Blijkbaar bestaat die Australische film, gebaseerd op de roman van Nevil Shute, in meer dan één vorm. Pas op voor zwaarbekorte versies die soms worden uitgezonden op kabel- of satellietzenders en die variëren van 95 minuten tot 2 uur. Alleen de volledige 5-uursversie vertelt het verhaal op de juiste manier. Het is een zeer nauwkeurige weergave van het verhaal, die alleen te lijden heeft van redactionele fouten die je meestal in tv-films aantreft: wispelturigheid en episodische voortgang. Maar deze uitstekende cast zet het verhaal uitstekend naar voren, waarbij hun werk in het algemeen een goede productiewaarde heeft. Yuki Shimoda staat bekend als 'Gunso Mifune', een van de bewakers die de vrouwen op hun pijnlijke tocht moeten vergezellen. Uiteindelijk wordt hij een vriend. Je zult met hem te doen krijgen als zijn gezichtsverlies hem de dood in jaagt. Helen Morse, als 'Jean Paget', knap maar geen grote schoonheid (ze lijkt een beetje op Sigourney Weaver) vertoont precies de juiste hoeveelheid pit en bekoorlijkheid voor de gelegenheid. De drie delen leggen de juiste nadruk op de mooie liefdesverhalen, 'Joe' en 'Jean', 'Noel' en 'Jean', en 'Jean' en 'Willstown'. Gordon Jackson speelt met verve 'Noel Strachan', maar als een iets jongere man dan Nevil Shute in het boek aangeeft. De derde liefdesaffaire waar ik het over heb, krijgt niet helemaal de nadruk die hij verdient en de volledige betekenis van de titel wordt verminderd. Ze is toegewijd aan het doel om bedrijven naar Willstown te halen die jonge vrouwen en meisjes en hun beschaafde invloed naar dit godvergeten gat zullen trekken. Ze wil er 'Een stad als Alice' van maken, dat wil zeggen Alice Springs. In verschillende scènes krijgen we daar maar een paar hints van te horen. Als je vijf uur overhebt, is deze miniserie een waarlijk bevredigende ervaring. Nevil Shute baseerde zijn roman over de wreedheid van het Japanse leger bij het overbrengen van een grote groep vrouwen en kinderen van de ene plaats naar de andere op het schiereiland Maylay op een waargebeurd voorval. Maar het gebeurde op Sumatra, volgens Shute, en niet op het schiereiland. Het is waarschijnlijk een verzinsel van een Japanse officier om kippen te stelen om de vrouwen te eten te geven, maar de wreedheid van de Japanners in de omgang met gevangenen is wel degelijk vastgelegd.
Apparently this Australian film based on Nevil Shute's novel exists in more than one form. Beware heavily cut versions sometimes shown on cable or satellite, running anywhere from 95 minutes to 2 hours. Only the full 5 hour miniseries version tells the story properly. It is a very close realisation of the story, suffering only from editorial faults commonly found in TV movies: choppiness and episodic progression. But this excellent cast carries the story forward very well with generally good production values accompanying their work. Yuki Shimoda is notable as "Gunso Mifune", one of the guards assigned to accompany the women on their agonising trek. In the end he becomes a friend. You will agonise with him when his loss of face leads him into death.Helen Morse as "Jean Paget", pretty but not a great beauty (she resembles Sigourney Weaver a bit)registers just the right amount of spunk and winsomeness as the occasion demands. The miniseries properly emphasises the beautiful love stories, three of them: "Joe" and "Jean", "Noel" and "Jean", and "Jean" and Willstown. Gordon Jackson plays "Noel Strachan" appealingly, but as a somewhat younger man than Nevil Shute indicated in the novel. The third love affair I mentioned doesn't get quite the emphasis it is due, and the full significance of the title is diminished. "Jean" is devoted to the goal of bringing businesses to Willstown that will attract young women and girls and their civilising influence to this god-forsaken out back town. She wants to make it "A Town Like Alice"; Alice Springs, that is. We get only a few hints of this in several scenes. If you have the five hours to spare, this miniseries is a truly rewarding experience. Nevil Shute based his novel about the cruelty of the Japanese military in shunting a large group of women and children from one place to another on the Maylay Peninsula on a true occurrence. It happened on Sumatra, according to Shute, though, rather than on the peninsula. The crucifixion of "Joe" by a Japanese officer for stealing chickens to feed the women is probably fiction, but the cruelty of the Japanese in dealing with prisoners is certainly a matter of record.