Deze film gaat over een jong stel dat wegloopt om een nieuw leven te beginnen in LA en uiteindelijk wordt gestalkt door een psychopaat bij een verlaten wegrestaurant. Eigenlijk gaat het alleen maar om het meisje (Nicole), want haar vriend verdwijnt letterlijk binnen een paar minuten. De film gaat ontzettend snel en je vraagt je al snel af hoe het mogelijk is dat het verhaal zo lang duurt. Het duurt niet lang voordat je je realiseert dat de film dat doet door tijd te verspillen aan onnodige scènes die nergens heen gaan.<br />Het verhaal is niet alleen flinterdun, maar ook ongestructureerd, stom en onsamenhangend. Enkele minuten na de verdwijning van haar vriend en auto vindt Nicole een stacaravan bij het wegrestaurant. Ze ziet een camera flitsen en WEET dat er mensen binnen zijn, maar als er niemand op haar deur klopt, geeft ze het al snel op om hulp te gaan halen. Nadat de moordenaar haar heeft verteld dat haar vriend in gevaar is, loopt ze rond op de parkeerplaats en doet ze allerlei stomme en onnodige dingen. Zo zet ze een tv aan (en kijkt ze zelfs geamuseerd als ze denkt dat ze per ongeluk op een pornofilm is gestuit, zelfs in deze hachelijke situatie), zit ze urenlang rond te hangen en drinkt ze urenlang uit een fles drank. Ze weet dat haar vriendje is ontvoerd, dat de moordenaar nog steeds vrij rondloopt en haar stalkt, en zonder dat ze iets doet om haar onmiddellijke veiligheid te waarborgen (ze doet geen moeite om de deuren op slot te doen of alert te blijven). O ja, ze probeert met een radio om hulp te roepen, maar waarom zou ze dat doen als er bij de parkeerplaats een camper staat met mensen erin? Het lijkt er echt op dat de scriptschrijver dit belangrijke feit is vergeten toen hij dit deel van het verhaal schreef.<br />Er is geen gevoel van in de val zitten of altijd aanwezig gevaar in dit verhaal. De heldin loopt vrijelijk de verschillende gebouwen van de rustplaats in en uit, en de moordenaar rijdt er alleen af en toe naar toe om haar bang te maken, voordat hij weer wegrijdt. Er is niets wat Nicole ervan weerhoudt om gewoon weg te gaan (zelfs als de rustplaats ver van de bewoonde wereld is, is dat beter dan hier blijven zitten), maar ze kiest er toch voor om te blijven. Op een bepaald moment in de film weet de hoofdpersoon zelfs zeker dat ze weg kan lopen, maar dat doet ze niet.<br />Het verhaal gaat nergens heen en springt in plaats daarvan van het ene zinloze segment naar het andere. Nicole komt uiteindelijk in de caravan en het blijkt dat de bewoners een gezin zijn van beschermde, vermoedelijk aangeboren of psychotische religieuze fanatici. Ze lijken opzettelijk onwetend of onverschillig ten aanzien van de daden van de moordenaar (maar er is geen enkele aanwijzing dat ze op enigerlei wijze met hem in verband staan) en schoppen Nicole na een paar minuten naar buiten.<br />In het volgende, niet ter zake doende segment, loopt de hoofdfiguur het toiletgebouw binnen. Ze ontdekt een van de vorige slachtoffers van de moordenaar (een jonge vrouw die Tracy heet), die nog in leven is en in een kast is opgesloten. Om de een of andere vreemde reden begint Tracy belachelijk veel bloed op te geven. Nicole gaat een koevoet halen om de kastdeur open te wrikken, en als ze een minuut later terugkomt, zijn zowel Tracy als haar plas bloed verdwenen zonder enige verklaring. Wat had het voor zin? Nicole vindt een prikbord met veel vermiste personen en ziet dat Tracy in 1971 is verdwenen. Was Tracy dan een geest of zo? De schrijver legt het nooit uit.<br />Dan verschijnt er midden in de nacht een agent om het politiebureau te bemannen, dat tot nu toe gelukkig de hele dag onbemand is gebleven. Nicole vertelt hem alles wat er is gebeurd, en als de moordenaar in zijn pick-up voor het bureau komt aanrijden, gaat de agent naar buiten om hem aan te spreken. Wat doet een politieman als hij weet dat er iets ernstig mis is? Hij gaat naar boven en praat rustig met de moordenaar (die Nicole zelfs had aangewezen als de man die haar stalkte) en gelooft de leugen van de moordenaar dat hij alleen maar langskwam om de weg te vragen. Serieus. Dan praat de agent buiten met Nicole, zich er totaal niet van bewust dat de pick-up zich omdraait en hem aanrijdt.<br />De agent begint snel tegen Nicole te zeggen dat hij er geweest is, dat hij nog 'geluk heeft dat hij nog ademt', maar vreemd genoeg gaat hij een hele tijd niet dood. Ze praten nog wat zinlozer met elkaar, en het o zo belangrijke feit dat hij een pistool heeft, wordt irritant genoeg een hele tijd niet genoemd. Als de twee eindelijk proberen het pistool te gebruiken, verspilt Nicole de meeste van haar kogels door in het wilde weg op een deur te schieten terwijl de moordenaar er mogelijk achter zit. Met nog twee kogels over, zegt de politieman tegen Nicole dat ze er een moet gebruiken om hem dood te schieten. Ze schiet een kogel in zijn mond en hij blijft even stilliggen, met een stuk uit zijn hoofd geschoten. Dan schreeuwt hij plotseling en onverklaarbaar: 'Je hebt gemist!' en moet ze hem nog een keer neerschieten. Een volkomen goedkope poging tot shock.<br />Nicole gaat uiteindelijk de confrontatie met de moordenaar aan <0xE2><0x80><0x93> en faalt. De film eindigt met een scène die niet lang daarna plaatsvindt, met een vrouw die arriveert op het nu vreemd genoeg veel drukkere rustplaatsje. In het toiletgebouw hoort ze Nicole om hulp roepen in de kast (die net als Tracy op slot zat). Ze laat een politieagent naar binnen gaan om te kijken, maar hij vindt een kast die er ogenschijnlijk normaal en schoon uitziet. De agent gaat weg, in de veronderstelling dat hij in de val is gelokt. Nicole wordt gezien als ze achter een paar dozen in de kast vandaan komt (ze zou makkelijk te zien zijn geweest als de agent 10 seconden had gekeken), en ze lijkt te stom om iets te zeggen of te doen toen de agent er was. Wow.<br />Deze film is blijkbaar de eerste in een nieuwe lijn 'kwaliteits' direct-to-dvd-films, die op de markt zijn gebracht omdat ze te extreem zijn voor theaters. In werkelijkheid is het gewoon meer cliché, B-filmspul.
