Deze film is zonder twijfel een van de belangrijkste mijlpalen in de geschiedenis van de cinema. Als we deze film zien, kunnen we slechts achteraf vaststellen dat de wereldcinema in de jaren vijftig van de vorige eeuw zo'n zuiver humanistische dramaturgie bezat, zo'n sterk en toereikend gebruik van geluidsmontage en zo'n bijna religieuze bewondering voor ethische keuzes in het menselijk leven. Cinema was toen niet alleen maar een vorm van kunst. Het was veel hoger dan het gewone leven en het gaf veel mensen hoop op een leven na de tragische oorlog. Men zegt dat zelfs Picasso ontroerd was en uitriep dat zo'n kunstwerk maar één keer in de honderd jaar kan verschijnen! Het publiek was in die tijd ook anders. Ik las dat een jong stel, nadat ze Kurosawa's Ikiru(Live) in zijn eerste vertoning hadden gezien, zachtjes tegen elkaar zei: "Ikiru (Live) is een kunstwerk." Het is een goede film, vind je niet?' Ik denk dat de moderne film, hoewel hij technisch is ontwikkeld en een nieuw vertelperspectief heeft ontwikkeld, het belangrijkste - het vertrouwen van het publiek - heeft verloren. Cienma was ooit in feite de populairste kunstvorm en schonk, in tegenstelling tot moderne schone kunsten en hedendaagse muziek, miljoenen mensen hoop en idealen. In dit opzicht moet 'Letjat zhuravli' tot het pantheon van de klassieken van alle tijden behoren, zoals 'City light', 'Ikiru' en 'La Strada'.
This film is undoubtedly one of the greatest landmarks in history of cinema. By seeing this film,we can only retrospectively notice that world cinema in 1950s had such a purely humanistic dramaturgy,such a strong and adequate use of sound-image montage,and almost religious admiration of ethical choices in human life. Cinema was then not only one form of arts. It was much higher than ordinary life and it gave many people hope to live after the tragic war. It is said, that even Picasso was moved and cried that such a work of art can appear only once in 100 years! Audience that time was also different. I read that after seeing Kurosawa's "Ikiru(Live)" in its first release, young couple quietly told each other,"It is a good film, isn't it?". I think,contemporary cinema, though technically developed and opened some new narrative perspective, has lost the most important---reliance of audience.Cienma was once really the most popular art from and, unlike modern fine arts and contemporary music,gave millions of people hope and ideals. In this point of view,"Letyat zhuravli" must be in the pantheon of classics of all the time, as "City light","Ikiru" and "La Strada".