Ik begrijp niet goed waarom sommige mensen klagen dat deze film geen komedie is en tegelijkertijd te onrealistisch. Als hij realistisch was geweest, zou er zeker niet veel komedie in hebben gezeten. Ik geloof ook niet dat je voor een komedie twintig keer hardop hoeft te lachen. Er was veel subtiele humor, lieve gevoelens, en Kim Frank speelde gewoon een dromerig personage. In het echte leven zijn er veel mensen wier gezichtsuitdrukking niet veel verandert, dus Kim Franks gezichtsuitdrukking was best goed. Het einde was nogal onrealistisch, zou ik zeggen, maar wel mooi. Het is een luchtige film met een goed einde. Ik vond hem goed. Ik vond hem zelfs geweldig. Een belangrijk deel was dat Krueger naar Schwedt ging en ik ben blij dat ze dat niet hebben gedaan.' Het liet heel duidelijk zien wat er met hem was gebeurd. Het liet heel duidelijk zien hoe hij eraan toe was toen hij terugkwam.
Don't quite know why some people complain about this film not being a comedy and at the same time being too unrealistic. If it had been realistic, there certainly wouldn't have been much comedy. I also don't think that a comedy needs to make you laugh aloud twenty times. There was much subtle humor, sweet feelings, and Kim Frank just portrayed a dreamy character. In real life, there are many people whose facial expression doesn't change much so Kim Frank keeping his was quite all right. The ending was quite unrealistic, I'd say, but happy. It's a light-hearted movie with a feel-good ending. I liked it. Loved it, actually. A serious part was Krueger going to Schwedt, and I'm glad they didn't show what happened to him there. Showing how he was when he came back hinted at it quite clearly.