Schrijver/regisseur Brian Burns heeft duidelijk een paar romantische komedies gezien, en hij lijkt te denken dat hij de formule voor succes heeft ontdekt: veel locatieopnamen in New York (bij voorkeur in de winter), toespelingen op oude Hollywoodfilms (vooral musicals), aangename musicalsoundtracks. Helaas is dit alles slechts een compensatie voor Burns' gebrek aan talent als schrijver. (Het grote mysterie van veel schrijvers-regisseurs die onafhankelijke films maken is niet waarom ze niet kunnen opschieten met grote studio's, maar hoe ze ook maar enige steun krijgen voor hun films.)<br />Normaal gesproken wordt onze belangstelling voor romantische komedie opgewekt door de hoofdpersonen, maar het paar in deze film heeft gewoon geen aantrekkingskracht. Dit is niet de schuld van David Krumholtz of Milla Jovavich; hun personages zijn gewoon slecht geschreven. Waar we op reageren in klassiekers als When Harry Met Sally of Annie Hall of oudere films als His Girl Friday zijn de eigenaardigheden en tekortkomingen van de persoonlijkheden van de hoofdpersonen. Omdat hij niet in staat is individuen te scheppen, geeft Burns ons na school een speciale naschoolse voorstelling die geïnspireerd is op _Men Are From Mars, Women Are From Venus_.<br />Het is me een raadsel hoe iemand Burns als de opvolger van Woody Allen kan zien. Ik heb tijdens deze film niet één keer gelachen, en de film zit vol dialogen in de echokamer ('Ik wil de stad rood schilderen.' 'Jij wilt de stad rood schilderen?' In een van de eerste scènes zien we hoe Krumholz' vriendin, een actrice, een onbenullige tv-serie filmt. Het is het enige moment in de hele film waarop de dialoog goed aanvoelt; misschien geeft dat aan waar de talenten van Burns eigenlijk goed voor zijn.
Writer/Director Brian Burns has obviously seen a few romantic comedies, and he seems to think that he's discovered the formula for success: plenty of location shots in New York (preferably in the winter), allusions to old Hollywood films (especially musicals), enjoyable musical soundtrack. Alas, all of this is mere compensation for Burns' lack of talent as a writer. (The great mystery of many writer-directors making independent films is not why they cannot get on with major studios, but how they get any backing at all for their films.)<br /><br />Normally our interest in romantic comedy is motivated by the lead characters, but the couple in this film simply has no appeal. This is not the fault of either David Krumholtz or Milla Jovavich; their characters are just poorly written. What we respond to in such classics as When Harry Met Sally or Annie Hall or older films such as His Girl Friday are quirks and flaws of the lead characters' personalities. Lacking the ability to create individuals, Burns gives us an after-school special inspired by Men Are From Mars, Women Are From Venus.<br /><br />How anyone can see Burns as the successor to Woody Allen is beyond me. I did not laugh once during this film, and the screen-play is full of echo chamber dialog ("I want to paint the town red." "You want to paint the town red?"), which is the most tell-tale sign of someone who has no business writing for a living. In one of the early scenes, we see Krumholz's actress girlfriend filming a mindless TV sitcom. It's the only moment in the whole film that the dialog feels right; maybe that indicates what Burns talents are really suited for.