Mijn moeder, mijn neven en nichten en ik zijn grote fans van Jane Austen. We kennen alle woorden van het meesterwerk Pride and Prejudice uit 1995 en hebben een g<0xC3><0xAA>nant aantal keren naar Emma van Gwyneth Paltrow gekeken. Ik heb alle boeken gelezen en zelfs een paar keer _Sense and Sensibility_ en _Persuasion_ uitgezeten. Dus mijn moeder en ik dachten dat het leuk zou zijn om Northanger Abbey op film te zien.<br />Slecht idee! Dit is zo ongeveer de slechtste film die ik ooit heb gezien. Hij is nog erger dan de versie uit 1998 van _Alice Through the Looking Glass_ of de film uit 1939 met Nancy Drew die ik in de Wal-Mart heb gekocht (mijn vorige'slechte films'). Het eerste wat er mis is, wat je in de openingsscène al opmerkt, is dat de 'heroïne', Catherine, een gruwelijke en bizarre fantasie heeft, geïnspireerd door goedkope romans waar een Jane Austen-heldin nooit aan zou beginnen. Ze heeft de hele roman dromen (dag en nacht) waarin ze wordt meegenomen door een of andere afzichtelijke man met een vettige pruik, over een veld wordt gesleept op weg naar god-weet-wat en plotseling wordt gered door een knappe vent op een wit paard.<br />Het tweede wat een kijker van de film onmiddellijk zal opvallen, is het hoge gejammer en de saxofoonmuziek die de soundtrack zou moeten zijn. Hier geen sierlijke klassieke muziek of Engelse volksdansen! Het is ook duidelijk, bijna op het eerste gezicht, dat de actrice (bij gebrek aan een beter woord) die gekozen is om Catherine te spelen, er helemaal naast zit. Ten eerste is ze nogal onaantrekkelijk, en dat wordt nog erger gemaakt door haar on-Austenachtige gedrag. Haar uiterlijk en bewegingen zijn gewoon geschift! Bovendien zijn ze volkomen aanstellerig en ongelooflijk.<br />Dit trieste gebrek aan acteertalent beïnvloedt zo'n beetje alle acteurs in de film. Zelfs Mr. Tilney, de zogenaamde 'flonkerende jonge aanbidder', is niet fatsoenlijk.<br /><br />Naarmate er meer personages worden geïntroduceerd, wordt een vreemde smaak in kostuums van de kant van de filmmakers duidelijk. Enorme, Marie Antoinette-achtige hoofdtooien botsen met de (voor het merendeel) correct gestylede Empire-japonnen. Een Franse vrouw, kennelijk een vriendin van generaal Tilney, is helemaal in het zwart opgemaakt als een soort oeroude Goth-nachtmerrie; ze heeft een opvallende gelijkenis met Michael Jackson in een zwarte jurk. Haar verschijning wordt nog dwazer door een groot halfmaantje op haar wang. Ik moest me ook verbazen over de historische juistheid van de felrode lippenstift die bijna alle vrouwen droegen.<br />Een andere anomalie die mijn moeder en ik ongeveer tien minuten aan het lachen hield, was de 'badscène'. Het eerste wat ons opviel was dat mannen en vrouwen samen in een groot badhuis baadden <0xE2><0x80><0x93> waarschijnlijk niet erg waarschijnlijk in het begin van de negentiende eeuw. Toen zagen we dat alle vrouwen grote porseleinen of plastic borden bij zich leken te hebben, die ze met touwtjes om hun hals droegen. De borden dreven horizontaal op het water en bevatten mysterieuze stukken van... iets. We vermoedden dat het zeep was, daarna aromatische kruiden en ten slotte, toen de mysterieuze substantie tussen de opnamen door begon te verdwijnen, concludeerden we dat het voedsel was. Maar ik ben er nog steeds niet zeker van.<br />En dat is nog niet de helft van wat er mis is met Northanger Abbey. Mijn waarschuwing aan iedereen die overweegt deze film te huren: hou je mond. En als iemand overweegt hem te kopen <0xE2><0x80><0x93> tja, ik weet niet eens wat ik daarop moet zeggen.<br />Je zou denken dat, toen de acteurs en anderen die deze film hebben gemaakt ongeveer 1/4 van de weg hadden afgelegd, ze...' Ze beseften wat een monster ze creëerden en hielden op. Helaas gebeurde dat niet, en Northanger Abbey werd in de wereld losgelaten.
My mom, my cousins, and I are pretty big Jane Austen fans. We know all the words to the 1995 Pride and Prejudice masterpiece, and have watched Gwyneth Paltrow's Emma an embarrassing number of times. I've read all the books, and I've even sat through Sense and Sensibility and Persuasion a few times. So my mom and I thought it would be nice to see Northanger Abbey on film.<br /><br />Bad idea! This is just about the worst movie I've ever seen. It's even worse than the 1998 version of Alice Through the Looking Glass, or the 1939 Nancy Drew movie I bought at Wal-Mart for $1 (my previous "worst movies.") The first thing wrong, which you notice in the opening scene, is that the "heroine," Catherine, has a gruesome and weird imagination, inspired by trashy novels that a Jane Austen heroine would never touch. Throughout the novel, she has dreams (day and night) in which she is carried off by some hideous man with a greasy wig, dragged across a field headed for God-knows-what-all, and suddenly rescued by a dashing guy on a white horse.<br /><br />The second thing any viewer of the movie will instantly notice is the high-pitched wailing and saxophone music that is supposed to be the soundtrack. No dainty classical music or English country dances here! It is also evident, almost at first glance, that the actress (for lack of a better word) chosen to play Catherine is completely off. First, she is rather unattractive, and is rendered even more so by her un-Austenlike behavior. Her looks and movements are just wacky! Plus, they're completely affected and unbelievable.<br /><br />This sad lack of acting skills affects pretty much all of the actors in the film. Not even Mr. Tilney, the supposed "dashing young suitor" is decent.<br /><br />As more and more characters are introduced, a strange taste in costumes on the part of the filmmakers becomes evident. Huge, Marie Antoinette-style headdresses clash with the (for the most part) correctly styled Empire gowns. A French woman, apparently a friend of General Tilney's, is made up all in black as some sort of ancient Goth nightmare--she bears a striking similarity to Michael Jackson in a black dress. Her appearance is made even sillier by a HUGE half-moon beauty mark on her cheek. I also had to wonder about the historical accuracy of the bright red lipstick that almost all of the women were wearing.<br /><br />Another anomaly that kept my mom and I howling with laughter for about ten minutes was the "bathing" scene. The first thing we noticed was that men and women were bathing in a big bathhouse together--probably not very likely in the early 1800s. Then we saw that all the women seemed to be wearing large china or plastic plates, worn around their necks with strings. The plates floated horizontally on the water, containing some mysterious pieces of...something. We guessed it was soap, then aromatic herbs, then finally, when the mystery substance began disappearing between shots, we deduced it was food. But I'm still not sure.<br /><br />And that's not even half of what's wrong with Northanger Abbey. My warning to anyone who is considering renting this movie: stay your hand. And if anyone is considering BUYING it--well, I don't even know what to say to that.<br /><br />You'd think that when the actors and others making this film got about 1/4 of the way through, they'd realize what a monster they were creating and stop. Unfortunately, they didn't, and Northanger Abbey was let out into the world.