Geef het maar toe, mensen: 'DK3' is uitdagender, innovatiever en slimmer dan zijn voorganger. Uitdagender: zijn niveaus zijn een aanzienlijke tijd belachelijk moeilijk. Een bijzonder moeilijk niveau heet 'Bliksemuitkijkpost', waarin je op elk willekeurig moment door de bliksem kunt worden getroffen. Innovatief: het heeft een heleboel deuren geopend. Jammer dat de SNES niet lang na deze titel is verdwenen. En slim: de niveaus variëren van merknamen ('Lake Orangatanga') tot geestige verwijzingen die het doelpubliek van de game in de komende jaren niet te horen zal krijgen ('Bleaks House').<br />Wat de kritiek van de meeste mensen op dit spel me het meest ergert, komt neer op twee woorden: Kiddy Kong. De opvolger van Diddy Kong, en verdient het zeker niet om 'die achterlijke aap' genoemd te worden. DK3 zal tot het einde der tijden een klassieker blijven.
Face it, folks-- "DK3" is more challenging, innovative, and clever than its predecessor. Challenging-- its levels are ridiculously difficult for a considerable amount of time. One especially difficult level is called "Lightning Lookout," in which you may be struck by lightning at any given time. Innovative-- it opened a lot of doors. Too bad the SNES died out not long after this title. And clever-- the level names range from trademark plays-on-words ("Lake Orangatanga") to witty references that the game's targeted audience won't get for many years to come ("Bleak's House").<br /><br />What irks me about most people's criticism of this game mainly comes down to two words: Kiddy Kong. He is a worthy "little-buddy" successor to Diddy Kong, and certainly does not deserve to be referred to as "that retarded monkey." "DK3" will remain a classic until the end of time.