Dit is de reden waarom deze film het niet zo ver heeft gebracht (ik lees niet veel, dus het kan me niet schelen hoe de roman was). 1. Ik denk dat Brendan Frasier zijn Encino-man kopieerde uit Lamberts Tarzan. Het was stijf en hoewel zijn Tarzan-roep iets realistischer was, had hij geen menselijkheid. 2. Ze hebben met het verhaal geknoeid. Misschien gaat het zo in het boek, maar zolang ik me kan herinneren waren de eerste woorden van Tarzan 'Ik tarzan, jij Jane'. Jane is de eerste menselijke tarzan-ontmoeting. Ik vond de inboorlingen wel wat aardiger dan de gepolijste dwergvarkens in Weismullers versie, maar die pijlen en bogen waren een beetje goedkoop. Het spijt me, maar de verliefde vrouw komt meer dan een uur in beeld. Dat maakt haar op z'n best geschikt voor een bijrol. Bijrollen en hoofdrollen vallen niet voor elkaar door de mand, niet genoeg tijd op de buis, sorry. Niet alleen was de vioce van Andie McDowell meer dan zielig (hoogstwaarschijnlijk omdat haar sterke zuidelijke accent niet gemaskeerd kon worden), de chemieschaal tussen Tarzan en Jane was ook een enorme nul. Ik heb nooit geloofd dat ze van elkaar hielden, wat de Belgische kerels, om eerlijk te zijn, behoorlijk belachelijk maakte. Als Tarzan Jane voor het eerst in de jungle ziet, voelt hij een drang, als je het zo kunt noemen, een gevoel dat hij nooit eerder heeft gehad. Jane brengt de menselijkheid in hem naar boven en hij de ongetemde kant van haar. Het is deze chemie, die het verhaal van Tarzan zo boeiend maakt. Niet dat Lord Greystoke op zijn sterfbed wenst, dat zijn land ongeschonden blijft en dat die jongen dat voor hem zal doen. Zelfs een goede facelift zou deze film niet kunnen helpen. Er is een enorme inwendige reconstructie voor nodig. O, en zouden we misschien wat meer in de jungle kunnen filmen, of op zijn minst camerastandpunten kunnen gebruiken, die niet op de geluidsband te zien zijn, zoals in de rest van de film. Einde oordeel, 4 van de 10. Sorry, Tinman, en tussen twee haakjes, als je echt acteerwerk wilt zien, laat dan Lambert maar zitten en kijk naar Leonardo Dicaprio.
Here's why this movie fell very short of its potential(I don't read much, so I don't care WHAT the novel was like). 1. I think Brendan Frasier copied his Encino man from Lambert's Tarzan. It was stiff, and while his Tarzan call was a little more realistic, he had no humanity. 2. They screwed with the story. Maybe that's how the book goes, but for as long as I can remember the first utterances of Tarzan were "Me tarzan, you Jane". Jane is the first human tarzan encounters. I did like the natives a bit more than the shoepolished midget pigmys in Weismuller's version, but those bows and arrows were a bit cheesy. 3. Tarzan is primarily a love story. I'm sorry, but the love interest enters over an hour into the picture. That qualifies her for a supporting role at best. Supporting roles and leads don't fall for each other, not enough screen time, sorry. Not only was Andie McDowell's vioce over pathetic(most likely because her strong southern accent couldn't be masked) the chemistry scale between Tarzan and Jane was a whopping 0. I never believed they loved each other, which made the Belgian dudes closing voice over, quite frankly, silly. When Tarzan sees Jane for the first time in the jungle, he feels an urge, if you will, a feeling he's never felt before. Jane brings out the humanity in him, and he brings out the untamed side of her. Its this chemistry that compells the story of Tarzan. Not that Lord Greystoke's dying wish is to keep his land whole and that johnny boy is going to do it for him. Even a good face lift couldn't help this movie. It needs massive internal reconstruction. Oh, and could we possibly shoot more in the jungle, or at least use camera angles that don't show off the sound stage like qualities of the place. Final judgement, 4 out of 10. Sorry Tin-man, and by the way, if you want to see real acting, drop Lambert and check out Leonardo Dicaprio.