Deze film valt gemakkelijk in de categorie lachwekkend, zo niet beledigend. Ik bedoel, in welk ander universum hadden de filmmakers en studio's gedacht dat deze film zich zou afspelen? Van begin tot eind bombardeerden we de Quaids met overacting en belachelijke gezichtsuitdrukkingen, waarbij we de 'hij is een ongeleid projectiel'-act er een beetje dik bovenop legden. Een ander pluspunt dat ik aan de film had, was het ontbreken van een realistisch verhaal over gebeurtenissen waardoor je een band met een personage zou krijgen. Ik bedoel, in één scène waarin Lewis in een bar speelt voordat hij het tot grote hoogten brengt, is er alleen maar een volslagen absurde kroeggevecht waar elke burger in de stad blijkbaar deel van uitmaakt. Dan begint Lewis zijn vertolking van 'A whole lot of shakes' te spelen en iedereen vergeet onmiddellijk zijn verschillen en begint wild te dansen alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Dit soort scènes, waarvan er talloze zijn, in combinatie met het gebrek aan diepte in elk van de personages, bracht me werkelijk aan het lachen. Dus is dit alles in deze film niet de moeite van het bekijken waard voor iemand die niet geïnteresseerd is in het bespotten van de beslissingen van een filmmaker en zijn acteurs gedurende anderhalf uur.
This movie easily falls into the category of laughable, if not beyond that to actually insulting. I mean in what alternate universe did the filmmakers and studios think that this film would play? From beginning to end we bombarded with Quaids overacting and ridiculous facial expressions, laying on the "im a loose cannon" act a little thick. Another picking point I had with the movie was the lack of a realistic story of events that would make you grow to connect to a character. I mean in one scene where Lewis is playing in a bar before making it big there is this over the top, just completely absurd bar fight that every citizen in town is apparently a part of. Then Lewis begins to play his rendition of "A whole lot of shaking'" and everyone immediately forgets their differences and begins dancing wildly as if its the most normal thing in the world. These kind of scenes, of which there are numerous, coupled with the lack of depth in any of the characters led me to actual laughter. So all in all this film is not worth viewing for anyone not interested in mocking a filmmaker and his actors decisions for an hour and a half.