De eerste twee films van deze serie blonken uit door hun beelden van de natuurlijke wereld en gewone mensen die midden in de samenleving vastzitten. Deze film bevat geen van die natuurlijke beelden, en ik begrijp dat dat een deel van de bedoeling is, maar het maakt echt dat de hele videocomponent van de film op willekeurige beelden lijkt die aan elkaar zijn geplakt <0xE2><0x80><0x93> eenheden en nullen die rondvliegen, computermodellen van menselijke skeletten, enzovoort. Af en toe wordt de stockvideo goed gebruikt (het nationalistische/financiële segment rond 35:00), maar meestal lijkt het of de video geen zinvolle inhoud heeft en eist het dat je de context van de stockfotografen accepteert in plaats van de context van de regisseur. Het is niet beter dan de video op een karaokemachine. Drie sterren voor de soundtrack van Philip Glass.
The first two movies of this series excelled for their footage of the natural world and ordinary people stuck in the midst of society. This movie doesn't have any of that natural footage, which I understand is part of the point, but it really makes the entire video component of the film seem like random images stuck together-- ones and zeroes flying around, computer models of human skeletons, and so forth. Occasionally the stock footage is put to good effect (the nationalism/finance segment around 35:00), but usually it makes the video appear to lack any meaningful content, and demands you accept the context of the stock photographers rather than the context of the director. It's no better than the video displayed on a karaoke machine. Three stars added for the Philip Glass soundtrack.