Oké, ik weet wel beter dan naar films op SciFi te kijken... eh, sorry... SyFy. Of shifafa. Of wat het nu ook is. Klaag me maar aan. Ik heb mijn hele zaterdag besteed aan brainstormen voor een adviescommissie voor een non-profitorganisatie. Het is me vergeven dat ik in mijn leunstoel ben neergeploft en een film wilde zien die ik nog nooit had gezien, in plaats van Proust in het origineel te lezen of te leren hoe je de stokoude film moet spelen.<br />Dat wil zeggen, ik verdiende de Open Graven niet. Waarvan ik er trouwens geen een heb gezien. Waren er wel? Ben ik in slaap gevallen? Waarom heet het zo?<br />Een paar smerige beelden. Niet veel angst. Net als bij te veel films in moderne horrorfilms wordt er geen reden gegeven <0xE2><0x80><0x93> afgezien van gedeelde menselijkheid <0xE2><0x80><0x93> om zich om een van deze mensen te bekommeren. Maar wel een half punt voor de beenloze ondernemer, die een cliché was, maar wel een goede scène had.<br />Het speelt allemaal zo'n beetje als Final Destination via een bordspel. Het spel ziet er intrigerend uit, en het heeft te maken met een van mijn favoriete oude raadsels. Dat moet ik hem nageven. Het nadeel is dat het spel meer persoonlijkheid heeft dan de meeste personages.<br />Wat het einde betreft, als je het niet aan zag komen, dan denk ik dat je in slaap bent gevallen. Ergens in het begin van het genre.
OK, so I know better than to watch movies on SciFi . . . er, sorry . . . SyFy. Or shifafa. Or whatever it is now. So sue me. I spent my whole Saturday doing advisory-board brainstorming for a nonprofit. I can be forgiven for flopping into my armchair and wanting to watch some movie I'd never seen, rather than read Proust in the original or learn how to play the oud.<br /><br />Which is to say, I didn't deserve Open Graves. Of which I saw none, incidentally. Were there any? Did I fall asleep? Why is it called this?<br /><br />Some icky visuals. Not many scares. As with too many films in modern horror films, no reasons are given--apart from shared humanity--to care about any of these people. Half a point, though, for the legless entrepreneur, who was clichéd but did have one good scene.<br /><br />It all sort of plays like Final Destination delivered via a board game. The game does have an intriguing look to it, and it involves one of my favorite old conundrums. I'll give it that much. The drawback there is that the game possessed more personality than most of the characters.<br /><br />As for the end, if you didn't see it coming, then I think YOU fell asleep. Somewhere back around the dawn of the genre.