Hoe belangrijk is de regisseur eigenlijk? In deze film, die is gemaakt in de politiek tumultueuze tijd aan het eind van de jaren zestig, toen maatschappelijke vraagstukken de belangrijkste conflicten waren, wordt die vraag gesteld door een film te maken die de camera afwendt van de actie en alleen smeekt om de regisseur, William Greaves, te laten zien. Het is een belangrijk werk, want het toont zoals geen enkele andere film de problemen bij het afschermen, organiseren en plaatsen van de scène; het onthult de rol van de crew, iets wat de meeste regisseurs maar al te graag volledig zouden willen laten verdwijnen en waarvan de onzichtbaarheid essentieel is voor het opschorten van ongeloof; en het laat ook de rol van de voorstelling en het script in aanmerking komen en hoe die bij elkaar passen/niet bij elkaar passen' De werkelijkheid en wat dat te zeggen heeft over hoe de regisseur uiteindelijk de werkelijkheid beïnvloedt (als hij die al beïnvloedt).<br />De documentaire, of pseudo-documentaire, of fictieve vertelling (wat je maar wilt, via je interpretatie van de thema's) heeft zijn brein in de overontwikkelde, over-intellectuele ploeg, zijn ingewanden in de verloren artiesten die worstelen om de vage en dubbelzinnige aanwijzingen te begrijpen, en zijn hart in de regisseur, die deel uitmaakt van het verlangen om te portretteren, te representeren, uit te drukken zonder enig idee hoe dat allemaal moet of waarom hij het wil doen. Het is een film die opzettelijk banaliteiten herhaalt om te zien of ze meer kunnen worden dan banaliteiten. Het is een film die soms meerdere shots tegelijk laat zien, gewoon om de montage aan het publiek over te laten en ook om te laten zien hoe verontrustend verschillende shots het perspectief veranderen.<br />Het is een belangrijk werk, en iets wat iedereen die geïnteresseerd is in de filmindustrie en het proces van filmmaken zou moeten zien en begrijpen. Het heeft, zoals veel experimentele films, niet echt een aantrekkingskracht op het grote publiek <0xE2><0x80><0x93> het is niet voor hen. Het is voor de filmindustrie, en het is voor de jaren zestig, met de vraag wat je moet doen met een medium dat zich voor groepsdoeleinden leent voor een enkele'stem' en 'auteur'.
How important is the director, anyway? In this film, made in the politically tumultuous times of the late 60s where questions of social organization were prime conflicts, asks that question by making a movie that turns the camera away from the action and only begs to reveal the director, William Greaves. It is an important work, as it shows like no other movie shows the difficulties in blocking, organizing, and setting the scene; it reveals the role of the crew, something most directors frankly would like to disappear completely and that the invisibility of is essential for suspending disbelief; and it also puts into consideration the role of performance and scripting and how they match/don't match reality and what that has to say about how the director ultimately influences reality (if at all).<br /><br />The documentary, or pseudo-documentary, or fictional narrative (whichever you prefer, via your interpretations of the themes) has its brain in the over-educated, over-intellectual crew, its guts in the lost performers struggling to understand the vague and ambiguous directions, and its heart in the director, who stands in as the desire to portray, to represent, to express without any idea how to do any of those things or why he wants to do it. It's a film that purposefully repeats banalities just to see if they can become more than banalities. It's a film that sometimes shows the multiple shots simultaneously, just to leave the editing to the audience and also reveal how disturbingly different shots change perspective.<br /><br />It's an important work, and something that everyone interested in the industry and process of film-making should watch and understand. It, like many experimental films, has no real mass-audience appeal--it's not for them. It's for the industry, and its for the 60s, asking what to do with a group-effort medium that still relies on a single "voice" and "author".<br /><br />--PolarisDiB