Dat is zo'n beetje alles wat ik kan zeggen over deze vlakke en ongeïnspireerde remake van de Carol Kane-auto uit 1979. Camilla Belle is geen goede actrice, en ze brengt geen energie en vitaliteit in de rol van Jill Johnson, de oppas die wordt lastiggevallen door een anonieme beller.<br />Maar als je op zoek bent naar geweldige ideeën voor huisarchitectuur en binnenhuisarchitectuur, dan biedt deze film meer inspiratie dan alles wat je op TLC of HGTV zult zien. Jill dwaalt bijna 90 minuten door het huis van de rijke dokter en zijn vrouw voor wie ze zitdiensten verricht, op zoek naar de oorsprong van vreemde geluiden en dingen die's nachts blijven 'bonken'. Terwijl ze om hoeken sluipt en door gangen gluurt, krijgen we een prachtige grote badkamer te zien met zowel zijn als haar wastafels die eruitzien als Romeinse badkuipen, een enorme keuken met ongelooflijke verlichte glazen schappen tegen de achterwand en het _pièce de résistance_, een op zichzelf staande volière en een vijver die zichzelf besproeit.<br />Omdat de film niet boeiend genoeg is om ons in Jills angst mee te slepen, worden we afgeleid door de grandeur van het huis, iets wat je niet zou moeten doen als je naar een thriller kijkt. Zelfs terwijl Jill wordt achtervolgd door de gezichtsloze maniak, krimpen we ineen omdat ze kostbaarheden breekt en de vijver verknoeit, niet omdat ze op het punt staat vermoord te worden. De film ploetert even voorspelbaar voort als de meeste tienerfilms, en het einde is allesbehalve origineel. Tegen de tijd dat hij uit was, wilde ik alleen nog maar weten waar dat huis in godsnaam was en of het echt was. Jill en de kinderen die ze aan het babysitten was, deden er niet meer toe.<br />2 sterren <0xE2><0x80><0x93> allebei voor het huis.
That's pretty much all I can say about this flat and uninspired remake of the 1979 Carol Kane vehicle. Camilla Belle isn't much of an actress, and she brings no energy and vitality to the role of Jill Johnson, the babysitter harassed by an anonymous phone caller.<br /><br />But if you're looking for some great home architecture and interior design ideas, this movie provides more inspiration than anything you'll see on TLC or HGTV. Jill spends nearly 90 minutes wandering through the house of the rich doctor and wife for whom she's providing her sitting services, searching for the origins of strange sounds and things that keep going "bump" in the night. As she lurks around corners and peers down hallways, we get to see a beautiful master bathroom with his and hers sinks that look like Roman tubs, a huge kitchen with incredible back lit glass shelving, and the piece de resistance, a self-contained aviary and coy pond that feature a self-watering system.<br /><br />Because the movie isn't compelling enough to draw us into Jill's fear, we're distracted by the grandeur of the house, which isn't something you should be doing when you're watching a thriller. Even as Jill is pursued by the faceless maniac, we cringe because she's breaking valuables and messing up the coy pond, not because she's about to get murdered.<br /><br />The movie plods along as predictably as most teen slasher movies, and the ending is anything but original. By the time it was over, I just wanted to find out where the heck that house was and if it was real. Never mind Jill and the kids she was babysitting.<br /><br />2 stars - both for the house.