Het is moeilijk om de verwoestende schoonheid van Traffik onder woorden te brengen, deels omdat ik het zelf nog steeds niet helemaal kan bevatten, een paar uur na mijn tweede bezoek. Om te beginnen moet ik zeggen dat Traffik enkele van de meest onvergetelijke en onvergetelijke scènes bevat die ik ooit in een film of televisieproductie heb gezien. De acteurs zijn uitstekend, met name Bill Paterson als een Britse minister die worstelt met zijn aan heroïne verslaafde dochter en een hulpoperatie in Pakistan die draait om drugsproblemen. Een andere verhaallijn beschrijft die drugsproblemen op het niveau van Pakistan en draait om een worstelende opiumboer en zijn interactie met een succesvolle heroïnesmokkelaar. Het derde hoofdverhaal gaat over de vervolging van een drugsimporteur uit Hamburg en de tegenstrijdige inspanningen van zijn vrouw en twee Duitse rechercheurs terwijl hij terechtstaat. Het is een grote prestatie dat de wisselwerking tussen deze verhalen natuurlijk aanvoelt en de geforceerde intriges die je vaak in Hollywoodfilms ziet overstijgt. Het is een nog grotere prestatie dat een werk dat over drie landen en een half dozijn hoofdpersonen gaat zo geconcentreerd en boeiend kan zijn zonder dat je het al te simpel hoeft te maken. Het is vernietigend: somber en wreed, maar nooit apathisch. Kortom, Traffik is een zeldzame film die uitdagende onderwerpen met ongeëvenaarde compassie en helderheid aanpakt.
It is hard to put the devastating beauty of Traffik to words, partly because I am still grasping to comprehend it myself, several hours after my second viewing. First, it must be said that Traffik contains some of the most incomparably and unforgettably haunting scenes I have seen in a film or television production. The acting is excellent, particularly that of Bill Paterson as a British minister grappling with his heroin-addicted daughter and an aid deal to Pakistan that hinges on drug issues. Another plot line describes these drug issues at a ground level in Pakistan, and revolves around a struggling opium poppy farmer and his interaction with a successful heroin smuggler. The third main storyline involves the prosecution of a Hamburg drug importer, and the conflicting efforts of his wife and two German detectives while he is under trial. It is a profound accomplishment that the interaction between these stories feels natural, transcending the forced plot entanglement often found in Hollywood movies. It is an even greater accomplishment that a work spread over three countries and half a dozen main characters can be so focused and enthralling, without having to oversimplify. It is devastating--bleak and brutal but never apathetic. In short, Traffik is a rare work of film that handles challenging subjects with unmatched compassion and clarity.