Je kunt alleen maar verbijsterd naar deze rommelige film zitten kijken en je verkneukelen over de loftuitingen die de mensen erover uiten. Het grootste probleem schijnt het feit te zijn dat de regisseur niet kan beslissen of het een zwarte komedie, een klucht of een combinatie van beide is. De film slingert overal heen op zoek naar een richting en heeft een paar uiterst g<0xC3><0xAA>nante optredens die beter bij een slechte sitcom zouden passen. Wat zonde om te zien dat de komische talenten van de getalenteerde Dianne Wiest verspild worden en dat de altijd irritante Jane Birkin zo over de top is dat ze nog lastiger is dan anders.<br /><br />Misschien is een groot deel van de positieve kritiek te wijten aan de 'rare Fransen'. Het is geen van beide. In plaats daarvan is het slechte pens die een nogal ranzige nasmaak achterlaat. Merchant-Ivory zou zich bij het serieuze werk moeten houden, aangezien ze beslist geen benul hebben van komedie.
One can only sit in utter amazement at this mess of a film and be amused at some of the raves people have bestowed upon it. The biggest problem seems to be the director's inability to make up his mind as to whether it's black comedy, farce or a combination of both. It meanders all over the place in search of direction and has some utterly embarrassing performances that might be better suited to bad sitcom. What a shame to see the talented Dianne Wiest's comic talents squandered and the ever annoying Jane Birkin is so over the top she's more bothersome than usual.<br /><br />Perhaps a lot of the positive criticism is due to the "quirky French" nature of the film - therefore, it's labeled "smart" or "genius." It's neither. Instead it's bad tripe that leaves a rather rancid after-taste. Merchant-Ivory should stick to the serious stuff as they certainly have no comprehension of comedy.