Zoveel literaire aanpassingen zijn een teleurstelling. Daar zijn vele redenen voor, maar meestal is het de noodzaak om een complexe roman af te kappen tot het formaat van een scenario. _The Dead_ is ongewoon <0xE2><0x80><0x93> het moest 'opgevuld' worden, aangezien het korte verhaal zelf een klein, relatief kort juweel is. Het zou in feite het mooiste korte verhaal in de Engelse taal kunnen zijn. In prachtig spaarzame taal vertelt het over het besef dat Gabriel Conroy zich realiseert dat zijn leven, en de levens van zovelen om hem heen, worden beheerst door herinneringen aan de doden. Zelfs zijn eigen vrouw, die al vele jaren met een man was getrouwd die nu dood was, hield meer van hem dan van hem. Het zou altijd lastig zijn om zo'n kort verhaal naar de bioscoop te brengen. John Huston deed het geweldig. Hij gaf nooit toe aan de verleiding om het uit te spelen of een ingewikkelde techniek te gebruiken om het verhaal uit te breiden. Het is eenvoudig en waar, met uitstekend acteerwerk. De enige kleine misser is het gebruik van muziek bij de vernietigende laatste alleenspraak.<br />Het komt maar zelden voor dat een filmversie van een literair meesterwerk zelf een meesterwerk is, maar ik vind het niet meer dan eerlijk om dit woord voor deze film te gebruiken. Het is geen briljante film, maar hij is eenvoudig en zuiver <0xE2><0x80><0x93> ik moet altijd aan Ozu denken.' Als ik aan The Dead denk, is het op dat niveau van zuiverheid en eenvoud en diepe wijsheid.
So many literary adaptations are disappointments. There are many reasons for that, but usually it is the need to cut down a complex novel to the size of a screenplay. The Dead is unusual - it had to be 'padded', as the short story itself is a tiny, relatively short gem. It may in fact be the finest short story in the English language. In beautifully spare language it tells of the realization of Gabriel Conroy that his life, and the lives of so many around him are controlled by memories of the dead. Even his own wife of many years loved a man now dead more than him.<br /><br />To bring such a short story to the cinema was always going to be tricky. John Huston did a magnificent job. He never gave in to temptation to play it up or use fancy technique to expand on the story. It is simple and true, with outstanding acting. The only slight miss-step is the use of music to accompany the devastating final soliloquy.<br /><br />Its rare indeed for a movie version of a literary masterpiece to be itself a masterpiece, but I think its fair to use this term for this movie. Its not a bravura piece of film making, but it is simple and pure - I always think of Ozu's movies when i think of The Dead, its at that level of purity and simplicity and deep wisdom.