Om de een of andere reden heb ik altijd van geanimeerde eenden gehouden: Duck Tales, Darkwing Duck, Daffy Duck, Donald Duck. Hoewel ze geen van alle zo gestoord zijn als Duckman. Oorspronkelijk werd Duckman tussen 1994 en 1997 70 keer uitgezonden, maar het had makkelijk eeuwig door kunnen gaan zonder saai te worden.<br />De hoofdrolspeler is een verwarde, onbeschaamde sloddervos en zo'n beetje de slechtste levende persoon ter wereld. Hij is privédetective, weduwnaar, gluurder, alcoholist, seksmaniak, moordenaar, (vul maar in). Je kunt het zo gek niet bedenken of Duckman heeft het gedaan. Maar wie kan hem kwalijk nemen dat hij zo'n slijmbal is als de wereld waarin hij/wij leven zo krankzinnig, buitenissig en gewoonweg onzinnig is? Eric Tiberius Duckman (met de stem van de maniakale Jason Alexander) zou de hele show in zijn eentje kunnen presenteren, maar als hij omringd wordt door een stel excentrieke figuranten weet je gewoon dat er bij elke gelegenheid problemen op de loer liggen. Mijn favoriet moet Willibald Feivel Cornfed (of gewoon Cornfed Pig) zijn, Duckmans ongelooflijk uitgestreken sidekick die blijkbaar talent heeft en overal zeer bedreven in is en zich nooit bewust is van de oneindige ondeugden en incompetentie van zijn partner.<br /><br />De typische plot heeft te maken met een of andere bizarre zaak waar hij onvermijdelijk doorheen blundert of die zich afspeelt in zijn uiterst disfunctionele huishouden, hoewel Duckman's eigen personage zo nu en dan een rol speelt. s aartsvijandige koningkippen (Tim Curry), een soort professor Moriarty in de vorm van kippen, bedenken een duivels plan om wraak te nemen voor het feit dat ze op de middelbare school gepest zijn.<br />Sinds mijn tienerjaren is dit mijn absolute favoriete animatieserie geweest, beter dan The Simpsons, Family Guy en zelfs dan King of the Hill. Niets zal het ooit overtreffen. Er is nooit meer zoiets als Duckman geweest, of zal ooit nog zoiets zijn. Het niveau van satire, observatiehumor en schrift is zo scherp dat het dodelijk is, en de animatie is in die unieke Klasky/Csupo-stijl (iedereen die Rugrats heeft gezien zal het begrijpen). Het is een prachtige, zeer fantasierijke en wilde wereld, en dat alles met een noir-achtige sfeer van de jaren veertig. Je kunt nooit te veel van deze vogel hebben.
I've always enjoyed animated ducks for some reason: Duck Tales, Darkwing Duck, Daffy Duck, Donald Duck. Though none of them are as deranged as Duckman. Originally broadcast between 1994 and 1997 Duckman lasted for a total 70 episodes but could easily have gone on forever without becoming stale.<br /><br />The titular character is a discombobulated, unapologetic slob and pretty much the worst living person in the world. He's a private detective, a widower, a peeping tom, an alcoholic, a sex maniac, a murderer, a (fill in the blank). You name it, Duckman has done it. But who can blame him for being such a slimeball when the world he/we live in is so insane, outrageous and just plain nonsensical? Eric Tiberius Duckman(voiced by the maniacal Jason Alexander) could carry the whole show by himself but when he's surrounded by a bunch of eccentric supporting characters you just know that trouble is just waiting to explode at every opportunity. My favorite has to be Willibald Feivel Cornfed (or just Cornfed Pig), Duckman's incredibly deadpan sidekick who is seemingly talented and highly skilled at everything and is perpetually oblivious to his partner's infinity of vices and incompetence.<br /><br />The typical plot will involve some bizarre case he'll inevitably blunder through or will revolve around his highly dysfunctional household, though every now and again Duckman's arch-enemy King Chicken (Tim Curry), a sort of Professor Moriarty in fowl form, hatches some diabolical scheme in revenge for being bullied in high school.<br /><br />Since I was a teenager this has been my absolute favorite animated show, better than The Simpsons, Family Guy and even King of the Hill. Nothing will ever surpass it. There never was, or will be, anything quite like Duckman ever again. The level of satire, observational humor and writing is so sharp it's deadly and the animation is done in that unique Klasky/Csupo style (anyone who has seen Rugrats will understand). It's a wonderful, highly imaginative and wild world and all with a noirish, 1940s feel.<br /><br />You can never have too much of this particular bird.