De cast en de crew van deze goedkope griezelfilm zijn interessanter dan alles wat er in de film zelf gebeurt; we zien Barbara Payton, Raymond Burr, Lon Chaney jr., Tom Conway, Paul Cavanaugh en Woody Strode voor de camera en schrijver-regisseur Curt Siodmak, filmregisseur Charles Van Enger, hoofdredacteur Francis D. Lyon en productieassistent Herman Cohen achter de camera. De onfortuinlijke Payton verleidt vrijwel iedere man met wie ze in contact komt, diep in de Afrikaanse jungle waar ze op de plantage van haar man Cavanaugh woont: dokter Conway begeert haar heimelijk, terwijl de heethoofdige voorman Burr haar, letterlijk, met de blote hand nadert. Aan de andere kant is Chaney (verrassend genoeg) de relaxte, maar alwetende, autoritaire figuur, en Strode is een inlandse politiefunctionaris. De plot is heel eenvoudig, maar eerlijk gezegd slaat het nergens op: na een bijzonder geagiteerd diner, compleet met onweer, komen Burr en Cavanaugh (waarover later meer) in de tuin in aanvaring over hun genegenheid voor Payton, en toevallig kruipt er net een grote slang in de buurt van de plek waar Cavanaugh op de grond valt! Paytons raadselachtige kamermeisje (een inlandse heks nog wel) ziet het gebeuren vanachter de struiken en legt om de een of andere onverklaarbare reden een vloek op Burr (die intussen met Payton is getrouwd) waardoor hij van tijd tot tijd in een gorilla verandert... Vanaf zijn trouwdag (wanneer zijn hand heel even behaard wordt)! Als gevolg daarvan verdwaalt Burr dagenlang in de jungle, ook al is het aapwezen zelf nauwelijks te zien in de film. Ik moet echter wel zeggen dat de versie die ik heb gezien maar 56 minuten duurde, terwijl de 'officiële' lengte ergens anders 66, 70 of 76 is! Daarom voelt de film begrijpelijk gehaast en onsamenhangend aan, al is hij nooit minder dan plechtstatig en plezierig, met als hoogtepunt de subjectieve opname van de achtervolging van Payton in de jungle, waarbij het eerste wezen zelf wordt achtervolgd door de met geweren bewapende Chaney en Conway. Na een veelbelovende start in de filmindustrie naast Hollywood-legenden als James Cagney en Gary Cooper in respectievelijk 1950 en 1951, dook KISS TO MOODBYE en DALLAS ( beide uit 1950) al snel met de neus in de lucht, dankzij haar eigen 'kleurrijke' capriolen op het witte doek: haar beruchtste misdraging was de oorzaak van een veelbesproken kroegruzie tussen de beminnelijke echtgenoot Franchot Tone en de brute voormalige minnaar Tom Neal, die eindigde met een coma van de eerste, waarna Payton hem kort daarna voor de laatste in de steek liet! Maar dat was nog niet alles: de nymfomane Payton pochte ook dat Woody Strode een van haar veroveringen was (een controversieel punt in die tijd); de kortlevende echtgenoot Tone, die Paytons avances had gesnapt, had een kortdurende affaire met Paytons nicht. De laatste 12 jaar van haar tumultueuze leven bracht ze door op Skid Row, in de greep van drank, drugs, prostitutie, afranselingen, arrestaties en zelfs een steekpartij, voordat ze in 1967 op de jonge leeftijd van 39 in het huis van haar ouders overleed!
The cast and crew of this cheap horror potboiler are more interesting than anything that occurs throughout the movie itself; we have Barbara Payton, Raymond Burr, Lon Chaney Jr., Tom Conway, Paul Cavanaugh and Woody Strode in front of the camera and writer-director Curt Siodmak, cinematographer Charles Van Enger, editorial supervisor Francis D. Lyon and production assistant Herman Cohen behind it. The ill-fated Payton turns the head of virtually every male she comes in contact with deep in the African jungle where she lives on husband Cavanaugh's plantation: doctor Conway secretly desires her while hot-headed foreman Burr's approach is, quite literally, more hands-on. On the other hand, Chaney is (surprisingly enough) the laid-back but knowing authoritarian figure and Strode is a native police official. The plot is very simple but, frankly, does not make a whole lot of sense: after a particularly agitated dinner complete with thunderstorm, Burr and Cavanaugh (art imitating life  more on that later) come to blows in the garden over their affection for Payton and, conveniently for Burr, a large snake just happens to be crawling near where Cavanaugh hits the ground! Witnessing the event from behind the bushes, Payton's enigmatic maid (a native witch, no less), for some inexplicable reason, puts a curse on Burr (who has in the meantime married Payton) that periodically turns him into a gorilla...starting from his very wedding day (when his hand briefly turns hirsute)! Consequently, Burr takes to losing himself in the jungle for days on end  even if the ape creature itself is barely glimpsed throughout the film. It must be said, however, that the version that I watched ran for just 56 minutes when the 'official' length is elsewhere given as either 66, 70 or 76!! Therefore, the film feels understandably rushed and disjointed if never less than campily enjoyable as it culminates in the gorilla's subjectively-shot chasing of Payton in the jungle, with the former being itself pursued by the gun-toting Chaney and Conway. To get back to the film's tragic blonde leading lady for a minute: after a promising start in movies next to such Hollywood legends as James Cagney and Gary Cooper  in, respectively, KISS TOMORROW GOODBYE and DALLAS (both 1950)  her career soon nose-dived into B (and lesser) grade territory thanks to her own 'colorful' off-screen antics: her most notorious misdemeanor was being the cause of a much-publicized bar-room brawl between suave husband Franchot Tone and brutish former lover Tom Neal which ended with the former in a coma and Payton actually deserting him for the latter shortly thereafter!! But that was not all: nymphomaniac Payton also boasted that Woody Strode was among her conquests (a controversial issue at the time); short-lived husband Tone, having caught Payton's infidelities on camera, spread the damning photographic evidence around Hollywood and this virtually served to end her days as a starlet  her last film appearance being Edgar G. Ulmer's MURDER IS MY BEAT (1955) which I happen to have in my "Unwatched Movies" pile. The last 12 years of her tumultuous life were spent on Skid Row in the throes of booze, drugs, prostitution, beatings, arrests and even a stabbing  before, eventually, dying in 1967 in her parents' home at the young age of 39!