Duchess en haar drie jonge poesjes genieten van het luxe leventje met hun toegewijde menselijke ma<0xC3><0xAE>tresse, tot de verdorven butler Edgar, die zijn oog op een grote erfenis heeft laten vallen, besluit ze te verdoven en ze uit de weg te ruimen. Hoe kunnen deze broze schepseltjes het hoofd boven water houden op het onbekende platteland en in de armoediger straten van Parijs? Alleen door de onbedwingbare straatkat O'Malley te ontmoeten, een ruwe diamant met romantiek in zijn hart. Nadat ze een voorproefje van de wijde, gevaarlijke wereld hebben gekregen, brengt hij ze naar huis, en Edgar krijgt zijn verdiende toetjes aan de verkeerde kant van een paard. Zoals altijd zijn het eerder de stemmen dan de animatie die het hart van de Disney-magie vormen: Phil Harris is briljant als O'Malley. Malley, Eva Gabor als Duchess is... nou ja... Eva Gabor; maar misschien zijn de meest memorabele rollen voorbehouden aan Pat Buttram en George Lindsay, die de oude honden Napoleon en Lafayette veranderen in een stel stuntelige rednecks uit het Zuiden. Hun scènes met Edgar en de musicalnummers met Scat Cat en zijn coole band zijn klassiekers. Het meest opvallende aan het zien van The Aristocats is dat de stijl van Disney's animatiefilm zo sterk is veranderd sinds dit in 1970 voor het eerst werd vertoond. Misschien is het nostalgische, gedateerde gevoel alleen maar het gevolg van het feit dat het in Parijs in de Belle Epoque is opgenomen, maar de illustraties zijn slonziger (wat jammer) en de animatie en het tempo zijn veel minder fanatiek (wat soms een opluchting is) dan bij recentere films als Aladdin.
Duchess and her three kittens are enjoying the high life with their devoted human mistress until the wicked butler Edgar, with his eyes on a big inheritance, decides to dope them and get them out of the picture. How can these fragile creatures cope in the unfamiliar countryside and the meaner streets of Paris? Only by meeting the irrepressible alley cat O'Malley, a rough diamond with romance in his heart. After they get a taste of the wide dangerous world, he guides them home, and Edgar gets his just desserts at the wrong end of a horse. As always, it's really the voices rather than the animation that are the heart of the Disney magic: Phil Harris is brilliant as O'Malley, Eva Gabor as Duchess is... well... Eva Gabor; but perhaps the most memorable turns are by Pat Buttram and George Lindsay, who turn the old hounds Napoleon and Lafayette into a couple of bumbling Southern-fried rednecks. Their scenes with Edgar, and the musical numbers with Scat Cat and his cool-dude band, are classic. Most striking about seeing The Aristocats now is how deeply Disney's style of animation has changed since this was at the cutting edge in 1970. Perhaps the nostalgic, dated feel are just a result of being plonked down in Belle Epoque Paris, but the illustrations are fussier (a pity) and the animation and overall pace much less frenetic (sometimes a relief) than in more recent efforts such as Aladdin.