Na vele, vele jaren zag ik dit prachtige liefdesverhaal opnieuw en dacht ik eraan hoe ik een halve eeuw later zou reageren op een film die zoveel meisjes in die tijd, toen ik nog een mannelijke puber was die het gedrag van vrouwen probeerde te begrijpen, in een kleine stad in Brazilië aan het huilen en zuchten maakte.<br />Maar deze keer werd mijn aandacht in de film getrokken door iets heel anders, namelijk de vasthoudendheid waarmee de arts Han Suyin (Jennifer Jones) de journalist Mark Elliott (William Holden) duidelijk maakt hoe bijzonder ethisch ze is als Euraziatische. In feite legt ze voortdurend de nadruk op dit punt in hun relatie, waarbij ze herhaalt dat ze bereid is haar liefde voor hem te aanvaarden en die op een 'occidentale manier' voort te zetten, vooropgesteld dat ze daarmee haar Chinese kant niet verraadt. Het komt de toeschouwer voor dat Suyin gretig pogingen doet om een zeer subtiele verzoening tot stand te brengen tussen die twee onstabiele en tegengestelde aspecten van haar cultuur, want ze zullen zich onmiddellijk in een openlijk conflict in haar geest storten, met een minimum aan falen in haar pogingen om ze te beheersen.<br />Daarom laat Suyins houding de arme Elliott altijd achter bij een vastberaden, dappere en uiterst praktische man, angstig en verbijsterd, zonder te weten hoeveel belang hij aan haar woorden moet hechten. Voor hem, wiens liefde voor haar duidelijk en eenvoudig is, is de situatie volkomen duidelijk: als we van elkaar houden, laten we dan een paar vormen en onmiddellijk samen een leven beginnen. 'Niet zo snel,' lijkt ze hem voortdurend verbaal en non-verbaal te antwoorden.<br />In feite zou Suyins Chinese deel haar nooit zo'n pragmatisme toestaan. En terwijl ze dit zo zorgvuldig opgebouwde evenwicht tussen die twee werelden in haar binnenste steeds weer versterkt, geeft ze hem ook vaak te kennen dat er ook een heel bijzondere eigenschap van de Chinese cultuur diep in haar geest geworteld is, namelijk de voortdurende 'aanvallen' op de echte wereld door onzichtbare wezens uit een spirituele of niet-fysieke wereld. Want Suyin maakt Elliott voortdurend duidelijk hoe gevaarlijk het leven is, niet vanwege een objectieve en concrete dreiging (zoals de voortzetting van het Engelse kolonialisme of de grootsheid van een Japanse invasie), maar vanwege de dreiging van een heleboel wrede en schadelijke goden en andere mystieke en mythische wezens die de arme, bange en kwetsbare mensen bedreigen.<br />In feite ziet het ernaar uit dat een heel stel Chinese godheden permanent op wacht staat om het leven van de mensen volkomen ellendig te maken. Daarom moeten moeders hun kostbare mannelijke baby's meisjeskleren aantrekken, zodat ze niet door jaloerse goden worden weggenomen; iedereen moet altijd klaarstaan om harde geluiden te maken om de wolken weg te jagen, zodat ze het zicht op de maan niet belemmeren; de boeren wordt aangeraden hard te schreeuwen: 'De rijst is slecht! De rijst is slecht!' om te voorkomen dat hun gewassen door godheden worden gestolen; en bij een begrafenis wordt aangeraden dat de familie van de dode door gordijnen van de andere mensen wordt gescheiden, zodat de goden geen misbruik maken van hun verdriet en breekbaarheid. <br />Met andere woorden, Suyin introduceert ons in een cultuur waarin het bovennatuurlijke een echt bestaan heeft, alsof een nogal verontrustend pantheon van kwaadaardige en sadistische goden altijd op het punt staat zich negatief te bemoeien met de banaalste handelingen in ieders dagelijks leven.<br />Aangezien het verhaal zich afspeelt in Hongkong in 1949, moet het duidelijk zijn dat China in die tijd bijna een semi-feodale samenleving was, terwijl het land waar Elliott vandaan kwam nog niet werd gedomineerd door het felle kapitalisme dat, gelanceerd door de Verenigde Staten na de eerste oliecrisis in 1973, de hele wereld in zijn greep had. De Euraziatische persoonlijkheid was nog veel onschuldiger dan die vandaag de dag zou zijn.<br />Er is veel geschiedenis ontstaan sinds die oude tijd. Wat China betreft, het belangrijkste feit is dat het land, na een aantal fasen van een communistisch regime, in de laatste twintig jaar eindelijk de toestand bereikte van een zeer agressieve economie die veel beter omschreven kan worden als staatskapitalisme. En wat is er gebeurd met die oude spiritualiteit die Suyin in 1949 in Hongkong zo betoverde en waarmee ze zoveel indruk maakte op een hartstochtelijke Elliott, onder die boom op de heuvel achter het ziekenhuis? Die is verdwenen, helemaal verdwenen! Kort en goed, als dat verhaal vandaag plaatsvond, zou Elliott het niet nodig vinden om naar China te gaan om Suyin in het bijzijn van de Derde Oom en haar hele familie een aanzoek te doen. In feite zouden beide mannen nu onvergelijkelijk veel dichter bij elkaar staan, in hun enorme pragmatisme, en gewoon over zaken praten.
