Schrijver-regisseur Dean Bell zorgde voor veel verrassingen en boeiende momenten in deze bescheiden maar boeiende wegfilm. Zijn dialogen waren gevat en zijn gebruik van heel korte flashbacks was vooral effectief in de verhaalstructuur van de film.<br />De kern van de film wordt gevormd door het personage van Alice, die op de vlucht is voor haar verleden in New England in een wanhopige poging om naar Florida te komen. Onderweg reist ze samen met een stel excentriekelingen, Bill en Sandra, die ongelooflijk genoeg een poging doen om Alice op te voeden als prostituee die geld verdient bij wegrestaurants.<br />Als nieuwkomer in haar eerste filmrol is Emily Grace als Alice sensationeel. Er zit geen valse noot in haar karakterkeuzes. Maar de film is vooral de moeite waard vanwege het sluwe maar gevoelige karakter van Sandra, als meesterlijk gecreëerd door Judith Ivey. Er zit een bijzonder sluwe subtekst in vrijwel elk moment waarop Ivey voor de camera staat. Als kijker merkte ik dat ik de band stilzette, terugspoelde en haar scènes bekeek in een poging de psychologische subtiliteiten te ontdekken.<br />De film roept de volgende vraag op over de personages: zijn Bill en Sandra goede Samaritanen of zijn ze een boosaardig stel Dickensiaanse roofdieren die het op de jeugdige Alice voorzien hebben? Een van de sterke kanten van de film is dat die vraag nooit helemaal beantwoord wordt. Alice lijkt zelfverzekerder dan ze in het begin was als gevolg van haar ervaringen met Bill en Sandra. Maar is ze echt een beter mens?<br />Deze zorgvuldig in elkaar gezette film, deels komedie, deels roadmovie en deels coming-of-agedrama, slaagt erin ons op vele niveaus te betrekken.
Writer-director Dean Bell offered many surprises and engaging moments in this modest yet compelling road film. His dialogue was snappy, and his use of very short flashback sequences was especially effective in the film's narrative structure.<br /><br />At the heart of the film is the character of Alice, who is running away from her New England past in a desperate effort to get to Florida. Along the way, she travels with a pair of eccentrics, Bill and Sandra, who incredibly make the attempt to groom Alice as a prostitute earning money at truck stops.<br /><br />As a newcomer performing in her first screen role, Emily Grace as Alice is sensational. There is not a false note in her character choices. But the film is worth watching above all for the wily yet sensitive character of Sandra, as masterfully created by Judith Ivey. There is an especially sly subtext to virtually every moment in which Ivey is on-camera. As a viewer, I found myself stopping the tape, hitting rewind, and reviewing her scenes in order to attempt to discern the psychological subtleties.<br /><br />The film raises the following question about the characters: Are Bill and Sandra good Samaritans, or are they an evil pair of Dickensian predators preying upon the youthful Alice? One of the strengths of the film is that it never quite fully answers that question. Alice seems more self-confident than she started out as a result of her experiences with Bill and Sandra. But is she really a better person?<br /><br />Part comedy, part road picture, and part coming-of-age drama, this carefully crafted film succeeds in involving us on many levels.