Als de zeer aantrekkelijke Jennifer Jostyn in de hoofdrol er niet was geweest, zou ik 'Milo' na de eerste 30 minuten hebben afgezet. Maar hoe aantrekkelijk ze ook is, ze is niet genoeg om deze film te redden, bij lange na niet.<br /><br />Milo begint met een groep jonge meisjes die een 'aangenomen jongen' in een gele oliejas begeleiden naar een huis in het bos, waar hij hen embryo's in potten laat zien. Blijkbaar was de afspraak dat als hij hen de potten liet zien, de ouwe Milo op zijn beurt de embryo's zou onderzoeken. Een van de meisjes biedt zich aan als Milo's 'eerste patiënt' en hij brengt haar achter gesloten deuren. Even later stroomt er bloed onder de deur door en komen we in het heden terecht. Daar komt de lieftallige Jostyn binnen, die een van de meisjes speelt die allemaal in het heden zijn opgegroeid. Een vervangende lerares met weinig zelfvertrouwen, wier beste vriendin een goudvis lijkt te zijn. Ze krijgt een uitnodiging om naar huis te komen voor de bruiloft van een vriendin. Yep! Je raadt het al. Terug naar Miloville. Milo, die jaren geleden zogenaamd is verdronken, schijnt een dilemma te hebben: dood blijven of de meisjes terroriseren en vermoorden die hij al die jaren geleden niet 'onder de loep' heeft genomen.<br />Milo, het personage, deed me denken aan een van de mutanten uit Cronenbergs 'Het vlees'. Hij had eng kunnen zijn, maar hoe eng kan een schurk zijn die een gele regenjas draagt? De plot is zelfs zelf eng en door die conclusie wil ik mijn 90 minuten terug. Ik stuur Milo, een onbekwame slasherfilm, om in de hoek te gaan staan!
If it wasn't for the very attractive Jennifer Jostyn in the lead role, I would have turned "Milo" off after the first 30 minutes. However, as easy on the eyes as she is, she's not enough to save this film, not by a long shot.<br /><br />Milo starts off with a group of young girls accompanying an "assumed young boy" in a yellow slicker to a house in the woods where he shows them embryos in jars. Apparently, the deal was that if he showed them the jars, ol' Milo gets to conduct a gynecologist exam on each in return. One of the group volunteers to be Milo's "first patient" and he leads her behind closed doors. Moments later blood flows from under the door and we are whisked into present day. Enter the lovely Jostyn who plays one of the girls all grown up in present day. A substitute teacher with shallow confidence whose closest friend appears to be a goldfish, she receives an invitation to return home for a friend's wedding. Yep! You guessed it. Return to Miloville. Milo, who allegedly drowned years ago, seems to be having a dilemma staying dead and begins terrorizing and murdering the girls he failed to "examine" all those years ago.<br /><br />Milo, the character, reminded me of one of the mutants from Cronenberg's "The Brood." He could have been scary, but just how scary can a villain be who wears a yellow raincoat? The plot confuses even itself and the conclusion left me wanting my 90 minutes back. I'm sending Milo, an inept slasher film, to stand in the corner!