De hoofdfiguur, Pharaon, heeft in het verleden zijn vrouw en kind verloren. Hij gaat ermee om door zich emotioneel af te sluiten. Te lange film, te veel tijd besteed aan Pharaons onuitsprekelijke gezicht, te veel 'wegtijd' (een van de banaliteiten van de televisie: tijd vullen met rijdende auto's, treinen enz.) Lange scènes waarin hij triviale <0xE2><0x80><0x93> soms volkomen onverklaarbaar, absurd triviaal <0xE2><0x80><0x93> handelingen verricht zonder reden of emotie. Zijn beste vrienden Joseph en Domino zijn niet veel meer, hun relatie is gebaseerd op seks (de term 'gratis seks' krijgt in deze film misschien een nieuwe betekenis). Domino en Pharaons moeder zijn de twee personages die enige emotie tonen, maar niet veel. Het is moeilijk te zeggen bij alle personages in deze film: is het onverschillig acteren, onverschillig schrijven, of gewoon onverschillige personages die worden geportretteerd door goed schrijven en goed acteren. De personages in deze film praten met niemand; het is geen wonder dat ze emotioneel geïsoleerd zijn, wat des te bizarder is omdat het duidelijk is dat ze in een buurt wonen waar de mensen vriendelijk zijn en elkaar kennen.
The main character, Pharaon, has suffered a loss of his wife and child in the pre-film past. He deals with with by just shutting down emotionally. Too long a movie, too much time spent on Pharaon's inexpressive face, too much "road time" (one of the banes of TV: filling time with moving cars, trains, etc.) Long scenes of him doing trivial - sometimes totally inexplicable, nonsensically trivial - actions with neither reason or emotion. His best friends Joseph and Domino are not much more, their relationship based on sex (this film perhaps gives new meaning to the phrase "gratuitous sex"); Domino and Pharaon's mother are the two characters who display some emotion, but not much. It is hard to tell with all the characters in this movie: is it indifferent acting, indifferent writing, or simply indifferent characters portrayed by good writing and good acting. Characters in this film talk very little to anyone; it's little wonder their emotionally isolated, which is all the more bizarre because it's clear they live in a neighborhood where the people are friendly and know each other.