Ik geloof dat er twee kanten aan het verhaal zitten, ten eerste: het is de satirische kijk op de wereld, gepresenteerd op een voor de hand liggende kafkaëske manier, die het armzalige spektakel achter enkele van de meest voorkomende, maar ook prettige, comfortabele momenten en elementen onderstreept, die meestal voldoende zijn om de mens in de maatschappij te laten functioneren. Zoals een goede baan, een goed huis, een goede vrouw, een goede auto en zelfs een goede ma<0xC3><0xAE>tresse. Afgezien van deze zogenaamde gemeenschappelijke gelukzaligheid zijn er mensen die zichzelf ongemakkelijker vragen stellen, zoals waar ze vandaan komen, of het weer kan een andere vorm van gelukzaligheid bieden, het weer kan een reden voor hen zijn, of het weer kan iets zijn wat ze over het hoofd hebben gezien, of, nog onheilspellender, het weer kan iets zijn wat het systeem zelf voor hen verzwijgt.<br />Ten tweede is het interessantste aspect van deze film, meen ik, het feit dat hij regelrecht ingaat op de natuurlijke drang om de wereld om ons heen te ontleden, dat hij die aan een persoonlijk oordeel onderwerpt en hem meestal veroordeelt omdat hij ons niet beter van dienst is, omdat hij niet op maat is gemaakt om ons als persoon te dienen. De symboliek achter het treinongeluk suggereert, meen ik, dat onze eigen wil overmeesterd kan worden door het lot of een andere universele hogere macht, zelfs in het aangezicht van onze zogenaamde macht om te beslissen wanneer we eruit willen. In plaats daarvan wordt de mens weggestuurd door deze hogere macht (laten we het THESYSTEM noemen, want de auteurs vermeien zich er duidelijk niet in om het GOD te noemen, misschien om nog eens te onderstrepen dat het SYSTEM de MENS is <0xE2><0x80><0x93> geschapen en dus door de mens overmeesterd kan worden, in tegenstelling tot FATE, wat een begrip is dat dichter bij religie ligt).' Niet door hem te doden, maar door hem te laten zien dat er een plaats is voor de man die te veel vraagt/wilt, misschien suggererend dat ware vervulling niet uit de buitenwereld komt, maar van binnenuit, en dat als de buitenwereld 'beslist' om je een beetje troost te bieden, je moet leren die te accepteren, zonder de structuur van elk klein aspect ervan in twijfel te trekken. <br /><0x3E> Ongemakkelijk, maar het dwingt je om een aantal existentiële vragen die in de afgelopen eeuw gangbaar zijn geworden opnieuw te evalueren, zoals wat de mens kan doen in een wereld die steeds meer van substantie wordt ontdaan, een door de consument gedreven wereld waarin de mens kan worden uitgewisseld zonder voor het grotere geheel een verschil te maken, maar alleen zolang hij van enig nut is voor het systeem.
I believe there are two angles to the story, first, it's the world satyric view, presented in an obvious Kafkaesque manner, underlining the sordid spectacle behind some of life's most common, but also pleasant, or comfortable moments and elements, which are usually enough to keep man functioning in society. Like: a good job, a good home, a good wife, a good car, and even a good mistress. Apart from this so called common bliss, there are some, who cannot help asking themselves some more uncomfortable questions, like, where they come from, or weather they can have some other form of bliss, weather there could be a reason for them being or weather there could be something they missed out on, or, even more sinister, weather there could be something the system itself is withholding from them.<br /><br />Second, the most interesting aspect of this film, I believe, is the fact that it attacks head-on this natural compulsion to dissect the world around us, questioning it by our personal judgment, and usually condemning it because it doesn't serve us better, because it's not tailor-made to suit us as a person. <br /><br />The symbolism behind the train-accident, I believe suggests that our own will can be overpowered by fate or some other universal greater power, even in the face of our so called power to decide when we want out. Instead the man gets to be dismissed by this greater power(let's call it THE SYSTEM, because the authors clearly avoid calling it GOD, perhaps further underlining that the SYSTEM is MAN - made and therefore can be mastered by man, unlike FATE, which is a concept closer to religion) on it's own terms, not by killing him, but by showing him that there is a place for the man who asks/wants too much, suggesting maybe, that true fulfillment does not come from the outside world, but from within, and if the outside world "decides" to provide you with some comfort, you should learn to accept it, without questioning the fabric of every little aspect of it. <br /><br />Unconfortable, but makes you reevaluate some existential questions which have become mainstream in the last century, like what can man do in a world increasingly drained of substance, a consumer-driven world in which man can be interchanged without making a difference to the bigger picture, but only as long as he is of some use to the system.