Door de expressieve cinematografie van Agnes Godard (Beau Travail) is de _Golden Door_ een visueel treffend gedicht dat de reis volgt van een boerengezin dat rond de eeuwwisseling van hun primitieve huis op Sicilië naar Ellis Island in New York reist. Het is een surrealistische, raadselachtige, vaak vreemde, maar uiteindelijk zeer bevredigende ervaring. De nieuwste film van Emanuele Crialese (Respiro) combineert droomachtige en symbolische beelden met korrelig realisme en is als een impressionistisch schilderij <0xE2><0x80><0x93> een filmische weergave van hoe het immigratieproces voor onze ouders en grootouders moet zijn geweest. Crialese kwam in contact met het museum op Ellis Island, met de gezichten van de immigranten op de foto's die hij zag en met zijn onderzoek naar het harde beleid en de procedures die bij de toelating van immigranten werden gevolgd.<br /><br />Geleid door brieven die hij las over immigranten die naar familieleden werden gestuurd die thuisbleven, identificeerde Crialese zich met de verarmde immigranten die in staat waren de positieve kant van de dingen te zien. Voor Salvatore Mancuso (Vincenzo Amato) en zijn oudste zoon Angelo (Francesco Casisa) is Amerika een verre droom waar ze niets van weten. Nadat ze een rotsachtige berg hebben beklommen om tot de heiligen te bidden om een teken, worden ze beloond met een prentbriefkaart van Salvatore. Salvatores jongste zoon, Pietro (Filippo Pucillo), een doofstomme, die de nieuwe wereld afbeeldt als een land waar ze kunnen baden in rivieren van melk, onder een geldboom kunnen zitten of reuzenuien en wortelen kunnen oogsten.<br />Nadat ze hun dieren hebben afgestaan in ruil voor schoenen en pakken, vertrekken Salvatore, zijn twee zoons en zijn bejaarde moeder Fortunata (Aurora Quattrocchi) met meer hoop dan angst voor hun avontuur, maar al snel gaat het de andere kant op. Als ze aan boord van de boot gaan en in hun overvolle derdeklascompartiment gaan zitten, vindt de meest besproken scène van de film plaats. Met behulp van een camera aan het plafond die massa's mensen laat zien terwijl het schip wegvaart, is het beeld verdeeld in de mensen aan boord van het schip en de mensen die vanaf de kade naar hen zwaaien, en de manier waarop ze van elkaar gescheiden zijn, suggereert dat ze uit elkaar worden gerukt van alles wat vertrouwd is.<br />Aan boord van het schip bevindt zich een mysterieuze Engelse vrouw die Lucy heet (Charlotte Gainsbourg). Crialese vertelt niet over haar verleden of de reden waarom ze naar Amerika reist, maar ze lijkt te staan voor het begin van de moderne wereld die ze gaan betreden. Hoewel ze elkaar behoedzaam in de gaten houden, raakt Lucy geïnteresseerd in Salvatore en vraagt ze hem met haar te trouwen zodat ze het land in mag. De reis is verraderlijk door een hevige storm die tegen het schip beukt. In bijna volledige duisternis worden de passagiers in het tussendek tegen de zijkant van de boot gesmeten en daarna liggen lichamen verstrengeld en verwrongen op de vloer als in een macabere Totentanz. Het doorkruisen van de immigratieprocedure op Ellis Island wordt er niet gemakkelijker op en Crialese valt aan op de manier waarop ongeletterde boeren, in naam van het 'beschaafde' gemeenschapsleven, gedwongen zijn puzzels in elkaar te zetten, wiskundige taken uit te voeren en vernederende medische onderzoeken te ondergaan om te bewijzen dat ze 'fit' zijn.<br />Een huwelijksceremonie voelt als een veiling en de jonge vrouwen zien er terneergeslagen uit als ze worden gekoppeld aan te dikke mannen van middelbare leeftijd. Dit is echter de enige manier waarop ze de 'Gouden Deur' kunnen betreden, aangezien alleenstaande vrouwen worden afgewezen tenzij ze een partner hebben, zogenaamd om de dreiging van prostitutie te voorkomen. Door de mist kunnen de immigranten het land van melk en honing nauwelijks zien en er is geen Vrijheidsbeeld dat om de vermoeide en arme mensen vraagt, de nederige massa's die ernaar snakken om vrij te kunnen ademen. In hun verbeelding stroomt de rivier echter nog steeds, wachtend tot ze erin springen. Hoewel het einde dubbelzinnig is en de ene deur uitkomt op een kale muur, symboliseert een andere deur een wedergeboorte van de ziel en de overgang die we allemaal moeten maken van de oude wereld naar de nieuwe.
