Een aardige en aardige film vol mediëranese landschappen (Kefallinia is een heel mooi greek-eiland) die veel van de kenmerken van de roman in stand houdt. Ik denk dat greek-landschappen iets bijzonders en magisch aan een film toevoegen. Maar wat ik helemaal niet leuk vond, was dat de hoofdpersonen, zoals 'Mandras' en Pelagia's vader, geen greek-acteurs waren, maar buitenlanders. Ik bedoel, de acteurs probeerden de greek-levenswijze tot uitdrukking te brengen, maar het lukte ze niet, en dat was heel duidelijk. Zelfs hun uitspraak als ze greek-woorden probeerden te gebruiken was verschrikkelijk, en dat was slecht voor de plot van de film. Irene Papas was echt geweldig in haar rol, een typisch voorbeeld van een moeder die in de jaren veertig op een eiland woont, die haar man heeft verloren en probeert een kind alleen op te voeden. John Hurt, Pelagia's vader, gedroeg zich ook geweldig. In veel van zijn reacties deed hij me denken aan een greek.
A nice and pleasant movie full of meditteranean sceneries (Cephallonia is a very beautiful greek island) that keeps many of the novel's characteristics. I think that greek sceneries add something special and magical to a movie. One thing i didn't like at all though, is that the main characters, like 'Mandras' and Pelagia's father weren't greek actors but foreigners. I mean the actors tried to express the greek way of living, but to me they didn't succeed and it was quite clear. Even their pronunciation when they were trying to use greek words was terrible and that was bad for the film's plot. Irene Papas was really great in her role, a typical example of a mother, living in a island during the 40's, who has lost her husband and tries to live a child alone. John Hurt, Pelagia's father, also acted great. He reminded me a greek in many of his reactions.