Ja, ik ben sentimenteel, en ja, ik hou van films waarin kinderen de betere mensen zijn. Klatretornsen heeft inderdaad een paar logische of zelfs plotmatige tekortkomingen. Die worden meer dan gecompenseerd door het geweldige acteerwerk van de kinderen (Julias eerste filmrol!) en de charme van een Dogma-film (ik hield al van dit soort cinematografische kunst lang voor de Dogma; al sinds Herzogs 'Herz aus Glas'). Nou, ik heb het laatste kwartier uitgehuild, wat een hogere traanfactor heeft dan bambi of Fly away home voor mij had.
Yes, I am sentimental, and yes, I love movies where kids are the better humans. True, Klatretøsen does have some logical or even plot shortcomings. These are more than compensated by the kids' great acting (Julias first movie role at all!) and the charm of a Dogma film (I liked this kind of cinematografic art long before the Dogma; ever since Herzog's 'Herz aus Glas'). Well, I cried through the last fifteen minutes which is a higher tear factor than bambi or Fly away home had for me.