Een van de genres die in de jaren dertig van de twintigste eeuw tot bloei kwamen, was de variatie in misdaadromans die bekendstond als 'het moordmysterie', aangezien het toevoegen van geluid aan een film bijdroeg aan een meer getrouwe vertaling van wat het publiek in de oorspronkelijke toneelstukken ervoer. En aangezien horrorfilms in die jaren erg populair waren, bereikten de moordmysteriefilms door het versterken van de horrorelementen van de plot een populariteit die bijna gelijk was aan die van het vorige decennium (waarin de eerste films van het genre werden geproduceerd). De aankomende toneelschrijver Charles Belden zag in deze hernieuwde belangstelling voor moordmysteries een kans om naam te maken, nadat Warner Bros. zijn drieledige toneelstuk 'The Wax Works' had uitgekozen. om de griezelfilm 'Mystery of the Wax Museum' te maken. Belden sloot zich aan bij de onafhankelijke filmmaker Frank R. Strayer om films te blijven maken, en 'The Ghost Walks' was een van zijn beste.<br />In 'The Ghost Walks' speelt John Miljan Prescott Ames, een jonge toneelschrijver die indruk wil maken op de beroemde Broadway-producent Herman Wood (Richard Carle) met zijn nieuwe stuk. Ames neemt Wood en zijn assistent Homer (Johnny Arthur) mee naar zijn buitenhuis om zijn stuk voor te lezen, maar zijn auto komt vast te zitten in de modder tijdens een vreselijke storm. De drie mannen vragen de hulp van een vluchteling in een oude villa die toevallig eigendom is van een oude kennis van Ames. In het huis zijn Wood en Homer getuige van de vreemde relatie tussen Ames en de huiseigenaars, maar dit is allemaal een plan dat is bedacht om indruk te maken op Wood: iedereen in het huis is een acteur die een rol speelt in zijn moordmysterie. Helaas wordt de moord die wordt gepleegd in het echt gepleegd, en hoewel Wood en Homer denken dat het allemaal nep is (na het ontdekken van Ames' oorspronkelijke plan), weet de cast dat iemand in het huis een echte moordenaar is.<br />Zoals verwacht bevat het scenario van Charles Belden voor 'The Ghost Walks' de klassieke elementen van de moordmysteries uit die tijd, zoals de stormachtige avond in een oud, donker huis als decor, de verplichte groep verdachten en het vleugje komedie. Het is interessant om te zien hoe Belden de film een echte parodie op het genre maakt met de vele wendingen die hij aan zijn verhaal geeft om in te spelen op de clichés van de thrillers. De dialogen zijn uitstekend, vol geestigheid en luchthartige charme, en hoewel de plot zeker aan het eind een hoop vaart verliest (hij volgt de routine van de thrillers toch al), is hij altijd interessant en onderhoudend dankzij zijn slimme wendingen en vooral zijn eigenzinnige personages. Interessant is ook dat er een duidelijke homoseksuele ondertoon in zit, die weliswaar stereotiep is, maar nooit denigrerend, en die soms echt grappig is.<br />Door regisseur Frank R. Strayer was al een ervaren vakman in de achterbuurten van de filmindustrie, maar zijn samenwerking met de schrijver Charles Belden leverde hem een paar van zijn interessantste films op, en 'The Ghost Walks' was een van die films. Hoewel hij duidelijk met een beperkt budget en de typische productiewaarden van onafhankelijke films van die tijd bezig was, wist Strayer gebruik te maken van zijn decor en een sfeervolle film te maken die goed bij de sfeer en de toon van het verhaal paste. Het tempo is soms een beetje te traag, maar Strayer wist dat de kracht van zijn film in het script van Belden lag en hij maakte er het beste van. Hij liet zijn acteurs het beste van hun personages maken, met uitstekende resultaten. De uitvoering is inderdaad een beetje typerend en onorigineel, maar Strayer maakt in deze film een effectief, zij het ingehouden, werk.<br />Zoals hierboven beschreven, zit het script vol met grote lijnen die de grillige personages laten schitteren, en gelukkig hebben de meeste acteurs daar hun voordeel mee gedaan. De oudere acteur Richard Carle is opmerkelijk geestig als de chagrijnige producent Herman Wood, die veel charme aan zijn personage toevoegt, vooral in zijn scènes met Johnny Arthur, die de flamboyante secretaris Homer speelt. Arthur is degene die de beste scènes krijgt, en hij geeft en doet hilarisch als de laffe maar geestige assistent. John Miljan is net goed genoeg als Presocott Ames, niets bijzonders, maar ook niets echt ergs, en hetzelfde zou je kunnen zeggen van June Collyer als Gloria Shaw (het verplichte liefje), die prima is. Maar Donald Kirke is echt een genot om naar te kijken als de boosaardige Terry Shaw, en het is jammer dat hij niet meer speeltijd heeft gekregen.<br /><br />Zoals gewoonlijk bij films van Frank R. Strayer doet het lage budget de film veel pijn, want hoewel Strayer zijn best doet, voelt de film soms nog steeds niet echt goed aan. Maar het grootste probleem is het zeer trage tempo, want zelfs als de film gevuld is met sprankelende momenten vol geestige dialogen, beweegt hij zich zo langzaam dat hij voor een moment saai en vervelend kan worden. Ook moet gezegd worden dat Miljan en Collyer weliswaar effectief zijn in hun rollen, maar dat ze nogal saai en middelmatig zijn in vergelijking met Arthur en Carle, en je zou wensen dat de film meer gericht was geweest op het komische paar dat ze vormen dan op het hoofdpersonage. Ten slotte, zoals boven het einde staat geschreven, is het een beetje zwak en voldoet het niet aan de hoge maatstaven van de eerste en de tweede rol, hoewel Belden met de eer moet gaan strijken dat hij tot het eind toe creatieve wendingen in de plot heeft laten zien.<br /><br />Je zou kunnen zeggen dat Charles Belden een onverdiende held is van het genre van de detectivefilms, zoals in de vele horror- en detectivefilms die uit de B-filmstudio's kwamen, die de bijnaam 'de armenwijk' hadden, 'The Ghost Walks' met gemak tot de beste films behoort (afgezien van Strayer's vorige film, 'The Vmapire Bat') ondanks de tekortkomingen ervan. En zelfs als het absoluut geen meesterwerk van het genre is, is het nog altijd een meesterwerk. Het is een leuke manier om de avond door te brengen en te genieten van de manier waarop de film de draak steekt met zijn eigen oorsprong als een detectiveverhaal. Een zeer aanbevelenswaardige film als je van het genre houdt.
