'Be With Me' is bijna de ultieme behangfilm. Laat hem maar gewoon op de achtergrond draaien. Praat onder elkaar en kijk wanneer je maar wilt, en op een gegeven moment komt er een eind aan.<br />Helaas, terwijl ik er in mijn eentje naar keek, had ik bijna het gevoel dat ik naar's werelds slechtste, langste en meest sentimentele bierreclame keek tegen de tijd dat ik net mijn ogen open wist te houden terwijl de aftiteling voorbijrolde; en toen slaagde ik er (a) nog net in om een 'Dank u wel' te zien aan de sponsors van de film <0xE2><0x80><0x93> waaronder Asia Pacific Breweries. Me dacht: Hoe verrassend is _dat_ <0xE2><0x80><0x93> gezien alle shots van Tijger-bier die door deze uiterst oninteressante afgang van een film worden onderbroken?<br />Ondertussen vindt de dialoog tussen individuen met af en toe een steek onder water plaats, maar over het algemeen wordt er niets gezegd of gezien wat een bijzondere verbetering zou kunnen betekenen voor het algemene verhaal van de film. Het is alsof je op elk moment kunt uitzetten en op een later tijdstip terug kunt keren en je werkelijk niets over het hoofd zou hebben gezien dat een onmisbare toevalligheid zou zijn geweest, of deel zou hebben uitgemaakt van de plot, voor zover het de algehele ontwikkeling van de film betrof. Vandaar de ultieme 'behangfilm'!<br />Nou, ik vraag me af... Welke film was het ook alweer die we echt hebben gezien? Ik vraag het me nog steeds af... Het zou zeker kunnen. Het was allemaal zo kunstig dat het wel een ongekunsteld Singaporeans voorwendsel voor een draaiende camera leek. Naar verluidt wordt 'Be With Me' geweven rond de thema's liefde, tragedie en verlossing. Maar het enige waar ik getuige van was, was verveling, een halfbakken scenario met een handvol onnozele sms'jes, en de enige verlossing was wat er gebeurde toen deze volkomen nutteloze film afliep. Wat een treurige tijdverspilling was het uiteindelijk! Er werd ook gezegd dat de personages in deze film fictief waren, behalve Theresa Chan die een 'opmerkelijke vrouw is die tegenspoed heeft overwonnen...' Nou, met alle respect voor mevrouw Chan, maar gegeven het feit dat ze zo'n geweldig & verbazingwekkend personage was, waarom moest het script dan ook de verhalen van andere personages bevatten zonder dat er ook maar de geringste poging werd gedaan om hun levens met elkaar in verband te brengen? Toch bleek het een bijna ondraaglijk saaie film te zijn, met als hoogtepunten de aftiteling. In plaats van het lot van alle personages in verband te brengen, had ik echt het gevoel dat de film eindigde in een poging tot het bijna onmogelijke en kennelijk tussen de wal en het schip viel voor zover het een kennismaking met de kijkers betrof.<br />Ik ben over het algemeen een filmfanaat van arthousefilms en heb meestal geen bezwaar tegen langzaam ijsberen (waaraan hier geen gebrek is, geloof me!!). Ik heb een hekel aan films als 300, Transformers, Fight Club, maar beschouw bijvoorbeeld Eric Rohmer als een geweldige filmmaker. Ik hoop dus dat dit mijn kritiek enigszins in perspectief plaatst. Niettemin was er in de hele conceptie en uitvoering van de film geen enkel punt te vinden dat kon voorkomen dat je ogen langzaam dichtvielen bij elke minuut van 'Be With Me'. Kijk deze film als je zin hebt om je tijd te verdoen. Anders zou je leven er niet rijker op worden als je hem had gemist.
'Be With Me' is almost the ultimate wallpaper movie. Just leave it running in the background. chat amongst yourselves and return to it whenever you like and at some point it'll end. <br /><br />Alas, as I watched it alone, and so I felt like I almost watched the world's worst, longest and most drippingly sentimental beer commercial by the time I just about managed to keep my eyes open as the end credits rolled; and I then managed (just a) a few more moments of wakefulness to witness a 'Thank you' to the movie's sponsors - which included Asia Pacific Breweries. Aha! Methought: How surprising is *that* - given all the shots of Tiger beer interspersed throughout this most forgettable washout of a movie? <br /><br />Meanwhile, dialogue spurts between individuals with occasional stabs at depth, but all too usually nothing of any particular advancement to the movie's overall story is said or witnessed. It's as if one could switch off at any moment and return at any later point and you'd really have missed nothing which would have been an unmissable contingency, or part of its plot, as far as the movie's overall progression was concerned. Thus the ultimate "wallpaper movie"!<br /><br />Well I wonder... What movie were those who positively reviewed this one watching? I wonder and continue to wonder... It certainly couldn't have been this arty to the point of artless Singaporean excuse for a camera's rolling. Allegedly, 'Be With Me' is supposed to be woven around the themes of "love, tragedy and redemption". But all I witnessed was boredom, a half baked screenplay with a smattering of gormless text messages, and the only redemption was that which occurred when this utterly useless movie ended. What a wistful waste of time, it ended up being! It was also said that the characters in this movie were fictitious except for Theresa Chan who is a "remarkable woman who has triumphed over adversities..." Well, no disrespect to Ms Chan, but given that she was such a marvellous & amazing character, why at all did the screenplay have to involve the stories of other characters without the most tenuous attempt to connect their lives together? Yet it still proved to be an almost insufferably boring movie whose highlights included the credits rolling. Rather than tying in the fates of all characters, I really felt that the movie ended up attempting the near impossible and evidently fell between stools as far as any viewer engagement could be concerned.<br /><br />I am generally an art-house movie fan and don't usually object to slow pacing (of which here there is no shortage, believe you me!!). I hate such movies as 300, Transformers, Fight Club, but consider, e.g., Eric Rohmer as a great film maker. So I hope that puts my criticism into some perspective. Nonetheless, there was no redeemable feature whatsoever in the entire movie's conception and delivery which could prevent one's eyelids slowly drooping downwards as each minute of 'Be With Me' dripped by. Watch this movie if you need to feel like wasting time. Otherwise your life would be none the richer for having missed it. 3/10