De 13e en laatste RKO-Falcon-film begint met het wederzijdse verbod van Tom Conway als Tom Lawrence alias de Falcon en Ed Brophy als Goldie van 'Nee, dames!' terwijl ze zich klaarmaken om op vakantie te gaan. Terwijl je je nog steeds afvraagt waarom ze op vakantie gaan, want ze hadden geen baan meer sinds het begin van de eerste film in 1941 (met Sanders als Gay en Jenkins als Goldie), lopen ze een vrouw tegen het lijf en worden ze betrokken bij een slonzige bedrijfsspionageklus.<br />Ze beloven haar te helpen als haar oom wordt vermoord, door een envelop mee te nemen met de gegevens van een formule om industriële diamanten te maken voor zijn zakelijke collega in Miami. Verdenk iedereen hier behalve de smerissen die achter Lawrence en Goldie aan zitten voor de moord. Om zichzelf te troosten blijft Goldie reisbrochures parafraseren: 'Op de koudste dag kunt u altijd genieten van de warmte van een lekkere, knusse, elektrische stoel', bijvoorbeeld. Een paar leuke, lome, sfeervolle nachtclubscènes spannen samen met wat bijzonder slecht gedrag van de slechteriken. Favoriete scène: het waardige spelletje verstoppertje/jacht op de vingerhoed die de onverstoorbare en beminnelijke Lawrence met de slechteriken in de slaaptrein speelt. Minder favoriete scène: de meest g<0xC3><0xAA>nante scène in de hele serie in de krokodillenworstelhut, die beslist voor de kinderen is bedoeld! Al met al niet de beste van de serie, maar toch weer een onderhoudend uitje, met een bevredigende plot en veel afleveringen zelfs hierin, die me doen wensen dat ze nog een paar jaar hadden kunnen doorgaan, zoals Columbia met Boston Blackie, hoewel die bij het rko sneller werden uitgezonden. Absoluut geen seks, niet veel geweld (in feite helemaal niets, naar de huidige maatstaven), en absoluut geen boodschap aan serieuze mensen die films alleen maar kunnen beschouwen als een vorm van kunst die van deze drie pijlers moet afhangen.<br />Drie Falcons werden later gemaakt met John Calvert in de titelrol, ik weet het niet. Ik lette wel op ze, maar kon me er nooit toe brengen ze in de hoofdserie op te nemen, die Tom Conway zich inmiddels had toegeëigend. Triest ook dat het daarna allemaal bergafwaarts ging met Conway, die bij de tv ging, voice overs deed en in 1953 zelfs tamelijk goed Norman Conquest speelde in Park Plaza 605. Hij kreeg ook ernstige oog- en alcoholproblemen toen - ik weet niet of ze met elkaar in verband stonden. s en een aantal andere waardige, zelfs klassieke RKO-films van 1942 tot 1946 om aan hem te denken.
The 13th and last RKO Falcon film starts with the mutual injunction by Tom Conway as Tom Lawrence alias the Falcon and Ed Brophy as Goldie of "No dames!" whilst they prepare to go on vacation. While you're still wondering what they're going on vacation from as they hadn't had a job since the beginning of the 1st film in 1941 (with Sanders as Gay though and Jenkins as Goldie) they bump into a woman and get dragged into a seedy industrial espionage caper.<br /><br />They promise to help her when her uncle is murdered, by taking an envelope containing the details of a formula to make substitute industrial diamonds to his business colleague in Miami. Suspect everyone here except the cops here who are after Lawrence  and Goldie for the murder. To console himself Goldie keeps paraphrasing travel brochures: "On the coldest day you can always enjoy the warmth of a nice cosy electric chair" for one. Some nice languid atmospheric nightclub scenes rub shoulders with some especially bad behaviour from the baddies. Favourite bit: the dignified game of hide and seek/hunt the thimble the imperturbable and suave Lawrence has with the baddies on the sleeper train. Least favourite bit: the most embarrassing scene in the entire series in the alligator wrestling hut  definitely thrown in for the kids!<br /><br />All in all not the best in the series but yet another entertaining outing, with an overall satisfying plot and many episodes even in this that make me wish they could have gone on for just a few more years as Columbia did with Boston Blackie, although RKO were churning these out faster. Absolutely no sex, not much violence (in fact none at all by today's high standards), and positively no message all make this type of film anathema to serious people who can only regard movies as an art form that must depend on these three pillars.<br /><br />Three Diet Falcon's were made later with John Calvert in the title role, I don't mind them but could never bring myself to count them into the main series, which Tom Conway had made his own by this time. Sad also that it was all downhill after this for Conway, who moved into TV, voice overs and even played Norman Conquest in Park Plaza 605 rather well in 1953. He also developed serious eye and alcohol problems  I don't know if they were linked  wound up poverty stricken and after a spell in hospital in 1967 was found dead in his girlfriend's bed. For us folk that want to at least we still have his 10 entertaining Falcon's plus a number of other worthy, even classic RKO movies from 1942 to 1946 with which to remember him by.