Ik woonde nog bij mijn ouders toen ze dit op tv uitzonden. Meestal was ik degene die naar films keek zonder dat het de ander iets kon schelen. Maar op de een of andere manier gingen we allemaal naar die film zitten kijken. Dit soort films werd vroeger op woensdagavond uitgezonden. Het is het verhaal van een vrouw die binnenkort doodgaat. Maar voor ze doodgaat wil ze ervoor zorgen dat haar (veel) kinderen de best mogelijke pleegouders krijgen. Dus zaten we hiernaar te kijken en mijn vader (de meest emotionele van ons vieren) begon te huilen. Ik volgde bijna onmiddellijk en het duurde niet lang of ook mijn zus en mijn moeder waren in tranen. Daar zaten we dan, volkomen geroerd door dit eenvoudige maar hartverscheurende verhaal. Als je een goeie huilbui wilt, dan is dit er eentje voor jou!
I was still living with my parents when they aired this on dutch TV. Usually I was the one watching movies with the other's not caring. But somehow we all sat down and watched this movie. This kinda movie used to be aired at Wednesday-evening. It is the story of a woman who'll die soon. But before she dies she wants to make sure her ( many ) kids will have the best possible foster-parents. So we were watching this and my dad ( the most emotional of the four of us) started to cry. I followed almost immediately and before long my sister and mother were teared up too. There we were, totally moved by this simple but heartbreaking story. If you want a good cry, this is the one for you!