Deze film is in het Verenigd Koninkrijk als een kaartenhuis in elkaar gestort, en dat had hij niet verdiend. De trailer van deze film is enigszins misleidend, en ik vermoed dat hij critici en het publiek in de waan brengt dat het om 'Verzoening: Deel 2' gaat. Hoewel de film op die manier op de markt is gebracht om te profiteren van het eerdere succes van Joe Wrights BAFTA-winnende film, heeft hij een heel andere toon. Hij concentreert zich op een soort verbeelding van het leven van de Welshe dichter Dylan Thomas tijdens de Tweede Wereldoorlog als schrijver van propagandafilms voor de oorlog, en zijn daaropvolgende terugkeer naar Wales. Directeur John Maybury introduceert Dylans (Matthew Ryhs) jeugdliefde Vera Phillips, gespeeld door Keira Knightley. Vera sluit onverwacht een hechte band met de andere vrouw in Dylans leven: 'Queen of Ireland, love of my life, mother of my child', Caitlin Thomas (Sienna Miller). De drie vormen een soort menage <0xC3><0xA0> trois in het door oorlog geteisterde Londen, maar dan valt Vera voor een knappe soldaat, William Killick (Cillian Murphy). Ze trouwen snel en Killick vertrekt naar de oorlog. Een bange Vera overtuigt de Thomas' ervan dat ze terug moeten naar Wales, maar de drie worden geconfronteerd met het realisme van de geboorte van Vera's kind, William's kind. De film is gebaseerd op het verhaal van Sienna Miller, die na haar thuiskomst wordt overvallen door jaloezie en een shellshock, en Caitlin die beseft dat ze Dylan niet kan delen met haar beste vriendin.<br />Gefilmd met een laag budget, is dit meer een stemmingsbeeld dan iets anders. Het werkt het best als je beseft dat sommige herinneringen en gevoelens gekoesterd moeten worden, maar niet vernieuwd. De prestatie van Sienna Miller is bijzonder uitputtend (gelukkig doet de paparazzi-onzin afbreuk aan het feit dat ze een groot talent is), en Knightley en Murphy zijn weer erg goed. De afknapper is Rhys als Dylan, die, hoewel de Welshe dichter zelf geen rozenbed was, geen charisma heeft en ons doet afvragen wat deze vrouwen in Dylan zien. Het is erg onsamenhangend geschreven, sommige mooie momenten worden afgewisseld met slordigheid. Maar het is zeker de moeite waard om naar te kijken.
This film flopped miserably in the UK, and it didn't deserve to. The trailer of this film is slightly misleading, and I guess it mislead critics and audiences into thinking it was "Atonement: Part 2". While the film was marketed that way to capitalise on the earlier success of Joe Wright's BAFTA-winning film, it's very different in tone. It focuses on an imagination of sorts of Welsh poet Dylan Thomas' life during the Second World War as the writer of propaganda films for the war effort, and his subsequent return to Wales. Director John Maybury quickly introduces Dylan's (Matthew Ryhs) childhood sweetheart Vera Phillips, played by Keira Knightley. She was Dylan's first love in their homeland, but the moment has passed, and singer Vera only wants it as a beautiful memory. Or does she? Vera unexpectedly strikes up a close bond with the other woman in Dylan's life, "Queen of Ireland, love of my life, mother of my child" Caitlin Thomas (Sienna Miller). The three form a sort of menage a trois in war-struck London, but Vera then falls for a dashing soldier, William Killick (Cillian Murphy). They quickly marry, with Killick leaving for War. A frightened Vera convinces the Thomas' to return witb her to Wales, but the three are faced with the realism of the birth of Vera's child, William's jealousy and shell-shock after returning home, and Caitlin realising she cannot share Dylan with her best friend.<br /><br />Filmed on a low budget, this is more of a mood piece than anything else. It works best as a realisation that some memories and feelings need to be treasured but not renewed. The performance of Sienna Miller is particularly excrellent (unfortunately the paparazzi nonsense detracts from the fact thats she's quite a talent), and Knightley and Murphy are once again very good. The let-down is Rhys as Dylan, who, while the Welsh poet himself was no bed of roses, lacks charisma and makes us wonder what these women see in Dylan. The writing is very choppy, some beautiful moments interspersed with sloppiness. It's certainly worth watching, however.