Deze film verscheen in de jaren negentig weer op kanaal 13, toen ze een serie komedies uit Hollywood uit de jaren dertig en veertig maakten. Ze hadden zelfs, op de melodie van 'The Jolly Fat Policeman', een montage van scènes uit de films om de reeks lachende mensen te introduceren, waaronder een van Gary Cooper die gniffelend naar een film in een bioscoop zit te kijken <0xE2><0x80><0x93> een fragment uit deze film.<br />Het begint allemaal heel onschuldig als Cooper, een miljonair, een chic warenhuis in Frankrijk binnengaat om een pyjama te kopen. Maar hij slaapt alleen graag bovenin. De verkoper (Tyler Brooke) houdt vol dat hij geen halve pyjama kan verkopen zoals Cooper wil. Claudette Colbert hoort de ruzie en biedt aan te helpen <0xE2><0x80><0x93> ze slaapt alleen maar in pyjamabroeken. Stel dat Brooke ze allebei de helft verkoopt? Brooke heeft nog nooit zo'n aanbod gehad, dus gaat hij naar de loopjongen (Rolfe Sedan) en vraagt hem of dat mogelijk is. Hij is ook verontrust <0xE2><0x80><0x93> het verzoek is heel ongebruikelijk. Uiteindelijk nemen ze contact op met de eigenaar van de winkel (Charles Halton). Halton ligt in bed en stapt eruit <0xE2><0x80><0x93> zijn magere lijf draagt alleen een pyjamajasje (al is het dan een lang, om censuur te voorkomen). Kunnen ze de twee klanten één pyjamabroek (de helft voor elk) verkopen? Vol afschuw antwoordt Halton: 'Nee, natuurlijk niet! Dat is communisme!' Dus is de verkoop niet toegestaan. Blijkbaar denkt niemand dat Cooper het totale paar kan kopen en de helft aan Colbert kan verkopen.<br />De vrouw van Lubitsch, de achtste Lubitsch, heeft de reputatie dat ze altijd instort. De meeste kijkers vinden dat niet prettig omdat Colberts karakter verkeerd wordt ingeschat. Ze wordt beschouwd als een zeer geldbeluste vrouw die zich op haar voorwaarden aan Cooper verkoopt.<br />In werkelijkheid is Coopers karakter nog veel gemener, want hij is rijk en denkt dat alles een prijs heeft. Meestal heeft hij gelijk. Kijk maar naar de manier waarop Colberts aristocratische paupervader, Edward Everett Horton, zijn nieuwe schoonzoon ziet als een gouden gans die hij kan gebruiken. De bereidheid van Horton om met Colbert te trouwen houdt op de een of andere manier ook in dat hij, als hij aarzelt of besluit niet met haar te trouwen, schadevergoeding moet betalen. Als Horton dit beseft, haalt hij een horloge tevoorschijn en zegt (op zeer geruststellende toon) tegen Cooper: 'Neem de tijd, jongen!' om tot een besluit te komen. Later zien we dat Hortons garderobe moderner en chiquer is geworden.<br />De film, met het scenario van Billy Wilder en Charles Brackett, is een goede vergelijking met hun scenario voor Mitchell Leisins _Middernacht_ (ook met Colbert, maar met Don Ameche en John Barrymore). Daar is Colbert bereid zichzelf te verkopen voor een geldhuwelijk met (Francis Lederer), maar dat wordt gecompliceerd door een fictief huwelijk met Ameche. Ze houdt echt van Ameche (een taxichauffeur), maar ze legt hem op een onverwacht realistisch moment uit dat haar ouders 'uit liefde' zijn getrouwd, maar dat ze door de armoede elkaar zijn gaan haten. Dit komt niet voor in de achtste vrouw van blauwbaard, waar Colbert niet zo'n achtergrond heeft (ze is tenslotte de dochter van een markies). Haar huurlingenplan is bedoeld om Cooper een lesje te leren over zijn normen en waarden. De ondersteunende staf heeft aardig werk geleverd, met inbegrip van Herman Bing als privé-detective, die dingen blijkt te verbergen waar Colbert achter komt, en een jonge David Niven, die een paar uitgelezen momenten heeft als stand-in voor de boksbal en als luisterend oor voor Cooper. Coop vertelt Niven over zijn problemen met Colbert en dat ze zo irritant is. Niven luistert eerbiedig. Aan het eind is Cooper geroerd door zijn bereidheid om te luisteren naar wat hij te zeggen heeft. 'Albert, hoeveel betaal ik je?' vraagt Cooper hem.
