Een slopende film, maar wel een van Bergmans beste. Interessant om die te vergelijken met Het uur van de wolf, want in beide films spelen dezelfde hoofdrolspelers als de kunstenaars (of een kunstenaar en zijn vrouw) die hun toevlucht hebben gezocht op een eiland. In de eerste film zijn het voornamelijk innerlijke demonen die ertoe leiden dat Von Sydows persoonlijkheid uiteenvalt (althans, zo lees ik het), terwijl hij in deze film vooral te maken heeft met omstandigheden die hij niet in de hand heeft.<br />Er is veel geschreven over de onsympathieke hoofdpersonen, met name die van von Sydow. Voor mij zijn er flitsen van een goede (zij het gebrekkige) man in het begin van de film, maar een man die slecht met tegenslag kan omgaan. De tekortkomingen zijn het enige wat overblijft als zijn menselijkheid geleidelijk aan door de ene verschrikking na de andere wordt weggevaagd.<br />Kort daarna keek ik naar _A Passion_ (Ullmann en von Sydow weer op hun eiland) en was verbaasd dat ik veel van de locaties herkende.
A gruelling watch, but one of Bergman's finest films. Interesting to compare this with The Hour of the Wolf, as both feature the same lead actors as artists (or an artist and his wife) who have taken sanctuary on an island. In the earlier film it's largely inner demons that lead to von Sydows disintegrating personality (at least that's how I read it) whereas here it's very much circumstances beyond his control.<br /><br />Much has been written about the unsympathetic central characters, particularly von Sydow's. For me there are flashes of a good (if flawed) man early in the film, but one who copes badly with adversity. The flaws become all that is left as his humanity is gradually eroded by one horror after another.<br /><br />I watched A Passion (Ullmann and von Sydow on their island again) soon after this, and was amazed to recognise many of the same locations. And then there's a dream sequence...