Drie afzonderlijke en afstandelijke individuen kruisen elkaar met de brute moord op een van hen. De één uur durende film onthult alleen de gebeurtenis die de drie individuen pas bij elkaar brengt nadat de helft van de film is afgelopen. Ik heb andere fragmenten van de 'Dekalog' gezien, maar deze kwam op mij over als het spaarzaamste deel van de dialoog en toch het fascinerendste deel van de structuur.<br />De film begint met een rechtenstudent die een zogenaamd verweer betoogt tegen een man die van moord wordt beschuldigd. Uiteraard moeten dezelfde argumenten door de man als een volwaardige advocaat zijn herhaald, maar dit wordt nooit op het scherm vertoond (tenminste niet in de korte één uur durende versie van Dekalog 5). We moeten ons voorstellen dat dit het geval moet zijn geweest. Een taxichauffeur die een misantroop is, heeft twee facetten in zijn karakter: de goede kant geeft een schurftige hond te eten, maakt zijn taxi zorgvuldig schoon, raapt de vuile vodden op van mensen die geen greintje gezond verstand hebben en denkt aan zijn vrouw terwijl ze op sterven ligt; de slechte kant jaagt kleine poedels de stuipen op het lijf, weigert een dronkenlap een lift te geven <0xE2><0x80><0x93> waarschijnlijk omdat hij bang is dat hij in de taxi zal kotsen <0xE2><0x80><0x93> en lonkt naar mooie meisjes. De weerzinwekkende hoofdpersoon die genadeloos moordt, stenen van bruggen in het snelverkeer gooit en vreemden zonder enige aanleiding in urinoirs duwt, is ook iemand die onschuldige jonge meisjes aan het lachen kan maken. De film en het script laten dus de goede en de slechte kant van twee van de drie hoofdpersonen zien.<br />Toch gaat de film niet over de doodstraf, maar meer over moord. Het vijfde gebod 'Gij zult niet doden' wordt theologisch onderzocht ('Zelfs God heeft Kaïn gespaard...'), sociologisch wordt de tederheid van bruten tegenover kinderen en arme, eenzame honden onderzocht, en psychologisch (nawerkingen van een dronken nacht met een vriend die leidde tot de onbedoelde dood van zijn zus, van wie hij een foto bij zich heeft). Wat maakt dat gewone mensen in moordenaars veranderen <0xE2><0x80><0x93> dit wordt nooit helemaal verklaard, maar er zijn talloze suggesties.<br />In Kieslowski's film wordt het vijfde gebod 'Gij zult niet doden' gebruikt. In de wereld van Kieslowski en de jonge idealistische advocaat zien we een patroon waarin gebeurtenissen en mensen in een kosmische zin met elkaar verbonden zijn (let op de gelijkenis tussen de clown en de moordenaar, zoals die in de spiegel van de cabine hangt). Kieslowski en de jonge idealistische advocaat lijken ons te vragen om het gebod letterlijk en figuurlijk te bekijken: waarom doden we? Zijn de mensen die volgens de wet gedood worden echt slecht? Is er een kracht buiten de maatschappij (de dronken nacht die tot het leven van een meisje leidde) die ons tot weerzinwekkende moordenaars maakt?<br />Het zou het bos missen als de bomen de twee gedetailleerde moorden in de film zouden bespreken <0xE2><0x80><0x93> beide zonder genade. De film nodigt de kijker uit om na te denken over de vraag waarom God ons vraagt om niet te doden. Ik heb begrepen dat een langere, volledige versie van de film door Kieslowski is gemaakt. Maar zelfs deze korte versie is schitterend, met zijn sobere en sobere script, intelligente montage, interessante filmografie en een uitstekende regie die veel meer biedt dan de som van de delen.<br />Dit deel gaat over de meer gezonde Dekalogs 6,7 en 8.
Three distinct and distant individuals' lives intersect with the brutal killing of one by another. The one-hour film only reveals the event that brings the three individuals together only after half the film is over. I have seen other segments of the "Dekalog" but this one struck me as the most sparse one in dialogue and yet most fascinating in structure.<br /><br />The film opens with a law student practicing a mock plea of defense for a man charged with murder. Obviously the same arguments must have been repeated by the man as a full-fledged lawyer but this is never shown on screen (at least in the short 1-hr version of Dekalog 5). We are made to imagine that this must have been the case. A cab driver who is a misanthrope, has two facets to his character: the good side feeds a mangy dog, cleans his cab meticulously, picks up dirty rags thrown by people who lack civic sense, and remembers his wife while dying; the bad side frightens small poodles, refuses to give a ride to a drunk--probably worried that he will puke in the cab--and ogles at pretty girls. The repulsive protagonist who murders without mercy, drops stones from bridges on fast moving traffic, and pushes strangers into urinals without any provocation, is also a person who can make innocent young girls laugh. Kieslowski's film and the script thus present the good and the bad side of two of the three main characters.<br /><br />Yet the film is not about capital punishment but more a treatise on killing. The Fifth Commandment "Thou shalt not kill" is explored theologically--("Even God spared Cain...'), sociologically the tenderness of brutes to children and poor forlorn dogs, and psychologically (after effects of drunken night with a male friend that led to the accidental death of his sister, whose photograph he carries with him). What makes ordinary persons turn into killers--this is never fully explained but suggestions are legion.<br /><br />In Kieslowski's world there is a pattern where events and people are interlinked in a cosmic sense (note the resemblance of clown to the killer, as it hangs from the mirror in the cab). Kieslowski and the young idealist lawyer seem to ask us to look at the Commandment literally and figuratively--why do we kill? Are the people legally killed truly bad? Is there a force beyond society (the drunken night that led to life of a girl) that makes us into abhorrent murderers?<br /><br />It would be missing the forest for the trees to discuss the two detailed killings in the film--both without mercy. The film invites the viewer to contemplate why we are asked by God not to kill.<br /><br />I understand a longer full-length version of the film was made by Kieslowski. But even this short 1-hr version is superb with its bleak and sparse script, intelligent editing, interesting cinematography and top-notch direction that provides much more than the sum of its parts.<br /><br />This segment anticipates the more wholesome Dekalogs 6,7 and 8.