Nu zal elke Blaxploi-fan de ingrediënten herkennen: grote afrokapsels, topless-babes, surrealistische slechte mode en wat jive-praat. In dit geval voeg je er een hoofdrolspeelster die niet kan acteren aan toe, een plot waar geen touw aan vast te knopen is, regie door iemand zonder handen die geblinddoekt is en de meest godvergeten vechtscènes en je hebt 'TNT Jackson'. Niet echt slecht genoeg om goed te zijn, maar niet goed genoeg om slecht te zijn, dit is van begin tot eind een fantastische puinhoop. Ik vond vooral de eindeloze continuïteitfouten en de witte stuntdubbel van de hoofdrolspeelster geweldig.<br />Dit is zo'n slechte oosterse vechtkunst uit de jaren zeventig die zwarte kracht combineert dat het pijn doet, maar tjonge, wat doet het pijn! Ik moet tot mijn schande bekennen dat ik er bijna van heb genoten.
Now any Blaxploiation fan will recognise the ingredients: big Afros, topless babes, surreally bad fashions and some 'jive' talk. In this case add in a lead who can't act, a plot that makes little sense, editing by someone with no hands who has been blindfolded and the most god-awful fight scenes and you have 'TNT Jackson'. Not quite bad enough to be good, but not good enough to be bad, this is a wonderful mess from start to finish. I especially loved the endless continuity errors and the lead's white stunt double.<br /><br />This is so '70s bad Far Eastern martial arts meets black power that it hurts, but boy it hurts so good! I am ashamed to admit that I almost enjoyed it.