'Midnight Clear' heeft een groot uitgangspunt. Een groep overontwikkelde, overijverige GI'S wordt door incompetente leiders op een vage missie gestuurd om rond een afgelegen boerderij te patrouilleren aan de vooravond van het Ardennenoffensief. De GI'S komen een groep uitgeputte Duitse soldaten tegen en het wordt duidelijk dat ze geen zin meer hebben om te vechten.<br />Dat is het probleem. Het is eigenlijk heel eenvoudig. Als de Duitsers zich willen overgeven, dan doen ze dat en dat is het einde van de film. Als de Duitsers willen vechten, dan doen ze dat en dat is ook het einde van de film. Dus in plaats van te vechten, spelen de Duitsers en de GI'S spelletjes met elkaar en gooien ze zelfs sneeuwballen. Interessant voor een of twee scènes, maar al snel wordt het erg irritant. Per slot van rekening zijn dit duitsers. De vijand. Niets in deze film brengt me op het idee dat ze niet gevangen zouden moeten worden genomen of doodgeschoten. De film maakt ze juist menselijker. Sterker nog, door veel van wat de Duitse personages deden, wilde ik ze neerschieten, inclusief een scène waarin de Duitse officier weigert om met een jood om te gaan of zich over te geven aan een gewone soldaat! Waarom zou ik me druk maken om zulke figuren? Schiet ze gewoon neer en laten we doorgaan naar het Ardennenoffensief. Dat is in elk geval veel interessanter.<br />Eén goede scène: de GI' De GI'S komen terug van een verkenning van de Duitse positie, waar ze de Duitsers in het vizier hadden, maar niet geschoten hadden. Als ze over een open plek lopen, zien ze dat een groep Duitsers hun Mausers op hen gericht houdt. De Duitsers zijn ongeveer 100 meter van hen vandaan. Dan doen de GI'S iets wat ik nog nooit een GI in een of andere stomme film heb zien doen. Ze gooien hun geweren neer en steken hun handen in de lucht! Hoe ongewoon dit ook mag zijn in films, het is een heel verstandige reactie als er van die afstand een geweer op je gericht wordt. Hoewel het ver lijkt, is het in werkelijkheid een afstand van korte afstand voor die geweren. Ik durf te wedden dat iemand die aan deze film heeft gewerkt een hufter was!
"Midnight Clear" has a great premise. A group of over-educated, overly bright GI's are sent out by incompetent leaders on a vague mission to patrol around an isolated farm house on the eve of the Battle of the Bulge. The GI's encounter a group of battle-weary German regulars, and it becomes clear that they don't want to fight anymore.<br /><br />Therein lies the problem. It's really pretty simple. If the Germans want to surrender, they do so and that's the end of the movie. If the Germans want to fight, they do so and that's also the end of the movie. So instead of doing either the GI's and Germans play games with each other, even throwing snowballs at one point. Interesting for one or two scenes, but it soon becomes very annoying. After all, these are GERMANS. The enemy. Nothing in this film makes me think they should not be either taken prisoner or shot. The film does noting to make them more human. In fact, much of what the German characters did made ME want to shoot them, including one scene where the German officer refuses to deal with a Jew or to surrender to a mere enlisted man! Why should I care about such characters? Just shoot them and let's move on to the Battle of the Bulge. It's much more interesting, anyway.<br /><br />One good scene: The GI's are returning from a recon of the German position, where they had the Germans in their sights but did not fire. While walking across a clearing, they realize a group of Germans have their Mausers leveled at them. The Germans are about 100 yards away. The GIs then do something I've NEVER seen any GI's do in any Sillywood movie. They throw down their rifles and throw up their hands! Unusual as this may be in films, it is an entirely sensible reaction to having a rifle aimed at you from that distance. Though it seems far, in reality it's point-blank range for those rifles. I'll lay odds that someone working on this film was a cruffler!