Een vreemde, opzettelijk vertekende biopic van Dyan Thomas waarin we weinig meer dan een stuk of tien regels van zijn poëzie te horen krijgen. In plaats daarvan moeten we een rauwe karakteruitbeelding aanschouwen, gezien door het prisma van zijn aanvankelijk biseksuele relatie met vrouw (Sienna Miller) en jeugdliefde (Keira Knightley). Matthew Rhys speelt Thomas met voldoende charme om ons te beschermen tegen zijn verder afstotelijke eigenbelang en Cillian Murphy speelt het voortdurend gespannen liefdesspel.<br />De film lijkt nooit te besluiten waar hij heen gaat. Er is zelfs geen bruggetje van het ene eind van de oorlog naar het andere. Maybury lijkt veel meer geïnteresseerd in zijn twee vrouwelijke hoofdrollen (wie niet?) dan in de man die ze samenbrengt en vervolgens verdeelt. Miller is de keuze van de twee (ik vond Knightley op z'n best competent, maar ik heb haar dan ook nooit sympathiek gevonden), maar ze hebben allebei een vreselijk inconsequent Welsh accent. Andere grappige beslissingen hebben te veel te maken met het inconsequente karakter van William (Murphy), de kunstzinnige productie (eg dubbele kruisfades) die impressionistisch noch symbolisch is, en de oude kastanjebruine handeling van periodefilm die niet samengaat.
An odd, willfully skewed biopic of Dyan Thomas in which we hear little more than a dozen lines of his poetry. Instead we have to endure a raw character exposée seen through the prism of his proto-bigamous relationship with wife (Sienna Miller) and childhood love (Keira Knightley). Matthew Rhys plays Thomas with sufficient charm to inoculate us against his otherwise repellent self-interest and Cillian Murphy makes up the persistently tense lovetet.<br /><br />The film never seems to decide on where it's going. There's no arc so much as a viaduct from one end of the war to the other. Maybury seems much more interested in his two female leads (who wouldn't!?) than in the man who brings them together and then divides them. Miller is the choice of the two (I found Knightley competent at best but then I have never found her sympathetic) but they both offer dreadfully inconsistent Welsh accents. Other funny decisions include too much for the inconsequential character of William (Murphy), arty production (eg double crossfades) that is neither impressionist nor symbolic and the old chestnut act of period footage which doesn't blend. 4/10