Net als 'The Blair Witch Project' ervoor heeft 'Hatchet' zijn eigen aandeel aan publiciteit uit de onderste regionen (als fervent lezer van Fangoria Magazine zijn de paginagrote advertenties moeilijk te missen); zelfs na de middelmatige bioscoopuitgave zal de film uitsluitend bestaan uit de hype eromheen en op een gegeven moment waarschijnlijk in een cultfilm veranderen. Met een MySpace-URL en een machtige (zij het raadselachtig subjectieve) belofte van het in stand houden van zogenaamde 'oude Amerikaanse horror' zal 'Hatchet' een hoop nieuwsgierigheidszoekers trekken met zijn dvd-uitgave (waar die bewering op de schijf zelf staat vermeld). Het _Koel Nieuws_ over de advertenties zorgde ervoor dat ik de film met enige schroom benaderde (het lijkt erop dat Harry Knowles en zijn volgelingen elke film met vip-passen en gratis eten zullen goedkeuren), maar 'Bijt' zet me aan het denken over wat Adam Greens idee van 'ouderwetse Amerikaanse gruwel' eigenlijk is: gebaseerd op het bewijsmateriaal hier, betekent het de smakeloze, late jaren tachtig-rip-offs van 'Vrijdag de 13e' en 'Deliverance'. De personages zijn weerzinwekkende stereotypen (het zwarte Chris Tucker-type, Survivalist Chick, Topless Bimbo's, Bevoorrecht Oud Stel, Aziatische Reisgids) wier interacties worden ontsierd door pijnlijke, hip- proberende dialogen en voornamelijk voor de hand liggende steken onder water (niet zo erg als 'Cabin fever', maar toch); het script heeft te veel opvulling (de 'ruisende struik'). Ik zal het maar een beetje prijzen voor de bloederige aanblik <0xE2><0x80><0x93> als je tussen de moorden door door het vulsel kunt waden, is de rode vino beslist een wonder, en de enige echte reden om dit te bekijken.
Like "The Blair Witch Project" before it, "Hatchet" has garnered its own fair share of publicity from the bottom-on-up (as an avid reader of Fangoria Magazine, the full-page ads are hard to miss); even after its middling theatrical run, the film is bound to subsist solely on the hype surrounding it, and will probably turn into a cult item at some point. With a MySpace URL and a mighty (if puzzlingly subjective) promise of preserving so-called "old school American horror," "Hatchet" will draw a lot of curiosity seekers with its DVD release (where that claim is emblazoned on the disc itself). Perhaps it was the large-print blurb from Ain't It Cool News on the ads that caused me to approach the film with some trepidation (it seems that Harry Knowles and his minions will approve of any film for VIP passes and free food), but "Hatchet" makes me question what writer-director Adam Green's idea of "old school American horror" really is: based on the evidence here, it means the insipid, late-'80s rip-offs of "Friday the 13th" and "Deliverance." The characters are obnoxious stereotypes (black Chris Tucker type, Survivalist Chick, Topless Bimbos, Requisite Old Couple, Asian Tour Guide) whose interactions are marred by painful, trying-to-be-hip dialogues and mostly obvious stabs at humor (not quite as bad as "Cabin Fever," but still); the script has too much padding (the "rustling bush" scene, for example), and "Hatchet" winds up as typical as any postmodern slasher of the last decade, with its only distinguishing trait an expertly-calculated hype machine. I'll give it some faint praise for the gore--if you can wade through the padding in between kills, the red vino is definitely a thing of wonder, and the only real reason to watch this.