Ik heb deze film gezien als voorproefje voor de opening van het Telluride Filmfestival in Venetië. Je reactie erop zal grotendeels afhangen van je houding ten opzichte van het respecteren van de tekst van Shakespeare. Daar staat tegenover dat Pacino als Shylock een heel goede rol heeft; Lynn Collins is een prima Portia; en de film ziet er weelderig uit.<br />De negatieven zijn voorspelbaar. 'The Merchant of Venice' is aantoonbaar de moeilijkste van alle stukken van Shakespeare van vandaag de dag, voornamelijk omdat we ernaar kijken door de vertekenende lens van de twintigste-eeuwse geschiedenis. De romantische intrige met Bassanio en Portia vormt geen probleem. Het personage Shylock wel, omdat we het oorspronkelijke referentiekader van het elizabethaanse publiek missen. Shylock is tegelijkertijd een menselijk personage met menselijke kwaliteiten en beweegredenen, en een abstractie van de genadeloze kwaliteit van de Oude Wet. Wanneer hij zegt: 'Heeft niet een Joods oog?' is hij een personage; wanneer hij verkondigt: 'Ik zal mijn band geven!' is hij een abstractie. De lange passage over muziek en kosmische harmonie in de slotscène (hier versprongen en aan flarden geknipt) is de sleutel tot het stuk, in die zin dat het de universele harmonie herstelt nadat de ontwrichtende en kwade krachten (de Shylock van de proefscène) zijn uitgestoten. Het is mogelijk om het karakter van Shylock psychologisch te begrijpen door hem te laten zien hoe hij geleidelijk krankzinnig wordt en in een monomaan mens verandert tegen de tijd dat de processcène zich ontrolt <0xE2><0x80><0x93> de sleutel is dat hij op een gegeven moment moet ophouden sympathiek te zijn.<br />De vertolking van Pacino doet het bijna, maar niet helemaal. De film kan niet helemaal tot een besluit komen <0xE2><0x80><0x93> aan de ene kant is er de juiste beweging in het karakter van Shylock, en aan de andere kant zijn er een heleboel losse beelden van joden die worden mishandeld en Venetiaanse hoeren met rouge op hun tepels (ongetwijfeld om de decadentie van Antonio e.a. te laten zien). Shakespeare schreef geen Ibsen-achtig sociaal drama; hij schreef een komedie die het klassieke patroon volgde van verstoring van de sociale orde en het herstel van de sociale orde, gesymboliseerd door het huwelijk, met een thema van liefde versus wet in het middelpunt van de Shylock-tragedie.<br />In dat opzicht is de film een karikatuur <0xE2><0x80><0x93> Radfords chirurgische ingreep aan het stuk en de regie dwingen ons bijna weg van wat het stuk werkelijk betekent. (Het begin van de slotscène, die het grootste deel van de film beslaat, en het verschuiven van de scène voor de proefscène zijn het meest extreme voorbeeld.) Er zijn nog andere belangrijke problemen. Jeremy Irons, een goede acteur, speelt Antonio alsof hij een overdosis kalmerende middelen heeft ingenomen. Joseph Fiennes is knap maar oppervlakkig als Bassanio. De meeste acteurs, met uitzondering van Collins, Pacino en de acteur die de rol van de Duke speelt in de processcène, mompelen hun tekst.<br />Einde oordeel? Een mooie film met een paar behoorlijke optredens. Het is geen Shakespeare, het is een slechte interpretatie. Niet echt de moeite waard <0xE2><0x80><0x93> hoewel Lynn Collins als Portia het bijna goedmaakt.
I saw this film as a sneak preview before the Venice opening at the Telluride Film Festival. Your reaction to it will largely depend on your attitude about respecting the text of Shakespeare. On the plus side: Pacino gives a very good performance indeed as Shylock; Lynn Collins is a fine Portia; and the film has a sumptuous look. <br /><br />The negatives are predictable. "The Merchant of Venice" is arguably the most difficult of all of Shakespeare's plays to stage today, largely because we look at it through the distorting lens of 20th century history. The romantic plot with Bassanio and Portia presents no problem. The character of Shylock does, because we lack the original frame of reference of the Elizabethan audience. Shylock is simultaneously a human character with human qualities and motivations, and an abstraction of the pitiless quality of the Old Law. When he says "Hath not a Jew eyes?" he is a character; when he proclaims "I will have my bond!" he is an abstraction. The long passage on music and cosmic harmony in the final scene (here moved and cut to ribbons) is the key to the play, in that it re-establishes universal harmony after the disruptive and evil (the Shylock of the trial scene) forces are ejected. It is possible to make psychological sense of the character of Shylock by showing his gradually going mad and turning into a monomaniac by the time the trial scene rolls around--the key is that at a point he must cease being sympathetic.<br /><br />Pacino's performance almost does it, but not quite. The film can't quite make up its mind--on the one hand, there is the right movement in the character of Shylock, and on the other there is a great deal of extraneous footage of Jews being abused and Venetian whores with rouged nipples (no doubt to show the decadence of Antonio et al). Shakespeare was not writing an Ibsen-like social drama; he was writing a comedy following the classic pattern of disruption of social order and the restoration of social order, symbolized by marriage, with a theme of love versus law at the center of the Shylock plot.<br /><br />In this sense, the film is a travesty--Radford's surgery on the play and direction almost force us away from what the play really means. (Taking the beginning of the final scene, cutting most of it, and moving it before the trial scene is the most extreme example.) There are some other significant difficulties. Jeremy Irons, a fine actor, plays Antonio as if he were overdosed on sedatives. Joseph Fiennes is pretty but shallow as Bassanio. Most of the actors, with the exceptions of Collins, Pacino, and the actor playing the Duke in the trial scene, mumble their dialogue.<br /><br />Final verdict? A pretty film with a few decent performances. It's not Shakespeare, it's poor interpretation. Not really worth your time or money--although Lynn Collins as Portia almost redeems it.