Niet alle in 1931 gemaakte films zijn zo krakkemikkig, en het feit dat dit 'de beste film' was, moet de ontwikkeling van de televisie een nog grotere stimulans hebben gegeven.<br />Zoals bij alle Ferber-romans is het niet mogelijk het hele verhaal op het scherm te brengen, om nog maar te zwijgen over de ontwikkeling van de personages. Dix <0xE2><0x80><0x93> die in het eerste derde deel van de film zo onverstoorbaar is <0xE2><0x80><0x93> heeft een gezicht, maar niemand weet waarom en het slaat nergens op. En wat heeft Dunne dat haar zo stoïcijns maakt? De scènes van Edna May Oliver zijn, zoals gewoonlijk, van onschatbare waarde.<br />Deze film heeft een rol te spelen in de geschiedenis van de film, maar hij is lang en saai.
Not all films made in 1931 are this creaky, and the fact that this was "Best Picture" must have given even greater impetus to the development of television.<br /><br />Typical of all Ferber novels, it isn't possible to bring the entire story to the screen, to say nothing of developing character. Dix -- so stolid in the first third of the movie -- does an about face, but no one knows why and it makes no sense. And what is there about Dunne that makes makes her so stoical? Edna May Oliver's scenes are priceless, as usual.<br /><br />This film has a role to play in the history of cinema, but it is long and boring.