Dit moet een van Chaplins meest ambitieuze projecten zijn geweest; hij gooit er vrijwel alles in, van visuele grappen en komische scènes die de film verduisteren tot sociale relevantie, romantiek en zelfs wat geweld. Het mengsel is uitdagend en intrigerend, en de film heeft veel onderhoudende en slimme scènes (zoals die waarin Chaplin en vier andere mannen proberen te voorkomen dat ze een munt vinden die hun zelfopoffering opeist), maar de ingrediënten klikken niet altijd met elkaar, en de mix (en toon) lijkt een beetje disharmonieus. Wat de beroemde slottoespraak betreft, hoewel onmiskenbaar eerlijk, lijkt die vandaag ook een beetje naïef, met zijn toespelingen op 'een betere wereld waar de mens zijn haat en wreedheid zal overwinnen en zijn ziel zal vliegen'. Grote perfornmances van Jack Oakie en de mooie Paulette Goddard (***).
This must have been one of Chaplin's most ambitious projects; he throws in virtually everything, from visual gags and blackout comedy sketches to social relevance, romance, even some violence. The mixture is challenging and intriguing, and the film has many entertaining and clever sequences (like the one where Chaplin and four other guys try to avoid finding a coin that will order their self-sacrifice), but the ingredients don't always click together, and the mix (and tone) seem kind of disharmonious. As for the famous final speech, though undeniably honest, it also seems a bit naive today, with its allusions to "a better world where man will overcome his hate and brutality, and his soul will fly". Great perfornmances by Jack Oakie and the beautiful Paulette Goddard. (***)