Ik hou van undergroundfilms als ze iets te zeggen hebben, of te laten zien, wat dat aangaat. Ik heb mijn uiterste best gedaan om 'Trash' leuk te vinden. Ik heb geprobeerd een artistieke prestatie te zien, of een interessante weergave van het leven in New York in het begin van de jaren zeventig. Of er in elk geval vermaak in te zien. Maar de film stinkt en kan niet als kunst of vermaak worden beschouwd.<br />'Trash' is in wezen een excuus om Joe Dallesandro's naakte lichaam twee uur lang te laten zien, terwijl hij andere oninteressante, irritante figuren ontmoet (ik ben het met je eens dat het een prachtig lichaam is, maar dat is geen excuus voor een hele film erover, toch?). Holly Woodlawn, als Joe's vriendin, zorgt aan het eind voor een paar leuke lachbuien, maar dan is het te laat om die verspilde paar uur te besparen. 'Walk on the Wild Side' van Lou Reed is een betere weergave van die mensen en die tijd, ook al is het fascinerender dan ze in werkelijkheid waren.
I like underground films when they have something to say, or show, for that matter. I tried hard to like "Trash". I tried to see some artistic achievement, or some interesting representation of New York City life in the early 70's. Or at least being entertained by it? But the movie stinks and can't be called either art or entertainment.<br /><br />"Trash" is basically an excuse to expose Joe Dallesandro's nude body for 2 hours, while he meets other uninteresting, annoying figures (I agree, that's a gorgeous body, but no excuse for a whole movie about it, right?). Holly Woodlawn, as Joe's girlfriend, provides a few good laughs by the end, but then it's too late to save those wasted couple of hours. Lou Reed's classic song "Walk on the Wild Side" is a better portrayal of those people and that time, even if it's more fascinating than they actually were. 1.5/10.