William Wellmann, die een van de opwindendste stomme films aller tijden regisseerde, Wings (1927), keert hier terug naar de lucht met een ander adembenemend verhaal over durfals. Wellmann was in de Eerste Wereldoorlog een luchtheld en niemand kende tweedekkers zoals hij. Hier zijn ze, stuntvliegend, neerstortend, exploderend in de lucht en alles wat je maar kunt bedenken, plus een fascinerende glimp van commerciële luchtoperaties in 1932. En er is een goed, sterk verhaal, uitstekend gespeeld door de sombere Richard Barthelmess (de zwijgende ster die verscheidene films maakte met D.W. Griffith), Sally Eilers en Tom Brown. Wat een opluchting om een echte vrouw met echt vuur en karakter te zien in plaats van zo'n gefotoshopt poppetje dat tegenwoordig in Hollywood in films speelt en er allemaal hetzelfde uitzien. Het is een triest verhaal, gespeeld met oprechte pathos en goed gedoseerd. Tegen het eind van de film zijn er een paar buitengewoon opwindende scènes van gevaar en redding, en wat de meest ingenieuze blinde landing moet zijn die ooit is bedacht. Ik durf de ingenieuze aspecten van die specifieke episode niet te verraden. Het personage dat door Barthelmess wordt gespeeld lijkt heel erg op Wellmann zelf, een waarlijk wilde relschopper in de lucht. Iedereen die van vroege luchtacrobatiek houdt, zou deze film prachtig vinden, en hij is geweldig.' Het is heel bevredigend voor iedereen die houdt van goed, degelijk vermaak, liefde, tranen en non-stop actie, allemaal gecombineerd in een soort verrukkelijke omelet.
William Wellmann, who directed one of the most exciting silent films ever made, 'Wings' (1927), here returns to the skies with another rip-roaring story of dare-devil fliers. Wellmann had been an air ace in World War One, and no one knew biplanes like he did. Here they are, stunt-flying, crashing, exploding in the air, and everything you can think of, plus a fascinating glimpse of commercial air operations in 1932 as well. And there is a good strong story, excellently played by the sombre Richard Barthelmess (the silent star who made several films with D. W. Griffith), Sally Eilers and Tom Brown. Eilers is a real sizzler. Such a relief to see a real woman with real fire and character instead of one of those photofit botoxed dummies who play in movies in today's Hollywood and all look identical. The story is a sad one, played with genuine pathos, and well directed. Towards the end of the film there are some extraordinarily thrilling scenes of danger and rescue, and what must be the most ingenious blind landing in thick fog ever thought of. I dare not give away the ingenious aspects of that particular episode. The character played by Barthelmess is very like Wellmann himself, a truly wild hell-raiser in the air. Anyone who likes early aviation would love this film, and it's very rewarding for anyone who likes good solid entertainment, love, tears, and non-stop action all combined in a kind of delectable Wellmann omelette.