Om te beginnen vond ik de documentaire geweldig. Het gaat over een nieuwe geschiedenis/theorie van school, waarin een onderwerp een breed scala aan sociale en historische kwesties kan weerspiegelen.<br />Eerst zal ik de camera en de honden uit de weg ruimen. Ik heb een hekel aan het Blair Witch-karakter van de camera, maar ik begrijp ook het voordeel van zo'n nonchalante benadering. Ik ben het zelfs met de andere recensent eens dat het ons ongekende toegang verschaft.<br />Honden: Waarschuwing, ik heb een doctoraaltitel in de literatuur die ik NIET als beroep gebruik, dus een deel van mijn opleiding kan binnensijpelen: De honden zijn een prachtige metafoor voor de complexe relatie tussen de grote inspanningen van de mens en onze behoefte om de arbeid te vinden die nodig is om ze te bereiken. De honden zijn misschien een afspiegeling van hun eigenaren, zoals een recensent opmerkte, maar ze fungeren ook als stand-in voor de arbeiders die we in de film zien. Hoewel dit wijst op het marxistische probleem dat door een recensent naar voren wordt gebracht, toont het volgens mij ook aan hoe moeilijk het is om arbeidskwesties te globaliseren. Geen enkele Mondovi in Italië mag elders misschien niet zo goed vertalen. (Jakkes! In mijn hart ben ik een marxist en ik vind het vreselijk om mijn cynische berusting te horen!) Het is een opmerkelijk aas en aas. De honden zijn familie, de arbeiders zijn familie. Maar uiteindelijk zijn de honden de arbeiders (de laatste scène met de arme boer). Je mag het dan niet eens zijn met de politiek, maar de artisticiteit van de analogie, gecombineerd met de meer openlijke politiek van de film, is prachtig.<br />Als Faulkner (ik kom uit Alabama) de macht van de film had gehad die de Hollywood-markt te boven ging, wat zouden er dan interessante verhalen zijn verteld.
First, I loved the documentary. It represents a new school history/theory where a subject can reflect a wide range of social and historical issues.<br /><br />I'll get the camera and dogs out of the way first. I hate the Blair Witch quality of the camera, but also understand the advantage of such a casual approach. In fact, I agree with the other reviewer that it gives us unprecedented access.<br /><br />Dogs: Warning, I have a doctoral degree in literature which I do NOT use as a profession, so some of my training may seep in: The dogs are a beautiful metaphor for the complex relationship of human's great endeavors and our need to find the labor to achieve them. The dogs might reflect their owners, as one reviewer suggested. But they also serve as a stand-in for the workers we see in the film. While this might hint at the Marxist problem raised by one reviewer, I think it also shows how difficult it is to globalize labor issues. No Mondovi's in Italy may not translate as well elsewhere. (Yikes! I am a Marxist at heart and hate to hear my cynical resignation hold sway!) It is a remarkable bait and switch. The dogs are family, the workers are family. But, in the end, the dogs are the workers (the last scene with the poor farmer). While you may disagree with the politics, the artistry of the analogy, coupled with the more overt politics of the film, are wonderful.<br /><br />Had only Faulkner (I am from Alabama) had the power of film beyond the Hollywood market, what interesting tales would have been told.