Faith Akin heeft me voor de zoveelste keer de diepte van mijn passie voor deze stad genaamd Istanbul doen beseffen. Faith Akin, die wordt aangesproken als een stad van culturele mozaïeken, heeft bijgedragen aan dat aanspreken door middel van de mozaïeken van muziek die in de film worden gespeeld. Bovendien is de climax van de film, naar mijn mening, de scène waarin Muzeyyen Senar (een Turkse muziekdiva) op haar 86ste net zo goed zingt als in haar jongere jaren en het rakiglas door de lucht laat rollen zonder er ook maar één druppel uit te schenken, wat een traditionele handeling is in de rakicultuur. Ze is gewoon fantastisch. Sezen Aksu (een Turkse popzangeres) met haar mystieke en betekenisvolle blik aan het eind van haar nummer dat de film zijn Turkse titel geeft, maakt van de scène niet minder dan een climax. En ten slotte kan het prachtige landschap van Istanbul je nostalgisch maken als je weg bent. Pas op!
Faith Akin has made me realize once more the deepness of my passion for this city called Istanbul. Being addressed as a city of cultural mosaics, Faith Akin has contributed to that addressing through the mosaics of music performed in the film. What's more, the climax of the film,in my opinion, is the scene where Muzeyyen Senar (a Turkish music diva) sings at age 86 as well as she had done in her younger years and rolls the raki glass in the air without pouring out one drop, which is a traditional act in raki culture. She is just marvellous. Sezen Aksu (a Turkish pop singer) with her mystical and meaningful looks at the end of her song which gives the film its Turkish title makes the scene no less than a climax. Last but not least, the wonderful scenery of Istanbul can make you feel nostalgic if you are away. Beware!