In de echte wereld van de kunst is Elizabeth Wurtzel de sexy dramakoningin die elke man wil zijn, maar bij wie geen man wakker wil worden. Haar presentatrice, Christina Ricci, is het lelijke, artistieke wannabe-meisje dat wanhopig naar elke man verlangt, maar geen man wil haar aanraken. Daarom zijn er in Prozac Nation, de niet-uitgebrachte film uit 2001 van Wurtzels bestseller uit de jaren negentig, die dezelfde naam heeft, onmiddellijke problemen. Oké, de problemen beginnen vóór de misplaatste rol van Ricci, die het emotionele bereik van een vingerhoed heeft <0xE2><0x80><0x93> is het een wonder dat ze verreweg het beste acteerde in de twee Addams Family-films? Ten eerste ziet ze er bizar uit <0xE2><0x80><0x93> met grote ogen en een uitpuilend voorhoofd, waardoor ze eruitziet als de foetale Starchild uit 2001: A Space Odyssey. Ten tweede speelt ze altijd de zeurderige trut. Maar ten derde is het de manier waarop films de indruk proberen te wekken dat elke man zich tot haar aangetrokken zou voelen. In één scène van de film lopen haar vriendin Ruby (Michelle Williams) en Liz door Harvard, en alle mannen beginnen tegen Ricci te kletsen, niet tegen de supercute en sexy Williams. Hallo om. Realiteit checken. Dit materiaal smeekte om de Andy Warhol-behandeling. Dit is zijn versie van de film. Een injectie van vijf minuten met een injectienaald. Een injectie van vijf minuten met Wurtzels harige schaamstreek. Een opname van vijf minuten van haar terwijl ze naakt en stoned op het bed ligt. Ze staat op en steekt haar middelvinger op naar het publiek. _Cue credits_. Zie je wel, nog geen twintig minuten om Wurtzels hele leven te distilleren. En o ja, Warhols film zou Ricci niet hebben gehad. Zelfs Michelle Williams zou beter zijn geweest, en na het zien van Ricci's bleke boezem zou ik alles nemen wat Williams of een ander stuk me filmisch te bieden had. Ricci is bijna de kus des doods voor een film, en hoe ze blijft werken is een mysterie. Denk aan haar optredens in middelmatige films als Monster, Sleepy Hollow en Woody Allen's Monster. Ze is de vrouwelijke tegenhanger van banale, houterige acteurs als Tom Cruise en Leonardo Dicaprio.
In the real world of art Elizabeth Wurtzel is the sexy drama queen every guy wants to do, but no guy wants to wake up next to. Her on-screen portrayer, Christina Ricci, is the ugly artsy wannabe girl that desperately wants every and any guy, but no guy will touch her. That's why, in Prozac Nation, the unreleased 2001 film of Wurtzel's 1990s bestseller book of the same name, there are immediate problems. OK, the problems start before the miscast of Ricci, who has the emotional range of a thimble- is it any wonder that, by far, her finest acting was in the two Addams Family films? First off, she is bizarre looking- with big eyes and a bulging forehead, making her look like the fetal Starchild from 2001: A Space Odyssey. Secondly, she always plays whiney brats. But, thirdly, is the way films try to make it appear any guy would be attracted to her. In one scene in the film her pal Ruby (Michelle Williams) and Liz walk through Harvard, and all the guys' tongues are wagging at Ricci, not the super-cute and sexy Williams. Hello.Reality check time. This material begged for the Andy Warhol treatment. Here is his version of the film. A five minute shot of a hypodermic needle. A five minute shot of Wurtzel's hairy pudenda. A five minute shot of her sleeping naked and stoned on the bed. She rises, gives the middle finger to the audience. Cue credits. See, less than twenty minutes to distill Wurtzel's whole life. And, oh yeah, Warhol's film would not have cast Ricci. Even Michelle Williams would have been better, and after seeing Ricci's pallid bosom, I'd take anything Williams or any other babe had to offer me cinematically. Ricci is almost the kiss of death for a film, and how she stays working is a mystery. Think of her performances in mediocre to bad films like Monster, Sleepy Hollow, and Woody Allen's Anything Else- also co-starring Jason Biggs, and now picture another actress in her role, and immediately the films could seem better, if not great. She is the female counterpart to banal, wooden, milquetoast actors like Tom Cruise and Leonardo Dicaprio.