In het Hongkong van de jaren zestig trekken een man en een vrouw op dezelfde dag in aangrenzende appartementen met hun respectievelijke echtgenoten. Al snel verdenken ze hun altijd afwezige echtgenoten ervan dat ze een verhouding hebben met een ander. Er ontstaat een vreemde band tussen man en vrouw terwijl ze hun verdriet verwerken door om de beurt de echtgenote van de ander te spelen, voordat er een complexere band ontstaat...<br />Geen enkele samenvatting kan het recht doen, want 'In the Mood for Love' van de Hongkongse schrijver Wong Kar-Wai is niets minder dan een wonder. Een verhaal over verdriet dat ontroerend en soms grappig is. Een romance die nooit geforceerd of onecht aanvoelt. Ongetwijfeld heeft de methode van de regisseur daar veel mee te maken. De film wordt gedirigeerd vanuit een niet-bestaand scenario (hoewel het concept grotendeels voortkomt uit een Japans kort verhaal) om de voorkeur te geven aan improvisatie, en valt onmiddellijk op door de frisheid van de uitvoeringen. De hele film draait daaromheen en de rest is pure versterking. In de kern van de film bevinden zich twee personages die zich in je hart zullen nestelen en daar nog lang na de aftiteling zullen blijven: Maggie Cheung en Tony Leung zijn eenvoudigweg verbazingwekkend en geen enkele taalbarrière ondermijnt ook maar een enkel fragment van de directheid en de waarheid die ze tentoonspreiden. Het aanvullende materiaal is ook van topkwaliteit: de films zijn schitterend om te zien (voor een deel belicht door Christopher Doyle, de 'Hero') en de muziek is hartverscheurend. Dit is iets wat iedereen moet zien, al was het alleen maar omdat het verreweg het meest oprechte, volwassen en authentieke 'liefdesverhaal' is dat er bestaat.
In 60s Hong Kong, a man and woman move in the same day into adjacent apartments with their respective spouses. Soon they suspect their ever absent spouses of having an affair with one-another. A strange bond emerges between the man and woman as they cope with their sadness by taking turns playing each other's spouse, before a more complex bond emerges...<br /><br />No summary can do it justice, for Hong Kong auteur Wong Kar-Wai's "In the Mood for Love" is nothing short of a miracle. A story about sadness that manages to be touching and at times funny. A romance that never feels forced or fake. No doubt the director's method has a lot to do with that.<br /><br />Directed from an inexistent screenplay (though the concept largely flows from a Japanese short story) to favor improvisation, the film is immediately set apart by the freshness of it's performances. All the film revolves around that and the rest is pure enhancement. At the core of the film are two characters that will ease into your heart and stay there long after the end credits roll: Maggie Cheung and Tony Leung are simply amazing and no language barrier undermines a single fragment of immediacy and truth they display. The additional material is also top-notch: the films is magnificent to behold (in part lensed by "Hero"'s Christopher Doyle) and the music is heartbreaking.<br /><br />This is something everybody must see, if only because it is by far the most heartfelt, mature and authentic "love story" out there. Unmissable.