Meer een frisbee-achtige schildpad met slagtanden die omhooggaan als die van een wrattenzwijn. Meer gevechten met mensen in vogelkostuums die eruitzien als mensen in vogelkostuums. Een pingpongbal-ruimteschip. Twee ondeugende jongens die alles kunnen, inclusief aan boord gaan van het ruimteschip. Meer vermoeiende muziek. Meer 'Gamera is de vriend van kinderen'-gedoe. Ik weet nog dat Godzill en Rodan naar buiten kwamen. De films waren heel leuk omdat de monsters in feite een bedreiging voor de mensen waren. Nu zijn ze alleen nog maar een optocht van malle kostuums met heel weinig erachter. De volwassenen zijn allemaal belachelijk en debiel. Net als in Amerikaanse comedy's zijn de kinderen de bazen (wat ze in werkelijkheid niet konden). Deze monsterfilms moeten de Japanse manier zijn om deze snotneuzen met elkaar te laten communiceren. Maar bovenal is de conclusie na het zien van drie van deze films (met steeds dezelfde plot, kijk maar naar de filmbestanden), dat ze saai zijn. Als je deze nog niet hebt gezien, doe dan geen moeite.
More of a Frisbee like turtle with fangs that go up like a wart hog. More battles with people in bird suits that look like people in bird suits. A ping pong ball space ship. Two naughty boys who know how to do everything, including getting on board the space ship. More tiresome music. More "Gamera is the friend of children" stuff. I remember when Godzill and Rodan came out. The movies were a lot of fun because the monsters were actually a threat to people. Now they are just a parade of silly costumes with very little behind them. The adults are all ridiculous and moronic. Like in American sitcoms, the kids are the bosses (when in reality they couldn't think their way out of a paper bag). These monster movies must be the Japanese means of partonizing these little snots. Above all, however, is that after seeing three of these movies (with the same plot over and over; check the stock footage), the ultimate conclusion is that they are boring. If you haven't see this one, don't bother.