Ik genoot hier om een paar redenen van. De emotionele warboel was soms verwarrend en niet helemaal op te lossen, maar de mengeling van journaalbeelden met het verhaal van de film was vaak fascinerend. Het andere element dat ik waardeerde was de vertolking van de Weerwolven, de fanatieke nazi's die na de formele overgave doorgingen met de strijd. Ik ken geen andere film die met hen te maken heeft. Ze hebben bijvoorbeeld burgemeester Oppenhoff van Aken op Palmzondag 1945 vermoord, en ze hebben wel problemen voor de bezetting veroorzaakt. De film daagt de gezuiverde versie van overwinning en bezetting dus uit met een paar korrelige realiteiten. Ze worden niet zozeer gepresenteerd door de personages hier, maar door de historische werkelijkheid die degenen die Hitler hadden overleefd, in zijn greep hield - zowel de overwonnenen als de overwinnaars.
I enjoyed this for a couple of reasons. The emotional tangle was at times confusing and imperfectly resolved, but the blend of newsreel footage with the film's narrative was often compelling. The other element that I appreciated was the depiction of the Werewolves, the fanatical Nazis who continued the fight after the formal surrender. I don't know of another film that deals with them. They assassinated Burgomaster Oppenhoff of Aachen on Palm Sunday, 1945, for example, and did create problems for the occupation. The film, then, challenges the sanitized version of victory and occupation with some gritty realities. The "human issues" are presented not so much through the characters here, but through the historical reality that was gripping those who had survived Hitler -- both conquered and victors.