Kingdom County, Vermont, 1927. Noel Lord (Rip Torn) woont met zijn indiaanse vriend Bangor (Tantoo Cardinal) in het gebied waar een grote dam moet worden gebouwd. Noel is echter niet bereid zijn land op te geven, en hij zal tegen de dammaatschappij moeten vechten om te voorkomen dat het district wordt verwoest.<br />'Where the Rivers Flow North' is een aangrijpend, contemplatief verhaal, gesteund door de gedenkwaardige optredens van Rip Torn (die recentelijk in de kleine, maar sappige rol van Lodewijk XV speelde in Sofia Coppola's ondergewaardeerde 'Marie Antoinette') en Tantoo Cardinal ('Dances With Wolves', 'Smoke Signals'). Het is een onderschat onafhankelijk stuk uit de eerste (elektrische) helft van de jaren negentig, meestal beschouwd als de opkomst van Quentin Tarantino's burleske ('Pulp Fiction' is inderdaad een meesterwerk, maar de man lijdt aan het syndroom van Orson Welles), Todd Solondz' verontrustende buitenwijken, Danny Boyles duistere visie op het Verenigd Koninkrijk (maar laten we het niet hebben over die 'Beach'-film met DiCaprio).... Jay Craven zou ook op de lijst van grote onafhankelijke filmmakers moeten staan. Hij heeft een respectvolle, discrete carrière achter de rug en het is altijd een genoegen om een constant talent als het zijne te zien.<br />Mijn stem: 8/10.
Kingdom County, Vermont, 1927. Noel Lord (Rip Torn) lives with his Indian mate, Bangor (Tantoo Cardinal) in the area where a large dam is to be built; Noel, however, is not willing to give up on his land, and he'll have to fight the dam company in order to prevent the County from any possible destruction.<br /><br />"Where the Rivers Flow North" is a gripping, contemplative story powered by the memorable performances of Rip Torn (recently seen in the small but juicy role of Louis XV in Sofia Coppola's underrated "Marie Antoinette") and Tantoo Cardinal ("Dances With Wolves", "Smoke Signals"). Director Jay Craven (who also co-wrote the script with Don Bredes, based on Howard Frank Mosher's novel) and cinematographer Paul Ryan crafted this powerful story with unique, contemplative pace/visuals, which remind me of Terrence Malick's and John Huston's best moments. It's an underrated independent period piece of the first (electric) half of the 90's, usually regarded as the rise of Quentin Tarantino's burlesque ("Pulp Fiction" is a masterpiece indeed, but the man suffers from Orson Welles' Syndrome), Todd Solondz's disturbing suburbia, Danny Boyle's dark vision of the UK (let's not mention that "Beach" flick with DiCaprio, though)... Jay Craven should be more regarded on the lists of great indie filmmakers as well. He's been leading a respectful, discreet career and it's always a pleasure to see a constant talent like his.<br /><br />My vote: 8/10.