Bridget Fonda heeft me in de loop der jaren een paar keer teleurgesteld, maar in _BREAK_ had ze mijn aandacht. Het is waar dat er in het verhaal op verschillende plaatsen cruciale details ontbreken, maar ik bleef Fonda scherp in de gaten houden op zoek naar aanwijzingen over de betekenis van het verhaal, en ze liet me niet in de steek. De blik in haar ogen in de laatste scène, als ze de moed bijeenraapt om letterlijk de ene voet voor de andere te zetten in de richting van haar onzekere toekomst, is een van de meest dramatische en veelzeggende voorbeelden van gezichtsuitdrukkingen die ik ooit heb gezien. Ik geloofde haar volledig, mogelijk omdat ik verschillende'strakke wijven' heb gekend en bewonderd die soortgelijke mishandelingen hebben overleefd. is mijn eigen hoopvolle projectie van Fonda's personage in _BREAK_.
Bridget Fonda has disappointed me several times over the years, but she had my attention in BREAK UP. It's true the story is missing critical details in several places, but I just kept scrutinizing Fonda for clues about what was meaningful in the story and she didn't let me down. The look in her eyes in the last scene, as she musters up courage to, literally, put one foot in front of the other toward her uncertain future is one of the most dramatic and significant examples of face acting ever. I believed her completely, possibly because I've known and admired several "tough broads" who survived similar abusive situations. And they did this without becoming man-haters, but that's my own hopeful projection of Fonda's character at the BREAK UP.