Treat Williams bereikte met deze film een zekere mate van beroemdheid, maar hij heeft er niet veel van terechtgebracht. Laat je niet misleiden door zijn slechte filmkeuze. Deze film springt er echt uit. 'Hair' is een musical die echt iets te maken heeft met de houding, en waarschijnlijk nog meer met het personage, van de beroemde vredesbeweging in de jaren zestig. Er is veel spectaculaire muziek die op spectaculaire wijze wordt uitgevoerd. In tegenstelling tot de muziekvideo's uit de late jaren zeventig, de jaren tachtig en de jaren negentig, vallen de flitsen van de video's samen met het onderwerp van de muziek. Met andere woorden, de video's passen bij de liedjes, dus je weet dat hij nooit op MTV had kunnen komen. Het onderwerp gaat over drugs en hippies, maar het is voornamelijk een anti-oorlogsfilm over de zinloze tragedies van Vietnam. Een van de hoofdpersonen is een jongen uit Oklahoma die er alles aan wil doen om het verschil te maken en die alle vaderlandslievende onzin gelooft die hem met de lepel wordt voorgeschoteld, en hij komt een bende in New York tegen die min of meer veredelde gangsters zijn; hun personages zijn heel uniek en zouden vandaag de dag waarschijnlijk niet te begrijpen zijn, maar dit groepje komt bij elkaar door hun registratiekaarten te verbranden. Wat volgt in een spectaculair decor en fascinerende scènes waarin niet alleen de drie hoofdrollen spelen, maar ook de andere 3 bendeleden, en een nieuwkomer met een klein kind, die met gemak een van de tien indrukwekkendste entrees aller tijden in de filmwereld maakt, deels omdat ze een van de beste liedjes van die generatie zingt. Ondanks hun tekortkomingen ga je van deze mensen houden, een filmische triomf met een hartenklop en een grand finale.
Treat Williams reached a degree of stardom with this movie, and really squandered it. Don't be led astray by his poor movie choices since. This movie really stands out. "Hair" is a musical that really deals with the attitude, and probably more so with the persona, of the famed peace movement of the 60's. There is a lot of spectacular music done in spectacular fashion. Unlike the music videos of the late 70's, 80's, and 90's, the video flashes coincide with the subject matter of the music. In other words, the video makes sense when matched with the songs, so you know it never could've made it on MTV. The subject matter dwells on drugs and being hippies, but it mostly an anti war movie dealing with the senseless tragedies of Viet Nam. One of the protagonists is an Oklahoma boy intent on making a difference, believing all the patriotic dribble he is spoon fed, and he happens upon a gang in New York, who are more or less glorified hoodlums; their characters are very unique, and probably wouldn't make sense today, but this bunch bands together by burning their draft cards. What ensues in some spectacular scenery and mesmerizing scenes involving not only the three leads, but the other 3 gang members, as well as a newcomer with a small child, whose entrance is easily one of the ten grandest entrances of all time in cinema, partly because she sings one of the greatest songs of that generation. Despite their faults, you come to love these people, a cinematic triumph with a heart felt and grand finale.