Net als Paul Newman en Steve McQueen met hun autoracefilms heeft dit alles de schijn van een 'leuk' project voor Robert Redford, die in de Alpen in de zon heuvel op en heuvel af skit.<br />Het verhaal is zo licht als poedersneeuw met Redfords dorpsjongen David Chappellet (wat is dat nou voor een naam?) die, met zijn ogen gericht op de prijs van olympische glorie, de neus optrekt voor, in willekeurige volgorde, zijn coach, vader en teamgenoten. Vrouwen zijn niet meer dan bijzaak in zijn geïsoleerde wereldje, wat blijkt uit een nogal onsmakelijke versierscène met een oude vriendin in zijn geboortestad en vervolgens zijn zelfzuchtig nukkige jacht op, godbetert, een vrijdenkende, onafhankelijke vrouw, gespeeld door Camilla Sparv. De skiscènes zijn prima met wat goed stuntwerk waarbij talloze bobbels en schaafwonden op de piste te zien zijn, maar hun effectiviteit wordt getemperd door onze daaropvolgende vertrouwdheid met de beste tv-verslaggeving van skiwedstrijden tot op de dag van vandaag. Bovendien ben ik er niet van overtuigd dat de winterolympiade hetzelfde publiek als de zomerspelen heeft, dus als Redford uiteindelijk zijn gouden medaille op de laatste spoel wint, kon ik het niet laten.' Voor hem hoeft het niet zo opwindend te zijn, hoe dan ook.<br /><0x3E> Van de acteurs hoeft Redford, die het beste profiel heeft, niet veel te doen en doet hij dat ook niet, terwijl Gene Hackman het beter doet met even weinig materiaal. Mevrouw Sparv doet het goed als de belangrijkste vrouwelijke hoofdrolspeelster, die Redford behandelt zoals hij ongetwijfeld elke andere vrouw op zijn chauvinistische manier heeft behandeld.<br /><0x3E> In werkelijkheid is er echter een gebrek aan dramatische spanning in het geheel, waarvoor de actiescènes niet de volledige compensatie zijn, en je geeft geen zier om de hoofdrolspelers. Een van die films waarin de acteurs er waarschijnlijk meer plezier in hadden om er iets van te maken dan de kijkers die ernaar keken.
Rather like Paul Newman and Steve McQueen with their racing car movies this has all the appearance of a "jollies" project for Robert Redford, as he gets to ski up hill and down dale in the Alpine sunshine.<br /><br />The story is as light as powdered snow with Redford's small-town boy David Chappellet (what kind of lead name is that?) who with his eyes on the prize of Olympic glory, gets up the nose of, in no particular order, his coach, father and team-mates. Women are a mere side-show in his insular world as evidenced by a fairly distasteful pick-up scene with an old girlfriend in his hometown and then his selfishly petulant pursuit of, heavens above, a free-thinking, independent woman, played by Camilla Sparv. The ski-ing sequences are fine with some good stunt-work involving numerous bumps and scrapes on the piste but their effectiveness is dimmed by our subsequent familiarity with top TV coverage of skiing events down to the present day. Plus I'm not convinced that the Winter Olympics has the same mass identification with the general public as the summer games so that when Redford eventually wins his gold medal in the final reel, I couldn't really be that excited for him one way or another.<br /><br />Of the actors, Redford, best profile forward, doesn't need to do much and indeed doesn't, while Gene Hackman does better with equally meagre material. Ms Sparv does well as the chief female interest well who treats Redford the way he's doubtless treated every other woman in his chauvinistic way.<br /><br />In truth though, there's a lack of dramatic tension throughout for which the action sequences don't fully compensate and you don't care a fig for any of the leading characters. One of those films where the actors probably enjoyed making it more than the viewers did watching it.