'2001: A Space Odyssey' speelt in 2001 en de hoofdfiguur is HAL. Een computer. Dat klopt, een computer die volledig op eigen kracht praat en denkt. Deze film is gemaakt in 1968 en als je bedenkt dat het in 2001 denkbaar zou zijn dat computers zouden praten, is dat een lachertje. Als dit in 3064 was gebeurd, zou een pratende computer die emoties had en zijn eigen beslissingen nam, net zo achterlijk worden gevonden als deze film. Er is niets in deze film dat enige vorm van emotie opwekt. Hij wekt twee reacties op en een daarvan heet: slaap. Hij begint met niets, maar een pikzwart shot over ruim twee minuten. Dan is het eerste shot dat we zien dat een soort van belichting heeft...' 'De Dageraad van de Mens'. Dus als het in chronologische volgorde staat, is de duisternis die eraan voorafging, de geboorte van de wereld?<br />'De Dageraad van de Mens'.<br />Tijdens 'De Dageraad van de Mens' komt er een enorme monoliet uit de grond, uit de lucht, we zullen nooit weten waar hij vandaan komt, maar om de een of andere reden is hij daar. De apen worden gek als ze die monoliet vinden die alleen de mens heeft kunnen maken, maar dat is de vangst die de mens nog niet heeft gedaan. Dus, wie heeft hem gemaakt en waar is hij vandaan gekomen? Wat is het doel ervan? De apen met de wapens zijn nu de dominerende groep, omdat ze hun verstand hebben gebruikt om in het voordeel te komen. De meer geavanceerde apen, en belangrijker, slimmere en innovatievere apen, zijn de dominerende groep, nu ze de waterplaats hebben overgenomen.<br />Miljoenen jaren later springen we snel de ruimte in, waar we een stel ruimteschepen zien die ronddrijven op klassieke muziek. We zien de aarde, de maan, de zon, het universum, en voor een film die in 1968 is gemaakt zijn de visuele effecten verbluffend, maar verouderd. De filmmuziek is legendarisch. De cinematografie is spectaculair. De montage is afschuwelijk. Er zijn talloze foto's van vierkante ruimteschepen die voor ons gevoel oneindig lang in de ruimte zweven. Als we eenmaal aan boord van het schip zijn, is er niet veel om over te praten. Het volgende uur toont Kubrick verschillende foto's van leven in de ruimte. Kubrick laat ons het leven van een astronaut zien, wat erg saai is, en we snappen de boodschap volkomen. De ruimteschepen binnen en buiten zijn groot en zien er ouderwets uit. Weet je nog hoe de eerste mobiele telefoon eruitzag? Ik ook niet, maar zo ziet de toekomst eruit in 2001. Alle personages hebben kleren en kapsels die op 1968 lijken. De stoelen zijn versierd met felrode kleuren en hebben een vreemde vorm omdat we allemaal weten dat we in de toekomst...' De tv-toestellen zien eruit alsof ze uit 1968 komen, dus zo futuristisch is het niet. Net als alle films die meer dan twintig jaar van tevoren zijn opgenomen, zien ze er verschrikkelijk en niet overtuigend uit. Alleen omdat dit Kubrick is, zouden we niet moeten zeggen: 'Nou, zo zou je het kunnen noemen.' Nee, dat zou ik niet. Alleen, ik zou niet denken dat een computer tegen me zou praten in het jaar 2047. Dat gaat niet gebeuren en als iemand op dit moment een film maakte, die 30 jaar in de tijd speelde en een pratende, zelfdenkende computer had, zou ik lachen om de stommiteit ervan. Net zoals ik deed met '2001'.<br />HAL is de levendigste persoon, beste man, ik heb hem net een persoon genoemd. HAL is een computer, maar hij heeft meer leven in zich dan een van de gedempte personages in de film en hij denkt echt dat hij leeft. HAL is het enige levende wezen en hij ziet de mensen als zijn onderhoudsmensen die voor hem zorgen terwijl hij al het werk doet. HAL 'leest' de lippen van een van de zeer weinige gesprekken tussen Dave en Frank en hij 'ziet'. '... dat ze van plan zijn hem uit te schakelen. Dit is het enige dramatische deel van de film. Een strijd tussen een rood licht en een vent in een ruimteschip die in het grotere ruimteschip probeert te komen. O, wat een drama. Als HAL eenmaal denkt dat hij de overhand heeft, gaat Dave terug naar het ruimteschip om te bewijzen hoe vernuftig de mens is. Dave besluit HAL te elimineren. HAL smeekt om zijn leven terwijl hij langzaam vervaagt, wat, net als al het andere, een eeuwigheid lijkt te duren.<br />De laatste akte is net zo saai als de eerste twee. Opnieuw verschijnt de monoliet die de Apen hebben gevonden aan het eind. Hij komt weer uit het niets. Dan wordt er een baby geboren in een placenta-achtig schild dat vanuit de ruimte over de aarde uitkijkt. Wat zegt Kubrick? Gaat het over transformatie? Dave tot een baby? Is de mens weer aan het evolueren? Zegt Kubrick dat dit het einde van de mens is en het begin van Dave, wat dat buitenaardse wezen ook mag zijn? Misschien word ik gek als ik probeer te begrijpen wat die krankzinnige regisseur probeert te zeggen, maar hoe meer ik erover nadenk, hoe meer het begin en het einde me duidelijk worden. Er zijn nog zoveel vragen onbeantwoord, vooral met betrekking tot het doel van de monoliet. Als je de film tot een goed einde weet te brengen, zou je er eens over na moeten denken.<br />Ten slotte worstelt de film om te komen waar hij wil zijn. De eerste akte en de derde akte zijn sterk, maar de tweede akte wervelt rond, lijkt voor eeuwig op één plek te blijven hangen. Er zit intrigerend spul in de film dat je wel aan het denken zal zetten als je het de kans geeft. Als het begin van de film eenmaal duidelijk is, werkt het einde veel beter, ook al doe je nog steeds niet wat Kubrick probeert te zeggen, wat ik niet doe.
