Wie heeft in 1933 de beste actrice Oscar gewonnen? Dat had Laura Hope Crewes moeten zijn voor haar schitterende vertolking van de monsterlijkste moeder ooit. Ze is werkelijk een van de grootste karakterspeelsters aller tijden. Ze speelde de frivole Prudence Duvernoy in 'Camille' (1936) en haar beste herinnering is tante Pittypat in 'Gejaagd door de wind'.<br />Irene Dunne was de 'officiële' ster van de film, maar haar scènes met Laura Hope Crewes waren dynamiet.<br /><br />David (Joel McCrea) is in Heidelberg als hem een baan in New York wordt aangeboden. Zijn vrouw Christine (Irene Dunne) kan haar studie voortzetten in het Rockafellar Centrum. Hun eerste bezoek aan Amerika is een bezoek aan Davids moeder, mevrouw Phelps. Het is een understatement om te zeggen dat Laura Hope Crewes elke scène domineert. Vanaf het moment dat ze binnenkomt <0xE2><0x80><0x93> in een uitzinnige uitbarsting van inspanning om haar 'grote jongen' te begroeten <0xE2><0x80><0x93> is alle aandacht op haar gericht. Zelfs als ze rond de theetafel zit, als ze Hesters bestaan vergeet, zelfs als ze vergeet hoe ze haar thee moet drinken, weet je dat er iets niet helemaal klopt. (Hester woont daar al een tijdje.)<br />Frances Dee is ontzettend lief en zo goed in haar rol van de aanbiddelijke Hester. Haar optreden in deze film, vooral de scène waarin ze hysterisch wordt en de nasleep, bewijst hoe ondergewaardeerd ze als actrice was.<br />De jonge cast is allemaal uitstekend. Eric Linden is voortreffelijk als Robert, de jongste zoon die tot het besef komt dat zijn moeder afschuwelijk is, maar niet aan de betovering van zijn moeder kan ontsnappen. Joel McCrea zegt op een gegeven moment 'rozen schilderen op badkuipen <0xE2><0x80><0x93> dat is meer jouw stijl'. Er zit een heel subtiele suggestie in de film over Roberts seksualiteit.<br />Irene Dunne is uitstekend in elke film of genre dat ze heeft geprobeerd.
Who won the best actress Oscar for 1933? It should have been Laura Hope Crewes for her magnificent portrayal of the most monstrous mother ever. She truly is one of the great character actresses of all time. She played the frivolous Prudence Duvernoy in "Camille" (1936) and her best remembered role is Aunt Pittypat in "Gone With the Wind".<br /><br />Irene Dunne was the "official" star of the film but her scenes with Laura Hope Crewes were dynamite.<br /><br />David (Joel McCrea) is in Heidelberg when he is offered a job in New York. His wife, Christine (Irene Dunne) can continue her studies at the Rockafellar Centre. Their first stop in America is a visit to David's mother, Mrs. Phelps. To say that Laura Hope Crewes dominates every scene is an under-statement. From her first entrance - in a frantic burst of effort to greet her "big boy" - all attention is on her. Even sitting around the tea table, when she forgets Hester's existence, even forgetting how she takes her tea, you know something is not quite right.(Hester has been living there for a while.)<br /><br />Frances Dee is completely sweet and so right in her role as the adorable Hester. Her performance in this film, especially the scene where she has hysterics and the aftermath proves how under-rated as an actress she was.<br /><br />All the young cast are excellent. Eric Linden is superb as Robert, the younger son who comes to the realization that his mother is horrible but can do nothing about escaping from his mother's spell. Joel McCrea, at one point says "painting roses on bathtubs - that's more your style". There is a very subtle suggestion in the film of Robert's sexuality.<br /><br />Irene Dunne is excellent in whatever film or genre she tried.