De controversiële roman van Thomas Mann vormt de basis voor de film 'A Death in Venice'. In het boek is de held een auteur, maar in de film verandert de regisseur Luchino Visconti, die ook het scenario heeft geschreven, hem in een compositeur. Als zodanig is de auteur/componist Gustav von Aschebach (Dirk Bogarde) een opgebrande ambachtsman. Na een lange en succesvolle carrière zoekt hij nu de rust en kalmte van een minder hectisch leven. Hij besluit op vakantie te gaan naar Venetië, waar hij zijn slinkende ambitie hoopt te verjongen. Maar terwijl hij in het pittoreske vakantieoord aan zee verblijft, trekt hij de aandacht van een beeldschone jonge tiener, Tadzio (Bj<0xC3><0xB6>rn Andrésen), die hem met nieuwsgierige belangstelling gadeslaat en op slag verliefd op hem wordt. Hoewel Gustav gefascineerd is door de wonderbaarlijke jongen, moet hij toch enige tijd alleen zijn met de gouvernante van de jongen (Nora Ricci), terwijl hij te maken heeft met een plaag die de stad lijkt te hebben geteisterd. De filmdialoog blijft, net als de roman, subtiel, net als de korte ontmoetingen tussen de jongen en de kunstenaar. Uiteindelijk wordt het publiek, in tegenstelling tot het boek, belemmerd door insinuaties en fantasierijke fantasieën. Hun verhouding krijgt nooit vleugels, krijgt nooit substantie, krijgt nooit een kans, en als er geen korte oplossing in het boek was geweest, had de film alleen maar de mogelijkheid van'stel dat'. Niettemin kun je met de held meevoelen en hem een ogenblik rust gunnen om te verkrijgen wat verboden is, ongrijpbaar, maar beslist bekritiseerd door spiedende ogen. Geweldig verhaal en een Bogarde-klassieker.
Thomas Mann's controversial novel is the basis for the film "A Death in Venice. " Although in the book, the hero is an author, in the film the director Luchino Visconti who also wrote the screenplay, transforms him into a Composer. As such, the Author/Composer, Gustav Von Aschebach (Dirk Bogarde) on the verge of mental exhaustion is a burned-out artisan. After a long and successful career now seeks the peace and tranquility of a less hectic life. He decides to go on vacation to Venice where he hopes to rejuvenate his dwindling ambition. However, while staying at the picturesque seaside resort, he captures the attention of a beautiful young teenage boy, Tadzio (Björn Andrésen) who eyes him with curious interest and is immediately smitten by him. Although Gustav is captivated by the wondrous youth, he nevertheless must find some private time away from the boy's governess (Nora Ricci), while having to cope with a invading plague which seems to have infested the city. The movie dialog, like the novel remains subtle as are the few brief encounters between the boy and the artist. In the end. the audience unlike the book is hampered with innuendos and imaginative flights of fancy. Their affair is never given wing, substance or opportunity and were it not for the brief resolution in the book, the film allows only the possibility of 'what if.' Nevertheless, one can sympathize with the hero and wish him a moment's peace to obtain that which is forbidden, elusive but definitely criticized by prying eyes. Great story and a Bogarde Classic. ****