Ik vind van wel. Het handschrift is van zo'n kwaliteit dat beginnersstudenten van de Engelse taal hun gesprekken zouden moeten modelleren naar de dialoog. De woordenwisseling tussen Paul Kersey (Bronson) en mejuffrouw Kathryn Davis (Deborah Raffin) bijvoorbeeld (later meer over deze figuur) is uiterst duidelijk en ter zake: mejuffrouw Davis zegt: 'Ik hoop dat je van kip houdt. Dat is het enige wat ik kan maken,' waarop Kersey behendig antwoordt: 'Kippenvlees is lekker. Ik hou van kip.' Als dat niet Engels grammatica 101 is, dan weet ik het niet meer.<br />Nog iets over deze mejuffrouw Davis-figuur: Kersey gaat op de tweede date met haar naar bed nadat ze zich praktisch op hem heeft gestort en tegen hem heeft gezegd dat ze hem 'een laatste keer' wil zien. (dit is pas de vierde keer dat ze elkaar ontmoeten) voordat ze naar het huis van haar zus in Binghamton verhuist om aan die griezels te ontsnappen; en dan knippert hij echt niet eens met zijn ogen als haar lijk een paar minuten later op straat in brand staat. Kersey zegt in de hele film niet één keer haar voornaam. Niet één keer. Nooit een 'Kom hier, Katy' of een 'Wat een mooie jurk heb je aan, Kathryn' of een 'Voorzichtig, Katie, anders krijgen die griezels je te pakken!'<br />En terwijl deze 'liefde' tussen die twee zich ontwikkelt, houdt Fraker (Gavan O'Herlihy) zijn immer waakzame ogen op hen gericht. Het is bijna alsof Kersey haar als lokaas gebruikt om bij Fraker te komen, net zoals hij de camera of de auto gebruikt. En ja hoor, als Fraker toehapt, bijt Kersey hard terug... in de meest ongelooflijke opeenvolging van gebeurtenissen die ooit op film zijn vastgelegd! De laatste vijftien minuten of zo worden misschien alleen overtroffen door de laatste dertig minuten van Delta Force in hun genialiteit. En dat geeft Delta Force een hoop krediet. In welke andere film kun je Ed Lauter Alex Winter uitschakelen om Charles Bronson te pakken te krijgen? Een getroebleerde bendeleider die een hotline leek te bellen om neonazi's op te trommelen om hem te hulp te komen, lenige Broadway-danseresjes in strakke topjes die zich voordeden als straatpunkers, allemaal geprojecteerd op een soundtrack die door niemand minder dan Jimmy Page was geschreven. Als dat niet de allerhoogste vorm van komedie is, dan is niets grappig.<br />Eerlijk gezegd zijn er wel duizend manieren om de onbedoelde komedie van Death Wish 3 te beschrijven, maar de enige manier om het echt te begrijpen is door ernaar te kijken en voor jezelf te oordelen.
I think it definitely is. The writing is of such a quality that beginner students of the English language should model their conversations after its dialogue. For example, the exchange between Paul Kersey(Bronson) and Ms. Kathryn Davis(Deborah Raffin) (more about this character later) is extremely clear and to the point: Ms. Davis says, "I hope you like chicken. It's the only thing I know how to make," to which Kersey deftly responds, "Chicken's good. I like chicken." If that's not English Grammar 101, I don't know what is.<br /><br />Another thing about this Ms. Davis character: Kersey sleeps with her on the second date after she practically throws herself at him and tells him she wants to see him "one last time"(this being only the fourth time they've ever met) before she moves to her sister's house in Binghamton,NY to get away from the creeps; then he really doesn't even bat an eye while her corpse is burning in the street only minutes later. Kersey never even says her first name through the entirety of the film. Not once. Never a "Get over here, Katy," or a "That's a nice dress you wearing, Kathryn" or a "Be careful, Katie, or the creeps'll get ya!"<br /><br />And while this 'love' is developing between the two, Fraker(Gavan O'Herlihy) keeps his ever-watchful eyes on them. It's almost as if Kersey is using her as bait to get to Fraker, much as he uses the camera or the car. Sure enough, when Fraker bites, Kersey bites back hard...in the most incredible sequence of events ever caught on film! The final fifteen or so minutes are possibly rivaled only by the final thirty minutes of Delta Force in their brilliance. And that's giving Delta Force a lot of credit. In what other film can you see Ed Lauter take out Alex Winter in order to get Charles Bronson's back, a troubled gang leader seemingly calling a hotline to summon neo-nazi bikers to come to his aid, and nimble Broadway dancers wearing mesh halter-tops posing as street punks, all laid down to a soundtrack written by none other than Jimmy Page. If that's not the highest of high comedy, then nothing is funny.<br /><br />Truthfully speaking, there are a thousand ways to state the unintentional comedy of Death Wish 3, but the only way to truly understand it is to watch it and judge for yourself.