Als je van Lock, Stock en Two Smoking Barrels hebt gehouden, is de kans groot dat je dit ook leuk zult vinden. Hoewel ik vermoed dat sommige Britse grappen (zoals twee Londense personages Dixon en Winterburn noemen, in plaats van Arsenal-voetballers) niet voor iedereen zijn weggelegd, is dit nog steeds geweldig amusement, dat letterlijk energie uitstraalt.<br />Carlyle, Miller en Tyler zijn allemaal uitmuntend, ze geven hun personages diepte, en de interactie tussen de twee hoofdrolspelers is altijd goed ingeschat. Scotts regie is in feite heel zelfverzekerd, in aanmerking genomen dat dit zijn eerste speelfilm is, en dat bewijst dat hij het talent van zijn vader heeft om ons in een onbekende omgeving op ons gemak te stellen.<br />Verdomme, ik heb mezelf overtuigd. Ik ga hem nog een keer zien!
If you liked Lock, Stock and Two Smoking Barrels, the chances are you'll like this, too. Although I guess a few of the British in-jokes (like calling two London characters Dixon and Winterburn, after Arsenal soccer players) may be lost on some, this is still cracking entertainment, which veritably pumps with vitality.<br /><br />Carlyle, Miller and Tyler are all excellent, bringing depth to their characters, and the interplay between the two protagonists is always well-judged. In fact Scott's direction is very assured, considering that this is his first feature film, and proves that he has his father's talent for putting us at ease in unfamiliar surroundings.<br /><br />Hell, I've convinced myself. I'm gonna see it again!