After many, many years I saw again this beautiful love story, thinking about how would I, half a century after, react to a film which made so many girls cry and sigh at that time, when I was just an male adolescent trying to understand women's behaviors, in a small city in Brazil.<br /><br />This time, however, what caught my attention in the film was something very different, namely the insistence with which the physician Dr. Han Suyin (Jennifer Jones) makes clear to the journalist Mark Elliott (William Holden) her special ethically condition as an Eurasian. In fact, she is constantly putting emphasis on this point in their relationship, repeating she is willing to assume her love for him and carry it on in a "occidental way", provided that, by doing so, she is not betraying her Chinese side. Its seems to the spectator that Suyin is eagerly making efforts to establish a very subtle conciliation between those two unstable and opposite aspects of her culture, for they will immediately engage in overt conflict in her mind at a minimum failure in her attempts to control them.<br /><br />Therefore, Suyin's attitudes always leave poor Elliott  a determined, brave and extremely practical man  anxious and perplexed, without knowing how much importance to give to her words. For him, whose love for her is plain and simple, the situation is totally clear: if we love each other, let us make a couple and begin immediately a life together. "Not so fast", is what she seems, verbally and non-verbally, to answer him all the time.<br /><br />In fact, Suyin's Chinese portion would never allow her such a level of pragmatism. And, as she goes on and on reinforcing this much aimed equilibrium between those two worlds inside herself, she also frequently signals to him that also a very peculiar trait of Chinese culture is deeply rooted in her mind, namely the constant "raids" on the real world by invisible beings from an spiritual or non-physical world. For Suyin is always alerting Elliott about how dangerous is life, not because of any objective and concrete threat (as would be the perpetuation of the English colonialism or the eminence of a Japanese invasion), but due to the threats of plenty of cruel and harmful gods and other mystical and mythical beings over the poor, fearful and vulnerable human beings.<br /><br />In fact, it looks like a whole bunch of Chinese deities are permanently on the watch to make people's life totally miserable. Because of that, mothers must dress their precious male babies in girls clothes, so that they are not taken away by jealous gods; everyone should always be ready to make loud noises to send the clouds away, in order to avoid their covering the sight of the moon; peasants are advised that they should shout loudly "The rice is bad! The rice is bad!" to protect their crops from being stolen by deities; and, in a funeral, it is recommended that the dead's family be isolated from the other people by curtains, so that the gods don't take advantage of their sorrow and fragility.<br /><br />In other words, Suyin introduces us to a culture in which the supernatural has a real existence, as if a rather disturbing pantheon of malign and sadistic gods are always on the verge of negatively interfering with the most banal acts in anyone's daily life.<br /><br />As the story takes place in Hong Kong in 1949, it should be clear that China really was, at that time, almost a semi-feudal society, while the country from which Elliott had come from was not yet dominated by the fierce capitalism that, launched by the USA after the first oil shock in 1973, took charge of the whole world. Therefore, at least in one aspect, both sides of Suyin's Eurasian personality were still much more innocent than they would be today.<br /><br />A lot of History came into being since those old days. As to China, the main fact is that, after several phases of a communist regime, the country finally reached, in the last two decades, the condition of a very aggressive economy much more properly described as State capitalism. And, what happened to that old spirituality that so much enthralled Suyin in Hong Kong, in 1949, and with which she used to impress so much an impassioned Elliott, under that tree on the hill behind the hospital? It is gone, completely gone! In brief, if that story took place today, Elliott would not find it necessary to go to China to propose to Suyin in the presence of the Third Uncle and her entire family. In fact, both men would now be incomparably closer to one another, in their huge pragmatism, talking business as usual!