Ik ben al eerder uit een Coen-film weggelopen zonder precies te weten hoe ik me moest voelen. De twee beste voorbeelden daarvan zijn The Big Lebowski en Fargo. Lebowski was zo belachelijk origineel en zo vol vreemde humor dat ik er wel van moest houden. Aan de andere kant waren er een paar nodeloze mijmeringen over vliegende mensen en dodelijke bowlingballen die gewoon niet leken te passen in de vorm van de film. Toch hield ik van de film en ik heb er nu een exemplaar van. Fargo maakte me hysterisch aan het huilen, soms wist ik niet waarom ik zo hard moest lachen dat ik ervan moest huilen, maar toch deed ik dat. Er waren veel op het oog vreemde personages in Fargo, maar bij nader onderzoek bleken het gewoon echte mensen te zijn die over echte situaties praatten. Daarom was de man met de schop (of was het een bezem?) zo grappig toen hij de agent vertelde over een man die er raar uitzag aan de bar. En daarom barstte het hele theater in lachen uit toen hij zei dat er rare wolken aan de hemel verschenen. (Ik heb er ook een kopie van.) De Coens hebben de gewoonte om hun film en hun personages te verdoezelen door te zeggen dat ze een beetje excentriek zijn en misschien een tikkeltje excentriek. Maar als je beter kijkt naar een paar van die maffe personages, zul je altijd merken dat ze op de een of andere vreemde manier allemaal waar lijken. Dat is zo bijzonder aan O Brother Where Art Thou? Dit is een film die er is. Ik bedoel, hij ligt niet eens in het kwadraat aan een traditionele film. Ik heb de film Shaft van afgelopen zomer bekeken en daarin zei ik dat Shaft een goeie film was die ik al duizend keer eerder had gezien. Maar dat kun je niet zeggen van een Coen Brother-film en dat kun je zeker niet zeggen van deze. <br />Deze film bevat alles wat je je maar kunt voorstellen, van een ontsnapping uit de gevangenis, corrupte politici uit het zuiden, muzen, verwijzingen naar wat naar ik aanneem historische figuren zijn, doopsels op de oever van een rivier, bankovervallen, geweld tegen dieren, zingende groepen religieuze fanatici, de KKK, lynchpartijen enzovoort. Er staan natuurlijk ook veel verwijzingen naar Homers _Odyssey_ in, maar dat zou ik niet weten, want ik heb Homers _Odyssey_ nooit gelezen en ik wist er helemaal niets van af. Alle recensenten in de kranten schijnen er alles van af te weten en ze denken dat dit cynisme en die bijna smoezelige manier van doen de film des te beter maken. En dat uit de mond van iemand die er niets van af weet. Ik weet er niets van, maar ik kan je wel vertellen dat het nog steeds een onderhoudende film is. Er waren momenten waarop ik, zoals gebruikelijk voor een Coen-film, niet precies wist waarom ik werd vermaakt of uitgelachen, maar dat was wel zo.<br />Dit is een film over een reis van drie mannen die onderweg een verborgen schat zoeken die Clooney volgens eigen zeggen voor zijn twee andere celgenoten heeft verborgen. Hij moet ze meenemen omdat ze ook aan hem vastgeketend zaten toen ze de kans hadden om te ontsnappen.<br />Ik vind alle hoofdrolspelers in de film leuk en veel van hen zijn Coen-vrienden. Het was leuk om Goodman weer eens te zien. Het was leuk om Hunter te zien, en vooral Turturro, die een plaats lijkt te hebben in elke Coen-film. Het is jammer dat ze geen plaats hebben gevonden voor Steve Buscemi, maar dat is een heel ander verhaal. Maar terug naar Clooney. Die man heeft gewoon charisma. Hij is ook een geweldige acteur en hier is hij niet zo geschift als de anderen, maar zelfs hij heeft zijn eigenaardigheden. Zijn werk hier is echt geweldig en ik hoop echt dat dit laat zien dat hij in staat is om elk type personage te spelen.<br />Nu ik al die lof over de film heb uitgestort, wil ik ook nog dit zeggen. Ik vond de film eerst niet echt leuk. Ik vond het heel saai en een beetje saai. Er zaten te veel ideeën in en er was niet genoeg zorg aan besteed om ze allemaal te gebruiken voor wat ze waard waren. Maar toen begon de film me op te beuren. Het duurde even, maar hij beurde me op. Ik geloof niet dat dit hun beste film is, maar het is nog steeds een goede en ik geef hem een 8,5. Maar de reden dat ik deze film aanbeveel is maar om één reden. Elke dag kun je in de krant kijken naar de films die er draaien en tegen jezelf zeggen: heb ik gezien, heb ik gezien, heb ik vorig jaar gezien, dat is dezelfde film en dat is dezelfde film. De meeste films zijn in een of andere vorm gerecycled. Niet de films van de Coens. Die zijn niet gerecycled en als dat wel zo is, dan weet ik het niet. Dat is reden genoeg om iets te zien dat ze hebben gemaakt. In mijn boeken is originaliteit van groot belang. De Coens zijn origineel en ze zijn goed. En dat is tegenwoordig niet gebruikelijk in de filmwereld. Geniet van ze zolang ze films mogen maken. In veel films krijg je dit soort visie niet, dus als je het wel hebt, geniet er dan van!
