(Dit is een recensie van de latere Engelse uitgave van Disney, met Alison Lohman, Patrick Stewart en co.)<br />Ik wilde echt dat deze film goed zou zijn. Echt, echt. Ik ben een enorme fan van Princess Mononoke en Spirited Away, en nadat ik alle lovende recensies over deze eerdere Miyazaki-film had gelezen, wilde ik hem dolgraag zien. Maar ik was geschokt, geschokt, zeg ik, door de kwaliteit van deze film. Die latere films gaan prat op goed bedachte intriges, driedimensionale personages en de beste filmmuziek sinds... nou... ooit. Deze film komt daar gewoon niet bij in de buurt.<br />Maar ik kan net zo goed met de positieve aspecten beginnen. Zoals alle Miyazaki-films is ook deze zeer fantasievol, met een bizarre fantasie/sciencefiction-omgeving, in een postapocalyptische wereld waar insecten de dominante soort zijn. Nausicaa kan zich ook beroemen op een veel betere animatie dan andere films uit die tijd. (Hoewel niet zo mooi en vloeiend als Miyazaki's latere films). En de Engelse stem is heel goed.<br />Maar deze film... is gewoon... niet... goed... De personages zijn allemaal van karton <0xE2><0x80><0x93> van de suikerzoete kleine Nausicaa tot de meedogenloos kwaadaardige Tolmekianen, en iedereen daartussenin. Als je ze allemaal in 30 seconden hebt gezien, heb je alles gezien wat er te zien is. En het feit dat de plot gewoon voortkabbelt, maakt het er niet beter op.<br />En dan is er de muziek... Hisaichi is nota bene mijn favoriete filmcomponist, maar Nausicaa doet hem geen recht. De helft van de muziek bestaat uit 80-toerenplaten op overdrive, en die komen en gaan meestal zo abrupt dat ze de beelden eerder afleiden dan dat ze ze helpen. Ik heb het sterke vermoeden dat Hisaichi opdracht heeft gekregen een heleboel muziek te componeren voordat hij de film zelfs maar had gezien.<br />Maar wacht! Er zit een geweldige boodschap in deze film, nietwaar? Laten we allemaal het milieu redden! Jammer dat deze film je als een moker op je kop slaat. Er is een scène waarin Nausicaa een boom omhelst. Nee, echt. Ik maak geen grapje.<br />Ik word een beetje verdrietig als ik praat over hoe slap deze film is. Maar om de een of andere reden lijken alle andere recensies over IMDb er dol op te zijn. En als de personages in lange zinnen tegen zichzelf moeten praten om je te vertellen wat er aan de hand is, is dat stom.<br />Als je iemand bent die anime aanbidt, van muziek uit de jaren tachtig houdt en elke dag in Arbor een boom plant, zul je deze film waarschijnlijk wel leuk vinden. Anders kun je je geld beter bewaren voor zijn latere films, want die zijn echt geweldig.
(This is a review of the later English release by Disney, featuring Alison Lohman, Patrick Stewart, and co.) <br /><br />I really wanted this film to be good. Really, really. I'm a huge fan of Princess Mononoke and Spirited Away, and after seeing all the glowing reviews on this earlier Miyazaki film, I was eager to see it. But I was shocked, shocked I say, at the quality of this film. Those later films boast well-crafted plots, 3-dimensional characters, and the best film music since...well...ever. This film just doesn't come close.<br /><br />Might as well start w/ the positive aspects, though. Like all Miyazaki films, this one is still very imaginative, with a bizarre fantasy/sci-fi setting, in a post-apocalyptic world where insects are the dominant species. Nausicaa can also boast some far superior animation to other films from its time. (though not as beautiful and fluid as Miyazaki's later films) And the English voice acting is quite well done.<br /><br />But this film...just...isn't...good... The characters are all cardboard - from saccharine sweet little Nausicaa, to the ruthlessly evil Tolmekians, to everyone in between. Once you've seen each of them for 30 seconds, you've seen all there is. And the fact that the plot just ambles along doesn't help.<br /><br />Then there's the music... Now, Hisaichi is hands down my favorite film composer, but Nausicaa doesn't do him justice. Half the music is 80's keyboards on overdrive, and it usually enters and leaves so abruptly that it distracts the visuals rather than helping them. I highly suspect that Hisaichi was told to compose a lot of the music before he even saw the picture.<br /><br />But wait! There's a great message with this film, right?! Let's all save the environment! Too bad that this film hits you over the head with it like a sledgehammer. There is a scene in which Nausicaa hugs a tree. No, really. I ain't kidding.<br /><br />It makes me a little sad to talk about how lame this film is. But for some reason all the other reviews on IMDb seem to adore it. And when the characters have to talk to themselves in extended sentences to tell you what's going on, that's lame.<br /><br />If you're the kind of person who worships anime, enjoys 80's music, and plants a tree every Arbor day, you will probably like this film. Otherwise, save your money for his later films, because they rock big time.