Ik geloof niet dat deze film het lage cijfer verdient dat hij van de meeste zal krijgen. Het is een van de beste 'tiener'-horrorfilms die ik ooit heb gezien; en dat zegt heel wat. Er is niets over zonder een verklaring om het te staven, de personages en plot breken met talloze stereotypen van horrorfilms, en hij heeft niets te maken met enkele andere afschuwelijke stukken die we de laatste tijd hebben moeten ondergaan. (Een duidelijk voorbeeld is de hersenloze 'Sint-Angie'.) De eerste 30-40 minuten zijn misschien ronduit saai, met uitzondering van het begin, hoewel een paar kleine lichtfoutjes gemakkelijk te zien zijn. Maar na de aankomst in het dorp begint de gruwel <0xE2><0x80><0x93> een ander, verwrongen soort gruwel <0xE2><0x80><0x93>. <br /><0x3E> Met de plot en de details zijn stommiteiten onbelangrijk; de personages zijn het sterkste punt van deze film, gezien het feit dat er zoveel clichés worden doorbroken. De twee belangrijkste mannelijke personages, Nick en Wade, zijn bijvoorbeeld geenszins de idiote types die we gewend zijn; hoewel Dalton misschien beter in dit stereotype past, is hij niet de enige die voor dit gebrek aan bewustzijn moet boeten. Sommige scènes zijn echt, bevredigend gruwelijk, en maken de gespannen momenten die door de hele film verspreid zijn goed. En uiteindelijk, en hoewel alles keurig wordt uitgelegd, is het gemakkelijk te zien dat de personages die het hebben overleefd het niet zo gemakkelijk zullen hebben. De enige fout die ik kan ontdekken en die niet duidt op continuïteit (I.: Carly vindt haar eigen vinger niet in de zakken van de bewusteloze Bo) is de verlichting, die op de een of andere manier irritant is tijdens de eerste, saaie 30 minuten. Hoewel alles, plot en effecten, drastisch en wreed verknipt is met de komst van de hoofdpersonen naar Ambrosia, dat kleine dorpje in het niets, dus dat moet ik toegeven. Er wordt min of meer beweerd dat ongeveer 70 procent van de film onlogisch is: 'Hoe kunnen twee mensen een heel huis van was bouwen?', 'Waar halen ze al die was vandaan?'. Dat zouden geen lastige vragen zijn als mensen meer aandacht aan de film zouden besteden. De gebroeders Sinclair bouwden het House of Wax niet zelf; hun moeder werkte aan het maken van wassen beelden, die in het museum te zien waren. En het scenario waarin Paris Hiltons onfortuinlijke personage haar vroegtijdige dood vindt, is het antwoord op de tweede vraag: wat is er gebeurd met alle persoonlijke voorwerpen (mobiele telefoons, auto's, kleren) van de dode mensen? Met hun derde broer als connectie met de buitenwereld, is het vrij voor de hand liggend dat de Sinclair-tweeling het geld zou krijgen dat nodig was om de wassen beelden te kopen, op een manier die doet denken aan de Tweede Wereldoorlog.<br />Afgezien daarvan vind ik dat de film veel meer verdient dan hij krijgt, en dat niemand de kans mag missen om hem te zien. Dus ga naar het House of Wax. Nu meteen.
I do not think that this movie deserves the low rating that most will give it. It's one of the best "teenager" horror films I've ever seen; and that's saying a lot. Nothing is left without an explanation to back it up, the characters and plot break countless horror movie stereotypes, and it has got nothing to do with some other horrible pieces we've been submitted to lately. (A clear example is the mindless "Saint Ange".) The first 30-40 minutes might be downright boring with the exception of the beginning, although some minor light mistakes can be easily spotted. After the arrival to the village, though, the horror -a different, twisted kind of horror- begins.<br /><br />With the plot and the details, goofs are minor; the characters are this movie's strongest point, given that so many clichés are broken in it. For example, the two main male characters, Nick and Wade, are not by any means the idiotic types we're used to; although Dalton might fit better in this stereotype, not is he the only one to pay for this lack of consciousness. Some scenes are truly, satisfyingly horrible, making up for tense moments scattered around all the film. And, in the end, and although everything is decorously explained, it's easy to see that things won't go so easy to the surviving characters.<br /><br />The only errors I can see, and which do not imply continuity (IE, Carly not finding her own cut finger in the unconscious Bo's pockets) is the illumination, which is somehow annoying during the first, boring 30 minutes. Although, plot and effects-wise, everything is drastically and cruelly twisted with the arrival of the main characters to Ambrosia, that little village in the midst of nothing, so I'll give it that. It's been pretty much argued that about 70% of the movie is illogical; "How can two people build an entire house of wax?", "Where do they get all the wax from?". These wouldn't be uprising questions if people would have paid more attention to the movie. The Sinclair brothers did not build the House of Wax; their mother worked making actual wax figures, and they were exhibited at the museum. And the scenario where Paris Hilton's unfortunate character meets her untimely death is the answer to the second question; what is with all the personal objects (mobile phones, cars, clothes) of the dead people? Using their third brother as a connection with the exterior, it's pretty much arguable that the Sinclair twins should obtain the money necessary to buy the wax, in a WWII-type fashion.<br /><br />So, that aside, I think the movie deserves a lot more than it gets, and nobody should lose the chance to watch it. So go see the House of Wax. Right now.