Zoals in veel moderne Amerikaanse films moet er een bovennatuurlijk element aan de plot worden toegevoegd, maar als je dat achterwege laat, is dit een verhaal met veel charme en een vriendelijk hart in een kreeftenschild.<br />We krijgen een scène voorgeschoteld van een stadje in een economisch gedeprimeerd gebied dat zijn uiterste best doet om iets te vinden om gelukkig mee te zijn. De personage van Beau Bridges zit er echt mee in zijn maag, met een groeiende familie, een saldo op zijn bank en een zwager die is verkocht aan een grote zakenketen waar hij stiekem een hekel aan heeft, maar die hij bereid is om Beau onder zijn neus te wrijven. Joey, hun jongste broertje, wil niets liever dan ontsnappen aan de ketenen van dit doodse gat. De zaak van hun baas gaat dicht (zeer tegen zijn zin) vanwege een gebrek aan nieuwe klanten en hij wordt achtervolgd door herinneringen aan zijn vader terwijl hij de spanning opbouwt voor zijn eigen poging tot zelfvernietiging.<br />Joey, die de vloek op hun leven leek te personifiëren, is op zee verdronken <0xE2><0x80><0x93> men denkt dat hij verdronken is. Het is een bizar ongeluk. Zijn wonderbaarlijke herstel door de Portugese treilermannen wier boot ze net hebben gebouwd en te water hebben gelaten (misschien symbolisch voor een engelenbemanning), is het teken waarop ze hebben gewacht en ze besluiten allemaal nog een laatste keer de gok te wagen. Er heerst een prachtige broeierige sfeer in dit werk, dat onze aandacht even briljant vast wist te houden als 'The Shipping News'. Er zijn ook andere parallellen met het latere werk, die je doen vermoeden dat er sprake is van een remake. Ik vind 'Signs of Life' mooi vanwege het eenvoudigere, minder gekunstelde verhaal en de sterrenoptredens van acteurs die hun vak verstaan, in plaats van omdat het zo'n opvallende film is.
As with so many modern US films, there has to be a supernatural element to the plot, but if you just let that go, this is a tale with heaps of charm and a kindly heart cased in a crab shell.<br /><br />We are presented with a scene of a town in an economically depressed area struggling to find anything to be happy about. Beau Bridges' character is really up against it with a family on the increase, a nil bank balance and a brother-in-law who's sold out to a big business chain which he secretly hates, but in which he is willing to rub Beau's nose. D'Onofrio finds his rather surface Bubba lifestyle cramped by having to look after his 'blessed' baby brother, Joey, and is itching to escape the shackles of this dead hick town. Their boss's business is closing down (much against his will) because of a lack of new customers and he is haunted by memories of his father as he builds up the tension towards his own attempt at self-destruction.<br /><br />Joey, who had seemed to personify the curse on their lives, is lost at sea - believed drowned - in a freak accident. His miraculous restoration to them by the Portuguese trawlermen whose boat they had just built and launched (perhaps symbolic of an angelic crew), is the sign they've been waiting for and they all decide to give life one last throw of the dice.<br /><br />There is a beautiful brooding mood throughout this work which excelled in holding our attention as brilliantly as 'The Shipping News'. There are other parallels with the later work, too, which lead one to suspect a touch of a remake. I like 'Signs of Life' for its simpler, less contrived story and star performances from actors working at their craft rather than to be noticed as stars.