Ik probeer al heel lang te begrijpen waarom mensen zo dol zijn op Shakespeare en waarom ik hem om de paar jaar weer een kans geef. Ik hoopte dat dit toneelstuk/filmpje (mijn 6e andere Shakespeare-stuk) de gelukkige kist zou ontsluiten en mij zou laten trouwen met de rijkdom van deze literaire halfgod. Bah, ik heb duidelijk de verkeerde sleutel gekozen.<br />Toen de zin 'een pond vlees' 10 minuten in de film was uitgesproken, waren de hoofdstukken van de plot doorzichtig geworden, wat knarst met een loom script en levenloos acteerwerk. Bij elke stap worden twee scènes van tevoren blootgelegd. Het idee dat een stervende aristocraat zijn dochter zou overhalen om haar toekomstige echtgenoot te kiezen door middel van een loterij is ongelooflijk. Het is geen verrassing wie de huwelijksjackpot wint, want Bassanio is de hoofdfiguur in het stuk... en hij is de derde man die het probeert... en er zijn drie kisten om uit te kiezen... en zijn vriend zet zijn leven op het spel om de bruidsschat te betalen. De enige oprechte verrassing die ik had toen ik deze film zag, was dat hij niet meteen na de uitspraak van de rechtszaak eindigde. Maar zodra het ringverraad begon, was het meteen duidelijk wat er zou gebeuren.<br />Goed, ik weet dat miljoenen van jullie van Shakespeare houden, niet vanwege de verrassing in de bekende verhalen, maar vanwege de diepte en passie van de personages. Maar ik voelde niets voor de personages. In plaats van in de ban van spanning en bewondering te raken tijdens de hofscène, zat ik daar vol vuur te hopen dat het gauw voorbij zou zijn, alsjeblieft.<br />Op een dag zou ik misschien een stuk van Shakespeare vinden dat iets anders doet dan me vervelen.
I have long tried to understand why people like Shakespeare so much and every few years I give him another go. I was hoping that this play/film (my 6th different Shakespeare play) would unlock the lucky casket and marry me to the riches of this literary Demigod. Bah, I clearly chose the wrong key.<br /><br />Once the phrase "pound of flesh" had been uttered 10 minutes into the film, the main parts of the plot were transparent, which grinds along with a languid script and lifeless acting. At every step, the plot is laid bare two scenes in advance. The concept that a dying aristocrat would persuade his daughter to choose her future husband by means of a lottery is incredulous. It is no surprise who wins the matrimonial jackpot because Bassanio's a main protagonist in the play.... and he's the third man to try .... and there are three caskets to choose from ... and his friend risks his life to pay the dowry. The only genuine surprise that I had watching this film is that it did not end immediately after the resolution of the court case. However as soon as the ring treachery began it was immediately apparent what would transpire.<br /><br />OK so I know that millions of you love Shakespeare not for the surprise in the well known stories but for the depth and passion of the characters. But I felt nothing for the characters. Rather than gripped with suspense and admiration during the court scene I sat there impassionately hoping that it would be over, soon, please.<br /><br />One day, I might just find a Shakespeare play that does something other than bore me.