Zelfs een vreselijk 1 is te veel voor deze film, alles van begin tot eind deed je ineenkrimpen. Ik denk niet dat het mogelijk zou zijn om nog meer van die overdreven clichés in één stukje geest te proppen, een verlammend verlammende verspilling van film.<br />Gevangeniscel H ontmoet Thunderbirds, verdomme, zelfs Virgils gezichtsuitdrukkingen leken meer op het zijne dan op dat van zijn zoon.<br />Ik heb dit nog niet eens gezien en ik ben er al bij... O nee, het kakelende geklap van 3 acteurs en een achtergrond van een kind met een première in adobe. Dit is echt het einde van mijn 'Ik ben begonnen, dus ik zal het kijken'-fase.<br />O vreugde, de aftiteling komt me redden. (en ontspan)
Even a awful 1 is to much for this film, everything form start to finish made you cringe. I don't think it would be possible to cram more overly clichéd moments, into one piece of mind numbingly numbingly waste of film.<br /><br />Prisoner cell block H meets Thunderbirds, hell even Virgil's expressions were more life like than his son.<br /><br />I haven't even finished watching this and I'm on here now.... Oh no, the cheesy clapping of 3 actors and a backdrop done by a child with adobe premiere. This truly is the end of my "I've started so I'll finish watching it" phase.<br /><br />Oh joy, the credits have come to rescue me. (and relax)