Een fraai geënsceneerde jaren-30-opstelling biedt voor een kijker in het begin van de 21e eeuw veel interessants; helaas heeft 'Londen behoort mij toe' weinig anders om aan te bevelen dan een stortvloed van ouderwetse Engelse charme. Alle problemen berusten op het zeer ongerichte verhaal. De hoofdfilm gaat over de daden van de jonge Richard Attenborough, de problemen waar hij in verzeild raakt en hoe de gemeenschap waarin hij leeft samenspant om hem voor de wetten van de maatschappij te behoeden. Of zoiets. Het voornaamste punt hier is dat Attenboroughs personage alles over zichzelf afroept en, eerlijk gezegd, schuldig is aan bijna elke beschuldiging die tegen hem is ingebracht, dus het is verbijsterend waarom de film (en alle personages) zoveel sympathie voor hem hebben. Alastair Sim krijgt een hoop schermtijd in een subplot dat absoluut niets te maken heeft met de hoofdlijn van het verhaal en je vraagt je af wat hij daar doet (hoewel Sim, zoals altijd, geweldig is). Je weet dat er een probleem is met de structuur als de hoofdlijn voortdurend in botsing komt met de sublijn, maar niet andersom. En na een bezadigd tempo en een zorgvuldig opgebouwde opbouw valt de plot in de laatste 20 minuten volledig uit elkaar met een uiterst onbevredigende en onverklaarde conclusie die niet klopt.' De film laat niet eens zien of Attenboroughs personage zich heeft ontwikkeld in de voorgaande scènes. De film eindigt niet, hij stopt gewoon.<br />De acteerprestaties, de regie en de algehele sfeer van de film kunnen allemaal lovenswaardig worden genoemd, maar het verhaal en de structuur van het stuk blijven jammer genoeg niet overeind. Een laatste triviaal feitje: Alec Guinness baseerde zijn optreden in de veel betere film 'The Ladykillers' op het optreden van Alastair Sim in deze film, tot en met de bijna identieke eerste scènes van beide personages.
A nicely evoked 1930s setting provides much interest for a viewer in the early 21st century; unfortunately, "London Belongs to Me" has little else to recommend it besides lashings of quaint English charm. All of the problems rest with the deeply unfocused story. The main plot concerns the actions of young lad Richard Attenborough, the problems he gets into and how the community in which he lives bands together to save him from society's laws. Or something. The main issue here is that Attenborough's character brings everything upon himself and, quite frankly, is guilty of almost every accusation brought against him, so it's baffling why the film (and all the characters) have so much sympathy for him. He's treated as a victim of circumstance when he really, really isn't; and what's more he isn't shown to have very much remorse for his actions, only caring about getting away with things he didn't mean to do. Alastair Sim gets a lot of screen time in a subplot that has absolutely nothing to do with the main plot line and you wonder what he's doing there (though Sim is, as always, superb). You know there's a problem with the structure when the main plot impacts constantly against the subplot but not vice-versa. And, following a sedate pace and a careful build up, the plot completely falls apart in the last 20 minutes with a deeply unsatisfying and unexplained conclusion which doesn't even show us if Attenborough's character has developed at all from the previous proceedings. The film doesn't end, it just stops.<br /><br />The acting, direction and the general feel of the film can all be commended but unfortunately the story and structure of the piece jars constantly. A last point of trivia: Alec Guinness based his performance in the vastly superior film "The Ladykillers" on Alastair Sim's performance in this film, right down to both the characters having almost identical first scenes.