Deze film gaat over heel veel dingen. Het meest in het oog springend is de greep die de film op het publiek kan hebben en hoe het vastleggen van het leven op film een soort magie kan zijn. Ook is er de gespannen relatie tussen China en het Westen, zoals veel Chinezen de 'Barbaren' zagen (waarschijnlijk terecht) als mensen die probeerden de macht over te nemen en hun manier van leven te vervuilen. Liu probeert zelfs hun manier van leven op film te bewaren, omdat hij ziet dat die op een dag zal verdwijnen. Ook is er Liu's innerlijke conflict tussen de loyaliteiten en tradities van China versus de zelfbeschikkingsfilosofie van het Westen. Al deze thema's worden door Hu vakkundig verweven tot een coherent en plezierig geheel. Een heel plezierige film.
This film is about so many things. Most obvious is the hold that film can have over an audience and how capturing life on film can be a kind of magic. There is also the tense relationship between China and the West as many Chinese saw (probably rightly so) the "Barbarians" as trying to take over and pollute their way of life. Liu even seeks to preserve their way of life on film because he sees that it will one day disappear. Their is also Liu's internal conflict between the loyalties and traditions of China versus the self-determination philosophy of the West. All these themes are woven quite skillfully into a coherent and enjoyable whole by Hu. A very enjoyable film.