In de jaren zeventig was er sprake van een opkomst en neergang van wat we inmiddels kennen als 'Blacksploitation'-films. De term is een verwijzing naar een soort brede vangst-alles, in plaats van een echte Genre van Film. Kortom, elke komedie, drama, avonturenfilm, western of stedelijke politiefilm die zo geconstrueerd en geacteerd is dat hij de grote Urban Black-bevolking van het midden van de twintigste eeuw aanspreekt. Dat zou inderdaad het breedste soort films kunnen omvatten, zolang de zwarte bevolking van de binnenstad maar een voorkeursbehandeling kreeg.<br />Het lijkt erop dat het idee om deze films van bijzonder groot belang voor de zwarte Amerikanen te produceren zijn oorsprong vond in de Paastijd-uitgave van 100 RIFLES (Marvin Schwartz Prod./20th Century-Fox, 1969). Jim Brown, voormalig All-American Footballer van de universiteit van Syracuse en Diverse Times All-Pro Fullback van de Cleveland Browns, had een Co-Starring Billing. Omdat hij al in een aantal films had gespeeld, zoals RIO CONCHOS (1964), THE DIRTY DOZEN (1967), (ICE STTION ZEBRA (1968) en andere, begon het voor de 'pakken' van de studio's duidelijker te worden dat Jim een hot item was.<br />Nu brengt deze 100 RIFLES grammofoonplaten van zwarte klanten naar de centrale zakendistricten van de grote steden op paaszondag om meneer Brown te bekijken. Waarom zou je niet beginnen met het filmen van meer van die avonturenfilms en andere soorten films met meer Black Players en Stars? Waarom ook niet? Zo zagen we een opeenvolging van Cops & Robbers, Bad-ass Private Detective Films, Comedies, die allemaal dezelfde kant op gingen. Onderweg kwamen we uiteindelijk bij wat meer familiegerichte, meer aansprekende films. De bioscoopbezoekers werden getrakteerd op SOUNDER (1972), THE TAKE (1974), CONRACK (1974) en, uiteindelijk, CLAUDINE (1974).<br />In CLAUDINE vinden we geen stigma of gemakkelijke classificatie als 'Blackploitation', aangezien het verhaal universeel is en gemakkelijk kon worden gedaan als een verhaal over mensen van welke afkomst dan ook, waar dan ook, en niet alleen in de Verenigde Staten van de jaren zeventig.<br />Dat het verhaal werd gedaan over een alleenstaande moeder, Claudine (Dianne Carroll), die worstelde om een gezin bij elkaar te houden na '... twee huwelijken en twee bijna-huwelijken'. De problemen die de gewone burgers van ons land teisteren, worden onder de oude sociologische microscoop gelegd en onderzocht.<br />Maar we beschouwen Claudines psychologische en fysieke behoeften ook als vrouwelijk. Want 'Vrouw heeft man nodig en man moet man hebben', en we geven dit punt toe. (Dat is S-E-X waar we het over hebben, Schultz!) Claudine ontmoet een zeer mannelijk, breedgeschouderd, atletisch type in Soldaat Snaaier Garbage Man, Ruppert B. Marshall (James Earl Jones) en ze maken een afspraakje.<br />De Grote Welzijnsstaat grijpt in bij het Stel als Claudine. De maatschappelijk werkster van de Sociale Dienst, mevrouw Tayback (Elisa Loti), komt rondsnuffelen om te zien wie die ongebonden Man is, die plotseling zoveel aandacht besteedt aan Claudines familie.<br /><0x3E><0x3E> Na een vernederende ervaring met de controles en 'afleidingsmanoeuvres' van de Sociale Dienst, die de norm zouden moeten zijn voor het gezin, besluiten de twee te trouwen, met of zonder de zegen van Big Brother.<br /><0x3E><0x3E> Intussen heeft Claudines oudste zoon zich aangesloten bij een of andere grote, pratende, maar weinig doende groep Zwarte Activisten. Maar met Ruppert's hulp komen hij en zij er allemaal goed doorheen.<br /><0x3E><0x3E> Het eindigt met een blije, optimistische en hoopvolle noot. We weten dat het misschien niet precies '...gelukkige hierna!' is, maar dat het allemaal goed komt! Als er één kritiek is die we moeten noemen, dan is het wel dat in een film als deze een misvatting soms wordt verspreid onder een groot deel van de Stadszwarten. En dat is de schijnbare verhulde mythe dat alle Witten rijk zijn, omdat niemand van hun soort ooit een helpende hand nodig heeft, zonder werk zit of een handicap heeft.<br />**Nou, mensen, het is gewoon niet waar!** N.B.: Op een gegeven moment was Jim Browns carrière als ruige vechtersbaas een doorslaand succes. Hij werd zelfs getypeerd als '... De Zwarte John Wayne'. We hebben producties gezien van mensen als Noble Johnson, Spencer Williams Jr. en Rex Ingram.<br />***** Dat is 'As Time Goes By', Schultz, dat is van CAABLANCA (Warner Brothers, 1942).
