Mensen die me kennen, zeggen dat ik een zwak heb voor animatiefilms.<br />Eerlijk is eerlijk, die mensen hebben HELEMAAL gelijk. Mijn eigenlijke zwak is voor buitengewoon goed gemaakte animatiefilms, zoals deze klassieke familiefilm van Max en David Fleischer.<br />Je denkt misschien bij jezelf: als het zo goed is, waarom heb ik er dan nog nooit van gehoord? Dat is een terechte vraag. Deze film werd in dezelfde week uitgebracht als de aanslagen op Pearl Harbor. De onvermijdelijk slechte timing zorgde ervoor dat de film in relatieve vergetelheid raakte. Maar het ziet er beter uit, want hij is uiteindelijk op dvd uitgebracht onder de titel 'BUGVILLE'.<br />Het is grappig dat de film dit allemaal heeft doorgemaakt, omdat het de plot min of meer weerspiegelt. Hoewel sommige mensen beweren dat de film een milieuboodschap probeert over te brengen (gee), denk ik persoonlijk dat het voornaamste idee van de film is dat je door tegenspoed en tegenspoed heen moet zien te komen (het land had zich destijds immers nog maar net uit de depressie weten te redden).<br />Onze sprinkhaanheld, Hoppity, wil zijn bedreigde gemeenschap wanhopig graag helpen. Probleem: elke keer dat hij het probeert, of het nu door de slechte wil van anderen is of gewoon door pech, faalt hij jammerlijk... en begint hij langzaam de minachting te verdienen van juist die mensen die hij probeert te redden. Alleen door de aanmoediging en steun van zijn vrienden komt hij weer op de been en vecht hij voor de goede zaak. Gewoon een gezonde herinnering dat, als puntje bij paaltje komt, niemand echt zelfvoorzienend is.<br />'Oké,' zeg je. 'Er zit een goede boodschap in (twee zelfs). Maakt dat het echt helemaal af?'<br />Mijn antwoord: Gedeeltelijk.<br />Het is niet alleen de boodschap die deze film bijzonder maakt. Het is de karakterisering. Dit is zo'n film waarin je de persoonlijkheid van elk lid van de cast in hun animatie kunt zien. Je hebt de gesproken tekst bijna niet nodig. Een goede manier om het allemaal samen te vatten is 'energiek' of 'levend'. Een heleboel films hebben het verkoopargument gebruikt, 'beminnelijke cast'. Als ik dat zinnetje hoor, moet ik altijd aan deze film denken.<br />Het verkoopargument: de slechteriken: Swat the Fly en Smack the Mosquito. Veel films hebben 'beminnelijke' slechteriken, maar ik denk niet dat je zo'n onderhoudend of innemend type als deze kerels zult vinden. Vergeet die 3 Stooges Cartoon uit de jaren zestig. Swat and Smack komt het dichtst in de buurt van een geanimeerde versie van Moe en Curly (maar helaas niet van Larry) die je ooit zult vinden. Bijna alle grappige momenten hebben op de een of andere manier te maken met dit gruwelijke tweetal. Ja, het zijn waardeloze niksnutten, maar je geeft nog steeds om ze. Dat is het.' Het is het soort macht dat je alleen ziet bij een echt getalenteerde schrijver, regisseur en crew.<br />De film heeft twee korte grappen die draaien om raciale stereotypen (indiaanse Amerikanen en Chinezen). Ik denk niet dat ze kwaadaardig bedoeld waren, maar ze zijn er toch. Ik vond ze niet vervelend, maar het zou niet eerlijk zijn om iemand niet te waarschuwen die ze misschien wel vervelend zou vinden.<br />Dus als je mijn zwakheid deelt (en ik denk dat je dat doet), probeer deze dan eens.
People who know me say I have a weakness for animated films.<br /><br />To be fair, those people are HALF right My actual weakness is for exceptionally well-done animated films, such as this vintage family flick from Max and David Fleischer.<br /><br />You may be thinking to yourself, "well if it's so great, why haven't I heard of it?" Fair question. This movie was released the same week as the attacks on Pearl Harbor. The unavoidably bad timing caused the film to sink into relative obscurity. Things are looking up, though, because it has finally been released on DVD under the title "BUGVILLE".<br /><br />It's funny that the film went through all this, because it kind of mirrors the actual plot. Although some people claim that the movie is trying to send an environmental message (ugh), I personally think that the movie's main idea is perseverance through adversity and hard times (after all, the country had barely pulled out of the Depression at the time).<br /><br />Our grasshopper hero, Hoppity, desperately wants to help his endangered community. Problem: each time he tries, whether through the ill-will of others or through simple bad luck, he fails miserably...and slowly begins to earn the disdain of the very people he's trying to save. Although he does his best to maintain a positive outlook, he occasionally breaks down and it's only through the encouragement and support of his friends that he gets back on his feet and fights the good fight. Just a healthy reminder that, when all is said and done, no one is really self-sufficient.<br /><br />"Okay", you're saying. "It has a good message (two actually). Does that really make it EXCEPTIONALLY WELL-DONE?" <br /><br />My answer: Partially.<br /><br />It's not just the message that makes this movie special. It's the characterization. This is one of those films where you can just see the personality of each cast member in their animation. You almost don't even need the spoken lines. A good way to sum it all up is "energetic" or "lively". A lot of movies have used the selling point, "lovable cast of characters". Whenever I hear that line, it always makes me think of this movie.<br /><br />Case in point, the bad guys: Swat the Fly and Smack the Mosquito. Many movies have "lovable" villains, but I don't think you'll find any as entertaining or endearing as these fellows. Forget that 3 Stooges Cartoon from the 60s. Swat and Smack are the closest thing to an animated version of Moe and Curly (but sadly not Larry) that you'll ever find. Virtually all of the funniest moments somehow involve this gruesome twosome. Yeah, they're rotten no-goodniks, but you still care about them. That's the kind of power you only see from a really talented writer, director, and crew.<br /><br />The movie has two brief jokes revolving around racial stereotypes (Native Americans and Chinese). I don't think they were intended to be malicious; but they're there, regardless. They didn't bother me, but it'd be pretty unfair of me not to warn someone who potentially would be bothered by them.<br /><br />So, if you share my weakness (and I think you do), give this one a go.