Ik had al een heleboel slechte dingen over deze film gehoord voordat ik hem zag, maar ik dacht dat alle negatieve opmerkingen waarschijnlijk te wijten waren aan het lage budget en de slechte acteerprestaties van de film <0xE2><0x80><0x93> en die kan ik allebei wel aan als het om zombiefilms gaat. Maar waar ik niet op had gerekend, is dat deze film echt heel, heel saai is; als er één ding is waar je op kunt rekenen bij lowbudget-zombies, dan is het wel bloed en vermaak <0xE2><0x80><0x93> maar helaas heeft deze film geen van beide. Dat verbaast me, want de vorige twee horrorfilms die ik van regisseur Bob Clark heb gezien <0xE2><0x80><0x93> Deathdream en Black Christmas <0xE2><0x80><0x93> waren allebei uiterst inventief en onderhoudend, maar Children Shouldn't Play with Dead Things is gewoon niet goed genoeg. De plotlijn volgt een groep jongvolwassenen die naar een begraafplaats reizen om met rituelen te knoeien om de doden weer tot leven te wekken. Ze komen er echter al snel achter dat spelen met dingen die ze niet begrijpen een heel dom idee is als hun rituelen de doden daadwerkelijk tot leven wekken en de lijken van het eiland zich weer te goed doen aan hun bloed!<br />De intrige klinkt alsof het tot een fatsoenlijke film zou kunnen leiden, maar wat ik niet heb gezegd is dat de interessante delen pas in de laatste twintig minuten beginnen; en aangezien dit een film van negentig minuten is, weet ik zeker dat je wel kunt raden dat dit niet goed is. Het openingsuur en de tien minuten zijn gevuld met slechte acteurs en nog slechtere personages. Ik kan me voorstellen dat je een situatie zo inricht dat de gruwel groter is als die zich aandient, maar alsjeblieft, als je er zo lang aan besteedt, moet je het wel interessant maken. Alle personages in de film zijn overdreven en irritant, en persoonlijk wilde ik alleen maar dat de zombies opschoten en ze opaten. De film heeft echter ook zijn voordelen, want de sfeer is geweldig. Lucio Fulci zou zeven jaar later laten zien hoe een geïsoleerd eiland en een vleesetende zombie goed samen kunnen gaan, maar Bob Clark heeft dat met deze film al gedaan. Het is ook niet erg, maar het wordt verergerd door slechte make-up en een duidelijk gebrek aan bloed, wat de fans van zombiefilms waarschijnlijk niet zullen bevallen. Over het algemeen kan ik deze film niet aanbevelen, maar als je een harde zombiefan bent, krijg je er misschien een kick van.
I'd heard a lot of bad things about this film before seeing it, but thought all the negative comments were probably down to the film's low budget and poor acting - both of which I can deal with when it comes to zombie films. However, what I didn't count on is this film being really, really boring; if there's one thing you can count on from low budget zombies, its gore and entertainment - but unfortunately, this film has neither. I'm quite surprised, because the previous two horror films I've seen from director Bob Clark - Deathdream and Black Christmas - were both highly inventive and entertaining films, but Children Shouldn't Play with Dead Things just doesn't cut it. The plot line follows a group of young adults that travel to a burial island in order to mess about with rituals to bring the dead back to life. However, they soon learn that playing with things they don't understand is a really stupid idea when their rituals actually bring the dead back to life and the corpses of the island return to feast on their blood!<br /><br />The plots sounds like it could lead to a decent flick, but what I didn't mention is that the interesting parts don't start until the final twenty minutes; and as this is a ninety minute movie, I'm sure you can guess that this isn't a good thing. The opening hour and ten minutes are padded out with poor acting and even worse characters. I can understand setting up a situation so that the horror is more potent once it comes along; but please, if you're going to spend so long on it, you've really got to make it interesting. All of the characters in the film are over the top and annoying, and personally I just wanted the zombies to hurry up and eat them. The film is not without its merits, however, as the atmosphere is a standout. Lucio Fulci would show seven years later how an isolated island and flesh eating zombies can blend well; but Bob Clark already did it with this film. The direction isn't bad either, but it's brought down by poor make-up effects and a distinct lack of blood, which isn't likely to please fans of zombie movies. Overall, I really can't recommend this film; but if you're a hardcore zombie fanatic, you may get a kick out of it.