Als dit niet mijn lievelingsfilm is, dan staat hij zeker in de top vijf. Ik vind dit geweldig. Alles aan deze film is perfect <0xE2><0x80><0x93> de kleding, de set, de tekst <0xE2><0x80><0x93> ja, zo praten normale mensen niet, maar... tot en met de kleine scènes, vooral aan het begin van de kantoormeisjes die hun schoenen verwisselen, een kutje uitkiezen, de klimop in het kantoor water geven, de lunch in de koelkast zetten... Precies zoals wij kantoormeisjes dat tegenwoordig in het jaar 2005 doen. Ik vind alle kleine personages geweldig. Als iemand als Joan Crawford over de top is, dan hoort het er allemaal bij. Als je veel dingen uit de film oppikt, is het heel duidelijk dat dit het begin van de jaren zestig was, toen vrouwen niet meer 'het maar over zich heen lieten komen', in elk geval niet als ze dat niet wilden. Wat tegenstrijdige personages betreft, bijvoorbeeld, Suzy Parkers personage dat zich gedraagt alsof ze helemaal voor avontuurtjes is, maar dan te veel gehecht raakt aan het personage van Louis Jourdan, is dat niet wat veel mensen zijn: tegenstrijdig? Ze mengen echte dingen met scènes als die van Diane Baker die de liefde van haar leven vindt nadat haar onwettige baby een miskraam heeft gehad <0xE2><0x80><0x93> die in het ziekenhuis ligt met een groot oud verband om haar hoofd. Dat is ook een onderdeel van het pakket, het is charme <0xE2><0x80><0x93> glanzend escapisme. Ik hou van de mengeling van waargebeurde verhalen die vandaag de dag relevant zijn (de stereotiepe carrièrevrouw die alleen affaires heeft met getrouwde mannen en dus geen gezin heeft als ze ouder is) met verhalen die je doen wensen: 'O, kon ik maar verliefd worden op een dokter en dan zou hij ook van me houden, ook al kent hij mijn smerige verleden en heeft hij me helemaal in de war gezien na dat schandalige ongeluk!!' Bovendien heb ik net de dvd binnen, widescreen, en die is nog mooier dan widescreen... Yay!
If this is not my favorite movie of all time, it definitely is in the top five. I love this. Everything about this is perfect--the clothes, the set, the lines--yes, they're not how normal people talk, but... Right down to the small scenes, especially at the beginning of the office girls changing their shoes, picking a wedgie, watering the office ivy plant, putting lunch in the fridge... Identical to what us office girls do today in the year 2005. I think all the minor characters are wonderful. If someone like Joan Crawford is over the top, it's all part of the package. If you pick out many things in the movie, it is very evident that this was the beginning of the sixties as women were starting to not "take it lying down," at least not if they didn't want to. As far as characters being contradictory, for instance, Suzy Parker's character acting like she's all for flings, but then getting too attached to Louis Jourdan's character, isn't that what many people are like--contradictory? They mix in real stuff with scenes like Diane Baker's character finding the love of her life after miscarrying her illegitimate baby in an accident--lying in the hospital with a big old bandage around her head. This is part of the package too, it's charm--glossy escapism. I like the mix of real stories pertinent today (the stereotypical career woman who only has affairs with married men, therefore doesn't have a family when she is older) with ones that make you wish, "ah, if only I could fall in love with a doctor and he'll love me even though he knows my sordid past, and saw me all messed up after the scandalous accident!!" Also, I just got the DVD, widescreen, it's yet even more beautiful than full screen... Yay!