Grappig dat de recensies voor deze film altijd bergafwaarts gingen, en nu ook voor die van mij. Ik denk dat het script gered had kunnen worden door beter acteerwerk, en het acteerwerk door een beter script. Alles bij elkaar was het moeilijk om naar te kijken, en ik schrik niet terug voor zulke onderwerpen.<br />Sigourney was het beste deel (ik dacht dat de relatie tussen haar en haar nog levende zoon zo'n beetje het enige nieuwe was wat dit genre te bieden had), maar zelfs zij treuzelde. Kan het haar niet kwalijk nemen, wie weet wat voor opnamen er door de regisseur en/of redacteur op de vloer van de snijkamer waren achtergelaten. De hele film had een 'Oké, dat is goed genoeg, laten we verdergaan'-onderwerp. Ik weet dat er meer te halen viel uit de acteurs en het script, dat een paar goede zinnen en een paar interessante thema's bevatte.<br />Ik denk niet dat dit als een bezegeling telt, maar een perfect voorbeeld is de scène waarin Sigourney naar het huis van de vermeende kwelgeest van haar zoon marcheert en die blik op haar gezicht heeft en ik dacht 'dat is het gezicht van iemand die overdrijft hoe het is om iemand in een stacaravan te zien wonen' en ja hoor, het volgende shot, bedoeld om ons te choqueren, ik weet het zeker, de bullebak woont in een stacaravan in plaats van in een mooi huis, zoals dat van haar. Zoals veel andere posters al aangaven, zijn er VEEL betere films met even luchtige scripts over even verknipte gezinnen die de snaren beter raken <0xE2><0x80><0x93> 'Feest' is waarschijnlijk het beste voorbeeld dat ik ooit heb gezien.
Kinda funny how comments for this film went consistently downhill, now add mine. I think the script could have been saved by better acting, and the acting by a better script. Together, it was difficult to watch, and I don't flinch from such subject matter.<br /><br />Sigourney was the best part (I thought the relationship between her and her surviving son was pretty much the only new thing this film offered to its genre) but even she lagged. Can't blame her, who knows what takes were left on the cutting room floor by the director and/or editor. The whole movie had an "okay, that's good enough, let's move on" feel to it, when I KNOW there was more to be mined from the actors and the script, which did have some good lines and some interesting themes.<br /><br />I don't think this counts as a spoiler, but a perfect example is the scene where Sigourney marches up to her son's supposed tormentor's house and has this look on her face and I thought "that's the face of someone who is overacting what it's like to see someone living in a mobile home" and sure enough, next shot, meant to shock us I'm sure, bully lives in a trailer as opposed to a nice house, like hers.<br /><br />As many other posters have pointed out, there are SO MANY better movies with similarly airy scripts about similarly messed up families that hit the notes better -- "Celebration" probably being the ultimate example that I've seen.