Het is een interessante oefening om getuige te zijn van het vroege werk van grote kunstenaars. Soms kun je, zelfs zonder de 20/20-visie die je achteraf hebt, de radertjes en radertjes zien die deze mensen maken tot wat ze zijn. Zo'n blik in het verleden kun je volgen bij Christopher Nolan, een van de grote verhalenvertellers van vandaag.<br />Christopher Nolans filmstijl legt veel nadruk op de vertolking van het verhaal. Hoewel mensen misschien klagen dat het te veel afhankelijk is van het heen en weer verschuiven van de tijd, vind ik het nog steeds fascinerend om te zien hoe hij die ene techniek elke keer anders toepast. Memento was waarschijnlijk het ingewikkeldste verhaal dat ik ooit heb gezien. Vergeet de geharde cynici die zeggen dat het een oud stuk vlees is, verpakt in een dure dressing. Memento toont aan hoe zelfs de eenvoudigste verhalen kunnen worden omgevormd tot een hersenschim. De Prestige, die in vergelijking daarmee aanzienlijk minder luxueus was, toonde nog steeds creativiteit in de manier waarop de drie verhalen met elkaar waren verweven. Zelfs in een afgestompte onderneming als de Batman-serie sprenkelde Christopher Nolan een paar van zijn uitmuntende garenweeftrucs en blies hij de duistere ridder nieuw leven in.<br />Navolging is een intens verhaal van intrige en mysterie, waarin we een amateurschrijver zien, die een onwillige voyeur wordt, die een onwetende medeplichtige wordt van een verscheidenheid aan onbeduidende misdrijven, en ten slotte een einde ziet dat niemand had kunnen verwachten. Omdat ik nog nooit van Volgden had gehoord, had ik geen idee wat me te wachten stond. Op elk punt liet de film me raden naar waar hij me zou brengen. Omdat de mysterieuze invalshoek duidelijk was, probeerde ik voortdurend te bedenken wat er nu zou gaan gebeuren. En daar slaagt de film volgens mij zo goed in. De film heeft veel elementen die me op veel wilde achtervolgingen hebben getrakteerd.<br />De film is helemaal in zwart-wit en wordt in meerdere tijdlijnen verteld, die tegenwoordig allebei als gimmick worden beschouwd. Volgden doet dit alles op de minst formulaire of gekunstelde manier. Het lijkt een reden te zijn waarom het verhaal wordt verteld zoals het is, maar je hebt niet het gevoel dat je voor de gek wordt gehouden. Het gebrek aan pretenties of zelfbewuste arrogantie is de reden dat deze manier van verhalen vertellen werkt. Zeer aanbevelenswaardig!
It is an interesting exercise to witness the early works of great artists. Sometimes, even without the 20/20 vision that hindsight offers you can see the cogs and wheels that make these people what they are. Following is one such look into the past of Christopher Nolan, one of the great time-warping story-teller of today.<br /><br />Christopher Nolan's style of film-making puts a great deal of emphasis on the delivery of the story. Although people might complain it relies too much on the back-and-forth shifting of time, I still find it fascinating to see how he uses that one technique differently each time. Memento was probably the most convoluted piece of story-telling I have ever seen. Discount the hardened cynics who say it is an old piece of meat wrapped in fancy dressing. Memento shows how even the simplest of stories can be turned into a mind-bender. The Prestige, which was considerably stripped down in comparison, still showed creativity in how its three stories were interwoven. Even in a jaded enterprise like the Batman series did Christopher Nolan sprinkle some of his outstanding yarn-weaving tricks, breathing new life into the dark knight.<br /><br />Following is an intense tale of intrigue and mystery, where we see a dilettante writer, who becomes a reluctant voyeur, who becomes an unknowing accomplice to a variety of petty crimes, and finally sees an end no one could have expected. Having never heard of Following before, I had no idea what I was to expect. At every point the film kept me guessing as to where it was leading me. Since the mystery angle was clear, I was constantly trying to figure out what was going to happen next. And that is where I think the film succeeds so well. The film has many elements that led me off on many wild goose chases.<br /><br />The film is entirely in black and white and told in multiple timelines, both of which are considered gimmicky these days. Following does all of this in the least formulaic or contrived way possible. There doesn't seem to be a reason why the story is told in the way it is, but you don't feel like you are being taken for a ride. The lack of pretension or self-aware arrogance is what makes this style of story-telling work. Highly recommended!