John Knowles' moderne meesterwerk, _A Separate Peace_, is een van de vele subtiele werken, en subtiel is het sleutelwoord: thema's als liefde, haat, jaloezie, ontkenning en spijt. De versie uit 1972 probeert deze stijl en wat het boek is aan te pakken <0xE2><0x80><0x93> _Een liefdesverhaal met een dreigende oorlog op de achtergrond_.<br />De versie uit 2004 gebruikt in de weergave van het verhaal helemaal geen subtiele maar openlijke middelen. Wat je recht in het gezicht staart als je de roman leest, is een liefdesverhaal, en ja, misschien is het betwistbaar, een homoseksueel liefdesverhaal. In de roman en de filmversie uit 1972 zitten overal in de geschriften en dialogen seksuele ondertonen. In de filmversie uit 2004 werden deze spanningen weggelaten en speelden de acteurs eind twintig tieners, waardoor het volwassen acteerwerk elke tederheid of aarzeling van onschuld in de jeugd wegnam.<br />Ik vond deze remake om meer redenen niet leuk. Het haar dat de rug van de kamelen brak was dat Phineas een achternaam kreeg op de brieven die hij van de rekruteringsbureaus kreeg! Finny is een personage dat geen achternaam heeft en die ook niet nodig heeft. John Knowles deed dat met opzet. Ik geef toe dat de versie uit 1972 soms een beetje amateuristisch was, maar wat dan nog, de film probeerde oprecht te zijn ten opzichte van de roman door op locatie te filmen op de Phillips Exeter Academy waar _The Devon Acedemy_ op gebaseerd was; waar ook de schrijver John Knowles als student naartoe ging.<br />De regisseurs en producenten namen alle tienerstudenten van Exeter, met uitzondering van Parker Stevenson die op de Brooks School zat, op in een film van Paramount! Klassieke komedie voor kakkers vergeleken met deze film van Canadian College, gespeeld door volwassen acteurs, politiek correcte, platonische versie. De filmversie uit 1972 met John Heyl en Parker Stevenson was de echte versie van A Separate Peace op het scherm. De film uit 2004 die voor de kabelversie was gemaakt niet.
John Knowles modern masterpiece, A Separate Peace, are one of many subtle, and subtly is the watch word, themes of love, hate, jealously, denial and regret. The 1972 version does attempt to address this style and what the book is - A love story with war looming in the background. <br /><br />The 2004 version does not use subtly at all but overtness in the portrayal of the story. What is staring you in the face when you read the novel - is a love story, and yes maybe it is arguable, a gay love story. In the novel and 1972 film version there are sexual undertones everywhere in the writings and dialog.In the 2004 Showtime film version these tensions were omitted and the actors were in there late twenties playing teenagers which caused for mature acting taking away from any tenderness or hesitation of innocence in youth.<br /><br />I did not like this remake for more reasons. The hair that broke the camels' back was that Phineas was given a surname on the letters he received from the draft boards! Finny is a character that does not have nor needs a last name. John Knowles did that intentionally.<br /><br />Though I accept the 1972 version the acting was at times a little amateurish, so what, it attempted to be sincere to the novel by shooting on location at Phillips Exeter Academy that The Devon Acedemy was based on; which also the writer John Knowles attended as a student.<br /><br />The directors and producers took all teenage Exeter students, with exception of Parker Stevenson whom attended The Brooks School, to play in a Paramount Film! Class act by preppies compared to this Canadian College shot, played with adult actors, politically correct, platonic version. No - Veto on this sham try again. The 1972 film version with John Heyl and Parker Stevenson was the real deal for A Separate Peace on the screen. The Showtime 2004 film made for cable version was not.