Deze film, met maar twee personages, brengt je dichter bij die twee mensen, de ondervrager en de gevangene, dan de meeste films je bij een bepaald personage brengen, hoe goed die ook in elkaar zit.<br />De pure verwarring, angst en pijn die Madeleine Stowes personage ondergaat, is diep verontrustend, net als de sadistische maar charmante ondervrager van Alan Rickman.<br />Deze film is maar al te goed mogelijk en bouwt op tot een schokkende climax, waarbij het effect van de film als geheel je aan het eind in stilte achterlaat. Het zal je nog lang achtervolgen.
This film, with only two characters, takes you closer to these two people, the interrogator and the prisoner, than most films take you to any character, however well-crafted.<br /><br />The sheer confusion, terror and pain which Madeleine Stowe's character undergoes is deeply disturbing, as is Alan Rickman's sadistic yet charming interrogator.<br /><br />This film is all too possible, and builds to a shocking climax, the effect of the film as a whole leaving you sitting in silence at the end. It'll haunt you for a long time.