Dit is een van de weinige films die me werden aanbevolen als absoluut briljant, dat is het echt. Als je deze film een lage toon geeft, dan mis je het punt. Je zou Fosca als manipulatief kunnen omschrijven, maar stel dat het echt serieus is, dat ze ziek wordt als de liefde waarvan ze zeker is niet beantwoord wordt. Maar wat zou je doen als je zeker weet dat de ander van je houdt en 'alleen' afgewezen wordt door het feit dat je lelijk bent? Zou je er niet voor vechten? Ik denk tenminste dat het beter is om te vechten voor iets wat in verbittering sterft. En het doet me denken aan het feit dat ik, als man, op het eerste gezicht volledig reageer op de fysieke lelijkheid van Fosca en niet verder kijk naar de persoon die ze is of zou kunnen zijn. Deze film confronteert me met heel ernstige vragen over respect, vertrouwen, gemanipuleerd voelen enzovoort. Hoe moet ik nu reageren als iemand me manipuleert of gewoon alles uit de kast haalt om contact te maken? Wat volgens mij het meest opvallende aspect van deze film is, is dat Ettore Scola het absoluut geloofwaardig heeft gemaakt dat Giorgio verliefd wordt op Fosca.
This is one of the few movies that was recommended to me as absolutely brilliant, that really is. If you give this movie a low note than you really missed the point. You could describe Fosca as manipulative, but what if it is really serious, that she gets ill when the love she is sure of isn't answered. But what would you do when you are sure that the other one loves you, and is 'only' rejected by the fact that you are ugly. Wouldn't you fight for it. At least I think it is better to fight for it that die in bitterness. And it reminds me of the fact how I, as a man, react at first sight completely on the physical ugliness of Fosca and don't look further at the person she is or might be. This movie confronts me with very solemn questions about respect, trust, feeling manipulated and so on. How do I now if someone manipulates me or is just trying everything to make contact? What I think to be the most outstanding feature in this movie is that Ettore Scola made it absolutely believable that Giorgio falls in love with Fosca.