Geprikkeld en humorloos (vooral in het licht van de nogal dubieuze psychologie ervan), maar goedgeluimd en prettig luguber, benadrukt deze beschaafde film de ongewoon hypnotiserende aanwezigheid van Angharad Rees als een jonge vrouw die af en toe door Jack the Ripper wordt bezeten, wat te midden van de edwardiaanse fatsoensnormen een paar nare bloederige effecten teweegbrengt. Het is allemaal vrij standaard voor Hammer, maar het wordt met veel visuele elan gebracht, zelfs als de centrale relatie tussen psychoanalyticus Porter en Angharad het verhaal drijft zonder dat er ooit een bevredigende verklaring wordt gegeven.
Strained and humorless (especially in light of its rather dubious psychology), but well-paced and comfortably lurid, this genteel body count movie highlights the unusually hypnotic presence of Angharad Rees as a young woman periodically possessed by Jack the Ripper, thus allowing for some nasty gore effects amidst the Edwardian propriety. It's all pretty standard stuff for Hammer, but is handled with a good deal of visual elan, even if the central relationship, between psychoanalyst Porter and Rees, drives the narrative without ever being satisfactorily explained.