Ik denk dat William Shatner, nadat het Leonard Nimoy was gelukt 'The Search for Spock' en 'The Voyage Home' te regisseren, dacht dat hij dat ook kon. Hoewel hij een bekwame acteur is, toont hij hier dat hij gewoon geen goede regisseur is.<br />In feite is deze film een hard bewijs voor de argumenten van de Trekkers die zeggen dat William Shatner een arrogante egomaniak is. Want hoewel zijn personage, Captain James Kirk, altijd aantoonbaar de belangrijkste rol in de oorspronkelijke 'Star Trek' was, was hij toch altijd de belangrijkste rol in de oorspronkelijke 'Star Trek'. Het lijkt in deze film alsof hij het hart van de film is, de twee andere belangrijkste personages, kapitein Spock en dokter Leonard McCoy, zijn er alleen maar om hem te steunen, en de andere personages zijn er alleen maar om een komisch tintje aan de film te geven.<br />De plot is dat een emotionele uitgestotene van Vulcanus, Sybok genaamd, met mensen samensmelt en de pijn die zich in hen heeft opgehoopt door die traumatische gebeurtenis in het begin van hun leven, die hen voorgoed heeft veranderd, loslaat. Dankbaar sluiten ze zich bij hem aan in zijn queeste om de hele wereld vrij te maken van pijn en aldus van vrede. Sybok en zijn volgelingen bezetten het gebouw waarin een vredesconferentie plaatsvindt tussen een Mens, een Klingon en een Romulanen diplomaat. Dit lokt de nog steeds in aanbouw zijnde Enterprise daarheen, aangezien geen van de andere schepen van Starfleet 'commandanten met ervaring' heeft (echt waar, gezien de manier waarop Starfleet wordt geleid, hadden de Klingons en de Romulanen ze jaren geleden al moeten hebben veroverd). Sybok voegt er de bemanning van de Enterprise aan toe, behalve Spock (die, zo blijkt, in het geheim een broeder van Sybok is), McCoy en Kirk. Sybok beveelt dat de Enterprise op weg gaat naar 'het middelpunt van het heelal' om 'God' te ontmoeten, voor wie blijkbaar ieder ras een woord heeft. Maar het blijkt dat dit slechts een onbeduidende entiteit is als hij het gebruik van de Enterprise opeist en Kirk vraagt: 'Wat heeft God nodig met een sterrenschip?' Jarenlang is er tegen hem gelogen, hij offert zijn leven op en verwerft Spocks respect door dood te gaan nadat de fotontorpedo's van Enterprises het wezen en onverklaarbaar genoeg ook Sybok hebben vernietigd.<br />Oké, sciencefictionfilms staan niet bekend om hun realisme, maar op een gegeven moment moet de rationaliteit worden afgedwongen. Waarom volgen mensen Sybok alleen omdat hij hun pijn kan verlichten? Waarom worden alle humanoïden gedefinieerd door één traumatische gebeurtenis? Ik heb in elk geval een traumavrij leven geleid. Waarom beschuldigt Kirk zijn bemanning niet van muiterij en verraad nadat ze zich bij Sybok hebben aangesloten? Wat had het voor zin om Sybok op te offeren als de torpedo's het wezen toch zouden doden?<br />Dus het plot is zwak. Een ander probleem is dat Sybok, hoewel hij goed gespeeld wordt door Lawrence Luckinbill, slecht geportretteerd is. Het feit dat hij een emotionele Vulcan is, wil nog niet zeggen dat hij zich net zo moet gedragen als een godsdienstfanaat van de Mens. Shatner (die zowel co-schrijver als regisseur was) had op zijn minst een dialoog kunnen ontwikkelen die geschikt was voor een emotionele Vulcan. Ik denk dat hij vindt dat elk emotioneel wezen net zo praat als wij. Tjee, ik denk dat dat betekent dat Klingons vaker 'is niet' en 'doe niet' moeten zeggen dan 'is niet' en 'doe niet'. En de Cardassiërs moeten hun zinnen niet verlengen omdat ze graag praten (ja, ik weet dat het triest is dat ik dat weet). Alsjeblieft... elk ST-ras maakt gebruik van een unieke dialoog. Waarom is Sybok de uitzondering?<br />Het enige waar je niet over mag klagen is het acteren. Het is moeilijk om grote acteurs te hebben, en deze film vormt daarop geen uitzondering. Cudos gaan ook naar Leonard Nimoy, want het moet moeilijk zijn geweest om de afstandelijke Spock op zijn oude dag te spelen.<br />Een paar andere dingen bevielen me niet.<br />Shatner en wijlen DeForrest Kelly laten twee keer zien wat een slechte zangers ze zijn door 'Row, Row, Row your Boat' in deze film te zingen. Ik denk dat Shatner zijn criticasters van zijn zangtalent het zwijgen wilde opleggen. Wat hij deed, was hun gelijk bewijzen.<br />Uhura doet een waaierdans terwijl hij niets anders aanheeft dan boomschors om een paar mannen in een valstrik te lokken. Per slot van rekening zijn de dromen van alle mannen van middelbare leeftijd gevuld met beelden van mollige vrouwen van middelbare leeftijd die naakt dansen.<br />Comedy' Het is allemaal goed en wel, zolang het maar niet te veel invloed heeft op de aard van 'Star Trek', maar als Scotty op de Enterprise tegen een object aan botst en zichzelf bevriest, gaat het een beetje te ver.<br />Kirk is het enige bemanningslid dat Syboks aanbod om hun innerlijke pijn los te laten en de bedrieger van God te doorzien kan afslaan. Kan zelfs Spock dat niet? Misschien waren deze scènes wel valantines van Shatner voor zijn personage, zoals velen vermoeden.<br /><br />Het concept van een entiteit die zich voordeed als God was voor deze film al meer dan eens gebruikt. Wees creatief, Shatner.<br />Over creativiteit gesproken, ik vond het niet echt leuk om de muziek van 'Star Trek' af te rukken. Star Trek: The Next Generation.'<br />Al met al een vrij slechte 'Trek'-film. Als je een Trekkie bent, moet je hem één keer kijken, want het is 'Star Trek'. Anders moet je 'Star Trek II: The Wrath of Khan' kijken. Dat is veel beter.
