Iedereen zei dat ik 'Cactus Flower' moest zien, en dat deed ik uiteindelijk ook. Wat een geweldige film - de perfecte opkikker voor een zondagavond/dwaze maandagochtend. Matthau en Hawn waren goed, maar Ingrid Bergman had deze film echt gemaakt - hij ging tenslotte over haar. De echt grote acteurs kunnen alles, en juffrouw Bergman bewijst het. Ze laat ons - in de loop van één film - een arsenaal zien dat maar weinig mensen in hun hele carrière tentoonspreiden. De scène in de dansclub was even hysterisch als ontroerend. Zelfs toen de film tot zijn voor de hand liggende conclusie kwam, merkte ik dat ik juffrouw Dickinson toejuichte alsof ze de Boston Red Sox was. Gelukkig deed ze het (niet grappig bedoeld) veel beter. ;)
Everyone told me to see "Cactus Flower," and I finally did. What a wonderful movie -- the perfect pick-me-up for a Sunday night/dreading Monday morning. Matthau and Hawn were good, but Ingrid Bergman really made this movie -- after all, it was really about her. The truly great actors can do anything, and Miss Bergman proves it. She shows us -- in the course of one film -- a range few people display in their entire career. The scene in the dance club was as hysterical as it was touching. Even as the film drew to its obvious conclusion, I found myself cheering for Miss Dickinson as if she were the Boston Red Sox. Thankfully, she made out (no pun intended) much better. ;)