Ik ben de eerste om toe te geven dat Chan-wook Parks Dorst uitzonderlijk goed is, maar meer dan twee uur doorbrengen met Tae-joo (OK-vin Kim) is voor iedereen voldoende om zo'n lange tijd te verdragen. Sang-hyeon (Kang-ho Song) is een priester die zich vrijwillig aanmeldt voor experimenteel onderzoek bij mensen die bereid zijn zich te onderwerpen aan rigoureuze injecties met een bepaald virus dat dodelijk is. In plaats van legitiem te sterven, wordt Hyeon een vampier, die altijd hunkert naar de voeding die het bloed hem geeft om een besmettelijke ziekte te bestrijden die terugkeert met de symptomen die hem om te beginnen al platlegden (puistjes/puistjes, en het lichaam geeft bloed op). Zonlicht, zoals bekend is in het vampiergenre, veroorzaakt een martelende dood als Hyeon lange tijd aan hem wordt blootgesteld. Hyeon wordt geil van Tae-joo, de vrouw van de ziekelijke jeugdvriend Kang-woo (Ha-kyun Shin). Tae-joo werd in huis genomen door mevrouw Ra(Hae-sook Kim), die haar als een puppy beschouwde, en ze werd praktisch als huisdier gebruikt om te worden gecommandeerd. Ta-joo voelt zich ellendig in deze situatie en begint een hartstochtelijke verhouding met Hyeon, waarbij ze hem al snel zover krijgt dat hij Kang-woo vermoordt door hem te laten geloven dat ze het slachtoffer is van misbruik. Hyeon ontdoet zich van zijn priesterschap en duikt halsoverkop in de relatie met Tae-joo, die al snel bereidwillig meewerkt aan het doden van Kang-woo. In het midden van een meer begroeven ze hem onder water, waarbij Tae-joo ervoor zorgde dat de Kang-woo hem niet weer boven water haalde toen hij weer naar binnen probeerde te komen) zullen ze allebei blijven rondspoken, gezien de omstandigheden waarin de Kang-woo'vermist' werd (Hyeon wist hem te lozen op een plek waar de politie zijn lijk niet kon vinden). Algauw krijgt mevrouw Ra een beroerte (hoewel één vinger en het vermogen om met haar ogen te knipperen er in de loop van het verhaal sterk aan bijdragen, wat aantoont dat ze zich er meer van bewust is dan ze willen geloven), en Hyeon geeft Tae-joo een speciaal verjaardagscadeau. Ze heeft er moreel en psychologisch geen last van. Tae-joo raakt zo vol dat Hyeon wanhopige maatregelen moet nemen om een einde te maken aan zo'n bedreiging van de samenleving, hemzelf inbegrepen.<br />Ik moet zeggen dat Dorst een van de beste horrorfilms is die ik over 2009 heb gezien. Het is een methodische aanpak en we worden langs een duistere weg geleid met Hyeon en Tae-joo, die verschrikkelijke dingen doen zonder dat er ooit iets positiefs uit hun goddeloze verbintenis voortkomt. Onschuldige mensen sterven door Hyeons liefde (wat ooit lust was, verandert tegen het einde in een obsessieve liefde) voor Tae-joo, en het zal niet eindigen als hij geen pijnlijke keuze maakt. We kijken in hun hoofd, hun ziel, en het is...' 't is altijd mooi. 2 uur met ze doorbrengen kan behoorlijk uitputtend zijn... maar, dank aan de directeur voor het feit dat hij geen klappen uitdeelde wat betreft slinks gedrag en hoe de macht van het vampirisme aan de verkeerde mensen kan worden gegeven. Hyeon, bij de opening gezien als een tamelijk aardige ziel, accepteert 'hel' voor Tae-joo, zodat je Dorst zou kunnen zien als een uniek liefdesverhaal, maar niet bepaald een gezond liefdesverhaal.<br />'Wat het geweld betreft, hoewel Park de neiging heeft zich van uiterst levendige details niets aan te trekken, is er genoeg sadisme in het spel om de maag misschien een beetje van streek te maken. De manier waarop het geweld wordt uitgevoerd kan op zijn minst een blijvende indruk nalaten.' De seksuele situaties tussen Hyeon en Tae-joo kunnen behoorlijk verhit en erotisch zijn, maar ook smerig en moreel verwerpelijk. Ik denk dat de film nog steeds een ingewikkeld onderzoek is naar de moeite die het kost om gehecht te blijven aan een voorwerp van genegenheid (wellust).
