Waarna de geroemde update begint en zichzelf door het hoofd schiet. Nogal toepasselijk, gezien de treurige staat waarin deze film verkeert, een vervolg op een film die er duidelijk geen nodig had.<br />Wat echt irriteert aan Robocop 2 is dat de makers kennelijk niet begrepen waarom het origineel zo goed was. Robocop 7 was een geestige, levendige satire op slechte actiefilms. Robocop 2 is gewoon een slechte actiefilm.<br /><br />Dun van de dialogen, met name in de saaie finale na de schietpartij, trekt hij weinig belangstelling en bezit niets van de energie of geestdrift van het origineel. De spotjes, nu een beetje smakeloos ('Waarschuwing: herhaald gebruik kan huidkanker veroorzaken') lijken er alleen maar bij te horen. En het noemen van een nieuw designerdrug 'kernbom' is bij lange na niet zo subtiel of grappig als het familiespel in de originele film, 'kernbom blieem!'<br />De stop-motionanimatie, die het zwakste element van de oorspronkelijke film vormt, wordt uitgebreider gebruikt, terwijl in dit humorloze vervolg geen aftiteling zit, waardoor het er nog goedkooper en gehaaster uitziet. Ach, humorloos, zou je kunnen zeggen. Maar hoe zit het met de grappige burgemeester, of de manier waarop Robo is geherprogrammeerd om clichés te spuien? Ja, dat zijn pogingen tot luchtigheid, net als Robo die zich met een schroevendraaier aanspant ('Wij zijn ook maar mensen') voor de clou van de film, maar het is niet waarschijnlijk dat ze iemand aan het lachen maken. Net als de rest van de film zijn het bezadigde en debiele pogingen tot vermaak. De derde en laatste film in de serie (met een fantasierijke naam: Robocop 3; 5) ging over Peter Weller, die werd vervangen door Robert John Burke, die het goed doet in een weinig veeleisende rol. Met zijn geaffecteerde taal en geweld was het een duidelijke smeekbede aan de kindermarkt, een Robo-actiefiguur die overal ingestopt was. Omdat het sociale geweten te veel werd overdreven en Robocops pas ontdekte armbevestigingen en jetpack te dwaas werden, zou de laatste film nooit een meesterwerk worden. Maar de vloeiende regie van Fred Dekker en het vloeiende tempo maakten deze film tot een plezierige wegwerpfilm.<br />Robocop is dus de juiste film. Robocop 3 is het vervolg dat je zou kunnen zien als er niets beters was. Waardoor de tweede film in het midden blijft hangen, een ongeziene treurzang van een film. Een franchisevoertuig dat niets te zeggen heeft, afgezien van de pondtekens die oplichten. Irvin Kershner is geen Paul Verhoven, net zoals de komiek Frank Miller en zijn partner Walon Green niet de schrijvers zijn die Edward Neumeier en Michael Miner waren. Een tragische verspilling van een goed, zij het beperkt, concept.
Following which, the touted update goes and shoots itself through the head. Rather apt, considering the sorry state of this movie, a sequel to a film which patently didn't need one.<br /><br />What really irritates about Robocop 2 is that the makers obviously didn't understand why the original was so good in the first place. Robocop (7) was a witty, vibrant satire of bad action movies. Robocop 2 is just a bad action movie.<br /><br />Thin on dialogue, particularly towards the tedious, shoot-out finale, it attracts little interest and possesses none of the energy or spirit of the original. The spoof ads, now a little tasteless ("Warning: continued use will cause skin cancer") seem merely there as an afterthought. And calling a new designer drug "Nuke" is nowhere near as subtle or as funny as the original's family board game, "Nuke em!"<br /><br />The stop-motion animation  the weakest element of the original  is used more extensively, while this humourless sequel fails to include a credits sequence, which makes it look even more cheap and hurried. Ah, humourless? You might say. But what about the funny mayor, or the way Robo is reprogrammed to spout platitudes? Yes, these are attempts at light relief, as is Robo tightening himself up with a screwdriver ("we're only human") for the film's punchline, but none are likely to induce laughter. Like the rest of the film, they're staid and moronic attempts at entertainment.<br /><br />The third and final film in the series (imaginatively titled Robocop 3; 5) saw Peter Weller leave, to be replaced by Robert John Burke, who does well in a undemanding role. With toned-down language and violence, it was an obvious plea to the kiddie market, a Robo action figure much plugged throughout. With it's social conscience too overstated, and Robocop's new-found arm attachments and jetpack getting too silly, the final film was never destined to be a masterpiece. Yet fluid direction by Fred Dekker and a flowing pace make this one enjoyably throwaway viewing.<br /><br />Robocop, then, is the film proper. Robocop 3 is the sequel which you could watch if there was nothing better on. Which leaves the second movie hanging in the middle, an unwatchable dirge of a picture. A franchise vehicle that has nothing to say, save for the pound signs that rung up. Irvin Kershner is no Paul Verhoven, just as comic artist Frank Miller and partner Walon Green aren't the writers that Edward Neumeier and Michael Miner were. A tragic waste of a good, if limited, concept. 4/10.