Ik heb die film gezien omdat in elke recensie die ik erover las stond dat het een van de engste films van het nieuwe millennium was. Ik begrijp echt niet waar die hele hype om ging. Om te beginnen was de dialoog in die film lachwekkend slecht ('Stel dat er iets vreemds aan de hand is?'... wat?????). Het acteren was ook niet om aan te zien. Het kan zijn omdat de acteurs nauwelijks iets hadden om mee te werken... de personages zijn voor mij zuiver 2-dimensionaal en ze konden me geen moer schelen. Nog iets anders is dat de film ontzettend saai is. Uiterst saai. Natuurlijk, er zijn hier en daar een paar 'kicks', maar voor de lengte van de film van 112 minuten heeft hij die zeker niet gebruikt.' De meeste scènes in de film gaan over dingen die nauwelijks iets met de plot te maken hadden. Wat had dat voor zin?<br />En als klap op de vuurpijl slaat de film nergens op. Ja, ik geloof dat ik de bedoelingen van de geesten begreep, maar hoe dat past in de gebeurtenissen die in de film plaatsvinden, is me een raadsel. Bovendien wordt een groot deel van de film in kleine fragmenten verteld, waardoor het verhaal soms moeilijk te volgen is. En laat ik nu niet beginnen over het einde. Wat is daar precies gebeurd?<br />Ik moet Kurosawa nageven dat hij een paar echt angstaanjagende beelden in de film heeft verwerkt. Er zijn heel enge beelden van geesten en andere verontrustende beelden. Als ze meer over die beelden hadden geschreven en er meer over hadden uitgeweid, zou de film veel sterker zijn geweest. Maar dat deden ze niet, en in plaats daarvan schreven ze meer over het sociale commentaar, dat interessant was, maar ook weer op een extreem saaie manier was geportretteerd. Ja, het is een boodschapfilm. Oké, leuk. Ik zal de boodschap van mijn recensie hier in de open lucht opschrijven: zoek een betere manier om je vrije tijd door te brengen dan door hiernaar te kijken.
I saw this movie because every review I read of it said that it was one of the scariest movies of the new millennium. I really don't understand what all of the hype was about. For one thing, the dialogue in this movie was laughably bad ("What if something strange is going on?"...what????). The acting didn't blow my socks off either. It could have been because the script barely gave the actors anything to work with....the characters are purely 2-dimensional to me and I didn't give a hoot about them at all. Another thing is that the movie extremely boring. Extremely. Sure, there are a couple of "jolts" here and there, but for the movie's 112 minute length, it sure didn't use it's time up wisely. Most of the movie contains characters talking about stuff that had barely anything to do with the plot. What was the point of that??<br /><br />To top it off, the movie makes no sense. Yes, I believe I understood the intentions of the ghosts, but how that fits into the events that actually occur in the movie is beyond me. Also, much of the movie is played out in little vignettes, which makes the story hard to follow at times. And don't even get me started with the ending. What exactly happened there?<br /><br />I can give Kurosawa credit for placing some truly frightening images throughout the film. There are very creepy shots of ghosts and other unsettling images. If they reflected more on those images and elaborated on them, it would have made the movie much stronger. But they didn't, and instead elaborated more on social commentary, which was interesting, but again, portrayed in an extremely dull way. Yes, it's a message movie. Okay, fun. I'll just get the message of my review right out here in the open: find a better way to spend your spare time than watching this.