Als je op zoek bent naar een film met fantastische muziek, een leuke cast en een verhaal dat niet moeilijk te begrijpen is, dan is FAME iets voor jou.<br />Ik heb een aantal scènes in deze film waar ik dol op ben; sommige maken je aan het lachen, andere maken je bedachtzaam. De montage vind ik geweldig, heel snel en vaak grappig. Shure, misschien had het hele geval meer potentie gehad als het verhaal op de een of andere manier aan de oppervlakte was gebleven; misschien zijn er een beetje te veel personages bij betrokken. Maar dat kan me niet schelen, want de echte sterren zijn...<br />... de muzikale scènes! Een van mijn favorieten: de scène van de hot-lunch-jam. Dat stuk is zo rauw, funky en gefilmd op een speciale manier (handcamera-stijl in'music-hell-breaking-losse'), het is gewoon elektrificerend! Ik mis deze rauwe energie in de muziekclips van vandaag; de enige vergelijkbare energie die ik misschien heb gevonden in Bette Midlers 'de roos', alle concertopnamen. Het gaat om het vastleggen van iets 'wilds' dat 'echt' gebeurt, en niet om het gewoon perfect te doen; stap voor stap.<br />Dus FAME is een heerlijke nostalgische trip naar het tijdperk van de synthesizers, waar zware en walkmans niet beschikbaar waren. Ik beveel het eens per jaar aan; zeker niet voor iedereen.
If your looking for a movie with fantastic music, nice cast and a storyline that is not to difficult to understand; FAME is for you.<br /><br />I have several scenes that i love in this movie; some make you laugh, others make you contemplative. The editing i think is wonderful, really fast and often funny. Shure, maybe there would have been some more potential in the whole thing, all the story's stay somehow on the surface; maybe a bit too many characters are involved.But I don't care, because the real stars are...<br /><br />...the musical scenes! One of my favorites: the hot-lunch-jam sequence. That piece is just so raw, funky and filmed in a special way (handcamera-style in "music-hell-breaking-loose"), its just electrifying! I miss this raw energy in todays music-clips; the only similar energy I found perhaps in Bette Midlers "the rose", all of the concert footage.Its about capturing something "wild" that is "realy" happening, and not doing it just perfect; take by take.<br /><br />So, FAME is a wonderful nostalgia-trip to when synthesizers where heavy and walk-mans not available.I recommend it once a year; sure not for everyone.