Het bijwerken van het toneelstuk van Clare Booth Luce en de film uit 1939 is een grote teleurstelling. De vrouwenrollen zijn uitstekend, de meeste afzonderlijke scènes werken, maar er zit niets bij elkaar. Er is geen verband tussen de scènes, bijna alsof de film in delen is gemaakt en daarna in een vacu<0xC3><0xBC>m is samengesteld. Toegegeven, het verhaal van een vrouw die met de ontrouw van haar man te maken krijgt en hoe ze geholpen en gehinderd wordt door haar vrienden is nu, in een tijd waarin echtscheiding zo gewoon is, een minder schokkend verhaal, maar het komt net zo goed van pas als altijd. Ik wou alleen dat ze erin waren geslaagd alle stukjes aan elkaar te knopen, want zoals het er nu voorstaat is dat niet zo. Ik voel me meegetrokken door de plot. Wachten op Cable.
Updating of the Clare Booth Luce play and the 1939 movie is a major disappointment. The cast of women is excellent, most of the individual scenes work but nothing hangs together. There is no connection from scene to scene almost as if the film was crafted in parts and then assembled in a vacuum. Granted the story of a woman dealing with her husband's infidelity and how she is helped and hindered by her friends is a less shocking one now in an age when divorce is so common, but at the same time its just as timely as ever, I just wish they could have managed to connect all of the pieces together because as it stands now you really don't feel pulled along by the plot. Wait for Cable.