Voor we beginnen, mag ik wel zeggen dat ik hoop dat je al gegeten hebt als je dit leest. Waarom? Omdat ik, nadat ik deze film voor het eerst had gezien, kip wilde eten nadat de woorden 'Het einde' op het scherm waren verschenen. Dus zeg niet dat je niet gewaarschuwd bent.<br />Fred Sears mocht dan 'Earth vs. the Flying Saucers' geregisseerd hebben (een aardige film en een van de grotere voorbeelden van Tim Burtons 'Mars Attacks'), maar 'The Giant Claw' is niet zo'n reusachtige film. Ja, het is een prehistorisch monster dat door de lucht vliegt, vliegtuigen en steden aanvalt en zich af en toe trakteert op een man aan een parachute. Het beest is reusachtig, behalve in de scènes waar het...' Het monster is aanzienlijk kleiner, maar wie heeft consistente proporties nodig in een film? Eng? Misschien wel, maar niet als de plot hopeloos onzinnig is en het monster eruitziet als een marionet die van Sesamstraat is weggelopen.
Before we start, may I say I hope you've already eaten when you're reading this. Why? Because, after I'd seen this film for the first time, the bird's look and sound made me want to eat chicken after the words 'The End' had appeared on the screen. So don't say you weren't warned.<br /><br />Fred Sears might have directed "Earth vs. the Flying Saucers" (an okay film and one of the bigger examples for Tim Burton's "Mars Attacks"), but "The Giant Claw" is not that giant a film. Yes, it's a prehistoric monster that flies in the air, attacks planes and cities and occasionally treats itself to a man on a parachute. The beast is giant except in the scenes where it's considerably smaller, but who needs consistent proportions in a movie? Scary? It could have been, but not if the plot is hopelessly silly and the monster looks like like a puppet that ran away from Sesame Street.