De weelderige decors en weelderige kostuums zijn goed gefotografeerd door Theodor Sparkuhl, en er is een goede (niet geweldige) voorstelling van Jannings zoals Henry het niet kan opnemen tegen een slecht handschrift en statisch camerawerk. Henny Porten kauwt op het decor als Anne.<br />Het is allemaal erg mooi, maar het is allemaal oppervlakkig en zonder diepgang. Het melodramatische verhaal over een vrouw die onrecht is aangedaan werd een hit in Amerika, waar het expressionistische 'Het kabinet van dr. Caligari' in hetzelfde jaar (1920) een flop werd, wat bewees dat wat populair is, niet hetzelfde blijft. Lubitsch zou worden herinnerd om zijn levendige komedies, niet om zijn steriele spektakels zoals deze.
Opulent sets and sumptuous costumes well photographed by Theodor Sparkuhl, and a good (not great) performance by Jannings as Henry cannot overcome poor writing and static camera-work. Henny Porten chews the scenery as Anne.<br /><br />It's all very beautiful; but it's all surface and no depth. The melodramatic tale of a woman wronged made it a hit in America where the expressionistic "The Cabinet of Dr. Caligari" flopped in the same year (1920), proving that what is popular is not what endures. Lubitsch would be remembered for his lively comedies, not sterile spectacles like this.