Begrijp me niet verkeerd, ik ging ervan uit dat deze film stom zou zijn, echt waar, ik heb er een ongelooflijk lage standaard aan gegeven. De enige reden waarom ik hem zelfs maar heb gezien, was omdat er een stel meisjes in speelde (ander verhaal voor een andere tijd). Toen ik begon te kijken, viel me iets op, deze film was verschrikkelijk. Nu zijn er twee soorten verschrikkelijk, je hebt Freddy vs. Jason verschrikkelijk, waarbij jij en je vrienden achteroverleunen en lachen en grapjes maken over hoe verschrikkelijk het is, en dan is er nog een film als deze. De Kat in de Hoed heeft zelfs geen kortstondige belangstelling voor mij gewekt. Terwijl ik naar het eerste stuk keek, verveelde ik me niet alleen dood, maar had ik ook het gevoel dat ik op de een of andere manier was aangerand door de gruwelijkheid van de genoemde film. Mike Myers is meestal briljant, ik ben dol op het grootste deel van zijn werk, maar er klopte iets niet aan deze film. Een van de dingen die de regisseur/producers/schrijvers/wat dan ook veranderden, was dat ze weigerden de kleuren van het oorspronkelijke boek (rood, zwart, wit) te gebruiken voor een ander personage dan de Kat. Toevallig of niet, ze weigerden ook om de originele (en ik heb er een hekel aan om dit woord te gebruiken, maar het past wel) mafheid van het origineel te gebruiken. Het boek was als een Ice Cream Sunday, kleurrijk en verrukkelijk, en de film was ongeveer zo saai en moeilijk te verteren als zaagsel.<br />Vermijd dit als een melaatse prostituee.
Don't get me wrong, I assumed this movie would be stupid, I honestly did, I gave it an incredibly low standard to meet. The only reason I even saw it was because there were a bunch of girls going (different story for a different time). As I began watching I noticed something, this film was terrible. Now there are two types of terrible, there's Freddy vs. Jason terrible, where you and your friends sit back and laugh and joke about how terrible it is, and then there is a movie like this. The Cat in The Hat failed to create even a momentary interest in me. As I watched the first bit of it not only was I bored senseless, but I felt as though I had in some way been violated by the horrendousness of said movie. Mike Myers is usually brilliant, I love the majority of his work, but something in this movie didn't click. One of the things that the director/producers/writers/whatevers changed was that they refused to use any of the colors of the original book (red, black, white) on any character but the Cat. Coincidentally or not, they also refused to capture any of the original (and i hate to use this word, but it fits) zaniness of the original. The book was like an Ice Cream Sunday, colorful and delicious, and the movie was about as bland and hard to swallow as sawdust.<br /><br />Avoid this like a leprous prostitute.