Deze film heeft goede bedoelingen, in elk geval in de boodschap 'Wees niet bang, hoe moeilijk het ook kan zijn. Angst zal je uiteindelijk doden'. Het is een goede boodschap, maar de container is zo gebrekkig dat de boodschap wordt verpletterd door slecht acteerwerk, een volslagen gebrek aan geloofwaardigheid in de gevoelens, dialogen die worden voorgelezen alsof ze hardop worden voorgelezen, stereotypen in plaats van levende mensen.<br />Hij maakt misbruik van effecten als slowmotion om een volkomen gebrek aan geloofwaardigheid in het acteerwerk te compenseren, en dus een gebrek aan emotionele kracht. Het suïcidale deel ervan doet me nog steeds denken aan een lowbudgetfilm uit de jaren negentig, toen lesbiennes (althans op celluloid) een volslagen onvermogen leken te hebben om een goed, gelukkig leven te leiden en de neiging hadden om verstrikt te raken in overdreven drama's die vaak te maken hadden met scheiding, dood of gevangenis.<br />Als het zich had gericht op de beloningen van het leven volgens onze eigen gevoelens (en niet volgens hoe anderen vinden dat we het moeten leiden), zou het minder dramatisch zijn geweest, inspirerender. Maar dat is niet zo, het richt zich op pijn, op verlies en laat de boodschap achter als een theoretisch ideaal. Ik zie niet in hoe deze film voor iemand een inspiratie kan zijn om uit de kast te komen of angst en afwijzing te overwinnen.<br />Als je op zoek bent naar een echt goede film die gaat over het overwinnen van angst en het durven leven met wat je voelt, ga dan terug naar de schitterende 'Desert Hearts' (of nog beter: lees de roman!)
This movie has good intentions, at least in the message "don't be afraid, no matter how tough it can be. Fear will kill you in the end" It's a good message, but the container is so flawed that the message gets squashed by bad acting, complete lack of credibility in the feelings, dialog that's delivered as if it were read out loud, stereotypes instead of breathing, living people.<br /><br />It abuses from effects such as slow-motion to compensate for a complete lack of credibility in the acting and thus, a lack of emotional force...<br /><br />The suicidal part of it still reminds me of a low-budget film from the pre-90s, when lesbians seemed to have (at least on celluloid) an utter incapacity of live good, happy lives, and a tendency to get caught in over-the-top dramas that often involved separation, death, or prison. <br /><br />Had it focused on the rewards of living life according to how we feel it (and not according to how others think we should live it), it would have being less dramatic, more inspiring. But it doesn't, it focuses of pain, on loss and leaves the message at just a theoretical ideal.<br /><br />I can't see how this movie can be an inspiration to anyone to come out or overcome fear and rejection. <br /><br />If you're looking for a really good movie that talks about overcoming fear and daring to live what you feel, go back to the magnificent "Desert Hearts" (even better: read the novel!)