Ondanks al mijn tekortkomingen ben ik geneigd welwillend tegenover 'Ding' te staan. Dit is het juweeltje van een interessant, griezelig, claustrofobisch Hitchcock-verhaal. Geef dit in handen van een schrijver als Theodore Sturgeon of (als je het vanuit Brits perspectief bekijkt) Robert Bloch, of de man die 'The Day Of The Triffids' schreef, en je zou een akelig, verontrustend spionageverhaaltje kunnen hebben dat het beste was in een boekbloemlezing van horror- en spanningsverhalen.<br />Maar iemand heeft ervoor gekozen dit verhaal te vertellen als een speelfilm, en nog goedkoop ook, en dus is het meeste potentieel verspild. Voor een verhaal als dit is echt een stem als die van Sturgeon nodig. Zijn klassieke verhaal 'Het -widget -, het -wadget - en Boff' is een voorbeeld van hoe hij een geïsoleerde groep 'gewone' personages bij elkaar kan krijgen en in een tijdsbestek van 40 pagina's kan veranderen in de meest amusante, sympathieke en fascinerende mensen die je ooit hebt ontmoet. Een goede schrijver kan met een paar weloverwogen woorden de lezer een paar van de levendigste en gedenkwaardigste gebeurtenissen laten 'zien' die ooit zijn emoties hebben bezoedeld.<br />In plaats daarvan krijgen we een film waarin een paar van de irritantste en onaantrekkelijkste personages op een hoop worden gegooid en met elkaar in contact komen op niet-overtuigende 'Waar komt dat vandaan?!'-momenten We krijgen een loodzwaar heen en weer geloop en slowmotionblokkering en saaie sets en stijve acteurs. Ik geef de regisseur de schuld van dat'stijf en oppervlakkig'. Dit zijn allemaal derderangs karakteracteurs die het nooit ver hebben geschopt, maar het zijn ook 'echte' acteurs, en een goede regisseur had betere voorstellingen uit ze kunnen halen. We krijgen te veel lesbische boventonen die de kijker een ongemakkelijk en uitgebuit gevoel geven zonder dat het ook maar iets oplevert. (Als ik mijn lagere instincten wil laten uitbuiten en me er schuldig over wil voelen, wil ik dat het beter wordt gespeeld dan dit). En in een van de ergste anticlimaxen die ik ooit heb gezien, hebben we meer dan een uur een griezelige opbouw van ongeveer 35 seconden.<br />Goede dingen over 'Ding'? Eh, tja... sommige close-ups van het hoofd van de heksenmeester die geluidloos zijn instructies uitsprak, waren behoorlijk effectief. De vrekkige, feeksachtige weduwe klonk levensecht (ook al zou ik haar het liefst een sok in haar mond stoppen). De eerste scène waarin de grote,'simpele' boerenknecht zich stilletjes omdraait naar de glibberige cowboy en hem vermoordt, had iets schokkends, omdat de plot de moeite had genomen om de grote man als een tamelijk sympathieke figuur neer te zetten. En zoals ik al eerder zei, het idee dat een geniepige kracht uit het verleden de leden van een geïsoleerde gemeenschap tegen elkaar ophitst is een goed idee en kan de belangstelling ver boven de eigenlijke verdienste van een slecht optreden verheffen.<br />En dat is dit zeker.<br />Maar, zoals ik al zei, ik ben geneigd om barmhartig te zijn, want de regisseur werkte waarschijnlijk met een schamel budget, halsstarrige tijdsbeperkingen en de beste acteurs die hij voor het geld kon vinden. De hemel mag weten hoe toekomstige generaties over veertig jaar zullen oordelen over flauwekul als 'De Grot', 'De Verkeerde Omgang' of de remake van 'Het Huis van Was'. Ik hoop dat ze barmhartig zijn tegenover onze eigen smaak door onze generaties te steunen bij het verspillen van filmvoorraden.
For all its many flaws, I'm inclined to be charitable towards "Thing". There is the nugget of an interesting, creepy, claustrophobic Hitchcock style story here. Put this in the hands of a writer like Theodore Sturgeon or (if you prefer British perspective) Robert Bloch, or the guy who wrote "Day Of The Triffids", and you might have had a nasty, unsettling little spook story that was the best thing in an book anthology of horror and suspense stories.<br /><br />However, someone chose to tell this story as a feature length movie, and a cheap, 2nd rate at that, and so most of the potential is wasted. A story like this really needs a voice like Sturgeon's to bring out interesting quirks of character in a better light. His classic story "The -widget-, the -wadget-, and Boff" is an example of how he can gather together an isolated group of "ordinary" characters and in the space of 40 pages can turn them into the most amusing, sympathetic and fascinating people you've ever met. A good writer can, with a few chosen words, make the reader "see" some of the most vivid and memorable events ever to scar his emotions.<br /><br />Instead, we get a movie where some of the most irritating and unlikeable characters ever made are lumped together and made to interact in unconvincing "Where did that come from??" moments that just lie there. (IE the blond psychic girl declaiming that "You're all evil and I hope you are destroyed!"). We get leaden pacing and slow motion blocking and dull sets and stiff actors. I blame the director for the 'stiff and shallow' part. These are all 3rd rank character actors who never made the big time, but they are also 'real' actors, and a good director could have gotten better performances out of them. We get uncalled for lesbian overtones that make the viewer feel uneasy and exploited without delivering any kind of payoff. (If I'm going to have my baser instincts exploited and feel guilty about it, I want done by stuff staged better than this). And we get over an hour of creepy build-up diffused in about 35 seconds in one of the worst anti-climaxes I've ever seen.<br /><br />Good things about "Thing"? Um, well...some of the closeup shots of the warlock's head silently mouthing its directives were pretty effective. The miserly and shrewish widow rang true to life (even if I wanted to stuff a sock in her mouth). The first scene where the big, "simple" ranch hand silently turns on the oily cowboy and kills him had a bit of shock value, because the plot had taken the trouble to establish the big guy as a fairly sympathetic character. And like I said earlier, the idea of an insidious force from the past turning the members of an isolated community against each other is a good one and can sustain interest far above the actual merit of a bad performance.<br /><br />Which this definitely is.<br /><br />But, as I said, I'm inclined to be charitable, because the director was probably working under a penurious budget, breakneck time constraints and the best actors he could find for the money. Heaven knows how future generations will judge facile crap like "The Cave", "Wrong Turn" or the remake of "House of Wax" 40 years from now. I hope they are charitable towards our own tastes in supporting our generations wastes of film stock.