Er is iets vreemds aan de antisociale gevoelens die je in sommige nummers van Cheech and Chong aantreft. Een van de nummers in Up In Smoke <0xE2><0x80><0x93> tja, tegenwoordig zou ik willen dat er meer nummers op die manier begonnen. Maar in dit excuus voor een video laat het stonerduo ons de video's zien van vier nummers van hun album van dat moment, ook genaamd Get Out of My Room. Je hoort een voice-over tijdens de openingstune waarin een anonieme producer de plaat omschrijft als een nieuwigheidje dat gewoon ruimte inneemt op de hitlijsten. Helaas slaat deze voice-over de spijker op zijn kop. De meeste muziekopnamen die door de RIAA worden erkend, lijken zich aan de regel te houden dat het beste materiaal al in het begin van het album wordt opgenomen. Als je voorbij dat eerste nummer bent, valt het de kritische luisteraar vaak op dat de opname weinig, zo niet niets, heeft om hun aandacht vast te houden. Bands die de conventies tartten, daarentegen, bewaarden hun beste materiaal vaak voor het laatst, of verspreidden het in elk geval gelijkmatig over de hele schijf. In dit geval lijken Cheech en Chong te hebben besloten zich op de vlakte te houden. Het eerste stuk, Get Out of My Room, is een hilarisch themanummer met een ongelooflijk slechte videoclip. Veel kijkers van muziekvideo's uit de jaren tachtig zullen de slordige montage enigszins nostalgisch vinden. De opvatting van Cheech over de Britse punk is ook ongelooflijk grappig.<br />Waar het allemaal naartoe gaat is het tweede nummer, I'm Not Home Right Now. Niets doodt de interesse in een song zoals repetitie, en het is moeilijk om meer repetitie te krijgen dan deze aurale drol. Echt, je krijgt de neiging om Cheech een klap in zijn gezicht te geven en hem te vertellen dat we het begrepen hebben, dat hij nu niet thuis is, dus ga alsjeblieft verder. Het volgende nummer, over het feit dat liefde iets vreemds is, is de absolute top, niet alleen voor deze collectie, maar voor Cheech And Chong in het algemeen. Het is bijna alsof dit nummer alleen maar is gemaakt om de looptijd van het album op te rekken. Gelukkig heeft het stonerduo het beste voor het laatst bewaard, maar het is ook vreemd om te zien dat Chong helemaal niet in dit verhaal voorkomt. Geboren In Oost-L.A. is een eenvoudig getal, gebaseerd op het oude nummer van Bruce Springsteen, dat de spot drijft met Reagans visie op multiculturalisme. Als je vergast wordt op het verhaal van Cheech, moet je je wel afvragen hoeveel arme sloebers die geen woord Spaans konden spreken naar Mexico zijn gedeporteerd omdat hun huid niet zo wit was als een laken. Racisme was in 1985 een integraal onderdeel van de Amerikaanse cultuur, en dat is het nog steeds. Het is zo mogelijk nog erger geworden, dus moet je je wel afvragen hoe Geboren In Oost-L.A. eruit zou zien als het in het huidige tijdperk was geschreven. <br />Jammer genoeg zijn twee nummers niet genoeg voor een album, vooral niet als er zoveel saaie vulling tussen zit. De interviews voor _Get Out Of My Room_ bijvoorbeeld zijn heel grappig. Niet zo flauw als veel van _Up In Smoke_, maar grappig genoeg om hun bestaan te rechtvaardigen. Jammer genoeg worden de twee middelste nummers weerspiegeld in de opnamen die ze hebben gemaakt. Saaie nummers maken saaie vulling. Als je het middelste halfuur van deze video weghaalde, zou je iets veel beters krijgen.<br />Ik gaf _Get Out Of My Room_ een drie uit tien. Ze worden verdiend met de eerste en de laatste video. Ik ben er vrij zeker van dat de sterren vandaag naar dit soort materiaal kijken en zich afvragen wat ze dachten.
There's something strange about the antisocial sentiment you can find in some Cheech And Chong material. One of the songs in Up In Smoke, well, I often wish more songs these days began that way. But in this excuse for a video, the stoner duo are showing us the videos for four songs from their album of the moment, also titled Get Out Of My Room. You hear a voice-over during the opening credits in which some anonymous producer describes the record as being a novelty recording that will just take up room on the charts. Unfortunately, this opening voice-over hits the nail right on the head.<br /><br />Most music recordings endorsed by the RIAA seem to keep to a rule of putting the best material early in the album. Often, when one gets past that first song, the discerning listener notices that the recording has little, if anything, to hold their attention. Bands that defied mainstream convention, on the other hand, often saved their best material for last, or at least spread it evenly throughout the disc. In this case, Cheech And Chong appear to have decided to hedge their bets. The opening piece, Get Out Of My Room, is a hilariously-themed song with an incredibly bad video. Many a viewer of a 1980s music video will find the sloppy direction somewhat nostalgic. Cheech's conception of British punk is also incredibly funny.<br /><br />Where it all goes downhill is the second number, I'm Not Home Right Now. Nothing kills interest in a song quite like repetition, and it's tough to get more repetitive than this aural turd. Honestly, one feels the urge to slap Cheech in the face and tell him that we get the idea, he isn't home right now, so please move on. The next song, along the theme of love being a strange thing, is the absolute rock bottom not only for this collection, but for Cheech And Chong in general. It's almost as if this song was made for the sole reason of padding out the album's running time.<br /><br />Fortunately, the stoner duo saved the best for last, but it is also curious to note that Chong is completely absent from this cut. Born In East L.A. is a simple number based upon the old Bruce Springsteen number that mocks Reagan's view of multiculturalism. As one is regaled by Cheech's tale, one has to wonder how many poor schleps who couldn't speak a word of Spanish were deported to Mexico simply because their skin wasn't bedsheet-white. Racism was an integral part of America's culture in 1985, and it remains so today. If anything, it has gotten worse, so one has to wonder what Born In East L.A. would be like if it were written in the current era.<br /><br />Unfortunately, two cuts does not an album make, especially when there is so much boring filler between them. The interviews before Get Out Of My Room, for example, are quite funny. Not side-splitting like much of Up In Smoke, but funny enough to justify their existence. Unfortunately, the two middle songs are reflected in their making-of footage. Boring song makes boring filler. If you cut out the middle half-hour of material from this video, you'd have something substantially better.<br /><br />I gave Get Out Of My Room a three out of ten. They are earned by the first and last video. I'm pretty certain that the stars look at material like this today and wonder what they were thinking.