Preston Sturgis' THE POWER AND THE GLORY werd bijna twintig of dertig jaar lang door het publiek over het hoofd gezien, tot het eind van de jaren negentig, toen het weer opdook en zelfs op tv kwam. In de tussentijd was het berucht geworden omdat Pauline Kaels THE CITIZEN KANE BOOK had gesuggereerd dat het scenario van Herman Mankiewicz en Orson Welles voor KANE was gebaseerd op het scenario van Sturgis. Zoals in het begin van deze draad voor de film op de IMDb-website wordt vermeld, overdreef Kael haar zaak.<br /><br />Er zijn ongeveer zes vertellers die om beurten het leven van Charles Foster Kane belichten: het filmjournaal (refererend aan Ralston <0xE2><0x80><0x93> de Henry Luce-kloon), de memoires van Thatcher, Bernstein, Jed Leland, Susan Alexander Kane en Raymond de butler. Ieder van hen heeft zijn of haar eigen kijk op Kane, die hun vertrouwen, teleurstelling of haat tegen de man weerspiegelt. En natuurlijk laten ze allemaal ook hun eigen tekortkomingen zien wanneer ze hun versie van Kanes verhaal vertellen. Deze methode leidt er ook toe dat de verhalen over hetzelfde incident elkaar vaak overlappen.<br />Dit is niet de situatie in THE POWER AND THE GLORY. Ja, net als KANE gaat het over een legendarische zakenman <0xE2><0x80><0x93> hier gaat het over Tom Garner (Spencer Tracy), een man die van de grond af aan is opgeklommen tot hoofd van het meest succesvolle spoorwegsysteem van het land. Maar er zijn maar twee vertellers <0xE2><0x80><0x93> dat zijn Garners rechterhand Henry (Ralph Morgan) en zijn vrouw Sarah Padden. Dit beperkt het bijna driedimensionale beeld dat we in Garner bij tijd en wijle van Kane krijgen. Als Henry zijn verhaal doet, heeft hij het over zijn baas en vriend, die hij respecteerde en van wie hij hield. Zijn vrouw is als de stem van het sceptische publiek <0xE2><0x80><0x93> zij ziet alleen de tekortkomingen in Henry.<br />Een typisch voorbeeld: hoewel hij zich opwerkte, werd Tom in zijn latere jaren steeds anti-arbeider. Bonden zijn onruststokers en hij heeft er geen behoefte aan om door hun streken te worden opgehouden. Henry beschrijft Toms confrontatie met de Unie als een groots gevecht, en hoe het hem zo in beslag nam dat het ten nadele van zijn gezinsleven was. Toms vrouw herinnert hem eraan dat Tom schurft en geweld heeft gebruikt om een eind te maken aan de staking (waarmee hij kennelijk het hoofdkwartier van de vakbond heeft opgeblazen <0xE2><0x80><0x93> waarbij veel mensen zijn omgekomen). We hebben dus twee beelden van de man, maar het ene is zuiver wit en het andere is zuiver zwart.<br /><br />Ik geef niet echt de schuld aan de kracht en de glorie van het feit dat we het succes van Adam niet hebben nagebootst (dat doen maar weinig films <0xE2><0x80><0x93> inclusief alle andere films van Orson Welles), maar ik weet dat het verhaal goed genoeg wordt verteld om tot het einde toe je belangstelling vast te houden. En dankzij de optredens van Tracy en Colleen Moore als zijn vrouw Sally wordt de tragedie van het wereldse succes van het stel volledig tot zijn recht gebracht. Als ze trouwen, wil Tom het goed doen (voor een deel) om zijn vrouw en hun gezin de voordelen te geven die hij nooit heeft gehad. Maar in Amerika komt groot zakelijk succes ten koste van jezelf. Tom raakt nauw betrokken bij het runnen van het spoorwegimperium (hij vergroot het en verbetert het voortdurend). Maar het brengt hem te veel van huis, en hij verliest het contact met Sally. En hij krijgt ook oog voor Eve (Helen Vinson), de jongere vrouw die zijn ma<0xC3><0xAE>tresse wordt. Als Sally hoort van zijn ontrouw, gaat ze eraan onderdoor.<br />Evenzo krijgt Tom een enorme schok (wat hem in de ogen van Henry tot een martelaar maakt). Eve trouwt met Tom en schenkt hem een zoon <0xE2><0x80><0x93> maar het blijkt de zoon van Eve te zijn, van Toms zoon Tom jr. (Philip Trent). De ontdekking van deze incestueuze bedrogen echtgenoot brengt Tom ertoe zichzelf dood te schieten.<br />De film is geen volledig succes <0xE2><0x80><0x93> de actie is soms niet overtuigend. Toch lijkt de zaak echt (zie de scène waarin Tom zijn Raad van Bestuur vertelt over zijn plannen om een kleine rivaliserende treinlijn te kopen, en hij het gebruik van obligaties bespreekt om de plannen te financieren). Sturgis had een rijke achtergrond, dus hij kon dit soort details aandragen. Dus over het geheel genomen is het een eersteklas film. Misschien geen _Citizen Kane_, maar voor filmliefhebbers interessant als een poging tot zakelijk realisme met sociaal commentaar over de depressie in Amerika.
