Er zijn andere films met overtuigender personages, een realistischer verhaal en misschien zelfs meer diepgang met betrekking tot politieke aanroepingen. Maar aan de andere kant zijn de meeste daarvan niet geregisseerd door Peter Watkins. Watkins is misschien wel de enige ware geniale artiest van British Film die uit de jaren zestig naar voren komt. Hij heeft een hele reeks zelden geziene films gemaakt die de geest van de buiten-esthetische wereld perfect weergeven <0xE2><0x80><0x93> de wereld van politieke ontwikkelingen, sociale problemen en regeringsoplossingen. Zijn werk is dus waarschijnlijk minder 'filmisch' dan bijvoorbeeld politiek, wat sommigen een verzwakking van hun inherente artistieke kwaliteit kunnen noemen. Maar ja, waarom zou de kunst zich er niet mee mogen bemoeien? Watkins waagt het. Je zult je er niet prettig bij voelen. Je zult je niet gelukkig voelen. Eigenlijk zul je de film niet echt mooi vinden; hij is compromisloos, eerlijk, direct, zonder schaamte; kortom, een klap in je gezicht. Je kunt er niets aan doen dat je kwaad wordt, je kunt je er niet tegen verzetten dat de dingen die je ziet je raken. Dat maakt Watkins' films zo de moeite waard.
It kicks you in the stomach. There are other films with more convincing characters, a more realistic story, and maybe even more depth concerning political invocations. But then again, most of these are not directed by Peter Watkins. Maybe the one true genius artist of British Film to emerge out of the 1960s, Watkins has made quite a bunch of rarely seen films that perfectly capture the spirit of the outer-aesthetic world - the world of political ongoings, social problems and governmental solutions. Thus, his work is probably less "filmic" than, say, political, which some may call a weakening of their inherent artistic quality. Then again, why shouldn't art allow itself to become engaged? Watkins dares. And succeeds. You won't feel well with this one. You won't feel happy. Actually, you won't really like the film; it is uncompromising, honest, direct, unashamed; a smash in your face, in short. You can't help getting angry, you can't resist to let the things you see touch you. That is what makes Watkins' films so rewarding.