Ik heb deze film gezien op het Toronto International Film Festival van 2004. Omdat ik in de wijnhandel werk, wilde ik deze documentaire graag zien, en ik werd niet teleurgesteld. Het goede nieuws is dat Nossiter volgend jaar met Kerstmis niet alleen een theatrale verfilming zal uitbrengen, maar ook een tiendelige, tiendelige serie van de film op dvd (ThinkFilm distribueert hem). Het slechte nieuws is dat het nog steeds een beetje een log beest is. Toen hij in Cannes werd vertoond, was hij bijna drie uur lang. Voor Toronto heeft hij ongeveer een half uur ingekort, maar de klok stond nog steeds op 135 minuten. Voor mij is dat prima. Ik ben dol op wijn en ik vind het heerlijk om te horen over de meningsverschillen die in mijn branche woedden. Maar niet iedereen wil dat.<br />Nossiter flitst de wereld rond, van Brazilië naar Frankrijk naar Californië naar Italië naar Argentinië, en praat met wijnmakers, pr-mensen, adviseurs en critici over de toestand in de wijnwereld. Het thema dat naar voren komt, is dat de globalisering en de buitensporige invloed van wijncriticus Robert Parker wijnen tot een zekere eentonigheid dwingen. Kleine plaatselijke producenten worden ofwel opgekocht door grotere conglomeraten (van zowel Amerikaanse als plaatselijke) of ze worden door de markt onder druk gezet om hun wijnen aan te passen aan de smaak van Parker, die de smaak van de meeste Amerikaanse (en wereld)markten dicteert. Het is een ingewikkeld onderwerp, en ik begrijp waarom Nossiter zijn onderwerpen wil laten praten. Je hebt Robert Mondavi, patriarch van de wijnindustrie van Napa, en je hebt zijn zonen Tim en Michael, wier pogingen om land in de Languedoc te kopen stuitten op verzet van plaatselijke vignerons en regeringsfunctionarissen. Je hebt Aimé Guibert, oprichter en wijnmaker van Daumas Gassac, iconoclastisch tegenstander van Mondavi's plannen en kruisvaarder voor wijnen die plaatselijke verschrikkingen uitdrukken. Je hebt Robert Parker zelf, die zich wat ongemakkelijk voelt onder zijn invloed en weigert op te houden met schrijven over de wijnen die zijn voorkeur hebben. Je hebt 'vliegende wijnmaker' Michel Rolland, adviseur voor tientallen wijnhuizen over de hele wereld, die hun adviseert hoe ze Parker-vriendelijke wijnen moeten maken. Er zijn veel, veel fascinerender persoonlijkheden in deze documentaire.<br />Als je een wijnliefhebber bent, zul je zowel de tiendelige serie als de theaterversie van deze film willen zien. Maar zelfs als je niet van wijn houdt, is de film een interessante kijk op hoe de krachten van de globalisering veel van de oudste en meest gevestigde tradities ter wereld veranderen. Het effect op lokale culturen en economieën kan niet worden genegeerd.<br />(8/10)
I saw this film at the 2004 Toronto International Film Festival. Since I work in the wine business, I had been quite eager to see this documentary, and I wasn't disappointed. Reportedly drawn from over 500 hours of footage, the good news is that Nossiter will be releasing not only a theatrical cut, but a ten-part, ten hour series of the film on DVD by next Christmas (ThinkFilm is distributing it). The bad news is that it's still a bit of an unwieldy beast. When it was shown in Cannes, it was close to three hours long. For Toronto, he's cut about half an hour but it still clocked in at 135 minutes. Now, for me, that's fine. I love wine and I love hearing about the controversies raging in my business. But not everyone wants that much.<br /><br />Nossiter flits around the globe, from Brazil to France to California to Italy to Argentina, talking to wine makers and PR people and consultants and critics about the state of the wine world. The theme that emerges is that globalization and the undue influence of wine critic Robert Parker are forcing a kind of sameness on wine. Small local producers are either being bought up by larger conglomerates (American as well as local), or are being pressured by market forces to change their wines to suit the palate of Mr. Parker, who dictates taste to most of the American (and world) markets.<br /><br />It's a complicated subject, and I can understand why Nossiter wants to let his subjects talk. There is Robert Mondavi, patriarch of the Napa wine industry, and his sons Tim and Michael, whose efforts to buy land in Languedoc faced opposition from local vignerons and government officials. There is Aimé Guibert, founder and wine maker of Daumas Gassac, iconoclastic opponent of Mondavi's plans and crusader for wines that express local terror. There is Robert Parker himself, expressing some discomfort with his influence while refusing to stop writing about the wines that he favours. There is "flying wine maker" Michel Rolland, consultant for dozens of wineries all over the world, advising them how to make Parker- friendly wines. There are many many more fascinating personalities in this documentary.<br /><br />If you are a wine lover, you will want to seek out the ten-part series as well as the theatrical version of this film. But even if you're not into wine, the film is an interesting look at how the forces of globalization are changing many of the world's oldest and most established traditions. The effects on local cultures and economies cannot be ignored.<br /><br />(8/10)