This movie is about a young couple running away to start a new life in LA, who end up being stalked by a psycho at a deserted rest stop. Actually, it's really just about the girl (Nicole), since her boyfriend literally disappears within a few minutes. The movie gets going extremely fast, and early on you wonder how it could possibly stretch its story out to feature length. It isn't long before you realize that the movie does this by simply wasting time with unnecessary scenes that go nowhere.<br /><br />The story is not only paper-thin, but unstructured, stupid, and incoherent. Minutes after the disappearance of her boyfriend and car, Nicole finds a mobile home at the rest stop. She sees the flashing of a camera, and KNOWS that people are inside, but she easily gives up on trying to get their help when no one answers her door knocks. After she is informed by the killer that her boyfriend is in danger, she walks around the rest stop, doing all sorts of stupid and unnecessary things. This includes turning on a TV (and even looking amused when she thinks she's stumbled onto a porno movie, even in this dire situation), sitting around, wandering, and drinking from a bottle of liquor for hours on end. She does all this KNOWING that her boyfriend has been abducted, that the killer is still on the loose and stalking her, and without taking any actions to ensure her immediate safety (she doesn't bother to lock the doors or remain alert). Oh yeah, she tries using a radio to call for help, but why even bother when there's a mobile home with people inside RIGHT THERE at the rest stop? It really seems like the script writer forgot about this important fact while writing this part of the story.<br /><br />There's no sense of entrapment or ever-present danger in this story. The heroine freely wanders in and around the various buildings at the rest stop, and the killer only drives in occasionally to scare her, before driving off again. There's NOTHING stopping Nicole from simply taking off (even if the rest stop is a long way from anywhere else, that's better than sitting around), but she chooses to stay anyway. At one point in the movie, the main character even ACKNOWLEDGES that she can run off, but doesn't.<br /><br />The story doesn't go anywhere, and instead just jumps from pointless segment to pointless segment. Nicole finally gets inside the mobile home, and it turns out that the inhabitants are a family of sheltered, presumably inbred or psychotic religious fanatics. They seem willfully ignorant or uncaring about the killer's actions (but there's no indication that they're connected to him in any way), and then kick Nicole out after several minutes.<br /><br />In the next irrelevant segment, the main character wanders into the bathroom building. She discovers one of the killer's previous victims (a young woman named Tracy), who is still alive and locked in a closet. For some strange reason, Tracy starts vomiting ridiculous amounts of blood. Nicole goes off to fetch a crowbar to pry open the closet door, and when she returns a minute later, both Tracy and her pool of blood have disappeared without any explanation. What was the point? Nicole finds a bulletin board showing many missing persons, and sees that Tracy had disappeared in 1971. So, was Tracy a ghost or something? The writer never bothers explaining.<br /><br />Next, a cop shows up in the middle of the night to man the police office at the rest stop, which had been conveniently left unattended for the entire day so far. Nicole tells him all about what's been going on, and when the killer drives up in his truck outside the office, the cop goes outside to confront him. What does the police officer do, knowing that something is seriously wrong? He goes up and calmly talks to the killer (who Nicole had even pointed out to be the guy who was stalking her), and buys into the killer's lie that he was simply driving through and needed directions. Seriously. The cop then talks to Nicole outside, totally unaware as the pickup truck turns around and runs him over.<br /><br />The cop quickly starts telling Nicole that he's a goner who's "lucky to be breathing" still, yet he strangely doesn't die for quite a while. The two of them do some more pointless talking, and the all-important fact that he has a gun is annoyingly not even mentioned for too long a time. When the two of them finally try to use the gun, Nicole stupidly wastes most of her bullets blindly shooting at a door when the killer was possibly behind it. With two bullets left, the policeman tells Nicole to use one to euthanize him. She fires one into his mouth, and he lays still for a few moments, with a chunk blown out of his head. Then, he suddenly and inexplicably yells out "You missed!" and she has to shoot him again. Completely cheap attempt at shock.<br /><br />Nicole finally confronts the killerand fails. The movie ends with a scene taking place not long from then, with a woman arriving at the now strangely much more active rest stop. In the bathroom building, she hears Nicole crying for help in the closet (locked in like Tracy was). She gets a policeman to go inside and check it, but he finds an apparently normal and clean closet. The cop leaves, thinking he's been tricked. A battered Nicole is seen coming out from behind some boxes in the closet (she would have been easily spotted if the cop had spent all of 10 seconds looking), apparently too stupid to have said or done anything when the policeman was there. WOW.<br /><br />This movie is apparently the first in a new line of "quality" direct-to-DVD movies, marketed as being too extreme for theaters. In reality, it's just more cliché, B-Movie garbage.