De Gouden Deur is het verhaal van de reis van een Siciliaanse familie van de Oude Wereld (Italië) naar de Nieuwe Wereld (Amerika). Salvatore, een man van middelbare leeftijd die hoopt op een vruchtbaarder leven, haalt zijn familie over om hun vaderland achter te laten op Sicilië, de zware reis over de woeste zee te maken en te gaan wonen in een land waarvan men zegt dat de rivieren er vol melk stromen. Kortom, ze geloven dat hun dromen van voorspoed vervuld zullen worden door alles op het spel te zetten voor de Nieuwe Wereld. De beeldspraak van de Nieuwe Wereld is optimistisch, slim en zeer fantasievol. Het verhaal speelt zich af in de Nieuwe Wereld; er wordt getoond hoe wortelen en uien die twee keer zo groot zijn als mensen worden geoogst om rijkdom en gezondheid te suggereren, en rivieren van melk worden naar binnen gezwommen en stromen door de geest van degenen die anticiperen op wat de Nieuwe Wereld te bieden heeft. Al deze beelden zijn surrealistisch verweven met de personages en helpen het korrelige realisme dat het verhaal voor het publiek ontvouwt goed tot uiting te brengen. Het contrast tussen deze beelden en de duistere realiteit van het Siciliaanse volk geeft hun hoop terwijl ze aan boord van het schip naar de Nieuwe Wereld zijn.<br />De reis naar de Nieuwe Wereld wordt bijna in het pikkedonker opgenomen, vooral wanneer de zeeën bulderen en de mensen in het schip bijna omkomen. De duistere realiteit waar ik op doelde is de Oude Wereld en de reis zelf naar de Nieuwe Wereld. De Oude Wereld wordt afgebeeld als enigszins berooid en primitief. Dit wordt getoond terwijl Salvatore zich inspant om de weinige bezittingen die hij nog heeft (ezels, geiten en konijnen) te verkopen om de passende kleding te krijgen die hij nodig heeft om de Nieuwe Wereld te betreden. Ik vond het nogal interessant dat deze mensen geloofden dat ze zich aan een bepaalde kledingvoorschriften moesten houden om geaccepteerd te worden in de Nieuwe Wereld; het leek bijna alsof ze vonden dat mensen zich aan een bepaald stereotype of keurslijf moesten houden om als moreel verantwoord te worden beschouwd. Het krachtigste beeld in de film is dat van het schip dat zijn thuisland verlaat en koers zet naar de Nieuwe Wereld. Op deze opname is een panorama te zien van een menigte mensen die zich langzaam van elkaar lijken los te maken, wat de scheiding tussen de Oude en de Nieuwe Wereld verbeeldt. Deze opname suggereerde ook dat de mensen werden weggerukt van alles wat hun ooit vertrouwd was, dat ze zich wilden losmaken van hun vroegere duistere levensomstandigheden en verlangend waren een wereld te betreden die meer belofte inhield.<br />Zoals later in contrast staat met hoe de Nieuwe Wereld er visueel uitziet, lijkt de Oude Wereld donker en somber in vergelijking met de heldere, maar mistige Nieuwe Wereld. Ik vond het bijzonder interessant dat het Vrijheidsbeeld op Ellis Island nooit door de mist te zien is, maar verborgen blijft. Ik denk dat dit een opzettelijke keuze was om de aandacht af te leiden van het doel waar het Vrijheidsbeeld voor staat: 'Geef mij uw armen, uw vermoeiden, uw hongerigen' leek een grap ten aanzien van wat deze mensen moesten doormaken toen ze in de Nieuwe Wereld aankwamen. Toen ze eenmaal in Amerika waren aangekomen, moesten ze nogal vernederende tests ondergaan (d.w.z. ontluizing, wiskunde, puzzels, enz.) om te bewijzen dat ze geschikt waren voor de Nieuwe Wereld. Deze tests veranderden de perspectieven van het Siciliaanse volk volledig. Salvatores moeder had de grootste moeite om zich te onderwerpen aan de regels en wetten van de Nieuwe Wereld, omdat ze zich meer geschonden voelde dan dat ze met respect werd behandeld. Waar hun dromen ooit hoop en optimisme boden voor wat de Nieuwe Wereld zou brengen, was de realiteit van wat de Nieuwe Wereld vereiste kleinerend en onbeschoft. Salvatore verandert niet veel meer dan zijn houding ten opzichte van wat hij dacht dat de Nieuwe Wereld zou zijn, tegenover wat de Nieuwe Wereld in werkelijkheid was. Deze houding werd gedeeld door bijna iedereen die met hem meereisde. Hun karakters hebben meer te maken met een gekoesterde droom die ernstig verstoord is en een duistere realiteit die geaccepteerd moet worden. De film lijkt een sterk commentaar te geven op de voorbereiding om een hemelse en beschaafde samenleving binnen te gaan. Schoonheid, huwelijk en intelligentie zijn vereisten. Deze regels in acht nemen is bedoeld om te voorkomen dat ziekte, immoreel gedrag en domheid de overhand krijgen. Misschien is dit een commentaar op de wijze waarop Amerika heeft geleerd van de fouten van andere landen en daarom met opzet is opgericht om ervoor te zorgen dat deze epidemieën niet zouden uitbreken en verwoesten. Hoewel de regels streng leken, waren ze er om het volk te beschermen en te helpen te gedijen.
