Hoewel er heel weinig plot is en alles wat er bestaat alleen maar improvisatie is, was het toch een goed begin van een nieuwe regisseur zonder financiële ruggegraat en ook een slimme zet van Andy Warhol om zijn komedies verkoopbaarder en kijkvriendelijker te maken. Hoe dan ook, dit verhaal over een straatrover is te zeer afhankelijk van het feit dat Joe poedelnaakt te zien is (bijna de hele tijd!). En het creatieve gebruik van een flitsende montage is na de honderdste keer niet meer vol te houden en het afbreken van de dialoog wordt echt irritant halverwege. Dit zou veel onderhoudender en zelfs dramatischer zijn geweest als ze een documentaire hadden gemaakt van het dagelijks leven over een echte mannelijke prostituee of hoer, in plaats van de acteurs hun eigen onzinnige plot en dialogen te laten verzinnen.
Although there is very little plot and whatever exists is just all improvisational, still it was a good start from a new director with no previous financial back up and also a smart move from Andy Warhol to make his cimematic productions more marketable and viewer-friendly. In any case this story of a street hustler relies too much on showing Joe buck naked (almost all the time!). And the creative use of a flashy editing really wears off after the hundredth time and the cutting off the dialog thing gets really annoying half-way. This would have been a much more entertaining or even dramatic if they made a documentary of the daily of an actual male prostitute or hustler, instead of letting the actors make up some nonesensical plot and dialog of their own.