22. JOE (drama, 1970) Joe is een racistische fabrieksarbeider die bekendstaat om zijn hekel aan 'hippies en ni'ers'. Hij ontmoet Bill, een zakenman die net de minnaar van zijn jonge dochter Jill (Susan Sarandon) heeft vermoord. Jill loopt weg en sluit zich aan bij een commune van hippies aan de rand van de stad. Bill vraagt Joe om hulp. Hun zoektocht voert hen door de meest troosteloze delen van de stad, waar de innerlijke haat en weerzin van beide mannen op de proef worden gesteld.<br /><br />Critique: dit was de eerste hit van regisseur John G. Avildsen, die van een slaper in een superster veranderde (een verbazingwekkende run met titels als 'Rocky', 'The Karate Kid', 'Split-Image' en 'Weekend at Bernie'). De film is interessant genoeg om de thema's en ideeën van de turbulente jaren zestig te bevatten (Vietnamoorlog, zwarte macht, vrouwenemancipatie enzovoort). Er is ook een goede vertolking van Peter Boyle in de rol van Joe, een van de eerste antihelden van de film. Hij is altijd goed geweest in het spelen van enge, bazige zwaargewichten wier abstracte ideeën worden tegengehouden door zijn intimiderende aanwezigheid (hij speelde het monster van Frankenstein in de spoof Young Frankenstein van Mel Brook). Hij doet me denken aan een klein kind dat gevangenzit in een groot, dom, onhandig lichaam. De film heeft een zwak script (de ontmoeting van Joe en Bill, bijvoorbeeld, is een beetje toevallig), maar hij eindigt met een bijzonder gruwelijke, post-Taxi Driver-achtige afloop.<br />QUOTE: titellied: '' Ik heb een vent gezien die rommel aan kinderen verkoopt. Hij wordt elke keer dat ik langskom zenuwachtig. Want hij weet dat als ik hem te pakken krijg, ik hem een schop onder zijn kont zal geven.'
22. JOE (drama, 1970) Joe (Peter Boyle) is a racist factory worker who's known to hate "hippies and ni**ers". He meets Bill, a businessman who has just murdered the lover of his drug addict young daughter Jill (Susan Sarandon). Jill runs away and joins a hippie commune at the outskirts of town. Bill turns to Joe for help. Their search leads them through the seediest parts of town where both men's inner hatred and loath is furthered tested.<br /><br />Critique: This was director John G. Avildsen's first sleeper-turned smash hit (an amazing run which included: 'Rocky', 'The Karate Kid', 'Split-Image', 'Weekend at Bernie's'). Film is interesting enough in that it served to encapsulate the themes and ideas of the turbulent 60s (Vietnam War, black power, women's lib etc.). It also has a good performance from Peter Boyle as Joe, one of the cinema's first antiheroes. He's always been good at playing creepy, bossy heavies whose abstract ideas are enforced by his intimidating presence (he would play the Frankenstein monster in Mel Brook's spoof Young Frankenstein). He reminds me of a little kid trapped in a big, dumb, awkward body. Film has a weak script (the meeting of Joe and Bill, for instance, is a bit coincidental), but it has a particularly gruesome, post-Taxi Driver ending.<br /><br />QUOTE: Title Song: "I saw a fella selling junk to children. He gets nervous every time I pass Cause he knows that if I catch him I'm gonna kick his head and kick his fat a$$."