Shtrafbat is het verhaal dat alleen de Russen over de Tweede Wereldoorlog konden vertellen. Het grootste front van het hele conflict is, ironisch genoeg, na de oorlog het minst in beeld geweest. Terwijl de oorlog van de westelijke Geallieerden in bijna elk mogelijk detail en op elke mogelijke manier is afgebeeld, is het Oosten erbuiten gelaten of is het werk overgelaten aan een paar oude propagandafilms van weinig meer dan historische waarde.<br />Er is geen enkele kans dat Shtrafbat in elk detail kan wedijveren met Band of Brothers, maar je wilt geen van beiden naar het scherm kijken met onbeduidende visuele effecten in gedachten. Dat de soldaten Russen zijn, is voldoende reden om de minder boeiende gevechtsscènes te vergeven en je kunt je concentreren op het verhaal dat het interessantst is. De oorlog aan het Oostfront en de aard van het Russische leger waren zo anders, dat je zou willen dat de mensen aan de andere fronten en van de legers meer dramatiek zouden produceren.<br />Shtrafbat is absoluut niet perfect, maar het heeft een paar zeldzame specialiteiten die de algehele kwaliteit verhogen. Het vermorzelt vaak de mythen die mensen over de Tweede Wereldoorlog hebben: de echte helden waren Russische mensen en niet hun leiders die hen naar missies stuurden waar ze alleen maar konden omkomen. Een andere grote mythe is dat hij de vijand, die zijn geweer niet opraapt, als een gelijk menselijk wezen presenteert <0xE2><0x80><0x93> een promotie die ook in veel beroemde films moeilijk te maken was. Shtrafbat toont hoe de oorlog aan het oostfront een overlevingsoorlog was en hoe de botsing van de verschijnselen mensen tot stof vermaalt.
Shtrafbat is the story only Russians could tell about the Second World War. The largest front of the whole conflict has been, ironically, the least appearing subject on the silver screen after the war. While the Western Allies war-effort has been pictured in almost every possible detail and manner, the East has been left out or the job has been left to only some old propaganda movies of little else than historical footage value.<br /><br />There is no chance that Shtrafbat could compete with Band of Brothers in every detail but neither you want to look at the screen with examining petty visual effects in mind. That the soldiers are Russians is enough big reason to forgive the less eye-captivating battle scenes and you can concentrate on the story that is the most interesting. So much different was the war in the Eastern front, and the nature of the Russian army, that you might wish people to produce more dramatizations from the other fronts, and of armies.<br /><br />Shtrafbat is no way perfect, but it has some rare specialties that augment the overall rating. It tends to crush myths people have about the Second World War, the true heroes were Russian people and not their leaders who sent them to missions where they could only perish. Another great myth bust is that it presents the enemy, who does not pick up his gun, as an equal human being - an advancement that has been difficult to try in many acclaimed films as well. Shtrafbat shows how the war in the eastern front was a war of survival and how the clash of the -isms grinds people into dust.