Ik heb deze film gezien op het Seattle International Film Festival, waar het wemelde van de filmfanaten en Indiase expats. De film is verbazingwekkend mooi en soepel verlopend voor een eerste film. De regie is zelfverzekerd, vooral bij de plaatselijke bevolking die ter plekke werd gerekruteerd voor figuranten en bijrollen. Hoewel de plot en de verhaallijn elementair zijn tot ze niet meer bestaan, wordt het gebrek gecompenseerd door de genoegens van het kijken naar de voorstellingen en het landschap. De soundtrack van deze film is een grote attractie voor muziekliefhebbers van over de hele wereld. Als je wilt zien wat er in 45 dagen gedaan kan worden, met elke dag een andere locatie, moet je bij Hari Om zijn voor inspiratie. Het werd niet in het vraag-en-antwoordgesprek onthuld, maar ik kan me voorstellen dat Hollywood een lesje in het maken van budgetfilms kan leren door van deze regisseur te leren.
I saw this film at the Seattle International Film Festival in a full house of avid movie buffs and Indian ex-pats. The film is amazingly beautiful and smooth flowing for a first film. The direction is self assured, especially with locals who were recruited on the fly for extras and bit parts. While the plot and story line is elementary to nonexistent, the pleasures of watching the performances and scenery offset the lack. The soundtrack to this film is a big attraction to world music lovers. If you want to see what can be done in 45 days, with a different location every day, check out Hari Om for inspiration. It was not disclosed in the Q & A, but I imagine Hollywood could take a lesson in budget film-making by learning from this director.