Christopher Tookey van de _Daily Mail_ had een paar uitgelezen dingen te zeggen over deze film, waaronder 'kijk hem helemaal door de 82 ellendige minuten heen, en ik garandeer je dat je je hoofd zult schudden en zult vragen: "Zijn we hier echt in afgedaald?" Ja, dat zijn we, want als er ooit een film getuigde van het absolute cynisme, de smakeloosheid en de morele corruptie van degenen die Britse films maken, dan is het deze gruwel wel.' Tookey vervolgt: 'Die sekskomedie is regelrecht gericht op pummels met ongewassen ondergoed, smerige geesten en knokkels die over het plaveisel schampen, deze sekskomedie is zo smerig, onfris en onwelriekend dat je voor de rest van je leven afziet van seks, en zelfs van films', waarna hij besluit: ' Seks Lives of the Potato Men is niet alleen maar een walgelijke film, het is symptomatisch voor een nieuwe nationale cultuur van onmiddellijke bevrediging, onnozelheid en sadisme, die nu op het witte doek gevierd wordt. Gewoonlijk luister ik niet zo goed naar de critici, maar in dit geval had Tookey het bij het rechte eind. Deze film gaat verder dan slecht, hij gaat zelfs verder dan gewoon niet grappig zijn en gaat een bizar parallel universum binnen waar elke pijnlijke minuut zich een uur voortsleept en waar de definitie van 'hilarisch' schijnt te zijn'met een Brummie-accent'. Het is deprimerend voor iedereen met een greintje verstand die is opgegroeid met de Goodies, Monty Python, Spitting Image, Not the Nine O'Clock News en Fawlty Towers. In het ideale geval zou Sex Lives Of the Potato Men na de vertoning in de bioscoop zijn verdwenen om plaats te maken voor de al even ijzingwekkende verfilming van The Fat Slags (2004) en het met sterretjes bezaaide All Saints-voertuig Honest (2000) op het celluloidkerkhof, maar aangezien de film voorbestemd lijkt te zijn voor eindeloze latenightvertoningen en misplaatste 'beste film aller tijden!'-jubelkreten van mensen die beter zouden moeten weten, moet ik me bij voorbaat verontschuldigen voor het feit dat ik een onrecht probeer goed te maken dat de Britse filmindustrie in al haar wijsheid een onverdiende wereld heeft aangedaan. Ja, het spijt me echt dat ik dit dood uit de bioscoop heb gehaald, maar ik weet nog dat ik dacht: het kan niet zo slecht zijn als de critici zeiden. maar, God is mijn getuige, het was WORSE.<br /><0x3E> Acteren <0xE2><0x80><0x93> ijzingwekkend van begin tot eind, speciale vermelding van Mackenzie 'Albert Steptoe's benen op het lichaam van een jongeman' Crook.<br /><0x3E> Soundtrack <0xE2><0x80><0x93> gesneden en geplakt 'ladrock', voor het grootste deel op ska gebaseerde bier-lout-vriendelijke jukebox-kletskoek die verschrikkelijke herinneringen opriep aan de Lambeth Walk, waar die kwebbelende cocker-nichtjes de Lambeth Walk deden, tot een verwaterde imitatie van de Specials-knakkers van Madness in elk comedy/variétéprogramma in de jaren tachtig... met 'Ace of Spades' van Motorhead als de titelmuziek? Verdomme... probeerde hij herinneringen op te roepen aan een van de meest opwindende scènes die ooit door The Young Ones waren aangeboden, ja, die ooit door een comedy-show waren aangeboden?! Goedkoop shot, ver onder de gordel. <br /><0x3E> Script <0xE2><0x80><0x93> geschreven door een 12-jarige die net alle oude nummers van Smut en Zit heeft gelezen in één lange, door Red Bull gevoede sessie... WERKELIJK? Kom op zeg, geen enkel echt, fatsoenlijk, werelds, volwassen mens kan zo'n achterlijk gelul op papier zetten. En Mark Gatiss speelde erin mee... Mark Gatiss... het minst irritante lid van de League of Gentlemen and Goodies-fan die deelnam aan zo'n torenhoge berg van door vliegen aangevreten filmische uitwerpselen? 'Een van de knapste Britse komieken'? Niet meer, niet meer! Wat de League of Gentlemen betreft, iemand heeft me een paar met lood gevoerde duikerslaarzen gegeven en Steve 'een gezicht als een ingedeukt rectum' Pemberton en een lang weekend in een geluiddichte kamer voordat ik sterf... ALSJEBLIEFT... <br />Cinema, Brits of niet, kan niet erger zijn dan dit. Kent Batemans The Headless Eyes (1971) is een meesterwerk in new wave vergeleken met deze weerzinwekkende smet.
