Ik ben onder de indruk van het feit dat 'Heil de Vrouw' <0xC3><0xBC>berhaupt is gemaakt. Slechts een jaar nadat Amerikaanse vrouwen stemrecht kregen, komt dit opgeblazen drama met een ernstig pleidooi tegen de seksuele dubbele moraal die het seksuele gedrag van vrouwen strenger oordeelt dan dat van mannen.<br />Een proloog, die in 1621 in de kolonie van Plymouth werd gehouden, toont een Pelgrim-meisje dat tot het schavot wordt veroordeeld omdat ze met een jongen heeft geflirt; de jongen wordt niet gestraft. Nu komen we in het heden (1921) in Flint Hill, New Hampshire. Oliver Beresford (Theodore Roberts) is een bombastische bijbelfanaat: wat we in Engeland en Australië een 'godslasteraar' noemen. Beresford wil per se dat zijn zoon David (Lloyd Hughes) predikant wordt, ongeacht hoe David daarover denkt. Wat Beresfords dochter Judith betreft... tja, Beresford is ervan overtuigd dat vrouwen niet belangrijk genoeg zijn om meer te zijn dan echtgenotes en moeders. Kennelijk heeft God hem dat persoonlijk verteld.<br />Davids evangelische carrière wordt in gevaar gebracht als hij Nan Higgins zwanger maakt, de stiefdochter van de plaatselijke man met losse baantjes. (Tully Marshalls personage wordt in de credits uitsluitend omschreven als de 'Odd Jobs-man', maar een close-up van een cheque onthult dat hij Jake Higgins heet. De vooroordelen van 1921 vereisen dat hij alleen maar Nans stiefvader is, niet haar biologische vader.) Om zijn zoon voor een schandaal te behoeden, koopt Beresford Nans stiefvader af met een cheque. Nan vertrekt naar de grote stad om daar als de zoveelste ongehuwde moeder in de vergetelheid te verdwijnen. <br />Judith is van nature ontsteld door de beperkingen die haar door haar sekse worden opgelegd (of liever gezegd, door de opvattingen van anderen daarover). Ze ontmoet Wyndham Gray (uitmuntende vertolking van Edward Martindel), een auteur die haar aanmoedigt seksistische stereotypen te overstijgen. Maar Judith is informeel verloofd met de plaatselijke pummel Joe Hurd, die zich niets aantrekt van dergelijke onzin. Hurd wordt gespeeld door Vernon Dent, een potige acteur die nu alleen nog maar bekendstaat om zijn komedierollen (als tweede banaan van Harry Langdon en als schurk in Three Stooges-films). Hij geeft hier een uitstekende vertolking, in een rol buiten zijn gebruikelijke bereik. Helaas bracht Dent in zijn laatste jaren zijn laatste jaren in armoede en totale blindheid door diabetische retinopathie door. Uiteindelijk gaat Judith in een weeshuis werken. Omdat het in 1921 is, verwachtte ik dat het weeshuis alleen voor blanken zou zijn, dus ik was aangenaam verrast toen er een Chinese jongen in bleek te zitten. (En onaangenaam verrast toen hij als mikpunt voor een racistische grap werd gebruikt.) De film maakt hier één vreemde fout. In een kerstscène zien we de directrice van het weeshuis 'Een bezoek van Sint Nicolaas' voordragen... maar (in een dialoogtitel) ze vergelijkt de Kerstman met zes rendieren in plaats van met acht. Dit wordt gevolgd door een korte animatiescène, waarin de Kerstman met zes rendieren aan zijn slee hangt. Ik neem aan dat de animators (per ongeluk of om geld te besparen) twee rendieren hebben overgeslagen, en dat de titelkaart het gedicht heeft herschreven om de fout te corrigeren.<br />Lloyd Hughes was over het algemeen een nietszeggende en weinig indrukwekkende acteur. Zijn beroemdste vertolking is zijn rol in 'The Lost World', waarin hij met gemak wordt overtroffen door een op hol geslagen brontosaurus. In de climax van 'Hail the Woman' geeft Hughes een gedenkwaardige vertolking van het moment waarop hij ten slotte in opstand komt tegen de tirannie van zijn vader. In zijn rol van de vader die het evangelie verkondigt, wordt Theodore Roberts ervan beschuldigd dat hij zo overdrijft dat zijn rol een karikatuur wordt. Ik ben het daar niet mee eens: helaas kom ik, tientallen jaren nadat deze film is gemaakt, nog steeds 'heilige' dwazen tegen zoals deze man. Ze zijn bereid om het leven van iedereen om hen heen te verwoesten, en ze zijn er vast van overtuigd dat ze daartoe het gezag van God hebben.<br />In de centrale rol van Judith Beresford geeft Florence Vidor een gevoelige, realistische en intelligente vertolking. Normaal gesproken heb ik een hekel aan Vidor, die meestal een glamourrol kreeg toebedeeld, maar niet knap genoeg was om die te rechtvaardigen. Hier is het uiterlijk van haar personage minder relevant dan gewoonlijk.<br />Deze hele film is indrukwekkend geregisseerd door John Griffith Wray, een regisseur die het verdient om veel bekender te zijn. Helaas overleed Wray aan het begin van de jaren dertig, halverwege de dertig: als hij nog tien jaar had geleefd, zou hij vast en zeker een aantal vroege, frisse klassiekers hebben gedirigeerd. Ik was vooral onder de indruk van een scène in het New England-bos, waarin Vidor en Dent ruziemaken voor een enorme ontwortelde boom. (Ik vraag me af waar dat eigenlijk is gefilmd.) 'Heil de Vrouw' gaat over onplezierige onderwerpen, maar het verdient veel meer bekendheid, en ik geef dit ambitieuze drama een negen van de tien.
