Ik had hoge verwachtingen van Ocean's 11. Per slot van rekening was Ocean's 11 een geweldig Hollywoodproduct. De snelle grappen, de ongelooflijke ster en het strakke script maakten het tot een van de leukste komedies die ik ooit heb gezien. Natuurlijk was er, met al het geld dat het had opgebracht, een vervolg op komst, en ik was opgewonden.<br />Ik hoef niet te zeggen dat ik totaal ondersteboven was van deze film. Verbijsterd door hoe afschuwelijk foute dingen kunnen gaan. Deze film had alles in zich: de terugkeer van de hele oorspronkelijke cast, dezelfde regisseur, nieuwsverhalen over krankzinnige stunts in en buiten de set. Hoe had het zo fout kunnen gaan? Het begint meteen met een van de meest onhandige en onnodige openingsscènes ooit en daarna gaat het alleen maar bergafwaarts. Na een paar tamelijk maffe korte scènes tussen Pitt/Zeta-Jones en Clooney/Roberts kijkt de film een paar minuten naar Andy Garcia die van scène naar scène walst en tegen elk afzonderlijk lid van Danny Oceans oorspronkelijke elf zegt dat hij zijn geld terug wil. Geloof me als ik zeg dat deze scènes er alleen maar zijn om Andy Garcia's speeltijd te bekorten, want zonder deze belachelijke scènes zou zijn schermtijd veel minder dan vijf minuten zijn.<br />Dit brengt me op een ander groot probleem dat ik met deze film had. Het tempo is zo ongelijkmatig dat de personages helemaal uit het verhaal verdwijnen en pas later weer worden opgeroepen. Het personage van Bernie Mac wordt al vroeg uit het script geschrapt en komt nooit meer terug, behalve voor 2 korte scènes zonder dialoog. Garcia verschijnt de eerste paar minuten en keert aan het eind terug voor een uitzonderlijk korte scène. Roberts verschijnt ongeveer 5 minuten aan het begin en wordt pas weer genoemd als er nog ongeveer 20-25 minuten over zijn. Zelfs Clooney zelf brengt een groot deel van de film in de gevangenis door.<br />Dit zou allemaal vergoelijkend zijn als de film grappig was. Helemaal niet. 90 procent van de grappen zijn volkomen plat en de grappen die wel werken zijn op z'n best een grinnik waard. De 'plot' is onmiskenbaar waardeloos en ik voelde me bedrogen. Op een bepaald moment in de film neemt het team een klus aan ter waarde van 2,5 miljoen van de bijna 100 miljoen die ze nodig hebben om de limiet van Garcia's deadline van twee weken te halen. Verscheidene personages erkennen zelfs hoe absurd het is om de tijd te verspillen om deze klus te klaren, maar ze doen het toch! Meer dan 30 minuten van de film draait om deze klus die ze niet eens zouden moeten doen, en je krijgt het gevoel dat dit deel van de plot gewoon is toegevoegd om de looptijd te bekorten. Bovendien heeft de apparatuur die ze gebruiken om deze klus te klaren miljoenen en nog eens miljoenen gekost om te financieren. Wacht maar tot je ziet wat ze doen om deze klus te klaren en je beseft dat het veel meer kost dan 2,5 miljoen. 5 miljoen te verdienen. Daarom moeten ze natuurlijk verschillende klussen klaren om aan het geld te komen. De schoonheid van de eerste film was die ene grote oplichterij, en hoe ingenieus en ingewikkeld werd die uitgehaald. Hier moeten ze zoveel klussen klaren, op zoveel verschillende manieren, dat ze er allemaal doorheen vliegen, want als je dat zou uitleggen, zou de film een paar uur langer worden.<br />We weten allemaal dat als we deze film binnenlopen, er aan het eind een grote draai aan komt. Zo is het ook met de avonturenfilm. De draai aan het eind van Ocean's Twelve maakte me aan het lachen; niet omdat het grappig was, maar omdat ik niet kon geloven hoe bedrogen ik me voelde. Ik zal het niet weggeven, want ik weet dat de meesten van jullie toch zo dom zullen zijn om het geld weg te gooien om die film te zien.<br />Wat ik wel wil zeggen is dat het grootste deel van de 2 uur die jullie hebben doorgebracht nu al volkomen irrelevant is.<br />Ik vond het geweldig om die film te zien, nadat ik Ocean's 11 zo had bewonderd. Toen ik het theater verliet, had ik het gevoel dat ik het slachtoffer was geworden van een echt geweldige truc van de cast en de crew om me te laten denken dat deze film echt de moeite waard zou zijn. Ik heb nog nooit een 1 gegeven aan een film op IMDb.com, maar voor alles is er een eerste keer.
