Opera (de Amerikaanse titel is Fear at the Opera) is een beetje een afknapper na sommige andere films van Dario, zoals _Phenomena_, _Tenebre_ en _Suspiria_. (Ik kan _Inferno_ nog steeds nergens vinden.) Het is zo'n film met een geweldige eerste helft, maar halverwege is het alsof iemand langzaam de lucht uit het scenario en de logica begint te laten ontsnappen.<br />de basisplot gaat over een mooie operazangeres die wordt achtervolgd door een gestoorde, geobsedeerde fan. deze moordenaar begint op een heel unieke manier mensen om haar heen te vermoorden. hij bindt haar vast en knevelt haar en plakt kleine scherpe spelden onder haar oogleden zodat ze, als ze probeert haar ogen te sluiten, haar ogen uitsteekt. Dit dwingt haar toe te kijken terwijl de moordenaar haar kennissen vermoordt op de typisch brute en bloederige Argento-manier.<br /><0x3E> Helaas wordt de film halverwege de film traag en onlogisch. (Dit is vooral gericht op de motieven van de moordenaar. Ik ben er nog steeds niet helemaal achter waarom hij zo'n idioot is.) Het einde komt in het bijzonder uit de lucht vallen, in de slechtst mogelijke betekenis.<br /><0x3E> maar gedurende het eerste uur of zo is dit een van Dario's beste films, en het camerawerk is adembenemend. Jammer dat hij het niet tot het eind kon volhouden.<br /><0x3E><br />rating:70.
Opera (the U.S. title is terror at the opera) is somewhat of a letdown after some of Dario's other movies like Phenomena, Tenebre, and Suspiria. (i still can't find Inferno anywhere.) it's one of those movies that has a great first half but midway through it's like someone started slowly letting the air out of the screenplay and logic.<br /><br />the basic plot involves a beautiful opera singer who is being stalked by a deranged obsessed fan. this killer begins killing people close to her in a most unique fashion. he binds and gags her and tape tiny sharp pins under her eyelids so if she tries to close her eyes she'll gouge out her eyes. this forces her to watch while the killer murders her acquaintances in typically brutal and gory Argento fashion.<br /><br />unfortunately, about midway through the film becomes sluggish and illogical. (this is especially directed towards the killer's motivations. i still haven't completely figured out why he's such a nut.) the ending especially come out of left field in the worst possible sense.<br /><br />but, for about the first hour or so this is some of Dario's best filmmaking and the camera work is breathtaking. too bad it couldn't maintain it through to the end.<br /><br />rating:7