Ik geef toe dat het moeilijk, zo niet onmogelijk was om ernaar te kijken, en niet vanwege de gruwelen die het afbeeldt, maar vanwege de manier waarop ze worden afgebeeld. Stel je voor wat Costa Gavras had kunnen doen met dit ware horrorverhaal. Waar ik bezwaar tegen heb, is het idee dat de noodzaak om het aan de kaak te stellen, waar ik het helemaal mee eens ben, genoeg is. Wat dacht je ervan om het ons te laten zien met de kracht van een krachtige film? Ik heb het gevoel dat de gretigheid van de filmmaker, misschien zelfs de gerechtvaardigde woede, hem niet in staat stelde het vanuit een filmisch standpunt duidelijk te zien. Of, als dit een filmisch standpunt was, ik bedoel, een keuze, dan vond ik het helemaal niet leuk. Ik was meer verontrust door de manier waarop de film was opgenomen dan door de film zelf. Goed bedoeld, dat weet ik zeker, maar helaas is dat bij lange na niet genoeg.
I though that it was hard, if not impossible, to watch, and not because of the horrors it depicts but by the way they were depicted. Imagine what Costa Gavras could have done with this true horror story. What I object to is the idea the need to denounce, which I subscribe to, is enough. What about showing it to us with the power of powerful cinema. I feel that the eagerness of the filmmaker, maybe even the justifiable anger, didn't allow him to see it clearly from a cinematic point of view. Or, if this was a cinematic point of view, I mean, a choice, then, I didn't like it at all. I was more disturbed by the way the movie was shot than by the movie itself. Well intentioned I'm sure, but, unfortunately, that's not nearly enough.