Een groep bandieten berooft een trein van de goudzending die hij vervoert. Tijdens hun ontsnapping splitsen de bandieten zich op. De enige dief die weet waar het goud verborgen is, wordt gedood voordat hij kan praten. Drie mannen hebben een ander deel van de 'aanwijzing' dat naar het goud zal leiden. Kunnen de bankier, de bandiet en de premiejager samenwerken om de vermiste buit te vinden? Of zullen ze elkaar eerst doden? De plot is een duidelijke overgang naar Leones The Good, the Bad and the Ugly. Verschillende scènes in de film worden ook uit andere films gehaald door Leone, Corbucci en meer. Maar voor mij wordt het gedaan op een manier die niet klopt. Any Gun Can Play parodieert liefdevol enkele van de grootste films uit de Spaghetti Western-geschiedenis. De openingsscène waarin drie mannen de stad binnenrijden en de laatste confrontatie tussen de drie belangrijkste sterren zijn een prachtig eerbetoon aan de eerdere westerns.<br />- Castellari voegt er een heleboel leuke details van zichzelf aan toe <0xE2><0x80><0x93> de weerspiegeling in de gemorste wijn, de entree van de Vreemdeling met de levendige rode achtergrond, en de speelse manier waarop het goud uiteindelijk wordt ontdekt. Hoewel zeer ongeloofwaardig, zijn veel van de vechtscènes goed geënsceneerd en geregisseerd. Twee vechtscènes in het bijzonder (het gevecht op de markt en het gevecht in het badhuis) zijn heel mooi gedaan. Hij is ook niet bang om verschillende dingen met zijn camera uit te proberen. Strakke close-ups, foto's boven zijn hoofd en foto's om hoeken heen komen allemaal voor in Any Gun Can Play.<br /><0xE2><0x80><0x93> Een ander pluspunt is de cast waar Castellari mee moest werken. George Hilton is altijd goed in deze films. Gilbert Roland speelt letterlijk Gilbert Roland. En SW nieuwkomer Edd Byrnes heeft zijn handen vol aan de twee veteranen uit de SW-serie. De bijrollen zijn, onder anderen, SW-acteur Gerard Herter.<br /><0xE2><0x80><0x93> Any Gun Can Play moet niet te serieus worden genomen. In de hele film zijn leuke humoristische trekjes te vinden. Als dat mogelijk is met een SW, is het meer een 'gevoel van goed'. De film deed erg denken aan de Terence Hill/Bud Spencer-films.
- A group of bandits rob a train of the gold shipment it is carrying. In their escape, the bandits split up. The one thief who knows where the gold is hidden is killed before he is able to talk. Three men have a different part of the "clue" that will lead to the gold. Can the banker, the bandit, and the bounty hunter work together to locate the missing loot? Or, will they kill each other first? - The plot is an obvious take-off of Leone's The Good, the Bad, and the Ugly. Various scenes in the movie are also lifted from other films by Leone, Corbucci, and more. But, to me, it's done in a way that doesn't show disrespect to the original work. Instead, Any Gun Can Play lovingly parodies some of the biggest films in Spaghetti Western history. The opening scene of three men riding into town and the final face-off between the three main stars are a wonderful homage to the SWs that came before.<br /><br />- Castellari adds a lot of nice touches of his own - the reflection in the spilled wine, the Stranger's entrance with the vivid red background, and the playful way the gold is discovered in the end. Although highly unbelievable, many of the fight scenes are well staged and directed. Two fight scenes in particular (the market fight and the bath house fight) are very nicely done. He is also unafraid to try different things with his camera. Tight close-ups, overhead shots, and shots around corners are all common in Any Gun Can Play.<br /><br />- Another plus is the cast that Castellari had to work with. George Hilton is always good in these movies. Gilbert Roland is literally playing Gilbert Roland. And SW newcomer Edd Byrnes holds his own with the two SW veterans. The supporting cast features, among others, SW regular Gerard Herter.<br /><br />- Any Gun Can Play should not be taken too seriously. Nice touches of humor can be found throughout the movie. If this is possible with an SW, it's more of a "feel good" movie - very reminiscent of some of the Terence Hill / Bud Spencer films.