Het eerste lange avontuur van Jim Hensons geliefde muppetpersonages is een zeer bekwame muzikale komedie, want Kermit de Kikker verlaat zijn zorgeloze, drassige omgeving voor de felle lichten (aangestoken door gestrande Hollywood-agent Dom DeLuise, die hem hoorde zingen); onderweg ontmoet hij Fozzie Bear (een meelijwekkende stand-upcomedian in James Coburns El Sleazo Café, die Telly Savalas als uitsmijter heeft en Madeline Kahn als patron!), de pianospelende hond Rowlf, de beestachtige drummer Animal en zijn relaxte, funky band, de egomaniake schoonheidskoningin Miss Piggy (in een ceremonie onder leiding van Elliott Gould en Edgar Bergen), enz. Al die tijd worden Kermit en consorten achternagezeten door hamburgerkoning Charles Durning en onwillige leerling Austin Pendleton, die auto's, ijsjes en ballonnen verkopen aan respectievelijk Milton Berle, Bob Hope en Richard Pryor, geserveerd door de onbeschaamde ober Steve Martin, bijna gehersenspoeld door de krankzinnige Duitse wetenschapper Mel Brooks en ten slotte gestrikt voor een auditie in het kantoor van filmmagnaat Orson Welles (die Cloris Leachman als secretaresse heeft)! De aangename songteksten zijn te danken aan Paul Williams, die ook zijn opwachting maakt als huispianist bij El Sleazo's. Voor de goede orde: ik heb onlangs vier van de daaropvolgende Muppet-films gekocht en moet ze in de komende weken gaan bekijken als hun beurt aanbreekt.
The first feature-length adventure of Jim Henson's beloved muppet characters is a very competent musical comedy vehicle as Kermit The Frog leaves his carefree, swampy surroundings for the bright lights (egged on by stranded Hollywood agent Dom DeLuise who overheard him singing); on the way, he meets Fozzie Bear (a pitiful stand-up comedian at James Coburn's El Sleazo Café who has Telly Savalas for a bouncer and Madeline Kahn a patron!), the piano-playing dog Rowlf, bestial drummer Animal and his laid-back, funky band, egomaniacal beauty queen Miss Piggy (in a ceremony presided over by Elliott Gould and Edgar Bergen), etc. All the while, Kermit et al are pursued by frogleg burger magnate Charles Durning and reluctant acolyte Austin Pendleton, sold cars, ice cream and balloons to by, respectively, Milton Berle, Bob Hope and Richard Pryor, served food by insolent waiter Steve Martin, nearly brainwashed by mad German scientist Mel Brooks and, finally, land an audition in the offices of movie mogul Orson Welles (who has Cloris Leachman for a secretary)! The pleasant song score comes courtesy of Paul Williams who also makes an appearance as the resident pianist at El Sleazo's. For the record, I have recently acquired four of the subsequent Muppet movies and should be watching them in the weeks to come when their turn falls due.