David Cronenberg's neureXistenZ' is een goed ontworpen weergave van de filosofie van het existentialisme. Het gaat over de problemen van een cultuur die is ingebed in een technologie die geen onderscheid meer kan maken tussen fantasie en werkelijkheid, of tussen het organische en het mechanische. De film schokt het publiek met zijn vervanging van mechanische technologie door organische, metabolische. In deze context kan de technologie deel uitmaken van het menselijk lichaam. Na het spelen van het virtual reality-spelletje neureXistenZ voelt de echte wereld aan als een spel, en als gevolg daarvan verandert het menselijk gedrag om gewelddadige prikkels toe te passen, zelfs als het spel voorbij is. In eXistenZ heeft de technologie zich ontwikkeld van machines tot biologische organismen die zich direct in het menselijk zenuwstelsel nestelen; een idee dat een afspiegeling is van Marshall McLuhans overtuiging, die bekendstaat als een mediatheoreticus, dat computers verlengstukken zijn van het menselijk bewustzijn. Net zoals de telefoon een verlengstuk is van het oor, televisie een verlengstuk is van het oog, telegram een verlengstuk is van het centrale zenuwstelsel, de hightech virtuele werkelijkheid een verlengstuk is van het menselijk bewustzijn. In eXistenZ is technologie biologisch en dus menselijker dan ze in onze wereld is. Maar naarmate technologie organisch wordt, worden mensen mechanischer en dus minder vrij, niet in staat weerstand te bieden aan hun drang tot spelen. Jean Baudrillard beschrijft in zijn boek Simulacra and Simulation een bemiddelde samenleving, waarin alle macht om te handelen is getransformeerd. De wereld is veranderd in een zuivere simulatie van zichzelf. In eXistenZ zie je Baudrillards bemiddelde samenleving met de thema's van de invasie van het lichaam, het verlies van de controle en de transformatie van het zelf in een ander.<br />Als je in eXistenZ zit, vervangt je bewustzijn langzaam een andere identiteit, je rol in het spel, die een weerspiegeling is van het onderbewuste van elk individu. Terwijl je de controle over je hyperreële leven stap voor stap verwerft, verdwijnt het aura van je echte leven. Voor Baudrillard zijn simulaties of simulacra hyperreëel geworden, meer dan reëel.' Onze hyperrealiteit voelt, net als Cronenbergs computersimulatiewereld, in alle opzichten reëler aan dan wat wij de echte wereld noemen.' (Baudrillard) Het doel van het spel, dat in wezen 'ervaring' genoemd kan worden, is volkomen metaforisch. Want je kunt niet eens weten wat ervaring is als je het niet ervaart. Zoals existentialisten zeggen dat het leven zonder precieze verklaring absurd is, is het spel van eXistenZ ook absurd. Cronenberg weerspiegelt ironisch genoeg de absurditeit van ons leven. In het spel staan bijvoorbeeld de andere rollen gewoon stil, tenzij je ze een voorgeprogrammeerde vraag stelt. En als je hun doelloze, vreemd uitziende zijnstoestand in de weergave van ons leven brengt, is de blootgelegde absurditeit werkelijk schokkend. Het thema van het spel is te begrijpen waar het voor is? Deze verborgen metaforische vraag veroorzaakt angst bij de mensen die eXistenZ spelen. Ze twijfelen niet aan hun bestaan, maar ze kennen de onderliggende reden van hun bestaan niet. De essentie.<br />Existentialisten beweren dat mensen geen vaste aard of essentie hebben, zoals andere dieren en planten; ieder mens maakt keuzes die zijn of haar eigen aard creëren. In de formulering van de 20e-eeuwse Franse filosoof Jean Paul Sartre gaat het bestaan vooraf aan de essentie. De keuze is dus centraal in het menselijk bestaan, en die is onontkoombaar; zelfs de weigering om te kiezen is een keuze. Vrijheid van keuze houdt betrokkenheid en verantwoordelijkheid in. Omdat individuen vrij zijn om hun eigen weg te kiezen, hebben existentialisten betoogd, moeten ze het risico en de verantwoordelijkheid aanvaarden om hun verbintenis na te komen, waar die ook toe leidt.' Misschien moet ik nog vermelden dat eXistenZ zich ook bezighoudt met het begrip vrijheid van keuze. Je bereikt je uiteindelijke rol in het spel door de juiste beslissingen te nemen. Als je dat niet doet, wordt het spel onaantastbaar en saai. Dus begin je het spel te ondervragen, je bestaan in plaats van je wezen. Je wordt plotseling op schzopfrene wijze van het spel vervreemd en je beseft je positie buiten het spel. Goed, eXistenZ is een goed ontworpen, omgekeerde simulatie van het leven, dus existentialisme.<br /><br />
