Er zijn vragen die soms boven ons hoofd zweven en waarop geen antwoord bestaat. Twee vrouwen raken steeds vaker verstrikt in elkaars armen (hoe afgezaagd die uitdrukking ook klinkt, dat is precies wat er gebeurt) en vinnen zich af dat ze geen antwoord kunnen geven op hun eigen vraag wat hun relatie definieert als hun eigen gemeenschap geen naam heeft voor wat ze zijn. Deepa Mehta's enigszins misplaatste titel _Vuur_ is de eerste van een losjes met elkaar verbonden trilogie, hier verbonden door het thema van de elementen, en eerder symbolisch dan meeslepend. Vuur als ongecontroleerde erotische passie komt hier niet voor, aangezien de vrouwen <0xE2><0x80><0x93> de oudere en vrouwelijke Radha (Shabana Azmi) en de jongere, meer mannelijke, temperamentvolle Sita (Nandita Das) <0xE2><0x80><0x93> gaan beseffen dat ze veel meer gemeen hebben dan gemeenschappelijke ideeën en genegenheid voor elkaar, en dat ze staan voor wat ze als hun hartstocht beschouwen, ondanks de tegenstand van hun zeer traditionele echtgenoten en gezinnen. Net als in WATER is vuur diep spiritueel, zelfs als het technisch gezien in de categorie van sentimenteel melodrama valt (waar WATER, net als het gewicht van het woord, een sterkere betekenis heeft die uiteindelijk zijn definitie overstijgt). Desondanks is het een heel mooie film, en de krachtige stem van een sterke regisseur.
There are questions that sometimes hover over us and have no answer. Two women progressively find themselves ensnared in each other's arms (as corny as the expression sounds, that is exactly what happens) and fins that they cannot answer their own question as to what defines their relationship when their very own society has no name to what they are. Deepa Mehta's somewhat mis-titled FIRE is the first of a loosely connected trilogy, here linked by the theme of the elements, and more symbolic than consuming. Fire as uncontrolled erotic passion does not make an appearance here, since the women -- the older and more feminine Radha (Shabana Azmi) and the younger, more masculine tempered Sita (Nandita Das) come to realize they share a lot more than common ideas and affection for each other and stand for what they believe is their passion for each other despite the opposition faced by their very traditional husbands and families. As in WATER, FIRE is deeply spiritual, even if it technically falls into the mode of sentimental melodrama (where WATER, much like the weight of the word, carries a stronger meaning that ultimately transcends its definition). Even so, it's a very beautiful picture, and a strong voice from a strong director.