Bewijs, als dat ooit nodig mocht zijn, dat Hammer zijn vampiers stevig in de victoriaanse tijd had moeten achterlaten. Tenslotte draait vampierschap om onderdrukte seksualiteit, dus is het concept niet relevant in het Londen van 1972, met zijn dertigers die zich voordoen als geile tieners.<br />Vergeet niet dat Hammer op dat moment behoorlijk in de knoei zat. Het publiek had genoeg van de griezels van de salons uit de jaren vijftig en zestig, dus probeerde de studio alles om die terug te brengen, inclusief veel naakt in de film (VLOG VOOR EEN VAMPIER, en zo) en het bijschaven van de personages <0xE2><0x80><0x93> wat geen van beide blijkbaar werkte, want Hammer lag nog maar twee jaar later min of meer in zijn graf. Maar ik ben nog steeds erg gesteld op de klassieke Hammer-periode van 1957-1965.
Proof, if ever proof were needed, that Hammer should have left their vampires firmly in the Victorian age. After all, vampirism is all about repressed sexuality, so the concept is irrelevant in 1972's London, with its thirty-something thesps pretending to be randy teenagers.<br /><br />Remember, by this time, Hammer was floundering badly. The public had tired of the drawing room horror of the 1950s and 60s, so the studio was trying everything to bring them back, including ample nudity (LUST FOR A VAMPIRE, et al) and updating their characters - neither of which apparently worked as Hammer was pretty much resting in it grave just two years later. Shame ...<br /><br />But I still have a great fondness for the classic Hammer period from 1957-1965.