In de jaren tachtig was het patriottisme, en in sommige gevallen het regelrechte Jingoïsme, vrij hoog. 'Do we win this time', een beroemde regel uit Rambo: First Blood, deel II, kon bijna samenvatten hoe veel mensen zich in die tijd voelden. Een verlangen naar de stijl van films waarmee ze waren opgegroeid, regelrechte ballen tegen de muur: 'We zijn goed, jullie slecht... laten we iets opblazen en naar huis gaan.' Terwijl Rambo, Rocky en vooral Top Gun meer gericht leken op het aantrekken van een ouder publiek, trok Iron Eagle direct de jongeren aan. De IJzeren Adelaar slaagde om één reden... het was F.U.N. - Plezier. Het is het soort film dat je aan kunt zetten en achteroverleunen en genieten van elk belachelijk 80's-moment. Je hoeft er niet over na te denken of het echt zou kunnen gebeuren, of dat het acteren echt geloofwaardig is, het is gewoon plezier... en dat is het enige wat je in dit soort film kunt vragen...
In the 1980's patriotism, and in some cases flat out Jingoism, was pretty high. "Do we get to win this time" a line famous from Rambo: First Blood part II, could almost sum up how many people felt at that time. A longing for the style of films they grew up with, flat out balls to the wall "we're good, your bad...now let's blow something up, and go home" While Rambo, Rocky, and for the most part Top Gun seemed more geared towards attracting an older crowd Iron Eagle went straight for the kids. Canadian writer and director Sidney J. Furie brings out everything that you love and hate about that time period. The kick in the pants rock out 80's anthems (never say die, Road of the Gypsy, etc) to the over the top, and sometimes almost unbelievable action adventure. Iron Eagle succeeded for one reason...it was F.U.N - Fun. It's the type of movie you can turn on and sit back and enjoy every ridiculous totally 80's moment. You don't have to think about if it could really happen, or if the acting is truly believable, it's just fun...and that's all you can really ask for in this type of movie...