Toen ik de film zag, verwachtte ik er niet veel van. Ik was aangenaam verrast. Hoewel de tekst ongepolijst was, omdat een deel van de dialogen uitgerekt en gekunsteld leek, had het script glanzende momenten. (Mijn favoriete zin: 'Het leven is als een rijke meringue, en <0xE2><0x80><0x93> en ik ben diabeet, dus ik kan er niet van genieten...') De plot was nieuw en verfrissend in tegenstelling tot de nieuwere, meer'mainstream' horror waaraan de meesten van ons (terecht) gewend raken. Ik geloof dat sommige scènes langer hadden kunnen (moeten) zijn (en misschien zelfs korter). Het overbodige gebruik van bloed was kitscherig, maar leek uiteindelijk te kloppen... Aha, het einde. Het einde zou iets beter zijn geweest als ze hadden uitgelegd waarom wat er gebeurde, gebeurde. (Ik wil het niet bederven.) Misschien heeft het ook bijgedragen aan de filmtijd, die ligt in de buurt van 'het duurt maar een uur, hoe goed kan het zijn?' Antwoord: heel goed.
On seeing this movie, I didn't expect much. I was delightfully surprised. Although the writing was unpolished, as some of the dialog seemed drawn-out and contrived, the script did have shining moments. (My favorite line, "Life is like a rich meringue, an-and I'm diabetic, so I can't enjoy it...".) The plot was new and refreshing as opposed to some of the newer more "main-stream" horror that most of us are (sadly) growing used to. I do believe some of the scenes could (should) have been longer (and maybe some shorter). The superfluous use of blood was campy but seemed to make sense in the end....Ah, the end. The end would have been a little better if they had explained why what happened, happened. (I don't wanna spoil it.) It might have also added to the movie time, which is in the area of "it's only an hour long, how good could it be?" Answer- Quite good.