Beide keren dat ik ernaar keek, genoot ik er echt van. En beide keren liep ik weg terwijl ik erover nadacht, en ook over de'morele aspecten' van het verhaal. Ik ben het met een andere recensent eens dat de film niet draait om de sciencefiction-aspecten die je zou verwachten van een film over buitenaardse wezens op Aarde, maar dat hij meer over de menselijke conditie gaat. De personages in de psychiatrische kliniek geven daar een groot inzicht in, en hoe ze van hopeloosheid naar hoop gaan. Deze film heeft vleugjes droefheid, humor en sympathie voor het uiteindelijke 'is hij het of is hij het niet'. Die laatste vraag is goed behandeld, en hoewel sommigen zouden kunnen beweren dat je dat niet doet...' Ik weet niet wat er uiteindelijk gebeurt en de vraag blijft onbeantwoord, maar ik heb het gevoel dat het veel gedetailleerder is gedaan dan een slap aftreksel als bijvoorbeeld de film Ronin (met Robert De Niro) waarin je nooit te weten komt wat er in de doos zit en je daardoor erg gefrustreerd raakt.
I really enjoyed this both times I watched it. And both times, I walked away thinking about it, and the "morals of the story" a great deal. I agree with another reviewer in that the movie is not centred around the sci-fi aspects you might expect from an alien-on-Earth movie, but rather is about the human condition. The characters in the psych hospital provide a great insight in to that, and how they go from hopelessness to hope. This movie has touches of sadness to humour to sympathy to the final "is he or isn't he". That final question was well handled and even though some might argue you don't know what happens in the end and the question goes unanswered, I feel it is done in far more detail than something wishywashy like say, the movie Ronin (with Robert De Niro) where you never find out what's in the box and feel very frustrated because of it. I highly recommend K-PAX. 8/10