Ik heb dit geschreven als een deel twee van een recensie. Deel twee bevat spoilers.<br /><br />Deel 1:<br />Nee, dit is niet die over de seks met auto-ongelukken. Dit is die over racisme in L.A. Je weet wel, die film waarin iedereen racist is en iedereen het de hele tijd over ras heeft.<br />Het is net of de film een soort torentjessyndroom heeft, waarbij ras het constante thema is. ras. Racist. Racisme. rassenverhoudingen. Relaties. Relaties.<br />Paul Haggis maakte een film waarin de structuur van Magnolia, die werd gebruikt om de ongelijkheid van mensen die oppervlakkig met elkaar verbonden zijn, werd gebruikt, en die hij vervolgens in een mentaal kotsstukje van 1'53' over racisme in Amerika schroefde. In de 24-uursperiode hebben we 7 verhalen die parallel lopen en allemaal over rassen gaan. In het eerste uur zeggen mensen belachelijke dingen en doen ze absurde dingen in een poging om echt te zijn over racisme in Amerika.<br />Het verhaal met 'Belachelijk' en 'Larenz Tate' biedt bijvoorbeeld de komische afwisseling. Jammer genoeg is de eerste helft van hun verhaal rechtstreeks overgenomen uit 'De Bonnie-situatie in pulpfictie'. RACISM. Hun gedeelte is het Quentin Tarantino-gedeelte waar de personages in plaats van cool te zijn en over voetmassages en religie te praten, over rassen en racisme praten. CONSTANT.<br />Het andere goede eraan is het Mexicaanse verhaal als de Mexicaan met zijn dochter praat. Hij geeft haar zijn onzichtbare, ondoordringbare cape om haar tegen kogels te beschermen. Fatsoenlijk geschreven, maar dat komt alleen doordat de schrijvers dochters hebben en weten wat ze in zijn plaats zouden zeggen.<br />De rest van de verhalen is extreem bespottelijk. Het Hindi vertoont geen enkele schijn van realisme. De scène waarin hij probeert het slot te laten repareren en de Mexicaan tegen hem zegt dat hij een nieuwe deur nodig heeft, is ingekort en stompzinnig. Waarom zou iemand zich zo gedragen? Is het realistisch? NOOO. Het doet me meer denken aan de winkelbediende in de buurtwinkel uit _The Doom Generation_. 'Zes Dollar Six Six Cents girlsy.' Als ik ooit naar de tweede helft van de film kijk, hoop ik dat zijn hoofd eraf wordt geschoten en dat zijn lichaamloze hoofd saus begint op te hoesten.<br />Ik heb het in een alinea nog niet over race gehad. RACE. RACISM. RACE VOOR DE ZON. Beter nog. Dan is er nog de zwarte man die blank wil zijn, Matt Dillon die het op zwarten heeft gemunt, Ryan Phillippe die er mooi uitziet en niets doet, en diverse andere slechte acteurs die slecht handelen in slechte dialogen. Als Matt Dillon de vrouw van een zwarte producer molesteert, kan ik het dan helpen dat ik instort? Als Philippe als tweede inschatting zijn collega beschuldigt van racisme, kan ik het dan helpen dat ik instort? De film is zo grappig als hij racistisch is. Racist. RACIST, zeg ik je.<br />Let wel, deze film is genomineerd voor de prijs voor de beste film, de prijs voor de beste regisseur, de prijs voor het beste script en de prijs voor het beste scenario, naast een nominatie voor Matt Dillon, die werkelijk heeft geprobeerd om een fatsoenlijke film te maken. Ik heb geen idee wie er voor die film betaald is.<br />Ik zie het niet, tenzij je zin hebt om gepredikt te worden over het racisme in de maatschappij door middel van een slecht en onrealistisch script van 2 blanke mannen van boven de vijftig die op geen enkele manier een schijn van werkelijkheid of interactie met de maatschappij hebben, in welke vorm dan ook. <br />D-<br /><br />Part 2:<br /><br />De tweede helft van Crash neemt alle mogelijke verhaallijnen in de eerste helft... en spuwt ze dan weer uit in een soort verlossend, afrondend: de wereld is een grote samenloop van omstandigheden. En in feite is het een van de slechtste manieren om dat te doen.