'Doodsbed: het bed dat vreet' is een uiterst bizarre horrorfilm die je echt moet zien om hem te geloven. Er is een oud hemelbed dat het heerlijk vindt om mensen op te vreten en dat doet het dan ook als het iemand kan verleiden erop te gaan liggen. Er is ook een kunstenaar die allang dood is en die achter een van zijn schilderijen gevangenzit en die als commentaarstem optreedt. George Barry is de eerste en enige film die een paar werkelijk surrealistische momenten biedt, zoals het bed dat zijn slachtoffers opslokt in een mysterieuze zee van geel schuim en vloeistof. De sfeer is dromerig en er is maar een klein beetje bloed, helaas is de premisse nogal dwaas en het acteerwerk is amateuristisch. Maar als fan van ongebruikelijke cinema heb ik toch genoten van deze goedkope afwijking. Geef het een kans. 8 van de 10.
"Death Bed:The Bed That Eats" is a supremely bizarre horror film that truly has to be seen to be believed.There is an ancient four-poster bed that just loves to eat humans and it does so anytime it can lure anyone to lie upon it.There is also a long-dead artist,imprisoned behind one of his paintings,who provides a voice-over narration.George Barry's the first and only one film offers some truly surreal moments such as the bed absorbing its victims in a mysterious sea of yellow foam and liquid.The atmosphere is dreamy and there is only a little bit of gore,unfortunately the premise is rather silly and the acting is amateurish.Still as fan of unusual cinema I enjoyed this low-budget oddity.Give it a chance.8 out of 10.