Carole Lombard speelt een hoofdrol in deze film uit de overgangsperiode. Deze film is een typisch voorbeeld van een zeer vroege 'talkie' (de eerste praktische geluidsfilm was 'The Jazz Singer', 1927). Over het geheel genomen is het acteerwerk in deze film buitengewoon breed en zeer melodramatisch.<br />De kijker kan gemakkelijk opmerken dat de acteurs nog steeds 'acteren' voor een stomme film, en dit in combinatie met de overdreven uitgesproken, overdreven ernstige dialogen (het lijkt waarschijnlijk dat er een dictionaire-dramacoach intensief werd ingezet om de'stille' acteurs te leren hun tekst uit te spreken), creëert een aantal nogal komische scènes die helemaal niet komisch bedoeld waren.<br />Carole Lombards latere grote acteertalent is vrijwel onherkenbaar onder al die brede gebaren, dat melodrama en die gretige ernst. Het is vooral interessant als een historische curiositeit uit die periode, en het heeft een volkomen onbedoelde komische waarde.
Carole Lombard stars in this transition period film. This film is a typical example of a very early "talkie" (First practical sound film was "The Jazz Singer", 1927). Overall, the acting in this film tends to be extremely broad and very melodramatic.<br /><br />The viewer may easily note that the actors are still "acting" for a silent film, and this combined with the overly pronounced, overly earnest dialog (It seems most likely a diction-elocution-drama coach was employed extensively to teach the "silent" actors to speak lines), creates some rather comical scenes which were not at all intended to be comical.<br /><br />Carole Lombard's later great acting ability is all but unrecognizable underneath all the broad gestures, melodrama, and eager earnestness.<br /><br />Mainly interesting as an historical curiosity of the period, and for it's completely unintended comedy-camp value.