Jammer genoeg voel ik me een beetje teleurgesteld na mijn veel en veel verwachte bezoek aan 'Just Before Dawn'. Jeff Lieberman is een geweldige filmmaker en hij kan ongetwijfeld geweldige dingen doen met een klein budget, maar toch had ik verwacht een veel sadistischer en gruwelijker slachter uit het begin van de jaren tachtig te zien. Maar eigenlijk begin ik te denken dat Lieberman hier niet de schuld van is, maar wij bloedhonden wel! Het is meer dan duidelijk dat Lieberman van plan was om zijn visie op de achterlijke slachter te laten lijken op 'Deliverance' en absoluut NIET op 'Friday the 13th', dat een jaar eerder het subgenre enorm populair heeft gemaakt. Het komt vooral door de demente maniakken met hun machetes, maar ook door de werkelijk onheilspellende en geïsoleerde bossen van Oregon waar deze film is opgenomen. Voor het geval de film traag en saai lijkt, komt dat alleen doordat Lieberman de tijd neemt om de donkere bossen en de griezelige bergen als extra personages in zijn film op te nemen. We zien de moordenaars bijna nooit in levenden lijve, maar er lijkt altijd wel iemand vanachter de bomen of onder de bergmeren vandaan te komen. Met dit in gedachten wordt _Just Before Dawn_ een bewonderenswaardige gruwelfilm, en in feite een stuk beter dan zijn hedendaagse, met bloed doordrenkte collega's. Te midden van een bijna eindeloze reeks bloederige en misselijkmakende messentrekkers weet Lieberman de nadruk weer terug te brengen op spanning en karakterontwikkeling. De plot draait om vijf vrienden van in de twintig die op kampeervakantie zijn in de bossen van Oregon, waar een van hen een stukje land bezit. De bossen zijn verlaten en de kampeerders negeren uiteraard het advies van boswachter Roy (George Kennedy!) om terug te keren naar de beschaafde wereld. Niet lang daarna komen ze op wrede wijze in aanraking met een ingewortelde familie waarvan de tweelingzoons moordneigingen hebben. Alle vijf de hoofdpersonen zijn verrassend sympathiek en overtuigend! Geen irritante stereotypen waarvoor je toch geen sympathie voelt, zoals sletterige meisjes of football-jockeys. Als gevolg van deze 'natuurlijke' karakterontwikkeling zijn de vijf hoofdpersonen verrassend sympathiek en overtuigend. Het sublieme camerawerk voorziet de film van een bij tijd en wijle ondraaglijk spanningsniveau, en Brad Fiedels huiveringwekkende elektronische score draagt alleen maar bij aan dit effect. 'Just Before Dawn' is een fraai staaltje van vroege 80's gruwel, zolang je maar niet wilt dat er bloed uit je tv-toestel druipt.
Well, sadly, I can't help but feeling a little bit disappointed after my much, much, MUCH-anticipated viewing of "Just Before Dawn". Jeff Lieberman is a terrific filmmaker and he can undoubtedly do great things with a tiny budget, but I nevertheless expected to see a far more sadistic and gruesome early 80's slasher. But actually I'm beginning to think that Lieberman isn't the one to blame for this, but WE gorehounds are! It's more than obvious that Lieberman intended to make his take on the backwoods-slasher look like "Deliverance" and absolutely NOT like "Friday the 13th", which immensely popularized the sub genre one year earlier. The horror and constant sensation of menace doesn't mainly come from the demented maniacs with their machetes, but from the genuinely ominous and isolated Oregon forests where this movie was shot. In case the film seems slow and uneventful, this is only because Lieberman takes his time to introduce the dark woods and eerie mountains as extra characters in his film. We hardly ever see the killers in person, but there always appears to be someone luring from behind the trees or from underneath the mountain lakes. Bearing this in mind, "Just Before Dawn" becomes a highly admirable horror effort and actually a lot better than its contemporary blood-soaked colleagues. Amidst a nearly endless selection of gory and sickening slashers, Lieberman successfully puts the emphasis back on tension and character development. The plot revolves on five twenty-something friends heading for a camping vacation in the Oregon woods, where one of them owns a small piece of land. The woods are deserted and, naturally, the campers ignore forest ranger Roy's (George Kennedy!) advise to return back to civilization. Shortly after, they brutally encounter an inbred family of which the twin sons have murderous tendencies. All five main characters are surprisingly likable and convincing! No irritating stereotypes for which you don't feel sympathy anyway, like slutty girls or football jocks. As a result of this "natural" character, you automatically cheer for them, even when they eventually almost turn into savages themselves. The sublime camera-work supplies the film with an at times unbearable tension level and Brad Fiedel's chilling electronic score only adds to this effect. "Just Before Dawn" is a fine slice of early 80's horror, as long as you don't desire blood to drip from your TV-set.