Ik zeg dit: als je kunst wilt zien, ga je naar een kunstgalerie. Als je een film wilt zien, ga je naar een bioscoop. Een poging om kunst en film met elkaar te verweven levert een ramp op in 'Where the Heart Is'. Een interessante cast is volkomen verspild aan deze g<0xC3><0xAA>ne. Als je Dabney Coleman leuk vindt, kijk je naar 'Short Time'. Als je Crispin Glover leuk vindt, kijk je naar 'Bartleby'. Als je Uma Thurman leuk vindt, kijk je naar 'Kill Bill'. En vooral, als je Christopher Plummer leuk vindt, kijk je naar 'The Silent Partner', want zijn personage hier is een verschrikkelijke g<0xC3><0xAA>ne. Eigenlijk is deze hele productie een g<0xC3><0xAA>nante g<0xC3><0xAA>ne. Oké, de menselijke kunst is een paar minuten intrigerend, dus maak er een korte film van, maar onderwerp een publiek niet aan zinloze onzin, vermomd als gefilmd amusement. - MERK.
I say this. If you want to see art, you go to an art gallery. If you want to see a movie, you go to a theater. Trying to intertwine art and film proves disastrous in "Where the Heart Is". An interesting cast is totally wasted in this embarrassment. You like Dabney Coleman, see "Short Time". You like Crispin Glover, see "Bartleby". You like Uma Thurman, see "Kill Bill". Above all, if you like Christopher Plummer, see "The Silent Partner", because his character here, is a terrible embarrassment. In fact this entire production is an embarrassment. Sure the human artwork is intriguing for a few minutes, so make a short, but do not subject an audience to pointless nonsense, masquerading as filmed entertainment. - MERK