Een televisieploeg van een makelaarskantoor krijgt de opdracht een hockeyteam van een middelbare school te verslaan dat een seriemoordenaar tegen het lijf loopt die een zwart masker en een capuchon draagt. Een heleboel interviews waarin de leden van de ploeg (en een paar inwoners van het stadje White Plains waar het grootste deel van deze film zich afspeelt) in de camera over elkaar praten, over de mensen die ze in het stadje White Plains tegenkomen, over hun huidige situatie en over de showbizzkant van hun leven. Het scenario is vaak zuur, cynisch en sarcastisch en Killer Movie drijft in wezen de spot met reality-tv, met een cast van personages die je in de echte wereld zou kunnen tegenkomen. Als deze plot aantrekkelijk voor je is, ga je gang. Ik vond de personages vermoeiend en de satire is ouwe koek. Buiten de cast is Paul Wesley, de regisseur die een grote doorbraak nodig had en meer tegen het lijf liep dan waar hij op had kunnen rekenen, Jake Tanner, een aardige vent, die heel aardig overkwam en tolerant was ten opzichte van de ellende waar hij mee te maken kreeg, gezien de prima donna's en onvolwassen mensen in zijn entourage die vaak alleen maar migraine veroorzaken. Vooral irritant is zijn producer Lee (Cyia Batten), een tiran die voortdurend bevelen naar iedereen blaft, waarbij haar giftige houding veel spanning veroorzaakt. Ze is het type producer dat munt wil slaan uit een uitbarsting in een klein stadje over de moordenaar, waarbij ze het coververhaal van het ijshockeyteam als dekmantel gebruikt om de tragedie die zich in White Plains afspeelt uit te buiten. Degenen die Kaley Cuoco kennen, weten dat ze de verwende prinses inmiddels geperfectioneerd heeft, dat ze het helemaal heeft, want het is de enige rol die we haar het grootste deel van de tijd zien spelen. Als Blanca polariseert ze de manier waarop ze aandacht vraagt, ze melkt het beetje beroemdheid dat ze heeft uit tot op het bot, en ze creëert veel wrijving naarmate ze een bron van frustratie wordt, en ze heeft een grote bek (Cuoco heeft die rol misschien alleen maar aangenomen om aan haar gebruikelijke tv-rolletjes te kunnen ontsnappen, zodat ze ongehinderd godslasterlijke taal kon spuien). Cuoco biedt, samen met de rest van de cast, Killer Movie als snoepgoed aan, maar het is moeilijk om een personage te vinden dat je niet met een hakmes aan stukken zou willen zien hakken. Jason London is de geluidstechnicus, een echte engerd met een zuur gezicht, die de anderen vaak tergt met zijn ongepaste opmerkingen. We zien veel botsingen tussen persoonlijkheden, en zien hoe die egocentrische Hollywoodtypes in de cast elkaar te lijf gaan. De identiteit van de moordenaar zal niemand verbazen, die is overduidelijk. Een beetje bloederig, maar het geweld wordt grotendeels buiten beeld gehouden. Ondanks wat tamme lesbiennes is zelfs dat niet bevredigend. Leighton Meester duikt in de film op als een schattig slachtoffertje. Directeur/schrijver Jeff Fisher heeft een heel aantrekkelijke cast bij elkaar, maar ik zou ze niet kunnen onderscheiden van de talloze slashers die de afgelopen tien jaar sinds SPRAM de griezelbladen hebben gevuld. Ik heb Cuoco's personages nooit gemogen, ik krijg er nooit genoeg van om naar haar te kijken, maar uiteindelijk moet ze een rol bedenken die niet bestaat uit haar zelfvoldaanheid, haar zelfvoldane arrogantie, haar eeuwige gejammer en geklaag.
Realty television crew are assigned to cover a small town high school hockey team running into a serial killer wearing a black mask and hoody. Lots of interviews where the members of the crew(and some of the locals who live in the town of White Plains where most of this film is set)talk into the camera about each other, those they encounter in the town of White Plains, their current situations, and the showbiz side of their lives. The screenplay is often acidic, cynical, and caustic and Killer Movie essentially pokes fun at realty television shows, featuring a cast of characters one might find on The Real World. If this plot is attractive to you, knock yourself out. I found the characters tiresome and the satire is old hat. Out of the cast, Paul Wesley, the director needing a big break, encountering more than he could possibly bargain for, Jake Tanner, is a nice guy, coming off very likable and tolerant of the crap he must contend with, considering the prima donnas and immature people in his entourage who often cause nothing but migraines. Particularly irksome is his producer Lee(Cyia Batten), a tyrant constantly barking orders to everyone, her poisonous attitude creating much tension..she's the type of producer who wishes to capitalize on a small town eruption regarding the killer, using the hockey team cover story as a front to exploit the tragedy occurring in White Plains. Those familiar with Kaley Cuoco know that by now she has perfected the pampered princess, got it down pat because it's the only role we ever see her in most of the time. As Blanca, she's polarizing the way she demands attention, milking what little celeb status she has to the hilt, manufacturing much friction as she becomes a source of frustration, and has quite the potty mouth(Cuoco may've taken the part just so she could escape her usual television sitcom roles, allowed to spout profanity without restriction) Cuoco, along with the entire cast, services Killer Movie as eye candy, but it's hard to find any character you wouldn't want to see hacked to pieces with a meat cleaver. Jason London is the sound/equipment guy, a real creep with a sour attitude, often tormenting the others with his foul comments that are uncalled for. We witness lots of personality clashes, watching how these self-absorbed Hollywood types in the cast snipe at each other. The killer's identity shouldn't surprise anyone, it's quite blatantly obvious. Some minor gore, but most of the violence is shot off-screen. Despite some tame lesbianism, not even this is satisfying. Leighton Meester pops up in the film as a cute victim. Director/writer Jeff Fisher assembles quite an attractive cast, but I wouldn't be able to distinguish this from the innumerable slashers that have stocked the horror shelves over the last ten or so years since SCREAM. While I've never liked any of Cuoco's characters, I never tire of looking at her, but eventually she needs to come up with a role that doesn't consist of her preening, with smug arrogance, always whining and complaining.