Tot op de dag van vandaag heb ik Elizabeth Shue nooit in een andere film gezien vanwege de stank van deze film. Slecht geacteerd, slecht in elkaar gezet en een racistische neanderthaler, het speelde zich af in een Chicago waar alle zwarte mensen blijkbaar in een bluesclub woonden.<br />SPOILER AHEAD.<br />SPOILER: Haar 'blues'-solo was nog pijnlijker om te zien dan haar onnozele acteerwerk en de intro <0xE2><0x80><0x93> 'Nobody leaves without singing the blues' <0xE2><0x80><0x93> was zo stom als het achtereind van een varken. De kinderen op wie haar personage oppaste waren onuitstaanbaar en ruim voor het einde van de film wenste ik dat hun allemaal iets vreselijks zou overkomen. Maar ik moet wel zeggen dat deze film iets bijzonders heeft; er is heel wat voor nodig om mij te beledigen, maar dit smeulende brok pens deed wat Chopper, The Phantom Menace en Catwoman niet voor elkaar kregen: mij kotsmisselijk maken.
To this day, I have never seen Elizabeth Shue in anything else because of the stench of this movie. Poorly acted, poorly plotted and racially Neanderthal, it took place in a Chicago where every black person apparently lived in a blues club. . SPOILER AHEAD. . . . . ..<br /><br />SPOILER: Her "blues" solo was even more painful to watch than her clueless acting and the intro into it - 'Nobody leaves without singing the blues' -- was as dumb as a post. The children her character was babysitting were insufferable and well before the movie's end I was wishing for something horrible to happen to all of them.<br /><br />I have to say though, there is one special thing about this movie; it takes a lot for a movie to offend me but this smoldering piece of tripe did what Chopper, the Phantom Menace and Catwoman could not -- make me sick to my stomach.