Dit is misschien niet de slechtste film die ooit de prijs voor de beste film heeft gewonnen, maar het is er wel een. Bij nader inzien is dit waarschijnlijk de slechtste film die ooit de prijs voor de beste film heeft gewonnen. Toch zou je verwachten dat het een film de moeite waard zou maken. Dat is ook zo, al is het ook twijfelachtig. De film bevat bijna geen diepgang en is gewoon 'leuk' na 'leuk' als je het zo wilt noemen. In het begin is het heel interessant, maar het lijkt alsof alles op zoveel manieren wordt overdreven.<br />Het acteerwerk was niet spectaculair om te zien, maar het was heel interessant om Charlton Heston in zijn eerste hoofdrol te zien. Na een tijdje begon ik me aan veel van de personages te ergeren. Wie ik wel leuk vond was James Stewart als de filosofische clown. Voor mij bewaarde hij de film in de zin dat hij er een extra laag aan gaf die hij hard nodig had. Helaas was er na Stewart niet veel meer.<br />De regie van de zeer gerespecteerde Cecil DeMille was voor mij niet aan de orde. Ik vond de film af en toe een beetje sentimenteel en zijn gebruik van Betty Hutton was een vergissing. Het uiterlijk van de film was soms heel goed, maar het gaf niet dat magische gevoel dat klassieke films nodig hebben. De tekst was eigenlijk best goed, als je in aanmerking nam hoe oppervlakkig de film was.<br />Uit films als deze kwam de term 'Hollywood Trash' naar voren. Er zit geen diepte in, geen geldige poging om emoties uit het publiek te halen en de film heeft eenvoudigweg geen artistieke waarde. En dan natuurlijk de vele gaten in de plot. Deze film was voortdurend irritant en frustrerend. Ik had zelfs het gevoel dat veel van wat ik zag niet alleen een onjuiste weergave was van het circusleven, maar ook het tegenovergestelde van hoe het werkelijk is. Waarom deze film de prijs voor de beste film won is me een raadsel, maar het is niet zoals de eerste of de laatste keer dat de Oscars een fout maken.
This may not be the worst movie to ever win best picture but its up there. Well on second thought this is probably the worst film to ever win best picture. Still though you would expect it to be a worth while film. That in fact though if questionable as well. The film contains almost no depth and is just "fun" after "fun" if you want to call it that. At first its very interesting but it seems as if everything is exaggerated on so many levels.<br /><br />The acting was not spectacular to watch but it was quite interesting seeing Charlton Heston in his first lead role. I found many of the characters like the tone of the movie annoying after awhile. Who I did like a lot was James Stewart as the philosophical clown. He to me saved the film in that he gave it a much needed extra layer. Sadly though after Stewart there was not much else.<br /><br />The directing of the much respected Cecil DeMille was non existent to me. I found the movie corny at times and his use of Betty Hutton was a mistake. The look of the movie was very good at times but it did not generate that magical feeling that classics need to have. The writing was actually pretty good considering how shallow much of the movie was.<br /><br />From movies like this did the term "Hollywood Trash" come up. There is no depth, no valid attempt at drawing emotions out of the audience and simply no artistic value to the film. Then of course the many holes in the plot throughout. This movie was consistently annoying and frustrating. I even had a sense through this film that much of what I was watching was not only and inaccurate depiction of circus life but instead the opposite of how it really is. Why this won best picture is beyond me but its not like the first or the last time the Oscars will and have made a mistake.