Hitchcock is een geweldige regisseur. Ironisch genoeg vind ik zijn films meestal pure tijdverspilling. Ik bewonder Hitchcok op een puur visueel en technisch niveau.<br />Eerst de positieve dingen. Hitchcock heeft het idee van de tastende camera uitgevonden. Het nieuwsgierige oog dat in staat is informatie achter te houden of te zoeken. Het is niet echt een nieuwe visuele grammatica, maar het was toen revolutionair.<br />Ten tweede heeft Hitchcock de thriller en de achtervolgingsfilm min of meer geperfectioneerd. Hij heeft een economische stijl en denkt altijd aan het publiek. Hij bezorgt ze regelmatig een kick, regelmatige scheuten humor en regelmatige schokken. Kortom, hij anticipeert op de basisbehoeften van het publiek en bespeelt ze als een viool. Jammer genoeg zijn de basisbehoeften van een mens meestal stompzinnig. Voedsel, seks, de opwinding van het gevaar en een beetje komedie. Op het witte doek zorgt de hufter voor al deze behoeften, met uitzondering van voedsel, dat hij, te oordelen naar zijn omvang, buiten het witte doek verzorgt.<br />Het is dit aan het publiek opdringen dat de meeste van zijn films saboteert. Een tweede nadeel is dat het grootste deel van Hitchcocks camerawerk en visuele grammatica nu algemeen is. Wat zijn films leesbaar houdt, zijn de eenvoudige zuinigheid van zijn verhalen, de intelligentie van zijn camerawerk en zijn vaardigheid in het maken van gespannen actiescènes.<br />Dus verder met 'Saboteur'. Dit is een luchthartige stoeipartij in de trant van 'De 39 stappen'. Hij springt van de ene scène naar de andere, tot hij eindigt bij de typische slotscène van Hitchcock.<br /><0x3E> Op emotioneel niveau is de relatie tussen de hoofdpersonen niet te vergelijken met die tussen Robert Donat en Madeleine Caroll in 'The 39 Steps'. Vandaar dat het hele verhaal een zekere energie mist. De plot ratelt gewoon door als een machine, wanhopig afhankelijk van het toevoegen van nieuwe scènes. En nieuwe scènes brengen ons alleen maar dichter bij het einde, want het is niet duidelijk of de haak de ontsnapping van de held aan de politie, aan de schurken of aan zijn actie om de geplande sabotage te stoppen is.<br /><0x3E> Er zijn de gebruikelijke Hitchcock-logicafouten. Een vent met handboeien maakt zich bijvoorbeeld los met behulp van een ventilatorriem enz. (Waarom rijdt hij niet gewoon weg in de auto? Handboeien zijn toch zeker niet zo'n belemmering? Hij kan er tenslotte in zwemmen!)<br /><br />Als je een betere oorlogspropagandafilm van Hitchcock uit de jaren veertig wilt zien, raad ik je aan naar 'Foreign Correspondant' te kijken. Het zijn allebei malle achtervolgingsfilms met een pakkende finale, maar 'Foreign Correspondant' maakt veel gebruik van paraplu's en tulpen, iets wat Spielberg er in 'Minority Report' mooi afmaakt.<br />7,5/10 <0xE2><0x80><0x93> Een paar goede sets. Maar verder is er niet veel om je tanden in te zetten.
Hitchcock is a great director. Ironically I mostly find his films a total waste of time to watch. I admire Hitchcok on a purely visual and technical level.<br /><br />First the positives. Hitchcock invented the notion of the probing camera. The curious eye that is able to withhold or search for information. It isn't exactly a new visual grammar but it was revolutionary then.<br /><br />Secondly, Hitchcock pretty much perfected the thriller and chase movie. He has an economical style and is always thinking of the audience. He gives them regular thrills, regular jolts of humour and regular shocks. In short, he anticipates the audience's base needs and plays them like a fiddle.<br /><br />Unfortunately, the base needs of a human being are mostly stupid. Food, sex, the thrill of danger and a little comedy. Hithcock caters for all these needs on screen, with the exception of food, which, judging from his size, he catered to off screen.<br /><br />It's this pandering to the audience that sabotages most of his films. A second downside is that most of Hitchcock's camera work and visual grammar are now common place. What keeps his films watchable are the simple economy of his tales, the intelligence of his camera work, and his skill at crafting tense action set pieces.<br /><br />So on to "Saboteur". This is a light-hearted romp in the vein of "The 39 Steps". It jumps from sequence to sequence, until it concludes at the typical Hitchcock final act set piece.<br /><br />On an emotional level, the relationship between the leads is not up to par with Robert Donat and Madeleine Caroll in "The 39 steps". Hence the whole story lacks a certain energy. The plot simply rumbles on like a machine, desperately depending on the addition of new scenes. And new scenes only bring us nearer the end, since it's not clear if the hook is the hero's escape from the police, from the villains or his action to stop the plotted sabotages.<br /><br />There are the usual Hitchcock logic flaws. For example, a guy with handcuffs frees himself using a car fan belt etc. (Why doesn't he just drive away in the car? Surely handcuffs aren't that restrictive? He's able to swim in them, after all!)<br /><br />If you want a better Hitchcock wartime propaganda flick from the 40's, I would advise you watch "Foreign Correspondant". They are both silly chase movies with a catchy finale, but "Foreign Correspondant" makes great use of umbrellas and tulips, something Spielberg rips off nicely in "Minority Report".<br /><br />7.5/10 - Some good set pieces. Beyond that, however, there's nothing much to sink your teeth into.