Hoe _Living the Dream_ in West-Hollywood terecht is gekomen, is me een raadsel, want het is de slechtste film die ik ooit heb gezien. Ik had moeten weten toen de eerste scène begon <0xE2><0x80><0x93> _Oliver, Oregon_ <0xE2><0x80><0x93> dat deze waardeloze film met personages die je zou willen mogen en met wie je medelijden zou willen hebben vanwege hun uitsluiting van de middelbare school, maar die dat niet kan omdat het zulke losers zijn, zo houterig en afschuwelijk is met dialogen die meer dan slecht zijn.<br />Dan, het cliché, belanden de drie losers van de middelbare school in LA, en hier had de film realistisch kunnen zijn als hij had laten zien hoe ze probeerden een carrière als acteur te vinden. Maar nee, de een werkt als verkoper van tweedehands auto's, de ander is een echte mislukkeling in een garage die tijdschriften verkoopt. Zelfs de klootzak die daar de baas is, trekt meer publiek dan die afschuwelijke acteur met dat afschuwelijke buitenlandse accent. En ze krijgen op frauduleuze wijze geld van een verzekeringsmaatschappij om een bedrijf op te zetten voor Executive Recruitment zonder ervaring, alleen maar om 'het zogenaamde goede leven' te laten zien in nachtclubs in L.A. met een cast van acteurs die zo houterig en slecht zijn dat ze maar beter geen SAG-kaart kunnen hebben... Ik kon nog wel doorgaan over die slechte film, maar uiteindelijk liep ik de bioscoop uit, waar aan het begin zes mensen zaten, en toen ik wegging waren er alleen nog maar vier mannen in de zaal. Ik wilde deze film graag goed vinden, maar ik kon geen enkele verdienste in het verhaal vinden, in de personages, de tekst, de dialoog of de acteurs. Degene die deze film had gemaakt, zou met pensioen moeten gaan.
How LIVING THE DREAM managed to get into the Laemmle 5 in West Hollywood is beyond me, as it is the worst film I have ever seen in my life. I should have known when the first scene opened in-gasp, Eugene, Oregon-,that this dud of a film with characters that you want to like and feel sorry for from their exclusion days from high school,but can't, as they are such losers, is so wooden and atrocious with dialog that is beyond bad.<br /><br />Then, cliché, the three high school losers end up in LA, and here is where the film could have been realistic if it had shown them trying to find a career in acting. But no, one works as a used car salesman, the other is a true loser in a garage call center selling magazines. Even the bastard that runs the place has more audience appeal than that dreadful actor with the horrible foreign accent. And, they fraudulently get money from an insurance scam to set up an Executive Recruitment firm with no experience, just showing "the supposed good life" in LA night spots with a cast of actors that are so wooden and bad, they better not have SAG cards...<br /><br />I could go on and on about this bad film, but I ended up walking out of the theater, which had at the start six people, and when I left four men were the only ones in the audience. I wanted to like this film, but I couldn't find one merit in the story, characters, writing, dialog, nor the actors. Whoever cast this film should retire. Amen...enough...