Ik heb deze film net zo gezien als Skywalker02, maar toen het me lukte om hem nog eens te zien en ik met de officiële filmtraining, psychologie en het leven de tijd had om me echt bij de hand te nemen en me om de oren te slaan, klikte het echt met de film. Ik herinner me dat de kabelzenders dit ding bijna dooddraaiden, net als poltergeist toen het voor het eerst werd uitgezonden, en veel andere populaire films. Ik had toen het gevoel dat het de drukte en de constante 'luchttijd' (ik weet dat de kabel niet echt in de lucht is) niet waard was, maar ik was nog erg jong en volwassen situatiedrama zou niet hebben gewerkt en had ook niet moeten werken. Maar de laatste keer dat ik de film heb gezien, is me veel duidelijk geworden over de film. Ik denk dat Susan Surandon en Molly Ringwald waarschijnlijk samen het script bestudeerden, en het zou me enigszins verbazen als Surandon Ringwald tijdens dit project had gecoacht. Ringwalds andere projecten waren weliswaar goed, maar ze vertoonde niet de potentiële diepte die deze rol zou kunnen hebben. Surandon kreeg de hare voor elkaar, net als Raul Julia. Cassavettes en echtgenote leverden acceptabele prestaties, maar ik geef toe dat eersteklas acteerwerk soms middelmatig wordt. Er is een gestage eb- en vloedbeweging naar het acteerwerk tijdens veel scènes, maar over het algemeen kan ik wel begrijpen waarom het verhaal een subtielere dynamiek nodig heeft.<br />Al met al vind ik deze film niet het 'neem me mee naar buiten en verdrink me'. 'Ik denk dat als je de juiste psychologische training en wat meer ontberingen in je huiselijk leven hebt, gekoppeld aan een paar filmcursussen, deze film er misschien anders uit zou zien. Ik zou zeggen dat als je een beetje melancholiek bent en naar een eenvoudiger leven snakt, en je hebt je portie echtelijke onenigheid gehad tussen slecht functionerende gezinseenheden, deze film misschien meer inzicht en vermaak zou kunnen bieden dan je misschien denkt.' Ik vind het inderdaad een klassieker en ik vind hem veel amusanter dan de doorsneefilms die verondersteld worden veel van dezelfde elementen te bevatten, zoals _Terms of Endearment_, die wat mij betreft van een paar uitzonderlijke optredens van Jack Nicholson gezuiverd zouden kunnen worden om vervolgens plechtig verbrand te worden tot er niets meer van over is. (Hoe zou zo'n film meer aandacht kunnen krijgen dan deze? Over verveling gesproken.) Het beste wat je kunt doen is mij of wie dan ook niet op mijn woord geloven, de film zien en onze industrie steunen.
I saw this film much like Skywalker02 did, but when I could manage to see it again and with formal film training, psychology, and life has had the time to really take me by the hand and start beating me about,..I really click with the film. I remember the pay for service cable channels played this thing almost to death, much like poltergeist when it first came out, and many other popular films. I felt back then it wasn't worth the fuss and constant "airtime" (I know cable isn't really on air) given it, but I was very young and adult situation drama wouldn't have and shouldn't have worked. However, recent viewing of the film has enlightened me on the film. I think that Susan Surandon and Molly Ringwald were likely studying the script together, and I would be a bit surprised if Surandon had coached Ringwald during this project. Ringwald's other projects, while good, do not have her exhibiting the potential depth as this role. Surandon nailed hers, as Raul Julia did also. Cassavettes and wife delivered acceptable performances, but I will admit at times first class acting turns to mediocre. A steady ebb and flow to the acting does take place during many scenes, but overall I can see why the story might call for the dynamic to become more subtle.<br /><br />All in all, I don't find this film to be the "take me out and drown me" kind of boredom fest as Skywalker02 would have you believe. I think that perhaps with the right psychological training and a bit more hardship in one's domestic life strategically placed, coupled with some film courses perhaps this film would appear different. I would say if you are feeling a bit melancholy and yearn for a simpler life, and you have had your share of marital discord amongst dysfunctional family units, then perhaps this film might provide more insight and entertainment than you might think. I do feel it is a classic and find it much more entertaining than mainstream films that are supposed to share many of the same elements, such as Terms of Endearment which as far as I am concerned could be stripped of a few extraordinary performances by Jack Nicholson, then ceremoniously burned until nothing is left. (How could a film like that get more attention than this one. Talk about boredom.)Best thing, don't take my word or anyone else's, see the film and support our industry.