Na zijn carrière als romantische hoofdrolspeler aan het eind van de jaren zestig speelde Rock Hudson in een heleboel verschillende projecten, waaronder tv-series en minder bekende films. Maar ik geloof dat 'Embryo' zijn enige rol als krankzinnige wetenschapper is, en dat is waarschijnlijk maar goed ook. Ik denk dat hij het werk nodig had.<br />Op een donkere, stormachtige avond rijdt de briljante dr. Paul Holliston (Hudson) langs en raakt een dobermann die hij meeneemt naar zijn lab (dat eruitziet als een bedompte kelder in het Midden-Westen). Vervolgens slaagt hij erin de ongeboren pup van de hond buiten de baarmoeder op te voeden, dus besluit hij natuurlijk hetzelfde te doen met een menselijk wezen. Hij brengt Victoria (de mooie Barbara Carrera) op dezelfde manier op als een foetus. Victoria groeit in een verbluffend tempo op en ontpopt zich al snel tot een beeldschone jonge vrouw.<br />Zoals te voorspellen was, gaat het helemaal mis. Na een vredig begin begint Hollistons schoonzus Martha (Diane Ladd) zich af te vragen waar de jonge vrouw vandaan komt, en Victoria zelf begint tekenen van instabiliteit en geweld te vertonen. De slotscène is een lange auto die rechtstreeks uit 'Smokey and the Bandit' komt, waarna Victoria, die in een paar minuten schokkend oud is geworden, wordt aangevallen door een uitzinnige Holliston, die vergeefs probeert zijn misvormde creatie samen met zijn ongeboren kind te vernietigen. Dit alles gaat vergezeld van gierende banden, brullende motoren, een autobrand en een heleboel sirenes. Het slungelige stel ambulancebroeders is koortsachtig aan het werk met Victoria, terwijl Holliston ineenkrimpt van spijt <0xE2><0x80><0x93> het is eerder zwoegen dan griezelen.<br />Hoewel de film pas in 1976 is gemaakt, is hij zeer gedateerd. Het enige verschil tussen deze film en de vele krankzinnige wetenschapperfilms uit de jaren veertig is dat Hudson de hoofdrol speelt in plaats van Boris Karloff. De decors zijn vrij goedkoop en erg ouderwets voor het publiek van vandaag de dag, in die zin dat Hudsons bandrecorder ongeveer het formaat van een koelkast heeft. Veel van de actie vindt plaats in een slecht verlicht laboratorium. Hudson slaapwandelt door zijn smerige rol en wekt de indruk dat hij echt een aan lager wal geraakte filmster is, terwijl Ladd en Carrera veel geloofwaardiger zijn. Verrassend genoeg duikt Roddy McDowall heel even op als schaker.<br />De overdracht van de Passport Video is erg ondermaats en ziet eruit alsof hij is gemaakt van een slechte VHS-kopie die met huisapparatuur is gemaakt. Als je heimwee hebt naar 1976, moet je deze ene keer kijken om te bewijzen dat je dat hebt. Anders moet je in plaats daarvan naar een voetbalwedstrijd of een soap kijken.
After his career as a romantic leading man ended in the late 1960s, Rock Hudson starred in lots of different projects, including TV shows and lesser films. However, I believe that "Embryo" is his only turn as a mad scientist, and that's probably a good thing. I guess he needed the work.<br /><br />Driving along one dark and stormy night, brilliant Dr. Paul Holliston (Hudson) hits and injures a Doberman, which he brings back to his lab (that looks somewhat like a dank Midwestern basement). He then manages to raise the dog's unborn puppy outside the womb, so naturally he decides to do the same thing with a human being. He raises Victoria (the beautiful Barbara Carrera) from a fetus the same way. Victoria grows at an astonishing pace, and soon blossoms into a gorgeous young woman.<br /><br />Predictably, things go very wrong. After a halcyon beginning, Holliston's sister-in-law Martha (Diane Ladd) begins to wonder where the young woman came from, and Victoria herself begins to show signs of instability and violence. The final sequence is one long car chase straight out of "Smokey and the Bandit", after which Victoriawho has shockingly aged in just a few minutesis assaulted by a frantic Holliston, who tries in vain to destroy his malformed creation along with its unborn child. All of this is accompanied by screeching tires, roaring engines, a car fire, and lots of sirens. The limp endinga bunch of paramedics frantically working on Victoria while Holliston writhes in regretis more labored than creepy.<br /><br />Although just made in 1976, this movie is very dated. The only difference between this and the many 1940s mad scientist movies is that Hudson plays the lead role rather than Boris Karloff. The sets are pretty cheap and very antiquated to today's audiences, to the extent that Hudson's reel-to-reel tape recorder is about the size of a refrigerator. Much of the action takes place in a poorly lighted laboratory. Hudson sleepwalks through his sordid role, giving the impression that he's truly a washed-up movie star, while Ladd and Carrera are much more believable. Surprisingly, Roddy McDowall pops up briefly as a chess player.<br /><br />The Passport Video transfer is very substandard, looking as though it had been made from a poor VHS copy using home equipment. If you're nostalgic for 1976, watch this once just to say you did. Otherwise, watch a football game or soap opera instead.