Dit is de tweede bewerking van Charlotte Armstrong door Claude Chabrol voor het witte doek: de eerste was 'la rupture' (1970) (uit de roman 'de ballonman') en het is echt jammer dat niemand er iets om geeft. Het is Chabrols slaper, en ik dring er bij al zijn fans op aan hem te zien.<br />'Het chocoladeweb' was om te beginnen al niet zo'n sterk detectiveverhaal. Ik heb het twintig jaar geleden gelezen en ben het toen helemaal vergeten. De film belooft aanvankelijk een paar goede dingen, maar stelt uiteindelijk teleur. Dit is een verwarrende Chabrol-film, waarin elementen van de hoogtijdagen (circa 1969) worden vermengd met een hoop jargon uit de jaren tachtig, dingen als 'poulet au vinaigre', niet bepaald een gedenkwaardig werk. Een deel van de teleurstelling komt voort uit de bezetting: dit is een verontrustend armzalig gezelschap: Jacques Dutronc speelt als een zombie, Isabelle Huppert ontpopt zich als een nogal beperkte actrice, uiteindelijk nogal vulgair. Het werkte in 'une affaire de femme', het werkt hier niet. Ze worden niet gesteund door het jonge stel: beiden zijn saai en onopvallend. Acteurs uit het verleden, zoals Stephane Audran of Michel Bouquet (beiden in 'la rupture') waren briljant en droegen bij aan Chabrols toen unieke sfeer.<br />Het verhaal zelf is onopvallend: het begint als een soort'serieuze' 'la vie est un lang fleuve tranquille' (afgezien van een personage dat een toespeling maakt op de heel grappige film van Etienne Chatilliez), en de film sleept zich daarna voort als een lachwekkend psychologisch drama. We zullen de jonge pianiste, die na alles wat ze over haar verdorven gastvrouw te weten is gekomen, bereid is een auto over een gevaarlijke weg te rijden, niet feliciteren.<br />Omdat hij te veel films maakt, laat Chabrol vaak kalkoenen los. Je vraagt je af waarom mensen die een van zijn films willen zien, deze uitkiezen tussen al zijn voor het grijpen-materiaal.<br />Het schijnt dat Chabrols bourgeois satire eindelijk plaats heeft gemaakt voor clementie. In 'la rupture', de eerste versie van Armstrong <0xE2><0x80><0x93> een gemiddeld detectiveverhaal dat Chabrol volledig overtrof <0xE2><0x80><0x93> zou je Audran moeten horen zeggen: 'Ze hebben zoveel geld!' Hier heeft Chabrol zijn beet verloren, zijn kracht.
This is the second adaptation of Charlotte Armstrong by Claude Chabrol for the screen:the first was " la rupture" (1970)(from novel "the balloon man" )and it's really a pity no one cares about it.It's Chabrol's sleeper,and I urge any of his fans to see it.<br /><br />"The chocolate" cobweb was not that strong a detective story to begin with.I read it 20 years ago and forgot all about it.The movie promises some good things at first,though,then finally disappoints to a fault.This is a confusing Chabrol movie,mixing elements of the heyday (circa 1969),and a lotta tongue-in-chick stuff coming from the eighties ,the likes of 'poulet au vinaigre",not one particularly memorable work.<br /><br />Part of the disappointment comes from the cast:this is a distressingly poor gathering:Jacques Dutronc plays like a zombie,Isabelle Huppert reveals herself a somewhat limited actress,finally rather vulgar .It worked in "une affaire de femme",it does not here.They are not supported by the young couple :both are bland and unremarkable.Actors from the past,say,Stephane Audran or Michel Bouquet(both in "la rupture") were brilliant and contributed to Chabrol's then unique atmosphere.<br /><br />The story itself is undistinguished:beginning as some kind of "serious" "la vie est un long fleuve tranquille " (besides,a character hints at Etienne Chatilliez's very funny movie),the movie drags on and on as a laughable psychological drama afterwards.We will not congratulate the young female pianist ,who,after all she learned about her wicked hostess,agrees to drive a car along a dangerous road.<br /><br />Because he makes too many movies,Chabrol frequently releases turkeys.One wonder why people who wants to watch one of his movies should choose this one among all his stuff up for grabs.<br /><br />It seems that Chabrol's bourgeoise satire has finally given way to leniency.In "la rupture" the first Armstrong adaptation-an average detective story which Chabrol completely transcended-,you should hear Audran say "they have so much money!".Here ,Chabrol has lost his bite,his strength.