Ik was heel verbaasd toen ik hoorde dat Goldie Hawn een Oscar had gewonnen voor deze film. Ze leek heel levenloos en volledig geschoold door de 54(!) jaar oude Bergman in de scènes waarin ze naast elkaar staan. Als de film vandaag was geschreven, denk ik dat Bergman en de jongeman Ivan uiteindelijk bij elkaar zouden zijn gekomen (Ingrid is veel knapper dan Goldie...) en dat de twee egocentrische personages van Matthau en Hawn buiten de boot zouden zijn gevallen. Maar hij is aan het eind van 1960 geschreven en voelt aan als Plaza Suite of Barefoot in the Park. Matthaus oneliners, Hawns onschuld en Bergmans stijlvolle acteerwerk maken het echter heel plezierig om naar te kijken.
I was very surprised to learn that Goldie Hawn won an Oscar for this film. She seemed very lifeless and completely schooled by the 54(!) year old Bergman in the scenes where they are side by side. If it had been written today, I think that Bergman and the young man Ivan would have wound up together (Ingrid is so much hotter than Goldie...) and the two self-absorbed characters played by Matthau and Hawn would be left out in the cold. But it was written at the end of 60's and feels like Plaza Suite or Barefoot in the Park. However, Matthau's one-liners, Hawn's innocence and Bergman's classy performance make this quite pleasant to watch.