Ik heb die film gezien met een live-uitvoering van het Buffalo Philharmonic, en de muziek was een van de twee dingen die het voor mij echt tot een ervaring maakten; vooral het lied na de slag, waarin de vrouw op zoek is naar haar man, was gewoon verwoestend. Het andere wat me opviel was de slag op het ijs zelf, een stukje strategie dat er in 2004 grondig was afgerukt door de makers van Koning Arthur. Bovendien duurt de slag eindeloos (een halfuur?) <0xE2><0x80><0x93> pijnlijk lang. Ik kan geen andere propagandafilm bedenken die oorlog minder glamoureus of bevredigend maakt. Het verbaast me dat Stalin deze film zo goed vond; ik zou na het zien ervan niet meer naar buiten willen om te vechten.
I saw this film with a live performance by the Buffalo Philharmonic, and the music was one of the two things that definitely made the experience for me; particularly, the song after the battle where the woman is looking for her husband was just devastating. The other thing that stood out to me is the battle on the ice itself, a bit of strategy ripped off thoroughly by the makers of _King Arthur_ in 2004. Also, the battle goes on forever (half an hour?)-- painfully long. I can't think of another propaganda film that makes war look less glamorous or rewarding. I'm surprised Stalin liked this film so well; I wouldn't want to go out and fight after watching it.