Dit is helemaal geen goede film. Ik kan niet geloven dat deze film na vijftig jaar de National Award krijgt, terwijl er zulke juweeltjes van Marathi-cinema zijn geweest die zo systematisch zijn genegeerd. Dit is een zeer overschatte film die heel, heel veel geluk heeft gehad. Hij kreeg de National Award, oogstte de publieke opinie en gaat nu India vertegenwoordigen voor het internationale publiek. Iedereen die ook maar een beetje verstand heeft van goede, kwaliteitscinema, weet heel goed dat deze film niet eens genomineerd zal worden voor de Oscars.<br />Ik weet niet waar ik moet beginnen. Er zijn zo veel dingen mis met deze film dat het verbazingwekkend is dat hij genomineerd is voor de National Award. Dat deze film is genomineerd als de beste die dit jaar is gemaakt, toont het vooringenomen oordeel van mensen die de teugels van de Indiase cinema in handen hebben en het geringe begrip van de mensen die deze film blindelings kunnen waarderen.<br />Het gekozen onderwerp is geweldig. Het is belangrijk dat zulke films worden gemaakt, maar alleen door mensen die er iets mee kunnen. Sandeep Sawant voldoet niet aan die taak, in de verste verte niet. Zijn richting is nerveus, verward. Er is geen duidelijk denkproces. Hij probeert het, maar is niet in staat de diepte van de personages te doorgronden, vooral niet die van de grootvader. Hij is niet in staat de aanvankelijke ontzetting, de angst en vervolgens de hopeloze afstandelijkheid en toch de onoverkomelijke moed van de grootvader te tonen. Hij verspilt onze tijd in het ziekenhuis, terwijl we de tijd die we samen hebben doorgebracht hadden moeten zien. Hij probeert er alles in te proppen zonder prioriteiten. Hij begrijpt zijn onderwerp niet goed en dat weegt echt tegen hem op.<br />Maar de bezetting is ook niet bevorderlijk voor Sawant. 'Slechte rol rin Amruta Shubash.' Ze is een slechte actrice en een slechte keus voor deze of een andere verstandige acteerklus. Hoe heeft ze 'Tee Phulrani' gekregen? Een bijzonder gelukkige en/of bijzonder invloedrijke en/of bijzonder zielige casting. Dat gezegd hebbende, doet ze haar uiterste best om in deze film een nog slechtere rol te spelen. Haar act van de MSW had naar de meer verantwoordelijke acteur es Sonali Kulkarni moeten gaan. Amruta Soebasj begreep dat niet. Het werk van de MSW staat onder voortdurende emotionele druk en toch is het belangrijk dat ze een kalme, sterke uitstraling hebben, omdat dat geruststellend is voor de patiënten. De Asawari van Amruta Soebasj lijkt nog banger en heeft nog meer behoefte aan steun dan de mensen voor wie ze werkt.<br />De op een na slechtste es Arun Nalawade. Ik heb nog nooit zo'n onbewogen gezicht gezien in de Marathi-filmindustrie (maar het is er wel overal en in alle Hindi-films van tegenwoordig). Hij is de producent en dus koos hij voor zichzelf; geen enkele aarzeling, geen enkele overweging. Elke goede acteur zou deze rol met beide handen hebben aangegrepen, zelfs al had hij de producent ervoor moeten betalen, maar Arun Nalawade zou het niemand anders laten doen. Hij is veel te ambitieus en te stompzinnig om meer bij te dragen aan de mislukking van de film dan alle anderen bij elkaar. Zijn acteerwerk ontbeert research en zelfs de elementaire acteervaardigheden. Mijn keuze voor deze rol zou Vikram Gokhale zijn.<br />De muziek is ongeïnspireerd. De film is technisch niet goed. Het had heel goed een FTII-projectklus kunnen zijn.<br />Aan de positieve kant: briljante voorstelling door Ashwin Chitale. Het is verbazingwekkend dat zo'n jonge jongen zo'n respectabele voorstelling kan geven. Hij heeft veel van de tegenwoordige acteurs te kijk gezet. Onbedoeld misschien, maar hij heeft zijn eigen onschuld in zijn personage gestopt en dat heeft het tot een gedenkwaardige voorstelling gemaakt. Bovendien heeft Sandeep Kulkarni een heel geloofwaardige voorstelling gegeven. Al zijn inspanningen in de film gestopt en dat is te zien. Het script is ook goed geschreven. Ook technisch had de film gebreken, maar hij was goed onderzocht en goed gemaakt. Hij was rijk aan details en werd gesteund door prachtige voorstellingen van iedereen, en dat maakte het een rijke film. Waarom kreeg hij niet de lof toegezwaaid die hij zo ontzettend verdiende? Dat bewijst alleen maar dat ik een vooringenomen mening heb.<br />Gebrek aan onderzoek en niet aan geld, is wat 'Shwaas' zo'n slechte film maakt.
