Toen ik deze film in mijn dvd-speler stopte en met een colaatje en wat chips ging zitten, had ik wel wat verwachtingen. Ik hoopte dat deze film een paar van de sterke punten van de eerste film zou bevatten: geweldige animatie, een goed, vloeiend verhaal, een uitstekende cast, grappige komedie en een geweldige soundtrack. Maar tot mijn teleurstelling is niets van dit alles te vinden in _Atlantis: Milo's terugkeer_. Als ik eerst wat recensies had gelezen, zou ik misschien niet zo teleurgesteld zijn geweest. De volgende alinea is bestemd voor degenen die de eerste film hebben gezien en die er vooral van hebben genoten vanwege de genoemde punten.<br />Als de eerste scène verschijnt, is de kans groot dat je een schok krijgt als je _Atlantis: Milo_ hebt gekozen. Terugkomen uit de vitrine van je plaatselijke videotheek (of wat dan ook) en had de verwachtingen die ik had. De muziek voelt aan als een slechte imitatie van de eerste film, en de stemmen zijn vervangen door een minder passende. (Met uitzondering van een paar personages, zoals de stem van Sweet). De eigenlijke tekeningen zijn niet zo slecht, maar de animatie is in het bijzonder een triest gezicht. De verhaallijn is ook vrij zwak, aangezien het meer lijkt op drie afleveringen van Schooby-Doo dan op het avontuurlijke verhaal dat we de vorige keer kregen. Maar begrijp me niet verkeerd, het zijn niet erg goede afleveringen van Schooby-Doo. Ik heb de eerste film niet gezien, of ik ben niet zo weg van een soortgelijk vervolg, dus hier volgt een korte recensie van deze film als stand-aloneproduct: als je van comedy's houdt, vind je deze film misschien wel leuk. Zo niet, dan kun je er nog steeds van genieten als je niets anders te doen hebt. En ik vermoed dat het misschien wel een goede kinderfilm is, maar ik zou het niet weten. Het was misschien beter geweest als Milo's Terugkeer een driedelige serie was geweest op een tekenfilmkanaal, of op ontbijt-tv.
When I put this movie in my DVD player, and sat down with a coke and some chips, I had some expectations. I was hoping that this movie would contain some of the strong-points of the first movie: Awsome animation, good flowing story, excellent voice cast, funny comedy and a kick-ass soundtrack. But, to my disappointment, not any of this is to be found in Atlantis: Milo's Return. Had I read some reviews first, I might not have been so let down. The following paragraph will be directed to those who have seen the first movie, and who enjoyed it primarily for the points mentioned.<br /><br />When the first scene appears, your in for a shock if you just picked Atlantis: Milo's Return from the display-case at your local videoshop (or whatever), and had the expectations I had. The music feels as a bad imitation of the first movie, and the voice cast has been replaced by a not so fitting one. (With the exception of a few characters, like the voice of Sweet). The actual drawings isnt that bad, but the animation in particular is a sad sight. The storyline is also pretty weak, as its more like three episodes of Schooby-Doo than the single adventurous story we got the last time. But dont misunderstand, it's not very good Schooby-Doo episodes. I didnt laugh a single time, although I might have sniggered once or twice.<br /><br />To the audience who haven't seen the first movie, or don't especially care for a similar sequel, here is a fast review of this movie as a stand-alone product: If you liked schooby-doo, you might like this movie. If you didn't, you could still enjoy this movie if you have nothing else to do. And I suspect it might be a good kids movie, but I wouldn't know. It might have been better if Milo's Return had been a three-episode series on a cartoon channel, or on breakfast TV.