Oké, er zaten een paar gaten in de plot waar je met een zeppelin doorheen kon vliegen, maar hoe goed werd het emotionele gedoe aangepakt? Het zou zo gemakkelijk zijn geweest om af te zakken naar het sentimentele af, maar de schrijver kreeg het voor elkaar. Het beeld van de voormalige vrouwelijke cyberman die huilende geluiden maakt terwijl zij/het haar spiegelbeeld ziet nadat het haar emoties heeft herwonnen, zal me altijd bijblijven. Dat is nu al de tweede keer dat de monsters een zachte kant hebben getoond en vluchtig met hen meevoelen, en de vorige keer was de laatste Dalek uit de eerste serie, maar allejezus, het heeft gewerkt. Voeg daar nog aan toe dat die andere ex-vrouw aan de vooravond van haar huwelijk was 'opgeknapt', en Jackie Tyler die haar man herkende nadat ze 'cyber' was geworden. en je hebt altijd een brok in je keel. Ga zo door!
Okay so there were the odd hole in the plot you could drive a zeppelin through, but how well was the emotional stuff handled? It would have been so easy to descend into cheesiness but the writer pulled it off. The image of the ex female cyberman making crying noises as she/it saw her reflection after regaining her emotions is one that will stay with me forever. That's twice now the monsters have shown a soft side and been presented fleetingly sympathetically, the previous being the last Dalek from series one, but by Jove it's worked. Add to that the other ex-female who had been "upgraded" on the eve of her wedding, and Jackie Tyler recognising her husband after she had become "cyber" and you have a permanent throat lump. Keep it up!