Een saaie film over een miserabele loser... dat is Factotum in een notendop. Matt Dillon speelt Henry Chinaski, het alter ego van de schrijver Charles Bukowski op wiens roman de film is gebaseerd. Als we Chinaski leren kennen is hij dan misschien schrijver, maar hij is zeker niet succesvol. Hij zweeft door het leven, wordt van het ene ondergeschikte baantje na het andere ontslagen en geeft er geen snars om. Het feit dat hij altijd dronken is heeft misschien iets te maken met het feit dat hij er geen snars om geeft. Hij ontmoet een vrouw, Jan, gespeeld door Lili Taylor, en er ontstaat een relatie. Chinaski trekt in bij Jan en in plaats van in zijn eentje dronken te worden kan hij nu dronken worden met iemand anders. Het zijn mooie tijden. 'Ik heb genoeg van deze relatie, dus Chinaski gaat op eigen houtje op zoek. Helaas kan hij nog steeds geen baan houden en zo gauw hij die heeft is hij blut. Op dat moment duikt Marisa Tomei op en om de een of andere reden besluit haar personage, Laura, om die ellendige dronken loser te redden die ze niet eens kent. We ontmoeten al gauw een paar kennissen van Laura en de film verhuist naar een soort van bizarre wereld met dit nogal eclectische groepje. Al gauw zijn Tomei en zijn vrienden uit beeld en zitten we weer met Chinaski en zijn drank en zijn ellendige leventje. Er wordt nog wat meer tijd doorgebracht met Jan, maar het grootste deel van die tijd is alleen maar besteed aan het zijn van een dronken, werkloze loser. 94 minuten van absolute monotonie en het lijkt oneindig veel langer naarmate de film zich voortsleept. Er gebeurt niets. Er gebeurt nooit iets. Als je anderhalf uur van je leven wilt doorbrengen met kijken naar Matt Dillon die drinkt, dan is dit de film voor jou. Als je op zoek bent naar een meeslepend verhaal, goed ontwikkelde personages of wat voor amusement dan ook, dan ben je aan het verkeerde adres. Dillons optreden is helemaal niet slecht. Jammer dat de film die hem omringt eigenlijk nogal slecht is.
A boring movie about a miserable loser...that's Factotum in a nutshell. Matt Dillon plays Henry Chinaski, alter ego of author Charles Bukowski upon whose novel the film is based. As we meet Chinaski he may be a writer but he's certainly not a successful one. He floats through life, getting fired from one menial job after another and not caring a bit. The fact that he's always drunk may have something to do with his not caring. He meets a woman, Jan, played by Lili Taylor and a relationship ensues. Chinaski moves into Jan's apartment and now instead of getting drunk by himself he can get drunk with somebody else. Good times. Eventually he's had enough of this relationship so Chinaski strikes out on his own. Unfortunately he still can't hold down a job so soon enough he's broke. At this point Marisa Tomei shows up and for some reason her character, Laura, decides to rescue this miserable drunken loser whom she doesn't even know. We soon meet some of Laura's acquaintances and the film veers off into a sort of bizarro world with this rather eclectic bunch. Soon enough Tomei and friends are out of the picture and once again we're left with Chinaski and his drinking and his miserable little life. There's some more time spent with Jan but mostly there's just time spent being a drunk, unemployable loser. And then the movie's over and not a moment too soon. 94 minutes of absolute monotony and it seems infinitely longer as the movie drags on. Nothing happens. Nothing ever happens. If you want to spend an hour and a half of your life watching Matt Dillon drink then this is the movie for you. If you're looking for a compelling story, well developed characters or any entertainment value whatsoever then you've come to the wrong place. Dillon's performance actually isn't bad at all. Too bad the movie which surrounds him is in fact rather bad.