Dit klinkt meestal een stuk beter in mijn hoofd (neem me niet kwalijk dat ik zo bazig doe) Ik ben niet bepaald Tarantino's grootste fan (en zal me er niet toe verlagen hem een 'klootzak' te noemen... wat nogal moeilijk is) en ik hou er niet van om een film te bespotten of te bekritiseren voordat ik hem heb gezien. Dus liep ik vandaag met een behoedzame aarzeling naar de bioscoop om 'Inglorious Basterds' te zien.<br />Nu zou het oneerlijk zijn om het een 'oplichting van een oplichting' te noemen. Tarantino vindt het prima om de titel van Enzo Castellari's (niet bepaald spectaculaire) Dirty Dozen-kloon over te nemen, maar het zijn niet de plotpunten (die haalt hij uit alle andere films) 'Inglorious'. Het is zo'n anticlimax, in die zin dat de dialoog afgezaagd is en de uitkomst op een kilometer afstand te zien is. Natuurlijk ontsnapt een van de verborgen Joden (maar later meer over haar). Wij (het publiek, dat duidelijk blij is) worden getrakteerd op de introductie van luitenant Aldo Raine (ha-ha, die naam klinkt bijna als B-filmkoning ALDO RAY... ha-ha Quentin... laat die 'rollen' maar komen) en deze figuur wordt gespeeld door niemand minder dan Brad (DALLAS) Pitt (sorry, DALLAS was zo'n beetje het enige goede waar hij ooit een rol in heeft gespeeld) en met opeengeklemde kaken trakteert meneer Jolie ons op een hondsdolle, lijzige, meesmuilende nazi-moordenaar. Ondertussen vergeet meneer Tarantino dat er ook echte volwassenen aanwezig zijn, dus hij gaat ervan uit dat de tieners nog nooit van de 'Dirty Dozen' hebben gehoord.<br /><br />Raine's 'platvoet' bestaat uit (zo te zien) bloeddorstige joodse soldaten, die allemaal op zoek zijn naar wraak op Adolf Hitler. Tarantino besteedt in al zijn superieure kennis speciale aandacht aan twee van deze mannen, door zijn beste vriend (en mede-huldezaaier) Eli Roth te casten (als de honkbalknuppel die 'Bear Jew' in de lucht zwaait). De andere man heet Hugo Stiglitz (en ik durf te wedden dat meer dan de helft van de qt-fans nog nooit van deze naam had gehoord voor ze deze film zagen). Tot dusverre (in de eerste 15 minuten) blijven toevoegen, en het kan afbreuk doen aan de intrige (of het gebrek daaraan?)<br /><br />Hoe dan ook, om een lang (en buitengewoon saai en lang) verhaal kort te maken, Raine en zijn mannen (de 'Inglorious Basterds') en de enige overlevende uit het eerste hoofdstuk, hebben allebei afzonderlijke intriges om Hitler te doden bij de vertoning van een nazi-propagandafilm, in een Franse bioscoop (eigendom van de voornoemde overlevende, die inmiddels volwassen is geworden).<br />Er volgen nog meer saaie (en zinloze) gesprekken, waarbij Pitt een publiek dat er niets mee te maken heeft in de maling neemt. En elke echte spanning die tot de moord op de dodelijkste tiran aller tijden leidt, wordt weggegooid door de directeuren die erop staan een 1980'er in te zetten. 's David Bowie-liedje uit een film uit de Tweede Wereldoorlog.<br />Mijn problemen (en dat zijn er veel) met deze film zijn het steeds terugkerende probleem dat ik heb met het meeste Tarantino-product... hij weet zelden wanneer hij moet beginnen of stoppen. Ik heb geen 'homage' na 'homage' nodig om de 'grap' (wat die ook mag zijn) te krijgen die ik ken van Inglorious Bastards, Enzo Castellari, Aldo Ray, Hugo Stiglitz (en de ultieme misdaad van de hele film) en de meeslepende score van Ennio Morricone uit REVOLVER. Ik ga naar de bioscoop om de sterren te zien... als het beste wat je kunt krijgen de ijzingwekkende Barad Pitt is, dan neem ik aan dat jij (meneer Tarantino) de hoofdfilm is? Ik wil niet dat het publiek de film regisseert. NIET DAT JE EEN lappendeken kunt maken (altijd en eeuwig) van eindeloze scènes uit eindeloze films. Het wordt hoog tijd dat de fanboys (op IMDb) eens wat 'harde liefde' op je 'idol' loslaten (god mag het weten, als je het niet doet... zouden de studio's dat moeten doen?)<br />De vermoeide oude discussie met de Tarantino-aanbidders is: 'Nou, als je het beter kunt... doe het dan'. Laat me je dit vertellen: als ik een zesenveertigjarige regisseur was, met de (ongelukkige) macht die qt heeft... zou ik JE heel wat meer willen bieden dan een opgewarmd, verward verhaal over betere films uit de Tweede Wereldoorlog dan deze onzin. Ik weet zeker dat hij tot meer in staat is (maar nadat ik hem het voordeel van de twijfel heb gegeven, nog een keer... en dan heb ik het nog niet eens over tweeënhalf uur van mijn leven...) maar misschien is hij dat niet?
