Dit is een tamelijk obscure, domme horrorfilm die zich afspeelt in de Everglades van de jaren zeventig. De eerste helft is echt stom en slap, maar de tweede helft wordt pas echt goed. Er is een scène waarin de held wegrent om zijn vrienden te redden, met af en toe een opname van een zingende kerkgroep, ik weet het niet. Het is fascinerend. Ik was onder de indruk van de nachtelijke scènes, omdat het er echt uitzag als de nacht, in tegenstelling tot de meeste lowbudget horrorfilms, waar het nog steeds lijkt alsof het dag is. Ik heb het gevoel dat de regisseur echt talent had, maar dat hij met een minieme begroting en een strak schema werkte. Er zijn een paar scènes tegen het einde, de hierboven genoemde, en ook de eindcredits zijn buitengewoon cool. Deze film had een echte klassieker kunnen zijn als hij zijn Scooby Doo-conventies had achtergelaten en regelrecht naar de keel was gevlogen. Ik was verbaasd over hoe goed deze film bleek te zijn. Ik kon mijn ogen er niet van afhouden en ik moest mezelf afvragen: 'Waarom?'
This is a pretty obscure, dumb horror movie set in the 1970s Everglades. It is really stupid and lame for the first half, then it actually starts to get good for the last half. There is a scene with the hero running to save his friends interspersed with shots of a church group singing, I don't know. It is mesmerizing. I was impressed with the night time scenes, because it actually looked like night, unlike most low budget horror films where it still looks like daytime. I feel like the director was really talented but was working with a miniscule budget and a tough schedule. There are a few scenes towards the end, the one mentioned above and also the end credits that are extremely cool. This movie could have been a genuine classic if it left its Scooby Doo conventions behind and went straight for the throat. I was surprised at how good this movie turned out to be. I couldn't take my eyes off of it, and I had to ask myself "why?"