Tot nu toe had ik een hekel aan elke Jean Rollin-film die ik ooit heb gezien, en dat zat me altijd dwars omdat hij een bekend Euro-trash monument is en buitengewoon populair bij de vele vaste recensenten op deze prachtige website; mensen wier mening ik altijd waardeer en waar ik het meestal mee eens ben. Blijkbaar lijkt iedereen in zijn werk altijd een of ander somber en stilistisch handelsmerk aan te wijzen dat mij totaal ontgaat. Rollins films zijn onvoorstelbaar saai, ze bevatten allemaal hetzelfde basisconcept (lesbische vampiers in verschillende settings), de dialogen zijn ongelooflijk absurd, de schitterende gotische setting wordt altijd te weinig toegepast en de productiekosten zijn goedkoper dan de prijs van een buskaartje. Ik had Rollins repertoire eigenlijk al opgegeven (vooral nadat ik 'The Iron Rose' had moeten aanhoren). ), tot ik achter 'Night of the Hunted' kwam. Naar verluidt speelt deze film geen rol van lamme lesbische vampiers en is het een bonafide horrorfilm met gruwelijke moorden en macabere plotwendingen. En de uitspraak is ja en nee! Aan de ene kant is dit ontegenzeggelijk de meest meeslepende en inventieve Rollin-film die ik tot nu toe heb gezien (en ook de enige die ik heb gezien zonder in slaap te vallen). Aan de andere kant blijft het een debiele film met een onzinnige plot en emotieloze seksscènes om de saaiheid te compenseren. Jean Rollin doet zijn uiterste best om een sfeer van geheimzinnigheid en spanning te creëren, voornamelijk door gebrek aan informatie en vaag geïntroduceerde personages, maar hij slaagt er nauwelijks in om het feit te verbergen dat hij eigenlijk helemaal geen verhaal te vertellen heeft. De onaards mooie hoofdrolspeelster Brigitte Lahaie en de prachtig onheilspellende muzikale begeleiding zijn de enige elementen die je op het scherm houden. Tijdens een nachtelijke rit terug naar Parijs moet een jongeman plotseling stoppen voor een verward en nauwelijks gekleed meisje dat uit het bos komt rennen. Ze heet Elisabeth, maar ze kan zich verder niets herinneren over zichzelf en van wie of voor wie ze wegrende. Haar geheugenverlies is zo erg dat ze zelfs voortdurend vergeet wie haar heeft opgepikt. De volgende dag wordt ze weer ontvoerd door een oude man en naar een sinister appartementencomplex gebracht waar meerdere mensen in dezelfde bizarre mentale toestand gevangen worden gehouden. Elisabeth weet niets, maar ze voelt wel dat ze hier weg moet. Natuurlijk zal ik de ontknoping niet onthullen, maar ik kan je verzekeren dat die heel dom, onlogisch en vergezocht is. Blijkbaar heeft Rollin zich dat ook gerealiseerd, want de verklaring wordt heel kort en snel gehouden. Er is een groot aantal buitenissige en zinloze scènes, de seks is gruwelijk en zonder passie gefilmd, de akelige make-upeffecten zien er goedkoop uit en zijn lukraak en zonder enig doel aangebracht. Zoals gezegd is de muziek betoverend en het perfecte lichaam van Brigitte Lahaie is verslavend om naar te kijken.
So far I disliked every single Jean Rollin movie I've seen, and that always bothered me because he's an acclaimed Euro-trash monument and extremely popular amongst many regular reviewers on this lovely website; people whose opinions I always value and usually concur with. Apparently everybody always appears to pinpoint some sort of gloomy and stylistic filming trademarks in his work that are completely lost on me. Rollin's movies are unimaginably boring, they all feature the same basic concept (lesbian vampires in various settings), the dialogs are incredibly absurd, the marvelous Gothic setting are always underused and the production values are cheaper than the price of a bus ticket. I had actually given up on Rollin's repertoire already (especially after enduring "The Iron Rose"), until I found out about "Night of the Hunted". Allegedly, this movie doesn't feature any lame lesbian vampires and stands as a bona fide horror movie with gruesome killings and macabre plot twists. And the verdict is  yes and no! On one hand, this is undeniably the most compelling and inventive Rollin film I had the pleasure of seeing thus far (and also the only one that I watching without dozing off). On the other hand, it still remains a moronic movie with a nonsensical plot and emotionless sex sequences to compensate for the dullness. Jean Rollin heavily attempts to generate an atmosphere of secrecy and suspense, mostly through a lack of information and vaguely introduced characters, but barely manages to hide the fact he actually hasn't got a story to tell at all. The unearthly beautiful lead actress Brigitte Lahaie and the beautifully ominous musical guidance are the only elements that keep you hooked on the screen. During a nightly drive back home to Paris, a young man abruptly has to stop for a confused and scarcely dressed girl who comes running from the woods. Her name is Elisabeth but furthermore she can't remember anything about herself and from what or whom she was running away. Her case of amnesia is so bad she even continuously forgets who picked her up. The next day, she's kidnapped again by an old guy and taken to a sinister apartment complex where multiple people in the same bizarre mental state are held captive. Elisabeth knows nothing, but she does sense she needs to escape from here. Obviously I won't reveal the denouement, but I can assure you it is quite dumb, illogical and far-fetched. Apparently Rollin realized this as well, because the explanation is kept very brief and quick. There's a large number of overly weird and senseless sequences, the sex footage is dire and filmed without passion, the nasty make-up effects look cheap and randomly thrown without actual purpose. As said, the score is mesmerizing and Brigitte Lahaie's perfect body is addictive to glaze at.