Ik denk dat de kaarten tegen Webmeester stonden, want meteen vanaf het begin was er dat jeukende gevoel, alsof er iets mis was, maar ik kon er niet precies de vinger op leggen. Toen drong het tot me door. Geknipt. Een tijdje wisten ze de meeste zinnen als stem over of buiten het scherm te krijgen, met slechts hier en daar een kleine hint, tot het pijnlijk duidelijk werd. Dit is het soort gekopieerd worden dat op de zenuwen werkt, zonder dat er ook maar iets grappigs aan is. Ik heb een hekel aan gekopieerd worden, maar hoe misplaatst ook, martial-artsfilms die slecht zijn nagesynchroniseerd, hebben in elk geval een gevoel voor humor.<br />Wat ik wilde was een film over een hacker die echt aan het hacken was en dat soort dingen. Misschien als een omgekeerde versie van de tafel van de film Hackers (die over de persoon gaat die hen buiten probeert te houden in plaats van over de mensen die proberen binnen te komen). Wat ik kreeg, was een slecht geschreven, soms onzinnig moordmysterie met een heleboel slechte achtervolgingssequenties, een zogenaamd onbekwame hacker die zonder zijn kleine ego was gecastreerd, en een regisseur die duidelijk niet wist hoe hij met een camera moest omgaan. Ik wilde alleen maar mijn hand in die camera steken, de man de camera afpakken en dat verdomde ding zelf filmen. Het monteren was niet veel beter. Het acteren? Nou, ik denk dat als de hoofdrolspeler niet zo'n slecht script had om uit te werken, hij in elk geval te zien zou zijn. De grote slechterik was ook oké, maar verder was zo'n beetje iedereen een lachertje. Dubbelen hielp niet echt, maar het acteren was al niet om aan te zien.<br />Voordat ik verderga met nog meer slechte dingen, wil ik eerst een paar goede dingen oprakelen. Nou ja, een of twee. Ondanks de rudimentaire graphics vond ik het cyberwereldgedoe, het beetje dat ervan over was, best leuk en ik had veel liever naar een film gekeken over, en om, dan naar de lauwe omgeving buiten in de 'echte wereld'. Dat vervalsen van de duimafdruk leek me wel cool, maar uiteindelijk was het nogal nutteloos in het grote geheel. Het hartje, dat me deed denken aan Guillermo Del Toro' 's Cronos was een interessante film, hoewel hij op de lange duur op een afschuwelijke manier was bedacht. Er is een punt waarop de slechterik bewusteloos is en onze held daar is. Waarom heeft hij toen de duimafdruk van de slechterik niet geprobeerd (omdat het hartapparaat met de duim werd geactiveerd)? Niettemin een paar interessante gadgets en cyberspulletjes, als ze maar beter waren gebruikt.<br />Nou, wie waagt het om deze film met _Blade Runner_ te vergelijken? Beide films spelen zich ergens in de toekomst af en in beide films zit een soort van tegenstrijdige romantiek. Je hebt het onderzoek naar een moord, maar ik...' Ik heb heel wat films met een moord in het middelpunt gezien die in niets lijken op Blade Runner of Webmaster. Identiteit, bijvoorbeeld. Daar houden de overeenkomsten op. Punt. Er is geen vergelijking, zoals er ook geen vergelijking zou zijn tussen Blade Runner en Hackers. Ridley Scott is een briljante regisseur met een groot talent voor artdirectie en hij kent een paar fundamentele technieken van filmen, zoals waar je de camera moet plaatsen. Webmaster is goedkoop, en niet alleen vanwege het budget. Het is goedkoop omdat het slecht geschreven is, en omdat het vaker wel dan niet de gemakkelijkste uitweg kiest (zoals het schrijven over een personage dat nauwelijks op het toneel is verschenen om het meisje uiteindelijk te redden en haar zonder de Held in haar eentje naar B te brengen, zodat hij zijn ding kon doen. Heel handig. Of, de poging tot sympathiefactor voor een personage waar we geen reden voor hebben. Of, zinloze dingen zoals de auto die ze net genoeg ophoudt om iemand de kans te geven weg te komen.).<br />Het probeert hip te zijn, het probeert uit te buiten, het probeert zelfs een wending te geven die helemaal niet verrassend is, en het probeert opwindend te zijn. Maar een stel vrijwel identieke achtervolgingsscènes, slecht geschreven teksten, slechte montage, afgrijselijke shots, slecht acteerwerk enzovoort, maken geen spannende film.
I think the cards were stacked against Webmaster, because right from the start there was this itchy feeling, like something was wrong but I couldn't quite put my finger on it. Then it hit me. Dubbed. For a little while, they managed most of the lines either as voice over or off screen, with just a little hint here and there, until it became painfully obvious. This is the kind of dubbing that grates on the nerves, with nothing even remotely funny about it. I hate dubbing, but at least, however misplaced, martial arts films badly dubbed tend to have a sense of humour about it.<br /><br />What I wanted was a film about a hacker doing actual hacking and stuff like that. Maybe like a reverse side of the table of the movie Hackers (being about the person trying to keep them out instead about the people trying to get in). What I got was some poorly written, nonsensical at times murder mystery with a ton of bad chase sequences, a supposedly inept hacker who was neutered without his little ego, and a director who obviously didn't know how to handle a camera. I just wanted to reach in there, grab the camera from the guy, and shoot the dang thing myself. The editing wasn't much better. The acting? Well, I guess if the lead guy didn't have such a bad script to work from, he'd be at least watchable. The main bad guy was OK, too, but pretty much everyone else was a joke. Dubbing didn't help, but the acting was pretty bad even taking that into consideration.<br /><br />Before I get into more bad, let's perk up to a few good things. Well, one or two. Despite the rudimentary graphics, I rather enjoyed the cyberworld stuff, what little there was of it, and would have much rather watched a movie mostly about, in, and around that than the tepid surroundings outside in the 'real world'. The falsifying thumbprint thing seemed kind of cool, but ended up being rather useless in the scheme of things. The heart gadget, which reminded me of Guillermo Del Toro's Cronos, was interesting, though as a plot device ripped directly from the pages of Escape from New York, it was horribly conceived in the long run. There's one point where the bad guy is unconscious and our hero is right there. Why didn't he try the bad guy's thumb print then (since the heart device was thumb activated)? Nonetheless, some interesting gadgets and cyber stuff, if only they could have been utilized better.<br /><br />Now, who here dares compare this movie to Blade Runner? Both films take place sometime in the future and there's some kind of off kilter type of romance in it, sort of, in both films. There's the investigation of a murder, but I've seen many a film with a murder at its center that are nothing like either Blade Runner or Webmaster. Identity, for instance. That's about where the similarities end. Period. There is no comparison, just as there wouldn't be between Blade Runner and Hackers. Ridley Scott is a brilliant director with a great mind for art direction and knows some fundamentals of film-making, like where to put the camera. Webmaster is cheap, and not just because of the budget. It's cheap because of bad writing, and because it more often than not takes the easy way out (like writing in a character who barely appeared in the first place to save the girl in the end to get her to Point B by herself without the Hero, so that he could do his thing. Very convenient. Or, the attempted sympathy factor for a character we have no reason to care for. Or, inane things like the car set up to stall them just enough for someone to get away.).<br /><br />It tries to be hip, it tries to be exploitive, it even tries a twist ending that's not the least bit surprising, and it tries to be thrilling. But a bunch of near identical chase sequences, bad writing, editing, horribly shot, bad acting, etc. does not a thrilling movie make.