Er waren een paar invalshoeken die heel interessant hadden kunnen zijn, maar de film volgt het pad van 90 procent van Hollywood-films. Ik'snap' eigenlijk niet dat Samuel Jackson het grootste deel van de tijd acteert, maar in deze film was hij vrij goed. Hij schreeuwde zelden en ging veel verder in zijn karakter dan in een 'op je gezicht woede'. Ik vond Eva Mendes aardig <0xE2><0x80><0x93> zoals gewoonlijk <0xE2><0x80><0x93> en ook al is ze een lust voor het oog, ze bewijst als actrice veel meer te zijn dan dat. Luis Guzman was eigenlijk ook heel goed, behalve dat ik de verandering van zijn personage naar Samuel Jackson aan het eind van de film niet prettig vond. Hoe kan iemands personage zich richten op een afkeer van een voormalige politieman en vervolgens binnen een fractie van een seconde in een lollyland veranderen? Is er geen oorspronkelijke gedachte meer over in Hollywood?
Not even original in the plot. Ho hum. There were a couple of angles that could have been quite interesting, but the film follows the path of 90% of Hollywood movies. I don't really "get" Samuel Jackson's acting most of the time in his other films, but he was rather good in this film. He rarely yelled and went much further in his character rather than reverting to an "in your face anger." I liked Eva Mendes - as usual - and even though she is great eye candy, she proves herself to be much more than that as an actress. Luis Guzman was actually really good also, except that I disliked the change of his character towards Samuel Jackson at the end of the film. How can one's character center around a dislike for a former cop and then turn into lollipop land within a split second? Is there no original thought left in Hollywood?