Opscheppend over de titel van de ziekste film die ooit is gemaakt, is PINK FLAMINGOS een onbetwistbare klassieker. Zeker, de cameravoering is bibberig en onscherp, het verhaal is verward en traag, en elk personage in de film is weerzinwekkend en verachtelijk, maar PINK FLAMINGOS heeft een zekere speelse charme en briljant satirisch gevoel voor humor dat geen enkele andere film kan evenaren.<br />Hoewel deze film inderdaad aanstootgevend is, is het lezen van beschrijvingen van wat er in de film gebeurt veel erger dan het zien ervan. Alleen John Waters kan erin slagen om verkrachting, moord, sadisme, kannibalisme, co-prophagia en zo ongeveer elke andere vorm van menselijke uitspatting die de mens kent absoluut hilarisch te maken. Deze film moet gezien worden om hem te kunnen geloven.
Boasting the title for the sickest film ever made, PINK FLAMINGOS is an undisputed classic. Sure, the camerawork is shaky and off-center, the story is muddled and slow-paced, and every single character in the movie is repugnant and despicable, but PINK FLAMINGOS has a certain playful charm and brilliant satiric wit that no other movie can match.<br /><br />While this film is indeed an offensive one, reading descriptions of what goes on in the movie is much worse than actually seeing it. Only John Waters can succeed in making rape, murder, sadism, cannibalism, coprophagia, and just about every other form of human debauchery known to man seem absolutely hilarious. This movie must be seen to be believed.