Het beroemde personage van Edgar Rice Burroughs is duizenden keren voor het witte doek bewerkt, tot men zijn dorst heeft gelest, met name in de jaren dertig en veertig van de vorige eeuw door Hollywood. De producenten hebben van Tarzan een van de succesvolste filmpersonages gemaakt. Een paar jaar later besloot Hugh Hudson een ambitieuzere versie van de aapman te maken en het is een natuurlijker, wilder en nuchterder Tarzan die hij hier weggeeft. Hudson vermijdt handig de clichés die je gewoonlijk aan Tarzan toedicht, zoals zijn beroemde schreeuw of zijn vriendelijke huisdier, Cheetah. Niet alleen zijn we ver verwijderd van het door Hollwood ontworpen en bedachte personage, maar we zijn ook ver verwijderd van de filmset waar zijn verhalen werden gemaakt. De film is gedeeltelijk opgenomen in Afrika (of liever gezegd, in Kameroen). De film introduceert twee voor de hand liggende delen: het eerste deel speelt zich af in de jungle, waar Tarzan tussen zijn adoptievrienden, de apen, leeft en zichzelf als hun heer en meester beschouwt. Maar hij negeert zijn werkelijke oorsprong. Het tweede deel speelt zich af in Engeland, waar Tarzan de Engelse maatschappij ontdekt. Ian Holm belichaamt de schakel tussen de twee delen en Hudson vermijdt alles wat de film tot een lachertje zou kunnen maken, dank zij een knap scenario. Holm leert Lambert de basisregels van het gedrag om zich correct te gedragen in de Engelse maatschappij en het resultaat is bevredigend. Bovendien lacht niemand in het tweede deel Tarzan uit en wordt hij zelfs echt gewaardeerd. Wat het einde betreft, dat is zowel bitter als gelukkig. Blij omdat Tarzan terugkeert naar de jungle en zijn naaste verwanten weer ontmoet. Maar ook bitter, omdat deze thuiskomst betekent dat de Greystoke-lijn niet verzekerd is en gedoemd is te verdwijnen... Christophe Lambert vindt hier zijn eerste (en laatste?) grote rol. Helaas zal hij zijn prestatie in deze film nooit kunnen evenaren en hij zal spelen in armzalige en sentimentele actiefilms. Niettemin, zoals ik al eerder zei, een knap scenario, een prestatie van een zeldzame kwaliteit, een paar indrukwekkende natuurbeelden (van zowel de jungle als het Engelse land) en we krijgen een schitterende film. Het is ook een uitstekende herlezing van een populaire roman. Waarom staat het dan maar op 6/10?
SPOILERS Edgar Rice Burroughs's famous character was adapted thousand of times for the screen til one's thirst is quenched, notably during the thirties and the forties by Hollywood. Its productors made Tarzan one of the most successful cinema characters. Several years later, Hugh Hudson decided to make a more ambitious version of the monkey-man and it's a more natural, more wild and more down-to-earth Tarzan that he gives away here. Hudson skilfully avoids the clichés that you usually grant to Tarzan such as his famous scream or his friendly pet, Cheetah. Not only, are we far from the designed and invented character made by Hollwood but we are also far from the film set used to make his stories. The movie was partly made in Africa (more precisely in Cameroon). The movie introduces two obvious parts: the first one which takes place in the jungle where Tarzan lives among his adoptive friends, the apes and considers himself as their lord. But he ignores his real origins. The second one in England where Tarzan discovers the English society. Ian Holm epitomizes the link between the two parts and Hudson avoids all that could make the movie falls into the ridiculous thanks to a clever screenplay. Indeed, Holm teaches Lambert basic rules of manners so as to behave correctly in the English society and the result works. Moreover, in the second part, no-one ever laughs at Tarzan and he's even really appreciated. As far as the end is concerned well it's a both bitter and happy end. Happy because Tarzan comes back to the jungle and meets again his adoptive close relatives. But bitter too, because this homecoming means that the Greystoke line won't be ensured and is condemned to disappear... Christophe Lambert finds here, his first (and last?) great role. Sadly, he'll never equal the achievement of his performance in this movie and he'll play in poor and insipide action movies. Nevertheless, as I said previously, a clever screenplay, a performance of a rare quality, some impressive natural sceneries (both the jungle and the English country and we get a gorgeous movie. It's also an excellent rereading from a popular novel. So why is it only rated barely (6/10)?