Dit is duidelijk een Franse film. Hij gaat over een jonge groep idealistische/revolutionaire/anarchistische mensen. Hij gaat heel langzaam. Lange opnamen. Lompe close-ups. Een minuut of meer aan een poging om een pijp vol hasj/opium aan te steken. Een lange opname van hoe een groep een auto omgooit en verbrandt. Het is een zwart-witfilm. De ondertitels waren wit, dus ongeveer een derde van de tijd waren ze onleesbaar. (Waarom doen ze dit?) Na ongeveer een uur en drie kwartier liep ik naar buiten, toen duidelijk werd dat deze film nergens heen ging, langzaam. Ik was niet de eerste die naar buiten liep. Het was de eerste keer in mijn lange leven dat ik een film uitliep. (Nou ja, misschien het tweede).
This is clearly a French film. It is about young group of idealist/revolutionary/anarchistic people. It moves very slowly. Long takes. LOng closeups. A minute or more devoted to an attempt to light a pipe full of hash/opium. A long take on how a group overturns a car and burns it. It is a black and white film. The subtitles were white, so about a third of the time they were unreadable. (Why do they do this?) I walked out after about an hour and three quarters when it became clear that this picture was going nowhere, slow. I was not the first to walk out. It was the first time I walked out of a picture in my long lifetime. (Well, maybe the second.)