Ik gaf 'Airport '79' maar twee sterren omdat het echt een waardeloze film is. Niemand die er ook maar iets mee te maken heeft gehad, verdient enige lof (behalve Charo's chihuahua, die zijn rol vrij goed speelt). Dat wil niet zeggen dat de film niet de moeite waard is om te zien. Het helpt als je een beetje in de stemming bent, maar dat is niet noodzakelijk.<br />'A'79' lijkt echt op een vroege versie van 'Airplane'! Elke scène heeft een opzet en een afloop, en de scènes blunderen achter elkaar aan alsof ze totaal los van elkaar staan. Een van mijn favoriete terugkerende punten is dat de passagiers, de bemanning en het vliegtuig gewoon doorgaan, wat er ook gebeurt. Je bent een verslaggever en er wordt in jouw aanwezigheid een vreemde man vermoord. De huurmoordenaar komt achter je aan en jaagt je vervolgens het dak van je kas op? Geen probleem. Je kunt nog steeds die vroege vlucht naar Parijs nemen... je hoeft de politie er niet bij te halen. Je vliegtuig ontwijkt een onbemande 'drone'-raket, vier hittezoekende raketten en een kanonschot van een niet-geïdentificeerde Phantom-jager, maakt een rolvlucht, duikt zonder motor en landt zonder stuwraketten? Geen probleem, we laten de mecaniciens de olie controleren en dan kun je binnen een paar uur weer opstijgen. Het is echt grappig.<br />En ik geef toe dat er...' Ik heb iets van de anarchist in me die naar boven komt als de passagiers geen aandacht schenken aan de stewardessen. Het hoogtepunt is wanneer de stewardess tegen Jimmie Walker zegt dat hij zijn saxofoon moet opbergen (God behoede me voor een vlucht met een saxofonist die jazz speelt!) voordat we opstijgen. Jimmie zegt in feite: 'Nee.' Later op de vlucht wordt de saxofoon tijdens een tokkeling beschadigd en Jimmie komt op het volgende deel van de vlucht opdagen met nog een saxofoon die hij niet wil opbergen. Dit aspect van de film is gewoon leuk. (Er is één passagier die de stewardess gehoorzaamt. Als Charo te horen krijgt dat ze haar hond niet mee kan nemen op de vlucht, verlaat ze het vliegtuig. Dat komt natuurlijk doordat je haar kont en tieten niet goed kunt zien als ze zit.)<br />Kort samengevat: een verschrikkelijke film, maar verschrikkelijk genoeg om een beetje amusant te zijn. Helaas verdienen de filmmakers en de cast hier geen enkele lof voor, aangezien het waarschijnlijk volkomen onbedoeld was.
I gave "Airport '79" only two stars because it's a truly lousy film. Nobody who had anything to do with it deserves any praise (except for Charo's Chihuahua, who does a pretty good job in his role.) This is not to say that the film isn't worth watching. It helps if you have a buzz on, but this is not essential.<br /><br />A'79 really does seem like an early version of "Airplane!" Every scene has a set-up and a payoff, and the scenes blunder after one another as if they were totally disconnected. One of my favorite recurring points is that the passengers, crew, and airplane get to keep going, no matter what. You're a news reporter and a strange guy gets murdered at your house in your presence? The hit-man then chases you onto your greenhouse roof? No problem. You can still catch that early-morning flight to Paris...no need to get the cops involved. Your plane dodges one unmanned "drone" missile, four heat-seeking missiles, and cannon fire from an unidentified Phantom fighter, doing barrel rolls, an unpowered dive, and a crash-net landing without thrust reversers in the process? No problem, we'll have the mechanics check the oil and get you on your way in just a few hours. It's truly funny.<br /><br />And I'll admit that there's a bit of the anarchist in me that comes out when the passengers pay no attention to the cabin attendants. The highlight is when the attendant tells Jimmie Walker he'll have to put away his saxophone (God spare me from a flight seated in front of a saxophonist playing jazz!) prior to take-off. Jimmie basically says, "Nope." Later in the flight, the sax is damaged during a barrel-roll and Jimmie actually shows up on the next leg of the flight with yet another sax that he won't put away. This aspect of the film is just fun. (ONE passenger actually obeys the attendant. When Charo is told she can't take her dog on the flight, she leaves the plane. Naturally, this is because you can't get a good view of her ass and boobs while she's seated.) <br /><br />In summary, a terrible movie, but terrible enough to be a bit amusing. Unfortunately, the filmmakers and cast deserve no credit whatsoever for this, as it was probably entirely unintentional.