Na het zien van 'A Texas Tale of Treason' voel je een hernieuwde afkeer van de aard van het beest in Hollywood. In de interviews en gesprekken van alle betrokkenen bij het project heerst een algemeen gevoel van kameraadschap en opstandigheid dat achtergrond, sociale klasse en zelfs aardrijkskunde omvat. Dit kan worden toegeschreven aan hard werken aan de onsterfelijke toewijding van de hele productie aan het project en de liefde voor het verhaal van de oorspronkelijke film, en de complete creatie van het vacu<0xC3><0xBC>m dat de schepper is. De schaal van de mensen die betrokken waren bij 'Waldo's Hawaïaanse Vakantie' was voor mij verbazingwekkend, zonder budget, zonder roemproductie. Er waren geen trailers of ambachtelijke diensten, helemaal geen faciliteiten, en toch hield iedereen die erbij betrokken was zich eraan vast. Als er nooit iets van dit project komt, heeft Antstuie Productions de basis gelegd voor een serieus, eerlijk bedrijf dat nooit opgeeft en het overneemt of verkoopt om alleen voor het geld een film te maken. Ik zou elke regisseur in L.A. graag het guerrilla-proces zien doormaken om een shot te krijgen. Een realistischer weergave van het leven is in deze tijd van CG en groene schermen niet mogelijk. De massa mag dan genieten van hun amusement dat hun wordt voorgeschoteld in mooie hapklare, gecensureerde brokjes, maar er is een grote groep mensen op de wereld die de meningen en inzichten deelt van de filmmakers die nog steeds films maken uit liefde voor het materiaal of uit liefde voor het vertellen van verhalen, niet uit liefde voor de verkoop van dvd's of voor de kassa. Ik vond deze documentaire geweldig en ik hoop dat de IFC de cahones heeft om hem op te nemen en uit te zenden, zodat misschien, heel misschien, nog iemand zal besluiten om een camera op te pakken en wat van het echte leven te filmen, zodat wij kijkers tijdelijk kunnen begrijpen dat iedereen overal hetzelfde is en dat iedereen overal een ware verhalenverteller kan zijn.
After watching "A Texas Tale of Treason" you feel a renewed disgust for the nature of the Hollywood beast. Inside the interviews and conversations of all involved with the project there is a common sense of comradery and rebelliousness that spans backgrounds, social classifications, and even geography. This can be attributed to hard work on the entire production's undying commitment to the project and the love the of the story from the original film, and the complete creation of vacuum that is it's creator. The scale of people involved in "Waldo's Hawaiian Holiday" was amazing to me, at a no budget, no glory production. There were no trailers or craft services, no amenities at all, and yet everyone involved stuck right there with it. If nothing ever comes of this project, Antstuie Productions have laid their foundation for being a serious, honest company that's never going to lay down and take it or sell out and make a movie just for the money. I'd like to see any L.A. director go through the guerrilla process to get a shot. More realistic true to life cinema is lacking in this time of CG and green screens. The masses may enjoy their entertainment spoon fed to them in nice bite sized censored calm bits, but there is a large group of people out here in the world that share the opinions and insights of the filmmakers that still make films for the love of the material or love of storytelling, not DVD sales or box office. I loved this documentary, and I hope that IFC has the cahones to pick it up and air it so that maybe, just maybe, one more person will decide to pick up a camera and film some real life so we the viewer can have even a temporary understanding that everyone everywhere is the same, and anyone anywhere can be a true storyteller.