Mijn vrouw en ik ontmoetten elkaar tijdens een professionele productie van 'The Merry Widow' in 1982 <0xE2><0x80><0x93> in het Engels, maar in een duidelijke vertaling.<br />In deze 'aanpassing' is alleen het fundament van de oorspronkelijke plot nog zichtbaar. De meeste personages zijn verwijderd, samen met het hele B-verhaal, en alle overgebleven personages, op één na, hebben een andere naam gekregen. De meeste personages in de film komen ook niet voor in de operette. De actie is verplaatst van Parijs naar Washington, D.C., en vervolgens naar het fictieve land Pontevedro, dat in de film 'Marshovia' wordt genoemd, en pas later naar Parijs. Het resultaat is dat we pas na 45 minuten aan het begin van het oorspronkelijke stuk komen. En de voornaamste bron van spanning in de plot is ook gewist. In het origineel, jaren eerder, waren graaf Danilo en de heldin smoorverliefd op elkaar, maar zijn familie wilde niet dat ze trouwden omdat ze arm was; het is zijn gebroken hart dat hem tot een zorgeloze playboy heeft gemaakt. Nu ze als weduwe de rijkste vrouw ter wereld is, houdt ze nog steeds van hem, en hij houdt nog steeds van haar, maar zijn trots staat hem niet toe dat aan iemand te bekennen, zelfs niet aan zichzelf, en ze moet drie toneelstukken lang gedachtespelletjes met hem spelen om hem uit zijn evenwicht te brengen. De stijl van de aristocraat met geldproblemen die niet wil toegeven dat hij...' Ze is verliefd op een rijke vrouw, uit angst dat de mensen zullen denken dat zij tientallen jaren na de 'Weduwe' uit 1906 de hoofdrollen heeft geleverd in een aanzienlijk deel van de Weense operettes. In deze film hebben ze elkaar nog nooit ontmoet, waardoor niet alleen de kern van het hele verhaal wordt blootgelegd, maar bijna de hele komedie.<br />Maar de Lamas doen hun werk behoorlijk goed.<br />Een interessant muzikaal punt is dat we een paar keer een fragment horen van 'Trés Parisien', een extra nummer dat (in het Engels, ondanks de titel) is geschreven voor de Londense première, die voor zover ik weet pas in de jaren tachtig of daaromtrent in Amerikaanse producties te horen was.
My wife and I met doing a professional production of "The Merry Widow" in 1982 -- in English, but a straight translation.<br /><br />Only the very basic skeleton of the original plot is visible in this "adaptation". Most of the characters have been deleted, along with the entire B plot, and all but one of the characters remaining have been renamed. Most of the characters in the movie aren't in the operetta, either. The action has been moved from Paris to, at first, Washington, DC, and then to the fictional country of Pontevedro, which the movie has renamed "Marshovia", and only later to Paris. The net result is that we don't reach the beginning of the original play until about 45 minutes in.<br /><br />And the main source of tension in the plot is deleted, too. In the original, years before, Count Danilo and the heroine were very much in love, but his family refused to allow them to marry because she was poor; it's his broken heart that has rendered him a careless playboy. Now that, as a widow, she's the richest woman in the world, she still loves him, and he still loves her, but his pride won't let him admit it to anyone, even himself, and she must spend three acts playing mind games to break him down. The trope of the aristocrat with money problems who won't admit that he's in love with a rich woman for fear of what people will think supplied the main plots of a substantial fraction of Viennese operettas for decades after the 1906 "Widow". In this movie, they've never met before, which rips out not only the heart of the whole thing, but nearly all the comedy.<br /><br />Lamas does a pretty decent job, though.<br /><br />An interesting musical point is that several times we hear a snippet or so of "Trés Parisien", an extra song written (in English, despite the title) for the London première, which was not, as far as I know, usually found in American productions until the 1980s or so.