Ah, wat verfrissend om een beeld te zien van het achttiende-eeuwse Engeland, compleet met modder, pokken en galgen... en nog vergezeld van een verrukkelijke techno soundtrack ook. Dit is het verhaal van de onderdrukte struikrover Plunkett (Robert Carlisle) en de Gentleman-in-moeilijke-tijden kapitein Macleane (Jonny Lee Miller), en hoe ze bij elkaar komen en de aristocratische varkens beroven. Plunkett is een harde noot om te kraken, maar MaCleane is daar veel te beleefd voor en wordt dus 'de heer des huizes'. Hij wordt verliefd op vrouwe Rebecca (Liv Tyler), (om eerlijk te zijn is zij het enige zwakke onderdeel van het hele verhaal) en wil indruk op haar maken.<br />De kostuums zijn fantastisch. Grote, kleurrijke, historisch correcte, prachtige kostuums. Alan Cummings krijgt de beste dialogen en de beste tekst als lord Rochester, met een zeer niet-18e-eeuwse wenkbrauwpiercing. De muziek wisselt tussen galmende, glorieuze koren en dreunende techno met bastonen, die niet zo buldert als je zou verwachten in een historische film. Het script is snel en doorspekt met moderne uitdrukkingen; dit is geen Merchant Ivory. Er zijn hilarische delen, walgelijke delen, zit-op-de-rand-van-je-stoel-en-bijt-op-je-vingernagels-delen, maar het hele verhaal kabbelt voort en is al die tijd heerlijk vermakelijk. Dit is juichen-in-de-bioscoop. Onmiskenbaar.
Ah, how refreshing to see a vision of 18th century England complete with mud, the pox and gibbets... and accompanied by a delightful techno soundtrack to boot. This is the story of downtrodden highwayman Plunkett (Robert Carlisle) and Gentleman-fallen-on-hard-times Captain Macleane (Jonny Lee Miller), and how they get together and rob the aristo pigs. Plunkett is a hard nut, but MaCleane is far too polite for that, and thus becomes 'the gentleman highwayman'. He falls in love with Lady Rebecca (Liv Tyler), (who to be frank is the only weak part of the whole shebang) and wants to impress her.<br /><br /> The costumes are fantastic. Big, colourful, historically innacurate beautiful togs. Alan Cummings gets all the best threads, and the best lines as Lord Rochester, sporting a very non-18th century eyebrow piercing. The music shifts between swooping glorious choirs and thumping bass-laden techno, which doesn't jarr as you think it should do in a historical film. The script is fast-moving and peppered with modern-day colloquialisms; Merchant Ivory, this is not. There are hilarious parts, disgusting parts, sit-on-the-edge-of-your-seat-and-nibble-your-fingernails parts, but the whole thing chugs along and is wonderfully entertaining throughout. This is cheer-in-the-cinema stuff. Unmissable.