The King van James Marsh is een film die me voor een raadsel stelt. Ik kan me niet voorstellen waar hij voor bedoeld is. Het is een verhaal over een jongeman, Elvis genaamd, gespeeld door Gael Garcia Bernal, die na 3 jaar bij de marine eervol ontslagen wordt en dan op zoek gaat naar zijn biologische vader en zich oneervol gedraagt tegenover hem en zijn familie. Het is eigenlijk allemaal nogal ziek. Elvis wurmt zich in de familie door zijn 16-jarige zusje Malerie (Pell James) te verleiden. Het is nogal onmogelijk om je in deze film te identificeren met iemand uit Midden-Engeland. Vader-predikant en springerige, vrolijke christelijke congregatie; ik kon er niet achter komen of de film bedoeld is om hen te bespotten om hun stompzinnige overtuigingen. Of is het doel het gelukkige gezin en moeten wij denken dat dat niet te verwezenlijken is. OR is alleen maar zeggen dat sommige mensen verloren zijn en alleen maar uit zijn op vernietiging. Het is oppervlakkig. We weten allemaal dat er nare dingen gebeuren; het interessante is om erachter te komen waarom, maar deze film geeft alleen maar nodeloos een beeld van geweld zonder ooit het denken te ontrafelen dat ertoe heeft geleid. 'De koning' is zo'n verloren kans. Er zijn een paar echt interessante vragen over eer; de krijgswet; de veranderende begrippen van moed; eermoorden in Indiase families en zo. Eer is een heel gevarieerd begrip. Maar deze film voegt niets toe aan het idee. Maar Paulus de Projectionist deed meer dan zijn schamele rol doet vermoeden. De dvd-projector toonde alle films in een groene tint en de enige manier om dat te verhelpen was door ze naar België te sturen. Dat heeft hij tot Kerstmis gedaan. Ik denk dat die postbeambten en reparateurs en Paul veel verder gingen dan hun plicht was en dat onze beloning deze naargeestige film was. Maar jij zou het misschien anders zien?
James Marsh's The King is a film that mystifies me. I can't think what its meant to be for. It's a story about a young man called Elvis played by Gael Garcia Bernal who gets an honourable discharge after 3 years Navy service and then goes off to find his biological Father and behaves dishonourably with him and his family. It's all rather sick really. Elvis worms his way into the family by seducing his 16 year old sister Malerie (Pell James). It's rather impossible to identify with anyone in this film from here in Middle England. Preacher Father and bouncy joyful Christian Congregation; I couldn't work out whether the film is meant to be deriding them for their mindless beliefs. Or is the target the happy family and we are meant to think that's unviable. OR is it just saying that some people are lost and just hell bent on destruction. It's shallow. We all know that bad things happen; the interesting bit is to learn why but this film just gratuitously depicts a violence without ever unravelling the thinking that has led to it. "The King" is such a lost opportunity. There are some really interesting questions about honour; the Warrior Code; the changing concepts of valour; honour killings in Indian families and so on. Honour is a very varied concept. But this film just adds nothing to the notion. However, Paul the Projectionist did more than his meagre role suggests. The DVD Projector showed all films in a green-only hue and the only way to repair this was to get it sent to Belgium. He did this through Christmas. I think those postal workers and repairers and Paul went far beyond the call of duty and our reward was this dismal film. But you might see it differently?