Na zijn veelbelovende debuut, de horrorthriller 'Frailty', volgt regisseur Bill Paxton zijn veelbelovende debuut met een sportdrama over de Amerikaanse kampioenschappen van 1913, waarin een jonge Amerikaanse caddie opklimt van zijn nederige achtergrond om tegen zijn Bristse idool te spelen in wat werd omgedoopt tot 'The Greatest Game Ever Played'. Ik ben geen fan van golf, en deze strijdlustige underdogsportfilms zijn er een stuk of tien van (de recentste hebben een grandioos effect met 'Miracle' en 'Cinderella Man'), maar toch was deze film voor een deel fascinerend.<br />De film begint met een paar creatieve openingstitels (stel je een Disney-versie voor van de geanimeerde openingstitels van HBO's 'Carnivale' en 'Rome'), maar sleept zich langzaam voort voor zijn eerste volgens-de-regels-uurtje. Als de actie eenmaal naar de Verenigde Staten is verplaatst, gaat het heel goed. Paxton doet zijn werk goed en toont een talent voor effectieve regieaanwijzingen (ik heb genoten van de van regen doorweekte montage van de actie op de tweede dag van de openluchtvoorstelling) die de plot verder stuwen of een onverwachte psychologische diepgang aan de gebeurtenissen toevoegen. Er is een boeiende karakterontwikkeling als de Britse Harry Vardon wordt achtervolgd door beelden van de aristocraten in zwarte pakken en met hoge hoeden op die als kind zijn ouderlijk huis verwoestten om plaats te maken voor een golfbaan. Hij doet ook goed werk met het visueel beschrijven van wat er in het hoofd van de spelers onder druk omgaat. Golf, een pijnlijk saaie sport, wordt hier levendig tot leven gebracht. Ook de decorontwerpers en de kostuumafdeling verdienen lof voor het creëren van een innemende sfeer van Londen en Boston aan het begin van de twintigste eeuw.<br />Je weet hoe dit zal aflopen, niet alleen omdat het gebaseerd is op een waargebeurd verhaal, maar ook omdat films in dit genre keer op keer hetzelfde patroon volgen, maar Paxton brengt een meer dan gemiddelde show en wijst misschien op meer talent achter de camera dan hij ooit voor de camera heeft gehad. Ondanks de formulering is dit een leuke en gemakkelijke film om voor te werken, die een publiek verdient.
Actor turned director Bill Paxton follows up his promising debut, the Gothic-horror "Frailty", with this family friendly sports drama about the 1913 U.S. Open where a young American caddy rises from his humble background to play against his Bristish idol in what was dubbed as "The Greatest Game Ever Played." I'm no fan of golf, and these scrappy underdog sports flicks are a dime a dozen (most recently done to grand effect with "Miracle" and "Cinderella Man"), but some how this film was enthralling all the same.<br /><br />The film starts with some creative opening credits (imagine a Disneyfied version of the animated opening credits of HBO's "Carnivale" and "Rome"), but lumbers along slowly for its first by-the-numbers hour. Once the action moves to the U.S. Open things pick up very well. Paxton does a nice job and shows a knack for effective directorial flourishes (I loved the rain-soaked montage of the action on day two of the open) that propel the plot further or add some unexpected psychological depth to the proceedings. There's some compelling character development when the British Harry Vardon is haunted by images of the aristocrats in black suits and top hats who destroyed his family cottage as a child to make way for a golf course. He also does a good job of visually depicting what goes on in the players' heads under pressure. Golf, a painfully boring sport, is brought vividly alive here. Credit should also be given the set designers and costume department for creating an engaging period-piece atmosphere of London and Boston at the beginning of the twentieth century.<br /><br />You know how this is going to end not only because it's based on a true story but also because films in this genre follow the same template over and over, but Paxton puts on a better than average show and perhaps indicates more talent behind the camera than he ever had in front of it. Despite the formulaic nature, this is a nice and easy film to root for that deserves to find an audience.