'The Great Dictator' is zonder meer een van de bekendste films van Charlie Chaplin. Hij is berucht om zijn schaamteloze satire op Adolf Hitler en het nazisme. Tot ik de film zag, wist ik alleen dat hij beroemd was. Nu weet ik hoezeer de film die roem verdient.<br />De film gaat in wezen over de wapenfeiten van de ietwat onhandige, ambitieuze, kortzichtige en indrukwekkende dictator van Tomania, Adenoid Hynkel, en met hem zijn naaste en dierbare staf: veldmaarschalk Herring en Herr Garbitsch. Ook gaat het over de wapenfeiten van een aan geheugenverlies lijdende, emotionele en vaak onhandige joodse kapper, een veteraan uit de Eerste Wereldoorlog.<br />Om bij de plot te blijven: ik wil graag zeggen dat deze film verschillende eigenschappen bezit die hem zowel uniek als prachtig maken. Hoewel de komedie duidelijk zowel verbaal als slapstickachtig en toevallig is, toont de film in zijn geheel hoe ernstig het nazisme of het agressieve nationalisme als thema heeft met verschillende intermezzo's. Chaplins onberispelijke acteertalent komt in de film wijd en zijd voor, hij blijft het opvoeren tot hij gewoon explodeert. Paulette Goddards positie als een ambitieuze joodse activiste die in opstand wil komen en Henry Daniells vertolking van een nasale, zo kalm-als-de-dood-serieus-als-een-hartaanval-zin, zorgen voor een prachtige kijkervaring.<br />Verder is er één aspect van de film dat hem zo bijzonder maakt: er zitten geen zwakke plekken in. Hij is niet 'geheim', hij hoort niet geheim te zijn. Het is een openlijke, schaamteloze, openlijke, duidelijke aansporing van zowel Hitler als het nazisme.<br />Om kort te gaan: kijk ernaar. Kijk maar, je zult het zien.
"The Great Dictator" is, arguably, one of Charlie Chaplin's most widely-known films. It is notorious for it's blatant satire of Adolf Hitler and Nazism. Until watching it, I only knew of it's fame. Now I know how much the film deserves it.<br /><br />The film basically shows the exploits of the somewhat clumsy, ambitious, short-fused and impressive dictator of Tomania, Adenoid Hynkel; and with him, his near and dear staff: Field-Marshall Herring and Herr Garbitsch. Also, it entails the exploits of an amnesiac, emotional and often clumsy Jewish barber, a veteran of the First World War.<br /><br />Stopping with the plot, I would like to say that this film has various qualities that make it both unique and wonderful. While the comedy is decidedly both verbal and slapstick and incidental, the entirety of the film shows how serious it takes Nazism or aggressive nationalism as a theme with various interludes. Chaplin's impeccable acting skills range far and wide in the film, he keeps revving it up and up until he simply explodes. Paulette Goddard's position as an ambitious Jewish would-be revolter and Henry Daniell's delivery of a nasal, calm-as-Death-serious-as-a-heart-attack lines makes for wonderful viewing.<br /><br />Further, one aspect of the film is what makes it so special: it pulls no punches. It isn't "covert", it has no business being covert. It is an "overt", blatant, in-your-face, obvious lampooning of both Hitler and Nazism.<br /><br />To sum up briefly, watch it. Just watch it, you'll see it.