Uit de beschrijvingen van Andy Warhol in de films _I Shot Andy Warhol and Basquiat_, leid ik af dat dit het soort film is dat Andy Warhol volgens mij zou maken <0xE2><0x80><0x93> romantisch, onlogisch, snobistisch, amoreel. De (bijna niet-bestaande) plot van de film, die soms ongelooflijk is, wordt gecompenseerd door de ruwe, echt lijkende cinematografie van de film. De film heeft de neiging onecht te zijn, maar de kijker toch de werkelijkheid te dicteren. Het enige wat de film de moeite waard maakt is de ontwikkeling van de relatie tussen Joe en Holly, en alles wat daarin gebeurt zou je als een soort karakterisering moeten zien. Er zijn een paar komische scènes die, dat geef ik toe, wel grappig zijn, maar Trash gaat eigenlijk alleen maar over een karakterstudie van mensen die zich niet laten gebruiken en dat is best leuk als je het niet erg vindt om naaktheid en i.v.v. drugsgebruik te zien.
From the portrayals of Andy Warhol in the films I Shot Andy Warhol and Basquiat, this is the type of movie I would predict Andy Warhol might make--airy, illogical, snobbish, amoral. The movie's (almost non-existent) plot which is sometimes increduously unbelievable is offset by the movie's rough, real-looking cinematography. The film has a way of being unreal, yet dictating reality to the viewer. The only worthwhile part of the movie is the development of the relationship between Joe and Holly and every thing in it should be viewed as a characterization device. There are a couple of comical scenes that I do admit are funny, but Trash is really just about a character study of unengaging people that is mildly enjoyable if you do not mind watching nudity and i.v. drug use.