De meeste mensen die naar deze film komen kijken, hebben geen idee van de grote roman van Arthur Miller die de basis vormt. Het is een roman die door meer mensen gelezen zou moeten worden om te zien hoe vooroordelen het leven van mensen beïnvloeden en veranderen.<br />In het begin is Lawrence Newman een gewone man. De bril die hij van zijn baas moet dragen, verandert alles waarvoor hij heeft gewerkt, en zijn hele wereld stort stukje bij beetje om hem heen in. Er is geen acteur die beter geschikt is om deze intelligente voorstelling op het witte doek te brengen dan William H. Macy. Hij is niet alleen een getalenteerde toneel- en filmacteur, maar hij straalt eerlijkheid uit achter elk personage dat hij speelt. Hij is een gewone man die gevangen zit in zijn eigen onzekerheden. Zijn bezorgdheid neemt toe als hij zijn standpunt bepaalt en zijn baan opzegt. Plotseling moet hij de kwesties onder ogen zien die hij in zijn hele middenklassebestaan in het Brooklyn van de jaren veertig uit de weg is gegaan. Is hij joods, of niet? De cinematografie in deze briljante en sfeervolle film, met vaste hand geregisseerd door Neil Slavin, deed me steeds denken aan een paar schilderijen van Edward Hopper, vooral een scène aan het begin van de film, wanneer Newman een gebouw uit stapt en de nachtshots waarin hij en zijn vrouw worden gevolgd door lange, zwarte schaduwen achter het stel, dreigend en voorbereid op de confrontatie met de bullebakken. Laura Dern, David Paymer, en vooral Meatloaf, die een ongelooflijke diepte aan de bullebak-naast-de-deur geeft, zijn uitstekend, maar ze verbleken allemaal in vergelijking met de stervormige draai van William H. Macy (H moet staan voor HONEST.) Als je het boek niet hebt gelezen, kan ik het je oprecht aanbevelen, want niemand heeft beter en overtuigender geschreven dan Arthur Miller.
Most people attending this film will have no idea of the great novel by Arthur Miller that is the basis of it. It's a novel that should be read by more people to see how prejudice affects and alters peoples lives.<br /><br />At the beginning, Lawrence Newman is an ordinary man. The eyeglasses his boss makes him get change everything he has worked for and his whole world collapses around him, little by little. There couldn't have been an actor better suited to bring this intelligent performance to the screen than William H. Macy. Not only is he a talented stage and screen actor, but he projects honesty behind every character he plays. He is an everyday man caught in his own insecurities. His anxiety intensifies when he takes a stand and walks out of his job. Suddenly, he has to confront the issues he has tried to avoid all his middle class existence in the Brooklyn of the 40s. Is he Jewish, is he not? The cinematography in this brilliant and atmospheric film, directed with sure hand by Neil Slavin, kept reminding me of some Edward Hopper's paintings, especially a sequence at the beginning of the film when Newman steps outside a building and the night shot when he and his wife are being followed with long black shadows behind the couple, menacing and anticipating the confrontation with the bullies. Laura Dern, David Paymer, and especially Meat Loaf, who infuses incredible depth to the bully-next-door, are excellent, but they all pale in comparison with the stellar turn of William H. Macy (H must stand for HONEST..) If you haven't read the book, I would sincerely recommend it because no one has written more truly and convincingly than Arthur Miller has.