Als je, zoals ik, actief op zoek gaat naar de zeldzaamste en vreemdste (en vaak afschuwelijkste) film die de wereldcinema te bieden heeft, dan moet je niet verder zoeken dan de bovennatuurlijke gruwelproductie uit Hongkong aan het begin van de jaren tachtig. Deze films, die vaak bizarre zwarte magie mengen met kungfu en malle komedies en meestal vol zitten met enge kruipende wezens (slangen, wormen, palingen, duizendpoten enz.), zijn zo bizar als maar kan. Het verhaal gaat over een bergstam waarvan de vrouwen ervoor zorgen dat hun mannen niet afdwalen door akelige bezweringen over hen uit te spreken (zodat ze, als ze weggaan, volstromen met kronkelende schepsels en een pijnlijke dood sterven), over nogal martiale kunsten en over een heleboel dierenmoord in het echte leven (waarvan een groot deel wordt gepleegd door een nerd die absoluut niets met het verhaal te maken heeft), en deze film is gewoonweg vreemd. Een langdurige scène waarin de vrouwen van de stam op slangen en insecten jagen en ze achteloos in de manden op hun rug gooien, is heel fascinerend; een stamfeest waarbij een arme os op zijn kop wordt geslagen en vervolgens aan stukken wordt gescheurd, is ronduit walgelijk; en de momenten waarop wormen in open wonden kruipen en op de grond worden uitgebraakt, zullen ervoor zorgen dat de teergevoeligen hun eetlust voor een tijdje verliezen.<br />Maar het is het levende dierenkauwwerk dat in feite Succubare tot een legendarische status verheft onder fans van buitenissige films. Het is door en door smerig om te zien en toch merkwaardig fascinerend: de nerd kauwt op een slang, blaft op een dikke, sappige pad (vies! ) en verslindt hongerig een muis (hij bijt hem de kop af en schuift de rest er daarna in).<br />**** Geen geweldige film (het is eigenlijk niet eens een middelmatige film), Succubare wordt alleen aanbevolen aan mensen die denken dat ze alles al hebben gezien. Deze krijgt 4 van de 10 van mij, wat waarschijnlijk meer is dan hij verdient, maar ik heb er met tegenzin respect voor dat hij me een beetje misselijk kan maken.
If, like me, you actively seek out the rarest and weirdest (and often most awful) that world cinema has to offer, then you should look no further than the supernatural horror output of Hong Kong in the early 80s. Often mixing bizarre black magic with kung fu and silly comedy, and usually packed with plenty of creepy crawlies (snakes, worms, eels, centipedes etc.), these movies are about as bizarre as it gets.<br /><br />Succubare is definitely a case in point: featuring a mountain tribe whose women keep their men from straying by casting nasty spells over them (that, should they leave, cause them to fill up with writhing creatures and die an agonising death), some so-so martial arts, and lots of real life animal killing (much of which is perpetrated by a geek who has absolutely no bearing on the story), this film is just plain strange.<br /><br />A prolonged scene in which the tribeswomen hunt for snakes and insects, casually throwing the creatures into the baskets on their backs, is quite fascinating; a tribal feast that sees a poor ox bashed on the head and then torn apart is totally disgusting; and the moments that show worms crawling in open wounds and being vomited onto the floor will have the squeamish losing their appetite for a while.<br /><br />However, it's the live animal munching that really qualifies Succubare for legendary status amongst fans of out-there movie-making. It's thoroughly vile to watch and yet strangely compelling: the geek chomps on a snake, woofs down a fat, juicy toad (nasty!), and hungrily devours a mouse (biting off its head and then shoving the rest in afterwards).<br /><br />Not a great movie (hell, it's not really even a mediocre movie), Succubare is recommended only to people who think they've seen it all. This one gets 4 out of 10 from me, which is probably more than it deserves, but I begrudgingly respect it for being able to make me feel slightly ill.