Ik zag die film met een vriend die samen met mij een marathon had gelopen, en we hadden er allebei hetzelfde gevoel over: hij was niet erg motiverend en bracht niet eens het idee naar voren hoe een trainingsschema eruit zou zien, zodat niet-marathonlopers een idee konden krijgen van wat ervoor nodig was om er een te trainen en uit te lopen. In feite was er bijna helemaal geen technische informatie. Ik verwachtte niet dat dit een technisch zware instructievideo zou zijn, maar als die info bijna nul was, was de film gewoon niet in evenwicht en was hij niet bijzonder nuttig voor niet-marathonlopers die over hun eerste run nadachten.<br />Er waren andere problemen. Sommige van de allereerste beelden waren van mensen die bijna dood neervielen terwijl ze een race probeerden te lopen. Ja, echt inspirerend. De timing was ook moeilijk te volgen, omdat het half chronologisch was, maar de filmmakers gaven je zelden een goede aanwijzing over het tijdstip waarop je keek. En ze hielden informatie achter. Je ziet dat Kantor gewond is en je neemt gewoon aan dat het door al haar training komt, maar een paar scènes later geven ze je eindelijk in de gaten dat het komt doordat ze over een dennenappel in haar tuin is gestruikeld. Maar sommige stukken waren heel goed, zoals het stuk over een vrouw die de reglementen aan haar laars lapt omdat ze alleen mannen aan de start wil hebben, en de reportage over een race in Chicago waar twee van de deelnemers die eerder waren geportretteerd om de eerste plaats wedijverden.<br />Uit mijn hoofd denk ik aan andere chronologische documentaires, zoals Supersize Me en Grass, waarin je altijd weet waar je bent, en je het gevoel hebt dat ze je alles hebben verteld wat je wilde weten.<br />Kortom, het zou niet moeilijk zijn geweest om een betere marathonfilm te maken, en zoals het er nu voor staat kan ik dit niet aanbevelen aan niet-marathonlopers om ze op te voeden en te motiveren om er een te proberen, want ik denk niet dat het dat effect zal hebben.
I saw this movie with a friend who ran a marathon with me, and we both had the same feeling about it: it wasn't terribly motivating, and didn't even broach the idea of what a training schedule would look like, so that non-marathoners could have an idea of what it would take for them to train and run one. In fact there was almost zero technical information at all. I didn't expect this to be a tech-heavy instructional video, but when that info was near zero then the film just wasn't balanced, and wasn't particularly useful to non-marathoners contemplating their first run.<br /><br />There were other problems. Some of the very first images were people collapsing near death while trying to run a race. Yeah, real inspiring. The timing was also hard to follow, because it was semi chronological, but the filmmakers rarely gave you any good clues as to what point in time you were looking at. And they withheld information. You see that Kantor has an injury, and you just assume it's from all her training, but then several scenes later they finally clue you in that it's because she tripped over a pine cone in her yard.<br /><br />Some parts were very good, though, like the bit about a woman defying race officials who wanted the run to be men-only, and the coverage of a Chicago race where two of the runners portrayed earlier were vying for first place.<br /><br />Off the top of my head, I'm thinking of other chronological documentaries, like Supersize Me, and Grass, where you always know where you are, and you feel like they told you everything you wanted to know.<br /><br />In short, it wouldn't have been hard to make a better marathon film, and as it stands I can't recommend this to non-marathoners to educate and motivate them to try one, because I don't think it will have that effect.