'... niet naar kijken. Ik zal je een hint geven: als je naar de laatste 5 minuten kijkt, zie je haar in een bikini. Anders moet je de film uitzitten en haar heliumzuigende stemgeluid verdragen met de onverklaarbare Australische accenten van de verdwenen stad Atlantis of waar ze ook heen gaat om haar vermiste vader op te sporen. We weten nu waarom Kathy een niet-gesproken carrière als model nastreefde: ze kon de doodsbedreigingen van die arme, hoofdpijnlijdende slachtoffers die haar stem langer dan 30 seconden hoorden niet hebben overleefd. De rest van het verhaal is een of andere vreemde, slecht verlichte miskleun van Mad Max.
...don't watch it. Here's a hint: tune in to the last 5 minutes and you'll catch her in a bikini. Otherwise you'll just have to sit through the flick and endure her helium-sucking voice view for screen time with the inexplicable Aussie accents of the lost city of Atlantis or wherever the heck she goes to to locate her missing father. We now know why Kathy pursued a non-speaking career of modelling: she couldn't have survived the death-threats from those poor headache-suffering victims who heard her voice for more than 30 seconds. The rest of the story is some kind of weird poorly-lit Mad Max mish-mash.