Wees voorbereid op de Reis naar Hauneke's 'La pianiste'... De psychische ziekte van de hoofdfiguur, prachtig gespeeld door Huppert, gaat alle grenzen te boven. Het meest verbijsterende ervan is dat je medelijden begint te voelen voor het personage Erika. Seksuele verloedering (maar geen naaktscènes), perversie, masochisme, incestueuze relaties... Hauneke geeft ons een primitieve maaltijd, zwaar om te verteren; soms kun je alleen aan het extremisme van sommige scènes ontsnappen door erom te gaan lachen. De'mise-en-scène' is misschien niet het aantrekkelijkste deel van de film, er zitten duidelijk austro-germanische, soms scandinavische noten in: statische, lange scènes, maar nooit saai. De viennadecoraties, de franse taal die wordt gebruikt, geven het geheel het aanzien van een europese mix. De permanente germanische muziek Achtergrond (Schubert) is prachtig gekozen. Bovenal zijn de beide Cannes-prijzen voor de beste acteurs verdiend: een van de grootste optredens van het jaar van een van de grootste Franse actrices ooit.
Be prepared for the Trip to Haneke's "La pianiste"...The psychological sickness of the main character, wonderfully played by Huppert, goes beyond any limit you could expect. The most stunning part of it is that you start feeling compassion for the character Erika. Trash-Sexuality (no nudes scenes though), perversion, masochism, incestuous relations...Haneke gives us a crude meal, heavy to digest; sometimes, the only way you can escape the extremism of some scenes is to start laughing at it. The "mise en scène" is maybe not the most appealing part of the movie, it has obvious austro-germanic, sometimes scandinavian notes : static, long scenes, but never boring. The vienna settings, the french language used, make the whole look like a european blend. The permanent germanic music Background (Schubert) is beautifully chosen. Above all, both of the Cannes awards for best actors are well deserved: one of the greatest performance of the year by one of the greatest french actress ever.