Sommige films zijn niet voor iedereen. Dit is een accurate beschrijving van Igmar Bergamans film _Sjammen_ (Schaamte). Met mijn 18 jaar heb ik nog steeds wat je denk ik een lichte vorm van ADD zou kunnen noemen, en tja, ik kijk naar films om me te vermaken. _Schaamte_ was een film met een heel interessante premisse, namelijk om het effect van oorlog op het gewone volk over te brengen, maar het lukte me niet om dat voor elkaar te krijgen. Ik weet niet of het kwam door de ondertitels, de zwart-witopnamen, de lengte van de film of het feit dat ik er twee uur over deed om een enorm scheikundeproefwerk te maken, maar ik vond het niet leuk. Ik heb begrepen dat het een geweldige film is en heel belangrijk in de geschiedenis van de cinema, maar ik denk dat, zoals mijn leraar opmerkte, niet iedereen hem leuk vond of leuk vond. Ik denk dat ik alleen maar wilde dat hij al zijn vele bijrollen afmaakte. Misschien heeft de vertaling iets verloren, maar ik had het gevoel dat er oneindig veel kleine scènes waren die nooit tot een conclusie kwamen. Je ontmoette personages en zag ze nooit meer terug, of je begreep echt waarom ze in de film zaten. Mijn algehele aanbeveling voor deze film is dat hij de moeite waard is om te zien, maar alleen om je eigen mening erover te vormen. Of je hem nu wel of niet leuk vindt of niet, het is noodzakelijk om het punt te respecteren dat hij probeert over te brengen.
Some movies are not for everyone. This accurately describes Igmar Bergaman's movie, Skammen (Shame). At only 18, I still have what I guess you could call a minor form of ADD and well, I watch movies to be entertained. Shame was a movie with a very interesting premise, of trying to convey the effect of war on the common people, it however fell short of accomplishing this for me. I don't know if it was the subtitles, black and white filming, length of the movie, or the fact that it took two hours out of my studying for a huge chemistry test, but I did not enjoy it. I understand it is considered a great movie and very important in the history of cinema, however, I think as my teacher pointed out, not everyone has liked or likes it. I guess I just wish it finished all of its many side plots. Maybe the translation lost something, but I felt there were infinite little off shoots that never met a conclusion. You would meet characters and never see them again, or really understand why they were included in the movie. My overall recommendation for this movie is that it's worth seeing, but only to form your own opinion on it. Whether or not you like or dislike it, it is necessary to respect the point that it is trying to convey.