Ik kan me niet herinneren wanneer ik voor het laatst zo verschrikkelijk teleurgesteld ben geweest in een film. Waarschijnlijk verwachtte ik dat er te veel zou gebeuren (in zekere zin kun je in films met een dogmastijl natuurlijk actie verwachten). Maar er gebeurt hier gewoon niets. Gelukkig zat ik er thuis naar te kijken en kon ik op een ander kanaal overschakelen wanneer de stilte en de stomme/verdoofde gezichten me de keel uit begonnen te hangen. En dat was heel vaak! Het is echt niet zo'n groot genoegen om naar lelijke mensen te kijken die niet praten en zich langzaam bewegen, varkens aaien en mannen kussen, om nog maar te zwijgen over lelijke lichamen die openlijk seks hebben. De hele moordtoestand is belachelijk; het lijkt wel of hij alleen maar gemaakt is om nog een vagina te laten zien, want nul karakters zijn in staat om de misdaad echt op te lossen. Met maar vier pseudo-ontwikkelde karakters en een film die nergens heen gaat, is het al gauw duidelijk wie de regisseur als moordenaar heeft uitgekozen. En dat doet er ook niet toe. Ondanks alle verveling en ellende moet ik toegeven dat het me op de een of andere onverklaarbare manier raakte. Misschien moet je het zelf maar eens nakijken, hoewel ik het niet aanbeveel.
I can't remember when was the last time I have been so terribly disappointed by any movie. Probably I expected too much happening (in a way you can expect action in dogma style movies of course). But there is just nothing going on in here. Luckily I was watching it at home and could switch channels whenever the silence and dumb/numb faces started to kill me. And that was very often! It really isn't too much of a pleasure watching ugly people who don't talk and move slowly, stroke pigs and french kiss men, not to mention ugly bodies having explicit sex. If only it made any sense... the whole murder situation is ridiculous; seems like it was only created to show one more vagina since zero characters are capable of actually solving the crime. Having only four pseudo developed characters and a movie going nowhere it is pretty soon obvious whom the director picked as a killer. And that makes no sence either. Despite all the boredom and suffering I must admit that it somehow touched me in an unexplainable way. Maybe you should check it out yourself though I don't recommend it.