De Sneeuwkoningin is een van de beste liefdesverhalen die ik ooit heb gezien: veel beter en dieper dan Romeo & Julia van Luhrman of de Titanic van Spielberg. Gerda's liefde maakt elke keer weer indruk op me, haar zoektocht, haar strijd is uitzonderlijk. Gerda wordt gedurende de hele film een sterke, liefhebbende vrouw. Kay is de vergiftiger van duistere krachten: de verleiding. Dit verhaal moedigt me aan om net als Gerda te vechten voor de enige, voor de liefde van mijn leven, voor de ware. Geduld is een van de sleutelwoorden in deze film. Ik moet elke keer huilen als ik me realiseer hoe Gerda en Kay lijden. En ik wil dat er snel een eind aan komt... De Sneeuwkoningin vertelt, hoewel mijn leven er niet in voorkomt, dat ik me diep identificeer met het verhaal en de personages. In elk geval bedankt voor Hans Christian Anderson en de regisseur.
The Snowqueen is one of the best love stories I have ever seen: much better and deeper than Luhrman's Romeo&Juliet or Spielberg's Titanic. Gerda's love impresses me every time, her search, her battle is exceptional. Gerda becomes a strong, loving woman throughout the movie. Kay is the poisoner of dark forces: the temptation. This story encourages me to fight like Gerda for the ONLY ONE, for the love of my life, for Mister Right. Patience is one of the keywords of this movie. I cry every time when I realize all the suffering of Gerda and Kay. And I wish that it ends soon... Snowqueen tells although my life, I deeply identify with the story and the characters. Thanks at least for Hans Christian Anderson and the director.