Dit is weer zo'n film waarvan ik me herinner dat ik op de ontvankelijke leeftijd van twaalf jaar's avonds laat opbleef om hem op tv te zien. Daarna verdoemde ik mezelf tot een leven vol obsessies met horrorfilms. Dit is een GROTE film, en hij is het levende bewijs dat er inderdaad realistische effecten waren vóór de uitvinding van de videorecorder.<br />Deze versie, die zich afspeelt op een geïsoleerde basis op Antarctica, lijkt bijna de draad weer op te pakken waar de oorspronkelijke versie (Het wezen van een andere wereld) is opgehouden. De Amerikaanse wetenschappers ontdekken een gedecimeerde Noorse basis, een paar kilometer verderop. Iedereen is dood, en alleen de halfverkoolde resten van een ondefinieerbaar ding dat buiten het complex ligt te smeulen, kunnen misschien een antwoord geven op de vraag wat er gebeurd kan zijn. Het Ding wordt teruggebracht naar de Amerikaanse basis, en te laat beseffen de wetenschappers dat het leeft en dodelijk is. Het Ding ontdooit en gaat ervandoor, niet alleen iedereen en alles dodend wat Hets pad kruist, maar ook alles in zich opnemend, zichzelf veranderend in wie en wat Het maar wil. De film verandert vervolgens in een briljant paranoiaverhaal. Iedereen is verdacht, iedereen kan Het Ding zijn, en niemand vertrouwt nog iemand. Verdwenen is de kracht en de veiligheid die mensen vinden wanneer ze zich ondanks hun verschillen verenigen om tegen een monster te vechten. De groep versplintert en de angst regeert. Wie is het Ding?<br />De bloederige effecten hier zijn absoluut verbazingwekkend en rommelig realistisch. Ik had liever gehad dat de hondenkop als een bananenschil was opengespleten, maar dat is gewoon de dierenliefhebber in me die kieskeurig is: dood alle mensen die je wilt, maar laat de poesjes en puppy's met rust. Gezond verstand en rede vallen snel uit elkaar als de mensen een voor een worden overgenomen door het gedaanteverwisselende buitenaardse wezen. De kracht van deze film ligt in zijn paranoia, en hoewel ik de oorspronkelijke versie mooi vond, geef ik de voorkeur aan deze; de echte dreiging zit vanbinnen, en die is enger omdat hij niet te zien of te ontdekken is. Als het uit zijn schuilplaats wordt verdreven, is de toorn enorm en het resultaat is afschuwelijk.<br />Dit is een van Carpenters beste films, net als The Fog en Halloween. Alle acteurs geven sterke, realistische voorstellingen en de special effects zijn zo krachtig dat ze hun eigen personage vormen. Deze film heeft iets voor elke liefhebber van het horrorgenre. Mis hem niet.
This is another one of those films that I remember staying up late to watch on TV, scaring the crap out of myself at the impressionable age of 12 or so and dooming myself thereafter to a life of horror movie obsession. This is a GREAT movie, and stands as living proof that there were indeed realistic effects before CGI.<br /><br />Set on an isolated base in Antarctica, this version seems almost to pick up where the original version (The Thing From Another World) left off. The American scientists discover a decimated Norwegian base some miles distant. Everyone is dead, and only the half charred remains of some unidentifiable thing left to smolder outside the compound might offer any answers to what may have happened. The Thing is brought back to the American base and, too late, the scientists realize that it is alive and lethal. The Thing thaws out and is off, not only killing anyone and anything that crosses Its path, but also absorbing them, making Itself into whoever and whatever it wants. The film then turns into a brilliant paranoia piece. Everyone is suspect, anyone can be The Thing, and no one trusts anyone anymore. Gone is the strength and security found when human beings band together in spite of their differences to battle a monster. The group splinters and fear rules supreme. Who is the Thing?<br /><br />The gore effects here are absolutely amazing and messily realistic. I could have done without the dogs head splitting open like a banana peel, but that's just the animal lover in me being picky: kill all the humans you want, but leave the kitties and puppies alone. Sanity and reason disintegrate rapidly as, one by one, the humans are taken over by the shapeshifting alien. The power of this film lies in its paranoia, and although I liked the original version, I prefer this one; the real threat lies within, and is scarier for the fact that it cannot be seen or easily detected. When it is forced out of hiding, it's wrath is huge and the results are horrific.<br /><br />This is one of Carpenters best films, right up there with The Fog and Halloween. All of the actors give strong, realistic performances and the special effects are so powerful that they stand as their own main character. This film has something for any lover of the horror genre. Don't miss it.