The 1970's saw a rise and fall of what we have come to know as "Blacksploitation" Films. The term is a reference to kind of broad catch-all, rather than a true Genre of Film. In short, any comedy, drama, adventure, western or urban cops & robbers shoot-em-up, that are so constructed and so cast as to appeal to the large Urban Black population of the Mid 20th Century. That indeed could embrace the widest type of films, as long as the had a slant toward the inner-city black population.<br /><br />It appears that the idea of producing these films of particularly keen interest to Black Americans had its genesis with the Eastertime Release of 100 RIFLES (Marvin Schwartz Prod./20th Century-Fox, 1969). In it, former Syracuse University All-American Footballer and Several Times All-Pro Fullback for the Cleveland Browns, Jim Brown, had a Co-Starring Billing. Having appeared in a number of films already, as for example, RIO CONCHOS (1964),THE DIRTY DOZEN (1967), (ICE STTION ZEBRA (1968)* and others, it was beginning to make more sense to the Studios' "Suits" that Jim was a hot property.<br /><br />Now this 100 RIFLES brings record numbers of Black patrons to the Big Cities' central business districts on Easter Sunday to view Mr. Brown. Why not start to film more of these adventure epics and other types of film with more Black Players and Stars? Why not, indeed.** So we saw a succession of Cops & Robbers, Bad-ass Private Detective Films, Comedies, all going the route. Along the way, we eventually got to some more family oriented, wider appealing films. The movie goers were treated to SOUNDER (1972), THE TAKE (1974), CONRACK (1974)and, ultimately, CLAUDINE (1974).<br /><br />In CLAUDINE, we find no stigma nor easy classification as being "Blackploitation", as the story is universal, and could easily have been done as a story about people of any descent, any where, and not just in the 1970's USA.<br /><br />That the story was done of a SINGLE mother, Claudine (Dianne Carroll), struggling to keep a family together after "....two marriages and two almost marriages.", is a far cry from a shoot-em-up Harlem Style. The problems that plague the everyday citizens of our nation are confronted and examined under the ol' sociological microscope.<br /><br />But we also consider Claudine's psychological and physical needs as a female. For "Woman Needs Man and Man Must Have His MATE",***and we do concede this point. (That's S-E-X that we're talking about, Schultz!) Claudine meets up with a very masculine, broad shouldered, athletic type in Private Scavanger Garbage Man, Ruppert B. Marshall (James Earl Jones) and they go on a date.<br /><br />The Great Welfare State intervenes with the Couple as Claudine's Welfare Case Worker, Miss Tayback (Elisa Loti), comes snooping around to see just who is this unattached Male, who is suddenly paying so much attention to Claudine's family.<br /><br />After a humiliating experience with the Welfare Bureau's auditing and "deducting" binge, which would be the norm for the family, the two decide to get married with or without the blessing of Big Brother.<br /><br />Meanwhile, Claudine's elder son has gotten involved with some big talking but little doing Black Activist group. But, with Ruppert's help, he and they all come through it A.O.K.<br /><br />It ends on a Happy, Upbeat and Hopeful note. We know that it may not be exactly "...Happily Ever After!", but rather the'll make it all together! If there is a single criticism that we must state it is that sometimes in a movie like this, a misconception is spread to a large portion of Urban Blacks. And that is, the apparent implied myth that all Whites are wealthy, having none of their kind ever in need of a helping hand, out of work or suffering any disabilities.<br /><br />Well, folks, it just ain't true! NOTE: * At one point, Jim Brown's career was a real hit as a rugged actioner. He was even being tauted as "...The Black John Wayne." NOTE: ** The idea of producing films with All-Black Casts, filmed for All-Black consumption was not a new idea. In the 1920's, '30's and '40's, we saw productions from people like Noble Johnson, Spencer Williams, Jr. and Rex Ingram.<br /><br />NOTE: *** That's "As Time Goes By", you know, Schultz, it's from CASABLANCA (Warner Brothers, 1942).