Negeer de extreme stemmen over 'House of Wax', want het is absoluut geen '1' of '10'. Ik zal proberen iedereen te helpen die erover denkt 'House of Wax' te gaan zien, of voor degenen die het gezien hebben op basis van de trailer en zich bedrogen voelen. Door de trailer ziet deze film er erg veelbelovend uit, en dat is precies wat trailers horen te doen. Er is maar één ding zeker met trailers: als de producenten niet een minuutje aan interessante elementen bij elkaar kunnen sprokkelen om een trailer te maken, dan is het vrijwel zeker dat de film een groot zuipfestijn wordt. Maar een goede trailer vertelt je alleen dat een paar dingen in de film goed zijn, hij geeft je niet veel informatie over het totale pakket. Hier kan een beetje onderzoek waardevol zijn.<br />'House of Wax'-ster Elisha Cuthbert (wiens acteertalent dichter bij dat van Kathy Ireland ligt dan dat van haar Canadese collega Sarah Polley of haar evenbeeld Rose McGowen) werd geregisseerd door een muziekvideokunstenaar die vroeger bekendstond als Jaume. Dat zijn geen goede aanwijzingen, maar als je net als ik bent, negeer je ze en ga je naar het werk van productieontwerpster Grace Walken, die verantwoordelijk was voor de look van 'Ghost Ship'. Het werk van Cuthbert is de moeite waard om te zien, zozeer zelfs dat het lijkt alsof 90 procent van het budget van de film aan productieontwerp is besteed. De rest is naar Cuthbert gegaan om haar te compenseren voor het misbruik dat ze de hele film lang moet ondergaan (afgeknipte vingers, op elkaar gelijmde lippen, vastgebonden, en een heleboel rondwaden in allerlei kleverige troep). Tot ziens, Cuthbert ziet er aanzienlijk zwaarder uit dan in 'The Girl Next Door', en ze heeft nog maar één keer flink op haar bek geslagen voordat ze een groot gewichtsprobleem krijgt.<br />Wat betekent dat ze weinig over hadden om de rest van de cast en de crew te betalen. En te oordelen naar wat er op het scherm te zien was, zou dat best eens waar kunnen zijn. Het ziet ernaar uit dat iedereen zijn tijd heeft opgeofferd om zijn eerste acteer- of crewcredits te krijgen. Of het nu uit onervarenheid of jaloezie was, de bijdragen van al die onervaren/incompetente vrijwilligers zijn helaas niet meer dan nul komma nul.<br />Het dp-werk van de onervaren Steven Window was ongeveer net zo erg als je waarschijnlijk zult zien, en door samen te werken met een incompetente redacteur als Joel Negran (hier gebruiken ze 'Pearl Harbor') slaagden ze erin het grootste deel van de waarde die door de productieontwerpgroep was toegevoegd, weg te nemen. In plaats van de set te laten zien en belichten, filmde Window dit spul met slechte belichting en schokkerige inzoomende camerabewegingen. Negran maakte het probleem nog erger met een krankzinnig aantal desoriënterende bewerkingen. Slechte belichting, een camera die aan ADD doet denken, en slechte montage, dat is wat je gebruikt om goedkoop en slecht productieontwerp te verdoezelen; niet wat nodig is als de enige kracht van de film zijn dure en gedetailleerde decors zijn.<br /><br />Chan Hayes heeft het scenario geschreven en Charles Belden (die het oorspronkelijke verhaal schreef) wordt opgevoerd als de schrijver hoewel er, afgezien van de titel en het gebruik van wassen beelden, absoluut geen overeenkomst is. Een geluk bij een ongeluk is dat de film zichzelf niet serieus neemt als een griezelfilm en voornamelijk een parodie is (verwijs hier naar 'Van Helsing'). De moorden worden voor de lol opgevoerd, te extreem om eng of zelfs maar eng te zijn voor iemand boven de zes jaar. Het publiek schaterde het uit toen een zekere rijke hotelerfgename met haar lelijke gezicht door een stalen bar werd geramd, hoewel haar eerdere halfbakken striptease het enige in de film was dat echt eng was. Een ander komedie- hoogtepunt was wanneer Cuthbert haar vinger door een rooster steekt en die er door de slechterik wordt afgeknipt.<br />De goede scènes spelen zich af in Trudy's House of Wax, een wassenbeeldenspel dat iets te maken heeft met een gesloten suikerfabriek, een vergroeide tweeling en een heleboel doodgereden dieren (waarin Cuthbert een bad neemt). Dit alles zou zich ergens op het platteland van Florida moeten afspelen, hoewel het er vanuit de vele heuvels beslist uitziet als het huis van Paul Hogan. Het script was kennelijk bedoeld om de band (slechte woordspeling) tussen de twee paren tweelingen te benadrukken, maar ergens tijdens de productie of na de productie werd de dialoog over dit onderwerp grotendeels ingekort. Aangezien wat er over de tweelingband wordt gezegd nergens op slaat en nergens toe leidt, vraag je je af waarom dat niet ook is gedaan om de vervelingsfactor te verminderen.<br />Wat vooral triest is, is dat de producenten niet de hersens hadden om halverwege de productie in te zien dat ze over de ingrediënten beschikten voor een eersteklas horrorklassieker <0xE2><0x80><0x93> zelfs met de bestaande cast. Wat ze voor zich zagen, was een kans om ergens heen te gaan met de illusie van een stad van was. Omdat het een fotografisch medium is, is moderne film intrinsiek naturalistisch, bijna zonder uitzondering geneigd een illusie van werkelijkheid te scheppen. Hier hadden ze een kant-en-klare gelegenheid om het fotografische medium een theatraal element van extreme gestileerdheid te geven. Net als een impressionistisch schilderij creëert de stad van een afstand de illusie van werkelijkheid, maar onthult zichzelf van dichtbij als een zeer gestileerde wasvervaardiging. Natuurlijk hadden ze een visionaire regisseur en dp moeten vinden om de zaak met succes te laten slagen, maar al het andere was al voorhanden.
