Ik begrijp niet wat er zo leuk is aan deze film. Patricia Kaas zingt, ja, en dat maakt de film charmant, maar zingen is niet genoeg. Ik bedoel, als je alle voordelen van deze film wilt, moet je Patricia's cd kopen en ervan genieten! De plot is simpel (als je de 'dromen' even vergeet); de hoofdpersonen lijken meteen van elkaar te houden en net zo goed meteen hun andere kennissen te vergeten. Relaties lijken bijna'verplicht', en het kleine 'detectiveverhaal' maakt het alleen maar erger. Wat eerst een perfect einde van de film leek, is eerst verknald en komt er dan uit als gewoon een droom. Ik meet films af aan hoe goed ik ze me zou herinneren, en voor deze begon ik de details al te vergeten.
I do not see what is the whole deal about this movie. Patricia Kaas sings, yes, and that makes the film charming, but singing is not enough. I mean, if you want to get all benefits of this one, go buy Patricia's CD and enjoy! The plot is simple (if to omit the "dreams"); the main characters seem to love each other instantly, and as well instantly forget their other acquaintances. Relationships appear almost "mandatory", and the little "detective story" thrown in just makes things worse. What at first appeared to be a perfect movie ending, is first screwed up and then comes out as just a dream. I measure movies by how well I would remember them, and for this one, I already started to forget the details.