Mijn reactie op deze remake van 'The Italian Job' is waarschijnlijk hopeloos verweven met de gebeurtenissen die in mijn leven plaatsvonden toen ik hem zag; dit is de eerste film die ik zag nadat ik na 8 maanden werkloosheid net een baan had gevonden en weer naar school ging voor een omscholingscursus. Ik zat nog steeds krap bij kas, maar ik hoefde niet langer te kiezen tussen een film in de bioscoop zien en rekeningen betalen (of lunchen), en het gevoel van opluchting en dankbaarheid dat ik op dat moment had was enorm. Het gevolg was dat mijn plezier in 'Italian Job' waarschijnlijk ver buiten de proporties van zijn werkelijke waarde lag. Toch heb ik hem een paar weken geleden op dvd gekocht en opnieuw bekeken, en ik heb er nog steeds enorm van genoten. Ik heb het origineel nooit gezien (hoewel ik heb gehoord dat het een absolute klassieker is), maar de moderne dagversie is uitstekend om naar te kijken als je houdt van de stijl van moderne dagproductie die wordt toegepast op oudere plot en thema's van films.<br />Wat me aanvankelijk voor deze film over de streep trok, was de soundtrack <0xE2><0x80><0x93> IMO Don Davis schrijft een paar van de soepelste, meest gestructureerde en op gehoorsafstand aangenaamste soundtracks. _IJ_ opent met een gevat, geestig, pulserend arrangement dat snaren, gitaarmelodieën, penseelstreken en rustige momenten combineert <0xE2><0x80><0x93> ik was vanaf de eerste seconden verkocht. En de hele film is zo <0xE2><0x80><0x93> ik heb dit soort galmende, tinkelende, pulserende soundtracks niet meer gehoord sinds Stewart Copeland bij de politie wegging en soundtracks ging maken voor films als 'Rumble Fish'. Er zitten minstens een stuk of tien onweerstaanbare motieven in, samen met een paar remakes van popliedjes die variëren van 'goed' tot 'geïnspireerd'. Voor mensen die de soundtrack belangrijk vinden, is deze film een verrukking.<br />Over de film: ik kan Mark Wahlberg nemen of niet, maar hij is hier prima als de hoofdrolspeler, en de film vraagt hem niet iets te doen wat hij niet goed kan. Hij is de zwakste "grote" acteur in de film, maar dat is alles.' 's Omdat de rest van de figuranten zo sterk is, vooral Donald Sutherland in een klein rolletje. Mos Def, Jason Steadham, Ed Norton, Seth Green en Charlize Theron geven allemaal een solide, vetvrije voorstelling. Norton lijkt voornamelijk te bellen (het gerucht gaat dat hij eigenlijk helemaal niet in de film wilde spelen), maar hij is nog steeds een natuurtalent, zelfs met 1/2 kracht. Mijn enige probleem met de casting en het acteren is het personage 'Wrench', dat een mannelijk model lijkt te zijn dat zich voordoet als acteur. Zijn rol lijkt in de film geperst te zijn, en hij heeft weinig chemie met de rest van de cast (hoewel je dat deels kunt wijten aan de grootte van de rol en de 'late wandeling'-aard van het personage). Als ik een cynisch type was, zou ik me afvragen met wie de acteur naar bed is geweest om in zo'n extra rol in de film te worden gezet. Nee, dat zal nooit gebeuren...<br />Productiewaarden, camerawerk, stunts, plot... alles komt keurig op zijn pootjes terecht en Gray en zijn productieteam zetten alles naadloos in elkaar (met uitzondering van het personage 'Wrench', zie boven). De dialogen hebben een prettig, luchtig tintje dat je toegeeflijkheid beloont, en er worden onderweg verscheidene bevredigende hoofd- en bijrolrollen uitbetaald. (Mijn favoriete moment <0xE2><0x80><0x93> wanneer Nortons personage Wahlbergs personage vertelt dat hij het verrassingselement gewoon kwijt is. Wahlberg begint Norton met een rechtse directe koud te maken, en vraagt hem dan: 'Was je verrast??' Hmmm, misschien moest je er wel bij zijn...)<br />Natuurlijk vereist de film een zekere mate van 'ontkenning van ongeloof' om te werken, maar als je je gewoon ontspant en erin meegaat (en dat niet doet) Je hoeft niet al te diep na te denken over de techniek van het kraken van een veilig onderwaternetwerk, of over de waarschijnlijkheid dat iemand in staat is om met succes het verkeer in Los Angeles te hacken en manipuleren via een laptop, en je hebt een leuke rit.<br />'The Italian Job': het is lichtgewicht zomerwolkjes, maar het is heel goed voor wat het is, en het probeert niet iets anders te zijn. Het is niet goed genoeg voor een '8', maar ik zou het een '7,5' geven.
