Boogie Nights zit vol verrassingen, niets bereidt je echt voor op de ziel van de film. Ja, de film heeft wel degelijk een ziel, terwijl hij de meest smakeloze onderwerpen aansnijdt, met zowel een wrange glimlach als respect. Met een schitterende cast en een geweldige karakterontwikkeling zijn de voorstellingen op de een of andere manier een combinatie van het beste toneelwerk en improvisatie in een verfilmde stijl.<br />De plot bleek rijker dan ik had verwacht en de onderliggende thema's worden heel diep uitgediept terwijl elke 'B-klasse'-mens door middel van een crisis in het juiste perspectief wordt gezet.<br />De film resoneert de rauwe waarheid van wat we allemaal weten over zelfrespect, ouderlijke liefde en het gebrek daaraan, het gebrek aan aandacht/liefde en de manifestatie ervan in het volwassen leven, de wanhopige behoefte om erbij te horen. Iets voor iedereen hier... bijna gecamoufleerd als kwesties van onaanraakbaren en hun afzonderlijke milieu, maar natuurlijk zijn ze universeel.<br />De film werkt op een aantal niveaus. De ironische lus is dat het geportretteerde milieu alleen bestaat vanwege de voyeur, die toevallig naar de film zit te kijken...<br />Boogie Nights oordeelt niet over het onderwerp en de personages, een zeldzaamheid. Het verdient alle lof die het heeft verworven, en meer.
Boogie Nights is full of surprises, nothing quite prepares one for it its soul. Yes, it does have soul, whilst tackling the tackiest of subject matter, with both a wry smile and respect. Brillantly cast and wonderful character development, the performances somehow combine the best of stage acting with improvisation within a cinema verite style.<br /><br />The plot proved richer than I expected and the underlying themes are teased out quite profoundly as each "B grade" human being is brought, through crisis, into perspective.<br /><br />A sociologist's dream case study, the film resonates the raw truth of what we all know about self-esteem, parental love and lack of it, attention/love deficit and its manifestation in adulthood, the desperate need to belong. Something for everyone here.. almost camouflaged as issues of untouchables and their separate milieu but of course they are universal.<br /><br />The film works on a number of levels. The ironic loop is that the milieu portrayed exists only because of the voyeur, who happens to be watching the film...<br /><br />Boogie Nights is non judgmental of its subject matter and characters, a rarity. It deserves every accolade it has achieved and more.