Het is duidelijk dat Big Al's angst voor de politie dateert uit zijn jeugd. Zijn vader stuurde hem met een briefje naar het politiebureau. Op het briefje stond: 'Hij is stout geweest, sluit hem een uur in de cel.' De politie was hem ter wille en sinds die tijd is Hitchcock doodsbang dat hij ten onrechte wordt beschuldigd en door de politie wordt opgepakt.<br />'Strangers on a Train' is waarschijnlijk een van de beste van zijn'misdadigers op het verkeerde spoor'-serie. De film is gebaseerd op een roman van Patricia Highsmith. Dat is dezelfde schrijfster die de Ripley-serie heeft geschreven. Ze is altijd gefascineerd geweest door slimme misdadigers.<br />' De openingsscène is heel sterk en brengt je meteen naar de hoofdrolspelers: Guy Haines, een beroemde tennisspeler, en Bruno Anthony, de ambitieuze crimineel. De twee mannen hebben iets met elkaar wat in die tijd waarschijnlijk veel meer was dan het publiek kon bevatten. Bruno probeert Guy ervan te overtuigen dat ze de perfecte moord zouden kunnen plegen (zonder aanwijzingen achter te laten), als ze van slachtoffer zouden wisselen. Bruno zal Guys vrouw vermoorden, die niet van hem wilde scheiden, en Guy zou Bruno's vader vermoorden. De motieven zijn respectievelijk liefde en geld.<br />Bruno's optreden is bedoeld om verleidelijk en homo-erotisch te zijn. Dit is niet iets wat per ongeluk is gebeurd. In feite heeft Hitchcock twee versies van de film gemaakt: een Amerikaanse en een Engelse. In de Amerikaanse versie werd het volume van Bruno's verleidingskunsten behoorlijk teruggeschroefd.<br />'Strangers on a Train' is een heel diepgaande film, maar wat nog belangrijker is, is dat dit weer een uitstekende Hitchcock-thriller is. Een uitstekend voorbeeld van een opwindende scène is wanneer Guy de trap op loopt naar de kamer van Bruno's vader. Hitchcock redeneerde dat de aandacht van het publiek op dat moment afgeleid moest worden, zodat ze er niet achter komen wat Guy in die kamer zal aantreffen. Hitch trakteert ons op een geweldige, dreigende hond boven aan de trap, die voor de benodigde afleiding zorgde.<br />De beroemdste scène in de film speelt zich af tijdens een tenniswedstrijd. Bruno heeft Guy voortdurend gestalkt zodat Guy zijn deel van de afspraak nakomt (zijn vader vermoorden). Als Guy naar het publiek kijkt, draaien alle hoofden heen en weer. Allemaal, op één na <0xE2><0x80><0x93> dat van Bruno. Hij kijkt Guy recht aan met een 'ik haal je wel in'-glimlach.<br />Het einde is weer zo'n voorbeeld van spanning. Beide mannen vechten om één belangrijk bewijsstuk op een draaimolen die met waanzinnige snelheid ronddraait. Er kruipt een arbeider onderdoor zodat hij bij de bediening kan komen. Als we eindelijk uit de draaimolen komen en de film eindigt met Guy die zijn onschuld bewijst, zijn we uitgeput en hebben we geen nagel meer over (voor diegenen onder ons die nog op hun nagels bijten!).<br />'Strangers on a Train' is zonder enige twijfel een van Hitchcocks beste 'fout beschuldigde' films. Sommige mensen rekenen hem ook nog eens tot een van de beste schurken (Bruno). Al met al ziet de film er misschien een beetje gedateerd uit, maar dat is een les in thriller maken van de meester zelf. Ik zal Leonardo niet afwijzen als hij me renaissanceschilderen komt leren, dus dat moet jij ook niet doen.<br />'Recensie geplaatst op FilmDailies.com?'
In Truffaut book-length interview with Hitchcock, it's apparent that Big Al's fear from the police dates back to his childhood. His father sent him to the police station carrying a note. The note said: "He's been naughty, imprison him for an hour." The policemen obliged and ever since Hitchcock has had a deep fear of being wrongly accused and taken by the police.<br /><br />"Strangers on a Train" is probably one of the best in his "wrongly-accused" series. The movie is based on a Patricia Highsmith novel. That's the same author who wrote the Ripley series. She was always fascinated by smart criminals.<br /><br />Hitchcock's opening is very strong and takes you immediately to the protagonists: Guy Haines, a famous tennis player, and Bruno Anthony, the aspiring criminal. The two guys share a chemistry which in that day and age was probably a lot more than what the audience could chew. Bruno tries to persuade Guy that they could commit the perfect murder (leaving no clues), if they switch victims. Bruno will kill Guy's wife who wouldn't give him a divorce, and Guy would kill Bruno's father. The motives are respectively love and money.<br /><br />Bruno's performance is meant to be seductive and homoerotic. This is not something that was done by accident. In fact, Hitchcock edited two versions of the movie: one US, one UK. In the US version the volume of Bruno's seductiveness was turned down quite a bit.<br /><br />"Strangers on a Train" is a very deep movie but more importantly this is another excellent Hitchcock thriller. An excellent example of a thrilling scene is when Guy is climbing the steps up to Bruno's father room. Hitchcock reasoned that the audience's attention needed to be distracted at this point so that they don't figure out what Guy will find in the room. Hitch treats us to a HUGE, menacing dog at the top of the stairs which provided the needed distraction.<br /><br />The most famous shot in the movie occurs during a tennis match. Bruno has been continuously stalking Guy so that Guy will fulfil his end of the bargain (kill his father). When Guy looks at the audience, all the heads are swiveling back and forth. All except one - Bruno's. He's looking straight at Guy with an "i'll-get-you" smile.<br /><br />The ending is another example of suspense. Both men fight for one key piece of evidence on a merry-go-round that's rotating at mad speed. A worker is crawling under it so he could get to the controls. When we finally get off this ride and the movie ends with Guy proving his innocence, we are left exhausted and nail-less (for those of us still biting our nails!).<br /><br />"Strangers on a Train" is easily one of Hitchcock's best "wrongly accused" movies. Some credit him with one of the best villains (Bruno) as well. All in all, the movie might appear somewhat dated but that's a lesson in thriller-making from the master himself. I won't turn down Leonardo, if he came to teach me Renaissance painting, so neither should you.<br /><br /><< Review posted at FilmDailies.com>>