Water toont de benarde situatie van Indiase weduwen aan het eind van de jaren dertig, zegt uiteindelijk dat het probleem nog steeds grotendeels bestaat uit het geven van statistieken, verwijst een paar keer naar Gandhi in de film voordat er eindelijk een scène is waarin hij wordt afgebeeld en doet niets extra innovatiefs of nieuws in de film. Ja, de filmografie is behoorlijk indrukwekkend, maar dat kan voor mij niet de ziel van welke film dan ook zijn.<br /><br />India heeft, net als veel andere landen, verschillende problemen gehad, maar het heeft veel van deze problemen in het algemeen van zich afgeschud. Stel dat er in een bepaald jaar een film wordt gemaakt over racisme in Amerika, die eindigt met 'x aantal Amerikanen er vandaag de dag nog mee geconfronteerd'. <br /><br />a) Hoe relevant zou het zijn, en, b) Hoe zou het zijn als zoiets extra-gewoons in de film werd uitgebeeld?<br />Een visie die ik las in een interview met Deepa Mehta was dat deze film wordt geïnterpreteerd als een stem voor het gemarginaliseerde overal. Uit recensies die ik overal lees, is het algemene wat ik hoor dat de regisseur geweldig werk heeft verricht en dat hij dapper is geweest door een probleem naar de wereld te brengen. De film gaat meer over een specifiek probleem waar een samenleving mee te maken had (en waar ze zich van hebben ontdaan door de hervormingsmaatregelen in het algemeen).<br />Ik zie niets wereldschokkends aan de film. Bovendien had de film geen ziel en bewoog hij zich tussen de intriges van Chuiyya en Kalyani. Sarala, de jonge Sri Lankaanse actrice, speelde de rol van Chuiyya voortreffelijk en dat was helaas het enige dat indruk op me maakte.
Water shows the plight of Indian widows in the late 1930s, says in the end that the problem still exists largely by giving statistics in the end, refers to Gandhi several times in the movie before finally having a scene depicting him and does nothing extra ordinarily innovative or new in the movie. Yes, the cinematography is pretty impressive but that cannot be the soul of any movie for me. <br /><br />India has had several problems like many other nations but it has got rid of many of these problems at large. What if a movie is made on racism in America in a particular year which ends with 'x number of Americans still experience racism today'. <br /><br />a) How would it be relevant, and, b) How would it be some thing so extra ordinary being depicted in cinema.<br /><br />A view I read from a Deepa Mehta interview was that this movie is being interpreted as a voice for the marginalised every where. From reviews I read every where, the common thing I am hearing is how the director did a great job and was brave in bringing a problem to the world. The movie is more about a specific problem a society faced (and has got rid of through reforms at large). <br /><br />I do not see any thing earth shattering about the movie. Moreover, the movie lacked soul and shifted between the plots of Chuiyya and Kalyani. Sarala, the young Sri Lankan actress, portrayed the role of Chuiyya superbly and that was the only thing which impressed me about the movie, sadly.