Deze film is slecht. Gewoon slecht. In absolute termen: slecht.<br />De dialoog springt van het scherm en slaat je in het gezicht met zijn door en door kunstmatige geklets, en ontlast je vervolgens van je vermogen om zelfs maar sporen van subtiliteit te ontdekken.<br />Racisme is slecht. Racisme in Los Angeles kan bijzonder slecht zijn. Ik woon in de stad van de Engelen, daar kan ik van getuigen. Wat zo verschrikkelijk is aan de onverdraagzaamheid in Los Angeles, is de verraderlijke aard ervan. Het besluipt je met een veelbetekenende blik, of een ingeslikt woord. Tot aan de rand van een vuistgevecht komt het bijna nooit rechtstreeks met de vraag: 'Waarom moest hij zwart zijn?' <br />Ik kan heel duidelijk zien dat de autodieven zwart zijn, dat de partner van de rechercheur in paniek is en dat de officier van justitie blank is. Zolang er film door de projector rolt, kan ik me door de beelden, de muziek en de woorden naar die conclusie laten voeren zonder dat ik zelf de conclusie hoef te bepalen. De personages spreken tot de verbeelding en we lezen tussen de regels om de verbanden en conclusies te kunnen trekken.<br />Dat is een partnerschap en vertrouwen tussen filmmaker en publiek. Dat vertrouwen wordt door deze film geschonden.<br />Een goede film trekt je als publiek een bepaalde kant op en geeft je aanwijzingen om tot een bepaald punt te komen. Deze film slaat je met zijn punt om de oren en beledigt jou en je intelligentie onderweg. Mijn onbeantwoorde vraag is: waarom zeiden wij als samenleving collectief 'dank u'?
This movie is bad. Just bad. In absolute terms, bad. <br /><br />The dialog jumps off the screen and slugs you in the face with its thoroughly artificial banter, and then defecates on your ability to detect even trace amounts of subtlety. <br /><br />Racism is bad. Racism in Los Angeles can be especially bad. I live in the city of Angels, I can attest to that. What is so terrible about the bigotry in Los Angeles is its insidious nature. It creeps at you with a knowing glance, or a swallowed word. Until just at the edge of a full on fist-fight, It almost never comes right out and says, "why did he have to be black!" <br /><br />I can see quite clearly that the car-jackers are black, the detective's partner is hispanic, the DA is white. As long as there is film rolling through the projector, I can let the visuals, music and words take me to that conclusion without just telling me the conclusion. Characters emote, and we read between the lines to make the connections and conclusions. <br /><br />That is a partnership and trust between filmmaker and audience. That trust is raped by this movie. <br /><br />A good film pulls you in directions as an audience, and it steers you with cues to drive to a point. This movie beats you down with its point and insults you and your intelligence along the way. My unanswered question is, why did we as a society say collectively, "thank you?"