Bijna een meesterproef in het niet regisseren van een film. Vanuit het verkeerd beoordeelde, vaak onbegrijpelijke script bouwt dokter Rey op een reeks slechte beslissingen die de film tot een martelende kijkervaring maken. Helaas komt de film nooit verder dan een soort ouderwets, bijna vrouwenhatend homokamp, waar de vrouwen overspannen zijn, de mannen leeghoofdig en altijd op jacht naar seks. De regisseur was niet in staat om de toon van de film of het niveau van de uitvoering te bepalen.<br />Er is in elk geval veel 'acteren' aan de gang. Dianne Wiest speelt een bleke imitatie van haar Bullets Over Broadway-optreden, en die arme Jane Birkin hakkelt in haar poging een komische voorstelling te geven. Hoewel je met haar te doen moet hebben, want er is hier maar heel weinig echte komedie. Het hele gebeuren voelt aan als een erg goedkope versie van Le Divorce van Merchant Ivory, die, om eerlijk te zijn, ook niet erg goed was.
Almost a masterclass in how not to direct a movie. From the misjudged, often incomprehensible script onwards Dr Rey builds on a series of poor decisions that make the film an excruciating viewing experience. Sadly the film never rises beyond a kind of old fashioned, almost misogynistic gay camp in which women are over-wrought, OTT and middle aged and the men are young, vacuous and forever on the hunt for sex. The director was unable to pitch either the tone of the film or the level of the performances.<br /><br />There is certainly a great deal of 'acting' going on. Dianne Wiest slips into a pale impersonation of her Bullets Over Broadway performance and poor old Jane Birkin flounders in her attempt to give a comic performance. Though you have to pity her as there is very little real comedy here. The whole thing feels like a very low rent version of Merchant Ivory's Le Divorce which, to be quite honest, wasn't very good, either.