Patty Chayevsky was een van de succesvolste scenarioschrijvers en toneelschrijvers van de twintigste eeuw. In deze film uit 1971 volgde hij Sinclair Lewis en A.J. Cronin (in respectievelijk ARROWSMITH en THE CITADEL) bij een kritisch onderzoek naar de wereld van de geneeskunde, hoewel zijn doel zich concentreert op een speciaal toneel: een modern ziekenhuis in Manhattan. Chayevsky's standpunt is heel direct: zijn ziekenhuizen plaatsen waar mensen naartoe gaan om beter te worden, of zijn het instellingen waar mensen vaak sterven als gevolg van incompetentie?<br /><br />Als iemand die onlangs te vaak in een ziekenhuis is geweest (en binnenkort weer terug zal moeten gaan) vind ik THE HOSPITAL een zeer toepasselijke en lonende satire. Block, een van de hoofden van het Manhattan Surgical Center, een groot academisch ziekenhuis. Hij is net aan zijn dag begonnen als hem wordt verteld dat een van de co-assistenten in het tweede jaar's nachts is overleden als gevolg van een kennelijke vergissing. Het schijnt dat hij verdoofd en gedrogeerd was terwijl hij op een bed lag te slapen (hij had een rendez-vous met een verpleegster), en iemand had geknoeid met een infuus waar water met glucose in had moeten zitten (later blijkt dat hij een overdosis insuline in het infuus had gekregen). Al snel komt Scott erachter dat als hij zich omdraait, een ander lid van het personeel sterft aan een hartaanval of een mislukte operatie. De sleutel tot dit alles lijkt een patiënt te zijn die tien dagen geleden voor een regelmatige controle naar het ziekenhuis kwam en sindsdien een nier is kwijtgeraakt, bijna zijn andere nier ook, en die nu in coma is (Barnard Hughes).<br />Hughes' dochter (Diana Rigg) wil de comateuze vader meenemen naar zijn huis in een Apache Indian Reservation in Mexico. Scott is niet helemaal tegen het idee <0xE2><0x80><0x93> per slot van rekening is Hughes bijna aan ziekenhuisfouten bezweken. Bovendien heeft Scott een midlifecrisis vanwege de ineenstorting van zijn huwelijk en zijn gezin, en zijn groeiende twijfels over wat het beroep dat hij heeft gekozen werkelijk oplevert. Het gaat niet alleen om een zaak als die van Hughes. Het ziekenhuis verkeert in een voortdurende staat van chaos, waarin het gewone personeel (Scott, Stephen Elliot, Nancy Marchand, Stockard Channing) overwerkt en overbelast is, en in oorlog is met het zakelijke personeel (getypeerd door Frances Steenhagen in een heel kille voorstelling). De plaatselijke gemeenschap is vijandig vanwege de uitbreidingsplannen van het ziekenhuis, maar als ze bij Elliot komen om zaken te 'bespreken', blijken ze net zo verdeeld te zijn als zijzelf (militante Zwarte Panters versus plaatselijke geestelijken versus geboortebeperking voor vrouwen en pro-abortuskliniektypes). Rigg (die in de loop van de film verliefd wordt op Scott) raakt er steeds meer van overtuigd dat het verstandig is om de waanzin van de stad de rug toe te keren, en Scott speelt ook met het idee. In deze film was Scott op zijn best als acteur, met anatomie van een moord, de Harristelaar, dr. Strangegeliefde en Patton onder zijn riem voordat het ziekenhuis werd gemaakt. Zijn angst kwam aan het licht toen hij en Rigg elkaar leerden kennen (zij voorkomt dat hij zelfmoord pleegt vanwege zijn wanhoop). Hij weet niet of iets wat in het ziekenhuis is gedaan de moeite waard is, en schreeuwt de woorden in de 'Verklaring' uit het raam. Hoewel hij zich later een beetje ontspant over hoe goed zijn lessen zijn geweest voor de artsen die bij hem studeerden, is Scott nooit helemaal zeker van dit alles <0xE2><0x80><0x93> hij accepteert echter wel volledig zijn eigen verantwoordelijkheidsgevoel dat anderen gewoon weggooien. Ook Rigg was op het hoogtepunt van haar internationale roem (zij het niet van haar acteertalent) <0xE2><0x80><0x93> haar rol als mevrouw Peel in THE AVENGERS was een paar jaar oud, maar ze werd in die tijd erkend als een toonaangevend toneeltalent en ook als een van de meest sexy vrouwelijke acteurs uit die tijd.<br />De bijrollen zijn ook goed. Naast de ijzingwekkende Steenhagen (die medische informatie van comateuze patiënten op de Spoedeisende Hulp eist) is er Hughes als religieuze maniak die wint, en Elliot als het hoofd van het ziekenhuis dat er schoon genoeg van heeft. En dan is er nog mijn favoriete karikatuur: Richard Dysart als dokter Elwell. Elwell is een slager die een echt thuis voor zichzelf heeft gevonden in het bestuur van de effectenbeurs, waar hij zich heeft laten inschrijven voor belastingvoordelen. Iedereen die zich zijn prestaties als ethisch type herinnert, zoals het hoofd van het advocatenkantoor in L.A.LAW of als vriend en arts van Melvin Douglas in BEING there, ziet in de inhalige dokter Elwell een ander facet van de talenten van deze onderschatte acteur.
