Vele malen wordt de omschrijving 'vol van geluid en woede die niets te betekenen hebben' gebruikt en het is precies de juiste omschrijving. Helaas mist 'Code 46' zowel geluid als woede. Een beetje woede zou zeer op prijs zijn gesteld. De rol van Tim Robbins (William) ontbreekt zo aan hartstocht dat het idee dat hij onmiddellijk verliefd wordt op Maria (Samantha Morton) bijna absurd lijkt. Deze mensen zijn zo passieloos dat je je begint af te vragen of de watervoorraad van deze toekomstige wereld misschien is aangevuld met thorazine. Er hangt een soort 'Brave New World'-sfeer in de film die wordt versterkt doordat elke scène zo'n 2-3 keer overbelicht wordt opgenomen. Jammer genoeg wordt deze techniek saai en nogal hard voor de ogen. De schattige mengelmoes van talen wordt ook saai als er geen duidelijke reden voor het bestaan ervan lijkt te zijn. Veel futuristische, scififilms worden bekritiseerd omdat ze alleen maar flitsen en geen inhoud hebben. Deze film heeft flits noch inhoud. Het is een code 6.
Many times the description "full of sound and fury signifying nothing" is used and is right on target. Unfortunately "Code 46" lacks both sound and fury. A bit of fury would have been greatly appreciated. Tim Robbins character (William) is so lacking in passion that the idea of his falling instantly in love with Maria (Samantha Morton) seems almost absurd. These folks are so passionless that one begins to wonder if perhaps the water supply of this future world has been dosed with thorazine. There is a "Brave New World" sort of atmosphere to the film that is helped along by every scene being shot about 2-3 stops overexposed. Unfortunately this technique gets tedious and rather hard on the eyes. The cutesy mishmash of languages also grows tedious when there seems to be no apparent reason for its existence. Many futuristic, scifi films are criticized for being all flash and no substance. This film has neither flash nor substance. Its a code 6 all the way.