De regentes was verreweg een meelijwekkende film. Ik gebruik dat woord niet losjes, want het was eerlijk gezegd een armzalig excuus voor een film. Toen ik de film uit had, had ik maar één woord in gedachten: 'waarom'? Echt, als je die vraag aan het eind van elke scène van deze film zou stellen, zou het lijken alsof het klopte. Er waren zo veel inconsistenties die leidden tot een gebrek aan ontwikkeling ( zowel in het verhaal als in de personages) en uiteindelijk leidden tot een heel verwarrende film waarin de acteurs door de film heen liepen in plaats van een verklaring te geven. Scènes die zich afspeelden zonder dat er sprake was van een voorspelbare afloop, begrip of motivatie voor een volledig einde. Het was alsof ik naar verschillende ideeën keek die zonder enige oplossing bij elkaar werden gegooid. Acteurs zetten gebeurtenissen in beweging die niet bij hun karakter leken te passen of die niet echt werden opgelost. Dat was mijn grootste probleem met deze film. Het totale en totale gebrek aan structuur in deze film zorgde ervoor dat alle sprankjes fundering afbrokkelden met een echt'rimpeleffect' als gevolg.<br />Laat ik mezelf verder verklaren over dit gebrek aan samenhang in de hele film. Ik zou deze film willen vergelijken met een kom klonterige havermout met een zebra erin. Het sloeg nergens op en er zat ook geen enkele logica achter. Minnie Driver was de ergste boosdoener. Haar personage was heel vaag en bijna doorzichtig getekend. Ze praatte voortdurend over seks met haar zus, maar toch leek ze altijd open te staan voor seksuele ervaringen. Ze heeft haar eerste moment van passie in deze film, en er is geen pijn of opwinding. Het gebeurt nonchalant, en dat leek gewoon niet te passen bij het oorspronkelijke gesprek dat we aan het begin van de film met Rosina en haar zus hadden. Ze is een heel intelligente vrouw die per ongeluk een oplossing vindt voor Wilkinsons probleem en plotseling de volledige rechten op zijn uitvinding wil hebben? Dat was verwarrend en volkomen willekeurig. Is het niet voor iedereen duidelijk dat haar lesmethoden niet bestaan? Iedereen die bij zijn volle verstand was, kon zien dat ze de dochter van Cavendish niets leerde. De plotselinge en onhandige relatie die zich willekeurig tussen Driver en Jonathan Rhys-Meyers ontwikkelt, deed me bijna hardop lachen. Ik dacht dat ik misschien een soort magie in deze film had ontdekt toen Rhys-Meyers letterlijk de scène in 'plofte' en plotseling een overbodig drama veroorzaakte. Ik had het gevoel dat de regisseur (of de schrijver) dacht dat het oorspronkelijke verhaal nergens heen ging, dus door deze willekeurige figuur toe te voegen, kunnen we de plot misschien een beetje verbeteren (of de mindere filmfanaten in verwarring brengen). Nou, ik trapte er niet in, ik zag dat hij bijna een 'knip-en-plak' was. De schrijver van deze film had een manier nodig om het verhaal af te ronden, en dit was de enige oplossing die hij kon bedenken. Het is triest dat acteurs gedwongen worden om dingen te doen die niet bij hun karakter passen, maar zo gaat dat in Hollywood, denk ik. Net zo lang doorgaan tot het verhaal helemaal kapot is, of in elk geval gered kan worden.<br />De rest van het verhaal was weinig opwindend. Er waren misschien een paar mooie filmopnamen waarin je kon zien dat er een flintertje creativiteit was dat probeerde door te breken, gecombineerd met een paar maten fatsoenlijke, periodieke muziek, maar niets om over te schrijven voor oma. Meer gezinsstructuur met een wat sterkere introductie had deze film een beetje sterker kunnen maken, maar zoals ik al eerder heb gezegd, als je open eindes in de hele film laat zitten, zul je een barst in je fundering voelen. Wat een stevig verhaal lijkt, zal in de loop van de tijd slijten, en aan het eind van deze film had ik het gevoel dat het huis boven op me instortte. Wilkinson speelt zijn normale zelf in deze film, terwijl Driver kennelijk niet naakt wilde lopen, maar alle anderen wel (ik zal naar de dokter moeten als die beelden in mijn ogen zijn gebrand <0xE2><0x80><0x93> joehoe!). Bovendien droeg ze elke dag dezelfde jurk. Dat was walgelijk en ik kon haar door de televisie heen ruiken. Seks en vuile was. Dat is nog eens een geweldige film! Er leek hier gewoon een of ander potentieel rond te zweven, maar in plaats daarvan was het gewoon rotzooi. Er werd niets beantwoord, vragen leken als sneeuw in Alaska te vallen en de middelmatigheid leek de boventoon te voeren. Dit had een fatsoenlijke film kunnen zijn die de krachtige thema's van wetenschap en liefde combineerde, maar in plaats daarvan was het gewoon zielig. Ik kan het verontrustende feit niet genoeg benadrukken dat de personages zonder enige voorverklaarde reden de dingen deden die ze moesten doen. Ik heb geen filmische momenten nodig die me als een kind worden aangereikt, maar er had iets gedaan moeten worden om een fundament te leggen. Denk maar aan de havermout met een zebra-analogie die ik heb gebruikt. Als je daar net zo verward over was als ik, dan zul je de film _The Governess_ volledig begrijpen, terwijl als je liever zebra's in je havermout hebt, deze film misschien wel voor jou is!
