Het is altijd interessant om naar een horrorfilm te kijken nadat je zoveel lof van andere fans hebt gehoord. De ervaring heeft me geleerd dat je nooit de smaak van een fan moet generaliseren binnen een genre. Mijn verwachtingen van deze film waren heel wat hoger dan mijn mening.<br />Kinderen die niet met dode dingen spelen is een film met een goedbedoelde plot die te vaak hapert om hem uit te voeren. Het hele idee van een groep acteurs die een reanimatie van dode lijken op touw zet, intrigeerde me. Maar alles ontaardde in een cinematografische chaos. De acteurs, die voor het merendeel competent en verbazingwekkend expressief waren, kregen rollen aangeboden die geen consistente karakterisering bevatten. Sommige van deze personages gaan van ambivalentie over de hele daad van het bezoedelen van een kerkhof naar uitgesproken kritiek, terug naar ambivalentie. Het is één ding dat personages in de loop van de film een veranderend hart krijgen, het is iets heel anders om een al te dynamische, cirkelvormige houding te produceren die elke tien minuten omdraait.<br />Een ander inconsistent element in deze film is de premisse. Is de hoofdfiguur van plan de ceremonie als een theatrale grap op te voeren of is hij werkelijk met duistere spirituele krachten aan het samenzweren om de doden tot leven te wekken? Zelfs met de voornoemde tekortkomingen zou ik deze film aanbevelen aan andere horrorfans, aangezien ik van mening ben dat alleen ware horrorfans de donkere atmosferische componenten zullen waarderen en in staat zullen zijn de inconsistentie van de plot te negeren. De scène waarin de doden uit het graf verrijzen wordt buitengewoon spookachtig (zelfs voor een ervaren zombie-aanhanger) door het uitstekende gecombineerde gebruik van beeld en geluid en de geweldige keuze aan bekwame acteurs die zijn uitgekozen om de gereanimeerde doden te spelen. Momenteel moeten filmmakers van de CSPWDT leren hoe ze de juiste video- en audiotechnieken moeten gebruiken bij het ontwikkelen van een goede stemming.<br />Al met al moet je, als je net als ik een zombiefilm wilt voltooien, de tijd nemen om deze film op te sporen en te bekijken. Het is een leuke film.
It's always interesting to view a horror movie after hearing so much praise from other fans. Experience has taught me that you should never generalize fan taste within a genre. My expectations of this movie were a great deal higher than my viewed opinion.<br /><br />Children Shouldn't Play With Dead Things is a movie with a good intended plot that trips up too many times to carry it out. The whole idea of a band of actors staging a reanimation of dead corpses had me intrigued. However, everything degenerated into cinematic chaos. The actors,who for the most part were competent and amazingly expressive, were offered roles that fail to maintain consistent characterization. Some of these characters go from ambivalence about the whole act of defiling a cemetery, to outspoken criticism, back to ambivalence. It's one thing for characters to have a change heart in the course of the film; it's another to produce an overly dynamic, circular attitude that loops every ten minutes.<br /><br />Another inconsistent element of this film is the premise. Does the main protagonist intend for the ceremony to be theatrical prank or does he actually conspire with dark spiritual forces to raise the dead? Even with the aforementioned flaws, I would recommend this movie to other horror fans, since I believe that only true horror fans will appreciate the dark atmospheric components and be able to ignore the plot's inconsistency. The scene where the dead rise out of the grave is made extremely haunting (even to a veteran zombie enthusiast) by the excellent combined use of scenery and sound, and the great choice of skilled actors chosen to play the reanimated dead. Current filmmakers should learn from CSPWDT about using the proper video and audio techniques in mood development.<br /><br />All in all, if you are zombie movie completionist like me, you should take time to locate and view this movie. It's a fun watch.