Directeur en co-auteur Alejandro Amenabar maakte het de kijkers niet gemakkelijk met zijn strakke, een beetje te lange maar zeer verontrustende verhaal, dat nauwkeurig was gebaseerd op de worsteling van een Spaanse man om hulp te krijgen bij het plegen van zelfmoord. 'Mar Adentro' ('The Sea Inside') is pakkend en de impact ervan is veel groter dan de tijd die je in het theater doorbrengt.<br /><br />Met de prijswinnende Canadese film 'The Barbarian Invasions' zagen mensen hoe een familie samen met een coterie van toegewijde vrienden de wens van een geliefde, zij het opvliegende man om een eind aan zijn leven te maken in vervulling liet gaan. In die film leed het middelpunt van de aandacht aan progressieve, ongeneeslijke kanker, en zijn afdaling in een ongeneeslijk stadium was snel. Hoe emotioneel de scènes ook waren, de dood was onvermijdelijk <0xE2><0x80><0x93> de vraag was hoe zachtmoedig die kon worden gemaakt door geprovoceerde interventie.<br />Ramon Sampedro (briljant gespeeld door Javier Bardem) is een ander verhaal. Meer dan twintig jaar lang is hij verlamd geweest door een duikongeluk. (Heel scherpe kijkers kunnen een verschrikkelijke ironie ontdekken waarom hij in die toestand eindigde door zijn onvoorzichtige duik.) Ooit een wereldreiziger en minnaar van mooie vrouwen, ligt hij nu gevangen in een onbeweeglijk lichaam, aan al zijn behoeften wordt voldaan door een waarlijk toegewijde familie die bereid is een groot deel van hun privacy en tijd op te geven om hun geliefde familielid in leven te houden. <br /><br />Rosa (Lola Duenas), een alleenstaande moeder van twee kleine jongens, komt het Sampedro-huishouden binnen uit louter nieuwsgierigheid naar de benarde toestand van de verlamde man, maar ze wordt zowel een emotioneel steunpilaar voor Ramon als een amusante maar soms irritante aanwezigheid. Een aardige vertolking van Duenas.<br />Het probleem is natuurlijk dat Sampedro niet ziek is in de normale betekenis van het woord. Het is heel goed mogelijk dat hij nog tientallen jaren met de juiste zorg zal leven. Dus zijn zacht maar hardnekkig uitgesproken verlangen om zijn leven te beëindigen met 'waardigheid' creëert een moreel dilemma voor vrienden en familieleden die, niet verrassend, vanuit verschillende ethische en religieuze perspectieven reageren.<br />Ramon is het boegbeeld van een groep die zich inzet voor het veranderen van Spanje. Gene (Clara Segura) is een gevoelige activiste die de hulp inroept van Julia (Belen Rueda). Julia heeft haar eigen gezondheidsproblemen die een onbepaalde maar catastrofale prognose hebben. Gelukkig getrouwd met een toegewijde echtgenoot, onderhoudt ze een emotionele band met haar cliënt.<br />Wat volgt is een acuut gevoelig samenspel van waarden en emoties. Ramon woont bij zijn broer en zijn vrouw, hun technofiele tienerzoon, niet de intellectuele Ramon die hij is, en zijn bejaarde vader die maar blijft treuren over de rampzalige afdaling van zijn zoon in de absolute hulpeloosheid. De morele en juridische kwesties worden uitgebeeld door uitstekend acteerwerk en korte scènes, waaronder een scène in de rechtszaal waarin het formalisme het wint van elke juridische interpretatie die rekening houdt met Ramons gevoelens en standpunten. Het mag dan Spanje zijn, maar in de meeste landen, ook in de Verenigde Staten, zijn de kwesties nog springlevend.<br /><br />Bijzonder amusant is een geschreeuwd, van de eerste verdieping tot aan de slaapkamer, debat tussen Ramon en een invallende, prekende jezuïetenpriester, eveneens een invalide, maar wel een wiens bekrompen dogma terloops de afwezigheid van een ziel maskeert.<br />Speciale lof voor Mabel Rivera, Ramons schoonzuster Manuela, voor een hartverscheurend authentieke weergave van een sterke vrouw die het gezin bij elkaar houdt. En hetzelfde compliment strekt zich overheerlijk uit naar Belen Rueda, Julia, die van objectieve advocaat overgaat naar een goede vriendin, en vervolgens een vrouw wordt die een duister lot tegemoet gaat.<br />De regisseur legt geen waardeoordeel op, zodat elk personage zijn of haar gevoelens op een effectieve en soms ontroerende manier kan uiten. Net als 'Dead Man Walking' kan deze film elke mening over zijn of haar dodelijke onderwerp ondersteunen.<br />Niemand kan iemand ervan weerhouden zelfmoord te plegen als hij of zij dat wil, maar de universele tragedie van de Ramons is dat zonder hulp het leven in een lichaam waarin alleen het hart klopt en alleen het hoofd kan bewegen een vonnis is dat geen enkele rechtbank kan uitspreken over de meest verdorven misdadiger. De cinematografie past goed bij het verhaal en de prachtige Galicische taferelen vormen een opzettelijk contrast met de beperkte beelden die de eens zo globetrottende Ramon vanuit zijn speciale bed ervaart.<br /><br />9/10.
