E. Elias Merhiges _Begotten_ is een uitzonderlijke, surrealistische vertolking van de manier waarop de mensheid met religie omgaat. Er zijn een paar verschillende manieren waarop je dingen kunt interpreteren, maar de plot zelf is eenvoudig: een god scheurt zijn buik open en uit zijn lijk ontspringt moeder aarde. Moeder Aarde behekst dan het lijk van de god na zijn dood en bevrucht zichzelf met wat er van zijn zaad over is. Daarna schenkt ze het leven aan een messiasfiguur die beeft, vermoedelijk als een baby, maar mogelijk van angst omdat hij op aarde tot leven is gewekt. Dit alles speelt zich af in de eerste 15-30 minuten, en daarna bestaat de rest van de film uit in gewaden gehulde figuren die de messias (die onophoudelijk trilt of zich vastklampt) door een woestijnlandschap sleuren. De in gewaden gehulde figuren pauzeren alleen om de messias te mishandelen en blijven hem dan rondslepen.<br />Er zijn een paar manieren om dit te interpreteren, afhankelijk van je niveau van optimisme en je wereldbeeld. Het kan gemakkelijk worden geïnterpreteerd als een sombere, nihilistische, atheïstische allegorie over het totale gebrek aan schijnbare macht dat christelijke 'goden' kunnen hebben in een moderne samenleving die alleen maar hun naam aanroept om zijn eigen egoïstische doelen te bereiken. Of je kunt het interpreteren als een postmoderne pro-christelijke allegorie, waarbij je de film ziet als een film over de manier waarop de mensheid de boodschap van Christus zo heeft verdraaid dat de oorspronkelijke zuiverheid en onschuld ervan niet langer relevant zijn in een wereld waarin die boodschap en het beeld ongepast worden gebruikt om alles te ondersteunen, van intermenselijk geweld tot oorlog en totalitarisme.<br />De beelden van deze film zijn fenomenaal, en je zult nooit meer zoiets zien, punt uit. Als je kunt, kijk dan naar de originele dvd-uitgave, die kan ik je aanbevelen. Ik weet niet zeker of de beelden op de dvd anders zijn, maar ik heb clips van deze film op de buis gezien en de effecten zijn ernstig verminderd. Op de vhs-versie heeft Merhige een totaal onnauwkeurig beeld bereikt. Dat betekent dat er in feite geen middentonen zijn, afgezien van een paar korreltjes in sommige opnamen. Afgezien daarvan biedt deze film de zeldzame gelegenheid om het wit en het zwart te zien, en het resultaat is verbluffend, hallucinerend en behoorlijk verwarrend. Deze film doet Film Noir er ronduit uitgeblust en middelmatig uitzien. De opnamen vervagen op een surrealistische manier die aan Un Chien Andalou doet denken zonder hem helemaal na te doen, met een effect dat een filmische Rorschach-test wordt genoemd.<br />Dat gezegd hebbende, kan de film zeker het geduld en de toewijding van een kijker op de proef stellen. Om te beginnen is er geen dialoog. Het enige geluid in de film is een vrij constant gekwetter van krekels, af en toe doorspekt met het gegorgel en het doodsgereutel van de stervende godheden, en een amelodie van een synthesizer. Persoonlijk vind ik de film het leukst als je naar experimentele industriële muziek luistert, zoals de instrumentale NIN-remixen uit het tijdperk van de neerwaartse Spiral, of meer abstracte geluids-/experimentele muziek zoals F*ck Buttons en Odd Nosdam. Het werkt ook heel goed met apocalyptisch zwart metaal. In principe elke muziek met extreme structuren en/of hypnotiserende ritmes. Dat is een van de meest verbazingwekkende en veelzijdige aspecten van deze film, het is PRIEM voor postmoderne hercontextualisatie, zoals het projecteren tijdens een optreden van avant-gardemuziek, of het componeren van avant-gardemuziek om het te begeleiden. <br />Als de messiasfiguur eenmaal is geboren, is er voor de rest van de film eigenlijk niet veel verandering, wat betekent dat je in feite ten minste 45 minuten of langer zit te kijken hoe de messiasfiguur door de woestijn zwerft en verslagen wordt. Het ziet er somber en mooi uit, maar er ontvouwt zich eigenlijk niets nieuws. Het helpt de filmmakers om duidelijk te maken dat mensen al duizenden jaren de naam en het beeld van Christus gebruiken voor persoonlijke doeleinden, maar dat het vermoeiend kan zijn voor een toevallige kijker of iemand met een korte aandachtsspanne. Het komt erop neer dat als je op zoek bent naar een moderne horrorfilm met spanning, je ergens anders moet zoeken. Dit zou wel eens je sidderende messias kunnen zijn.