"2001: A Space Odyssey" is set in 2001 and the main character is HAL. A computer. That's right, a computer who talks and thinks entirely on its own. This was made in 1968 and to think by 2001 it would be conceivable that computers would talk is a joke. If this was in 3064, a talking computer that had emotions and made its own decisions would be considered just as moronic as this. There is nothing in this film that provokes any kind of emotion. It provokes two reactions and one is called: sleep. It starts with nothing, but a pitch black shot for well over two minutes. Then, the first shot we see that has some kind of lighting is "The Dawn of Man" sequence. So, if it's in chronological order, the blackness prior to this, is the birth of the world? <br /><br />During "The Dawn of Man" sequence out of no where, a huge monolith comes from out of the ground, from the sky, we'll never know where it comes from, but for one reason or another it's there. The monkeys go Apesh!t once they find this monolith that only man could have made, but that's the catch man hasn't evolved yet. So, who made it and where did it come from? What is its purpose? The monkeys find a tool. The monkeys use bones to fight an opposing group of monkeys. The monkeys with the weapons are now the dominating group because they have used their mind to gain an advantage. The more advanced monkeys, and more importantly smarter and more innovative monkeys, are the dominate group as they have taken over the watering hole.<br /><br />We quickly jump into space, millions of years later, where we see a bunch of spaceships floating around to classical music. We can see the earth, the moon, the sun, the universe and for a film made in 1968 the visual effects are stunning, but outdated. The score is legendary. The cinematography is spectacular. The editing is atrocious. There are countless shots of boxy looking space ships floating in outer space for, what feels like, an infinite amount of time. Once we board the ship there isn't much to talk about. For the next hour Kubrick shows various shots of life in outer space. Kubrick shows us the life of an astronaut, which is very boring, and we completely get the message. The spaceships interior and exterior are bulky and outdated looking. Remember what the first cell phone looked like? Me neither, but that's what the future looks like in 2001. All the characters have clothes and hairdos that resemble 1968. The chairs are decorated in bright red colors and oddly shaped because we all know, in the future, we're going to be sitting in weird looking chairs. The computer screens are hideous looking and this is obviously prior to HDTV because the clarity is atrocious. All the TV sets look like they're from 1968, so it's not all that futuristic. Like all films set more than 20 years in advance, they look terrible and unconvincing. Just because this is Kubrick, we shouldn't say, "Well, that's how you would think it looks." No, I wouldn't. Just, like I wouldn't think a computer would be talking to me in the year 2047. It's not going to happen and if someone made a film right now, set 30 years in time and had a talking, self thinking computer, I would laugh at the stupidity of it. Just like I did with "2001". <br /><br />HAL is the liveliest person, shoot I just called him a person. HAL is a computer, but he has more life than any of the muted characters in the film and he actually thinks he's alive. HAL is the only thing that's lively and he sees the humans as his maintenance men taking care of him while he does all the work. HAL "reads" the lips, of one of the very few conversations between Dave and Frank, and he "sees" that they are planning to turn him off. This is where the only dramatic part of the film enters- An ensuing battle between a red light and a guy in a spaceship trying to get into the bigger spaceship. Oh, the drama. Once HAL thinks he has the upper hand, Dave makes his way back into the spaceship, proving mans ingenuity. Dave proceeds to terminate HAL. HAL, pleads for his life as he slowly fades away, which, like everything else, seems to take forever.<br /><br />The final act is just as tedious as the first two. Once again, the monolith that the Apes found appears at the end. It comes out of nowhere, again. Then, an infant is born in a placenta-like shield overlooking the earth from space. What is Kubrick saying? Is it about transformation? Dave to an infant? Is man evolving again? Is Kubrick saying this is the end of man and the start of whatever that alien looking thing is? Maybe I'm going crazy trying figure out what this crazy director is trying to say, but the more I think about the more the beginning and the ending make sense. There are so many questions left unanswered, especially for the purpose of the monolith. If you can make it through the film it should spark some thought. <br /><br />In the end the film struggles with getting to where it wants go. The first act and the third acts are strong, but the second act meanders around, hovering in one place for what seems like eternity. There is some intriguing stuff in the film that will provoke some thought if you give it a chance. Once the start of the film makes sense the ending works much better, even if you still don't what Kubrick is trying to say, which I don't.