'The Man Who Knew Too Much' valt in de middenmoot van Hitchcocks oeuvre, dat in de jaren vijftig veel van zijn films kenmerkte: bepaald geen meesterwerk van spanning, maar niettemin heel erg leuk.<br />James Stewart en Doris Day spelen een vakantievierend stel dat betrokken raakt bij een samenzwering met veel buitenlandse intriges. De beroemde climax vindt plaats bij een klassiek concert, waar iemand vermoord zal worden tijdens een bepaalde cimbaalknal in de partituur. De schalkse Hitchcock laat ons natuurlijk weten wat dat punt is, zodat de race om de moordenaar tegen te houden een spijkerharde race wordt tegen de cimbaalspeler. <br /><0x3E> Deze film deed me zo sterk denken aan de komedie 'Foul Play' van Chevy Chase en Goldie Hawn uit 1978, dat ik wel moet geloven dat de film hierop geïnspireerd was. Geen van beide films is geweldig, maar beide zijn gemakkelijk om van te genieten.<br /><0x3E> Hoogte: B.
"The Man Who Knew Too Much" falls into that Hitchcock middle ground that characterized many of his films during the 1950s: not a masterpiece of suspense by any means, but an awful lot of fun nonetheless.<br /><br />James Stewart and Doris Day play a vacationing couple who get caught up in a plot heavy on foreign intrigue. The famous climactic scene takes place at a classical music concert, where someone is going to be assassinated during a particular cymbal clash in the score. The impish Hitchcock of course lets us know what that point is, so that the race to stop the assassin becomes a nail biting race against the cymbalist.<br /><br />So much of this movie reminded me of the 1978 Chevy Chase/Goldie Hawn comedy "Foul Play" that I have to believe that film was inspired by this. Neither film is a big deal, but both are easy to enjoy.<br /><br />Grade: B+