O, wat vielen de recensenten over elkaar heen om hun grote held Paul Schrader (auteur van Taxi Driver) te prijzen toen deze film uitkwam. Ik heb nooit de kwaliteiten gezien die ze ontdekten toen ik die film destijds bekeek, dus heb ik hem opnieuw bekeken om te zien of ik het mis had. Mishima is buitengewoon oninteressant. Dit is een kille, onopvallende film over een auteur die leeft en werkt in een kille, duistere cultuur. De vlakke heropvoeringen houden je aandacht niet vast omdat ze emotioneel stuurloos en theatraal zijn. En de rest is gewoon afschuwelijk... met soldaten die liederen zingen over de mannelijkheid waar ze zich aan verbinden, haarkloverijen over zuiverheid, de bewondering voor zwaarden, enzovoort.<br />Het moet een triomf zijn als je erachter komt dat je het bent.' In 2010 zou iedereen weten dat Schrader zijn carrière verspilde aan werk zonder betekenis of betekenis (Cat People, AutoFocus, Light Sleeper, Patty Hearst, American Gigolo). Hij kan je tot vervelens toe vervelen en de vaart van een film de grond in boren, sneller dan wie ook. Schrader heeft een cv vol waardeloze, amateuristische films.
Oh, how the critics fell all over themselves to praise their goldenboy Paul Schrader (author of Taxi Driver) when this movie came out. I never saw the qualities they were detecting when I watched this movie back in the day, so I re-viewed it, to see if I got it wrong. Mishima is extremely uninteresting. This is a chilly, unremarkable movie about an author living/working in a chilly abstruse culture. The flat reenactments don't hold your attention because they are emotionally adrift and stagy. And the rest of it just sits there being awful... with soldiers singing songs about the masculinity they pledge themselves to, hairsplitting about purity, the admiration of swords, etc.<br /><br />It must be a triumph when you learn you've landed Philip Glass; but then you have to get something out of him. Glasses score offers not a whit of distinction from his other work, nor does it provide the film any perceptible value. In 2010 it should be clear to anyone that Schrader squandered his career on work of no impact or importance (Cat People, AutoFocus, Light Sleeper, Patty Hearst, American Gigolo). He can bore you to pieces, and kill the momentum of a movie, quicker than anyone else. Schrader has made a resume full of lousy, amateurish films.