Er zit niets in wat de kijker 'goed' zou kunnen noemen. Het acteerwerk was saai en gesedeerd. De sets en de film zien eruit alsof ze zijn ontwikkeld door iemand die is opgegroeid in een Starbucks en probeerde de perfecte reclamespot voor Gap te maken. Personages hebben geen drijfveer, motivatie of reden om zich om hen te bekommeren. Er is zo'n gebrek aan belangstelling en spanning dat het moeilijk is om de banale handelingen en dialogen te volgen. En de plot... als iemand die vindt, weet ik zeker dat die net zo saai zal zijn als al het andere.<br />Dit is niet grappig, het is niet romantisch, het heeft niets te maken met de menselijke conditie. Als je een goede blower comedy wilt, kijk dan naar Half-Baked; als je een goede blower drama wilt, kijk dan naar Trainspotting. De enige reden dat ik hier twee sterren aan geef in plaats van één, is omdat het best leuk is om een paar bekende gezichten te zien in de cast van halverwege de jaren negentig. Wat een oppervlakkige reden is om de film ook maar één ster te geven, maar ja, dit is dan ook een oppervlakkige film.
There is nothing in this that the viewer could point to and call "good". The acting was dull and sedated. The sets and cinematography look like they were developed by someone grew up in a Starbucks and tried to make the perfect Gap commercial. Characters have no drive, motivation, or reason for us to care about them. There's such a lack of interest and tension that it's hard to follow the banal action and dialog. And the plot... if anyone finds it, I'm sure it would be as boring as everything else.<br /><br />This isn't funny, it's not romantic, it doesn't reflect on the human condition. If you want a good stoner comedy, watch Half-Baked; if you want a good stoner drama, watch Trainspotting. The only reason I gave this 2 stars instead of one is because it's kind of fun seeing some familiar faces in the mid-late 90's cast. Which is a shallow reason to give the film even one star, but, then again, this is a shallow movie.