Dit is de episode die waarschijnlijk het meest in verband staat met het partnerrecht, 'Gij zult niet doden', in die zin dat het direct de immer controversiële kwestie aan de orde stelt: 'Waarom doden we mensen die mensen doden om aan te tonen dat doden verkeerd is?' Deze kwestie wordt in deze episode in twee delen uiteengezet: voor de moord, wanneer de film de tweedeling laat zien tussen de idealistische, veelbelovende advocaat en de straatcrimineel die zo opgaat in zijn manier van leven dat zijn leven niet meer is dan een weergave van wat hij geacht wordt te doen, gevolgd door de periode na het proces en voor de executie, wanneer ze allebei moeten boeten voor de doden waarvoor ze zich verantwoordelijk voelen en die dus delen. Een van de grote pluspunten van dit soort verhalen is dat het verhaal zowel in kleine als grote lijnen volledig is uitgewerkt, zodat we zowel de motivaties en de levensgeschiedenissen van de personen met wie we maar iets minder dan een uur kunnen doorbrengen, begrijpen. Ondanks al zijn misdadige bedoelingen en spot, is de moordenaar nog steeds erg sympathiek, en draait het belangrijkste deel van zijn daden om een geschiedenis van een ongeluk. Zijn manier van moorden is meer een verlangen om de dood in de hand te houden dan een verlangen om daadwerkelijk te vernietigen. De idealistische naïviteit van de advocaat toont aan dat je de dood niet toestaat in een wereld waarin je die niet in de hand kunt houden. Hun ontmoeting is inderdaad belangrijk; ze moeten er allebei aan toegeven, maar ze moeten het niet verder uitbouwen.<br />Afgezien daarvan is het interessant om te zien hoe deze episode van invloed is op Rouge, Kieslowski's latere voltooiing van de Trois Colours-trilogie. Een van Kieslowski's grootste invloeden lijkt het idee van rechtvaardigheid te zijn, en gezien het feit dat de decaloog een meditatie is op iets wat staat voor Goddelijke rechtvaardigheid, lijkt dit wel de meest zelfbewuste.<br />-PolarisDiB.<br />-PolarisDiB.
This is the episode that probably most closely relates to it's partner law, "Thou Shalt Not Kill," in that it directly brings up the ever controversial issue, "Why do we kill people who kill people to show that killing is wrong?" This issue is presented in two parts within the episode: before the killing, when the film shows the dichotomy between the idealistic up-and-coming lawyer and the street thug so caught up in his ways that his life is merely a representation of what he's supposed to do, followed by the period after the trial and before the execution, when both are made to suffer for the deaths they feel responsible for and thus share.<br /><br />One of the great things about the way these episodes work are in the both small and big ways the story is fully developed, so that we understand both the motivations and histories of characters we're only able to spend slightly less than an hour with. For all his criminal intentions and mockery, the killer is still very sympathetic, revolving the most important part of his actions around a history of accidental death. His way of killing is more a desire to control death than it is any desire to actually destroy. Similarly, the lawyer's idealistic naivety shows one unwilling to allow death to happen in a world where he can't control it. Their meeting is, indeed, important; they both have to give in to it while not propagating it.<br /><br />As an aside, it's interesting how much this episode affects viewing of Rouge, Kieslowski's later completion of the Trois Colours trilogy. One of Kieslowski's biggest influences seems to be the idea of justice, and considering that the Decalogue is a meditation on something that represents Divine Justice, this one seems almost the most self-conscious.<br /><br />--PolarisDiB