Deze film is een onbeholpen mengelmoes van diverse spookverhalen en thrillerconventies, geen van alle ten volle realiseerbaar en allemaal tamelijk irritant. Het script was plichtmatig. Het acteerwerk idem dito. De enge FX waren voor het merendeel lachwekkend, op één verrukkelijk sprongmoment na dat me de stuipen op het lijf joeg, ook al zag ik het op een kilometer afstand aankomen. Nou, wil je me nu eens uitleggen waarom je spoken nodig hebt, en zwarte magie, en esoterische rituele voorwerpen, en graaf Crapula CG-bokken, en paranormale onderzoekers, en familievloeken, en Iers bijgeloof, en kommen melk die zijn achtergelaten voor de bovennatuurlijke wezens, en poppetjes die in bezit zijn geweest, allemaal in dezelfde film? Met dat alles zou je meer dan één goed horrormoment verwachten, maar deze film is lam, lam, lam.
This movie is a clumsy mishmash of various ghost-story and suspense-thriller conventions, none of them fully realized and all of them rather irritating. The script was perfunctory. The acting, ditto. The scary FX were mostly laughable except for one exquisite seat-jumper moment that scared me even though I saw it coming a mile off. Now, explain to me someone why you would need ghosts, AND black magic, AND arcane ritual objects, AND Count Crapula CG boogeymen, AND psychic investigators, AND family curses, AND Irish superstitions, AND bowls of milk left out for the supernatural beings, AND possessed dollies, all in the same movie? With all that you would expect more than one good moment of horror, but this movie is lame, lame, lame.