Voor deze film waren er al rooffilms, en inderdaad hadden films als Rififi daar een duidelijke invloed op <0xE2><0x80><0x93> maar The Red Circle is meer dan zomaar een invalshoek in een overbevolkt genre, en met deze film is regisseur Jean-Pierre Melville erin geslaagd iets te creëren wat zowel opwindend is aan de oppervlakte als zijn publiek iets geeft om over na te denken. Koel zijn is een even belangrijk aspect van de moderne misdaadfilm als wapens en gangsters, en Melville levert dat in drommen in deze film; de toon van de film is ook heel ontspannen, en Melville laat het grootste deel van de film onder de koele buitenkant borrelen. Het verhaal heeft een aantal invalshoeken, maar het centrale personage is Corey <0xE2><0x80><0x93> een dief die uit de gevangenis wordt vrijgelaten. Zijn vrijlating valt samen met de ontsnapping van de beruchte moordenaar Vogel, die tijdens een treinreis onder de neus van politiecommissaris Mattei vandaan glipt. Het eerste wat Corey na zijn vrijlating doet, is wat geld stelen van zijn voormalige baas Rico, en het tweede wat hij doet, is Vogel en een scherpschutter rekruteren om hem te helpen een juwelendiefstal te plegen. Maar Rico en de politie zitten de dieven op de hielen...<br />De film wordt in elkaar gezet door vier uitstekende centrale voorstellingen. Alain Delon is net zo kalm en berekenend als de film.' De film duurt bijna tweeënhalf uur en is niet bepaald spannend te noemen. De regisseur houdt het echter interessant door de actie op de belangrijke elementen te richten. De film bevat een aantal misdaadscènes, zoals schietpartijen, maar die worden tot een minimum beperkt. De eerste twee derde van de film is eigenlijk nog maar net begonnen met de spannende overvalscène aan het eind. Rififi was het beroemdst om de overval - een ingewikkeld ontworpen scène waarin niemand een woord zegt. De overval in deze film is vergelijkbaar in die zin dat er ook geen woord aan te pas komt, en ik moet zeggen dat ik de scène in Rififi prettiger vond; maar Melvilles vaardigheid in regie en de kalme, beheerste manier waarop hij wordt afgedraaid maken veel goed. De film loopt uit op een opwindende climax die het allemaal mooi afrondt. Over het geheel genomen is dit misschien niet aantrekkelijk voor alle liefhebbers van misdaadfilms, aangezien de actie meer dan een beetje traag is, maar The Red Circle is een uitstekende film en verdient zijn reputatie als meesterwerk.
There were heist movies before this one, and indeed the likes of Rififi were an obvious influence on it - but The Red Circle is more than just another entry in an overpopulated genre and with this film, director Jean-Pierre Melville has managed to create something that both thrills on the surface and gives its audience something to think about. Being cool is just as important a feature of the modern crime movie as guns and gangsters, and Melville delivers that with this film in droves; the tone of the film is very relaxed too and Melville allows the bulk of the film to bubble under the cool exterior. The story has a number of angles but the central character is Corey - a thief who is released from prison. His release coincides with the escape of infamous murderer Vogel, who slips from under the nose of Police Commissioner Mattei during a train ride. The first thing Corey does upon release is steal some money from his former boss Rico, and the second thing he does is recruit Vogel and a sharpshooter to help him pull of a jewel heist. But Rico and the police are hot on the thieves' tails...<br /><br />The film is bolted together by four excellent central performances. Alain Delon is calm and calculating as the film's anti-hero, while Gian Maria Volontè looks formidable in his role as the escaped murderer. François Périer is good also as a dubious club owner, while the real standout performance comes from André Bourvil in his role as the police commissioner. The film runs at almost two and a half hours and is not exactly a thrill ride. However, the director keeps things interesting by keeping the action focused on the important elements. The film does feature crime film stapes such as shootings, but they are kept to a minimum. The first two thirds of the movie are really just building up to the suspenseful heist scene towards the end. Rififi was most famous for its heist sequence - an intricately designed scene in which nobody speaks a word. The heist in this film is similar in that it is also wordless, and I have to say that I preferred the scene in Rififi; but Melville's skill in direction and the calm and composed way that it plays out make good of it. The film boils down to an exciting climax that rounds it all off nicely. Overall, this might not appeal to all crime film fans as the action is more than a little bit slow; but The Red Circle is an excellent film and deserves its reputation as a masterpiece.