Na de geestigheid en levendigheid van Highway 61 en Roadkill verwachtte ik dat deze film zou schitteren, maar hij was net zo opgeblazen en misleidend als de hardrocksterren die hij parodieerde. Het tempo was traag, niet geholpen door een te lange hallucinatie, de personages waren vlak en onherkenbaar, en Art Bergmann is geen Jello Biafra. Ik moest mezelf porren om wakker te blijven.
<br /><br />After the wit and liveliness of Highway 61 and Roadkill I expected this movie to shine, but it was as bloated and self-deluded as the hard-rock stars it parodied. The pace dragged, not helped by an over-long hallucination sequence, the characters were flat and unmemorable, and Art Bergmann is no Jello Biafra. I had to poke myself to stay awake.