Als je naar deze vreemde, kleine avonturenfilm kijkt, is het moeilijk te geloven dat hij werd geregisseerd door dezelfde man die ons de klassiekers van Giallo van hoge kwaliteit heeft gebracht als The Strange Vice of Mrs. Wardh en The Case of the Scorpion's Tail, maar ik moet zeggen dat Island of the Fish Men een onderhoudende film is, die zeker meer lof verdient dan hij krijgt. Net als veel Italiaanse films uit de jaren zeventig is dit een rip-off van een succesvolle Amerikaanse film, en in dit geval gaat het om de kritisch bekeken Island of Dr. Moreau. De film neemt ideeën als mutatie, hebzucht en avontuur op de korrel en kneedt ze tot één enigszins meeslepende film, die het gebrek aan samenhang en logica compenseert met een lading voornamelijk intrigerende ideeën. De centrale plot volgt een boot die op een klein eiland te pletter slaat. Het wordt al snel duidelijk dat niet alles op deze plek normaal is, en het blijkt al snel dat de helft van de bevolking is veranderd in 'vissenmensen' <0xE2><0x80><0x93> een kruising tussen een man en een vis, die om puur egoïstische redenen bestaan...<br />De waarheid over deze film is dat hij veel leuker is als je de waardeloze productiewaarden negeert. De monsters in het midden zien er volkomen belachelijk uit, en een groot deel van de film speelt zich af op locaties die eruitzien alsof ze iemand een paar centen hebben gekost <0xE2><0x80><0x93> maar desondanks is de film goed gesitueerd, met de onderwaterfotografie als een bijzonder hoogtepunt, en het tempo van de film is goed, in die zin dat de film nooit saai wordt. De manier waarop het plot in elkaar zit is niet bepaald geniaal, maar het roept een heleboel ideeën op, en ik heb films gezien die op een plot waren gebaseerd en waar veel minder aandacht aan was besteed dan aan deze. De grootste locatie in de film is zonder meer de verloren stad Atlantis. Deze verloren stad wordt niet vaak genoemd <0xE2><0x80><0x93> maar het is altijd leuk om hem in een film te zien. De centrale locatie op het eiland is goed, omdat het een passende omgeving vormt voor het verhaal en de film de juiste hoeveelheid mysterie biedt, want Martino maakt goed gebruik van het voodoothema. Al met al is dit niet echt een klassieker, en er zijn heel wat slechtere, waardeloze avonturenfilms dan deze.
Watching this odd little adventure movie, it's hard to believe that it was directed by the same man who brought us such high quality Giallo classics as The Strange Vice of Mrs Wardh and The Case of the Scorpion's Tail, but it has to be said that despite it's low quality production values, Island of the Fish Men is an entertaining ride and one that surely deserves more praise than it's getting. Like many Italian films from the seventies, this is one is a rip off of a successful American film, the one in question this time being the critically panned Island of Dr Moreau. Sergio Martino's film takes ideas such as mutation, greed and adventure and moulds it into one slightly compelling film, which makes up for what it's lacks in coherency and logic with a load of mostly intriguing ideas. The central plot follows a boat which crashes on a small island. It quickly becomes apparent that not everything about this place is normal, and it soon transpires that half of the population has been turned into "fish men" - a cross between a man and a fish, which exist for purely selfish reasons...<br /><br />The truth about this movie is that it's a lot more fun if you ignore the trashy production values. The central monsters look completely ridiculous, and much of the movie takes place on sets that look like they cost someone a few pennies - but the movie is well shot in spite of this, with the underwater photography being a particular highlight and the pacing of the movie is well done in that the film never becomes boring. The way that the plot comes together isn't exactly genius, but it takes in a lot of ideas and I've seen films made on plots with much less thought put into them than this one. The biggest location standout in the film is definitely the lost city of Atlantis. To be honest, I'm not a massive fan of adventure movies, and therefore don't see this lost city get mentioned much - but it is always nice to see it in a movie. The central island location is good in that it provides an apt setting for the story and also provides the movie with the right amount of mystery, as Martino makes good use of the voodoo theme. Overall, this isn't exactly a classic and there are certainly a lot worse trashy adventure movies out there than this one.