Als kind van acht of negen was ik behoorlijk onder de indruk van deze film. De gangsters kwamen me heel echt en bedreigend voor, en ik begreep waarom mensen bang waren voor iemand als Dillinger. Als je het als volwassene zag, leek het bijna komisch, vanwege het overdreven verhaal en de schokkende details, zoals gangsters uit de jaren dertig die auto's bestuurden die eruitzagen alsof ze uit de jaren vijftig kwamen. De manier waarop de misdadigers worden geportretteerd heeft een zekere korrelige, niet-glamoureuze realiteit, maar het algehele effect is meer dat van een slechte soap. Het meest memorabele en onbedoeld grappige wat me bijblijft is de scène waarin Ma Barker en haar zoons het met de fbi aan de stok krijgen en de zoons worden vermoord. De verteller zegt iets in de trant van: 'Misschien werd Ma Barker op dat moment, voor het eerst in haar leven, een echte moeder.' Dit zou een moment van grote tragedie en pathos moeten zijn, als Ma eindelijk beseft dat ze haar gezin uit hebzucht heeft vernietigd, maar in plaats daarvan wordt er gelachen. Een heel vreemde film die tegenwoordig zelden wordt vertoond. Gangsterfans zouden ervan kunnen genieten, maar meer als curiositeit dan als echte film.
I was quite impressed with this movie as a child of eight or nine. The gangsters seemed very real and threatening to me, and I could see why people would have been afraid of someone like Dillinger. Seeing it as an adult, it seemed almost comical, owing to the overdone narration and jarring details like Thirties gangsters driving cars that looked like they were from the Fifties. There is a certain gritty, unglamorous reality to the way the criminals are portrayed, but the overall effect is more like a bad soap opera. The most memorable and most unintentionally funny bit that sticks with me is the scene where Ma Barker and her sons are shooting it out with the FBI and the sons are killed. The narrator says something like " Perhaps in that moment, for the only time in her life, Ma Barker became a real mother". This is meant to be a moment of great tragedy and pathos, as Ma finally realizes how she's destroyed her family out of her own greed, but instead, it provokes laughter. A very odd film that is rarely shown anywhere these days. Gangster movie buffs might enjoy it, but more as a curiosity than a real movie.