Wat een schok. Om te beginnen kon ik het constante geschreeuw en lawaaierige paniekerige gedoe niet uitstaan. Ik werd er niet bang van, ik schrok er niet van, en ik kreeg ook geen sympathie voor de personages; het was gewoon irritant. De schokkerige camerabewegingen waren ook irritant. De plot was hetzelfde als zo'n beetje alle andere goedkope horror. Er waren een paar zielige pogingen om de personages wat diepte te geven, maar dat werkte niet echt in de rest van de plot. En dan is er nog het einde. Ik weet nog steeds niet goed wat ik ervan moet denken. Ik denk dat het een slimme draai had moeten zijn om wat licht op de situatie te werpen, maar het was gewoon stom. Op het doosje stonden een paar van die symbolen van een prijswinnaar en een winnaar, dus ik dacht dat het wel mee zou vallen. Ik had het mis. Als je het ziet, kun je het beter op de plank laten staan.
What a shocker. For starters, I couldn't stand the constant screaming and noisy panicking all the time. It didn't make me scared, horrified, or make me sympathetic towards the characters; it was simply annoying. The jerky camera movements were also annoying. The plot was the same as pretty much every other cheap horror. There was a few pathetic attempts to give the characters some depth, but it didn't really work into the rest of the plot. And then there's the ending. I'm still not really sure what to make of it. I guess it was supposed to be clever twist, then shed some light on the situation, but it was just stupid.<br /><br />The case had a couple of those little award winner/nominations symbols on it, so I figured it couldn't be too bad. I was wrong. If you see it, you should probably just leave it on the shelf.