Om te beginnen heb ik de regisseur een keer ontmoet toen hij met een ouderwetse filmcamera naar de heropvoering van _WO2_ ging en video's maakte van de gebeurtenissen die er GEWELDIG uitzagen. Ik zou echt willen dat hij daarmee was doorgegaan. Want hoezeer ik het ook toejuichte wat hij met een duidelijk 'niets aan' budget tot stand bracht, toen ik de dvd uit de dvd-speler haalde, vroeg ik me af waarom ik bijna twee uur lang niets had gedaan. Er is geen noemenswaardige plot, het kan je niet echt schelen wat er met de personages gebeurt (misschien met de Italiaanse troepen en sommige Duitsers), en het einde is weer zo'n 'kunstfilm'-commentaar over de zinloosheid van oorlog. Ik had iemand kunnen vertellen hoe het zou aflopen als ik de eerste tien minuten doorkwam. Ik wist dat de Duitsers een paar heldhaftige vrijwilligers zouden hebben om zich dood te vechten, ik wist dat het merendeel van de GI'S van de Quartmaster gedood zou worden, dat was gewoon te voor de hand liggend! En nu ik het er toch over heb, ik was geschokt te zien dat de Axis-kant het zo goed deed, en de GI-kant het zo komisch deed. Alle karakterontwikkeling was duidelijk voor niet-Engelstalige rollen. De GI'S werden in deze film gewoon hard aangepakt. En ik vraag me onwillekeurig af of ze wel iemand op de set hadden die begreep hoe het Amerikaanse leger werkt. De zinnen, de terminologie, de handelingen waren duidelijk geschreven door iemand die helemaal niets van het Amerikaanse leger afwist. Als ik nu had geweten wie deze film had geregisseerd, zou ik hebben gezworen dat hij was geregisseerd en geschreven door een Duitser.
For starters, I once met the director when he was going to WW2 re-enactments with a period movie camera and making videos of the events which looked DARNED good. I really wish he'd kept that up. Because as much as I applaud what he accomplished on a clearly "next to nothing" budget, when I popped out the DVD, I just wondered why I sat through almost two hours of nothing. There's no real plot to speak of, you don't really care what happens to the characters (maybe the Italian troops and some of the Germans), and the ending is yet another "art film" commentary on the futility of war. I could have told someone how it would end once I got through the first ten minutes. I KNEW the Germans would have a few heroically volunteer to fight to the death, I knew most of the Quartmaster GIs would be killed, it was just too darned obvious! And while I'm on the subject, I was shocked to see so much of the Axis side done well, yet the GI side done comically. All the character development was clearly for non-English-speaking roles. The GIs simply got shafted hard in this film. And I can't help but wonder if they even had someone on the set who understood how the US Army works? The phrases, terminology, actions, were clearly written by someone with no knowledge of the American military at all. Had I now known who had directed this film, I'd have sworn it was directed and written by a German...