Deze film begint met een interessant decor en een veelbelovend uitgangspunt, maar levert de cultfilm niet veel op. Hij speelt in een gruizig parallel universum waar alles eigendom is van de 'Blump' Corporation, en gaat over een afgrijselijke stand-upcomedian die succes heeft als hij een derde arm uit zijn rug laat groeien.<br />Alle mogelijkheden voor het grote werk zijn hier aanwezig <0xE2><0x80><0x93> afgedankte 80's-ster Judd Nelson, Wayne Newton, excentrieke beelden en vreemde uitweidingen, dikke vrouwen in minuscule lingerie, necrofilie <0xE2><0x80><0x93> maar het levert nooit iets op.<br />Het ijsberen is het grootste probleem. Elke scène gaat martelend langzaam. Nelsons stand-up-acts worden geacht grappig te zijn omdat ze op een zielige manier niet grappig zijn. Maar elke voorstelling sleept zich voort tot hij...' Het is niet eens grappig, alleen maar saai.<br />Stel je voor dat iemand je de langste, raarste mop vertelt die je je kunt voorstellen, vol zelfgenoegzame zelfvoldaanheid over hoe grappig en raar hij hem vindt. Stel je voor dat je na een twee uur durende verlammende toestand nooit een clou te horen krijgt. Je hebt jezelf de moeite bespaard van het kijken naar De Donkere Achterkant.
This movie starts with interesting set design and a promising premise, but fails to provide the cult-movie goods. Set in a gritty parallel universe where everything is owned by the "Blump" Corporation, it concerns a horrible stand-up comic who finds success when he grows a third arm out of his back.<br /><br />All the potential for great cheese is here -- washed-up 80's star Judd Nelson, Wayne Newton, offbeat visuals and strange plot digressions, obese women in skimpy lingerie, necrophilia -- but it never pays off.<br /><br />The pacing is the main problem. Each scene is excrutiatingly slow. Nelson's stand-up routines are supposed to be funny because they're pathetically not funny. But each performance drags on until it's not even tangentially funny, just boring.<br /><br />Imagine someone telling you the longest, weirdest joke imaginable, full of smirky self-congratulation for how funny and weird he thinks it is. Imagine after a stultifying two hours of this, you never got a punch line. You've just saved yourself the trouble of watching The Dark Backward.