Dode Heren Productions heeft een film gemaakt met een verbazingwekkende productiewaarde, gezien hun budget. Iedereen die ooit een rollenspel heeft gespeeld, en dan vooral een fantasy RPG (in de film spelen ze Dungeons and Dragons) zal deze film geweldig vinden. Briljante acteerprestaties in alle opzichten, vooral met betrekking tot de tweeledige aard van de principes, het spelen van de spelers en hun karakters. Iedereen die ooit een studentenfilm heeft geregisseerd of gespeeld, zal de hoeveelheid werk en liefde waarderen die ze in dit project hebben gestoken. Deze film (en de inleiding) is voor fantasyfilms en rollenspellen wat Blazing Saddles is voor westerns <0xE2><0x80><0x93> een komedie van de hoogste orde. Ik heb maar een paar kleine klachten over de film zelf, die me er geen van alle van weerhouden de dvd te kopen zodra hij verkrijgbaar is (nog maar 6 weken <0xE2><0x80><0x93> ik tel de dagen):<br />1. Als Lodge met Joanna praat over het lidmaatschap van de game-groep, geeft hij haar een exemplaar van het Dungeons and Dragons Players Handbook en zegt: 'Hierin staat alles wat je moet weten.' De camera hangt te lang boven een opname van het boek, en het moment leek echt op een reclamespot.<br />2. De grappen zijn hilarisch, maar ze lijken door de hele film heen ongelijk verdeeld. Het laatste derde deel van de film, na het bijna onafgebroken spervuur van visuele en verbale humor dat eraan voorafging, vertraagt een beetje, alsof het verhaal de grappen inhaalt. Vreemd, maar Blazing Saddles heeft me ook altijd zo getroffen... en ik ben ook dol op die film.<br />Een van de sterke punten van het verhaal is het onopgeloste karakter van het romantische subplot. Wordt Joanna de vriendin van de GM? Gaat ze terug naar Cass? Of zullen de drie een platonische vriendschap onderhouden, verdiept door de kameraadschap van het rollenspel? (Ja, dat klinkt sentimenteel, maar er zijn een paar suikerzoete momenten, vooral wanneer Cass en Lodge het aan het eind 'goedmaken'. Maar de film duurt een week: wat de menselijke relaties betreft kunnen die vragen niet in een week worden beantwoord. Het feit dat de relaties van de personages ongedefinieerd blijven, komt me beter voor dan de meer klassieke keuzes die je in de meeste films ziet, zoals het meisje krijgt haar prins en ze verhuizen naar het kasteel, of de prins zinkt in de Atlantische Oceaan na drie afgezaagde, saaie en voorspelbare uren. De schrijvers lijken echt inzicht te hebben in de psychologie van de personages, en je kunt zien dat de personages ( zowel de gamers als de personages van de speler) in de loop van de film veranderen, maar niet plotseling en niet ongelooflijk.<br />Ik zou graag meer wijsheid van Broeder Stilte horen. 'De man die in het donker opvalt is... fluorescerend.'
Dead Gentlemen Productions has put together a film with amazing production values considering their budget. Anyone that has ever played any role-playing game, particularly any fantasy RPG (they play Dungeons and Dragons in the movie) will LOVE this movie. Brilliant performances all around--especially with regards to the dual nature of the principles, playing their players and their characters. Anyone who has ever filmed or acted in a student film will appreciate the amount of work and love they put into this project. This movie (and its prequel) is to fantasy movies and role-playing games what Blazing Saddles is to westerns--parody of the highest order. I only have a couple minor complaints about the movie itself, none of which will prevent me from buying the DVD as soon as it's available (only 6 more weeks--I'm counting the days): <br /><br />1. When Lodge is talking to Joanna about joining the gaming group, he hands her a copy of the Dungeons and Dragons Players Handbook and says "this will tell you everything you need to know." The camera hovers too long on a shot of the book, and the moment really seemed like a commercial.<br /><br />2. The jokes are hilarious, but they seem unevenly spread throughout the movie. The last third of the movie, after the almost continuous barrage of visual and verbal humor preceding it, slows down a bit, as if the narrative was catching up with the jokes. Odd, but Blazing Saddles always struck me that way as well. . . and I love that movie, too.<br /><br />One of the narrative strengths of the story is the unresolved nature of the romantic subplot. Will Joanna become the GM's girlfriend? Will she go back to Cass? Or will the three maintain a platonic friendship, deepened by the camaraderie of role-playing? (Yes that sounds sappy, but there are a couple of saccharine moments, particularly when Cass and Lodge "make up" at the end.) But the movie spans one week: in terms of human relationships, those questions could not be answered in a week. The fact that the characters' relationships are left undefined strikes me as better than the more classical choices you see in most movies, like the girl gets her prince and they move into the castle, or the prince sinks into the North Atlantic after three trite, tedious, and predictable hours. The writers really seem to have a grasp of the psychology of the characters, and you can see the characters (both the gamers and the player's characters) change over the course of the movie, but not suddenly, and not unbelievably. <br /><br />I would love to hear more wisdom from Brother Silence. "The man who stands out in darkness is. . . fluorescent."