<br />Neem bijvoorbeeld Magnolia van 1999. Mensen waren niet voor het gemak keer op keer met elkaar verbonden. Ze waren alleen op een vreemde manier met elkaar verbonden, en dat gebeurt vaker dan je denkt. Je kent iemand die iemand kent die iets heeft gedaan waarvan je weet dat er ook iemand anders bij betrokken was. Crash neemt die verstrengeling tot in het extreme door.<br />De verhalen zijn zo gerangschikt dat iedereen elkaar weer ontmoet. Zijn er maar vijf bij de politie van Los Angeles? Hebben die mensen geen rare diensten? Dillon en Philippe hadden een late dienst en de volgende dag een vroege. En waarom moest Tate de vermoorde lifter zijn? Zou er niet meer emotionele spanning en realisme in hebben gezeten als het iemand was geweest die we niet de hele dag hadden gevolgd? Alsof Phillippe gewoon een willekeurige lifter oppikt en dan door het lint gaat. Dan zou iedereen door het lint gaan.<br />Uiteindelijk, in de tweede helft, wordt de ontroerende, onzichtbare capescène gebruikt om de Hindi's zover te krijgen dat ze de dochter doodschieten. Het ergerde me en gaf me een smerig gevoel. Niet dat het Hindi de dochter neerschoot, maar dat ze een prachtige, ontroerende scène creëerden en dat die vervolgens de directe oorzaak was dat mensen in tranen uitbarstten. Ik was er echt pissig over. Op de schrijvers, niet op de scène.<br />De hele film is nep en nergens voor nodig. De toevalligheden zijn veel te groot en ze vereisen een extreme opschorting van ongeloof. In tegenstelling tot Magnolia, dat op een milde manier met elkaar verbonden was, had dit verband na verband na verband dat zo overdreven was. Het enige goede deel van de tweede helft was toen Sandra Bullock van de trap viel. Maar ze ging niet dood. Dat had ze wel moeten doen. Ik juichte toen ze viel.<br />Het ergste aan de film is dat hij een Magnolia oplevert. Niet alleen qua structuur, maar er zit ook een montage bij van de song In the Deep, waarin je ziet hoe iedereen depressief wordt. Magnolia heeft dat opgenomen en er postmodern commentaar op gegeven door alle personages mee te laten zingen met Aimee Manns Wise Up. Helaas kwam Magnolia in 1999 uit, terwijl Crash in 2005 uitkwam. Het is moeilijk om commentaar te geven op een film die pas over 6 jaar gemaakt zal worden, maar het is gebeurd. Op de een of andere manier.
I wrote this as a two part review. Part two has spoilers.<br /><br />Part 1: <br /><br />No, this isn't that one about the sex with car accidents. This is the one about racism in L.A. You know, the one where everybody is a racist, and race is the topic on everybody's mind at all times. Race.<br /><br />Its like the movie has a form of turrets syndrome where race is the constant theme. Race. Racist. Racism. Race Relations. Relay race.<br /><br />Paul Haggis made a movie which took the structure of Magnolia, which was used to show the disconnect of people who are tangentially connected, and then screwed it into a 1'53" mental vomit about racism in America. RACE. In the 24 hour period we have 7 stories running parallel all connected and about race. The first hour, people say ridiculous stuff and do absurd things in an effort to be real about racism in America.<br /><br />For example, the story with Ludicrous and Larenz Tate provides the comic relief. Too bad, the first half of their story is lifted straight from The Bonnie Situation in Pulp Fiction. RACISM. Their section is the Quentin Tarantino section where, instead of being cool and talking about foot massages and religion, the characters talk about race and racism. CONSTANTLY. <br /><br />The other good thing about it is the Mexican story when the Mexican guy is talking to his daughter. He gives her his invisible impenetrable cloak to protect her from bullets. Decent writing, but that's only because the writers have had daughters and know what they would say in his place.