Eén Ware Ding staat boven zijn potentieel kitscherige materiaal om ons een beeld te geven van een gezin van complexe relaties en gemankeerde, echte mensen. Het begint met Rene Zeleweger die met de officier van justitie over de dood van haar moeder praat, wat ons de goedkope filmische beelden van een'schokkende' ziekte en dood bespaart. Daarna volgt een blik op een gezinssysteem, waarin iedereen volgens een reeks niet onderzochte regels speelt en de kanker van de moeder gebruikt om te laten zien wat er gebeurt als alle regels veranderen.<br />William Hurt als de gewichtig doende vader en Meryl Streep als de moeder van Suzy Homemaker zijn allebei uitmuntend; genuanceerd en niet wat ze lijken. Hij heeft niet veel te doen, maar hij doet het goed.<br />Het verhaal is voorspelbaar en neemt minstens één erg sentimentele wending die het niet had hoeven nemen, maar de uitvoeringen en de visie op het gezin als een plek waar woede en liefde even vermengd zijn, maken het de moeite waard.
One True Thing rises above its potentially schlocky material to give us a view of a family of complex relationships and flawed, real people. It opens with Rene Zeleweger discussing her mother's death with the District Attorney; sparing us the cheap cinematic shots of a "shocking" illness and death. From there it proceeds into a look at a family system, in which everyone plays by a set of unexamined rules, and uses the mother's cancer to show what happens when all the rules change. <br /><br />William Hurt as the self-important father, and Meryl Streep as the Suzy Homemaker mother are both superb; nuanced and not what they appear to be. Zeleweger is seething, angry and surprised with herself. Tom Everett Scott doesn't have much to do, but he does it well.<br /><br />The story is predictable, and takes at least one badly soppy turn it needn't have taken, but the performances, and the view of family as a place where anger and love are equally mixed, make it worthwhile.