Ik heb gemerkt dat een heleboel mensen de Opera ter hand nemen om te klagen over de manier waarop Betty op de moorden reageert. Ik denk dat ze die klachten baseren op de manier waarop ze denken dat een 'normaal' mens zou reageren. Het punt is... Betty is geen 'normaal' mens, vanwege de traumatische gebeurtenissen in haar jeugd. Ze heeft al problemen lang voordat de film zelfs maar begint... en tegen het eind van de Opera... naar mijn mening... is ze volkomen van de kaart.<br />-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Ze is grootgebracht door een vrouw die seksuele ontlading bereikt door vastgebonden toe te kijken hoe meisjes in stukken worden gehakt, opengesneden en gewurgd. Dat is geen gezond gezinsleven. Ik denk dat het vrij gemakkelijk is om te concluderen dat haar moeder allerlei emotionele manipulaties en negatieve bekrachtiging heeft gebruikt om ervoor te zorgen dat haar dochter haar nooit zou verlinken. Het is ook waarschijnlijk dat Betty op haar ontvankelijke leeftijd diep in de war was door wat ze zag. Is dit gewoon iets wat volwassenen doen, enzovoort.<br />Betty kijkt kennelijk op naar haar moeder... ik bedoel... ze is net als zij operazangeres geworden. Als mama het leuk vindt, kan het niet slecht zijn, toch... mama kan toch niet slecht zijn? Dat kan ze toch niet?' 'Vertel de politie niet over haar mammie of die mysterieuze kerel met een kap over zijn hoofd die ze met mammie associeert.'<br />Betty heeft een heleboel diepgewortelde emotionele problemen. Jarenlang heeft haar geest geprobeerd de herinnering aan wat ze haar moeder heeft zien doen uit te bannen... maar die blijft maar naar de oppervlakte komen, manifesteert zich in de vorm van afschuwelijke nachtmerries, migraine, een afhankelijkheid van ontspanningstechnieken en seksuele frigiditeit. Ze associeert wreed geweld/bloedige dood met seks op een onderbewust niveau. Er is een innerlijke strijd tussen het deel van Betty dat moord/seks verward heeft met het deel van haar dat denkt dat die dingen verkeerd zijn.<br />Nadat ze haar vriendje heeft zien vermoorden door de man met de kap over zijn hoofd... Ze belt de politie, maar wil niet zeggen hoe ze heet. Het deel van haar dat denkt dat moord verkeerd is, dwingt haar het telefoontje te plegen, maar het ambivalente deel van haar wil niet toegeven dat ze er persoonlijk bij betrokken is. Het ambivalente deel van haar neemt het heft in handen voordat ze helemaal kan gaan. Dus loopt ze in de regen bij de telefoon vandaan... en als ze door de regisseur wordt gebeld, doet ze verrassend kalm, niet zo van streek als je zou denken dat een 'normaal' mens zou zijn... omdat het deel van haar dat sinds haar kindertijd de dingen blokkeert, zijn uiterste best doet om de verschrikkingen waarvan ze zojuist getuige is geweest, te blokkeren. De stand van zaken in haar leven draagt allemaal bij aan een impasse in Betty's psyche. Haar zangcarrière begint vruchten af te werpen... ze zal een groot operazangeres worden, net als haar moeder. Maar zal ze in alle opzichten net zo worden als haar moeder? In de duistere zin van het woord? Of zal ze in staat zijn haar eigen weg te gaan? Voeg dat bij de verschijning van de man met de kap die iedereen om haar heen vermoordt.<br />Pas als de man met de kap het personage van Daria Nicolodi vermoordt, neemt Betty een actieve rol in bij het verslaan van de moordenaar. Hier is iemand die van Betty houdt, die haar van ganser harte heeft gesteund in haar opkomende carrière, die in feite een moederlijke figuur is in Betty's leven sinds mama's dood. '... is dood. Stel je eens voor hoe vreselijk het zou zijn om je echte moeder te verliezen en dan te zien dat de vrouw die het dichtst bij een moeder in de buurt komt, door haar oog wordt geschoten.<br />Ik zou door kunnen gaan... maar dat doe ik niet. Wat ik wil zeggen, is dat het karakter van Betty heel wat ingewikkelder is dan de meeste recensenten hier bereid zijn toe te geven.<br /><br />De opera is een van Argento's beste... en niet alleen vanwege de beelden (hoewel ze werkelijk schitterend zijn) en niet alleen vanwege de inventieve moorden (hoewel die dat wel zijn). Er zit diepgang in... en er moet aandacht aan worden besteed.
I've noticed that a lot of people are taking Opera to task for the way Betty reacts to the murders. I think they are basing these complaints on how they imagine a "normal" person would react. The thing is...Betty is not a "normal" person, due to traumatic events in her childhood. She has problems way way before the movie ever even starts...and by the end of Opera...in my opinion...she has become totally unhinged.<br /><br />---------------------SPOILERS--------------------------------------- You have to keep in mind that when she was a very small child she witnessed her mother's lover commit at least one brutal murder while her sadomasochist mother was getting off watching it.<br /><br />She was raised by a woman who achieves sexual release tied up watching girls get hacked, slashed, and strangled to death. That does not make for a healthy home life. I think it's pretty easy to conclude that her mother would have employed all sorts of emotional manipulation and negative reinforcement to ensure that her daughter never snitched on her. It is also likely that at her impressionable age, Betty might have been deeply confused by what she saw. Is this just something that adults do, etc.<br /><br />Betty obviously looks up to her mother...I mean...she's become an opera singer just like her. If mommy likes it it can't be bad, can it...mommy can't be bad, can she? She couldn't tell the police on her mommy or this mysterious hooded fellow she associates with mommy.<br /><br />Betty has a lot of deep-seated emotional issues. Her mind has for years been trying to block out the memory of what she saw her mother doing...but it keeps coming to the surface, manifesting itself in the form of horrible nightmares, skull-throbbing migraines, a dependence on relaxation techniques, and sexual frigidity She associates brutal violence/bloody death with sex on a subconscious level. There's an inner struggle between the part of Betty that has confused murder/sex and the part of her which believes these things to be wrong.<br /><br />After she's seen her boyfriend murdered by the hooded man...she calls the police, yet is unwilling to give her name. The part of her that thinks murder is wrong forces her to make the call, but the part that is ambivalent won't allow her to admit personal involvement. The ambivalent part of her takes control before she can go all the way. So she walks away from the phone in the rain...and when she's picked up by the director she's acting surprisingly calm, not as upset as you would think a "normal" person would be...because the part of her that's been blocking stuff since she was a child is trying its damnedest to block the horror of what she's just witnessed.<br /><br />The state of affairs in her life all contribute to an impasse within Betty's psyche. Her singing career is starting to bear fruit...she's going to be a great opera singer like her mother was. But is she going to become like her mother in all ways? In the darker ways? Or will she be able to make her own path? Add this to the re-emergence of the hooded man murdering everyone around her.<br /><br />It's not until the hooded man kills Daria Nicolodi's character that Betty really takes an active role in defeating the killer. Here's someone who loves Betty, who's supported her wholeheartedly in her emerging career, who is in fact a maternal figure in Betty's life now since mommy's dead. Imagine how terrible it would be to lose your real mother and then to see the woman who is the closest thing you have to a mother get shot through the eyeball.<br /><br />I could go on...but I won't. The main gist of what I'm saying is that the character of Betty is a lot more complex than most of the reviewers on here have been willing to acknowledge.<br /><br />Opera is one of Argento's best...and not just for the visuals alone (although they are truly magnificent) and not just for the inventive murders (although they are). There is a depth here...and attention needs to be paid.