<br /><br />The rest of the stories are extremely ludicrous. The Hindi does not act in any semblance of realism. The scene where he's trying to get the lock fixed and the Mexican tells him he needs a new door is abbreviated and stupid. Why would anybody act like that? Is it realistic? NOOO. It reminds me more of the convenience store clerk from The Doom Generation. "Six Dollar Sixty Six Cents girly." If i ever watch the second half of the movie, I hope his head is shot off and his bodiless head starts coughing up relish.<br /><br />I haven't mentioned race in over a paragraph. RACE. RACISM. RACE FOR THE SUN. Better. Then, there is the black guy who wants to be white, Matt Dillon who has a chip on his shoulder against blacks, Ryan Phillippe who looks beautiful and does nothing, and various other bad actors acting badly with bad dialog. When Matt Dillon molests the black producers wife, could I help it if I was cracking up? When Philippe is second guessing his writing up of his partner for racism, can I help but crack up? The movie is so funny when it is being racist. Racist. RACIST I tell you.<br /><br />Now, mind you, this movie was nominated for Best Picture, Best Director, Best Screenplay, and Best Editing, besides a nod to Matt Dillon who actually did attempt to do a decent job. Who was paid off for that one, I have no clue.<br /><br />Don't see it unless you feel like being preached at about the racism in society through a bad and unrealistic script from 2 white men over fifty who have no semblance of reality or interaction with real society in any way shape or form.<br /><br />D- <br /><br />Part 2:<br /><br />The second half of Crash takes any and all story lines in the first half...and spews them back out in a sort of redemptive, conclusionary, the world is a big coincidence kind of way. And it is in fact one of the worst ways to do it.<br /><br />Take 1999's Magnolia. People weren't conveniently tied together over and over again. They were just connected in a strange way that happens more often than you think. You know somebody who knows somebody who did something that you knew somebody else was also involved in. Crash takes this wrapping into a serious extreme.<br /><br />The stories are lined up so everybody meets again. Are there only 5 on the LAPD force? Aren't these people working weird shifts? Dillon and Philippe were a late shift then an early one the next day? And, why did Tate have to be the murdered hitchhiker? Wouldn't it have had more emotional tension, as well as realism, if it had been somebody we had not been following all day long? Like Phillippe just picks up a random hitchhiker and then freaks out. Everybody'd be freaking out.<br /><br />Eventually, in the second half, the touching invisible cloak scene is used to get the Hindi to shoot the daughter. It ticked me off and made me feel dirty. Not that the Hindi shot the daughter, but that they created a beautiful touching scene and then had it be the direct cause of people tearing up. It really ticked me off. At the writers, not the scene.<br /><br />The whole movie is fake and totally uncalled for. The coincidences are far too many and they require an extreme suspension of disbelief. Unlike Magnolia which was connected mildly, this had connections upon connections upon connections which were just so over-the-top. The only good part in the second half was when Sandra Bullock falls down the stairs. She doesn't die though. She should have. I cheered when she fell.<br /><br />The worst part about the movie is it pulls a Magnolia. Not just in structure, but it has a montage over the song In the Deep where you see everybody being depressed. Magnolia took this and had post-modern commentary on it by having all of the characters singing along to Aimee Mann's Wise Up. Unfortunately, Magnolia came out in 1999, while Crash came out in 2005. Its hard to make commentary on a movie which won't be made for another 6 years, but it happened. Somehow.<br /><br />Utter waste of my time.<br /><br />First half: D-; Second half: lowest grade ever; Overall: F---