The Thing moet wel een van de allergrootste films aller tijden zijn. Natuurlijk was ik in 1982 zo onder de indruk van de special effects dat ik er zo van ondersteboven was, ik had nog nooit zoiets gezien! Maar hoewel de special effects de film zelf nog afschuwelijker maakten, was het het verhaal zelf, de muziek, de claustrofobische sfeer van de Anarctic en de interactie en spanning tussen de leden van het ten ondergang gedoemde onderzoeksstation die hem tot een klassieker maken.<br />Films worden niet beter dan deze! In de openingsscène met de helikopter die achter die husky aanzit, ga je er gewoon van uit dat het een stel verveelde wetenschappers van een of ander station was die even stoom wilden afblazen. Maar als je ziet dat ze hun achtervolging op de Amerikaanse basis voortzetten, denk je dat de Noren aan een of andere vorm van vergevorderde of extreme vorm van claustrofobie lijden. Maar dat wordt gecompenseerd door de dreigende openingsmuziek die het tempo bepaalt! Je weet gewoon dat er iets niet klopt! Op dat moment is het een mysterie totdat 'het ding' zichzelf openbaart.<br />Maar het mysterie keert terug omdat het een soort Agatha Christie 'who dunnit' (d.w.z. tien kleine indianenfilmpjes) sf-stijl wordt zoals de leden van de club dat zijn. Ze weten niet wie van hun team echt een buitenaards wezen is. Het wantrouwen tussen hen blijft groeien, terwijl ze een voor een uiteindelijk worden uitgeschakeld of als buitenaards wezen worden ontmaskerd. Het wantrouwen tussen de ploeg van de zender neemt toe naarmate de film vordert, tot de uiteindelijke confrontatie.<br />Na twintig jaar van vooruitgang in computergraphics en filmproductie dragen de special effects in 'The Thing' niet meer zo'n zwaar gewicht als in 1982, maar afgezien daarvan doet de film het heel goed met een paar geweldige voorstellingen van de cast.
The Thing has to be one of the all time great movies. Of course it was ground breaking special effects at the time of it's release that impressed me so much, back in 1982 it just blew my mind, I'd never seen anything like that! However, although the effects themselves made the movie more horrific, it was the story itself, the music score , the claustrophobic atmosphere of the Anarctic as well as the interaction and tension between the members of the doomed research station that makes it a classic. <br /><br />Movies don't get any better than this! In the opening scene with the the chopper chasing this husky you just assume that it was some bored scientists from some station letting of some steam. Yet when you see them continue their chase at the US base you then think that the Norwegians are suffering from some form of advanced or extreme strain of cabin fever. Yet this is offset by the menacing opening music score that sets the tempo! You just know that something is not right! At this point it's a mystery until 'the thing' reveals itself. <br /><br />However, the mystery returns because it becomes a sort of Agatha Christie "who dunnit" ( i.e. ten little Indians movie) sci-fi style as the members don't know which one of their team is really an alien. Suspicion continues to go back and forward between them all as one by one they eventually get knocked off or revealed as the alien. The mistrust between the station crew is absorbing as the movie progresses until the final showdown.<br /><br />After 20 years of advances in computer graphics and film making production the special effects in "the Thing" don't carry the same weight as it did in 1982, but other than that it holds up very well all round with some great performances by the cast.