The Governess was, by far, a very pitiful film. I do not use this word loosely, as it honestly was a poor excuse for a movie. I finished watching this feature with only one word on my mind  "why"? Honestly, you could use this question at the end of every scene of this film and it would seem like it fit. There were so many inconsistencies that lead to a lack of development (both in the story and in the characters) which ultimately lead to a very confusing film with actors walking through the motions instead of giving any explanation. Scenes would occur with no foreshadowing, understanding, or drive to a complete ending. It was as if I was watching several different ideas thrown together without really any resolution. Actors were setting events in motion that did not seem to fit their character or really were resolved. This was my biggest issue with this film. The complete and utter lack of structure to this film brought all specks of foundation crumbling down with a genuine "ripple-effect" being felt throughout the rest of the film as a result.<br /><br />Let me explain myself further on this lack of consistency throughout the film. I would liken this film to a bowl of lumpy oatmeal that had a zebra in it. It made no sense nor was there any logic behind it all. Minnie Driver was the worst culprit of this deed. Her character's lines were drawn very fuzzy and nearly transparent. She would do things like talk about sex all the time with her sister, but yet she seemed very open to sexual experiences all the time. She has her first moment of passion in this film, and there is no pain or excitement. It nonchalantly happens, and this just didn't seem to fit the original conversation that we had at the beginning of the film with Rosina and her sister. She is a very intelligent woman that accidentally finds a solution to Wilkinson's problem and suddenly wants full rights to his invention? That was confusing and completely random. Is it not obvious to anyone else that her teaching methods were non-existent. Anyone in their right mind could see that she wasn't teaching Cavendish's daughter anything. The sudden and awkward relationship that randomly forms between Driver and Jonathan Rhys-Meyers nearly had me laughing out loud. I thought maybe I had discovered some magic in this film as Rhys-Meyers literally "poofed" into the scene and suddenly caused some unneeded drama. It felt that the director (or writer) was thinking that the original story was going nowhere fast, so by adding this random character we may be able to advance the plot a bit (or confuse the lesser film enthusiasts). Well, it didn't fool me, I saw that he was nearly a "cut-and-paste" character used to strengthen an already weakened story. Don't get me started on the ending, which had no consistency to the rest of the story. Again using the "cut-and-paste" method, the writer of this film needed a way to just end the story, and this was the only solution they could arrive to. It is sad when actors are forced to do things out of character  but I guess that is the name of the game in Hollywood. Fix until completely broken, or at least salvageable.<br /><br />The remainder of the story was unexciting dribble. There were maybe a handful of neat cinematography moments where you could see that there was one sliver of creativity trying to peak through coupled with some bars of decent, period piece music, but nothing to write to Grandma about. More family structure with some stronger introductions could have strengthened this film a bit more, but as I stated before, by leaving open-ended scenes just lying around the entire film, you will experience a crack in your foundation. What may seem like a sturdy story, will eventually wear down over time, and by the end of this film I felt that the house was crumbling down on top of me. Wilkinson plays his normal self in this film, while Driver apparently did not want to get naked, but everyone else had too (I will have to see a doctor after those images were burned into my eyes  eeewwww). Also, she wore the same dress everyday. That was disgusting and I could smell her through the television. Sex and dirty laundry. Now there is a great film for you! There just seemed to be some potential floating around here, but instead it was just rubbish. Nothing was answered, questions seemed to fall like snow in Alaska, and mediocrity seemed to reign supreme.<br /><br />Overall, this could have been a decent film that combined the powerful themes of science and love together, but instead it was just pitiful. I cannot stress enough the disturbing fact that characters were going through motions without any sort of pre-explanation. I don't need cinematic moments handed to me like a child, but something should have been done to build a foundation. Just remember the oatmeal with a zebra analogy that I used. If you were as confused about that as I was, then you will completely understand the film The Governess, while if you prefer zebras in your oatmeal  then, maybe this film is for you!<br /><br />Grade: * out of *****