One Night at McCool's wil dat je denkt dat het een hippe, slimme zwarte komedie is. De kijker wordt als een crackdealer die overuren maakt opgejaagd door de 'vreemde' personages en'schandalige' situaties. Het verhaal gaat over een vrouw die op zoek is naar goud, Jewel, die mannen versiert om ze zover te krijgen dat ze stelen en soms vermoorden, zodat ze alle wereldse gunsten kan krijgen waar ze zo wanhopig naar verlangt. Weet je, dit zou geen slechte strategie zijn als ze achter rijke kerels aan zat. Deze film wil je echt laten geloven dat een sluwe oplichter tijd zou verspillen aan afspraakjes met barkeepers en Andrew 'Dice' Clay. Alsjeblieft. Die grote fout in Jewels plan is eigenlijk het enige vermaak dat in deze stinkerd te vinden is (en dat is onbedoeld). Als je ernaar kijkt, is het niet moeilijk te geloven dat er ergens een goede film in had kunnen zitten. _One Night at McCool's_ kon gewoon niet besluiten welke kant het op wilde, dus bleef het als een dood gordeldier midden op de weg liggen. Het probeert sexy te zijn, maar er worden geen kleren uitgetrokken en de paar scènes waarin het lichaam wordt getoond, zijn vreselijk alledaags. Er is één keer een scène waarin een huurmoordenaar de protaganist (gespeeld door Matt Dillon) vraagt hoe het met Jewel is. Het lijkt erop dat Matt het niet weet, en de kijkers weten het ook niet. Waarom had hij trouwens iets met haar? Het ergste is dat deze film echt leek te streven naar een donkere sfeer om zijn komedie te begeleiden. Een beetje als een studentikoze film van de gebroeders Coen, maar het oppervlakkige scenario kon geen subtiliteit bevatten, en de matte montage kon geen enkele schok opwekken. Wat het publiek overblijft is een film die het druk lijkt te hebben met proberen iedereen tevreden te stellen, en die onderweg elke aantrekkingskracht lijkt te verliezen.
One Night at McCool's wants you to think it is a hip and clever black comedy. It pushes its "quirky" characters and "outrageous" situations at the viewer like a crack dealer making overtime. The premise is about a gold digging woman, named Jewel who dates men to get them to steal and sometimes murder, so she can have all the worldly possesions she so desperately desires. You know, this wouldn't be a bad strategy, if she chased after rich guys. This film really wants one to believe that a foxy con artist would waste time dating bartenders and Andrew "Dice" Clay. Please. That major flaw in Jewel's scheme is really the only entertainment to found found in this stinker (and that's unintentional). Watching it, it is not hard to believe there could have been a good movie inside it somewhere. One Night at McCool's just could not decide what direction it wanted to take, so just sat in the middle of the road like a dead armadillo. It tries to be sexy but no clothes are removed on camera, and the few scenes of body head are dreadfully pedestrian. There is one recurring scene where a hitman is asking the protaganist (played by Matt Dillon) about how the sex is with Jewel. It seems like Matt doesn't know, neither do the viewers. Why was he dating her anyway? One Night at Mccool's also wants to be funny. Sorry, bizarre coincidences and misunderstandings didn't even work on Three's Company. What's worse is that this movie really seemed like it was going for a dark atmosphere to accompany its comedy. Kind of like a sophomoric Coen brothers film but its shallow script could not play subtlety, nor could its lackluster dirction sledgehammer in any shocks. What the audience is left with is a film that seems to busy trying to please everybody and just losing any appeal along the way.