Een slechte film, maar met één spoel die de moeite van het bekijken waard is. Voor het grootste deel van de film zijn de grappen slecht, de liedjes slecht, zelfs W.C. Fields is slecht. Dan is er een scène met Bob Hope en zijn film-ex; de dialoog is geestig en de song (een versie van 'Thanks for the Memories') licht, cynisch en verrukkelijk. Wie heeft er voor dit ene stukje ingehaakt? Toch maakt het de hele zaak de oorspronkelijke 25 cent toegang waard.
A bad movie, but with one reel that is worth savoring. For most of the film, the jokes are bad, the songs are bad, even W.C. Fields is bad. Then there is one sequence with Bob Hope and his movie-ex; the dialogue is witty and the song (a version of "Thanks for the Memories") light, cynical and delightful. Who parachuted in for this one bit? Yet it makes the whole thing worth the original 25 cents admission.