Toen ik de film voor het eerst zag, vond ik hem lief <0xE2><0x80><0x93> een familiefilm. Maar de rest van de avond en de volgende paar dagen bleven slimme momenten en grappige dialogen mijn gedachten en ons gesprek binnensluipen... Er is veel aan de hand, klassieke elementen van een klucht, goed acteerwerk, en de verhaallijn van Wendie Malick is gewoon hysterisch. Als je het een 'plezierige film' noemt, is er geen sprake van humor en plezier <0xE2><0x80><0x93> het is slimmer dan het lijkt, net als 'It's a Wonderful Life'.
When I first saw the movie, I thought it was sweet - a family movie. For the rest of the night and over the next couple of days, though, clever moments and funny lines kept creeping back into my thoughts and our conversation... There's a lot going on, classic elements of farce, good character acting, and Wendie Malick's story line is just hysterical. Labelling it a "feel-good movie" belies the wit and fun - it's smarter than it seems, just like "It's a Wonderful Life" is.