Dit is een beetje traag voor een horrorfilm, maar de kwaliteit is beter dan je zou verwachten voor de enige inspanning van een regisseur op IMDb. Het camerawerk en de belichting waren allebei verrassend goed, en de acteerprestaties, hoewel wisselend, zijn beter dan je vaak tegenkomt in films uit het Indie-genre.<br />Als hoofdrolspeler is Robert Field nogal stijfjes, wat vooral jammer is omdat zijn personage, Claude, zowel de verteller van de film is als het middelpunt van de actie. Maar het was de invalshoek van Christopher (Brandon de Spanjaard) die ik als het keerpunt van deze film beschouwde en niet op een goede manier. Er wordt op een onhandige manier een draai aan gegeven, en de traagheid wordt uitgerekt en overtrokken met woorden. Het positieve is dat Pete Barker als pastoor William voortdurend onderhoudend is. Hij is de gemakkelijke stand-in in wat een vrij normaal offer is. Hoewel het eerste halfuur mijn belangstelling wekte, was ik uiteindelijk behoorlijk teleurgesteld over de manier waarop het afliep.
This is a little slow-moving for a horror movie, but the quality is better than you might expect for a director's only effort on IMDb. The camera work and lighting were both surprisingly good, and the acting  although variable  is better than is often found in Indie genre flicks.<br /><br />As the lead, Robert Field is rather stiff, which is especially unfortunate given that his character, Claude, is the film's narrator as well as the centre of its action. However, it was the entry of Christopher (Brandon deSpain) that I considered the turning point of this film  and not in a good way. A twist is introduced in a clumsy fashion, and slow-moving becomes drawn out and overly wordy.<br /><br />On the up side, Pete Barker is consistently entertaining as Father William. He's the easy stand-out in what is a fairly ordinary offering. While the first half hour caught my interest, I ended up feeling quite disappointed in the way things played out.