The Golden Door is the story of a Sicilian family's journey from the Old World (Italy) to the New World (America). Salvatore, a middle-aged man who hopes for a more fruitful life, persuades his family to leave their homeland behind in Sicily, take the arduous journey across the raging seas, and inhabit a land whose rivers supposedly flow with milk. In short, they believe that by risking everything for the New World their dreams of prosperity will be fulfilled. The imagery of the New World is optimistic, clever and highly imaginative. Silver coins rain from heaven upon Salvatore as he anticipates how prosperous he'll be in the New World; carrots and onions twice the size of human beings are shown being harvested to suggest wealth and health, and rivers of milk are swam in and flow through the minds of those who anticipate what the New World will yield. All of this imagery is surrealistically interwoven with the characters and helps nicely compliment the gritty realism that the story unfolds to the audience. The contrast between this imagery versus the dark reality of the Sicilian people helps provide hope while they're aboard the ship to the New World.<br /><br />The voyage to the New World is shot almost in complete darkness, especially when the seas tempests roar and nearly kill the people within. The dark reality I referred to is the Old World and the journey itself to the New World. The Old World is depicted as somewhat destitute and primitive. This is shown as Salvatore scrambles together to sell what few possessions he has left (donkeys, goats and rabbits) in order to obtain the appropriate clothing he needs to enter the New World. I thought it was rather interesting that these people believed they had to conform to a certain dress code in order to be accepted in the New World; it was almost suggesting that people had to fit a particular stereotype or mold in order to be recognized as morally fit. The most powerful image in the film was when the ship is leaving their homeland and setting sail for the New World. This shot shows an overhead view of a crowd of people who slowly seem to separate from one another, depicting the separation between the Old and New Worlds. This shot also suggested that the people were being torn away from all that was once familiar, wanted to divorce from their previous dark living conditions and were desirous to enter a world that held more promise.<br /><br />As later contrasted to how the New World visually looks, the Old World seems dark and bleak as compared to the bright yet foggy New World. I thought it was particularly interesting that the Statue of Liberty is never shown through the fog at Ellis Island, but is remained hidden. I think this was an intentional directing choice that seemed to negate the purpose of what the Statue of Liberty stands for: "Give me your poor, your tired, your hungry" seemed like a joke in regards to what these people had to go through when arriving at the New World. Once they arrived in the Americas, they had to go through rather humiliating tests (i.e. delousing, mathematics, puzzles, etc.) in order to prove themselves as fit for the New World. These tests completely changed the perspectives of the Sicilian people. In particular, Salvatore's mother had the most difficult time subjecting herself to the rules and laws of the New World, feeling more violated than treated with respect. Where their dreams once provided hope and optimism for what the New World would provide, the reality of what the New World required was disparaging and rude. Salvatore doesn't change much other than his attitude towards what he felt the New World would be like versus what the New World actually was seemed disappointing to him. This attitude was shared by mostly everyone who voyaged with him. Their character arcs deal more with a cherished dream being greatly upset and a dark reality that had to be accepted.<br /><br />The film seems to make a strong commentary on preparing oneself to enter a heavenly and civilized society. Cleanliness, marriage and intelligence are prerequisites. Adhering to these rules is to prevent disease, immoral behavior and stupidity from dominating. Perhaps this is a commentary on how America has learned from the failings of other nations and so was purposefully established to secure that these plagues did not infest and destruct. Though the rules seemed rigid, they were there to protect and help the people flourish.