Slecht geschoten, slecht geredigeerd, stuntelige dialogen, platte personages, mislukte versies van een roman. Veel erger kan het niet worden. Met fatsoenlijk acteerwerk en goede popcorn heb ik anderhalf uur <0xE2><0x80><0x93> het voelde meer als drie uur <0xE2><0x80><0x93> van verveling kunnen uitzitten. Af en toe een paar goede oneliners.<br />David is een onnozele jongeman die er nooit overheen is gekomen dat hij op jonge leeftijd zijn broer heeft verloren. Hij vertrouwt op een hocus-pocusvideo over Chinese filosofie, hoewel hij daar in het echte leven niet veel aan lijkt te hebben. David is lid van een bende schuldeisers, waarbij ieder lid een IQ heeft dat onder het niveau van de zeespiegel ligt. Het ontbreken van een script, in combinatie met weinig creatieve montage en nog slechtere montage, maakt dat wat heel grappige incidenten bij het innen van schulden hadden kunnen zijn, op een amateuristische, zelfgemaakte realityshow lijkt.<br />David huurt een appartement van een onderwijzer van een lagere school, Haraldur, die David, door een paar zinnen over zijn eigen belangrijkheid te laten vallen, ervan overtuigt dat hij te maken heeft met de gevaarlijkste crimineel van IJsland. Een ernstig gebrek aan een script biedt David niets om zijn mening op te baseren. Een paar scènes waarin Haraldur iets doet wat David verkeerd had kunnen interpreteren, zouden het werk hebben gedaan. De mogelijkheden van film als media, in tegenstelling tot de tekst van het boek waarop deze film is gebaseerd, worden niet uitgebuit.<br />Eerst, David' De connectie met Haraldur verhoogt zijn status binnen de schuldeisersbende, maar de heersende paranoia in de criminele wereld dwingt David te laten zien waar zijn loyaliteit ligt.<br />De plot van de film is prima, maar die is dan ook gebaseerd op het boek. Dit had een veel betere film kunnen zijn. Een goede scenarist had iets van dit materiaal kunnen maken. Helaas is dat niet het geval.<br />De acteerprestaties zijn over het algemeen goed. Pétur Jóhann is uitstekend en geloofwaardig als David. Eggert Von Sonneifsson krijgt niet veel om mee te werken, maar doet zijn best met het weinige materiaal dat hij heeft. Ingvar Sigur Sonnsson en Michael Imperioli (in een piepkleine rol) redden het wel. Wat een grappige en onderhoudende film had kunnen zijn over een onnozele antiheld in een schuldeiserbende, wordt een saaie, slecht gemaakte film, gemaakt naar een slecht manuscript. Anderhalf uur naar je tenen staren zou prettiger zijn.
Badly shot, badly edited, clumsy dialogue, flat characters, unsuccessful adaption of a novel. It doesn't really get much worse. Decent acting and good popcorn saved me for this hour and a half - felt more like three hours - of boredom. Occasional good one-liners.<br /><br />David is a dim-witted young man, who has never recovered from losing his brother at an early age. He puts his faith in a Chinese philosophy mumbo jumbo video, although that doesn't seem to help him much in real life. David is a member of a debt-collectors gang, where every member has an IQ below sea level. A lacking script, along with uncreative shooting and even worse editing, make what could have been quite funny incidents of failed debt-collecting look like a amateurish homemade reality show.<br /><br />David rents an apartment from an elementary school teacher, Haraldur, who by dropping a couple of sentences about his own importance convinces David he is dealing with the most dangerous criminal in Iceland. A severely lacking script doesn't offer David anything to base his opinion on. A couple of scenes SHOWING Haraldur doing something that David could have misinterpreted would have done the work. The potentials of film as media, as opposed to the text of the book this film is based on, are not exploited.<br /><br />At first, David's connection with Haraldur raises his status within the debt-collectors gang, but the prevailing paranoia in the criminal world forces David to show where his loyalty lies.<br /><br />The plot of the film is fine, but then it is based on the book. This could have been a much better film. A good screenwriter could have made something of this material. Sadly, that is not the case.<br /><br />The acting is generally good. Pétur Jóhann is excellent and credible as David. Eggert Þorleifsson doesn't get much to work with, but does his best with what little material he has. Ingvar Sigurðsson and Michael Imperioli (in a tiny role) manage alright.<br /><br />Overall opinion: What could have been quite a funny and entertaining film about a dim-witted anti-hero in a debt-collectors gang, becomes a boring, badly-crafted film made after a poor manuscript. Staring at your toes for an hour and a half would be more enjoyable.