Eerst dacht ik dat de rol van Lauren Ambrose helemaal niet zo onwaarschijnlijk was, maar naarmate haar personage zich ontwikkelde, werd de vertolking logischer. Amy Madigan leek te bondig voor haar rol en bracht de personages van haar dochter niet echt met elkaar in verband, ook al was het duidelijk dat haar personage losstond van het personage dat door Lauren Ambrose werd gespeeld.<br />Christopher Lloyd is zoals gewoonlijk een hit en speelde zijn rol om de verhaallijn aan te moedigen. Door zijn karakterontwikkeling vroeg het publiek zich af waarom hij door de jongere personages werd afgestraft en wat hij meer rechtstreeks met hen had kunnen doen.<br />De overweldigende lijm die deze enigszins vage verhaallijn bijeenhield, was de rol van Taylor Roberts. De film was compleet door haar simplistische personage. In deze cruciale rol was Taylor in staat om een realistische familierelatie tussen de personages te stimuleren, terwijl ze tegelijkertijd de tegenspeler was voor alle andere relaties in de film.
At first I didn't think that the performance by Lauren Ambrose was anything but flaky, but as her character developed the portrayal made more sense. Amy Madigan seemed too terse for her role and didn't really tie her daughter's characters together, even though it was apparent that her character was disengaged with the character played by Lauren Ambrose.<br /><br />Christopher Lloyd is a hit as usual and carried off his role to encourage the story line. His character development left the audience wondering why he was chastised by the younger characters and could have been accomplished more directly with <br /><br />The overwhelming glue to this somewhat vague story line was play by Taylor Roberts. Her comprehensive delivery of a simplistic character held the movie together. In this pivotal role, Taylor was able to encourage a realistic family relationship between the characters while acting as the antagonist for all of the other relationships in the film.