I have walked out of a Coen movie before and not quite known how to feel. The two best examples of that are The Big Lebowski and Fargo. Lebowski was so ridiculously original and so filled with strange humour that I had to like it. On the other hand, there were some unnecessary reveries with flying people and killer bowling balls that just didn't seem to fit the mold of the film. Still, I liked the film and now own a copy of it. Fargo made me howl with hysterics, sometimes I wasn't sure why I was laughing so hard that it made me cry, but nonetheless I was. There were many seemingly strange characters in Fargo, but upon further investigation, they were really just real people talking about real situations. That is why the man with the shovel ( or was it a broom ) was so side-splittingly funny when he was telling the police officer about some funny looking man down at the bar the other night. And that is also why the theater erupted in laughter when he then says that there are some funny looking clouds coming in. (I own a copy of this film too) The Coen's have a way of masking their film and their characters as being somewhat eccentric and perhaps a little off the wall. But if you look closer at some of those same characters that seem zany, you will always find that in some strange way, they all ring true. That is what is quite exceptional about O Brother Where Art Thou? This is a film that is out there. I mean it is not even in the same ballpark as a traditional film. I reviewed the film Shaft this past summer and in it I said that Shaft was an okay film that I have seen a thousand times before. But you can not say that about a Coen Brother's film and you most certainly can not say that about this one.<br /><br />This film has everything in it from a jail break, crooked southern politicians, muses, references to what I can only assume are historical figures, riverside baptisms, bank robberies, violence towards animals, singing flocks of religious fanatics, KKK, lynch mobs and so on. There are obviously many references to Homer's Odyssey in here as well, but I wouldn't know that because I have never read Homer's Odyssey or even knew one thing about it. Every other newspaper reviewer seems to know all about it and they think that this cynicism and almost spoof-like quality towards it makes the film that much better. Well coming from a guy who doesn't know anything about it, I can tell you that it is still an entertaining film. There were times when again, as is usual for a Coen film, I wasn't sure why I was entertained or laughing, but I was.<br /><br />This is a road picture where three men travel along the way to find a hidden treasure that Clooney says he has hidden to his two other cell mates. He has to take them along because they were also chained to him when they had their chance to escape.<br /><br />I like all the principal actors in the film and many of them are Coen cronies. It was nice to see Goodman again. It was nice to see Hunter and especially Turturro who seems to have a place in every Coen film. It's too bad they didn't find a place for Steve Buscemi but that is a different story all together. But back to Clooney. The man just has charisma. He is a one hell of an actor as well and here he is not quite as zany as the others but even he has his own idiosyncrasies. His work here is quite awesome and I really hope this shows that he is capable of playing any range of character.<br /><br />Now after heaping all this praise on the film, let me just say this as well. I didn't really enjoy the film at first. I found it to be quite tedious and a little boring. There were too many ideas in here and not enough care went into harnessing them for all what they were worth. But then the film began to grow on me. It took a while but it did grow on me. I don't think this is their best film, but it is still a good one and I am giving it a 8.5. But the reason that I do recommend this film is for one reason only.<br /><br />Every day you can go look into the paper and look at the films that are playing and say to yourself, seen it, seen it, oh, seen it last year, that is the same as this film and that is the same as that film. Most films have been recycled in some form or another. Not the Coen's films. They have not been recycled and if they have I don't know about it. That is reason enough to see something that they put out. Originality counts for a lot in my books. The Coens are original and they are good. And that is not common in todays cinema. Enjoy them while they are allowed to make films. Because you don't get vision like this in many films, so when you do, enjoy it!