Wauw, wat een opwindende visuele effecten. Ik was ook dol op de kostuums en de kunstwerken, het circus en de etherische sfeer van de film was subliem. Het was alleen nodig dat de kijker zich zorgen maakte over het lot van onze hoofdpersoon. Omdat ze gevangenzit in haar verbeelding, is er nooit een gevoel van gevaar dat afwijkt van, bijvoorbeeld, de films van David Lynch die elke keer terugkomen. Dit vestigt ook de aandacht op de leeftijdsgroep waar deze film op gericht is. Wie zou erin voorkomen?<br />Mirrormask zal ongetwijfeld vergelijkingen trekken met Labyrinth met het tiener-/fantasiethema, maar helaas komt het niet in de buurt van hetzelfde Henson-element. Het thema van de zieke moeder wordt nooit helemaal verklaard en zeker niet iets waar je je druk over maakt terwijl je het snoepgoed oplikt.<br />Geen martelend afschuwelijke film <0xC3><0xA0> la The Cell, noch zo innemend droomachtig als Labyrinth <0xE2><0x80><0x93> een niet te vergeten, maar goed uitziende fantasie.
Wow, what exciting visual effects. I also loved the costumes and artwork, the circus and ethereal feel to the film was sublime. It just required the need for the viewer to worry about the fate of our protagonist. As she is trapped in her imagination, there is never a sense of peril unlike, say, David Lynch's films which haunt every time. This also draws attention to which age group this film is aimed at. Who would this engage?<br /><br />Mirrormask is obviously going to draw comparisons with Labyrinth with the teen- angst/ fantasy theme, but unfortunately it doesn't really come close to delivering the same Henson essence. The ill mother theme is never fully explained and certainly not something that you care about while lapping up the eye candy.<br /><br />Not agonisingly awful a la The Cell, nor as engagingly dreamlike as Labyrinth - a forgettable but good-looking fantasy.