Je zou denken dat dit spel gaat over een man die geobsedeerd is door een getal. En ja, het is een interessant onderwerp <0xE2><0x80><0x93> kan iemand zo geobsedeerd raken door iets marginaals als een eenvoudig getal dat hij het contact met de werkelijkheid volledig verliest en hopeloos waanvoorstellingen krijgt en paranoïde wordt?<br />Nou, misschien maakt iemand daar ooit een film over. Deze heeft helaas niets te maken met het bovenstaande, wat de trailers (of zelfs de film zelf) je ook willen laten geloven. Ik zou graag zeggen dat dit getal gewoon een MacGuffin is, maar zelfs dat is het niet. Het is zinloos. Een truc. Een truc voor nietsvermoedend publiek.<br />Nou, waar gaat de film dan over? Een hondenvanger (Carrey) die geobsedeerd raakt door een goedkoop misdaadboek omdat hij het gevoel heeft dat het op de een of andere manier een weerspiegeling is van zijn eigen leven. Zo. Goed, het personage in het boek <0xE2><0x80><0x93> rechercheur Fingerling (zucht) <0xE2><0x80><0x93> is (om de een of andere reden) geobsedeerd door nummer 23, en Carrey zelf raakt geobsedeerd en begint het nummer overal te zien... maar het is alleen maar opvulling, en totaal irrelevant voor het verhaal. In feite kun je alle 23 verwijzingen weglaten en de hoofdfiguur een obsessie laten krijgen voor kaas of zoiets, en dan heb je precies hetzelfde verhaal. Als de film tenminste niet saai, saai, saai was. De helft van de film wordt in godsnaam verteld. Je kijkt niet naar de film, je luistert naar Jim Carrey die de film vertelt. Ongeveer een kwart van de film begint Carrey het boek te lezen, en vanaf dat moment tot aan het afschuwelijke cliché einde zijn we gedwongen om 'echte' scènes uit het leven van de hondenvanger te zien (waar niets gebeurt) afgewisseld met gedramatiseerde kunstzinnige film noir-achtige 'boek'-scènes waar je ofwel van moet gniffelen of gewoon depressief van wordt. Het is net 'Sin City' van een arme man met al het geweld eruit geknipt, door Carrey verteld en in slow motion vertoond. Bah.<br />Dit is een eenvoudig geval van een script voor een C-film dat op de een of andere manier met een A-film cast wordt gefilmd... waarschijnlijk vanwege het 'nummer 23'. De film is gebaseerd op een verhaal dat ik op papier intrigerend genoeg vond om een Hollywood-behandeling te rechtvaardigen. Maar aangezien de film <0xE2><0x80><0x93> zoals ik al zei <0xE2><0x80><0x93> over nummer 23 gaat, net als over de kaasproductie in Zwitserland, kan men zich alleen maar bedrogen voelen.<br />Ik geef 'Fingerling <0xE2><0x80><0x93> de film' een 3 uit 10, omdat ik denk dat het mijn intelligentie niet zozeer heeft beledigd als 'Verlaten' deed, of me regelrecht suïcidaal heeft gemaakt, zoals 'Battlefield Earth' deed, en de onderste helft van de schaal moet worden gereserveerd voor dergelijke gruwelen. Maar wees niet bang, dit is nog steeds een behoorlijk beroerde film.
One would make you believe that this game is about a man obsessed with a number. And sure, it's an interesting subject - can a person become so obsessed by something marginal as a simple number that he completely loses touch with reality and becomes hopelessly delusional and paranoid? <br /><br />Well, perhaps someone will make a movie about that sometime. This one unfortunately doesn't have anything to do with the above, never mind what the trailers (or even the movie itself) would like you to believe. I would like to say that this number is just a MacGuffin, but it isn't even that. It's pointless. A gimmick. A hook for unsuspecting audience.<br /><br />Well what IS the movie about? A dog-catcher (Carrey) who becomes obsessed with a cheesy noir crime book because he feels it somehow reflects his own life. There. Sure, the character in the book - detective Fingerling (sigh) - is (for some reason) obsessed with number 23, and Carrey himself becomes obsessed and starts seeing the number everywhere.. but it's just padding, and totally irrelevant to the story. In fact, you can cut out all the 23 references and have the main character(s) obsess about cheese or something and you'll have the exactly same story. It is painfully obvious that all the "23" stuff was written in waay after the story was already finished, rejected and sent for "rewrites".<br /><br />Which would be OK.. I guess.. if the movie wasn't dull, dull, dull. Half of the movie is narrated, for chrissakes. You aren't watching the movie, you are listening to Jim Carrey narrating the movie. About a quarter-in Carrey starts reading the book, and from then until the horribly cliché ending we are forced to watch "real-life" scenes from dog-catcher's life (where nothing happens) interspersed with narrated artsy film noir-ish "book" scenes which will either leave you snickering or just plain depressed. It's like a poor man's "Sin City" with all the violence cut out, narrated by Carrey and shown in slow-motion. Ugh.<br /><br />This is a simple case of a C-movie script somehow being filmed with an A-movie cast.. probably because of the "number 23" hook which I guess sounded intriguing enough on paper to warrant the premium Hollywood treatment. However, since - as I said already - the movie is about number 23 as much as it is about cheese production in Switzerland, one cannot feel anything but cheated.<br /><br />I give "Fingerling - the movie" 3 out of 10, because I guess it didn't insult my intelligence as much as "Forsaken" did or made me downright suicidal like "Battlefield Earth" did and the bottom of the scale must be reserved for abominations like those. But fear not, this is still a pretty lousy flick.