Deze film kun je echt niet met een andere film vergelijken, want niemand heeft ooit zoiets gemaakt en niemand zal het ooit doen. En je moet hem echt in de bioscoop zien om hem volledig te kunnen waarderen. Hij verdient het op zijn minst om met een geweldige geluidsinstallatie te worden vertoond.<br />Ik zag deze film op de dag dat hij in 1968 in première ging, in mijn laatste jaar op de middelbare school. Ik ging erheen omdat ik van sciencefiction hield en een 'ruimtefilm' wilde zien. Vergeet niet dat deze film al voor de eerste maanlanding was gemaakt.<br />Daar zaten we te wachten tot hij zou beginnen. Maar, verrassing! Er was geen tekenfilm, er kwamen geen attracties. De eigenaar van het Cooper Theater koos om de een of andere reden voor 'The Star-Spangled Banner' met de lichten nog aan, zodat we allemaal gingen staan, wat we nooit eerder of daarna bij een film hadden gedaan, en toen het afgelopen was gingen we weer zitten. Toen werd het helemaal donker in het theater en de vreemde ouverture begon met een nauwelijks zichtbaar leeg scherm.<br />De ouverture was afgelopen en mijn stoel begon te trillen toen het blauwe scherm met de leeuw van MGM verscheen, samen met de eerste diepe basnoten, en toen werden mijn zintuigen overweldigd toen ik voor het eerst van mijn leven 'Also Sprach Zarathustra' hoorde. De rit was net begonnen. <br />(Ik raad u ten sterkste aan naar deze opening, deze film, te kijken in een donkere kamer, met uw subwoofer zo hoog mogelijk gedraaid om het effect te krijgen dat ik in die bioscoop voelde.) Natuurlijk duurde het een hele tijd voor we in de ruimte waren en de film die volgde was allesbehalve een sciencefictionfilm. Er kwam een intermezzo (een goede zaak, zeer ondergewaardeerd en tegenwoordig niet meer gebruikt) en we keken elkaar allemaal verwonderd aan, hielden onze adem in, en toen ging de rit verder, wilder dan tevoren.<br />Binnen het jaar daarna zag ik hem nog 7 keer, altijd in een echte bioscoop, zoals alle bioscopen voor de megafilms. Ik was misschien één keer 'high', maar ik was het niet. Het was zo verdomd mooi; het geluid dat je tot in je botten voelde, gevolgd door een angstaanjagende stilte; de aanblik die je je niet kon voorstellen en die je je niet voor kon stellen; de genegenheid voor het HAL die overging in doodsangst. En over wat, natuurlijk, probeerde Kubrick mij duidelijk te maken? Jaren en jaren en nog veel meer bezichtigingen later begrijp ik het, denk ik, zoals ik het altijd zal begrijpen. Lees de opmerkingen van iemand anders als je iemand zoekt om het je uit te leggen of als je op het web zoekt, je zult 'uitleg' vinden, dat is niet mijn doel met het schrijven van deze opmerkingen. Wat ik hoop te doen is je aan te moedigen er geduldig naar te kijken, van de schoonheid ervan te genieten zoals je van een zonsondergang zou genieten terwijl je luistert naar de mooiste muziek die je kent (bijvoorbeeld de Gayne Ballet Suite of de Blue Danube); ervan te genieten alsof het een heerlijke maaltijd is, ervan te nippen als van een goede wijn; te kijken en te luisteren naar de aanwijzingen en de verborgen symbolen die er zijn. En dan je eigen conclusies te trekken. Stanley Kubrick wilde een paar dingen met je bespreken die hij mooi vond en hij wilde dat je nadacht over waar je, als mens, vandaan kwam en waar je heen ging.<br />Als dat te veel werk voor je hersenen is, en je kunt het niet...' Ik zie en hoor en overpeins de schoonheid en het mysterie van Kubricks film, maar je leven heeft ongeveer evenveel betekenis als dat van een tapir of een pre-monolithische aap. Als je hersenloos wilt ontsnappen, is dit niet voor jou.<br />Maar als je van zonsondergangen, onweersbuien, harmonieën in muziek, mysteries en sensualiteit houdt en er onbevooroordeeld tegenover staat, zal deze film iets aan je leven toevoegen.
There is really no way to compare this motion picture to any other movie because no one has ever made anything like it and no one ever will. And it really should be seen in a theater to be fully appreciated. At the very least it deserves to be seen with a great sound system.<br /><br />I saw this movie on the day it opened in 1968, my senior year in high school. I went because I like science-fiction and wanted to see a "space" movie. Remember this film was made before the first moon landing.<br /><br />There we sat, waiting for it to begin. But, SURPRISE! There was no cartoon, no coming attractions. The theater owner at the Cooper Theatre for some reason chose to play "The Star-Spangled Banner" with the lights still up so we all stood, never did that at a movie before or since and then sat down again as it ended. Then the theatre went completely DARK and the strange overture began with the blank screen barely visible.<br /><br />The overture ended and my seat began to VIBRATE as the blue screen with the MGM lion appeared, along with the first deep bass notes, and then my senses were overwhelmed, hearing "Also Sprach Zarathustra" for the first time in my life. The ride had just begun.<br /><br />(I highly recommend you watch this opening, this film, in a DARK room with your subwoofer turned up as high as possible to get the effect I felt in that theatre.) Of course, it took quite awhile before we got to outer space and the movie that followed was anything but a science-fiction movie. INTERMISSION came (a good thing, highly under-rated and unused these days) and we all looked at each other in wonder, caught our breath, and then the ride resumed, wilder than before.<br /><br />I saw it 7 more times within the next year, always in a real full size theater, like all theaters were before multiplexes. I might have been "high" once but I didn't go to see it again and again because I was "tripping". I went because I knew I was seeing a work of art. It was SO DAMN BEAUTIFUL; the sound that you could feel in your bones followed by terrifying silence; the sights unimagined and unimaginable; the affection for HAL turning to terror. And of, course, WTF was Kubrick really trying to get across to me? Years and years and many more viewings later, I understand it as well, I think, as I ever will. Read someone else's comments if you're looking for someone to explain it to you or search around the web, you'll find "explanations", that's not my purpose in writing these comments.<br /><br />What I hope to do is encourage you to watch it patiently, enjoy it's beauty the way you would enjoy watching a sunset while listening to the most beautiful music you know of (e.g, Gayne Ballet Suite or the Blue Danube); savor it like you would a wonderful meal, sip it like a fine wine; look and listen for the clues and the hidden symbols that ARE there. And then draw your own conclusions. Stanley Kubrick WANTED to SHARE some things with you that he found beautiful and he wanted you to think about where you. a human, came from and where you're headed.<br /><br />If that's too much work for your brain, and you can't see and hear and ponder the beauty and mystery of Kubrick's film, then, pardon my bluntness, but your life is about as meaningful as that of a tapir or a pre-monolith ape. If you want mindless escape, this isn't for you.<br /><br />But if you like sunsets, thunderstorms, harmonies in music, mysteries, and sensuality and can have an open mind this film will add something to your life.