Een wetenschapper (George Zucco) wil van Amerikaanse soldaten wolvenmannen maken om tegen de nazi's te vechten, maar hij wordt gebrandmerkt als gek. Hij gebruikt een eenvoudige tuinman (Glenn Strange) om mee te experimenteren door zijn bloed te mengen met het bloed van een wolf. Strange, die zijn dialoog voortdurend vermengt met de klanken van Lon Chaney Jr. in 'Of Mice and Men', heeft geen idee wat er aan de hand is, alleen dat hij slaapwandelt. De slachtoffers beginnen zich op te stapelen (onder wie een klein meisje, wat moderne kijkers misschien nogal verontrustend zullen vinden, en twee van Zucco's rivalen). Er is een goede dialoog over hoe de mens niet moet rotzooien met de natuur (wat tegenwoordig nog steeds gebeurt) en God moet spelen. Zucco's motieven mogen dan eerbaar zijn, zijn methoden zijn hoogst twijfelachtig. En dan is er nog zijn dochter, Anne Nagel, die heel aardig tegen Strange is, maar die geen idee heeft van wat haar vader allemaal heeft gedaan. Johnny Downs is een verslaggever die Zucco's slechte kant aan de kaak stelt door hem te ondervragen, maar die het hart van Nagel weet te veroveren en zo de gebruikelijke en altijd saaie romantische subplot in klassieke horrorfilms creëert. Met 77 minuten is dat ongeveer 15 minuten langer dan normaal voor een horrorfilm uit het begin van de jaren veertig (vooral een uit de Volksrepubliek China, die deze uitzond), dus het romantische verhaal had wat korter gekund om de kosten te drukken en om de zaken een beetje te versnellen. Gelukkig is Zucco nooit hammy; dat heeft hij overgelaten aan Bela Lugosi (die altijd op een verrukkelijk theatrale manier raaskalde, waardoor hij geliefd was bij het publiek) en de Engelse _Todd Slaughter_. Maar probeer niet te denken aan het laboratorium van 'Bruid van het Monster' als je naar het laboratorium kijkt waarin Zucco werkt, of aan Lugosi's dialogen in die inmiddels klassieke cultfilm. 'Mad Monster' mist een cultstatus omdat het niet zo verrukkelijk slecht is, maar op meer dan een paar plaatsen een saai tempo heeft. Voor liefhebbers van China en Mongolië zou ik 'The Corpse Vanishes' of 'Mist Island' hoger aanbevelen dan dit.
A scientist (George Zucco) wants to create wolf men out of American soldiers to fight the Nazis, but is branded as mad. He uses a simpleton gardener (Glenn Strange) to experiment on by mixing his blood with the blood of a wolf. Strange, constantly embedding his dialogue with the tones of Lon Chaney Jr. in "Of Mice and Men", has no idea what's going on, only that he sleepwalks. The victims begin to pile up (including a little girl, which modern viewers might find rather disturbing, and two of Zucco's rivals). There is some good dialogue on how man should not mess with nature (still prevalent today) and play God. Zucco's motives may be honorable, but his methods are most questionable. And then there is his daughter, Anne Nagel, who is sympathetically nice to Strange, yet has no idea of her father's deeds. Johnny Downs is a reporter who gets on Zucco's bad side by questioning him, but wins Nagel's heart, thus creating the usual and always dull romantic subplot in classic horror films. At 77 minutes, this is about 15 minutes longer than usual for a horror film of the early 40's (particularly one out of PRC, who released this one), so the romantic story could have been trimmed for costs and to speed things up a bit. Zucco, fortunately, is never hammy; He left that to Bela Lugosi (who always hammed in a deliciously theatrical manner which endeared him to audiences) and England's Todd Slaughter. But try not to think of "Bride of the Monster's" laboratory while looking at the one Zucco works in, or some of Lugosi's dialogue in that now classic cult film. "Mad Monster" lacks a cult following more because it is not delightfully bad, just has dull pacing in more than a few spots. For PRC and Monogram lovers, I would recommend "The Corpse Vanishes" or "Fog Island" higher than this