Verschrikkelijke verspilling van ruimte. Mijn vriend en ik probeerden de film tot het einde uit te kijken, maar moesten hem ongeveer 30 minuten voor het einde uitzetten. En ik kan de films die ik voor het einde heb uitgezet op één hand tellen.<br />Het script en de regie zijn loodzwaar en bijzonder weinig inspirerend. Het zou me niet verbazen als ze het script in een stapel afgeschreven scripts uit 1983 zouden vinden. Bijvoorbeeld de irritante klootzak die de makelaar via zijn huistelefoon bedreigt. Ik meen het. De politie zou binnen een paar minuten zijn deur intrappen. De scènes en gebeurtenissen spoelen gewoon langs je heen als drollen in een rivier. Het is moeilijk te begrijpen hoe de film werkelijk in elkaar zit. Het verhaal schiet op een schijnbaar willekeurige manier tussen de personages heen en weer en breekt daarmee de zielige pogingen om de personages op te bouwen af. O, en wat een 'personages' zijn het. De hoofdpersoon, gespeeld door Rourke, is verschrikkelijk. Hij had net zo goed een stuk karton uit zichzelf kunnen sturen om in bed te blijven liggen. Na een minuut of zestig van de film had ik geen enkele binding meer met deze personage. Hij is niet sympathiek en ook niet hatelijk. Gewoon een misvormde pop uit een etalage die alle scènes doorploetert. Zijn motivatie is onmogelijk af te leiden uit zijn gemompelde en emotieloze woorden. Is hij gelukkig? Is hij verdrietig? Boos? Geen idee. Alleen maar diezelfde dode ogen die je aanstaren vanuit een misvormd stuk vlees. En het inheems Amerikaanse thema is gewoon afschuwelijk en zinloos.<br />De goede jongens zijn op zijn best onsympathiek. Een saaie witte boorden stereotype en een onnozele neurotische ex-vrouw stereotype. Een archetypische echtgenote met een geweer voor haar gezicht tegenover de slechterik, 'je gaat me toch niet neerschieten', dat is zowel vermoeiend onorigineel als irritant.<br />De rijkeluisfiguur lijkt in het begin interessant, maar vervalt al snel tot een irritante psychofiguur met één kant. Wat in tegenspraak lijkt met de ogenschijnlijke bedoeling om de slechteriken op de een of andere manier sympathiek of in elk geval realistisch gemotiveerd te maken. Het personage van Roasario Dawson begint veelbelovend, maar vervalt al snel in een misselijkmakende en kinderlijke parodie op de meidenscènes van de gangsters uit Jackie Brown. Wil je echt dat ik geloof dat haar personage zich zo aangetrokken voelde tot dat van Rourke? Of erger nog, dat ze gewoon een sloerie is die naar bed gaat met alles wat beweegt? Realistische vrouwelijke personages FTW!<br />Kortom, een complete puinhoop van een film. Hopeloze personages en optredens. Een loodzwaar, afgezaagd script met een ongeïnspireerde regie. En uiteindelijk ontzettend saai. Het is zelfs niet eens zo'n slechte komedie. Lachen om Rourkes afgetobde gezicht wordt al behoorlijk oud als je de eerste 15 opgeblazen minuten van de film hebt gezien.
Truly appalling waste of space. Me and my friend tried to watch this film to its conclusion but had to switch it off about 30 minutes from the end. And i can count the films I have switched off before the end on one hand.<br /><br />The script and direction are leaden and deeply uninspiring. I wouldn't be surprised if they found the script in a pile of cast off scripts from 1983. For example the irritating scroat threatening the real estate guy from his house phone. I mean seriously. The police would be beating his door down in minutes. The scenes and events just wash by you like turds in a river. It is difficult to understand the actual thrust of the film. The narrative flicks between characters in a seemingly random manner breaking up the pathetic attempts at building the characters. Oh and what "characters" they are. The protagonist played by Rourke is dreadful. He could have just sent a cardboard cut out of himself and stayed in bed. After 60 or so minutes of the film I had built absolutely zero attachment to this character. He is neither sympathetic nor hateful. Just a disfigured dummy from a shop window blundering through every single scene. His motivation is impossible to discern from his generally mumbled and emotionless delivery. Is he happy? Is he sad? Angry? No idea. Just those same dead eyes staring out at you from a disfigured chunk of flesh. And the native American theme is just awful and pointless.<br /><br />The good guys are at best unlikeable. A dull white collar stereotype and a simpering neurotic ex-wife stereotype. Cue archetypal wife with shotgun face off with bad guy, "you aren't going to shoot me" that is both tiresomely unoriginal and annoying.<br /><br />The richie nix character seems interesting at first but soon descends into an irritating one sided psycho character. Which seems at odds with the seeming intention of making the bad guys in some way sympathetic or at least realistically motivated.<br /><br />Roasario Dawsons character starts with some promise but soon descends into a sickening and childlike parody of the gangsters chick scenes from Jackie Brown. You really want me to believe her character was SO attracted to Rourke's? Or worse she is just a floozy who sleeps with anything that moves? Realistic female characters FTW! <br /><br />In summary a complete mess of a film. Hopeless characterisations and performances. A leaden and hackneyed script along with uninspired direction. And ultimately extremely dull. Its not even comedy bad either. Laughing at Rourkes haggard face gets pretty old after sitting through the first 15 turgid minutes of the film.