John en zijn vrouw Emily, vergezeld door hun kind Edward, wagen zich vanuit de comfortabele omgeving van een buitenwijk naar het dorp waar de echtgenoot een deel van zijn jeugd heeft doorgebracht. Er is een sterfgeval in de familie en John moet voorbereidingen treffen om een oud, bouwvallig huisje aan de kust, dat ooit werd bewoond door een oude man die kennelijk zelfmoord heeft gepleegd, in bezit te nemen.<br />John, die sceptisch staat tegenover de omstandigheden van de dood van de man, laat zich scheiden van zijn familie en van de werkelijkheid, brengt zijn eigen leven in gevaar en trekt de kleren aan van de oude man die nu dood is. De film verandert nu <0xE2><0x80><0x93> niets is wat het lijkt <0xE2><0x80><0x93> de mensen uit zijn verleden verschijnen, in volledige gotische en heuvelachtige glorie <0xE2><0x80><0x93> zijn vrouw maakt zich zorgen over zijn mentale toestand <0xE2><0x80><0x93> en zijn zoon verdwijnt in het riet.<br />John ontdekt dat de oude man geen zelfmoord heeft gepleegd, dat zijn dood veel mysterieuzer en vreemder is. In een ijzingwekkende finale horen we dat de gebeurtenissen in de film in werkelijkheid nooit hebben plaatsgevonden en dat het hele verhaal verzonnen is door het jongetje, Edward, die moeite heeft om de scheiding van zijn ouders te verwerken.<br />Modern Love is een macabere high-kunstfilm, een raadselachtig en pervers stuk pretentieus, vol vage suggesties en onverkende dwaalsporen. Het is humorloos en maakt zich schijnbaar niet druk om de huidige Indie-trends, die de makers van de film niet alleen eer aandoen, maar hem ook passé maken.<br />Maar de zwakheden van deze Australische film worden volledig overtroffen door zijn gespierde cinematografische visie, zijn bloeddorstige en compromisloze precisie en zijn bizarre Euro-angst. De grofheid van de scriptnormen en het gebrek aan gelikte dialogen verbleken tot onbeduidendheid tegen een achtergrond van noir en een hoofdrol die gezien moet worden om gewaardeerd te worden.<br />Een van de agressiefste, vreemdste Australische films in jaren.
John and his wife Emily, accompanied by their child Edward venture from the comfortable environs of suburbia to the village where the husband spent some of his childhood. There has been a death in the family and John must begin proceedings to take control of an old ramshackle cottage, situated by the seaside and once inhabited by an old man who has apparently committed suicide.<br /><br />Sceptical about the circumstances of the death, John divorces himself from his family and from reality, puts his own life in peril, and puts on the clothes of the old man who is now dead.<br /><br />The film now changes - nothing is what it seems - the people of his past appear, in full Gothic/hillbilly glory - his wife worries about his mental state - and his son disappears into the reeds.<br /><br />John finds that the old man didn't commit suicide, that his death is far more mysterious and strange. In a spine chilling finale, we learn that the events of the film actually never happened and that the entire narrative was imagined by the little boy, Edward, who is struggling to come to terms with his parents' divorce proceedings.<br /><br />Modern Love is a macabre piece of high art cinema, a puzzling and perverse piece of pretentiousness, full of vague suggestion and unexplored red-herrings. It is humourless and seemingly unconcerned with current Indie trends which both validates its creators, but also renders it passé.<br /><br />But the weaknesses of this Australian film are fully outweighed by its sheer muscular cinematic vision, its bloody-minded and uncompromising precision and its oddball Euro horror. The bastardry of script norms and lack of slick dialogue pales into insignificance against a backdrop of noir and a lead performance that needs to be seen to be appreciated.<br /><br />One of the most aggressively weird Australian films in years.