This film reappeared on channel 13 in the 1990s when they did a series of comedies from Hollywood in the 1930s and 1940s. In fact, to the tune of "The Jolly Fat Policeman", they had a montage of scenes from the films to introduce the series of people laughing, including one of Gary Cooper chortling when watching a film in a movie house - a sequence from this film.<br /><br />It all begins innocently enough when Cooper, a millionaire, goes into a fancy department store in France to buy pajamas. But he only likes to sleep in the tops. The clerk (Tyler Brooke) insists that he cannot sell half a pair of pajamas as Cooper wants. Claudette Colbert hears the argument and offers to help - she only likes to sleep in pajama bottoms. What if Brooke sells them each half? Brooke has never had such an offer before, so he goes to the floor walker (Rolfe Sedan) and asks him if this can be done. He is disturbed too - the request is quite unconventional. Eventually they contact the store's owner (Charles Halton). Halton is in bed, and gets out - his skinny frame supporting only a pajama top (if a suitably long one for the sake of censorship). Can they sell the two customers one set of pajamas (half for each)? Properly horrified, Halton answers, "No, of course not! That is Communism!!". So the sale is not allowed. Apparently nobody thinks that Cooper can buy the total pair and sell half to Colbert.<br /><br />Lubitsch's BLUEBEARD'S EIGHTH WIFE has had a reputation of falling flat, most viewers not liking it because of a misreading of Colbert's character. She is seen as quite mercenary towards Cooper - selling herself to him on her terms.<br /><br />Actually Cooper's character is the nastier, as he is rich and figures that everything has a price. He is correct most of the time. Look at the way Colbert's aristocratic pauper of a father, Edward Everett Horton, sees his new son-in-law as a golden goose he can use. Cooper's willingness to marry Colbert somehow includes an agreement that if he is hesitant or chooses to not marry her he has to pay damages. Horton, when he realizes this, takes out a watch, and (in a most reassuring voice) says to Cooper - "Take your time my boy!", to come to a decision. Later we see Horton's wardrobe has gotten more modern and fancier.<br /><br />The film, script by Billy Wilder and Charles Brackett, compares well with their script for Mitchell Leisin's MIDNIGHT (also with Colbert, but with Don Ameche and John Barrymore). There Colbert is willing to sell herself for a money marriage to (to Francis Lederer), but it is complicated by a fictitious marriage to Ameche. She really loves Ameche (a taxi driver) but she explains to him in an unexpectedly realistic moment that her parents married "for love" but poverty made them grow to hate each other. This is not found in BLUEBEARD'S EIGHTH WIFE, where Colbert does not have a background like that (she is, after all, the daughter of a Marquis). Her mercenary plotting is to teach Cooper a lesson about his standards.<br /><br />The film has some nice work by the supporting staff, including Herman Bing as a private eye who turns out to be hiding things that Colbert learns about, and a young David Niven, who has a set of choice moments as a stand in punching bag and as a willing ear to Cooper. Coop tells Niven about his problems with Colbert, and how she is so infuriating. Niven listens respectfully. At the end, Cooper is touched by his willingness to hear what he had to say. "Albert, how much do I pay you?", Cooper asks him. Niven thinks and says, "Thirty five francs a week sir.". Cooper looks deeply into his soul, and says (shaking his head), "That's fair!"