Ik zag de film voor het eerst in de jaren zeventig op de televisie en bewonderde de productiekwaliteit, die destijds hoogstaand was. De gerestaureerde video is rijk en kleurrijk, veel intenser dan de bleke 35mm-tv-beelden. Deze film verdient meer aandacht: hij heeft de weg geplaveid voor UFO, Space: 1999 en zelfs voor Star Wars met zijn gedetailleerde miniatuurtjes en slim bedachte gadgets. Natuurlijk, het verhaal van een alternatieve planeet met antimaterie is sinds Star Trek wel honderd keer gerecycled, maar de schoonheid van deze film is zijn zelfbewuste Europese flair voor design: van de Rolls Royce-ruimtemotoren tot de 'Euro Sec'. Het ambitieuze epos van Gerry en Sylvia Anderson wordt een beetje saai als de Amerikaanse astronaut eindelijk beseft dat hij zich op het dopplervlak van de aarde bevindt, en alles gaat letterlijk bergafwaarts na de poëtische, sierlijke opeenvolging van het instappen in een shuttle. Een middelmatig verhaal wordt geholpen door een grootse, lyrische klassieke partituur van wijlen Barry Gray, de John Williams van Groot-Brittannië.
I first saw this in the 70s on syndicated TV and admired its production values, which were high tech for the time. The remastered video is rich and colorful, far more intense then the pale 35 mm TV prints. This movie deserves more attention: it paved the way for UFO, Space: 1999 and even Star Wars with its detailed miniatures and cleverly conceived gadgets. Sure, the story of an alternative anti-matter planet Earth has been recycled a hundred times since Star Trek, but the beauty of this film is its self-conscious European flair for design: from the Rolls Royce space engines to the "Euro Sec" letterhead business paper, JFSS or Dopplegangers as it was called in Europe is enjoyable for the imaginary vision of Europe in space in the shadow of the Superpowers. Gerry and Sylvia Anderson's ambitious epic gets a little tedious when the American astronaut finally realizes that he is on the doppleganger Earth, and everything is literally downhill after the poetically graceful shuttle boarding sequence. A mediocre story is helped along by a grand and lyrical classical score by the late great Barry Gray, the John Williams of Britain.