Frank Sinatra speelde de hoofdrol in deze merkwaardige korte film van het RKO die nu in het openbaar wordt vertoond. De film kwam uit rond dezelfde tijd dat de oorlog eindigde en is een aardige smeekbede om religieuze tolerantie.<br />De film begint met Sinatra die op het podium staat te zingen. Nadat hij het podium heeft verlaten, loopt hij het steegje in en vindt daar een groep kinderen die het op een ander hebben gemunt vanwege zijn geloof. In plaats van tegen de jongens te schreeuwen (of ze te helpen, wat dat betreft), geeft Sinatra een aardige les over tolerantie in de maatschappij en stelt vooroordelen gelijk aan fascisme. De kinderen lijken de les te begrijpen, maar dan begint Sinatra opeens een liedje te zingen dat, eerlijk gezegd (begrijp je het?) kinderen zou hebben gehaat. Hij had een prachtige stem, maar ik denk helaas dat dat afbreuk deed aan de uitstekende boodschap die hij de kinderen gaf over tolerantie. Het is een geval van een goede boodschap met te veel zang <0xE2><0x80><0x93> zelfs als de man die zingt Frank Sinatra is. Het is ook een interessante curiositeit <0xE2><0x80><0x93> een mooi historisch stuk dat vaak over het hoofd wordt gezien... en het is ook ontroerend, ook al lijkt het een beetje sentimenteel.
Frank Sinatra starred in this odd little short from RKO that is now in the public domain. The film came out at about the same time the war ended and is a nice plea for religious tolerance.<br /><br />The film begins with Sinatra on stage singing. After leaving the stage, he walks out into the alley and finds a group of kids picking on another because of his religion. Instead of yelling at the boys (or helping them for that matter), Sinatra delivers a nice civics lesson on religious toleration and equates prejudice with fascism. The kids seem to get the lesson but then, out of the blue, Sinatra begins singing a song that, frankly (get it?), kids would have hated. He had a lovely voice but unfortunately I think this detracted from the excellent message he gave to the kids about tolerance. It's a case of a good message with too much singing--even if the guy singing is Frank Sinatra. It's also an interesting curio--a nice historical piece that is often overlooked...plus it's quite touching even if it seems a bit schmaltzy.