Oké... dus op minuut 15 van de film is d'r nog steeds geen dialoog.<br />Deze film kwam bij me binnen in een gecapitonneerde zak uit Down Under, met gecodeerde info op de voorkant. Ik ben een programmeur van een Noord-Amerikaans feest, en MOD LOVE werd me toegestuurd door onze chef, als een potentiële beginneling die was voorgegaan op de verre Moskou/Karlovy Vary-interface.<br />Meteen dacht ik 'Deze film is niet voor ons' (geen dialoog op minuut 15???) maar ik bleef toch kijken. Zo, zo, zo. Hij bouwde en bouwde en bouwde, en halverwege was ik bij deze film betrokken, want net als wanneer je naar de dierentuin gaat, ben je eerst...' De meeste mensen zijn terughoudend, maar tegen de tijd dat je aan de gevaarlijke slangen toe bent, ben je er helemaal 'bij'.<br />Deze film heeft iets gevaarlijks, helemaal niet zoals de veelgeprezen WolF Creek, maar omdat hij in alle opzichten zo volkomen 'anders' is, en omdat hij een web lijkt te weven van alle fantasieën van de meeste onafhankelijke beginnelingen in de filmwereld: somber weer, rode nekken, vreemde splitsingen, griezelige muziek en een plot dat, hoewel onvolmaakt en elementair, iets gemeen heeft met een van de 'grote Australische films': The Cars That Ate Paris, van Wier. Maar MODERN LOVE is eigenlijk niet echt een Australische film in de zin van Ockers-achtigheid en speelse zelfverachting die in veel van de films van dat land te vinden zijn. Het draait vanaf het begin om een nachtmerrieachtiger wereld. Geen mobiele telefoons, geen merknamen, geen i-pods, geen ranzige stedelijke middenklasse-angst <0xE2><0x80><0x93> alleen maar een vent die getrouwd is met een knappe meid, een oude Volvo en een jongetje (zoon) dat rare tanden heeft en met van alles loopt te smijten. O, en het speelt in een vreemd dorp aan zee waar iedereen er een beetje'verkeerd' uitziet. Gefotografeerd door Nick Matthews (2.37) en muziek door Tom Huzenroeder (Ten Canoes). MOD LUV slaagt waar veel Aust-films falen <0xE2><0x80><0x93> het staat er goed op zonder dat het 'godverlaten' land waar het vandaan komt eronder lijdt. In plaats daarvan geniet hij van een verwrongen maar vermakelijk raadsel dat de film zelf niet kan oplossen <0xE2><0x80><0x93> en hierin ligt de zwakke schakel... wat heeft deze film in vredesnaam te maken met 'Modern Love'??? De laatste minuten van de film lijken een antwoord te geven, of er in elk geval op te zinspelen... en toen ik na afloop een kop koffie dronk en mijn Hershey's at, kon ik alleen maar vermoeden dat de regisseur van deze film, Alex Frayne, waarschijnlijk een hoop lol zal hebben met deze film.
OK....so, by minute 15 in the film, there's still no dialogue.<br /><br />This film arrived to me in a padded sack from Down Under, with Sharpie encrypted info on the front. I am a programmer from a North American fest, and MOD LOVE was sent thru to me by our chief as a potential starter having preem'd at the far-away Moscow/Karlovy Vary interface.<br /><br />Straight away I thought "this film is not for us" (no dialogue by minute 15??) but kept watching anyway. Well, well, well. It built and built and built, and half way in I was involved in this film, because, like when you go to the zoo, at first you're reticent, but by the time you get to the dangerous snakes bit, you're totally 'there'.<br /><br />This film has a dangerousness, not at all like the much hyped WolF Creek, but because it is so totally 'other' in every way shape and form, and seems to weave a web made up of all the fantasies of most independent first-time helmers ie. - gloomy weather, red-neck intrigue, odd splicing, eerie music, and a plot which, though imperfect and basic, has a bit in common with one of the 'great Aussie Movies' ie The Cars That Ate Paris, by Wier. But MODERN LOVE is actually not really a very Aussie movie in the sense of Ocker-ishness and playful self-deprecation that pervades many of that country's films. It works on a more nightmarish realm from the start. No cell-phones, no brand names, no i-pods, no gritty urban middle/class angst - just a dude married to a good-looker, an old Volvo, and a little boy (son) who has weird teeth and chucks stuff around. Oh and it's set in weird sea-side village where people all look slightly 'wrong.' Photographed by Nick Matthews (2:37) and music by Tom Huzenroeder (Ten Canoes) MOD LUV succeeds where many Aust. movies fail - ie it stands up without regard to the "god-forsaken" country that it comes out of. Instead, it revels in a warped but entertaining riddle which the film itself cannot solve - and herein lies the weak link...what on earth does this film have to do with "Modern Love"???? The final minutes of the film seem to give an answer, or at least hints at one....and as I sat and drank a coffee and ate my Hershey's afterwards, all that I could surmise was that this film's helmer, Alex Frayne, will prob have a lot of fun with this one./