Tijdens de productie had deze LWT-serie de titel 'Rocket to the Moon' gekregen, een titel die iedereen op de set destijds belachelijk vond. Toen kwam het bericht binnen dat het de titel 'Reach for the Moon' had gekregen, alsof het toevoegen van dit nieuwe woord zware metaforische betekenissen zou oproepen die te maken hadden met de relaties en ambities van de personages. Ditzelfde zware gebrek aan subtiliteit en begrip is duidelijk terug te vinden in de hele serie, en dezelfde saaie, saaie liefdesgeschiedenis wordt zelfs uitgesmeerd over 7 afleveringen! Elk tv-programma dat besluit om de liefdesgeschiedenis zelfs maar voor één aflevering te gebruiken, overdrijft, maar het is onvergeeflijk om het over zeven afleveringen uit te smeren. Er zijn echter wel degelijk redenen om te kijken, want het landschap van het eiland Wight biedt een prachtige omgeving en de schijnbaar moeiteloze vertolking van Lynda Bellingham slaat de juiste komedies over. Dat is echter niet genoeg. Er zijn een aantal optredens die opvallen, vooral wanneer ze plaatsvinden in de statische en emotieloze woestenij die Jonathan Kerrigan zijn gezicht noemt. Ik heb Lynda Bellingham al genoemd in de rol van 'opdringerige moeder' (ja, dat is wat karakterontwikkeling en achtergrond betreft), maar ik was onder de indruk van de acteur Maurice Roeves (die verreweg de meest ervaren acteur van de cast is, omdat hij in allerlei klassieke films heeft gespeeld, zoals 'Oh What a Lovely War' van Richard Attenborough en' 'The Eagle Has Landed', en tv-series als 'Baywatch', 'Holby City', 'The Bill', 'Eastenders', 'Cheers', 'Doctor Who' in de jaren tachtig, 'Star Trek', en zelfs een keer naar Hollywood met Sylvestor Stallone in 'Rechter Dredd' uit 1995) <0xE2><0x80><0x93> mannen die ik zelf heb ontmoet, vaak onbekwame mannen met een heel trieste inslag. Het is verfrissend om te zien dat Roeves nog steeds werk krijgt, want hij is ook te zien in de Britse film 'The Acid House' uit 1998, en sinds kort ook samen met de geweldige Maria Bello en Sean Bean in 'The Dark'. Een uitstekende reden om naar deze serie te kijken, ook al komt hij maar zelden in beeld. Een andere acteur die zijn uiterste best doet om het programma hogerop te brengen, is Ben Miles, in de rol van de op seks beluste 'typische man'-broer (alweer, wat een origineel personage!). Net als bij Roeves zegt het cv alles. Nadat hij dit heeft bereikt, is Miles te zien geweest in de Hollywood-film 'V for Vendetta' en in de met sterren bezaaide film 'The Affair of the Necklace' uit 2001, samen met Brian Cox, Adrien Brody, Christopher Walken en Jonathan Pryce. Helaas hebben de redelijk capabele acteurs die ik heb genoemd zich neergelegd bij relatief kleine rollen in vergelijking met het dramatische wrakhout Kerrigan en Saira Todd, die allebei al te lang op de Eerste Hulp lijken te liggen en nog niet hebben leren acteren. Zelfs de draaglijke Frances Grey moet lijden in de aanwezigheid van zulke theatrale foetale etalagepoppen, en helaas voor haar is de blijvende herinnering die ik aan haar heb vanaf de set die van de AD aan het vragen is om nog een opname van een betrekkelijk complexe shot, omdat ze tijdens de opname onbewust 'haar slipje uit haar spleet trok'. In elke aflevering verschijnen bekende gezichten <0xE2><0x80><0x93> kindacteurs uit CBBC-programma's en drama's als '2 Point 4 Children', en andere vaste klanten uit commercials als die van Mr. Ben ('ze zullen zich mij hiervoor herinneren'), Lynda 'de Oxo-dame' Bellingham, en anderen die ik me niet eens wil herinneren. Elke aflevering probeert halfslachtig 'problemen' aan te pakken als tienerzwangerschap, verstoorde pupillen en raketbouw (!)... Al met al was deze serie een teleurstelling en een gemiste kans om een echt interessante en goed ontwikkelde dramaserie te maken. Helaas kozen ze voor hen de gemakkelijke weg, zowel in het schrijven als (voor het grootste deel) in de rolverdeling. Ik zou zowel 'Waterloo Road' als 'The Street' aanbevelen aan liefhebbers van goede drama's <0xE2><0x80><0x93> met name de laatste, die erin slaagden dit te bereiken. Als je van het eiland Wight houdt, moet je niet 'naar de maan reiken', maar in plaats daarvan de vakantiebrochure pakken <0xE2><0x80><0x93> die bevat waarschijnlijk meer karakterontwikkeling!
