'Glen of Glenda' was de eerste poging van Edward D. Wood jr. om een speelfilm te regisseren. Hiervoor koos hij een onderwerp dat hem na aan het hart lag... travestie, de 'kunst' van een man die zich in vrouwenkleren wilde hullen. Het sierde Wood dat hij probeerde te werken met een onderwerp dat in 1953 grotendeels taboe was. Jammer genoeg had Wood noch het geld noch de kennis om de film te maken.<br />Het verhaal begint met een proloog van Bela Lugosi die weinig zinnigs zegt en gaat dan over op de ontdekking van een dode travestiet, Glen/Glenda (Daniel Davis alias Ed Wood). Alton (Timothy Farrell) probeert te begrijpen waarom een man op deze manier zou willen leven (en sterven).<br />Glen is verloofd met Barbara (Dolores Fuller) en wil haar niet over zijn obsessie vertellen. En dat is het. We zien eindeloze voorraadopnamen van alles, van verkeer op de snelweg tot soldaten die op het strand landen, afgewisseld met opnamen van Wood die in dezelfde straat loopt, gekleed als Glen of Glenda, en verlangend naar vrouwenkleren in een etalage kijkt. Arme ouwe Bela, die pech heeft gehad en met Wood bevriend is geraakt, duikt tijdens het hele verhaal af en toe op. Ik weet het niet 100 procent zeker, maar ik denk dat Bela's scènes zijn toegevoegd om zijn naamwaarde te verhogen nadat de film was voltooid. <br />Om de verwarring van Lugosi's verhaal nog groter te maken, komt Farrell, als dr. Alton, ook in beeld. Lugosi blijft maar zeggen: _bevare, bevare... take care, take care_, en ook nog wat koeterwaals over slangen en slakken en hondenstaarten.<br />Het verhaal gaat ook over een travestiet die een succesvolle geslachtsveranderingsoperatie heeft ondergaan en het verschil probeert uit te leggen tussen die persoon en het personage van Wood. De droomsequenties zijn lachwekkend. Een trouwscène waarin iemand gekleed als de duivel verschijnt, is een goed voorbeeld. Wood geeft ons ook een ogenschijnlijke verkrachtingsscène met de acteurs (?) volledig gekleed, maar met weinig aan de verbeelding overlatend, risqué voor 1953.<br />Deze film gaat, samen met Wood's andere 'klassieke' films, ook over seks. Ze waren zo slecht dat ze door de jaren heen door het publiek werden omarmd als cultklassiekers. Om die reden hebben ze het tot op de dag van vandaag overleefd.
"Glen or Glenda" was Edward D. Wood Jr's first attempt at directing a feature film. For this he chose a topic near and dear to his heart...transvestism, the "art" of a man wanting to dress in women's clothes. To his credit, Wood tried to deal with subject matter that was largely taboo in 1953. Unfortunately, Wood had neither the budget nor the know how to make the film.<br /><br />The story opens with a prologue by Bela Lugosi that makes little sense and then moves to the discovery of a dead transvestite Glen/Glenda (Daniel Davis aka Ed Wood). Inspector Warren (Lyle Talbot) with the help of psychiatrist Dr. Alton (Timothy Farrell) tries to understand why a man would want to live (and die) this way.<br /><br />Glen is engaged to Barbara (Dolores Fuller) and is reluctant to tell her of his obsession. And that's it. We see endless stock footage shots of anything from freeway traffic to soldiers landing on the beach, interspersed with shots of Wood walking down the same street dressed as either Glen or Glenda and looking longingly at women's clothes in a store window. Poor old Bela, who was down on his luck and befriended by Wood, keeps popping in throughout the story. I'm not 100% sure but I think Bela's scenes were added for his name value after the body of the movie was completed.<br /><br />To add to the confusion of Lugosi's narration, Farrell as Dr. Alton also provides off screen narration. Lugosi keeps saying, bevare, bevare...take care, take care, as well as, some gibberish about snakes and snails and puppy dog's tails.<br /><br />The story also deals with a transvestite who has a successful sex change operation and tries to explain the difference between that person and Wood's character(s). The dream sequences are laughable. A wedding sequence in which someone dressed as the devil appears is a good example. Wood also gives us an apparent rape scene with the actors(?) fully clothed but leaving little to the imagination, risqué for 1953.<br /><br />This film along with Wood's other "classics" were so bad that they became embraced by the public as cult classics over the years. For that reason, they have survived to this day.