Een ongebruikelijke, revisionistische western, de moeite van het bekijken waard. Ondanks een trage start bouwt de film op met nauwelijks dialogen en geen ondertitels tot een steeds boeiender en intenser, bijna existentiëler portret van het leven in de ruige omgeving van de westelijke woestijn. De groei van de hoofdpersonen is het wachten waard, en de sterke centrale cast geeft de strijd om het allerbelangrijkste paard een echt gevoel van wanhoop. Wat interessant dat dit werd gemaakt door een Britse regisseur. Ik hoop dat hij nu glimlacht: ik krijg de indruk dat de film grotendeels werd genegeerd door tijdgenoten; maar de tijd doet zijn gebruikelijke alchemie, en verborgen goud straalt zoals het onvermijdelijk moet. Eén scène vond ik nogal schokkend: het revisionisme reikt niet ver. Sam Waterston als indiaan? Oké, hij speelt zijn rol met echte emotie en intensiteit, maar zou er niet één Amerikaanse indiaanse acteur te vinden zijn die die rol zou kunnen spelen? Maar zijn scènes met Caroline Langrishe hebben een intimiteit die mooi contrasteert met het immense landschap om hen heen.<br />Vergeet de grote, failliete Hollywoodversies van het verleden, mannen met grote onderkinnen en wervelende muziek; deze gaat over een oeroude strijd tussen hoofdrolspelers die, ontdaan van alle attributen van het 'gewone' leven, begrijpen wat het waard is om voor te vechten.
An unusual, revisionist western, well worth watching. Despite a slow start, the film builds  with scarcely any dialogue and no subtitles  an increasingly involving and intense, almost existential portrait of life in the harsh environment of the Western desert. The growth of the lead characters is worth waiting for, and the strong central cast bring a real sense of desperation to the struggle for ownership of the all-important horse. How interesting that this was made by a British director. I hope he's smiling now: I get the impression the film was largely ignored by contemporaries; but time works its usual alchemy, and hidden gold shines out as it inevitably must. One note jarred for me: the revisionism is only carried so far. Sam Waterston as an Indian? - granted he plays his part with real emotion and intensity, but really, couldn't one American Indian actor be found to do the job? But his scenes with Caroline Langrishe have an intimacy which contrasts nicely with the immense landscape around them.<br /><br />Forget big, bankrupt Hollywood versions of the past, men with big chins and swirling music; this one is all about a primeval struggle between protagonists who, stripped of all the trappings of 'ordinary' life, come to understand what is worth fighting for. Impressive.