Terwijl Boris (Aleksej Batalov) weg is om voor zijn moeder Rusland in de oorlog tegen de Duitsers te vechten, trouwt zijn geliefde Veronika (Tatjana Samojlova) in een moment van zwakte met zijn achterbakse neef Mark (Aleksandr Shvorin), kort nadat haar ouders bij een luchtaanval boven Moskou zijn gedood. Door verschillende processen en verraad zal Veronika op bericht of brief van Boris wachten, hoe lang het ook duurt, in de hoop dat hij naar haar zal terugkeren.<br /><0x3E> <0x3E> <0x3E> Krachtig stuk filmwerk gaat prat op eenvoudig ongelooflijk fotografisch werk van de filmer Sergei Urusevsky. Een aantal van de vele schitterend ingelijste, bewegende opnamen omvat de scène waarin de camera Veronika volgt door een menigte geliefden die afscheid van elkaar nemen terwijl zij zich door de menigte lichamen heen haast om afscheid te nemen van Boris... en doet. De scène na de luchtaanval, waarin Veronika de trap op loopt die naar het verwoeste gebouw leidt waar ze vroeger woonde, en de scène waarin Mark zijn wellustige gang naar Veronika maakt terwijl er net buiten het gebouw weer een luchtaanval wordt uitgevoerd en de wind de gordijnen doet ruisen en binnen lichtflitsen doet oplichten, zijn slechts twee van vele voorbeelden waarin Sergei Ursevsky zijn geniale vermogen toont om beelden in te lijsten die op film voor altijd blijven bestaan. Maar zonder de kracht en de tragedie van het verhaal over hoe de oorlog voor altijd het lot kan bepalen van een stel dat heel, heel veel van elkaar houdt, zou deze film dat niet kunnen.' Alleen al de schoonheid van het beeld is overweldigend. Maar samen blijven we achter met een verbazingwekkende film... gewoon een meeslepend meesterwerk uit de Sovjet-Unie nadat Stalin zijn laatste adem had uitgeblazen. Ik voel me vereerd dat ik zo'n geweldige film heb mogen aanschouwen.
While Boris(Aleksey Batalov)is off to fight in war against the Germans for his Mother Russia, his beloved Veronika(Tatyana Samojlova)marries his conniving cousin Mark(Aleksandr Shvorin)in a moment of weakness shortly after her parents were killed in an air raid over Moscow. Through various trials and betrayals, Veronika will await word or letter from Boris no matter how long it takes, holding hope that he will return to her.<br /><br />Powerful piece of film-making boasts simply incredible photographic work by cinematographer Sergei Urusevsky. Some of the many magnificently framed, moving shots include the scene where the camera follows Veronika through a crowd of loved ones saying goodbye to each other as she rushes through the mob of bodies to say goodbye to Boris..and doesn't quite reach him even as we watch Boris looking impatiently into the swarm without luck. The sequence after the air raid where Veronika walks up the standing stairs circulating up the destroyed building she once called home and the scene where Mark makes his lustful move on Veronika as another air raid continues just outside the building as wind rustles the curtains and flashes of light emanate inside are just two of MANY examples where Sergei Urusevsky shows his genius at framing images that will last forever on film. But, without the power and tragedy of the story regarding how war can forever shape the destiny of a couple who dearly, deeply love each other, this film couldn't hold up with the beauty of the visual alone. Together, however, we're left with an amazing film..simply a haunting masterpiece from the Soviet Union after Stalin breathed his last breath. I feel honored just have beheld such a great film.