Donald Pleasance en Peter Cushing samen in één horrorfilm; dat klinkt altijd als een geweldig plan. Twee van de meest veelzijdige cultacteurs van hun generatie, die eerder al samen optraden in fantastische genre-uitvoeringen als 'The Flesh and the Fiends' en 'From Beyond the Grave', samen in een satanische exploitatiefilm uit het midden van de jaren zeventig. Hoe kan dat nou misgaan? Nou, helaas kan dat. Tot mijn grote spijt kan 'Land van de Minotaurus' niet eens middelmatig genoemd worden, en dat ondanks de cast, de exotische omgeving, de aantrekkelijke titel en het potentieel geweldige uitgangspunt. In een afgelegen stukje Griekenland, vooral in de buurt van een archeologische vindplaats, verdwijnen steeds meer toeristen omdat baron Peter Cushing en zijn gedweeë volgelingen hen blijven voeren aan een vuurspuwend Minotaurusbeeld. Cushing, die er nog nooit zo verveeld en ongeïnteresseerd uitzag als nu, bezit een gigantisch middeleeuws kasteel, en blijkbaar betekent dat in het Grieks dat je ook eigenaar bent van de aangrenzende archeologische ruïnes en een ondergronds netwerk van grotten. Dat is natuurlijk heel handig als je een liefhebber bent van het kidnappen van willekeurige kampeerders en amateurarcheologen. Als drie van zijn jonge vrienden ook op mysterieuze wijze in hetzelfde gebied verdwijnen, besluit pater Roch <0xE2><0x80><0x93> de priester van een paar steden in het verleden <0xE2><0x80><0x93> op onderzoek uit te gaan. Het is een saaie en uiterst trage horrorfilm die nooit echt grote pogingen doet om een satanische sfeer te creëren en niet de moeite neemt om uit te weiden over alle potentieel fascinerende elementen en heidense triviale details. De ingeburgerde Minotaurus bijvoorbeeld is een intrigerend schepsel uit de Griekse mythologie met de kop van een stier en het lichaam van een mens, maar om de een of andere onverklaarbare reden wordt de betekenis nooit duidelijk. In plaats daarvan concentreert de film zich op saaie en veel te spraakzame scènes en harde, ongepaste muziek die wordt aangepast met experimentele geluiden. De enige reden om zelfs maar te overwegen deze grote teleurstelling van een film een kans te geven, is Donald Pleasance. Zijn vertolking van de onbeschofte, bazige en ouderwetse priester die kritiek heeft op alles wat de moderne jeugd symboliseert, is even krachtig en betrouwbaar als altijd.
Donald Pleasance and Peter Cushing united in one horror film; that always sounds like a terrific plan. Two of the most versatile cult actors of their generation, who previously already starred together in terrific genre outings like "The Flesh and the Fiends" and "From Beyond the Grave", pairing up in a mid-70's satanic themed exploitation flick. How can this possibly go wrong? Well, unfortunately, it can. To my deepest regret "Land of the Minotaur" can hardly even be called mediocre, and that in spite of the cast, the exotic setting, the appealing title and the potentially great sounding premise. In a remote little area in Greece, more particularly near an archaeological site, multiple tourists vanish because Baron Peter Cushing and his docile followers keep feeding them to a fire-breathing Minotaur statue. Cushing, who never looked more bored and uninterested in any role he played before, owns a giant medieval castle and apparently in Greek this means you also own the complementary archaeological ruins and an underground network of caverns. That is of course quite handy if your hobby is the kidnapping of random campers and amateur archaeologists. When three of his young friends also mysteriously disappear in the same area, Father Roch - the priest of a couple of towns before) - decides to investigate. "Land of the Minotaur" is a boring and extremely slow-paced horror effort that never really undertakes any major attempts to generate a satanic atmosphere and doesn't bother to elaborate on all the potentially fascinating elements and pagan trivia details. The titular Minotaur, for example, is an intriguing creature of Greek mythology with the head of a bull and the body of a person, but for some inexplicable reason the script never deepens out the significance. Instead, the film focuses on tedious and overly talkative sequences and loud inappropriate music altered with experimental noises. The only reason to even consider giving this major disappointment of a film a chance is because of Donald Pleasance. His portrayal of rude, bossy and old-fashioned priest who criticizes everything that represents modern youth is powerful and reliable as always.