Ik ben dol op goede westerns, maar dit leek meer op een toneelstuk op het toneel of een voorstelling op de plaatselijke kermis. Ik kon er maar 38 minuten van uithouden in de hoop dat het beter zou worden, maar het werd alleen maar erger en ik moest er een eind aan maken. Elke acteur(s) sprak de tekst uit alsof ze rechtstreeks uit het script of de tekstkaarten voorlazen. De tekst en de handelingen waren te voorspelbaar, niet als een natuurlijke gebeurtenis of conversatie. De pruik van Rachel Kimsey was duidelijk. De actrices die Indiaanse zusters speelden, hadden ook niet-Indiaanse rollen kunnen spelen en dat hadden ze ook moeten doen. De kleding van de Indianen had beter en een beetje authentieker kunnen zijn. Als ik besluit er in de toekomst met vrienden naar te gaan kijken, zal ik dat niet doen met de verwachtingen van een goede western, maar met de verwachtingen van een amateurfilmproductie.
I love a good Western movie, but this was more like watching a play on stage or an act at the local street carnival show. I could only stand 38 minutes of it in hopes that it would improve, but it only got worse and I had to end it. Each actor(s) stated the lines as if reading directly from the script or cue cards. There was too much predictability to the lines and actions not as if a natural occurrence or conversation. The wig on Rachel Kimsey was obvious. The actresses playing Native American sisters, could have played non-native parts and should have. Wardrobe for the Native Americans could have been better and a little more authentic looking. If I decide to watch it with any friends in the future, I will do so, not with the expectations of watching a good Western, but with the expectations of watching an amateur comedy film production.