De beste romantische komedie die ik in jaren heb gezien. Niet het soort gelikt Hollywood-gedoe van Ben Stiller of Adam Sandler en een stuk minder zoetsappig dan een epos van Hugh Grant. Julianne Nicholson en Jay Mohr zijn perfect gecast en leveren allebei een soepele, professionele voorstelling als het verloofde stel dat besluit wat tijd te besteden aan het zaaien van hun seksuele zaadjes voor het huwelijk. In plaats van het puur voor de lol te spelen, hebben de schrijvers en de regisseur een mooie mengeling van menselijke gevoelens en komische actie in elkaar geflanst. Nicholson is gewoon geweldig als de onhandige verleidster en Mohr doet het geweldig als de man die met tegenzin aan het spel begint, maar al snel merkt dat hij zijn avontuurtjes een beetje te leuk vindt. We zien net genoeg ondersteunende personages om de plot mooi af te ronden zonder af te leiden van het hoofdverhaal. Andy Richter (echte vriend) en Helen Slater (verdrietige alleenstaande moeder) zijn vooral goed. Er is genoeg betekenis en emotionele complexiteit om dit veel meer te maken dan een gewone jongens-meisjesklucht. Met een beetje meer tempo en een klein beetje meer scherpte zou deze film zelfs in de top tien van komedies kunnen staan.
The best romantic comedy I've seen in years. Not the kind of slick over the top Hollywood stuff by Ben Stiller or Adam Sandler and a lot less syrupy than a Hugh Grant epic. Julianne Nicholson and Jay Mohr are perfectly cast and both deliver smoothly professional performances as the engaged couple who decide to spend a little time sowing their sexual oats before marriage. Instead of playing it strictly for laughs the writers and director concocted a nice blend of human feelings and comedic action. Nicholson is just great as the awkward seductress and Mohr does a great job as the man who reluctantly enters into the game but soon finds himself enjoying his flings a little too much. We see just enough of the supporting characters to nicely round out the plot without distracting from the main story. Andy Richter (earnest friend) and Helen Slater (distraught single-mom) are particularly good. There is enough meaning and emotional complexity to make this a lot more than a standard boy-girl farce. Indeed, with just a little better pacing and a tiny bit more cutting this film would be a top ten comedy.