Deze film was heel goed, niet geweldig, maar heel goed. Hij is gebaseerd op een éénmansstuk van Ruben Santiago Hudson. Ja, hij heeft de meeste rollen gespeeld. Op papier ziet het eruit als een stuntrol. Ja, laten we alle zwarten in Hollywood bij elkaar roepen en ze in één film stoppen. Halle Berry heeft hem zelfs geproduceerd. De enige naam die ik niet heb gezien was die van Oprah's, goddank, want dan was het waarschijnlijk een Hallmark-film geworden. Maar deze film was geen sentimentele puinhoop. Hij was ontroerend, maar niet onecht, de personages kwamen en gingen met uitzondering van haar man, Pauline en de schrijver in kwestie. De film draaide om het universum van Nanny, mevrouw Bill Crosby en hoe ze de schrijver opvoedde en mensen in huis nam. Omdat ze een afgestompte New Yorker was toen hij zei dat ze zieke en oude mensen in huis nam en dat we ze dan naar een psychiatrische inrichting zagen gaan om een man op te pikken, dacht ik dat het erop leek dat Nanny een medicamentenzwendel op touw had gezet. Mensen een baantje bezorgen en de medicamenten/medicijnen-cheques aannemen. Maar nee, ze legde aan Lou Gosset uit dat ze alleen maar 25 dollar per week wilde en dat ze het geld niet van tevoren wilde hebben. Ik denk dat dat gedeelte alleen maar in de film is opgenomen voor ons afgestompte New Yorkers zodat we weten dat ze de arme mensen niet bedondert. (g) Het is geschreven door een New Yorker, dus hij weet hoe het in elkaar zit (g). Ze lijkt bijna een engel en als ik door die kleine jongensogen van haar kijk, zie ik ook waarom. Ze is getrouwd met een niemendal die 17 jaar jonger is en haar voor de gek houdt. Terrence Howard is geboren om dit soort rollen te spelen. Hij was goed, maar ik zou hem graag iets anders zien spelen. Markerson die Nanny speelt is ook heel goed. Maar om de een of andere reden was de persoon die me opviel een kleine rol van Jeffery Wright. Waar is de Oscar van deze man? Hij heeft al een Emmy en een Tony gewonnen. Hij speelde in Shaft en hij heeft de film gestolen. Ik wist niet eens wie hij was in die film. Hij is nooit dezelfde kameleon. Ik heb hem nog nooit een slechte rol zien spelen. Dit was een rol van 5 minuten en hij slaagde erin me zowel aan het lachen als aan het huilen te maken. Ik heb de scène een paar keer opnieuw afgespeeld omdat ik niet wist wie hij was. Zijn vrouw Carman Ejogo was uitstekend. Ik heb haar in rollen gezien die voornamelijk uit muizenstreken bestonden. Maar ze is hier zo goed. Ik ken zelfs mensen die precies zo doen als zij. Dus het was heel echt voor me dat Macy Grey, die een van de grotere rollen had, ook heel goed was. Ik was heel blij dat ze Nanny niet afmaakten. In het begin van de film dacht ik dat ze er geweest was. Maar ze kon naar huis gaan en haar oude routine van voor mensen zorgen weer oppakken. Er zijn dat soort vrouwen in het grootste deel van ons leven. Mensen die we misschien kennen of met wie we zelfs hebben samengewoond. Godzijdank voor hen, ik weet niet hoe ze het altijd doen. Ik heb een vriendin die 2 kinderen heeft verloren en veel heeft meegemaakt, maar als ik zelfzuchtig medelijden met mezelf heb bel ik haar en dan krijg ik altijd een goed humeur van haar. Deze film is een eerbetoon aan al die mensen. Ik wou alleen dat ze ons vertelden wat er met sommige personages is gebeurd, zoals die ene gewapende man, Paulines vriendje dat wordt gespeeld door een van mijn favoriete acteurs in The Wire, Omar, Rosie Perez' personage, Richard de lesbienne en Delroy Lindo's ene armman, die was fascinerend in een andere kleine rol.
This movie was very good, not great but very good. It is based on a one man play by Ruben Santiago Hudson..yes he played most of the parts. On paper it looks like stunt casting. Yes let's round up all the black folks in Hollywood and put them in one movie. Halle Berry even produced it. The only name I didn't see was Oprah's ,thank god because it probably would of ended up being like a Hallmark movie. Instead this movie was not some sentimental mess. It was moving but not phony, the characters came and went with the exception of her husband, Pauline and the writer in question. The movie revolved around the universe of Nanny, Mrs Bill Crosby and how she raised the writer and took in people. Now being a jaded New Yorker when he said she took in sick people and old and then we see them going to a mental institution to pick up a man, I'm thinking looks like sister has a medicare scam going. Getting folks jobs and taking the medicare/caid checks But no she explains to Lou Gosset she just wants 25 bucks a week and did not want the money ahead of time. I think that part was put in the movie just for us jaded New Yorkers so we know she is not scamming the poor folks.(g) It was written by a New Yorker so he knows the deal(g).. She almost seems angelic and looking through a little boys eyes I can see why. She is married to a ne'er do well who is 17 years younger and fools around on her. Terrence Howard was born to play these type of parts. He was good but I would like to see him play something different. Markerson who plays Nanny is also very good. But for some reason the person who stood out to me was a small role played by Jeffery Wright. Where is this mans Oscar? He already won a Emmy and a Tony. He was in Shaft and he stole the movie. I did not even know who he was in this movie. He is a chameleon never the same. I never seen him play a bad part yet. This was a 5 minute role and he managed to make me both laugh and cry. I re-winded the scene few times ..one time because I didn't know who he was. His wife Carman Ejogo was excellent. I have seen her in roles before mostly mousy stuff. But she is so good here. I actually know people who act just like her. So it was very real to me Macy Grey who had one of the bigger parts was also very good. I was very happy that they did not kill Nanny off. I thought she was a goner in the beginning of the movie. BUT she was able to go home and start her old routine of taking care of people. There are women like that in most of our lives. People we might know or even lived with. Thank god for them, I do not know how they do it all of the time. I have a friend who lost 2 children and been through a lot of stuff but whenever I am feeling selfishly sorry for myself I call her and she always puts me in a good mood. THis movie is a tribute to all of those people. I only wish they they told us what happened to some of the characters like the the one armed man, Paulines boyfriend who is played by one of my favorite actors on HBO's The Wire, Omar, Rosie Perez's character and Richard the lesbian and Delroy Lindo's one arm man, he was mesmerizing in another small role.