Dit is uitsluitend voor Pryor-fans bestemd. Dat hij een geweldige, grappige vent was, wil nog niet zeggen dat dit meer is dan een B-film. Het script is afschuwelijk, het draait alleen maar om het voortdurend belachelijk maken van misdaad en krijgsgevangenen. Het balanceert tussen komedie en melodrama en valt telkens weer op zijn gezicht, wat geen van beide recht doet.<br />Eerst zijn er 30 minuten van een nogal onrealistische, ongeïnspireerde Vietnam-gevangene terwijl de man op een gegeven moment aan het basketballen is... Hoe kun je je publiek meer bieden?... Die gevangenistijd is saai, niet overtuigend en kan je al in slaap wiegen.<br />In de Verenigde Staten wordt de man zonder enige reden als een 'oorlogsheld' beschouwd. Toch wordt hij natuurlijk snel door het publiek vergeten en lijkt hij allerlei maffe ongelukjes te krijgen. Of is dat niet zo? Daar komen we gauw genoeg achter. Gaap. Er zijn ergerlijke clichés: zijn zieke moeder, zijn dochtertje dat hij nooit ontmoet, een eersteklas hoer die verliefd wordt op de held et cetera. Het is heel vreemd hoe deze film voortdurend van tragedie op slapstick overgaat. Het werkt helemaal niet.<br />Dit alles is in feite gewoon een slechte komedie die krijgsgevangenen een slechte dienst bewijst. Het feit dat deze man een geweldige stand-upcomedian was, in een paar goede films speelde en aan MS overleed, is nog geen reden om niet geïrriteerd te zijn door deze dwaze, weinig overtuigende, weinig grappige komedie. Maar als je Richard Pryor leuk vindt, zul je waarschijnlijk dolblij zijn dat hij drie uur Dadaistische poëzie leest.
This is strictly for Pryor fans. Just because he was a great, funny guy doesn't mean this is more than a B-Movie. The script is awful, it just meanders around constantly ridiculing crime and prisoners of war. It balances between comedy and melodrama and keeps falling on its face doing justice to neither. <br /><br />First there are 30 minutes of rather unrealistic, uninspired Vietnam prisoner of war time  the guy is playing basketball at one point... How more can you pander to your audience?... That prison time is boring, unconvincing and already can easily put one to sleep. <br /><br />Back in the U.S. the guy for no real reason at all is considered a "war hero". Yet he is of course quickly forgotten by the public and seems to be stumbling into all kinds of wacky mishaps. Or are they really? We will soon find out. Yawn. There are annoying clichés: his sick mother, his little daughter he never meets, a high end whore falling in love with the hero etc. It is very odd how this movie constantly switches from tragedy to slapstick in one instant. Doesn't work at all. <br /><br />Overall this in fact is just a bad comedy and does a disservice to prisoners of war. Just because this guy was a great stand-up comedian, played in a few good movies and died of MS is no reason not to be annoyed by this silly, unconvincing, unfunny comedy. But if you like Richard Pryor you will probably be thrilled by him reading 3 hours of Dadaist poetry.