Retro Poppenspeler begint in Kolewige in 1944 waar poppenspeler Andre Toulon (Guy Rolfe) & zijn levende poppen van plan zijn Duitsland te ontvluchten, opduikt in een Inn-poppenspeler Toulon herinneringen ophaalt over zijn jeugd & het moment waarop hij in 1902 in Parijs het geheim leerde van het geven van leven aan dode voorwerpen toen zijn jongere zelf (Greg Sestero) de Theate Magique leidde. Hij beschrijft de noodlottige avond waarop hij een 3000 jaar oude Egyptische tovenaar ontmoette genaamd Afzel (Jack Donner) & de uiteindelijke liefde van zijn leven de jonge & mooie Ilsa (Brigitta Dau). Hij vertelt het verhaal hoe Afzel het geschenk van het leven aan zichzelf gaf & het leven gaf aan zijn eigen houten poppen die deel uitmaakten van de Theatre Magique-show. Maar het geschenk van het leven was ook een vloek want de oude God Sutek van wie het geheim in de eerste plaats was gestolen door Afzel wil het terug & iedereen die het heeft geleerd is dood. <br /><br /><0x3E> De laatste tijd ben ik een beetje aan de boemel geweest met de Poppenspeler omdat ik een grote fan ben van de eerste drie ik besloot de rest van de serie te bekijken & als zodanig heb ik Poppenspeler 4 gezien (1993), Poppenspeler 5: Het laatste hoofdstuk (1994), Vloek van de Poppenspeler (1998) & nu Retro Poppenspeler in een paar weken tijd & tjonge, wat was het moeilijk om ze allemaal te zien, vooral deze want het is de slechtste van de serie tot nu toe. s s periodestelling & Poppenspeler 4 & Poppenspeler 5: Het laatste hoofdstuk met Sutek die iedereen probeert te vermoorden die iets met zijn gestolen leven te maken heeft. Er is hier ook niet veel continuïteit, weer niets van het groene serum dat in de eerdere films voorkomt & ondanks dat Andre Toulon in 1939 zelfmoord pleegt aan het begin van de oorspronkelijke Poppenspeler (1989) wordt hij in 1944 in deze film levend & wel gezien. Het grootste deel van het verhaal wordt verteld als een flashback & concentreert zich meer op Andre Toulon zelf dan op de poppen, de film concentreert zich op zijn relatie met Ilsa & hoe hij het geheim van het leven leert kennen & het is eerlijk gezegd allemaal nogal saai & vervelend. Zelfs na zo'n 80 minuten voelt Retro Poppetje-meester lang & gecapitonneerd zonder echt tempo & het geen centraal concept want de plot komt nooit echt tot rust & huppelt zo'n beetje in het rond. Dan is er natuurlijk de verbijsterende beslissing om de poppetjes helemaal te herscheppen wat ik ongelooflijk vond, ik bedoel waarom zouden de makers het enige element nemen dat de Poppetjes-meesterfilms zo gedenkwaardig maakte & er dan helemaal mee kappen? De poppetjes zijn kort te zien aan het begin & aan het eind maar verder krijgen we van die armzalige houten karikaturen die bij lange na niet zo cool zijn als hun moderne herwerkingen. 's heeft nooit uitgelegd waarom die marionetten werden gebruikt in plaats van de poppen waar alle Poppenspelerfans van zijn gaan houden hoewel je zou denken dat Vollemaan weer een vervolg wilde maken dat met die vraag te maken had.<br /><br />Alsof een slecht verhaal & een totaal gebrek aan onze favoriete poppen nog niet erg genoeg was, besloot Vollemaan om Retro Poppenspeler Meester de enige Poppenspelerfilm te maken die geen 'R' had in de VS (andere landen hebben natuurlijk hun eigen scoresysteem voor films) & dus komt er geen druppel bloed in de hele film, de poppen vermoorden niemand, er wordt niet gevloekt & er is ook geen naaktheid. Dit is tammer dan de hele tijd tamme kinderen. Behalve dat de marionetten zelf waardeloos zijn is het speciale effect ook het kenmerk van de serie, er is helemaal geen stop-motionanimatie in deze, geen CGI-computereffecten (in 1999 was CGI toch zeker goedkoop genoeg?) & alle effecten zijn van het stijve soort marionetteneffecten. Ik bedoel als je een marionet ziet 'wandelen' staat de camera er altijd boven opgesteld het is wachten zodat de benen niet te zien zijn & er is duidelijk een of andere productieassistent die het ding voortduwt dat is het meest ingewikkelde & nieuwste van het nieuwste van de special effects. Het enige positieve dat Retro Poppenspeler eraan overhoudt is dat hij er best aardig uitziet, het tijdloze productieontwerp, kostuums & rekwisieten zijn in feite heel indrukwekkend & het is een tamelijk mooie film om af en toe te bekijken. Kennelijk opgenomen in Boekarest in Roemenië wat een mooi dubbelbeeld geeft voor Parijs aan het eind van de vorige eeuw. De acteerprestaties zijn afschuwelijk & misschien wel het ergste van de hele serie.<br />Retro Poppenspeler is min of meer de laatste Poppenspeler-film als de volgende Poppenspeler: The Legacy (2004) in feite beelden van de vorige zeven films bij elkaar monteert & het is...' 't is een behoorlijk beroerde manier om de serie af te ronden die zo goed begon met drie uitstekende & opvallende kleine griezelfilms. Doe hier geen moeite voor, kijk gewoon nog een van de eerste drie & denk aan de goeie ouwe tijd... De griezelpoppen zouden terugkomen in de vreselijke verfilming van Poppenspeler versus Demonisch speelgoed (2004).
