Het horrorgenie Dario Argento is een van mijn favoriete regisseurs, en zijn films 'Suspiria', 'Phenomena' en 'Profondo Rosso' staan hoog op mijn persoonlijke favorietenlijstje. 'Opera' uit 1987 is de zoveelste verlokkende en briljante film die geen Horror-liefhebber zich kan veroorloven over te slaan, en die je van het begin tot het eind op het puntje van je stoel zal houden. Deze verbluffende en ultragewelddadige Giallo kan heel goed worden omschreven als de gemeenste film van de meester, en dat is nogal wat als je bedenkt dat Argento's films niet bepaald bekendstaan om de tamheid van hun geweld. Het geweld is extreem en zeer gestileerd op zo'n briljante manier dat Opera de nachtmerrie van de filmcensuur is.<br />- Waarschuwing! Er komen smoezen! <0xE2><0x80><0x93>.<br /><br />Net als Betty (Christina Marsillach), een jonge operazangeres, succes begint te krijgen, begint een moordzuchtige en ongelooflijk sadistische psychopaat haar te stalken... De moorden zijn werkelijk beestachtig en van bijzonder sadistische aard. De moordenaar bevestigt naalden aan de vastgebonden oogleden van Betty, zodat ze ze open moet houden en moet toekijken hoe hij op beestachtige wijze mensen om haar heen vermoordt. Als hij klaar is met het afslachten, laat de moordenaar Betty los en vertrekt, alleen maar om terug te komen voor andere vrienden van haar...<br />Zoals gebruikelijk bij Argento's films is het geweld buitengewoon visueel en zeer gestileerd. 'Opera' is echt een beestachtige film, en wat een stijlvolle en sfeervolle film is het. Deze film is van het begin tot het eind uiterst spannend. De acteerprestaties zijn uitstekend, vooral die van Christina Marsillach, die briljant de hoofdrol speelt. Marsillach, die zowel een oogverblindende schoonheid als een groot actrice is, past perfect in haar rol van de getalenteerde zangeres, die langzaam maar zeker gek wordt van angst en afschuwelijke ervaringen. Andere grote rollen zijn die van Ian Charleston als regisseur van een horrorfilm die een opera regisseert, en die van Argento's echte vriendin Daria Nicolodi, die een rol heeft in veel van zijn films. Het camerawerk is uitstekend, zoals in alle films van Argento, en het enorme Opera House is een uitstekende setting die veel bijdraagt aan de schoonheid van de film en de voortdurend griezelige sfeer. De soundtrack, die voor een deel uit klassieke muziek en voor een deel uit heavy metal bestaat, is ook geweldig, ook al heb ik Goblins briljante Progressive Rock Soundtracks, die zo'n kenmerkend element vormen van de meeste andere Argento-films, een beetje gemist. 'Opera' is echt een angstaanjagende en absoluut adembenemende Giallo-ervaring. Dit is een absolute must-see voor elke horrorfan, en ik kan het elke andere filmfan aanbevelen die niet al te gevoelig is als het op extreem geweld aankomt. Uitstekend en absoluut verleidelijk!
Horror-genius Dario Argento is one of my personal favorite directors, and his films "Suspiria", "Phenomena" and "Profondo Rosso" range high on my personal all-time favorite list. "Opera" of 1987 is yet another tantalizing and brilliant film that no Horror lover can afford to miss, and that will keep you on the edge of your chair from the beginning to the end. This stunning and ultra-violent Giallo could well be described as the master's nastiest film, which is quite something considering that Argento's films are not exactly known for the tameness of their violence. The violence is extreme and very stylized in a brilliant way that makes Opera a film censor's nightmare.<br /><br />- Warning! SPOILERS ahead! - <br /><br />Just when Betty (Christina Marsillach), a young opera singer, is becoming successful, a murderous and incredibly sadistic psychopath starts stalking her... The murders are truly brutal, and of particularly sadistic nature. The killer attaches needles to the tied up Betty's eyelids, so she has to keep them open and watch while he brutally murders people close to her in abhorrent ways. When done with the butchering, the killer releases Betty and leaves, just to come back for other friends of hers...<br /><br />As usual for Argento's films, the violence is extremely graphic and very stylized. "Opera" truly is a brutal film, and what a stylish and atmospheric film it is. This film is absolutely tantalizing and pure suspense from the beginning to the end. The performances are entirely very good, especially Christina Marsillach is brilliant in the lead. A stunning beauty and great actress alike, Marsillach fits perfectly in her role of the talented singer, whose fear and horrid experiences are slowly making her crazy. Other great performances include those of Ian Charleston as a Horror film director who is directing an Opera, and director Argento's real-life girlfriend Daria Nicolodi, who has a role in many of his movies. The camera work is excellent as in all Argento films and The huge Opera House is an excellent setting that contributes a lot both to the film's beauty and its permanently creepy atmosphere. The score, which is partly classical music and partly heavy metal is great too, even though I slightly missed Goblin's brilliant Progressive Rock Soundtracks that are such a distinguishing element of most other Argento movies. "Opera" truly is a terrifying and absolutely breathtaking Giallo experience. This is an absolute must-see for any Horror lover, and I highly recommend it to any other film-fan who is not too sensitive when it comes to extreme violence. Excellent and absolutely tantalizing!