Wat een teleurstelling! Ik heb genoten van de boeken van Jon Cleary over Scobie Malone, maar er is weinig gelijkenis tussen hem en de filmische Malone. In de boeken is hij een stadsrechercheur, die verknocht is aan zijn vrouw en niet betrokken raakt bij vechtpartijen. Voor de film is het personage opgepept tot een plattelandssmeris die zijn vuisten gebruikt en er niet tegen opziet om met een beeldschoon meisje in bed te duiken, hoewel ik niet precies weet wat zij en de andere seksbeluste figuren in de film in hem zien; Taylor was toen negenendertig en zijn gezicht begon pafferig te worden.<br />Maar het uithoudingsvermogen van zijn personage is opmerkelijk; hij komt over uit Australië, gaat blijkbaar rechtstreeks naar de commissaris.' Het is opmerkelijk dat de limousine van de commissaris zijn voorruit en koplampen op wonderbaarlijke wijze binnen een paar minuten na de moordaanslag heeft laten repareren, en dat die ene figuur een roerend vertrouwen heeft in de nauwkeurigheid van een door een klok geactiveerde bom.<br />Het beste is nog wel Joseph Butlers minachting voor de lompe Malone. En in elk geval is de film geen Londens reisverhaal, hoewel sommige scènes zich afspelen tijdens de tennisweek van Wimbledon.
What a disappointment! I've enjoyed the Jon Cleary books about Scobie Malone, but there's little resemblance between him and the cinematic Malone. In the books he's a city detective, who is devoted to his wife and doesn't get involved in fisticuffs. For the film the character has been spiced up, into an outback copper who uses his fists and isn't averse to jumping into bed with a gorgeous girl, though quite what she and the film's other sex interest see in him I don't know; Taylor was 39 at the time and his face was getting puffy.<br /><br />But his character's stamina is remarkable; he flies in from Australia, apparently goes straight to the Commissioner's house (rather unwisely seeking to arrest him during a black-tie reception), saves him from assassination (getting into a fight in the process), goes to a casino with one girl, leaves with another and takes her to bed. So much for jet lag! On the way back to the Commissioner's house (showing a good knowledge of London back streets), he gets beaten up by the baddies, but is still first down to breakfast! It's also remarkable that the commissioner's limo has its windscreen and headlights miraculously repaired within minutes of the assassination attempt and that one character has a touching faith in the precise timekeeping of a clock-activated bomb.<br /><br />The best thing is Joseph the Butler's disdain for the uncouth Malone. And at least the film avoids being a London travelogue, though some scenes take place during the Wimbledon tennis week.