De hel breekt los als je Nami Matsushima (Meiko Kaji), de Schorpioenvrouw en een gevaarlijke groep schurken (waaronder hun sadistische pooier en zijn al even weerzinwekkende vrouw) die met ijzeren vuist een prostitutienetwerk runnen, dwarsboomt. De hel kent geen woede zoals de Schorpioen, en een vastberaden rechercheur, Gondo (Mikio Narita), die wraak wil nemen omdat hij zijn arm heeft afgehakt nadat hij haar in de boeien had geslagen, zal alles doen (en dat omvat ook het intimideren van iedereen die weet waar ze is) om Nami te pakken te krijgen. Nami vindt een bondgenoot in de hoer Yuki (Yayoi Watanabe), die haar een tijdelijke schuilplaats biedt. Yuki heeft een achterlijke broer die tijdens het werk hersenletsel heeft opgelopen en voor hem moet zorgen (in een verontrustende onthulling met betrekking tot incest, voorziet ze hem ook van zijn seksuele behoeften!). In werkelijkheid houdt ze hem opgesloten in een kamer terwijl ze op straat werkt! Ondertussen wordt Nami aangevallen door een verachtelijke buurvrouw zodra ze een plekje voor zichzelf heeft gevonden (ze werkt als riool) en hij dreigt haar aan te geven bij de autoriteiten (Nami was een ontsnapte gevangene, die uit de metro was gevlucht voor de politie) als ze hem geen seksuele gunsten verleent. Zijn vrouw gooit een ketel kokend water over zijn gezicht en lichaam, wat zijn dood tot gevolg heeft, en de prostitutiebende gaat op zoek naar Nami om de schuld in te lossen van het verlies van een belangrijk lid van hun organisatie. Nami's minnares en vertrouwelinge beseft dat degene die verantwoordelijk is voor het verlies van haar trouwe lid een voormalige gedetineerde van haar is, Schorpioen. Katsu overmeestert haar met een injectie met een vloeistof en stopt haar in een vogelkooi (!), waarna hij haar gevangenschap verfraait. Wat Nami's woede uiteindelijk aanwakkert, is dat ze een prostituee buiten haar cel ziet sterven, het slachtoffer van een gedwongen late abortus, achtergelaten om dood te bloeden. Nami vindt een scalpel in haar hand (... uit de operatiekamer), breekt uit de kooi en aast op elk lid van de clan dat verantwoordelijk is voor de dood van de prostituee. De reeks scalpelmoorden biedt Gondo de gelegenheid Nami te pakken, en hij...' Ik zal haar vangen in de ondergrondse riolen onder de stad, maar kan hij haar vangen of doden? Vooral als Yuki haar te hulp komt?<br /><0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> Vertrouw me als ik zeg dat Shunya Ito en zijn filmploeg niet in de boeien zijn geslagen omdat FEMALE VRIJHEIDSVOORZICHTIGHEID: BEEST STABLE de zoveelste perverse, gestoorde en extreem gewelddadige invalshoek in de onderhoudende serie is. Ito is uitgerust met uitstekende productiewaarden en een visueel stilistisch talent om alle waanzin op fantasievolle wijze vast te leggen, en hij brengt je precies (of mij) in het verknipte drama dat altijd bestaat als Nami Matsushima op het witte doek verschijnt. Als je een lange openingsscène hebt waarin je antiheld door de drukke straten van de stad vlucht met een man. Met Nami's afgehakte arm in de boeien, moet de kijker weten wat hem te wachten staat! Het incestueuze subplot is gewoon bizar (en het wordt op een softcore-manier gefilmd, met de achterlijke broer die zijn verdoofde, koude zus neukt met dode ogen die voor zich uit staren!), en de hele abortusepisode is nogal moeilijk te volgen. Maar het abortusaspect, hoe verontrustend het ook is, is een motivatie voor Nami's wraak... ondanks Nami's onvolmaakte manier van doen en haar criminele aard, zou je liever zien dat zij die idioten uitschakelde dan andersom. Ook interessant aspect met rechercheur Gondo. Gondo is bereid de regels te overtreden, en hij wordt een soort natuurkracht tegenover iedereen die hem in de weg staat om zijn doodsvijand gevangen te nemen. Zijn lot aan het eind, als hij een andere vijand van Nami bezoekt, in een geïsoleerde cel, terwijl zij toekijkt, is een perfecte samenvatting van wat deze films zo belachelijk en toch zo vermakelijk maakt. De scalpelmoorden zijn een collage van in elkaar zakkend tuig, op verschillende plaatsen, de lemmeten die uit het vlees steken, terwijl Nami de plaatsen delict achterlaat met de gedrevenheid om de hele clan uit te roeien ter nagedachtenis aan een slachtoffer van onfortuinlijke omstandigheden. Hoewel de film in wezen een stripverhaal is, hangt er een droefheid in de lucht die doordringt, en er komen maar weinig personages zonder fouten in voor. Ik stel me voor dat velen deze spot zullen laten varen over hoe onrealistisch het is om te zeggen: 'Vrouwelijke gevangene is een...' Maar ik zag het als een gewelddadige tekenfilm, net als de latere films uit de jaren tachtig, en genoot van wat het was. Zoals altijd spelen er in deze film een paar mooie Aziatische actrices en een paar kleurrijke zware jongens. Meiko Kaji, bijna altijd gereserveerd/stil, maar kil en haar vijanden met gewelddadige bedoelingen aankijkend, is in vorm (in meer dan één opzicht) en Reisen Lee, met haar schele, weerzinwekkende tegenstander, gaat er met de film vandoor als een volmaakt ingebeelde, verachtelijke vijand die psychologische marteling waard is (terwijl ze allebei in de gevangenis zitten, zijn Nami's manieren om haar te martelen zoet). Mijn favoriete scène heeft niets met de plot te maken, maar is zo fantastisch verkeerd, met een hond die Gondo's rottende, afgehakte arm ontdekt, die door een straat loopt en uiteindelijk een rustplaats vindt om erop te kauwen!
