Ik heb meer dan dertig keer naar Love Jones gekeken. Het is een van de zeldzame films die een liefdesverhaal laten zien over mensen die toevallig Afro-Amerikaans zijn. De dialoog was realistisch geschreven en met oprechtheid gebracht. Het was zo leuk om een film te zien waarin de verhaallijn zich richtte op jonge, professionele Afro-Amerikanen. Dit is praktisch een onaangeboorde markt. Love Jones was ook visueel fascinerend. De chemie tussen Lorenz Tate en Nia Long zal herinneringen aan verleden en heden van liefde brengen. Het gevoel van de film is jazz en blues, en brengt de sensualiteit van een warme, romige, warme chocolademelk met een scheutje Kahlua en Butterscotch. Als je het nog niet had geraden, ik vond hem geweldig!
I have watched Love Jones over thirty times. It is one of the rare films that depict a love story about people who happen to be African-Americans. The dialogue was realistically written, and delivered with honesty. It was so nice to see a film where the story line centered on young professional African-Americans. This is virtually an untapped market. Love Jones was visually captivating as well. The chemistry between Lorenz Tate and Nia Long will bring memories of past and present love. The feeling of the film is jazz and blues, and brings to mine the sensuality of a warm creamy hot chocolate with a splash of Kahlua and Butterscotch. If you hadn't guessed, I loved it!