Het enige wat dit verhaal interessant maakt, is Corey's optreden als de krankzinnige moordenaar die vrij rondloopt. Wat overblijft is een hoogst onmogelijk verhaal van wraak en huwelijkse onenigheid. Tijdens de scènes met de walkietalkie had ik het gevoel dat Cotten een zoete aardappel uitkneep en geen communicatiemiddel gebruikte. Een ander interessant aspect aan dit verhaal is dat Alan Hale (de Skipper van 'Gilligan's Island') nog niet zo dik is en dat hij zijn armen nog steeds tot onder zijn middel kan laten zakken. Verder valt er niet veel aan te bevelen.
The only thing that makes this one watchable is Corey's performance as the lunatic killer on the loose. What remains is a most impossible tale of revenge and matrimonial discord. During the walkie-talkie scenes I had the feeling that Cotten was squeezing a sweet potato and not a communication device. Another interesting thing about this one is that Alan Hale (the Skipper from "Gilligan's Island") is not yet so fat, and he can still lower his arms below his waist. Other than that there isn't much to recommend here.