Sinds de afgelopen paar dagen ben ik echt verslaafd aan de 'Vrouwelijke Schorpioen'-serie en ik blijf mezelf voor mijn kop slaan omdat ik tot nu heb gewacht, wat veel te lang is, voordat ik de hele box heb gekocht. 'Beestenstal' is de derde briljante poging op rij, en het ontegenzeggelijk belangrijkste hoogtepunt van deze serie is dat de schrijvers altijd met iets totaal nieuws en anders voor elke aflevering kwamen. Nooit eerder, en ook nooit daarna, is er een exploitatieserie geweest die zoveel variatie bood als het ging om verhaallijnen, decors, thema's en filmstijlen. Het origineel kan min of meer doorgaan voor een zogenaamde 'Vrouwen-in-De-Gevangenis'-film (maar dat is nu al een atypische), maar dat kun je niet.' Het is niet mogelijk de delen 2 en 3 als zodanig te categoriseren, aangezien er nauwelijks beelden van binnen de gevangenismuren te zien zijn. En de algehele sfeer en sfeer blijven ook bij elke nieuwe aflevering veranderen. De eerste film was hard en grof, terwijl de tweede psychedelisch was en deel 3 bijna voornamelijk melodramatisch. Laat deze laatste beschrijving je echter niet ontmoedigen, want 'Beestenhol' bevat ondanks de dramatische ambiance nog steeds meer dan genoeg exploiterende thema's en verontrustende beelden. De openingsscène bijvoorbeeld is ronduit fantastisch. Sasori, die nog steeds op de vlucht is voor de politie, hakt zich letterlijk een weg naar de vrijheid in de metro, als er geen andere mogelijkheid is dan de arm af te hakken van de hardnekkige politieman die haar de handboeien omdeed. Haar tocht door de stad met de afgehakte arm bungelend aan de hare terwijl de aftiteling op het scherm verschijnt, vergezeld van het bekende herkenningsmelodietje, is puur en waarachtig uitbuitingsgoud! Het verhaal gaat meeslepend verder met onze heldin die wanhopig probeert een anoniem leven te leiden in de grote stad, maar het arme ding kan eenvoudig niet ontsnappen aan haar verleden of zelfs aan nieuwe soorten kwelling. Sasori raakt bevriend met een prostituee, zij het zonder dialoog, en neemt een baan aan in een naaiatelier. Haar eigen achterlijke broer (!) bevrucht de prostituee, terwijl Sasori in de problemen komt met de plaatselijke pooier en het ondergrondse misdaadnetwerk. Ze is zo slim om te voorkomen dat een schurk misbruik maakt van haar lichaam, ze komt een voormalige vijand uit de gevangenis tegen en wreekt zich woedend op een van de prostituees als ze een barbaarse abortus moet ondergaan. Ondertussen blijft de eenarmige agent obsessief door de straten zwerven, op zoek naar vergelding voor Sasori. Onze getalenteerde regisseur Shunya Ito doorkruist al deze verhaallijnen op een formidabele manier en verliest geen moment de greep op de visuele aspecten of de ingenieuze filmstijl. 'Beestenstal' bevat enkele van de indrukwekkendste composities en ingenieuze camerastandpunten die je je maar kunt voorstellen, de montage is vlekkeloos en de omgevingen zijn in feite deprimerend. De personages zijn zich er een beetje van bewust dat het de film aan memorabele dialogen ontbreekt, maar dat wordt altijd ruimschoots gecompenseerd door Meiko Kaji's wonderbaarlijke charisma op het witte doek en zijn dreigende grimassen. Er is heel weinig vuigs, afgezien van de eerder genoemde incestueuze subplot, maar de korte flitsen van extreem geweld zijn geweldig en het verknipte einde is bijna te briljant voor woorden. Eigenlijk denk ik dat deel drie wel eens de beste (of in elk geval mijn favoriet) van de hele serie zou kunnen zijn. Mijn enige kleine en totaal irrelevante kritiek gaat over de belachelijke geluiden die een van de vogels maakt als Sasori in een kooi opgesloten zit. Die vogel klinkt als een buikspreker met maagkrampen.
Since the past couple of days I'm really hooked on the "Female Scorpion" series and I keep hitting myself over the head because I waited until now  which is way too long  before purchasing the whole box set. "Beast Stable" is the third brilliant effort in a row, and the undeniably main trump of this series is how the writers always came up with something entirely new and different for each installment. Never before, or after, has there been an exploitation series that offered so much variety when it comes to story lines, settings, themes and filming styles. The original more or less qualified as a so-called "Women-in-Prison" flick (but already an atypical one), but you can't possibly categorize parts 2 and 3 as such, since they hardly feature any footage within prison walls. And the overall tone and atmosphere keeps changing with each new episode as well. The first film was harsh and gritty, whereas the second was psychedelic and part three is almost mainly melodramatic. Don't let this last description discourage you, however, as "Beast Stable" still features more than enough exploitative themes and disturbing footage in spite of the dramatic ambiance. The opening sequence, for example, is downright fantastic. Sasori, still a fugitive from the law, literally chops her way to freedom on the subway when there's no other possibility than to cut off the arm of the persistent policeman that handcuffed her. Her run through the city with the cut-off arm dangling on hers while the credits appear on screen, accompanied by the familiar theme song, is just pure and genuine exploitation gold! The story compellingly continues with our heroine desperately trying to lead an anonymous life in the big city, but the poor thing simply can't escape her past or even new types of agony. Sasori befriends a prostitute, though without exchanging dialog, and takes on a job in a sewing atelier. Her own retarded brother (!) impregnates the prostitute, while Sasori gets in trouble with the local pimping and underground crime network. She cleverly prevents a thug from taking advantage of her body, encounters a former enemy from prison and furiously avenges one of the prostitutes when she gets submitted to a barbaric abortion. Meanwhile, the one-armed cop continues to obsessively prowl the streets, looking for retribution against Sasori. Our multi-talented director Shunya Ito formidably criss-crosses all these story lines to a powerful wholesome and never once loses grip on the visual aspects or ingenious filming style. "Beast Stable" features some of the most impressive compositions and ingenious camera angles you can imagine, the editing is flawless and the exterior locations are effectively depressing. Those who know Sasori's character a bit are aware that the film seriously lacks memorable dialogs, but this always gets widely compensated with Meiko Kaji's wondrous on screen charisma and menacing grimaces. There's very little sleaze, apart from the aforementioned incestuous sub plot, but the brief flashes of extreme violence are terrific and the twisted ending is almost too brilliant for words. In fact, I think part three might just be the greatest (or at least, my favorite) one of the series so far. My only small and totally irrelevant point of criticism is regarding the ridiculous sounds one of the birds produces when Sasori is locked up in a cage. That bird sounds like a ventriloquist's dummy with stomach cramps.