Als jarenlange bewonderaar van de film _Moulin Rouge_ uit 2001 en als recentere bewonderaar van Jean Renoirs filmproducties, wist ik dat ik vroeg of laat zijn _French Cancan_ zou gaan zien. De film vertelt een geromantiseerd verhaal over de opening van de nachtclub Moulin Rouge. De impresario Danglard (Jean Gabin) probeert de wasvrouw Nini (Fran<0xC3><0xA7>oise Arnoul) van Montmartre in een _cancan_ -ster te veranderen, zonder de woede op te wekken van zijn onstuimige ma<0xC3><0xAE>tresse, de buikdanseres Lola (Maria Felix). Dit is slechts een van de vele driehoeksverhoudingen in _French Cancan_ <0xE2><0x80><0x93> die Franse showbizzfiguren zijn zo stereotiep dat ze altijd verliefd worden. <br />Renoir regisseert met zijn kenmerkende milde humor en zijn aandacht voor de personages, en hij heeft ook de tekst geschreven van een prachtig walsliedje dat een prominente rol speelt in de film. Gabin is de volmaakte belichaming van de Franse playboyheld op leeftijd. Arnoul is een knappe roodharige die haar mannetje staat in de dansnummers, afgezien van een paar trucs waarbij duidelijk gebruik wordt gemaakt van een dubbelganger.<br />'French Cancan' wordt gepresenteerd als een muzikale komedie, en hoewel er een heleboel nummers op het podium van de nachtclub plaatsvinden, enz., is er maar één personage, Casimir, die midden in een gesprek in gezang uitbarst. De acteur die hem speelt, Philippe Clay, is leuk om naar te kijken: een heel lange, magere jongeman die zingt, danst en zich in bochten wringt. De film eindigt met een lange cancan-sequentie, waarin alle personages leren hun problemen te overwinnen en samen kunst te maken. Het dansen is veel helderder verlicht en veel samenhangender gereconstrueerd dan in 'Moulin Rouge'; als ik al een klacht heb over 'French Cancan', dan is het dat het hele gedoe een beetje te Technicolor is. Zelfs als Nini een gebroken hart ervaart of iemand een melancholiek lied zingt, is de belichting helder en vlak, zonder schaduwen. Ja, het resultaat is een opgewekte en warmhartige muzikale komedie; het is alleen dat ik onwillekeurig denk dat het in het echte leven nooit zo kleurrijk en onschuldig was.
As a longtime admirer of the 2001 film "Moulin Rouge" and a more recent admirer of Jean Renoir's film-making, I knew that I'd inevitably watch his "French Cancan" sooner or later. The movie tells a fictionalized story of the opening of the Moulin Rouge nightclub. The impresario Danglard (Jean Gabin) tries to turn Montmartre laundress Nini (Françoise Arnoul) into a cancan star, without arousing the wrath of his tempestuous mistress, the belly-dancing Lola (Maria Felix). This is just one of several love triangles in "French Cancan"--true to stereotype, these French showbiz folk are always falling in love.<br /><br />Renoir directs with his typical gentle humor and attention to supporting characters, and also wrote the lyrics to a beautiful waltz song prominently featured in the movie. Gabin perfectly incarnates the aging French playboy hero. Arnoul is a cute redhead who holds her own in the dance numbers, except for a few trick shots where a double is obviously used.<br /><br />"French Cancan" is billed as a musical comedy and while there are lots of musical numbers that take place on the nightclub stage, etc., only one character, Casimir, ever breaks into song in the middle of conversation. The actor who plays him, Philippe Clay, is fun to watch--a really tall, skinny young man who sings, dances, and does contortions.<br /><br />The movie ends with a long cancan sequence, as all the characters learn to triumph over their problems and make art together. The dancing is much more brightly lit and coherently edited than in "Moulin Rouge"; in fact, if I have one complaint about "French Cancan," it's that the whole thing is a little too Technicolor. Even when Nini experiences heartbreak or someone sings a melancholy song, the lighting is bright and flat, no shadows intruding. Yes, the result is a cheerful and warmhearted musical comedy; it's just that I can't help thinking that things weren't ever this colorful and innocent in real life.