Ik ben er niet in geslaagd deze film helemaal uit mijn geheugen te wissen, ook al is het twee jaar geleden dat ik hem voor het laatst heb gezien.<br />Begrijp me niet verkeerd <0xE2><0x80><0x93> ik ben de hoofdlijn van het verhaal allang vergeten <0xE2><0x80><0x93> de relatie tussen Kidman en Law, die maakte geen indruk op me, maar het waren de martelscènes in de film die me echt raakten. Ik huilde ongeveer twee uur lang, meteen na de opnamen.<br />Het was nooit eerder bij me opgekomen hoe mensen in oorlogstijd misbruik konden maken van zoiets zuivers als de liefde van een moeder. We zien hier verschillende voorbeelden van <0xE2><0x80><0x93> in zowel de scènes met Natalie Portman als met de moeder die haar vingers in het hek heeft gestoken omdat ze haar zoon thuis verborgen hield. Ik was geschokt door deze scènes en zal de film waarschijnlijk nooit meer als gevolg daarvan zien, omdat de scènes zelfs nu nog volkomen duidelijk in mijn hoofd staan. Maar ik ben blij dat ik de film heb gezien, eenvoudigweg omdat hij me meer bewust heeft gemaakt van de gruwelen van de oorlog en de afschuwelijke wreedheid die de mensheid zichzelf kan aandoen.<br />Sinds ik de film heb gezien, staat de blonde albino boven aan mijn lijst van meest kwaadaardige slechteriken. Zijn afschuwelijke minachting en het ontbreken van enig menselijk gevoel voor de mensen die hij martelde raakten echt een snaar bij me. Op een gegeven moment wilde ik opstaan in de bioscoop en hem zelf vermoorden (zie hoe de film me over de rand van de rede duwde, pas achteraf drong het tot me door dat ik alleen maar een groot scherm zou raken <0xE2><0x80><0x93> dat toont tenminste de kracht en intensiteit van de film).<br />Ik kan de film aanbevelen omdat het louter ervaring is, niet vanwege de vervlochten liefdesgeschiedenis, maar vanwege de manier waarop hij een oorlog uitbeeldt zonder een slagveld nodig te hebben.
I have not managed to completely block out this film from memory even though it has been two years since I've seen it.<br /><br />Don't get me wrong - I have long forgotten the main story line - the relationship between Kidman and Law, that made no impression on me but it was the torture scenes in the film that really struck me. I cried for about two hours straight after wards. <br /><br />It had never previously occurred to me how people, in war time, could take advantage of something as pure as a mother's love. We see several examples of this here - in both the scenes with Natalie Portman and with the mother with her fingers in the fence for keeping her son hidden at home. I was shocked at these scenes and will probably never watch the film again as a consequence because the scenes even now are perfectly clear in my mind. However, I am glad I watched the film simply because it has made me more aware to the horrors of war and the horrible cruelty that mankind can inflict on it's own. <br /><br />The blonde albino character has been top of my list of most evil bad guy ever since I saw the film. His horrible sneer and lack of any human feeling for the people he tortured really hit a nerve with me. At one point I wanted to get up in the cinema and kill him myself (see the movie pushed me over the edge of reason,it only occurred to me afterward that I'd only be hitting a big screen - that shows the film's power and intensity at least). <br /><br />I recommend the film for it's sheer experience not for the entwined love story but for the manner in which it depicts war without needing a battlefield.