The Daily Mail's Christopher Tookey had some choice things to say about this film, among them "watch it all the way through its 82 miserable minutes, and I guarantee you'll be shaking your head and asking: 'Have we really descended to this?' Yes, we have, for if ever a movie testified to the utter cynicism, tastelessness and moral corruption of those who commission and make British movies, it is this abomination". Tookey continues "aimed squarely at oafs with unwashed underwear, filthy minds and knuckles that graze the pavement when they walk, this sex comedy is so sordid, unfunny and malodorous that it is enough to put you off sex, and indeed films, for life", before concluding "Sex Lives of the Potato Men is not merely a truly vile film, it is symptomatic of a new national culture of instant self-gratification, yobbishness and sadism that is now being celebrated on screen". Normally I don't listen too closely to the critics, but in this case, Tookey was bang on the money. This film goes beyond bad, indeed, it goes beyond being merely unfunny and enters some bizarre parallel universe where every painful minute drags on for an hour and where the definition of 'hilarious' seems to be 'saying tw*t in a Brummie accent'. It's depressing to anyone with half a brain who grew up with the Goodies, Monty Python, Spitting Image, Not the Nine O'Clock News and Fawlty Towers.<br /><br />Ideally, Sex Lives Of the Potato Men would have quietly vanished after its cinema release and joined the equally dire Vix spin-off The Fat Slags (2004) and the ill-starred All Saints vehicle Honest (2000) in the celluloid graveyard, but as it seems destined for endless late night schedule-filling screenings and misguided "best film EVER!" raves from people who should know better, so I must apologise in advance for trying to right a wrong that the British film industry, in all its wisdom, has inflicted onto an undeserving world. Yes, I really am sorry to bring this one back from the celluloid dead, but I actually remember thinking "It can't be as bad as the critics said it was"...but, as God is my witness, it was WORSE.<br /><br />Acting - dire from start to finish, special mention to Mackenzie 'Albert Steptoe's legs on a young man's body' Crook.<br /><br />Soundtrack - cut and paste 'ladrock', mostly ska-based lager-lout-friendly pub jukebox piffle which brought back horrible memories of seeing those chirpy cockernee doin' the Lambeth Walk to a watered-down imitation of the Specials knob-shiners Madness on every single comedy / variety programme in the eighties...and 'Ace Of Spades' by Motorhead as the title music? What the hell...trying to evoke memories of one of the most genuinely exciting scenes ever offered by The Young Ones, indeed, ever offered by ANY comedy show?! Cheap shot, way below the belt.<br /><br />Script - written by a 12 year old who's just read every single back issue of Smut and Zit in one long Red Bull-fuelled session...SURELY? C'mon, no real, proper, worldly, grown-up person could possibly set this kind of retarded hogwash on paper? And Mark Gatiss was in it...Mark Gatiss...the least annoying member of the League of Gentlemen and Goodies fan taking part in such a towering heap of fly-blown cinematic excrement? 'One of the brightest British comedy stars'? Not any more he's not! On the subject of League Of Gentlemen, somebody give me a pair of lead-lined diver's boots and Steve 'face like a collapsed rectum' Pemberton and a long weekend in a soundproofed room before I die...PLEASE...<br /><br />Cinema, British or otherwise, just doesn't come much worse than this. Kent Bateman's The Headless Eyes (1971) is a new-wave masterpiece compared to this repugnant smut.