Ik ben het met je eens dat Mary Woronov (Murdochs secretaresse) een van de weinige goede rollen in deze film is. Ze is mijn favoriete actrice, elke rol die ze speelt is altijd zo goed. Haar personage is sluw, sarcastisch, slim, luchthartig, grappig en sluw. Ze speelt deze rol echt goed en je krijgt een goed gevoel voor waar haar personage over gaat.<br />De rest van de film is vrij slecht. De muziek is het meest onderhoudende wat er is. Een van de personages heeft een heel vreemde ronde radio die ze meeneemt terwijl ze haar strakke zebrastreepje draagt. Een van de intrigerende aspecten van het verhaal was het idee dat iemand die drie studenten inhuurt om een oud, verlaten theater op te knappen. Hij geeft hun de sleutels en zegt: ga je gang. Dat zou echt leuk zijn en ik wou dat iemand me die kans gaf! Stel je voor dat je met twee andere mensen een oud, verlaten theater binnengaat en dat je besluit hoe je het wilt inrichten en opknappen. Je hebt de volledige controle over het hele gebouw. Dat zou zo leuk zijn! Helaas zien de personages dit niet als een opwindend avontuur, ze zien het als een grote klus. Ze lopen met een lang gezicht rond en maken de hele tijd ruzie met elkaar. Het is een beetje een afknapper. Maar het is leuk om na te denken over de mogelijkheden waar deze mensen niet eens enthousiast over zijn.<br />De film slaagt er aardig in om je een hulpeloos of een beetje bang gevoel te geven over het theater zelf. Maar de acteerprestaties (afgezien van Woronov... en misschien Murdoch, de baas <0xE2><0x80><0x93> alleen al omdat hij een heel goede, geldbeluste, nepglimlachende zakenman maakt die nooit geluk heeft) zijn echt afschuwelijk en uiteindelijk voel je je onbevredigd. Bovendien is de willekeurige slapstick een beetje smakeloos en verpest hij min of meer de realiteit die de film probeert te creëren. Als je Mary Woronov een beetje kent, weet je dat elektronische elektronische beats in de stijl van Casio's Casio-toetsenbord uit de jaren tachtig heel intrigerend kunnen zijn.
I agree that Mary Woronov (Murdoch's secretary) is one of the only good things about this film. She is my favorite actress ever, every role she plays is always done so well. Her character is sly, sarcastic, clever, light hearted, funny and cunning. She really pulls this role off well and you get a good feel for what her character is all about. <br /><br />The rest of the movie is pretty bad. The music is the most entertaining thing left. One of the characters has this really strange circular radio that she brings with her while she wears her tight zebra striped tank top.<br /><br />One thing that was a little intriguing about the story was the idea that someone hires these three college-aged kids to spruce up an old abandoned theater. He gives them the keys and says - go at it. That would be really fun and I wish someone would give me that chance! Imagine going into an old abandoned theater with two other people and you get to decide how to decorate it, and fix it up. You have total control over the whole building. That would be so fun! Unfortunately, the characters do not think of this as an exciting adventure, they think of it as a big chore. They walk around with long faces and fight with each other the whole time. It's kind of a bummer. But it's fun to think about the possibilities that these people aren't even excited about.<br /><br />The movie does a pretty good job at making you feel helpless or a little spooked out by the theater itself. However, the acting (besides Woronov.. and possibly Murdoch, the boss - just because makes a really good money hungry fake smiley business man who never has any luck) is really horrible and you just end up feeling unsatisfied. Plus, the random slapstick is a little tacky and kind of ruins the reality that the film tries to create.<br /><br />Watch this if you dig Mary Woronov, funky 80's Casio keyboard style electronic beats and if you think having a giant spooky abandoned theater to yourself is at all intriguing.