En weet je waarom? Omdat ze dachten (of in elk geval wilden ze horrorfans dat laten denken) dat een stel onhebbelijke, grofgebekte, gillende tieners, een paar stomme demonen (Waar komen die vandaan? Wat is hun doel? Wie zal het zeggen?) en een donker landhuis alles waren wat je nodig had om een horrorfilm te maken. Onnodig te zeggen dat ze het bij het verkeerde eind hadden. Je hebt ook een script nodig, wat logica, wat regels, en een of andere uitvinding. Deze film heeft één scène die zijn reputatie eer aandoet (de lipstickscène, natuurlijk), en een paar grappige momenten (de beschrijving van het broertje van zijn moeders koekjes, Linnea Quigley's 'niet naar me kijken'-scène). Hij heeft ook meer godslastering dan welke film die ik heb gezien sinds ik 'Reservoir Dogs' voor het laatst heb gezien. Letterlijk elk vierde of vijfde woord is een 'f***' of een 'b**'. Maar als een film in de eerste 5 minuten met VIER valse schrikbeelden begint, weet je dat je niet iets kunt verwachten wat op goed filmen lijkt.
And you know why? Because they thought (or at least made horror fans think) that a bunch of obnoxious, foul-mouthed, screaming teenagers, some stupid demons (Where do they come from? What is their purpose? Who knows?) and a dark mansion are all you need to make a horror movie. Needless to say, they were wrong. You also need a script, some logic, some rules, and some invention. This flick DOES have one scene that lives up to its reputation (the lipstick scene, of course), and a couple of funny moments (the kid brother's description of his mother's cookies, Linnea Quigley's "don't look at me" scene). It also has more profanity than any movie I've watched since I last saw "Reservoir Dogs". Literally every fourth or fifth word is a "f***" or a "b****". Then again, when a movie begins with FOUR false scares in its first 5 minutes, you know not to expect anything resembling good filmmaking. (*1/2)