Het Ding is een mijlpaal in de geschiedenis van de film en blijft een van mijn favoriete films aller tijden. Hoewel de oorsprong van de film in de sciencefiction ligt, is het uiteindelijk een horrorfilm die briljant in evenwicht wordt gehouden door psychologische trauma's. Vandaag de dag, meer dan vijfentwintig jaar na de première, staat de special effects-film bekend als een voorbeeld van pure genialiteit en effectenman Rob Bottin heeft voor zijn kunst een volledige fysieke instorting gehad. Het zou onmogelijk zijn om dezelfde film te maken als vandaag de dag, want de Studio zou er ongetwijfeld op staan om een vrouwelijk personage of een Paul-Walker-type te casten.<br />Een team van uitsluitend mannelijke wetenschappers op Antarctica raakt in beroering wanneer een buitenaardse levensvorm die in staat is om andere levensvormen perfect op te nemen en te imiteren, hun kamp binnendringt. Hun vertrouwen in elkaar brokkelt steeds verder af naarmate ze steeds onzekerder worden over wie echt is en wie een imitatie, en in dit 'lijkenrovers'-scenario zien ze hun aantal gestadig slinken terwijl ze een voor een ten prooi vallen aan het Ding. Als het in het nauw wordt gedreven, manifesteert het zich als een ander nachtmerrieachtig wezen, en de metamorfose is altijd afschuwelijk en meeslepend.<br />De hulpeloosheid, het isolement en de claustrofobie van een team wanhopige mannen zonder uitweg uit hun situatie en zonder hulp om hen te bereiken, worden vakkundig in stand gehouden. De lange uren van duisternis en de toenemende sneeuwval vormen een naargeestige achtergrond voor de verschrikkingen die zich ontvouwen. Directeur John Carpenter selecteerde met grote zorg een team van briljante karakteracteurs, en elk lid van het team past perfect in de rol die ze spelen, of het nu de jonge, straatgerichte chef-kok is, de oudere, wijze dokter of de verbitterde, cynische helikopterpiloot. Het punt is dat niemand hier ook maar in de buurt komt van een typisch Amerikaanse superheld met blonde lokken en een sixpack, en de echte kracht van de film is voor een groot deel te danken aan dit grimmige realisme. De mensen die op het scherm lijden, zijn herkenbaar in ons dagelijks leven.<br />Het Ding blijft altijd aangenaam en aangrijpend, zelfs na herhaalde bezichtiging. Ik heb de film nu bij meer dan twintig verschillende gelegenheden gezien en mijn verbazing over de kwaliteit van de regie, het acteerwerk en de special effects is onwankelbaar. Mijn vriendin geeft de voorkeur aan de middelbareschoolversie van de film <0xE2><0x80><0x93> The Faculty <0xE2><0x80><0x93> die goed en degelijk entertainment is, maar veel luchthartiger en luchtiger. Ze houdt echter nog steeds van de genialiteit van Het Ding en erkent die, en godzijdank... Want ik kon niet in het gezelschap blijven van iemand die niet van deze film hield.<br />Een klassieker en dan nog iets.
The Thing is a milestone in movie-making and remains one of my favourite films of all-time. Despite the film's roots in science-fiction it is ultimately a horror film that brilliantly balances splatter with psychological trauma. Today, Over twenty five years after its release, the special effects stand up as an example of sheer brilliance and effects man Rob Bottin suffered a complete physical breakdown for his art. It would be impossible to make the same movie today as the Studio would most certainly insist on casting a female character or a Paul-Walker type.<br /><br />An all-male American Science team in Antarctica are thrown into turmoil when an alien lifeform able to perfectly absorb and imitate other lifeforms infiltrates their camp. Their trust in each other steadily crumbles as they become increasingly unsure who is real and who is an imitation, and this 'body-snatchers' scenario sees their numbers steadily dwindle as one-by-one, they fall victim to The Thing. When cornered, it manifests itself as a different nightmarish creature, the metamorphosis always horrific and compelling.<br /><br />The helplessness, isolation and claustrophobia of a team of desperate men with no way out of their situation and no way of help reaching them is expertly sustained. The long hours of darkness and the mounting snowfall provide a bleak backdrop to the terror that unfolds. Director John Carpenter selected with great care a team of brilliant character-actors and each member of the team fits perfectly into the part they play, whether it be the young and street-wise chef, the elderly and wise Doctor or the bitter and cynical helicopter pilot. The point is that no-one here comes close to being an all-American badass superhero with blonde locks and a six-pack and the film's real strength is thanks in no small part to this stark realism. The people suffering on-screen are recognisable in our daily lives.<br /><br />The Thing remains consistently enjoyable and affecting even after repeated viewings. I have now seen the film on more than twenty separate occasions and my amazement at the quality of the direction, the acting and the special effects is unwavering. My girlfriend prefers the high-school spin-off of the film -The Faculty- which is good and solid entertainment but far more light-hearted and whistful. She still loves and acknowledges the brilliance of The Thing however, and thank goodness for that... Because I could not remain in the company of someone who didn't love this movie.<br /><br />A classic and then some.