Voor een verloren soldaat, voor een verloren soldaat, is dit een triest voorbeeld van hoe je niet moet vertalen om een ontroerende, complexe psychologische studie te filmen van die meest magische periode in het leven van een man, toen hij nog een kind was, maar een man begon te worden. Het boek beschrijft de werkelijke ervaringen van Rudy van Dantzig, zoals verteld door de jongen Jeroen, in de nadagen van de Tweede Wereldoorlog, toen hij elf jaar was en te maken had met z'n beginnende seksualiteit en z'n grote angst om in de steek gelaten te worden toen z'n ouders hem naar de provincie Friesland stuurden, ten noorden van Nederland, omdat ze in Amsterdam geen eten meer hadden en al maanden niets meer van hen hadden gehoord omdat de posterijen het niet meer deden. De komst van de bevrijdende soldaten in de film wordt op een pijnlijk afgezaagde manier verteld, waarbij de soldaten de rol van variété-artiest spelen. Dan krijgt een van de soldaten, Walt, een romance met Jeroen en het tweetal wordt voorgesteld als twee dartelende mannen. De werkelijkheid was iets anders: Jeroen beschrijft zijn ontmoetingen met Walt, zes in totaal, in detail maar in indirecte taal. Maar hun aard is onmiskenbaar. Walt wordt door Jeroen tot een intense passie geprikkeld, waarbij hij hem ruw aanpakt, zodat Jeroen bij hun laatste ontmoeting blauwe plekken heeft en een pijnlijke wond op zijn schouder waar Walt hem heeft gebeten. Tijdens deze ontmoeting verkracht Walt Jeroen, twee keer. Jeroen had Walt gemakkelijk kunnen ontwijken na hun tweede ontmoeting, toen Walt hem voor het eerst aanviel, omdat Walt duidelijk zijn best doet om zijn misbruik van de jongen voor de andere soldaten verborgen te houden. Waarom Jeroen Walt blijft zoeken is een raadsel voor het menselijk hart en niet uit te leggen, door mij in elk geval niet. Wat de film weglaat is de nasleep: de nachtmerries, de neerslachtigheid, de koortsachtige zoektocht door heel Amsterdam naar Walt, want Jeroen hield van Walt en niets kon daar verandering in brengen.
Voor een verloren soldaat , for a lost soldier, is a sad example of how not to translate to film a touching, complex psychological study, of that most magical time in a man's life, when he is still a child, but starting to become a man. The novel records the real life experiences of Rudy van Dantzig, as told thru the boy Jeroen, during the waning days of WWII at age 11 as he deals with his incipient sexuality, and his deep fears of abandonment as he has been sent to the province of Friesland, north of Holland by his parents because of the lack of food in Amsterdam and has not heard from them in many months as the postal service has broken down.. The arrival of the liberating soldiers in the film, is presented in a painfully corny way, with the soldiers providing entertainment vaudeville style. Then one soldier, Walt, romances Jeroen and the pair is presented as two frolicking males.who consummate their love in a sexual experience. This taken in stride by the 11 yo Jeroen. The reality was somewhat different: Jeroen describes his encounters with Walt, 6 in all, in detail but in oblique language. But there is no misunderstanding their nature. Walt is aroused to an intense passion by Jeroen, during which he handles him roughly, so that in their final meeting, Jeroen is bruised and suffering a painful wound on the shoulder where Walt has bitten him. During this encounter, Walt rapes Jeroen, twice. Jeroen could have easily avoided Walt after their 2nd encounter, when Walt first assaults him as Walt is clearly anxious to keep his abuse of the boy from the other soldiers. Why Jeroen keeps seeking Walt out is a mystery of the human heart and not explainable, by me anyway. What the film leaves out is the aftermath: the nightmares, the dejection, the frantic search throughout Amsterdam on the chance of finding Walt, for Jeroen loved Walt, and nothing could shake that.