Omdat ik een homoseksuele man ben die de periode heeft meegemaakt die in deze saaie documentaire aan de orde komt, was ik benieuwd hoe het onderwerp werd aangepakt. Helaas hebben de filmmakers iets wat een energieke en inzichtelijke kans had kunnen zijn, verknald om enig licht te werpen op onze collectieve homogeschiedenis. Deze film houdt zich alleen bezig met de periode in New York City en laat de rest van het land buiten beschouwing. Hoewel ik in die tijd behoorlijk wat tijd in New York heb doorgebracht, kan ik je verzekeren dat er buiten Manhattan een homoleven was! De mannen die hier worden geïnterviewd, zijn dezelfde 'A-list'-koninginnen die in de jaren zeventig dachten dat ze beter waren dan ieder ander, en daar zijn ze weer, nostalgisch en nog steeds met hun houding. De film had in elk geval moeten proberen grotere onderwerpen aan te snijden, zoals ras, leeftijdsverschil, het ontluikende 'kastensysteem' dat gebaseerd is op rijkdom, lichaamsbeeld en de opkomst van de 'klonen', discriminatie van subgroepen binnen de gemeenschap en het vermogen om een fatsoenlijke snor te laten groeien (wat in de jaren zeventig heel belangrijk was!). Helaas krijgen we dat allemaal niet te zien, en de herinneringen van de geïnterviewden zijn niet anders dan mijn eigen herinneringen. Als je erbij was in die tijd, zul je genieten van archieffoto's en korrelige thuisfilms van de bars en disco's waar we rondhingen. Als je er niet bij was, zal deze film ongetwijfeld saai lijken. Hij had zoveel meer moeten zijn, maar dat is hij helaas niet. Ik mis het nog steeds om naar het Aambeeld te gaan!
Being a gay man who lived through the time period examined in this tedious documentary, I was eager to see how the subject matter was handled. Unfortunately, the film makers wasted what could have been an energetic and insightful opportunity to shed some light on our collective gay history. This film only concerns itself with the period within New York City, ignoring the rest of the country. While I spent a fair amount of time in NYC at that time, I can assure you that there was a gay life outside Manhattan! The men interviewed here are the same "A-list" queens who thought they were better than anyone else during the 70s, and here they are again, waxing nostalgic and still throwing attitude. The film should have at least tried to cover larger topics, such as race, ageism, the burgeoning gay "caste system" based on wealth, body image, and the rise of the "clones", discrimination of sub-groups within the community, and the ability to grow a decent mustache (which was very important in the 70s!). Alas, we have none of this presented, and the recollections of those interviewed are no different than my own memories. If you were there in that decade, you'll enjoy the archival photos and grainy home-movies of the bars and discos we haunted. If you weren't there, this film will undoubtedly seem dull. It should have been so much more, but sadly, it's not. Two stars for jogging my memory...I still miss going to the Anvil!