Veel van de negatieve recensies hier concentreren zich op de historische accuratesse van deze film. Oké, hij had ongeveer evenveel te maken met de echte NFL als een gemiddelde oorlogsfilm met een echte oorlog, of een western met het echte 'oude westen'. Dus ik denk dat we hun een artistieke vergunning voor die film moeten geven.<br />Het probleem hier is dat de regisseur (Clooney) kennelijk denkt dat het maken van een maffe komedie a) stomme dingen doen betekent, b) voor de camera optreden, en c) domme scènes vol roofovervallen neemt en die veel te lang rekt. Maffe komedies hebben een snel tempo nodig, niet noodzakelijkerwijs fanatiek, maar ze moeten te allen tijde snel voortbewegen. Hier gaat het maar door en door en door. Als je deze film hebt gezien, zul je beseffen hoe briljant Mack Sennett was toen hij het genre min of meer pionierde met zijn Keystone Cops. Na 90 jaar zou je denken dat regisseurs de oude meesters zouden hebben bestudeerd en het een en ander hadden geleerd, misschien zelfs de dingen een beetje hadden verbeterd. Maar nee, het is alsof iemand heeft toegekeken hoe een pionier van de automobielindustrie een Duesenberg bouwde, en bijna een eeuw later eer bewijst en het concept'verbetert' door een kinderwagen met vierkante wielen in elkaar te zetten.<br />Ik heb genoten van verscheidene films van Clooney, ik beschouw hem als een begaafd acteur. Maar maar heel weinig acteurs kunnen zichzelf goed regisseren; het heeft Clint Eastwood overigens een tijdje gekost om dat onder de knie te krijgen. Clooney bevindt zich duidelijk aan de voet van een heel steile helling. De film wordt beter te zien tijdens de weinige keren dat hij niet in beeld is, maar als hij wel in beeld is, is hij het middelpunt van de aandacht. In de vechtscènes is zijn beroving zo weerzinwekkend dat je zou willen dat iemand hem in het echt een oplawaai zou verkopen.<br /><br />Als je een krankzinnige komedie wilt maken en er wat romantiek in wilt stoppen, moet je wat chemie zien te ontwikkelen tussen de mannelijke en vrouwelijke hoofdrollen. Clooney en Zellweger hebben alle chemie van een stel afvalcontainers op een parkeerplaats. Geen vonk, geen gesis, zelfs geen zenuwtrekje na de dood. Zellweger, die ook een paar behoorlijk goede films heeft gemaakt, moet haar botoxinjecties hebben ingeruild voor eiken hars, want ze gaf een verbluffend houterige voorstelling. Ze had misschien de stoere meid in een mannenwereld kunnen uithangen als ze één keer, toen ze de jongens te slim af probeerde te zijn, in de camera had gekeken met een klein glimlachje en een twinkeling in haar ogen. Maar nee, ze hield haar suspensoir tot het eind strak om zich heen getrokken.<br />Natuurlijk is de grootste zonde hier dat de film gewoon niet grappig is. Domme dingen doen is niet hetzelfde als slapstick. Stomme dingen doen op een heel inventieve manier, zoals de Stooges, of heel atletisch, zoals Buster Keaton, kan hilarisch zijn. Maar verder is het saai en, nou ja, stom. Ik denk dat ik uit de hele film maar één keer heb kunnen lachen.<br />Vermijd deze. Ik heb hem gratis op de kabel gezien en wilde toch mijn geld terug.
A lot of the negative reviews here concentrate on the historical accuracy of this film. OK, it had about as much to do with the actual NFL as your average war movie has to do with an actual war, or a Western has to do with the true "old west". So, I think we should give them an artistic license pass on that one.<br /><br />The problem here is, the director (Clooney) apparently thinks that making a screwball comedy means a) do stupid things, b) mug for the camera, and c) take stupid scenes full of mugging and stretch them out way too long. Screwball comedies need a fast pace, not necessarily frenetic, but moving briskly along at all times. Here, things drag, and drag, and drag. After you watch this movie, it will make you appreciate how brilliant Mack Sennett was when he pretty much pioneered the genre with his Keystone Cops. After 90 years, you would think that directors would have studied the old masters and learned a thing or two, maybe even improved on things a bit. But no, it's as if someone had watched an automobile pioneer build a Duesenberg, and nearly a century later, paid homage and "improved" on the concept by cobbling together a child's wagon with square wheels.<br /><br />I've enjoyed several of Clooney's movies, I consider him a gifted actor. But very few actors can competently direct themselves; Clint Eastwood notably took a while to get the hang of it. Clooney is clearly at the bottom of a very steep slope. The movie becomes more watchable during the very few times he is out of the frame, but when he's in the picture, he makes himself the centre of attention. In the fight scenes, his mugging is so obnoxious you wish somebody would thump him for real.<br /><br />If you are making a screwball comedy and want some romance thrown in, you need to develop some chemistry between the male and female leads. Clooney and Zellweger have all the chemistry of pair of dumpsters sitting in a parking lot. No spark, no sizzle, not even a post-mortem twitch. Zellweger, who has also turned out some pretty good movies, must have traded her botox injections for oak tannin, giving a stunningly wooden performance. She might just have pulled off the "tough broad in a man's world" act if just once, while trying to out-testosterone the guys, she had looked into the camera with a little half-smile and twinkle in her eye. But no, she kept her jockstrap cinched up tight to the very end.<br /><br />Of course, the biggest sin here is that the movie simply isn't funny. Doing stupid things is not the same as slapstick. Doing stupid things very inventively, like the Stooges, or very athletically, like Buster Keaton, can be hilarious. But otherwise it's boring and, well, stupid. I think I got one good laugh out of the entire movie.<br /><br />Avoid this one. I saw it for free on cable, and still wanted my money back.