Chuck Jones' _Rabbit Seasoning_, het tweede deel van de geliefde jachttrilogie, wordt vaak als het beste van de drie beschouwd. Hoewel ik het bijna onmogelijk vind om te kiezen tussen dit trio fantastische tekenfilms, moet ik toegeven dat _Rabbit Seasoning_ het meest verfijnde script is. Hier ligt de nadruk op de taal, terwijl Bugs en Daffy een reeks ingewikkelde dialogen doornemen in de grote traditie van Abbot en Costello's 'Who's on next'-riedel. Ik ben al heel lang een fan van de jachttrilogie, omdat het altijd Daffy is die de beste tekst krijgt (de beroemde _Pronoun trouble_ is een van de allerklasste) en het meeste werk doet. Bugs speelt de rol van de koele manipulator, terwijl Elmer, zoals altijd, de verbijsterde sufferd is. Een van de dingen die de jachttrilogie zo leuk maken, is dat Daffy en Elmer zo weinig bedreiging voor Bugs vormen dat hij in feite alleen maar terugslaat en een beetje kan lachen. Elmer loopt in elke val die voor hem wordt gezet, maar het is die arme oude Daffy die er het ergst aan toe is. Hij wordt keer op keer in zijn gezicht geschoten en zijn snavel eindigt steeds belachelijker in de lucht. Het komt allemaal neer op de onvermijdelijke verklaring: 'Je bent verachtelijk.' Hoe ingewikkeld het voorbeeld van Chuck Jones' onberispelijke timing ook mag zijn, 'Rabbit Seasoning' is een echte klassieker.
Chuck Jones's 'Rabbit Seasoning', the second in the much beloved hunting trilogy, is often considered to be the best of the three. While I find it almost impossible to choose between this trio of fantastic cartoons, I would have to concede that 'Rabbit Seasoning' is the most finely honed script. Here, the emphasis is placed on language as Bugs and Daffy run through a series of complex dialogues in the grand tradition of Abbot and Costello's 'Who's on next' routine. As a long term Daffy fan, I have always been delighted by the hunting trilogy because it is consistently Daffy who gets all the best lines (the famous "Pronoun trouble" being one of the all time classics) and does most of the work. Bugs plays the role of cool manipulator while Elmer, as always, is the befuddled dupe. Part of what makes the hunting trilogy so much fun is that Daffy and Elmer pose so little threat to Bugs that he is basically just kicking back and having some easy laughs. Elmer falls into every trap that is laid for him but it is poor old Daffy who comes off worst, being shot in the face again and again, his beak ending up in more and more ridiculous positions. It all builds to the inevitable climactic declaration "You're despicable". As intricate an example of Chuck Jones's impeccable timing as you'll come across, 'Rabbit Seasoning' is a true classic.