Dit verhaal, dat zich afspeelt tijdens de Hongaarse Revolutie van 1956, heeft alle spanning van een goed boek of een goede film over de Koude Oorlog, waarin een multinationale groep buitenlanders probeert Jason Robards Hongarije uit te smokkelen en Oostenrijk binnen te smokkelen. Er zijn echter drie dingen die het verhaal ondersteunen, waardoor het een buitengewoon goede film is.<br />Ten eerste gebruiken de acteurs de talen van hun rol. De Russische soldaten spreken alleen Russisch, de Hongaren alleen Hongaars, de Duitsers alleen Duits, behalve in de minimale mate die nodig is om het verhaal te vertellen. Omdat Debra Kerr Engels is, spreekt ze alleen Engels, en Yul Brynner en een paar anderen die essentieel zijn voor het verhaal spreken natuurlijk ook Engels met een zwaar accent. Het gevolg is dat de empathie van het publiek voor de reizigers het allerbelangrijkst wordt. De kijker deelt in alle verwarring en spanning mee dat hij betrokken is bij een clandestiene grensovergang, terwijl hij/zij geen van de talen die om hen heen worden gesproken, verstaat. Er worden in het publiek zeer krachtige gevoelens opgeroepen, en ondanks het feit dat er veel vreemde talen worden gebruikt, heeft het publiek er geen enkele moeite mee om de film te volgen. Er zijn geen ondertitels nodig.<br />Ten tweede. Ik was in 1995 in Hongarije, en ik kan je vertellen dat deze film het helemaal heeft. Van de zigeunermuziek die het diner overstemt tot de ondergrondse grotten in de gebouwen, waar het grootste deel van de actie zich afspeelt, tot de dorpsscènes, het realisme is ongelooflijk. Als ik in de film niet in het restaurant zelf at, at ik in zijn geheel. Ik dacht echt dat ik door de hoofdstraat van dat dorp liep (de film is in Oostenrijk opgenomen).<br />Ten derde, en dat is het allerbelangrijkste, herenigt deze film Deberah Kerr en Yul Brynner (na The King and I) en de aantrekkingskracht tussen hen is zonder meer Oscar-waardig. Natuurlijk heeft Yul al een Oscar gekregen voor het spelen van die relatie, dus de Acadamy zou hem geen tweede geven, maar dat is de kwaliteit van de film. Mis hem niet.
Set during the Hungarian Revolution of 1956, this story has all the suspense of a good cold war book or movie as a multinational group of foreigners attempt to smuggle Jason Robards out of Hungary into Austria. However, three things complement the story, making this an extremely good movie.<br /><br />First, the actors use the actual languages of their roles. The Russian soldiers speak only Russian; the Hungarians only Hungarian; the Germans only German, except to the minimal extent to tell the story. Since Debra Kerr is English, she speaks only English, and, of course, Yul Brynner and a few others essential to the story also speak heavily accented English. As a result, the empathy of the audience to the travelers becomes paramount. The viewer shares all the confusion and suspense of being involved in an illicit border crossing when he/she cannot understand any of the languages spoken around them. Very powerful feelings are aroused in the audience, and notwithstanding the heavy use of foreign languages, the audience is never at a loss for following the film. No subtitles are necessary.<br /><br />Second. I was in Hungary in 1995, and I'm telling you, this movie has it right on. From the gypsy music overpowering the dinner meal to the underground caverns in the buildings where much of the action takes place to the village scenes, the realism is incredible. If I didn't eat in the actual restaurant in the movie, I ate at its double. I thought that I actually walked down the main street in that village. (Actually, the film was shot in Austria).<br /><br />Third, and most important, this movie reunites Deberah Kerr and Yul Brynner (after The King and I) and the magnetism between them as the story unfolds is nothing short of Oscar qualified. Of course, Yul already received an Oscar for playing that relationship, so the Acadamy wasn't going to give him another one, but that is the quality of the film. Don't miss this one.