Jammer dat iemand niet zo slim is geweest om deze film aan de bioscoop uit te brengen. Ik had er nog nooit van gehoord toen hij op de kabel verscheen. Na de eerste schok van het besef dat dit niet te vergelijken is met enige andere film die je hebt gezien sinds Bringing Up Baby, moet je je erdoor mee laten voeren en je laten meeslepen. Pas als hij uit is, besef je dat er onderwerpen in zitten die niet alleen subtiel zijn, maar ook betekenis hebben. Vervreemding, ontkenning, wensvervulling, om te beginnen. Cathy Bates is de eigenares van deze film, ze is nog nooit zo goed geweest. De hele cast kent de plot en weet wat ze doen, zonder onnodig te zeuren, behalve waar het nodig is, zoals bij de fragmenten van Julie Andrews of de kampvideo's van Jonathan Pryce. Als je niet ruimdenkend bent, snap je het niet. (Zie de bizarre recensie van Mark Adnum, die hij wijdt aan zijn bewondering voor Stephanie Beacham, haar carrière en de onderscheiding van haar broer voor het introduceren van plantaardige olie of iets dergelijks aan inboorlingen op het eiland.) Als je dat als een hint opvat, zou ik net zo goed de ster van Amo Gulinello als tv-presentator of de douchescène van Jack Noseworthy kunnen ophemelen. Dus, zet alle eerdere ideeën over komedie van je af en vermaak je. Ik vond het geweldig.
Too bad somebody did not have the smarts to release this movie to theaters. I had never heard of it when it appeared on cable. After the first shock of realizing this is not like any other movie you have seen since Bringing Up Baby you have to let it sweep you along and run with it. Not until it's over do you realize it covers issues that are not only subtle but significant. Alienation, denial, wish-fulfillment, for a start. Cathy Bates owns this movie, she's never been better. The whole cast has the feel of the plot and knows what they're doing without laying on gratuitous hamming, except where it's called for, as with Julie Andrews' bits or Jonathan Pryce's camp videos. If you're not open-minded you won't get it. (See Mark Adnum's bizarre review, which he devotes to adulation of Stephanie Beacham, her career and her brother's OBE for introducing vegetable oil or something to island natives.) Taking that as a cue, I might as well spend time eulogizing Amo Gulinello's stellar cameo as a TV station intern or Jack Noseworthy's shower scene. So, cast aside all previous concepts of film comedy and have a good time. I loved it.