Ten eerste, laten we deze film eens noemen wat hij is.<br />1. Het is een feelgoodfilm met een boodschap.<br />2. Het acteerwerk is gewoon goed, de dialoog iets beter, de productiewaarde vrij goed.<br />3. Rugbyscènes... nauwelijks te doen.<br />Maar hier is de truc: dit is niet iets wat Hollywood heeft bedacht, en het is ook niet een poging om een gruwelijk accurate weergave van de sport te zijn. In plaats daarvan is het een vrij goede weergave van voornamelijk echte mensen, in echte omstandigheden, en een echte verhaallijn. Natuurlijk, ze hadden het beter kunnen doen door de sport echt weer te geven, maar ik ben het met je eens: het is een vrij goede weergave van wat hij probeert te doen.<br />(En fwiw, dat kan ik niet). Denk maar eens aan de vele voetbal-, honkbal-, hockey- of voetbalfilms die ook op de sport zijn gebaseerd. Kom op... Bull Durham?<br />Ik ben geen rugbyspeler (ik was worstelaar), maar ik heb op Highland gezeten, ben in '86-'90 afgestudeerd en heb af en toe met de rugbyjongens getraind. Mijn zwager David was echter een van de oorspronkelijke oprichters van de Highland Rugby Club in 1976. (Zijn jongere broer Billy speelde het jaar daarop, als ik het me goed herinner. Als het je interesseert, er is een Highland Rugby-site op highlandrug Het is een feit dat ze zich concentreerden op 'bredere' trainingsthema's: toewijding, eer, discipline, inspanning, niet tactiek. Ik dacht dat de rugbyspelers die ik kende een beetje gek waren, maar ik denk dat ik gewoon een beetje jaloers was. Ze waren keihard en toegewijd aan het geloofssysteem dat door Gelwix werd gepropageerd.<br />Met betrekking tot de 'culturele vermenging' die ter sprake is gekomen, zou het interessant zijn om op te merken dat toen ik daar in de jaren tachtig was, een van de grotere scholen in de stad was gesloten <0xE2><0x80><0x93> de South High School <0xE2><0x80><0x93> en de leerlingen waren verdeeld over de andere 3 prima SLC-scholen. Ik heb een foto van het team uit (volgens mij) 1977 waarop een _alleen maar_ blanke club te zien is. De South High daarentegen was een school die voor de sluiting veel meer op een raciaal geïntegreerde samenleving leek: ik had een paar vrienden uit het Zuiden die bij het team kwamen, een Tongan en een Samoaan, en als ik me goed herinner was er een stel spelers uit de Eilandnatie die van 1988 tot 1990 bij het team kwamen. Ik geloof niet dat iemand de geloofwaardigheid van het team in het overnemen van Maori (of andere culturele) tradities in twijfel trok: als er één ding was dat je van deze jongens kon zeggen, dan was het wel dat ze alles liepen.<br />En wat betreft de kracht van het team vergeleken met de beste middelbareschoolteams ter wereld: ja, die was er.' Het is waar dat US-Rugby gemiddeld genomen als geheel niet bijzonder goed is tegen de beste teams elders. Er zijn uitzonderingen, maar hé <0xE2><0x80><0x93> het is gewoon een feit dat Rugby niet de bekendheid of bekendheid heeft die nodig zijn om de vele tradities van uitmuntendheid in de Verenigde Staten te ontwikkelen die in andere landen ontstaan.<br />Met dat gezegd hebbende, beoordeelt u Highland op zijn verdiensten:<br /><br />- het enige team dat elk jaar van de 25-urige geschiedenis van die organisatie in aanmerking komt voor de Amerikaanse rugbykampioenschappen.<br />- een winstrecord van 392 overwinningen, 9 nederlagen. Lees dat nog eens... de beste coach in elke Amerikaanse sport in de geschiedenis.<br />- regelmatige internationale tournees.<br />- een paar onweerstaanbare overwinningen tegen een paar legitieme internationale teams. Hebben ze de beste spelers ter wereld? Misschien een paar jaar, waarschijnlijk niet de meeste... maar ze zijn vrij goed op consistente basis. En het is oneerbiedig tegenover de sport om ze af te kraken, terwijl Highland Rugby misschien wel de beste ambassadeur van de sport in de Verenigde Staten is.
First, let's call this movie what it is:<br /><br />1. It's a feel-good movie with a message.<br /><br />2. The acting is just okay, dialog slightly better, production value pretty good.<br /><br />3. Rugby scenes...just barely passable.<br /><br />But here's the trick: this isn't something Hollywood contrived, and it isn't trying to be a ferociously accurate portrayal of the sport. It is instead a pretty good representation of mostly real people, in real circumstances, and a real storyline. Sure, they could have done a better job actually rep'ing the sport, but my vote: it does a pretty good job at what it sets out to do.<br /><br />(And fwiw, I can't think of many football, baseball, hockey or soccer movies that are true to the sport either. C'mon...Bull Durham?)<br /><br />I'm not a rugby player (I was a wrestler) but I graduated from Highland, attended '86-'90, and occasionally trained with the Rugby guys. My brother-in-law David, however, was one of the original founding members of the Highland Rugby Club in 1976. (His younger brother, Billy, played the next year, as I recall. If you're interested, there's a Highland Rugby site at highlandrugby.net that addresses the history of the team.) <br /><br />By the time I was there the club had been in existence for about a decade, and had long since built a reputation for excellence. It's a fact that they focused on "broad" training topics: devotion, honor, discipline, effort, not tactics. I thought the rugby guys I knew were a little 'off' in the head, but I think I might have just been a little jealous. They were hard-core dedicated to the belief system that Gelwix promoted.<br /><br />With regard to the "cultural mixing" issues that have been brought up, it might be interesting to note that while I was there in the 80's, one of the larger schools in the city was shut down - South High School - and its students distributed among the other 3 primary SLC schools. To be honest, Highland pre-80's was pretty whitebread...I've got a picture of the team from (I think) 1977 that shows an *all* white club. South High, on the other hand, was a much more racially integrated school before it closed: I had a pair of friends from South who joined the team, one Tongan, one Samoan, and as I recall there were a bunch of Island-nation players that joined up '88-'90. I don't think anyone questioned the credibility of the team in adopting Maori (or other cultural) traditions: if there was one thing that was obvious about these guys, it's that they walked the walk. <br /><br />And as to the strength of the team when compared to the best highschool-age teams in the world: yeah, it's true that US-Rugby, on average when taken as a whole, does not represent particularly well against the best elsewhere. There are exceptions, but hey - it's a simple fact that Rugby doesn't have the prominence or exposure needed to develop the multiple traditions of excellence in the US that arise in other countries.<br /><br />With that said, judge Highland on its merits: <br /><br />- the *only* team to qualify for the USA Rugby National Championships every year of that organizations' 25-yr history.<br /><br />- a win record of 392 wins, 9 losses. Read that again...winningest coach in any US sport in history.<br /><br />- regular international tours. <br /><br />- some compelling wins against some legitimate international teams.<br /><br />Are they the world best? Maybe some years, probably not most...but they're pretty good on a consistent basis. And it's disrespectful to the game to blow them off, when Highland Rugby may be the best ambassador to the sport in the US.