28 jaar voor 11 september 2001 was er nog een 11 september, een belangrijke datum in de geschiedenis van Chili, Zuid-Amerika en de hele wereld. Dat was in 1973, toen een bloedige staatsgreep in Chili Salvador Allende, de eerste marxistische president die democratisch gekozen was, uit de weg ruimde en een eind maakte aan het Chileense experiment van een democratische overgang van kapitalisme naar socialisme. Allende pleegde zelfmoord toen de strijdkrachten het presidentiële paleis binnenvielen.<br />Helaas is deze film te bevooroordeeld en te nostalgisch naar de tijd van Allendes heerschappij om een objectieve weergave te zijn van de man en zijn plaats in de geschiedenis. Het waren roerige tijden en Allende was een omstreden figuur in de geschiedenis van zijn land en van de hele wereld. Goed, hij was democratisch gekozen, maar zijn beleid stortte Chili in een economische crisis. Hij werd afgezet door een coup en een rechtse dictatuur volgde, gevolgd door onderdrukking en flagrante schendingen van de mensenrechten, maar hij was ook een bondgenoot van Castro, die in zijn beleid een andere manier zag om revolutie te maken. We zullen nooit weten of zijn aarzelende poging om een socialistische maar democratische samenleving op te bouwen zou zijn geslaagd. De schrijvers van de film nemen een volkomen pro-Allende positie in, er is geen mening of standpunt om de andere kant te verklaren, om vragen te beantwoorden als waarom de middenklasse zich tegen hem verzette, of hoe zijn democratische opvattingen konden samengaan met steun of steun van Castro. De toon van de commentaren is nostalgisch en verontschuldigend, bijna propagandistisch. Mensen die deze episode uit de geschiedenis beter willen begrijpen, moeten wachten op een meer evenwichtige en objectievere film of boek in de toekomst.
28 years before 9/11, there was another 9/11 which represented a key date in the history of Chile, South America and the whole world. This was the date in 1973 when a bloody coup in Chile deposed Salvador Allende the first Marxist president elected democratically anywhere in the world and put an end to the Chilean experiment of a democratic transition from capitalism to socialism. Allende committed suicide when the armed forces attacked the presidential palace.<br /><br />Unfortunately this film is too biased and too nostalgic towards the time of Allende's rule to be an objective rendition of the man and of his place in history. The times were troubled and Allende was a disputed figure in the history of his country and of the whole world. True, he was democratically elected, but his policies plunged Chile into economic crisis. He was deposed by a coup and a right-wing dictatorship followed with repression and flagrant human rights abuses, but he was also an ally of Castro who saw in his policies another way of making revolution. We'll never know if his tentative to build a socialist yet democratic society would have succeeded. The authors of the movie take a completely pro-Allende position, there is no opinion or point of view trying to explain the other side, to answer questions like why did the middle class oppose him, or how his democratic views could go together with supporting or being supported by Castro. The tone of the commentaries is nostalgic and apologetic, almost propagandistic. People who want to get a better understanding of this episode of the history need to wait for a more balanced and objective film or book in the future.