Director and co-writer Alejandro Amenabar didn't make things easy for viewers of his taut, a bit overlong but very disturbing story, accurately based on a Spanish man's struggle to obtain assisted suicide. "Mar Adentro" ("The Sea Inside") is gripping and its impact far exceeds the time spent in the theater.<br /><br />With the award-winning Canadian movie, "The Barbarian Invasions," folks got to see a family along with a coterie of devoted friends address the wish of a beloved albeit irascible man to end his life. In that movie, the center of attention suffered from progressive, incurable cancer and his descent into a terminal stage was fast. Emotional as the scenes were, death was inevitable - the question was how gentle could it be made through solicited intervention.<br /><br />Ramon Sampedro (brilliantly played by Javier Bardem) is a different story. For well over two decades he's been a quadriplegic because of a diving accident. (Very sharp viewers may detect a terrible irony as to why he ended in that condition because of his improvident dive.) Once a world traveler and lover of beautiful women, he now lies trapped in an immobile body, his every need attended to by a truly devoted family who willingly surrender much of their privacy and time to sustain their beloved relation.<br /><br />Rosa (Lola Duenas), a single mom of two small boys, enters the Sampedro household out of what might have been mere curiosity to learn about the paralyzed man's plight but she becomes both an emotionally supportive centerpiece for Ramon as well as an amusing but occasionally aggravating presence. A nice performance by Duenas.<br /><br />The problem, of course, is that Sampedro isn't sick in the normal sense. He may well live for decades more with proper care. So his softly but persistently voiced desire to end his life with "dignity" creates a moral dilemma for friends and relatives who, not surprisingly, react from different ethical and religious perspectives.<br /><br />Ramon is the poster quad of a group dedicated to changing Spain's laws concerning assisted suicide. "Death with Dignity" is their watchword. Gene (Clara Segura) is a sensitive activist who enlists the aid of pro bono publico counsel, Julia (Belen Rueda). Julia has her own health issues which carry an indefinite but catastrophic prognosis. Happily married to a devoted spouse, she bonds emotionally with her client.<br /><br />What follows is an acutely sensitive interplay of values and emotions. Ramon lives with his brother and wife, their technophile teenage son, not the intellectual Ramon is, and his aged dad who can't stop grieving over his son's cataclysmic descent into absolute helplessness.<br /><br />The moral and legal issues are played out through excellent acting and short vignettes including a courtroom scene in which formalism triumphs over any judicial interpretation that might take into account Ramon's feelings and views. It may be Spain but the issues are alive in most countries, including the U.S.<br /><br />Especially amusing is a shouted, first floor to bedroom, debate between Ramon with a drop-in, lecturing Jesuit priest, also a quadriplegic but one whose hidebound dogma casually masks the absence of a soul.<br /><br />Special kudos to Mabel Rivera, Ramon's sister-in-law-Manuela, for a wrenchingly authentic portrayal of a strong woman who holds the family together. And the same compliment fulsomely extends to Belen Rueda, Julia, who segues from objective advocate to close friend to a woman hurtling towards a dark fate.<br /><br />The director imposes no value judgments allowing each character full range to express his or her feelings effectively and, at times, movingly. Like "Dead Man Walking," this movie can support any view about its deadly subject.<br /><br />No one can stop a person from committing suicide if he/she is determined but the universal tragedy of the world's Ramons is that without assistance, life in a body in which only the heart beats and only the head can move is a sentence no court could pronounce on the most depraved of criminals.<br /><br />The cinematography is well-matched to the story and the beautiful Galician scenes are an intended contrast to the limited views the once globe-trotting Ramon experiences from his special bed.<br /><br />9/10