Ik heb in mijn tijd veel korte films gezien. Vaak vind ik ze te gecomprimeerd (te veel informatie op de kijker afvuren in de korte tijd die ze nodig hebben), te 'kunstzinnig', of ontbreekt het aan een duidelijk beeld. Ik kan niets van dat alles zeggen over _Starcrossed_. In deze recensie zal ik mijn best doen om eventuele dramatische spoilers te vermijden, maar ik zal ook aannemen dat de lezer begrijpt dat het thema van deze film broederlijke incest is.<br />Zoals bij elke korte film is het verhaal vrij eenvoudig, rechttoe rechtaan en gemakkelijk te verteren. Het is duidelijk dat de film probeert een lichtje te laten schijnen op een van de diepste taboes van de moderne samenleving. Deze film slaagt daar in alle opzichten in. In de vijftien minuten dat de film draait, ervaar ik een heel scala aan emoties. Met slechts een kleine dialoog wordt de kijker snel meegevoerd naar de meest persoonlijke momenten en gedachten van deze door het noodlot getroffen broers.<br />Vanaf de openingsscène, die zich afspeelt in hun vroege jeugd, kun je de zeer hechte relatie tussen de broers zien. Als de film in de volgende scène verdergaat naar de dag van vandaag, herinneren de uitstekende acteerprestaties en oprechte, hartgrondige acteerprestaties de kijker eraan dat liefde op de meest onverwachte en wrede manier kan komen. Naarmate de relatie zich ontwikkelt, maakt de walging die de kijker in eerste instantie kan voelen snel plaats voor sympathie en emotioneel verdriet als de kijker zich plotseling realiseert dat er maar één oplossing mogelijk is. En de nasleep van die oplossing is hartverscheurend.<br />Iedereen met een open geest zou er goed aan doen om deze film te bekijken en de boodschap in zich op te nemen. In elk geval daagt hij de kijker uit om een aantal van onze diepste overtuigingen over het schandelijke en geheime taboe van incest opnieuw onder de loep te nemen. Hoewel de film maar vijftien minuten duurt, resoneert hij nog lang na de aftiteling in de kijker. Dit is misschien wel mijn favoriete korte film die ik ooit heb gezien. Ik kan hem niet genoeg aanbevelen.
I've watched many short films in my day. Often I find them either too compressed (throwing too much information at the viewer in the short amount of time they have to run), too "artsy", or lacking a clear-cut vision. I can say none of these things about Starcrossed. In this review, I'll do my best to avoid any dramatic spoilers, but I'll also assume that the reader understands that the theme of this film is brotherly incest.<br /><br />As with any short film, the story is fairly simple, straightforward and easy to digest. It's clear that the film attempts to shine a light one one of modern society's most deeply held taboos. This film succeeds in every respect. In the fifteen minutes of running time, I found myself feeling a gamut of emotions. With only a little dialog, the viewer is rapidly pulled into the most personal moments and thoughts of these star-crossed brothers.<br /><br />From the opening scene set in their early childhood, one can see the very close relationship the brothers have. When the film progresses to the present day in the next scene, the excellent acting and honest, heartfelt performances remind the viewer that love can come in the most unexpected and harsh way. As the relationship progresses, any disgust the viewer may initially feel is quickly replaced by sympathy and emotional distress as the viewer suddenly realizes that there can be only one possible resolution. And the aftermath of that resolution is heart-rending.<br /><br />Anyone with an open mind would do well to watch this film and absorb its message. If nothing else, it boldly and honestly challenges the viewer to reexamine some of our deepest beliefs on the shame-filled and secretive taboo of incest. Though the film is only fifteen minutes long, it resonates in the viewer long after the credits roll. This is perhaps my favorite short film I've ever seen. I can't recommend it highly enough.