Volgens de recensie in de _New York Times_ is het personage van Sigourney Weaver gespannen en gefrustreerd, en later zou ze de zus kunnen zijn van het personage van MTM in _Gewone Mensen_. Zeg, wat? Vergeet het maar. Deze dame was vanaf het begin al grillig. Niks beters dan MTM in _Gewone Mensen_. Sorry.<br />Vervolgens zegt de _New York Times_ dat Sigourney Weavers Sandy Travis en Jeff Daniels Ben Travis veertig-en-nog-wat jaar oud zijn, 'kinderen van de jaren zestig'. Ms. Weaver moet de hort op zijn. Ik geloof dat ze in de tijd dat ze _Imaginary Heroes_ maakte in werkelijkheid vijfenvijftig was. Ze werd geboren in 1949.<br />Afgezien van de _New York Times_ -correctie, was dit een vrij goede film, gezien het feit dat hij werd gemaakt door iemand die zo jong was. Kennelijk vond Sigourney Weaver dat ook, en Jeff Daniels ook. De jongeman die Tim speelde was uitmuntend.<br />Er waren een paar kritische opmerkingen over het script. Bijvoorbeeld dat ik nooit echt een idee heb gekregen waarom Sandy Travis haar zoon miste. Haar soort van ontspoorde gedrag werd misschien veroorzaakt door zijn dood, maar dat dat gedrag 3,4 jaar duurde vanaf het begin van de film had naar mijn idee meer te maken met haar huwelijk dat stilstond, haar relatie met Tim, waar hij echt vandaan kwam en andere onopgeloste kwesties, dan met de rouw om haar oudste zoon. Bens rouw was veel duidelijker.<br />Dus Matt Travis was een klootzak. Dacht zijn moeder dat ook? Maar toch, een heel kijkbare film. Wat steeds duidelijker wordt, is niet dat er geen rollen zijn voor vrouwen op een bepaalde leeftijd, maar dat er een regisseur als deze voor nodig is om zo duidelijk verliefd te zijn op een oudere vrouw (mevrouw Weaver) en zijn film bijna een eerbetoon aan haar te maken. Een soort anti-Woody Allen.
The NYT review says that Sigourney Weaver's character is taut and frustrated, and, later, that she could be the sister of MTM's character in Ordinary People. Say, WHAT? No way. This lady was quirky from the start. NOTHING like MTM in Ordinary People. Sorry.<br /><br />Next, the NYT goes on to say that Sigourney Weaver's Sandy Travis and Jeff Daniel's Ben Travis are 40-something year olds, "children of the 60s." Ms Weaver must be dancing a jig. I believe at the time she made Imaginary Heroes she was in fact 55 years old. She was born in 1949.<br /><br />NYT perception corrections aside, this was a pretty good movie considering it was made by someone so young. Obviously Sigourney Weaver thought so, and so did Jeff Daniels. The young man playing Tim was outstanding.<br /><br />There are some critical comments I could make about the script. Such as that I never really got a good sense of why Sandy Travis missed her son. Her sort of blown apart behavior was perhaps triggered by his death, but that such behavior lasted ¾ of the way through the film I felt had more to do with her stagnation marriage, her relationship with Tim, and where he really came from, and other unresolved issues, than from any mourning of her elder son. Ben's mourning was much more clear.<br /><br />So Matt Travis was an asshole. Did his mom think so too? Still, a very watchable film. What is becoming clearer and clearer is not that there are no roles for women over a certain age, rather that what it takes is a director such as this one to be so clearly in love with an older woman (Ms Weaver) and to almost make his film an homage to her. Sort of an anti-Woody Allen.