Deze interessante film noir heeft drie zeer goede acteurs: Sanders, Patrick en Blackmer. De scènes tussen Sanders en Patrick zijn bijzonder goed. Demming als de detective is helaas lang niet zo goed. Hij mist de intelligentie, de kracht en de cynische kijk op de wereld van een Bogart. Als Humphrey deze rol had gespeeld, hadden we een klassieker gehad.<br />Snelheid, locatie (een bibliotheek) en sfeer zijn allemaal goed. Maar er zitten een paar gaten in de plot. Sanders is erg bang voor Blackmer en de meedogenloze organisatie (Nazi's) die hij vertegenwoordigt. Maar nadat hij Blackmer per ongeluk heeft gedood, lijkt Sanders geen angst of wroeging te hebben. Vervolgens overmeestert Sanders de bibliotheek en zijn bewoners door de list te gebruiken dat hij en zijn mannen rechercheurs zijn die de moord onderzoeken. Later probeert de huurmoordenaar Demming te vermoorden door hem neer te schieten (zonder geluiddemper), ook al had je kunnen verwachten dat de vele andere gevangenen het lawaai zouden horen en gealarmeerd zouden raken. Ten slotte probeert de huurmoordenaar van Sanders Roberts te vermoorden, die de waarheid heeft ontdekt, maar als ze flauwvalt, doet hij dat op onverklaarbare wijze niet.<br />Wat me echter het meest dwarszat, was dat de kans op een grote en onverwachte conclusie verkeken was. Gedurende de hele film wordt Patrick afgeschilderd als een slimme, spijkerharde sociopaat die nergens bang voor is. Maar aan het eind vlucht ze in paniek weg van de laatste nazi die nog leeft, een brute schurk. Tegen de tijd dat de politie hem vindt, heeft hij haar vermoord. En zij is gewoon het zoveelste zwakke, stereotiepe slachtoffer. Wat er had moeten gebeuren, is het volgende: de politie vindt de nazi-misdadiger, maar hij is dood. Ze heeft hem slim vermoord en is toen verdwenen <0xE2><0x80><0x93> om haar boosaardige praktijken voort te zetten.
This interesting film noir features three very good performances: Sanders, Patrick, and Blackmer. The scenes between Sanders and Patrick are particularly outstanding. Demming, as the detective, is unfortunately not nearly as good. He lacks the intelligence, strength, and cynical world view of a Bogart. Had Humphrey played this part, we could have had a classic.<br /><br />Pace, location (a library), and atmosphere are all good. But there are a few plot holes. Sanders strongly fears Blackmer and the ruthless organization (Nazis) he represents. Yet after mistakenly killing Blackmer, Sanders seems to experience no anxiety or remorse. Sanders then seizes the library and its occupants by using the ruse that he and his men are detectives investigating the murder. However, Sanders' hit man later tries to kill Demming by shooting him (without a silencer), even though the many other detainees could have been expected to hear, and become alarmed by, the noise. Finally, Sanders' hit man tries to kill Roberts, who has discovered the truth, but when she faints, he inexplicably does not. <br /><br />What bothered me the most, however, was that the chance for a great and unexpected conclusion was wasted. Throughout the film Patrick is portrayed as a smart, hard-as-nails sociopath fearing nothing. Yet at the end, she flees panic-stricken from the last surviving Nazi, a brutish thug. By the time the cops find him, he has killed her. And she ends up being just another weak, stereotypical victim. What should have happened is this: the cops find the Nazi thug, but he is dead. She has cleverly killed him, and then vanished -- to continue her evil ways.