De gimmick van deze komedie van Paramount uit 1934 bestaat als het ware uit de zes komedianten, die in drie man-en-vrouwteams zijn opgedeeld, die allemaal samen optreden. W.C. Fields en zijn vaste filmpartner Alsion Skipworth verschijnen in de tweede helft van de film en blinken uit in hun rollen als een sheriff en herbergier in een kleine stad. Fields schijnt de ruimte te hebben gekregen om een heleboel van zijn eigen unieke soort misantropische, surrealistische komedie in zijn rol te stoppen, en het werkt geweldig, vooral waar hij zijn beroemde pooltafelact mag doen, een uitweiding die volkomen op zijn plaats is omdat hij hilarisch is. Eerst dacht ik dat het misschien niet bij elkaar paste om een film te maken met de subtiele huiselijke komedie van Charlie Ruggles en Mary Boland naast de brede, komische vaudeville-taal van het geweldige comedy-team van George Burns en Gracie Allen, maar hier werkt het perfect vanwege de rollen die George en Gracie in het script krijgen. Ze zijn er allebei een, ze zijn er een, ze zijn er een, ze zijn er een, ze zijn er een, ze zijn er een, ze zijn er een, ze zijn er een, ze zijn er een, ze zijn er een, ze zijn er een. Het maken van komische ergernissen bij Burns en Allen voor twee sympathieke personages blijkt een perfecte manier te zijn om hun verbluffende, meer dan levensgrote komediefiguren in een echte wereld te plaatsen <0xE2><0x80><0x93> de komedie van mensen die op een geloofwaardige manier op hen reageren, blijkt net zo'n goudmijn te zijn als Gracies beroemde naïeve vertolking.<br />Charlie Ruggles verdient een speciale vermelding voor zijn optreden als de pietluttige bankier 'Pinky' Whinney. Hij is fantastisch subtiel en onderkoeld, en hij tekent lachsalvo's uit regels die in de handen van een andere acteur misschien niet eens gehoord zouden zijn.<br />Het script is in alle opzichten heerlijk geestig, en het grootste deel van de tijd is het dat ook.' is een volmaakt uitgesponnen komedie van frustratie waarin onze sympathie ligt bij de arme Whinney's die geen moment alleen kunnen zijn, en het extraatje is dat wat hen frustreert gewoon meer eersteklas komediemateriaal van Burns en Allen is.<br />Voor de precode-kijkers daarbuiten is er nogal suggestief materiaal in sommige van de amusantste scènes, wanneer Whinney probeert George duidelijk te maken waarom hij en zijn vrouw een tijdje alleen willen zijn.<br />Er zijn hier een paar tekenen van een overhaaste productie <0xE2><0x80><0x93> af en toe een sprong, een van de meest voor de hand liggende valkuilen die je ooit in een film zult zien (net als in W.C. 'The Golf Specialist') en de knoop in Fields das verandert voortdurend van vorm. Maar daar heb ik geen last van, en iedereen die van de film geniet zou er geen last van moeten hebben.<br />'Zes van een Kind' is een echt juweeltje en een van de grappigste films die ik in tijden heb gezien. Als je erover nadenkt of je ernaar gaat kijken, zou het antwoord ja moeten zijn.
The gimmick, as it were, of this 1934 Paramount comedy is the six comedy performers, paired off into three man-and-woman teams, who all appear together. W. C. Fields and his frequent screen partner Alsion Skipworth appear in the second half of the film and shine in their roles as a small-town sheriff and innkeeper. Fields seems to have been given the latitude to inject plenty of his own one-of-a-kind brand of misanthropic, surreal comedy into his part, and it works wonderfully, especially where he is allowed to do his famous pool table routine, a digression that is totally welcome since it is hilarious.<br /><br />At first thought it might have seemed like a mismatch to conceive of a film to be carried by the subtle domestic comedy of Charlie Ruggles and Mary Boland next to the broad, jokey Vaudeville patter of the great husband-and-wife comedy team of George Burns and Gracie Allen, but here it works perfectly because of the parts George and Gracie are given in the script. They are there are freeloaders hitching a ride to California on Ruggles' and Boland's honeymoon trip and consistently find ways to annoy them at every step, including, brilliantly, while they are each holding on to the side of a cliff for dear life.<br /><br />Making Burns and Allen comic annoyances to two sympathetic characters turns out to be a perfect way to fit their far-out, larger-than-life comedy characters into a real world setting -- the comedy of people reacting to them in a believable way turns out to be as much as a gold-mine as Gracie's famous naive delivery itself.<br /><br />Charlie Ruggles deserves special mention for his performance as the fussy banker "Pinky" Whinney. He's marvelously subtle and underplayed, and draws laughs from lines that in another actor's hands might not even have been heard.<br /><br />The script is wonderfully witty all through, and most of the way it's a perfectly extended comedy of frustration in which our sympathies are with the poor Whinneys who can't get a moment alone, and the extra bonus is that what frustrates them is just more first-rate comedy material from Burns and Allen. <br /><br />For the pre-code watchers out there, there is some rather suggestive material in some of the most amusing scenes, as Whinney tries to get across to George just WHY he and his wife want to be alone for a while.<br /><br />There are a few signs of a rushed production here -- the occasional jump cut, one of the most obvious drop sets you will ever see in a movie (right up there with W. C. Field's own short "The Golf Specialist"), and the knot in Field's tie is constantly changing in shape. These don't bother me, though, and they shouldn't bother anybody who is enjoying the film.<br /><br />"Six of a Kind" is a real little-known gem and one of the funniest movies I've seen in a while. If you're thinking about whether to watch it, the answer should be yes.