Nadat ik een week geleden het boek 'Een van hen' had gelezen, dacht ik: dit zou een geweldige film kunnen worden, vooral nu, nu de mensen een beetje weten van poker en pokerspelers. Ik was totaal geschokt toen ik hem gisteravond in de videotheek vond. Ik had geen idee dat iemand er echt een film van had gemaakt. Ik pakte hem meteen en keek er vol verwachting naar. Wat een enorme afknapper!<br />Alle intrigerende dingen over Stu Ungar werden snel overgeslagen, en in plaats daarvan bleef ik achter met een biopic die over iedereen had kunnen gaan. Ungar mocht dan een opgebrande eikel zijn, maar hij was ook een briljante denker die mensen instinctief kon doorgronden. Dat maakte hem zo fascinerend. Waarom zou hij zich daar niet op concentreren?<br />En over de echte waarheid gesproken. Deze man was buitensporig in van alles en nog wat: drugs, vrouwen, gokken, honger, slaapgebrek. Hij gokte van's avonds laat tot's ochtends vroeg op sportevenementen, hij werd dagenlang vermist als hij rondhing in crackholen, zijn lichaam was voortdurend uitgemergeld, en toch, als hij ooit geld nodig had, kon hij zo ongeveer iedereen verslaan die zat te kaarten. Dat is nog eens een verhaal!<br />Te veel tijd besteed aan zijn jeugd en persoonlijke relaties (hoewel zijn banden met 'Vincent' en zijn dochter nauwelijks werden aangeroerd) en bijna niets aan zijn drugsgebruik (dat exorbitant was), zijn waanzinnige gokken en zijn ongelooflijke kaartspelen. Ik denk dat het nu te laat is, maar ik hoop dat iemand deze film op de juiste manier regisseert. Ik had geen problemen met Imperioli. Hij is uitstekend. Het script heeft hem alleen niets interessants te zeggen gegeven.
Having just finished reading the book "One of a Kind" a week ago, I was thinking "This would make a great movie, especially now, when people know a little about poker and poker players". I was totally shocked to find it while browsing at the video store last night. I had no idea someone had actually turned this into a film. I grabbed it immediately and watched with much anticipation. What a major letdown!<br /><br />All of the intriguing things about Stu Ungar were skimmed over quickly, and instead I was left with a biopic that could have been about anybody. Ungar may have been a burnt-out jerk, but he was also a brilliant thinker that could read people instinctively. That is what made him so fascinating. Why not focus on that?<br /><br />And talk about watering down the real truth. This guy was excessive about absolutely everything: drugs, women, gambling, starvation, sleep-deprivation. He gambled on sporting events from dusk to dawn, he would go missing for days while hanging out in crack dens, his body was perpetually emaciated, and yet, if he ever needed money, he could always beat just about anyone at will playing cards. Now that's a story!<br /><br />Too much time spent on his childhood and personal relationships (although his ties with "Vincent" and his daughter were hardly touched on) and hardly anything about his drugs use (which was exorbitant), his insane gambling and his incredible card-playing abilities.<br /><br />Probably too late now, but I hope someone remakes this film properly. I had no problem with Imperioli. He is excellent. The script just left him with nothing interesting to say.