Ik huurde de video van 'De pianoleraar' en wist er niets van, behalve wat er op de video stond. Ik deed dat met enige schroom, want films die in Cannes prijzen winnen zijn meestal heel goed of heel slecht. Helaas valt deze in de laatste categorie. Ongeveer op een kwart van de film merkte ik dat ik hardop zei: 'Dit is een saaie film.' Ongeveer halverwege zei ik tegen mezelf: 'Waar heb ik dit eerder gezien?' Op driekwart van de film wist ik het.<br />Ondanks zijn literaire oorsprong is deze film in wezen een remake van die van Robert Altman veel eerder (1969) en beter: 'That Cold Day in the Park'. Hoewel de details duidelijk van elkaar verschillen en Altmans werk meer op een plot is gebaseerd en minder op een karakterstudie, zijn de twee films thematisch identiek. Er is in deze productie niets 'nieuws' te zien. Elk aspect ervan is al eerder gedaan: een personage dat uit de hand loopt en steeds zelfdestructiever wordt (Abel Ferrara's _Bad Lieutenant_ 1992); een perverse en gedoemde 'liefde' die culmineert in een opera-achtige (bijna-zelfmoord) scène (David Cronenbergs _M. Butterfly_ 1993); ongewoon wrede seksscènes (David Lynch' _Blue Velvet_ 1986); enzovoort. Vandaar dat het me verbaast dat zo veel mensen de film'schokkend','verbijsterend' enzovoort vonden. Deze sterk gelijkende film schijnt alleen gemaakt te zijn om de kijkers een ongemakkelijk gevoel te geven, en is duidelijk met sommigen geslaagd. Maar ik schrijf zo'n reactie grotendeels toe aan een gebrek aan ervaring met het kijken naar films. Als je genoeg films ziet, zul je uiteindelijk echt alles hebben gezien. En hoewel het waar is dat ik de gekuiste 'gecensureerde' versie heb gezien, betwijfel ik of de extra scènes mijn algehele mening over 'De pianoleraar' zouden veranderen.<br />Technisch gezien is de film niet zonder verdienste. Er is heel goed camerawerk en de belichting is uitstekend. Isabelle Hupperts bewonderenswaardige prestatie helpt ook voorkomen dat het tijdverspilling is. Ik heb hem gezien, en als ik hem vaker zou zien, zou ik waarschijnlijk dezelfde mening over hem hebben als over Ferrara: een interessante regisseur, maar lang niet zo geniaal als anderen hem vinden.
I rented the video of "The Piano Teacher" knowing nothing about it other than what was written on the video box. I did this with some trepidation because films that win awards at Cannes are usually very good or very bad. Unfortunately, this one falls in the latter category. About one quarter of the way into it I found myself saying out loud, "This movie is boring." About half way through I was saying to myself, "Where have I seen this before?" At the three quarters mark I had figured it out.<br /><br />In spite of its literary origins, this film is essentially a remake of Robert Altman's much earlier (1969), and better, "That Cold Day in the Park." Although the details obviously differ and Altman's work was more plot-driven and less of a character study, the two films are thematically identical. There is nothing "new" to be seen in this production. Every aspect of it has been done before: a character spiralling out of control with increasingly self-destructive behavior (Abel Ferrara's "Bad Lieutenant" 1992); a perverse and doomed 'love' culminating in an operatic (near) death scene (David Cronenberg's "M. Butterfly" 1993); uncommonly brutal sex scenes (David Lynch's "Blue Velvet" 1986); and so on. Hence, I am bemused by the fact that so many found the film to be "shocking," "shattering," etc. This highly derivative film seems to have been made for the sole purpose of making viewers feel uncomfortable, and clearly succeeded with some. However, I largely attribute such a reaction to a lack of film-viewing experience. See enough movies and you really will, eventually, have seen it all. And while it is true that I saw the expurgated 'R-rated' version, I doubt that the additional scenes would change my overall opinion of "The Piano Teacher."<br /><br />Technically, the film is not without merit. There is some very good camera work and the lighting is excellent. Isabelle Huppert's creditable performance also helps save it from being a waste of time. This is the first of Haneke's films that I've seen, and if I were to see more I expect I would have the same opinion of him that I have of Ferrara: an interesting director but not nearly the genius others make him out to be. Rating: 4/10.