Dogtown and Z-Boys is een documentaire over het Zephyr Skateboarding Team en hun invloed op het skateboarden. Hij concentreert zich ook op de geschiedenis van het skateboarden. De documentaire is geregisseerd door Stacy Peralta, lid van het oorspronkelijke Zephyr Team, en geschreven door Stacy Peralta en Craig Stecyk, ook lid van het team. De documentaire laat de leden van het Zephyr Team in beeld komen en wordt verteld door Sean Penn.<br />De documentaire gaat over het begin van het skateboarden en hoe het uit het surfen is ontstaan. Hij gaat in op de populariteit van het skateboarden aan het eind van de jaren zestig en de jaren zeventig, het verval in de jaren tachtig en de 'wedergeboorte' in de jaren negentig. Het skateboarden werd geïntroduceerd in Dogtown, de bijnaam van de arme kant van Santa Monica, Californië. Het Zephyr Team is voortgekomen uit de Zephyr Surf Shop, die de eerste moderne skateboards produceerde. De documentaire gaat voornamelijk over de oorspronkelijke leden van het Zephyr Team, die praten over het verleden van het Zephyr Team, de wedstrijden die ze hebben gewonnen en hun populariteit en prestige. Hij concentreert zich op drie leden van het team: Peralta, Tony Alva en Jay Adams, drie virtuozen op het gebied van skateboarden, en waarschijnlijk de beste drie leden van het team.<br />De interviews in de documentaire waren meestal stemmen uit archiefbeelden van Dogtown aan het eind van de jaren zestig en zeventig. Je ziet de mensen die worden geïnterviewd zelden echt, maar als je ze ziet, zijn ze in zwart-wit, terwijl de archiefbeelden in kleur zijn. Ik denk dat Stacy Peralta deze techniek gebruikte om aan te tonen dat de documentaire over het verleden ging (d.w.z. de Glory Days of the Zephyr Team) en niet over het heden. De documentaire wordt heel snel afgedraaid, in die zin dat we vaak fragmenten zien van indrukwekkend skateboarden boven de snelle muziek uit die tijd (zoals Jimi Hendrix, Led Zeppelin en David Bowie) en de interviews zijn meestal snel en ter zake. Omdat ik niets van skateboarden wist (d.w.z. niet eens wist hoe je er recht op moest rijden) was ik heel verbaasd dat ik deze documentaire zo interessant vond. De reden is dat deze doco meer over het Zephyr Team ging dan over de echte skateboardsport, dus hoewel ik het niet kon...' Als ik niet aan skateboarden dacht, dacht ik aan de jongens in het team. Omdat de documentaire is gemaakt door echte leden van het team, geeft het de documentaire iets meer diepte en authenticiteit.<br />Al met al is dit een van de beste documentaires die ik ooit heb gezien. Ik kreeg er een heel nieuw inzicht in, niet alleen in het Zephyr Team, maar in skateboarden als geheel. Voor degenen die van skateboarden houden, kan ik me alleen maar voorstellen dat het nog interessanter moet zijn. Zevenenhalf van de tien sterren.
Dogtown and Z-Boys is a documentary about the Zephyr Skateboarding Team, and their influence on skateboarding. It also focuses on the history of skateboarding. It was directed by Stacy Peralta, a member of the original Zephyr Team, and was written by Stacy Peralta and Craig Stecyk, another member of the team. The documentary stars the members of the Zephyr Team and is narrated by Sean Penn.<br /><br />The documentary talks about the beginning of skateboarding, and how it evolved from surfing. It discusses skateboarding's popularity in the late 60s and the 70s, its decline in the 80s and its 'rebirth' in the 90s. Skateboarding was introduced in Dogtown, the nickname of the poor side of Santa Monica, California. The Zephyr Team originated from the Zephyr Surf Shop, which manufactured the first modern skateboards. The documentary mainly consists of the original Zephyr Team members talking about the past in the Zephyr Team, the competitions they won, and their popularity and prestige. It focuses on three particular members of the team; Peralta, Tony Alva, and Jay Adams, three virtuosos of skateboarding, and probably the best three members of the team.<br /><br />The interviews in the documentary were usually voices over archival footage from Dogtown in the late 60s and 70s. Very rarely to you actually see the people being interviewed, but when you do, they are shown in black and white, while the archival footage was in colour. I think Stacy Peralta used this technique to show that the documentary was about the past (i.e. the Glory Days of the Zephyr Team) and not the present. The documentary is very fast paced, in that we often see clips of impressive skateboarding over up-beat music of the era (such as Jimi Hendrix, Led Zeppelin and David Bowie), and the interviews tend to be quick and to the point. Knowing nothing about skateboarding (i.e. not even knowing how to ride one straight along the ground) I was very surprised that I found this documentary so interesting. The reason is that this doco was more about the Zephyr Team than the actual sport of skateboarding, so while I couldn't relate to skateboarding, I could relate to the boys in the team. Because it was made by actual members of the team, it gives it a little more depth and authenticity.<br /><br />All in all, I would have to say this is one of the best documentaries I have ever seen. It gave me a whole new insight, not just into the Zephyr Team, but into skateboarding as a whole. For those who love skateboarding, I can only imagine how it must be even more interesting. Seven and a half stars out of ten.