Om te beginnen is Ed Wood jr. niet de slechtste regisseur aller tijden, ondanks Plan 9 From Outer Space. Coleman Francis verdient die titel. Ik presenteer bewijsstuk B, Glen of Glenda.<br />De eerste helft van de film bestaat uit een verrassend zorgvuldige verkenning van de travestie, vooral omdat hij in 1953 is gemaakt. De laatste 15 minuten van de film zijn ook niet slecht.<br />Dit wil niet zeggen dat de film geen problemen heeft. Bela Lugosi was volkomen buiten beeld en sprak vreemde zinnen. Die arme Bela zag eruit alsof zelfs hij soms niet wist wat er gebeurde. Het acteerwerk was beslist houterig, hoewel niet erger dan in een periode van Universal B. De lange droomsequentie die het midden van de film vormt, was volkomen bizar; meer een vaag dreigende film voor herdershonden dan een droomsequentie. Het Alan/Ann-verhaal, het vermeende hoofdthema van de film, heeft er een bijdehante kwaliteit aan overgehouden.<br />Nee, Ed Wood jr. is niet de slechtste regisseur aller tijden. Hij was in staat, althans voor een deel van deze film, om een serieuze sociale boodschap over te brengen. Toen Coleman Francis dat probeerde in Night Train to Mundo Fine (ook wel Rode Zone Cuba genoemd), eindigde het gewoon in chaos. Glen of Glenda is tenminste nog te zien zonder robothulp.
First of all, Ed Wood Jr. is not the worst director ever, Plan 9 From Outer Space not withstanding. Coleman Francis deserves that title. I present Exhibit B, Glen or Glenda.<br /><br />The first half of the movie consists of a surprisingly thoughtful exploration of crossdressing, especially since it was made in 1953. The last 15 minutes of movie are also not bad as well.<br /><br />This is not to say the movie doesn't have problems. Bela Lugosi was totally extraneous, intoning odd lines. Poor Bela looked like even he wasn't sure what was happening at times. The acting was decidely wooden, though no worse than a period Universal B movie. The long dream sequence that makes up the middle of the film was totally bizarre; more like a vaguely menacing stag film than a dream sequence. The Alan/Ann story, the supposed original focus of the film has a tacked on quality about it.<br /><br />No, Ed Wood Jr. is not the worst director ever. He was able, at least for part of this movie, to make an earnest social statement. When Coleman Francis tried to do that in Night Train To Mundo Fine (aka Red Zone Cuba), it just ended in chaos. Glen or Glenda is at least watchable without Robot help.