My reaction to this remake of "The Italian Job" is probably hopelessly mixed up with the events occurring in my life when I saw it; This is the first movie I saw after I had just landed a job after 8 months of unemployment and going back to school for retraining. Money was still tight, but I no longer had to choose between seeing a movie in the theaters and paying bills (or eating lunch), and the sense of relief and gratitude I was feeling at the time was enormous. In consequence, my enjoyment of "Italian Job" was probably far out of proportion to its actual worth. <br /><br />Still, I picked it up used on DVD a few weeks ago and watched it again, and I still enjoyed it immensely. I have never seen the original (though I have heard it is an absolute classic), but its modern day counterpart is eminently watchable if you have a taste for modern day production values applied to older films plots and themes. <br /><br />What initially won me over to this movie was the soundtrack - IMO Don Davis writes some of the most supple, textured and aurally pleasing soundtracks around. IJ opens with a sly, witty, pulsing arrangement that combines strings, guitar harmonics, brush work and quiet moments - it won me over completely from the opening seconds. And the whole movie is like this - I haven't heard this kind of ringing, chiming, pulsing soundtrack music since Stewart Copeland left the Police and started doing soundtracks for movies like "Rumble Fish". There are at least a dozen irresistibly scored motifs in here, along with some pop song remakes that range from "all right" to "inspired". For people to whom the soundtrack is important, this movie is a delight. <br /><br />On to the movie: I can take or leave Mark Wahlberg, but he's okay here as the leading man, and the movie doesn't ask him to do anything he can't do well. He's the weakest "major" actor in the film, but that's because the rest of supporting cast is so strong, especially Donald Sutherland in a bit part. Mos Def, Jason Steadham, Ed Norton, Seth Green and Charlize Theron all turn in solid, fat-free performances. Norton seems to mostly be phoning it in (rumor has it that he didn't really want to be in the film), but he's still a natural even at 1/2 power. My one quibble with the casting and acting is with the character "Wrench", who seems to be a male model pretending to be an actor. His part seems to be shoehorned into the movie, and he has little chemistry with the rest of the cast (although you can blame some of that on the size of the part and the "late walk on" nature of the character). If I were a cynical sort,I would wonder who the actor slept with to get put into this movie in such a supernumerary role? Nah, never happen...<br /><br />Production values, camera work, stunts, plot...everything cooks along quite nicely and Gray and his production crew pull things together pretty seamlessly (with the exception of the "Wrench" character, see above). <br /><br />The dialog has a nice, light touch that rewards your indulgence, and there are several satisfying major and minor plot payoffs along the way. (My favorite moment - when Norton's character tells Wahlberg's character that he's just lost the element of surprise. Wahlberg proceeds to cold cock Norton with a right cross, and then asks him, "Were you surprised??" Hmmm, maybe you had to be there...) <br /><br />Of course the movie requires a certain level of "suspension of disbelief" to work, but if you just relax and go along with it (and don't think too hard about the mechanics of cracking a safe underwater, or the likelihood of anyone being able to successfully hack and manipulate LA traffic via a laptop, etc), you'll have a fun ride. <br /><br />"The Italian Job": it's lightweight summer fluff, but it's very good for what it is, and it doesn't try to be anything else. It isn't good enough for an "8" but I'd give it a "7.5".