Als lid van een Pan-Hellenische dispuut wist ik niet goed wat ik moest verwachten toen ik op deze show afstemde. Nadat ik zo veel overdreven dramatiek had gezien in 'gemaakt voor tv-films' en de gekte van de realityshows, was ik benieuwd of Grieks in staat zou zijn om de ware ervaringen van het College en het Griekse leven te laten zien.<br />Ik was heel aangenaam verrast dat de show de kijker de voldoening kon geven om de immer bekende personages van dit genre te identificeren, maar het was ook in staat om de personages meer diepgang te geven. Het Griekse leven gaat niet alleen over feesten en kleine conflicten. Hoewel die dingen binnen het Griekse leven gebeuren, gebeuren ze ook in elke andere sociale of professionele omgeving van een persoon.' De meeste verhaallijnen en situaties die zich in het Grieks afspelen, kunnen overal plaatsvinden, in elke vriendenkring, in sportteams, in het echte leven. Maar ik heb beide afleveringen gezien en ook die van mijn 'kleine zusje', met wie ik nog steeds heel close ben, en ik heb beide keren moeten lachen omdat ik eraan herinnerd werd hoe goed ze de sfeer van onze studententijd en ervaringen hebben weergegeven.<br />Ik vond het leuk dat de tweede aflevering liet zien hoe de personages worstelen met de andere facetten van hun leven: school, relaties, doelen, enzovoort. Cappie die tegen Rusty zei dat de school op de eerste plaats komt en dat je je broers om hulp moest vragen, dat hoorde bij het leven. Je kunt niet bij een organisatie blijven als je slechte cijfers haalt. De manier waarop Rusty zijn aanstelling bij zijn professor kreeg, was heel bijzonder, maar ook heel onderhoudend. Zelfs de dynamiek tussen Casey en Rusty: het gebeurt, je wordt volwassen en wat je relatie met je broer of zus ook was, het verandert en dan moet je je daaraan aanpassen.<br />Waar het op neerkwam: Grieks is een geweldige show, een geweldige entertainmentwaarde en er zit genoeg 'het echte leven' in om geloofwaardig te zijn en absoluut de tijd van de kijkers waard.
As someone who was in a Pan-Hellenic sorority, I wasn't sure what to expect when I tuned into this show. After seeing so many over dramatizations in "made for TV movies" and the craziness of the reality shows, I was curious to see if Greek would be able to show the true College and Greek life experience.<br /><br />I was very pleasantly surprised at how the show was able to give the viewer the satisfaction of identifying the ever-familiar characters of this genre, but it was also able to add depth to the characters. Greek life isn't just about parties and petty conflict. Although those things happen within Greek Life, they also happen in any other social or professional circle throughout a person's life. To characterize it as some exclusive experience to those in a Greek Organization would be false. Most of the story lines and situations taking place in Greek can and do take place everywhere, in every circle of friends, on sports teams, in real life. But I've watched both episodes and my "little sister" whom I'm still very close to and I have spent both episodes laughing and being reminded of how they've truly captured the spirit of our college years and experiences.<br /><br />I liked how the second episode showed how the characters struggle with the other facets of their lives; school, relationships, goals, etc. Cappie telling Rusty that school comes first and going to your brothers for help, that was very true to life. You can't stay in an Organization if you have bad grades. The way Rusty got his assignment to his professor was far fetched, but it was entertaining. Even the dynamic between Casey and Rusty; It happens, you grow up and whatever your relationship with your sibling(s) was, it changes so you must adjust.<br /><br />The bottom line: Greek is a great show, great entertainment value, and enough "real life" in there to be believable and definitely worth the viewers time.