In de meeste opzichten een dodelijk saaie onderneming gaat Naach over een danser/choreograaf (Antara Mali) die zichzelf beschouwt als een soort auteur, buiten de kleinzielige commerciële compromissen waar de mensen om haar heen, onder wie haar acteur _beau_ (Abhishek Bachchan) hun carrières op bouwen. Leuk idee, alleen blijkt ze de meest stuitende ideeën te hebben over kostuums en dansbewegingen, dingen die zo verrot zijn dat zelfs de krachten achter die ultragoedkope Zuid-Indiase pottenbakkers van zich af moeten bijten.<br />Het verhaal volgt een gapend voorspelbaar patroon... de danser en de _beau_ hebben een verhouding (ja, ook seks)... _beau_ heeft succes, maar ze wijst zijn pogingen om haar te helpen van de hand. danser ontmoet een hoogst onwaarschijnlijke regisseur die wil dat ze 'doet wat ze wil'... ongerijmde inspanning bags nog ongerijmder populariteit...beaus pogingen om contact met haar te krijgen worden afgekapt tot een climax waarin hij uitbarst dat hij niet zonder haar kan leven... D-uh.<br />Eigenlijk had ik niet echt verwacht dat deze film veel goeds zou brengen. Dus waarom heb ik hem dan bekeken? Omdat ik een Antara Mali-fetisj heb. Zij is een actrice met voldoende IMO-talent om grote hoogten te bereiken als ze de kans krijgt. Helaas ziet haar rol in de film er op papier veel beter uit dan in de praktijk, wat ironisch is voor een film die verondersteld wordt te gaan over een onbuigzaam personage. Het siert haar dat ze haar uiterste best doet, en dat ze het goed doet in de paar scènes die eigenlijk van haar als actrice vragen. Ik wou alleen dat de film haar waardiger was geweest. Abhishek Bachchan doet ook een paar goede stoten, en de laatste scène wordt enigszins gered door een sudderende draai die je aangenaam aan zijn vader doet denken.<br />- Alleen aanbevelen als je door enorme stapels hondenpoep heen kunt kijken om een paar greintje goede momenten terug te krijgen van de hoofdrolspelers.
In most parts a lethally dull venture, Naach is about this dancer/choreographer (Antara Mali) who regards herself as some kind of auteur, beyond the petty commercial compromises that people around her, including her actor beau (Abhishek Bachchan) build their careers on. Nice idea, only it turns out that she has the most howlariously bad concepts about costumes and dance movements, stuff rotten enough to make even the forces behind those ultra-cheap South Indian potboilers squirm in severe embarrassment.<br /><br />The story follows a yawn-inducing predictable pattern...dancer and beau meet and have an affair (yes, sex included)...beau gets success, but she spurns his attempts to help her...beau throws attitude and they walk out on each other...dancer meets a most unlikely director who wants her 'to do what she wants'...incongruous effort bags even more incongruous popularity...beau's attempts to reach out are rebuffed until a climax where he bursts out about how he can't live without her...D-uh end.<br /><br />Actually I didn't really expect this film to be much good. So why did I watch it? Because I have an Antara Mali fetish. She's an actress with IMO sufficient talent to reach grand heights provided she has the opportunity. Alas, her role in the film looks far better on paper than in actual execution, ironic for a film that's supposed to be about an uncompromising character. To give her credit she puts in a game effort, shining well in the few scenes that actually ask of her as an actress. I just wish the movie had been more worthy of her. Abhishek Bachchan also throws in a few good punches, the last scene salvaged somewhat by a simmering turn which pleasantly reminds you of his father.<br /><br />Only recommended if you can sit through humongous piles of dogcrap for the return of a few grains of good moments courtesy the lead actors.