Dit is een van de klassieke TWEEDE ZONE-episodes, waarin de kijker bij de simpelste situaties in een schijnbaar symbolisch conflict werd getrokken, om vervolgens de oplossing verrassend en merkwaardig acceptabel te vinden. Er bevinden zich vijf figuren in een container/gevangenis: een majoor, een ballerina, een doedelzakspeler, een clown en een zwerver. Het is beslist een vreemde keuze om in deze isoleercel te zitten, maar ze zitten er allemaal (desalniettemin) en ze proberen erachter te komen waarom ze daar zijn. Wat hebben ze gemeen? Niemand kan dat achterhalen. Maar geleidelijk aan werkt de majoor hen naar buiten door op elkaars schouders te gaan staan. En de majoor, die naar de top van de getallenlijn gaat, bereikt inderdaad de ingang, en... Ik zal het zo laten, hoewel een van de andere kritieken op deze draad het verhaal in feite verraadt.<br />De titel lijkt te worden gesuggereerd door ZES KRACHTIGE BEZOEKERS AAN EEN AUTHOR, Pirandello's beroemde stuk. Of het eigenlijke doel van de voorstelling was om dat stuk te ontmaskeren is twijfelachtig: de personages van Pirandello analyseren hun rollen en relaties met elkaar. Maar de vijf personages hier tasten, terwijl ze proberen hun situatie te begrijpen, volkomen in het duister <0xE2><0x80><0x93> ze bevinden zich niet in de situatie van de zes personages van Pirandello die hun huidige situatie kennen. Deze onzekerheid over wat er gaande is, stelt de kijkers in staat te denken dat het een abstract drama is.<br />De acteurs, William Windon als de majoor en Murray Mattheson als de Clown in het bijzonder, geven een goed beeld van zichzelf. En de conclusie, of die nu gepland is als een grap of niet, is heel effectief.
This is one of the classic TWILIGHT ZONE episodes, where with the simplest of situations the viewer was drawn into a seemingly symbolic conflict, only to find the solution surprising and strangely acceptable. Five figures are inside a container/prison: a Major, a ballerina, a bagpiper, a clown, and a tramp. They are certainly an odd choice of types to be in this isolation chamber, but they are all in it (nevertheless) and they are trying to figure out why they are there. What have they in common? None can figure it out. But gradually the Major organizes them into working to bet out by standing on each other's shoulders. And the Major, going to the top of the line of figures does reach the entrance, and .... I'll leave it like that, although one of the other critiques on this thread actually gives the story away.<br /><br />The title seems to be suggested by SIX CHARACTERS IN SEARCH OF AN AUTHOR, Pirandello's famous play. Whether the actual purpose to the show was to spoof that play is questionable: Pirandello's characters analyze their roles and relations with each other. But the five characters here, while they try to understand their situation, are totally in the dark - they are not in the situation of the six characters in Pirandello who know their current situations. This uncertainty of what is going on allows the viewers to think it is an abstract drama.<br /><br />The actors, William Windon as the Major and Murray Mattheson as the Clown in particular, give good accounts of themselves. And the conclusion, whether planned as a spoof or not, is quite effective.