I guess that after Leonard Nimoy had been successful in directing "the Search for Spock" and "the Voyage Home," William Shatner thought he could direct too. Although he is a competent actor, he shows here that he's just not a good director.<br /><br />Actually, this movie is hard evidence to support the arguments of Trekkies who say that William Shatner being an arrogant egomaniac. For although his character, Captain James Kirk, was always arguably the most important role in the original "Star Trek," it seems in this movie that he is the heart of the movie, the two other most important characters, Captain Spock and Doctor Leonard McCoy, are just there to support him, and the other characters are just there to add comic relief.<br /><br />The plot is that some emotional Vulcan outcast named Sybok is mindmelding with people and releasing the pain bottled up inside them from that traumatic event early in life that changed them forever. Grateful, they join him in his quest to make the entire world free of pain and thus at peace. Sybok and his followers commandeer the building in which a peace conference between a Human, Klingon, and Romulan diplomat is taking place. This lures the still-being-constructed Enterprise there, since none of Starfleet's other ships have "experienced commanders" (honestly, with how Starfleet is run, the Klingons and Romulans should have conquered them years ago). Sybok adds the Enterprise's crew, save Spock (who is revealed to be secret brothers with Sybok), McCoy, and Kirk. Sybok orders that the Enterprise take off to "the center of the universe" to meet "God," who apparently every race has a word for. However, it turns out that this is only a minor entity when he demands the use of the Enterprise and Kirk asks, "what does God need with a starship." The entity is destroyed, but not before Sybok, realizing he's been lied to for years, sacrifices his life and earns Spock's respect in death after the Enterprises photon torpedos destroy the entity and inexplicably Sybok as well.<br /><br />OK, science fiction movies are not known for realism, but at some point, rationality must be enforced. Why do people follow Sybok just for releasing their pain? Why are all humanoids defined by a single traumatic event? I've certainly led a trauma-free life. Why doesn't Kirk try his crew for mutiny and treason after they join Sybok? What was the point of Sybok sacrificing himself when the torpedos were going to kill the entity anyway?<br /><br />So the plot's weak. Another problem is that Sybok, though played well by Lawrence Luckinbill, is poorly portrayed. Just because he's an emotional Vulcan doesn't mean he should act exactly like a Human religious fanatic. Shatner (who was a co-writer as well as the director) could have at least developed dialog fitting for an emotional Vulcan. I guess he feels that any emotional being talks like us. Gee, I guess that means that Klingons should say "isn't" and "don't" more often than "is not" and "do not." And the Cardassians shouldn't prolong their sentences because they like to talk (yeah, I know it's sad that I know this). Please... every ST race uses unique dialog. Why is Sybok the exception.<br /><br />The only thing to not complain about is the acting. I've always known "Star Trek" to have great actors, and this movie is not exception. Cudos also go to Leonard Nimoy, for it had to be difficult to play the dispassionate Spock in his old age.<br /><br />Some other things I didn't like:<br /><br />Shatner and the late DeForrest Kelly twice show what bad singers they are by singing "Row, Row, Row your Boat" in this movie. I guess Shatner wished to silence his detractors of his singing ability. What he did was prove their point.<br /><br />Uhura does a fan dance while wearing nothing but tree bark to draw some men into a booby trap. After all, the dreams of all us men are filled with images of middle-aged plump women dancing naked.<br /><br />Comedy's all well and good as long as it doesn't affect the nature of "Star Trek" too much, but when Scotty bumps into an object on the Enterprise and KOs himself, it's kinda goin' overboard.<br /><br />Kirk is the only crew member who can reject Sybok's offer of releasing their inner pain and see through the God imposter's deception. Not even Spock can manage either of these? Perhaps this scenes were valantines from Shatner to his character, as many suspect.<br /><br />The concept of an entity posing as God had been used in "Star Trek" before this movie more than once. Be creative, Shatner.<br /><br />Speaking of uncreativeness, I didn't purticularly care for the ripping off of the music of "Star Trek: the Next Generation."<br /><br />All in all, pretty bad "Trek" movie. If you're a Trekkie, watch it once because it's "Star Trek." Otherwise, watch "Star Trek II: the Wrath of Khan." It's way better.