Het feest van Babette draait voor mij om genezing: het herstellen van de scheuring tussen geest en lichaam in het orthodoxe christendom. Deze puriteinse gemeenschap in het afgelegen Denemarken mist een adequate waardering van al Gods gaven in de schepping. Ze hebben het dualisme van de heilige Paulus tot het uiterste doorgevoerd en de nadruk gelegd op het leven van de 'geest' en niet op het leven van het 'vlees'. Beide oudere zusters werden in hun jeugd afgeschrikt door de verlokkingen van de liefde en de verleidingen van het leven buiten hun eenvoudige dorp. Zij en hun parochianen houden vast aan de smalle bijbelse interpretatie van hun voormalige leider en de vader van de zusters. De ouder wordende gemeente is prikkelbaar en twistziek geworden, en de zusters weten niet wat ze moeten doen. En dan komt Babette, een Franse vreemde, en iemand aan wie ze vriendelijkheid kunnen tonen. Ze kunnen niet weten dat ze uiteindelijk hun vriendelijkheid zal beantwoorden en vruchtbare grond zal geven aan hun droge, stoffige theologie. Babette zal alles geven wat ze heeft en de zusters en hun kudde onderwijzen over genade, over opoffering, over hoe sensuele ervaring (zoals in het brood en de wijn van de eucharistie) het leven kan veranderen en over waarom ware kunst ons zo diep raakt. Als ze elkaar en zichzelf kunnen vergeven, kunnen ze zich concentreren op Gods liefde die zich op een concrete manier in het heden voor hen ontvouwt. Als predikant en kunstenaar kan ik geen betere film aanbevelen. Ware kunst en ware gratie!
Babette's Feast, for me, is about healing: mending the schism between spirit and body in orthodox Christianity. This puritanical community in remote Denmark is missing an adequate appreciation of all of God's gifts in creation. They have taken the dualism of St. Paul to an extreme, and stress the life of the "spirit," not the life of the "flesh." Both elderly sisters, in their youth, were frightened by the lure of love and the temptations of life outside their simple village. They, and their parishioners, cling to the narrow biblical interpretation of their former leader, and the sisters' father. The aging congregation has become testy and quarrelsome, and the sisters don't know what to do. Enter Babette, a French stranger, and someone to whom they can show kindness. They have no way of knowing that she will ultimately return their kindness and give fertile soil to their dry, dusty theology. Babette will give everything she has, and in the process, will teach the sisters and their flock about grace, about sacrifice, about how sensual experience (as in the bread and wine of the Eucharist) can change lives, and about why true art moves us so deeply. When they can forgive each other, and themselves, they can focus on God's love that unfolds before them in a concrete way in the present. As a minister, and an artist, I can't recommend a movie more highly. True art and true grace!!