Deze film werd kort na Karens dood gemaakt, zodat Richard Carpenter en de mensen die haar het meest na stonden zich misschien een beetje schuldig voelden over de manier waarop ze hadden bijgedragen aan haar gezondheidsproblemen. Naarmate de jaren verstreken (bijna 25 om precies te zijn) moet het gemakkelijker zijn geworden om medeplichtigheid te ontkennen. Richard heeft de jaren na Karens dood eindeloos de opnamen die hij met haar had gemaakt opnieuw en opnieuw opgenomen. Hij is met zijn nicht Mary getrouwd, en uit wat ik heb gelezen, maak ik op dat hij misschien met zijn kinderen een volgende generatie Carpenters wil maken. Hij schijnt spijt te hebben gehad van het maken van deze film, en dat kan heel goed de reden zijn waarom hij in welke vorm dan ook niet beschikbaar is. Het leek me een redelijk eerlijke beoordeling van het tragisch korte leven en het ongelooflijke talent van Karen Carpenter.
This film was made soon enough after Karen's passing that perhaps Richard Carpenter and the people closest to Karen were feeling a little guilty as to how they may have contributed to her health problems. As the years have passed (almost 25 to be exact) it must have gotten easier to deny any complicity. Richard has spent the years after Karen's death endlessly remixing and recompiling the recordings he made with her. He married his cousin, Mary, and from what I have read, it looks like he may be planning a next generation Carpenters with his children. He seems to have regretted making this film,and that may very well be why it is unavailable in any form. It seemed to me to be a fairly honest assessment of the tragically short life and incredible talent that was Karen Carpenter.