Hitchcock heeft eens een interview gegeven waarin hij zei dat hij graag scenario's regisseerde waarin een gewoon mens zich met zijn eigen zaken bemoeide en die per ongeluk in een verschrikkelijke keten van gebeurtenissen terecht was gekomen waar hij niet meer uit kon komen tot de lafhartige intrige die achter hun moeilijkheden zat was opgelost. Op die manier kan het publiek meer sympathie voor de held voelen. Dat doen we zeker in deze mooie film. De held reist, net als in _The 39 Steps_, dwars door het land, waar hij plannen ontdekt voor verdere terroristische aanslagen door fascisistische cellen, een aartsschurk van een man die niemand voor een stiekeme nazi zou houden, en een mooie blondine, Patricia Martin, die hem eerst verdenkt en haat, en dan uiteindelijk verliefd wordt op Barry Kane. Ook hier zijn de kenmerkende humoristische trekjes van Hitch te zien. Patricia is een reclamemodel dat in diverse advertenties langs de weg te zien is, en ze is een steun en toeverlaat voor Barry als hij een lift krijgt van de slechteriken, helemaal van Las Vegas naar New York. We ontmoeten een vrachtwagenchauffeur die een eenmanskomiek is. 'Iemand heeft mijn vrouw ervan overtuigd dat het stijlvol was om drie maaltijden per dag te eten.' Werknemers van de fascistische spionageorganisatie klagen dat ze door de 'pakken' vergeten of genegeerd worden, alsof ze voor een legitieme onderneming werken. Tijdens een achtervolgingsscène in een bioscoop lachen de toeschouwers om de actie van een hilarische comedy/gangsterfilm waarin de saboteurscel het echt tegen de goeden opneemt en per ongeluk een bulderende bioscoopbezoeker vermoordt. Vreselijk voor de dode oude man, maar grappig! Hitch gebruikte graag beroemde monumenten in zijn films en dit is het beste voorbeeld, met het Vrijheidsbeeld als decor en ironische icoon! Het werkt zelfs nog beter dan de Mount Rushmore-scène in NBNW.
Hitchcock once gave an interview where he said he like to direct screenplays that had an ordinary person minding their own business, who's accidentally caught up in an awful chain of events that they can't get out of until the dastardly plot that's behind their troubles is resolved. That way, the audience can feel more sympathy for the hero. We certainly do in this fine film. Barry Kane is only trying to help his fellow-man out by performing acts of kindness and consideration, like helping Fry pick up the letters he dropped at the factory. Barry even returns a lost $100 bill to Fry later on...that was BIG money in 1943!! It's Barry's acts of Christian kindness that get him into trouble and soon, he's wrongly accused of sabotage and murder and will likely hang if he can't clear himself. Similar to The 39 Steps in plot, the hero travels cross-country where he discovers plans for further acts of terrorism by fascisistic cells, an arch-villain who nobody could believe to be a closet-Nazi, and a beautiful blonde, Patricia Martin, who first suspects and hates then eventually falls in love with Barry Kane. Hitch's trademark touches of humor are here, too. Patricia is a billboard model who's various roadside ads are a help and comfort to Barry as he hitches a ride with the bad guys, all the way from Las Vegas to NYC. We meet a trucker who's a one-man comedy act "Someone convinced my wife it was stylish to eat three meals a day." Field employees of the fascist spy ring grouse about being forgotten or ignored by the "suits" just as if they were working for some legit enterprise. During a chase scene into a cinema, audience members laugh at the action of a schlocky comedy/gangster flick as the saboteur cell shoots it out for real with the good guys and accidentially kills a guffawing movie-patron. Awful for the dead old man, but funny! Hitch liked to use famous monuments in his movies and this is the best instance, with the Statue of Liberty as backdrop and ironic icon! It works even better than the Mt Rushmore scene in NBNW.