Het gaat niet echt om wijn. Nee, Nossiters werkelijke doelwitten zijn degenen die de eigenaardigheden van de plaatselijke (wijn)productie voor zakelijke doeleinden willen stroomlijnen en integreren. Voor dat doel heeft hij een uitstekende, objectieve film gemaakt. De geestdriftige, opgeblazen, emotionele en gebrekkige onafhankelijke wijnproducenten staan naast de mediageile Amercianen en de oude Europeanen: de kunst van het wijnmaken tegen de door de markt gedreven, door laboratoria geproduceerde producten. Het is een open show die niet tot een conclusie leidt.<br />Nossiters film is af en toe om razend van te worden - camera's zijn noch verborgen, noch stabiel. Er zijn ook meer dan genoeg ondertitels om doorheen te waden, vaak te kort op het scherm.<br />Maar hij overtreft Michael Moore in het spel dat Moore toch niet kan spelen. De personages spreken voor zichzelf <0xE2><0x80><0x93> en veroordelen zichzelf dus. Ze zijn het bekijken waard.
It's not really about wine. No, Nossiter's real targets are those who would streamline and assimilate the peculiarities of local (wine) production for business purposes. To this end he has made an excellent, objective film. Spirited, bumptious, emotional and flawed independent wine producers are juxtaposed with media-finessed, anodynesprech Amercians and auld-Europeans: the art of wine-making against market-driven, laboratorised product manufacture. It's an open show that doesn't lead conclusion.<br /><br />Nossiter's film is occasionally infuriating to watch - cameras are neither concealed, nor steadicam, by any means. There are also plenty of captions as well as subtitles to wade through, often too short a time on screen.<br /><br />However it does outdo Michael Moore at the game Moore can't play anyway. The characters speak for - and therefore condemn - themselves. Well worth a viewing 7/10