Ik viel nooit in slaap tijdens een film. Nooit. Deze film deed het onmogelijke.<br />Hoewel veel mensen beweren dat Japanse horrorfilms superieur zijn aan hun Amerikaanse tegenhangers, was deze film een les in overdaad. De film was ongeveer 30 minuten te lang. Het zou hebben geholpen als de plot en het camerawerk wat meer beweging hadden gehad, maar in plaats daarvan kregen we alleen maar ongemakkelijke stiltes en een heleboel langzame bewegingen. Het acteerwerk was absoluut verschrikkelijk, grensde aan het niveau van slechte studentenfilms terwijl iedereen zijn best deed om iets te maken wat ze een script noemden. Hebben deze mensen <0xC3><0xBC>berhaupt enige richting gekregen? Werden ze overgehaald om saai en saai te zijn? Het zou me geen van beide verbazen. Wat nog erger was, was de nogal ongeco<0xC3><0xB6>rdineerde make-up van de wezens aan de andere kant. Hoe dan ook, ze stonken allemaal. Niet naar deze film kijken. Dat is alles wat ik kan zeggen (tenzij je aan slapeloosheid lijdt).
I never fell asleep during a movie. Never. This movie did the impossible.<br /><br />While many people claim the superiority of Japanese horror films over their American counterparts, this movie was a lesson in over abundance. As in, the movie was 30 minutes too long. It would have helped if the movie had a little more movement in the plot and the camera work, but instead, all we got were awkward silences and a lot of slow movement. The acting was absolutely terrible, bordering on bad student film levels while everyone struggled to ad-lib something called a script. Did these people even get any direction? Were they coaxed to be boring and dull? Either therory wouldn't surprise me.<br /><br />What was even worse was the rather unscary make-up involved with the creatures from the other side. Either way, they all stunk. Don't watch this film. That's all I can say (unless you're an insomniac).