De sfeer en de komische dialogen maken deze overschatte klassieker niet goed. Boyer is een Franse dief die zich schuilhoudt in de kashba van Algiers, terwijl de politie probeert te bedenken hoe ze hem daar weg kunnen krijgen. Ondertussen valt hij voor Lamarr en probeert hij een manier te vinden om te ontsnappen. De film begint traag en gaat eigenlijk nergens heen. Hij doet in sommige opzichten denken aan Casablanca, maar mist een groter thema dan de gezochte man die een goede vrouw verleidt. Het is een en al praat-praat-praat, met eindeloze scènes waarin Boyer rondparadeert tussen zijn idiote trawanten en Boyer in de schaduw Lamarr het hof maakt. Persoonlijk had ik geen moment sympathie voor Boyers personage, dus de spanning was volkomen afwezig. <br /><0x3E><0x3E> De karakteracteurs uit de jaren dertig van de vorige eeuw strompelen door de sentimentele plot als Boyers trawanten <0xE2><0x80><0x93> kerels die duidelijk niet thuishoren in Algiers. Sigrid Gurie is de woest-overdreven jaloerse vriendin van Boyer. Zijn onbeschaamde rokkenjagerij in haar bijzijn voorspelt weinig goeds voor de toekomst die hij met Lamarr zou kunnen hebben.<br /><0x3E><0x3E> Vooral slecht is een lange reeks waarin een ondergeschikte Boyer komt vertellen hoe een andere trawant gevangen is genomen. Het klinkt opwindend... jammer dat we
Atmosphere and droll dialog don't redeem this overrated classic. Boyer is a French thief hiding in the Casbah of Algiers while the police try to figure out how to get him out. Meanwhile, he falls for Lamarr and tries to find a way to escape. The film is slow to get started and never really goes anywhere. Reminiscent of Casablanca in some ways, it's completely lacking any larger theme than the wanted man seducing a good woman. It's all talk-talk-talk, with endless scenes of Boyer swaggering among his idiot cohorts and Boyer wooing Lamarr in the shadows. Personally, I didn't care for Boyer's character for a minute, so the tension was utterly nonexistent.<br /><br />Stock 1930s character actors stumble thru the mushy plot as Boyer's henchmen--guys who clearly do not belong in Algiers. Sigrid Gurie is the wildly-overacting jealous girlfriend of Boyer. His brazen womanizing in front of her doesn't bode well for any future he might have with Lamarr.<br /><br />Especially bad is a long sequence in which an underling comes to tell Boyer how another henchman was captured. It sounds exciting... too bad we didn't see it for ourselves. The ending is completely anticlimactic and seems to be remarkable only because it is not a Hollywood happy ending; that doesn't stop it from being sappy.