In de zoveelste miserabele poging om een van de grootste meesterwerken van de televisie snel in de kassa te krijgen, heeft Peter Segal een monster gecreëerd. Als je Brooks' werk niet kende voordat je hem zag, zou de film uit zijn verband zijn gerukt en een waardeloze grote budgetfilm zijn geweest die niet zeker wist of hij een dikke grap of een domme komedie wilde zijn, of gewoon een gewone actiefilm met niets om op af te gaan. Maar als Y'er van de jonge generatie, die nog maar net twee maanden geobsedeerd is geweest door de vijf seizoenen van Get Smart, de tv-serie uit de jaren zestig, deed deze film me pijn vanaf het moment dat ik binnenkwam en zag dat Steve Carell de rol aan het afstompen was. De voorgeschiedenis, agent 99 die plastische chirurgie ondergaat en 86 als analist die vroeger ziekelijk dik was, beschaamt de complexiteit van het oorspronkelijke duo en schildert een saaie herwaardering van hen af. Het lijkt erop dat de scenaristen, die niet in staat waren om zowel in de dialoog als in de situatie echt grappig te zijn, terugvielen op slappe scènes over beroemde dialogen van Don Adams, flashbacks over vetkuiven, verwijzingen naar Carells rol in het kantoor in de interviewstijl die ze hebben, en een vrouwelijk chauvinisme dat plat op zijn gezicht valt.<br />Voor degenen die het origineel hebben gezien, dachten de schrijvers van deze film dat ze ook wat herinneringen zouden opnemen. Ze hebben het over Herbie, Fang (nu een waardeloze kleine harige hond die Carell graag zou willen hebben), de schoentelefoon, de kegel van stilte, en zijn klassieke rode auto en de deuren en de telefoon die de show inleidden. De klassieke muziek is terug, maar nu is alles bijgewerkt, meestal ten kwade. De kegel van stilte is nu een of ander vreemd blauw telekinetisch krachtveld, het hoofdkwartier van de controle is vlak onder een museum dat het verleden van de controle bewaart. De film heeft geen enkele creatieve willekeurige tech, en wordt vervangen door kruisbogen in soepele legermessen. Veel 'humor'. In de film is het Carrel die zichzelf verwondt, of een ander personage dat gewond raakt, of het nu een soldaat is die twee minuten lang per ongeluk zichzelf met een kruisboog neerschiet, of die door bewakers wordt geslagen, of die in vliegtuigen overgeeft. In de oorspronkelijke film zou Smart een grote vijand beledigen, hem zonder succes aanvallen en proberen met hem op de vuist te gaan voordat hij verpulverd werd. In deze film valt hij zonder succes aan en wordt hij afgeranseld. Het lijkt erop dat de scenarioschrijvers niet begrepen dat er met de dialoog een bepaalde humor werd bedoeld en niet met het zinloze geweld. Het is alsof ze de namen uit de show hebben weggelaten en alles hebben weggelaten wat er <0xC3><0xBC>berhaupt goed aan was.<br />De poster verbergt Carells gezicht achter dat van Hathaway. Ook de film schrikt terug voor alles wat het goed zou kunnen maken. Ze vervlechten de klassieke muziek met de overdreven dramatische actie en romantische muziek in grote budgetfilms. Terwijl de originele zich voedde met een kitscherig gevoel, vervangt deze kwaliteit door enorme hoeveelheden cgi-explosies en pow-geluidseffecten. Ik keek hier echt naar uit, want ik had de oorspronkelijke serie nog maar twee maanden geleden voltooid en hij stond in mijn top vijf van beste films aller tijden. Maar dit was een enorme teleurstelling. In de aftiteling staat dat ze samenwerkten met Mel Brooks en Buck Henry, maar in alle dingen die ik op internet heb gelezen, werden ze grotendeels buiten het schrijfproces gehouden. Tot slot: als je je geld wilt verkwisten aan een cash-in met weinig waarde en geen respect voor zijn naamgenoot, ga je gang. Maar wees erop voorbereid dat de rit niet is zoals je hem je herinnerde.<br />P.S.: Ik was bijna de humor van George Bush vergeten. Ze hebben het over 'Nuculor', in slaap vallen bij de schone kunsten, de president die voor hun verdorvenen werkt, en waarderen aanvallen op het oplossen van echte problemen. Als je graag dezelfde moppen wilt horen die je 3-4 jaar geleden in de vorm van grote budgetfilms hebt gehoord, gooi je geld hier dan maar neer.
In yet another miserable attempt to make a quick Hollywood cash-in of one of televisions greatest masterpieces, Peter Segal has created a monster. Taken out of context, if one did not know Brooks' work before viewing, the movie would be a lame big budget film that isn't sure if it wants to be fat joke and stupid comedy, or just an ordinary action film with nothing to move on. However, as a young generation Y'er who just recently spent two months obsessing over the five seasons of Get Smart, the 60's TV show, this movie pained me from the moment I entered and saw Steve Carell dumbing down the part. The backstories, agent 99 getting plastic surgery and 86 as an analyst who was formerly morbidly obese, shames the complexity of the original duo and paints a flat boring reevaluation of them. It seems the screenwriters, unable to be truthfully funny in both dialogue and situation, fell back on lame set-ups for Don Adams famous lines, flashbacks to fat camp, references to Carell's part in the office in the interview style camera angles they have, and a female chauvinism that falls flat on its face.<br /><br />For those who have seen the original, the writers of this movie thought they'd include some memories. They mention Herbie, Fang (now a worthless tiny furry dog that Carell covets), the shoe phone, the cone of silence, and his classic red car and the doors and phone that intro'd the show. The classic music is back, but now everything is updated, generally for the worse. Cone of silence is now some weird blue telekinetic force field, control headquarters are right under a museum that preserves Control's past. The movie lacks any creative random tech, and replaces it with crossbows in swiss army knives. Lots of the "humor" in the movie is Carrel hurting himself, or another character being hurt, whether it be carrel spending two minutes shooting himself accidentally with the crossbow, or getting punched by security guards, or throwing up in airplanes. In the original, Smart would insult a big foe, attack him with no success, and try to buddy up with him before getting pulverized. In this one, he attacks without success and gets pummeled. It seems the screenwriters didn't understand the humor was established with the dialogue and not the pointless violence. It's like they took the names from the show, and cut out all that made it good in the first place.<br /><br />The poster hides Carell's face beyond that of Hathaway's. The movie likewise, shies away from anything that could make it good. They intertwine the classic music with the over-dramatic action and romantic music in big-budget films. Whereas the original fed off a campy feel, this one replaces quality with massive doses of cgi explosions and pow sound effects. I was really looking forward to this, as I finished the original series just two months ago and it ranked in my top five shows of all time. However, this was a massive disappointment. The credits say they collaborated with Mel Brooks and Buck Henry, but in all the things I've read on the internet, they were largely left out of the writing process. In conclusion, if you want to waste your money on a cash-in with little value and no respect to its namesake, go for it. But be prepared that the ride is not how you remembered it.<br /><br />PS: I almost forgot the George Bush humor. They mention "Nuculor", falling asleep at fine art, President's working for their vice pres, and appreciating tackles over solving real problems. If you're into hearing the same jokes you heard 3-4 years ago in big budget movie form, chuck your money here.