Het spijt me, mensen, maar iedereen die zegt dat dit een geweldige documentaire is... en die prijs die hij op Sundance heeft gewonnen... nou, jullie zijn allemaal voor de gek gehouden. Ik heb al een paar jaar gehoord dat ik die documentaire moest zien en uiteindelijk heb ik hem ook gezien. Misschien zou deze film in 1999, toen hij uitkwam en de reality-tv nog niet zo'n dominante rol speelde in de industrie, amusant hebben geleken. Maar Mike en Mark spelen zo duidelijk zichzelf, Mike en Mark. Soms zijn ze grappig en een paar van de regels lijken niet helemaal te kloppen, maar meestal klinken ze niet echt. Ze zijn de werkelijkheidsversie van Jay en Silent Bob. Ja, de mensen zijn echt, het zijn geen acteurs, maar het is wel zo.' Het is een overdrijving van zichzelf, en het ligt zo voor de hand dat het moeilijk te geloven is dat zoveel mensen denken dat het echt zo is. Ik liet me niet voor de gek houden, dus was het eigenlijk een beetje saai. Een beetje amusant, maar je mist er niet veel aan.
Sorry, folks, but all of you that say this is a great documentary... and that award it won at Sundance... well, you've all been duped. I've heard for a few years how I had to see this documentary and I finally watched it. Maybe in 1999, when it came out, and reality TV didn't have such a dominant presence in the industry, this movie would have seemed entertaining. But Mike and Mark are so obviously playing themselves, Mike and Mark. At times they are funny and some of the lines seem off the cuff, but mostly they do not ring true. They are the reality version of Jay and Silent Bob. Yes the people are real, they are not actors, but it's put on, it's exaggeration of themselves, and it's so obvious that it's hard to believe so many people think it's the real deal. I wasn't fooled so it was actually a tad boring. Mildly amusing, but not missing much if you miss it.