'Ghost Son' is Lamberto Bava's beste film en tegelijkertijd ook zijn slechtste. Ik neem aan dat die uitspraak enige toelichting behoeft. Het is zijn beste omdat hij goed gefocust, ambitieus, toegankelijk en heel stijlvol is, maar zijn slechtste omdat het een saaie, onoriginele film is en ontegenzeggelijk een enorme afknapper voor alle echte fans van Bava's werk in het verleden. Laten we eerlijk zijn: veel fans, ikzelf incluis, zouden niet geïnteresseerd zijn geweest in deze film als je afging op de plot, de beroemde namen en zelfs de saai klinkende titel. De enige motivatie was Lamberto Bava, die ons in het verleden grote hoeveelheden ingewikkelde Gialli- en lachfilms heeft gebracht. '... en hoewel dat laatste beslist geen goede film is, voldoet hij in elk geval aan de verwachtingen van zijn fans, met buitensporige hoeveelheden smeerlapperij, bloed en sadisme. ''Ghost Son'' is een zwakke en onverdraaglijk zachte horrorfilm, zelfs in termen van de gebruikelijke spookverhalen. De nadruk ligt te veel op sentimentaliteit, en dat heeft een slechte invloed op het toch al beperkte aantal afgrijselijke & griezelige atmosfeermomenten. De basisgedachte zou een of twee potentieel goede ideeën kunnen bevatten, maar de film is over het algemeen saai en veel te clichématig. Mark overlijdt aan een auto-ongeluk, maar de ontroostbare Stacey blijft op de ranch, waar ze voortdurend in contact staat met Marks geest. Ze raakt zelfs zwanger van hem, maar kort na de geboorte van baby Martin beginnen zich mysterieuze gebeurtenissen af te spelen. Het lijkt erop dat Marks rusteloze en egoïstische geest de baby heeft 'bezeten' en hem gebruikt om Stacy aan te moedigen zelfmoord te plegen. Met al die aandacht voor de relatie van het stel, zijn veel van de gebeurtenissen en onderhandelingssituaties onderontwikkeld en/of niet verklaard, zoals de hele achtergrond van het jonge dienstmeisje Thandi. Er is te weinig actie en de enige echte angstmomenten zijn te duidelijk ontleend aan klassieke films als'_The Graduate_ '. The Exorcist' en 'Rosemary's Baby' (groene smurrie uitkotsen, meubels verschuiven). Puur in termen van afschuwelijk amusement is 'Ghost Son' een pijnlijk fiasco, maar het moet gezegd, het is een prachtig en betoverend ogend fiasco. De film is buitengewoon elegant en veel camerastandpunten zijn werkelijk inventief en suggestief. De stemmingswisselingen weten soms zelfs een onheilspellende sfeer te creëren, ook al gebeurt er niets van enige betekenis op het scherm. Er zijn verscheidene prachtige beelden van de Zuid-Afrikaanse natuur te bewonderen, maar als dat je interesseert, denk ik dat je beter naar National Geographic kunt kijken. Hier valt niet veel aan te bevelen. Fans van door de atmosfeer aangedreven spookverhalen hebben veel betere opties om uit te kiezen en de fanatieksten onder de Bava-fanaten wordt geadviseerd 'Demonen', 'Macabre' of 'Zwaard in het Donker' te kijken.
"Ghost Son" is Lamberto Bava's best film and, at the same time, also his worst. I suppose that statement requires some slight clarification. It's his best because it's well directed, ambitious, accessible and very stylish, but his worst because it's a dull, unoriginal movie and undeniably a huge letdown to all the real fans of Bava's past efforts. Let's face it: many fans, myself certainly included, wouldn't have been interested in this film judging by the plot, the famous names attached to it and even the boring sounding title. The only motivation here was Lamberto Bava, who brought us large amounts of convoluted Gialli and fun splatter films in the past. "Ghost Son" is a bit of his comeback film, alongside "The Torturer", and although the latter definitely isn't a good film, it at least lives up to his fans' lines of expectations, with excessive amounts of sleaze, blood and sadism. "Ghost Son" is a weak and intolerably soft horror film, even talking in terms of mainstream ghost stories. The emphasis lies too much on sentimentality, and this badly affects the already limited number of horrific & creepily atmospheric moments. The basic premise might feature one or two potentially good ideas, but the film is overall dull and far too clichéd. John Hannah and Laura Harring star as a happy couple, living on a remote ranch in South Africa and breeding horses for a living. The joy and happiness couldn't possibly improve, so naturally something tragic is bound to happen, and it does. Mark dies in a car accident, but the inconsolable Stacey remains at the ranch where she's in constant contact with Mark's spirit. She even gets pregnant with his child, but shortly after baby Martin's birth mysterious events begin to occur. It seems as if Mark's restless and selfish ghost 'possessed' the baby and uses him to encourage Stacy into committing suicide. With all the focus on the couple's relationship, many of the events and sub plots are underdeveloped and/or remains unexplained, like the whole background of the youthful maid Thandi. There's too little action and the only real fright-moments are too obviously borrowed from classic films such as "The Exorcist" and "Rosemary's Baby" (vomiting green goo, self moving furniture). Purely talking in terms of horrific entertainment "Ghost Son" is a painful misfire, but it has to be said, it's a beautiful and enchanting looking failure. The cinematography is extremely elegant and many camera angles are truly inventive and suggestive. The moody score sometimes even manages to create an ominous atmosphere even though there's nothing of any significance happening on screen. There are several beautiful images of the South African wildlife to admire but, if that interests you, I suppose you're better off watching National Geographic instead. Not much to recommend here. Fans of atmosphere-driven ghost stories have much better options to choose from and die-hard Bava fanatics are advised to (re-)watch "Demons", "Macabre" or "Blade in the Dark".