'Strangers on a Train' was een van die filmklassiekers waarvan ik altijd had gehoord, maar die ik op de een of andere manier nooit had gezien. Een paar weken geleden keek ik er eindelijk naar, en zoals altijd bij elke Hitchcock-film deed hij niet alleen niet onder voor de beste Hitchcock-films, hij overtrof zelfs de meeste thrillers van tegenwoordig. Hier zie je de inspiratie voor toekomstige actiefilms <0xE2><0x80><0x93> de climax die eindigt met de uit de hand gelopen draaimolen en de twee elkaar bevechtende schurken deden me denken aan de grote actiescène aan het eind van Jan de Bont's 'Speed'. en bevat geen moderne special effects, maar de instinctieve opwinding is er wel <0xE2><0x80><0x93> Hitchcock was een waar genie.<br /><0x3E> De niet zo subtiele, vrolijke kant van Bruno (Robert Walker in een verbazingwekkende voorstelling) heeft vorm gekregen in vele andere psycho-stalker-figuren in toekomstige films. Beschouw hem als een mannelijke versie van Jennifer Jason Leigh in 'Single White Female'. Hij weet al van Guy voordat hij hem zelfs maar ontmoet in de trein <0xE2><0x80><0x93> we krijgen bijna het gevoel dat hun contact niet toevallig is <0xE2><0x80><0x93> en is al snel helemaal door hem geobsedeerd.<br /><0x3E> Hitchcock hield van de oedipale elementen in zijn films (zie ook 'Psycho' voor meer schaamteloze ondertonen) en daar is veel van te zien. Bruno haat zijn vader en wil dat hij sterft zodat hij bij zijn moeder kan zijn. Zijn verwijfde manier van doen en duidelijke homoseksualiteit moeten in 1951, toen homo's niet op het witte doek mochten worden afgebeeld, gewoon door de censors zijn veronachtzaamd <0xE2><0x80><0x93> en toch krijgt Hitchcock de boodschap goed over als we Bruno in de lounge aan de telefoon zien, gekleed in een zeer niet-mannelijke kamerjas, flirtend met Guy en reagerend op zijn moeder.<br />De diepe lagen van deze film maken het tot een thriller waar je niet telkens naar terug kunt keren <0xE2><0x80><0x93> helaas wordt hij herschreven als een groot budget-Hollywoodproductie, maar na het zien van het origineel kan ik me echt niets voorstellen dat de pure, witte-knieën-spannende opwinding van deze film overtreft.
"Strangers on a Train" was one of those film classics I had always heard about but somehow never gotten around to actually seeing. I finally watched it a few weeks ago and, as always with any Hitchcock movie, it not only stood up to the test of time, it far surpassed most thrillers being made today. You can see the inspiration for future action movies here - the climactic ending with the out-of-control merry-go-round and the two villains dueling each other reminded me of the big action sequence at the end of Jan de Bont's "Speed." Of course, "Strangers" is over forty years older than "Speed" and contains no modern special effects, but the visceral thrill is there - Hitchcock was a true genius.<br /><br />The not-so-subtle gay side of Bruno (Robert Walker in an amazing performance) has taken form in many other psycho-stalker-figures in future movies. Consider him a male version of Jennifer Jason Leigh in "Single White Female." He knows about Guy before he even meets him on the train - we almost get the feeling their contact isn't incidental - and is soon entirely obsessed with him.<br /><br />Hitchcock loved the Oedipial elements in his movies (also see "Psycho" for more blatant undertones) and there's a lot of that here. Bruno hates his father and wants him to die so he can be with his mother. His effeminate ways and obvious homosexuality must have just slipped by the censors in 1951, when gays were not "allowed" to be portrayed on the screen - yet Hitchcock gets the message through effectively when we see Bruno in the lounge on the telephone wearing a very non-masculine robe, flirting with Guy and responding to his mother.<br /><br />The deep layers of this movie make it a fast-paced thriller than you can return to again and again - unfortunately it's being remade as a big-budget Hollywood production, but after seeing the original I honestly can't imagine anything surpassing the sheer white-knuckle thrills of this movie.