Ik weet niet of deze film ooit zou kunnen tippen aan de eerste, ook al speelde hij de oorspronkelijke zeven (ondanks het feit dat er vier werden vermoord). Hij heeft gewoon niet de vonk en de chemie. Alle acteurs zien er moe uit en zien eruit alsof ze alleen maar de schijn ophouden om hun salaris te krijgen.<br />Het is interessant dat Yul Brynner in de oorspronkelijke film 'geweldig' is, maar stijf en niet overtuigend in dit vervolg. Maar als hij in de jaren zeventig in Westworld en Futureworld verschijnt, roept zijn personage (in dezelfde bij elkaar passende zwarte broek, overhemd en hoed) hetzelfde mysterie en dezelfde aanwezigheid op als in de film uit 1960 van Chris Adams.<br />Er is niets in deze film uit 1966 wat het de moeite waard maakt om naar te kijken, zelfs niet op tv.
I'm not sure this film could ever match the first one, even if it starred the original seven (notwithstanding the fact that four were killed). It just doesn't have the spark and chemistry. All the actors seem tired and look as if they are just going through the motions to get their paychecks.<br /><br />It's interesting how Yul Brynner is "magnificent" in the original film but stiff and unconvincing in this sequel. Yet when he stars in Westworld and Futureworld in the 1970s his character (in the same matching black pants, shirt and hat) evokes the same mystery and presence of the 1960 film's Chris Adams.<br /><br />There's nothing in this 1966 flick to make it worth watching, even on cable.