Het woord eer zou uit de vocabulaire van alle naties moeten worden geschrapt. Het verergert mannelijke domheid en is verantwoordelijk voor de dood van miljoenen onschuldige mensen. Iedereen die het er niet mee eens is, zou deze opmerking beter niet kunnen lezen.<br />Zoals van deze scenaristen mag worden verwacht, is yakuza een onderhoudende misdaadthriller met veel respect voor de etnische achtergrond waartegen hij wordt uitgebeeld. Vrienden van bloed en geweld zullen ook niet teleurgesteld worden, maar vooral tegen het eind wordt geweld enigszins zinloos, overbodig en ronduit dwaas. In tegenstelling tot andere recensenten vond ik de prestatie van Robert Mitchum niet erg goed. Dit is een acteur die zeker niet beter werd naarmate hij ouder werd. Hij ziet eruit als een vermoeide conciërge (het past niet bij de rol) en zijn afstandelijkheid, die hem in vroeger jaren tot zo'n indrukwekkende verschijning maakte, komt over als verwarring of gebrek aan belangstelling. Ken Takakura en Richard Jordan zijn heel goed als man van eer en respectievelijk jong, intelligent en gevoelloos.<br />De beste manier om met deze film om te gaan is hem te zien als een tragische komedie. De Mitchum-figuur zet de zaak in beweging door de Takakura-figuur een gunst te vragen op basis van verkeerde veronderstellingen. De vergissing wordt al snel duidelijk, maar het eergevoel eist dat ze niet terugkrabbelen. Dus beginnen ze rond te sluipen, in alle richtingen te schieten, met zwaarden te zwaaien en hun vriend te vernielen.' Het verhaal eindigt met Mitchums personage dat zijn punt duidelijk maakt: als je hem je pink geeft, geef ik je de mijne. Nou, dat is toch wel het minste wat hij kan doen? Dus haalt hij een mes tevoorschijn, haalt gelaten adem en begint genoemde extremiteit af te zagen (buiten het beeld, gelukkig). Het was een moment dat waarschijnlijk plechtig had moeten zijn. Ik moest er alleen maar om lachen.<br />Het gebruik van locaties is heel goed in deze film. Ik hield vooral van de scènes die in en rond de International Conference Hall aan het Takaragaike-meer werden gefilmd, een interessant futuristisch gebouw van architect Sachio Otani (het Kyoto-protocol werd daar ondertekend). De presentatie van architectuur lijkt me hier beter dan in de meer recente documentaire Sketches of Frank O. Gehry van Sydney Pollack, die alleen maar over architectuur gaat.
The word honor should be erased from the vocabularies of all nations. It aggravates male dumbness and is responsible for the death of millions of innocent people. Anybody who does not agree should not care to continue reading this comment.<br /><br />As can be expected with these screenwriters, Yakuza is an engaging crime thriller with quite a lot of respect for the ethnical background against which it is acted out. Friends of gore and violence will not be disappointed either, but especially towards the end violence becomes somewhat pointless, redundant and downright silly. Contrary to other reviewers I found Robert Mitchum's performance not very good. This is an actor who definitely did not improve with age. He looks like a tired janitor (it does not go too well with the part), and his air of detachment which made him such an impressive screen presence in earlier years comes through as either confusion or lack of interest. Ken Takakura and Richard Jordan are very good as man of honor and young, intelligent, feeling thug respectively.<br /><br />The best way to stand this movie is seeing it as a tragic comedy. Things are set in motion by the Mitchum character's asking the Takakura character a favor based on wrong assumptions. The error quickly becomes evident, but the sense of honor demands they must not back off. So they start sneaking around, shooting in all directions, wielding swords and wrecking their friend's arty apartment (although the guy pleads with them stop it, please" all through the corresponding fight). Bodies start piling up and the story ends with Mitchum's character making his point: If YOU give HIM YOUR little finger, I will give YOU MINE. Well, it's the least he can do, can't he? So he pulls out a knife, takes a resigned breath and starts sawing off said extremity (outside the frame, luckily). It was a moment which probably should have been solemn. It just made me laugh.<br /><br />The use of locations is very good in this movie. I particularly liked the scenes filmed in and around the International Conference Hall on Lake Takaragaike, an interesting futuristic building by architect Sachio Otani (the Kyoto protocol was signed there). To me the presentation of architecture seems better here than in Sydney Pollack's more recent documentary Sketches of Frank O. Gehry which is about architecture and nothing else.