PEP SQUAD zit met zijn verwarrende plot en afgrijselijke acteerwerk op een dieptepunt.<br />Om te beginnen gaan we het over de personages hebben. Cherry (Brooke Balderson) blijft gedurende de hele film een enorme, ziedende woede vasthouden, wat te danken is aan haar allesoverheersende verlangen om koningin van het schoolbal te worden. Het publiek komt er echter totaal niet achter waarom Cherry <0xC3><0xBC>berhaupt koningin van het schoolbal wil worden. Voordat de nominaties zelfs maar zijn voorgelezen, stormt ze de school rond met een voortdurende desinteresse voor het feit dat ze er is, en toont om te beginnen al geen enkele belangstelling voor de school of de leerlingen. Waarom wil ze zo graag hun koningin van het bal zijn? 'Ik weet niet of je het weet, maar ik denk dat als je een jonge acteur of actrice een script geeft waarin hij of zij alleen maar hoeft te doen alsof hij of zij waanzinnig kwaad is, je niet veel van hem of haar vraagt. Je laat het personage zich ook niet erg goed ontwikkelen.'<br />Beths personage, gespeeld door Jennifer Dreiling, is nog erger. Dreiling toont absoluut geen emotie en geen enkel verband met haar personage. Als ze wordt lastiggevallen door haar baas, slaat ze hem (na een paar seconden) neer zonder gevoelens van walging of schrik of iets anders wat net zo traumatisch is. Haar tekst wordt voorgelezen alsof ze trivialiteiten voorleest van de achterkant van een pak cornflakes. De rest van de film klinkt het meer alsof de studenten die de leiding hebben over zijn ontvoering een barbecue organiseren dan dat ze besluiten wat ze gaan doen met hun rector, die vastgebonden in hun kelder zit.<br />Intussen is Cherry op pad om een aantal vrouwelijke kandidaat voor het schoolbal te vermoorden, en niemand heeft het zelfs maar in de gaten, of het kan niemand iets schelen. (Ja, ik snap het, ik snap het, de hele stad maakt zich zorgen over het schoolbal. Heel realistisch. Je zou er in elk geval een paar grappige scènes met de politie in kunnen gooien, maar dat zou misschien te veel gevraagd zijn.) Bijvoorbeeld, vlak nadat Cherry langs de school rijdt en een handjevol leerlingen neerschiet, wordt Beth gevonden terwijl ze door de plaatselijke media wordt geïnterviewd. De verslaggever noemt 'de schutter' op zo'n manier dat het lijkt alsof niemand weet wie deze onschuldige leerlingen heeft vermoord, maar een seconde later vraagt iemand: 'Wat vindt u van wapens in handen van minderjarigen?' of iets in die trant. Waar heeft de verslaggeefster zulke overhaaste conclusies getrokken?<br /><0x3E><0x3E> Aan het eind van de film, als Cherry de winnende koningin van het schoolbal vermoordt en het schoolbal voorbij is en de media weer opduiken, voegt Beth er eenvoudigweg aan toe dat 'ze begrijpt (Cherry's) dat er naar haar geluisterd moet worden' en loopt weg met haar vriendinnen, terwijl ze in een kalme, onveranderlijke stemming sigaretten rookt. Niemand wordt zelfs maar afgeleid door het feit dat ze zojuist getuige zijn geweest van een moord. En dan heb ik het nog niet eens over de studenten die voortdurend in een gele zone parkeren, en het lijkt niemand iets te kunnen schelen dat er plotseling een toename van geweld in de stad is, dat Julie in een groot huis woont waar geen ouders bij zijn, en het bizarre feest bij haar thuis (ik ben misschien een beetje buitengesloten, maar de laatste keer dat ik het wist, hadden middelbareschoolfeestjes niets te maken met naakte vrouwen die op artistieke wijze dansten in een zwembad, terwijl mannen op en neer dobberden voor marshmallows en iedereen zich koesterde in zijn 'ik ben zo indie en modieus'-houding), Beths ouders. Het acteerwerk is afschuwelijk, met haar moeder die overdreven doet en haar vader die alleen maar knikt bij alles wat de moeder zegt (en niet eens op een onderhoudende manier), samen met stomme scènes zoals het nieuwe zwarte schoolhoofd dat achter Cherry aan rent terwijl ze haar met een pistool probeert neer te schieten. Ja. Heel realistisch.<br />Het enige compliment dat ik deze film kan geven, is dat de foto's prachtig zijn. De hoeken zijn flatteus en het scherm is bij elke opname heel helder en scherp.<br />Jammer dat het acteerwerk en het script dat niet zijn.
PEP SQUAD is at a very low point with its confusing plot line and horrible acting.<br /><br />First, let's tackle the characters. Cherry (Brooke Balderson) continues to hold an outrageous, boiling anger throughout the entire film, which is due to her overwhelming passion to become prom queen. However, it becomes completely unknown to the audience why Cherry wants to become prom queen in the first place. Before the nominations are even read off, she storms around the school with a constant disinterest upon being there, and shows no interest in the place or its students to begin with. Why does she care so much to be their prom queen? Brooke Balderson apparently presents an "acclaimed" performance but in reality just spends the entire time with an angry face, stomping around, killing people. Maybe it's just me, but I think if you handed any young actor/actress a script that only requires him/her to act insanely angry, you're not asking for much. You're also not allowing the character to develop very well.<br /><br />Beth's character, played by Jennifer Dreiling, is even worse. Dreiling shows absolutely no emotion and no connection to her character whatsoever. When being harassed by her principal, she knocks him down (after several seconds) with no feelings of disgust or shock or anything equally traumatizing. Her lines are read like she is reading trivia off the back of a cereal box.<br /><br />Throughout the rest of the film, the students in charge of his kidnapping sound more like they are planning a barbecue than deciding what they will do with their principal, sitting tied up in their basement.<br /><br />Meanwhile, Cherry is off killing several female prom queen candidates, and no one even notices or cares. (Yeah, I get it, I get it, the whole town is worried about prom. Very realistic. At least you could throw in some funny scenes with the cops, but that might be asking too much.) For example, right after Cherry drives by the school and shoots down a handful of students, Beth is found being interviewed by the local media. The reporter mentions "the shooter" in a way that makes it seem like no one knows who killed these innocent students, but then one second later asks, "What do you think about guns in the hands of minors?" or something to that effect. Where did the reporter jump to such conclusions? <br /><br />At the end of the movie, after Cherry kills the winning prom queen and prom is deemed over, with the media showing up again, Beth simply adds that "she understands (Cherry's) need to be heard" and walks away with her friends, smoking cigarettes in a calm, unaltered mood. No one is even strayed by the fact that they just witnessed a murder.<br /><br />Not to mention the students constantly parking in a yellow zone, and no one seeming to care that there is a sudden rise in violence in the town, Julie living in a large house with no parents present, and the bizarre party at her house (Maybe I'm a little left out of the scene, but last time I knew, high school parties did not involve naked women artistically dancing in a pool of water while men bob for marshmallows and everyone basks in their "I'm so indie and mod" attitudes), Beth's parent's horrible acting with her mother acting over-the-top and her father simply nodding at everything the mother has to say (and not in an entertaining way either), along with stupid scenes such as the new black principal running after Cherry as she tries to shoot her with a gun. Yes. Very realistic.<br /><br />The only compliment I can give this movie is that the photography is wonderful. The angles are flattering and the screen is very clear and crisp with each shot.<br /><br />Too bad the acting and script aren't.