This usually all sounds a lot better in my head (so forgive me for rambling) I'm hardly Tarantino's biggest fan (and will *try* not to stoop to calling him a 'hack'....which is quite hard) I don't like to mock or critique a movie before seeing it. So with cautious hesitation, i walked to the cinema today to watch 'Inglorious Basterds'<br /><br />Now, to call it a 'rip-off of a rip-off' would be unfair here. Tarantino is happy enough to take the title from Enzo Castellari's (less than spectacular) Dirty Dozen clone, but not it's plot points (that, he takes from all other genre of movies) 'Inglorious' opens with a Nazi officer and his lengthy interrogation against a farmer who is hiding Jews in his basement. This is such an anti-climax, in that, it's dialogue is stale, and outcome signposted a mile off. Of course, one of the hidden Jews makes her escape (but more of her later) We (the obviously, easily pleased) audience are treated to the introduction of Lt. Aldo Raine (ha-ha, that name almost sounds like B-movie king ALDO RAY....ha-ha Quentin...keep those 'tributes' coming) and this character is played by none other than Brad (DALLAS) Pitt (sorry, DALLAS was about the only good thing he's ever starred in) and with jaw-jutting, Mr Jolie treats us to a hound-dogged, southern drawled, smirking Nazi-killer. Meanwhile Mr Tarantino forgets that actual grown-ups may be in attendance, so assumes that the teenyboppers won't have heard of the 'Dirty Dozen'?<br /><br />Raines 'platoon' consists of (John Cassavettes looking) blood-thirsty Jewish soldiers, all looking to get the big payback on Adolf Hitler. Tarantino in all his superior knowledge, pays special attention to two of these men, by casting his long time best buddy (and fellow homage-sycophant) Eli Roth (as the baseball bat wielding 'Bear Jew') The other man is called Hugo Stiglitz (and i'll wager more than half the QT fan-boys had never heard this name before this movie) Keep up the good work Tarantino, you've managed about 6 or 7 'hommages' so far (in the first 15 minutes) keep adding them, and it may detract from the plot (or lack of?)<br /><br />Anyhow, cutting a long (and extremely boring and protracted) story short, both Raine and his men (the 'Inglorious Basterds') and the sole survivor from chapter one, both have separate plots to kill Hitler at the showing of a Nazi-propaganda movie, in a french cinema (owned by the fore-mentioned survivor, now grown up)<br /><br />More boring (and pointless) conversations follow two and fro, as Pitt mugs away at an audience past caring. And any genuine suspense, leading to the assassination of the most deadly tyrant of all time, is thrown-away by the directors insistence of placing a 1980's David Bowie song in a WWII movie.<br /><br />My problems (and there are many) with this movie, is the re-occurring problem i have with most Tarantino product.....he rarely knows when to either start or stop. I don't need 'homage' after 'homage' to get the *joke* (whatever it may be) I knew of Inglorious Bastards, Enzo Castellari, Aldo Ray, Hugo Stiglitz (and the ultimate crime of the entire movie) Ennio Morricone's haunting score from REVOLVER. I go to the cinema to see the stars.....if the best you can do is the dire Barad Pitt, i'll assume You (Mr Tarantino) are the main draw here? I don't want the audience directing the movie. I pay to see YOUR vision, your ideas, your creativity....NOT how you can patchwork (time and time again) endless scenes from endless movies. It's high time the fan-boys (on IMDb) employed some 'tough love' on your 'idol' (god knows, if you don't....the studios should?)<br /><br />The tired old argument with Tarantino worshippers is "well, if you can do better...do so" Let me tell you, if i was a 46 year old director, with the (unfortunate) pull QT has.....i'd want to offer YOU a lot more than a warmed up muddled re-hash of better WWII movies than this tripe. The directors he attempts to emulate, made movies so bad by accident, or due to budgetary constraints. It's a cop out, time and time again, to hear his fans campaign his lack of imagination as 'art'. I'm sure he's capable of better (but after giving him the benefit of the doubt, once more....and not to mention 2 and a half hours of my life.....) maybe he isn't?