Ik kan die ongelooflijke scène in _Alien_ niet uit mijn hoofd zetten, toen de extra Aardse substantie uit de borst van een van de mannen barstte. Of zelfs in _Predator_, toen het onzichtbare monster de verbijsterde soldaten besloop en ze aan stukken sneed. Beide films uitten fascinerende ideeën over het alledaagse wezen. Terug naar het tijdperk van de goedkope B-films en kijken naar grote mannen in neppakken die rondparaderen en in kleine stadjes mensen vermoorden. Je moet nu erkennen dat de twee bovengenoemde films een revolutie hebben ontketend in dit genre. De Grot doet niets om het te verbeteren. Hij probeert niets nieuws, en het ergste van alles is dat De Grot niet eens goed bloed heeft. Schaam je voor hen, schaam je voor hen allemaal. De eendimensionale personages van De Grot paraderen rond in sexy spandex. Ze lijken er geen van allen iets om te geven wanneer ze getuige zijn van de dood van hun collega's. Ze slenteren gewoon door, zonder te weten dat er een kwaadaardig wezen in het donker op de loer ligt. De plot is heel gemakkelijk te begrijpen. Dus je hebt de twee broers, de zwarte man en de sexy vrouwelijke wetenschapper. De rest (en met de rest bedoel ik alle anderen die op een gruwelijke dood stuiten) is nog minder opwindend dan de anderen. We hebben de Koreaanse assistente, het riskante buitenmeisje, een Russische wetenschapper en twee duikers, die allebei geen gevoel voor emotie hebben en zo stom zijn om in hun eentje weg te lopen. Deze film overtreft alle clichés, omdat iedereen, behalve de zwarte man, een van de broers en de vrouwelijke wetenschapper, aan zijn eind komt. Het lijkt er ook op dat alleen Amerikanen de verschrikkingen kunnen overleven, aangezien de Russen en de Koreanen sterven. Wees niet beledigd als ik details prijsgeef. Er is trouwens geen echte verrassing.<br />Om meteen ter zake te komen: ze vinden deze grot. Ze gaan de grot in. Ze komen vast te zitten in de grot. Ze beginnen te sterven in de grot. Een van hen raakt geïnfecteerd in de grot. Er sterven er nog meer in de grot. Ze komen de grot uit, maar ontdekken dat een van hen een parasiet heeft die hen in een afzichtelijk monster zal veranderen, wat hen niet echt lijkt te deren. Dat is de eenvoud van het saaie verhaal. Het probeert niet eens origineel te zijn. Het heeft zelfs het gedeelte waarin ze besluiten dat hun leider niet capabel is en uit elkaar gaan. Dat hebben we al zo vaak gezien.<br />Ik weet dat de mensen in een film als deze zich niets aantrekken van de optredens, maar het is de moeite waard om te vermelden hoe slecht ze waren. Iedereen is gewoon zo saai. Vooral Cole Hauser was niet erg geraffineerd, en laat ik niet beginnen over Eddie Cibrian, die vaak een stuk beter is. Morris Chestnut is verreweg het beste in de film. Zijn optreden is zelfs fatsoenlijk. Hij is de man die iedereen kalmeert. Alle andere acteurs zijn op zijn best gemiddeld. In een show als deze, dat is...' Het is echt geen slechte zaak.<br />Nu de reden waarom we naar dit soort films gaan: de actie, natuurlijk. Nou, tot mijn spijt was de actie saai. De doodsscènes zijn allemaal saai, de hele film was saai. Er is bijna geen bloed te zien. Of ze verdwijnen en worden later gevonden, of ze worden aangevallen en sterven zonder een blauwe plek. Het zien van de dood van de Koreaan was de enige opwindende actie die ik kon vinden.<br />Het is nogal verbazingwekkend. De slechte dingen overschaduwen de meeste goede dingen. Een goed voorbeeld is dat de special effects goed waren, en dat waren ze ook. Het enige wat verkeerd is, is dat alles zich in een grot afspeelt, omdat alles zich daar afspeelt.' Het wordt donker. Ik vond het ontzettend moeilijk om onderscheid te maken tussen de wanden van de grot en de monsters. Dus was het zelfs moeilijk om de wezens te zien. Hoewel de special effects me wel bevielen, was er niets origineels aan de monsters. Ze leken allemaal op elkaar en ze waren helemaal niet angstaanjagend.<br />De Grot is het regiedebuut van Bruce Hunt. Ik begrijp niet wat hij probeerde te bereiken door deze film te maken. Hij heeft duidelijk een enorme fout gemaakt. Bijna alles in deze film stonk als een stinkbom. Een stinkbom is waarschijnlijk nog aangenamer dan deze puinhoop opnieuw te moeten aanschouwen. Alleen de meest vergevingsgezinde bioscoopbezoeker zal dit vergeeflijk vinden. Midden in de film gaf ik alle hoop op toen ik voor de derde keer de woorden 'wat was dat in godsnaam?'
