Deze film, die in 2002 in Cannes de prijs voor Im Kwon-Taek the Best Director won (samen met P.T. Anderson voor Punch-Drunk Love), gaat over een 19e-eeuwse Koreaanse schilder met de wortels van een gewone man en een aanzienlijke invloed op het Koreaanse schilderen. Een van de sterke kanten van de film is dat ik probeer ons te helpen met het zien met het oog van een schilder, dus we zien een aantal scènes en voorwerpen die onze dronken schildervriend Jang Seung-up (Choi Min-shik) helpen inspiratie op te doen.<br />De kostuums en de artistieke leiding zijn allemaal indrukwekkend en zelfs de acteerprestaties zijn goed. Het is geen film die me ontroerde, maar hij zette me wel aan het denken over kunst en wat het betekent om je eigen stem erin te vinden. Dat is best cool. Het is ook interessant om een versie van Korea te zien uit de tijd vlak voor de eeuwwisseling, toen zowel de Chinese als de Japanse machthebbers in Korea zaten en het Chosun-koninkrijk ten onder ging. In de film komen meer dan één revolutie en politieke ideologie aan de orde, maar ze staan nooit in het middelpunt. De nadruk ligt volledig op de schilder.<br />Uiteindelijk is het een goed gemaakte film over het leven van een schilder. Maar hij heeft niet echt de structuur van een driedelig verhaal, dus je moet wel kunnen leven met een niet-standaard Hollywood-verhaal om ernaar te kijken.
This film, winning Im Kwon-Taek the Best Director at Cannes in 2002 (tied with P.T. Anderson for Punch-Drunk Love), is about a 19th century Korean painter with a commoner's roots and significant impact on Korean painting. One of the strengths?of the film is that Im tries to help us see with the eye of a painter, so we see multiple scenes and objects which help our drunken painter friend, Jang Seung-up (Choi Min-shik),?receive inspiration.<br /><br />The costumes and the art direction are all impressive and the acting is even along being good. It's not a movie that moved me, but it was one that made me think about art and what it means to find your own voice in it. That's pretty cool. It's also interesting to see a version of Korea during those times right before the turn of the century, where Chinese and Japanese powers are both in Korea and the Chosun kingdom is coming to an end. More than one revolution and political ideology are gathered in the film, but are never the center. It's firmly on the painter.<br /><br />In the end, it's a well made film about the life of a painter. But it doesn't exactly have the regular three-act structure plot, so you have to be able to take a non-standard Hollywood story to watch it. Yay for art! 8/10