Er komt een film langs die het klaarspeelt absoluut verschrikkelijk te zijn, van de openingstitels tot en met het studiologo dat aan het eind van de aftiteling is geplakt. Dit was zo'n film <0xE2><0x80><0x93> van het soort dat je niet kunt laten gaan omdat je bang bent dat je een moment van de altijd neerbuigende kwaliteit ervan zult missen.<br />Vergeet het lage budget dat wordt aangegeven door een langzame, monotone openingssequentie waarin geheim agenten langs een presidentiële colonne rennen zonder menigten, zonder verkeer of locatie waarneembaar. Vergeet de verwarde logica die nodig is om zelfs maar in de verte de plot plausibel te laten lijken. Vergeet dat Roy Scheider iets van de meest troosteloze dialoog ten beste geeft terwijl hij er totaal niet in slaagt zijn schaamte te verbergen. <br />Deze prutser loopt vreselijk te stampen, wordt gebombardeerd met een score die gewoon lachwekkend is en lijkt te zijn samengesteld door een derdeklasser. En al die tijd verdraait hij scenario's om het moeilijkste te verdoezelen van het goedkoop filmen van een presidentiële verhaallijn: dat hij op een president lijkt.<br />Ik heb echt het gevoel dat ik tijdens de laatste spoel heel even in slaap val, en toen ik wakker werd, heb ik hem teruggespoeld om geen enkel martelend beeld te missen. Probeer dit drinkspelletje maar eens: neem elke keer dat je hem schaamteloos een andere veel betere film ziet nadoen een slok. Dan val jij ook in slaap.<br />Sinds 'The Man' met Samuel L. Jackson en Eugene Levy heb ik niet meer zo'n verrukkelijk onherstelbaar project gezien. Misschien geef ik exemplaren uit als kerstcadeau. Geen sterren. Duizend gelach.
...a film comes along that manages to be absolutely terrible from the opening titles on through to the studio logo tagged at the end of the closing credits. This was such a film - the very type you can not stop watching for fear of missing a moment of its ever-descending quality.<br /><br />Forget the low budget that's indicated by a slow, monotonous opening sequence that shows secret service agents running alongside a presidential motorcade with no crowds, no traffic or location discernible. Forget the jumbled logic needed to even remotely make the actual plot seem plausible. Forget that Roy Scheider delivers some of the hammiest dialogue whilst completely failing to hide his shame.<br /><br />This clunker is terribly paced, bombarded by a score that's simply laughable, and seems edited by a third grader. All the while twisting scenarios to cover up the hardest thing about filming a presidential storyline on the cheap: making him seem presidential.<br /><br />I honestly feel asleep briefly in the last reel, and when I awoke, I ran it back so as not to miss a single excruciating frame. Try this drinking game: take a shot every time you see it blatantly aping another much better film. You'll doze off, too.<br /><br />Not since 'The Man' w/ Samuel L. Jackson and Eugene Levy have I seen such a delightfully unredeemable project. I may give out copies as Christmas gifts. Zero stars. A thousand laughs.