Ik was helemaal vergeten dat ik dit binnen een paar dagen had gezien, wat op zich al vrij onthullend is. Het was de zoveelste versie van Gaston 'Phantom of the Opera' Leroux' country-house-mysterie, en ik had gehoord dat het een onderhoudende en geestige update was. Dus kwam het voort uit de sympathieke titelsequentie en een paar leuke details in de openingsscène, maar de film kwam al heel snel tot stilstand en werd vaag saai en volstrekt onbevredigend.<br />Als mysterie is het grootste probleem dat het in wezen onoplosbaar is voor het publiek: net als bij de ergste Agatha Christies hangt het af van een personage dat in de slotscène verschijnt met een schat aan achtergrondinformatie waar wij niet van op de hoogte zijn. Als film, of het nu een komedie of een thriller is, is het cruciale probleem dat er bijna geen karakterisering is. Met uitzondering van de moordenaar is iedereen een gezichtsbepalende versie van de typische verdachten in een doorsnee-moordverhaal: verslaggever, bedreigde erfgename, verdachte verloofde, verstrooide geleerde vader (een verrassend arme Michel Lonsdale), enzovoort. Er is geen diepgang en weinig interessants, en de vaak overrijpe of verkeerd beoordeelde prestaties maken het er niet beter op. Eerlijk gezegd kan niemand in de film je iets schelen, dus is er geen gevaar of spanning. Alleen Claude Rich en, op de laatste spoel, Pierre Arditi krijgen iets om mee te werken, en pas op de laatste spoel komt de film dicht bij een gevoel van resonantie dat te vluchtig is om echt effectief te zijn. Voor de rest krijgen we een eindeloze presentatie en een paar onbruikbare zogenaamde komische scènes (een veelbelovende met een fotograaf die gevangenzit in een staande klok is gewoon te slecht doordacht om iets op te leveren), waarbij Dennis Podalydes voor het laatste deel van de film wordt gereduceerd tot Irving de Verklaring. Ik ben niet dol op plattelandsfilms of detectives in de stijl van Agatha Christie, dus degenen die dat wel zijn, zouden het misschien een stuk slapper maken, maar ik vond het een slechte voorstelling. Zoals Rich zegt als het mysterie wordt onthuld: 'Het is allemaal een beetje een teleurstelling.'
I completely forgot that I'd seen this within a couple of days, which is pretty revealing in itself. The umpteenth version of Gaston 'Phantom of the Opera' Leroux's locked-door country-house mystery, I had heard that it was an engaging and witty update. So it appeared from the likable title sequence and a few neat touches in the opening scene, but the film very quickly ground to a halt and became vaguely tedious and wholly unsatisfying.<br /><br />As a mystery the major problem is that it is fundamentally unsolvable by the audience: like the worst Agatha Christies, it depends on a character appearing in the final act with a wealth of background information that we have not been privy to. As a film, be it comedy or thriller, the crucial problem is that characterisation is almost non-existent. With the exception of the killer, everyone is a face-value version of the typical suspects in the typical country-house murder story - reporter, endangered heiress, suspicious fiancé, scatterbrained scientist father (a surprisingly poor Michel Lonsdale), etc. There's no depth and little of interest, and the frequently over-ripe or misjudged performances don't help. You frankly don't care about anyone in it, so there's no jeopardy or suspense. Only Claude Rich and, in the last reel, Pierre Arditi get anything to work with, and only in the last reel does the film get close to a sense of resonance that is too fleeting to be really effective.<br /><br />For the rest, we get endless exposition and a couple of ineffective would-be comic set pieces (a promising one with a photographer trapped inside a grandfather clock is just too poorly thought through to pay off), with Dennis Podalydes reduced to Irving the Explainer for the last third of the picture. I'm not fond of country-house movies or Agatha Christie style whodunits, so those who are might cit it a lot more slack, but I found it a poor show. As Rich says when the mystery is revealed, "It's all rather something of a disappointment."