Als eerstejaarsstudent deed deze film me denken aan mijn relatie met mijn moeder. Natuurlijk is mijn situatie niet te vergelijken met die van Natalie Portman en Surandon, maar mijn moeder en ik zijn opgegroeid met de typische ruzies tussen moeder en dochter. Er is altijd wel een moeder die je vertelt wat je moet doen, of die niet het soort moeder is dat je wilt zijn. Aan het eind van de film sloeg ik mijn ogen ten hemel. Surandons reactie op het feit dat haar dochter naar de oostkust ging, kilometers ver weg, na alles wat ze hadden meegemaakt, herinnerde me eraan hoe ik me voelde, omdat ik uit een kleine stad aan de westkust kwam en naar De film is bedoeld voor vrouwen die kinderen hebben die nu allemaal volwassen zijn. Het is heel ontroerend, ik was geroerd door de film. Elk gevoel van de personages in deze film was volkomen echt, er was geen sprake van onechte sentimentaliteit. Ik zat bij de aftiteling van deze film, alleen, en wenste dat mijn moeder naast me zat zodat ik haar kon omhelzen en bedanken voor alles. Deze film is natuurlijk een beetje banaal, maar alles is banaal en ontroerend. Het gaat over wat een moeder van haar kind kan leren, en wat een kind van zijn moeder leert.
Being a freshman in college, this movie reminded me of my relationship with my mom. Of course, my situation doesn't parrallel with Natalie Portman and Surandon's situation; but my mom and I have grown up with the typical mother and daughter fights. There is always the mother telling you what to do, or not being the kind of mother you want to be. I was balling my eyes at the end of this movie. Surandon's reaction of her daughter going to the East coast, miles away, after all they've been through reminded me of how I felt, being from a small city in the West coast, going to New York. <br /><br />The movie is meant for women who have children that are now all grown up. It is very touching, I was moved by the movie. Every feeling out of the characters in this movie was utterly real, you didn't get any phony sentimentality. I was sitting through the credits at the screening of this movie, alone, wishing my mother was sitting next to me so I could hug her and thank her for everything. This movie is a bit corny of course, but everything is trully momentous. Its all about what a mom can learn from her child; and what a child learns from her mother. 8/10