Ik ben dol op de roman van Thackeray waarop deze film is gebaseerd. En hoewel deze moderne versie van het verhaal van Becky Sharp een B-film is, is de casting van Loy, in haar eerste toprol, nogal fascinerend.<br />Voordat Loy in tientallen komische en deftige rollen voor MGM het leidende meisje werd, was ze actrice. VANITY FAIR was Loys vervolgfilm voor EMMA, waarin ze een verwaande en inhalige dochter speelde die de trouwe huishoudster (Marie Dressler) bijna te gronde richtte.<br />Loy's Becky is veel gemener dan de versie van Miriam Hopkins drie jaar later in BECKY SHARP. Loy's Becky is een typisch filmpersonage van voor de Code, met haar diepe decolletés en haar immorele gedrag. Het is het soort personage dat Jean Harlow of Clara Bow gemakkelijk had kunnen spelen, maar Becky hier wordt nog steeds geacht tot het deftige gezelschap te behoren. Dat maakt haar gevallen karakter zo tragisch.<br />Tegenover Loys grijpende Becky staat de brave, brave Amelia (Barbara Kent) die gewoon geen interessant personage is. Mary Forbes is ijzig goed als mevrouw Sedley. De meeste andere acteurs in deze versie zijn nogal saai: Conway Tearle als Rawdon; Walter Byron als Osborne; Anthony Bushell als Dobbin. Anderen zijn bijna Dickensiaans, door hun eigenaardigheid: Billy Bevan als Joseph; Lionel Belmore als Crawley; Montagu Love als Marquis; Lilyan Irene als Polly de meid; Elspeth Dudgeon als huishoudster. <br />Loy staat de hele tijd in het middelpunt van de belangstelling. Hoewel het einde nogal schokkend is, heeft ze een aantal uitstekende scènes, zoals de gokscène in het casino, waar ze de winnende roulette inzet van een andere vrouw probeert te stelen. Hoe meer Loy's Becky moreel daalt, hoe mooier ze wordt tot ze uiteindelijk wordt 'betrapt'. Waar het op neerkomt is dat dit een zeer solide acteerprestatie van Loy is in een film die gezien moet worden.
I love the Thackeray novel on which this film is based. And while this modern version of Becky Sharp's story is a B film, the casting of Loy, in her first top-billed role, is rather fascinating.<br /><br />Before Loy became MGM's reigning good girl in scores of genteel and comic roles, she was an actress. VANITY FAIR was Loy's follow-up film to EMMA, in which she played a snotty and greedy daughter who almost destroys the loyal housekeeper (Marie Dressler).<br /><br />Loy's Becky is much nastier than Miriam Hopkins' version 3 years later in BECKY SHARP. Loy's Becky is very much a pre-Code film character with her plunging necklines and amoral ways. It's the type of character that Jean Harlow or Clara Bow could easily have played, but Becky here is still supposed to be of the genteel set. That's what makes her fallen character so tragic.<br /><br />In counterpoint to Loy's grasping Becky is the goody goody Amelia (Barbara Kent) who is just not an interesting character. Mary Forbes is icily good as Mrs. Sedley. Most of the other actors in this version are pretty blah: Conway Tearle as Rawdon; Walter Byron as Osborne; Anthony Bushell as Dobbin. Others are nearly Dickensian is their quirkiness: Billy Bevan as Joseph; Lionel Belmore as Crawley; Montagu Love as the Marquis; Lilyan Irene as Polly the maid; Elspeth Dudgeon as the housekeeper.<br /><br />Loy is front and center throughout. While the ending is rather shocking, she has several excellent scenes, such as the gambling scene in the casino where she tries to steal another woman's winning roulette bet. The more Loy's Becky descends morally, the more beautiful she gets until she is finally "caught." Bottom line here is that this is a very solid performance by Loy in a film that should be seen.