Patty Chayevsky was years ahead of most successful screenplay and drama writers in tackling sticky subjects. In this 1971 film he followed Sinclair Lewis and A. J. Cronin (in respectively ARROWSMITH and THE CITADEL) in looking critically at the world of medicine, although his target is centered on a special stage: a modern hospital in Manhattan. Chayevsky's point of view is quite direct: are hospital's places for people to go to to get well, or are they money making organizations where people frequently die due to incompetence.<br /><br />As a person who has recently been to a hospital too many times (and will shortly have to return again) I find THE HOSPITAL a very timely and rewarding satire. George C. Scott is Dr. Block, one of the heads of the Manhattan Surgical Center, a major teaching hospital. He has just started his day when he is told that one of the second year residents has died during the night in an apparent mix-up. It seems he was sedated and drugged while sleeping on a bed (he'd been having a tryst with a nurse), and someone tampered with an i.v. that should have contained water with glucose in it (later it turns out he got an overdose of insulin in the i.v.). Soon Scott finds that whenever he turns around some other member of the staff dies of a heart attack or of a botched operation. The key to all this appears to be one patient who came to the hospital ten days before for a regular check-up, and has since lost one kidney, nearly lost his other kidney, and is now in a comatose state (Barnard Hughes). <br /><br />Hughes' daughter (Diana Rigg) wants to bring the comatose dad back to his home on an Apache Indian Reservation in Mexico. Scott is not totally opposed to the idea - after all, hospital errors almost killed Hughes. Also, Scott is suffering a mid-life crisis with the collapse of his marriage and family, and his growing doubts about what his chosen profession really accomplishes. It is not only looking at a case like Hughes'. The hospital is in a constant state of chaos wherein the regular staff (Scott, Stephen Elliot, Nancy Marchand, Stockard Channing) is overworked and overtaxed, and is at war with the business staff (typified by Frances Steenhagen in a really chilly performance). The local community is hostile because of the expansion plans of the hospital - but when they meet to "discuss" matters with Elliot they prove to be as divisive among themselves (militant Black Panthers versus local clergy versus birth control seeking women and pro-abortion clinic types). Rigg (who falls in love with Scott in the course of the film) becomes more and more certain that leaving the insanity of the city makes sense, and Scott also toys with the idea.<br /><br />Scott was at his acting height in this film, what with ANATOMY OF A MURDER, THE HUSTLER, DR. STRANGELOVE, and PATTON under his belt before THE HOSPITAL was made. His angst registered when he and Rigg get to know each other (she prevents him from killing himself due to his despair). He can't tell if anything done in the hospital is worthwhile, and screams out the window the words in the "Summary Line". Though he does later relax a little about how good his teaching has been for doctors studying with him, Scott really never fully is sure about it all - he does, however, fully accept his own sense of responsibility that others just dump. Rigg too was at the height of her international fame (if not her acting abilities) - her stint as Mrs. Peel on THE AVENGERS was a few years old, but she was recognized as a leading stage talent in Britain at the time, as well as one of the sexiest women performers of that period. <br /><br />The supporting actors are good too. Besides the chilling Steenhagen (demanding Medicare/Medicaid/insurance information from comatose patients in the E.R.), there is Hughes as a religious maniac who wins, and Elliot as the fed up head of the hospital. There is also my favorite caricature: Richard Dysart as Dr. Elwell. Elwell is a butcher who has found a real home for himself on the Big Board of the Stock Exchange, having incorporated himself for tax incentives. Anyone recalling his performances as ethical types such as the head of the law firm in L.A.LAW or as the friend and physician to Melvin Douglas in BEING THERE, upon seeing his greedy Dr. Elwell see another facet to this underrated actor's talents.