'Air Bud 2: Golden Receiver' is een heel slechte repetitie voor een vervolg in de loop van een enkel jaar. De eerste film was schattig, knuffelig en charmant. Het idee van een hond die in een basketbalteam speelt is nogal vergezocht, maar hij haalde uitdagend genoeg stunts uit om het concept te redden. Zelfs het menselijke verhaal had er een verklaring voor. Josh' vader kwam om bij een vliegtuigongeluk, dus hij is verdrietig. En het publiek raakt er ook emotioneel bij betrokken.<br />En nu het slecht gemaakte vervolg. Het is verschrikkelijk. Dit is het ergste soort slecht vervolg, het soort dat de goede ideeën verandert en er slechte van maakt. Het soort film dat het hoofdthema op één manier verandert, deze keer: de K-9 speelt football in plaats van basketbal. Het maakt niet uit hoeveel tijd je besteedt aan het nadenken over de materie, het voordeel van de twijfel, het openstaan voor een houding die je hebt ten opzichte van een film als deze, er is geen positief denken als het gaat om het elimineren van slechte filmproducties.<br />De vervolgfilms brengen Kevin Zegers als Josh, die in de achtste klas zit. Hij woont met zijn moeder en kleine zusje in een buitenwijk van Seattle. In de eerste film ging het menselijke verhaal over het verlies van zijn vader bij een vliegtuigongeluk, waar het publiek zich wel iets bij kan voorstellen. De meeste mensen weten hoe het voelt om een dierbare te verliezen.<br />In deze film is de emotionele plot iets ingewikkelder. De moeder van Josh heeft weer verkering. Hij en Buddy, zijn hond die basketbal kan spelen, vinden dat helemaal niet leuk. Waarom niet? Als ik in zijn schoenen stond, zou ik graag een extra ouder in mijn leven hebben, vooral zo'n aardige. De man heet Patrick Sullivan, en de moeder van Josh, Jackie, heeft hem ontmoet toen hij dierenarts werd voor Buddy.<br />Het dierenverhaal is te simpel. Josh wordt beïnvloed door zijn beste vriend, die zich opgeeft voor het schoolfootballteam, de Timber Wolves. Het team zelf ziet eruit als iets uit America's Funniest Home Videos, de spelers kunnen zelfs een bal vangen zonder te struikelen of tegen elkaar aan te vallen. Dus als Bud op een dag op komt dagen, bewijst hij dat hij als receiver voor hen kan spelen, en hij is ongetwijfeld de beste speler van het team.<br />Buddy is ontzettend schattig in zijn footballkostuum. O, hij is zo schattig dat het hart ervan smelt. De hond is ook de beste in deze film. Hij heeft al genoeg stunts uitgehaald om de aandacht af te leiden van het feit dat niemand ooit vragen stelt over een hond die tegen een schoolfootballteam speelt.<br />Er is een heel slecht subplot over Russische circusmedewerkers die het leuk vinden om verbazingwekkende dieren te stelen, natuurlijk proberen ze Buddy te pakken te krijgen. Maar hun domme hoofden worden geregeerd door de dieren en uiteindelijk doen ze iets wat lijkt op een 'thuis alleen'-scenario.<br />'Luchtpijp 2: Gouden Bewaker' is ook veel malser dan de eerste. De Russische ontvoerders voegen er een hoop flauwe flauwekul aan toe die, moet ik toegeven, me aan het lachen maakte om de stompzinnigheid ervan. Er zijn veel te veel scènes die een gestoorde aard tot uiting brengen en te weinig scènes die de ware reden aanwijzen waarom mensen deze film willen zien: om een hond te zien voetballen.<br />De voorstellingen waren ook heel g<0xC3><0xAA>nant. Ik vond de presentaties van Gregory Harrison en Robert Costanzo wel leuk, maar de algehele waardering voor het acteerwerk zou vergelijkbaar zijn met een onvoldoende. Kevin Zegers en Cynthia Stevenson waren ronduit zielig.<br />Aan het eind waren er een paar hilarische momenten van een paar voetbalverslaggevers, maar dat is het vermelden niet waard. Zullen kinderen van deze film genieten? Misschien wel, maar zelfs zij zullen moe worden als de gesprekken te lang en te diep worden. Ze zullen ongetwijfeld klagen dat de hond...' Ik krijg te weinig tijd op de buis en ik walg van het snel veranderende script en ik protesteer tegen de saaie optredens en ik beweer dat deze film waardeloos is vergeleken met de origami van 'Air Bud', zoals ik heb gedaan.<br />Ik neem aan dat ze de hond aanbiddelijk zullen vinden.