One of the genres that flourished during the decade of the 30s was the variation of crime fiction known as "the murder mystery", as the addition of sound to films helped to make a more faithful translation to film of what the audiences experienced in the original plays. And since horror films were very popular in those years, by enhancing the horror elements of the plots the murder mystery films experienced a popularity almost equal to what it enjoyed in the previous decade (in which the first movies of the genre were produced). Aspiring playwright Charles Belden saw in this renewed interest in murder mysteries a chance to make a name for himself, after Warner Bros. picked his three-act play, "The Wax Works", to create the 1933 horror film, "Mystery of the Wax Museum". Belden joined independent filmmaker Frank R. Strayer to keep making films, and "The Ghost Walks" was one of his best.<br /><br />In "The Ghost Walks", John Miljan plays Prescott Ames, a young playwright who wants to impress a famous Broadway producer named Herman Wood (Richard Carle) with his new play. Ames takes Wood and his assistant Homer (Johnny Arthur) to his country house for a reading of his play, but his car ends up stuck in the mud during a terrible storm. The three men ask for refugee in an old Mansion which happens to be property of one of Ames' old acquaintances. Inside the house, Wood and Homer witnesses the strange relationship between Ames and the house owners, however, this is all a plan conceived to impress Wood: everyone in the house is an actor playing a role in his murder mystery. Unfortunately, the murder committed is done for real, and while Wood and Homer think it's all fake (after discovering Ames' original plan), the cast knows that someone inside the house is a real murderer.<br /><br />As expected, Charles Belden's screenplay for "The Ghost Walks" features the classic elements of the murder mystery stories of its time, as we have the stormy night at an old dark house as setting, the obligatory group of suspects, and the touch of comedy. However, what's interesting here is how Belden makes the film a real spoof on the genre with the many twists he puts in his story to play with the clichés of murder mystery plays. The dialogs are excellent, full of wit and lighthearted charm, and while the plot certainly loses a lot of steam by the end (it follows the murder mystery routine anyways), it never fails to be interesting and entertaining thanks to its smart twists and specially its quirky characters. Interestingly, there's an obvious gay subtext that while stereotypical, it's never denigrating and it's genuinely funny at times.<br /><br />By 1934 director Frank R. Strayer was already an experienced craftsman in the Poverty row side of the film industry, but his partnership with writer Charles Belden would give him a couple of his most interesting movies, and "The Ghost Walks" was one of them. While obviously done on a shoestring budget and the typical production values of independent films of its time, Strayer manages to take advantage of his set and makes an atmospheric movie that fits nicely the mood and tone of the story. The pacing is a little too slow at times, but Strayer knew that the power of his film was on Belden's script and makes the most of it, letting his cast to make the most of their characters with excellent results. Certainly the execution is a bit typical and unoriginal, but Strayer makes an effective albeit restrained work in this film.<br /><br />As written above, the screenplay is filled with great lines that make the quirky characters shine, and fortunately, most of the cast play with this to their advantage. Veteran character actor Richard Carle is remarkably funny as cranky producer Herman Wood, adding a lot of charm to his character, specially in his scenes with Johnny Arthur, who plays the flamboyant secretary Homer. Arthur is the one who gets the most best scenes, and he gives and hilarious performance as the cowardly yet witty assistant. John Miljan is just effective as Presocott Ames, nothing amazing, but nothing really bad, and the same could be said about June Collyer as Gloria Shaw (the obligatory love interest), whom is just fine. However, Donald Kirke is really enjoyable as the malicious Terry Shaw, and it's a shame he didn't get more screen time.<br /><br />As usual with Frank R. Strayer films, the low budget hurts the film badly, as while Strayer makes the best he can, the film still feels kind of plain at times. However, the main problem is problem the very slow pace it has, as even when the film is filled with sparkly moments of witty dialogs, it moves at a pace so slow that can become boring and tedious for moments. It also must be said that while effective in their roles, Miljan and Collyer are pretty dull and average when compared to Arthur and Carle, and one wishes the movie had been more focused on the comedic pair they make than on the main couple. Finally, as written above the ending is kind of weak and not up to the high standard of the first and middle parts, although credit must go to Belden for keeping creative plot twists appearing until the very end.<br /><br />One could say that Charles Belden is an unsung hero of the murder mystery genre, as among the many horror and mystery films that came out the B movie studios nicknamed as "the Poverty Row", "The Ghost Walks" is easily among the best (alongisde Strayer's previous film, "The Vmapire Bat") despite its shortcomings. And even when it's definitely not a masterpiece of the genre, it's a nice way to spend a night enjoying the way it pokes fun at its own origin as a murder mystery play. A very recommended film if you like the genre. 7/10