Directeur en schrijver Jean-Pierre Rappenau was in de lente van 1940 8 jaar oud toen de Derde Republiek van Frankrijk binnen een paar weken uiteenviel. Het was een tijd, zegt hij, waarin 'alle volwassenen een beetje gek waren'. Hij en de productiestaf hebben die wereld liefdevol en nauwgezet nagebootst in een film waarin alle personages in wezen fictief zijn. De structuur, een klassieke klucht, is ideaal voor die periode waarin meerdere plotlijnen elkaar kruisen om uiteindelijk samen te komen in een logische, bevredigende slotscène. De rol van deze plot is die van Frederic, gespeeld door de briljante nieuwkomer Gregory Derangere, die er helemaal klaar voor is om de rol van Adjani, Depardieu en Ledoyen te spelen. De echte kracht van de film ligt in de ondersteunende optredens. Rappeneau heeft de film op een voortreffelijke manier gevuld met acteurs die vrijwillig ideeën aandroegen voor zowel actie als dialoog, en die weten en bewijzen dat het mogelijk is om een personage volledig te realiseren met slechts twee korte dialoogzinnen. Hoewel nog niet zo invloedrijk als Renoirs _Rules of the Game_, verdient _Bon Voyage_ het om een pendant te zijn van die klassieker. Hoewel de film veel van het publiek vergt, geeft hij veel terug. Een van de eisen is tolerantie voor een zekere terughoudendheid en misleiding ten aanzien van het genre waar we naar kijken: een misdaaddrama, nee, een spionagethriller, ah, een romantische komedie. Aanbevelenswaardig voor filmvrienden. Zorg er alleen voor dat ze zelf ontdekken dat het een romantische komedie is.
Director and auteur Jean-Pierre Rappenau was 8 years old during the spring of 1940 as France's Third Republic disintegrated in a matter of a few weeks. It was a time, he says, when "all the adults were a little bit insane." He and the production staff have lovingly and meticulously recreated that world in a film where all the characters are essentially fictional. The structure, a classic farce, is ideal for the period as multiple plot lines zip and intersect only to come together in a logical, satisfying conclusion. The peg for this plot is Frederic, played by brilliant newcomer Gregory Derangere, who is fully up to playing opposite Adjani, Depardieu and Ledoyen. The real strength of the film is in its supporting performances. M. Rappeneau has cast the film exquisitely with actors who volunteered ideas for both action and dialogue and who know and prove that it is possible to fully realize a character with just two short sentences of dialogue. Though not yet as widely influential as Renoir's 'Rules of the Game,' 'Bon Voyage' richly deserves to be a companion piece to that classic. Though it demands a lot of the audience, it gives much back. One of its demands is tolerance for a certain coyness and misdirection as to the exact genre we are watching: a crime melodrama, no, a spy thriller, ah, a romantic comedy. Recommend it to cinemaphile friends. Just be sure to let them discover for themselves that it is a romantic comedy.