Ze noemen deze film 'euro-gruwel'.<br />Nou, het is geen gruwel. De film speelt zich af in Europa, dus ja, het is 'euro'. Gruwel? O ja, het is inderdaad rotzooi.<br />Je weet dat je een geweldige film te wachten staat als, helemaal in het begin, de dvd je op het scherm tekst geeft waarin je je verontschuldigt voor de kwaliteit van de afdruk die je gaat bekijken. Je verwacht gekraak, hier en daar een hapering, en dat de film niet op het scherm past. En dan is er nog het geluid <0xE2><0x80><0x93> eerst dacht ik dat ik naar een verfilmde film keek. Maar toen ik goed naar de lippen keek, besefte ik dat nee, het is de geluidskwaliteit die beschamend slecht is en niet synchroon loopt. De plot is nogal maf: een oude, misvormde vrouw die dokter Bannister heet, vermoordt een wetenschapper om zijn jeugddosis. Ik geef niet veel prijs, want als je de 'oude vrouw' ziet, is het vrij duidelijk dat ze onder een dikke laag slecht aangebrachte make-up zit. Iedereen met een greintje gezond verstand, die de nep-oude dag ziet, weet wat er gaat komen.<br />Ja, de 'oude heks' verandert op wonderbaarlijke wijze in een mooie jonge vrouw - compleet met make-up en een lange pruik! Zounds!<br />Als ik zeg dat de oude vrouw misvormd is, bedoel ik dat ze cornflakes op haar gezicht heeft geplakt. De film doet geen poging om uit te leggen hoe de cornflakes daar zijn gekomen. Trouwens, er wordt geen enkele poging gedaan om ook maar iets uit te leggen wat met een van de personages te maken heeft. Ze zijn nooit verder ontwikkeld dan het niveau van vingerpoppen.<br />De twee politiemannen die achter onze antiheld aan zitten, lopen maar wat rond, kennelijk verbijsterd door de simpelste aanwijzingen. De vermoorde wetenschapper werkte aan een jeugdserum, de oude vrouw is verdwenen en we komen steeds weer een jonge vrouw tegen <0xE2><0x80><0x93> hoe passen die stukjes in elkaar? Wat betekent dit allemaal? Een van de agenten zweet veel en beklopt zijn gezicht met een doek. De ander rookt een pijp. Dat is zo'n beetje alles wat we hebben, qua karakter. <br /><0x3E> Dokter Bannister (de oude bes, nu een schoonheid) loopt rond in vreemde kostuums en trekt ze dan uit zodat we haar lichaam kunnen zien. Ze heeft affaires met mannen. Ze raakt verwikkeld in een kattengevecht met een jonge vrouw in een nachtjapon. Ze gaat naar Genève zodat we daar het meer kunnen zien. Ze gaat een beetje waterskiën, trekt dan haar wetsuit uit zodat we een vreemde bikini met een kralengordijntje zien. Ze trekt haar kleren weer uit in een vreemde ninja-striptease.<br /><0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> Het einde? Nou, zonder iets te verraden is het gewoon een bizarre conclusie die ongeveer even weinig te betekenen heeft als de rest van het beeld. Het is het soort verhaal dat een schrijver bedenkt als de regisseur hem om vier uur's nachts wakker maakt en zegt: 'Snel! We hebben een einde nodig voor onze film! Wat gebeurt er nu?'<br />De schrijver mompelt iets half wakkers en de regisseur gaat ermee aan de slag.<br />Wat is er goed aan deze film? Sommige muziek is campy en leuk. Die klassieke orgelmuziek uit de jaren zestig is zo oubollig dat je er hardop om moet lachen. Er zijn een paar vreemde verleidingsscènes, bizarre dialogen, maffe momenten.<br />Het is bijna zo erg dat het goed is. Ik slaagde erin om van begin tot eind te kijken zonder mijn ogen uit te steken of te snikken. Ik denk dat dat een soort lof is.'
They call this film "euro trash horror". <br /><br />Well, it's not horror. The film takes place in Europe, so yes, it's "euro". Trash? Ah yes, it's trash all right.<br /><br />You know you're in for a great movie when, right at the beginning, the DVD gives you text on the screen apologizing for the quality of the print you're about to watch. Expect crackles, odd jarring cuts, and for the movie not to fit the screen. Plus there's the sound -- at first I thought I was watching a dubbed film. Then, watching the lips carefully, I realized that, no, it's that the sound quality is embarrassingly bad and out of synch.<br /><br />The plot itself is fairly goofy -- an old, disfigured woman named Dr Bannister kills a scientist for his youth formula. I'm not giving much away because when you see the "old woman" it's pretty obvious she's under a layer of thick, badly applied make-up. Anyone with a lick of sense, seeing the fake old age, knows what's coming next.<br /><br />Yes, the "old crone" is miraculously transformed into a beautiful young woman -- complete with face make-up and a long wig of hair! Zounds!<br /><br />When I say the old woman is disfigured, I mean she has cornflakes glued to her face. The film makes no attempt to explain how the cornflakes got there. For that matter, there is no attempt to explain anything at all relating to any of the characters. They're never developed beyond the level of finger puppets. <br /><br />The two policemen pursuing our anti-heroine just wander about, apparently baffled by the simplest clues. The murdered scientist was working on a youth serum, the old woman has disappeared, and we keep running into a young woman -- how do these pieces fit together?! What does it all mean?! One of the cops sweats a lot and pats his face with a cloth. The other smokes a pipe. That's pretty much all we get, character-wise.<br /><br />Dr Bannister (the crone, now a beauty) goes around wearing odd costumes and then taking them off so we can see her flesh. She has affairs with men. She gets in a catfight with a young woman in a nightgown. She goes to Geneva so we can see the lake there. She water- skis a bit, then takes off her wet suit to reveal a strange bead-curtain bikini. She takes off her clothes again in a strange ninja costume striptease.<br /><br />The ending? Well, without giving anything away, it's just a bizarre, tacked on conclusion that makes about as little sense as the rest of the picture. It's the sort of thing a writer comes up with when the director wakes him up at 4 AM and says, "Quick! We need an ending for our movie! What happens next?"<br /><br />The writer mumbles something half awake, and the director runs with it.<br /><br />What's good about this movie? Some of the music is campy and fun. That classic 60s organ music that's so corny it's enough to make you laugh out loud. There are some odd seduction scenes, bizarre dialogue, goofy moments. <br /><br />It's very close to being so bad it's good. I did manage to watch it from start to finish without gouging out my eyes or sobbing. I guess that's praise, of sorts.'