Ik vond dat deze film de theatrale spanning miste die de eerste film bezat. Dat is moeilijk te bereiken als de film meer dan een week duurt. De oorspronkelijke film leidt in een periode van een jaar naar de slotscène, en die was nog steeds minder gewelddadig dan het vervolg. Een voordeel van deze film was dat hij relatief snel voorbijging, want de plot leek gehaast. Toen Rachels beste vriendin stierf, werd er in de film geen melding gemaakt van een begrafenis. Een ander nadeel was de betrokkenheid van Amy Irving. Al haar scènes brachten het tempo van de film omlaag. De dialogen in deze film waren verschrikkelijk. Ze weerspiegelden in geen enkel opzicht de manier waarop kinderen praten. Tot slot: deze film had een hit kunnen worden, maar viel na de openingsscène uit elkaar.
<br /><br />I thought that this movie lacked the building dramatic suspense the first movie had. This is hard to accomplish when the film takes place over a week. The original movie lead up to the final climatic scene over a period of a year and it still was less violent than the sequel. One good thing about this film was the movie went by relatively quickly, because the plot seemed rushed. When Rachel's best friend died there was no funeral mentioned in the movie. Another bring down was the involvement of Amy Irving. All her scenes brought down the movies pace. The dialog in this movie was terrible. It in no way reflected the way kids talk. In conclusion this movie could have been a hit but fell apart after the opening scene.