Er is een moment in de film waarop de bazin van de 'dodenmachines' (een multi-etnisch trio om iedereen een plezier te doen, omdat het volgens mij een 'inclusieve' film heet) het heeft over het gebruik van pressie op een zakenman. Alleen is haar vertolking zo dat het klinkt als 'leerbewerking'. Op dat moment veerde de kijker op in de veronderstelling dat deze saaie film een hoek omsloeg naar een nieuwe wereld van verkniptheid. Maar dat gebeurde niet. De bazin moest het woord voeren omdat de 'dodenmachines' gedurende de hele film geen woord zeiden en praten doet ze. Onophoudelijk. Er zit actie in de film maar het is niet zo opwindend en de plot wankelt van het ene cliché naar het andere. Hopelijk kwam er geen vervolg.
There is a point in the film where the female boss of the "death machines" (a multi-ethnic trio to please everyone, being inclusive I think it's called these days) talks about using leverage on a business man. Except such is her delivery that it sounds like "leatherage." At which point this viewer perked up thinking this dull film was turning a corner into new world of kinkiness. But it didn't. The boss lady had to do the talking as the "death machines" did not say a single word during the whole film and talk she does. Interminably. There is action in the film but it is not that exciting and the plot staggers from one cliché to another. The three mute "death machines" live to survive another day at the end of the film. Hopefully there wasn't a sequel.