Ik keek naar de film met tranen en af en toe een glimlach. Woede welde in me op toen ik de ruïnes van Hanoi zag na de bombardementen van 12 dagen. En door nu in het land te wonen met mijn ouders, die al vijftig jaar in Saigon wonen, begrijp ik dat we nu veel beter af zijn, en beter af zouden zijn geweest als de Amerikanen hier geen oorlog hadden gevoerd. Terwijl ik naar de film keek, kwam ik meer te weten over de verschillende soorten oorlogen die de Amerikanen in Vietnam hadden gepland, en welke rampen ze hadden veroorzaakt.<br />De serie lijkt goed te passen bij de interviews met de echte mensen. Het bevalt me niet dat sommige mensen alleen algemene meningen geven, zoals de analist aan het eind van de serie, ik ben zijn naam vergeten.<br />Er zouden ook meer documentaire beelden moeten zijn, zoals het leven in het legerkamp van Zuid-Vietnam en die van het Noorden (als dat mogelijk is). Er is ook een plotselinge verandering van het jaar 1972 naar 1975 (ik weet niet zeker of de tussenliggende periode gecensureerd is, want ik heb die serie op tv gezien).
I watched the movie with tears and smiles alternatively. Anger surged in me to see the ruin of Hanoi after the 12-day bombard. And by living in the country right now with my parents, who's been living in Saigon for 50 years, I understand that we're much better off now, and would have been better if the American didn't bring war here. Watching the movie, I learned more of the different kinds of wars that the America planned in Vietnam, and what disasters they caused.<br /><br />The series seems to do well with the interviews with the real people. But I don't like it that some people only give generic opinions, like the analyst near the end of the series, I forgot his name.<br /><br />There should also be more documentary images, like the life in the army camp of the South Vietnam, and those of the North (if possible). There's also a sudden change from the year of 1972 to 1975 (I'm not sure if the in-between was censored, because I watched this series on TV).