Lang geleden, bij de dageraad van de menselijke beschaving, zaten er holenmensen rond en maakten flauwe grappen, sloegen elkaar op de kop met alles wat ze te pakken konden krijgen, en er werden nooit vrouwen gezien en blijkbaar hadden ze ooit staarten. Deze holenmensen leefden in een geografisch verschillende streek met een kaketoe, een kameel, een aap <0xE2><0x80><0x93> maar geen vrouwen. Deze film vertelt over de 'hilarische' ongelukken van zeven (of zo) holenmensen <0xE2><0x80><0x93> nadat ze hun land hadden verbrand met de nieuwe ontdekking van het vuur <0xE2><0x80><0x93> die over water verder trekken naar een nieuw land waar ze deze vrouw met het extra aanhangsel vinden. Onderweg krijgen we zulke 'geweldige' ogenblikken van komedie, als een dikke holenman die een kikker inslikt die de hele tijd in zijn maag kwaakt. Een aap die stenen naar hun hoofd gooit. Een man die een muis inslikt om de kikker in zijn maag te krijgen. De obligate 'homo' holenman. De lijst kan nog wel even doorgaan. Deze film is het toppunt van cinematografische flauwekul. Vanaf het begin verveelde ik me al en het werd alleen maar erger toen de holenmensen maar rondhuppelden en elkaar aan het slaan waren, slechte grapjes maakten, zoals het woord 'poot', elkaar aan het slaan, en de arme Seta Berger die eruitziet alsof ze een weddenschap met een producent heeft verloren om in deze onzin te mogen spelen. Ze is inderdaad een van de twee lichtpuntjes in deze film. Ze is niet zo'n goede actrice, dus je kunt wel raden waarom ze zo'n eikel is. Het beste van de film is de muziek. Zodra ik de soundtrack hoorde, zei ik tegen mezelf dat die me heel bekend in de oren klonk. De echte soundtrack had ik nog nooit gehoord, maar de muziek was onmiskenbaar die van Ennio Morricone. Het is een mooie soundtrack en het beste in een verder primitieve, saaie, wellustige, fantasieloze en belachelijke film over een groep Moes die voor het eerst een vrouw tegenkomt en haar eerst als een of ander dier wil opeten en dan leert wat ze kan doen. Aaaah! Sorry, ik smoor een geeuw terwijl ik de plot herbeleef! Aan het eind van de film verschijnen zo'n honderd vrouwen op het scherm met het erotische gevoel dat je krijgt als je een korstje van je knie trekt. Deze film was pijnlijk om naar te kijken en bood niets van enige werkelijke waarde. Het feit dat hij een vervolg opleverde, verbaast me niet, aangezien hij dat ene ding biedt dat de belangstelling van de kijker zal prikkelen - staart.
Way back at the dawn of human civilization cavemen sat around and made lame jokes, hit each other over the heads with what ever they could grab, and women were never seen and apparently at one time had tails. These cavemen lived in a geographically diverse region with a cockatoo, a camel, a monkey - but no women. This film tells of the "hilarious" misadventures of seven(or so) cavemen - having burned their land with the new discovery of fire - moving on by water to a new land where they find this woman with the extra appendage. Along the way we get such "great" moments of comedy like a fat cavemen swallowing a frog that keeps croaking in his stomach. A monkey throwing rocks at their heads. A man swallowing a mouse to get the frog in his stomach. The obligatory "gay" caveman. The list could go on and on. This movie is the very definition of cinematic dreck. I was bored from the onset and it only got worse as the cavemen bobbled around hitting each other, making poor jokes such as puns on the word perch, hitting each other, and mauling poor Seta Berger who looks like she lost a bet to a producer to appear in this nonsense. She is indeed one of two bright spots in this film. She isn't much of an actress so you have to guess why she is an ass-et? The other "bright" spot is the music. As soon as I heard the score, I said to myself that it sounded very familiar. I had never heard the actual score but the music was unmistakably that of Ennio Morricone. It's a nice score and the best thing in an otherwise crude, boring, lewd, unimaginative, and ridiculous film essentially about a group of Moes finding a woman for the first time and, first wanting to eat her like some animal, being taught what she could do. Awwwwh! Sorry, I'm stifling a yawn as I relive the plot! The end of the film has some 100 or so mostly naked women on screen with all the erotic feel of pulling a scab off your knee. This movie was painful to sit through and offers nothing of any real merit whatsoever. The fact that it spawned a sequel doesn't surprise me as it offers that one thing which will prick viewer interest - tail.