De rijke zakenman Bill Compton (gespeeld door Dennis Patrick) vermoordt na een ruzie per ongeluk het hippievriendje van zijn dochter. In paniek trekt hij zich terug in een bar, waar hij Joe Curran (gespeeld door Peter Boyle) ontmoet: een luidruchtige, boze, kwezelachtige man die verbitterd is over hoe zijn geliefde land is geworden. Onopzettelijk laat Bill Joe ontdekken dat hij zojuist een hippie heeft vermoord. En dat is nog maar het begin. 'Joe' is een klassieke film over een onwaarschijnlijke vriendschap. Een band tussen twee mannen, de een van een blanke arbeidersachtergrond, de ander van een arbeidersachtergrond. Bill & Joe hebben één ding met elkaar gemeen: ze schamen zich voor hoe krankzinnig de wereld is geworden. Dennis Patrick & Peter Boyle hebben allebei een zeer realistische weergave van hun personages gegeven. Directeur John G. Avidsen regisseert dit lowbudget juweeltje met dezelfde finesse als een film met een budget van honderd miljoen dollar. Het script zit vol met uitstekende karakterontwikkeling en heel gevatte, realistische dialogen. Ondanks de sterke punten heeft deze film ook zijn zwakheden. Het script valt ongeveer 3/4 van de film in slaap, maar wordt net op tijd wakker voor de schokkende climax. Deze film bevat ook een heel vroege en weinig inspirerende voorstelling van de 24-jarige Susan Sarandon als Bills dochter Melissa, samen met haar hippievriend Frank, die heel neutraal wordt geportretteerd door Patrick Mc Dermott. Je kon alleen maar dankbaar zijn dat hij al vroeg in de film om het leven kwam. Ondanks de paar tekortkomingen is dit een van die vergeten films uit de jaren zeventig die dat niet zouden moeten zijn. Hoewel 'Joe' erg gedateerd is naar de maatstaven van vandaag de dag, is de chemie tussen Dennis Patrick en Peter Boyle vandaag de dag volkomen relevant, en het is de lijm die de hele film bijeenhoudt.
Wealthy businessman Bill Compton (played by Dennis Patrick) accidentally kills his daughter's hippie boyfriend after an argument. Panic-stricken, he retreats to a bar, and meets Joe Curran (played by Peter Boyle): a loud-mouth, angry, bigot who is bitter over how his beloved country has become. Unintentionally, Bill allows Joe to find out that he just killed a hippie. And this is only the beginning. "Joe" is a classic film of an unlikely friendship. A bond between two men, one of a white-collar background, the other of a blue-collar background. Bill & Joe have one thing in common, they are disgraced over how crazy the world has become. Dennis Patrick & Peter Boyle have both given very realistic portrayals of their characters. Director John G. Avidsen with this "pre-Rocky" effort, directs this low-budget gem with the same finesse as a movie with a $100 million budget. The script is loaded with excellent character development and very snappy, realistic dialog. In spite of its strengths this film does have its weaknesses. The script falls asleep roughly 3/4 of the way through, but it wakes up just in time for the jarring climax. This film also features a very early and uninspiring performance by a 24-year old Susan Sarandon as Bill's daughter Melissa, along with her hippie boyfriend Frank, portrayed very blandly by Patrick Mc Dermott. One could only be thankful that he was killed off early in the film. In spite of its few flaws this is one of those forgotten films of the 70's that should not be. Even though "Joe" is very dated to today's standards, the chemistry between Dennis Patrick & Peter Boyle is completely relevant today, and it is the glue that holds the whole film together.