'In the Mood for Love' is een plagerige allegorie van eenzaamheid en verlangen. Dit is een film zonder seks, of zelfs maar kussen <0xE2><0x80><0x93> en het is ongetwijfeld een van de meest sexy en specifiek de meest gedachteprikkelende en psychologische romances die ik ooit heb gezien.<br />De film vertelt het verhaal van twee mensen die toevallig in hetzelfde appartement wonen en een deur van elkaar verwijderd zijn. De film gaat, net als en anders dan _Random Hearts_, over hoe twee mensen bij elkaar komen via de affaire van hun twee geliefden. Pas wanneer ze dit nieuws te horen krijgen, nemen ze de tijd om na te denken over de gevolgen van een affaire, en over elkaar. De film gaat over de gevoelens van mensen die net uit elkaar zijn <0xE2><0x80><0x93> en of de twee mensen bereid zijn om weer verliefd te worden.<br />Wat zo geweldig aan de film is, is de manier waarop regisseur Wong Kar-Wai de verschillende personages met eenzaamheid confronteert. Met Maggie Cheungs personage laat hij haar zien hoe het voelt om van je werk naar huis te gaan, te zien hoe je buren aan het gokken zijn, naar de noedelwinkel te gaan, de noedelwinkel te verlaten en tegen haar aantrekkelijke leeftijdsgenoot aan te lopen <0xE2><0x80><0x93> gespeeld door Tony Leung. Het is een slimme, zij het niet subtiele, wetende techniek om eenzaamheid te laten zien. Want als je alleen bent, merk je dat je in een roes raakt. Deze film heeft voor mij gewerkt omdat ik me met dat gevoel kan identificeren.
"In the Mood for Love" a teasing allegory of loneliness and longing. Here is a film without sex, or even kissing -- and it is no doubt one of the sexiest and definetly the most thought-provoking and psychological romance I have ever seen.<br /><br />Telling the story of two people who coincidentally, live in the same apartment, and are a door away from each other. The film, like and unlike "Random Hearts," is about how two people come together via the affair of their two lovers. Only once they receive this news, they take the time to think about the consequences of an affair, and each other's feelings towards having just broken-up -- and whether or not the two people are willing enough to fall back in love.<br /><br />What's terrific about the film is the way director Wong Kar-Wai, presents each character's way of dealing with loneliness. With Maggie Cheung's character, he'll show her, in a repeated montage: leaving work, going home, watching her neighbors gamble, head to the noodle shop, leave the noodle shop, and bump into her attractive age-equal, played by Tony Leung. This is a clever, if not subtle and knowing technique to present loneliness. For it is when you are alone, when you find yourself falling into a loop. This movie worked for me because I can identify with that feeling.