Ocean's 12<br />'Als je vijftig miljoen dollar steelt, zullen ze je vinden.' (Alan Rickman als Hans Gruber, Die Hard)<br />Dit adagium klinkt in dit vervolg zeker waar. Terry Benedict heeft te horen gekregen dat Danny Ocean en zijn kompanen hem hebben bestolen en nu wil hij het allemaal terug. De Ocean-bende heeft een hoop geld nodig en snel, maar kan niet in de staten werken zoals Benedict het hun onmogelijk heeft gemaakt. Dus gaat het naar Europa om doodslag en diefstal te plegen, terwijl ze proberen de supersmeris van Catherine Zeta Jones, een oude vlam uit het verleden van Rusty (Pitt) te ontlopen. Op hun eerste roofoverval in Amsterdam komen ze erachter dat de 'Night Fox', een superslimme dief met een legendencomplex, hen heeft verlinkt. Hij daagt hen uit met een uitdaging die hun schuld volledig kan afschrijven of hen in een soort Uma Thurman-Kill Bill II-begraven-levenslang-sequentie kan plaatsen. Interessant? Nou, ja. Traag? Min of meer. Vermakelijk? Grotendeels. Onnodige taferelen van karakterontwikkeling? Meer dan genoeg.<br />Ocean en zijn bende vrolijke kerels zijn charismatisch, zo niet meer, en aangezien dit een vervolg is en we allemaal oude vrienden zijn, zien we meer dan genoeg'sprookjesachtige' situaties en gesprekken. Te veel. Linus is nerveuzer dan de vorige keer; de neven kibbelen zoals we hadden verwacht; Bernie Mac praat te veel en Don Cheadles cockerney-accent is nog even erg (ik mag Cheadle echt graag, maar dit kan ik niet uitstaan). Pitt en Clooney praten als oude vrienden, vullen elkaars brillenglazen en lezen elkaars gedachten. Maar wat in de vorige film zo goed werkte, was het gebrek aan karakterontwikkeling, in tegenstelling tot hoe glad de hele verdomde operatie was. En hoe goed deze acteurs ook samenwerken, Zeta Jones past in deze film als een grote, vierkante pion in een krappe elfhoekige opening. Ze past er gewoon niet in en haar chemie met Pitt bestaat niet. Maar voor mij waren de sterren van deze film Vincent Cassel als de Night Fox en Soderberghs keuze van de locaties. Cassel speelt pracht en praal alsof hij in beide geboren is. Zijn Night Fox is arrogant, 'gruwelijk nonchalant met het leven van andere mensen' (Danny Ocean) en een totaal contrast met de Ocean-bende. Op dit punt verliest de film volgens mij zijn waarde. Cassel en de Europese locaties vormen een maar al te realistisch contrast met de Amerikaanse acteurs en de stijl van de eerste film. Wij willen gelikt, brutaal en geestig zijn; niet grof, weloverwogen en intellectueel. Op dit punt werkt de film niet. Toegegeven, je kunt dezelfde formule niet twee keer tot op de letter herhalen, maar naar links of naar rechts gaan doet in een doorsneefilm als deze meestal meer kwaad dan goed.
Ocean's 12<br /><br />'If you steal fifty million dollars, they will find you.' (Alan Rickman as Hans Gruber, Die Hard)<br /><br />This adage certainly rings true in this sequel. Terry Benedict has been informed that Danny Ocean and his compadres were the ones who ripped him off and now he wants it all back. The Ocean gang need a lot of money and fast, but cannot work in the states as Benedict has made it impossible for them. So it's off to Europe to perform acts of death defying thievery, whilst trying to avoid Catherine Zeta Jones' super cop, an old flame from Rusty's (Pitt's) past. <br /><br />On their first heist in Amsterdam they find out that who ratted on them was the 'Night Fox', a super slick thief with a legend complex. He issues them with a challenge that could write off their debt in full or land them in some kind of Uma Thurman-Kill Bill II-buried-alive-type-sequence. Interesting? Well, yes. Slow? Sort of. Entertaining? Mostly. Unnecessary scenes of character development? Plenty. <br /><br />Ocean and his band of merry men are charismatic, if nothing else and as this is a sequel and we are all old friends we see plenty more 'pally' situations and conversations. Too many. Damon's Linus is more nervous than before; the cousins are bickering as we knew they would; Bernie Mac talks too much and Don Cheadle's cock-er-ney accent is as bad as ever (I really like Cheadle, but could not abide this). Pitt and Clooney talk like old friends, filling each other's glasses and reading each other's minds. However, what worked so well in the last film was the lack of character development versus how slick the whole damned op was. And as much as these actors work well together, Zeta Jones fits into this film like a big square peg in a tight 11 sided hole. She simply doesn't fit and her chemistry with Pitt is non-existent.<br /><br />The stars of this film for me, however, were Vincent Cassel as the Night Fox and Soderbergh's choice of locations. Cassel plays pomp and wealth as if he was born into both. His Night Fox is arrogant, 'awfully cavalier with other people's lives' (Danny Ocean) and a total contrast to the Ocean gang. This is where I think the film loses its way. Cassel and the European locations provide an all too realistic contrast with the American actors and the style of the first film. We want slick, brash and quick-witted; not gritty, considered and intellectual. This is where the film doesn't work.<br /><br />Admittingly, you cannot repeat the same formula twice to the letter, but going to far left or right usually does more damage than good in a mainstream film like this.