De verpakking van deze film heeft een totaal verkeerde voorstelling van zaken. Op de voorkant zie je benen & een slipje in een kort rokje. De titel is ''''Eetlust''.' De synopsis op de achterkant van de verpakking deed het voorkomen alsof Cat, het hoofdpersonage, een verschoppeling was die een van de populaire leerlingen werd, maar die populariteit leidde tot een bizarre levensstijl waaraan ze niet kon ontsnappen. Alles waar de verpakking deze film op had gebaseerd was een afschuwelijke leugen. Ik verwachtte een soort waardeloze, rechtstreekse videoversie van ''Heathers'' die gericht was op de tieners van nu.<br />Ik zal je vertellen waar ''Eetlust'' echt over ging. Ja, dit is echt de plot; dus als je niet wilt weten wat er gebeurt, stop dan met lezen. We hebben één onaantrekkelijk, saai rijk meisje. De beste vriendin van dit onaantrekkelijke meisje is een slet. De slet wordt van school gestuurd, dus het onaantrekkelijke meisje raakt bevriend met een of ander Brits meisje. Dit leidt tot het onaantrekkelijke meisje dat verkering krijgt met een saaie jongen, die volgens de doos de populairste jongen op school is.' Als die jongen de populairste jongen op school was, had ik graag naar die middelbare school willen gaan, want ik had hem verrot kunnen schoppen. Hoe dan ook, zoals elke film je zal vertellen, is de populairste jongen op school onveranderlijk een moordenaar, drugsverslaafde of dief, of in dit geval, alle drie. Hoe dan ook, uiteindelijk heeft iedereen een hekel aan de onsympathieke hoofdpersoon omdat ze joods is. Dan slaat de populairste jongen van de school haar beste vriendin, de slet, dood met een steen omdat de slet de populairste jongen heeft betrapt bij een homoseksuele daad. Aan het eind staan de stoïcijnse moeder en de hypochondrische jongere broer van het onsympathieke meisje voor haar klaar. O, en de hele film gaat ook nog over verwaande rijkeluiskinderen en hun afschuwelijke ouders. Jeetje, wat is daar mis mee? Dat klinkt als een fantastische film! Nou, dat dacht ik ook. Maar weet je, er zijn geen sympathieke personages in deze film. De hoofdpersoon is saai. De filmmakers hebben een gemiddeld beeld van haar geschetst, terwijl ze tijdens de film maar blijft opscheppen over wat een freak ze is. De slet is niet sletterig genoeg en heeft weinig speeltijd. De populaire jongen is niets om over naar huis te schrijven. De populaire meisjes zijn gewoon doorsnee rijke meisjes. Er zijn geen morele lessen. Cat, de saaie hoofdpersoon, is geen freak, wordt nooit een van de echt populaire meisjes, en (het ergste van alles) na alle ellende die ze doormaakt, denkt ze nog steeds dat ze te goed is om vriendschap te sluiten met het enige aardige meisje, het maffe meisje. Eerlijk gezegd heb ik geen idee waarom de film Tart heet. Ik bleef maar vragen: wie is die slet? Is zij de slet? Zijn het allemaal hoeren? Met vierennegentig minuten is het in theorie geen lange film. Maar nadat ik deze afschuwelijke verspilling van een VHS-band had gezien en niet wist wie de hoer was, was ik verbaasd dat de film maar anderhalf uur duurde. De film voelde aan alsof hij twee uur en een paar minuten had geduurd. Na een tijdje hoopte ik dat de film over pop-hoeren zou gaan. Als je naar een doos pop-hoeren kijkt, weet je tenminste wat je kunt verwachten.
The box to this movie totally misrepresents itself. The cover shows a view of legs & panties in a short skirt. The title is `Tart.' The synopsis on the back of the box made it seem as though Cat, the main character, was an outcast who became one of the popular students, but that popularity lead to a bizarre lifestyle that she could not escape from. Everything that the box built this movie up to was a horrible lie. I expected a sort of crappy, direct-to-video version of `Heathers' targeted at the teenagers of today.<br /><br />Let me tell you what `Tart' was really about. Yes, this really is the plot; so if you don't want to know what happens, stop reading. We have one unlikable, boring rich girl. This unlikable girl's best friend is a skank. The skank gets expelled from school, so the unlikable girl befriends some British girl. This leads to the unlikable girl dating this boring guy, who the box refers to as the `most popular boy in school.' If that guy was the most popular guy in their school, I wish I would have gone to that high school, because I could have kicked the crap out of him. Anyway, as any movie will tell you, the most popular guy in school is invariably a murderer or drug addict or thief, or in this case, all of the above. Anyway, everyone ends up disliking the unlikable main character because she is Jewish. Then the most popular guy in school beats her best friend, the skank, to death with a rock because the skank caught the most popular boy in a homosexual act. The unlikable girl's stoic mother and hypochondriac younger brother are there for her at the end. Oh, and the entire movie is about snotty rich kids and their horrible parents too. Gee, what is wrong with that? That sounds like a fantastic movie! Well, that's what I thought. But you see, there are NO likeable characters in this movie. The main character is boring. The filmmakers made her average, while during the film she keeps spouting off about what a freak she is. The skank is not skanky enough, and has little screen time. The popular guy is nothing to write home about. The popular girls are just your run-of-the-mill rich girls. There are no moral lessons. Cat, the boring main character, is not a freak, does not ever become one of the truly popular girls, and (worst of all) after all the crap she goes through, she thinks she is still too good to befriend the only nice girl, the dorky girl. To be honest, I have no idea why the movie is called Tart. I kept asking, who's the tart? Is she the tart? Are they all tarts? At 94 minutes, theoretically this is not a long movie. But after actually watching this awful waste of a VHS tape, and not knowing who the tart was, I was surprised that the movie was only an hour and a half. The movie felt like it was two hours and some change. After a while, I was hoping the movie would be about pop tarts. At least when you look at a box of pop tarts, you know what to expect.