Waarom zou je de moeite nemen om deze film te zien? Waarschijnlijk is het de slechtste carrièrezet van een grote filmster sinds de lachwekkende rol van een Ierse patriot in _Parnell_ van Clark Gable.<br /><br />Het is ondenkbaar dat Bergman zowel deze film als de regisseur ervan zou verkiezen boven een lucratieve Hollywoodcarrière, waar ze kon kiezen uit de beste scripts en regisseurs van die tijd. Om te beginnen was er geen script om mee te werken, afgezien van een paar aantekeningen. Vervolgens moeten we geloven dat de gepolijste Bergman een arme vluchteling is die bereid is alles te doen om uit een vluchtelingenkamp te worden vrijgelaten, inclusief een huwelijk met een arme Italiaanse visser van wie ze niet eens houdt. Ik las dat Anna Magnani de oorspronkelijke keuze was voor deze rol. Als dat zo was, was dat heel wat logischer dan dat de stralende Bergman zo'n proletarische rol zou spelen. Maar aangezien ze verliefd was op haar regisseur, sloeg het gezonde verstand op hol.<br />Dus gaat ze in dit arme dorp wonen, waar de mannen moeten zwoegen om een karig bestaan uit de zee te halen. Een plek waar ze duidelijk een hekel aan heeft en waar ze niet thuishoort.<br />Haar enige vriend is de dorpspriester, die weet dat ze niet geschikt is voor het leven van een arme visser.' Bergman zegt dat ze haar ware gevoelens van walging moet onderdrukken en de armoede en wanhoop moet accepteren die ze elke dag tegenkomt. Bovendien is er altijd de vulkaan die op het punt staat uit te barsten en hen allemaal in hete lava te verdrinken. Maar als een ware heldin komt Bergman in opstand tegen haar ellende door bijna iedereen in deze naargeestige film de oorlog te verklaren. Ze gaat zelfs zo ver dat ze de dorpspriester probeert te verleiden in een scène die lachwekkend zou zijn als hij niet zo zielig was. Omdat haar arme echtgenoot haar in een kamer moet opsluiten om te voorkomen dat ze wegloopt, doet ze dat.' Ze is gedwongen haar lichaam te gebruiken om een getrouwde man om te kopen om haar van het eiland af te halen. Voor haar is geen enkel offer te groot; geen enkele man is onbenaderbaar als hij bereid is haar te helpen aan het eiland en haar ellende te ontsnappen. Ik zal niet de moeite nemen je te vertellen hoe dit allemaal afloopt. Het einde van de film zonder script is net zo geloofwaardig als de rest van STROMBOLI. Ik herinner me zelfs (door het laat op de avond op de tv te zien) dat het twee verschillende eindes had! Dus wees gewaarschuwd als je je dapper genoeg voelt om door deze grote kalkoen heen te kijken en de foute Bergman te vangen. Het leidde de volgende zeven jaar tot haar ondergang in Hollywood en ze werd veroordeeld omdat ze met haar regisseur naar bed was geweest terwijl ze nog getrouwd was met Peter Lindstrom. Geen van de films die ze met deze regisseur (met wie ze later trouwde) maakte, is opmerkelijk, behalve als bewijs van een carrière die uit de hand is gelopen. Ik maak geen grapje. Het is behoorlijk g<0xC3><0xAA>nant.<br />- SoundTrack.<br />- SoundTrack.
Why bother to see this movie? It probably rates an award for being the worst career move of a major movie star since Clark Gable's laughable playing of an Irish patriot in Parnell.<br /><br />It's inconceivable that Bergman would choose both this movie and its director over a lucrative Hollywood career where she could choose among the finest scripts and directors being offered at that time. To begin with, there was no script to work with except a few notes. Then we are supposed to believe the polished Bergman as a poor refugee willing to do anything to be released from a refugee camp, including marriage to a poor Italian fisherman she doesn't even love. I read where Anna Magnani was the original choice for this part. If so, that made a lot more sense than to cast the luminous Bergman in such a proletarian part. But since she was in love with her director, common sense flew out the window.<br /><br />So she goes to live in this poor village where the men must toil to extract a meager living from the sea. A place she obviously hates to be and where she doesn't fit in.<br /><br />Her only friend is the village priest who knows she's not suited to the life of a poor fisherman's bride, but tells her that for the sake of love she must repress her true feelings of revulsion, and accept the poverty and despair she encounters each day. On top of all of this, there's this volcano always on the brink of erupting and drowning them all in hot lava. But like a true heroine, Bergman revolts against her misery by declaring war on just about everyone else in this dreary film. She even goes as far as trying to seduce the village priest, in a scene that would generate laughter if it were not so pathetic. Since her poor slob of a husband must lock her in a room to keep her from running away, she's forced to use her body to bribe a married man to take her off the island. To her, no sacrifice is too great; no man unapproachable if he is willing to help her to escape the island and her misery. I won't bother to tell you how this all ends. The no-script movie ending is as plausible as the rest of STROMBOLI. I even remember (from seeing it on late night TV) that it had two different endings! So be warned if you should feel brave enough to sit through this king-size turkey and catch the miscast Bergman. It led to her downfall in Hollywood for the next seven years and she was condemned for sleeping with her director while still married to Peter Lindstrom. None of the movies she made with this director(whom she later married) are noteworthy except as proof of a career gone berserk. I kid you not. It's pretty embarrassing.<br /><br />- - SoundTrack