Walter Matthau herinnert zich het best de lange reeks komedies die hij met zijn gelijkwaardige komediepartner Jack Lemmon deed, van THE FORTUNE COOKIE tot THE ODD COOKLE II. Maar de meeste mensen vergeten dat hij aan het eind van de jaren zeventig met een andere partner in twee films verscheen, een vrouwelijke partner. Dat was Glenda Jackson, de Engelse dubbel Oscar-winnares, die haar komische kwaliteiten demonstreerde tegen Matthau's eerste rol in HOUSE CALLS en daarna in HOPSCOTCH. Matthau's rol was in beide films iets groter, omdat zijn personages meer centraal stonden in de plot, maar de chemie tussen hen was heel goed. Als je ooit twee professionals wilt zien die laten zien hoe bizar grappig geslachtsgemeenschap kan zijn, moet je naar Walter en Glenda kijken als dr. Charley Nicholson en Ann Atkinson die experimenteren om te zien of twee mensen seks kunnen hebben op een bed, onder de oude filmcode van de twee partijen die elk een been op de grond hebben! Nooit is seks bekeken vanuit zo'n klinisch en mechanisch standpunt.<br />Matthau's Charlie is net weduwe geworden voordat de film begon. Hij heeft maar één vrouw in zijn leven gehad - zijn vrouw. Dus nu is hij de begeerlijke vrijgezel. Hij is ook de belangrijkste chirurg in het ziekenhuis waar hij buiten werkt, maar de hoofdchirurg is dokter Amos Weatherby (Art Carney). Carney is kennelijk seniel (in de film is te zien dat hij zijn seniliteit af en toe aan- en uitzet <0xE2><0x80><0x93> kijk maar naar de scène waarin hij de auto van Richard Benjamin ramt). Amos staat op de nominatie voor herverkiezing (Charlie is zijn grootste concurrent voor de post <0xE2><0x80><0x93> als hij wil). Maar Amos slaagt erin Charlie over te halen hem de baan te laten houden om redenen van eigenwaarde.<br />Op een dag ziet Charlie Ann in het ziekenhuis. Ze heeft een ongelukje gehad en ligt in bed uit te rusten, maar Amos heeft haar in een soort kooi gezet (die sinds 1920 niet meer is gebruikt, merkt Charlie op). Hij haalt haar uit de kooi en maakt haar al snel het hof. Ze gaat bij de staf van het ziekenhuis werken, maar ze heeft kritiek op Charlies bereidheid om Amos te helpen, en ze heeft kritiek op bepaalde egoïstische neigingen die ze ziet bij de artsen in het ziekenhuis.<br /><br />Amos' geknoei veroorzaakt de dood van een rijke mecenas van het ziekenhuis (Lloyd Gough), die eigenaar was van een honkbalteam (zijn grootste vernieuwing waren de kosten van de afzonderlijke toegangskosten voor twee wedstrijden). Amos probeert de jonge weduwe van de eigenaar van het team te kalmeren en houdt de grafrede (de regel in de samenvatting hierboven is de peroratielijn van de grafrede). Ze is echter nog steeds vastbesloten om een proces aan te spannen (haar advocaat Thayer David zegt dat het ziekenhuis het meest incompetente is dat hij ooit heeft gezien). Dus stelt Amos voor dat Charlie de weduwe het hof maakt om haar van die dure rechtszaak af te helpen. Maar hoe zal Ann daarop reageren? De film is heel amusant en zo succesvol dat hij niet alleen een vervolg voor Jackson en Matthau opleverde, maar ook tot een televisieserie leidde.
Walter Matthau is best remembered for the long series of comedies he did with his equal comedy partner Jack Lemmon from THE FORTUNE COOKIE to THE ODD COUPLE II. But people tend to forget that in the late 1970s he appeared with another partner in two films - a female partner. This was Glenda Jackson, the English double Oscar winner, who demonstrated her comic abilities against Matthau's first in HOUSE CALLS and then in HOPSCOTCH. Matthau's role was slightly larger in both films, because his characters were more central to the plots, but the chemistry between them was quite good. If you ever want to see two pros demonstrating how sexual intercourse can be crazily funny watch Walter and Glenda as Dr. Charley Nicholson and Ann Atkinson experimenting to see if two people could have sex on a bed under the old movie code rule of the two parties each having one leg on the floor! Never has sex been looked at from such a clinical and mechanical point of view.<br /><br />Matthau's Charlie has just been widowed before the film began. He has only had one woman in his life - his wife. So now he's the eligible bachelor. He also is the leading surgeon in the hospital he works out of, but the chief surgeon is Dr. Amos Weatherby (Art Carney). Carney is apparently senile (there are moments later in the film that show he turns his senility on and off - see the scene where he rams Richard Benjamin's car). Amos is up for re-election (Charlie is his closest competitor for the post - if he wants it). However, Amos manages to convince Charlie to let him keep the job for reasons of self-esteem.<br /><br />One day Charlie notices Ann in the hospital. She has had a slight accident and is resting in bed, but Amos has put her into a cage like apparatus (which Charlie remarks has not been used since about 1920). He gets her out of the device, and soon is romancing her. She joins the staff of the hospital, but she is critical of Charlie's willingness to cater to Amos, and she is critical of certain selfish tendencies she sees among the doctors in the hospital.<br /><br />Amos' bungling causes the death of a wealthy patron of the hospital (Lloyd Gough), who owned a baseball team (his greatest innovation being separate admission costs for double headers). Amos tries to calm down the young widow of the team owner, delivering the eulogy at the burial service (the line in the summary above is the peroration line of the eulogy). However she is still determined to sue (her lawyer Thayer David says the hospital is the most incompetent he's ever seen). So Amos suggests that Charlie romance the widow to satisfy her from that expensive lawsuit. But how will Ann react to this? The film is quite amusing, and was so successful that besides causing a sequel for Jackson and Matthau, it led to a television series as well.