Nadat ik Still Life had gezien, een korte film die werd geregisseerd door Jon Knautz, was ik echt enthousiast over zijn speelfilmdebuut, 'Jack Brooks: Monster Slayer'. 'Still Life' had de essentie en sfeer van een aflevering van 'The Twilight Zone' perfect weergegeven en ik was benieuwd wat Knautz zou doen in het genre horrorkomedie. De kitscherige naam en het promotiemateriaal deden me denken aan 'Evil Dead' of 'Army of Darkness', een grappige, bloederige horrorfilm uit de jaren tachtig met veel monsters. Hoewel dat precies was wat Knautz wilde, slaagde hij er totaal niet in om iets van de lol of amusementswaarde van deze films over te brengen.<br />Het probleem met 'Jack Brooks: Monster Slayer' Het grootste deel van de film wordt in beslag genomen door de held van de film, Jack Brooks, een loodgieter en student, die naar college gaat en probeert om te gaan met zijn onbedwingbare woede-uitbarstingen. Het grootste deel van de film is er geen monster te bekennen, er is zelfs geen druppel bloed te zien, en er wordt ook niet de geringste poging gedaan om iets aan de gruwelen toe te voegen. Zelfs als er in 'Evil Dead' of 'Dode Levend' wat bloed was weggesneden, zou het nog steeds een onderhoudende film zijn. 'Jack Brooks' is dat niet. Het is gewoon saai, en dat is het ergste wat een film van deze aard kan zijn. Jack Brooks zelf is niet zo interessant, in elk geval niet interessant genoeg om de hoeveelheid schermtijd die hij krijgt te rechtvaardigen. Alles wat je over hem hoeft te weten, wordt in de eerste tien minuten van de film al onthuld, en vanaf dat moment is hij, als hij al niet bezig is een monster tot moes te slaan (en dat doet hij zelden), niet de moeite waard om naar te kijken. De film gaat nergens heen en volgt hem op psychiatrische sessies en schermutselingen met klasgenoten.<br />Uiteindelijk gaat het de goede kant op. Jack Brooks vecht tegen een paar monsters, sommige hoofden worden verbrijzeld, een paar mensen worden afgeslacht, en dan is het voorbij. Zomaar. Allemaal binnen een tijdsbestek van ongeveer vijftien minuten. Het zijn ruim vijftien minuten. De monsters zijn allemaal vrij inventief (en worden helemaal in beeld gebracht) en er zijn een paar geweldige bloederige knevels (de beste is een in elkaar gedrukte zombiekop), maar na vijfenzeventig minuten pure verveling, is vijftien minuten gewoon niet genoeg.<br />Dat is eigenlijk alles. Ik zou kunnen doorgaan over het acteerwerk, dat vrij goed is (vooral het horrorfenomeen Robert Englund in een niet-traditionele rol) en dat de protheses van de schepsels een aardige terugval zijn naar de tijd dat films nog geen CGI gebruikten, maar dat doet er eigenlijk niet toe. 'Jack Brooks' is ontzettend saai en hoewel Jon Knautz duidelijk het talent heeft om een goede film te maken (alweer, de laatste vijftien minuten zijn geweldig en 'Still Life' was fantastisch, moet je nagaan), slaat 'Jack Brooks' de plank volkomen mis. Het heeft zijn successen (acteurs, make-up), maar dat verandert niets aan het feit dat het helemaal niet erg amusant is. Bij de screening waar ik dit zag, waren de regisseur en de cast aanwezig. Een stukje informatie dat ik oppikte, was dat er een vervolg in de maak was en dat het zich deze keer meer zou richten op de strijd met monsters dan op 'de creatie van een held'. Mijn advies: sla dit stuk over en wacht op het vervolg.
After viewing "Still Life", a short film directed by Jon Knautz, I was genuinely excited for his feature film debut, "Jack Brooks: Monster Slayer". "Still Life" had perfectly captured the essence and feel of an episode of "The Twilight Zone" and I was eager to see what Knautz could do when taking on the horror-comedy genre. The campy nature of the name and promotional materials suggested something along the lines of "Evil Dead" or "Army of Darkness"; a fun, gory, 80's style horror flick with lots of monsters. While that was what Knautz was going for, he utterly fails at capturing any of the fun or entertainment value these movies had.<br /><br />The problem with "Jack Brooks: Monster Slayer" is that it completely lacks an understanding of what made these horror-comedies, that it tries to evoke, so great in the first place. Two-thirds of the running time is primarily devoted to the film's hero, Jack Brooks, a plumber and college student, as he goes to class and attempts to deal with his uncontrollable bursts of anger. There's nary a monster in sight for the greater part of the film, barely even a drop of blood or the slightest attempt at anything horror-related. Even if "Evil Dead" or "Dead Alive" had subsequent amounts of the gore cut out, they'd still be entertaining. "Jack Brooks" isn't. It's plain boring, which is the worst thing a film of this nature can be. Jack Brooks himself is not all that interesting, at least not enough to warrant the amount of screen time he's given. All one needs to know about him is revealed in the films first ten minutes and from that point on, whenever he's not beating the pulp out of a monster (and he rarely does), he's not worth watching. The movie goes nowhere, following him around on psychiatric sessions and scuffles with classmates.<br /><br />Eventually things do pick up. Jack Brooks battles a few monsters, some heads are crushed, a few humans are slaughtered, and then it's over. Just like that. All within the span of about fifteen minutes. It is a good fifteen minutes. The monsters are all fairly inventive (and done entirely in camera) and there's some great gore gags (the best being a zombies head crushed in), but after sitting through seventy-five minutes of pure tedium, fifteen minutes just isn't going to cut it.<br /><br />That's really all there is to it. I could ramble on about the acting which is fairly well done (especially horror icon Robert Englund in a non-traditional role) and how the creature prosthetics are a nice throwback to the days when films didn't use CGI, but it really doesn't matter. "Jack Brooks: Monster Slayer" is utterly boring and while Jon Knautz obviously does have the talent to create a good film (once again, the last fifteen minutes are killer and "Still Life" was amazing  check it out), "Jack Brooks" completely misses the mark. It has its successes (acting, make-up), but those don't change the fact that it's not very entertaining at all. The screening I caught this at had the director and cast in attendance. One piece of information I picked up was that a sequel was in development and that this time, it would focus more on fighting monsters as opposed to "the creation of a hero". My advice: skip this one and wait for the sequel.