Herstel is een ongelooflijk ontroerend stuk werk, dat de verwoestende gevolgen van hersenletsel niet alleen op het individu, maar op de hele familie laat inwerken. Zonder terug te vallen op preken of Hollywoods sentimentele eindes toont het drama van Tony Marchant een familie in crisis op een realistische manier.<br />Hoogste lof gaat uit naar David Tennant en Sarah Parish voor hun ongelooflijke prestaties. Voordat ik het drama zag, had ik aangenomen dat ik een deel van hun eerdere relatie op het witte doek in Blackpool zou zien bloeden - maar dat gebeurt nooit. Geen van beide acteurs is herkenbaar van enig eerder werk, en ik zag geen van beiden als een acteur die gedurende de hele negentig minuten een rol speelde. De rol van de zoon die op het punt staat zijn eigen leven te beginnen op de universiteit was fantastisch <0xE2><0x80><0x93> in het hele stuk toont hij het verscheurde karakter van een tienerjongen die onwillig de rol van man des huizes op zich neemt.<br />Bij tijd en wijle is bijna elk personage in het drama onsympathiek. Als kijker wilde ik ieder van hen een flinke tik geven om wakker te worden in de werkelijkheid, op te houden met kniezen en te beginnen aan de verrotte, maar zeer actuele verandering in hun leven te wennen. Maar onder dezelfde omstandigheden zie ik mezelf als een van hen <0xE2><0x80><0x93> heen en weer geslingerd tussen pogingen om de stijve bovenlip te tonen en wanhoop om ergens aan te ontsnappen, inclusief gedrag dat helemaal niet bij me past. Het is de grootste kracht van de show <0xE2><0x80><0x93> de waarheid, zonder een suikerlaagje, om ons allemaal te dwingen te denken wat we onder dezelfde omstandigheden zouden kunnen doen.<br />Dit is een moeilijke show, maar hij moet worden bekeken. Ik hoop dat hij op de een of andere manier in de Verenigde Staten wordt vertoond.
Recovery is an incredibly moving piece of work, handling the devastating effects of brain injury on not only the individual, but the entire family. Without resorting to preaching or Hollywood sappy endings, Tony Marchant's drama presents a family in crisis in a realistic way.<br /><br />Highest praise goes David Tennant and Sarah Parish for their incredible performances. I had presumed before watching the drama that I would see some of their previous on screen relationship in Blackpool bleed through-- but it never does. Neither actor is recognizable from any previous work, and I didn't see either of them as an actor playing a part during the entire 90 minutes. In addition, Harry Treadaway's performance as the son just on the cusp of starting his own life in university was fantastic - throughout the piece, he shows the torn nature of a teenage boy thrown into the unwilling role as man of the house,<br /><br />At times, nearly every character in the drama is unsympathetic. As the viewer, I wanted to give each of them a good smack to wake up to reality, stop moping, and start adjusting to the rotten but very present change in their lives. But under the same circumstances, I see myself acting like any of them - switching between trying to show the stiff upper lip to desperation to escape to anything, including behavior that is completely unlike myself. It's the show's greatest strength - truth, without sugar coating, to force us all to think what we'd be able to do under the same circumstances.<br /><br />This is a difficult, but must-watch show. I hope that it somehow manages to be shown in the U.S.