MGM probeerde jonge mannen te koppelen aan de Goddelijke en hen te laten optreden als hoofdrolspelers. Gable en Garbo hadden chemie in SUSAN LENOX, maar het was een waardeloze film. Hier in INSPIRATION is er helemaal geen chemie tussen Garbo en Robert Montgomery en het script is ook niet best. Wat dachten ze wel? De moderne, snel pratende, spitsvondige Montgomery en de lankmoedige Garbo? Het is een verhaal als CAMILLE. Jonge student valt voor vrouw van de wereld en walgt als hij over haar verleden hoort, wijst haar af, neemt haar terug, wijst haar af... je snapt het wel. Garbo is volkomen geloofwaardig als topkunstenaar van Parijs.' Ze is niet alleen model, maar ze voelt zich ook volkomen thuis, hoewel ze zich verveelt, met haar leven aan de top van de maatschappij te midden van haar artistieke vrienden en hun losbandige moraal. Plotseling is ze gefascineerd door deze onschuldige vrouw. Uiteindelijk geeft ze haar leven voor hem op en zakt weg in armoede, om vervolgens door hem te worden gered en een eigen huis te krijgen. Ironisch genoeg is hij van plan met haar te trouwen en haar aan de kant te houden <0xE2><0x80><0x93> dat is dus zijn zuivere morele ethiek van vroeger.<br />De scènes zijn ongelooflijk saai en saai en er gebeurt niet veel. Alleen Marjorie Rambeau als Lulu is in staat de gebeurtenissen nieuw leven in te blazen met zinnen als: 'Helaas hebben zwakke vrouwen een sterke eetlust' en 'Odette, waar is je angel?' Alleen voor Garbo-fans.
MGM tried pairing up and coming young men with the Divine One to give them exposure and try them out as leading men. Gable and Garbo had chemistry in SUSAN LENOX but it was a lousy film. Here in INSPIRATION there is no chemistry whatsoever between Garbo and Robert Montgomery and the script is poor as well. What were they thinking? The modern, fast-talking, wise-crack-snapping Montgomery and the long-suffering Garbo? It is a tale like CAMILLE. Young student falls for woman of the world and is repelled by learning of her past, rejects her, takes her back, rejects her.... you get the picture. Garbo is completely believable as a top Parisian artist's model and completely at home, although bored, with her life at the top of society amidst her artistic friends and their loose morals. Suddenly she is fascinated by this innocent. She finally gives up her life for him and sinks into poverty, only to be rescued by him and set up in a house of her own. Ironically, he intends to marry and keep her on the side - so much for his pure moral ethic of earlier.<br /><br />The scenes are incredibly dull and boring and nothing much happens. Only Marjorie Rambeau as Lulu is able to inject life into the proceedings with such lines as "Unfortunately weak women have strong appetites" and "Odette, Where is thy sting?"<br /><br />Only for Garbo fans.