Een van de meest onterecht belastende programma's aller tijden, 'Terry & June', was ook een van de populairste comedy's uit de jaren zeventig en tachtig.<br />Het begon als 'Happy Ever After', maar toen Eric Merriman besloot dat hij niet meer wilde schrijven, veranderde het in dit, vandaar het weglaten van 'Tante Lucy' en het veranderen van Fletcher's in Medford's.<br />Ja, het was knus, huiselijk, middenklasse; de intriges doorliepen het hele scala van clichés, van de baas die kwam eten, de dominee die een rommelmarkt organiseerde en ongewenste familieleden die een weekend kwamen logeren. Het was zeker geen 'afschuwelijke, luie komedie'. En dat het niet'slim' was, was ook niet de bedoeling. Het was grappig en goed uitgevoerd, en dat was genoeg!<br />Ik was ook dol op de 'alternatieve' hausse in de jaren tachtig ('Spitting Image', 'Black Adder', 'The Young Ones' et cetera), maar ik hield ook van dit soort conventionele komedies. In elk geval boden ze alternatieve komedies iets om een alternatief voor te zijn. Ik vond het echter triest dat mensen als Ben Elton zich tegen zowel dit als Benny Hill keerden. Nou ja, komedies die op de familie gericht zijn, zijn zo goed als van ons scherm verdwenen, maar wat hebben we er nog aan? Kijk maar eens naar de laatste tv-programma's. Allemaal soaps en reality-troep. De paar komedies die er nog zijn, zijn voor tieners, wat betekent dat ze volgepropt zitten met vloeken, grappen over lichaamsfuncties en expliciete seksuele verwijzingen. En ze zijn ook in de verste verte niet grappig.<br />De hausse in de 'alternatieve komedie' was in veel opzichten goed, maar had ook een donkere kant. De conventionele comedy's leken ouderwets, verjoegen getalenteerde schrijvers en acteurs als Spike Milligan en leidden uiteindelijk tot onbeschrijflijke kletskoek als 'Little Britain' en 'Tittybangbang' (de hemel sta ons bij).
One of the most unfairly maligned programmes of all time, 'Terry & June' was also one of the most popular sitcoms of the '70's and '80's.<br /><br />It started life as 'Happy Ever After', but when Eric Merriman decided he didn't want to write any more, it changed into this, hence the dropping of 'Aunt Lucy' and the Fletcher's becoming the Medford's. <br /><br />Yes, it was cosy, domestic, middle-class stuff; the plots ran the gamut of clichés from the boss coming to dinner, the vicar organising a jumble sale, and unwanted relatives coming to stay for the weekend. It was certainly not 'dreadful lazy comedy'. As for it being 'not clever', it was not meant to be. It was funny and well performed, and that was enough! <br /><br />I too loved the 'alternative' boom of the '80's ( 'Spitting Image', 'Black Adder', 'The Young Ones' etc. ) but also enjoyed conventional stuff such as this. If nothing else, it provided alternative comedy with something to be an alternative to. I found it sad though when the likes of Ben Elton took against both this and Benny Hill. Well, family oriented comedy has all but vanished from our screens, but where has it left us? Take a look at the latest T.V. schedules. All soaps and reality dross. The few comedies left are aimed at teenagers, meaning they are jam packed with swearing, bodily function jokes, and explicit sexual references. And they are not remotely funny either.<br /><br />The 'alternative comedy' boom was good in many ways, but had a dark side. It made conventional sitcoms appear old fashioned, drove away talented writers and performers such as Spike Milligan, and ultimately led to such unspeakable drivel as 'Little Britain' and 'Tittybangbang' ( heaven help us ). If it ain't broke, don't fix it!