'The Cell' is een tamelijk moeilijke film om te classificeren. Als je de plot leest, 'een psychotherapeut reist naar binnen in een comateuze seriemoordenaar in de hoop zijn laatste slachtoffer te redden', zou je kunnen denken dat het een thriller is met een vleugje sciencefiction. Maar dat doet deze film niet echt recht. Er is een fantasie aspect in de onderbewuste geest dat verbluffend is, met overvloedige beelden en ongelooflijk geestdodende scenario's. Er is drama wanneer de voornoemde psychotherapeut (gespeeld door Lopez voordat zij een louter romantisch komische component werd) contact maakt met het kind in zijn binnenste en getuige is van zijn angstaanjagende opvoeding. En er is zeer zeker een horror aspect vanwege de ziekelijke handelingen van de kwaadaardige persoonlijkheid van de seriemoordenaar. De film probeert op veel verschillende niveaus te functioneren en overschrijdt genregrenzen naar believen. Hoewel ik het gevoel heb dat het uiteindelijk een redelijk bizarre ervaring wordt, vind ik het volkomen fascinerend.<br />Vanaf de openingstitels, waarin Lopez te paard door de woestijn rijdt en oogverblindend gekleed is in een witte jurk, weet je dat je een visuele traktatie te wachten staat. Elke keer dat het publiek de werkelijkheid verlaat en haar volgt naar de onderbewuste diepten van haar 'patiënten', wordt het gegarandeerd een feestmaal van visuele en auditieve verrukking. De kostuums zijn prachtige creaties van hoeken en kleuren. De camera laat afwijkingen bij de deur en doorkruist een wereld waarin op en neer hetzelfde is. De personages worden heersers over hun eigen domeinen en veranderen in wezens die een dergelijke status waardig zijn. Als je niets anders leuk vindt aan 'The Cell', zul je ongetwijfeld onder de indruk zijn van het werk dat in deze scènes is gestoken.<br />De casting is ook van topklasse. Jennifer Lopez is hier in haar element en maakt gebruik van haar natuurlijke, meelevende en bijna moederlijke gevoelens, terwijl ze haar eigen opvallende uiterlijk combineert met de weelderige omgeving, make-up en kostuums. Ze is ongelooflijk sexy en ik zou persoonlijk willen dat iemand een andere rol voor haar zou zoeken buiten de internetwereld waarin ze is getypeerd, zodat ze verder kan experimenteren. Vince Vaughn is redelijk overtuigend als FBI-agent die alles zal doen om het leven van een jonge vrouw te redden. Maar het is zonder twijfel Vincent D'Onofrio die hier de grootste indruk maakt. Het is een extreem moeilijke rol omdat hij meerdere emoties bij de kijker moet oproepen. We walgen van zijn daden, maar voelen met hem mee vanwege het trauma dat hij tijdens zijn leven heeft meegemaakt. Hij ziet er in zijn domein geweldig machtig uit, maar in de echte wereld is hij onzeker en kwetsbaar. Het is een geweldige prestatie van een onderschatte acteur.<br />Terwijl "The Cell" dat niet is. Het werkt op elk niveau dat het ambitieus probeert te bereiken (sommige handelingen van de personages zijn niet geloofwaardig) en hoewel het allemaal gebaseerd is op een vrij zwakke wetenschappelijke logica, is het een af en toe schokkende, visueel verbijsterende hoofdfilm die vele kijkers beloont.
"The Cell" is a rather difficult film to classify. If you read the plot outline, "a psychotherapist journeys inside a comatose serial killer in the hopes of saving his latest victim", you might think it's a thriller with a touch of science fiction. But that doesn't really do this movie justice. There is a fantasy aspect within the sub-conscious minds that is stunning, with lavish visuals and incredible mind-tripping scenarios. There is drama as the aforementioned psychotherapist (played by Lopez prior to her becoming a solely romantic comedy component) makes contact with the child within and witnesses his terrifying upbringing. And there is most definitely a horror facet due to the sickening actions of the serial killer's evil persona. The movie attempts to function on many different levels and crosses genre boundaries at will. While I feel it ends up being a reasonably bizarre experience, I find it to be completely fascinating.<br /><br />Right from the opening credits, with Lopez riding a horse through the desert stunningly clothed in a white dress, you will know that you are in for a visual treat. Every time the audience leaves reality and follows her into the sub conscious depths of her "patients", they are guaranteed a feast of visual and aural delight. The costumes are wonderful creations of angles and colour. The camera leaves regularities at the door and traverses a world where up and down are the same. The characters become rulers of their own domains and transform into creatures worthy of such stature. If you don't enjoy anything else about "The Cell", you will surely be impressed with the work put into these scenes.<br /><br />The casting is top notch also. Jennifer Lopez is in her element here, utilizing her natural, compassionate and almost maternal sensibilities, while combining her own striking looks with the lush surroundings, makeup and costumes. She is incredibly sexy and I personally wish someone would find another role for her outside of the rom-com world she has been typecast into that would allow her to experiment further. Vince Vaughn is fairly convincing as an FBI agent that will do anything to save the life of a young woman. But it is without a doubt Vincent D'Onofrio that has the biggest impression here. It's an extremely difficult role as he is required to bring out multiple emotions within the viewer. We are disgusted at his actions, yet sympathetic towards him due to the trauma he has experienced during his life. He looks magnificently powerful within his realm, yet insecure and vulnerable within the real world. It's a great performance from an underrated actor.<br /><br />While "The Cell" doesn't work as well on every level it ambitiously attempts (some of the actions of the characters are not believable) and while it is all based on some fairly flimsy scientific logic, it is an occasionally shocking, visually astounding head trip that rewards multiple viewings.