Weinig mensen beseffen het, maar er bestond al wereldliteratuur in de antieke wereld voordat de Grieken op het toneel verschenen. Behalve de literaire overblijfselen uit het 'Oude Testament' van de joden, waren er aanzienlijke werken uit Mesopotamië en Egypte. Het hoogtepunt van het eerste was de religieuze poëzie en 'Het epos van Gilgamesj'. De Egyptenaren produceerden veel gedichten, maar de belangrijkste toevoeging was een avontuurlijk verhaal over een reiziger en arts dat 'Het verhaal van Sinoe' heette. Uit dit werk (eigenlijk een fragment waarvan we het einde niet kennen) kwam de roman 'De Egyptenaar' voort.<br />Het verhaal is uniek (net als de film). In het begin van de jaren vijftig was de film van Darryl Zanuck een bestseller, en Darryl Zanuck besloot het erop te wagen: ja, hij wilde een hoofdrol voor zijn vriendin Bella Darvi als Nefer, evenals voor de rest van de cast (Victor Mature, Edmund Purdom, Peter Ustinov, Michael Wilding en Gene Tierney), maar hij was zich ervan bewust dat deze films zelden veel geld opbrachten. Je kunt dit opvatten als een voorbeeld van Zanuck die iets anders probeerde.<br />Het aantal films over het oude Egypte is heel klein. 'Land of the Pharoahs', 'The Egyptian', 'The Ten Commandments' (de beide versies van De Mille), 'Moses', 'Holy Mozes!', 'Cleopatra', 'The Mummy' (alle versies), 'The Scorpion King'. Als er 20 films over het oude Egypte zijn, is het geweldig. Maar 'Egypte' is uniek. Terwijl de tweede 'Tien Geboden' over Ramses de Grote (Pharoah Ramses II <0xE2><0x80><0x93> Yul Brynner) en zijn vader Seti I (Cedric Hardwicke) gaan, en de films van Cleopatra over haar gaan, komen in de film maar weinig andere namen van het oude Egypte voor. De grootste farao van Egypte was Thutmose III, die het grootste deel van het bekende midden-oosten van het tijdperk van ongeveer 1470 v.Chr. veroverde. Er is geen film over hem verschenen, noch over zijn usurpator, de eerste grote vrouwelijke heerser uit de geschiedenis, Hatschepsut. Maar de enige bekende farao die een religieuze revolutie probeerde te ontketenen die in de buurt kwam van wat de joden (en later de christenen) probeerden te ontketenen <0xE2><0x80><0x93> een soort monotheïsme <0xE2><0x80><0x93> is het onderwerp van 'Egypte'. Dat is farao Akhnaton. In werkelijkheid beoefende Akhnaton een persoonlijke vorm van monotheïsme die niet voor openbare consumptie bestemd was. Maar het maakte de priesterklasse, die Amon aanbad in plaats van Aton, kwaad. Vanwege onze onzekere historische gegevens (hoewel Akhnatons officiële gegevens - de 'Tel-el-Amana'-brieven - voor zover ze nog bestaan volkomen compleet zijn), weten we niet of de farao bij een staatsgreep in het paleis om het leven kwam of niet. Hoe hij ook stierf, hij werd opgevolgd door een jonge broer of zoon van hem wiens naam beter in de herinnering blijft dan die van enige andere farao, behalve die van Ramses: Toetanchamon.<br />Deze film is eigenlijk heel goed, voor zover hij gaat. Wilding speelt een goedgehumeurde Akhnaton, die te zwak is om zo effectief te zijn als een religieuze hervormer verondersteld wordt te zijn. Zijn volwassenheid is goed als de ambitieuze (en buiten de film ook succesvolle) toekomstige Horemheb. Tierney en Purdom doen het goed in hun hoofdrollen en Oestinov is goed als de vriend van Purdom. Ook goed is juffrouw Darvi, in een grote bijrol. In een prachtige camee speelt John Carridine een filosofische grafrover. De film is zeker het bekijken waard, als een van de weinige pogingen om een deel van de geschiedenis en cultuur van het oude Egypte te laten zien.
Few people realize it, but there was world literature in the ancient world before the Greeks came on the scene. Besides the literary remains that are in the "Old Testament" of the Jews, there were considerable works from Mesopotamia and Egypt. The summit of the former were the religious poetry and "The Epic Of Gilgamesh". The Egyptians produced many poems, but there main addition was a tale of adventure of a traveler and physician called "The Story Of Sinuhe". It is from this work (actually a fragment, that we don't know the ending of) that the novel "The Egyptian" came from.<br /><br />The story is unique (as is the movie). "The Egyptian" was a best seller in the early 1950s, and Darryl Zanuck decided to take a chance making it: yes he wanted a showcase for his girlfriend Bella Darvi as Nefer, as well as the rest of the cast (Victor Mature, Edmund Purdom, Peter Ustinov, Michael Wilding, and Gene Tierney), but he was aware that these films rarely made large box office. One can chalk up this as an example of Zanuck trying something different.<br /><br />The number of movies that deal with ancient Egypt are very small. "Land Of The Pharoahs", "The Egyptian", "The Ten Commandments" (both De Mille versions), "Moses", "Holy Moses!", "Cleopatra", "The Mummy" (all versions), "The Scorpion King". If there are 20 films about ancient Egypt it's is tremendous. But "The Egyptian" is unique. While the second "Ten Commandments" discusses Ramses the Great (Pharoah Ramses II - Yul Brynner) and his father Seti I (Cedric Hardwicke), and the films on Cleopatra deal with her, few other names of ancient Egypt crop up in film. Egypt's greatest Pharoah was Thutmose III, who conquered most of the known middle east of the era of 1470 B.C.E. or so. No film about him has appeared, nor of his usurping predecessor, history's first great female ruler Hatschepsut. But the only known Pharoah who attempted a religious revolution that approached what the Jews (and later the Christians) attempted - a type of monotheism - is the subject of "The Egyptian". This is Pharoah Akhnaton.<br /><br />In reality Akhnaton was practicing a personal form of monotheism that was not meant for public consumption. But it angered the priestly class who worshiped Amon, rather than Aton. Due to our uncertain historic records (although Akhnaton's official records - the "Tel-el-Amana" letters - are quite complete as far as they survive), we do not know if the Pharoah was killed in a palace coup or not. However he died, he was succeeded by a young brother or son of his whose name is better recalled than any other Pharoah except Ramses: Tutankhamon.<br /><br />This film is actually quite good as far as it goes. Wilding makes a good natured Akhnaton, who is too weak to be as effective as a religious reformer is supposed to be. Mature is good as the ambitious (and - outside the film - ultimately successful future Pharoah) Horemheb. Tierney and Purdom do well in their lead parts and Ustinov is good as Purdom's friend. Also good is Ms Darvi, in a large supporting part. In a wonderful cameo is John Carridine, as a philosophical grave robber. The film is certainly worthy of viewing, as one of the few attempts to show part of the history and culture of Ancient Egypt.