Ik heb Peter Watkins Culloden en The War Game een paar maanden daarvoor gezien en ik was erg onder de indruk. De techniek is in wezen dezelfde, of in elk geval erg gelijksoortig, in deze film die aan de ene kant een proces van dissidenten in Californië in de nabije toekomst laat zien, en aan de andere kant de pogingen van een groep veroordeelde 'criminelen' om door vijftig mijl woestijn te ploeteren om hun vrijheid te winnen in een door de overheid beheerd'strafkamp' als alternatief voor de gevangenis. Watkins filmt alles in een documentairestijl, wat zorgt voor meer dan een beetje g<0xC3><0xAA>ne of een sterk gevoel van ongeloof: hoe komt het dat de cameraploeg meer dan 2 dagen bij de groep uitgehongerde en uitgedroogde gevangenen is zonder hulp aan te bieden of deel te hebben aan hun ellende? En dat is nog maar het meest voor de hand liggende voorbeeld. Maar los van de dubieuze verhaallijnen zit er wel een kern van waarheid in; je moet natuurlijk wel geïnteresseerd zijn in politieke films om er echt bij betrokken te raken, maar de film is echt heel anders dan alle andere uit die tijd: er zit geen kern van waarheid in, hij biedt geen eenvoudige oplossingen. Het is allemaal eender; de rechtse regeringsfunctionarissen lijken een beetje meer op stripfiguren, maar zelfs zij mogen op z'n minst een beetje menselijkheid tonen. Al met al geeft de film veel om over na te denken en laat hij een onuitwisbare smaak achter.
I saw Peter Watkin's Culloden and The War Game a few months before this and was very impressed. The technique is essentially the same, or at least very similar, in this film detailing on the one hand a trial of dissidents in California in the (apparently) near future, and on the other the attempts of a group of convicted "criminals" to slog through 50 miles of desert to win their freedom in a government-run "punishment park" as an alternative to prison. Watkins films everything in a documentary style, which causes for more than a little awkwardness or required strong suspension of disbelief: how is it that the camera crew is with the group of starving and parched prisoners over 2 days without either offering help or sharing in their misery? And that's merely the most obvious example. But questionable storytelling aside, this packs a punch; no question you have to be interested in political film-making to really get involved, but the film really isn't like anything else of its era: it pulls no punches, offers no simple solutions. The leftist political figures are certainly painted broadly at times, but they aren't all alike; the right-wing government functionaries seem a little more cartoonish, but even they are allowed to show at least a little humanity. Overall, the film gives much to think about and leaves an indelible taste.....8/10 DVD rental