De film begint met een scène die gewoonweg niet zou kunnen. Een man wordt wakker en terwijl zijn vrouw in bed blijft, begint hij in zijn slaapkamer aan zijn ochtendgebed, terwijl zijn vrouw vredig slaapt. Er worden ochtendgebeden opgezegd, maar alleen de gebeden die Gitai controversieel vindt. De rest wordt voor het gemak weggelaten. En dan kust hij zijn vrouw goedemorgen terwijl hij in de synagoge is en een tallis draagt! Dit is geen accurate weergave van een joods gebed in welk huis dan ook, laat staan in een chassidische woning. Amos Gittai is er niet in geïnteresseerd om het chassidische leven accuraat te beschrijven. Hij is er in geïnteresseerd om zijn steeds groter wordende lijst van melodramatische en lege films aan te vullen. De mikka (ritueel bad)-scènes zijn verre van accuraat en zijn joodse bruiloft was lachwekkend omdat die niet eens in de buurt komt van de sfeer van een chassidische bruiloft. Ik heb veel problemen met de chassidische manier van leven, maar ik heb geen behoefte aan het commentaar van Amos Gittai op deze kwesties. Hij wil je laten denken dat de chassidim allemaal stompzinnige politici zijn met ernstige aanvallen van depressie. Ik ben het misschien niet eens met de chassidische levensstijl, maar ik geef toe dat het chassidische leven vele lagen heeft. Amos Gitai is verblind door zijn eigen secularistische pseudo-intellectuele koppigheid en is daarom niet in staat een nauwkeurige beschrijving te geven van het chassidische leven. Afgezien van zijn slechte onderzoek en een onevenwichtige beschrijving van het chassidische leven, faalt Gitai ook in andere opzichten. De plot zit vol gaten, de dialogen zijn geladen met stilte, de soundtrack is te repeterend en het acteerwerk, dat soms krachtig is, is te vaak melodramatisch. De film sleept zich maar voort en het einde is het niet waard om voor te blijven hangen. Als je iets wilt leren over het chassidische leven, ga dan naar de gemeenschappen en praat met chassidim. Vertrouw niet op Gittais film!
The movie opens with a scene that simply could not be. A man wakes up and while his wife remains in bed, he begin his morning prayers in his bedroom while his wife sleeps peacefully. Morning blessings are recited, but only the ones Gitai finds controversial. the rest are conveniently omitted. then while in philactories and a tallis he kisses his wife good morning!! This is not an accurate depiction of jewish prayer in any home, let alone a chassidic home. Amos Gittai is not interested in accurately portraying chassidic life. He is interested in adding to his ever growing list of melodramatic and empty films. The mikka (ritual bath) scenes are far from accurate and his jewish wedding was laughable as it does not even approach the atmosphere of a chassidic wedding. I have many problems with the chassidic way of life, but i have no use for Amos Gittai's commentary on these issues. He would have you think that the chassidim are all dense comformists with severe bouts of depression. I may not agree with the chassidic lifestyle, but i acknowledge that chassidic life has many layers. Amos Gitai is blinded by his own secularist pseudo-intellectual stubborness and is therefore, incapable of portraying an accurate depiciton of chassidic life. Aside from his poor research and unbalanced portrayal of chassidic life, Gitai fails in other aspects as well. The plot is full of holes, the dialogue loaded with silence, the soundtrack is too repetitive and the acting while at times powerfull was too often loaded with melodrama. The movie drags on and on and the ending is not worth sticking around for. watch if you must, but be warned. If you want to learn about chassidic life go to the communities and talk to chassidim. Do not rely on Gittai's film!