De film begint goed, hij heeft iets goeds. Ongeveer 1/3 van de film gaat bergafwaarts. Carrey begint geobsedeerd te raken door het getal 23 omdat hij het overal ziet. Nou en? Dat is geen reden om gek te worden en dingen op je lichaam en op de muren te schrijven.<br />Het acteren van degene die zijn zoon speelt is slecht. Van het begin af aan springt hij, zodra hij hoort van de obsessie van zijn vader, in het gareel en is hij hysterisch. Volkomen ongeloofwaardig. Ik hoop dat ik die jongen nooit meer in een andere film zie.<br />Het is tijdverspilling om naar deze film te kijken. Neem een andere. Saai stuk... nou ja. Wordt hij gek van het getal? Doe me een lol. Ik zal het niet doen. Ik wil het einde niet voor je bederven, maar laten we zeggen dat het net zo teleurstellend is.<br />3/10.
The movie starts good, it has a thing going for it. About 1/3 into the movie things go downhill. Carrey starts obsessing about the number 23 because he sees it everywhere. So what? Thats no reason to go nuts and start writing stuff all over your body and on walls.<br /><br />The acting by whoever is playing his son is bad. From the get-go, as soon as he hears of his fathers obsession, he jumps on the bandwagon and is hysterical about it. Totally unbelievable. I hope I never see this kid in another movie again.<br /><br />Its a waste of time watching this movie. Grab another. Boring piece of ... well. The number is killing him? Give me a break. I won't spoil the ending for you, but let's just say it is equally disappointing.<br /><br />3 / 10.