Na het zien van deze film, dacht ik bij mezelf, hebben ze het leven van Errol Flynn echt verfraaid! De film is echt een lust voor het oog. Ze hebben de sfeer van de jaren dertig en veertig van Hollywood echt goed getroffen. De kostuums waren geweldig. Alle vrouwen zagen er glamoureus uit en alle mannen zagen er knap en hoffelijk uit.<br />Is dit een serieuze film over het leven van Errol Flynn? Nee! Het is een grappige film, gebaseerd op alle schandalige dingen die hij in zijn leven heeft gedaan.<br />Waarom heb ik kritiek op deze film? Dit is een film die veel beloofde, maar niet heeft opgeleverd. Duncan Reagher was echt goed als Errol Flynn. Hij was niet zo knap als de eerste Flynn, maar hij deed je geloven dat Flynn niet alleen een knappe playboy was die zichzelf niet serieus nam, maar ook een man die, hoewel begiftigd met veel talent, van binnen een beetje gestoord en ongelukkig was. Flynns liefdesleven was een ramp als je bedacht dat hij zoveel mislukte huwelijken had gehad. Hij had ook een heleboel goede vrienden verloren. Hij leed ook onder een onbeantwoorde liefde voor de elegante Olivia DeHavilland. De laatste scène van de film toonde Errol die Olivia min of meer smeekte bij hem te blijven en in plaats daarvan liep ze weg. Hij is te zien in zijn smoking. Hij ziet er heel leeg uit en loopt langzaam om het zwembad heen terwijl hij zijn drankje in het water giet. Het was een trieste manier om de film af te sluiten, maar wel passend, want nu weet iedereen hoe hij uiteindelijk is afgeknapt op zijn alcoholisme en zijn losbandige levensstijl.<br />Deze film had veel meer diepgang kunnen hebben, had beter goed geschreven kunnen zijn. Zeker, ze hebben alle schandalen laten zien, maar Errol Flynns menselijke kern hebben ze nooit laten zien. Verrassend genoeg was Duncan Reagher in staat om wat emotionele diepte in het personage van Errol Flynn te leggen, ook al bracht het schrijven van de film die diepte niet.<br />'Ik zal deze film waarschijnlijk nooit meer zien, maar ik kan hem me nog herinneren nadat ik deze film heb gezien.' Goh, dit had zoveel meer kunnen zijn...!' Ik geef deze film een Deinde.
After watching this film, I thought to myself, they really glossed up Errol Flynn's life! The movie is really nice eye candy. They really got the 1930s and 1940s atmosphere of Hollywood just right. The costumes were great. All the women looked glamorous and all the men looked handsome and debonair.<br /><br />Is this a serious film about Errol Flynn's life? Nah! It's a fun movie based on all the scandalous stuff he did in his life.<br /><br />Why am I critiquing this film? This is a film that had a lot of promise but failed to deliver. Duncan Reagher was really good as Errol Flynn. He was not as good looking as the original, but he made you believe that Flynn was not just a handsome playboy who did not take himself seriously, but as a man who, although gifted with great talent, was kind of disturbed and unhappy inside. Flynn's love life was a disaster considering he had so many failed marriages. He also lost a lot of good friends during his life. He also suffered from unrequited love for the elegant Olivia DeHavilland. The last scene of the film showed Errol kind of begging for Olivia to stay with him and instead she walks away. He is shown in his tux, looking really empty and slowly walking around the pool as he pours his drink into the pool. It was a sad way to end the film but kind of fitting because everyone knows by now how he eventually fell apart from his alcoholism and his dissipated lifestyle.<br /><br />This film could've had much more depth, could've been better well-written. Sure they showed all the scandals but they never showed Errol Flynn's human center. Surprisingly, Duncan Reagher was able to put some emotional depth into the character of Errol Flynn even though the film writing didn't put any depth there.<br /><br />I'll probably never see this film again but I can still remember after viewing this film, "Gosh, this could've been so much more.....!" I give this film a D+.