted on shoddy editing with portions of the film put together so loosely its hard to believe that what inevitably made it to the film was what anyone intended. While the atmosphere and story tend to gravitate toward a dark mood, the tone is almost sacrificed to the never-ending parade of flashbacks as each of the main characters is given a healthy story arc. What should've been a quick and easy action film gets weighed down by far too much personal baggage, and the film suffers as a result.<br /><br />I've read that this film marks Korea's first real foray into the world of art-house action pieces along the likes of "Crouching Tiger, Hidden Dragon." Next time, I'd strongly suggest that the producers stick with a little more 'martial' and a little less 'art.'