De titel verwijst naar de vernietiging van de overblijfselen van een oogst, zoals rijstschillen, door boeren die ze verbranden en zo brand stichten op de vlakten. Dit is een naargeestig verhaal over de vernietiging van de Japanse soldaat.<br />Het verhaal speelt in de laatste dagen van de Filippijnse veldtocht als soldaat met tbc die terugkeert uit een ziekenhuis omdat ze geen plaats voor hem hebben omdat hij kan lopen. Zijn superieuren willen hem niet in de buurt hebben omdat hij echt te ziek is om te werken of te vechten. Gewelddadig behandeld door zijn officier wordt hij teruggestuurd naar het ziekenhuis met de opdracht om ofwel te worden opgenomen of zelfmoord te plegen. Ze willen hem nog steeds niet hebben en hij...' Algauw vertrok hij om door het door oorlog geteisterde landschap te zwerven, op zoek naar hulp of een plek om te overnachten of zelfs maar iets te eten. Het is een naargeestige reis zonder hoop in het verschiet, en waar hij ook komt, ziet hij alleen maar dood en de onmenselijkheid van de mens.<br />Naast een aangrijpende reis naar het duistere hart van de mens en de oorlog, is dit ook een heel grappige film. Dat wil niet zeggen dat hij niet gruwelijk is, dat is hij soms wel, maar hij is ook duister komisch. Hoe kan het ook anders? Dit is een film waarin waanzin en krankzinnigheid de boventoon voeren, mensen proberen voortdurend tabaksbladeren te bemachtigen voor voedsel, proberen zelfs een iets beter paar schoenen te krijgen, proberen een Japanse soldaat te blijven in het aangezicht van de absurditeit door voortdurend te marcheren maar nooit ergens te komen en je kunt er niets aan doen dat je moet lachen. Om er zeker van te zijn dat alles donkerder wordt als het duidelijk wordt dat kannibalisme misschien, letterlijk en figuurlijk, de enige manier is om te overleven, maar tegelijkertijd heeft de menselijke komedie iets onaangenaam grappigs.<br /><br />Aangekondigd als een geweldige anti-oorlogsfilm maakt de grimmige fotografische stijl de krankzinnigheid van de oorlog duidelijk terwijl hij ons oog verblindt met zijn schoonheid. Hier zien we landschappen vol lijken, met inbegrip van de soldaat en de burger. Het zijn landschappen tussen velden, bossen en bomen die anders heel mooi zouden zijn, en tot op zekere hoogte nog steeds zijn. Het is een schokkende ervaring.<br />Het intrigerende is dat ik heb gelezen dat deze film is gebaseerd op een roman over de verlossende kracht van het christendom. De regisseur heeft alle religieuze verwijzingen naar hoop en verlossing geschrapt en in plaats daarvan laten zien dat het leven stinkt, dat oorlog nog erger stinkt en dat er uiteindelijk geen hoop is.<br />Met mijn verstand bewonder ik de film, met mijn gevoel niet. Een deel van de film bestaat uit een snerpende downbeat die wat we op het scherm zien voor mijn gevoel benadrukt. Het is bijna het vergulden van de lelie omdat de beelden zo sterk zijn dat de muziek je niet echt hoeft te dwingen je op de een of andere manier te voelen.<br />Is het een geweldige film, dat moet je zelf beslissen. Want hij is in elk geval anders dan alle andere oorlogsfilms, bloederig, afschuwelijk en echt op een manier die grote, gebudgetteerde films beweren te zijn, maar nooit zijn. Dit is niet voor mensen die niet tegen bloed en geronnen bloed kunnen, want hij is er in overvloed.<br />Beslist de moeite waard om te bekijken.
The title is a reference to the destruction of the remnants of a harvest, like rice husks, by farmers who burn them creating fires on the plains. This is a bleak tale of the destruction of the Japanese soldier.<br /><br />The story is set in the closing days of the Philippines campaign as a soldier with TB who returns from a hospital because since he can walk, they have no room for him. His superior officers don't want him around since he's really too sick to work or fight. Abused by his officer he's sent back to the hospital with orders to either be admitted or kill himself. They still won't take him and he's soon left to wander across the war ravaged landscape trying to find help or a place to stay or even just food. Its a bleak journey with no hope in sight and only death and man's inhumanity to man at every turn.<br /><br />Billed as a harrowing journey into the dark heart of man and war this is also a very funny movie. This isn't to say its not horrifying, it is at times, but its also darkly comic. How could it not be? Here is a film where madness and insanity run rampant, people are constantly trying to hustle tobacco leaves for food, trying to get even a slightly better pair of shoes, trying to remain a Japanese soldier in the face of absurdity by marching constantly but never getting anywhere and you can't help but laugh. To be sure things go darker as it becomes clear that cannibalism maybe, literally and figuratively, the only way to survive, but at the same time there is something uncomfortably funny about the human comedy.<br /><br />Hailed as a great anti-war film its stark photographic style makes clear the insanity of war even as it dazzles our eye with its beauty. Here we see landscapes full of bodies that include the soldier and the civilian. set amid fields forests and trees that would otherwise be, and to some extent still are, quite beautiful. Its a jarring sensation.<br /><br />What intriguing is that I read that this is based on a novel about the redemptive power of Christianity. The director removed all over the religious references to hope and salvation and instead used it as to show that life stinks, war stinks worse and that there is, ultimately no hope.<br /><br />Intellectually I admire the film, emotionally I don't. Part of it is a strident downbeat score which, for me over accentuates what we are seeing on the screen. Its almost gilding the lily since the imagery is so strong it doesn't really need to have the music force you into feeling one way or another.<br /><br />Is it a great film, thats for you to decide. For certain its unlike any other war film, bloody, horrific and real in ways that big budgeted films claim to be but never are. This is not for those adverse to blood and gore since its here in spades.<br /><br />Definitely worth a look.