Ondanks al het vertoon van stijl en filmische uitvindingen is dit in wezen een andere seriemoordenaarsthriller, die dezelfde plotlijn volgt die zo geliefd is bij oude favorieten als _Silence of the Lambs_. Een politieteam volgt het spoor van (vooral akelige) moorden, iemand anders wordt ontvoerd en ze moeten op de een of andere manier te weten komen waar die persoon is voordat het te laat is. Alleen ligt in dit geval de enige persoon die het weet in coma en hebben we de sf-gedachtekoppelmachine van psycholoog Jennifer Lopez nodig om in zijn hoofd te komen en hem te dwingen alles te vertellen. Op dat punt wordt de film helemaal nieuw en anders, als we (via een 21ste-eeuwse CGI-update van Dr. Who' De caleidoscopische favorieten van D'Onofrio, de trendy tijdtunnel) een soort helse, bizarre wereld van enge, krankzinnige dingen die overal plaatsvinden, geregeerd door D'Onofrio, nu een soort superkoning-opperheer van zijn verwrongen geestwereld, binnen in zijn comateuze lichaam. De reeksen binnen-de-geest zijn goed uitgewerkt en vaak behoorlijk verbluffend, alle aanwijzingen werken goed, de gruwelijkheid is het toppunt als je van dat soort dingen houdt, maar de hype rond de hele zaak leidde tot een teleurstelling voor mij, want ik had iets volkomen nieuws verwacht, iets wat nooit eerder was gedaan, niet deze redelijk geslaagde mengeling van seriemoordenaars en speciale-effect-horror genres. Soms afschrikwekkend, vaak mooi, een tamelijk aangrijpend verhaal dat met zorg en aandacht door getalenteerde filmmensen wordt verteld, maar beslist niet de grote sprong in het onbekende die het op de markt heeft gebracht.
Despite all it's trappings of style and cinematic invention, this is basically another serial killer thriller, following the same sort of plotline favoured by such old favourites as Silence of the Lambs ? team of cops follows the trail of (particularly nasty) murders, someone else gets taken and they somehow have to find out where they are before it's too late. Only in this case, the only person who knows, the killer himself (powerfully played by Vincent D'Onofrio) is in a coma and we need psychologist Jennifer Lopez' sci-fi mind-meld machine to get into his head and force him to tell all. This is where the film gets all new and different, as we enter (via a 21st-Century CGI update of Dr Who's kaleidoscopic favourite, the trendy time tunnel) a kind of Hellraiser-y weird world of scary crazy stuff going on all over the place, ruled over by D'Onofrio, now a kind of superking overlord of his twisted mental world, inside his comatose body. The inside-the-mind sequences are well realised and often pretty stunning, all the leads perform adequately, the gruesomeness is to the max if you like that kind of thing, but the hype around the whole thing led to a disappointment for me, as I had expected something completely new and unlike anything ever done before, not this fairly successful blending of serial-killer and special-effect-horror genre staples. Sometimes horrifying, often pretty, a fairly gripping story told with care and attention by talented film people, but by no means the great leap into the unknown it has been marketed as.