Als grote fan van Brian Yuzna en het merendeel van de films waar hij aan heeft meegewerkt, dacht ik dat ik wel van _Progeny_ zou genieten. Dat deed ik niet, hoewel het in sommige opzichten momenten heeft. Maar als je iets verwacht van het kaliber van _Society_ of _Beyond ReAnimator_, zou je wel eens een schok kunnen krijgen. In zekere zin lijkt dit op _Society_, omdat het een verhaal is over een schijnbaar gewone wereld met een afschuwelijke, bovennatuurlijke onderbuik... maar daar houdt het ook op.<br />Ik dek Yuzna niet als ik zeg dat de fout niet echt bij hem ligt, aangezien een slechte richting een slechte richting is, maar de richting is goed. Wat de film goed maakt, is zowel het script als het acteerwerk. Stuart Gordon ( _ReAnimator_, Dagon) heeft een intelligent script geschreven, maar dat past niet echt bij Yuzna's stijl van filmen, waardoor hij werd opgehouden bij acteurs die lange dialogen afsteken terwijl hij eigenlijk die camera wil rondzwaaien en met zijn slechte zelf op de grond wil gaan liggen. Deze kwestie maakt de film al moeilijk genoeg, maar er is nog iets ergers.<br />Als de film met geweldige acteurs was gemaakt, zou hij waarschijnlijk zijn eigen karakter hebben behouden. Helaas is dat ver te zoeken. Het acteerwerk is houterig, schokkend zelfs voor een lowbudgetfilm. De onverklaarbaar succesvolle en vermaarde Arnold Vosloo verknoeit elke verdomde regel met bijna onmerkbare precisie en levert een van de slechtste voorstellingen af die ik in lange tijd heb gezien. De man slaagt erin om elke weloverwogen zin te veranderen in het soort riedel dat je dronken vrienden naar het hoofd slingert als je weer eens in de pub zit. 'Hé, Bob! Goeie god, word ik nou gek? WAT... KOM OP MIJ! NEE!' Misschien probeer ik dat volgend weekend zelf ook wel. De laatste aanwinst van een veteraan in het genre (en persoonlijke favoriet) Brad Dourif lijkt, in plaats van de film te verrijken zoals het hoort, Dourif bijna de film te overhandigen in een laatste poging om te voorkomen dat Vosloo gaat raaskallen, maar eerlijk gezegd ziet Dourif er zeer ongemakkelijk uit (misschien wachtend op de volgende aanval van slecht acteerwerk) naast Vosloo, en zelfs een excentrieke draai van hem kan de film niet meer tot leven wekken. Als het acteerwerk beter was geweest, zou deze film oké zijn geweest. Verdomme, het had best leuk kunnen zijn, maar het gebrek aan karakters maakt de film tot een zielloze aangelegenheid, waardoor het horror-element aangekleefd lijkt en smakeloos in plaats van een organisch onderdeel van de film. Ik vond de buitenaardse martel- en verkrachtingsscènes nu al een beetje moeilijk te verteren, maar het feit dat de personages zo tekortschoten, maakte ze zowel onnodig als onplezierig, waardoor je een vieze smaak in je mond kreeg.<br />Dus, als je echt van sciencefiction houdt en geen probleem hebt met slecht acteerwerk, wandelende voetgangers en een echt opzichtige, akelige verkrachtingsscène, dan is Progeny waarschijnlijk je kopje thee. 'Ik zal er waarschijnlijk nooit meer naar kijken. Eén keer was genoeg. Daar staat tegenover dat dit de enige Sci-Fi-film is die Yuzna ooit heeft gemaakt, dus kennelijk was hij er zelf niet zo blij mee.'
As a big fan of Brian Yuzna and the majority of the movies he's been involved in, I guessed I'd enjoy Progeny. I didn't, although in ways it has it's moments. However, if you're expecting something of the calibre of Society or Beyond ReAnimator, you could be in for a shock. In a way this is similar to Society, being a tale of a seemingly ordinary world with a horrific supernatural underbelly...but that's where it ends.<br /><br />I'm not covering for Yuzna when I say that the fault doesn't really lie with him, as bad direction is bad direction, but the direction is sound. What trips the movie up is both script and acting. Stuart Gordon (ReAnimator, Dagon) has written an intelligent script, but one that doesn't really work with Yuzna's style of direction, leaving him paused on actors delivering lengthy dialogue when really he wants to throw that camera around and get down with his bad self. This matter makes the movie awkward enough as it is, but there's worse.<br /><br />If the movie had been made with great actors, the movie would have probably held it's own. Unfortunately this is very far from the case. The acting is wooden, shockingly so even for a low-budget B feature. The inexplicably successful and renowned Arnold Vosloo wrecks every damn line with near pinpoint precision, handing in one of the worst performances I've seen in a long while. The man manages to turn every line of well considered dialogue into the kind of ham-line you'll be throwing drunkenly at mates next time you're in the pub. 'Hey Bob! GOOD GOD, AM I GOING MAD! WHAT'S...COME OVER ME! NOOOO!' In fact I may try that one myself next weekend. The last minute addition of genre veteran (and personal favourite) Brad Dourif, instead of enriching the film like it should, almost seems to hand Dourif the movie in a last ditch effort to stop Vosloo from hamming, but quite frankly Dourif looks deeply uncomfortable (possibly waiting for the next assault of bad acting) next to Vosloo, and even an eccentric turn from him fails to resuscitate the film.<br /><br />If the acting was better, this movie would have been okay. Hell, it might have been pretty enjoyable, but the lack of character makes the movie a soulless affair, and makes the horror element seem tacked on and tasteless instead of an organic part of the film. I found the alien torture/rape scenes a little difficult to stomach already, but the fact that the characters were so lacking made them seem gratuitous as well as unpleasant, leaving a nasty taste in the mouth.<br /><br />So, if you really like Sci-fi and don't have a problem with bad acting, pedestrian pacing and a really garish, nasty rape scene, Progeny will probably be your cup of tea. But since I do, I'm probably never going to watch it again. Once was enough. On the plus side, this is the only Sci-Fi movie Yuzna ever bothered to make, so he obviously wasn't really that pleased with it himself.