Het verbaast me dat ik echt voor deze film voel, want ik ben geen liefhebber van actie en avontuur. Maar hé... Het is nogal moeilijk om de fout in te gaan met een film van Robert Carlyle. Ik heb een aantal slechte of gematigde recensies over deze film gelezen, die hem van zijn voetstuk halen omdat er fouten in zitten of omdat de plot zich onwaarschijnlijk ontwikkelt, maar niemand lijkt het te hebben over de nogal intrigerende karakterverandering die plaatsvindt bij een geharde, ongelukkige schurk (Carlyle) die verandert in een tamelijk nobele, onzelfzuchtige held en hoe de knappe, laffe zwerver (Miller) een ware smaak ontwikkelt voor het leven van een snelwegman als hij 'het gevoel krijgt'. Vervuld van een heleboel slechte jongenshumor, overdadige scènes (vooral het gebruik van 'vuurwerk') Plunkett & Macleane is een snelle, zeer plezierige film. Het is beslist de moeite van het bekijken waard <0xE2><0x80><0x93> alleen voor de CLIMAX-camera! Schiet op, jongens!
I'm amazed that I have a real affection for this one inasmuch as I'm not an action and adventure lover. But hey... It's pretty tough to go wrong with a Robert Carlyle film. I've read several poor or temperate reviews on this film, pulling it apart for it's period errors or unlikely plot development, but no one seems to mention the rather intriguing character transition which features how a hardened, down-on-his-luck scoundrel (Carlyle) transforms into a rather noble, selfless hero and how the pretty-boy, cowardly vagrant (Miller)develops a real taste for the life of a highway man once he "gets the feel of it." Filled with lots of bad-boy humor, lavish scenes (particularly the use of "fireworks" by former apothacary Plunkett) and a charmingly ecclectic musical score, Plunkett & Macleane is a fast-paced,highly enjoyable piece of film making. It's certainly worth your viewing time FOR THE CLIMAX SCENE ALONE! Shoot 'em up, boys!