Het is een saaie film van de nog niet zo geweldige regisseur Budd Boetticher en de knappe maar nog niet zo sympathieke actrice Nina Foch, en zoals een van de andere recensenten opmerkt, is deze film het summum van een bepaald soort B-film. Hij is alleen niet van het goede soort. En een veelbelovende premisse en een overactieve mistmachine zijn verspilde moeite.<br />Een eenvoudige plot - Nina, een verpleegster die vanwege haar zenuwen met verlof is, heeft een nachtmerrie. Ze ontmoet een knappe man in het vakantieoord waar ze haar zenuwen tot rust probeert te brengen, en beseft dat hij in de droom voorkomt, ook al heeft ze hem nooit eerder ontmoet. Ondertussen blijkt dat onze zwierige man als spion werkt en op het punt staat een geheime missie te ondernemen die niet mag mislukken.<br />Natuurlijk zijn er nazi's. En complotten. En slimme mensen die handelen op een manier die hen hoogstwaarschijnlijk in volkomen onnodige moeilijkheden zal brengen, zodat de looptijd meer dan een uur kan worden verlengd. Aan het eind wordt de film een wedstrijd tussen welke groep spionnen zich het meest dwaas kan gedragen. Als de FBI en de OSS zich net zo hadden gedragen als deze ploeg, hadden we de oorlog in '42 verloren. De film zelf is nogal vlak gefilmd (ondanks de beste inspanningen van de mistmachine) en het acteerwerk <0xE2><0x80><0x93> zoals dat de laatste tijd in veel van de TCM-films van Columbia Bs te zien is <0xE2><0x80><0x93> is merkwaardig onbeholpen. Hij is minder gestileerd dan wat je zou kunnen aantreffen in een film van Warner Bros die op dezelfde manier gebudgetteerd is, maar ook minder leuk om naar te kijken.<br />Boettichers kracht is natuurlijk een kwestie van feitenstijl die de sterke verhalen en het acteerwerk in zijn Randolph Scott-westerns naar voren laat komen. Misschien is het probleem dat zo'n stijl niet werkt als het script waardeloos is en de acteurs moe zijn van hun vijf films per jaar.
A tedious effort from not-yet great director Budd Boetticher and pretty but not-yet un-bland actress Nina Foch, this movie is, as one of the other reviewers notes, is the quintessence of a certain kind of B movie. It's just not the good kind. And a promising premise and an overactive fog machine is wasted.<br /><br />Basic plot -- Nina, a nurse on leave from wartime duties on account of her nerves, has a nightmare. She meets a dashing fellow at the resort where she's giving her nerves a breather, and realizes he's in the dream, even though she's never met him before. Meanwhile, it turns out our dashing guy is working as a spy, and is about to go on an-extra secret, hush-hush mission that must not fail.<br /><br />Of course, there are Nazis. And plot holes. And smart people acting in a fashion most likely to get them into entirely unnecessary scrapes, so that the running time can be spun out past an hour. At the end, the movie becomes a contest between which group of spies can act more foolishly. If the FBI and OSS had acted like this crew, we'd have lost the war in '42.<br /><br />The movie itself is rather flatly shot (despite the best efforts of the fog machine) and the acting -- as it seems to be in many of the Columbia Bs TCM has been showing lately -- is curiously unengaged. It's less stylized than what one might find from a similarly budgeted Warner Bros movie, but also less fun to watch.<br /><br />Boetticher's strength, of course, is a rather matter of fact style which allows the strong stories and acting in his Randolph Scott westerns to come to the fore. Maybe the problem here is that such a style is not going to work when the script is lousy and the actors tired from their five film a year schedule.