Inhalige landheer in het kleine westelijke stadje Prairie City wil dat alle ranchers van hun land verdwijnen. Hij gebruikt intimidatie en brandstichting om ze weg te krijgen. Het lijkt erop dat de stad op olie drijft, en als een Zweedse boer weigert te vertrekken, wordt hij neergemaaid door de huurmoordenaar van de landheer. De zeevarende zoon van de boer arriveert al snel. Hij beseft langzaam wat hem te wachten staat en probeert de rest van de inwoners bij elkaar te krijgen om te vechten. Weer zo'n verhaal over wetteloosheid in het westen, waarbij iedereen onder de duim van de schurk zit (die natuurlijk alle troeven in handen heeft). Het is soms vervelend om naar te kijken, en het duurt lang voordat onze stoïcijnse held eindelijk kwaad wordt. Zijn halfslachtige Zweedse accent is een groot probleem, hoewel hij een stevige, sympathieke uitstraling heeft en de film bijna de moeite waard maakt. Regisseur Joseph H. Lewis zet de meeste scènes stijfjes in, als een western op tv, en Gerald Frieds trompetgeschal maakt het er niet beter op, hoewel de rijke zwart-witfilm van Ray Rennahan uitmuntend is. De film is een onafhankelijke productie die via United Artists is uitgebracht en heeft een bizar begin (begonnen met shots uit de finale, gevolgd door shots uit het middengedeelte van de film), maar hij heeft een zekere prikkelende kracht die de kijker zeker aan Haydens kant brengt.
Greedy land baron in the tiny western town of Prairie City wants all the ranchers off their land, using intimidation tactics and arson to get them to vacate; seems the town is swimming atop oil, and when a Swedish farmer refuses to leave, he's mowed down by the baron's hired gun. The farmer's seafaring son soon arrives, slowly realizing what he's up against and attempting to rally the rest of the residents to fight. Another lawlessness-in-the-West story, with everybody under the thumb of the villain (who naturally holds all the cards). Derivative and uncomfortable at times to watch, with a long wait before our stoic hero finally gets his dander up. Sterling Hayden's half-hearted Swedish accent is a big problem, though he cuts a sturdy, sympathetic presence on the screen and almost makes the picture worth-watching. Director Joseph H. Lewis stages most of the scenes stiffly, like a TV western, and Gerald Fried's bugle-heavy score is no help, though the rich black-and-white cinematography by Ray Rennahan is excellent. An independent production released via United Artists, the film has a bizarre start (beginning with shots from the finale, followed by shots from the movie's midsection), yet it does have a certain needling power which most assuredly gets the viewer on Hayden's side. ** from ****