The End of Suburbia, zoals het zowel de gewone burgers als de massaconsumenten zou moeten aanspreken, zal waarschijnlijk de status van culturele vernieuwing krijgen. De film maakt gebruik van supercynische analyse door schrijvers, beleidsmakers en sociale filosofen over de paradox die is gecreëerd door het leven in Suburban-Style <0xE2><0x80><0x93> voornamelijk in het post-oorlogstijdperk.<br />Wat we in Amerika hebben gecreëerd, is een land met "geen van de geneugten van het plattelandsleven en geen van de geneugten van het stadsleven". Dat is het recept voor een buitenwijk, en de film concentreert zich op het bijzondere idee van "Olie". In wezen, in de meest algemene zin van het woord, dat de wereld dichterbij of dichterbij komt.' De olieproductie stijgt, en als we ons dat ten volle realiseren, zullen er grote veranderingen in onze levensstijl plaatsvinden, of dat nu in ons eigen belang is of ons wordt opgedrongen door een levensstijl die zelfs de sloppenbewoners van Calcutta niet voor ons konden beschrijven.<br />Het einde van Suburbia zal de kijkers in elk geval een misselijkmakend gevoel bezorgen. Dat zal zeker gebeuren. Het is een sombere kijk op onze inherente manier van leven. De ambivalentie ligt vooral in de kritische analyse die de kijkers van de film maken. Ik voorzie dat veel onvoorbereide kijkers de film zullen afdoen als zelfvoldane, liberale propaganda <0xE2><0x80><0x93> zoals een film van Michale Moore. Wat ze over het hoofd zien is dat zo'n reactie maar al te normaal is als zo'n boodschap zo ongelooflijk hard aankomt bij de levensstijl van de overgrote meerderheid van de bevolking.<br />Dat is de waarheid, en als studente Stadsplanning kan ik je vertellen dat we ons maar beter kunnen voorbereiden, want het kleine kansje dat we de kwaliteit van ons leven kunnen behouden in deze slinkende beerput van gemanipuleerde hulpbronnen vervaagt sneller dan een ras van mensen die door de pest zijn getroffen.
The End of Suburbia, as it should appeal to general citizens & mass consumers alike, is likely to become of cultural reform status. The film uses super-cynical analysis by authors, policy makers, and social philosophers on the paradox created by Suburban-Style living--mainly in the Post-War era.<br /><br />What we have created in America is a place with "none of the amenities of country life, and none of the amenities of urban city life." This is the prescription that is laid out for suburbia, and the film focus's on the singular idea of "Oil". Basically, in the most general sense, that the world is nearing or at it's peak oil production, and when we realize this in full, major lifestyle changes will be in effect, whether by our best interest or forced violently upon us by a quality of living even the slum-dwellers of Calcutta couldn't describe to us.<br /><br />If nothing more, the end of Suburbia will siphon the viewer flush in their gut, creating a sickening feeling. This is bound to happen. It's a bleak outlook on our inherent way of life. The ambivalence lies particularly in each respective viewers critical analysis of the film. I foresee many unprepared viewers slandering the film as smug liberal propaganda--like a Michale Moore film. What they fail to consider is that a reaction like this is all too normal when such a message hits so unbelievably hard to the lifestyle of the vast majority of the masses.<br /><br />This is the truth, and as a student studying City Planning, I can tell you that we better get prepared now, because what slim chance we have of maintaining quality of life in this dwindling cesspool of tampered resources is fading faster than a race of people stricken by the black plague.