Ik was dolblij met de frisse (onbedoelde) synopsis van deze film en keek ernaar uit. De eerste paar shots introduceren een paar van de personages en de hoofdlocatie waar de verhalen zich afspelen: de volkstuintjes. De film ziet er fantastisch uit. Kleurrijk en eenvoudig. Magisch en echt. Helaas duurt het maar een paar minuten om uit te vogelen waar de film heen zal gaan. We komen er al snel achter dat dit een manipulatief, sentimenteel verhaal zal zijn over een stel afgestompte mensen die hun eigen weg gaan en worden geconfronteerd met 'aardige, slachtoffer geworden' vluchtelingen, en dat het een happy end zal hebben waarin de afgestompte mensen hun dwalingen inzien en deze mensen accepteren. De personages, vooral de bevooroordeelde, zijn erg 'komisch' van aard. Het verhaal concentreert zich voornamelijk op twee vluchtelingengezinnen. Aan het hoofd van een van die gezinnen staat een alleenstaande moeder, die gruwelijk wordt uitgebeeld door Diveen Henry. Tot mijn spijt moet ik zeggen dat elke emotie die ik ten aanzien van haar strijd had kunnen hebben, werd weggenomen door wat gedenkwaardig slecht acteerwerk was.<br />Het andere verhaal is veel interessanter en concentreert zich op een vader en zijn twee kinderen. Ze hebben allemaal littekens overgehouden aan hun reis naar dit land, door middel van containers, waar de vrouw en de moeder zijn gestorven, maar het is de echtgenoot die het meest lijdt. Benedict Wong geeft hier een adembenemende voorstelling. In het begin zijn zijn emoties heel ingetogen, maar naarmate het verhaal vordert, maakt hij ons op subtiele wijze bewust van de innerlijke strijd van zijn personage.<br />Helaas is de rest van de film gewoon ontzettend saai. Er waren zoveel mogelijkheden met deze film. Er zijn verschillende personages om in de gaten te houden, waarvan er veel potentieel zouden kunnen hebben, maar niets daarvan wordt verwezenlijkt. Erger nog, hoewel deze film helemaal niet Hollywood-achtig is, worden sommige van de hoofdlijnen van de plot goedkoop op Hollywood-niveau opgelost. Voorbeeld:<br />Character A houdt van karakter B houdt niet van zijn avances. Geen probleem! Laten we karakter C haar liefde voor karakter A laten verklaren, dan hebben we allemaal een happy end. Gaap. Ik vond de plot van de Aziatische familie erg goed. Dat was goed gedaan. Helaas wordt de hele volkstuinbusiness, het gemeenschappelijke aspect ervan, de dynamiek waarbij een grote cast betrokken is, allemaal uitgebuit.<br />Wat overblijft is een film die heel weinig waard is.
I was thrilled by the fresh (pun intended) synopsis of this film and looking forward to watch it. The first few shots introduce some of the characters as well as the main location where the stories take place; the gardening allotments. The movie looks fantastic. Colorful yet simple. Magical yet genuine. Unfortunately, it only takes a few minutes to figure out where the movie will go. We quickly figure out this will be a manipulative, sappy tale illustrating a bunch of jaded people set in their ways confronted by "nice victimized" refugees and that it will have a happy ending where the jaded people realize the error of their ways and accept these people. <br /><br />The characters, particularly the prejudiced ones, are very "comic-booky" in nature. The story focuses mainly on two refugee families. One of them is headed by a single mom played atrociously by Diveen Henry. I am saddened to say that any emotion that might have been felt toward her struggles were defused by what was memorably bad acting.<br /><br />The other story is much more interesting and focuses on a father and his two children. All are scarred by their journey to this country by way of containers, where the wife and mother died but it is the husband who suffers the most. Benedict Wong gives a mind-blowing performance here. At first, his emotions are very subdued but as the story develops, he subtly makes us aware of the inner-struggles of his character. <br /><br />Unfortunately, the rest of the movie is just extremely boring. There were so many possibilities with this movie. There are several characters to keep track of, many of which might have potential but none of it is realized. Even worse, despite this movie being very much not Hollywoodian, some of the main plot threads are solved cheaply in a Hollywood b-grade way. Example:<br /><br />Character A likes character B Character B rejects his advances No problem! Let's have character C declare her love for character A so we can all have a happy ending. Yawn. <br /><br />I liked very much the plot thread of the Asian family. That was well done. Unfortunately, the whole allotment business, the communal aspect of it, the dynamic involving a large cast are all under exploited.<br /><br />What you're left with is a movie that has very little worth.