Charlie Wilson (Tom Hanks) is een fanatiek feestvierend, rokkenjagend congreslid uit Texas, zonder waarneembaar wettig verleden. In 1980 raakt hij geïnteresseerd in de benarde toestand in Afghanistan, dat midden in een wrede oorlog met de Sovjet-Unie zit. Op aanraden van zijn oude vlam, de aartsconservatieve Texaanse Joanne Herring (Julia Roberts) reist hij naar Afghanistan om de situatie te beoordelen, en hij is verbijsterd door wat hij ziet. Hij keert terug naar de VS, vastbesloten de Afghanen te helpen, en merkt dat zijn collega's buitengewoon onverschillig tegenover de situatie staan <0xE2><0x80><0x93> en dat hij wordt verdacht van drugsgebruik. Wilson laat zich niet afschrikken en rekruteert Herring en de ordinaire, verstoten CIA-agent Gust Avrakotos (Phillip Seymour Hoffman) om een ingewikkelde wapendeal te sluiten met Israël, Egypte, Pakistan, Saoedi-Arabië en een grotendeels onwetend Amerikaans Congres. Uiteindelijk verslaan de Afghanen de Sovjets, maar terwijl Amerika de overwinning viert, komen Wilson en Avrakotos tot de ontdekking dat hun waarschuwingen over de instabiliteit van het naoorlogse Afghanistan aan dovemansoren gericht zijn. De onwaarschijnlijke manier waarop de grootste geheime oorlog van de twintigste eeuw werd gevoerd <0xE2><0x80><0x93> en misschien ook de manier waarop de CIA en andere inlichtingendiensten te werk gingen <0xE2><0x80><0x93> is fascinerend.<br />De film is op een aantal niveaus interessant. Het verhaal dat in de film wordt geportretteerd <0xE2><0x80><0x93> met al zijn schandalige bedrog, achterbakse geheime operaties en, misschien wel het meest van al, zijn succes <0xE2><0x80><0x93> zou als fictie zo schandalig zijn, dat het gemakkelijk als satire kan worden afgedaan. Maar het is echt zo gegaan, althans binnen redelijke grenzen. De film portretteert onze drie hoofdrolspelers op een interessante manier die hun deugden benadrukt zonder hun gebreken te verdoezelen. Wilson als iemand die zich niet verontschuldigt voor zijn ondeugden (en ze zelfs omhelst) maar bereid is een rechtvaardige zaak te steunen. Herring is een beetje elitair, en haar herboren houding van rechtvaardigheid is afstotelijk <0xE2><0x80><0x93> maar ze is zeer toegewijd aan de zaak van het Afghaanse volk. Avrakotos is een CIA-buitenstaander met een houdingprobleem, op wie neergekeken wordt vanwege zijn'straat'-achtergrond <0xE2><0x80><0x93> maar zijn liefde voor het land en zijn haat voor het communisme zijn onwankelbaar. Het feit dat dit vreemde drietal een belangrijke rol zou kunnen spelen bij de ondergang van de USSR is niet alleen het bewijs dat iemand iets kan betekenen, maar ook dat de waarheid vreemder is dan de fictie. Het is ook heel interessant dat dit allemaal als komedie wordt opgevoerd <0xE2><0x80><0x93> niet zo verbazingwekkend, aangezien onze schrijver Aaron Sorkin is, maar het is een interessante manier om dit verhaal te benaderen.<br />De film heeft echter één nadeel, en dat is een beetje verrassend. De film lijkt de prestatie van Wilson en Co. schaamteloos te vieren. Dat is prima <0xE2><0x80><0x93> er is toch niets mis met het verslaan van de Sovjet-Unie? <0xE2><0x80><0x93> tot je bedenkt dat uit de as van de Russische nederlaag in Afghanistan de taliban en uiteindelijk Al-Qaida zijn voortgekomen. Ongeacht het niveau van de verantwoordelijkheid van de Verenigde Staten, is het gebeurd, en het beeld dat de film van Wilsons succes schetst, is vrijwel onverbloemd. Eerlijk is eerlijk, tegen het einde van de film komt het onderwerp inderdaad ter sprake, met een tamelijk actuele toespraak van Wilson over het onvermogen van de Verenigde Staten om de rotzooi achter zich op te ruimen, maar de film wordt op zo'n indirecte manier gemaakt dat de gemiddelde kijker er waarschijnlijk niet veel van zal begrijpen. De algemene indruk zal zijn dat deze drie opmerkelijke mensen de Afghanen hielpen de Russen te verslaan. Let wel, dit is geen fatale tekortkoming, maar het is wel een zorgwekkend aspect van een verder briljante film.<br />Het talent van de film is opmerkelijk. De legendarische Mike Nichols levert een gelikte, schitterend ogende productie; het materiaal past perfect bij zijn ingehouden, wrange regisseursstijl. Sorkin levert het zoveelste briljante scenario; de film heeft tientallen citaten en klassieke Sorkin-uitwisselingen (het beste is de discussie over de 'Schotse fles' tussen Wilson en Avrakotos) en houdt er een politiek en historisch perspectief achter. De cast van de film is een wonder: Tom Hanks geeft een uitstekende vertolking van de innemende schurk met een doel, Julia Roberts is afwisselend charmant en weerzinwekkend als de irritante maar toegewijde Joanne, en Phillip Seymour Hoffman steelt elke scène (zoals gebruikelijk) als de agressieve Gus. De altijd charmante Amy Adams zet nog een stap op weg naar de roem als Wilsons lang lijdende assistente, en Ned Beatty, Om Puri, Emily Blunt, Christopher Denham en Ken Stott geven de bijrollen extra vlees op de botten.<br />Charlie Wilson 's War is een intelligente en grappige film, een prachtig staaltje van iets-meer-dan-licht-vermaak. Het feit dat hij besluit niet meer te zijn dan dat, mag niet als een bezwaar worden beschouwd; hij is briljant in wat hij doet.<br /><br />10/8.
