Terwijl ik tijdens het SXSW-filmfestival van de ene film in de andere ben gesprongen, is deze film van de première me bijgebleven. Merkwaardig, want het is een duistere komedie met een nogal absurd uitgangspunt.<br />Een familie van hypergestoorde fundamentalisten in een kleine gemeenschap van gelijkgestemden wordt door een auto-ongeluk veranderd. Drie van de vier hebben dezelfde bijna-doodervaring waarin ze volledig openstaan voor het idee van de erfzonde (ik zal deze scène niet bederven met de details). De vierde, een cheerleader op de middelbare school, is niet alleen de enige die fysiek gewond is, maar ook onveranderd en is nu getuige van wat haar krankzinnige, kennelijk geestelijk bankroete familie is geworden. Elk nieuw moment brengt een nieuwe schandaligheid met zich mee als ze onschuldig naakt en in alle opzichten eerlijk zijn geworden en haar en daarna de gemeenschap met afschuw vervullen.<br /><br />Vergeven aan de Franklins heeft de mooiste seksuele scène tussen man en vrouw die ik ooit heb gezien, tot en met het liedje 'Deliver Me' van Sarah Brightman, een liedje dat nu tranen in mijn ogen kan brengen.<br />De cast is fantastisch. Robertson Dean als de vader, Vince Pavia als de zoon en Aviva als de cheerleaderdochter zijn uitmuntend, Mari Blackwell speelt Peggy, de vragen stellende buurvrouw en beste vriendin van de moeder, perfect, een veel genuanceerder, meer aangedikt, echt karakter dan wat het had kunnen zijn (iedereen in het midden van Amerika kent een Peggy). En Theresa Willis straalt echt als Betty, de moeder. De acteurs die de drie wisselende personages spelen, nemen veel risico's, en die risico's werpen vruchten af.<br />Ik hoop dat deze film breed wordt uitgezonden <0xE2><0x80><0x93> zo ja, dan ben ik van plan hem nog eens te zien.<br /><br />Zeer accurate recensie op: www.fosteronfilm.com/phil/forgiving.
As I've hopped from film to film at the SXSW Film Festival, this film from the opening night has stayed with me. Curious, because it is a dark comedy with quite an absurdist premise.<br /><br />A family of hyper-stressed fundamentalists in a small community of like minds is changed by an auto accident. Three of the four have the same near-death experience in which they are fully opened, as each receives a reversal of the concept of original sin (I won't spoil this scene with the specifics). The fourth, a middle school cheerleader, is not just the only one physically hurt, but also is unchanged and is now witness to what has become her crazy, apparently spiritually bankrupt, family. Every new moment brings a new outrageousness as they have become innocently naked and frank in every way, horrifying her and then the community.<br /><br />Forgiving the Franklins has the most beautiful sexual awaking scene between a husband and wife that I have ever seen, to the Sarah Brightman song "Deliver Me," a song that can now bring tears to my eyes.<br /><br />The cast is terrific. Robertson Dean as the dad, Vince Pavia as the son and Aviva as the cheerleader daughter are excellent, Mari Blackwell plays Peggy, the mom's questioning neighbor and best friend perfectly, a much more nuanced, fleshed out, real character than what might have been (everyone in middle America knows a Peggy). And Theresa Willis positively glows as Betty, the mom. There are lots of risks taken by the actors playing the three changed characters, and these risks pay off.<br /><br />I hope this film gets a wide release - if so, I plan to see it again.<br /><br />Very accurate review at: http://www.fosteronfilm.com/phil/forgiving.htm