Ik begrijp niet waarom recensenten deze film zouden afkraken. Het is een tienerfilm die echt serieus is, en dat is een zeldzaamheid. Ik geef toe dat er momenten zijn die ontzettend sentimenteel zijn, maar kom op, het gaat over jonge liefde, dan moet het wel sentimenteel zijn om geloofwaardig te zijn. Mijn grootste klacht is Chris Klein. Hoewel hij grappig was in _American Pie_, is hij blijkbaar nog niet klaar voor de overstap naar meer dramatische kost; hij ziet er erg ongemakkelijk uit in een paar van zijn'mama-dingen'. Hartnett en Sobieski daarentegen tonen een opmerkelijke hoeveelheid diepte en geloofwaardigheid, net als die van de ouders. Hoewel er in het script veel clichés zitten over de geliefden die poëzie spuien, maken die van de acteur dat het werkt. De regisseur heeft een paar krachtige beelden op het scherm. Prachtige cinematografie, mooie muziek, geweldige jonge acteurs, ik was onder de indruk en ik ben een doorgewinterde criticus als het om tienerfilms gaat.
I don't understand why critics would bash this movie. It's a teen movie that's actually serious, which is a rarity. I'll admit that there are moments that are hugely sappy, but c'mon it's about young love, it's gotta be sappy to be valid. My biggest complaint is Chris Klein. While he was funny in American Pie, he apparently isn't ready for the switch into more dramatic fare yet, he's very uncomfortable looking in some of his "mama stuff". Hartnett and Sobieski on the other hand, demonstrate a remarkable amount of depth and believability, as do the parent's. Although the script is heavily cliched with the lovers spouting off poetry, the actor's make it work. The directing sports some powerful images on the screen. Beautiful cinematography, nice music, great young actors, I was impressed and I'm a jaded critic when it comes to teen movies.