Sommige mensen zeggen dat het tempo van deze film een beetje traag is, maar wat is het verschil met elke andere Hitchcock-film? Ze bewegen allemaal heel doelbewust en laten in zekere zin flitsen van spanning en briljante montages doorschemeren. Deze film geeft ons precies de juiste hoeveelheid komische reliëf, waardoor de spanningsscènes des te spannender lijken. De scène in de Albert Hall is een van de beste voorbeelden van Pure Cinema die er in Hitchcocks collectie te vinden zijn (waarvan de beste waarschijnlijk bijna alle scènes uit 'Rear Window' zijn). Pure Cinema voor Hitchcock betekende een reeks meestal kleine stukjes film zonder dialoog, om het verhaal visueel te vertellen. Dit is natuurlijk de fundamentele definitie van de scène in de Albert Hall, evenals de kortere trapscène aan het eind van de film.<br />Er zijn hier niet veel uitglijders van Hitchcock, en het acteerwerk is voortreffelijk, vooral van Doris Day in een nogal verrassend serieuze rol.
Some people say the pace of this film is a little slow, but how is this different from any other Hitchcock movie? They all move very deliberately and, as a point, have spurts of suspense and brilliant montages injected through it. This movie gives us just the right amount of comic relief which make the suspense scenes seem all the more suspenseful. The Albert Hall scene is one of the best examples of Pure Cinema that exists in Hitchcock's collection (the best probably being almost all of "Rear Window"). Pure Cinema for Hitchcock meant a series of usually small pieces of film fit together without dialogue, in order to tell the story visually. This is, of course the basic definition of the Albert Hall sequence, as well as the shorter staircase sequence at the end of the picture. <br /><br />Not many slip-ups by Hitchcock here, and the acting is superb especially by Doris Day in a rather surprising serious role.