Een Engelse filmploeg die zich in een onduidelijke toekomst in een Californisch detentiekamp bevindt, filmt wat er gebeurt als jonge studenten en politieke dissidenten worden berecht op grond van een fictieve 'Opstandwet', die de regering van de Verenigde Staten in staat stelt de burgerrechten van haar eigen burgers in geval van nood op te schorten zonder het recht op borgtocht of de noodzaak van bewijs. In dergelijke gevallen is de regering gemachtigd iedereen aan te houden en vast te houden van wie ze denken dat hij of zij betrokken is bij toekomstige sabotagedaden. Tot de groep die terechtstaat, behoren een feministe, een zwarte panter en een folkzangeres. Degenen die door het conservatieve tribunaal zijn veroordeeld, kunnen kiezen uit een lange gevangenisstraf of drie dagen in het strafkamp, waarin ze hun vrijheid kunnen bereiken door in de woestijn een Amerikaanse vlag te bereiken. Dat moeten ze doen zonder voedsel of water. Ze moeten ook worden achtervolgd door gewapende soldaten van de Nationale Garde en de politie, die hen naar het kamp terug kunnen brengen als ze gevangen worden genomen voor de straf die aan iedere veroordeelde wordt toegekend. De werkelijkheid is anders; degenen die voor het strafkamp kiezen, worden opgejaagd en gedood of mishandeld, zonder hoop op vrijheid als er een dode politieman in het park wordt gevonden. Het park lijkt een trainingsterrein te zijn voor de politie en de bewakers, die deze onderdrukkingsdaden onder de knie moeten zien te krijgen om ze in de open Amerikaanse samenleving te kunnen gebruiken.<br /><0x3E> Geschoten op 16mm en in de documentairestijl die door Watkins is ontwikkeld, in zijn beroemde _Culoden_ en het controversiële _The War Game_ voor de bbc; hij heeft contact met de gevangenen en de bewakers en observeert het ongrondwettelijke proces, waarbij hij tussen hen in snijdt om een volkomen overtuigende politieke film te creëren die nog steeds van vitaal belang en relevant is. Gebruikmakend van zijn kennis van het medium heeft Watkins een meeslepende, meedogenloze en uiteindelijk angstaanjagende film geproduceerd over een geheel fictieve Amerikaanse politieke detentiekamp die niet zou hebben overtuigd als hij niet zo perfect in elkaar zat. Veel van de acteurs zijn amateurs die met uiteenlopende personages improviseren. De vonken vliegen eraf in de processcènes waarin elke zaak wordt behandeld, deels door het feit dat Watkins degenen die terechtstonden bij de jury vandaan hield tot die scènes werden gefilmd. Watkins beweert ook dat de acteurs vaak hun eigen mening geven, wat zeker de felheid en de geloofwaardigheid van hun optreden verklaart.<br />De film is zwaar bekritiseerd omdat hij de meningen van degenen die hem zien heeft gepolst. Er is beweerd dat de film reactionair is en ondubbelzinnig aangeeft dat conservatisme en oorlog de oorzaak zijn van de maatschappelijke problemen van Amerika. Hoewel deze kritieken misschien terecht zijn, is het belangrijk om in overweging te nemen dat de film op een fictief, metaforisch niveau werkt, en misschien is het het realisme dat de film zo slim construeert dat zo'n verhitte mening over de inhoud aanmoedigt. In feite is het belangrijkste thema van de film het probleem van de polarisatie zelf. De 'conservatieve' rechters en brute wetshandhavers staan aan de ene kant en de 'liberale' gevangenen staan duidelijk aan de andere kant, zonder dat er aan beide kanten concessies zijn gedaan. Dit schijnt waar de film in werkelijkheid over gaat. De nieuwe wet en het park zelf zijn het gevolg van een situatie waarin de bemiddeling tussen de twee politieke standpunten verloren is gegaan. De belangrijkste thema's van de vervolging door de regering van haar eigen burgers en het conservatisme dat de burgerrechten aantast, raken nog steeds dezelfde snaar in het tijdperk van de Patriot Act en de identiteitskaart. Het raakt ook een verontrustende snaar met de nieuwsbeelden van Guantánamo Bay en de behandeling van Iraakse gevangenen door de geallieerden.<br />De dreiging van intern 'terrorisme' is zo'n wispelturige kwestie dat de film onvermijdelijk verband houdt met de huidige houding ten opzichte van het onderwerp. Het zal niemand verbazen dat de film een onregelmatige distributiegeschiedenis heeft, dat hij door zijn inhoud tot in het extreme is genuanceerd, maar het verontrustende feit dat deze film nog steeds relevant kan blijven, suggereert dat het wachten niet voor niets is geweest. Punishment Park is een film die heeft moeten vechten om ergens gezien te worden en die je aandacht opeist.
