Ik denk niet alleen dat dit de beste film van 1987 was, maar hij staat waarschijnlijk ook op mijn eigen amorfe lijst als een van de 10-20 beste films die ik ooit heb gezien. Om de een of andere reden voelde ik me echt verbonden met deze film, en het is een van de meest persoonlijke films die ik op dat moment in mijn leven heb gezien (ik was 26). In voor- en tegenspoed identificeerde ik me sterk met het personage Holly Hunter (en ik ben een man!). Ze speelt een buitengewoon intelligente, loyale en intense vrouw die geen idee heeft van romantische relaties. Er waren zoveel dingen die ze in deze film zei die ik in soortgelijke omstandigheden zou hebben gezegd of zou hebben gezegd. En het einde van de film vind ik zo ontzettend triest.<br />Blijkbaar was deze rol de grote doorbraak voor Holly Hunter. Ik was duidelijk niet de enige die er zo'n hoge dunk van had.
Not only do I think this was the best film of 1987, it's probably in my own amorphous list as one of the 10-20 best films I've ever seen. For whatever reason, I really connected with this movie, and it is one of the most personal films I had seen at that point in my life (I was 26). For better or worse, I strongly identified with the Holly Hunter character (and I'm a guy!). She plays an extremely bright, loyal and intense woman who couldn't figure out romantic relationships. There were so many things that she said in this movie that were things that I would say or have said to others in similar circumstances. And the ending of the movie I find to be so very, very sad.<br /><br />Obviously, this role was the big break for Holly Hunter. Clearly, I was not the only one to think so highly of it.