Er is altijd wel iets wat je uit een film kunt halen, het gaat er alleen maar om hoe boeiend de reden is dat ik hem in mijn collectie heb. 'Het verhaal van twee zusters', zoals ze het noemden toen het in mijn land werd uitgebracht, heeft een geweldige sfeer en een uiteindelijk (meestal) zelfverklaard plot. Ik ben dol op horrorfilms die om een huis draaien. titels die me te binnen schieten zijn 'The Others', 'The Haunting', 'The haunting of Hell House'. Deze film zal nog zo'n geweldig voorbeeld zijn dat ik zal onthouden. De film had een buitengewoon rijke kleurschakering, in de manier waarop het huis was ingericht, in de kleren die de personages droegen, in de openluchtscènes die in tegenstelling zijn tot de meeste horrorfilms, die meestal gebruik maken van verzadigde kleuren en een sombere omgeving (denk aan Honogurai mizu no soko kara, Donker Water, ook zo'n film die ik leuk vind) die deze film een gevoel van esthetiek en vreugde geven als hij niet in zijn, meer aangrijpende momenten zit. de personages zijn buitengewoon geloofwaardig. dat kan gedeeltelijk worden toegeschreven aan de vertrouwde omgeving van deze film. misschien zijn huiselijke kwesties voor zowel mij als de acteurs gemakkelijker om me mee te identificeren, en worden de acteurs hun personages met uitzonderlijke finesse. De regisseur speelt met tijdlijnen, om het publiek stukjes van het verhaal te geven, zodat ze tot hun eigen interpretatie kunnen komen, in plaats van alles lineair te presenteren. Dit is een positief aspect van deze film, vind ik, en misschien komt het door mijn interpretatie van deze film dat ik het zo leuk vind. Ik zou dit zeker op dvd willen zien.
typically, a movie can have factors like "arousing", "good feel", "sense of purpose", "plot", etc. There's always something that can be taken out of movies, its just a matter of how compelling the reason is, for me to own it in my collection. 'Tale of two sisters", as they call it when it was released in my country, has tremendous feel and an eventually (mostly) self-explaining plot. i love horror movies that revolve around a house. titles that come to mind are "The Others", "The Haunting", "The haunting of Hell House". this movie will be a another great example that i will remember. the movie had extremely rich colour, in the way the house was decorated, in the clothes that the characters wore, in the open-skied daylight scenes that is in contrast to most horror movies, which, typically makes use of desaturated tones and gloomy environs (think Honogurai mizu no soko kara, Dark Water, which is another show i like) that gives this film a sense of aesthetics and joy when it wasn't in its, more, gripping moments. the characters are extremely believable. this may be partly attributed to the familiar setting of this movie. maybe domestic issues are easier for both myself as well as the actors to identify with, and the actors become their characters with exceptional finesse. the director toys with timelines, in order to give the audience the story in bits and pieces, allowing them to come to their own terms of interpretation, instead of presenting everything in a linear fashion. this is a positive aspect of this film, in my opinion, and, perhaps, it is my interpretation of this movie that allows me to find it enjoyable. i would definitely look out for this on DVD.