David Cronenberg's `eXistenZ' is a well designed reflection of the philosophy of existentialism. It addresses the problems of a culture that is plugged into technology that it can no longer distinguish between fantasy and reality or between the organic and the mechanical. The movie shocks the audience with its replacement of mechanical technology with organic, metabolismic one. In this context the technology is able to be part of human body. After playing the virtual reality game of `eXistenZ', the real world feels like a game and as a result, human behavior change in order to apply violent game-urges even when the game is over. In eXistenZ, technology has evolved from machinery to biological organisms that plug directly into the human nervous system; an idea that reflects Marshall McLuhan's belief who is a well known media theorist, that computers are extensions of human consciousness. Like telephone is an extention of the ear, television is an extention of the eye, telegram is an extention of the central nervous system high-tech virtual reality is an extention of human consciousness. In eXistenZ, technology is biological and thus more human than it is in our world. But as technology becomes organic, humans become more mechanical and therefore less free, unable to resist their game-urges. eXistenZ is a virtual realty simulation of man's existence. Jean Baudrillard describes a mediated society in his book of Simulacra and Simulation, which all power to act has been transformed to appear. The world has passed into a pure simulation of itself. In eXistenZ it is obvious to see Baudrillard's mediated society with the themes of the invasion of the body, the loss of control and the transformation of the self into other.<br /><br />While you are in the eXistenZ, consciousness slowly replaces with another identity, your role in the game, which is a reflection each individual's real life subconscious. While you gain the control of your hyperreal life step by step, the aura of your real life disappers. For Baudrillard, `.simulations or simulacra, have become hyperreal, more than real.' Our hyperreality, like Cronenberg's world of computer simulation, `.now feels, and, for all intents and purposes is, more real than what we call the real world.' (Baudrillard) The purpose of the game which can basically be called 'experience' is quite metaphorical. Because you can not even know what is experience unless you experience it. As existentialists say that, life without an exact explanation is absurd, the game of eXistenZ is absurd too. Cronenberg, ironically reflects the absurdity of our lives. For instance, in the game, the other roles just stand still unless you ask them a pre-programmed question. And when you put their aimless funny looking state of being into the representation of our lifes, the exposed absurdity really shocks.<br /><br />The theme of the game is to understand what it is for? This hidden metaphorical question creates anguish over the people who play eXistenZ. They have no doubt about their existence, however they do not know the underlying reason of their existence. The essence.<br /><br />Existentialists have held that human beings do not have a fixed nature, or essence, as other animals and plants do; each human being makes choices that create his or her own nature. In the formulation of the 20th-century French philosopher Jean Paul Sartre, existence precedes essence. `Choice is therefore central to human existence, and it is inescapable; even the refusal to choose is a choice. Freedom of choice entails commitment and responsibility. Because individuals are free to choose their own path, existentialists have argued, they must accept the risk and responsibility of following their commitment wherever it leads.' Perhaps I should mention, `eXistenZ' deals with the concept of freedom of choice too. You achieve your final role in the game by taking right decisions. If you don't than the game becomes irrevelant and boring. So, you begin to interrogate the game, your existence rather than your essence. You suddenly become schzopfrenically alianated from the game and realize your position outside the game. Well as a last word, eXistenZ is a well designed reverse simulation of life thus existentialism.<br /><br />