Ik zou deze film niet zo'n lage beoordeling (2) hebben gegeven als het gemiddelde niet belachelijk hoog was geweest, maar iemand moest er iets redelijkers van maken. Ik heb het grootste deel van de film zitten kijken naar de ene scène na de andere over taggen en winkeldiefstal. Geen dialoog, alleen taggen en winkeldiefstal. Ten slotte kusten de twee taggers elkaar. Er gebeurde iets. Maar toen weer taggen en winkeldiefstal. Ik heb de screening verlaten. Ik beveel deze film alleen aan voor degenen die onder de indruk zijn van pretentieus filmen. Ik had een hekel aan de vorige regisseurs van deze film (een zelfingenomen verdediging van de mannenliefde), maar die film had tenminste een verhaal, interessante personages, dialoog. De Graffitikunstenaar had alleen de ene scène na de andere over taggen en winkeldiefstal. Ik wil meer van een film dan dit.
I wouldn't have given this film such a low rating (2) if its average hadn't been ridiculously high, but someone had to bring it down to something more reasonable. I sat through most of this film, watching scene after scene of tagging and shoplifting. No dialog, just tagging and shoplifting. Finally the two taggers kissed. Something happened. But then back to tagging and shoplifting. I left the screening. I recommend this film only to those who are impressed by pretentious film-making. I disliked the directors previous film (a self-righteous defense of man-boy love) but at least that film had a story, interesting characters, dialog. The Graffiti Artist had only scene after scene of tagging and shoplifting. I want more from a film than this.