Zwarte komedie is niet altijd gemakkelijk te verkopen. Zo nu en dan heb je een zwarte komedie die enorm succesvol is, zoals Fargo bijvoorbeeld. Maar meestal krijgen ze niet vaak een groot publiek. De mensen lijken ofwel hun zinnen te zetten op komedie, of op ernstige verminking. Er lijkt geen grote markt te zijn voor een goede combinatie van beide. _Mama vanuit de trein_ was een redelijk goede hit, maar tegenwoordig schijnen maar weinig mensen zich er nog iets van te herinneren. Danny DeVito had er in 1987, toen hij helemaal uit het park kwam, bijna een hit mee.<br />'DeVito speelt een vreemde mama.' Owens zoon, die Owen heet, is op zoek naar zijn schandalig arrogante en onaangename moeder met wie hij nog steeds samenwoont. De moeder wordt gespeeld door Anne Ramsey, die kort na de première is overleden, en ze is een karikatuur. Ze is luidruchtig, lelijk, onbeschoft en bazig. Hoewel Owen nauwelijks voor zichzelf lijkt te kunnen zorgen, wil hij wanhopig graag dat zijn moeder om zeep wordt geholpen. Hij fantaseert erover in een paar echt bizarre scènes, maar hij heeft duidelijk niet het lef om het zelf te doen. Daar komt Billy Crystal om de hoek kijken. Crystal speelt Larry Donner, Owens creatief schrijvendocent op een nabijgelegen middelbare school. Larry is een paranoïde would-be intellectueel die beweert dat zijn ex-vrouw zijn roman heeft gestolen en er miljoenen mee heeft verdiend. Op dit moment probeert hij een nieuwe te schrijven, maar hij kan niet eens een fatsoenlijke eerste zin bedenken. 'De avond was...' Owen hoort Larry wensen dat zijn ex-vrouw dood was tijdens een uitbarsting in de schoolkantine. En Owen besluit, het idee lenend van Strangers on a Train, naar Hawaï te reizen en Larry's ex-vrouw te vermoorden. Zodra het erop lijkt dat hij dat heeft gedaan, verwacht hij dat Larry hem een wederdienst bewijst en zijn moeder vermoordt. Het resultaat is vaak heel grappig en zelfs ontroerend. Het is zeker nooit saai en zit vaak vol verrassingen. Het acteerwerk is uitzonderlijk, ook al is Ramsey een beetje over de top. Crystal is zo goed als hij maar kan zijn en DeVito is als acteur altijd onderschat. De film is gebaseerd op heel wat fysieke komedie die meestal wel werkt, maar vaak op een pijnlijke manier. In sommige scènes maakt de film gebruik van werkelijk vernieuwende montagetechnieken en de valse toon is werkelijk verfrissend. Ik heb vaak kritiek gehad op het eind van de jaren tachtig als een tijd van artistieke malaise en luie filmproducties. Als je Mama Van de Trein in de strijd gooit, neem je risico's. Zowel in de manier waarop de personages worden neergezet als in de plot. Hoeveel komedies draaien om een zoon die zijn moeder laat vermoorden? Het is niet te lang, en het zit tjokvol lachsalvo's. Schrijvers vinden het meestal interessanter dan het grote publiek, maar toch kan zo'n beetje iedereen ervan genieten.<br />De Hond.
Black comedy isn't always an easy sell. Every now and then you get a black comedy that is hugely successful, like Fargo, for example. But usually they don't often find big audiences. People seem to either set their minds for comedy, or for serious mayhem. There doesn't seem to be a big market for a good mixture of both. Throw Momma From the Train was a fairly decent hit, yet few people seem to remember much about it in this day and age. Danny DeVito just about hit this one all the way out of the park back in 1987.<br /><br />DeVito plays an odd mamma's boy named Owen looking to rid himself of his outrageously overbearing and unpleasant mother whom he still lives with. The mother is played by Anne Ramsey, who passed away shortly after this was released, and she is quite a caricature. She is loud, ugly, rude, and overbearing. Though Owen hardly seems like he could take care of himself, he wants desperately to have his mother offed. He fantasizes about it in some truly weird scenes, but he clearly doesn't have the guts to actually do it himself. That's where Billy Crystal comes in. Crystal plays Larry Donner, Owen's creative writing teacher at a nearby community college. Larry is a paranoid would-be intellectual novelist who claims his ex-wife stole his novel and made millions off it. He is currently trying to write a new one, but cannot even come up with a decent first sentence. "The night was...." Owen hears Larry wish his ex-wife were dead during an outburst at the school cafeteria. And borrowing the idea from Strangers on a Train, Owen decides to travel to Hawai'i and murder Larry's ex-wife. Once it appears he has done so, he expects Larry to return the favor and kill his mother. The resulting action is often quite funny, and even poignant. It's certainly never dull and often full of surprises.<br /><br />The acting is exceptional, even if Ramsey was a bit over the top. Crystal is as good as he can be, and DeVito has always been undervalued as a performer. The film relies on quite a bit of physical comedy which usually works, often painfully so. The film makes use of some truly innovative editing techniques in some scenes, and the off-beat tone is truly refreshing. I have often been critical of the late 1980s as being a time of artistic malaise and down right lazy film-making. Throw Momma From the Train takes chances. Both in how its characters are drawn as well as its general plot. How many comedies revolve around a son having his mother murdered? The film isn't too long, and it is chock full of laughs. Writers are apt to find it more interesting than the general public, but it can still be enjoyed by just about anyone. 9 of 10 stars.<br /><br />The Hound.