In dit vervolg op The Naked Civil Servant zien we de laatste jaren van Quentin Crisps leven in New York. John Hurt is weer Crisp (kom op, wie zou die rol anders kunnen spelen?) en het is een rol waarin hij zo opgaat dat hij bijna verdwijnt. Voor mij is Hurt Crisp en ik heb het altijd heel moeilijk gevonden om de man zelf te spelen, omdat Hurt meer hem was dan hij zichzelf was. Zijn meesterlijke optreden. Zijn gelijke is Denis O'Hare als Phillip Steele, Crisps oude vriend en vertrouweling.<br />Helaas heeft de film, afgezien van de optredens, weinig aanbevelenswaardigs. Om er zeker van te zijn dat de details in de film kloppen. Gefilmd in en rond New York <0xE2><0x80><0x93> de film ziet eruit en voelt aan als New York en omgeving, maar is dramatisch inert. Het is Crisp die praat met geestige mensen, probeert in het reine te komen met de wereld zoals die is (hij heeft uiteindelijk spijt van een paar slecht gekozen woorden over aids) en met de kwalen die de ouderdom hem opdringt. Quentin de man is altijd interessant, maar zijn leven zoals dat is geportretteerd is dat niet echt.<br />Ik ben teleurgesteld door de film. Ik heb de man en zijn unieke kijk altijd bewonderd. Ik zou alleen willen dat hij beter gediend was met deze film over zijn leven.
In this follow up to The Naked Civil Servant we see the final years of Quentin Crisp's life in New York. John Hurt is again Crisp (come on who else could play the part?) and its a role he inhabits to the point of disappearing. For me Hurt is Crisp and I've always found it very hard to take the man himself because Hurt was more him than he was himself. Its masterful performance. His equal is Denis O'Hare as Phillip Steele, Crisp's long time friend and confidant.<br /><br />Unfortunately outside of the performances the film has little to recommend it. To be certain the film gets the details right. Filmed in and around New York the film the film looks and feels like New York and its environs, but dramatically its kind of inert. Its Crisp talking to people being witty,trying to come to terms with the world as it is (he ended up regretting some poorly chosen words concerning AIDS) and dealing with the infirmities that old aged thrust upon him. Quentin the man is always interesting, but his life as portrayed is really not.<br /><br />I am disappointed by the film. I've always admired the man and his unique point of view. I just wish he was better served by this film about his life.