Ik begin met te zeggen dat ik een grote fan van JJL ben en NIET van Patrick. Daarom heb ik deze film bekeken om haar optreden te zien en dat was natuurlijk uitstekend. Ik heb het gevoel dat de regisseur niet goed genoeg was voor de film, omdat er een aantal heel slechte keuzes werden gemaakt: verkeerde invalshoeken, blokkering, enzovoort. Als de regisseur probeerde de film een'realistisch' gevoel te geven, slaagde hij daar niet in en verloor hij daardoor een paar goede optredens. Bijna altijd had je het gevoel dat de camera veel te statisch was, te ver verwijderd van heftige gezichtsreacties - en zo vaak als de handeling afhing van de intimiteit van de hoofdpersonen, was de dialoog traag en moeizaam. Dat had gemakkelijk opgelost kunnen worden door het wegsnijden van stukken of het veranderen van camerahoek. Maar ik kreeg de indruk dat het budget te klein was en dat er maar één camera werd gebruikt! Ik kreeg ook de indruk dat er misschien meerdere scènes werden opgenomen en dat de energie van de acteurs... op was.
I preface by stating I am a big fan of JJL and NOT one of Patrick. Therefore I watched this to see her performance and of course, it was excellent. I do not feel the director was adequate for the film as several very bad choices were made re: shot angles, blocking, etc. If the director was trying to give it a "realistic" feel, they failed and lost some good performances because of it. Nearly always felt that the camera was way too static, too far from intense facial reactions -- and so many times when the action depended on the intimacy of lead characters, the dialog was slow and plodding. This easily could have been resolved by cutaways or changes of camera angle. But the impression I got was that the budget was too small and only one camera was used! I also got the impression that perhaps scenes were shot multiple times and the energy coming from the actors was... used up.