Ik weet echt niet waar ik moet beginnen als ik een film bekijk die zo zielig is als Ernest Goes to Africa. Afgezien van twee of drie keer goed lachen in de film, is er niets positiefs aan deze anderhalf uur durende verspilling van tijd en leven. Het is ongelooflijk dat iemand in staat was om een groep mensen bij elkaar te krijgen die bereid waren om te acteren, filmen en dit stuk vuil te monteren, en het is nog ongelooflijker dat dit de achtste aflevering van de Ernest-serie is.<br />Tijdens de aftiteling van de film zien we Ernest poseren naast verschillende Afrikaanse voorwerpen, zoals houten maskers en de koppen van Afrikaanse dieren, terwijl hij gezichten en gebaren maakt waar de meeste derdeklassers om zouden lachen. Deze openingsscène geeft de kijker een voorproefje van Ernests veelvuldige pogingen tot humor, en laat zien hoe zijn komedie in 95 procent van de gevallen mislukt.<br />Het eerste wat me opviel aan deze film is hoe slecht het acteerwerk is. Iedereen in de film is een typische C-filmacteur, maar Linda Kash valt vooral op als een verschrikkelijk slechte. Ze is het toonbeeld van overacting; al haar zinnen worden uitgesproken met een schokkend onmenselijk enthousiasme dat je alleen in een toneelstuk op de middelbare school aantreft. De meeste middelbareschoolstudenten hadden deze acteurs waarschijnlijk kunnen vervangen door een krachtiger acteur. Zo nu en dan toont Jim Varney tenminste nog enige komische vaardigheid, maar voor het grootste deel van de film gedraagt hij zich als een volslagen idioot en probeert hij grappig te zijn door domme gezichten te trekken en met verschillende stemmen te praten.<br />Ernest Goes to Africa begint in Afrika, waar een archeoloog twee kostbare edelstenen van een Afrikaanse stam heeft gestolen. De edelstenen gaan vervolgens terug naar de Verenigde Staten, waar een onbekende man door een vlooienmarkt wordt gezien, waar hij een aantal beulen te lijf gaat. Hij verstopt de edelstenen in een emmer met 'twee voor een dollar'-voorwerpen en rent dan weg. Ernest is op zoek naar een cadeautje voor Rene, een serveerster die hij leuk vindt, dus hij gaat naar de vlooienmarkt en koopt natuurlijk de onbetaalbare edelstenen. Later neemt hij ze mee naar zijn huis, verft ze en lijmt ze aan elkaar om er een jojo van te maken. Hij geeft de jojo aan Rene en zij legt uit dat ze nooit samen kunnen zijn omdat hij maar een doodgewone shmoe is en zij op zoek is naar een avontuurlijke man. Rene en Ernest worden door de trawanten opgespoord en naar Afrika gebracht waar ze gevangen worden gehouden.<br />Het grootste deel van de film slaat echt nergens op. Als Ernest eenmaal in Afrika is, valt hij uit de truck waarin ze hem naar binnen dragen en komt in een rivier terecht. In de volgende scène zien we hem als een Hindoestaanse bediende die 'Hey You' heet. Zijn huid is donker en hij draagt een lendendoek. Eerst dacht ik dat Jim Varney naast Ernest nog een rol in de film speelde, maar toen Hey You eenmaal begon te praten, herkende ik Ernests idiotie meteen.<br />Een andere scène die in mijn ogen volslagen belachelijk is, is de autoachtervolging in de Afrikaanse wildernis. Rene en Ernest zijn in de truck van een struisvogelfokker meegereden en worden achtervolgd door trawanten. Met een snelheid van zo'n dertig kilometer per uur rijden ze over een vrij rechte weg en ze schieten op Ernest, die achter in de truck van de struisvogelboer zit. Ernest, daarentegen, gooit struisvogeleieren naar de belagers en hun chauffeur. De belagers raken Ernest niet één keer tijdens de vijf minuten durende achtervolging, maar Ernest weet ze af te weren door hen en hun chauffeur in het gezicht te raken, waardoor hun auto van de weg raakt en in een reusachtige rookkolom explodeert. Ik moet er ook nog aan toevoegen dat Ernest de eieren met twee tegelijk uit een grote beha gooit.<br />Het decorontwerp is ook ongelooflijk slecht in deze film. Er is een groot deel van de film waarin Rene en Ernest door Afrika lopen, op zoek naar de beschaving. Tijdens hun tocht zien we hen door velden en jungles lopen, die waarschijnlijk overal in de Verenigde Staten zijn gefilmd. De velden zijn gewoon grazige velden, zonder enige aanwijzing dat ze ook maar in de buurt van Afrika zijn (ze hadden op z'n minst wat Afrikaanse bomen op de achtergrond kunnen zetten), en de jungles zien eruit als de bossen op het platteland van Connecticut, met papier-maché schedels, klimplanten en doornen aan de bomen. Volgens IMDb.com is de film in Zuid-Afrika opgenomen, maar dat zou ik nog steeds niet geloven.<br />De film gaat maar door, Ernest-grap na Ernest-grap. De rest van de film slaat ook nergens op; de Afrikaanse stamleden spreken om de een of andere reden allemaal Engels, en Ernest wordt later uitgedaagd voor een 'Slag van de Waarheid' door de hoofdman, die plotseling gekleed gaat in een outfit die lijkt op die van een ninja, maar ook een beetje op die van een slaaf. De hoofdman heeft een tafel met bijlen, zwaarden, messen en knotsen voor zich staan, terwijl Ernest een tafel heeft met een sandwich, een teddybeer en een paar andere waardeloze voorwerpen. Maar Ernest wint de slag en redt op de een of andere manier de zaak.<br />Over het geheel genomen is deze film pijnlijk om te zien. Ik moest halverwege stoppen om een paar uur lang iets productiefs te doen ter compensatie van de verloren hersencellen, terwijl ik probeerde Varneys humor te waarderen. Ze zouden echt een algemene waarschuwing op de doos moeten plakken om de mensen te laten weten dat ze bij het afronden van de film een stuk achterlijker zullen zijn. Ik moet zeggen dat van alle films die ik ooit heb gezien, er niet één zo meelijwekkend is als Ernest Goes to Africa.
