Hayao Miyazaki's magie gaat verder met zijn absolute publiekslieveling Ponyo on the Cliff by the Sea, zijn nieuwste geanimeerde film, die op de gebruikelijke zoetsappige manier je hart verovert. Ik vond dat de trailer een liedje had dat ingehouden hypnotiserend was, en ik hoefde niet op een uitnodiging te wachten om ervoor te zorgen dat ik mijn kaartje kreeg voor de voorvertoning van de film, die hier volgende week wordt vertoond. Tot nu toe heb ik alleen _My Neighbour Totoro_ gezien (met die stapel Ghibli-dvd's in mijn ogen) en ik ben er helemaal weg van, maar ik denk dat dit een laatste duwtje voor mij zou zijn om niet te blijven zitten met wat waarschijnlijk animatiefilms zouden zijn die ik leuk zou vinden.<br />Ponyo (gezongen door Nara Yuria) is een magische goudvis die ernaar verlangt te weten wat het leven buiten de zee inhoudt, met haar voortdurende uitstapjes in een luchtbel naar het wateroppervlak om een kijkje te nemen. Niettemin voorspellen deze ambities weinig goeds voor haar humanoïde vader Fujimoto (Tokoro Joji), die enige haat jegens het menselijk ras koestert vanwege de vervuiling, en die ook kort een subplot bespreekt over bescherming van het milieu/wraak van Moeder Natuur. Op een dag wordt Ponyo door een ongeluk aan land gespoeld en opgepikt door de vijfjarige Sosuke (Doi Hiroki) die met zijn moeder Lisa (Yamaguchi Tomoko) in een huis op de klif woont, terwijl pa Koichi (Nagashima Kazushige) als zeeman meestal op zee zit. En je kunt verwachten dat er een moment komt dat je terugdenkt aan de Kleine Zeemeermin, of de Plas die voor kinderen is gemaakt. Als je nog iets zegt, bederft dat de pret.<br />De kunstwerken hier zijn nog steeds verbazingwekkend, ook al zijn ze in 2D, want je weet dat elke cel met de grootste zorg wordt bewerkt. Er gebeuren op hetzelfde moment zoveel dingen binnen hetzelfde kader dat je het gevoel krijgt dat je er niet bij kunt.' Dit is zonder meer beter dan een 3D- of CG-animatiefilm, zeker gezien de schoonheid van de eenvoud ervan, en niet alleen wat de vormgeving betreft, maar ook wat het verhaal betreft, ondanks de klachten die binnenkwamen dat er een blaadje uit de klassieker van Hans Christian Andersen was gescheurd. Hoewel er manieren zijn om deze film extreem duister te maken, suggereerde hij alleen bepaalde duistere thema's, maar koos hij in plaats daarvan voor een film met positievere emoties, geschikt voor zowel kinderen als volwassenen.<br />In de kern gaat het over liefde, die tussen de familieleden van Koichi, Lisa en Sosuke, en vooral tussen moeder en zoon. De film gaat over de liefde tussen de jongen en zijn nieuwe tamme vis, die hij Ponyo heeft gedoopt, en ik kan je vertellen dat Ponyo zelf genoeg schattigheid in zich heeft om het te kunnen opnemen tegen figuren als Bolt, WallE en Eve. Dit is een topfilm, en het is moeilijk om niet verliefd te worden op Ponyo, in welke vorm dan ook, vooral omdat ze zo'n speels wezen is dat haar emoties niet verbergt <0xE2><0x80><0x93> als ze boos op je is, wendt ze zich af, of je kunt een straalstroom verwachten die uit haar mond in je gezicht spuit!<br />Ponyo on the Cliff by the Sea is zonder enige twijfel een van mijn favoriete films van dit jaar. En de volgende keer dat ik naar Tokio ga, ga ik zeker naar het Ghibli-museum om me te koesteren in de magische wereld die Hayao Miyazaki ons heeft gebracht. Zeer aanbevolen film, dus ga dit niet missen op het witte doek!
Hayao Miyazaki's magic continues with this absolute crowd pleaser Ponyo on the Cliff by the Sea, his latest animated film, which turns on the usual sweetness to charm your socks off. I thought that the trailer featured its song which was quietly hypnotic, and I didn't have to wait for an invite to make sure I got my ticket for the sneak preview of the movie, scheduled to open here next week.<br /><br />For fans of Studio Ghibli films, you'll probably know what you're in for, as Miyazaki has yet another winner in his filmography, that will win new fans over. I'm embarrassed to say the least that I've so far watched only My Neighbour Totoro (eyes that pile of Ghibli DVDs) and love it to bits, but I guess this would serve as a final push for me not to continue missing what would likely be animated films that I would enjoy.<br /><br />Ponyo (voiced by Nara Yuria) is a magic goldfish that yearns to know what is life beyond the sea, with her constant forays in a bubble to the surface of the water to sneak a peek. Nonetheless these ambitions do not bode well with her humanoid dad Fujimoto (Tokoro Joji), who harbours some hatred toward the human race for pollution, and briefly touching a subplot on environmental protection / revenge by Mother Nature as well. An accident one day sees Ponyo being washed ashore, and picked up by five year old boy Sosuke (Doi Hiroki) who lives on a house on the said cliff with his mother Lisa (Yamaguchi Tomoko), while dad Koichi (Nagashima Kazushige) is mostly out to sea since he's a sailor. And you can expect some moments of throwback to the likes of The Little Mermaid, or Splash made for kids. Saying anything more would be to spoil the fun.<br /><br />The artwork here is still simply astounding even though it's in 2D glory, knowing that each cell is painstakingly worked on. There are so many things going on at the same time within the same frame, that you'll probably be game for repeated viewings just to spot them all. This definitely beats any 3D or CG animated production any day given its beauty coming from its simplicity, and not only from the artwork department, but on its story too, despite complaints coming in that it took a leaf from the Hans Christian Andersen classic. While there are avenues to make this film extremely dark, it only suggested certain dark themes, but opted instead for a film with more positive emotions, suitable for both kids and adults alike.<br /><br />At its core, its about love, that between the family members of Koichi, Lisa and Sosuke, and especially between mother and son. More so, it's about the love between the boy and his new pet fish which he christened Ponyo, and I tell you Ponyo herself has enough cuteness in her to beat the likes of Bolt, WallE and Eve all hands down. Characterization here is top notch, and it's hard not to fall in love with Ponyo, in whichever form adopted, especially when she's such a playful being who doesn't hide her emotions - if she's upset with you, either she turns away or you could expect a jet stream come spewing from her mouth into your face!<br /><br />Ponyo on the Cliff by the Sea is a definite shoo-in to my top films of this year without hesitation. And the next time I go to Tokyo, I'm sure as hell going to make my way to the Ghibli Museum to bask under the magical world brought to us by Hayao Miyazaki. Highly recommended film, so don't you go missing this on the big screen!