Afzonderlijke leugens hebben mijn leven veranderd. Sterker nog, het vraag-en-antwoordspelletje heeft dat gedaan.<br />**Ondergronds**. Lees alleen als je naar trailers kijkt of ze al hebt gezien.<br />De Emily Watson-figuur bedriegt de Tom Wilkonson-figuur. Mijn eerste reactie op de Emily met de puppy-ogen was: 'Het is voorbij. Gooi haar eruit. Opgeruimd staat netjes.' Om de een of andere reden bleef hij bij haar. Niet op een zielige manier. Hij luisterde alleen. En probeerde haar behoeften te accepteren. Soms moest hij weg. Maar hij bleef bij haar en liet haar haar leven leiden. Maar ik wilde haar nog steeds zien.<br />Naderhand praatte Julian, de scenarist en regisseur, over de film. Ik ben blij dat hij dat heeft gedaan, want eerlijk gezegd ben ik net als jij en was ik te onvolwassen om het door te hebben voordat hij het voor me uitsprak.<br />Toms karakter hield van haar, en hoezeer het najagen van haar behoeften het ook oneens mocht zijn met wat hij wil, hij zou altijd van haar houden. De relatie en de liefde die ze deelden waren geen leugen, plotseling, alleen maar omdat ze met iemand anders wilde zijn. Het feit dat ze met iemand anders wilde zijn maakte haar niet tot wie ze was. Als je boven de vijftig bent, is er een grote kans dat je de liefde van je leven niet meer zult vinden, dus kun je niet meer zo neerbuigend zijn als je was toen je jonger was. Je moet proberen de dingen te laten werken, want het alternatief zou wel eens veel erger kunnen zijn.<br />Ze had nodig wat ze nodig had, en daar kon ze niets aan doen. Hij moest leren haar los te laten als hij de man wilde zijn die hij kon zijn. Hij hielp haar bij het najagen van haar minnaar, ook al deed het hem pijn.<br />Nog iets: Julian zei dat het sterkste wapen van een opdrachtgever schuldgevoel is.<br />Nogmaals: het sterkste wapen van een opdrachtgever is schuldgevoel.<br />Aan het eind van de film bevrijdde Tom haar van haar last. Hij voelde de behoefte haar te laten weten dat hij van haar hield, maar niet om haar terug te krijgen; hij wilde haar laten weten dat ze zich niet schuldig hoefde te voelen of slecht over hun relatie hoefde te denken, alleen omdat die op zo'n verschrikkelijke manier was geëindigd.<br /><0x3E> Het ligt niet in mijn aard een film te beoordelen op basis van de boodschap in plaats van de uitvoering, vooral niet als ik die boodschap beter begrijp als de regisseur me die uitlegt, maar hier maak ik een uitzondering, want ik voel me een volwassener persoon dan ik zou zijn als ik de film zou zien.<br /><0x3E> De uitvoering van de film was in een aardig, Brits tempo. Rupert was slijmerig en weerzinwekkend. Tom en Emily waren hun anders zo solide, echte karakters.
Separate LIES changed my life. Actually, the Q&A did.<br /><br />SPOILERS BELOW. Read only if you watch trailers or if you've already seen it:<br /><br />The Emily Watson character cheats on the Tom Wilkonson character. My first reaction to the puppy-dog-eyed Emily was "It's Over. Dump her. Bad riddance." For some reason, he stuck around. Not in a pathetic way. He just listened. And tried to accept her needs. At times he needed to leave. But he stuck by her and let her live her life. But I still wanted to see her <br /><br />Afterwards, Julian, the screenwriter and director, talked about the film. I'm glad he did, because frankly I am too you and was too immature to get the point before he broke it down for me. <br /><br />Tom's character loved her, and no matter how much her pursuit of her needs might disagree with what he wants, he would always love her. The relationship and love they shared wasn't a lie, all of a sudden, just because she wanted to be with someone else. The fact that she wanted to be with someone else didn't make her who she was. When you get past fifty, there's a strong chance that finding the love of your life won't come around again, so you can't be as dismissive as you were when you were younger. You have to try and make things work, because the alternative may be much worse.<br /><br />She needed what she needed, and she couldn't help that. He had to learn to let go of her if he wanted to be the full man he could be. He helped her in pursuit of her lover, even when it hurt him.<br /><br />Another thing: Julian said that the strongest tool of a controller is guilt. <br /><br />Again: The strongest tool of a controller is guilt.<br /><br />At the end of the film, Tom released her from her burden. He felt a need to let her know that he loved her, but not to in order to get her back; he wanted to let her know she didn't need to feel guilty or think poorly about the relationship, just because it ended in such a terrible way.<br /><br />It is not my way to review a film based on the message, rather than the execution, especially when I understand that message better when it is explained to me by the director, but I make an exception here, as I feel one more mature than I would benefit from seeing the film.<br /><br />The execution of the film-making was a nice, British pace. Rupert was slimy and revolting. Tom and Emily were their usually solid, real characters.