Ik heb ongeveer 6 maanden geleden een keer een stuk van 20 minuten van deze film op Turner Classic Movies gezien. Ik dacht dat elke minuut van wat ik zag goud was, en omdat het ergens in het midden van de film was en ik de hele zaak niet wilde bederven als ik er vanaf het begin naar zou kijken, besloot ik hem onmiddellijk te huren. Nou, de videotheek waar ik vaak kwam had geen kopie, dus het kostte me zes maanden om eindelijk ergens anders heen te gaan en hem te huren. Ik had voor die ervaring alleen een paar korte broeken van Chaplin gezien, grappig maar niet erg kunstig, maar nadat ik het fragment van The Great Dictator had gezien, bekeek ik drie van zijn andere films, City Lights, The Gold Rush en Modern Times (City Lights was geweldig, ik vond de Gold Rush een beetje overschat, maar nog steeds de moeite waard, en ik vond Modern Times een van de grappigste films die ik ooit had gezien (op een na de grappigste, achter Keatons Sherlock Jr., om precies te zijn).<br />Ten slotte de hele Great Dictator. De komedie van Chaplin werkte goed als hij werd vermengd met melodrama (City Lights is daar het beste voorbeeld van), maar hij werkte niet altijd met sociaal commentaar. Bovendien maakte het feit dat er dialoog in zat de indrukwekkendheid van Chaplins talent minder indrukwekkend. Begrijp me niet verkeerd, ik vond de film als geheel goed, maar ik vond hem van weinig belang. Ik zou hem een 7/10 op de waarderingsschaal hebben gegeven... als het einde er niet was geweest. De laatste toespraak die de joodse kapper houdt, is enorm krachtig. Ja, hij is geadresseerd aan de tempora et mores van 1940, maar zijn boodschap is volkomen van toepassing op de wereld van vandaag. De toespraak bracht me tot tranen, en ik beschouw het als een van de beste eindes die ik ooit heb gezien. Eindscore: 8/10.
I once caught about a 20 minute portion of this movie on Turner Classic Movies about 6 months back. I thought every minute of what I was watching was gold, and, because it was somewhere in the film's middle and I didn't want to spoil the whole thing if I were to watch it from the start, I decided that I would rent it immediately. Well, the video store which I frequent did not have a copy, so it took me six months to finally go somewhere else and rent it. I had previous to that experience only seen some Chaplin shorts, funny but not greatly artful, but after I saw the snippet of The Great Dictator, I checked out three of his other films, City Lights, The Gold Rush, and Modern Times (City Lights was great, I found the Gold Rush a little overrated, but still worthwhile, and I found Modern Times to be one of the funniest films I've ever seen (second funniest, behind Keaton's Sherlock Jr., more exactly).<br /><br />Finally, the whole of the Great Dictator. Well, to be honest, it had its moments, both of comedy and of drama. But these moments don't always mix well. Chaplin's comedy worked well when mixed with melodrama (City Lights is the best example of this), but it didn't always work with social commentary. Plus, the fact that there was dialogue lessened the impressiveness of Chaplin's talent. Don't get me wrong, I liked the movie as a whole, but I thought it of little consequence. I would have given it a solid 7/10 on the ratings scale...if not for the ending. The final speech that the Jewish barber gives is enormously powerful. Yes, it is adressed to the tempora et mores of 1940, but his message is perfectly applicable to the world today. The speech brought me to tears, and I consider it one of the best endings I've ever seen. Final score: 8/10.