Een jonge joods-Amerikaanse zoekt naar de vrouw die zijn grootvader hielp ontsnappen aan de vervolging door de nazi's, terwijl hij aan een Europese tournee begint met enkele onwaarschijnlijke medespelers.<br />Liev Schreiber maakt zijn regisseursdebuut met een speelse angst die gewoonlijk in verband wordt gebracht met zijn acteerethos. Als succesvolle acteurs besluiten om in de regisseursstoel te gaan zitten, krijgen we meestal een biografische glimp te zien van de zielen onder het acteermasker. Klopt. We krijgen meestal een mengelmoes van genres. Klopt. Maar wat we normaal gesproken niet krijgen is een originele, originele film met inzicht die geloofwaardig, intelligent en ontroerend is.<br />Elijah Wood speelt Jonathan, een nieuwsgierige jongen die tijdens zijn leven stukjes van het leven verzamelt. Hij is op zoek naar een vrouw op een foto. Op de sepiakleurige foto staan zijn grootvader (die griezelig veel op hem lijkt) en de vrouw. Om zijn reis te vergemakkelijken roept hij de hulp in van reisgidsen die bestaan uit een Hip-Hop liefhebbende breakdancer, Alex (Eugene Hutz), zijn apathische en perma-vexe grootvader (Boris Leskin) en zijn hond <0xE2><0x80><0x93> Sammy Davis Junior Jr. Wat er vervolgens gebeurt, is in wezen een komedie. Er is een niet-beleefd eenvoudige inleiding met voice-overs. Die van Alex is vooral grappig als hij zijn jongere broer op de hoogte brengt van het jaar 1969, waarmee hij bewijst hoe populair hij is bij de meiden en breakdancers, waardoor hij Jonathans antithese wordt. <br />Schreiber begint de personages naarmate ze verder komen af te breken en de komedie fungeert als een opzettelijke sluier voor wat een verhaal is over drie mensen die verbonden zijn met de holocaust en die zichzelf niet echt kennen. Alle drie hebben ze een tederheid en authenticiteit over zich die Schreiber niet had verwacht en die even betoverend en fantastisch is als de film zelf, de gruwelen die door mogen breken, d.w.z. het verleden, worden gepresenteerd op een bijna verteerbaar niveau (toevallige muziek, cinematografie) waardoor ze des te verwarrender zijn.<br />Als de onwaarschijnlijke groep eindelijk de stad vindt die ze zoeken, horen ze van de ware wreedheden die hebben plaatsgevonden en komen ze veel te weten over wie ze werkelijk zijn. <br />Elijah Wood is net zo authentiek als altijd en brengt zijn gebruikelijke onschuld en kracht naar het scherm. Hij is een inwonend goed in _The Lord of the Rings_ en een inwonend kwaad in _Son City_, en hij speelt Jonathan met aplomb terwijl hij wordt gebombardeerd met cultuurshocks en een zoektocht naar de waarheid. Boris Leskin als grootvader brengt zijn angst en frustratie voor de jongeren ook met veel humor en overtuiging, terwijl zijn eigen verleden wordt ontrafeld. Maar het is Eugene Hutz als Alex die de show steelt. De regisseur gebruikt die oude kunst van vertalingen om een humor te creëren en vast te houden die echt grappig is en niet gekunsteld.<br />Schreiber heeft een betoverend debuut gemaakt dat zowel hart als ziel heeft. De doorlopende score en de prachtige film creëren een sprookjesachtig waas rond een verhaal over identiteit, waarheid en familie. Als er al een klacht was, dan zou het de snelheid zijn waarmee de film van richting verandert; hoewel dit opzet kan zijn geweest, zal het niet iedereen bevallen. Niettemin is dit een uitmuntende poging die een geweldige komedie en een hechte band tussen een onwaarschijnlijke groep oplevert, terwijl hij op een volkomen nieuwe manier een ander aspect van de verschrikkingen van de Tweede Wereldoorlog ontleedt.<br />- Chi&Ojo.
Everything Is Illuminated A young Jewish American searches for the woman that helped his grandfather escape Nazi persecution while embarking on a cross-European tour with some unlikely associates.<br /><br />Liev Schreiber makes his directorial debut with a playful angst usually associated with his acting ethos. When successful actors decide to sit in the director's chair, we usually get a biographical glimpse at the souls beneath the acting mask- Check. We usually get a mishmash of genres- Check. But what we normally do not get is an insightful original film which is credible, intelligent and moving.<br /><br />Elijah Wood plays Jonathan, an inquisitive young boy who collects pieces of life as he goes. He is on a mission to find a woman in a photograph. The sepia picture bears his grandfather (an uncanny resemblance to him) and the woman. To aid his journey he enlists the help of travel guides that comprise of a Hip-Hop loving break-dancer, Alex (Eugene Hutz), his apathetic and perma-vexed grandfather (Boris Leskin) and his dog- Sammy Davis Junior Jr! What ensues is essentially a comedy. There is an un-patronisingly simple introduction with voice-overs. Alex's is especially funny as he educates his younger brother on the year 1969, proving how popular he is with the chicks and break-dancing thus setting him up as Jonathan's antithesis.<br /><br />Schreiber begins to break down the characters as they progress and the comedy acts as an intentional veil to what is a story about three people linked to the holocaust who do not really know themselves. All three hold the film with tenderness and authenticity something Schreiber was unlikely to get wrong and as enchanting and fantastical as the film is, the horrors that are allowed to crack through, i.e. the past are presented in an almost palatable tone (incidental music, cinematography) which make them all the more unsettling.<br /><br />As the unlikely group finally find the town they seek they learn of the true atrocities that occurred and find out a lot about who they really are.<br /><br />Elijah wood is as authentic as usual, bringing his usual innocence and strength to the screen. Formally a resident good in Lord of the Rings and a resident evil in Sin City he plays Jonathan with aplomb as he is bombarded with culture shocks and a quest for truth. Boris Leskin as the grandfather also delivers his angst and frustration at the youths with great humour and conviction as his own past is unravelled. However, it is Eugene Hutz as Alex that makes the show. The director using that old trade of translation misunderstandings to create and maintain a humour that is actually funny and not gimmicky.<br /><br />Schreiber has delivered an enchanting debut that has both heart and soul. The continuous score and beautiful photography creates a fairy tale haze around a story about identity, truth and family. If there was a complaint, it would be the speed at which the film changes direction; though this could have been intentional it may not sit well with all. Nevertheless this is a sterling effort that delivers great comedy and bonding between an unlikely group while dissecting another aspect of the horrors of World War 2 in a completely fresh fashion.<br /><br />-Chi&Ojo