In de aanloop naar 'Wat je nodig hebt' was elke aflevering sinds 'De eenzame' tot op zekere hoogte een succes. Deze aflevering is de eerste grote mislukking sinds 'De ontsnapping'. Het Serling-script is weer gebaseerd op het materiaal van iemand anders, een kort verhaal van Lewis Padgett. Net als bij 'En toen de hemel werd geopend' veranderde Serling de inhoud aanzienlijk door een wetenschapper en zijn machine weg te laten en een bejaarde marskramer in te voegen.<br />'Wat je nodig hebt' werkt het best als het zoet is. De openingsscène, waarin de marskramer de klanten in de bar voorziet van voorwerpen die ze in de nabije toekomst nodig zullen hebben, heeft een vriendelijke charme die tijdens een hele episode misschien wat sleets is geworden, maar die goed werkt in de tijd die hem is toebedeeld. Helaas zit de plot die hij schetst vol gapende gaten. Op het moment dat Steve Cochrans optreden als een ordinaire boef het hoofdthema wordt, valt de hele episode uit elkaar. Cochrans rol is een onderbouwd stereotype en zijn vlakke optreden accentueert die tekortkoming. Zijn uitbuiting van de oude marskramer is saai en voorspelbaar en de onthulling dat hij de oude man zal vermoorden is totaal niet overtuigend, waardoor het hele glibberige tafereel volkomen onecht lijkt. Ernest Truex is goed als de marskramer, hij geeft het personage een magisch, mysterieus maar warm tintje, maar hij is niet goed genoeg om het stuntelige script te helpen.<br />Om het nog erger te maken, zit het zwakke script ook vol inconsistenties. We leren bijvoorbeeld dat het vermogen van de marskramer om mensen te geven wat ze nodig hebben, voortkomt uit zijn vermogen om in de toekomst te kunnen kijken. Hoe kan hij dan een pen produceren die op magische wijze winnende paarden uitkiest? Dat lijkt een beetje buiten zijn domein van macht te vallen. En voor een man die in de toekomst kan kijken, doet de marskramer heel verbaasd als hij de schurk in zijn flat aantreft. Er zijn nog veel meer gaten te vinden in 'Wat U Wilt', maar dat is nauwelijks de moeite waard als de episode zo dun is dat je er toch doorheen kunt kijken.
What You Need In the run up to 'What You Need', every episode since 'The Lonely' had been a winner to some extent. This episode is the first major failure since 'Escape Clause'. The Serling script is again based on someone else's materiel, a short story by Lewis Padgett. As with 'And When the Sky Was Opened', Serling altered the content significantly, removing a scientist and his machine and inserting an elderly peddler.<br /><br />'What You Need' works best when it is being sweet. The opening half, in which the peddler provides customers in a bar with objects they will need in the near future, has a gentle charm about it that may have worn thin throughout an entire episode but works well in the time frame it is allotted. Sadly, the main plot which it sets up is full of gaping holes. The minute Steve Cochran's performance as a two-bit thug becomes the main focus the episode falls apart. Cochran's part is an underwritten stereotype and his flat performance highlights this flaw. His exploitation of the old peddler is dull and predictable and the revelation that he will murder the old man is totally unconvincing, making the whole slippery shoes scene seem completely false. Ernest Truex is good as the peddler, bringing a magical, mysterious but warm edge to the character, but he's not good enough to help the floundering script.<br /><br />To make matters worse, the weak script is also full of inconsistencies. For instance, we learn that the peddler's power to provide people with what they need stems from an ability to see into the future. So how exactly does this allow him to produce a pen that will magically pick winning horses. That seems like it should be a little outside his realms of power. Also, for a man who can see the future, the peddler certainly acts surprised to find the thug waiting for him in his flat. There are many more holes that can be picked in 'What You Need' but it's hardly worth it when the episode is so thin that you can see through it anyway.