Sommigen zeggen dat dit een verheerlijking van neussnoepjes is, maar afgezien van het oorspronkelijke mengsel van Dr. Hyde is er nog geen middel ontwikkeld dat dit effect kan veroorzaken. Als Viagra de fase van de slijmziekte was, dan is dat witte sprankelende poeder de evolutionaire stamboom van Stephen Hawking (of in elk geval de tak van de farmaceutische idiot savant). Deze realityshow gaat in werkelijkheid over de heilige koeien van de geneeskunde, gezien als de keizer zonder kleren. Weinigen van ons willen vraagtekens zetten bij het gezondheidsveld; zowel omdat de meesten van ons niet tot onze huidige leeftijd zouden zijn gekomen als we voor de'moderne geneeskunde' waren geboren, als omdat ons onderbewuste hoopt dat we zullen blijven leven als we vertrouwen hebben in de hulpverlenende beroepen. Dus de genieën die deze film produceerden, maakten grapjes met die uit Calcutta afkomstige Bessy's, die ons de suiker gaven die ons in staat stelt het moderne instituut van de geneeskunde op te slokken. De timing was goed, en veel mensen konden de zakelijke kant van de geneeskunde achter het gordijn van Oz zien. Tien jaar eerder, toen George C. Scott tekeerging in de film _The Hospital_, zaten mijn vrouw en ik in de stampvolle première in Oklahoma City. Net als in de remake van Jekyll & Hyde vielen we bijna van onze stoel, en we lachten en huilden onbeheersbaar zolang de film duurde. De honderden andere toeschouwers waren dodelijk stil. Ze waren geschokt dat artsen, verpleegsters en het ziekenhuis als instituut werd bespot. Het was alsof de paus, Billy Graham en Gandhi in het dierenhuis zaten, met biervlekken op hun T-shirts en al, en wedijverden om te zien wie de grappigste God-grappen kon vertellen tussen het boeren door. Als _The Hospital_ een slapstick komedie was geweest in plaats van een satire, hadden ze misschien kunnen zien wat hun werd voorgeschoteld. Scott had tapdansend in een tutu zijn verschrikkelijke waarheden verkondigd. Maar <0xE2><0x80><0x93> vergeet alles wat ik net heb gezegd. Kijk naar de film, maak je bewust zo blij en vrolijk en vrolijk als de beste _Saturday Night Live_ -sketch, en laat het onderbewustzijn de documentaire van de onderliggende werkelijkheid opzuigen. Geef mij maar niet de schuld als 'Moet, moet, moet, moet' een van je gezegdes wordt, of als 'Hyde's Got nothing to hide' dat deel van je hersenen in beslag neemt dat nu verlamd is door 'It's a Small World After All'. Of als je je plaatselijke ziekenhuis Our Lady of Pijn and Suffering gaat noemen in plaats van Our Lady of Eternal Construction. Zelfs de inwoners van Oklahoma veranderden hun favoriete smeekbede van de winnaar van een loterij in: 'Pis op hem en laat hem voor dood achter', en in: 'Lichaam in een put, jij erin...' De geur van de dood... het is weg! Kipsushi! Mary. Mary. Maryeeeeeeeee!
Some said that this was a nose candy glorification flick, but short of the original Dr. Hyde's concoction, no drug has yet been developed that can provide THIS effect. If Viagra was the slime mold stage, that white sparkling powder is the Stephen Hawking evolutionary rung (or at least the pharmacist idiot savant branch). This reality show is really about the sacred cows of medicine, seen as was the emperor without clothes. Few of us want to question the health field; both because most of us would not have lived to our current age had we been born before "modern medicine", and because our subconscious hopes that we will continue to live on if we have faith in the helping professions. So the geniuses who produced this movie made jokes out of those Calcutta Bessy's, giving us the sugar that allows us to swallow the modern institution of medicine. The timing was right, and many were able to see the business side of the healing companies behind the curtain of Oz. A decade before, when George C. Scott ranted through the movie The Hospital, my wife and I were sitting in the packed premiere in Oklahoma City. Just as in Jekyll & Hyde's remake, we were almost unable to keep from falling out of our seat, and laughed and howled uncontrollably for the duration. The hundreds of other audience members were deadly silent. They were shocked that doctors, nurses, & the hospital institution were being mocked. It was as if the Pope, Billy Graham, and Gandhi were were sitting in the Animal House, beer stained tee shirts and all, competing to see who could tell the funniest God knock-knock jokes between belches. Had The Hospital been a slapstick comedy rather than a satire, they might have been able to see what was being shown to them. Unfortunately they were like Republicans at a screening of Michael Moore's 9/11. Perhaps smaller golden parachutes would have been given to the corrupt medical corporation leaders, health insurance companies would have had a tougher time denying medical care, and health providers would have been demystified earlier, if George C. Scott had tap danced in a tutu while delivering his terrible truths. But--forget everything I just said. Watch the movie, be consciously made as happy and joyful and full of laughter as the best ever Saturday Night Live skit, and let the subconscious soak in the documentary of the underlying reality. Just don't blame me when "Got to Got to Got to Got to" becomes one of your sayings, or when "Hyde's Got Nothing to Hide" occupies that portion of your brain now paralyzed by "Its a Small World After All". Or when you start calling your local hospital Our Lady of Pain and Suffering instead of Our Lady of Eternal Construction. Even Oklahomans were changing their favorite terrible boss wishbone winner entreaty from "Piss on him and leave him for dead", to "Body in a pit, you in it....." The smell of death...it's gone! Chicken sushi! Mary. MARY. MARYEEEEEEEEEEEEE!