There's hell to pay when you cross Nami Matsushima(Meiko Kaji), Female Scorpion, and a dangerous group of thugs(..including their sadistic head pimp and his equally repellent lady), operating a prostitution ring with an iron fist, does just that. Hell hath no fury like Scorpion, and a determined detective, Gondo(Mikio Narita), seeking revenge for decapitating his arm after handcuffing her, will do whatever it takes(..and that includes intimidating anyone who might know her whereabouts)to catch Nami. Nami finds an ally in hooker Yuki(Yayoi Watanabe), who provides her a temporary shelter. Yuki has a retarded brother who suffered a brain injury during a job, and must take care of him(..in a disturbing revelation, regarding incest, she also provides his sexual needs!)..she, in actuality, keeps him locked up in a room while working the streets! Meanwhile, Nami is targeted by a vile neighbor once she finds a place of her own(..she works as a sewer), and he threatens to turn her into the authorities(..Nami was an escaped convict, who fled a subway from the cops)if she doesn't supply him sexual favors. His wife dumps a tea kettle of boiling water all over his face and body, resulting in death, & the prostitution clan come looking for Nami to pay the debt of losing a very important member of their organization. That's when Katsu(Reisen Lee), the pimp's lover and confidant, realizes that the one responsible for the loss of their loyal member is a former inmate of hers, Scorpion. Subduing her with an injected liquid drug, placing her in a bird cage(!), Katsu embellishes in her imprisonment. What ultimately fuels Nami's rage is watching a prostitute die outside her cell, a victim of a forced late-term abortion, left to bleed to death. Finding a scalpel clutched in her hand(..from the operation room), Nami will break free from the cage and prey upon each member of the clan responsible for the hooker's death. The series of scalpel murders provide Gondo with an opportunity to catch Nami, and he'll trap her in the underground sewers below the city, but can he catch or kill her? Especially if Yuki comes to her aid?<br /><br />Trust me when I say there was no shackles binding director Shunya Ito or his film-making team because FEMALE PRISONER SCORPION:BEAST STABLE is yet another perverse, deranged, and ultra-violent entry in the very entertaining series. Equipped with fine production values and a visually stylistic talent for capturing all of the madness in imaginative ways, Ito pulls you right(..or he did me)into the twisted drama that always exists when Nami Matsushima is on screen. When you have a protracted opening credits sequence where your anti-heroine is fleeing through the crowded city streets with a man's severed arm handcuffed to her, the viewer has to know what they're in for! The incestuous sub-plot is simply bizarre(..and it's shot in a soft-core way with the retarded brother humping his numb, cold sister with dead eyes staring ahead!), and the entire abortion sequence is rather hard to sit through. But, the abortion angle, as disturbing as it is, provides motivation for Nami's revenge..despite Nami's imperfect ways, and her criminal nature, you would rather see her take these cretins out than vice versa. Interesting angle with Detective Gondo, as well. Gondo is willing to break the rules, and he becomes a force-of-nature towards anyone who stands in his way of capturing his mortal enemy. His fate at the end, visiting another enemy of Nami's, in an isolated cell, while she looks on, perfectly encapsulates what makes these films so ridiculous yet so entertaining. The scalpel murders is a montage of slumping scumbags, in various places, the blades protruding from flesh, with Nami leaving the crime scenes very driven to wipe the whole clan out in memory of a fallen victim of unfortunate circumstances. While the film is essentially a comic book adventure, there's a sadness that permeates, and few characters come away without flaws. I imagine many will walk away from this scoffing at how unrealistic FEMALE PRISONER SCORPION:BEAST STABLE is(..specifically how Nami is able to escape capture time and time again, accomplishing her goals of revenge, paying back all those who have wronged her), but I looked at it as a violent action cartoon, much like the later 80's films, and enjoyed it for what it was. As always, this film features some beautiful Asian actresses and some colorful heavies. Meiko Kaji, almost always reserved/quiet, yet chilly staring down her enemies with violent intent, is in fine form(..in more ways than one)and Reisen Lee, as her cross-eyed, repugnant adversary, runs away with the picture as a perfectly realized contemptibly abusive foe worthy of psychological torment(..when both are in prison, Nami's ways of torturing her are sweet). My favorite scene has nothing to do with the plot, but is so wonderfully wrong, features a dog discovering Gondo's rotted severed arm, walking through a street eventually finding a resting place to chew on it!