Het is altijd moeilijk om een boek van 450 pagina's te reduceren tot een film van drie uur. Ik heb het boek al eerder gelezen, en ik vond dat de bbc-productie deze moeilijkheid zo goed mogelijk wist op te lossen. De kwaliteiten van het boek zijn niet verloren gegaan: de levendige, compacte vertolking van een familie van hoefsmeden in Londen in de jaren 1860, de kille en obscene wreedheid waarin Maud wordt opgevoed, de karakterisering van verschillende sociale groepen op verschillende manieren van spreken, de onverwachte en verrassende wendingen van het verhaal, de manier waarop de film de toeschouwers op dezelfde scènes anders doet lijken wanneer ze eerst vanuit Sues standpunt en vervolgens vanuit Mauds standpunt worden verteld. De hoofdpersonen doen het heel goed, en vooral de groeiende liefde tussen de twee vrouwen wordt overtuigend uitgewerkt, met een eerste hoogtepunt in een heel tedere liefdesscène tussen de twee en ten slotte het vergeven van al het kwaad dat ze bereid waren te doen en elkaar aan te doen, omdat ze nog steeds van elkaar houden.<br />Voor elk van haar boeken heeft de auteur, Sarah Waters, grondig onderzocht hoe het leven in de Britse negentiende eeuw was. In Tipping the Velvet was het de wereld van de variététheaters en het begin van sociale bewegingen, in Affinity de verschrikkelijke realiteit van vrouwengevangenissen en de modieuze evocatie van geesten, in Fingersmith beschrijft ze de openbare ceremonie van het ophangen van mensen in Londen en de onmenselijke behandeling van personen van wie men aanneemt of die men in een inrichting heeft laten opnemen, gebaseerd op het lezen van bronnen en wetenschappelijk onderzoek. Dit alles is zeer goed overgebracht op de film, zodat de corresponderende scènes een hoge mate van historische waarheid laten zien. Ik kan deze film ten zeerste aanbevelen omdat hij drie uur kleurrijke Victoriaanse sfeer, levendige emoties en spanning biedt.
It is always difficult to bring a 450 pages book down to a three hours film. I read the book before, and I found the BBC production dealing with this difficulty in the best way possible. The qualities of the book haven't been lost: the dense and lively depiction of a fingersmith patchwork family in London in the 1860s, the cold and obscene cruelty in which Maud is brought up, the characterization of different social groups by different ways of speaking, the unexpected and surprising twists of the story, the way the film makes the spectators look different at the same scenes when they are told first from Sue's point of view then from Maud's one. The main actors do very good, and especially the growing love between the two women is convincingly developed, with a first culmination in a very tender love scene between the two and finally forgiving all the evil they were ready to do and did to each other, because they still love each other.<br /><br />For each of her books the author, Sarah Waters, has thoroughly investigated what life was like in British 19th century. While in Tipping the Velvet it was the world of the vaudeville theaters and the beginning of social movements, in Affinity the dreadful reality of women penitentiaries and the fashionable evocation of spirits, in Fingersmith she depicts the public ceremony of hanging people in London and the inhuman treatment of persons supposed or declared disturbed in asylums based on the reading of sources and scientific research. This is very well transferred to the film so that the corresponding scenes show a high grade of historic truth. I highly recommend this film production because it offers three hours of colorful Victorian atmosphere, vivid emotions, and suspense.