Ik zag 'Hi-De-Hi!' bijna over het hoofd. Ik denk dat het de titel was die me afschrikte. In die tijd gebruikten de edities van 'The Radio Times' in het Welsh alleen maar titels van bepaalde programma's zonder ook maar een snipper informatie over waar het eigenlijk over ging. 'Hi-De-Hi!' deed me denken aan een slechte quiz die werd gepresenteerd door Leslie Crowther of, erger nog, aan een stompzinnig Amerikaans programma. Maar ik slaagde erin een latere aflevering te pakken te krijgen, en tot mijn verbazing was die geschreven door Jimmy Perry en David Croft.<br />Zoals het geval was met 'Pad's Army' en 'It Ain't Half Hot Mam', baseerde Perry het op persoonlijke ervaringen, in dit geval zijn tijd in een vakantiekamp van de Butlins. Voordat goedkope luchtreizen in de jaren zestig opkwamen, ontstonden deze kampen langs de Britse kusten, waar gezinnen uit de arbeidersklasse amusement kregen en miljoenen verdienden voor hun eigenaars.<br />(Een interessant feit is dat ik in de jaren tachtig in zo'n kamp heb gewerkt als chef-kok <0xE2><0x80><0x93> Barry Island, Zuid-Wales <0xE2><0x80><0x93> bij iedereen bekend als 'Shag Land' om redenen waar ik niet op in zal gaan!)<br />Het begon eind jaren vijftig toen de universiteitsprofessor Jeffrey Fairbrother (Simon Cadell) de functie van amusementsmanager bij Maplin's overnam, een baan die hij niet aankon. Zijn personeel bestond onder meer uit de komiek Ted Bovis (Paul Shane), zijn rechterhand Spike (Jeffrey Holland), de miserabele meneer Partridge ( Leslie Dwyer), de snobistische dansers Barry ( Barry Howard) en Yvonne Stuart-Hargreaves ( Diane Holland) en de onvergetelijke Gladys Pugh ( Ruth Madoc), die bij elke gelegenheid naar Fairbrother hunkerde. Bubbly Su Pollard stal de show, maar als schoner Peggy Ollerenshaw, die de ambitie had om een 'Yellowcoat' te worden (alle belangrijke personeelsleden droegen ze). Ook een aantal sexy meisjes droeg die jassen, onder meer de 'Sylvia' van Nikki Kelly en de statige 'Betty' van Rikki Howard. Joe Maplin, de eigenaar, hebben we nooit gezien. Hij communiceerde met zijn staf in de vorm van ongrammaticale missives, die de arme Jeffrey hardop moest voorlezen. 'Hi-De-Hi!' was de begroeting van de kampeerders, die meestal werd beantwoord met het al even onnozele 'Ho-De-Ho!'<br />Eén fan was wijlen sir Fred Pontin, die Perry en Croft vertelde dat hij de meeste personages uit het echte leven herkende.<br />Ik vond Bovis altijd de meest overtuigende en ook de meest tragische. Net als Archie Rice was hij de komiek wiens grote doorbraak nooit kwam en die werd gereduceerd tot het maken van afgezaagde grappen voor het vermaak van een dronken publiek op de late avond. Hij maakte gebruik van zijn positie om zich te goed te doen aan een paar extraatjes, en in een gedenkwaardige episode brak Fairbrothers geduld en liet hij hem uitrazen: 'Leugens, Ted! Een en al leugens!'<br />Zoals bij elke Perry/Croft-serie was de cast uitstekend, met name Cadell en Shane. Ruth Madocs nuffige 'Gladys' werkte me op de zenuwen (geen wonder dat Anne Robinson een hekel heeft aan de Welshmen! ), maar Leslie Dwyers misantropische 'Mr Partridge' en Felix Bowness' jockey 'Fred Qulley' compenseerden dat ruimschoots.<br />De visuele klucht die iedereen zich herinnert is de dronken Mr Partridge die een pantomimepaard op een echt paard langs het strand ziet rijden. Hij kijkt naar de fles whisky in zijn hand, besluit het erop te houden en gooit in plaats daarvan de banaan weg die hij had zitten eten!<br />Met zijn schuimende mengeling van nostalgie uit de jaren vijftig en pikante kluchten was 'Hi-De'Hi' in de jaren tachtig een grote hit voor B.B.C.-1. Het ging echter bergafwaarts toen Cadell vertrok om terug te keren naar het theater. Ik heb zijn vervanger, squadronleider Clive Dempster (David Griffin) nooit gemogen. Erger nog, de dood van Leslie Dwyer beroofde de show van een van zijn beste personages. Kenneth Connor werd ingeschakeld om hem te vervangen als 'oom Sammy'.<br />De periodeaanduiding veroorzaakte af en toe problemen; in een aflevering moesten Sylvia en Betty in het zwembad duiken om Peggy te redden, die om de een of andere reden als haai was verkleed. De onthullende kostuums die ze droegen waren niet geschikt voor die tijd. Maar ze zagen er nog steeds geweldig uit, dus wie klaagt er? In een andere aflevering zong Ted de hit van Tom Jones 'Delilah' voor kampeerders. Het werd (tussen haakjes) pas in 1968 gecomponeerd door Les Reed en Barry Mason.<br />In 1988 gingen de deuren van de studio dicht en de laatste opname was die van Peggy (nu een Yellowcoat) helemaal alleen in het kamp, terwijl ze in de lucht sprong en 'Hi-De-Hi!' riep (wat anders?).<br />Ik vind het niet zo goed als de andere shows van Perry en Croft, maar de populariteit ervan is onmiskenbaar. Het was waarschijnlijk een van de laatste Britse comedy's die een enorme publieke belangstelling opriep, voornamelijk omdat er sympathieke personages in voorkwamen die in een herkenbare omgeving speelden.
