Het is leuk om te zien dat Julie Andrews hier een rechttoe rechtaan dramatische rol probeert te spelen <0xE2><0x80><0x93> iets wat ze al een tijdje niet meer heeft gedaan <0xE2><0x80><0x93> maar haar personage van Judith (hoewel ze niet hebben geprobeerd haar voor een 'Judy' te laten doorgaan) heeft de oude, verfijnde manieren en het jongensachtige kapsel van vroeger, en Andrews speelt 'volwassen' zoals elke andere actrice frigide zou interpreteren. Het is een verrassend saai drama dat zich afspeelt in Barbados, met in de hoofdrol Omar Sharif (niet de levendigste hoofdrolspeler die je je kunt voorstellen <0xE2><0x80><0x93> zelfs niet in 1974!) die van Andrews een spionne hoopt te maken terwijl hij haar langzaam de spreekwoordelijke slaapkamer in leidt. Onherkenbaar uitje heeft wel iets van een kamp: de James Bond-achtige aftiteling in het begin is een smakeloze grap. Wat Julie betreft: ze is rustig en bedachtzaam, maar dat doet niet veel voor het publiek of voor de film Blake Edwards ijsbeert als op een begrafenis door de kamer.
It's nice to see Julie Andrews trying a straight dramatic role here--something she hadn't done in awhile--but her character of Judith(wise they didn't try to pass her off as a 'Judy')has the old refined manners and tomboyish hairstyle of yore, and Andrews enacts 'grown-up' as any other actress would interpret frigid. It's a surprisingly bland drama set in Barbados involving Omar Sharif(not the liveliest leading man around--not even in 1974!)hoping to make Andrews a spy while also slowly leading her into the proverbial bedroom. Unmemorable outing does have some camp value: the James Bond-like credits at the beginning are a cheesy hoot. As for Julie: she's quiet and contemplative, but that doesn't do much for the audience, or for the film. Blake Edwards paces the freakin' thing like a funeral. * from ****