Antarctica, winter 1982. Het team op een Amerikaanse onderzoeksbasis wordt verrast door een stel waanzinnige Noren die met een helikopter achter een hond aan zitten en hem proberen te doden. Alle Noren worden gedood en de Amerikanen blijven achter met niets anders dan een hond, een paar lijken en vragen. Dat is het begin van de grootste horror/thriller-film die ik ooit heb gezien.<br />Vanaf het allereerste begin tot aan het eind voel je de gespannen, paranoïde stemming. Hulpeloos en alleen in een niemandsland. Ennio Morricone werd genomineerd voor een Razzie Award voor zijn rol. Waarom weet ik niet, want voor zover ik kan zien is zijn rol eenvoudig, griezelig en heel goed. Het brengt je echt in de juiste stemming. <br />Het acteren is geweldig! De beste prestatie wordt waarschijnlijk geleverd door de hond die gewoon geweldig is. Wat Russell en de anderen op twee benen betreft, kan ik niet anders zeggen.<br />Je zult misschien denken dat 1982 en special effects niet het indrukwekkendst zijn? Nou, denk dan nog maar eens na! Je hebt het niet allemaal gezien tot je dit hebt gezien. Lichaamsdelen die eraf vallen en wezens die van vorm veranderen... Rob Bottin heeft een geweldige heks gespeeld en dat is tegenwoordig een mijlpaal in de special effects-wereld.<br />De film kreeg niet veel respons toen hij voor het eerst op het witte doek verscheen, omdat er in die tijd nog andere buitenaardse films waren en dus is hij niet erg bekend. Je kunt hem zelfs bijna als een onbekende film beschouwen. 'Ik heb me laten vertellen dat ik er wel eens van heb gehoord. Maar de film heeft het meer dan twintig jaar volgehouden als cultfilm op video en dvd. Twintig jaar is een lange tijd, en afgezien van het kapsel is de film nog steeds behoorlijk modern. Deze film moet je als een klassieker beschouwen.'<br />De film is zonder enige twijfel een van mijn favorieten, zo niet mijn favorieten. Ik heb hem een paar keer gezien, maar hij is nog net zo goed als de eerste keer dat ik hem zag. Het enige wat ik als Noor niet leuk vind aan deze film is dat MacReady de Noren _swedes_ blijft noemen!
Antarctica, winter 1982. The team on an American research base get surprised by a couple of mad Norwegians who is chasing a dog with a helicopter, trying to kill it. All the Norwegians are killed and the Americans are left with nothing, but a dog, a couple of bodies and questions. That's the beginning of the greatest horror/thriller film I've ever seen.<br /><br />From the very beginning all to the end you feel the tense, paranoid mood. Helpless and alone out in no-mans land. Ennio Morricone was nominated for a Razzie Award for his score. Why I don't know 'cause as far as I can see his score is simple, creepy and very good. It really gets you in the right mood.<br /><br />The acting is great! The best performance is probably given by the dog who's just amazing. As for Russell and the others on two legs I can say nothing less.<br /><br />You may think 1982 and special effects are not the most impressive? Well, think again! You haven't seen it all until you've seen this. Bodyparts falling off and creatures changing forms... Rob Bottin has done a great job witch today stands as a milestone is special effects makeup.<br /><br />The movie didn't get a big response when it first hit the big screen due to other alien films at the time and so it's not very well known. In fact you can almost consider it an unknown movie. Nobody I've asked have heard of it. However the movie has managed to survive for over twenty years as a cult film on video and DVD. Twenty years is a long time and except for the haircut the movie is still pretty much up to date. This movie is to be considered a classic.<br /><br />The movie is without doubt one of my, if not my favorite. I've seen it several times, but it's just as good as the first time I saw it. As a Norwegian the only thing I don't like about this movie is that MacReady keeps calling the Norwegians swedes!