Vijf Vingers leunt zwaar op de barbaarse, schokkende Hollywoodtactiek om blijkbaar een positieve filmrespons op te wekken. Op dat punt faalt de film de hele tijd, vooral omdat hij te visueel is om serieus te worden genomen. Ik vond het walgelijk en walgelijk dat Vijf Vingers zelfs maar was gemaakt, en in feite moest ik mezelf dwingen om ernaar te blijven kijken. Marteling is op zichzelf al gruwelijk. Zelfs de geluiden die uit een kamer komen waar iemand wordt gemarteld zijn gruwelijk. Maar kennelijk vonden de makers van deze stinkende film dat niet genoeg. Het moest veel verder gaan dan wat nodig was, en eenvoudigweg alle kansen die deze film had om iets zinnigs te zeggen, tenietdoen. Om die reden kwam deze film op mij over als iets wat alleen maar op eigen bevrediging was gericht. Five Fingers verlaagt zichzelf ook min of meer tot de status van een B-film, louter en alleen door zich te wijden aan het manipuleren van de tijd. Met andere woorden, we krijgen het heden te zien en daarna wordt het verleden in fragmenten onthuld. Dit is een beetje een afwijking van de normale Hollywood-manipulatie van de tijd. Terwijl de kijker normaal gesproken bladzijde 95 in een 100-pagina's script te zien krijgt als het begin van de film, en vervolgens de rest van de film in feite het einde verklaart, is Five Fingers er alleen maar op uit om terug te flitsen, wat tegen het eind van de film behoorlijk vermoeiend wordt. Al met al gaf Five Fingers me het gevoel dat ik stom was omdat ik de hele film had gezien, want martelen is duidelijk obsceen, en het was zeker niet nodig om mijn toevlucht te nemen tot grafische verminking om dat duidelijk te maken. Het verbaast me dat Dick Cheney aan het eind geen gastoptreden maakte als een soort martelheld. Deze film is een perfect voorbeeld van wat er gebeurt als een belangrijk onderwerp in handen valt van hebzuchtige, hersenloze sukkels.
Five Fingers relies heavily on barbaric, shock value Hollywood tactics to elicit apparently a positive movie-going response. This is where this movie fails throughout, primarily because it is too graphic to be taken seriously. I was repulsed and disgusted that Five Fingers was even made, and essentially had to force myself to continue watching it. Torture in and of itself is gruesome. Even the sounds coming from a room where someone is being tortured are gruesome. But obviously the makers of this stinker of a movie felt that was not enough. It had to go way beyond what was needed, and simply and effectively ruined any chances this movie had of making some sort of valid point. For this reason, this movie came across as nothing more than being self-gratifying. Five Fingers also pretty much relegates itself to a B-movie status solely by its indulgence on manipulation of time. In other words we are shown the present and then the past is revealed in snippets. This is a little bit of a twist of the normal Hollywood manipulation of time. Whereas the viewer normally is shown page 95 in a 100 page script as the beginning of the movie, and then the rest of the flick is essentially explaining the ending, Five Fingers is dedicated to flashing back, which gets quite tiring by the end of the movie. Overall, Five Fingers made me feel stupid for watching the whole movie, because torture is obviously obscene, and it certainly was not necessary to resort to graphic mutilation to make this point. I am surprised that Dick Cheney did not make a guest cameo appearance at the end as some sort of torture superhero. This movie is a perfect example of what happens when an important topic falls into the hands of greedy, mindless dolts.