Classe Tous Risques (De Grote Risico's) wordt me telkens aanbevolen als ik een film van Jean-Pierre Melville opzoek en ik hem zo snel mogelijk een horloge moet geven. Aangezien ik Melville heb ontdekt en blijkbaar terugwerkte via zijn filmografie, zou ik dit gemakkelijk kunnen aanzien voor een van zijn films, maar hij is gemaakt in 1960, door Claude Sautet, voordat Melville zijn aanspraak op de Franse neo-noir kwam vestigen.<br /><br />Classe Tous Risques heeft twee van de beste hoofdrolspelers van die tijd, Lino Ventura en Jean-Paul Belmondo. Ventura speelt Abel, een in Italië verbannen gangster met zijn vrouw en twee kinderen, die terug wil naar Parijs omdat de politie hem op de hielen zit. Na een bulderende en snelle openingsscène met een grote verrassing, krijgt Abel uiteindelijk een relatie met Eric Stark (Belmondo) die de onderwereld in wil. Stark wordt Abels chauffeur en uiteindelijk enige vriend in een onderwereld die zich tegen Abel keert na alles wat hij heeft gedaan en doorgemaakt. De film toont de dualiteit van de twee mannen, de oudere Abel aan het eind van zijn tijd na de tragedie die hem heeft getroffen, en de jongere Eric die net als Abel begint en verliefd wordt op een mooie vrouw die bij haar man blijft, ondanks de wereld waar ze deel van uitmaken. Het eindigt nooit mooi voor hen, of voor hun dierbaren. Het is één ding om een individuele misdadiger zijn einde te zien naderen, maar het is iets anders als hij dierbaren heeft die hij met zich mee riskeert te nemen.<br />Net als in Melvilles film wordt het ogenschijnlijk eenvoudige verhaal gaandeweg ingewikkelder. Als ik naar die films keek, begon mijn hoofd te tollen (op een goede manier) en wilde ik niets liever dan ze nog een keer bekijken om op te pikken wat ik de eerste keer had gemist.
Classe Tous Risques (The Big Risk) is repeatedly recommended every time I look up a Jean-Pierre Melville film that I had to give it a watch as soon as possible. Since I've been discovering Melville and seemingly working backwards through his filmography, it would be easy for me to mistake this as one of his films, but it was made in 1960, by Claude Sautet, before Melville would come and stake his claim on french neo-noir.<br /><br />Classe Tous Risques has two of the best lead men of the time, Lino Ventura and Jean-Paul Belmondo. Ventura plays Abel, a gangster exiled in Italy with his wife and two kids, who wants to come back to Paris because the police are closing in on him. After a roaring and fast paced opening with a big surprise, Abel eventually gets hooked up with Eric Stark (Belmondo) who wants to get into the criminal underworld. Stark becomes Abel's chauffeur and eventual only friend in an underworld that turns it's back on Abel after everything he's done and been through. The film shows the the duality of the two men, the older Abel at the end of his time after tragedy strikes him, and the younger Eric starting off the same way Abel did, falling in love with a beautiful woman who sticks with her man despite the world they are a part of. It never ends pretty for them, or their loved ones. Its one thing to see a individual criminal come to his demise, its different when he has loved ones he risks taking down with him.<br /><br />Much like Melville's film, the seemingly simple story gets more subtlety complicated as it goes along. As usual, as what I feel with Melville's films, it left my head spinning (in a good way) and dying to re watch it again to pick up what I missed the first time. Classe Tous Risques is a definite keeper.