Nou ja, we moeten in elk geval erkennen dat de grote horrorproducenten in Hollywood eindelijk slimmer en opmerkzamer worden. In plaats van geduldig af te wachten tot ze de rechten van Aziatische griezelfilms konden kopen om ze vervolgens in Amerika te verfilmen, ontdekten ze nu dat ze gewoon de Aziatische regisseurs konden inhuren om hun gloednieuwe spookverhaal rechtstreeks in de Verenigde Staten op te nemen. Dat is twee vliegen in één klap, jongens! 'De Boodschappers' is zo'n beetje identiek aan alle andere bovennatuurlijke griezelfilms die sinds 'Ringu' uit de oosterse landen zijn gekomen. Ruwweg vertaald betekent dit dat het een saaie, veel te lange en geheel van bloed gespeende film is, maar hij bevat wel overvloedige hoeveelheden valse angsten en g<0xC3><0xAA>nant zwakke 'hebben we je al bang gemaakt?'-momenten. De Pang Brothers (Danny & Oxide) maakten eerder het extreem overschatte 'The Eye' en het is min of meer een traditie voor hen om een verhaal op te bouwen met aanwijzingen en toespelingen op een punt waarop het bijna onmogelijk wordt om aan de verwachtingen van hun nieuwsgierige publiek te voldoen, en toch lijken ze niet te popelen om hun formule binnenkort te veranderen. En ze zijn ook gewetenloos genoeg om telkens weer dezelfde & steeds herhaalde spookonderwerpen te herkauwen. Rusteloze geesten van de vorige bewoners die gevangenzitten in de muren van een afgelegen boerderij op het platteland? De hoofdfamilie die verscheurd wordt door onverwerkte trauma's uit het verleden, zodat ze eerst het geloof en het vertrouwen in elkaar moeten herstellen? Doe me een lol! Stop er een videoband en een zevendagenvloek bij, waarom niet? Zelfs de pogingen om je op je stoel te laten springen zijn te déj<0xC3><0xA0>-vu en zullen niemand boven de zeven bang maken. Stampende deuren, smerige & steeds groter wordende vlekken op de muren, spookachtige verschijningen, geluiden die uit de kelder komen... Het eindeloze gebruik van dit soort goedkope trucjes is bijna beledigend voor horrorfans. 'De Boodschappers' draait om een gezin dat op weg is naar een nieuw leven op het platteland als kwekers van zonnebloemen. De gezinssituatie is nogal disfunctioneel omdat een persoonlijke tragedie (die pas laat in de film aan het licht komt) ervoor zorgde dat hun jongste zoon ophield met praten en de ouders hun weerzinwekkende tienerdochter wantrouwden. Kort daarna ervaren de kinderen een vreemde aanwezigheid in een afgelegen boerderij, maar het lukt ze niet hun ouders over te halen te vertrekken. Dat is zo'n beetje het einde van de hele film. Kleine Ben ziet dingen, maar hij kan niet praten en Jessica wordt herhaaldelijk aangevallen door bovennatuurlijke krachten, maar niemand luistert naar haar. Het basisidee van 'The Messagers' is een afgeleide van Stanley Kubricks onsterfelijke klassieke 'The Shining', alleen mist het de voortdurend onheilspellende sfeer en de verontrustende toon. Het script neemt zichzelf veel te serieus, ook al is de uiteindelijke ontknoping vrij gemakkelijk te voorspellen en is de totale afwezigheid van geweld en bloedvergieten onvergeeflijk. 'The Eye' leverde uiteindelijk tenminste een paar echte schokken op, terwijl de blije vreugdevreugde aan het eind van 'The Messengers' De enige positieve elementen die ik kan bedenken, zijn de prachtige filmlocaties op het platteland, de goede editor en de veelbelovende jonge actrices (en schoonheid) Kristen Stewart. En William B. Davis heeft een griezelige, maar helaas onderontwikkelde ondersteunende rol.
Well, at least we have to acknowledge the big Hollywood horror-producers are finally getting smarter and more perceptive. Instead of patiently waiting to buy the rights of Asian horror hits and subsequently remake them in America, they now discovered they could simply hire the Asian directors and assign them to make their brand new ghost story directly in the states. That's like killing two birds with one stone; way to go guys! "The Messengers" is pretty much identical to every other supernatural chiller that came out of the Oriental countries ever since "Ringu". Roughly translated, this means it's a boring, overlong and entirely gore-free film, but it does feature copious amounts of false scares and embarrassingly weak "did we scare you yet?" moments. The Pang Brothers (Danny & Oxide) previously made the extremely overrated "The Eye" and it sort of is a tradition for them to build up a story with clues and hints towards a point where it becomes nearly impossible to meet the expectations of their curious audiences, yet they don't seem eager to alter their formula any time soon. And they're also unscrupulous enough to recycle the same old & repetitive ghost topics over and over again. Restless spirits of the previous inhabitants trapped in the walls of a remote countryside farm? The protagonist family torn apart by unprocessed traumas from the past, so they first have to restore faith and trust in each other? Give me a break! Throw in a videotape and a seven-days-curse, why don't you? Even the attempts to make you jump in your seat are too déjà-vu and won't scare anyone over the age of 7. Slamming doors, filthy & gradually larger growing stains on the walls, ghostly appearances, noises coming from the cellar... The endless overuse of cheap tricks like this is almost becoming insulting to horror fans. "The Messengers" revolves on a family on their way to a new life in the country as the growers of sunflowers. The family situation is kind of dysfunctional since a personal tragedy (which doesn't get revealed until late in the film) caused their youngest son to stop talking and the parents to distrust their revolting teenage daughter. Soon after, the children experience strange presences in remote farmhouse, but they don't manage to convince their parents to leave. That's pretty much concludes the entire film. Little Ben sees things but he can't talk and Jessica repeatedly gets attacked by supernatural forces but nobody listens to her. The basic premise of "The Messagers" is very derivative of Stanley Kubrick's immortal classic "The Shining", only it lacks the constantly ominous atmosphere and disturbing tone. The script takes itself far too seriously even though it's fairly easy to predict the final denouement and the total absence of violence and bloodshed is unforgivable. At least "The Eye" delivered some genuine shocks in the end, whereas the happy happy joy joy ending of "The Messengers" is just pathetic. The only positive elements I can think of are the beautiful rural filming locations, the adequate editing job and the promising young acting talents (and beauty) Kristen Stewart. And there's an uncanny, but sadly underdeveloped supportive role for William B. Davis.