Over marketing gesproken. Op de poster/thuisvideocover van 'The New Twenty' is een halfnaakte man te zien in een 'Wolfe Video'. Voor degenen die bekend zijn met de homofilms is dit een'moet-je-zien'-uitzending. (Ik vond het heerlijk om de ene recensent (van een andere site) te horen zeggen dat hij was 'ingepald' om een 'Sodomiet'-film te zien. Meen je dat nou? De slogan zelf is het woord 'homo'. De Heer geeft je ogen, maar je kunt niet zien.) Dat gezegd zijnde, ondanks het aantal homopersonages, gestereotypeerd, maar niet minder (zie: de eenzame homo, het aidsslachtoffer en de gesloten homo) gaat het meer over langdurige vriendschap en personages die uit elkaar groeien. Sterker nog, er is meer (hier is er een voor christenen om over te klagen) over heteroseksuele paren die buiten de deur seks hebben, tjonge! En dan heb ik het nog niet eens over de drank, het overmatig drinken en het drugsgebruik. Ik vind dit meer iets voor een tv-serie of een film als _Showtime_ dan voor een film op het witte doek. Natuurlijk, ik was dol op de cinematografie, sommige acteurs kunnen acteren en ik vind het altijd heerlijk om een grote groep vrienden te zien die zich echt gedragen alsof ze elkaar al een miljoen jaar kennen. Maar we hebben dit allemaal al eerder gezien. Hier is niets echt "nieuws". Nauwelijks een origineel idee dat voor een groot deel van de film hetzelfde 'ik heb aids, laten we daar iets aan doen' teweegbrengt, en onze vriend heeft een ernstig drugsprobleem, maar laten we daar niets aan doen tot het bijna te laat is. Dat is (US) 'Vreemd als volk' en 'Broken Hearts Club' De film gaat over een groep studievrienden, inmiddels volwassen (in omvang niet in verstand) die uiteindelijk volwassen moeten worden en hun best moeten doen terwijl ze falen. Vreemd genoeg was, net als in de meeste van deze onafhankelijke films, de interessantste, althans voor mij, de zwaargebouwde Ben. Hij stal elke scène, maar ook nu weer was er niet veel om mee te nemen.
Talk about marketing. The poster/home video cover of 'The New Twenty' broadcasts a half-naked male in a "Wolfe Video." For those familiar with the gay-themed movies  this broadcasts a "must-see." (I loved reading one reviewer (from another site) stating they had been "tricked" into seeing a "Sodomite" movie. Are you serious? The tagline itself as the word "gay." The Lord gives you eyes, yet you cannot see) That being said, despite the number of gay characters, stereotyped, no less (see: the lonely gay, the AIDS victim gay and the closeted gay) it's more about long-term friendship and characters that grow apart. In fact, if anything, there's more (here's one for Christians to complain about) heterosexual couples having sex outside of, gasp!, marriage. Not to mention backstabbing, drinking to excess and drug usage. I see this more of a made for TV-Logo or Showtime movie than big screen effort. Sure, I loved the cinematography, some of the actors could act and I always love seeing a big-group-of-friends that actually act like they've known each other for a million years. But we've see this all before. Nothing really "new" here. Barely an original idea  hence bringing back the same 'ole "I have AIDS, let's deal with that" for a good portion of the movie and boy, our friend has a serious drug problem, but let's not deal with that until it's almost too late. That's so (US) 'Queer as Folk' and 'Broken Hearts Club,' respectfully. The film deals with a group of college buddies, now grown (in size not minds) who have to eventually grow up and each trying their best while failing. Strangely, as in most of these independent movies, the most interesting, to me at least, was the heavier-set one, Ben. He stole each scene, but, again, there wasn't much to take.