Deze film heeft iets verdorvens, en dat komt voornamelijk door de manier waarop hij een sinistere en verknipte figuur in een held verandert door gebruik te maken van onze sympathie voor zijn, toegegeven, afschuwelijke situatie. Sampedro kiest, zoals zovelen die de hoop hebben opgegeven, voor zelfmoord. Het feit dat hij daar al meer dan 26 jaar over nadenkt, maakt zijn toestand waarschijnlijk alleen maar erger, maar het geloof dat we alles moeten doen wat iemand van ons vraagt, zelfs als dat betekent dat we een eind aan een leven moeten maken, is naar mijn mening volkomen verkeerd. Wat een contrast met het opbeurende voorbeeld van de wetenschapper Stephen Hawkings, die al veel langer in een veel ergere toestand verkeerde! Maar als de moraal op zijn kop wordt gezet, geniet de film van heldenverering, en de mensen die het niet met elkaar eens zijn worden in simplistische, idiote termen afgeschilderd. Er is weinig ruimte voor een subtiele aanpak, vooral niet in de ontmoeting met de priester (die opzettelijk de echte ontmoeting met een veel jongere priester manipuleert). In dat opzicht is de film denk ik op één lijn te stellen met Riefenstahls Triomf van de Wil. Het geniepige idee is dat iedereen het recht zou moeten hebben om zich van het leven te beroven, wanneer ze het gevoel hebben dat ze het niet meer kunnen leven. Het maakt niet uit of je lichamelijk of psychologisch beschadigd bent, er zijn kennelijk mensen die geloven dat je het recht hebt om te kiezen. Dezelfde mensen zullen waarschijnlijk voor abortus pleiten. Het maakt allemaal deel uit van de huidige trend om het lijden of de lijdenden uit het zicht te halen, het onder het tapijt te vegen, zal mammie zeggen. Oké, en we zijn allemaal heel gelukkig met onszelf. Dus gaan we het glibberige pad af van geloven dat sommige levens, gewoon niet de moeite waard zijn om voor te leven, en dan besluiten we dat, omdat sommige mensen niet echt voor zichzelf kunnen beslissen, we de staat inschakelen om voor hen te beslissen. En dan komt Adolf Hitler recht van die andere Oscar-kandidate 'der Untergang'. Hitler gelooft natuurlijk dat hij precies doet wat de natuur doet om zich van de zwakken te ontdoen. Onder zijn regime vonden gedwongen abortussen plaats onder de 'zwakke' stammen' De geestelijk gehandicapten werden stilletjes opgesloten en de joden werden'menselijk' geliquideerd door middel van gas. Hij zou deze film hebben toegejuicht, en waarom ook niet, want hij is in overeenstemming met zijn filosofie... 'Sommige levens zijn het leven niet waard'. Ik verschil van Ramon Sampedro, Hitler en alle mensen die bij de totstandkoming van deze film betrokken zijn geweest. Het menselijk leven is heilig, het is geen recht, het is een gave en een verplichting. Niemand kiest ervoor geboren te worden. Wie kan er dan voor de dood kiezen? Het gaat niet om religie, het gaat om het beschermen van de zwakken en hulpelozen, iets wat deze film heel erg ondermijnt!
There's something rotten about this film, and basically the way it turns a sinister and twisted character into a hero by exploiting our sympathy with his admittedly horrible situation. Sampedro, like many who have lost hope, chooses suicide. The fact that he has been contemplating it for more than 26 years probably makes his condition worse, but the belief that we should do whatever anyone asks, even if it means ending a life is in my opinion profoundly wrong. What a contrast to the uplifting example of the scientist Stephen Hawkings, who suffered a far worse condition for far longer! Yet with the morals upside down, the film revels in hero worship, and the people who disagree with are painted in simplistic idiotic terms. There's little room for subtly especially in the encounter with the priest(deliberately manipulating the real life encounter which was with a much younger priest). In that way I suppose the film is on a par with Riefenstahls Triumph of the Will. The insidious idea is that everyone should have to right to take their life, when they feel they cannot live it anymore. It makes no difference whether you are physically or psychologically damaged, there are people evidently who believe you have the right to choose. The same people are likely to make a case for abortion. Its all part of the current trend to get the suffering or sufferers out of sight, brush it under the carpet, mammy will say its. OK, and we all feel very happy with ourselves. So we go down the slippery path of believing that some lives, just ain't worth living, and then we'll decide that as some people can't really decide for themselves then we'll bring in the state to decide for them. Enter Adolf Hitler straight from that other Oscar contender "der Untergang". Hitler of course believes that he carrying out exactly what Nature does in disposing of the weak. Under his regime, there were forced abortions among the "weaker" strains", the mentally handicapped were quietly put away and the Jews were "humanely" liquidated by using gas. He would have applauded this film, and why not for it is in line with his philosophy..."some lives are just not worth living". I differ from Ramon Sampedro, Hitler and all the people involved with making this film. Human life is sacred, it is not a right, it is a gift and an obligation. Nobody chooses to be born. Then who can choose death. Its not about religion, its about protecting the weak and helpless, something this film does a lot to undermine!