During production, this LWT series was titled 'Rocket To The Moon', a title that everyone on set at the time thought was cheesy enough. Then word came through that it had been retitled 'Reach for the Moon', as if this the addition of this new word would evoke heavy metaphorical meanings involving the relationships and aspirations of the characters. This same heavy handed lack of subtlety and understanding is clear throughout the very fabric of the entire series, and the same tired and boring love-triangle storyline is actually stretched out over 7 episodes! Any television program that decides to use the 'love-triangle' storyline for even a single episode is pushing it, but to smear it over seven episodes is unforgivable. There are reasons to watch however, with the scenery of the Isle of Wight certainly providing a beautiful setting, and the seemingly effortless performance of Lynda Bellingham hitting all the right comedy marks. This, however is not enough. A number of performances are noticeable , especially when placed against the static and emotionless wasteland which Jonathan Kerrigan refers to as his face. I have already mentioned Lynda Bellingham in the role of 'fussy mother' (yes, thats as far as character development and back-story goes), but I was impressed by the actor Maurice Roeves (who is by far the most experienced actor in the cast, having appeared in everything from classic movies such as Richard Attenborough's 'Oh What a Lovely War', and 'The Eagle Has Landed', and TV including Baywatch, Holby City, The Bill, Eastenders, Cheers, Doctor Who in the 80s, Star Trek, and even going to Hollywood with Sylvestor Stallone in 1995s Judge Dredd) whose performance reminded me very much of actual teachers I have met - often incapable men, whose lives are tinged with a very sad streak. It is refreshing to see that Roeves is still getting work, having also appeared in the 1998 British film 'The Acid House' and even more recently alongside the wonderful Maria Bello and Sean Bean in 'The Dark'. The standout reason to watch this series, even though his appearances are very few. Another actor who tries his hardest to elevate the program, is Ben Miles, in the role of the sex-mad 'typical man' brother (once again, what an original character!). As with Roeves, the CV says it all. After elevating this, Miles has since appeared in the Hollywood movie 'V for Vendetta', and the 2001 star studded film 'The Affair of the Necklace', alongside Brian Cox, Adrien Brody, Christopher Walken and Jonathan Pryce. Unfortunately the fairly capable actors I have mentioned are resigned to relatively small roles in comparison to the dramatic driftwood that is Kerrigan and Saira Todd, both of whom seem to have been in Casualty for too long, and haven't yet learned to act. Even the tolerable Frances Grey is made to suffer in the presence of such theatrically fetal mannequins, and unfortunately for her, the lasting memory I have of her from the set, is of the AD asking for another take of a relatively complex shot because during the take, she subconsciously 'pulled her knickers out of her crack!'. Familiar faces appear in each episode - child actors from CBBC programs, and dramas such as '2 Point 4 Children', and other regulars from commercials such as Mr Ben's ("they'll remember me for this"), Lynda 'the Oxo lady' Bellingham, and others that I don't even want to remember. Each episode halfheartedly tries to 'deal with issues' such as teenage pregnancy, disruptive pupils, and rocket building(!)... things that Grange Hill was doing better when my parents were young! Overall, this series was a disappointment, and a wasted opportunity to craft a genuinely interesting and well developed drama series. Unfortunately, for them they took the easy route, both in the writing and (for the most part) in the casting. I would recommend both 'Waterloo Road' and 'The Street',to fans of good drama - the latter in particular which managed to achieve this. If you like the Isle of Wight, don't 'reach for the moon', reach for the holiday brochure instead - it probably contains more character development!