Ik zag deze 'film' deels vanwege het grote aantal goede recensies op Netflix, en daaruit putte ik een waardevolle les. Maar het was geen les over etnische diversiteit... de les die ik leerde was: vertrouw geen recensies.<br />Ja, racisme is klote en mensen zijn ingewikkeld, maar de mensen die deze film echt moeten zien, zullen degenen zijn die zich er het minst toe aangetrokken voelen en er het minst door worden beïnvloed als ze hem zien. De enige reden die ik kan bedenken voor het aantal goede recensies is dat hij wordt besproken door mensen die niet gewend zijn om na te denken, of die hun eerste, tot nadenken stemmende film hebben gezien en op een of andere manier denken dat Haggis het concept heeft uitgevonden. In feite maakte hij deze film, die 'Racisme voor Dummies' zou moeten heten, zo emotioneel hartverscheurend mogelijk, kennelijk om mensen die niet veel tijd doorbrengen de indruk te geven dat ze een fundamentele waarheid hebben ontdekt die nog nooit in een film is behandeld. Het is geen Zen en de Kunst van de Motorfietsen... Het is een naschoolse special voor de onnadenkende massa, in hapklare brokken gesneden om het gemakkelijker te kunnen slikken zonder al te veel introspectie.<br />Het is alsof ze iedereen als het allerergste afschilderen, gewoon om ons blij te maken dat we zulke goede mensen zijn omdat we ons niet met de personages identificeren. Laten we het onder ogen zien, mensen. NIEMAND identificeert zich met deze personages omdat ze...' De film is goed geacteerd (zelfs als de dialoog afschuwelijk is) en knap uitgevoerd, zo goed dat je niet vraagt 'waar blijft het vlees?' voordat je weet dat de film ten einde loopt. De scène met de brandende auto was goed geacteerd, zoals veel van de film, maar ging uiteindelijk nergens heen.<br />De boodschappen zijn heel grof, en te oordelen naar het 'achter de schermen'-gebazel, zaten de producers duidelijk naar een andere film te kijken, want er valt heel weinig te lachen in deze film, zelfs niet tijdens de bedoelde grappige delen. Ik moet benadrukken dat dit geen amusement is, meer een les in diversiteit op een middelbare school... noem het het 'Bloed op de snelweg' van racisme. Als Jennifer Esposito niet 'naakt' was gefotografeerd, zouden ze dit zelfs op middelbare scholen kunnen laten zien.<br />In deze film is iedereen een eikel en leert iedereen een lesje (behalve Michael Pena, die de beste rol krijgt, maar wel de meest voorspelbare verhaallijn).<br />Dit is een slechte film, met slechte tekst en goede acteurs... een lelijke tekenfilm van Paul Haggis voor mensen die niets anders aankunnen dan de grove lijnen in een verhaal... een tekening die met kleurpotloden is gemaakt.<br />Crash is een deprimerend niets, dat emoties opwekt, maar je niets leert als je al weet dat racisme en vooroordelen slechte dingen zijn.
I saw this "movie" partly because of the sheer number of good reviews at Netflix, and from it I leaned a valuable lesson. Not a lesson about ethnic diversity however...the lesson I learned is "Don't trust reviews".<br /><br />Yes, racism sucks and people are complicated, but the people who actually need to see this movie are going to be the ones who are the least drawn to it and least affected by it if they DO see it. The only reason that I can think of for the number of good reviews is that it's being reviewed by people who aren't used to thinking, or who've seen their first thought-provoking movie and somehow think that Haggis invented the concept. In fact, he basically made this film, which should be called "Racism For Dummies", as emotionally wrenching as possible, seemingly to give people who don't spend a lot of time thinking the impression that they've discovered some fundamental truth that's never been covered in a film before. Zen and the Art of Motorcycle Maintanence it's not... An after-school special for the unthinking masses, cut into bite-sized overwrought ham-fisted pieces to make it easier to swallow without too much introspection.<br /><br />It's as if they portrayed everyone as being the worst possible extreme, simply to make us happy that we're such good people because we don't identify with the characters. Let's face it people. NOBODY identifies with these characters because they're all cardboard cutouts and stereotypes (or predictably reverse-stereotypes). It's well acted (even if the dialog is atrocious) and cleverly executed, so much that you don't think to ask "where's the beef?" until you can tell the film is winding down. The flaming car scene was well executed, like much of the movie, but went nowhere in the end. <br /><br />The messages are very heavy-handed, and from the "behind the scenes" blurb, the producers were clearly watching a different movie, because there is very little to laugh about in this movie, even during the intended funny parts. I have to stress that this is NOT entertainment, more like a high school diversity lesson...call it the "Blood on the Highway" of racism. They could even show this in high schools if it weren't for the "side-nude" shot of Jennifer Esposito.<br /><br />In this film, everyone's a jerk and everyone learns a lesson (except for Michael Pena who gets the best role, but the most predictable storyline).<br /><br />This is a bad film, with bad writing, and good actors....an ugly cartoon crafted by Paul Haggis for people who can't handle anything but the bold strokes in storytelling....a picture painted with crayons.<br /><br />Crash is a depressing little nothing, that provokes emotion, but teaches you nothing if you already know racism and prejudice are bad things.