Dit is een helaas onherkenbare klassieker.<br />Het ziet er schitterend uit, het ontwerp, de kostuums en dergelijke zijn perfect, de scènes na de strijd en de charge van de cavalerie zijn zowel ijzingwekkend als opwindend.<br />De personages zijn levendig en echt menselijk. Ardent heeft gelijk en Fabrice Luchini als de advocaat Derville steelt de film met zijn slimme, pedante, knaagdierachtige optreden, genietend van de ups en downs van andermans tegenslagen. Depardieu is goed, maar misschien een te grote persoonlijkheid voor deze rol.<br />Waar de film echt in uitblinkt is het verhaal en de veranderingen in Balzacs novelle. Die veranderingen zijn redactioneel, in die zin dat Balzac veel discussie krijgt over de maatschappij en dat deze film personages heeft. Niettemin heeft Yves Angelo het belangrijkste ingrediënt behouden, niet alleen de ontbrekende man die zijn plaats in de maatschappij probeert terug te vinden, maar ieder mens moet zijn plaats in de maatschappij vinden: de comte Ferraud probeert een adellijke titel te kopen, zijn vrouw (Ardent) komt uit een eenvoudige familie, en toen zij met kolonel Chabert trouwde, bereikten ze hun positie in de turbulentie van het postrevolutionaire Frankrijk. Iedereen heeft iets te verliezen in termen van status, en dat zorgt voor een goed drama omdat hun doelstellingen met elkaar in conflict zijn.<br />Het voelt ook heel modern: geld is essentieel om status te kopen om de macht te bereiken, maar iemand kan net zo snel ten onder gaan als hij ten onder gaat. Derville geniet van de strategie, hij heeft de ergste mensen gezien, zegt hij tegen Chabert als hij de zaak overneemt. De oorspronkelijke plaats van deze toespraak is aan het eind van de novelle, als Balzac de menselijke komedie met enorme ironie samenvat.
This is an unfortunately unrecognized classic.<br /><br />The look is superb, the design, costumes etc are flawless, the post battle scenes and the cavalry charge are both chilling and exciting.<br /><br />The characters are vivid and really human. Ardent is right and Fabrice Luchini as the lawyer Derville steals the movie with his clever pedantic rodent-like performance, delighting in the ups and downs of others' misfortunes. Depardieu is good but perhaps too large a presence for this role.<br /><br />Where the film really excels is the story and also its changes from Balzac's novella. Those changes are editorial in that Balzac has lots of discussion on society and this film breaths with characters. Nevertheless Yves Angelo has retained the key ingredient, not just the missing man trying to regain his place in society but every character has to find their place in society: the Comte Ferraud is trying to buy a peerage, his wife (Ardent) comes from a lowly birth and when she was married to Colonel Chabert they achieved their position in the turbulence of post-revolutionary France. Everyone has something to lose in terms of status and that makes for a good drama as their objectives are in conflict with each other.<br /><br />It also feels very modern: money is critical to buy status to reach power, but someone can go down as quickly as they go up. Derville enjoys the strategy, he has seen the worst of people he says to Chabert when he takes the case. This speech's original place is at the end of the novella as Balzac sums up the human comedy with huge irony.