'Clubbed' is weer zo'n 'wil-dit-wel-doen'-toevoeging aan het Britse kloppartijen-genre en zorgt ervoor dat klanten die er niet te veel van verwachten anderhalf uur lang redelijk vermaakt worden na een paar biertjes. Maar voor iedereen die op zoek is naar intelligent, kwaliteitsvol vermaak is het echt het beste om het te mijden.<br />Er zitten zo veel misvattingen in het ontstellende script dat zelfs een acteur van het kaliber van Colin Salmon er maf uitziet. De actie speelt zich af in de jaren tachtig, maar het is nooit duidelijk waarom, vooral niet omdat ze in dat decennium niet in staat zijn geweest om ook maar enig overtuigend gevoel over te brengen <0xE2><0x80><0x93> er zijn meer dan een paar soulplaten uit de jaren tachtig voor nodig op de soundtrack, af en toe een zot pak en een handvol 30-jarige auto's. Dan zien we centrale personages die teksten bestuderen als 'De kunst van het oorlogvoeren' van Sun Tzu en die zeggen dat geweld een laatste redmiddel zou moeten zijn, terwijl dezelfde personages maar al te bereid lijken om klappen uit te delen met al de door testosteron gevoede, onnadenkende overgave van een stel vechtersbazen die vechten om een zak chips.<br />In 'Knok' is er geen sprake van karakterontwikkeling. Noch van ironie, subtiliteit of pathos. Dit is een film die handelt op dierbare herinneringen aan de eerste gangsterfilms van Guy Richie, die ondanks hun gebreken beslist veel meer gevoel voor humor, betere montage, vlottere dialogen en meer emotionele punch hadden dan dit slappe verhaaltje. Wordt het geen tijd dat we verder gaan in plaats van te proberen hen te evenaren?
"Clubbed" is yet another 'will-this-do?' entry into the Brit fisticuffs genre and is sure to keep punters who aren't expecting too much moderately entertained for ninety minutes after a few beers. However, for anyone seeking intelligent, quality entertainment it's really best avoided.<br /><br />There are so many misnomers in the appalling script that even an actor of the calibre of Colin Salmon is left looking daft. The action is set in the 1980s, but it's never clear why, especially when they haven't been able to pull off any convincing feel for that decade - it takes more than a few 80s soul records on the soundtrack, the occasional zoot suit and a handful of 30-year-old cars. Then we see central characters studying texts such as Sun Tzu's "The Art Of War" and speaking about how violence should be a last resort, while the same characters seem only too willing to start doling out punches with all the testosterone-fuelled, unthinking abandon of a bunch of chavs fighting over a bag of chips.<br /><br />Character development does not exist in "Clubbed". Nor does irony, subtlety or pathos. This is a film which trades on fond memories of Guy Richie's early gangster films, which despite their flaws certainly had much more wit, better editing, snappier dialogue and packed more emotional punch than this limp little saga. They're a decade old now, anyway - isn't it time we moved on from trying to emulate them?