Bijna twintig jaar voordat Frank Marshall je de tranen in de ogen bracht met zijn betoverende epische 'Leven', was er al de legendarische Mexicaanse regisseur René Cardona, die hetzelfde drama gebruikte als uitgangspunt voor zijn ambitieuze film 'Supervivientes de los Andes'. De onvergetelijke fatale vlucht van de Fairchild 571 die op 13 oktober 1972 neerstortte in het Argentijnse Andesgebergte. Dit verschrikkelijke ongeluk kostte veel passagiers het leven, van wie de meesten lid waren van een professioneel rugbyteam. Maar uiteindelijk werden 16 van hen gered dankzij hun sterke wil om te overleven en omdat ze zich voedden met de stoffelijke resten van hun onfortuinlijke medepassagiers. Je kunt natuurlijk niet beweren dat deze goedkoop gemaakte en ruwweg gecensureerde film beter is dan de beroemde '90'er'. De film is niet zo goed als zijn voorgangers, maar ik waardeer en respecteer deze film beslist meer. Een exploitatiefilm vereist tenslotte veel meer input van zowel cast als crew, terwijl de dure Marshall-film, hoe intens ook, eerder een routineklus lijkt. De decors en special effects kunnen natuurlijk niet wedijveren met 'Leven', maar 'Supervivientes' levert een even indrukwekkend gevoel van hopeloosheid op en creëert een nog nachtmerrieachtiger sneeuwhelling. Cardona's film is ambitieus, verrassend meeslepend en met gemak een van de opmerkelijkste Mexicaanse producties ooit. Het verbaast me echt dat Cardona's kijk op dit verhaal niet exploitatiever en explicieter is. De scènes waarin de overleden passagiers worden opengesneden en verorberd, zijn niettemin moeilijk te verteren, maar ze dienen slechts om de geloofwaardigheid van de catastrofe te vergroten en de onmenselijke omstandigheden van de overlevenden te benadrukken. Zeer prijzenswaardig voor een boosaardige regisseur die roem verwierf met zijn berucht slechte films als 'Night of the Bloody Apes' en de Santo-serie. De onbekende jonge Mexicaanse acteurs leveren uitstekend werk en de muzikale score is vertederend. Het verhaal is natuurlijk algemeen bekend, dus het scenario levert geen onverwachte schokken op. Of het nu door de geschiedenis komt of dat je 'Life' eerder hebt gezien, je weet welke drama's deze mensen nog moeten doormaken voordat ze worden gered en je kunt alleen maar afwachten. Toch is dit een goede film, die niet zo vaak in elkaar geramd zou moeten worden.
Almost 20 years before Frank Marshall brought tears to your eyes with his mesmerizing epic "Alive", there already was the legendary Mexican exploitation director René Cardona who used the same drama as an outline for his ambitious film "Supervivientes de los Andes". The unforgettable fatal flight of Fairchild 571 that crashed in the Argentinian Andes on October 13, 1972. This terrible accident cost the lives of many passengers, most of them members of a professional rugby team. But 16 people of them were eventually rescued thanks to their strong will to survive and because they fed on the mortal remains of their unfortunate fellow-passengers. Of course you can't claim that this cheaply made and roughly edited film is better than the famous 90's version but I definitely appreciate and respect this film more. After all, an exploitation film demands a lot more input from both cast and crew while the big-budgeted Marshall film, although intense, feels more like routine money-making. The sets and special effects naturally can't compete with "Alive", but "Supervivientes..." delivers an equally impressive sentiment of hopelessness and creates an even more nightmarish hell of snow. Cardona's film is ambitious, surprisingly compelling and easily one of the most remarkable Mexican productions ever. I am really astonished that Cardona's take on this story isn't more exploitative and explicit. The scenes where the deceased passengers are cut open and consumed are nevertheless hard to digest, but they only serve to increase the credibility of the catastrophe and to stress the inhuman conditions of the survivors. Rather praiseworthy for a vicious director who gained fame with his notoriously bad films like "Night of the Bloody Apes" and the Santo-series. The unknown young Mexican actors do a great job and the musical score is endearing. The story is well-known, of course, so the screenplay doesn't offer any unexpected shocks. Either by history or previously having seen "Alive", you know which kind of dramas these people still have to endure before being rescued and you can only await them. Still, this is a good film that shouldn't be bashed like too often is the case.