Miyazaki doet zijn mojo al sinds de jaren zeventig en zijn films zijn pas sinds kort op Amerikaanse bodem, dankzij Disney en fans die dwepen met zijn grote talent. Ponyo is geen uitzondering. Hoewel sommige van zijn andere films wat toegankelijker zijn voor het Amerikaanse publiek, vinden sommigen deze misschien een beetje te 'Japans' in zijn presentatie. Om dezelfde reden is Pom Poko HEEL 'Japans' en begrijpt het Amerikaanse publiek er niet veel van, net als *een paar_ elementen van Ponyo. Dit zou je niet moeten afhouden van het kijken naar deze leuke film over groei, hoop en vriendschap.<br />Wat wel goed overkomt, is Miyazaki's stem. Sosuke is een zeer gedetailleerde, magische animatiefilm met een verhaal dat elementen van wonder en fantasie bevat. Dat ging gepaard met zijn karakteristieke gebruik van karakterontwikkeling, waarbij hij vaak meisjes en vrouwen als hoofdpersonen gebruikt. Hij stapt een beetje uit zijn zone met Ponyo als het hoofdpersonage een jongetje is dat met zijn moeder in een dorpje aan zee woont terwijl zijn vader op zee aan het werk is. Hoewel hij niet eenzaam is, is Sosuke net als elke andere nieuwsgierige jongen die van avontuur en de charme van de zee houdt. Net als bij Bezielde Weg zien we de verschillende werelden van de mensen en de zeewezens, en ik heb het gevoel dat Miyazaki misschien probeert de aandacht te vestigen op de enorme en onontdekte aard van de dingen die onder de zee leven en onze acceptatie van hen en de dingen die anders zijn.<br />Ik slaagde erin de ondertitelde versie van dit laatste jaar te bekijken en was blij met het verhaal en de plot. Miyazaki beweert al vele jaren dat 'dit mijn laatste film is', maar kort na Bezielde Weg gaf hij ons het bewegende kasteel van Huil. Ponyo is zonder meer het bewijs dat Miyazaki zijn sporen niet heeft afgegeven en nog steeds verrukt, vernieuwend en pionierend de creatiefste animatiefilms aller tijden maakt. Kijk Ponyo met een open geest en een tikkeltje openheid naar de fantasie en de fantasie uit je kindertijd en je wordt teruggevoerd naar de tijd toen het vangen van Vuurvliegjes en geheime schuilplaatsen belangrijker waren dan saai volwassen gedoe en je groente opeten.
Miyazaki has been doing his mojo since the 70s and it's only been recently that his movies have made it American shores via Disney and fans fawning over his great talent. Ponyo is no exception. Although some of his other movies have been a bit more accessible to US audiences, some may find this one a bit on the fence being sort-of "Japanese" in its presentation. For the same reason Pom Poko is VERY "Japanese" and doesn't make much sense to US audiences, so too are *some* elements of Ponyo. This should not detract you from watching this fun film of growth, hope, and friendship.<br /><br />What does come across well is Miyazaki's very elaborate and magical animation and story that has elements of wonder and fantasy. That coupled with his characteristic use of character development and often using girls and women as main characters. He steps out of his zone a bit with Ponyo as the main character is a little boy who lives in a small village by the sea with his mom while his dad is away at work on the high seas. Although not lonely, Sosuke is just like any other curious boy who likes adventure and allure of the sea. Similar to Spirited Away, we see the different worlds of the humans and the sea creatures and I feel that Miyazaki may be trying to draw the viewers attention to the vast and undiscovered nature of things that live beneath the sea and our acceptance of them and thing that are different.<br /><br />I managed to watch the subtitled version of this last year and was pleased by the story and plot. Miyazaki has claimed that "this is my last movie" for many years but shortly after Spirited Away, he gave us Howl's Moving Castle. Ponyo is certainly proof that Miyazaki has not hung up his spurs and continues to delight, innovate, and pioneer the most creative animated movies of all time. Watch Ponyo with an open mind and a tip of the hat to childhood fantasy and imagination and you'll be transported back to when catching Fireflies and secret hiding places were more important than boring grown-up stuff and eating your vegetables.