Ik heb dit al een tijdje willen zien: ik had nooit gedacht dat ik het zou zien op een vochtig Trafalgar Square, in Londen met vijftienduizend andere mensen en allemaal naar een nieuwe plaat van de Pet Shop Boys.<br />Snel, die ervaring in het bijzonder. Een nieuw afscheid van het PSB, het leek te lijden aan hetzelfde probleem als de miniaturisator Hugo Wolf had toen hij zijn opera Der Corregidor schreef: de lange structuur was een keten van korte, d.w.z. liederen. Het PSB produceerde een vloeiender, geïntegreerdere plaat, hoewel het op zijn eigen manier nogal statisch was. Ze konden ook geen weerstand bieden aan de verleiding om te zingen: een ondertiteling werkte in dit opzicht als een gratis staande meditatie over de handeling van de slachtpartij in Odessa tijdens de handeling van die scène zelf was, zo ver zou ik willen gaan, contraproductief. Maar over het geheel genomen was het heel opwindend, en dat is ongetwijfeld wat Eisenstein probeerde te bereiken.<br />Het is een heel opwindende film met een woeliger montage die de plaats inneemt van het versnellen van spanning of actie. Hoewel de film prachtig is gefilmd en gepassioneerd wordt gebracht (het is een melodrama in de stijl van een stomme film, maar niet in de uitspattingen van de Hollywoodse tekenfilmstijl) sijpelt hij door de zorgvuldige montage heen en geeft hij de specifieke shots een gevoel voor de snelheid waarmee het publiek ze in zich opneemt. En er is ook een enorm scala aan perspectief; of hij had veel camera's, of de opnamen van de haven en de stappen hebben veel tijd gekost.<br />Superfilm, die beoordeeld kan worden ongeacht het geluid, omdat het eindproduct op die manier bedacht zou zijn.
Have wanted to see this for a while: I never thought I'd be watching it in a damp Trafalgar Square, London with 15,000 other people and all to a new score by the Pet Shop Boys.<br /><br />Quickly, that experience specifically. A new departure from PSB, it seemed to suffer from the same problem the miniaturist Hugo Wolf had when he wrote his opera Der Corregidor: the long structure was a chain of short ones, i.e. songs. PSB produced a more fluid, integrated score although it was quite static on its own terms. Neither could they resist song: a setting of the subtitled text worked in this respect a free standing meditation on the action of the Odessa steps massacre during the action of that sequence itself was, I'd go so far to say, counterproductive. Overall it was very exciting though, which is surely what Eisenstein was trying to achieve.<br /><br />It is a very exciting film with choppier editing taking the place of acceleration of tension or action. In fact the film, though beautifully shot and passionately acted (it has a silent film melodrama, but not in the excess of the Hollywood comic style) breathes through its careful editing pacing specific shots with a sense of the rate at which the audience will take them in. And there's a huge range of perspective too; either he had a lot of cameras or the sequences on the harbor and steps took a great deal of time.<br /><br />Super film, which can be assessed irrespective of sound, as that's how the finished product would have been conceived. 8/10