Ik had niet echt een hekel aan Spiegelmasker. Ik wilde gewoon meer van een film dan mooie beelden. De film begint met een jong meisje dat Helana heet en in een circus werkt. Maar terwijl andere kinderen (zogenaamd) naar het circus willen vluchten, wil zij alleen maar weg uit het circus. Tijdens een verhitte ruzie met haar moeder wenst Helana dat ze dood zou vallen. Slechte zet. De moeder wordt ziek van... iets (vermoedelijk kanker) en moet geopereerd worden. Op de avond voor de operatie droomt ze dat ze naar een prachtige wereld reist die uit haar bestaat - haar dromen en nachtmerries waarin ze 'zichzelf vindt'. Persoonlijk vond ik de film waardeloos zodra ze begon te dromen. De eerste scènes laten de vreemde en wonderbaarlijke wereld van het circus zien en contrasteren die dan met de troosteloosheid van het ziekenhuis en de smerigheid van een flatgebouw. Maar zodra ze droomt, verschuiven de hele films naar het computergebied, waar bijna alles een computerbeeld is. Het probleem is dat deze droomwereld niets heeft van het mysterie en de verwondering die hij zou moeten hebben, terwijl films als _De Tovenaar van Oz_ verlokkend lijken om Spiegelmasker te verkennen, beelden in ons gezicht duwen en ze dan weggrissen om ons een ander beeld te geven. Het ontwerp van deze film heeft weinig logica of logica, en hoewel sommige dingen heel mooi zijn (de bibliothecaresse is een meesterwerk) verdwijnen ze gewoon zo snel dat ze al snel vergeten zijn. Helana en haar maatje Valentine zijn op z'n best irritant en op z'n ergst onverdraaglijk. Spiegelmasker is net een mooie staak waar je in bijt en dan merk je dat het eigenlijk as is.
I didn't really HATE Mirrormask. I just really wanted more from a movie than pretty visuals. The movie begins with a young girl named Helana who works in a circus. But while other children (supposedly) want to run away to the circus she only wants to run away FROM the circus. During a heated argument with her mother, Helana wishes she would drop dead. Bad move. The mother gets ill with...something (presumably cancer) and needs surgery. On the night before surgery she dreams she travels to a wonderful world composed of her her dreams and nightmares where she "finds herself". Personally the movie got crap for me as soon as she started dreaming. The early scenes show the weird and wonderful world of the circus and then contrast it with the bleakness of the hospital and the filth of an apartment block. But a soon as she dreams the whole films shifts to CGI land where nearly everything is a computer image. The problem is that this dream world has none of the mystery and wonder it should have. while films like the Wizard of Oz seemed enticing to explore Mirrormask shoves images in our faces and then snatches them away to give us another image. There's little rhyme or reason to the design in this film and even though some things are very pretty (the librarian is a masterpiece) they just disappear so quickly that they're soon forgotten. Helana and her sidekick Valentine are annoying at best and unbearable at worst. Overall Mirrormask is like a pretty stake that you bite and find out is actually ash. Stick to the real world kids.