Murder by Numbers is zo'n film waarvan je verwacht dat hij voor de televisie is gemaakt, maar dat is niet zo. Als je bedenkt dat Bullock de enige acteur van enig belang is (hoewel Michael Pitt bezig lijkt te gaan met grotere en betere dingen), is het niet zo vreemd dat deze film al snel uit je geheugen verdwijnt om plaats te maken voor belangrijker dingen. Zoals... eraan denken je voordeur op slot te doen als je de deur uitgaat. Of je kleren weer aan te trekken als je onder de douche vandaan komt.<br />Bullock speelt Cassie Mayweather, een politieagente met persoonlijke problemen (zijn ze dat niet allemaal?). Samen met haar nieuwe partner (een nat uitziende Ben Chaplin) wordt ze opgeroepen om de moord op een jonge vrouw te onderzoeken. Er is niets ongewoons aan, behalve dat de daders een stel tieners zijn die denken dat ze de perfecte moord hebben beraamd en uitgevoerd. Naarmate het onderzoek vordert, ontstaat er een strijd van wilskracht tussen Cassie en de hoofdverdachte Richie Haywood (Ryan Gosling).<br />Het verlammende is dat de twee aanwijzingen hopeloos zijn. Hoewel Bullock er heel aardig uitziet, is ze in de rol van een geharde, cynische smeris ongeveer even geloofwaardig als Rodney Dangerfield (hij zou nog beter zijn!). Chaplin is wat zijn zonden betreft een nul en het spijt me dat hij deze film op zijn cv moet zetten bij zijn poging in te breken in Hollywood. Gosling en Pitt, als de sluwe, spottende verdachten, zijn in elk geval voldoende geloofwaardig. Alsof onbetrouwbare aanwijzingen nog niet erg genoeg zijn, een verhaal waardoor iedereen in slaap zou vallen en een zeer voorspelbare (maar onlogische) afronding van deze film voordat hij de kans heeft gekregen om te draaien.<br />'Murder by Numbers' heeft er absoluut niets mee te maken, zelfs een zinloze naaktscène van Bullock zou het niet goedmaken. Nou ja, een beetje maar, niet genoeg om het te redden. Vergeten, voorspelbaar en overbodig <0xE2><0x80><0x93> dit is een film die het politiegenre niet vooruit zal helpen. Zoals Cassie waarschijnlijk bij haar volgende zaak zal zeggen: er is hier niets te zien, mensen. Ga door, blijf doorgaan...
Murder By Numbers is one of those movies that you expect is made-for-TV but isn't. Considering the only actor of any note is Bullock (although Michael Pitt seems to be moving onto bigger and better things), it isn't a great surprise that this movie quickly fades away from memory to be replaced by more important things. Like... remembering to lock your front door when you go out. Or putting clothes back on when you come out of the shower.<br /><br />Bullock plays Cassie Mayweather, a cop with personal issues (don't they all). Together with her new partner (a wet-looking Ben Chaplin), she is called to investigate the murder of a young woman. Nothing unusual there except that the perps are a couple of teenage students who think they've planned and executed the perfect murder. As the investigation continues, a battle of wills emerges between Cassie and the main suspect Richie Haywood (Ryan Gosling).<br /><br />The crippling issue here is that the two leads are hopeless. Bullock, though she is very nice to look at, is about as believable in the role of a hardened cynical cop as Rodney Dangerfield (actually, he'd be better!). Chaplin, for his sins, is a complete non-entity and I feel sorry that he has to put this film on his CV in his attempt to break into Hollywood. At least Gosling and Pitt, as the conniving sneering suspects, acquit themselves adequately. As if dodgy leads weren't bad enough, a story that would send anybody to sleep and a highly predictable (but illogical) ending shoot this film in the head before it has a chance to run.<br /><br />"Murder By Numbers" has absolutely nothing going for it, even a pointless nude scene by Bullock wouldn't redeem it. Well, just a little but still not enough to save it. Forgettable, predictable and redundant - this is one film that isn't going to move the cop genre forward. As Cassie probably says on her next case, there's nothing to see here people. Move along, keep moving...