Set in a California detention camp in an indistinct future, an English film crew capture proceedings as young students and political dissidents are put on trial under a fictional 'Insurrection Act' that allows the United States government to suspend civil liberties for its own citizens in cases of emergency without the right to bail or the necessity of evidence. In such cases the government is authorised to apprehend and detain anyone they believe may engage in future activities of sabotage. The group on trial includes a feminist, a black panther and a folk singer.<br /><br />Those convicted by the a Conservative tribunal have the choice of a lengthy prison sentence or three days in Punishment Park, in which they can attain their freedom by reaching an American flag in the desert. They must accomplish this without food or water. They are also to be pursued by armed National Guards and police who can return them to the camp if captured to face the penal sentence attributed to each person convicted. The reality is different; those that choose Punishment Park are hunted and killed or brutalised with no hope of gaining their freedom after a policeman is found dead in the park. The park seems to be a training ground for the police and guards who need to master these acts of suppression so they can be put to use in open American society.<br /><br />Shot on 16mm and in the documentary style developed by Watkins, in his celebrated Culloden and the controversial The War Game for the BBC; he interacts with the prisoners and guards and observes the unconstitutional trial, inter cutting between them to create a totally convincing political movie that still remains vital and relevant. Using his knowledge of the medium, Watkins has produced a driving, relentless and ultimately frightening film portrayal of an entirely fictional American political detention camp that would not convince if it wasn't for his flawless construction. Many of the actors are amateurs improvising with broad characters. The sparks fly in the trial scenes in which each case is heard, in part to the fact that Watkins kept those on trial away from the jury until the filming of those scenes. Watkins also claims that the actors are often expressing their own opinions which certainly explain the ferocity as well as the believability of their performances.<br /><br />The film has been heavily criticised for polarising the opinions of those that see it. It has been claimed that the film is reactionary and unequivocally represents that conservatism and war are the root of America's social problems. While these criticisms may be valid it is important to consider that the film is working on a fictional, metaphorical level and it is perhaps the realism that the film so cleverly constructs that encourages such a heated opinion on its content. In fact the films most important theme is the problem of polarisation itself. The 'conservative' judges and brutal law officers are on one side and the 'liberal' convicts are clearly on the other with no concessions made on either side. This seems to be what the movie is really about. The new law and the park itself is the outgrowth of a situation where mediation between the two political positions has been lost.<br /><br />Made during and in protest to the Vietnam War and the treatment of those who opposed the war in America the films main themes of Governmental persecution of its own citizens and Conservatism impinging on civil liberties still strike the same chord in the era of the Patriot act and the identity card. It also strikes a disturbing chord with news footage of Guantanamo Bay and the treatment of Iraqi prisoners at the hands of Allied forces.<br /><br />The threat of internal 'terrorism' is such a volatile issue that the film cannot fail to connect with current attitudes to the subject. Not surprisingly the film has had a checkered distribution history, being marginalised to an extreme due to its content but the disturbing fact that this movie is that can still remain so relevant today suggests that the wait has not been for nothing. Punishment Park is a film that has had to fight to be seen anywhere and it demands your attention.