Jamie Foxx voert een briljante cast aan in deze krachtige reis door het leven van de blinde, emotioneel gestoorde, Afro-Amerikaanse geniale popmuzikant Ray Charles. Hoewel de hele cast fantastisch acteert, heeft Foxx meer dan alleen een Oscar verdiend. Als het mogelijk was om een acteur in opeenvolgende jaren te nomineren, zou ik overwegen dat voor Foxx te doen. Foxx speelt niet alleen Charles, hij creëert hem ook. CJ Sanders en Sharon Warren verdienen ook een speciale vermelding voor hun vertolking van Rays moeder (de inspiratiebron van zijn leven) en de jonge Ray. Deze twee leverden de sterkste steun in de film.<br />De drama's van Charles' leven. De worsteling met schuldgevoelens, de dood van zijn jongere broer en moeder, blindheid, discriminatie, verslaving en succes zijn keurig verweven in de tapijten van zijn muziek. De muziek is prachtig, het script is, voor zover ik kan zien, perfect en het acteerwerk is legendarisch.<br />De regisseursmethode van de film vereist discussie. Taylor Hackford <0xE2><0x80><0x93> een regisseur over het algemeen over wie ik ambivalente gevoelens heb <0xE2><0x80><0x93> moest kiezen welke aspecten van het meer dan levensgrote en complexe levensverhaal van meneer Charles zijn verhaal het meest eerlijk, dramatisch en begrijpelijk zouden vertellen. Hoewel sommigen het er niet mee eens zijn (die kennelijk liever een documentaire dan een gedramatiseerde biopic willen) geloof ik dat hij zijn thema's bewonderenswaardig heeft gekozen. Een groot deel van het succes van deze film is te danken aan het feit dat hij zich voortdurend richt op een paar hardnekkige thema's in Charles' leven <0xE2><0x80><0x93> zijn diepe liefde en respect voor zijn moeder, zijn behoefte om bemind en geaccepteerd te worden, zijn verslaving en schuldgevoelens, zijn muzikale genie en zijn diepgewortelde angst voor verantwoordelijkheid voor anderen. Charles wordt afgebeeld als een man die dapper strijdt tegen een leger van persoonlijke demonen. Ik heb meer ontdekt dan ik me had kunnen voorstellen over een van de mannen naar wie ik op zondagavond op mijn oude draaitafel met mijn vader luisterde in zijn woonkamer terwijl er footballwedstrijden op de tv waren. En er was niets suikerachtigs in 'Ray'. De thema's worden met kracht en menselijke waardigheid naar voren gebracht. Deze thema's creëren een samenhangend drama dat de hele lengte van zijn lange en verhelderende leven beslaat. De kracht van deze thema's, het sterke scenario en de regie, de muziek en het acteerwerk maken dit tot een van de plezierigste en meest aangrijpende biografische films die ik ooit heb gezien.<br />Aanbevelenswaardig voor iedereen.
Jamie Foxx leads a brilliant cast in this powerful voyage through the life of the blind, emotionally troubled, African American genius of pop jazz, Mr. Ray Charles. Though the entire cast performs wonderfully, Mr. Foxx earned more than simply an Oscar. If it were possible to nominate an actor in consecutive years, I would consider doing so for Mr. Foxx. Foxx doesn't just play Charles, he re-creates him. CJ Sanders and Sharon Warren also deserve special mention for their portrayal of Ray's mother (the inspiration of his life) and young Ray. These two provided the strongest support in the film.<br /><br />The dramas of Charles' struggles with guilt, the death of his younger brother and mother, blindness, discrimination, addiction, and success, are neatly woven into the tapestries of his music. The music is beautiful, the script is, as far as I can tell, perfect, and the acting is nothing short of legendary.<br /><br />The directorial method of the film warrants discussion. Taylor Hackford - a director I am generally ambivalent about - had to choose what aspects of the larger-than-life and complex life story of Mr. Charles would tell his story most honestly, dramatically, and understandably. Though some disagree (seemingly wanting a documentary instead of a dramatized biopic) I believe he selected his themes admirably. A big part of the success of this film is its consistent focus on a few persistent themes in Charles' life - his profound love and respect for his mother, his need to be loved and accepted, his addiction and guilt complex, his musical genius, and his deep-seated fear of responsibility for others. Charles is depicted as a man struggling valiantly against an army of personal demons. I learned more than I could have imagined about one of the men I used to listen to on my old turntable with my dad in his livingroom on Sunday nights while football games were on the TV. And nothing was sugar-coated in "Ray." The themes are carried forward with power and human dignity. These themes create a unifying drama which span the length of his long and illuminated life. The power of these themes, the strong script and directing, the music, and the acting make this one of the most enjoyable and evocative biographical films I have seen.<br /><br />Recommended for everyone.