Ik wilde deze film niet afschrijven op de recensies en kritieken in de westerse wereld. Ik bedoel, hoe hadden ze zich kunnen vergissen in de Aziatische cinema, die nu een hoofdbestanddeel is geworden van de Hollywood-remake? Bovendien is Jet L behoorlijk cool, en hij heeft een paar interessante films gemaakt in Azië. Dus met een onbevooroordeelde geest vond ik deze film verrassend goed.<br />Er zitten goede kanten aan. Het verhaal is heel slim en gebruikt M-Theory als basis om de plot te vertellen dat er meerdere universums zijn, elk met hun eigen versies van werelden, en hoogstwaarschijnlijk van jou. Elke keer dat een van jullie wordt vernietigd, deelt de rest de energie en de kracht met hen. Het idee dat iemand zou kunnen proberen de enige versie van zichzelf te worden in alle Universa om erachter te komen of hij een God wordt.<br />En dan heb je Jet Li nog, en die is geen slechte acteur en behoorlijk behendig als vechtsporter, plus Jason Statham, die in alle opzichten een goede acteur is. En wat de special effects betreft, sommige zijn echt cool, een mengeling van kogeltijd en slow motion met normale snelheid, heel cool om hier en daar naar te kijken.<br />De slechte punten? Nou, Stathams accent is verschrikkelijk, en sommige effecten zijn niet zo vergelijkbaar als andere, dus...' Het is duidelijk dat er geld is besteed aan sommige hoofdrollen en niet aan andere, die waarschijnlijk te kort op het scherm zijn vertoond of gewoon niet op het budget zaten.<br />Een groot probleem voor mij is de minimale camera-actie waar Hollywood zo lang de voorkeur aan heeft gegeven, iets waar Jackie Chan het vaak over heeft gehad. Het filmen van vechtscènes van dichtbij dient twee doelen. Het geeft meer nadruk op één enkele stoot of beweging, waardoor het harder en echter lijkt dan het in werkelijkheid is, en het verbergt ook wat er om de lens van de camera gebeurt. Bijvoorbeeld mensen die een neparm of het gezicht van een stuntdubbel vasthouden, enz. Wat Chan altijd zei, was dat hij de camera probeerde te openen om het publiek te laten zien wat er gebeurde, zodat ze konden zien dat de mensen echt aan het vechten waren in plaats van een close-up van een gezicht en een vuist, van iemand die in beeld viel. Het is effectiever om het hele beeld te laten zien, en het is ook indrukwekkender.<br />Dus de close-ups waren ergerlijker dan wat dan ook, je zag niet hoe indrukwekkend Li's vechttechnieken waren, en je vond het moeilijk om iets van de actie te zien. Vertraag de opnamen en kijk naar de camera's van Hollywood Directors! Het grootste probleem was het verhaal, maar ondanks het feit dat ze zo'n sterke basis hadden om op te bouwen, leken ze het gevoel voor de plot kwijt te raken en zich te concentreren op de actiescènes. Er zijn een paar serieuze plotontwikkelingen en verklarende momenten die gewoon over het hoofd worden gezien en in een paar zinnen worden behandeld, en toch hadden die een uitstekende en complexe karakterontwikkeling kunnen vormen.<br />Het bleef allemaal te zwak, en er werd niet genoeg gebruik gemaakt van het verhaal. Al met al geen geweldige film, en zijn potentieel was ernstig bedorven.
I didn't want to write this movie off on the reviews and critics in the western world, I mean how wrong have they been about Asian cinema that has now become a staple diet of the Hollywood remake monster? Plus Jet L is pretty damn cool, and he's made some interesting movies in Asia. So with an open mind I was surprisingly averaged out by this movie.<br /><br />There are good points. The story is very clever, using M-Theory as a base to bring forward the plot that there are multiple universes each with their own versions of worlds, and most likely you. Each time one of you is destroyed the rest share the energy and power amongst them. The idea that someone might try and purposely become the only version of themselves in all the Universes to find out if they become a God.<br /><br />There's also Jet Li, and he's not a bad actor and pretty nimble as a martial artist, plus Jason Statham who is an all round good actor. As for the special effects, some of them are really cool, a mixing of bullet time, and slow motion with normal speed, very cool to watch in places.<br /><br />The bad points? Well Statham's accent is appalling, and some of the effects aren't as comparable as others, so it's quite apparent that money was spent on some of the main shots and not on others that were probably deemed as too short on screen or they just plain ran out of budget.<br /><br />A big sore point for me is the close cropped camera action that Hollywood has long favoured, something that Jackie Chan has often talked about. Filming fight scenes close up serves two purpose. It gives greater emphasis on a single punch or movement, making it look harder and more real than it really is, and it also hides what is going on around the camera lens. For example people holding a fake arm or the face of a stunt double, etc.<br /><br />What Chan always said was that he tried to open out the camera and show the audience what was going on, let them see the people fighting properly rather than a close up of a face and a fist, cutting to someone falling into frame. Showing the whole picture is more effective, and it's more impressive.<br /><br />So the close cropped shots were just more annoying than anything, you failed to see the impressiveness of Li's fighting skills, and you found it hard to see some of the action. Slow the cuts down and pan out the camera Hollywood Directors! The biggest problem was the story though, despite having such a strong base on which to build, they seemed to loose the sense of the plot and concentrate on the action scenes. There are some serious plot building and explanatory moments that are just totally overlooked and covered in the space of a few sentences, yet these could have formed some excellent and complex character development.<br /><br />It just all held together too weakly, and not enough was made of the story. All in all, not a great movie and it's potential was badly spoiled.