Deze film maakte me beslist aan het lachen, maar dat wil niet zeggen dat het echt grappig was. Nou ja, aan de andere kant hadden mijn vrienden en ik een hoop lol toen we ernaar keken.<br />Ik betwijfel of er iets in deze film is wat niet al minstens twee keer eerder is gedaan, net als de plot zelf. Alle personages zijn cliché-kartonnen rollen die niet eens acteertalent vereisen, en die vaardigheden worden dus niet aangeleerd. We hebben de corrupte smeris, een meedogenloze moordenaar die beweert om zijn mannen en hun gezinnen te geven, maar die zich niets aantrekt van mensen die hij van zo dichtbij in het voorhoofd schiet dat er bloed op zijn gezicht spettert. De grote zwarte gangsterkoning was een kopie van alle eerdere grote zwarte gangsterkoningen in de filmgeschiedenis (ze hadden hem net zo goed Marcellus Wallace kunnen noemen), maar net iets stoerder en meedogenlozer, want iets moet de nadruk leggen op het feit dat we ook Laurence Fishburne kennen uit echt goede films. En dan hebben we eindelijk de HEEL GEZOND ONDERZOEKER die kan...' Ik kan niets redelijks bedenken om te doen zodra de situatie van haar gewone leven afwijkt en wie het grootste deel van de film in een hoekje zit en hulpeloos probeert te bedenken hoe hij het wapen dat hij heeft gekregen vast moet houden. NIET ZIEN.<br />Het hele belegeringsverhaal is niet interessant, niet origineel (het is twee keer eerder gebruikt) en deze film weet er absoluut niets interessants aan toe te voegen. Eerst de eerste sonde, dan de belegering, dan de aanval, dan de ontsnappingspogingen. Ondertussen slaagt een stel gespannen, gestresste, door het dolle heen agenten en schurken erin een politieteam met geavanceerde apparatuur tegen te houden, met het heel belangrijke voordeel van VERTROUWEN. Aan de andere kant, in het holst van de nacht, als de stroom uitvalt en er een sneeuwstorm woedt, komt er beslist veel licht naar binnen, dus wat maakt het uit of je in het donker kunt zien?<br />Maar het beste deel komt aan het eind. In de eerste scènes van Precinct 13 zien we dat het in een buitenwijk van een industriestad ligt, met aan alle kanten fabrieken en kantoorgebouwen. Vanaf dit punt loopt de belegerde weg misschien honderd meter door een riool en waar eindigt hij? Een of andere steeg die midden in een bos eindigt! Een bos! Waar kwam dat bos vandaan? Wie besloot een dennenbos midden in een industriegebied te leggen? Hoe is het mogelijk dat dit bos, in de laatste scène, plotseling op een heuvel boven de stad in kwestie ligt, terwijl het er in de scènes in het bos bedrieglijk AF leek???<br />Van hieraf laat ik het oordeel aan jou over, en aan je gezonde verstand. Ga die film maar kijken als je op zoek bent naar een onbedoelde goeie mop, ik kan hem je echt aanbevelen.
This movie definitely made me laugh but that doesn't mean it was exactly funny. Well, then again, me and my friends had a lot of fun watching it.<br /><br />I doubt there is anything about this movie that hasn't been done at least twice before, just like the plot itself. All of the characters are overused movie cliché cardboard-box roles that don't even require acting skills; accordingly, such skills are not delivered. We have the corrupt cop, a ruthless killer who claims to care about his men and their families whilst caring nothing about people he shoots in the forehead at so close a range as to have blood spat on his face. We have the "worn-out cop on the edge" so nicely pointed at in the discussion boards of this movie; we have the old one-day-away-from-retirement-cop who just about everyone must have immediately identified as the most likely man on the inside, since he had most to gain and he didn't utter a trustworthy word throughout the movie. About as see-through as a glass house on a sunny day. The big black gangster king was a copy of all previous big black gangster kings in movie history (they could've just called him Marcellus Wallace), but just slightly tougher and more ruthless, because something has to emphasize that we also know Laurence Fishburne from actually good movies. Then we finally have the HIGHLY EDUCATED doctor who can't think of anything reasonable to do as soon as the situation differs from her ordinary life and who spends the majority of the movie sitting in a corner helplessly trying to figure out how to hold on to the weapon she was given. NOT USING IT.<br /><br />The whole siege story is not interesting, not original (having been used twice before), and this movie manages to add absolutely nothing interesting to it. There is the initial probe, then the laying of the siege, then the assault, then the escape attempts. Meanwhile a bunch of strained, stressed, freaked out cops and thugs manage to hold off a Police assault team with high-tech equipment and the quite important advantage of VISION. Then again, in deep night, with the power cut and with a snow storm raging overhead, there is definitely a lot of light coming in, so who really cares about night vision.<br /><br />But the best part comes right at the end. In the first scenes showing Precinct 13, we see it is situated in an outskirt of an industrial city; factories and office buildings surround it on all sides. From this point, the besieged walk maybe a hundred meters in a sewer and where do they end up? Some alley ending right in the middle of a forest! A FOREST! Where did that forest come from? Who decided to lay a pine forest in the middle of an industrial area? How is this forest, in the last scene, suddenly on a hill over the city in question, while in the scenes inside the forest it looked deceptively FLAT?? <br /><br />From here I leave the judgment to you, and to your common sense. Go and see this movie if you're looking for an unintended good laugh, I can really recommend it.