I can't help but forget that incredible scene in Alien, when the extra terrestrial burst out of one of the men's chest. Or even in Predator when the invisible monster snuck upon the bewildered soldiers and cut them to pieces. Both these movies expressed fascinating ideas on the run-of-the-mill creature feature. Back track to the era of cheesy B-movies and watch big men in phony suits parading around killing people in small towns. Now recognize that the two movies above revolutionized this genre. The Cave does nothing to improve on it. It tries nothing new, and worst of all, The Cave doesn't even have good gore. Shame on them, shame on them all. <br /><br />Parading around in sexy spandex are the one-dimensional characters of The Cave. All of which seem to not care when they witness the death of their colleagues. They just stroll along, unbeknownst to the evil creature lurking in the darkness. The plot is very easy to understand. So you got the two brothers, the black guy and the sexy female scientist. The rest (by the rest I mean all of those meet grisly demises) are even more unexciting then the others. We have the Korean assistant, the risky outdoor chick, a Russian scientist and two divers, both lacking a sense of emotion and are stupid enough to wander off by themselves. This movie exceeds to be extremely clichéd, since everybody but the black guy, one of the brothers and the female scientist meet an end. It also seems only Americans can survive the terror, since the Russian and the Korean die. Don't be offended if I give away details. There's no real surprise anyway.<br /><br />To be straight forward they find this cave. They go in the cave. They get stuck in the cave. They start dying in the cave. One of them gets infected in the cave. More die in the cave. They get out of the cave; only to discover that one of them has a parasite that will turn them into a ghastly monster, which really doesn't seem to bother them. That's the simplicity of the lackluster plot. It doesn't even try to be original. It even has the part where they decide their leader isn't capable and split up. We have just seen this way to many times before.<br /><br />I know in a movie like this, people don't care about the performances but it's worth mentioning how bad they were. Everyone is just so dreary. Cole Hauser was especially unsophisticated and don't get me started on Eddie Cibrian, who is frequently a lot better. Morris Chestnut is hands down the best thing in the movie. His performance is actually decent. He portrays the guy who calms everybody down. All the other actors are average at best. In a show like this, that's really not a bad thing.<br /><br />Now to the reason we go to this genre of film; the action, of course. Well, to my regret, the action was dull. The death scenes are all boring, hell the whole movie was. There is barely any blood at all. It's either they disappear and found later or they are attack and die without a bruise. Seeing the Koreans man's death was the only exciting action I could find. <br /><br />It's pretty amazing. The bad things over shadow most of the things that are good. A good example is to say the special effects were well done, which they were. The only thing wrong is that since everything takes place in a cave, it's going to be dark. I found it extremely hard to distinguish between the cave walls and the monsters. So it was pretty hard to even see the creatures. Although I liked the special effects, there was nothing original about the monsters. They all resembled each other and they weren't frightening at all.<br /><br />The Cave marks the directorial debut for Bruce Hunt. I don't see what he was trying to accomplish by making this film. He obviously made a huge mistake. Almost everything about this movie stunk like a stink bomb. A stink bomb is probably even more pleasurable than watching this mess again. Only the most forgiving moviegoer will find this forgivable. I gave up all hope in the middle of the film when I heard the phrase "what the hell was that", for the third time.