Simon Wests remake van de horrorklassieker uit 1979 is een pathetische poging om oude schoolhits naar een modern publiek te brengen. De getalenteerde tiener Camilla Belle, _When a Stanger Calls_, weet zelfs geen geschokt of zelfs maar verbaasd gezicht op te roepen. Slechte pogingen om het publiek bang te maken variëren van wazige jassen die eruitzien als mensen tot het aanzwellen van de spanningsmuziek voor een kat die uit de schaduwen komt rennen. De plot volgt Jill Johnson (Belle), een tienermeisje dat via een oppas een rekening voor haar vader moet betalen. Ze wordt uitgenodigd om een nacht te komen werken in een huis aan de rivier en vindt het een prima manier om geld te verdienen. Maar ze heeft er geen idee van dat er een vreemde in huis rondhangt die Johnson voortdurend via de telefoon lastigvalt. Een zielig excuus voor een film.
Simon West's remake of the 1979 horror classic is a pathetic attempt to bring old school thrills to a contemporary audience. Starring talented teen Camilla Belle, When a Stanger Calls fails to even elicit a shocked, or even surprised face. Poor attempts at scaring the audience range from blurred coats that look like people to building the tense music up for a cat running out of the shadows. The plot follows Jill Johnson (Belle), a teenage girl that has to pay off a bill to her father via babysitting. She is invited to work for the night at a house by the river, and thinks it a perfectly easy way to make cash. But little does she know, a stranger lurks in the house, and constantly harasses Johnson via the phone. A pathetic excuse for a film.