Dit is een cinematografische schoonheid, en voor anderen toont het meer van de cultuur van Quebec dan waarschijnlijk enig ander werk dat uit de provincie la belle is voortgekomen. Het neemt iedereen mee in een eerste-persoonservaring van de cultuur, zo ver dat je zou willen dat je je haar op zijn plaats lijmde en leefde, ademde en alles at wat Maurice Richard at. Het boek doet dat net zo goed als de korte verhalen, en ik ben blij dat ik in al die tijd dat ik op de middelbare school Frans studeerde, dit in beide talen moest lezen.<br />Ik vond het briljant dat Roch Carrier dit verhaal vertelde. Zijn melasse-dikke accent gaf het verhaal veel realisme. De animatie was ook goed, heel surrealistisch, wat de aandacht vestigt op het idee dat dit een grillige dagdroom is, waarin men zich verheugt op betere tijden uit het verleden.<br />Nogmaals, als symbool van cultuurquebecoise is dit onovertroffen. Je kunt bijna de tourtiere ruiken die langzaam boven een houtkachel wordt gekookt. Deze hele film verdient eindeloze lof omdat hij de mensen trots maakt op het feit dat ze Canadees zijn, en ons allemaal aanmoedigt de fijnere dingen van familie en onze wortels te waarderen. Ik kom uit Ontario, en door deze film ben ik verliefd geworden op Quebec. Maurice Richard va toujours vivre dans nos coeurs.
This is a piece of cinematic beauty, and it shows more of Quebec culture to others than probably any other work to come from la belle province. It takes everybody into a first-person experience of the culture, to the point that you wish you glued your hair in place and lived, breathed, and ate everything Maurice Richard. The book does this as well as the short, and I'm glad that in all the time I did spend studying French in high school, this was required reading in both languages.<br /><br />I thought it was brilliant to have Roch Carrier narrate this story. His molasses-thick accent brought a lot of realism to the story. The animation was good, as well, very surrealist, which brings attention to the idea of this being a whimsical daydream, fancying over better days gone by.<br /><br />Again, as a symbol of culture quebecoise, this is unsurpassed. One can almost smell the tourtiere being cooked slowly over a wood stove. This whole film deserves endless praise for making people proud to be Canadian, and encourage us all to appreciate the finer things of family and our roots. I'm from Ontario, and this film made me fall in love with Quebec. Maurice Richard va toujours vivre dans nos coeurs.