Alleen voor Coops minnaars is Clint Eastwoods krachtige, maar onopvallende aanwezigheid een groot voordeel van deze zeer goede documentaire. Het is een biografie van Gary Cooper, voornamelijk gebaseerd op zijn filmografie, maar ook op privé-archieven, waarin hij wordt beschreven als kind, als jongeman, als huisvader, met enkele van zijn vrienden (Picasso, Hemingway, enz.), als oudere man, en ten slotte als een zieke en op sterven na dode man. Na 'het einde' had ik niet het gevoel dat ik de man veel beter kende. Maar ik heb een heel goed moment beleefd toen ik veel van de beste momenten uit zijn films opnieuw heb bekeken; en mijn respect voor de zeer getalenteerde acteur en groot professional werd vertienvoudigd. De film laat heel interessant zien hoe de carrière van Cooper parallel kan lopen aan de ontwikkeling van de Amerikaanse samenleving voor en na de Tweede Wereldoorlog. Twee van de grote momenten zijn de tijd dat Cooper recht moet spreken over het communisme in de filmwereld, en de tijd dat James Stewart (ook een heel groot man) een maand voor zijn dood een Prijs voor Cooper kreeg. Ik ben geen huilebalk, maar... dat scheelde maar een haar! Kijk uit, als je kunt: het is zoveel waard... Dat wil zeggen, als je van Cooper houdt.
Exclusively for Coop's lovers, though Clint Eastwood very strong though unobtrusive presence is a great asset of this very good documentary film. It is a biography of Gary Cooper, based mainly on his filmography, but also on more private archives, which show him as a child, as a young man, as a family man, with some of his friends (Picasso, Hemingway, etc.), as an older man, finally as a sick and close-to-death man. After "the end", I did not have the feeling that I knew the man any much better. But I have spent a very good moment, re-viewing many of the best moments of his movies; and my respect for the very talented actor and great professional was increased tenfold. The film shows, most interestingly, how the career of Cooper can be paralleled with the evolution of USA society before and after WW2. Two of the great moments are the time when Cooper has to answer justice about communism in the movie world; and when James Stewart (a very great one, too) received an Award for Cooper one month before his death. I'm not a weeping pot, but... that was a close one! Watch it, if you can: it is so much worth while. ... If you love Cooper, that is. Or an older America...