Deze film heb ik voor het eerst gezien toen hij voor het eerst werd vertoond, dus ik ben er niet zo objectief over. Ik werd er echt bang van, deels omdat het zo laat op de avond was, maar ook vanwege dat hele gevoel van een spannend verhaal op video (hetzelfde gevoel dat de Dark Shadows zelf heeft geholpen). En de rolbezetting was zo goed. Ik ken Shane Briant nauwelijks, dus misschien is het niet zo goed om hem 'goed gecast' te noemen, maar voor mij is hij Dorian Gray. En wat de andere mannelijke acteurs betreft, degene die zo goed in zijn rol paste, was Nigel Davenport (die zo goed is in 'groter dan het leven'-personages) als Sir Henry. De scène waarin Dorian een lijst met namen van mannen opzegt tegen John Karlen, om hem te chanteren, en de uitdrukking op Karlens gezicht waren heel goed gedaan. (Als die scène nu was gemaakt, zou hij waarschijnlijk op een TE ONBEKENDE manier zijn gemaakt, en daarbij vergeleken zou hij slecht zijn.) Ik heb hem gezien toen 'Dorian Gray' nog nauwelijks een naam voor me was, laat staan meer, dus meer dan de beroemde versie uit 1945 (die terecht beroemd is) is dit voor mij DE versie.
I first saw this one when it was first shown, so I'm not too objective about it. It really managed to scare me, partly because it was so late at night, but partly because of that whole feeling from a videotaped suspense story (the same thing that helped Dark Shadows itself). And the casting was so right. I hardly know Shane Briant from anything else, so it might not be so right to call HIM "well-cast," but to me, he IS Dorian Gray. And as far as the other male actors, the one who fit his part so well was Nigel Davenport (who's so good at "larger than life" characters) as Sir Henry. And John Karlen, a sort of Dan Curtis "repertory player" at the time, because of Dark Shadows. As one poster points out, this version manages to include the involvements with men, in a fairly subtle way. The scene where Dorian recites a list of men's names to John Karlen's character, as a way of blackmailing him, and the look on Karlen's face, were very well-done. (If that scene were done now, it would probably be done in a TOO OBVIOUS way, and be bad by comparison.) I saw it when "Dorian Gray" was barely a name to me, let alone more, so even more than the famous 1945 version (which is rightly famous), this is THE version to me.