Directeur en toneelschrijver Richard Day paste zijn eigen toneelmateriaal aan voor de film, duidelijk geïnspireerd door Rock Hudsons levensvraagstuk uit de jaren vijftig: wat te doen met een filmidool dat in het geheim homoseksueel is? Hem uithuwelijken aan een nietsvermoedende vrouw om de roddels de kop in te drukken (en hem aan het werk te houden). Een flinterdun idee dat enige energie krijgt door de goede cast en het retro-productieontwerp dat amusant veel weg heeft van een ansichtkaart van Shag. De dialogen zijn niet erg slim, en in het begin is er wat slapstickgedoe dat niet werkt (eten eruit spugen, enz.). Maar als de laatste akte een serieuze ondertoon krijgt, wordt het stuk met grote smaak behandeld - en wordt het veel meer gewaardeerd door de kijker dan al die klunzige dwaasheid. Matt Letscher doet goed werk als filmheld/hoer Guy Stone, maar zijn zijn ervaringen hier voldoende om zijn karakter te versterken, of zou hij de volgende avond weer in de bar zitten? De film lijkt het niet te weten <0xE2><0x80><0x93> of het kan hem niet schelen. Day wil nog een paar oneliners en een zorgvuldig geschreven pro-homotoespraak afsteken <0xE2><0x80><0x93> een pleidooi voor tolerantie <0xE2><0x80><0x93> maar hij heeft geen andere plannen. Voor publiek dat zijn tijd en belangstelling in deze mensen steekt, kan de sentimentele buiging naar deze zaak alleen maar op een grap lijken.
Director and playwright Richard Day adapted his own stage material for the screen, clearly inspired by Rock Hudson's real-life dilemma from the 1950s: what to do with a screen idol who is secretly homosexual? Marry him off to an unsuspecting woman in order to quell the gossips (and keep him working). Wispy-thin idea given some energy by the good cast and retro production design which amusingly resembles a greeting card by Shag. The dialogue isn't very clever, and there's some slapstick goofing around near the beginning which fails to work (spitting out food, etc.). Still, when a serious tone comes over the final act, it is handled with great taste--and is far more welcomed by the viewer than all the klutzy silliness. Matt Letscher does good work as movie hero/male whore Guy Stone, but are his experiences here enough to strengthen his character, or would he be right back at the bar the next night? The movie seems not to know--or care. Day wants to get off a few one-liners and one carefully written pro-gay speech--a plea for tolerance--but he has no other agenda. For audiences who invest their time and interest in these people, the sentimental bow on this thing can look like nothing more than a prank. *1/2 from ****