Dit is een slim verhaal over relaties en een vertoning van drie hoofdcategorieën spelers in het spel van relaties: playboys (Max), manipulatieve vrouwen (Alice) en de dwazen die misschien wel verliefd zijn (Lisa, Muriel en Lucien).<br />Max en Alice zijn heel onsympathieke en misschien wel verachtelijke figuren, maar ze hebben het spel altijd in de hand en laten hun partners in het duister tasten. Maar zoals we uit het uitvoerig besproken einde kunnen opmaken, zouden Max en Alice, als doorgewinterde spelers, met alle plezier ieder hun eigen weg gaan wanneer het hun uitkwam, alsof het spel net was afgelopen en ze geen van allen ook maar iets zouden geven om verder te gaan met hun eigen leven en een ander spel te spelen met andere anonieme mensen wanneer zich een andere gelegenheid voordeed. Lisa, Muriel en Lucien waren misschien degenen die iets echts wilden investeren in een relatie, alleen maar omdat ze niet in staat waren te beseffen dat zij het lokaas waren in het spel en de ultieme verliezers (voor zover het ons werd getoond...). wie weet of ze ook een soort voorspellers zijn in hun werelden die ons niet op het scherm worden getoond).<br />Dit is een heel snel geschreven, verfijnd geconstrueerd en verleidelijk geestig verhaal met een verlokkelijke uitvoering door de spelers. Het verdient ook wat dieper denken: hoeveel is echt in een relatiespel?
This is a clever story about relationships and a display of three main categories of players in the game of relationships: playboys (Max), manipulative women (Alice) and the fools who may be indeed in love (Lisa, Muriel and Lucien).<br /><br />Max and Alice are very unlikeable and perhaps despicable characters but who are always in control in the game leaving their partners around in the dark. But as the profusely discussed ending tells us, as veteran players as Max and Alice were, they would be happy to part ways anytime they see fit as if the game was just announced to be over and each one of them could not care less to get on with his or her own life and play another game with some other anonymous people when another opportunity presented itself. Lisa, Muriel and Lucien might be the ones who felt like investing something real in a relationship, only not being able to realise that they were the baits in the game and the ultimate losers (as far as what we were shown is concerned....who knows if they are also advance players of some sort in their worlds not shown to us on screen).<br /><br />This is a very fast-paced, delicately crafted and seductively witty story with an enticing execution by the cast. It also deserves some deeper thinking: how much is real in a game of relationship?