'Hé, ik heb geen taxi besteld!' 'Ja, nou, je hebt er een besteld...' Wat kan ik zeggen over Hack... wat een man onder de mannen. Hij was een bemoedigde ex-politieman die taxichauffeur was geworden met een hart van goud. Als je in staat was (en gelukkig voor de tv-kijkers in Amerika was dat één persoon per week) om door het koude, harde oppervlak van Hacks buitenkant heen te dringen, kreeg je een zorgzame man te zien die toegewijd was aan het recht van de sterkste. De show was fantastisch, ik lachte, ik huilde, ik glimlachte... allemaal in één en dezelfde aflevering. Ik kreeg kippenvel op mijn armen als onze dierbare vriend Hack in een ander donker steegje uit zijn taxi stapte... met niets meer dan zijn vuisten... klaar om een onrechtvaardig behandelde burger te wreken. Er verscheen een glimlach op mijn gezicht wanneer ik op het scherm een misdadiger in een donker steegje zag, wanneer de koplampen van de Taxi van Gerechtigheid op zijn gezicht schenen. Week in week uit zegde ik mijn functie als voorzitter van de Klingon Association op om me te koesteren in de warme gloed van Hacks genialiteit. Ik heb nog nooit een betere show gezien en ik betreurde het verlies van een van Amerika's grootste schatten toen de show werd afgelast. In ander Hack-gerelateerd nieuws zou ik de wereld willen meedelen dat mijn vrouw en ik verwachten dat Hack Koen over ongeveer drie weken ter wereld komt.
"Hey, I didn't order no cab!" "Yeah, well you got one..." What can I say about Hack...what a man among men. He was a heartened ex-cop turned cab driver with a heart of gold. If you were able to (and fortunately for America's TV viewers...one person per week was) penetrate the cold, hard surface of Hack's exterior, you got to see a caring man devoted to vigilante justice. The show was superb, I laughed, I cried, I smiled...all in the same episode. My arms would break out in goosebumps when our dear friend Hack would exit his cab in another dark alley...with nothing more than his fists...ready to avenge a wronged civilian. A smile would break out on my face when the screen showed me a criminal in a dark alley's facial expressions when the Taxi of Justice's headlights illuminated upon his face. Week after week I canceled my duties as president of the Klingon Association to bask in the warmth glow of Hack's brilliance. I have never seen a better show, and I mourned the loss of one of America's greatest treasures when the show was canceled. In other Hack-related news, I would like to announce to the world that my wife and I are expecting Hack Koen to come into the world in about three weeks.