Retro Puppet Master starts in Kolewige during 1944 where puppet master Andre Toulon (Guy Rolfe) & his living puppets plan to escape Germany, hold up in an Inn puppet master Toulon reminisces about his early life & the point at which he learned the secret of giving life to dead objects way back in 1902 in Paris when his younger self (Greg Sestero) ran the Theate Magique. He describes the fateful night when he met a 3000 year old Egyptian sorcerer named Afzel (Jack Donner) & the eventual love of hi life the young & beautiful Ilsa (Brigitta Dau). He tells the story of how Afzel passed the gift of life to himself & gave life to his own wooden puppets that were part of the Theatre Magique show. However the gift of life was also a curse as the ancient God Sutek whom the secret was stolen from in the first place by Afzel wants it back & everyone who has learnt it dead...<br /><br />As of late I have been on a bit of a Puppet Master bender as being a big fan of the first three I decided to watch the rest of the franchise & as such I have seen Puppet Master 4 (1993), Puppet Master 5: The Final Chapter (1994), Curse of the Puppet Master (1998) & now Retro Puppet Master in the space of a couple of weeks & boy was it tough to get through them all, especially this one as it's the worse of the series so far. Retro Puppet Master feels like a cross between Puppet Master III: Toulon's Revenge (1991) with it's period setting & Puppet Master 4 & Puppet Master 5: The Final Chapter with Sutek trying to kill everyone associated with his stolen life giving secret. There's not much continuity here either, again there's none of the green serum featured in the earlier films & despite Andre Toulon committing suicide in 1939 at the start of the original Puppetmaster (1989) he is seen alive & well during 1944 in this. The majority of the story is told as a flashback & concentrates on Andre Toulon himself rather than the puppets, the film focuses on his relationship with Ilsa & him learning the secret of life & it's all rather dull & tedious stuff to be honest. Even at only 80 odd minutes Retro Puppet Master feels long & padded with no real pace & the no central concept as the plot never really settles down & generally hops around a lot. Then of course there's the baffling decision to totally redesign the puppets which I found incredible, I mean why would the makers take the one basic thing that made the Puppet Master films so memorable & completely do away with it? The puppets are seen briefly at the start & the end but otherwise we get these rubbishy looking wooden caricatures that are nowhere near as cool as their modern re-workings. It's never even explained why these puppets were used rather than the ones all Puppet Master fans have come to love although one suspects that Full Moon was hoping to make yet another sequel which dealt with that very question.<br /><br />If a poor story & a complete lack of our favourite puppets wasn't bad enough Full Moon decided to go with a PG-13 rating for this making Retro Puppet Master the only Puppet Master film not rated 'R' in the US (obviously other countries have their own film ratings systems) & therefore there's not a single drop of blood in the entire film, the puppets don't kill anyone, there's no swearing & no nudity either. This is tamer than tame kids stuff all the way. Besides the puppets themselves being rubbish the special effect are the wost of the series too, there's no stop motion animation at all in this one, no CGI computer effects (surely in 1999 CGI was cheap enough?) & all the effects are of the stiff rod puppet type effects. I mean whenever you see a puppet 'walk' the camera is always positioned above it's wait so it's legs don't have to be shown & there's obviously some production assistant just pushing the thing along, that's as complex & state of the art as the special effects get.<br /><br />The one positive thing that Retro Puppet Master does have going for it is that it looks rather nice, the period production design, costumes & props are actually quite impressive & it's a fairly handsome film to watch at times. Apparently filmed in Bucharest in Romania which doubles up quite nicely for turn of the last century Paris. The acting here is awful & maybe the worst of the series.<br /><br />Retro Puppet Master is more or less the final Puppet Master film as the next one Puppet Master: The Legacy (2004) basically edits together footage from the previous seven films & it's a pretty crappy way to round the series off which started so well with three excellent & distinctive little killer puppet flicks. Don't bother with this, just watch one of the first three again & just remember the good times... The killer puppets would return in the terrible spin-off flick Puppet Master vs Demonic Toys (2004).