Deze film probeerde het leven van Stu Ungar interessant te maken door creatief te zijn. Wat ze vergaten, is dat zijn leven op zichzelf al vermakelijk genoeg was zonder dat hij dingen hoefde te verzinnen.<br />Een korte lijst van de onnauwkeurigheden:<br /><br />1. Stuey werd niet rechtstreeks naar Las Vegas gestuurd voor een Gin Tournament om oude schulden af te betalen, hij bracht eerst veel tijd door in Florida en ging pas naar Las Vegas toen hij geen Gin meer had aan de oostkust.<br />2. Stuey ging nooit om (of speelde Gin) met een casinodirecteur (zoals Pat Morita in de film).<br />3. Er was geen magische ommekeer in de opbouw naar de WOP van 1997. Stuey haalde het in feite niet eens tot het toernooi. Een week eerder had hij nog Cocaïne gesnoven.<br />Of je vertelt het verhaal goed, of je vertelt het helemaal niet. 4 van de 10 sterren voor Michael Imperolli's geloofwaardige vertolking (de enige positieve eigenschap van deze film).
This movie attempted to make Stu Ungar's life interesting by being creative. What they forgot is that his life was plenty entertaining enough on it's own without having to make things up.<br /><br />A short list of the inaccuracies: <br /><br />1) Stuey was not sent straight to Las Vegas for a Gin Tournament to pay off old debts, he spent a good deal of time in Florida first, and only went to Las Vegas when he ran out of Gin games on the east coast.<br /><br />2) Stuey never associated (or played Gin) with a casino executive (like the one played by Pat Morita in the movie.) <br /><br />3) There was no magical turnaround in the buildup to the 1997 WSOP. In fact Stuey barely made it into the tournament as it was. He snorted Cocaine the week before even.<br /><br />Either tell the story right, or don't tell it at all. 4 out of 10 stars for Michael Imperolli's credible performance (the only redeeming quality of this movie.)