Hoe iemand deze grofkorrelige filmversie kan aanbevelen na de fantastische Waterloo Bridge met Vivien Leigh en Robert Taylor te hebben gezien, gaat ieder begrip te boven.<br />De Myra van Mae Clarke lijkt in niets op de rol die VIVIEN LEIGH in de remake heeft gespeeld. Ze speelt een doodgewoon Amerikaans meisje met een Brooklyn-accent, en de 'ja'-antwoorden zijn een beetje schokkend als je een minder grof personage verwacht. DOUGLAS MONTGOMERY (in de slotaftiteling aangeduid als KENT DOUGLAS) is onwaarschijnlijk als een soldaat verliefd op haar wordt, hoe vaak ze hem ook in de steek laat. BETTE DAVIS heeft een bijrol in een bijrol. Hun melodramatische confrontaties tijdens de laatste twintig minuten van de film zijn niet te geloven (buitensporige overdrijvingen) <0xE2><0x80><0x93> zelfs gezien het feit dat dit een grovere versie van het verhaal is, toen geluid nog maar een paar jaar oud was en zwijgend acteren nog een rage.<br />Gewoon afschuwelijk. En het eindigt abrupt met Clarke die haar leven verliest tijdens een bombardement op de brug.<br />Het einde.<br />Het heeft niets van de prachtig gecamoufleerde uitvoeringen in de MGM-remake van 1940, met inbegrip van een steriele bijrollen. In plaats daarvan is dit stuk opgezet met lage productiewaarden (en dan bedoel ik het budget van een schoenveter) zonder enige subtiliteit. In de scène waarin Myra de aristocratische dame vertelt waarom ze niet met haar zoon Roy moet trouwen, is geen sprake van gekunstelde dapperheid. Ze zegt alleen maar: 'Ik heb hem op Waterloo Bridge opgepikt.' Uitleg is niet nodig. Daar is niets brutaals aan.<br />En nu komt het: voor één keer is het origineel verre van de beste versie. Vivien LEIGH en Robert Taylor zijn nooit overtroffen als Myra en Roy in de tedere, prachtig geacteerde filmklassieker uit 1940.
How anyone can praise this crude film version after seeing the marvelous WATERLOO BRIDGE with Vivien Leigh and Robert Taylor, is beyond comprehension.<br /><br />MAE CLARKE's Myra is a far cry from the role as played by VIVIEN LEIGH in the remake. She plays a common American girl with a Brooklyn accent and the "Yeah" responses are a bit jarring when one is expecting a less coarse character. DOUGLASS MONTGOMERY (billed in final credits as KENT DOUGLASS) is wildly improbable as a soldier smitten with her no matter how many times she lets him down. BETTE DAVIS has a nothing role in a bit part.<br /><br />Their melodramatic confrontations during the last twenty minutes of the film are beyond belief (extravagant bits of overacting)--even given the fact that this is a cruder version of the story when sound was only a few years old and silent acting was still the rage.<br /><br />Just awful. And it ends abruptly with Clarke losing her life during a bombing on the bridge. The End.<br /><br />It has none of the beautifully shaded performances in the MGM remake of 1940, including a sterling supporting cast. Instead, this one is mounted with low-budget production values (and I mean a shoe-string budget) with no subtlety at all. And there's no pre-code braveness in the scene where Myra tells the aristocratic lady why she must not marry her son, Roy. She simply says, "I picked him up on Waterloo Bridge." Explanation over. Nothing bold there.<br /><br />Summing up: For once, the original is not the best version by any means. VIVIEN LEIGH and ROBERT TAYLOR have never been surpassed as Myra and Roy in the tender, exquisitely acted 1940 film classic.