Film is zonder twijfel een krachtig medium, nu meer dan ooit, dankzij de toegankelijkheid van dvd/video, wat de filmmaker de extra zekerheid geeft dat zijn verhaal of boodschap door mogelijk miljoenen mensen zal worden gezien. Het gebruik van dit medium verbindt daarom een aangeboren verantwoordelijkheid aan de kunstenaar, aangezien film zowel educatief als onderhoudend kan zijn, wat voorschrijft dat bepaalde onderwerpen dienovereenkomstig moeten worden benaderd, en met een overeenkomstige gevoeligheid en gevoeligheid. Een film als Spielbergs _'Schindler's List'_ bijvoorbeeld is belangrijk in die zin dat hij de herinnering levend houdt aan iets wat niet vergeten mag worden, en aangezien de geschiedenis zich meestal herhaalt, is Spielbergs _'Schindler's List'_ belangrijk. De film kan worden beschouwd als een waardevol hulpmiddel om een herhaling van die tragedie te voorkomen. In diezelfde trant is deze film, _Ne-Focus'',_ geregisseerd door Neal Slavin, belangrijk; hij verlicht de problematische realiteit van het antisemitisme, dat miljoenen jaren in groten getale miljoenen mensen heeft beïnvloed, en dat nog steeds onvoorstelbaar aanwezig is, en zoals elke manifestatie van onverdraagzaamheid zich zal blijven manifesteren als het niet in de hand wordt gehouden of genegeerd. Het is een ziekte die de samenleving aantast, een ziekte die onverminderd dodelijk kan zijn; en met het doordringen van inzicht in de aandoening, is deze film een effectief vaccin dat op zijn minst kan helpen de verspreiding ervan tegen te gaan en hopelijk kan dienen als een stap in de richting van totale uitroeiing. <br />Lawrence Newman (William H. Macy) heeft zijn land gediend in de Eerste Wereldoorlog en sindsdien een rustig, conventioneel leven geleid in New York. Hij heeft al zo'n twintig jaar dezelfde baan als personeelschef en is de eigenaar van het huis, gelegen in een gemiddelde middenklassebuurt, waar hij met zijn moeder (Kay Hawtrey) woont. Lawrence is het soort man dat zich prima kan redden door zich met zijn eigen zaken te bemoeien en te weigeren zich te bemoeien met zaken die hem (naar zijn idee) niet aangaan.<br />Maar dat gaat allemaal veranderen, net als met de komst van de Tweede Wereldoorlog, toen Lawrence samen met de eigenaar van de buurtwinkel, Mr. Finkelstein (David Paymer) is op onverklaarbare wijze het doelwit geworden van de xenofoben uit de buurt, die zich hebben aangesloten bij de Union Crusaders, een nationale organisatie die zich de laatste tijd toelegt op het overbrengen van hun angsten en haat op Joden, of op iedereen die er ook maar uitziet als een Jood. En plotseling merkt Lawrence dat hij niet langer aan de zijlijn kan blijven staan kijken naar het spel dat wordt gespeeld, omdat hij nu het spel is, of hij dat nu wil of niet.<br />Hij werkt aan een intelligent, goed geschreven scenario van Kendrew Lascelles, dat hij heeft aangepast aan Arthur Millers versie. In zijn roman presenteert Slavin een huiveringwekkend scenario waarin hij de gevolgen van onverdraagzaamheid bestudeert op degenen tegen wie die onverdraagzaamheid is gericht; en als je bedenkt dat dit niet alleen een hypothetische situatie is, maar een weergave van de werkelijkheid, wordt het des te verontrustender, zenuwslopend zelfs. En wat de film zo effectief maakt, is Slavins duidelijke inzicht in zijn onderwerp, en zijn bestudeerde presentatie, die tot nadenken stemt vanwege de subtiliteit ervan. In de eerste scène stelt Slavin Lawrence' nar-karakter vast en heel snel daarna bevestigt hij het in een andere scène, die het publiek de gelegenheid biedt om te observeren en in zich op te nemen hoe Lawrence' geest feitelijk werkt; de denkprocessen die zijn leven sturen. Met dat in gedachten is Slavin in staat zijn publiek mee te nemen met Lawrence naarmate zijn problemen zich geleidelijk ontvouwen. Door dat te doen, illustreert hij hoe het probleem zich ontwikkelt, in plaats van het probleem alleen maar te noemen en er rechtstreeks naar te verwijzen, wat de emotionele betrokkenheid van de kijkers verhoogt en uiteindelijk de impact van de film verhoogt.