Ik vermoed dat dit forum binnenkort vol zal staan met commentaren van al te emotionele mensen die 'Beste John' prijzen als een 'parel' en een 'rollercoaster ride' en al die andere lege woorden die het doelpubliek van deze film normaal gesproken gebruikt.<br />Ik ben zeer zeker niet het doelpubliek van deze film, maar ik heb ook geen hekel aan romantische drama's, zolang ze maar goed gemaakt zijn, dus hier is mijn objectieve kijk op de film.<br />Hij is niet goed.<br />Het is ook geen slechte film. Maar de plot kronkelt, de ontwikkeling stagneert waar hij vooruit had moeten gaan (om precies te zijn in het midden), en wat het einde betreft... het voelde bijna alsof ze geen ideeën meer hadden, dus zeiden ze plotseling: 'Hé, laten we...' Zelfs de schoonheid van Amanda Seyfried kon dit niet redden. Ook Channing Tatum gaf een goede voorstelling, maar je kunt niet alles met een slecht script.<br />Over de muziek gesproken, die is onverdraaglijk voorspelbaar en kitscherig. Van de rokerige, irritant hoge zangstem van de vrouwelijke folkzangeres (zeker gekozen om de meerderheid van de studentenmeisjes die deze film gaan zien aan te spreken) tot de overbezette 'glimmende snaren en piano'-combo, iedereen die meer aandacht besteedt aan de film als geheel in plaats van aan zijn eigen 'gevoelens', ergert zich eraan. De film heeft een goed begin en het grote conflict dat ons in het tweede bedrijf brengt, was allemaal veelbelovend. Dat was ook een deel van het tweede bedrijf zelf, naarmate het verhaal zich ontvouwde. Toen liet de film de bal gewoon vallen. Verder zou ik het moeten laten afweten.<br />'Dear John' is geen slechte film, maar hij werkt ook niet zoals het zou moeten. Als je een echt ontroerende film wilt zien over een langdurige liefde die op hereniging wacht, ga dan naar 'Notebook', die echt geweldig was.
I suspect this board will soon be full of comments from over-emotional people praising "Dear John" as a "pearl" and a "rollercoaster ride" and all the other vacuous words this film's target audience typically employs.<br /><br />I am most definitely not this film's target audience, but I do not dislike romantic dramas either, as long as they are well made, so here is my objective take on the flick.<br /><br />It is not good.<br /><br />It's not a bad movie either. But the plot meanders, development stagnates where it should've been moving forward (right around the middle, to be precise), and as for the ending...it almost felt as if they had run out of ideas so they suddenly said, "Hey, let's just film a last scene real quick, put some sentimental string soundtrack over it, and end it that way." Even Amanda Seyfried's beauty could not save this. Channing Tatum too gave a good performance, but you can only do so much with a flawed script.<br /><br />Speaking of the music, it is unbearably predictably and kitchy. From the smokey voiced, irritatingly high-pitched female folk singer schtick (surely chosen to appeal to the majority of college-age girls that will go see this movie) to the overused "shimmering strings and piano" combo, it only annoys anyone paying more attention to the film as a whole rather than to his own "feelings." The film has a good beginning and the major conflict that launches us into the second act were all promising. So was part of the second act itself, as the story unfolded. Then the film just dropped the ball. Beyond that, I'd have to give spoilers.<br /><br />"Dear John" is not a bad movie, but it doesn't work as it should either. If you want to see a truly moving film about prolonged love waiting to be reunited, go watch "Notebook," which was truly superb.