Het concept van CSI bevalt me wel, maar de show wordt bedorven door een paar serieuze acteurs. De patholoog-anatoom heeft de beste tekst en brengt die op een schalkse, nonchalante manier die het verhaal levendig houdt. Jammer genoeg heeft hij maar weinig tijd op het witte doek.<br />En waarom ziet Jorja Fox er altijd zo ongelukkig uit en gedraagt ze zich dan ook zo? Ik weet dat forensisch onderzoek een heel serieuze aangelegenheid is, maar de personages lijken serieusheid te verwarren met humorloosheid en een volkomen gebrek aan persoonlijkheid. Ik kan me niet voorstellen dat je met Sarah Sidle of Catherine Willows uitgaat; waar zou je met een van beiden over praten? Ik zit op de aflevering te wachten als Catherine aan het eind van een dienst een afstandsbediening pakt, die op Grissom richt, hem uitschakelt en hem tot de volgende dag in een kast zet.
I like the concept of CSI, but the show is spoiled by some seriously wooden acting. The Medical Examiner has the best lines and delivers them in an arch, offhand manner that livens up the story. Unfortunately he has little screen time.<br /><br />Also, why does Jorja Fox always look and act so utterly unhappy? I know that forensic investigation is a very serious business, but the characters, for the most part, seem to confuse seriousness with humorlessness and a complete lack of personality. I can't imagine dating either Sarah Sidle or Catherine Willows; what would you talk to either one about? I'm waiting for the episode when, at the end of a shift, Catherine picks up a remote control, points it at Grissom, shuts him down, and wheels him into a closet until the next day.