<br />Slavin maakt een belangrijke opmerking met deze film, die niet alleen een beschuldiging van onverdraagzaamheid inhoudt, maar ook een waarschuwende boodschap over apathie bevat. En het strekt hem tot eer dat hij je er nooit mee om de oren slaat of subjectieve vingerwijzingen geeft om zijn zaak te bepleiten; in plaats daarvan gaat hij zorgvuldig te werk, doet hij zijn uiterste best om zo objectief mogelijk te zijn met alles wat hij ter overweging aan je voorlegt. Zijn aanpak is die van een filmdiplomaat; en het is een aanpak die Slavin - en zijn film - heel goed van pas komt.<br /><br />Als Lawrence geeft William H. Macy - een van de beste karakteracteurs in het vak - een verbazingwekkende vertolking, waarbij hij de geloofwaardigheid en geloofwaardigheid van zijn personage vastlegt met een gevoelige, eerlijke en introspectieve vertolking. Hij probeert nooit de persoonlijke tekortkomingen van Lawrence te omzeilen. Macy's acteertalent is niet groot, maar hij gebruikt het om een personage te creëren dat beslist driedimensionaal is, wat hem niet alleen overtuigend maakt, maar ook de authenticiteit van de voorstelling bevestigt. Wat het zo boeiend maakt is Macy's vermogen om het proces over te brengen waarmee hij zijn eigen geweten onderzoekt, waardoor de kijker in staat is deel te hebben aan zijn persoonlijke openbaring. Uiteindelijk is het vooral de kracht van Macy's acteerprestaties die deze film zo bijzonder maakt.<br />Een andere kracht van de film is de vertolking van Gertrude Hart door Laura Dern, een vertolking die zowel Macy's werk als dat van Slavin aanvult. Dern geeft haar karakter een enorme dimensie, neemt haar zowel fysiek als emotioneel op, en haar kleurrijke ijver vormt een treffend contrast met Lawrences gereserveerdheid, die bijzonder goed werkt, zowel voor haar karakter als voor de film zelf.<br />En net zoals Sean Combs onlangs (in _BergMonster's Ball')_ een goede zaak deed door de acteerprestaties van een gevestigde rockster van de hand te wijzen, geeft Meat Loaf Aday hier een krachtige vertolking, als Fred, Lawrences buurman. Het toont ook aan dat een ware kunstenaar zal produceren, ongeacht het soort doek waarmee hij zal werken.<br />De bijrollen zijn Michael Copeman (Carlson), Kenneth Welsh (Father Crighton), Joseph Ziegler (Gargan) en Arlene Meadows (Mrs. Dewitt). Het soort film dat een filmmaker trots maakt op zijn vakmanschap, de nierconcentratie, biedt een gedenkwaardige ervaring die hopelijk ook verhelderend zal blijken te zijn voor degenen die niet weten dat dergelijke omstandigheden hebben bestaan en nog steeds bestaan - zelfs in dit land van de vrijheid.<br />10/10.<br /><br /><br /><0x3E><0x3E><br /><0x3E><0x3E><br /><0x3E><0x3E>
Without question, film is a powerful medium, more so now than ever before, due to the accessibility of DVD/video, which gives the filmmaker the added assurance that his story or message is going to be seen by possibly millions of people. Use of this medium, therefore, attaches an innate responsibility to the artist, inasmuch as film can be educational, as well as entertaining, which dictates that certain subjects should be approached accordingly and with a corresponding sensitivity and sensibility. A film like Spielberg's `Schindler's List,' for example, is important, in that it keeps alive the memory of that which must not be forgotten, and as history tends to repeat itself, Spielberg's film can be viewed as a valuable tool in preventing a recurrence of that tragedy. In that same vein, this film, `Focus,' directed by Neal Slavin, is important, in it illuminates the problematic reality of anti-Semitism, which for years beyond number has affected millions of people, is still unimaginably prevalent today, and like any manifestation of bigotry, will perpetuate itself if left unchecked or ignored. Born of a xenophobic strain, it's a disease infecting society which, unabated, could be terminal; and with it's penetrating insights into the condition, this film is an effective vaccine that just may at the very least help stem the proliferation of it, and hopefully may act as a step toward eradicating it altogether.<br /><br />Lawrence Newman (William H. Macy) served his country in the Great War, and has since lived a quiet, conventional life in New York. He's had the same job as a personnel director for some twenty years, and owns the house, located in an average, middle-class neighborhood, in which he lives with his mother (Kay Hawtrey). Lawrence is the kind of guy who gets by just fine by minding his own business and refusing to involve himself with matters that are not (he feels) his concern.