E. Elias Merhige's Begotten is a one of a kind, surreal depiction of the mankind's treatment of religion. There are a couple of different ways you can interpret things, but the plot itself is simple: A god disembowels himself, and out of his corpse springs mother earth. Mother Earth then felates the god's corpse post-mortem, and then impregnates herself with what remains of his seed. Following this, she gives birth to a messiah figure who quivers, presumably in infancy, but possibly with terror at being brought to life on earth. This all takes place in the first 15-30 minutes, and after that, the rest of the film consists of robed figures dragging the messiah (who is incessantly quivering, or seizing) across a desert landscape. The robed figures pause only to brutalize the messiah, then continue to drag him around.<br /><br />There are a couple of ways to interpret this, depending on your level of optimism and your world view. It can easily be interpreted as a bleak nihilistic atheist allegory about the total lack of apparent power that Christian "deities" can be perceived as having in a modern society that only invokes their names to advance its own selfish goals. Or you can interpret it as a postmodern pro-Christian allegory, in which you view the film as being about how mankind has twisted Christ's message around so much that it's original purity and innocence can no longer have relevance in a world where that message and image are inappropriately used to endorse everything from interpersonal violence, to war, to totalitarianism.<br /><br />The visuals of this film are phenomenal, and you will not see anything like it, period. If you can, watch the original VHS release, I recommend it. I'm not sure if the visuals are changed on the DVD, but I have seen clips of this streaming on you tube and the effects are seriously diminished. On the VHS version, Merhige achieved TOTAL BINARY CONTRAST. Meaning, there basically aren't any mid-tones except for some grain in some of the shots. Other than that, this film offers the rare opportunity to see PURE white and PURE black, and the result is stunning, hallucinatory, and quite unsettling. This film makes Film Noir look positively washed out and mediocre. The shots fade into each other in a surreal manner that recalls Un Chien Andalou without completely aping it, for an effect that has been called a filmic Rorschach test.<br /><br />That being said, the film can certainly try a viewer's patience and commitment. There isn't any dialogue for starters. The only sound throughout the film is a fairly constant loop of crickets chirping, peppered occasionally with the gurgling and death rattles of the dying deities, and an amelodic droning synthesizer texture. Personally, I find that the film is best enjoyed listening to experimental industrial music like the instrumental NIN remixes from the Downward Spiral era, more abstract noise/experimental music like F*ck Buttons and Odd Nosdam. It also works quite well with apocalyptic black metal. Basically any music with extreme textures and/or hypnotic rhythms. That's one of the most amazing and versatile aspects of this film, it is PRIME for postmodern re-contextualization, like projecting it during a performance of avant-garde music, or composing avant-garde music to accompany it.<br /><br />Once the messiah figure is born, there really isn't much change for the rest of the film, meaning that you are basically sitting through at least 45 minutes or more of the messiah figure being drug around the desert and beaten. It looks bleakly beautiful, but there isn't really anything new unfolding. It helps to cement the filmmakers intentions of communicating that for thousands of years now people have been using Christ's name and image for personal benefits, but can be tiresome to a casual viewer or someone with a short attention span. Basically, if you are looking for a modern horror film with suspense, look elsewhere. If you are looking for a unique film experience, and you aren't particularly fond of mainstream Hollywood cinema, this could be your quivering messiah.