Om mijn opmerkingen over de film te onderstrepen, weet ik dat het onderwerp gruwelijk is en dat woorden niet voldoende uitdrukking kunnen geven aan het medeleven dat ieder fatsoenlijk mens zou hebben voor mensen die te maken hebben met de naweeën van een atoombom die in hun buurt is gevallen.<br />Maar deze film gaat niet echt op een afschuwelijke manier om, behalve de eerste 10 minuten. Sommige van de beelden zijn afschuwelijk en zouden een herinnering moeten zijn aan de verwoesting die kernwapens kunnen aanrichten. Het is geen prettig gezicht om verbrande mensen doelloos rond te zien lopen of een man die zijn haar kamt en plukken haar die te voorschijn komen en zo, te zien.<br />Maar na de eerste tien minuten gaat deze Japanse film over mensen die te maken hebben met de nasleep van Hiroshima halverwege tot eind jaren veertig. Ik ontdekte dat het verhaal zich al snel ontwikkelde tot een saaie soap.<br />Bijna het hele verhaal speelt zich vijf jaar na de bom af en gaat op dat moment voornamelijk over de problemen van één gezin. Daarom werd het meer een melodrama dan een schokkend verhaal over een nucleaire ramp. Het is gewoon een verhaal over hoe die mensen vanaf 1950 met hun leven verdergingen, of een van de vrouwen blijvend beschadigd was en zo ja, of ze moest trouwen.<br />Dit had een echte rampfilm kunnen zijn, maar die kant ging het niet op.
To preface my remarks on the film, I know the topic is horrendous and words can't adequately express the compassion any decent person would have for people dealing with the post-horrors of an atomic bomb dropped near them. <br /><br />However, this film doesn't really deal with in a horrific way except for the first 10 minutes. Some of the images there are horrifying, and should be as a reminder what devastation nuclear weapons can produce. Seeing burned people walking around aimlessly or man combing his hair and clumps of hair coming out, etc., is not a pretty sight. <br /><br />But after the first dozen minutes, this Japanese film concerns people dealing with the aftermath of Hiroshima in the mid-to-late '40s. I actually found the story developing quickly into a boring soap opera. <br /><br />Almost all the story occurs five years after the bomb and deals mainly with one family's problems at that point. This is why it became more of a melodrama than some shocking story of nuclear disaster. It's simply a story about how these people got on with their lives from about 1950 on, whether one of the women was permanently damaged and if so, should she marry? <br /><br />This could have been a real impact film but it didn't go in that direction