CUJO is een filmverfilming van een roman met dezelfde naam, geschreven door Stephen King.<br />Ik heb het boek nooit gelezen, maar alleen al het doorlezen van de commentaarpagina heeft me enig inzicht gegeven. Ik zag een verwijzing naar de verandering in het einde.<br />De plot van de film luidt als volgt: een sint-bernardshond wordt gebeten door een hondsdolle vleermuis en gaat op jacht om hem te doden.<br />De plot klinkt nu nogal afgezaagd, omdat het in verschillende films is gebeurd. Maar het kan ook iets nieuws zijn geweest toen King het boek schreef. Of misschien heeft Kings roman een wending aan het verhaal gegeven die in de film niet te zien was. Hoe dan ook, de eerste 40 minuten van deze film hebben niets te melden, behalve dat de hond wordt gebeten. Er gebeurt verder niets <0xE2><0x80><0x93> niets engs, niets grappigs, niets om de personages diepte te geven en niets interessants in enig ander opzicht. Ik vond dit gedeelte moeilijk om naar te kijken en schreeuwde voortdurend naar de tv: 'Kom op, aan de slag!' De gebeurtenissen die ik op het scherm zag, deden me denken aan een dramafilm of een uitgebreide aflevering van een soapserie. Jammer genoeg was er maar één gezin in de film dat enige aandacht kreeg, zodat het zelfs op soapniveau niet werkte. De hond was het beste personage in de film, maar in dit gedeelte kreeg hij niet genoeg tijd op het witte doek. Er was niets wat erop wees waarom deze hond later zou gaan moorden.<br />Na 40 minuten gebeurde er eindelijk iets. De hond veranderde plotseling van een beminnelijk huisdier in een wrede moordmachine. Hij begon sommige mensen aan te vallen. Er was ook een interessante kat-en-muis-jacht toen twee figuren vast kwamen te zitten in een auto en niet weg konden omdat de hond hen zou aanvallen. Zelfs in deze veel te lange tweede helft zou de spanning nog veel groter worden voordat ze weer zouden sterven. Het was gewoon een stop-situatie die zich steeds weer herhaalde tot de film zijn einde bereikte. Zonder het einde te verklappen kan ik je vertellen dat het erg formulair was en een Stephen King-verhaal niet waardig.<br />De spannende scènes op het scherm zijn opwindend om te zien. Sommige geweldige camerastandpunten voegen dreiging toe aan de kwaadaardige aard van de hond als hij mensen aanvalt. Dit is vooral belangrijk omdat, zoals anderen al hebben gezegd, een sint-bernardshond lang niet zo eng is als, laten we zeggen, een rottweiler. Helaas maakt de film geen gebruik van spannende muziek om de beelden op het scherm te ondersteunen. De muziek is veel te melodramatisch in plaats van spannend. Dit zou een tv-film kunnen zijn, maar het lijkt ongelooflijk misplaatst in wat een donker getinte film zou moeten zijn die de kijker een levende nachtmerrie voorschotelt.<br />Dit brengt me op een breder probleem met deze film <0xE2><0x80><0x93> de fotografie. Door het camerawerk en vooral de kleurkeuze lijkt dit een heel goedkope tv-film die je zou verwachten te zien als de dagfilm op Channel 5 hier in het Verenigd Koninkrijk, waar ik dit commentaar schrijf.<br />De twee beste acteurs leveren goede acteerprestaties die helpen om de saaie fragmenten van de film leven in te blazen. Dee Wallace en Danny Pintauro verdienen de eer dat ze geweldig werk leveren met het armzalige materiaal dat ze krijgen. Ik kon mezelf een paar korte momenten van overacting vergeven door meer aandacht te besteden aan de dialoog, die naar mijn mening niet anders had kunnen worden geïnterpreteerd. Ik zal geen oordeel vellen over de andere acteurs, omdat die vrijwel niets te doen krijgen.<br />Als fan van Salem's Lot en Stephen King's It, beide verfilmingen van beroemde Stephen King-romans, had ik hoge verwachtingen van deze film. Maar het bleek een enorme teleurstelling te worden.<br />Over het algemeen raad ik fans van Stephen King of horrorfilms in het algemeen niet aan om naar CUJO te kijken. Dit is een van die momenten waarop ik het boek moet aanbevelen in plaats van de film. Hopelijk brengt het het verhaal tot leven op een manier die de film niet heeft bereikt.
CUJO is a movie adaptation of a novel of the same name written by Stephen King.<br /><br />I've never read the novel but just scanning the comments page has given me some insight. I noticed a reference to the change in the ending.<br /><br />The plot of the movie is as follows - a St. Bernard dog gets bitten by a rabid bat and goes on a killing spree.<br /><br />The plot sounds quite worn now, having been done in various movies. However it might have been something new when King wrote the novel. Or perhaps King's novel put a twist on the story that was never shown in the movie.<br /><br />Anyway, the first 40 minutes of this movie have nothing at all worth mentioning other than the dog being bitten. Nothing else happens - nothing scary, nothing funny, nothing to add depth to the characters and nothing interesting in any other respect. I found this section difficult to sit through and was constantly shouting at the TV, "come on, get started!". The events that I was seeing on the screen were reminiscent of a TV movie of the drama genre or an extended episode of a TV soap opera. Unfortunately, there was only one family in the movie given any focus so it couldn't even work on a soap opera level. The dog was the best character in the movie, but it didn't get enough screen time in this section. There was nothing to indicate why this dog would go on a killing spree later.<br /><br />After the 40 minute mark point, something finally happened. The dog suddenly transformed from a lovable pet into a vicious killing machine. It began attacking some people. There was also an interesting cat-and-mouse chase when two characters became trapped in a car, unable to leave because the dog would attack them. Even in this overly long second half, the suspense would build up well before dying again. It was just a stop-go situation repeated over and over again until the movie reached its conclusion.<br /><br />Without giving the ending away, I can tell you it was very formulaic and unworthy of a Stephen King story.<br /><br />The suspense scenes when they are on the screen are exciting to watch. Some great camera angles add menace to the dog's vicious nature when he attacks people. This is particularly important because as others have mentioned a St. Bernard dog is nowhere near as scary as, say, a Rottweiler. Unfortunately, the movie fails to utilise suspenseful music to support the images on the screen. The music is far too melodramatic rather than suspenseful. This may fit a TV movie but it looks incredibly out of place in what should be a dark-toned movie presenting a living nightmare to the viewer.<br /><br />This brings me on to a wider problem with this movie - the photography. The camera-work and especially the choice of colours make this seem like a very cheap TV movie one would expect to see as the daytime movie on Channel 5 here in the UK where I am writing this comment from.<br /><br />The top two actors deliver good acting performances that help to breathe life into the movie's dull segments. Dee Wallace and Danny Pintauro should be given credit for doing a great job with the poor material they are given. I could forgive a few brief moments of overacting by paying closer attention to the dialogue, which could not have allowed any other interpretation in my opinion. I won't pass judgement on the other actors because they are given virtually nothing to do.<br /><br />As someone who is a fan of SALEM'S LOT and STEPHEN KING'S IT, both movie adaptations of famous Stephen King novels, I had high expectations for this movie. But it turned out to be a massive disappointment.<br /><br />Overall, I do not recommend fans of Stephen King or horror movies in general to watch CUJO. This is one of those moments where I have to recommend the book rather than the movie. Hopefully it brings the story to life in a way that the movie failed to do.