De hoofdrolspeelster Yuko Tanaka geeft zoveel voldoening in de buitengewoon meditatieve 'The Milkwoman', een kalm onderzoek naar gemiste kansen in het leven van een vrouw van in de vijftig die haar leven met oprecht schrijnende motieven in kaart brengt. Akira Ogata's onconventionele romantische film, opgenomen in het pittoreske, rustige stadje Nagasaki, is bij wijze van spreken niet zozeer een regelrecht melodrama als wel een weloverwogen zelfbespiegeling over de overgave van de personages aan hun huidige leven als gevolg van een tragisch verleden dat hen dwong tot een keuze die ze niet wilden maken. Tanaka speelt de rol van Minako Oba, een vrouw van middelbare leeftijd die voor haar werk in een supermarkt werkt en het op zich neemt om flessen melk af te leveren bij de bewoners van het heuvelachtige Nagasaki. Een van de huizen waar ze voortdurend langskomt om zo'n levering af te leveren, is dat van Kaita Takanashi (Ittoku Kishibe), een ambtenaar van de plaatselijke overheid die voor haar terminaal zieke vrouw zorgt (Akiko Nishina). Minako en Kaita waren op de middelbare school verliefd op elkaar en zijn na een smadelijke gebeurtenis met hun ouders uit elkaar gegaan. Ogata opent zijn film met het onheilspellende verhaal van een jonge Minako die zweert dat ze nooit uit Nagasaki weg zal gaan, en zo doet Ogata dat ook met het verhaal, geduldig vasthoudend aan Minako terwijl hij, handig geholpen door Tanako's ingehouden maar zeer effectieve optreden, haar volgt <0xE2><0x80><0x93> of ze nu met haar tante (Misako Watanabe) zit te babbelen over het feit dat ze single is, of terwijl ze de talloze voetstappen van hun heuvelachtige stad op en neer jogt om melk uit te delen <0xE2><0x80><0x93> terwijl zij en Kaita geleidelijk aan de obstakels overwinnen die hen jarenlang gescheiden hielden. Een dergelijke ongehaaste ontwikkeling is misschien niet geschikt voor kijkers die zijn opgegroeid met snelle verhalen, maar voor
Lead actor Yuko Tanaka fulfills so much in the exceptionally meditative "The Milkwoman," a tranquil canvass on missed chances in the life of a 50-something woman, charting her routine with sincerely poignant motives. Played out in the picturesque, tranquil town of Nagasaki, Akira Ogata's unconventional romantic film, so to speak, is less a straight-out melodrama than a deliberate introspection of its characters' surrender to their current lives as a result of a tragic past that forced them to a choice they did not call for.<br /><br />Perfectly embodying the requisite world-weariness subjected to a spiritless routine, Tanaka plays Minako Oba, a middle-aged woman who, before her work shift at a supermarket, takes it upon herself to deliver bottles of milk among the residents of the hilly Nagasaki. One of the houses she constantly passes by to make such a delivery is that of Kaita Takanashi (Ittoku Kishibe), a local government employee caring for her terminally ill wife (Akiko Nishina). Minako and Kaita were high school sweethearts who, courtesy of an ignominious event concerning their parents, separated ways since then.<br /><br />Opening his film with the foreboding narration of a young Minako vowing never to leave Nagasaki, Ogata does as such with the narrative, patiently sticking with Minako as he, deftly aided by Tanako's understated yet highly effective performance, follows her -- whether she's having chitchat with her aunt (Misako Watanabe) on being single, or when she jogs up and down the countless footsteps of their hilly town to distribute milk -- as she and Kaita gradually overcome the hindrances that kept them apart for years. Such unhurried development may not suit viewers weaned on fast-paced narratives but for the rest, it's a heartfelt introspection that affects powerfully and emphatically.