Deze documentaire over dinosaurussen was ongetwijfeld fascinerend en heel goed gemaakt. Maar ik merkte dat ik veel fragmenten met een onbehaaglijk gevoel bekeek. De film nam over het algemeen vrij zelfverzekerd stelling tegen alles wat hij zei en liet zien, maar onvermijdelijk veel van het gedrag van de dieren, hun interactie met elkaar, hoe ze eruitzagen, hoe ze zich bewogen, wat ze aten enzovoort. Veel daarvan is ongetwijfeld giswerk <0xE2><0x80><0x93> soms met redelijk vertrouwen, soms alleen maar wilde gissingen. Maar de kijker wordt zich daar nooit van bewust, de film doet alsof hij echte dinosaurussen en hun werkelijke gedrag enzovoort bestudeert. Dat is waarschijnlijk beter om naar te kijken dan het publiek te confronteren met bergen ontkenningen, maar het maakt het naar mijn mening wel een beetje te populistisch.
This documentary on dinosaurs was undoubtedly fascinating and very well made. However, I found myself watching many of the bits with unease. The film generally took a rather confident stand on anything it said and showed, but inevitably much of the behaviour of the beasts, their interaction with each other, what they looked like, how they moved, what they ate etc. much of that is surely guessing - sometimes guessing with reasonable confidence, sometimes just wild guessing. But the viewer is never made aware of that, the film pretends to actually observe real dinosaurs and their real behaviour etc. That makes probably better viewing than confronting the audience with mountains of disclaimers, but it makes it just a bit too populist in my estimation.