Naar mijn mening moet een goede documentaire <0xE2><0x80><0x93> vooral een die over controversiële politieke kwesties gaat <0xE2><0x80><0x93> informatief en zo onbevooroordeeld mogelijk zijn. Het gaat erom de waarheid te onthullen. Dat betekent, in het bijzonder, dat de geïnterviewden deskundigen op dit gebied en vertegenwoordigers van alle partijen hebben. Deze film is in dit opzicht een mislukking. De meeste interviews die in deze film zijn opgenomen, bestaan uit'mensen van de straat' die een uiteenzetting geven over de kwestie van de vrede in het Heilige Land. De muur zelf, het vermeende onderwerp van de film, wordt helemaal niet serieus genomen. Voor de meeste interviews wacht de geïnterviewde gewoon tot hij wordt aangesproken en stelt hij algemene vragen als: 'Wat vindt u van de muur?' Ze spreekt geen willekeurige mensen aan in de buurt van de muur en vraagt hun niet hoe ze er rechtstreeks door zijn beïnvloed. Afgezien van één geïnterviewde, de Israëlische generaal die de leiding heeft over de bouw van de muur, hebben we geen 'experts' over het onderwerp die ons de context van de muur kunnen geven (bijvoorbeeld hoe en wanneer het project is begonnen, of het succesvol is geweest, welke groeperingen voor en tegen het project zijn, enz.).<br />Buiten de interviews bestaat een groot deel van de film uit verlengde opnamen van nietszeggende taferelen, zoals rechtstreekse opnamen van de muur, de bouw van de muur en mensen die uit een bus stappen. Die opnamen nemen naar mijn mening veel te veel tijd in beslag. Het is leuk om te zien hoe de muur eruitziet, maar de 20-30 minuten durende rechtstreekse opnamen van de muur (en alleen de muur) zijn overdreven. Het is duidelijk dat deze opnamen (begeleid door Arabische muziek die iets van rouw uitstraalt) uitsluitend zijn gemaakt om de kijkers gevoelens van walging voor de muur op te dringen.
In my opinion, a good documentary - especially one dealing with controversial political issues - should be informative and as unbiased as possible. The point should be revealing the truth. This means, in particular, having among the interviewees experts on the subject and representatives of all sides. This film is a failure in this regard. Most of the interviews included in this film consist of "men off the street" expounding on the question of peace in the Holy Land. The wall itself, the supposed subject of the film, is given no serious treatment at all. For most of the interviews, the interviewer simply waits to be approached and asks general questions such as "what do you think of the wall?" - she does not approach random people near the wall and ask them how they have been directly affected by it. Outside of one interviewee, the Israeli general in charge of the wall's construction, we have no "experts" on the subject to provide us with the wall's context (e.g. how and when the project began, whether it has been successful, which groups are for and which against the project, etc.)<br /><br />Outside of the interviews, a very large portion of the film consists of extended shots of uneventful scenes, such as head-on shots of the wall, construction of the wall, and people getting off a bus. These shots take up far too much time, in my opinion. It's nice to see what the wall looks like, but the 20-30 minutes of head-on filming of the wall (and only the wall) are excessive. Clearly, these shots (accompanied by Arabic music that conveys a sense of mourning) are included for the sole purpose of arousing in viewers feelings of loathing for the wall.