Geoffrey Wright, de regisseur van 'Romper Stomper', verruilt Shakespeares 'Macbeth' voor de hedendaagse, criminele onderwereld van Melbourne, Australië. Het resultaat is een min of meer afzichtelijke film. Sam Worthington is Macbeth en loopt er heel verlegen en verveeld bij rond. Victoria Hill, die het script met Wright heeft geschreven, is Lady Macbeth, en ze is slecht noch goed. Lachy Hulme, die McDuff speelt, is de enige acteur in de cast die enige autoriteit uitstraalt. De rest, onder wie Gary Sweet, is verspilde moeite en wordt om de tuin geleid. De film is door wijlen Will Gibson in HD opgenomen, maar de beelden missen karakter. Alles is te helder en te opzettelijk belicht. Wrights regie is extreem ongeïnspireerd en de actiescènes zijn verwarrend en onbeholpen. De film, de meest gewelddadige Australische film aller tijden, is af en toe gewelddadig en redelijk bloederig, maar levert geen enkel aangrijpend moment op. Langzaam bewegend en vreselijk pretentieus is deze zoveelste zilverkleurige filmversie van het klassieke toneelstuk de personificatie van het kwaad in eigen persoon.
Geoffrey Wright, the director of "Romper Stomper", transplants Shakespeare's "Macbeth" in the contemporary, criminal underworld of Melbourne, Australia. The result is a semi-awful piece of cinema. Sam Worthington is Macbeth, and walks around looking very self-conscious and bored. Victoria Hill, who wrote the script with Wright, is Lady Macbeth, and she's neither awful nor good. Lachy Hulme, who plays McDuff, is the only actor in the cast who exudes any kind of authority. The rest, including Gary Sweet, are wasted and misdirected. Shot on HD by the late Will Gibson, the movie's visuals lack character. Everything is too clean and too deliberately lit. Wright's direction is uninspired in the extreme and the action sequences are confusing and inept. Marketed erroneously as "the most violent Australia movie ever", the film is violent at times and reasonably bloody, but it fails to deliver a single impactful moment. Slow moving and terribly pretentious, this umpteenth silver screen version of the classic play is the personification of wrong-headed.