Ik genoot met volle teugen van deze film, die in veel opzichten, net als Hitchcock bij meerdere gelegenheden, een eerste poging was om een plot te schrijven dat hij later in zijn carrière zou herschrijven. Het meest verbazingwekkende aan de film is echter misschien nog wel hoe gezichtloos de hoofdpersonen zijn. Na het kijken herinner je je Murray Alper als de joviale vrachtwagenchauffeur, Vaughan Glaser als de ontroerende blinde 'patriot', de onvergetelijke rondreizende freakshow en natuurlijk Otto Kruger als de beminnelijke en verfijnde schurk, die allemaal volledig overschaduwd worden door Bob Cummings als de nogal houterige voortvluchtige (vergelijk die brugsprong maar eens met de stunt van Harrison Ford in 'The Fugitive' van Andrew Davis) en Priscilla Lane, die van gedachten verandert en vervolgens verliefd wordt op Cummings, maar die nooit helemaal te geloven is. De andere belangrijke ondersteunende speler is natuurlijk Hitchcock zelf, die de film besluit met 2 buitengewone stunts. Veel mensen hebben kritiek op de oudere films vanwege het gebrek aan realistische special effects. Mijn mening is dat bij gebrek aan technologie, zelfs een poging doen om over te brengen wat de regisseur wil laten zien een verbazingwekkende prestatie is.<br />Uiteraard bevat deze film een antifascistische boodschap, gemaakt ten tijde van de Tweede Wereldoorlog, maar omdat het een Hitchcock is, is het nooit het belangrijkste en ligt de nadruk altijd op de actie. De moeite waard om te bekijken, vooral voor de ondersteunende rollen.
I thoroughly enjoyed this film, which in many ways, as Hitchcock did on several occasions, was a first attempt at a plot which he re-shot later in his career. Possibly the most amazing thing about it, however, is how faceless the lead characters are. After watching, one remembers Murray Alper as the jovial truck driver, Vaughan Glaser's touching turn as a blind "patriot", the unforgettable traveling Freak Show and of course Otto Kruger as the suave and sophisticated villain, all of whom completely overshadow Bob Cummings as the rather wooden fugitive (compare that bridge jump to Harrison Ford's similar stunt in Andrew Davis' "The Fugitive") and Priscilla Lane whose change of heart and subsequent love towards Cummings is never quite believable.<br /><br />The other major support player is, of course, Hitchcock himself who bookends the film with 2 extraordinary stunts. Many people criticise the older films for their lack of realistic special effects. My feelings are that with lack of technology, to even attempt and convey what the director wants to show is an amazing achievement.<br /><br />Obviously this film carries an anti-fascist message, made at the time of the Second World War, but being a Hitchcock it is never the most important thing and the emphasis is always on the action. Well worth checking out, especially for the support roles.