Wat verwachten mensen precies als ze naar een film van Al Adamson kijken? Verwachten ze een klassieke film die ongelooflijk mooi is en blijvende herinneringen bij hen opwekt? Je zou denken van wel, als je de recensies leest. De films van Al Adamson zijn goedkoop, smoezelig en goedkoop, niet veel meer, dus als je ze bekijkt in de wetenschap dat het al helpt, helpt dat ook. Bovendien zijn ze niet altijd even goed, vooral niet als ze zoveel onbedoelde amusementswaarde hebben. Om te beginnen wordt de eindthemamuziek van Outer Limits gedraaid, zodat je weet dat het er veelbelovend uitziet. Dit is het verhaal van een of andere gestoorde sekte die in de heuvels woont, en terwijl ze proberen een lijk op te wekken, krijgt de leider een hartaanval en belandt in het ziekenhuis. Natuurlijk zorgt zuster Sherri goed voor hem en zo, en als er een operatie moet worden uitgevoerd, hangt ze toevallig in de operatiekamer rond als de man overlijdt, zodat zijn geest bij haar binnendringt. En zuster Sherri begint te veranderen. Ze is niet langer de aardige zuster, ze krijgt een voorliefde voor bloed en scherpe voorwerpen. Er zijn een paar bijkomstigheden, zoals mensen die proberen het lichaam van de dode sekteleider te verbranden en een verblinde footballster die het liefdesobject is geworden van een van Sherri's collega's, die ook toevallig in voodoo liefhebbert. Dat is niet zo erg als je een fan van cultfilms bent, maar het kan wel erg zijn als je een liefhebber van 'Spiderman' bent, want dat zal je niet aanstaan. Soms neigt dit zelfs naar'respectabiliteit' (voor Adamson in elk geval), maar dan wordt het weer ongedaan gemaakt door de een of andere belachelijke gebeurtenis. Als je van Adamsons films en soortgelijke rotzooi houdt, vind je dit misschien wel leuk, voor iedereen die op zoek is naar een verloren schat: blijf graven.
What exactly do people expect when they watch an Al Adamson film? Are they expecting classic cinema that is wonderful beyond belief and will leave them with lasting memories? You'd think so by some of the reviews. Al Adamson's films are trashy and sleazy and cheesy, not much more, so if you go into them knowing that already it helps, and they aren't necessarily to be taken at face value, especially when they have so much unintentional entertainment value. First off, this starts by ripping off the end theme music from Outer Limits, so you know things are looking promising. This is the story of some wacko cult that lives in the hills and while trying to raise a dead body, the leader suffers a heart attack and ends up in the hospital. Of course Nurse Sherri tends to his needs and all, and when an operation is needed she just happens to be hanging out in the operating room when the guy passes on so his spirit invades her. And Nurse Sherri begins to change. No longer the nice nurse, she develops a taste for blood and sharp objects. There's a couple little side stories going on like folks trying to burn the body of the dead cult leader and a blinded football star that has become the love object of one of Sherri's co-workers who also just happens to dabble in voodoo. This is not bad if you're a cult film fan, but it may be bad if you're a "Spiderman" fan because you won't like it. At times this actually lurches towards "respectability" (for Adamson, anyway) but then it "unredeems: itself with some ridiculous event. If you enjoy Adamson's films and similar trash you may well like this, for anyone else who may be looking for a lost treasure, keep digging. 7 out of 10.