I very nearly did not see 'Hi-De-Hi!'. I think it must have been the title that put me off. In those days, the Welsh language editions of 'The Radio Times' only used to print titles of certain shows without imparting a scrap of information as to what they were actually about. 'Hi-De-Hi!' suggested to me a bad quiz show hosted by Leslie Crowther or worse an inane U.S. import. But I managed to catch a later episode, and was surprised to find it written by Jimmy Perry and David Croft.<br /><br />As was the case with 'Dad's Army' and 'It Ain't Half Hot Mum', Perry based it on personal experiences, in this case his time at a Butlins' holiday camp. Before cheap air travel came along in the '60's, these camps sprang up along British coastlines, providing entertainment for working class families and earning millions for their owners.<br /><br />( As a matter of interest, I worked in one such camp in the '80's as a chef - Barry Island, South Wales - known to all and sundry as 'Shag Land' for reasons I won't go into! )<br /><br />Set in the late '50's, it began with university academic Jeffrey Fairbrother ( Simon Cadell ) taking over as the entertainments manager of Maplin's, a job he was ill equipped to handle. His staff included resident comic Ted Bovis ( Paul Shane ), his sidekick Spike ( Jeffrey Holland ), miserable Punch and Judy man Mr.Partridge ( Leslie Dwyer ), snobby ballroom dancers Barry ( Barry Howard ) and Yvonne Stuart-Hargreaves ) Diane Holland ), and the unforgettable Gladys Pugh ( Ruth Madoc ), who lusted after Fairbrother at every opportunity. Bubbly Su Pollard stole the show though as cleaner Peggy Ollerenshaw, whose driving ambition was to be a 'Yellowcoat' ( all the important staff members wore them ). A number of sexy girls occupied these coats too, most notably Nikki Kelly's 'Sylvia' and statuesque Rikki Howard's 'Betty'. We never saw Joe Maplin, the owner. He communicated to his staff in the form of ungrammatical missives, which poor Jeffrey was forced to read aloud. "Hi-De-Hi!" was the campers' greeting, usually met with the equally inane 'Ho-De-Ho!. <br /><br />One fan was the late Sir Fred Pontin, who told Perry and Croft that he recognised most of the characters from real life.<br /><br />I always found Bovis the most convincing of these as well as the most tragic, like Archie Rice he was the comedian whose big break never came, reduced to cracking corny gags for the amusement of drunken late-night audiences. He took advantage of his position to indulge in a few perks, and in one memorable episode Fairbrother's patience snapped and he sounded him out: "Lies, Ted! All lies!".<br /><br />As with every other Perry/Croft series, the cast were excellent, particularly Cadell and Shane. Ruth Madoc's prissy 'Gladys' got on my nerves ( no wonder Anne Robinson hates the Welsh! ), but Leslie Dwyer's misanthropic 'Mr.Partridge' and Felix Bowness' jockey 'Fred Qulley' more than compensated. <br /><br />The visual gag everyone remembers is drunken Mr.Partridge spotting a pantomime horse riding a real one along the beach. Looking at the bottle of whiskey in his hand, he decides to stick with it and instead throws away the banana he had been eating! <br /><br />With its frothy blend of '50's nostalgia and saucy gags, 'Hi-De'Hi' was a big hit for B.B.C.-1 in the '80's, resulting in a massive increase in bookings for Butlins and Pontins. It went downhill when Cadell left to return to the theatre though. I never took to his replacement, Squadron Leader Clive Dempster ( David Griffin ). Worse, Leslie Dwyer's death robbed the show of one of its best characters. Kenneth Connor was brought in to replace him as 'Uncle Sammy'.<br /><br />The period setting occasionally caused problems; in one episode, Sylvia and Betty had to dive into the pool to rescue Peggy who for some reason was dressed as a shark. The revealing costumes they wore were wrong for that era. Still they looked great in them so who's complaining? In another, Ted sang the Tom Jones hit 'Delilah' to campers. It was not composed ( by Les Reed and Barry Mason, incidentally ) until 1968.<br /><br />Maplins closed its doors in 1988, and the last shot was that of Peggy ( now a Yellowcoat ) all alone in the camp, jumping into the air and shouting ( what else? ) 'Hi-De-Hi!'. <br /><br />I don't rate it as highly as Perry and Croft's other shows but its popularity is undeniable. It was probably one of the last British sitcoms to generate tremendous public affection, mainly because it featured likable characters in a recognisable setting. Goodnight campers!