Ik heb het gevoel dat veel mensen deze film mooi vonden (niet alle mensen, maar wel een heleboel) omdat ze niet wilden toegeven dat ze hem niet begrepen. Mensen met een redelijke intelligentie, als je het zo kunt noemen, die doen alsof ze avant-garde en trendy zijn en denken dat Lynch een genie is.<br />In mijn ogen is Lynch net als Tarantino. Ze zijn allebei geweldig, maar ze zijn geen van beiden de messias, zoals zoveel fanboys willen geloven. Geen enkele regisseur kan de wereld veranderen, dus relax. En ze maken allebei af en toe een waardeloze film, dat gebeurt gewoon. Iedereen heeft een slechte dag. Het werd gemaakt met alle passie en vooruitziendheid die je in een film moet stoppen. Stel je voor, een groot deel van de film brabbelt onbegrijpelijke taal die niet begrepen kan worden. We kunnen allemaal betekenissen bedenken, Lynch heeft misschien zijn eigen visie, maar dat doet er allemaal niet toe. Het was onsamenhangend over het scherm verspreid. Toegegeven, het eerste deel had de schijn van een opzettelijk ingewikkeld en vluchtig interessant verhaal, maar dan hapert het.<br />De cowboy, de mysterieuze organisatie van mannen met hun telefoontjes, de advocaten... kom op. Ik kan me bijna voorstellen hoe David Lynch schreeuwt, de crew dwingt om om hem heen te komen staan en hun allemaal uitlegt: 'Kijk eens hoe gek en raar ik ben! Is het niet geweldig? Het is zo gek en gek!' Vreemd en gek werkt als het een bijproduct is van je stijl. Maar het is pretentieus en moe als je je uiterste best doet om niets anders te doen dan dat. Het is net als met al die halfgare Pulp Fiction-sponzen die na Pulp Fiction uit de kast kwamen. Het is gewoon niet cool.
I get the feeling a lot of people liked this movie (not all people, but a lot of them) because they don't want to admit they don't understand it. People of middling intelligence, if you will, who pretend to be ever so avant garde and trendy who think Lynch is a genius.<br /><br />Lynch, to me, is like Tarantino. They're both great, but neither one is the messiah as so many fanboys want to believe. No director can change the world, so chill out. And both make sucky flicks sometimes, it just happens. Everyone has a bad day. And clearly, since this movie was actually designed as a pilot first and then hack-jobbed into a feature film, it wasn't made with all the passion and forethought one should put into a movie. Face it, much of the movie is gibbering unintelligibility which cannot be understood. We can all make up meanings, Lynch may have his own view, but none of that matters. It was strewn about the screen incoherently. Admittedly, the first portion had the semblance of an intentionally convoluted passingly interesting story, but then it falters.<br /><br />The cowboy, the mysterious organization of men with their phonecalls, the lawyers... come on. I can almost picture David Lynch yelling cut, forcing the crew to gather around him and explaining to them all "Look how crazy and weird I am! Isn't it great?? It's so weird and crazy!" Weird and crazy works if it's a by-product of your style. However, it's pretentious and tired when you go out of your way to do nothing but that. It's like all those half assed Pulp Fiction throw backs that came out after Pulp Fiction. It's just not cool.