De ouderdom kan de schoonheid van dit oost-west liefdesverhaal voor mij niet aantasten. De beroemde en prachtige titelsong en de tekst negerend, hebben we een gedramatiseerde biografie van twee opmerkelijke mensen die gevangen zitten in een moment van tegengestelde stromingen die te maken hebben met sociale gelijkvormigheid, onverdraagzaamheid, oorlog, twijfel en de behoefte aan enorme moed. Met Hongkong als achtergrond vertelt deze film het verhaal van een Euraziatische arts en een Amerikaanse journalist die elkaar ontmoeten en verliefd worden tijdens de Koreaanse Oorlog. Als Mark Elliott is William Holden intelligent, opgewekt en een beetje zwak; Jennifer Jones is misschien wel bijna perfect als dr. Han Suyin, om beurten door twijfel verscheurd en extatisch, gretig en aarzelend. Anderen in de grote cast zijn Torin Thatcher, Isobel Elsom, Murray Matheson, Virginia Gregg, Richard Loo, Soo Yong, Philip Ahn, Jorja Curtright en Donna Martell; veel van de beste oosterse acteurs van Hollywood speelden ook kleinere rollen zonder financiering. Het script van John Patrick volgde nauw op Han's prachtige roman; de regie van Henry King was zoals altijd goed. De kern van de verhaallijn is hoe onwillig Han was om verliefd te worden op Elliott, met haar drukke en veeleisende werk als arts en haar twijfels over hun toekomst; en hoe onbevreesd hij was, ondanks de intolerantie en inmenging waarmee ze werden geconfronteerd toen hun verhouding bekend werd. De film is onmiskenbaar lichamelijk druk, interessant en vaak ook mooi. De heuvel waar de geliefden naartoe gaan om even alleen te zijn, de prachtige baai waar ze gaan zwemmen, vormen het decor van een toch al drukke en drukke zakenstad, grote sociale evenementen en drukke straten, ziekenhuisgangen en verkeersaders. Met de filmopnamen van Leon Shamroy, de make-up van Ben Nye en de kapsels van Helen Turpin, het geweldige werk van decorontwerpers, geluids- en belichting, kunstafdeling en alle betrokkenen, moet dit een van de gedenkwaardigste producties zijn die ooit in een niet-Amerikaanse stad is opgenomen, en een van de moeilijkste om op film vast te leggen. Maar wat men zich hier het meest herinnert, zijn de geliefden, gelukkig niet erg jong meer, die de kansen tegen elkaar afwegen en precies vaststellen wat ze zijn - om dan door te gaan alsof de liefde er iets toe doet en de omstandigheden die als barrières voor de liefde dienen, dat niet doen. De climax van de affaire is Marks terugkeer naar de oorlog; daarna ontvangt Han zijn brieven, zelfs nadat ze weet dat hij dood is; het lijken boodschappen van een betere boer. Een wereld waar hoop het enige is dat ertoe doet, waar moed de prijs is om tot die wereld te worden toegelaten, en waar het altijd zomer is op een hoge, winderige heuvel, ver van de bewoonde wereld en boven een zone waar schoonheid en individuele verlangens het slachtoffer kunnen worden, onderworpen kunnen worden aan ongeluk of opzij geveegd kunnen worden door militante krachten van het kwaad. Liefde is waarlijk iets schitterends, zegt dr. Han; en deze film is een van de stralende bewijzen van die leer, helder als een parel, tijdloos als een Chinees spreekwoord en mooi als gepolijste jade tegen een ruwe achtergrond.
Age cannot tarnish the beauty of this East-west love story for me. Ignoring the famous and lovely title song and its lyrics, what we have is a dramatized biography of two remarkable people caught in a moment of counter-currents involving social conformity, bigotry, war, doubt, and the need for immense courage. With Hong Kong as the backdrop, this movie tells the story of a Eurasian doctor and a U.S. journalist who meet and fall in love during the Korean War. As Mark Elliott, William Holden is intelligent, breezy and a bit weak; Jennifer Jones is perhaps well-nigh-perfect as Dr. Han Suyin, by turns doubt-torn and ecstatic, eager and hesitant. Others in the large cast include Torin Thatcher, Isobel Elsom, Murray Matheson, Virginia Gregg, Richard Loo, Soo Yong, Philip Ahn, Jorja Curtright and Donna Martell; many of Hollywood's best oriental actors played smaller uncredited parts also. The script by John Patrick followed Han's exquisite novel closely; the direction by Henry King was solid as always. The thrust of the storyline is how unwilling Han was to fall in love with Elliott, with her busy and demanding schedule as a doctor and her doubts about their future; and how unafraid he was, despite the intolerance and interference they faced as their affair became known. The film is unarguably physically busy, interesting and often beautiful also. The hill to which the lovers go to be apart, the lovely bay where they swim are set against an already busy and crowded business city, large social events, and teeming streets, hospital corridors, and traffic-filled arteries. With cinematography by Leon Shamroy, Ben Nye's makeup and Helen Turpin's hairstyles, the great work by set decorators, sound and lighting, art department and all concerned, this has to be one of the most memorable productions set in a major non-U.S. city of all time, and one of the most difficult to capture on film. Yet what one remembers most here is the lovers, thankfully not extremely young, facing the odds against them and assessing exactly what they are--then going ahead as if love mattered and those conditions which are set up as barriers to love do not., The climax of the affair is Mark's going back to war; thereafter Han receives his letters, even after she knows he is has been killed; they seem messages from a better wold. A world where hope is all that matters, courage is the price of admittance to that world, and it is always summer on a high and windy hill set apart and above a zone where beauty and individual desires can be victimized, made subject to ill-fortune or brushed aside by militant forces of evil. Truly, love is a many-splendored thing, Dr. Han says; and this movie stands as one of that doctrine's shining proofs, lucent as a pearl, timeless as a Chinese proverb and lovely as polished jade set against a rough background.