Deze film heeft het hart op de juiste plaats, maar jammer genoeg stelt hij als film niet veel voor. Het is meer een documentaire onder het mom van een verhaal. Bamako is in feite een krantenartikel op celluloid. Maar een goed gedocumenteerd krantenartikel is veel overtuigender en beknopter dan alles wat hier wordt gepresenteerd. De filmmaker probeert de kijker de ontberingen van het Afrikaanse leven, in het bijzonder dat van Mali, ten gevolge van de onethische praktijken van het IMF, de G8 en de Wereldbank over te brengen door gebruik te maken van een schijnproces tegen voornoemde personen. Er zijn 10 minuten extra verspreid over de film, die een halfslachtige poging doet tot een verhaallijn, en een bizarre schietpartij in Hollywood-stijl, waarbij de regisseur heel tevreden lijkt met zijn eigen slimheid (vandaar de veelvuldige Godard-vergelijkingen).<br />Natuurlijk wordt in het begin van de film niet uitgelegd wat en wie er terechtstaat, maar zoals we inmiddels weten, weigeren de Fransen hun publiek met lepels te voeren.<br />Er worden veel hartstochtelijke argumenten aangevoerd, maar die zijn vaak langdradig, worden op een schrille, monotone toon uitgesproken (een toon die na een tijdje heel gemakkelijk te negeren is) en zijn heel licht op details. Het laatste punt is het meest frustrerende van alles, omdat er een heel goed beargumenteerde specifieke zaak moet worden aangespannen tegen de instellingen die hier terechtstaan. Helaas krijgen we in 2 uur alleen maar te horen dat het IMF en de G8 slechte onderdrukkers zijn en dat ze 3rd World-schulden moeten vergeven. We krijgen niet meer dan af en toe een hint naar de specifieke redenen waarom de organisaties die terechtstaan schuldig zijn, maar nooit een duidelijke zaak. De zogenaamde processtukken en de beelden van het omringende dorp maken het lijden van deze Afrikaanse bewoners duidelijk, maar je vraagt je af waarom we daar 2 uur van moeten aanhoren, terwijl er een veel nauwkeuriger beeld zou kunnen worden geschetst in een artikel van 20 minuten in Newsweek, of in een aflevering van Bill Moyers. Uiteindelijk is er iets heel belangrijks te zeggen over deze kwestie, het wordt gewoon niet goed en duidelijk gepresenteerd in dit pretentieuze, toegeeflijke stuk.
This film has it's heart in the right place, but unfortunately, it isn't much of a film. It is more of a documentary under the guise of a narrative. Bamako is basically a newspaper op-ed piece put on celluloid. However, your average well-researched op-ed piece is far more cogent and concise than anything presented here. The filmmaker is trying to relay to the viewer the hardships of African life, in particular the country of Mali, due to the unethical practices of the IMF, G8, and World Bank, by using the setting of a mock trial against the aforementioned. There is an extra 10 minutes dispersed throughout the film that makes a half-hearted attempt at a narrative plot, and a bizarre Hollywood Western-style shootout scene, where the director seems quite pleased with his own cleverness (hence, the frequent Godard comparisons).<br /><br />Of course, as the film begins, what and who is on trial is never explained, but as we know by now, the French refuse to spoon-feed their audience.<br /><br />There are many impassioned arguments made, but they are often long-winded, delivered in a shrill monotone (one that becomes quite easy to tune out after awhile), and very light on specifics. The last point is the most frustrating of all since there is a very well-reasoned specific case to be made against the institutions on trial here. Unfortunately, all we get in 2 hours is that the IMF and G8 are evil oppressors and should forgive 3rd-World debt. We are given no more than the occasional hint to the specific reasons why the organizations on trial are guilty, but never a clear case. The mock-trial arguments and the footage of the surrounding village makes the suffering of these African residents clear, but one wonders why we must sit through 2 hours of it, when a far more precise picture could be painted in a 20-minute Newsweek article, or Bill Moyers episode. In the end, there is something very important to be said on this issue, it simply isn't presented very well, or very clearly, in this pretentious, indulgent piece.