Het verhaal van Macbeth was een van de meest succesvolle stukken van Shakespeare die ooit zijn geschreven. Dit kan te danken zijn aan enkele kenmerken die het dicht bij het slasher-genre plaatsen: moord, moord, dood, dood, liters bloed, een gespannen seksuele relatie tussen de hoofdpersonen enzovoort. Bovendien is het oorspronkelijke stuk erg aantrekkelijk, gezien de lengte (het is maar half zo groot als Hamlet) en de aandacht voor Macbeth, voor wie we gedwongen zijn om te geven ondanks zijn bloederige aard. Het stuk lijkt ideaal om een film op te baseren. Niet zo lang dat de regisseurs de kans krijgen het te onderzoeken.' Op alle niveaus kan een goede acteur de rol van zijn leven spelen, de film heeft een diepe betekenis in elke historische periode. Helaas is dat bij Macbeth niet het geval. Polanski's versie komt er nog het dichtst bij, maar die houdt te veel vast aan de middeleeuwse periode. Welles' film is te persoonlijk, met een interessante draai naar totalitarisme, de tv-versie uit 1990 of daaromtrent is te oppervlakkig. Deze film uit 2006 is geen uitzondering. Het is verre van een Shakespeare-film, maar het is interessant om te zien hoe de regisseur het verhaal begreep en hoe hij het in het hedendaagse leven plaatst. Geen ridders in glanzende harnassen maar gangsters in glanzende auto's. Een heleboel drugs en trippy muziek vervangen de angst voor de nacht in het oorspronkelijke toneelstuk. Het idee van Macbeth is zo simpel dat Shakespeare helemaal niet nodig is om het in het moderne leven te incorporeren. Het ergste aan de film zijn de tekst. De meeste aangrijpende scènes uit het toneelstuk, zoals de scène met de dolk, zijn zo uitgerekt dat ze zinloos lijken. Het lijkt grappig om de klop op de deur te vervangen door deurbellen en paarden door auto's. Als ze een film wilden maken over macht en de verleiding ervan, hadden ze dat gemakkelijk zonder Shakespeare kunnen doen. Deze Macbeth lijkt een loser met hersenletsel, geen dappere strijder, dapper en ambitieus, die zo graag macht wil dat hij bereid is te doden en die verstrikt raakt in een net van angsten en wanhoop. De film maakt niet duidelijk wat Lady Macbeth tot waanzin drijft, geeft geen reden waarom sommige personages bang zouden moeten zijn voor Macbeth en zijn 'angst' (omdat er geen erfelijke troonsopvolging is, zonder troon en zo) en plaatst Macbeth in een ongemakkelijke positie, aangezien het leiderschap van een bende net zo ver van het koningschap verwijderd is als deze hele film ver van Shakespeare verwijderd is. Ten slotte hebben we twee ideeën die nooit goed genoeg zijn om er een film van te maken die uiteindelijk zinloos is... Sta niet in de volgorde waarin je gaat, maar ga!
The story of Macbeth was one of the most successful Shakespeare ever wrote. This may be due to some features that place it close to the slasher genre, murder, murder, kill, kill, gallons of blood, a tense sexual relation between the main characters etc. More than this, the original play is very appealing taking into consideration the length (it's only half the size of Hamlet) and the focus on Macbeth for whom we are constrained to care in spite of his bloody nature. The play would seem ideal to base a movie on. Not so lengthy it gives the directors the possibility to explore it's many levels, a good actor can play the role of his lifetime, the film has deep meaning in any historical period. Unfortunately this has not been the case with Macbeth. Polanski's version comes quite close but it insists too much on the medieval period. Welles' film is too personal, with an interesting twist towards totalitarianism, the 1990 or so TV version is too shallow. This 2006 movie is no exception. It is very far from a Shakespeare film, but it is interesting to see how the director understood the story and where he places it in contemporary life. No knights in shiny armor but gangsters in shiny cars. A lot of drugs and trippy music replace the dread of night in the original play. The idea of Macbeth is so simple that to take and implant it in modern day life doesn't need Shakespeare at all. The worst part in the film are the lines. Most of the poignant scenes of the play, such as the dagger scene are trimmed so much they seem pointless. Replacing the knocks in the door with doorbells and horses with cars seems funny. If they wanted to make a movie about power and its temptation they could have done it easily without Shakespeare. This Macbeth seems to be a looser with a brain injury not a valiant warrior, brave and ambitious that wants power so much he is prepared to to kill and who gets caught up in a net of fears and despair. The movie doesn't make clear what drives Lady Macbeth to madness, it doesn't give a reason why some of the characters should fear Macbeth and his "terror" (since there is no hereditary ascension to the throne, what with no throne and all) and it places Macbeth in an awkward position, since the leadership of a gang is as far from kingship as this whole movie is far from any Shakespeare. In conclusion, we have two superimposed ideas that never quite meet making this a film that's ultimately pointless.... Stand not upon the order of your going but go!