Het moet iets zeggen over de staat van ons land dat dit programma een van de populairste programma's is dat momenteel wordt uitgezonden.<br />Het 'plein' wordt bevolkt door zo'n ellendige, onbetrouwbare, amorele, rancuneuze, onverbiddelijk stugge groep personages als je je maar kunt voorstellen. Iedereen steekt iemand in de rug, iedereen probeert overspel te plegen, iedereen probeert iemand te bedriegen. Dat, of ze worden neergestoken, bedrogen of bedrogen. Niemand is vrolijk. Niemand lacht. Niemand heeft een ongelooflijke mazzel of een echt leuke dag. Het is de hel, met een cockney-accent.<br />Ik vermoed dat dit programma gesponsord wordt door The Samaritans. Het is een perfect programma voor de depressieve mens. Ze worden er niet vrolijker van; wat het wel doet, is een hele gemeenschap presenteren van zulke hopeloos droefgeestige sukkels dat de kijkers geneigd zijn te geloven dat hun lot nog erger zou kunnen zijn <0xE2><0x80><0x93> dat ze in 'Albert Square' zouden kunnen wonen.<br />Afgezien van het bovenstaande is het, als representatie van de oostkant van Londen, pure flauwekul. De programmamakers zijn kennelijk nog nooit aan de andere kant van de stad geweest. Het eerste wat je op Mile End Road tegenkomt, is een kolossale moskee. En deze mooie moskee vormt de raciale meerderheid van de bevolking. Blanke Britse Londenaren vormen een verspreide en snel kleiner wordende minderheid. Een grote advertentie die op dit moment in de buurt van Bow Road wordt opgehangen, en gesponsord door Tower Hamlets Health Care, pocht dat... ' Acht van de tien leden van de gemeenschap kunnen nu sneller naar hun dokter toe. Tien gezonde, glimlachende gezichten kijken de waarnemer bevestigend aan. Acht van hen hebben een donkere huid...<br />Bovendien heb ik een paar jaar geleden met een stel Angelsaksische <0xE2><0x80><0x93> mag ik zeggen "pukka" <0xE2><0x80><0x93> cockneys gewerkt. En ik kan je vertellen dat ik nog nooit zo'n walgelijke racistische ervaring heb gehad. Elke dag was net een bijeenkomst van Oswald Moseley. Ze konden geen vijf minuten voorbij laten gaan zonder een ander ras of een andere nationaliteit dan de hunne te kleineren, en in termen die weerzinwekkend en obsceen waren. 'Fuckin' Paki's' en 'fuckin' Macrokosiërs' waren de kleine verandering van gespreksonderwerp. In feite was hun hele (en zeer beperkte) voorraad bijvoeglijke naamwoorden gefixeerd op seksorganen en hun toepassing. Alf Garnett was in vergelijking daarmee een toonbeeld van liberale deugdzaamheid.<br />Een programma dat pretendeerde de Londense inheemse blanke bevolking van het oostelijk deel van het land in hun ware aard te vertegenwoordigen, zou totaal ongeschikt zijn voor uitzending <0xE2><0x80><0x93> zelfs na het begin van de uitzending om negen uur. Stel je een script van de Ku Klux Klan voor, geschreven door Quentin Tarantino, en je zou er niet ver naast zitten. Maar als ze niet verstokte kwezels waren, waren ze in elk geval buitengewoon opgewekt.<br />Ik weet niet hoe zo'n soap-opera tot stand is gekomen. Dit denkbeeldige schipbreukelingeneiland van blanke ellende heeft absoluut geen enkele invloed op de echte cultuur. Als je een betrekkelijk opgewekt karakter hebt, zal het je snel tot tranen van verdriet brengen. Vergelijkbaar gewone acteurs die zich voordoen als betrekkelijk gewone chronisch depressieve mensen met een cockney-accent <0xE2><0x80><0x93> wat heeft dat voor zin?<br />Saai, naargeestig, onbarmhartig ontluisterend en etnisch bespottelijk. Het populairste programma van een kennelijk zieke en stervende natie.<br />Vermijd het als de pest.
It must say something about the state of our nation that this programme is one of the most popular currently screened. <br /><br />The 'square' is peopled by such a miserable, untrustworthy, amoral, spiteful, unrelentingly dour group of characters as can be imagined. Everyone is stabbing someone in the back, everyone is attempting to commit adultery, everyone is trying to cheat someone. That, or they are being stabbed, cuckolded or swindled. Nobody is cheerful. Nobody laughs. Nobody has a blinding stroke of luck or a really nice day. It's hell, with cockney accents.<br /><br />I suspect this programme must be sponsored by The Samaritans. It's perfect viewing for the depressed. It doesn't cheer them up; what it does do is present a whole community of such terminally despondent sad-arses that viewers are moved to believe their lot really could be worse - they might be living in 'Albert Square'.<br /><br />Apart from the above; as a representation of London's east end, it is pure hokum. The programme-makers have evidently never been across town. The first thing you encounter on the Mile End Road is a colossal mosque. And this pretty-well defines the racial majority of the population. White British Londoners are a dispersed and rapidly diminishing minority. A large advertisement hoarding presently near the Bow Road flyover, and sponsored by Tower Hamlets Health Care boasts that 'Eight out of ten members of the community can now see their doctor more quickly'. Ten healthy, smiling faces beam down at the observer in confirmation. Eight of them are dark-skinned... <br /><br />What's more, I used to work with a bunch of Anglo-Saxon - dare I say 'pukka' - cockneys a few years ago. And I can tell you that a more obnoxiously racist experience I've never had. Each day was like an Oswald Moseley rally. They couldn't pass 5 minutes without denigrating some other race or nationality than their own, and in terms that were repulsive and obscene. 'Fackin' Pakis' and 'fackin' Maceroons' were the small change of conversation. In fact their entire (and extremely limited) stock of adjectives fixated upon sex-organs and their application. Alf Garnett was a paragon of liberal virtue in comparison.<br /><br />Any programme that purported to represent London's native east-end Caucasians in their true nature would be completely unfit for broadcast - even after the 9 o-clock watershed. Imagine a Ku Klux Klan script written by Quentin Tarantino and you'd be somewhere near the mark. But when they weren't being inveterate bigots they were at least extremely cheerful.<br /><br />I don't know how such a soap-opera came to be. This imaginary castaway island of white misery has absolutely no bearing upon real culture whatsoever. And if you're of a comparatively sanguine disposition, it will quickly reduce you to tears of grief. Comparatively ordinary actors pretending to be comparatively ordinary chronic-depressives with cockney accents - what's the point of that?<br /><br />Dull, dreary, unrelentingly disillusional, and ethnically preposterous. The most popular programme of an apparently diseased and dying nation.<br /><br />Avoid it like the plague.