The Man With a Golden Arm was een van de drie grote films die rond die tijd over drugsverslaving gingen. De andere twee waren Monkey On My Back en A Hatful of Rain. Maar van de drie vind ik deze de beste.<br />Als Otto Preminger het ding in het echte Chicago had opgenomen in plaats van in die voor de hand liggende studio's, was de film misschien nog beter geweest. Wie weet, misschien had Preminger niet genoeg geld kunnen krijgen om de locatie te betalen. Dat is de enige zwakke plek die ik in de film vind.<br />Frank Sinatra is een heroïneverslaafde kaarthandelaar die werd opgepakt omdat hij zijn baas, Robert Strauss, dekte toen het spel werd overvallen. Hij heeft de kuur ondergaan in de gevangenis en wil een nieuw leven beginnen als jazzdrummer. Maar er zijn een heleboel mensen die tegen hem samenzweren.<br />Eerst is het Bob Strauss die wil dat hij weer gaat dealen, vooral omdat er een paar zware gokkers in de stad zijn. Hij gebruikt een paar achterbakse methoden om Sinatra's diensten terug te krijgen. Ten tweede is Darren McGavin de plaatselijke dopedealer die wil dat Sinatra weer een goede klant wordt. En ten slotte is Eleanor Parker zijn vrouw die zich aan hem vastklampt en een spelletje speelt om alles te winnen, alleen maar om hem in de buurt te houden.<br />Frank Sinatra is genomineerd voor beste acteur in deze film, maar verloor van Ernest Borgnine in _Marty_. Sinatra had voor deze film kunnen winnen als hij dat had gedaan.' Een paar jaar geleden won ik de prijs voor From Here to Eternity in de categorie Beste Acteur, en Marty was in dat jaar zo'n populaire film. Zijn scènes waarin hij zich in Kim Novaks appartement terugtrekt laten je niet onberoerd.<br />Eleanor Parker krijgt niet genoeg lof voor haar rol. Ze is zo'n beetje de krankzinnige intrigante die Sinatra aan zich wil binden, koste wat het kost. Als ze in datzelfde jaar niet was genomineerd voor Interrupted Melody, had ze hier misschien wel voor in aanmerking kunnen komen. 1955 was het hoogtepunt van haar carrière.<br />Darren McGavin kreeg zijn eerste echte nominatie als de sluwe drugsdealer. Zijn optreden doet je gegarandeerd de rillingen over de rug lopen. '<br />Elmer Bernstein droeg een geweldige jazzsolo bij om de algehele sjofelheid van de sombere buurt in Chicago waar de personages wonen te accentueren. Geen plek waar je je gezin zou willen grootbrengen.
The Man With a Golden Arm was one of a trio of great films around that same time that dealt with drug addiction. The other two were Monkey On My Back and A Hatful of Rain. But I think of the three this one is the best.<br /><br />Maybe if Otto Preminger had shot the thing in the real Chicago instead of those obvious studio sets the film might have been better yet. Who knows, maybe Preminger couldn't get enough money to pay for the location. It's the only flaw I find in the film.<br /><br />Frank Sinatra is a heroin addicted card dealer who was busted for covering for his boss Robert Strauss when the game was raided. He took the cure while in jail and wants a new life as a jazz drummer. But a whole lot of people are conspiring against him.<br /><br />First Bob Strauss who wants him back dealing, especially because a couple of heavyweight gamblers are in town. He uses a few underhanded methods to get Sinatra's services back. Secondly Darren McGavin is the local dope dealer who wants Sinatra good and hooked as a customer again. And finally Eleanor Parker his clinging wife who's working a con game to beat all, just to keep him around.<br /><br />Frank Sinatra got a nomination for Best Actor for this film, but lost to Ernest Borgnine in Marty. Sinatra might have won for this one if he hadn't won for From Here to Eternity in the Supporting Actor category a few years back and that Marty was such an acclaimed film in that year. His scenes going through withdrawal locked up in Kim Novak's apartment will leave you shaken.<br /><br />Eleanor Parker does not get enough credit for her role. She's really something as the crazy scheming wife who wants Sinatra tied to her no matter what the cost. If she had not been nominated that same year for Interrupted Melody, she might have been nominated for this. 1955 marked the high point of her career. <br /><br />Darren McGavin got his first real notice as the very serpentine drug peddler. His performance is guaranteed to make your flesh crawl.<br /><br />Elmer Bernstein contributed a great jazz score to accentuate the general dinginess of the bleak Chicago neighborhood the characters live in. Not a place you'd want to bring up your family.