Om eerlijk te zijn is dit waarschijnlijk de beste versie in mijn boek als geluidsfilmversie van de Jazz Singer. De versie uit 1927 is in feite een stomme film, ondanks het feit dat hij is opgebouwd als de eerste talkie.<br />Danny Thomas is een geweldige komiek en hij kan heel goed zingen. Hij doet het joodse gedoe met gevoel. Peggy Lee is geweldig en elke film waarin zij meespeelt is altijd onderhoudend. Allan Joslyn is niet al te onderhoudend en we hadden hem liever niet gehad. Eén vraag: sinds wanneer wonen de Cantors in zulke luxueuze huizen?
To be frank, this is probably the best version in my book as a sound movie version of the Jazz Singer. The 1927 version is really a silent movie despite its build-up as the first talkie.<br /><br />Danny Thomas is a great comedian, and he sings very well. He does the Jewish stuff with feeling. Peggy Lee is great and any film that has her is always entertaining. Allan Joslyn is not too entertaining and we could have done without him. One question: since when do Cantors live in such luxurious houses???