Het is duidelijk dat de reacties hier vele jaren na de vertoning van de film zijn geschreven en dus niet in de juiste context kunnen worden geplaatst. In 1980, in het Engeland van na de oorlog, was deze film verdomd grappig. We waren blij dat we iets hadden om over te lachen en Rising Damp, met zijn sympathieke bespotting van een complete sociale laag, was een van de beste Britse komische series uit die tijd, zo niet de beste. Hij raakte bij bijna iedereen een snaar en op echte Britse wijze lachten we om de Rigsby's in onszelf. Amerika had niets om dit soort humor aan te raken, omdat zelfvernedering niet amusant was voor onze overzeese neven. Leonard Rossiter was een van de beste acteurs van Engeland, op het toneel, op de tv en in films. Zijn toewijding en professionalisme waren ongeëvenaard. Richard Beckinsale was, hoewel jong, een volmaakte komische ode aan Rossiter en zou in alle opzichten moeten worden beschouwd als een van de grootsten aller tijden. Als hij niet zo jong was aangenomen, weet ik zeker dat hij inmiddels zou zijn aangemerkt als een van de grootste Britse komedieacteurs. Frances De la Tour vond haar mooiste televisiemoment in _Virtual Damp_ en heeft wat mij betreft nooit haar onmiskenbare talent voor verdere rollen gekwantificeerd. Als je de film niet hebt gezien op het moment dat hij werd uitgebracht, ben je niet bevoegd om commentaar te geven, simpelweg omdat je niet kunt begrijpen waarom hij grappig was, de humor van het moment.
Obviously, the the responses here were written many years after the film was released and cannot be taken in context. Back in 1980 in post labour England, this film was bloody funny. We were glad of something to laugh about and Rising Damp, with its sympathetic mockery of a complete social strata, was one of the best British sitcoms of its period, if not ever. It struck a chord in almost everybody and in true British fashion, we laughed at the Rigsby in ourselves. America had nothing to touch this type of humour because self debasement was not amusing to our overseas cousins. Leonard Rossiter was one of Englands finest actors, on stage, on TV and in Movies. His commitment and professionalism were second to none. Richard Beckinsale was, although young, a perfect comedic foil to Rossiter and should, by all rights, be classed as an all time great. Had he not been taken so young, I feel sure he would, by now, be classified as one of Britains greatest comedy actors. Frances De la Tour found her finest television moment in Rising Damp and, for me, never quantified her undoubted ability with further roles. If you did not see the film at the time of its release, you are not qualified to comment, simply because you cannot understand why it was funny, the humour of the moment.