Preston Sturgis' THE POWER AND THE GLORY was unseen by the public for nearly twenty or thirty years until the late 1990s when it resurfaced and even showed up on television. In the meantime it had gained in notoriety because Pauline Kael's THE CITIZEN KANE BOOK had suggested that the Herman Mankiewicz - Orson Welles screenplay for KANE was based on Sturgis' screenplay here. As is mentioned in the beginning of this thread for the film on the IMDb web site, Kael overstated her case.<br /><br />There are about six narrators who take turns dealing with the life of Charles Foster Kane: the newsreel (representing Ralston - the Henry Luce clone), Thatcher's memoirs, Bernstein, Jed Leland, Susan Alexander Kane, and Raymond the butler. Each has his or her different slant on Kane, reflecting their faith or disappointment or hatred of the man. And of course each also reveals his or her own failings when they are telling their version of Kane's story. This method also leads to frequent overlapping re-tellings of the same incident.<br /><br />This is not the situation in THE POWER AND THE GLORY. Yes, like KANE it is about a legendary business leader - here it is Tom Garner (Spencer Tracy), a man who rose from the bottom to being head of the most successful railroad system in the country. But there are only two narrators - they are Garner's right hand man Henry (Ralph Morgan) and his wife (Sarah Padden). This restricts the nearly three dimensional view we get at times of Kane in Garner. Henry, when he narrates, is talking about his boss and friend, whom he respected and loved. His wife is like the voice of the skeptical public - she sees only the flaws in Henry.<br /><br />Typical example: Although he worked his way up, Tom becomes more and more anti-labor in his later years. Unions are troublemakers, and he does not care to be slowed down by their shenanigans. Henry describes Tom's confrontation with the Union in a major walk-out, and how it preoccupied him to the detriment of his home life. But Henry's wife reminds him how Tom used scabs and violence to end the strike (apparently blowing up the Union's headquarters - killing many people). So we have two views of the man but one is pure white and one is pure black.<br /><br />I'm not really knocking THE POWER AND THE GLORY for not duplicating KANE's success (few films do - including all of Orson Welles' other films), but I am aware that the story is presented well enough to hold one's interest to the end. And thanks to the performances of Tracy and Colleen Moore as his wife Sally, the tragedy of the worldly success of the pair is fully brought home.<br /><br />When they marry, Tom wants to do well (in part) to give his wife and their family the benefits he never had. But in America great business success comes at a cost. Tom gets deeply involved with running the railroad empire (he expands it and improves it constantly). But it takes him away from home too much, and he loses touch with Sally. And he also notices Eve (Helen Vinson), the younger woman who becomes his mistress. When Sally learns of his unfaithful behavior it destroys her.<br /><br />Similarly Tom too gets a full shock (which makes him a martyr in the eyes of Henry). Eve marries Tom, and presents him with a son - but it turns out to be Eve's son by Tom's son Tom Jr. (Philip Trent). The discovery of this incestuous cuckolding causes Tom to shoot himself.<br /><br />The film is not a total success - the action jumps at times unconvincingly. Yet it does make the business seem real (note the scene when Tom tells his Board of Directors about his plans to purchase a small rival train line, and he discusses the use of debentures for financing the plans). Sturgis came from a wealthy background, so he could bring in this type of detail. So on the whole it is a first rate film. No CITIZEN KANE perhaps, but of interest to movie lovers as an attempt at business realism with social commentary in Depression America.