Deze rampenfilm is een remake van een film uit 1973 met dezelfde titel, gebaseerd op een roman van Sakyo Komatsu. Japan ligt vlak naast de Pacific Ring of Fire (actieve vulkanen) en ook langs de randen van tektonische platen, waarvan de verschuiving aardbevingen en tsunami's (op zich een Japanse term voor vloedgolf) tot gevolg kan hebben. Natuurlijk is dit een logisch uitgangspunt voor een rampenfilm, gezien het feit dat Hollywood dol is op films als Armageddon, Deep Impact en meer recent The Day After Tomorrow, die laten zien hoe de opwarming van de aarde de katalysator wordt voor natuurrampen die over de hele wereld uit de hand lopen.<br />Maar ik moet wel zeggen dat The Sinking of Japan alle eerder genoemde films doet verbleken tot klassieken. Deze rampenfilm is een ramp, en een enorme ook. Elke 10-15 minuten op mijn horloge kijken is een signaal dat de film niet in werking treedt, en het voelt aan alsof hij te veel tijd heeft verbruikt.<br />De special effects zijn prachtig om te zien. Van door satellieten gemaakte beelden van de ruimte, tot de levendige weergave van elke denkbare natuurramp die het land van de rijzende zon kan treffen, de special effects zijn de ster van de show. Maar het feit dat er een spectaculaire computeranimatie is gemaakt, maakt een film op zich niet eetbaar, want dat is te veel van het goede, gewoon saai.<br />Als je de trailer had gezien waarin je...' Als je je laat verleiden door de effecten en de specifieke scènes van chaos en chaos, ja, dan zijn die scènes inderdaad niet meer dan dat. Er zijn geen details, en alles wordt vanuit de verte gezien, in een soort God-achtige modus. Op het scherm gebeuren de dingen precies zo, zonder enige poging om dieper te graven en de dingen van dichtbij te bekijken. Het is net zoiets als Godzilla die gebouwen omvergooit, en het is alsof er door die ene daad geen mensen of verliezen zijn. Hoe morbide het ook mag klinken, laat ons de slachtoffers zien! Een dichtbevolkt land als Japan krijgt niet zomaar de ene ramp na de andere met een extreem laag sterftecijfer, niet als de filmmakers chaos op zo'n epische schaal loslaten. Als je probeerde een romance in de film te verweven, viel dat meteen op. Er komen veel personages in de film voor, maar die hebben allemaal geen echte kenmerken, of menselijkheid, en ze zien eruit als ronddolende zombies, zonder uitdrukking, zonder emotie, en zeker heel stijf en niet overtuigend. Helden zitten vast in regelkamers waar ze verklaringen, instructies en vormregels uitvaardigen, en reageren op incidenten alsof het een computerspelletje is, en dat alles wordt geregeld met een druk op de knop. Dat zijn personages waar je geen moer om geeft. Als ik The Day After Tomorrow mag gebruiken als vergelijking, dan is er weliswaar sprake van geweldige effecten, maar is er in elk geval een poging om vanuit het gezichtspunt van een ander een microscopisch beeld van de hele ramp te geven. En er zitten een heleboel actiescènes in, grote zoals de rampen zelf, en kleine met de nadruk op de triomf van de menselijke geest, die het relatief boeiend maken.<br />Helaas voor The Sinking of Japan zou deze film bij voorkeur moeten zinken en tanken en hopelijk een korte en snelle dood ondergaan in de plaatselijke kassa om plaats te maken voor beter materiaal.
This disaster flick is a remake of a 1973 movie of the same title, based on a novel by Sakyo Komatsu. Japan is located right alongside the Pacific Ring of Fire (active volcanoes) and also along the edges of plate tectonics, whose shifting will cause earthquakes and tsunamis (a Japanese term in itself for tidal wave). Naturally, this makes a natural premise for a disaster picture, what with Hollywood having a field day with films like Armageddon, Deep Impact, and more recently, The Day After Tomorrow, which tackles how global warming becomes the catalyst for natural disasters gone bonkers around the world.<br /><br />But I'll have to say this: The Sinking of Japan makes all the films mentioned earlier, look like classics. This disaster movie IS a disaster, and a massive one at that. Having to look at my watch every 10-15 minutes is a signal that the movie doesn't engage, and feels than it had over-clocked its runtime.<br /><br />The special effects are gorgeous to look at. From satellite styled outer space pictures, to the vivid recreation of every conceivable natural disaster that can strike the land of the rising sun, the effects are the star of the show. However, having spectacular computer generated graphics does not in itself make a movie palatable, as too much of a good thing just plain bores.<br /><br />If you had seen the trailer where you're enticed by the effects and specific scenes of chaos and mayhem, then yes, in fact those scenes are just that. There are no details, and everything is seen from afar, in a God-like mode. Things happen just like that on screen, with nary an attempt to try and delve deeper to look at issues up close. It's akin to Godzilla knocking over buildings, and it's as if there are no humans or loss of lives through that single act. Morbid as it might sound, show us the victims! A populous nation like Japan doesn't just suffer disaster after disaster with an extremely low fatality count, not when the filmmakers unleash mayhem in such an epic scale.<br /><br />Trying to weave a romance into the movie, it stood out like a sore thumb. There are many characters in the movie, but each one of them lacking real characteristics, or humanity, and look like wandering zombies, without expression, without emotion, and definitely very stiff and unconvincing. Heroes become stuck in generic control rooms issuing statements, instructions and form policies, and react to incidents like it was a computer game, all settled with a push of a button. These are characters that you don't give a hoot about.<br /><br />If I may just use The Day After Tomorrow as a comparison, while there are terrific effects, there is at least an attempt to provide a microscopic view of the entire disaster from different individual's point of views. And infused within are plenty of action sequences, big ones like the disasters themselves, and small ones with the focus on the triumph of the human spirit, that makes it relatively compelling.<br /><br />Unfortunately for The Sinking of Japan, this movie should preferably be one to sink and tank, and hopefully undergo a short and quick death at the local box office to make way for better stuff.