Deze film heeft een 7,0 op IMDb, dus zelfs ik bespeurde iets rottigs in de synopsis. Ik besloot hem uit te proberen. Wat een verspilling van 100 minuten. Ten eerste waren de jaren tachtig geen goede jaren voor het misdaad- en thrillergenre. De meeste van die films werden in die tijd slecht gemaakt met een dwaze plot (als ze die al hadden), dus er zijn er maar heel weinig die kunnen opvallen, en zelfs als ze goed waren, zijn ze nog steeds niet erg goed. _The Hit_ heeft echter te lijden onder alles wat dwaze misdaadfilms dwaas maakt. Het heeft een slechte karakterontwikkeling, een onwaarschijnlijke plot, en het is niet op een fatsoenlijke manier geschreven of geregisseerd, en als je zulke tekortkomingen hebt, helpt acteren niet. Stephen Frears heeft vaak geprobeerd de Franse nieuwe golf te evenaren in de Engelse stijl van filmen en die twee passen niet bij elkaar.<br />Ten eerste is Terence Stamp 10 jaar ondergedoken omdat hij tegen een paar van zijn voormalige medeplichtigen heeft getuigd. Hij verbergt zich in Spanje, nota bene. Hij wordt eindelijk gepakt en dan voor het eerst ontvoerd door een stel malle Spaanse boeven, die hem alleen maar een eindje wegjagen naar de twee huurmoordenaars die met hem moeten afrekenen. Die twee zijn John Hurt, die een keiharde, keiharde moordenaar zou moeten zijn, en Tim Roth (in zijn eerste rol) als leerling van de duivel. Ze vermoorden Stamp niet meteen, ze ruimen eerst de...' 'De drie Amigo's' hadden hem om te beginnen al niet moeten aannemen, en dan rijden ze Stamp naar Parijs, omdat een van de vrienden tegen wie hij getuigd heeft hem wil confronteren. Oké, dat is mogelijk. Maar zelfs nu Stamp zo'n gevaarlijke figuur is dat ze vier kerels moesten inhuren om hem te overmeesteren, binden ze hem niet vast, schakelen hem op geen enkele manier uit en rijden met hem rond alsof hij een van de vrienden is. Stamp maakt geen bezwaar en gaat met alle plezier naar Parijs om doodgeschoten te worden, waarbij hij geen enkele van de zes mogelijkheden gebruikt, en die 'professionals' bieden hem aan te ontsnappen. Dan blijkt dat Tim Roth gewoon een schooljongen is die wordt gepest, die het idee van een grote misdaadbaas die hem samenbrengt met een keiharde huurmoordenaar als John Hurt, nog onwaarschijnlijker maakt, vooral bij zo'n belangrijke klus. Maar John Hurt is zelf ook niet zo'n keiharde huurmoordenaar, hij speelt twintig minuten lang de rol van Bill Hunter, die als enige doel in deze film heeft de mooie Laura Del Sol te introduceren, zijn ma<0xC3><0xAE>tresse (ze is 15, zegt hij, maar ze lijkt eerder 25), en wier rol in het verhaal en het acteren suggereert dat haar die rol is aangeboden, uitsluitend op basis van het feit dat ze de regisseur of producent is.' Na lang wikken en wegen vermoordt Hurt de Australiër, maar hij neemt zijn ma<0xC3><0xAE>tresse zonder duidelijke reden mee. Dan wil hij haar vermoorden, maar Roth met zijn'subtiele maniertjes' overtuigt hem ervan dat niet te doen, dus zelfs zij schopt hem, bijt hem en krabt hem de hele film lang, zodat hij trouw blijft aan die diep begraven menselijke kant van hem.<br />Dan krijg je gewoon idiote scènes, zoals wanneer Hurt en Roth de auto van buitenaf op slot doen om te voorkomen dat de mensen die erin zitten eruit kunnen?!! Hoe dan ook, de film sleept zich voort. Tim Roth valt in slaap terwijl hij Terence Stamp bewaakt met zijn pistool op zijn borst, en Stamp zit daar maar te wachten terwijl hij naar de waterval kijkt. En dan komt het moment waarop alles wat we het afgelopen uur en de afgelopen twintig minuten hebben gezien, door het raam naar buiten verdwijnt. Laten we het even recapituleren: als je Stamp niet meteen vermoordt (behalve als je naar de film gaat) is het de bedoeling dat je hem meeneemt naar Parijs, zodat zijn vroegere partner nog een laatste woord met hem kan wisselen. En als je hem niet wegstuurt, is het de bedoeling dat hij bereid is te sterven met de woorden: 'Het duurt maar even. We zijn er. Dan zijn we er niet meer. Dan zijn we ergens anders... misschien. En dat is net zo natuurlijk als ademhalen. Waarom zouden we bang zijn?' Maar vrienden, hier draait de plot om. Hurt vermoordt de man terwijl hij nog in Spanje is, en wij vragen ons af waarom hij al die moeite doet en dagenlang rondrijdt, hij had het in de eerste 15 minuten kunnen doen, en dan, tegen zijn filosofie in, is Stamp bang om vermoord te worden, dus vragen we ons weer af waarom hij niet is gevlucht, en hij had alle kans. Roth wordt ook vermoord, maar hij zou helemaal niet in de film moeten spelen, en Del Sol, nou, die heeft een rol in de film beloofd, puur uit romantische (lees seksuele) redenen, dus ze blijft in leven, zelfs zij valt Hurt voor de 15e keer aan in de film. Hij vermoordt alle anderen, maar haar niet, zij moet op het hoogste scherm verschijnen. De film is gemaakt met een budget van een paar stuivers en dat is te zien, maar als je geen verhaal hebt en geen plaatjes op het bord, is er nog meer te zien. En ja hoor, Fernando Ray verschijnt en gaat door de film heen als de gastster, waarbij hij een enkele hoorbare dialoog heeft.
