Het is duidelijk dat deze film is gemaakt voor een nieuwere generatie die al dan niet een vermoeden heeft van het werk van Charles Bukowski. De autobiografische Henry Chinaski-figuur in Bukowski's verhalen werd briljant tot in de perfectie geportretteerd door Mickey Rourke in 'Barfly' uit 1987, met Faye Dunaway in de hoofdrol. Iedereen die 'Factotum' heeft gezien, zou 'Barfly' moeten zien om beter te kunnen zien hoe Bukowski zijn personage heeft geschreven. 'Factotum' mist de vettige smoezeligheid van Bukowski's scenario en de onbevreesde hopeloosheid van zijn eenzelvige held. De onbedoelde humor die in de duistere wanhoop van Chinaski's tegenspoed naar boven borrelt, werkt niet voor Dillon zoals die bewonderenswaardig werkte voor de te dikke, smerige, met bloed doordrenkte Rourke. Het personage van Rourke veroorzaakt de pijn en het genot van de vorige avond.' Het slechte gedrag van de hoofdpersoon in 'Factotum' is het gevolg van weer een slopende, akelige dag in het leven van een dronken, misantropische, onbekende schrijver. Dillons personage mist deze kenmerken ten gunste van een arrogante, knappe, betrekkelijk keurige wannabe-schrijver die nauwelijks voor een van Chinaski's verhalen kan doorgaan. Dunaways slonzige heldin Wanda is de perfecte aanvulling op de nietsnut Henry. De vrouwen in 'Factotum' kunnen niet tippen aan Dunaways'verontruste godin' en het gebruik van grovere seksuele onderwerpen in 'Factotum' blijkt meer een grove afleiding te zijn dan een steek onder de gordel tegenover Bukowski's rauwe en onbeschaamde beschrijvingen van disfunctionele relaties. Ik stond er versteld van hoeveel precies dezelfde scènes er in 'Factotum' werden gebruikt. (Marisa Tomei, die al het spul koopt en aan de oude man betaalt, is een exacte kopie van 'Barfly').<br /><br />Als je de beste Bukowski-verhalen op film wilt zien, kijk dan naar 'Barfly' en 'Love is a Dog From Hell' (dat ook de titel 'Crazy Love' draagt).
Clearly this film was made for a newer generation that may or may not have had an inkling of Charles Bukowski's work. The autobiographical Henry Chinaski character in Bukowski's stories was brilliantly portrayed to perfection by Mickey Rourke in 1987's 'Barfly', also starring Faye Dunaway. Anyone who has seen 'Factotum' should certainly see 'Barfly' to get a better look at how Bukowski wrote his character. 'Factotum' lacks the greasy seediness of Bukowski's screenplay and the fearless hopelessness of his loner hero. The inadvertent humor that bubbles through in the dark desperation of Chinaski's misadventures doesn't work for Dillon as it did so admirably for the overweight filthy blood-soaked Rourke. Rourke's character makes the pain and pleasure of the previous night's misbehavior a place-setting for yet another grueling ugly day in the life of a drunken misanthropic unknown writer. Dillon's character misses these marks in favor of a strutting, handsome, relatively clean-looking wanna-be writer that scarcely passes for any moment in that of Chinaski's story. Dunaway's sleazy heroine Wanda is the perfect complement to the ne'er-do-well Henry. The women in 'Factotum' can't hold a candle to Dunaway's 'distressed goddess' and the use of more profane sexual subject matter in 'Factotum' proves to be more of a crude distraction than a tip of the hat to Bukowski's raw and unapologetic portrayals of dysfunctional relationships. I was stunned at how many of the exact same scenes were used in 'Factotum' (Marisa Tomei buying all the stuff and charging it to the old man is an exact rip-off from 'Barfly').<br /><br />If you want to see the best Bukowski stories on film, see 'Barfly' and 'Love is a Dog From Hell' (which also goes by the title 'Crazy Love').