I had very high hopes walking into this movie. After all, Ocean's 11 was a truly great Hollywood product. Its rapid-fire jokes, incredible star power and tight script made it one of the most fun caper films I have ever seen. Of course, with all the money it made, a sequel was on the way, and I, for one, was excited.<br /><br />Needless to say, I was absolutely blown away by this movie. Blown away by how horribly wrong things can go. This movie had everything going for it; the return of the entire original cast, the same director, news stories of crazy on- and off-set antics. How could it possibly have gone so wrong?<br /><br />It starts immediately with one of the most awkward and unnecessary opening sequences ever and goes downhill from there. After reasonably goofy short scenes between Pitt/Zeta-Jones and Clooney/Roberts, the film spends several minutes watching Andy Garcia waltz from scene to scene, telling each individual member of Danny Ocean's original eleven that he wants his money back. Believe me when I say that these scenes are only here to pad Andy Garcia's running time, because without these ridiculously awkward shots, his screen time would be WELL under five minutes.<br /><br />This leads me to another major qualm I had with this film. The pacing is so uneven that characters are dropped completely from the story, and only sometimes brought back later. Bernie Mac's character is dropped from the script early on, and never comes back except for 2 short scenes with no dialogue. Garcia appears for the first few minutes, and returns for an exceptionally brief scene at the end. Roberts shows up for about 5 minutes at the beginning, and isn't even mentioned again until there's about 20-25 minutes left. Even Clooney himself spends a large chunk of the film in prison.<br /><br />This would all be excusable if the film was funny. At all. 90% of the jokes fall completely flat and the ones that do work are worth a chuckle at best. The "plot" is undeniably worthless, and left me feeling cheated. At one point in the film, the team takes on a job worth $2.5 million of the nearly $100 million they need to raise before Garcia's two-week deadline. Several characters even acknowledge how absurd wasting the time to do this job is, but they do it anyway! Over 30 minutes of the film revolve around this job that they shouldn't even be doing, and one gets the feeling that this part of the plot was simply added to pad the running time. Furthermore, the equipment they use to pull this job off CLEARLY cost millions upon millions to fund. Just wait until you see what they do to pull this job and realize it would cost far more than $2.5 million to pull off. Obviously, because of this, they have to pull off several jobs to make the money. The beauty of the first film was the one big con and how ingeniously and intricately it was pulled off. Here, they pull so many jobs, in so many different ways, that they rush through all of them because to explain them would make the film several hours long.<br /><br />We all know walking into this film that there will be a big twist at the end. Thus is the nature of the caper film. The twist at the end of Ocean's Twelve made me laugh; not because it was funny, but because I couldn't believe how cheated I felt. I won't give it away, because I know most of you will be foolish enough to throw down the money to see this movie anyway.<br /><br />What I will say is that it makes most of the 2 hours you have sat through already completely irrelevant.<br /><br />I was excited to see this film, after absolutely adoring Ocean's 11. I left the theater feeling like I had been the victim of a truly great con pulled by the cast and crew of this movie in tricking me into thinking that this movie would actually be worth watching. I have never given a 1 to a movie on IMDb.com, but there's a first time for everything. Consider yourselves warned....1/10