Deze episode had potentie. Het basisprincipe van een vrouw die naast een leeg appartement woont (maar wel een telefoon die voortdurend overgaat) is enigszins interessant. En als ze het lawaai verkent, is er sprake van oprechte spanning en angst. Maar stompzinnige scripts verpesten elke belofte die de episode had.<br />Ten eerste geeft de vrouw meteen toe dat ze dingen heeft gezien die de meesten van ons de andere kant op zouden doen rennen (bijvoorbeeld: 'Het is grappig dat de deur dichtsloeg, ook al stond er geen wind;' 'Deze deur heeft ernstige schade opgelopen die er een minuut geleden nog niet was;' 'De deur ging vanzelf open, zonder dat ik hem aanraakte;' enz.). Gezien deze bovennatuurlijke verschijnselen, plus het feit dat een vrouw in de kamer zelfmoord heeft gepleegd, zou je denken dat...' Voor ze naar binnen gaat, neemt ze toch wel enige voorzorgsmaatregelen? Misschien kan ze het overdag onderzoeken. Of misschien kan ze het appartement samen met iemand anders onderzoeken. Of misschien kan ze de lichten aandoen! En als ze in het spookhuis is, besluit ze ook om een heleboel telefoontjes te plegen naar de telefoniste, en dan krijgt ze ruzie over wie de macht heeft om de telefoon af te sluiten, en dan beginnen ze over de details van de zelfmoord. NIET DE TELEFOON UITSCHAKELEN! Het telefoonbedrijf hoeft er niet bij betrokken te worden. Loop naar de telefoon en trek de stekker eruit. Zaak gesloten.<br />Ten slotte, toen ze de telefoon over de vloer liet rennen alsof hij leefde, was dat gewoon komisch. Als de regisseur wilde dat de vrouw gewurgd werd met de telefoonkaart, had hij dat kunnen doen op een manier die er niet karikaturaal uitzag.
This episode had potential. The basic premise of a woman living next door to an empty apartment (but a phone that constantly rings) is somewhat interesting. And when she explores the noise, there is genuine tension and fear. But stupid script writing ruins any promise the episode had.<br /><br />First of all, the woman readily admits to seeing things that would send most of us running in the other direction (e.g. "It's funny that the door slammed shut even though there is no wind;" "This door has serious damage to it that wasn't here a minute ago;" "The door opened by itself, without me touching it;" etc.). Given these supernatural phenomena, plus the fact that a woman committed suicide in the room, wouldn't she take some precaution before entering it? Maybe she could investigate in the day time. Or maybe she could investigate the apartment with somebody else. Or maybe she could TURN ON THE LIGHTS!!! Also, while in the haunted apartment, she decides to make numerous phone calls to the operator and gets into an argument over who has the power to disconnect the phone, and then they begin discussing the details of the suicide. JUST UNPLUG THE PHONE! The phone company doesn't need to be involved. Walk up to the phone and unplug it. Case closed.<br /><br />Finally, showing the phone scamper across the floor like it's alive was just comical. If the director wanted the woman to get strangled by the phone card, he could've done it in a way that didn't look cartoony. Brave Little Toaster anyone?