De Argentijnse muziekdichter Atahualpa Yupanqui heeft eens gezegd dat sommige volksmuziek zich in elk land van de wereld op dezelfde manier herhaalt. Ze zien er hetzelfde uit, maar iedereen beschouwt ze als zijn eigen volksmuziek...<br />Deze film, zo voel ik het, gaat over dezelfde muziek die zich over de hele wereld herhaalt op een bepaald moment in de geschiedenis van elk land. Eerst luisteren een paar mensen ernaar en proberen ze de anderen ernaar te laten luisteren. Dan geloven sommigen dat ze het horen, maar dat is niet zo. Dan zegt niemand iets en sommige mensen lijken ernaar te luisteren. En anderen erkennen dat ze het hebben gehoord, maar dachten niet dat anderen het misschien zouden horen. Ten slotte luistert iedereen naar dezelfde muziek, en plotseling hoort iedereen het.' Het klinkt niet meer...<br /><br />Liefde en poëzie, als een echt nationalisme en de erfenis van een vader voor zijn kinderen...<br />Waarom zou hij de film The Dead noemen als er niemand doodgaat? De Spaanse vertaling van de titel weigerde dezelfde regel te volgen en wij noemen de film Dubliners, naar de titel van James Joyce...<br />Een mooie Ierse ansichtkaart uit 1900!
The Argentinian music poet, Atahualpa Yupanqui, once said that some folk music repeats similarly at any country of the world. They look the same but everybody consider them as their own folk music...<br /><br />This film, as I feel it, is about the same music that repeats all over the world at some time of each country's history. First, a few listen it playing and try to make the others hear it. Then some, believe that they hear it, but they don't. Then, nobody says anything and some people appear to listen to it. And others recognize that they have heard it, but didn't think that others might be hearing it. Finally, everybody listen to the same music, and suddenly it doesn't sound any more...<br /><br />Love and poetry, as a real nationalism and the legacy of a father to his children...<br /><br />Why would he call the film, The Dead when nobody dies? The Spanish translation of the title refused to follow the same rule and we call it Dubliners, following James Joyce's title...<br /><br />A nice 1900 Irish filmed postcard!