'The James Dean Story' wordt geïntroduceerd als 'een ander soort film', en legt uit: 'De aanwezigheid van de hoofdrolspeler in deze film is mogelijk gemaakt door het gebruik van bestaand filmmateriaal, bandopnamen van zijn stem en door middel van een nieuwe techniek <0xE2><0x80><0x93> dynamische verkenning van de fotokopie.' De enige 'bandopnamen van zijn stem' die de moeite waard zijn, is een korte opname die meneer Dean maakt tijdens een bezoek aan zijn familie in Indiana; hij wilde de herinneringen aan zijn overgrootvader Cal Dean vastleggen, geïntrigeerd omdat hij een soortgelijke 'Cal' speelde in 'East of Eden'. Dean vraagt of Cal Dean belangstelling had voor kunst en hoort dat het familielid veilingmeester was. James Dean was geïnteresseerd in kunst en had een warme band met zijn familie, dat is duidelijk. Dat is de enige 100 procent correcte onthulling in deze documentaire. James Dean was geïnteresseerd in kunst en had een warme band met zijn familie.<br />Een verbazingwekkende'screentest'/'outtake' van 'East of Eden' verschijnt bijna aan het eind van de film. Het is een zwart-witscène tussen Dean (als Cal Trask) en co-ster Richard Davalos (als Aron Trask). Dean is op zijn betoverendst. Als deze scène alleen hier was verschenen en er geen 'East of Eden'-film was voltooid, zou deze documentaire een essentiële, hoogwaardige film zijn. Maar de scène, een perfecte '10' in afzondering, zou als een extra 'East of Eden' moeten worden beschouwd. Deans 'Traffic Safety Film' is ook de moeite van het bekijken waard. Er zijn de verwachte interviews met familie en vrienden. Mijn favorieten waren de man (Lew Bracker) die een doos met spullen doornam die Dean bij hem had achtergelaten, en Deans familie. Er was niet genoeg van tante Ortense en de brief van Dean aan zijn neefje was heel aardig. Meer lezen over Deans brieven zou welkom zijn geweest. Deans niet-geïdentificeerde vriend de schrijver leek een beter script voor de film te hebben; filmmakers zouden kunnen overwegen het als hoofdthema te nemen.<br />Robert Altmans interpretatie van Martin Gabels lezing van het script van Stewart Stern is verschrikkelijk. Wat dachten ze wel niet? Misschien kunnen filmmakers vergeven worden omdat Dean zo dichtbij kwam. Verwacht helemaal geen 'Het verhaal van James Dean'. Deze film gaat meer over Deans invloed op mensen ( zowel de fans als de filmmakers) dan over de man zelf. Het is heel duidelijk een vroeg stukje van de mythische 'legende' van James Dean. Tommy Sands zingt 'Let Me Be Loved'. Het verhaal verwijst naar Dean als 'hij', met een goddelijk air. De beelden van Deans familie die 'weten' op het moment dat hij sterft, zijn werkelijk ellendig.<br /><br />**Het verhaal van James Dean (13/8/57)** Robert Altman, James Dean, Martin Gabel, Richard Davalos.
"The James Dean Story" is introduced as "A different kind of motion picture," explaining, "The presence of the leading character in this film has been made possible by the use of existing motion picture material, tape recordings of his voice and by means of a new technique - dynamic exploration of the still photograph." The only "tape recordings of his voice" noteworthy is one short recording Mr. Dean make while visiting his family in Indiana; he wanted to record any family recollections of his great-grandfather Cal Dean, intrigued because he played a similarly named "Cal" in "East of Eden". Dean asks if Cal Dean was interested in art, and learns the relative was an auctioneer. James Dean was interested in art and had warm relationship with his family, obviously. That's the only 100% accurate revelation in this documentary. James Dean was interested in art and had warm relationship with his family.<br /><br />An amazing "screen test"/"outtake" from "East of Eden" appears near the film's end. It's a black and white scene between Dean (as Cal Trask) and co-star Richard Davalos (as Aron Trask). Dean is at his mesmerizing best. If this scene appeared only here, and no "East of Eden" film was completed, this documentary would be an essential, high rated film. But the scene, a perfect "10" in isolation, should be considered an "East of Eden" extra. Dean's "Traffic Safety Film" is also worth seeing.<br /><br />There are the expected interviews with family and friends. My favorites were the guy (Lew Bracker) going through a box of stuff Dean left with him, and Dean's family. There wasn't enough from Aunt Ortense and the letter from Dean to his little cousin was very nice. More reading of Dean's letters would have been welcome. Dean's unidentified writer friend seemed to have a better thesis for the film; filmmakers might have considered developing it as a main focus.<br /><br />Robert Altman's direction of Martin Gabel's reading of Stewart Stern's script is dreadful. What were they thinking? Perhaps, filmmakers can be forgiven due to the closeness of Dean's passing. Don't expect "The James Dean Story" at all. This movie is more about Dean's effect on people (both the fans and filmmakers) than the man. It is very clearly an early piece of the James Dean myth-making "legend". Tommy Sands sings "Let Me Be Loved". The narrative refers to Dean as "He" with a god-like air. The shots of Dean's family seeming to "know" the moment he dies are truly wretched.<br /><br />** The James Dean Story (8/13/57) Robert Altman ~ James Dean, Martin Gabel, Richard Davalos