Op de hielen van de in de smaak vallende en geliefde opkomst van de filmklassieker _American Graffiti_ van George Lucas, die zich bezighoudt met de levens van tieners die op weg zijn naar de volwassenheid, hebben we Cooley High. Een soort bewerking door ene Eric Monte, co-auteur van de populaire CBS-serie _Good Times_ uit 1970.<br />Cooley High werd, en wordt, beschouwd als een zwarte versie van _American Graffiti_. In plaats van het midden van Californië, zoals in _American Graffiti_, hebben we hier de zwarte achterbuurt van Chicago's Cabrini Green als de achtergrond voor het verhaal. In plaats van Amerika in 1962, bevindt Cooley High zich in 1964. De filmsterren _Welcome Back_ Kotter, Lawrence Hilton Jacobs en Glynn Turman zijn de hoofdpersonen en hoofdpersonen van de film. Garrett Morris speelt de hoofdfiguur die de personages van Jacobs en Turman, die Coceise en Preach heten, een groot deel van de tijd uit de problemen probeert te houden.<br />Weet je, ik zou graag willen zeggen dat Cooley High een waardige vergelijking is met American Graffiti of dat het op zichzelf een geweldige film is, maar dat kan ik niet. Het probleem ligt in het feit dat de producenten van de film de trieste onderkant van het zwarte leven in Amerika niet konden of wilden verbergen. Dat de film in het Cabrini Green-gedeelte van Chicago is opgenomen, maakt het er niet beter op.<br />Evenmin als de grove, grove pogingen tot humor hier. Als Coceise op zoek is naar een intentieverklaring van een universiteit, ziet hij dat zijn kleine broertje een wc heeft doorgespoeld. Als de bende een bezoek brengt aan de dierentuin van Chicago, krijgt een van de bendeleden, die Pooter heet, mest over zich heen van een aap. Als de Turman-figuur, Preach, achternagezeten wordt door twee gangsters in de schoolkroeg (een smerige en deprimerende plek om te eten, laat staan om mensen te ontmoeten), doet hij de deur van de meisjestoiletten open terwijl een meisje zich aan het ontlasten is, terwijl hij door het raam van dezelfde toiletruimte ontsnapt! De middelbare school, de huizen van de personages, de toiletten, zo'n beetje overal in de film is de ongelukkige aanblik te zien van stedelijk verval en armoede.<br />Als dat alles was. Het was niet genoeg dat er in de film ruw gebruik werd gemaakt van humor. Het gebruik van geweld en godslastering. Cooley High mag dan een film van deze tijd zijn, maar het is een harde en ruwe film van deze tijd, met weinig of niets van de gevatheid en het plezier in het gebruik van nostalgie die maakten dat mensen American Graffiti zo mooi vonden en waardeerden.<br />Motown Records had een rol in het maken van de film. De muziek van het bedrijf maakte deel uit van de soundtrack van de film. Maar zelfs hier krijg je het gevoel van hetzelfde, het oude, dat je al een miljoen keer eerder hebt gehoord. Niet dat het dat was.' De grote songs op zichzelf, maar ook de zwarte muziek uit die tijd, was meer dan alleen Motown. Vooral in Chicago. De song aan het eind van de film, van G.C. Cameron van de Spinners, was helemaal niet zo indrukwekkend. Er zijn betere Motown-ballades gemaakt, door betere Motown-artiesten dan Cameron, dat staat vast.<br />Het laatste deel van de film, waarin te zien is waar de personages naartoe gingen om eer te bewijzen aan de film die Cooley High wilde maken, was een eerbetoon aan American Graffiti. Het laat zien dat Preach, een intelligente maar onder presterende student, naar Hollywood ging en een succesvol televisieschrijver werd. Het is mogelijk dat Eric Monte zichzelf als Turmans personage heeft geportretteerd. De begrafenis werd gehouden op een donkere, regenachtige middag, en alle somberheid die Cooley High in de toekomst zou vertegenwoordigen. Tijdens Preach en die laatste scène had Eric Monte een kleine les voor ons allemaal toen we naar Cooley High keken, en voor de liefde van het verleden.
On the heels of the well received and beloved coming of age film classic ,concerning the lives of teenagers as they headed into adulthood, George Lucas' American Graffiti, we have Cooley High. An adaptation of sorts by one Eric Monte, co creator of the popular 1970's CBS sitcom Good Times.<br /><br />Cooley High was, and is, viewed as a black version of American Graffiti.Instead of central California ,as in American Graffiti, we have the black slum of Chicago's Cabrini Green as the backdrop for the story here. Instead of America in 1962 Cooley High is situated in 1964.The movie stars Welcome Back Kotter's ,Lawrence Hilton Jacobs and Glynn Turman as the movie main protagonists and its' main characters. It has Garrett Morris playing the principal who tries to keep Jacobs' and Turman's characters,named Coceise and Preach, out of trouble a great deal of the time.<br /><br />You know, I would like to say that Cooley High is a worthy comparison piece to American Graffiti or that it is a great film on its' own but I can't. The problem lies with the fact that the producers of the film couldn't or wouldn't hide the sad underside of black life in America.Having the film in the Cabrini Green part of Chicago doesn't help things.<br /><br />Neither does the crass gross attempts at humor here. When Coceise is looking for a letter of intent from a college he finds his little brother has thrown down a toilet. When the gang visits the Chicago Zoo, one of the gang named Pooter, has manure thrown on him by an ape. When the Turman's character,Preach, is being chased by two hoodlums in the school hangout(A dirty and depressing place to eat food in much less meet people at), he opens the door of the girls' bathroom while a girl is relieving herself as he escapes through the window of the same bathroom! The high school, the homes of the characters, the bathrooms, just about everywhere in the film displays the unfortunate look of urban decay and poverty.<br /><br />If that wasn't enough there was the rough display of humor in the film. The use of violence and profanity in the film. Cooley High may be an coming of age film ,but it is a hard and rough coming of age film with little or none of the wit and liking of the use of nostalgia that made people like and appreciate American Graffiti so much.<br /><br />Motown Records had a hand in making the film. The company's music was part of the film's soundtrack. But even here you get a sense of same old same old as one has heard these songs before a million times over. Not that they weren't great songs within themselves but black music,of that time period was more than just Motown.Especially in Chicago. The song nearing the end of the movie, by the Spinners' G.C. Cameron, was not all that impressive. There have been better Motown ballads that have been done, by better Motown artists than Cameron without question.<br /><br />The last part of the film showing where the characters went to pay homage to the film Cooley High aimed to be ,American Graffiti. It shows that Preach,an intelligent but underachieving student went to Hollywood and became a successful television writer. Eric Monte may have patterned himself as Turman's character. The last shot of film show's Preach running away from Coceise's funeral ,held on a dark rainy afternoon, and all the bleakness that Cooley High came to represent. Eric Monte ,through Preach and that final scene, had one little lesson for all of us when watching Cooley High and for the love of the past. Don't look back.