Charlie Wilson (Tom Hanks) is a hard-partying, womanizing Texas Congressman with no discernible legislative record. In 1980, he finds himself becoming interested in the plight of Afghanistan, which is in the midst of a brutal war with the USSR. On the auspices of his old flame, arch-conservative Texas socialite Joanne Herring (Julia Roberts), he travels to Afghanistan to assess the situation, and is stunned by what he sees. He returns to the US determined to help the Afghans, only to find his colleagues extremely indifferent to the situation - and himself under investigation for allegations of drug use. Undeterred, Wilson recruits Herring and the vulgar, outcast CIA Agent Gust Avrakotos (Phillip Seymour Hoffman) to begin a convoluted arms deal involving Israel, Egypt, Pakistan, Saudi Arabia, and a mostly unknowing US Congress. Ultimately, the Afghans defeat the Soviets, but while America celebrates their victory, Wilson and Avrakotos find their warnings about the instability of post-war Afghanistan falling on deaf ears.<br /><br />Charlie Wilson's War is slick brain candy, a really neat film for the more intellectual viewer and fun entertainment for the average film-goer. The movie assembles an astonishing array of talent, both in front of and behind the camera, and delivers on its promise of being one hell of a good time. The film's has only one flaw, which we'll arrive at later. As an examination of the improbable way in which the 20th Century's largest covert war was waged - and, perhaps, the way that things get done by the CIA and other intelligence agencies - it's fascinating.<br /><br />The movie is interesting on a number of levels. The story portrayed in the movie - with all of its outrageous double-dealings, sneaky covert operations, and, perhaps most of all, its success - would be so outrageous as a work of fiction, that it could easily be dismissed as a satire. But things really did work out this way, at least within reasonable bounds. The film portrays our three protagonists in an interesting way that highlights their virtues without obscuring their flaws. Wilson as a person who is unapologetic about his vices (even embracing them) - yet willing to embrace a righteous cause. Herring is something of an elitist, and her born-again attitude of righteousness is off-putting - yet she's deeply committed to the cause of the Afghan people. Avrakotos is a CIA outsider with an attitude problem, looked down upon because of his "street" background - yet his love of country and hatred of Communism are unwavering. The fact that this odd trio could play a major role in the downfall of the USSR is not only proof that anyone can make a difference, but also that truth is stranger than fiction. It's also very interesting that all of this is played as a comedy - not too surprising, given that our writer is Aaron Sorkin, but it's an interesting way to approach this story.<br /><br />The movie does, however, have one drawback, which is a bit surprising. The film seems to unabashedly celebrate Wilson and Co.'s achievement. This is fine - nothing wrong with defeating the Soviet Union, is there? - until one considers that out of the ashes of the Soviet defeat in Afghanistan came the Taliban and eventually al-Qaeda. Regardless of the US's level of responsibility, it happened, and the movie's portrayal of Wilson's success is almost unmitigated. To be fair, the movie does address this issue towards the end, with a rather topical speech by Wilson about the US's inability to clean up after themselves, but it's done in such a tertiary manner that the average viewer will probably not take much from it. The overall impression will be that these three remarkable people helped the Afghans defeat the Soviets. This isn't a fatal drawback, mind you, but it's one troubling aspect of an otherwise brilliant movie. <br /><br />The film's talent is remarkable. The legendary Mike Nichols delivers a slick, gorgeous-looking production; the material is perfectly suited to his understated, wry directorial style. Sorkin delivers yet another brilliant screenplay; the film has dozens of quotable lines and classic Sorkin exchanges (the best being the "Scotch bottle" discussion between Wilson and Avrakotos), and keeps something of a political and historical perspective behind it. The film's cast is a marvel: Tom Hanks gives a fine performance as the lovable rogue with a cause, Julia Roberts is alternately charming and repulsive as the obnoxious but committed Joanne, and Phillip Seymour Hoffman steals every scene (par usual) as the abrasive Gus. The always-lovely Amy Adams takes another step on her road to stardom as Wilson's long suffering assistant, and Ned Beatty, Om Puri, Emily Blunt, Christopher Denham, and Ken Stott flesh out the supporting cast.<br /><br />Charlie Wilson's War is an intelligent and fun movie, a wonderful bit of a-bit-more-than-light entertainment. The fact that it decides not to be more than that shouldn't be held against it; it's brilliant at what it does.<br /><br />8/10