Dit is een aangrijpende film en hij beweegt zich meedogenloos voort. Toch is hij volkomen uniek onder oorlogsfilms, omdat hij zich uitsluitend richt op de ervaringen van de burgerbevolking, het verlies van de menselijkheid dat gewone mensen in oorlogstijd ondergaan. De twee jonge, getrouwde musici ondergaan een langzaam, afmattend proces van vernedering door beide partijen van een burgeroorlog. Volkomen ontdaan van alle sentimentaliteit biedt de film een naargeestige visie op de moderne wereld, een visie die volgens mij voor veel Europeanen bijzonder herkenbaar is. Met moedige, intense optredens van Liv Ullmann (nooit beter) en Max von Sydow (op dezelfde manier). Persoonlijk vind ik dit de meest onuitwisbare film die Bergman ooit heeft gemaakt.
This is a harrowing movie, and it moves relentlessly. Still it is utterly unique among war films in that it focuses exclusively on the civilian experience, the loss of humanity ordinary people undergo during wartime. The two young, married musicians undergo a slow, battering process of degradation at the hands of both sides of a civil war. Utterly stripped of sentimentality, the film offers a bleak vision of the modern world, and one I believe particularly recognizable to many Europeans. With brave, intense performances by Liv Ullmann (never better) and Max von Sydow (likewise). For my money, the most indelible film Bergman ever created.