Dit was Gene Kelly's doorbraak, en dat alleen al maakt het gedenkwaardig. Voeg daar nog Rita Hayworth aan toe als zijn grote liefde en de komiek Phil Silvers als zijn sidekick, en je hebt de ingrediënten voor een echte publiekslieveling, en zo is het ook gegaan.<br />Kelly speelt Danny McGuire, een nachtclubeigenaar in Brooklyn (Brooklyn is altijd de'verkeerde kant van het spoor' in films uit de jaren veertig) wiens grote liefde Rusty Parker (Rita Hayworth) de hoofdrol speelt. Rita is beeldschoon en speelt zelfs een dubbele rol als Rusty en Rusty's grootmoeder. Rusty maakt een kans op het grote succes door de machinaties van John Coudair (Otto Kruger), die een verhouding met Rusty's grootmoeder had en haar kwijtraakte. De plot draait om Danny die Rusty loslaat, ten koste van zijn club, omdat zij een kans op succes heeft die hij haar niet kan geven. Maar dat is natuurlijk niet wat Rusty uiteindelijk wil, want zoals gewoonlijk in films uit die tijd is de juiste man het enige waar het meisje aan denkt. Er zijn geen verrassingen, maar iedereen doet zijn ding goed.<br />Kelly doet de eerste van zijn verbazingwekkende trucs, deze keer met zichzelf als een weerspiegeling in een glazen ruit. Hij was de meester in dat soort dans en je moet je nog steeds afvragen hoe ze alles zo precies hebben getimed dat hij echt op twee plaatsen tegelijk lijkt te zijn. Het melodrama wordt een beetje te dik aangezet, en er worden een paar nodeloze oorlogscitaten ingegooid die weinig anders doen dan de gelegenheid bieden voor een paar liedjes, maar Kelly brengt deze film naar een hoger niveau. Dat was voordat hij een megaster werd, en misschien wel te gladjes voor zijn eigen bestwil. Een onderliggende rauwheid in zijn personage geeft het een geloofwaardige en bijna weemoedige sfeer.<br />Kelly's personage in de 'Xanadu' uit 1980 heette ook Danny McGuire. Deze film was het begin, die film het einde, van een geweldige run voor een dansend genie. Het was duidelijk dat deze film veel voor hem betekende. Zeer aanbevolen.
This was Gene Kelly's breakthrough, and that alone makes it memorable. Throw in Rita Hayworth as his love interest and comedian Phil Silvers of all people as his sidekick and you have the ingredients for a real crowd pleaser, which is exactly how it turned out.<br /><br />Kelly plays Danny McGuire, a nightclub owner in Brooklyn (Brooklyn is always the "wrong side of the tracks" in '40s films) whose star attraction and love interest is Rusty Parker (Rita Hayworth). Rita is lovely, and even plays a dual role as Rusty and Rusty's grandmother. Rusty has a chance at the big time through the machinations of John Coudair (Otto Kruger), who romanced and lost Rusty's grandmother.<br /><br />The plot revolves around Danny cutting Rusty loose, to the detriment of his club, because she has a chance at success that he can't give her. But, naturally, that's not what Rusty ultimately wants, because, as usual in films of that time, the right guy is the only thing on the girl's mind. There are no surprises, but everybody does their thing well.<br /><br />Kelly does the first of his amazing trick dances, this time with himself as a reflection from a glass window. He was the master at that sort of dance, and one still has to wonder how they timed everything so precisely so that he really does seem to be in two places at once. The melodrama gets a bit thick, and there are some gratuitous war references thrown in that do little but provide the opportunity for a song or two, but Kelly takes this film to the next level. This was before he became a mega-star and too smooth perhaps for his own good. An underlying edge of rawness to his character lends it a believable and almost wistful air.<br /><br />Kelly's character in the 1980 "Xanadu" also was named Danny McGuire. This film was the beginning, that film the end, of a terrific run for a dancing genius. Clearly, this film meant a lot to him. Highly recommended.