Deze film had een uitstekend uitgangspunt en had een fascinerende kijk kunnen zijn op racisme, houdingen tegenover vrouwen op het werk en mannelijke relaties in Engeland aan het begin van de vorige eeuw. Maar het werd eenvoudigweg een sentimenteel liefdesverhaal. Maar wat erger was, was dat het liefdesverhaal volkomen ongeloofwaardig was. Het acteerwerk was voor het grootste deel slecht, de richting was verwarrend, maar het grootste deel van het script en het verhaal waren niet-bestaand. Het enige wat ik leuk vond aan de film was hoe donker het moest zijn geweest voordat er elektrisch licht was. Ik kreeg echt een gevoel van hoe weinig licht een kaars geeft.
This movie had an excellent premise, and could have been a fascinating look at racism, attitudes to women at work and male female relations in England early last century. However, it simply turned into a soppy love story. But what was worse, is that the love story was totally unbelievable. The acting was for the most part poor, the direction confusing, but most of all the screenplay and the story were non-existent. The only thing I liked about the film was how dark it must have been before electric lighting. I really got a sense of just how little light one candle puts out.