Ik zag die film op ons filmfestival op het kruispunt en verheugde me erop omdat hij in mississippi en zwart-wit was opgenomen. Ik was diep teleurgesteld over het stuntelige script dat nooit vloeide en het kennelijke gebrek aan inspanning van de acteurs en de regisseur om iets te begrijpen van de cultuur die ze probeerden te verbeelden. Hoe konden lij en griffioen in vijf minuten zulke goede vrienden worden? Wie van de twee besprong het meisje onder de boom? Het was niet duidelijk. En er schijnt een of andere wet te bestaan in het hout van de film over zuidelijke accenten, en zelden hoor je iets dat ook maar in de verste verte de alledaagse geluiden van het zuiden benaderde. Het andere lastige punt leek de drang van de schrijver te zijn om ons allemaal het gevoel te geven dat iedere man homoseksuele neigingen moet hebben. Voordat ik hier een vuurzee ontsteek en van homofobie word beschuldigd, heb ik veel films gezien met homo-liefdesthema's, met name 'punks' 'in het begin' en 'b aa'. Maar dit leek de wens van een man te zijn voor alle jongemannen. Nou, Tennessee Williams heeft dat al gedaan, en veel beter. Dus ik vraag me af, als de coen brothers regionale accenten en cultuur kunnen krijgen in films die zich afspelen in Minnesota en Mississippi, waarom kan iemand anders dat dan niet? Wat een tijdverspilling.
I saw this film at our crossroads film festival, and was looking forward to it because it was filmed in mississippi and starred karen black. I was severely disappointed by the clumsy script which never flowed and the apparent lack on the effort of the actors and director to understand anything about the culture they endeavored to portray. How did lee and griffin become such deep friends in five minutes? Which of the two were f***ing the girl under the tree? It was unclear. And, There seems to be some law in hollywood about southern accents, and rarely do you hear anything remotely approaching the everyday sounds of the south., despite the awful, "this must be how they sound, just soften the "r"" approach to dialogue, so many times the actors lapse out of it altogether. Aleksa especially sounded like a new york street tough during "emotional" scenes, and nobody sounded mississippian at all. Walt Goggins' character was supposed to have been from Morgan city, Louisiana yet sounded nothing like that city's blend of new orleans and cajun accents. The other bothersome point seemed to be an urge by the writer to make us all feel that every man must have homosexual urges inside him. Before I start a firestorm here and am accused of homophobia, I've enjoyed many films with gay love themes, notably "punks" "when love comes" and "b monkey". But this seemed to be some man's wish about all young men. Well, Tennessee williams has already covered this ground, and did a far better job of it. So, I wonder, if the coen brothers can get regional accents and culture dead on in films set in Minnesota and in Mississippi, why can't anyone else? What a waste of my time.