Kleine spoilers volgen, maar niets wat je niet hebt geleerd van het lezen van de achterkant van de dvd.<br /><br />In elkaar gezet door een prachtige centrale voorstelling van Renée Zellweger, is zuster Betty een duistere maar bedrieglijk goedgehumeurde komedie.<br /><br />Lijdend aan een emotionele en mentale inzinking nadat ze getuige is geweest van de moord op haar louche echtgenoot raakt de toch al gekwelde en vreselijk ongelukkige serveerster Betty ervan overtuigd dat een personage in haar favoriete soap haar lang verloren verloofde is, en ze vertrekt van Kansas naar Hollywood om hem te zoeken.<br />In plaats van grappen te maken over Betty's mentale toestand, is schrijver John C. Richards erg sympathiek, en Zellweger portretteert haar als een verloren onschuldig, niet helemaal hulpeloos maar niettemin tragisch kwetsbaar. Ondanks dit alles is ze nooit echt een slachtoffer, en hoewel ze ongetwijfeld vreselijk lijdt, zijn de motieven van de personages die haar slecht behandelen allemaal begrijpelijk <0xE2><0x80><0x93> zelfs Greg Kinnear, die het voorwerp van haar misleide genegenheid is, mag dan een egocentrisch, zelfingenomen, arrogant varken zijn, maar hij gelooft oprecht dat ze niet meer is dan een eigenzinnige wannabe-actrice met tassen vol talent, in plaats van een krankzinnige stalker.<br /><br />Het kluchtige einde waarin alle hoofdpersonen op dezelfde plek neerdalen (in dit geval Betty's huis) om het uit te vechten is zo oud als de cinema zelf, maar het werkt hier heel goed, ook al is de verandering van toon ongelukkig. <br />Zellweger wordt kundig gesteund door Kinnear en Morgan Freeman, die allebei goed werk leveren, en het is bijzonder aangenaam om Chris Rock in zijn eerdere scènes terughoudendheid te zien betrachten.<br /><br />Zuster Betty is lang niet zo wreed als je zou verwachten, en helemaal niet gemeen, maar ze is in de verste verte geen lachebekje. Ze is een solide amusement dat door de hoofdrolspeelster tot iets veel meer wordt verheven.
Minor spoilers follow, but nothing you won't have learned from reading the back of the DVD.<br /><br />Held together by a wonderful central performance from Renée Zellweger, Nurse Betty is a dark yet deceptively good-natured comedy.<br /><br />Suffering from an emotional and mental breakdown after witnessing her sleazy husband's murder, already-troubled and desperately unhappy waitress Betty becomes convinced a character on her favourite daytime soap is her long-lost fiancé and sets off from Kansas to Hollywood to find him.<br /><br />Instead of making jokes at the expense of Betty's mental state, writer John C. Richards is very sympathetic, with Zellweger portraying her as a lost innocent, not entirely helpless but tragically vulnerable nonetheless. Crucially she's never really a victim despite this and while she undoubtedly suffers horribly the motives of the characters who treat her poorly are all understandable - even Greg Kinnear as the object of her deluded affections may be an egotistical, blinkered, arrogant pig but he genuinely believes that she's merely a quirky wannabe actress with bags of talent rather than an insane stalker.<br /><br />The farcical ending where all the main protagonists descend on the same place (in this instance Betty's house) at the same time to have it out is as old as cinema itself but it works quite well here, even if the shift in tone is unfortunate.<br /><br />Zellweger is ably supported by Kinnear and Morgan Freeman both doing solid work, and it's especially pleasing to see Chris Rock show restraint in his earlier scenes.<br /><br />Not nearly as cruel as you might expect, and not at all mean-spirited, Nurse Betty - while far from being a laugh riot - is a solid entertainment elevated to something considerably more by the lead actress.