Hollywood had een lange liefdesrelatie met namaak-Arabische Nachten-verhalen, maar weinig van deze produkten hebben de tand des tijds doorstaan. De gedenkwaardigste waren de Jon Hall- en Maria Montez-films, die al lang geleden in de vergetelheid zijn geraakt. Deze zit vol met nagesynchroniseerde liedjes, anachronistisch slang en slapstick. Het is een waarlijk overvloedige oogst van Mesopotamische maïs, en vandaag de dag bijna onverdraaglijk. De film werd genomineerd voor zijn fantasierijke speciale effecten, die tegenwoordig bijna niet meer opvallen en voornamelijk bestaan uit trucfotografie. Het enige opvallende, positieve kenmerk dat nog overblijft, zijn de prachtige kleur en helderheid. Het is jammer te moeten zeggen dat van de vele in dit genre gemaakte films er maar weinig in de buurt komen van Alexander Korda's oorspronkelijke 'Dief van Bagdad'. Maar bijna elke andere Duizend-en-een-nacht-film is beter dan deze.
Hollywood had a long love affair with bogus Arabian Nights tales but few of these products have stood the test of time. The most memorable were the Jon Hall, Maria Montez films which have long since become camp. This one is filled with dubbed songs, anachronistic slang, and slapstick. It's a truly bounteous crop of Mesopotamian corn, and pretty near intolerable today. It was nominated for its imaginative special effects which are almost unnoticeable in this day and age, consisting mainly of trick photography. The only outstanding, positive feature which survives is its beautiful color and clarity. Sad to say, of the many films made in this genre, few of them come up to Alexander Korda's original "Thief of Baghdad". Almost any other Arabian Nights film is superior to this one, though. It's a loser.