Omdat ik van Kefalliniaanse afkomst ben, was ik blij verrast toen ik de film zag. Ik heb de ware geschiedenis gehoord van mijn verwanten die nog steeds op Kefallinia wonen, maar toen ik de film zag en het boek las, werden de vage stukjes geschiedenis opgevuld. Het is allemaal waar, de Italianen zouden zingen, de onderdrukking en de aardbevingen die het eiland zo vaak teisteren. De aardbeving in 1953 doodde mijn overgrootvader en het boek en de film beschrijven de gevoelens van dat tijdperk met veel mededogen. Ik heb de film gezien, ernaar gekeken en het boek gelezen, het is niet alleen een liefdesverhaal, en ja, er waren genoeg Italianen die verliefd waren op Kefalliniaanse vrouwen, sterker nog, na de oorlog zijn er scheepsladingen Kefalliniaanse vrouwen naar Italië gebracht, het is een ware weergave van de geschiedenis.
Being Of Cephallonian descent, I was happily surprised when watching the movie. I have heard the true history from my relatives that still live in Cephalonia, but when watching the movie and reading the book the sketchy bits of history were filled. It is all true, the Italians would sing, the oppression and the earthquakes that rock the island so often. The earthquake in 1953 killed my great grandfather and the book and movie both portray the feeling of the era with great compassion. If you haven't seen the movie go and watch it and read the book, it is not only a love story, and yes, there were plenty of Italians in love with Cephallonian women, in fact, boat loads of Cephallonian women were taken to Italy after the war, it is a true depiction of history.