"Air Bud 2: Golden Receiver" is a very bad rehearse in making a sequel in the course of a single year. The first film was cute, cuddly and charming. The idea of a dog playing on a basketball team is quite far fetched, but he defiantly pulled off enough stunts to save the concept. Even the human story had some explanation to it. Josh's father was killed in a plane crash, so he is sad. And the audience becomes emotionally involved as well.<br /><br />Now for the poorly made sequel. It is terrible. This is the worst kind of bad sequel, the kind that changes the good ideas and turns them into bad ones. The kind that changes the main plot piece in one way, this time, the K-9 plays football instead of basketball. No madder how much time is spent in mind over matter, benefit of a doubt, walk into with an open mind of an attitude you have with a film like this, there is no positive thinking when it comes to down right bad film making.<br /><br />The sequel stars Kevin Zegers as Josh, who is in eight grade. He lives with his mother and little sister in a Seattle suburb. In the first film the human story involved him losing his father in a plane accident, which the audience can relate to, most people know what it feels like to lose a close loved one. <br /><br />In this movie, the emotional plot is a bit more complicated. Josh's mother is dating once again. He and Buddy, his dog who can play basketball, don't like this at all. Why? If I were in his shoes I would love to have an extra parent in my life, especially one this nice. The man's name is Patrick Sullivan, and Josh's mother, Jackie, met him became he is a local veterinarian for Buddy.<br /><br />The animal story is too simple. Josh is influenced by his best friend to try out for the school football team, the Timber Wolves. The team itself looks like something from America's Funniest Home Videos, the can even catch a ball without tripping or plummeting into each other. So when Bud shows up one day, he proves he can play as a receiver for them, and is no doubt the team's best player.<br /><br />Buddy's extremely cute in his football costume. Oh, he is enough to melt the heart. The dog is the best in this movie as well. Too bad there wasn't enough stunts done by him to draw attention away from the fact that no one ever asks any questions about a dog playing off a school football team.<br /><br />There is a very bad sub-plot about Russian circus workers that like stealing amazing animals, of course they try to catch Buddy. But their dim minds are ruled over by the animals and end up doing what looks like a "Home Alone" scenario to them.<br /><br />"Air Bud 2: Golden Receiver" is much more goofy than the first too. The Russian kidnappers add a bunch of lamebrain slapstick that, I have to admit made me laugh, at the stupidity of it all. There are way too many sequences that detail a screwball nature and too few scenes that depict the true reason why people will see this movie-to see a dog play football.<br /><br />The performances were also quite the embarrassment. I liked Gregory Harrison and Robert Costanzo's presentations, but the overall acting grade would be equivalent to a D+. Kevin Zegers and Cynthia Stevenson were absolutely pathetic.<br /><br />There were a few hilarious moments near the end by a couple of football announcers, but that isn't even worth mentioning. Will children enjoy this movie? Perhaps, but even they will grow weary when the heart felt discussions become too long and deep. They will most certainly complain that the dog didn't get enough screen time in, and loath over the fast changing script, and protest against the boring performances, and argue that this movie is trash in comparison the origami al "Air Bud," as I did.<br /><br />I suppose that they will think the dog is adorable.