Toen Melvilles _Pierre; or The Ambiguities_ in 1852, zijn eerste publicatie sinds _Moby Dick_ een jaar eerder, de boekwinkels bereikte, was de reactie van het publiek gelijk aan die in de IMDB-recensies van _POLA X_. Kranten publiceerden zelfs koppen als: 'Melville Gek!' wat hij natuurlijk niet was. Maar als je de schrijfstijl vergelijkt die in _Moby Dick_ en _Pierre_ wordt aangetroffen, vind je in de laatste een scherpe afwijking van de eenvoudige en vaak declamerende stijl die in de eerste werd aangetroffen. Het was duidelijk dat hij de overdreven bloemrijke stijl nabootste van de nu vergeten Victoriaanse romans die gemakkelijk zijn onsterfelijke _Moby Dick_ overtroffen. Hij was echter niet tevreden met het soort product dat zijn publishers wilden hebben, en dat zou zeker zijn verkocht. Zijn versie van een Victoriaanse romance was misschien een verwrongen, cynische, maar briljante synthese. De alternatieve titel 'De dubbelzinnigheden' is heel toepasselijk. Naarmate Pierre naar de waarheid zoekt, en denkt dat hij die vindt, worden we steeds onzekerder over wat en wie we moeten geloven. Naarmate hij naar geluk zoekt, voelt hij zich steeds ellendiger.<br />'POLA X' is een fascinerende versie van deze roman, die zich afspeelt in het moderne of bijna moderne Frankrijk. Hoewel hij in sommige opzichten weinig aan de verbeelding overlaat en ons de incestueuze relaties laat zien waar Melville alleen maar op kon zinspelen, zijn de dubbelzinnigheden die de roman en de boodschap ervan zo verleidelijk maken, volmaakt in tact. De vragen die de film opwerpt zijn vragen die maar weinig films hebben bedacht, maar de antwoorden worden aan de kijker overgelaten.<br />Ik raad aan de roman te lezen, die veel korter is dan 'Moby Dick', voordat je de film gaat zien.
When Melville's "Pierre; or The Ambiguities" hit bookstores in 1852, his first publication since "Moby Dick" a year earlier, the public response was similar to that found among the IMDB reviews of "POLA X". Newspapers even published headlines like: "Melville Insane!" which, of course, he wasn't. But, when one compares the writing styles found in "Moby Dick" and "Pierre," one finds in the latter a sharp departure from the simple and often declamatory style found in the former. Clearly, he was mimicking the overly florid style of the now-forgotten Victorian Romances that were easily outselling his immortal "Moby Dick." He was not content, however, to turn out the sort of product that his publishers wanted, and that surely would have sold. His version of a Victorian romance was a twisted, cynical one, perhaps, but brilliant in its synthesis. The alternate title: "The ambiguities" is quite appropriate. As Pierre searches for, and thinks he finds, truth, we become more and more uncertain what and whom to believe. As he searches for happiness, he becomes more and more miserable.<br /><br />"POLA X" is a fascinating adaptation of this novel, set in modern or nearly modern France. Though, in some ways, it leaves little to the imagination, and shows us graphically the incestuous relations that Melville could only hint at, the ambiguities which make the novel and its message so alluring are perfectly in tact. The questions it raises are ones that few films have thought to ask, yet the answers are left to the viewer.<br /><br />I recommend a reading of the novel, which is much shorter than "Moby Dick," before seeing this movie. I hope more people discover this tantalizing film.