Ik moet bekennen dat ik in de cynische val ben gelopen te geloven dat Australiërs geen drama konden maken als het niet gepaard ging met veel huilen, en ik ben een Australiër. Triest, hè? Maar in deze film komt wel huilen voor, het is geen dramatisch huilen, de oprechte emotie straalt ervan af.<br />Bovendien is deze film een whodunnit. Ik wist wat de uiteindelijke uitkomst zou zijn toen ik hiernaar begon te kijken, dus probeerde ik te raden wie het zou gaan doen. Ik miste op een haar na.<br />Ik was verbijsterd toen ik ontdekte dat de regisseur, Murali Thulluri, pas eenentwintig was toen hij deze film maakte. Ik zou hem graag de hand schudden. Hij weet hoe je een film moet maken. Ik hoop dat hij nog meer in petto heeft.<br /><0x3E> Alle personages die we ontmoeten voor de hoofdtitel (ongeveer 12 minuten na het begin) zijn antihelden. Ze zijn allemaal op hun eigen manier lastig en allemaal even egoïstisch als de volgende. Zelfs als ze sympathiek zijn.<br /><0x3E> De droevigste scène in de film, en er zijn er een paar die moeilijk te zien zijn, is de laatste scène waarin we formeel worden voorgesteld aan de echte hoofdfiguur en over zijn neef worden verteld. Die scène maakte me aan het huilen.<br /><0x3E> Mijn vertrouwen in het Australische drama is hersteld. We zijn meesters in de komedie, maar de komedie begon me te vervelen. Als je dit wilt natrekken, Murali, dan heb je mijn ziel aangeraakt en daar kan ik je alleen maar voor bedanken.
I have to confess I fell into the cynical trap of believing that Australians couldn't make drama unless it meant a lot of crying, and I am an Australian. Sad, isn't it? While this movie does involve crying, its not dramatic crying, its honest emotion shining through.<br /><br />Also, this film is a whodunnit. I knew what the final outcome was going to be when I started watching this, so I tried to guess who it was that was going to do it. I missed by a mile.<br /><br />I was stunned when I found out the director, Murali Thulluri was only around 21 when he made this film. I would love to shake his hand. He knows how to make a movie. I hope he has more coming.<br /><br />All of the characters we meet before the main title credit (about 12 minutes in) is an anti hero. All of them troubled in their own way and all of them as selfish as the next one. Even when they are sympathetic.<br /><br />The saddest scene in the movie, and there are some that are difficult to watch) is the final scene where We're formally introduced to the real main character and we're told of their nephew. That scene made me cry.<br /><br />My faith in Australian drama has been restored. We're masters at comedy, but I was getting bored with comedy.<br /><br />Murali, if you happen to check this out, you touched my soul and for that I can only thank you.