Wat de producenten van deze ontstellende versie probeerden te doen, is onmogelijk te bevatten.<br />Een groep acteurs van topkwaliteit, over het algemeen goed gecast (met een paar opmerkelijke uitzonderingen), die vrij goede voorstellingen geven. Penelope Keith is perfect als tante Louise en net zo goed als Joanna Lumley als Diana. Ze doen het allemaal goed in de scripts die ze hebben gekregen.<br />Tot zover de goede dingen. Tot het gemiddelde behoorden de decors. Nancherrow lijkt in niets op het huis dat in het boek wordt beschreven, hoewel het huis dat ze voor het douairièrehuis gebruiken er bizar genoeg opvallend veel op lijkt. Het is dus duidelijk dat het douairièrehuis veel te groot is. In de latere delen besloten de schrijvers het hele verhaal terug te brengen naar Groot-Brittannië, waarschijnlijk om geld te besparen, hoewel ik er met een beetje verbeeldingskracht zonder twijfel van overtuigd ben dat ze ook Ceylon hadden kunnen herscheppen.<br />En nu het slechte nieuws. Het scenario. Dit is zo'n afschuwelijk slechte versie dat ik moeilijk woorden kan vinden om het te veroordelen. Edward komt niet om in de slag om Engeland, maar overleeft het, verblind. Hij verschijnt even en pleegt dan zelfmoord <0xE2><0x80><0x93> waarom? Loveday is veranderd van de jonge vrouw die smoorverliefd is op Gus in een verstandige boerenvrouw die de liefde van haar leven met nauwelijks een traan kan opgeven (minder emotioneel dan de Korte Ontmoeting). Gus, een man die smoorverliefd is, is bereid zijn liefde zonder klagen op te geven. Walter (Mudge in het boek) verandert van een oppervlakkige, ontrouwe echtgenoot in een toegewijde huisvader. Jess wordt veranderd in een psychisch gestoorde jonge vrouw die niet wil praten. Tante Biddy heeft nog steeds een drankprobleem, maar nu zonder enige rechtvaardiging. Het leger heeft The Dower House bezet om geen andere reden dan een heel korte scène met Jess, die bang is voor gewapende soldaten. Hoewel de borsten van miss Mortimer verrukkelijk zijn, kon ik niet zien hoe hun vertoon de plot bij verschillende gelegenheden verder heeft gebracht. De verrukkelijke naam Nettlebed verandert in de alledaagse Dobson. De woordlimiet weerhoudt me ervan de lijst af te maken. Er is een vervolg (waar ik na deze onzin geen belangstelling meer voor had) en ik vraag me af of de veranderingen zijn aangebracht om het vervolg op het verhaal te creëren. Het is moeilijk voor te stellen dat Rosamunde Pilcher deze groteske perversie van haar boek zou hebben goedgekeurd; waarschijnlijk verloor ze haar zelfbeheersing toen de rechten werden gekocht.
Quite what the producers of this appalling adaptation were trying to do is impossible to fathom.<br /><br />A group of top quality actors, in the main well cast (with a couple of notable exceptions), who give pretty good performances. Penelope Keith is perfect as Aunt Louise and equally good is Joanna Lumley as Diana. All do well with the scripts they were given.<br /><br />So much for the good. The average would include the sets. Nancherrow is nothing like the house described in the book, although bizarrely the house they use for the Dower House looks remarkably like it. It is clear then that the Dower House is far too big. In the later parts, the writers decided to bring the entire story back to the UK, presumably to save money, although with a little imagination I have no doubt they could have recreated Ceylon.<br /><br />Now to the bad. The screenplay. This is such an appallingly bad adaptation is hard to find words to condemn it. Edward does not die in the battle of Britain but survives, blinded. He makes a brief appearance then commits suicide - why?? Loveday has changed from the young woman totally in love with Gus to a sensible farmer's wife who can give up the love her life with barely a tear (less emotional than Brief Encounter). Gus, a man besotted and passionately in love, is prepared to give up his love without complaint. Walter (Mudge in the book) turns from a shallow unfaithful husband to a devoted family man. Jess is made into a psychologically disturbed young woman who won't speak. Aunt Biddy still has a drink problem but now without any justification. The Dower House is occupied by the army for no obvious reason other than a very short scene with Jess who has a fear of armed soldiers. Whilst Miss Mortimer's breasts are utterly delightful, I could not see how their display on several occasions moved the plot forward. The delightfully named Nettlebed becomes the mundane Dobson. The word limit prevents me from continuing the list.<br /><br />There is a sequel (which I lost all interest in watching after this nonsense) and I wonder if the changes were made to create the follow on story. It is difficult to image that Rosamunde Pilcher would have approved this grotesque perversion of her book; presumably she lost her control when the rights were purchased.