Dit was de laatste stomme film van Laurel en Hardy voor de Roach Studio's. Maar omdat het publiek zo'n behoefte had aan 'talkies', werd deze film slechts een paar jaar later opnieuw gemaakt door het team, met slechts een paar kleine veranderingen in de plot. LACHEN GRAVY was in wezen dezelfde plot, behalve dat Stan en Ollie een schattig hondje probeerden te verbergen voor hun chagrijnige huisbaas <0xE2><0x80><0x93> niet een geit zoals in ANGORA LOVE. Dit hele geitenaspect is het ergste deel van de film. Hoewel je zou kunnen begrijpen dat de jongens een schattig hondje wilden houden (het sneeuwt tenslotte buiten), is de vraag waarom ze een geit mee naar huis nemen alleen maar gekunsteld en zinloos. Volgens de plot volgde de geit hen naar huis en dus kregen ze er genoeg van om haar weg te jagen en hielden ze haar. Hè? Dit slaat gewoon nergens op <0xE2><0x80><0x93> als het een giraf of een koe was geweest, zouden ze dan hetzelfde hebben gedaan? Afgezien van het feit dat het een niet erg overtuigend plot is, is de film zelf pure Laurel en Hardy, met een bekende plot en bekende rollen voor de komieken. Deze film bevat nogal wat lachsalvo's, maar helaas is het niet een van hun betere films om hun stille carrière mee af te ronden. Dit aspect van hun carrière lijkt gewoon met een jammerklacht te zijn geëindigd.
This was Laurel and Hardy's last silent film for Roach Studios. However, since the public had a real thirst for "talkies", this same short was re-made by the team just a few years later with only a few small plot changes. LAUGHING GRAVY was essentially the same plot except that Stan and Ollie were trying to hide a cute puppy from their grouchy landlord--not a goat like in ANGORA LOVE. This whole goat angle is the worst part of the film. While you could understand the boys wanting to keep a cute little dog (after all, it is snowy outside), why exactly they bring a goat home is just contrived and pointless. According to the plot, the goat followed them home and so they got tired of shooing it away and kept it. Huh?! This just doesn't make any sense--if it had been a giraffe or a cow, would they have done the same thing?! Apart from being an unconvincing plot, the movie itself is pure Laurel and Hardy, with a familiar plot and familiar roles for the comedians. This film features quite a few laughs, but unfortunately isn't one of their better films to wrap up their silent careers. This aspect of their careers just seems to have ended with a whimper.