Heftig og Begeistret (Intens en Enthousiast) is een documentaireachtig verhaal over een mannenkoor in Berlev Horg in het noordelijkste deel van Noorwegen, waar het weer koud en vijandig is, de dagen's winters donker en de steden worden geconfronteerd met jonge mensen die verhuizen naar de meer bevolkte delen van het zuiden van Noorwegen, waar het klimaat warmer is en er meer mogelijkheden zijn.<br />Het mooiste aan deze film zijn de mensen zelf. De mensen in het koor, die tussen de 30 en 95 jaar oud zijn, leiden allemaal een uniek, kleurrijk leven en zijn zeer aangename wezens. Ze worden gekenmerkt door het harde klimaat en de recessie in het noorden en hebben zich aangepast aan de vereiste manier van leven. Tijdens de film komen we het een en ander te weten over veel mensen in het koor en we volgen hen door liederen, sommige gebeurtenissen in een kerk en in de haven, en ten slotte een reis naar Moermansk.<br />De omgeving die in de film wordt gefilmd, is heel mooi en karakteristiek voor de Noorse natuur. De esthetiek is ook natuurlijk en is rechtstreeks ontleend aan het koor en aan de levens van de mensen die we ontmoeten. De woonkamers, de badkamer, de ketel op de oven; er is niets kunstmatigs aan deze film, niet de mensen, niet de omgeving, niet hun muziek en niet hun gevoelens. Alles is zo echt als het maar kan.<br />Maar als het gaat om het vertellen van een verhaal, gaat het allemaal verloren. Het is heel mooi en echt, maar waarom zien we het? Komt het door de liederen? Komt het door de natuur? Of is het alleen maar om een verhaal te zien over Berlev-beng Mens-Choir, over hun leven en een paar van de reizen die ze maken? De boodschap, als die er is, is dat deze kleine gemeenschap het leven aankan door sociale gebeurtenissen zoals het koor. Het koor heeft de mensen vele jaren bij elkaar gehouden.<br />Het is allemaal leuk en aardig, maar hoe populair het ook is, gezien door bijna 200.000 mensen in Noorwegen, er is iets mis mee. Het heeft geen begin en geen einde. Niemand wint of verliest iets, niemand verraadt een boodschap, niemand probeert het publiek ervan te overtuigen dat dit goed is of dat het leven daar geweldig is. Waarom is deze film gemaakt?<br />Het spijt me. Het is een aardige film over goede mensen, maar vergeleken met de gemiddelde Europese, Scandinavische of Noorse film verdient hij geen 9 van de 10. Hij heeft eerder een 4 van de 10, en dat is wat ik hem zal geven.<br />Als je deze film in een theater ziet, zou je verwachten dat de gemiddelde leeftijd van het publiek rond de 55-60 is. Er is gemeld dat hij in alle theaters constant goed is. Misschien is dat ook wel de reden dat de film zoveel lof krijgt toegezwaaid in het nieuws en ook goede cijfers krijgt op de IMDB: het is een film over ouderen, voor ouderen. Het is een film van 'ik heb nergens spijt van in mijn leven', en een verhaal dat zegt dat het leven in een kleine stad als Berlevbrak ook wel eens leuk zou kunnen zijn.
Heftig og Begeistret (Intense and Enthusiastic) is a documentary-like story of a male choir up in Berlevåg in the very northern part of Norway, where the weather is cold and hostile, the days are dark during the winter and the towns are faced with young people moving to the more populated parts in the south of Norway, where the climate is warmer and there are more opportunities.<br /><br />The most beautiful part of this movie is the humans themselves. The people in the choir, who are aged from 30 to 95, all have unique, colorful lives and are very enjoyable beings. They are characterised by the harsh climate and the recession of the North and have adapted to the way of living required. Throughout the movie, we learn a bit about many people in the choir and we follow them through songs, some events in a church and on the harbour, and in the end, a trip to Murmansk.<br /><br />The outside environment filmed in the movie is very beautiful and characterised by the Norwegian nature. The scenography is also natural and taken directly from the choir and from the peoples lives that we meet. Thei r livingrooms, the bathroom, the kettle on the oven; there is nothing artificial about this movie, not the people, not the environment, not their music and not their feelings. Everything is as real as can be.<br /><br />It all loses out though when it comes to giving a story. It is very beautiful and real, but why do we see it? Is it because of the songs? Is it because of the nature? Or is it simply just to see a story about Berlevåg Mens-Choir, about their life and some of the trips they have. The message, if there is any, is that this small society copes with life through such social events like the choir. The choir have kept the people together for many many years.<br /><br />It is all nice, but being as popular as it has been, seen by almost 200.000 in Norway, there is something wrong. There is no beginning or end to it. Nobody gains or loses anything, nobody reveals any message or tries to convince the audience of that this is good or that life up there is great. Why was this movie made?<br /><br />I am sorry. It is a nice movie about good people, but compared to the average European, Scandinavian or Norwegian movie - this does not deserve a 9 out of 10. It is closer to 4 out of 10, and that is what I will give it.<br /><br />If you see this movie in a theater, you should expect the average age on the audience to be around 55-60. It has reported to be consistently high in all theaters. Maybe this is also the reason for it receiving such very high praise in the news and good grades also on the IMDB: It is a movie about elders, for elders. It is a movie of "I regret nothing in my life", and a story saying that living in a small town like Berlevåg, might be a nice life too.