Het verbaast me niet dat deze film het goed deed op het Hamptons Film Festival. Het is een oppervlakkige film die goed zou passen bij oppervlakkige mensen. Twee acteurs die doen alsof ze acteurs in een relatie zijn die vechten en op zoek zijn naar een verdwaalde hond. De film is zogenaamd een verkenning van de dynamiek van de relatie, maar de relatie is veel te kleingeestig om een dergelijke verkenning waard te zijn. Dit stel heeft één dimensie: ze vechten, ze plagen, dan bedrijven ze de liefde en vechten nog wat. Er is een kort moment van tederheid dat geen enkele reden geeft waarom deze twee iets met elkaar zouden hebben, gezien hun giftige en explosieve relatie. Prachtig shot, uitstekende score, maar zonder enige verdienste in het script of de personages, en dat is het juist.
I'm not surprised that this film did well at the Hamptons Film Festival. It is a shallow film that would appeal well to shallow people. Two actors pretending to be actors in a relationship who fight and look for a lost dog. The film is allegedly exploring the dynamics of the relationship, however, the relationship is far too petty to merit any such exploration. This couple has one dimension: they fight, they tease, then they make love and fight some more. There brief moment of tenderness does not reveal any possible reason that these two would be involved with each other given their venomous and volatile relationship. Beautifully shot, excellent score, but without anything of merit in the script or characters, this short is just that.