Er gebeuren te veel dingen in deze film. Een andere recensent merkt op dat de onsamenhangende, episodische aard van de film een weerspiegeling is van de herinneringen van de regisseur <0xE2><0x80><0x93> dat is prima, als het zo geschreven en uitgevoerd is. In plaats daarvan krijgen we een rechttoe rechtaan verhaal <0xE2><0x80><0x93> soms <0xE2><0x80><0x93> dat heen en weer springt, ons laat bungelen in sommige gevallen, de stroom onderbreekt met onnodige uitweidingen in andere gevallen, en verder gewoon niet werkt.<br />Er zijn ook enkele plotdetails die gewoon niet werken. Bijvoorbeeld, waarom sleep je een lichaam op klaarlichte dag op een strand in een stedelijk gebied, in plaats van's nachts? Waarom laat je je vlakke laken op het lichaam liggen? Waarom zou een kunstenaar die de Joe-figuur korte tijd kende, besluiten hem 'alles' te laten (ook al was het niet veel)? Dit subplot was slecht ontwikkeld om dat punt te bereiken. Trouwens, waarom zou de man een invalide of een kunstenaar zijn, als hij niet het geld en de gratis naaktscènes kon leveren? Hij had net zo goed een fotograaf of een operacomponist kunnen zijn. Trouwens, hoe kan iemand een appartement in een Operahuis betalen <0xE2><0x80><0x93> vooral zonder een duidelijke connectie met de Opera? De toevalligheden zijn ook te voor de hand liggend en te onduidelijk en te onverklaarbaar. Waarom Als Tim een 10-jarige schoolvriend was in zo'n klein stadje als Bangor, hoe kon Joe hem dan 8 jaar uit het oog verliezen, vooral als ze elkaar goed genoeg kenden om elkaar voor een baan te kunnen aanbevelen.<br />Sommige van de andere subplots (zoals de moeder en haar vriend(en) en de zus die wilde ontsnappen) voelden aan als vulling. Er zijn een paar goede ideeën die een volledige film hadden kunnen worden, of die een interessante korte film hadden kunnen worden. Zoals hij nu is voltooid, is deze film weinig zinnig en biedt hij zelfs nog minder.
This movie has too many things going on. Another reviewer comments on the disjointed, episodic nature of the film as reflecting the director's memories - that's fine, if that is how it was written and performed. Instead, what we get is straight-forward narrative - some of the time - that jumps around, under and over, leaves us dangling in some instances, interrupts the flow with unnecessary digressions in other instances, and otherwise simply doesn't work. <br /><br />There are also some plot details that just don't work. For example, why drag a body onto a beach in an urban area in broad daylight, as opposed to night time? Why leave your flat sheet on the body? Why would an artist who knew the Joe character for a brief time decide to leave him "everything" (even if it wasn't much)? This sub-plot was poorly developed to make that point work. For that matter, why even have the man be an invalid or an artist other than to provide the money and the gratuitous nude posing scenes? He could just as easily have been a photographer, or a opera composer? For that matter, how does someone rate an apartment in an Opera House - particularly without some clear connection to the Opera? The coincidences are also both too obvious and to unclear and unexplained. Why would the guys take everything in the warehouse and "disappear." If Tim was a 10 year old school mate in a town as small as Bangor, how could Joe lose track of him for 8 years, especially if they knew each other well enough that one would recommend the other for a job. <br /><br />Some of the other subplots (like the mother and her boyfriend(s) and the sister wanting to escape felt like padding. There's some good ideas that might have made a feature with full development or could have been interesting shorts. As completed, this movie made little sense and offers even less.