Deze film zit tjokvol met kleine verrassingen, waarvan er veel grappig zijn. Het feit dat hij is geschreven en geregisseerd door een 24-jarige, maakt me helemaal gek. Sommige scènes waarin de schoolkinderen extase gebruiken, gaven me een heel ongemakkelijk gevoel, want ik heb zelf een kind van die leeftijd en ik kon me voorstellen dat zij die zou gebruiken. Als ouder van een tiener vond ik de beelden van de ouder-kind interacties heel accuraat.<br />Ik genoot van de vele grapjes in de film, en ik genoot van het feit dat niet alles volkomen logisch was en niet alle kwesties aan het eind waren opgelost. Om Mark Twain te parafraseren: waarheid is vreemder dan fictie, omdat fictie zich moet houden aan wat mogelijk is, terwijl de waarheid dat niet is.<br />Dit is een film die met de kijker speelt en ons laat geloven dat mensen zijn wat andere mensen denken dat ze zijn, om ons later te laten beseffen dat de mensen van wie we aannamen dat ze gelijk hadden, volkomen onwetend waren van de werkelijke situatie. Een van de sterkste scènes van de film, een scène waarin we ons erg opgelucht voelen en meeleven met wat het personage doet, blijkt gebaseerd te zijn op een volkomen verkeerde veronderstelling, en het personage is weliswaar bewonderenswaardig, maar helemaal verkeerd. Het is heel subtiel gedaan, vind ik. Heel realistisch. Ik vond de score heel goed <0xE2><0x80><0x93> ik dacht dat het echt bijdroeg aan de film, dat het echt bijdroeg aan de sfeer <0xE2><0x80><0x93> de film heeft een paar rare momenten, en de achtergrondmuziek helpt daarbij.<br />De afscheidsrede is een giller van jewelste <0xE2><0x80><0x93> ik moest er hard om lachen! De film zit nu echt in mijn hoofd <0xE2><0x80><0x93> ik heb hem vanmorgen gezien. Zal proberen hem nog eens te zien, als de tijd het toelaat. Tientjes zijn moeilijk te krijgen, maar ik heb een dikke negen.
This film is chock-full of little surprises, many of them funny. The fact that it's written and directed by a 24-year old blows my mind. Some of the scenes where the high school kids are using ecstasy made me very uncomfortable because I have a kid that age and I could picture her using it. As parent of a teen, I found the depictions of the parent-child interactions to be dead-on accurate.<br /><br />I enjoyed the film's many little jokes, and I enjoyed the fact that not everything made perfect sense and not all the issues were resolved by the end. To paraphrase Mark Twain, truth is stranger than fiction, because fiction is required to stick to that which is possible, while truth is not.<br /><br />This is a film which plays with the viewer, allowing us believe that people are what other people think they are, only to allow us later to realize that the folks we assumed were right were completely ignorant of the real situation. One of the film's strongest scenes, a scene about which we feel very relieved and sympathetic about what the character is doing, turns out to be based on a completely wrong assumption, and the character, while admirable, is totally wrong. It's very subtly done, I think. Very realistic.<br /><br />I liked the score a lot -- I thought it really aided the film, really helped set the mood -- the film has a couple of screwball moments, and the background music helps establish that.<br /><br />The valedictorian speech is a hoot and a half -- got a big laugh! The movie is really in my head right now -- saw it this morning. Will try to see it again, time allowing. Tens are hard to come by, but a solid nine in my book.