'The Dresser' is misschien wel de meest verfijnde backstagefilm. De film zit boordevol humor en energie, voor het grootste deel opgewekt door het 'energieke' personage van Norman (Tom Courtenay). Hoewel zijn personage duidelijk homoseksueel is en zich zeker aangetrokken voelt tot de hoofdrolspeler (Albert Finney) bij wie hij assisteert, blijft de film er nooit bij stilstaan en maakt hij er niet meer van dan het is.<br />De ruige stijl van Peter Yates, die zo goed werkte in 'Bullitt', is weer te zien en geeft de film een gevoel van realisme en samenhang. Dit wordt zeer gewaardeerd in een verhaal dat zo gemakkelijk saai had kunnen worden. Uiteindelijk wordt 'The Dresser' Veel mensen zullen het stomvervelend vinden, maar voor degenen die van Britse cinema houden, zal het een waar genoegen zijn.<br />7.7 van de 10.
"The Dresser" is perhaps the most refined of backstage films. The film is brimming with wit and spirit, for the most part provided by the "energetic" character of Norman (Tom Courtenay). Although his character is clearly gay, and certainly has an attraction for the lead performer (Albert Finney) that he assists, the film never dwells on it or makes it more than it is.<br /><br />The gritty style of Peter Yates that worked so well in "Bullitt" is again on display, and gives the film a sense of realism and coherence. This is much appreciated in a story that could so easily have become tedious. In the end, "The Dresser" will bore many people silly, but it will truly be a delight to those who love British cinema.<br /><br />7.7 out of 10