Het grootste probleem dat ik met deze film had, was dat Lombards personage, zoals een andere gebruiker het uitdrukte, 'onnodig wreed' is. Lombard speelt de rol van Ann Krausheimer Smith, die denkt dat ze getrouwd is met David Smith, die goed wordt gespeeld door de goed geklede maar gepast stuntelende Robert Montgomery. De film heeft een paar grappige momenten, vooral wanneer Montgomery's personage grote moeite doet om zijn 'vrouw' terug te krijgen. Begrijpelijkerwijs is ze van streek omdat het huwelijk technisch gezien niet wettig is, maar ze ontdekt pas na drie jaar dat het wel wettig is.<br />Lombards personage lijkt in de ogen van haar 'echtgenoot' nogal kil in zijn pogingen haar terug te winnen. Hoewel Montgomery niet erg bedreven is in die poging, is hij toch zichtbaar liefhebbend, en toch is Lombard zo koel als een pilaar van ijs. Er zijn bijna geen aanwijzingen die op een soort verzoening tussen het vechtende paar wijzen, en het is moeilijk om in dat opzicht een soort komedie <0xE2><0x80><0x93> zelfs een duistere komedie <0xE2><0x80><0x93> te zien. Tot op zekere hoogte suggereert de film bijna een sadistische ondertoon, waarbij Lombards personage een 'kick' krijgt van de zwakke pogingen van haar man. Hoewel je dit misschien zou kunnen beschouwen als een ander soort 'Slag van de Seksen'-film, is de werkelijkheid dat het een zeer scheve strijd is, als dat al: Montgomery's gevecht. Het karakter van Montgomery's personage vertoont weliswaar zeker gebreken, maar niet genoeg om het tot een typisch voorbeeld van de mannelijke chauvinist/vrouwenhater te maken (een uitstekend voorbeeld daarvan is Michael Douglas in 'War of the Roses'). In feite is het personage grotendeels verwijfd, wat niet alleen blijkt uit de opzichtige kleding van Montgomery (die hij waarschijnlijk grotendeels te danken heeft aan de acteur die zelf altijd zo opzichtig gekleed gaat), maar ook uit het feit dat hij zich niet op zijn gemak voelt in zijn poging <0xE2><0x80><0x93> maar zonder succes <0xE2><0x80><0x93> de rol van rokkenjagende vrijgezel te spelen. Zijn enige grote gebrek is zijn ijdelheid, maar die tekortkoming komt niet overeen met de buitensporige wreedheid van zijn partner. En er is geen enkele aanwijzing dat ze probeert enige jaloezie op te wekken uit onbewuste liefde. Dat maakt het zo wreed, en zo triest. Het personage van Montgomery lijkt gewoon zwak. In werkelijkheid zou geen enkele vrouw zo'n zwakke man willen, tenzij ze 'de broek aan heeft' in het huwelijk. Maar aan de andere kant zou een vrouw die de broek aan heeft in een huwelijk nooit zo wreed willen zijn, omdat ze die rol al eerder heeft bevestigd. Vandaar dat het hele thema vreemd lijkt. Deze film is noch een voorvechter van het feminisme (Lombards personage vertoont enige tekenen van het soort onafhankelijk gerichte vrouw uit de jaren zestig, maar dat idee wordt al snel de kop ingedrukt en het personage valt terug in de jaren veertig), noch een gelijkwaardige strijd tussen de seksen (want Montgomery's personage is waarlijk een staaltje van mannelijkheid en dus een verloren zaak). Deze film is, oppervlakkig gezien, slapstick, maar onder dat vernisje is hij in werkelijkheid veel duisterder, met een sadistische ondertoon. Dat alles maakt dat zijn vastberadenheid, tja, vreemd lijkt. (Misschien was dat juist de bedoeling van die vreemdheid?). Hoe dan ook, deze film is geen slapstick.
The big problem I had with this movie was that Lombard's character is, as another user put it, "unnecessarily cruel". Lombard plays the role of Ann Krausheimer Smith, who believes she is married to David Smith, played well by the sharply dressed yet appropriately bumbling Robert Montgomery. The movie has some funny moments, especially when Montgomery's character goes to great lengths to try to get his "wife" back. Understandably, she is upset because the marriage is technically not legal, but she only finds out three years into it.<br /><br />Lombard's character seems quite cold to her "husband's" sincere attempts to woo her back. While not being highly adept in that effort, Montgomery is nevertheless visibly loving, and yet Lombard is as cool as a pillar of ice. There are almost no clues suggesting any sort of reconciliation between the warring couple for much of the movie, and it is hard to see any sort of comedy- even dark comedy- in that aspect. To some extent, the movie almost suggests a sadistic undertone, with Lombard's character getting a "kick" out of her husband's feeble efforts. While one might consider this another 'Battle of the Sexes' type of movie, the reality is that it is a highly lopsided battle, if that: Montgomery's character, while certainly flawed, is not flawed enough to make it a typical exemplar of the masculine chauvinist/misogynist (an excellent example of that is Michael Douglas in 'War of the Roses'). In fact, the character is largely effeminate, as revealed by not only the sharp dress of Montgomery (which probably owes largely to the perennially sharply dressed actor himself), but also to his discomfort in attempting-but failing- to play the role of a womanizing bachelor. His only major flaw is his vanity, but that fault does not balance out with his partner's excessive cruelty. And there is no suggestion that she is trying to instill any jealousy out of subconscious love. This is what makes it so cruel, and sad. Montgomery's character simply looks weak. In reality, no wife would want a man so weak unless she "wears the pants" in the marriage. But then again, a woman who wears the pants in a marriage would never seek to be so cruel because she has already affirmed that role early on. Hence, the whole theme seems weird. This movie is neither a champion of feminism (Lombard's character does show some signs of the sort of independent-oriented woman of the 60s, but that idea is soon quashed and the character falls back into the 1940s), nor an even-sided battle of the sexes (as Montgomery's character is truly a cipher of masculinity and therefore a lost cause).<br /><br />This movie is, on the surface, a slapstick, but beneath that veneer it is really much darker, with sadistic undertones. All of which makes its resolution appear, well, odd. (Maybe that oddity was the whole point?). In any case, slapstick this movie is not.