Ignore the extreme votes about "House of Wax", in no way is it either a "1" or a "10". I will try to be of help to anyone thinking about seeing "House of Wax" or for those who saw it based on the trailer and feel cheated. The trailer makes this movie look very promising, which is what trailers are supposed to do. There is only one thing for sure with trailers, if the producers can't cobble together a minute of interesting elements to make a trailer, it is a pretty much a sure thing that the movie is a major suck-fest. But a good trailer only tells you that a few things about the movie are good, it does not give you much idea about the total package. Here a little research can be valuable. <br /><br />"House of Wax" stars Elisha Cuthbert (whose acting skills are closer to Kathy Ireland than to either her fellow Canadian Sarah Polley or her lookalike Rose McGowen), and was directed by a music video artist formerly known as Jaume, in his feature debut. These are not good signs but if you are like me you ignore them and go to see the work of Production Designer Grace Walken, who was responsible for the look of "Ghost Ship". Once again Walken's work is worth seeing, so much so that it looks like 90% of the movie's $30 million budget went to production design. The rest went to Cuthbert to compensate her for the abuse she has to take throughout the film (finger cut off, lips glued shut, tied up, and lots of wading around in assorted gooey stuff). By-the-bye, Cuthbert looks considerably heavier than she did in "The Girl Next Door", about one big pig-out away from having a major weight problem.<br /><br />Which means they had little left over to pay the rest of the cast and crew. And judging from the what was on the screen, this might actually be true. It looks like everyone else donated their time to get their first acting or crew credit. Unfortunately, whether it was inexperience or jealousy over the pay disparity, the contributions of all these inexperienced/incompetent volunteers amount to less than zero.<br /><br />Inexperienced Steven Window's DP work was about as awful as you are likely to see and working in league with an incompetent editor like Joel Negran (insert "Pearl Harbor" here) they manage to take away most of the value added by the production design group. Rather than linger over and showcase the sets, Window filmed this stuff with bad lighting and jerky-zooming-bobbing camera work. Negran compounded the problem with an insane number of disorienting cuts. Poor lighting, an ADD-like camera, and flurry cutting are what you use to hide cheap and crappy production design; not what is needed when the movie's only strength is its expensive and detailed sets.<br /><br />Chan Hayes did the screenplay and Charles Belden (who wrote the original story) is credited as the writer although except for the title and the use of wax figures there is absolutely no similarity. One saving grace is that the movie does not take itself seriously as a horror film and is mostly parody (insert "Van Helsing" here). The murders are played for laughs, too extreme to be scary or even creepy to anyone over age six. The audience particularly cracked up when a certain high profile hotel heiress got her homely face run through by an steel bar, although her earlier half-baked striptease was the only genuinely creepy thing in the film. Another comedy highlight was when Cuthbert sticks her finger through a grate and has it clipped off by the bad guy.<br /><br />The good scenes take place in Trudy's House of Wax, a waxworks that has something to do with a closed sugar mill, conjoined twins, and a lot of roadkill (which Cuthbert gets to bathe in). All this is supposed to be happening somewhere in rural Florida although from the many hills it sure looks like Paul Hogan's country (attention location scouts-the gulf coast is not noted for it's rolling terrain). The screenplay apparently intended to play up the connection (bad pun) between the two sets of twins, but somewhere during production or post-production most of the dialogue concerning this was trimmed. Since what is left about the twin connection makes no sense and goes nowhere, you wonder why it wasn't also cut to reduce the boredom factor.<br /><br />What is particularly sad is that the producers did not have the brains to recognize in mid-production that they had the ingredients for a first rate horror classic-even with the existing cast. What was staring them in the face was a chance to go somewhere with the illusion of a town of wax. Because it is a photographic medium, modern film is intrinsically naturalistic, almost without exception prone to creating an illusion of reality. Here they had a ready-made opportunity to give the photographic medium a theatrical element of extreme stylization. Like an impressionist painting, the town creates the illusion of reality from a distance but reveals itself as a highly stylized wax fabrication up close. Of course they would have had to find a visionary Director and DP to bring the thing off successfully, but everything else was already in place for this to happen.