Enhanced by the expressive cinematography of Agnes Godard (Beau Travail), Golden Door is a visually striking tone poem that follows the journey of a peasant family from their primitive home in Sicily to Ellis Island in New York at the turn of the century. It is a surreal, enigmatic, often strange, but ultimately deeply rewarding experience. Interweaving dreamlike and symbolic imagery with gritty realism, the latest film by Emanuele Crialese (Respiro) is like an impressionistic painting - a cinematic artist's rendering of what the immigration process may have been like for our parents and grandparents. Crialese's "magical, mystery tour" came about as a result of his visit to the museum on Ellis Island, the looks on the faces of the immigrants depicted in photographs he saw, and his research into the harsh policies and procedures used during the admission of immigrants.<br /><br />Guided by letters he read of immigrants sent to relatives who remained at home, Crialese identifies with those impoverished immigrants who were able to see the positive side of things beyond their ordeal. To Salvatore Mancuso (Vincenzo Amato) and his older son Angelo (Francesco Casisa), America is a distant dream that they know nothing about. After climbing a rocky mountain to pray to the saints for a sign, they are rewarded when they are shown post cards by Salvatore's younger son, Pietro (Filippo Pucillo), a deaf mute, that depict the new world as a land where they can bathe in rivers of milk, sit under a money tree, or harvest giant onions and carrots.<br /><br />After disposing of their animals in exchange for shoes and suits, Salvatore, his two sons, and his elderly mother Fortunata (Aurora Quattrocchi) set out on their adventure with more hope than trepidation but the equation soon shifts the other way. As they board the boat and settle into their crowded third-class steerage compartments, the most-talked about scene in the film takes place. Using an overhead camera that shows masses of people standing, as the ship pulls away, the frame is divided into those aboard the ship and those waving goodbye from the dock and the way they are separated implies they are being torn asunder from everything familiar.<br /><br />Aboard the ship is a mysterious English woman named Lucy (Charlotte Gainsbourg). Crialese does not reveal her past or the reason she is traveling to America but she seems to stand for the onset of the modern world they are entering. Though they eye each other cautiously, Lucy becomes interested in Salvatore and asks him to marry her in order to allow her to enter the country. The voyage is treacherous with a violent storm buffeting the ship. Shot in almost complete darkness, passengers in steerage are tossed against the side of the boat and, afterward, bodies lie tangled and twisted on the floor as if in a macabre Totentanz. The rite of passage through immigration processing at Ellis Island does not become any easier and Crialese attacks the way illiterate peasants, in the name of preserving "civilized" society, are forced to put puzzles together, perform mathematical tasks, and undergo humiliating medical examinations to prove they are "fit".<br /><br />A marriage brokering ceremony feels like an auction block and the young women look despondent when they are matched with overweight middle-aged men. This is the only way they can enter the "Golden Door", however, since single women are rejected unless they have partners, ostensibly to prevent the threat of prostitution. Through the fog the immigrant's can barely see the land of milk and honey and there is no Statue of Liberty asking for the tired and the poor, the humbled masses yearning to breathe free. In their imagination, however, the river is still flowing, waiting for them to jump in. Though the ending is ambiguous and one door opens on to a blank wall, another door symbolizes a rebirth of the soul and the passage we must all take from the old world to the new.