Deze film is niet wat hij lijkt. Clint Eastwood is hier niet Dirty Harry of een 'cowboy'. De aantrekkingskracht van de film komt voort uit de zorgvuldige manipulatie van sfeer en thema. Het is een gotisch verhaal dat zich afspeelt in de Burgeroorlog, en als zodanig vindt alle 'actie', of het ontbreken daarvan, plaats in een huis dat bevolkt wordt door alle leeftijden en vormen van de zuidelijke bevolking.<br />De verschrikking komt voort uit het feit dat je het hele verhaal ziet door de ogen van de Clint Eastwood-figuur. Hem in het huis gestrand zien en gevangengehouden worden door de vrouwen is een zeer 'bekoorlijke' ervaring. En wie is hier precies 'bekoorlijk'? Zijn de vrouwen bekoorlijk door Eastwoods ongelooflijke uiterlijk? Hebben wij, de kijkers, ons laten verleiden door zowel zijn seksuele aantrekkingskracht als de mogelijke afwijkende seksualiteit die hij ontketent? Of verwijst'verleiden' naar wat de regisseur hier doet <0xE2><0x80><0x93> ons een korte tijd in zijn ban houden om ons vervolgens (misschien) weer te laten gaan? Don Siegel doet al deze dingen in een van de meest gedenkwaardige en verontrustende films die ik tot mijn genoegen heb mogen zien.
This movie is not what it appears to be. Clint Eastwood is not Dirty Harry or a "cowboy" here. The movie's appeal comes from its careful manipulation of atmosphere and theme. It's a Gothic tale set in the Civil War and as such all the film's "action", or lack thereof, takes place inside a house populated by Southern Belles of all ages and shapes.<br /><br />The horror comes from viewing the whole story through the eyes of the Clint Eastwood character. Seeing him stranded in the house and held captive by the women is a very "beguiling" experience indeed. And who is "beguiled" here exactly? Are the women beguiled by Eastwood's incredible looks? Are we, the viewers, beguiled by both his sexual allure and the potential deviant sexualities it unleashes? Or does "beguiled" refer to what the director does here-- holds us enthralled for a short space only to (maybe)let us go? Don Siegel does all of the above in one of the most memorable and disturbing films I had the pleasure of watching.