Ik ben een grote fan geworden van het werk van Barbet Schroeder, dus misschien ben ik nu al een beetje bevooroordeeld, maar ik vind deze film geweldig, hoewel er misschien een paar lengtes tussen zitten. Het is een romantische, niet-romantische kijk op de Grote Bevrijding aan het eind van de jaren zestig, stylistisch verbazingwekkend gepolijst (geweldig decorontwerp!) en naar mijn mening nog steeds heel spannend.<br />In wezen is dit een ironische hervertelling van het verhaal van Adam en Eva die uit het paradijs worden verdreven nadat ze het verboden fruit hebben geproefd', dat van een appel is veranderd in een injectiespuit gevuld met de heldin. De vrouw verleidt een man om het te gebruiken en zo zijn ondergang te versnellen. Ik zeg versnellen, want de man lijkt ten dode opgeschreven en voorbestemd voor een intensief leven en een vroeg graf, vanaf het begin van de grote titelsequentie. Er is geen plaats voor enige hoop.<br />Hoewel het verhaal nogal triest is, werd ik gegrepen door de schoonheid van zowel de prachtige locatie Ibiza als Mimsy Farmer. Ik vond haar personage zowel oppervlakkig, raadselachtig, vertederend, irritant, interessant en saai. Op de een of andere manier vertegenwoordigt ze wat mannen in vrouwen zien op een elementaire, niet beledigende manier. Architectuur en bouwsels in het algemeen worden heel goed gebruikt en dat lijkt een soort handelsmerk van Schroeder te zijn.<br />Er is zelfs enige humor, voornamelijk van Stefan, de Duitse hoofdfiguur en zijn accent. Zijn grootste vijand is geen slang, maar een oudere Duitser met een dubieuze reputatie, die de heldin <0xE2><0x80><0x93> die Wolf heet <0xE2><0x80><0x93> heeft verwekt. Hoewel het een Duitse naam is en Stefan Duitser is, spreekt hij hem nogal Engels uit en spuugt hij de naam met regelmatige tussenpozen uit tegen zijn vriendin, waarbij hij een jongen wordt die huilt... Soms moet Stefan werken om een baantje te kunnen krijgen. Op een gegeven moment gaat de jongen snorkelen en klimt hij met zijn rubber zwemvliezen onhandig tegen een rots op.
I have become a big fan of the work of Barbet Schroeder, so maybe I am already a little biased by now, but I think this movie is great, although there may be a few lengths. It is a romantic unromantic view of the Great Liberation in the later sixties, stylistically amazingly polished (great set design!) and in my opinion still very watchable.<br /><br />Basically this is an ironic re-telling of the story of Adam and Eve who are driven from paradise after having tasted the forbidden fruit" which has turned from an apple into a hypodermic filled with heroine. The woman seduces a man into using it thus accelerating his doom. I say accelerating as the guy seems to be doomed and bound for an intensive life and an early grave right from the great title sequence onwards. There is no place for any hope.<br /><br />Although the story is rather sad, I was captured by the beauty both of the beautiful location Ibiza and Mimsy Farmer. I found her character was at once shallow, enigmatic, endearing, annoying, interesting and boring. Somehow she represents what men see in women in a basic, unoffensive way. Architecture and built artifacts in general are put to very good use  which seems to be a Schroeder trademark of sorts.<br /><br />There is even some humor, mainly delivered by Stefan, the German main character and his accent. His main nemesis is not a snake but an older German of dubious reputation  and provider of the heroine - called Wolf. Although it is a German name and Stefan is German, he pronounces it verrry English and in fits of jealousy spits the name out at his girlfriend in regular intervals  becoming a boy who cries ... At times Stefan has to work in order to earn a cellery". At one time the guy goes snorkeling and afterward awkwardly clambers up a rock with his rubber flippers  never has male frontal nudity been funnier in movie history.