Nou, dat is nieuw... De beroemde Italiaanse horrorregisseur Lucio Fulci draait een film over een beroemde Italiaanse horrorregisseur die... Lucio Fulci heet. Na jaren en jaren getuige te zijn geweest van gruwelijke horrorscènes, wordt het voor Lucio moeilijk de werkelijkheid van de fictie te scheiden en hallucineert hij vaak over het plegen van gewelddadige moorden. Hij daalt snel verder af in een betamelijke, eindeloze spiraal van waanzin en onnaspeurbaar venijn. Zelfs de toegewijde psychiater lijkt Fulci niet op het juiste spoor te kunnen houden... Nou, als het op puur plezier en amusement aankomt, is _Cat in the Brain_ beslist een van Fulci's leukste films. Het bloed is overweldigend en overvloedig, om het zacht uit te drukken. De hoeveelheid smerige slachtpartijen is niet te beschrijven, vooral niet als je de volledige ongekuiste versie in handen krijgt (verwijst naar het alias 'Nachtmerrieconcert'). Overal onthoofdingen, de ingewanden van de slachtoffers liggen aan alle kanten van het scherm en de kettingzagen draaien overuren! De film wordt ook al snel onbedoeld grappig (omdat hij zo overdreven is) en een perfecte ervaring om met een groep vrienden te bekijken als er bier in de koelkast staat. Van een meer professionele kant bekeken kan deze productie natuurlijk niet bepaald een meesterwerk worden genoemd! Er is geen greintje spanning of sfeer te bespeuren en de personages zijn volkomen leeghoofdig. Om meer ruimte te maken voor het bloed, worden personages 5 seconden geïntroduceerd en sterven vervolgens een gruwelijke dood. Vooral in vergelijking met de hoogtepunten van Fulci <0xE2><0x80><0x93> zoals 'The Beyond' of 'Don't Torture a Duckling' <0xE2><0x80><0x93> lijkt deze film een snel opgewarmd hapje. De beste manier om 'Cat in the Brain' te interpreteren is als een persoonlijke uitspraak van Fulci en een directe aanval op de censuur. Misschien wilde hij, nadat hij zoveel van zijn films had gezien, vooral de laatste, die door de censuurcommissies werden gecensureerd en door pseudo-artistische critici werden afgekraakt, wraak nemen door een bloederige troep af te leveren die gewoon niet gecensureerd kan worden! Als je al het expliciete geweld en de echt ziekelijke make-upeffecten weglaat, heb je nog maar 10 minuten beeldmateriaal over! Vooral omdat de krankzinnige moorden zich later in de film weer herhalen als Fulci er weer over hallucineert. Je kunt onze regisseur bijna dingen horen denken als: 'Laten we eens kijken hoe je dit nu gaat censureren!' Zelfs de hele ontwikkeling van het moordonderzoek gebeurt op de achtergrond. Worden de slachtoffers door vrienden of familieleden gemist? Zijn er politiemensen die op zoek zijn naar aanwijzingen die hen naar de moordenaar leiden? Je weet het niet en Lucio neemt niet de moeite je dat te vertellen, want dat zou leiden tot scènes die niet hoeven te worden ingekort. O, en het is...' De naam'meneer Fulci' of zelfs 'Lucio' wordt elke 3 minuten genoemd (34 keer in de hele film, om precies te zijn) en onze regisseur geniet er duidelijk van om voor de verandering eens in de schijnwerpers te staan. Hé, ik kan het hem niet kwalijk nemen... Na meer dan 30 jaar van amusante films te hebben gemaakt, verdiende hij wel een beetje extra lol. U bent een god, meneer Fulci!
Well, this is new...Famous Italian horror director Lucio Fulci shoots a film about a famous Italian horror director called...Lucio Fulci. After years and years of witnessing gruesome horror sequences, it becomes hard for Lucio to separate reality from fiction and he often hallucinates about committing violent murders. He quickly descends further into a seemly endless spiral of madness and unverifiable venom. Even the dedicated psychiatrist can't seem to keep Fulci on the right track... Now, when it comes to pure fun and entertainment value, Cat in the Brain certainly is one of Fulci's most pleasant films. The gore is overpowering and copious, to say the least. The amount of filthy massacres is impossible to describe, especially when you manage to get your hands on the fully uncut version (referred to with the aka:"Nightmare Concert"). Decapitations all around, victims ' intestines are spread on all sides of the screen and the chainsaws are working overtime! The film also becomes unintentionally funny quite soon (since it's so exaggerated) and a perfect experience to watch with a group of friends when there's beer in the fridge. Of course, from a more professional viewpoint, this production can't exactly be called a masterpiece! There's not the least bit of tension or atmosphere to detect and the characters are completely empty-headed. In order to make more room for the gore, characters are just being introduced for 5 seconds and subsequently die a horrible death. Especially compared with Fulci's highlights - like "The Beyond" or "Don't Torture a Duckling" - this film looks like a quickly warmed up snack. The best way to interpret "Cat in the Brain" is like a personal statement made by Fulci and a direct attack towards censorship. Perhaps after seeing so many of his films  especially the latter ones  being cut by censorship committees and bashed by pseudo-artistic critics, he wanted to avenge himself by delivering a gory mess that simply can't be cut! If you take out all the explicit violence and the truly sick make-up effects, you only got about 10 minutes of footage left! Especially because the insane killings re-occur later in the film as Fulci hallucinates about them again. You can almost hear our director think stuff like: "Let's see how you're going to censor this now!" Even the entire development of the murder investigation happens in the background. Are the victims missed by any of their friends or relatives? Are there any police officers looking for clues that'll lead them to the killer? You don't know and Lucio doesn't bother to inform you about that, because that would lead to sequences that don't require cutting. Oh, and it's pretty damn pretentious as well! The name "Mr. Fulci" or even "Lucio" is mentioned every 3 minutes (34 times throughout the entire movie, to be exact) and our director clearly enjoys being in the spotlights for a change. Hey, I certainly don't blame him...After over 30 years of delivering amusing movies; he deserved to have a little extra fun. You're a God, Mr. Fulci!