Ik heb 'professionele' recensies gezien die beweerden dat Julia Roberts zichzelf speelde'slim en heel grappig'. Ik vind van niet. Een actrice die zichzelf speelt? En dat doet met haar gebruikelijke duizeligheid als ze een komedie probeert? Als je het over onwaarschijnlijk narcisme hebt, dan is dat het toppunt. Waarom staat ze daar niet gewoon en zegt: 'Ik, ik, ik. Kijk naar me!' De regisseur en de schrijver zouden een kogel door hun kop moeten krijgen omdat ze niet iets beters hebben bedacht dan dit in wat een charmant vervolg had kunnen zijn. En trouwens, Steven, als het publiek meer aandacht gaat besteden aan de vreemde camerastandpunten, dan heb je een probleem. Capra en Hitchcock maakten allemaal gebruik van creatieve camera's, maar ze waren talentvol genoeg om het publiek dat erin zat niet kwijt te raken of alleen maar met de camera te pronken. Je schijnt een hoofdregel bij het maken van een film in de naam van'stijl' te zijn vergeten. Maar de chemie tussen Pitt en Zeta Jones is heel goed, misschien had het gewerkt als ze de film wat meer gefocust hadden en het narcisme achterwege hadden gelaten. Opnieuw laat Zeta Jones zien dat ze meer talent en schoonheid heeft dan Roberts ooit zou kunnen dromen. Helaas verspilt deze film talent en faalt op vele punten. Ik wil mijn geld terug.
I've seen "professional" reviews claiming Julia Roberts playing herself was "clever and very funny". I think NOT. An actress playing herself? And doing it with her same usual dizziness whenever she tries comedy? Talk about Hollyweird narcissism at it's utmost. Why doesn't she just stand there and go, "Me, me, me. Look at me!." The director and writer should be shot for not thinking of something better then this in what could have been a charming sequel. and by the way Steven, when the audience starts paying more attention to the weird camera angles then the story you have a problem. Capra, Hitchcock, all used some creative cameras but they were talented enough not to lose the audience in them or just show off with the camera. You seem to have forgotten a cardinal rule of film-making in the name of "style". The Pitt and Zeta Jones chemistry is quite good however, perhaps if they had made the film more focused around them and dispensed with the narcissism it might have worked. Once again Zeta Jones shows how she's got more talent and beauty then Roberts could dream of. Sadly, this film wastes talent and fails on many accounts. I want my money back.