<br /><br />All of that is about to change, however, as with the advent of World War 2, Lawrence, along with the owner of the corner market, Mr. Finkelstein (David Paymer), inexplicably finds himself a target of the neighborhood xenophobes, who have aligned themselves with the `Union Crusaders,' a national organization currently taken to channeling their fears and hatred upon Jews, or anyone who even `looks' like a Jew. And suddenly Lawrence finds that he can no longer just stand on the sidelines and watch the game being played; because now, he IS the game, whether he wants to be or not.<br /><br />Working from an intelligent, well written screenplay by Kendrew Lascelles, which he adapted from Arthur Miller's novel, Slavin presents a chilling scenario that incisively examines the effects of bigotry upon those against whom it is leveled; and when one considers the fact that this is not merely a hypothetical situation, but a depiction of reality, it becomes all the more disquieting, even unnerving. And what makes the film so effective is Slavin's obvious grasp of his subject, and his studied presentation, which is thought-provoking in it's subtlety. In the opening scene, Slavin establishes Lawrence's `character,' and very soon afterward reaffirms it in another scene, which affords the audience the opportunity to observe and assimilate how Lawrence's mind actually works; the thought processes that direct his life. With that in place, then, Slavin is able to take his audience along with Lawrence as his problems gradually begin to unfold. By so doing, he effectively illustrates how the problem evolves, rather than merely stating the problem and addressing it head on, which heightens the viewers emotional involvement, and ultimately enhances the impact of the film. <br /><br />Slavin makes an important statement with this film, which is not only an indictment of bigotry, but carries a cautionary message about apathy, as well. And to his credit, he never hits you over the head with it or engages in subjective finger-pointing to make his case; instead, he proceeds carefully, taking great pains to be as objective as possible with all that he is submitting for your consideration. His approach is that of a cinematic diplomat; and it's an approach that serves Slavin-- and his film-- quite well.<br /><br />As Lawrence, William H. Macy-- one of the best character actors in the business-- gives an amazing performance, establishing the credibility and believability of his character with a sensitive, honest and introspective portrayal. He never attempts to circumvent the personal flaws of Lawrence's nature, but uses them, instead, to create a character that is decidedly three-dimensional, which not only makes him convincing, but serves to reaffirm the integrity of the portrayal. What makes it so compelling is Macy's ability to convey the process by which he examines his own conscience, which successfully enables the viewer to share in the experience of his personal epiphany. In the final analysis, it's the strength of Macy's performance, more than anything else, that makes this film so significantly distinct. <br /><br />Another of the film's strengths is the performance turned in by Laura Dern, as Gertrude Hart, a portrayal that effectively complements Macy's work, as well as that of Slavin. Dern lends tremendous substance to her character, capturing her physically as well as emotionally, and her colorful zeal crates a striking contrast to Lawrence's reserve that works extremely well, for her character as well as the film itself.<br /><br />And just as Sean Combs recently (in `Monster's Ball') made a good case against dismissing out-of-hand the acting endeavors of an established `rock star,' Meat Loaf Aday gives a powerful performance here, as Fred, Lawrence's next-door neighbor. It demonstrates, too, that a true artist will produce, regardless of the kind of canvas he's given to work with.<br /><br />The supporting cast includes Michael Copeman (Carlson), Kenneth Welsh (Father Crighton), Joseph Ziegler (Gargan) and Arlene Meadows (Mrs. Dewitt). The kind of film that makes a filmmaker proud of his craft, `Focus,' offers a memorable experience that hopefully will prove to be enlightening, as well, to those unaware that such conditions have existed, and still do-- even in this, the land of the free. 10/10. <br /><br /> <br /><br />