Ik zag Fame toen de film voor het eerst werd uitgebracht. Hij gaat over de middelbare school van 1980, toevallig het jaar waarin ik eindexamen deed. Ik zag de film in de zomer tussen de middelbare school en de universiteit, en omdat ik zelf een artiest ben, heeft hij een speciaal plekje in mijn hart.<br />De grootste kritiek op Fame heeft meestal te maken met continuïteit, en er zijn beslist een paar verhaallijnen die ofwel niet afgemaakt worden of niet kloppen. Maar die problemen worden ruimschoots goedgemaakt door de passie en emotie van de personages en de ongelooflijke muziek.<br />Ik heb de film onlangs weer gezien en het verbaasde me dat ik er nog steeds net zo van hield als de eerste keer. Fame wordt vaak vergeleken met Flashdance, wat ik niet eerlijk vind. Hoewel Flashdance fantastische muziek heeft en Jennifer Beals fantastisch is, vind ik dat Fame veel beter is in de ontwikkeling van de personages en de complexiteit van de verhalen. Voor iedereen die echt van kunst houdt, is dit een film die je moet zien.
I saw Fame when it first came out. It deals with the high school class of 1980, which was coincidentally my year of graduation. I saw the movie in the summer between high school and college and, being a performer myself, it holds a special place in my heart.<br /><br />The biggest criticisms of Fame usually have to do with continuity, and there are definitely some story lines that either are not completed or don't make sense. However, those problems are more than made up for by the passion and emotion of the characters and the incredible music.<br /><br />I saw it again recently and was surprised that I still loved it as much as I did the first time. Fame is often compared to Flashdance, which I don't think is fair. Although Flashdance has some great music and Jennifer Beals is gorgeous, I think Fame is vastly superior in the development of its characters and the complexity of its stories. For anyone who truly loves the arts, this is a must-see movie.