Als Amerikaanse gescheiden vrouw met meer geld dan hersens koopt ze een vervallen villa in Toscane. (Veel meer geld; terwijl ze over de prijs moet onderhandelen, slaagt ze er vervolgens in luxueuze buffetten voor haar werklui te koken en eindeloos door Italië te zwerven zonder baan of schijnbare middelen van bestaan.) Onafzienbare verveling en de onvermijdelijke Italiaanse minnaar volgen; dit is een meidenfilm in de meest denigrerende zin van het woord. Lane gedraagt zich de hele tijd als een ongeschoolde, onnozele tiener die geen flauw benul heeft van wat ze doet <0xE2><0x80><0x93> wat op dynamische wijze botst met haar ernstig vervagende uiterlijk <0xE2><0x80><0x93> en stort zich daarbij in een verscheidenheid van (voornamelijk Italiaanse) kartonnen stereotypen, potten, diva's, seniele contessa's en gigolo's. Opgezwollen van onnodige scènes, waarvan de meest belachelijke een onhandig ingestudeerde en zinloze herhaling van de fonteinscène in 'La Dolce Vita' was. (Een soortgelijke verwaandheid kwam aan bod in een effectieve en toepasselijke verhalende context in 'Only You', Norman Jewisons veel betere ode aan Italië en romantiek.) 'Tuscan Sun' is misschien wel de meest lege film van de afgelopen tien jaar, ondanks de weliswaar goed belichte panorama's van Italië. Bonus-negatief voor de niet ter zake doende minnaar die op het laatste moment is binnengeparadeerd om het vereiste Hollywood-einde te bieden aan het publiek van de door Oprah gehersenspoelde huisvrouwen. Vermijd het ten koste van alles, tenzij je Oprah en Dr. Phil natuurlijk beschouwt als het toppunt van intelligente dialoog.
Well to do American divorcée with more money than brains buys a rundown villa in Tuscany. (Much more money; whilst having to dicker over the price, she subsequently manages to cook sumptuous buffets for her workmen and wander around Italy indefinitely with no job or apparent means of support.) Interminable boredom and the inevitable Italian lover ensue; this is a chick flick in the most pejorative sense of the term. Lane acts like an unskilled clueless teenage ingénue throughout - which dynamically clashes with her seriously fading looks - along the way smashing into a variety of (mostly Italian) cardboard stereotypes, dykes, divas, senile contessas and gigolos among them. Bloated with unnecessary scenes, the most ridiculous being a clumsily inserted and pointless recreation of the fountain scene in 'La Dolce Vita'. (A similar conceit was used in an effective and appropriate narrative context in 'Only You', Norman Jewison's vastly superior ode to Italy and romance). 'Tuscan Sun' may be the most vacant piece of cinema of the last decade, despite its admittedly well-lensed panoramas of Italy. Bonus negative point for the extraneous lover parachuted in at the last minute to provide requisite Hollywood ending for its targeted audience of Oprah-brainwashed housewives. Avoid at all costs, unless, of course, you view Oprah and Dr. Phil as pinnacles of intelligent discourse.