Soms is het niet alleen noodzakelijk om romans te veranderen als er een film van wordt gemaakt, het is ook iets goeds. Maar in het geval van Northanger Abbey is het iets heel, heel ergs. Niet alleen is het verhaal zelf aan flarden gescheurd, maar de satire is bijna volledig afwezig in de film, en het is een mengeling van romantiek en intrige die niet eens aanslaat bij het bijtende commentaar dat Austen aan haar werk toevoegt. Het is helemaal niet amusant of satirisch, het verandert de fascinatie van het personage voor haar fantasiewereld in een soort drama.<br />Dit heeft ook invloed op de romantiek. Het is meanderend en doelloos. Scheikunde en belangstelling komen nooit tot stand. De redenen waarom Tilney zich aangetrokken voelt tot Catherine komen helemaal niet in de film voor, zodat het publiek zich afvraagt wat hij <0xC3><0xBC>berhaupt in haar ziet.<br />Hopelijk krijgen we binnenkort een meer getrouwe versie als het een satire van Austen is.
Sometimes, changes to novels when they're made into films are not only necessary, but a good thing. However, in the case of Northanger Abbey, it's a very, very bad thing. Not only is the story itself ripped to shreds, but the satire is almost completely absent from the film, and it's mixture of romance and intrigue doesn't even touch upon the biting commentary that Austen put into her work. It fails to be amusing or satirical at all, and instead turns the character's fascination with her fantasy world into mostly a drama.<br /><br />This affects the romance as well. It's meandering and aimless. Chemistry and interest are never established. The reasons Tilney is attracted to Catherine are completely absent from the film, leaving the audience to wonder what it is he sees in her at all.<br /><br />Hopefully some day soon, we'll get a more faithful version if Austen's satire.