Deze film belichaamt de ziel van de moderne 'elite' van de voedselcultuur, ook al is de film al 17 jaar oud. Het vaste principe in de film is: voedsel is meer dan alleen voedzame materie. Het is ook een krachtig symbool en een medium voor de cultuur zelf. De hoofdpersonen worden letterlijk dronken van de beste wijn en het lekkerste eten, worden geïnspireerd door idealistische gedachten en cultuur, en laten hun puritanisme en hun passieloze tafelmanieren varen. Karen Blixens korte verhaal maakt gebruik van het verschil tussen Noord- en Zuid-Europa, om te wijzen op de inherente verschillen in hun benadering van voedsel. Terwijl de strenge en nogal saaieScandinaviërs doordrenkt raken van 'Eros' uit het zuiden, begint het feest. Dus waar wacht je nog op? Ga kijken... alweer!
This movie embodies the soul of modern "elite" foodculture, even though the movie is 17 years old. The standing principle in the movie is: Food is more than just nourishing matter. It is also a powerful symbol and a medium for culture itself. The main characters literally get drunk on the finest wine and food, become inspired by idealistic thoughts and culture, as they let go of their puritanism and passion-denying table manners. Karen Blixens shortstory makes use of the difference between North Europe and South Europe, to point out their inherently different approaches to food. As the strict and and rather dull scandinavians get infused with "Eros" from south, the party gets going. So what are you waiting for? Go watch it.....again!