This is not a good movie at all. I cannot believe that after fifty years, this movie gets the National Award when there have been such gems from Marathi cinema that have been so systematically ignored. This is a very overrated movie that got very, very lucky. It was given the National Award, harvested the popular opinion and now is going to represent India before the international audience. Anyone with even a marginal understanding of good, quality cinema will know very well that this will not even be nominated at the Oscars.<br /><br />I cannot understand where to start. There are just so many things that are wrong and lacking in this movie that it amazing it even got considered for the National Award. That this movie is awarded as the best movie to come out this year goes to show the biased judgment of people who hold the reins of Indian cinema and the diminutive understanding of the people who blindly appreciate this movie.<br /><br />The topic chosen is great. It is important that such movies be made  but only by people who are able to handle them. Sandeep Sawant does not measure up to the task  not even close. His direction is jumpy, confused. There is no clear thought process. He tries, but is not able to explore the depth of the characters, especially the grandfather. He is not able to show the initial horror, anxiety and then hopeless detachment and yet the insurmountable courage of the grandfather. He wastes our time in the hospital when we should have been shown the time pair spend together. He is trying to cram in everything without any priorities. He does not understand his subject properly and that really counts against him.<br /><br />However, the cast does not help Sawant either. Worst job  Amruta Shubash. She is a terrible actor and a terrible choice for this or any sensible acting job. How did she get 'Tee Phulrani'? Extremely lucky and/or extremely influential and/or extremely pitiful casting. Having said that, she goes out of her way to do an even terrible job in this movie. Her act of the MSW should have gone to the more responsible actor  Sonali Kulkarni. Amruta Subhash did not understand it. MSW's work under constant emotional stress and yet it is important for them to project a calm, strong exterior, as this is reassuring to the patients. Amruta Subhash's Asawari seems even more scared and in need of support than the people she is working for.<br /><br />Second worst  Arun Nalawade. I have never seen a more wooden face in Marathi film industry (it is abound and everywhere in today's Hindi cinema though). He is the producer and so he chose himself; no second thought, no consideration. Any good actor would have jumped to play this role even if he had to pay the producer's to do it, but Arun Nalawade would not let anyone else do it. Over ambitious and obtuse, he contributes to bring down the movie more than everyone else combined. His acting lacks research and even the basic acting skills. My choice for this role would be Vikram Gokhale.<br /><br />The music is uninspired. The movie is technically lacking. It could well have been an FTII project job.<br /><br />On the up side; brilliant performance by Ashwin Chitale. It is amazing that such a young boy could give such a respectable performance. He put many of today's actors to shame. Unintentionally maybe, but he brought his own innocence to his character and that made it a memorable performance. Also, Sandeep Kulkarni really gave a very believable performance. Really put in all his efforts and it shows. The script too is well written.<br /><br />'Shoestring budget' cannot be a valid argument to praise this movie. Lack of funds dogs all of the Marathi movies. Cricket and Hindi movies sponge all the money and the rest are left to fight for the scraps. It is a sorry state of affairs but yet not reason enough to praise any immature movie that comes out. 'Doghi' was brilliant movie and it too was made on a shoestring budget. 'Doghi' also lacked technically but it was well researched and well made. It was abound in details and supported by wonderful performances by everyone and that made it rich cinema. Why did it not receive the accolades it so very deserved?  only proves my point of biased judgment.<br /><br />Lack of research and not of funds, is what makes 'Shwaas' such a bad movie.