Ik had het geluk dat ik in de herfst van 1959 op Paris Island was. De di vertoonde op een avond de film in de openlucht recht voor onze kazerne, Plt 162, B Co, 1st Bn, 1st ITR.<br />Hoewel we er niet lang genoeg waren geweest om zelfs maar te overwegen een film te gaan zien, konden we de mensen horen lachen. Het is een van de vele onuitwisbare herinneringen aan mijn dertien weken als privédetective.<br />Op een later tijdstip heb ik hem in een bioscoop te zien gekregen. Ik ben er nog steeds van overtuigd dat het tot op de dag van vandaag de meest realistische weergave is van de ervaring aan het eind van de jaren vijftig. Niemand heeft het beter gedaan dan Jack Webb...
I had the good fortune to be at Perris Island in the fall of 1959. The DI showed one evening at the outdoor theater directly in front of our barracks, Plt 162, B Co, 1st Bn, 1st ITR.<br /><br />Although we hadn't been there long enough to even think about seeing a movie, we could hear those that were laughing. It's one of the many indelible memories of my thirteen weeks at PI.<br /><br />At some later date, I got to actually see it in a theater. I'm still convinced that, to date, it remains the most realistic portrayal of the experience in the late 1950's ever done. No one has done it better than Jack Webb...