Misschien ben ik een van de weinige enthousiaste horrorfans die vinden dat de recente overdaad aan Aziatische griezelfilms zo overdreven is! Films als 'Ringu' of 'The Eye', die over de hele wereld worden geprezen, hebben me gewoon niet overtuigd en ze zagen er eerder saai dan angstaanjagend uit. Nou, deze botte mening gaat niet op voor het Zuid-Koreaanse juweel 'A Tale of Two Sisters'. Dit is een stijlvolle en uiterst complexe psychologische griezelfilm die je echt de stuipen op het lijf jaagt! De plot, gebaseerd op een plaatselijk folkloreverhaal, is misschien een beetje te verwarrend om deze film op de lijst van de meest succesvolle genresuccessen te krijgen, maar de sfeer en de spanningsopbouw wekken beslist gevoelens van groot respect op. Dit is een van de weinige films die je onmogelijk een etiket kunt opplakken: de gebeurtenissen in 'Two Sisters' zijn niet alleen een meeslepende horrorfilm, maar ook een intens familiedrama en een diep psychologisch portret. Afgezien van een fascinerend verhaal heeft 'A tale of Two Sisters' ook alle grote elementen die ik in Aziatische horrorfilms mis, zoals meeslepende muziek, goed acteerwerk en vernieuwend camerawerk. Het landhuis, waar de familiebijeenkomsten plaatsvinden, is briljant geïllustreerd als een werkelijk griezelige plek waar achter elke deur geheimen en gevaar op de loer liggen. Verschillende scènes (zoals het diner met familieleden of het nachtelijke optreden in de meisjeskamer) zijn zo ongeveer het toppunt van griezeligheid. Ze bezorgden me echt een ongemakkelijk gevoel en ik geloof graag dat ik mijn portie griezelfilms heb gehad. 'A Tale of Two Sisters' is een geweldig filmavontuur en beslist een must-see voor Aziatische filmfanaten. Maar een kleine waarschuwing voor mensen met een korte aandachtsboog: deze film dwingt je om je ogen en oren de hele tijd op één punt gericht te houden. Het is ook een film die herhaaldelijk bekeken moet worden, ook al zal niemand hem ooit voor de volle 100% 'krijgen'.
Perhaps I'm one of the only avid horror fans who thinks that the recent overload of Asian shockers is so over-hyped! Films like "Ringu" or the "The Eye"  which are praised all over the world  simply didn't convince me and they looked more boring than frightening. Well, this blunt opinion doesn't go for the South Korean gem "A Tale of Two Sisters". This is a stylish and utterly complex psychological terror-tale that REALLY gets under your skin! The plot, based on a local folklore tale, might be a little too confusing to get this film listed among the all-time greatest genre achievements, but the atmosphere and tension-building surely provokes feelings of great respect. This is one of those few films that are impossible to label: the events in "Two Sisters" qualify as mind-bending horror as well as intense family drama and a deeply psychological portrait. Besides a mesmerizing story, "A tale of Two Sisters" also has all the great elements that I feel are usually missing in Asian horror films like compelling music, good acting and innovative camera-work. The mansion were the family events take place is brilliantly illustrated like a truly creepy place where secrets and danger lurk behind every door. Several sequences (like the dinner with relatives or the nightly appearance in the girls' room) are pretty much the ultimate in eeriness. They really made me feel uncomfortable and I do like to believe that I've seen my share of spooky horror. "A Tale of Two Sisters" is a terrific movie-adventure and a definite must see for Asian film fanatics. A little warning for people with a short attention-span, though: this movie forces you to have your eyes and ears focused at at all time. It's also a film that requires repeated viewing, even though no one will never really "get it" for a full 100%.