Running Out of Time komt waarschijnlijk het dichtst in de buurt van een perfecte film die je ooit buiten Hongkong te zien zult krijgen. Alle elementen kloppen: een geweldig scenario (van de Franse schrijvers Julien Carbon en Laurent Courtiaud) dat er zelfs in slaagt om het vreemde cliché te ontkrachten, een betrouwbare, fantasierijke regie van Johnnie To, en uitstekende hoofdrollen van Andy Lau en Lau Ching Wan, die laatstgenoemde zijn geweldige komische timing tentoonspreidt zonder ooit de grens te overschrijden van parodie (vooral in zijn geïrriteerde reacties op de peilloze onderhandelingsvaardigheden van zijn meerdere). De bijrollen zijn ook prima, met Yo Yo Mung die een sterke indruk maakt in een kleine rol, en zelfs de vaak theatrale Waise Lee (die er opmerkelijk, en heel toepasselijk, uitziet als een kale Andy Lau) die het effect in toom houdt. Het is het beste om niet te veel te weten over de plot die verdergaat dan de basisopzet als je nog maar een paar weken te leven hebt, Lau die een crimineel spelletje speelt met Wans smeris zonder duidelijk motief en gewoon achteroverleunen en genieten van de rit: het is zeker de rit waard. Er zit ook een van de meest perfecte liefdesverhalen in van de laatste tijd, en er zijn maar drie scènes van (de tweede busrit is een van de meest magische momenten van filmmaken die ik in tijden heb gezien). Er zit ook een mooie score in van Raymond Wong. Het leukste kat-en-muisspelletje in jaren.
Running Out of Time is probably as close to a perfect film as you're ever likely to see out of Hong Kong. All the elements click: a terrific script (by French writers Julien Carbon and Laurent Courtiaud) that even manages to subvert the odd cliché, reliably imaginative direction by Johnnie To, and excellent central performances by Andy Lau and Lau Ching Wan, the latter displaying his great comic timing to wonderful effect without ever crossing the line into parody (especially in his exasperated reactions to his superior's abysmal negotiating skills). The supporting cast is fine too, with Yo Yo Mung making a strong impression in a tiny role, and even the often histrionic Waise Lee (looking remarkably, and very aptly, like a bald Andy Lau) reining it in to good effect. It's best not to know too much about the plot going in beyond the basic set-up  with only a few weeks to live, Lau engages in a criminal game with Wan's cop with no easily apparent motive  and just sit back and enjoy the ride: it's certainly worth the fare. It also has one of the most perfect love stories in recent movies, and played in a mere three scenes (the second bus ride is one of the most magical moments of film-making I've seen in ages). There's also a fine score by Raymond Wong as well. The most fun playing cat and mouse at the movies in years.