Ik heb kortgeleden een hele reeks van kluizenaarsfilms gezien en deze film slaagde erin om de ergste aspecten van dit soort films bij elkaar te sprokkelen. Je krijgt maar heel weinig waardering voor de kluizenaars en het monster waar ze mee te maken krijgen, terwijl de personages clichés zijn (geestelijke, leider van een tragedie uit recent verleden enz.) en het einde was gewoon zwak. Het ergerde me echt dat de regisseur met de camera bleef schudden of bijna totale duisternis liet zien om een sfeer te creëren. Ik heb gelezen dat deze film een echte weergave was van kluizenaars en ja, ik kan me voorstellen dat grotten donker zijn. Het laten zien van bijna totale duisternis voor de helft van de film bracht dat echt over. Ik vond 'de afdaling' wel leuk. wat, als je het mij vraagt, beter acteerwerk was, want het toonde meer benarde situaties, betere monsters, en het had een goed einde.<br /><br />spoedige afloop.<br /><br />Het monster blijkt een vent te zijn wiens vliegtuig is neergestort en zijn ouders zijn omgekomen, zodat hij in de grotten moet opgroeien. Hij lijkt supersterk en snel te zijn geworden, maar waarom wordt nooit uitgelegd <0xE2><0x80><0x93> misschien is dat te wijten aan dezelfde kracht die ervoor heeft gezorgd dat hun zaklantaarnbatterijen leeg raakten <0xE2><0x80><0x93> maar als er in de film iemand wordt vermoord, krijg je de indruk dat er iets groots is met klauwen die elk slachtoffer verscheuren (kijk eens hoeveel bloed er op de muren spettert!) maar uiteindelijk is het gewoon een vent met een vacht over zich heen en een masker op. Ik zou bereid zijn dit door de vingers te zien als de spanning tot grote hoogte was gestegen, maar dat was niet het geval. Dan begint hij de laatste restjes van de film te verkrachten... Bijna absurd slecht, dacht ik. Soms is een film zo slecht dat je het kunt waarderen en er misschien om kunt lachen, maar deze films nemen zichzelf niet zo lichtvaardig op.<br />Je hebt ernaar gekeken, je kunt er niet van afzien!
I have recently seen a string of caving movies and this film managed to cobble together all the worst aspects of this kind of film. You get very little appreciation for the caving surrounds or the monster that they face, while the characters are clichéd (spiritual guy, leader with tragedy in recent past etc) and the ending was just weak. It really annoyed me that the director kept shaking the camera or showing almost total darkness to create atmosphere. I have read that this movie gave a real representation of caving and yeah, I imagine that caves are dark. Showing near total blackness for half the film really brought that home. I quite enjoyed "the descent" which, for my money had better acting, showed more tight caving situations, better monsters and had a good ending.<br /><br />****spoiler******<br /><br />The monster turns out to be some guy whose plane crashed and parents were killed, leaving him to grow up in the caves. He seems to have developed super strength and speed, but why is never addressed - maybe the same force that drained their torch batteries caused this but during the film whenever someone is killed you get the impression of something large with claws that tears up each victim (see how much blood splatters the walls!) but in the end its just some dude with a fur draped over him and a mask? I would be willing to overlook this if great heights of suspense were reached but this was hardly the case. Then he starts raping the last remaining caver and roll credits... Almost absurdly bad I thought. Sometimes a film is soo bad you can appreciate it and maybe have a laugh, but this films fails to take itself lightly as well. <br /><br />You watched it, you can't unwatch it!