De antioorlogsmusical 'Hair' is mijn favoriete cultfilm. Ik weet niet hoe vaak ik deze film in de bioscoop en op dvd heb gezien, of hoe vaak ik de cd met de verbluffende soundtrack heb beluisterd, en nu is dit meesterwerk eindelijk op dvd uitgebracht in Brazilië.<br />Het pacifistische en ontroerende verhaal is nog steeds verbijsterend, een lofzang op vrijheid, vriendschap en keuzevrijheid, en beelden van het verzet van een generatie tegen de stompzinnigheid van de oorlog. Ik weet niet wat er is gebeurd met deze geweldige generatie van de tegencultuur van de jaren zeventig en hun dromen, want de huidige wereld is waarschijnlijk erger dan in de jaren zeventig. Ik kan me niet herinneren wie er in 1979 een Oscar won, maar Treat Williams en John Savage verdienden op zijn minst een nominatie voor hun geweldige optredens. Beverly D'Angelo is buitengewoon aantrekkelijk in de rol van een hypocriete, verwende tiener uit de betere kringen. Ik heb 'Hair' waarschijnlijk meer dan twaalf keer gezien, en mijn ogen worden altijd nat als Berger naar het vliegtuig loopt en 'That's me, that's me, that's me' zingt, en ik begin te huilen bij zijn grafsteen op de begraafplaats. Ik geloof dat dit een van de mooiste, droevigste en ontroerendste conclusies uit de geschiedenis van de film is. Mijn vrouw, mijn dochter en mijn zoon zijn ook dol op deze film; daarom kan ik garanderen dat 'Hair' tijdloos is en aanbevolen kan worden voor elk publiek. Ik heb tien stemmen. <br />Titel (Brazilië): 'Haar'
The antiwar musical "Hair" is my number one cult-movie. I do not know how many time I have seen this film in the movie-theaters and on VHS, or how many times I have listened the CD with the stunning soundtrack, and now, this masterpiece has been finally released on DVD in Brazil.<br /><br />The pacifist and touching story is still amazing, a hymn of freedom, friendship and liberty of choices, and pictures the resistance of a generation against the stupidity of war. I do not know what happened to this wonderful generation of the counterculture of the 70's and their dreams, since the present world is probably worse than in the 70's. I do not recall who won the Oscar in 1979, but Treat Williams and John Savage deserved at least a nomination for their awesome performances. Beverly D'Angelo is extremely gorgeous in the role of a hypocrite spoiled upper-class teenager. I have seen "Hair" probably more than twelve times, and my eyes always get wet while Berger walks to the airplane singing "That's me, that's me, that's me", and I start crying with his gravestone in the cemetery. I believe this is one of the most beautiful, sad and touching conclusions of the cinema history. My wife, my daughter and my son also love this film; therefore I can guarantee that "Hair" is timeless and recommended for any audience. My vote is ten.<br /><br />Title (Brazil): "Hair"