Ik ben sinds kort een enorme fan van Patton Oswalt. Volgens mij is hij de heerlijk originele komiek die er in tijden is geweest. Hij is verfrissend en onbevreesd in zijn programma's, die het hele scala aan onderwerpen bestrijken, van Bush tot de schunnige wapenfeiten van de producer Robert Evans uit de jaren zeventig. Ik ben al heel lang een fan van Maria Bamford en haar onschuldige/schizofrene show met haar grote ogen. Telkens als ze haar van nature hoge stem moeiteloos verruilt voor een afgebeten, hese stem, moet ik onwillekeurig giechelen. Ik vond Brian Posehn al leuk voordat ik zelfs maar wist dat hij in 'Just Shoot Me' zat, en er is iets heel grappigs aan zijn nerdachtige personage op leeftijd. Alle drie deze getalenteerde, unieke komieken hebben de kop 'De Komediezangers van de komedie'. '... een Netflix-documentaire over hun tournee door de Verenigde Staten. Ze verdienen het echt om sterren te zijn, en deze tournee gaf hun de erkenning die ze zo rijkelijk verdienen. Ik dacht, nee, ik wéét dat ik deze film leuk zou vinden... '<br />Maar ik had het mis. In plaats van dat de drie komieken elk hun eigen routineonderwerpen krijgen, wordt 'The Comedians of Comedy' belemmerd door meanderende en saaie documentairescènes die geen humor, geen inzicht, niets van echt belang bevatten. Ik denk dat er in totaal 30 minuten lang met tussenpozen stand-upcomedians zijn in de film van 109 minuten. Wat een oplichterij! Kom op, is er iemand die echt geïnteresseerd is in onze sterren die in hun camper zitten te keuvelen? Waar is de humor als je Posehn in een speelhal en een stripwinkel ziet? Vindt iemand toevallige scènes in een restaurant bijzonder grappig? Als onze komieken in deze film niet konden pronken met hun werk, dan zouden ze er in elk geval over kunnen vertellen hoe het leven onderweg is. Maar zelfs daar gaat het niet over. Het ergste is dat de komieken nooit echt plezier lijken te hebben. Oswalt geeft toe hoe vervelend hij het vindt om een radio-interview te doen, Posehn geeft schaapachtig toe dat hij het vreselijk vindt om een rondleiding door zijn huis te geven, en Bamford improviseert zenuwachtig elke keer dat de camera op haar gericht wordt, en haar humor is maar sporadisch. <br />Jeetje, die gasten verdienen een kans om de wereld hun onconventionele, verbazingwekkend gekunstelde humor te laten zien, die een verfrissende afwisseling is van het hersenloze vermaak van mainstream komieken als Dane Cook. In plaats daarvan moeten we hun alledaagse, alledaagse routines onderweg aanhoren in een ondermaatse, saaie film waarvan de kwaliteit gemakkelijk wordt overtroffen door welke studentenfilm ook. Als je een voorstelling van Oswalt, Posehn of Bamford op dvd kunt vinden, kun je dat maar beter doen. Hun talent zou een genot moeten zijn om te aanschouwen, geen klusje zoals het hier is.
I have recently become a huge fan of Patton Oswalt. I think he's the most deliciously original comedian to come along in ages. He is refreshing and fearless in his routines, which run the gamut of topics from how much Bush sucks to the sleazy exploits of 1970s producer Robert Evans. I'm a longtime fan of Maria Bamford and her wide-eyed innocent/schizophrenic routine. Whenever she effortlessly switches her naturally high-pitched voice to one that is clipped and throaty, I can't help but giggle. I liked Brian Posehn long before I even knew he was on "Just Shoot Me", and there is something so innately funny about his aging nerd persona. All three of these talented, unique comedians headline "The Comedians of Comedy", a Netflix documentary about their U.S. tour. They truly deserve to be stars, and this tour gave them the recognition they so richly deserve. I thought,no, I KNEW I'd like this movie...<br /><br />But I was wrong. Instead of the three comics each getting their own routine segments, "The Comedians of Comedy" is bogged down by meandering and dull documentary scenes that contain no humor, no insight, nothing of real interest. I think there is a total of 30 minutes of intermittent stand-up routines total in the 109 minute movie. What a rip-off! Come on, is anyone really interested in seeing our stars banter in their RV? Where's the humor in seeing Posehn in an arcade and a comic book shop? Does anyone find random diner scenes particularly funny? If this movie couldn't have shown our comics strutting their stuff, at least make it about what life is like on the road. It's not even about that. Worst of all, the comics never appear to be having real fun. Oswalt admits how bored he is doing a radio interview, Posehn sheepishly admits to how much he sucks at giving a tour of his home, and Bamford nervously improvises every time the camera is pointed at her, and her humor there is only sporadic.<br /><br />Sheesh, these guys deserve a chance to show the world their unconventional, amazingly crafted humor that is a refreshing change of pace from the brainless entertainment of mainstream comics like Dane Cook. Instead, we have to sit through their mundane, everyday routines on the road in a substandard bore of a movie whose quality could easily be surpassed by any student film. If you can locate any of Oswalt's, Posehn's, or Bamford's performances on DVD, by all means do. Their talent should be a joy to behold, not a chore like it is here.