Hitchcocks oorspronkelijke klassieker profiteerde niet alleen enorm van de acteerprestaties van, maar ook van de 'look' van Anthony Perkins. Hij straalde een soort smetteloze onschuld uit: een jong, tienerachtig type personage. Hij was geen acteur die eerder slechteriken had geportretteerd; en hij was ook niet fysiek geschikt voor de rol van hoe het publiek zich een psychopaat had voorgesteld, vooral niet in de jaren vijftig, toen dit ultraverkillende aspect van geestesziekte (gespleten persoonlijkheids psychose) in de film nog betrekkelijk onbekend was. En dat was precies de reden waarom de rol van Norman Bates een staaltje van waarachtig Hitchcockiaans genie was. Het publiek werd er, om het zacht uit te drukken, door verrast.<br />' En dat is de reden waarom deze re-make niet werkt, zelfs niet een beetje, ook al probeert hij een exacte kopie te zijn. Terwijl Anthony Perkins eruitzag als iemand aan wie je nooit zou denken als aan een seriemoordenaar, is Vince Vaughn gemakkelijk als seriemoordenaar te zien. Hij heeft niet het fr<0xC3><0xAA>le uiterlijk van Perkins en zijn acteerkwaliteiten zijn duidelijk inferieur, althans in deze rol (echt waar, is er ooit een acteur geweest die zo oprecht nervositeit kon overbrengen als Anthony Perkins?). Hoewel het om te beginnen al een zinloze re-make was, wordt deze film volledig ondergesneeuwd door de misplaatste rol van het belangrijkste personage van het verhaal. Mensen weigeren te kijken naar iets wat niet in kleur is gefilmd. Dat stinkt niet alleen naar hebzucht, maar is ook buitengewoon respectloos tegenover het oorspronkelijke werk. En wat de kijkers betreft die niet naar zwart-wit kunnen kijken <0xE2><0x80><0x93> dat is hun probleem. Hopelijk worden ze ergens in de toekomst volwassen en hebben ze geen glanzende kleuren meer nodig om hun aandacht vast te houden. Als dat gebeurt, zullen ze ontdekken dat zwart-wit soms veel beter werkt. Als de achtergrond gedempt is, zijn het verhaal en de voorstellingen veel meer in het middelpunt van de belangstelling. En in veel gevallen is de sfeer of sfeer die door zwart-wit cinematografie wordt gecreëerd gewoon niet in kleur te vangen.
Hitchcock's original classic benefited tremendously not only from the performance of, but also the 'look' of Anthony Perkins. He projected a kind of clean-cut innocence: a young teen-idol type of persona. He was not an actor who had portrayed baddies before this; nor was he physically suited to the role of what the public might have imagined a psychopath to look like, especially in the 50's when this ultra-chilling aspect of mental illness (split personality psychosis) was relatively unexplored in film. Which is exactly why the casting of him as Norman Bates was a slice of true Hitchcockian genius. Audiences were taken by surprise to put it mildly.<br /><br />That's why this re-make does not work, even a little bit, in spite of trying to be an exact copy. Whereas Anthony Perkins looked like someone you would never think of as being a serial killer, Vince Vaughn is easily imaginable as one. He lacks the frail look of Perkins and his acting chops are clearly inferior as well, at least in this role (honestly - has there ever been an actor who could convey nervousness as genuinely as Anthony Perkins?). While it was a pointless re-make to begin with, the miscasting of the story's most important character sucks this film down completely.<br /><br />As a side note, I feel that Hollywood's propensity for re-making great movies because 'young' people refuse to watch anything that's not filmed in color not only stinks to high heaven of corporate greed but is exceptionally disrespectful to the original work. As for viewers who can't watch black and white - it's their loss. Hopefully they'll mature sometime in the future and no longer require shiny colours to hold their attention. When they do they'll discover that sometimes black and white works far better. With the background muted, the story and performances are that much more front and center. And in many cases the mood or atmosphere created through black and white cinematography is just not attainable in colour.