Omdat ik te jong ben om de Hammer-films te hebben meegemaakt toen ze nog nieuw waren, ontdek ik hun geheiligde horrorfilms op het moment dat ik ze op dvd vind. Ik weet dat er bijna anderhalf decennium tussen zat, maar het is moeilijk om veel van de magie in de oorspronkelijke Hammer Dracula te zien in deze late inleiding op de Christopher Lee-serie. Het oorspronkelijke Hammer-vampierverhaal had veel sfeer en een geweldig verhaal om in mee te gaan. Lee was een geweldige Dracula, een levendige vampier als dat mogelijk was, in het begin van de serie, maar hier is hij niet meer dan een kartonnen figuur die er voornamelijk bij staat en er dreigend uitziet. De modieuze jonge mensen praten als stripfiguren (ook al woonde mijn tante in Engeland in de jaren zeventig en zegt ze dat de mensen met die afschuwelijke clichés echt praatten). Ik had geen enkele belangstelling voor de vraag wie er onder de jongere mensen woonden of stierven. Het waren trouwens toch allemaal vrij afschuwelijke figuren. Ik vond het wel leuk om een jonge en charismatische Caroline Munro te zien, maar ze vertelt het verhaal te vroeg. Lee en zijn historische aartsvijand Peter Cushing geven de film iets authentieks, maar ze kunnen geen bloed aan deze lege film onttrekken.
Being too young to have experienced the Hammer films when they were fresh and new, I am discovering their hallowed horror films as I find them on DVD. I know it was almost a decade and half between them but it's hard to see much of the magic in the original Hammer Dracula in this late entry to the Christopher Lee series. The original Hammer vampire story had lots of atmosphere and a terrific story to get involved in. Lee was a great Dracula, a vibrant vampire if that possible, in the early outing but here he is nothing more than a cardboard character that mostly stands around and looks threatening. The modish young people talk like cartoon characters (even though my aunt lived in England during the 1970s and she says people actually talked with those awful clichés). I had no interest whatsoever in who lived or died amongst the younger crowd. They were all pretty terrible characters anyway. I did enjoy seeing a young and charismatic Caroline Munro; but she leaves the story too early. Lee and his historic nemesis Peter Cushing add an air of authenticity to the film but they can't draw blood from this empty film. It's D.O.A.