L'Homme Blesse is niet geschikt voor een ongeduldig, avontuurlijk publiek. Er zijn geen explosies en het drama is niet rechttoe rechtaan. Net als in de films van Lynne Ramsey gaat de regisseur dieper in op de stemming dan op het vertellen van verhalen op een manier die effectief en ongelooflijk ontroerend is. Omdat het niet afhankelijk is van gratuite naaktheid of oppervlakkige verhaallijnen van een popgroep, is dit eerlijk gezegd een van de beste buitenlandse homofilms die ik heb gezien (zie ook Fran<0xC3><0xA7>ois Ozon, Pedro Almodovar). 'Don't Look Now' van Nicolas Roeg krijgt veel slechte kritieken omdat het wordt verkocht als een horrorfilm. Die film is, net als L'Homme, meer dan de doos je wil doen geloven. Als je in de stemming bent om achterover te leunen en je te laten meeslepen door de subtiele, getransformeerde krachten van de film, zul je deze film geweldig vinden.
L'Homme Blesse is not for an impatient, adventure-seeking audience. There are no explosions nor is the drama straightforward. Like the films of Lynne Ramsey, the director is working more deeply with mood than with storytelling in a manner that is effective and incredibly moving. Because it does not rely on gratuitous nudity, or superficial pop-cult. story lines, this is quite frankly one of the best gay foreign film I have seen (also, see Francois Ozon, Pedro Almodovar). Nicolas Roeg's "Don't Look Now" gets a lot of bad press because it is sold as a horror film. That film, like L'Homme, is more than what the box might lead you to believe. If you are in the mood to sit back and be absorbed by the subtle, transformed powers of cinema, you'll love this movie.