'Het leger van de farao's' voldoet niet aan de verwachtingen. In plaats van te kiezen voor clichés en grote sterren, vertrouwt de film volledig op de uitstekende acteerprestaties van een sterke cast, de kracht van een goed geschreven script en een fascinerend en bitter verhaal. Het resultaat is een rauwe en realistische film die snel op gang komt, met een zware emotionele lading. Een van de beste films die ik ooit over de Burgeroorlog heb gezien, en ik denk dat hij dat te danken heeft aan het plezier van een onafhankelijke film te zijn (als je deze film leuk vindt, probeer dan ook de even briljante onafhankelijke film over de Burgeroorlog, 'Wicked Spring').<br />' farao's' De film vertelt eenvoudig het ware verhaal van een klein expeditieteam van mannen van de Unie die naar een boerderij van de Confederatie gaan om proviand in te slaan, maar daar uiteindelijk vast komen te zitten door een ongeluk van een van de mannen. De spanning loopt op en relaties worden aangeknoopt en verbroken. Niets gebeurt zoals Hollywood het zou schrijven; deze film komt voort uit de geest van iemand die echt geeft om kwaliteitsfilm en het vertellen van geschiedenis. Geweldige dialoog en plotbeschrijving bewegen zich door een film die er uiterst professioneel uitziet, maar vaak niet het gevoel geeft dat je naar een film kijkt, maar eerder dat je een verhaal hoort.<br />De film kan bogen op een ongelooflijke prestatie van Chris Cooper die een verbazingwekkende veelzijdigheid aan de dag legt bij het verkennen van zijn rol. Hij transformeert, maar is altijd op het toppunt van geloofwaardigheid en is emotioneel gemakkelijk te benaderen. Patricia Clarkson is even beeldschoon en realistisch in een rol die veel actrices zouden laten schieten. Ze deelt een interessante chemie met Coopers personage, en waar zij de strengste van de personages is, is ze nog net zo gemakkelijk te herkennen. De rest van de cast is heel capabel en vult hun rollen goed in.<br />Het ontwerp en de set zijn fantastisch, en persoonlijk ben ik dol op de cinematografie. Het heeft allemaal de sfeer van een foto uit de Burgeroorlog, met de camera die sterke contrasterende kleuren en schaduwen en een metaalachtige tint laat zien, maar altijd met de naturalistische uitstraling van de rustieke omgeving. Ze schijnen natuurlijke belichting te hebben gebruikt, maar wat ze ook hebben gebruikt, het werkt uitstekend. Alles ziet eruit alsof het thuishoort waar het is, het voelt als iets van de tijd, iets wat ik zeldzaam vind in Amerikaanse periodefilms. De acteurs spelen 19e-eeuwse mensen, niet als 20e-eeuwse mensen in oude kleren.<br />Bovenal is deze film heel persoonlijk. Ik denk dat hij zich die als indie kan veroorloven. De film is bijna vlekkeloos, met een uitstekend script dat moeiteloos de relaties en persoonlijkheden van deze personages creëert en verkent en hen in een situatie laat groeien, hoe slecht die ook is. Het lukt het script om zijn punt duidelijk te maken, en het krijgt het ook.' 'Het is dapper. Het is gebaseerd op personages, een fantastisch script, menselijke emoties en op het kille, harde feit dat de Burgeroorlog niet alleen bestond uit CGI, grote sterren en hoepelrokken.'
"Pharaoh's Army" defies formula. Instead of selling out for cliches and big stars, it relies completely on the excellent acting from a strong cast, the strength of a well written script, and a fascinating and bitter story. The result is a raw and realistic film that moves along fast, with a heavy emotional current. One of the best I've ever seen about the Civil War, and I think it can owe that to the pleasure of being an independent film (if you like this film, try to see the similarly brilliant indie Civil War film "Wicked Spring" as well).<br /><br />"Pharaoh" simply tells the true story of a small expedition/forage team of Union men who ride into a Confederate farm to take provisions, but end up stuck there because of an accident of one of the men. Tensions broil and relationships are made and broken. Nothing happens the way Hollywood would write it; this movie comes from the mind of someone who actually cares about quality film and the telling of history. Superb dialogue and plot exposition move along a film that looks highly professional, but often doesn't feel like you're watching a movie, more along the lines of hearing a story.<br /><br />The film boasts an incredible performance from Chris Cooper who shows an amazing versatility in the exploration of his role. He transforms, but is always at the height of believability and is easy to emotionally relate to. Patricia Clarkson is equally as stellar and realistic in a role that many actresses would crumble in. She shares an interesting chemistry with Cooper's character and where she's the more severe of the characters, is still as easy to identify with. The rest of the cast is quite capable, and fill their roles in well.<br /><br />The art design and the set are wonderful, and personally I love the cinematography. It all has the feel of a Civil War period photograph with the camera presenting strong contrasting colors and shadows and a tin-like metalic tint, but always keeping the naturalistic look of the rustic setting. They seem to have used natural lighting, but whatever they used works beautifully. Everything looks like it belongs where it is, it feels period, something I find rare in American period films. The actors act 19th century, not like 20th century people in old clothes.<br /><br />Above all, this film is very personal. I think that as an indie it can afford it. The film is nearly flawless with an outstanding script that effortlessly creates and explores the relationships and personalities of these characters and lets them grow in a situation, as bad as it is. It doesn't fail in getting it's point across, and it gets it's point across without the usual and overused techniques that are used in all war films these days. It's brave. It relies on it's characters, a fantastic script, human emotion, and in the cold hard fact that the Civil War wasn't all CGI, big stars, and hoop skirts.