Ik kijk meestal niet graag naar films als ze nog in de bioscoop draaien vanwege de hoge kaartjesprijzen, maar ik zag een poster van Some Things That Stay en ik dacht: 'Die jonge actrice ziet er intelligent en mysterieus uit, heel anders dan het gebruikelijke blonde tienermeisje'. Dus besloot ik de sprong te wagen en naar die film te gaan op de premièreavond.<br />Ik moet zeggen dat ik blij verrast was. Ik ging zonder verwachtingen naar die film. Ik wist eigenlijk niet waar hij over zou gaan, maar de rauwe emotie en eerlijke tienerervaringen van Katie Boland gaven me een tamelijk tevreden gevoel over mijn besluit. Alberta Watson deed het ook fantastisch in de rol van Tamara.' Ik moet er wel aan toevoegen dat ik behoorlijk onder de indruk was van de komische styling van Megan Park als Brenda, de vriendin van Tamara.<br />De film werd fantastisch geregisseerd door Gail Harvey, en hij werd gedraaid op een kitscherige manier uit de jaren vijftig, die je een warm en gelukkig gevoel geeft, ook al is de verhaallijn niet echt verheffend. Ik vond de film ook goed geschoten, en veel prachtige beelden van het landschap van de jaren vijftig zullen me nog weken bijblijven.<br />De film als geheel was grillig en geweldig. Ik vond hem onvoorspelbaar, en hoewel het verhaal op een nogal open manier eindigt, was ik toch tevreden. Of je nu op zoek bent naar een grappig, maar krachtig verhaal over volwassen worden, of gewoon herinneringen wilt ophalen aan het leven in de jaren vijftig, ik garandeer je dat deze film voor jou is. Zelfs als je geen verwachtingen hebt, is het waarschijnlijk dat je het meest onder de indruk zult zijn. Probeer deze eens!
I don't usually like to see movies while they're still in theaters because of high ticket prices but I saw a poster for Some Things That Stay and I thought, "that young actress looks intelligent and mysterious, not like the usual blonde teenybopper BS". So I decided to take the plunge and see this movie on it's opening night. <br /><br />I must tell you, I was happily surprised. I went to this film with no expectations. I didn't really know what it would be about, but the raw emotion and honest teenage experiences expressed by Katie Boland left me feeling rather satisfied with my decision. Alberta Watson also did a fantastic job as the role of Tamara's disease-stricken mother and I must also add that I was quite impressed with the comedic stylings of Megan Park as Tamara's friend Brenda. <br /><br />The film was wonderfully directed by Gail Harvey, and pulled together in the kind of kitschy 50's way that leaves you feeling warm and happy, even if the storyline tended not to be so uplifting. I also thought that the film was well-shot, many beautiful images of a 1950's countryside will remain in my mind for weeks to come. <br /><br />This film as a whole was quirky and great. I found it to be unpredictable and although the story ends in a somewhat open-ended way, I was still left satisfied. Whether you are looking for a fun, yet powerful coming-of-age story, or simply want to reminisce about life in the 1950's, I guarantee this film is for you. Even if you have no expectations, it is still quite likely that you will be most impressed. Give this one a shot!