De enige manier om de personages in deze film echt te begrijpen en met hen mee te leven, is door de situaties zelf meegemaakt te hebben. Voor veel mensen is deze film bijna een namaakbiografie, een soort kiekje van een weekend in ons leven. (Ik heb ongeveer vijfentachtig procent van de dingen in deze film gedaan en de andere vijftien procent gezien, meestal in hetzelfde weekend.) Ik weet dat het voor mij en anderen prettig is om deze film te hebben om op terug te kijken, want afgezien van een paar foto's van mensen die we ons min of meer herinneren en avonden die een soort vlekken en vlekken zijn, is deze film onze generatie 'Studio 54', een stuk dat we kunnen toevoegen aan onze scrapboeken om glimlachend op terug te kijken. Persoonlijk ben ik blij dat die tijd voorbij is, maar het is geweldig om naar deze film te kijken en te zeggen: 'Ik weet nog wanneer...' Dank je, Justin, dat je een soort biografie van een weekend in mijn leven hebt gemaakt.
The only way to truly understand and relate to the characters in this movie is to have experienced the situations your self. To a lot of people this movie is almost mock-biographical, a sort of snapshot of one weekend in our lives. (I have done about 85 percent of the things in this movie and witnessed the other 15 percent, usually all in the same weekend) For me and others I know it is nice to have this movie to look back on because other than a few pictures of people we sort of remember and nights that are patches and blurs, this movie is our generations "Studio 54", a piece to add to our scrap books to look back on and smile. Personally I'm glad those days are past but it is great to watch this movie and say "I remember when........." Thank you Justin for making this mock-biography of one weekend in my life.