Ik begrijp wel wat de bedoeling van de film was. Jammer genoeg maakt hij de zaak niet helemaal af. Het'realiteitsmisdaad'-aspect werkt prima en de opnamen zijn allemaal eersteklas. In feite zijn een heleboel scènes op een nogal humeurige manier ongelooflijk suggestief. Met name het silhouet van de rechercheur die met de in elkaar geslagen vrouw praat, de scène waarin de rechercheurs door het afval gaan en de vader vliegen vastbindt. Af en toe komen er een paar scènes in te veel dialoog terecht. In plaats van de kijker iets te laten zien, behandelt de schrijver de film te veel als een boek. Maar het echte probleem ligt in de montage. Het verhaal loopt niet. Het lukt niet om van de som der delen een geheel te maken. Uiteindelijk ben je in de war over wat er werkelijk gebeurt. Degenen die van dit soort detectivefilms houden, vinden het leuk om mee te doen en de puzzel in elkaar te passen op hetzelfde moment dat de hoofdpersonen dat doen. Met zo'n slechte montage is het moeilijk, zo niet bijna onmogelijk om dat te doen.
I can see what this film was intending to do. Unfortunately it just never quite completes the deal. The "reality crime" aspect works fine and the shots are all first rate. In fact quite a few of the scenes are incredibly evocative in a moody sort of way. Notably the silhouette of the detective talking to the beat up woman, the scene of the detectives going through the garbage, and the father tying flies. On occasion s few scenes bog down in too much dialog. Instead of showing the viewer the writer treats it too much like a book. But the real problem lies in the editing. The story does not flow. It fails to make a whole out of the sum of the parts. In the end you are confused as to what is actually happening. Those who like this sort of detective movie like to follow along, piecing together the puzzle at the same time the lead characters do. With such poor editing it is difficult if not nearly impossible to do this.