De versie uit 1935 van 'Enchanted April' slaagt erin om tegelijkertijd saai en plichtmatig te zijn. Het is moeilijk om de transformerende magie van Italië in een studio te laten zien, met alleen het stereotiepe Italiaanse gedrag om over te praten. De transformatie van de vier vreemdelingen die Londen ontvluchten is in de montage van de eerste dag tot een week later onmiddellijk zichtbaar. In plaats van zich te ontwikkelen, wordt er in het scenario een schakelaar omgezet en zijn de personages anders.<br />karakteristieken zijn anders.<br />De echtgenoten zijn in flashbacks al saai genoeg zonder dat ze komen opdagen, zelfs als hun aanwezigheid de vier vrouwen niet terugdrijft in hun schulp en/of vijandelijkheden. <br /><br />Jessie Ralph heeft de meeste lol (ze beweegt in plaats van het hele tafereel op te vreten) en Katharine Alexander heeft een schrijnende charme uit haar<br />de schaduw van haar echtgenoot (en weg van zijn afzichtelijke gedreun).<br />Ann Harding is<br />onopmerkelijk hier (nu de productiecode wordt opgelegd).<br />Ze had een toepasselijke regel in een eerdere (pre-Code) film, 'When Ladies meet': 'You're bet about a minute of a bezorgd hour that one of us has given you', maar in 'Enchanted April' kan ze alleen maar gekwetst kijken, naar buiten stormen en trouw zweren aan haar dolende echtgenoot.
The 1935 version of "Enchanted April" manages to be simultaneously tedious<br /><br />and perfunctory. It is difficult to show the transformative magic of Italy shooting in a studio with only stereotypical Italian behavior to belabor. The transformation of the four strangers fleeing London is instantaneous in the cut from the first day to a week later. Rather than develop, the screenplay flips a switch and the<br /><br />characters are different.<br /><br />The husbands are boring enough in flashbacks without turning up, even if their presence does not drive the four women back into their shells and/or hostilities.<br /><br />Jessie Ralph has the most fun (moving instead of entirely chewing up the<br /><br />scenery) and Katharine Alexander has some poignant charm out of her<br /><br />husband's shadow (and away from his hideous droning). Ann Harding is<br /><br />unremarkable here (with the Production Code being enforced). She had an<br /><br />appropriate line in an earlier (pre-Code) movie, "When Ladies Meet": "You're<br /><br />not worth a minute of one anxious hour that either one of us has given you," but in "Enchanted April" can only look hurt, rush out, and proclaim fealty to her errant husband.