I'm impressed that 'Hail the Woman' was made at all; released just one year after American women got the vote, this turgid drama makes an earnest plea against the sexual double standard which judges women's sexual behaviour more harshly than men's.<br /><br />SLIGHT SPOILERS AHEAD. A prologue, set in the Plymouth colony in 1621, shows a Pilgrim girl sentenced to the ducking stool for flirting with a boy; the boy is not penalised. Now we come to Flint Hill, New Hampshire in the present (1921). Oliver Beresford (Theodore Roberts) is a bombastic bible-thumper: what we call in Britain and Australia 'a God-botherer'. Beresford is determined that his son David (Lloyd Hughes) become a preacher, regardless of how David feels about it. As for Beresford's daughter Judith ... well, Beresford is confident that women aren't important enough to be anything more than wives and mothers. Apparently, God told him this personally.<br /><br />David's evangelical career is compromised when he impregnates Nan Higgins, the stepdaughter of the local odd-jobs man. (Tully Marshall's character is identified in the credits solely as the 'Odd Jobs Man', but a close-up of a cheque reveals his name to be Jake Higgins. The prejudices of 1921 require that he be merely Nan's stepfather, not her biological parent.) To save his son from scandal, Beresford buys off Nan's stepfather with a cheque. Nan goes off to the big city, to melt into oblivion as one more unwed mother.<br /><br />Judith is naturally dismayed by the limitations imposed upon her by her gender. (Or rather, by other people's perceptions of it.) She meets Wyndham Gray (excellent performance by Edward Martindel), an author who encourages her to transcend sexist stereotypes. But Judith is informally engaged to local lout Joe Hurd, who won't put up with such nonsense. Hurd is played by Vernon Dent, a burly performer now remembered solely for comedy roles (as a second banana to Harry Langdon, and as a villain in Three Stooges movies). He gives an excellent performance here, in a role outside his usual range. Sadly, in real life Dent spent his final years in poverty and total blindness due to diabetic retinopathy.<br /><br />Eventually, Judith ends up working at an orphanage. This being 1921, I expected the orphanage to be whites-only, so I was pleasantly surprised when it turned out to include one Chinese boy. (And unpleasantly surprised when he's used as the butt for a racial joke.) The movie makes one odd error here. In a Christmas sequence, we see the orphanage mistress reciting 'A Visit from Saint Nicholas' ... but (in a dialogue title) she credits Santa Claus with SIX reindeer rather than eight. This is followed by a brief animation sequence, showing Santa with six reindeer hitched to his sleigh. I assume that the animators (either by accident, or to save money) left out two reindeer, and the title card revised the poem to match the error.<br /><br />Lloyd Hughes was generally a bland and unimpressive actor. His most famous performance is his role in 'The Lost World', where he's easily upstaged by a rampaging brontosaurus. For his climactic scene in 'Hail the Woman', Hughes gives a memorable performance as he finally rebels against his father's tyranny. In his performance as the gospel-shouting father, Theodore Roberts has been accused of overacting to the point of making his role a caricature. I disagree: sadly, decades after this film was made, I continue to encounter 'holy' fools exactly like this man ... willing to destroy the lives of everyone around them, and firmly convinced they have God's authority to do so.<br /><br />In the central role of Judith Beresford, Florence Vidor gives a sensitive, realistic and intelligent performance. I normally dislike Vidor, who tended to be cast in glamour roles but wasn't pretty enough to justify them. Here, her character's physical appearance is less relevant than usual.<br /><br />This entire film is impressively directed by John Griffith Wray, a director who deserves to be much better known. Sadly, Wray died at the onset of the talkies era, in his mid-thirties: had he lived another ten years, he would surely have helmed several early sound classics. In 'Hail the Woman' there are several extremely beautiful screen compositions: I was especially impressed by a scene in the New England forest, when Vidor and Dent have a quarrel in front of an enormous uprooted tree. (I wonder where this was actually filmed.) 'Hail the Woman' deals with unpleasant subject matter, but it deserves to be much better known, and I'll rate this ambitious drama 9 out of 10.