Deze film was een meesterwerk van menselijke emoties en ervaring. Ik denk dat veel mensen verstrikt raken in Lelands kennelijke geestesziekte als verhaallijn, maar ik werd meegesleept in de relaties van veel van de personages en wat ze onthullen over de kracht van menselijke emoties. Een groot deel van de boodschap van de film is dat we het goede nooit kennen zonder het slechte, wat een beetje een cliché is, maar wat deze film zo goed en origineel maakt, is dat hij heel welsprekend de verpletterende en verwoestende kracht weergeeft die het slechte kan hebben, of je het slechte overal ziet zoals Leland, of de totale hulpeloosheid ervaart van onbeantwoorde liefde of een relatie die gewoon niet is...' Deze film laat zien hoe hulpeloze relaties en emoties ervoor kunnen zorgen dat je je beter voelt dan in welke film ook, en het is net zo deprimerend als goed.
This movie was a masterpiece of human emotions and experience. I think that a lot of people get caught up in Leland's apparent mental illness as the storyline, but I was drawn into the relationships of many of the characters and what they reveal about the force of human emotions. Much of the message of the movie is that we never know the good without the bad, which is a little cliché, but what makes this movie so good and so original is that it very eloquently portrays the crushing and devastating force that the bad can have, whether you see the bad everywhere like Leland, or are experiencing the utter helplessness of unrequited love or a relationship that just isn't going to work no matter how bad you want it to. This movie captures how helpless relationships and emotions can make you feel better than any movie I've seen, and it is as depressing a movie as it is good.