Uit nieuwsgierigheid en pure nostalgie heb ik net op de avond van de première naar deze film gekeken. Als kind was ik dol op (niet dol op) 'Mork & Mindy', vooral vanwege Robin Williams' komische, energieke optreden. Door deze film herinnerde ik me waarom. Was de oorspronkelijke show geweldig? Niet echt, maar Robin wel. En dat brengt me op deze film.<br />Ik was aangenaam verrast, verwachtte niets meer dan een chronologische opsomming van de show (wat in zekere zin ook zo was). Maar natuurlijk was de echte aandacht op Robin gericht. Het was interessant om Robins reis van zwoegende straatnar tot nationale tv-ster te zien, en hoe zo'n drastisch verschil hem en zijn lang lijdende vrouw beïnvloedde. En mijn petje af voor Chris Diamantopoulos, zoals hij de heer Williams met integriteit, gevoeligheid en gevoel heeft geportretteerd; niet zomaar een aardige indruk, hoewel het wel raak was. (Het viel me op dat Robins geworstel in sommige opzichten leek op dat van Andy Kaufman, die ondergewaardeerd werd door de televisie en zich creatief op de achtergrond hield, maar dat is de 'Taxi' achter de Uitvoeringen die bijzonder goed waren, werden gegeven door degenen die Garry Marshall en John Belushi speelden (de scène waarin Belushi Robin uitfoetert was een giller!). Geen groot meesterwerk in geen enkel opzicht (ik had graag wat meer over Pam Dawber gezien), maar beslist de moeite waard, vooral voor die fans van Robin Williams en 'Mork & Mindy' daarbuiten. Nanoo, nanoo!
I just watched this movie on it's premier night out of curiosity and sheer nostalgia. I liked (not loved) "Mork & Mindy" as a kid, mostly for Robin William's zany energetic performance. This movie made me remember why. Was the original show great? Not really, but Robin certainly was. Which brings me to this movie.<br /><br />I was pleasantly surprised, expecting nothing more than a paint by numbers chronological retelling of the show (which in a way it was). But, of course, the real focus was on Robin. It was interesting to see Robin's journey from struggling street jester to national t.v star, and how such a drastic difference affected him and his long suffering wife. And my hat is off to star Chris Diamantopoulos as he portrayed Mr. Williams with integrity, sensitivity, and heart; not just a cute impression, although it was even dead-on. (On an unrelated note, I noticed that Robin's struggles were in some ways similar to Andy Kaufman, who was under-appreciated by network t.v. and held back creatively, but that's the "Taxi" behind the scenes biopic.)<br /><br />All in all, this was a very enjoyable flick, in which I felt I got to know a little more of the man behind the Orkan. The acting was solid by all- never melodramatic like I suspected- and the story moved along well. Performances that were particularly good were by those who played Garry Marshall and John Belushi (the scene in which Belushi heckles Robin was a hoot!). Not a great masterpiece by any means (I would have liked to have seen a tad more about Pam Dawber), but definitely watchable, especially for those Robin Williams and "Mork & Mindy" fans out there. Nanoo, nanoo!