Dit is de beste Franse film van het jaar! Ik heb hem twee keer gezien en beide keren vond ik hem geweldig. Ik vond hem helemaal niet saai, ook al is hij erg lang (3 uur). Ik ben zeventien, dus ik heb de gebeurtenissen van het voorjaar van 1968, die een uiterst belangrijke wending in de Franse geschiedenis markeerden, niet zelf meegemaakt, maar dat doet er niet toe, want ik heb er nog steeds van genoten. Hij is eigenlijk heel universeel: mensen van de leeftijd van mijn ouders kunnen zich met de personages identificeren, net als mensen van mijn leeftijd. Garrel lijkt jonge mensen volkomen te begrijpen, de manier waarop ze denken en de complicaties van de liefde en het verlies van illusies over de mogelijkheid de wereld te veranderen. Misschien komt dat omdat het personage dat door Louis Garrel (zijn zoon) wordt gespeeld eigenlijk Philippe Garrel zelf moet voorstellen. Nou ja, hoe dan ook, een geweldige film, geen actie (moet op dat punt eerlijk zijn) maar met zulke sterke gevoelens dat je er onmogelijk onverschillig onder kunt blijven. Als je op zoek bent naar een ontspannende zondagavondfilm, verspil je tijd hier dan niet aan, je zult teleurgesteld worden. Maar als je van film houdt, dan vind je Les Amants Réguliers vast leuk, een betoverende film die in de buurt komt van de Nouvelle Vage-kunstenaars uit de jaren vijftig en zestig.
This is the best French movie of the year ! I saw it twice and I found it great both times. I didn't think it boring at all even though it is very long (3 hours). I'm seventeen so I obviously didn't get to live the events of may 1968 that marked an extremely important turn in French history, but it doesn't really matter since I still really enjoyed the film. It's actually quite universal : people of my parents' age can identify to the characters and so can people my age. Garrel seems to perfectly understand young people, the way they think and the complications of love as well as the loss of illusions concerning the possibility of changing the world. Maybe that's because the character played by Louis Garrel (his son)is actually meant to represent Philippe Garrel himself. Well anyway, great movie, no action (have to be honest on that point) but so strong feelings that you can't possibly stay indifferent to it. If you're looking for a relaxing Sunday-evening movie, don't waste your time on this, you'll be disappointed. But if you like cinema, you'll like Les Amants Réguliers which is a bewitching movie close to those made in the 50's and 60's by the Nouvelle Vague artists.