I honestly don't know where to begin when reviewing a movie as pathetic as Ernest Goes to Africa. Aside from two or three good laughs dispersed throughout the film, there is nothing positive about this hour-and-a-half waste of time and life. It is incredible that someone was able to round up a group of people willing to act, film, and edit this piece of trash, and even more incredible that this is the eighth installment in the Ernest series.<br /><br />During the opening credits of the movie, we see Ernest posing next to various African objects, such as wooden masks and the heads of African animals, making faces and gestures that would probably make most 3rd graders laugh. This opening scene gives the viewer a taste of Ernest's frequent attempts at humor, and demonstrates how his comedy falls flat 95% of the time.<br /><br />The first thing that really hit me about this movie is how bad the acting is. Everyone in the film is a typical C-movie actor, but Linda Kash stands out as especially terrible. She is the epitome of overacting; all of her lines are delivered with shockingly inhuman enthusiasm that you'd find only in a middle school play. Most high school theater students probably could have replaced these actors and delivered a more powerful performance. Jim Varney at least displays some comedic ability every now and then, but for the majority of the movie he just acts like a complete retard, trying to be humorous by making stupid faces and speaking in different voices.<br /><br />Ernest Goes to Africa begins in Africa, where an archaeologist has stolen two priceless gems from an African tribe. The gems then make their way back to the United States, where an unidentified man is seen running from several henchmen through a flea market. He hides them in a bucket of "two for a dollar" items, and then runs from the scene. Ernest is looking for a gift to buy for Rene, a waitress he likes, so he goes to the flea market and of course buys the priceless gems. He later takes them back to his house, paints them, and glues them together to make a yo-yo. He gives the yo-yo to Rene and she explains that they can never be together because he is just an average shmoe, and she wants a man of adventure. Rene and Ernest are tracked down by the henchmen, and are then brought to Africa to be kept as prisoners.<br /><br />Most of the movie really doesn't make sense. Once Ernest is in Africa, he falls out of the truck that they are carrying him in and lands in a river. In the next scene, we see him as a Hindu servant named "Hey You." His skin is dark and he is wearing a loin cloth. At first, I thought Jim Varney was playing another role in the film in addition to Ernest, but I immediately recognized Ernest's idiocy once Hey You began to speak.<br /><br />Another scene that sticks out in my mind as being completely ridiculous is the car chase scene in the African wilderness. Rene and Ernest have taken an ostrich farmer's truck and are being chased by the henchmen. Driving at about twenty miles per hour on a fairly straight road, both henchmen are shooting at Ernest, who is in the back of the ostrich farmer's truck. Ernest, on the other hand, is throwing ostrich eggs at the henchmen and their driver. The henchmen never hit Ernest once during the five minute chase, but Ernest is able to fend them off by hitting them and their driver in the face, making their car swerve off the road and explode in a giant column of smoke. I should also add that Ernest is slingshotting the eggs, two at a time, from a large bra.<br /><br />The set design is also incredibly poor in this movie. There is a large portion of the film in which Rene and Ernest are walking in Africa, trying to find civilization. During their hike, we see them walking through fields and jungles, which probably could have been shot anywhere in the United States. The fields are simply plain grassy fields, with no indication whatsoever of being anywhere near Africa (they could have at least digitally added some African trees in the background), and the jungles look like the woods of rural Connecticut with papier mâchè skulls, vines, and thorns hanging from trees. According to IMDb.com, the film was actually shot in South Africa, but I still wouldn't believe that at all.<br /><br />The movie goes on and on, Ernest joke after Ernest joke. The rest of the movie doesn't really make any sense either; the African tribesmen all speak English for some reason, and Ernest is later challenged to a "Battle of Truth" by the lead henchman, who is suddenly dressed in an outfit that resembles that of a ninja, yet also somewhat resembles that of a bondage submissive. The henchman has a table of axes, swords, knives, and maces before him, while Ernest has a table with a sandwich, a teddy bear, and a few other worthless items. However, Ernest wins the battle and somehow ends up saving the day.<br /><br />Overall, this movie is painful to watch. I couldn't handle it in one sitting; I had to stop halfway through and do something productive for a few hours to compensate for the brain cells lost while trying to appreciate Varney's humor. They should really put a Surgeon's General Warning on the box to let people know that they will in fact be slightly more retarded upon finishing this movie. I would have to say that out of all the movies I have ever seen, none comes close to being as pitiable as Ernest Goes to Africa.