Nadat ik een biografie had gelezen over de laatste Rus Tzar (Nicolaas II) en het feit dat hij er niet in was geslaagd de steun van het leger te krijgen, besloot ik deze film te proberen.<br />Ik bekeek hem met een volkomen open geest, zonder er iets van te weten (behalve zijn reputatie).<br />Dit zijn de dingen die de meeste indruk op me maakten.<br />1. De opnamen van slagschepen en de soldaten die als extra's werden gebruikt. Meer dan eens dacht ik: 'Als dit in deze tijd en op deze plaats was gebeurd, zou 80% van dit materiaal door de computer zijn gemaakt'.<br />2. Het realisme erin. Van het van maden vergeven vlees tot de opname van de zeeman met zijn kaars en de tekst 'Gedood voor een kom soep'. Deze film doet geen concessies aan de PC-zaak (die, goddank, nog niet was uitgevonden).<br />3. De langzame afdaling in de waanzin van de Odessa Steps-scène. Vanaf de eerste opname, als de man zonder ledematen verschijnt, krijg je het idee dat er iets mis zou kunnen zijn; maar aangezien de algemene opnamen zijn gemaakt, voel je je uiteindelijk op je gemak in je omgeving. Dan verschijnt er een geamputeerde en beginnen mensen in dramatische houdingen te vallen. Toch zijn de opnamen gemaakt... tot de kozakken in beeld komen en de ongelooflijke opname-juxtaposities verschijnen. Deze scène is gemakkelijk de toegangsprijs waard.<br />4. Het feit dat deze film 100% onvervalste propaganda is. Aan de andere kant, toen Rambo in Afghanistan vocht, had hij ook iets te maken met 'propaganda', maar dan van een ander soort.<br />Over het geheel genomen: een film die een beetje ontsierd wordt door een traag verhaal. Niettemin zijn Metropolis, The Cabinet of Dr. Caligari en deze film perfecte voorbeelden van inventieve, prikkelende films die vandaag de dag nog steeds bekendstaan om hun verdienste. Ze maken moderne films echt saai en repetitief.
After reading a biography on the last Russian Tzar (Nicholas II), and his failure to secure the army's support, I decided to give this film a try.<br /><br />I watched it with a completely open mind, not knowing anything about it (except its reputation).<br /><br />These are the things that impressed me the most.<br /><br />1) The shots of battleships, and the soldiers used as extras. More than once I stopped to think "if this was done in this time and place, 80% of this would have been computer-generated".<br /><br />2) The Realism in it. From the maggot-infested meat to the shot of the sailor with his candle and the legend "Killed for a bowl of soup", this movie makes no concessions to the PC cause (which, thankfully, hadn't been invented yet).<br /><br />3) The slow descent into madness of the Odessa Steps sequence. From the first shot, when the limbless man appears, you get the idea something might be wrong; since the overall shots are composed, though, you end up feeling comfortable in your surroundings. Then an amputee appears, and people start falling in dramatic poses. Still, the shots are composed... until the Cossacks appear into scene, and the incredible shot juxtapositions appear. This scene is easily worth the price of admission.<br /><br />4) The fact that this movie is 100% unadulterated propaganda. Then again, when Rambo fought in Afghanistan he also was having something to do with "propaganda"; only a different kind.<br /><br />Overall: a film marred by a bit of a slow narrative. Nevertheless, Metropolis, The Cabinet of Dr. Caligari and this movie are perfect examples of inventive, edgy movies that are still remembered for their merits today. They really make modern movies look boring and repetitive.