Misschien is deze film een beetje te lang, maar hij heeft na vijfenveertig jaar nog steeds iets charmants. De hoofdrollen lijken me geschikter voor Clark Gable en Vivien Leigh. Gary Cooper kan me niet schelen, maar Ingrid Bergman is prima, vooral met dat donkere haar. De film is de moeite waard voor de bijrollen: Flora Robson is geweldig als mulattin-bediende. Ze is een blanke vrouw met een zwart gezicht, en ze kan een kwaadaardige uitdrukking hebben of een voodoo-meesteres. Jerry Austin als bediendedwerg is een verrukkelijke rol, die je ondanks een paar te lange scènes aan het lachen houdt. Over scènes gesproken, Florence Bates steelt de meeste van de scènes waarin ze als douairière sociale dame speelt. Ik begrijp de afloop van het spoorweggevecht aan het eind van de film niet, en de laatste scène was pure Hollywood-troep. Het is een raar gevoel als je beseft dat de titel van de film naar een spoorweg verwijst in plaats van naar een stuk bagage!
Perhaps this movie is a little too long, but it still has some charm 45 years later. The main roles seem more appropriate for Clark Gable and Vivien Leigh. I could care less about Gary Cooper, but Ingrid Bergman is fine, particularly in dark hair. The movie is worth seeing for the supporting cast: Flora Robson is terrific as a mulatto servant. She is a white woman in blackface, and can have an expression of evil or of a voodoo mistress. Jerry Austin as a servant dwarf has a delightful role, that keeps you chuckling despite some overlong scenes. Speaking of scenes, Florence Bates steals most of the ones she is in as a dowager social lady. I didn't understand the outcome of the railroad fight at the end of the movie, and the last scene was pure Hollywood dreck. It's an odd feeling when you realize the film title refers to a railroad rather than a piece of luggage!