Joe is de film over de duistere kant van de Amerikaanse macht uit de jaren zestig, en Susan Sarandon had mooie tieten. Toen ik de film in de bioscoop zag, maakte hij me zo bang dat ik Peter Boyle pas na Young Frankenstein aardig vond en zelfs na die komedie nog op mijn hoede voor hem was. Als ik nu terugkijk op de ervaring van vandaag, lijkt deze film weer zo direct te zijn dat de helft van de kiezers John McCains 'Joe de loodgieter'-typecast goedkeurt, en dat ze bang zijn om de komende weken een zwarte president van de Verenigde Staten te kiezen. Een zwarte Prez zou worden gezien als zoete wraak van de 'nikkers'. Maar deze keer wordt de geest van Joe in de film weer tot leven gewekt in de campagne van Joe de loodgieter! Toch vind ik het heerlijk om Amerikaan te zijn en doodsbang te zijn voor zowel de mensen als voor de wetenschap dat ze illustreren wat Gregory Peck ironisch genoeg ook onze beschaafde wet noemde: 'een levende, ademende werkelijkheid!'
Joe is the movie about the dark side of the force of the 1960's in America, and Susan Sarandon had nice boobs. This movie scared me so much when I saw it in the theatre that I never liked Peter Boyle until Young Frankenstein and was still quite leery of him even after that comedy. Looking back now from today's experience, this film seems current again in being direct and to the point of half the electorate's approval of John McCain's "Joe The Plumber" typecast and their fear of electing a black man as President of the USA in the coming weeks. A black Prez would be seen as sweet revenge of the "niggers" but bound to again bring fire to many minds if not the streets, this time by Joe enthusiasts. So, the spirit of Joe in the film is resurrected in the campaign of Joe The Plumber! Still, I love to be American and be terrified at both and by the knowledge that they illustrate what ironically Gregory Peck said our civilized law also is: "a living, breathing reality!" God help us.