Het geraamte van het verhaal is dat de hoofdpersoon een openbaar kungfu-toernooi moet winnen met een hoge inzet. De kern van het verhaal bestaat uit grote ruzies, een driehoeksverhouding, verraad, rivaliteit en wraak.<br />Er zit veel in dit verhaal. De hoofdpersoon is heel sympathiek als een gelijkmatige, zachtaardige en heel stoere plattelandsjongen. Een goede versus een slechte film is alleen maar zo goed als de schurken en de voornaamste schurken zijn stoer en slim, om nog maar te zwijgen van lelijk, slinks en sluw.<br />Als er één zwakte is, dan is het die wel. 's de scène waarin de verloofde van de hoofdfiguur zich voorstelt dat zij en de hoofdpersoon in een bloemenveld naar elkaar toe rennen en elkaar omhelzen. Ik dacht even dat ik naar The Sound of Music zat te kijken en verloor bijna alle hoop op de film. Gelukkig herstelde de film zich snel met een vechtscène.
The skeleton of the story is that the main character needs to win a public kung fu tournament with high stakes. The flesh of the story consists of LOTs of fighting, a love triangle, betrayals, rivalries, and revenge.<br /><br />There is a lot to this story. The main character is very likeable as an even tempered, mild mannered, and very tough country boy. A good versus bad movie is only as good as the villains and the main villains are tough and smart, not to mention ugly, devious and tricky.<br /><br />If there is one weakness, it's the scene where the fiance of the main character is imagining her and the protagonist running towards each other in a flowery field and hugging when they meet. I thought I was watching The Sound of Music for a second and nearly lost hope for the movie. Luckily, the movie recovered quickly with a fight scene.