Als ik de mannelijke hoofdrolspeler nog één keer 'Dit is gekkenwerk!' had horen zeggen, zou ik hebben overgegeven. De film is één groot cliché, met nep-'knijp hem onder zijn hiel'-houdingen. Niet één man in deze film heeft ook maar één positieve eigenschap; hij doet me denken aan films uit het sovjettijdperk met sterk politiek georiënteerde boodschappen. Ik kon niet eens begrijpen waarom de hoofdrolspelers zich tot elkaar aangetrokken voelden, en ik kon ook niet op het einde wachten.
If I heard the male lead say "This is madness!" one more time I would have barfed. The film is one big cliche, with fake "grind him under your heel" attitudes. Not one male in this movie has one redeeming quality; reminds me of Soviet-era films with strongly politically-oriented messages. I couldn't even understand WHY there was attraction between the leads, nor could I wait for the ending.