I'm the first to recognize that Chan-wook Park's Thirst is exceptionally well made, but spending over two hours with Tae-joo(OK-vin Kim)is enough for anyone to tolerate for such a length of time. Sang-hyeon(Kang-ho Song)is a priest desiring to volunteer for experimental studies on those willing to subject themselves to rigorous injections concerning a specific virus which kills infectiously. Instead of legitimately dying, Hyeon becomes a vampire, always yearning for the sustenance blood gives for him to fight off an infectious disease which returns causing the symptoms which flat-lined him to begin with(..bumps/sores, and the body vomits blood). Sunlight, as is known in the vampire genre, causes torturous death if exposed to Hyeon for a length of time. Hyeon falls in lust with Tae-joo, the wife of sickly childhood friend Kang-woo(Ha-kyun Shin). Tae-joo was taken in by Mrs. Ra(Hae-sook Kim), regarded as a puppy, and practically used as a domestic animal to be ordered around. Ta-joo is miserable in this situation and begins a torrid affair she instigates with Hyeon, soon manipulating him into perhaps killing Kang-woo by having him believe she's a victim of abuse. Renouncing his priesthood, Hyeon dives headlong into the relationship with Tae-joo, soon a willing participant in killing Kang-woo. This incident, which Tae-woo contributed to(..using a boat, in the middle of a lake, both proceeded to burying him underwater, Tae-woo keeping him Kang-woo from re-surfacing as he attempted to re-enter)will haunt both, as circumstances arise with Kang-woo "missing"(Hyeon got rid of him, where police would not find his corpse). Soon Mrs Ra suffers a stroke(..though, one finger and the ability to blink her eyes contribute mightily as the story progresses, showing that she more aware than they are led to believe), and Hyeon gives Tae-joo a special birthday gift..vampirism. In doing so, Hyeon has created a monster. Tae-joo admits(..though a slip of the tongue)that, in fact, Kang-woo never hurt her, and as she thirsts for blood it is soon realized that killing for a supply doesn't bother her morally or psychologically. Tae-joo becomes such a hand full, Hyeon has to take desperate measures if he is to stop such a menace to society, himself included.<br /><br />I will say that Thirst is one of the best horror films I've seen regarding 2009. It's a methodical approach Park takes and we are led down a dark road with Hyeon and Tae-joo, as they commit terrible deeds with nothing positive ever to come from their unholy union. Innocent people die because of Hyeon's love(..what once was lust shifts into an obsessive love by the end)for Tae-joo, and it will cease to end if he doesn't make a painful choice. We see inside their heads, their souls, and it isn't always pretty. 2 hours with them can be quite exhausting..but, credit to the director for pulling no punches in regards to devious behavior and how the powers of vampirism can be given to the wrong people. Hyeon, seen as a rather pleasant soul at the opening, accepts "hell" for Tae-joo so one could look at Thirst as a unique love story, but not exactly a healthy one.<br /><br />In regards to the violence, while Park does have a tendency to pull away from extremely graphic details, there's enough sadism involved to perhaps turn the stomach a bit. At the very least, the way the violence is carried out may be certain to leave a lasting impact. The sexual situations between Hyeon and Tae-joo can be pretty heated and erotic, while also sordid and morally reprehensible. The movie, I think, is still quite a complex examination of the lengths one will go to remain attached to an object of affection(lust).