This film holds 7.0 rating on IMDb, so even I sensed something rotten in it's synopsis I decided to try it out. What a waste of 100 minutes. First of all, the 80's were not a good decade for crime and thriller genre. Most of these, in those days were badly done with silly plot (if they had any), so there are very few that can stand out, and even if they were good they are still not very good. The Hit, however suffers from everything that made silly crime pictures silly. It has poor character development, improbable plot and wasn't written or directed in a decent manner, and when you have such shortcomings the acting doesn't help. Stephen Frears often tried to emulate French new wave in English style film making and the two don't match.<br /><br />First of all Terence Stamp is 10 years in hiding because he testified against some of his former partners in crime. He hides in Spain, of all places. He is finally caught up with, and than first kidnapped by a group of silly looking Spanish thugs, just do be driven away some distance to the two hit man that are supposed to deal with him. These two are John Hurt, who is supposed to be hard boiled, stone cold killer, and Tim Roth (in his first role) as the devil's apprentice. They don't kill Stamp right away, they first dispose of the "three Amigos", they shouldn't have hired in the first place, and then, they are driving Stamp to Paris, because one of the buddies he testified against wants to confront him. OK that's possible. But even with Stamp being such a dangerous figure that they had to hire four guys to overpower him, they don't tie him down, don't incapacitate him in any way, and drive around with him, like he's one of the buddies. Stamp doesn't object and is happily going to Paris to be shot, not using any of a half a dozen chances, these "professionals" offer for him to escape. Than it appears that Tim Roth is just a school boy bully, making the idea of big crime boss teaming him up with a hard core hit man like John Hurt, even more improbable, especially on an important job like that. But than John Hurt is not so hard core himself, he spends twenty minutes of the movie, killing or not killing the totally surplus Australian, played by Bill Hunter, whose only purpose in this film is to introduce the lovely Laura Del Sol, his mistress (who he says is 15, but she looks more like 25), and whose role in the story and acting capabilities suggest that she was offered the role, solely on the basis of being the director's or producer's mistress at the time. After much deliberation, Hurt kills the Australian but takes along his mistress for no apparent reason. Than he wants to kill her but Roth with his "subtle ways" convince him not to, so even she kicks him, bites him and scratches him through the entire movie, he stays true to that deeply buried human side of him.<br /><br />Than you have plain idiotic scenes, like when Hurt and Roth lock the car from the outside, trying to prevent the people inside from getting out?!?! Anyway the movie drags on. Tim Roth falls asleep, guarding Terence Stamp with his gun on his chest, and Stamp just waits there watching the waterfall. Than the whole shamble of a plot comes to the point where everything we've seen in the last hour and 20 minutes just goes out through the window. Let's recapitulate, the whole point in not killing Stamp right away (except for having a movie) is to take him to Paris, so his former partner is to have a last word with him. And the whole point in him not running away is that he is prepared to die, saying "It's just a moment. We're here. Then we're not here. We're somewhere else... maybe. And it's as natural as breathing. Why should we be scared?" But my friends, here is where the plot twists, Hurt kills the man while still in Spain, and we ask why bother and drive around for days, he could have done it in the first 15 minutes, and than contrary to his philosophy Stamp is very afraid of being killed, so we ask again why didn't he run, and he had plenty chance. Roth gets killed too, but he shouldn't be in the movie at all, and Del Sol, well she's promised a role in this film purely for romantic (read sexual) reasons, so she stays alive again, even she attacked Hurt for the 15th time in the movie. He killed all the others, but not her, she must have maximum screen appearance. The movie was made on a shoe string budget and it shows, but when you have no story and card board characterizations, it shows even more.And yes Fernando Ray appears and goes through the movie as the guest star, having a single audible line of dialog. Awful