Het is 1969. Phoebe (Camilla Belle) is een elfjarig meisje dat opgroeit met een geïdealiseerd beeld van haar negentienjarige zusje Faith (Cameron Diaz). Faith is de doener, de waarheidszoeker, de hersteller van alle onrecht in de wereld. Op een dag krijgen Phoebe en haar moeder Gail (Blythe Danner) te horen dat Faith dood is. Faith heeft zelfmoord gepleegd. Phoebe en Gail zijn overweldigd door dit nieuws en Gail rouwt, hoewel het haar verdriet doet. Phoebe kan het niet loslaten. Ze besluit naar Europa te gaan om erachter te komen wat er is gebeurd.<br />Het is nu 1977. Phoebe (Jordana Brewster) is 18 en besluit naar Europa te gaan omdat haar moeder daar bezwaar tegen heeft. Toen Faith nog leefde, was ze onafscheidelijk van een man die ze 'Wolf' (Christopher Eccleston) noemde. Hoewel Wolf beweerde dat hij niets wist over Faiths laatste dagen, wist Phoebe hem over te halen haar alles te vertellen. Binnen een paar dagen besefte Wolf dat hij het verleden ook niet had losgelaten en hij voegde zich bij Phoebe op haar pelgrimstocht naar Portugal.<br />Uiteindelijk is Wolf in staat te vertellen over Faiths drugsgebruik en zijn eigen schuldgevoel omdat hij de zelfmoord niet had voorkomen. Hoewel Phoebe boos is, beseft ze uiteindelijk hoe menselijk en breekbaar Faith in werkelijkheid was.<br />Ik vond deze film goed. Ik ben oud genoeg om me de bankovervallen van het Rode Leger te herinneren en ik was tien in 1969. Dit verhaal was bekend terrein voor me. Ik kan me nog herinneren dat jongemannen probeerden te beslissen of ze naar Canada moesten gaan of niet, om de dienstplicht te ontlopen.<br />Het verhaal is simpel, maar is in die periode waarschijnlijk meerdere malen in het echte leven voorgevallen. Camilla Belle was een plezierige en leuke vrouw om naar te kijken, zoals ze de jonge, aanbiddende zus speelde die opgewonden was over wat er om haar heen gebeurde. Jordana Brewster gleed gemakkelijk in de rol van de oudere Phoebe. Blythe Danner was de altijd behulpzame moeder, een rol die ze helaas maar al te goed kent van de Amerikaanse tv. Ik had haar graag gezien met sterker materiaal om mee te werken. Hoewel haar vertolking van een activiste uit de jaren zestig af en toe uit een nieuwsuitzending leek te komen, was het Christopher Ecclestons Wolf die de meeste indruk maakte. Als we aan het begin van de film kennismaken met het personage, kunnen we zien dat hij een wereldwijze man is. Hij is een geduldige en vriendelijke man, vervuld van woede over het onrecht in de wereld. Uiteindelijk beseft hij dat de richting die hij en Faith inslaan verkeerd is en begint hij te 'groeien' en besluit hij op zijn eigen manier tegen het onrecht te vechten. Faith weigert zich bij hem aan te sluiten en dat leidt uiteindelijk tot haar dood. Ecclestons Wolf is het meest werkelijke van alle personages.<br />Ik kan deze film aanbevelen. Het was een plezierige en vermakelijke film. 'The Invisible Circus' heeft de waardering van TV-MA, maar er komt weinig gevloek, seks of geweld in voor. Het onderwerp van de film is de reden voor de waardering.
It is 1969. Phoebe(Camilla Belle) is an 11 year old girl growing up with an idealized vision of her 19 year old sister Faith(Cameron Diaz). Faith is the doer, the truth-seeker, the fixer of all the wrongs in the world. Then one day, Phoebe and her mother Gail(Blythe Danner) receive word that Faith is dead. Faith has killed herself. Both Phoebe and Gail are overwhelmed by this news and, although saddened, Gail mourns. Phoebe can't let it go. Phoebe decides to go to Europe and find out what happened.<br /><br />It is now 1977. Phoebe(Jordana Brewster) is 18 and decides to go to Europe over the objections of her mother to discover the truth. When alive, Faith was inseparable from a man she called "Wolf"(Christopher Eccleston). Though Wolf claimed not to know anything about Faith's last days, Phoebe convinces him to tell her everything. Within days, Wolf realizes that he hadn't let go of the past either and he joins Phoebe on her pilgrimage to Portugal.<br /><br />In the end, Wolf is able to tell of Faith's decent into drug abuse and his own guilt at not preventing the suicide. Although angry, Phoebe realizes in the end how human and fragile Faith really was.<br /><br />I liked this movie. I'm old enough to remember the bank robberies of the Red Army and I was 10 in 1969. This story was familiar ground for me. I can still remember young men trying to decide if they should go to Canada or not to avoid the draft.<br /><br />The story is simple, but probably occurred several times in real life during that period. Camilla Belle was enjoyable and fun to watch as she portrayed the young adoring sister excited by what was happening around her. Jordana Brewster slid easily into the role of the older Phoebe. Blythe Danner was the ever supportive mother, a role she is all too familiar with on American TV, unfortunately. I would have liked to see her with stronger material to work with. Cameron Diaz played the immature anarchist perfectly. Though at times, her performance of a 1960s activist seemed to come off a news reel. Of all the characters, it was Christopher Eccleston's Wolf, that made the most growth. When we are introduced to the character at the beginning of the movie, we can see he is a worldly man. He is a patient and kind man filled with anger at the world's injustices. In the end, he realizes the direction he and Faith are headed is wrong and begins to "grow up" deciding he should fight against injustice in his own way. Faith refuses to join him in this and it eventually leads to her death. Eccleston's Wolf is the most real of all the characters.<br /><br />I recommend this movie. It was enjoyable and thought provoking. "The Invisible Circus" is rated TV-MA, but there is very little cursing, sex or violence in it. The subject of the movie is the reason for the rating.