Deze film is een van de slechtste bewerkingen van Pride and Prejudice die ooit is gemaakt, en als Jane Austen nog leefde, zou ze eisen dat haar naam uit de film werd geschrapt. Austens roman is slechts oppervlakkig een verhaal over de ontwikkeling van de ware liefde tussen Elizabeth Bennet en Fitzwilliam Darcy. Het is ook een commentaar op de klassenstructuur in het Regency-tijdperk. Deze film concentreert zich alleen op het liefdesverhaal, wat kijkers die hoopten dat het de roman recht zou doen.<br />Er zijn talloze problemen met de historische accuraatheid van de film. In de film is de dans waar Darcy Elizabeth afwijst niet het verfijnde dansen van de adel, waartoe de familie Bennet, Lucas, Bingley en Darcy behoort, maar eerder het dansen van de lagere klassen. De adel danst niet alsof ze naar een boerendans in een schuur gaan. Er zijn ook problemen met kleding en haar. De gewoonte uit die tijd vereiste dat getrouwde vrouwen een hoed van witte stof droegen om hun haar te bedekken en dat vrouwen een bonnet droegen als ze buiten waren. De vrouwen uit de Regency-tijd waren niet zo geëmancipeerd dat ze in het openbaar geen bonnet nodig hadden. De ergste historische onnauwkeurigheid is de vroege ochtendbijeenkomst van Elizabeth (in haar nachtjapon en mantel) en Mr. Darcy (zonder das en vest) waarin ze hun liefde voor elkaar toegeven. Dit is een onvergeeflijke vrijpostigheid in deze roman. Geen enkele respectabele jonge vrouw of heer zou zich in zo'n staat buitenshuis wagen of op zo'n vroeg tijdstip iemand van de andere sekse proberen te ontmoeten.<br />Maar het ergste van alles in deze film is het verprutsen van Austens dialoog en de afgrijselijke moderne dialoog. Austens dialoog heeft geen hulp nodig van een schrijver die denkt dat hij/zij kan schrijven als Austen. De schrijver van de niet-Austen dialoog mist niet alleen Austens talent, maar heeft ook geen gevoel voor Austens stijl. De combinatie van de twee stijlen is onthutsend. Wat het acteren betreft, het beste komt van Judi Dench, die duidelijk begrijpt hoe heerszuchtig de aristocratie is. Brenda Blethyn neemt het zekere voor het onzekere door mevrouw Bennet minder afstotelijk te maken dan Austen. Haar rol is interessant en lijkt te werken. Donald Sutherland is niet goed gecast. Zijn geaffecteerde Britse accent is verschrikkelijk en hij portretteert meneer Bennet te veel als een vader van de twintigste eeuw en niet als een vader van het eind van de achttiende eeuw. Matthew MacFadeyns portret van Darcy is vlak. Ik kan me niet voorstellen dat iemand verliefd wordt op zijn meneer Darcy. Keira Knightly is een mooie Elizabeth, maar haar portret van Elizabeth Bennet is veel te modern. Het is een boek dat ik niet graag lees, omdat het zo rechtlijnig is, maar in haar beschrijving ontbreekt het volledig aan inzicht in de maatschappelijke mores en conventies van die tijd. Ze had er goed aan gedaan de roman te lezen voordat ze Elizabeth probeerde te portretteren en onderzoek deed naar het gedrag van vrouwen uit die periode.<br />Als je een periodefilm maakt, moet je de periode trouw blijven. Voor deze film had ik een historische adviseur nodig die echt iets weet over de periode van het regentschap. Ook had ik een schrijver nodig die meer waardering en begrip had voor Austens tekst. Ik kan alleen maar hopen dat Emma Thompson in de nabije toekomst besluit een film te maken over Trots en vooroordeel om deze gruwel uit onze gedachten te wissen. Het beste wat je over deze film kunt zeggen, is dat hij veel mooie taferelen van het Engelse platteland bevat. Chatsworth wordt vaak gebruikt als Pemberly (net als in de versie uit 1995 van de BBC). Maar mooie taferelen en mooie acteurs kunnen deze film niet redden. Echte fans van Austen zullen zich naar huis haasten om hun dvd's te bekijken van de veel betere BBC-productie uit 1995 met Jennifer Ehle en Colin Firth, of om Austens tekst te lezen om deze versie uit hun gedachten te bannen.
This film is one of the worst adaptations of Pride and Prejudice ever filmed and if Jane Austen were alive, she would demand that her name be removed from the film. Austen's novel is only superficially a story of the development of true love between Elizabeth Bennet and Fitzwilliam Darcy. It is also a commentary on the class structure of Regency Britain. This film focuses only on the love story, thereby disappointing viewers who hoped it would do justice to the novel.<br /><br />There are numerous problems with the historical accuracy of the film. In the film, the dance at which Darcy snubs Elizabeth is not the refined dancing done by the gentry, to which the Bennet, Lucas, Bingley, and Darcy families belong, but is rather the dancing of the lower classes. The gentry would not have been dancing as if they were at a peasant barn dance. There are costume and hair problems, too. The custom of the period required married women to wear white cloth hats to cover their hair and for women to wear bonnets when outdoors. Women of the Regency period were not so liberated as to forego the bonnet requirements in public. The worst historical inaccuracy is the early morning meeting of Elizabeth (in her nightgown and coat) and Mr. Darcy (sans cravat and vest) at which they admit their love for each other. This is an unforgivable liberty with the novel. No respectable young woman or gentleman would venture out of doors in such a state of undress or seek to meet someone of the opposite sex at such an early hour. <br /><br />But the worst thing of all with this film is the mangling of Austen's dialogue and the atrocious modern dialogue. Austen's dialogue needs no assistance from a writer who thinks he/she can write like Austen. The writer of the non-Austen dialogue not only lacks Austen's talent but also has no feel for Austen's style. The juxtaposition of the two styles is jarring.<br /><br />As for the acting, the best is done by Judi Dench, who clearly understands the imperiousness of the aristocracy. Brenda Blethyn takes some liberties in making Mrs. Bennet less awful than Austen's portrayal. Her portrayal is interesting and seems to work. Donald Sutherland is miscast. His affected British accent is terrible and he portrays Mr. Bennet too much as a father of the 20th century and not a father of the late 18th century. Matthew MacFadeyn's portrayal of Darcy is flat. I can't imagine anyone falling in love with his Mr. Darcy. Keira Knightly is a pretty Elizabeth, but her portrayal of Elizabeth Bennet is far too modern. Knightly focuses on the Elizabeth's forthrightness, but her portrayal completely lacks an understanding of the social mores and conventions of the time. She would have done well to actually read the novel before attempting to portray Elizabeth and to do research on the behavior of women of the period.<br /><br />If one is making a period movie, one must be true to the period. This film needed an historical adviser who actually knows something about the Regency period. It also needed a writer who has a better appreciation and understanding of Austen's text. I can only hope Emma Thompson decides to do a film of Pride and Prejudice in the near future to erase this abomination from our minds.<br /><br />The best thing that can be said about this film is that it contains many pretty scenes of the English countryside. Chatsworth is well used as Pemberly (as it was in the 1995 BBC adaptation). But pretty scenery and pretty actors cannot save this film. True fans of Austen will rush home to watch their DVDs of the far superior 1995 BBC production with Jennifer Ehle and Colin Firth or to read Austen's text in order to wipe this version from their minds.