Marlene Dietrich is schitterend als Concha Perez, de verleidster die alle mannen tot wanhoop drijft in Josef von Sternbergs _The Devil is a Woman_. Haar vertolking heeft niets te maken met 'acteren' in de conventionele zin van het woord, maar ze is stralend, een echte ster die haar materiaal volledig onder controle heeft. Maar zij is het enige goede aan de film (ze is zo goed dat ze je dwingt naar dit tuig te kijken; ik betwijfel of een andere actrice hetzelfde had kunnen doen).<br />Het verhaal is een ontstellend slap melodrama (de roman van Pierre Louys was vast beter), waarin Dietrichs amorele Concha de levens van twee vrienden, gespeeld door Lionel Atwill en Cesar Romero, ruïneert met een stijfheid die grenst aan verstening. Het is een lelijk ogende film (misschien wel in overeenstemming met het lelijke onderwerp). Maar Bunuel heeft er genoeg aan gedacht om hem te herscheppen tot 'Dat obscuur object van verlangen', met een grotere nadruk op de surrealistische aspecten van het geheel, tot en met het casten van twee verschillende actrices in dezelfde rol. Geen van beide films is het beste werk van beide regisseurs, en hoewel de versie van Bunuel misschien de betere film is, is het Dietrichs 'voorstelling' die je je herinnert.
Marlene Dietrich is magnificent as Concha Perez, the temptress who drives all men to despair in Josef Von Sternberg's "The Devil is a Woman". Her performance has nothing to do with 'acting' in any conventional sense but she's incandescent, a true star in full command of her material. But she's the only good thing about the film, (she's so good she keeps you watching this dross; I doubt if any other actress could have done the same).<br /><br />The story is an appallingly lame melodrama, (surely Pierre Louys' novel was better), in which Dietrich's amoral Concha ruins the lives of two friends played by Lionel Atwill and Cesar Romero with a stiffness bordering on petrification. And for Von Sternberg it's an ugly looking movie, (maybe in keeping with its fairly ugly subject matter). Bunuel, on the other hand, thought enough of it to remake it as "That Obscure Object of Desire" with a greater emphasis on the surrealist aspects of it all, down to casting two different actresses in the same role. Neither film is either director's finest hour and while the Bunuel version may be the better film, it is Dietrich's 'performance' you remember.