De cinematografie is het pronkstuk van de film. Park weet precies hoe hij memorabele scènes vanachter de camera moet vastleggen. Elke opname is gevuld met levendige kleuren die van het scherm springen. Elk beeld van de film lijkt een geheel eigen verhaal te vertellen. Ik hoop dat er een Blu-ray-uitgave van deze film is, want hij zal er fantastisch uitzien. Het is nogal intrigerend om te zien welke elementen van de vampiermythologie Park voor zijn visie heeft gebruikt. Sang-hyeon moet bloed drinken om te overleven en er onberispelijk uit te blijven zien, heeft ongelooflijke kracht en is kwetsbaar voor zonlicht. Maar hij heeft geen hoektanden en ook geen weerspiegeling in de spiegel.<br />Hoewel ik de film nooit heb gezien, zou ik het niet kunnen.' Het voelde alsof dit Chan-Wook Parks versie van _Twilight_ was. Het hele middelste deel van de film is gewijd aan de liefde van Sang-hyeon en Tae-Joo voor elkaar. Het voelde eigenlijk als de volwassen versie van _Twilight_. Er is veel bloed, naaktheid, seks en zelfs een paar obsceniteiten in verwerkt. Misschien komt het door de Chan-Wook Park-fanboy in mij, maar ik heb echt het gevoel dat ik kan garanderen dat dit de beste film van de twee is. Het psychologische aspect dat ik zo leuk vind aan de vorige films van Park is ook in _Dorst_ terug te vinden. Dat is voor mij een belangrijke factor bij het kiezen van een film die me aan het denken zet of die op de een of andere manier ongewoon is. De soundtracks van Parks films lijken zich altijd als een handschoen aan te passen aan de betreffende film. Dorst is geen uitzondering. Hoewel de soundtrack deze keer iets subtieler is, past hij zich vrij moeiteloos aan de algehele sfeer van de film aan.<br />Het middelste deel van de film leek zich langer voort te slepen dan al het andere in de film. Maar dat is vreemd, want de scènes in die tijd zijn van cruciaal belang voor de verhaallijn van de film en het is moeilijk voor te stellen dat Dorst dezelfde film zou zijn als een van die scènes zou zijn ingekort. Niettemin is het mijn enige muggenzifter van de film.<br />Chanwook Park grijpt met Dorst in de vampiermythe en geeft er zijn eigen duistere, psychologische draai aan. De films van Dorst lijken altijd een specifieke formule te hebben of het grootste deel van het volgende te bevatten: geweldig schrijven, prachtige cinematografie, een goede cast, een of andere psychologische wending die je hoofd in de war brengt, en een gedenkwaardig einde. Dorst levert op alle fronten en zal hopelijk meer aandacht krijgen tijdens de filmversie op dvd (en uiteindelijk op Blu-ray, hopelijk).
The cinematography is the film's shining feature. Park really knows his stuff when it comes to shooting memorable scenes from behind a camera. Every shot is filled with vibrant colors that leap off of the screen. Every frame of the film seems to tell a story all on its own. I hope there's a Blu-ray release of this film because it will look fantastic. It's rather intriguing to see which elements of the vampire mythology Park used for his vision. Sang-hyeon has to drink blood to survive and to stay looking flawless, has incredible strength, and is vulnerable to sunlight. He doesn't, however, have fangs and also has a reflection in the mirror.<br /><br />Although I've never seen the film, I couldn't help but feel like this was Chan-wook Park's version of Twilight. The entire middle portion of the film is devoted to Sang-hyeon's and Tae-Joo's love for one another. It felt like the adult version of Twilight, really. There's a lot of blood, nudity, sex, and even a few obscenities thrown in for good measure. Maybe it's the Chan-Wook Park fanboy in me, but I honestly feel like I can guarantee that this is the better film of the two. The psychological aspect that I love about Park's previous films is in Thirst, as well. That's a major factor for me as any film that causes me to think or is unusual in any way winds up becoming a fan favorite. The soundtracks to Park's films always seem to fit its respective film like a glove. Thirst is no exception. While the soundtrack is a bit more subtle this time around, it fit the overall atmosphere of the film rather effortlessly.<br /><br />The middle portion of the film did seem to drag on longer than everything else in the film. It's weird though as the scenes during that time are crucial to the storyline of the film and it's hard to imagine Thirst being the same film if any of those scenes were cut. Nevertheless, it is my one nitpick of the film.<br /><br />Chan-wook Park bites into the vampire mythology with Thirst and puts his own dark, psychological twist on it. Park's films always seem to have a specific formula or include most of the following: great writing, beautiful cinematography, a solid cast, some sort of psychological twist that'll mess with your head, and a memorable ending. Thirst delivers on all fronts and will hopefully get more of the attention it deserved during its theatrical run on DVD (and eventually Blu-ray, hopefully).