Veel over _USA The Movie_ kan in de titel worden samengevat. Het trekt parallellen tussen de houding van dit land ten opzichte van de oorlog en een soort Hollywood-achtige valsheid die dingen verheerlijkt die niet verheerlijkt zouden moeten worden. Ik weet niet zeker of ik het eens ben met de kijk van de filmmaker op de recente gebeurtenissen (hoewel ik eerlijk gezegd niet altijd precies weet waar hij staat), maar ik heb bewondering voor de ongebruikelijke en artistieke manier om de boodschap over te brengen. Audio-opnamen van toespraken, radio-interviews, poëzie enz. spelen hier net zo'n grote rol als beeldmateriaal. Meestal gaan de beelden van het verhaal vergezeld van deze audio-elementen voor een goed effect. Ik ben een radiofanaat, dus het was heel bevredigend om te horen hoe die radio in het tempo van de film werd geïntegreerd. Het grootste deel van de dialoog speelt zich boven het verhaal af, in plaats van dat de personages met elkaar praten. Dat wil niet zeggen dat er geen 'personages' zijn (echte mensen), maar behalve 'Jim', de hoofdpersoon (een soort uit de jaren zestig overgestapte man met een grillige geestesgesteldheid), komen en gaan de anderen vrij snel. Een paar maken een heel krachtige indruk, vooral een taxichauffeur die op een goeroe lijkt en de stem van de wijsheid lijkt te zijn. Als hij uitbarst in een spontaan gebed terwijl hij Jim naar de metro brengt, is dat een heel krachtig moment. Op het omslag van de dvd staat het citaat 'Het gevaar is geweken', afkomstig uit de toespraak van president Bush die de weg vrijmaakte voor onze invasie in Irak. Achteraf gezien, toen ik die toespraak op een hoogtepunt in de film hoorde, drong het tot me door dat we in een historisch geladen moment leven dat altijd in onze herinnering zal blijven.
A lot about USA The Movie can be summed up in its title. It draws parallels between the attitudes of this country in the face of war and a kind of Hollywood-like falseness that glorifies things that shouldn't be glorified. I'm not sure I agree with the filmmaker's take on recent events (although, truthfully, I can't always tell exactly where he stands) but I admire the unusual and artistic way of getting the point across. Audio tracks of speeches, radio interviews, poetry etc. play as large a role here as visuals. Most of the time the visuals of the story are accompanied by these audio elements to good effect. I'm kind of a radio buff so it was satisfying to hear the way that radio was integrated into the pace of the movie. In fact, most of the dialog takes place over the story rather than having characters talk to one another. That's not to say that there aren't "characters" (real people), but except for "Jim" the protagonist ( a kind of '60's drop out with an erratic state of mind) the others come and go pretty quickly. A few make a very powerful impression, especially a guru-like taxi driver who seems to be the voice of wisdom itself. When he breaks out into a spontaneous song of prayer while driving Jim to the subway, it is a very powerful moment. On the cover of the DVD is the quote "The danger is clear" which is taken from President Bush's speech that paved the way to our incursion into Iraq. In retrospect, hearing that speech at a climactic moment in the film brought home how we are living in a historically charged moment which will always be remembered.