Je zou de Monkees echt moeten onthouden en een duidelijk beeld moeten hebben van waar en hoe ze in de tweede helft van de jaren zestig pasten om deze film volledig te kunnen waarderen.<br />Er is geen plot als zodanig. In de grond is het een krankzinnige, verwarde pastiche van verschillende, los van elkaar staande episodes. Maar als je eenmaal op de golflengte zit, is het op zijn eigen bijzondere manier interessant en onderhoudend. Kortom, het was een klassiek, slim bedacht en goed uitgewerkt voorbeeld van experimentele cinema uit de laatste jaren zestig. Er zitten een paar goede liedjes in, een paar superhippe filmbeelden en een heleboel andere waardevolle ideeën in termen van filmtechniek.<br />Om verschillende redenen geef ik het 7 van de 10. Ten eerste was er veel moed voor nodig om zo'n onorthodoxe film te maken in de commerciële mainstream, waar zowel de sterren als de producenten destijds stevig in het zadel zaten. Als een film een flop wordt bij de kassa, kan dat voor alle betrokkenen desastreus uitpakken. Ten tweede was het voor het grootste deel een creatief succes. En ten slotte is het, zoals gezegd, ontegenzeglijk een klassieker van het genre en als zodanig van historisch belang.<br />Jammer genoeg kwam 'Head' te laat in de carrière van de Monkes. Maar ook daar zouden ze het niet eerder hebben mogen maken, omdat het in wezen een zeer scherpe en cynische satire op hun eigen imago was. Het was duidelijk dat de leden van de groep maar al te goed wisten dat de hele santenkraam van de Monkees zo'n beetje op zijn retour was toen ze aan dit project begonnen. In zekere zin zou het hun zwanenzang worden en ze waren vastbesloten het er allemaal uit te laten. Ze waren het beu om als pionnen te worden behandeld in het zware bedrijfsspel waarin ze de afgelopen paar jaar waren gemanipuleerd en uitgebuit. Kortom, ze 'wilden eruit' en ze zouden een paar dingen zeggen voor ze vertrokken.<br />Maar de geschiedenis heeft de band gezuiverd. Laat de critici maar naar de hel lopen. The Monkees lieten een paar van de beste, meest gepolijste en succesvolle popplaten van de afgelopen tien jaar achter zich. Ja, ze hadden hulp genoeg. Maar aan het eind van de dag stonden ze voor de microfoons in de studio, ze stonden voor de film- en tv-camera's en ze deden de concerten. Ze waren leuk en een beetje gek. Maar in tegenstelling tot sommige van hun tijdgenoten waren ze nooit bedreigend. Je kon je bejaarde tante veilig aan een Monkey voorstellen.<br />'Head' is waarschijnlijk een beetje te veel geleend van 'Hard Day's Night' van de Beatles, maar het is toch de moeite waard om het nog eens te bekijken voor degenen die er destijds bij waren of voor jongere retrofielen die het belang ervan kunnen inzien.<br />Geniet ervan!
You would really need to remember the Monkees and have a clear understanding as to where and how they fitted into the second half of the 1960s in order to fully appreciate this movie.<br /><br />There is no plot as such. Basically, it's a crazy, mixed up pastiche of various, unrelated sequences. But, it IS interesting AND entertaining in its own peculiar way once you get onto its wavelength. In short, it was a classic, cleverly conceived and well crafted example of late '60s experimental cinema. It contains some good songs, some ultra-groovy cinematography and plenty of other worthwhile ideas in terms of film technique.<br /><br />I give it 7 out of 10 for several reasons. First, it took a lot of courage to make such an unorthodox movie in the commercial mainstream where both its stars and its producers were firmly ensconced at the time. If a feature movie flops at the box office, the consequences can be dire for all concerned. Secondly, it was, for the most part, a creative success. And, finally, as already mentioned, it is, unquestionably, a classic of the genre and, as such, it is now historically important.<br /><br />Unfortunately, "Head" came too late in the Monkees career. But, there again, they would not have been allowed to make it earlier on because it was essentially a very pointed and cynical satire of their own image. <br /><br />Clearly, the members of the group knew, only too well, that the whole Monkees juggernaut had just about run its race when they started work on this project. In a way, it was to be their swan song and they were determined to let it all hang out. They were tired of being treated like mere pawns in the high powered corporate game in which they had been manipulated and exploited over the preceding few years. In short, they "wanted out" and they were going to say a few things before they left.<br /><br />History, however, has vindicated the band. Let the critics be damned. The Monkees, left behind some of the best, most polished and successful pop records of the decade. Yes, they had plenty of help. But at the end of the day, THEY stood in front of the studio mikes, THEY fronted the movie and TV cameras and THEY did the concerts. They were fun and just a little bit crazy. But, unlike some of their contemporaries, they were never threatening. You could safely introduce a Monkey to your elderly aunt.<br /><br />"Head" probably borrows a bit too heavily from the Beatles "Hard Day's Night" but it's still worth another look for those who were around at the time or for younger retrophiles who have the ability to appreciate its significance.<br /><br />Enjoy!