Geschreven en geregisseerd door Ramin Bahrani (Man Push Cart). Bahrani is gespecialiseerd in karakterbeschrijvingen in naturalistische stijlfilms over het soort kleine mensen dat elke dag voorbijkomt, zonder dat iemand ooit in de gaten heeft dat ze er zijn, in New York.<br />Dit zijn mensen die tot de rand van de samenleving zijn gedreven. Ze leven in een soort grijze wereld, veel van hen zijn migranten van wie de juridische status in Amerika twijfelachtig lijkt. Waar komen ze vandaan? Hoe zijn ze daar gekomen? Hoe gaan ze ermee om? Waar zullen ze eindigen? Dit zijn geen verhalen over hoe het is om goed in je vel te zitten, maar verhalen over hoe het is om te overleven, van dag tot dag.<br />Ale is zo'n straatkind. Hij heeft geen opleiding en scharrelt wat hij kan, om geld uit te sparen, maar hij is ook niet te beroerd om in kruimeldiefstal te vervallen. Hij wil vooral graag herenigd worden met zijn oudere zus. We zien hem in het begin in de omgeving van een onderduikadres, op zoek naar haar, maar zonder echt succes. Een jonge vriend, Carlos, regelt een baantje voor hem in een gereedschapswinkel, in de schaduw van het honkbalstadion van Shea. Uiteindelijk komt zijn oudere zus bij hem wonen, maar hij is jaloers op de beweegredenen van haar vrienden en wantrouwt de manier waarop ze extra geld verdient. Hij droomt ervan om een bestelbusje te kopen en samen met zijn oudere zus een drankwinkel te beginnen.<br />Bahrani filmt al zijn films op locatie. Er is niets glossy of glossy aan. Dit is het leven zoals deze mensen het moeten leven, in de openlucht. Het is niet mooi, hoewel het nooit onheilspellend is, en de ietwat wanhopige sfeer die over het grootste deel van de film hangt, is dezelfde die over het dagelijks leven van deze mensen hangt. Het script is ook heel natuurlijk en de personages krijgen alle ruimte om hun werk te doen. Polanco is uitstekend in de hoofdrol en Gonzalez geeft de oudere zus solide steun.
Chop Shop. Written and directed by Ramin Bahrani ( Man Push Cart). Bahrani specializes in character driven studies in naturalist style films about the sort of little people that get passed by every day, without anyone ever really noticing they are there, in New York. <br /><br />These are people who have been pushed to the very fringe of society. They exist in a sort of grey world, many of them migrants whose legal status in America is appears somewhat doubtful. Where do they come from ? How did they get there ? How do they cope ? Where will they end up ? These are not feel good stories as such, but stories about survival at its most basic, day to day level. <br /><br />Ale is one such street kid. He has no education and hustles anyway he can, to save money, he is also not beyond turning to petty theft. Mostly he is anxious to be reunited with his older sister. We see him in the early scenes ringing a safe house looking for her, but not having any real success. A young friend, Carlos gets him a job in a chop shop, in the shadows of Shea baseball stadium. Eventually his older sister comes to live on site with him, but he is jealous of the motives of her friends and suspicious of how she makes extra money. He dreams of buying a food van and setting up a vending business with his older sister. <br /><br />Bahrani shoots all his films on location. There is nothing glossy or glossed over about them. This is life as these people have to live it, in the raw. lt is not pretty although it is never ominous, and the slightly despairing air that hangs over much of the film, is the same one that hangs over these peoples' everyday lives.<br /><br />The script is also very natural and the characters are given plenty of scope and room to work in. Polanco is outstanding in the lead role, and Gonzalez gives solid support as the older sister.