Ik weet niet precies wat het is, maar er schijnt een vloek te rusten op films over de ongrijpbare Bigfoot. Er is nog nooit een film geweest die het onderwerp op een intelligente manier benadert, en ook geen film die echt spanning opwekt. Zowel 'Legend of Boggy Creek' (1972) als de eerste film met de titel 'Sasquatch' (1978) zijn kleine cultklassiekers geworden, maar geen van beide was erg gedenkwaardig. Beide films waren gericht op een gezinsvriendelijk publiek, waardoor ze niet echt probeerden om iemand bang te maken. 'Harry & The Hendersons' (1987) was de eerste grote, gebudgetteerde film die gebruikmaakte van Bigfoot, met een fantastisch ontwerp van Rick Baker. Maar ook deze film richtte zich op een jonger publiek, maar deze keer als komedie (net als 'Bigfoot' in 1995). Ik heb lang gewacht op iemand die het onderwerp als een thriller zou aanpakken, misschien in de trant van 'Jaws' of 'Predator'. Toen ik dit zag in mijn plaatselijke videotheek, dacht ik dat mijn droom was uitgekomen. Tjonge, wat had ik het mis! Lance Henriksen speelt een miljardair die een expeditie naar het vredelievende noordwesten leidt in de hoop zijn dochter te vinden terwijl ze aan boord was van een klein vliegtuig dat in de bergen is neergestort. Het uitgangspunt is interessant en het klinkt veelbelovend. De waarheid is dat het nooit echt spannend wordt. Ik heb nooit belangstelling gehad voor een van de personages, omdat ze allemaal erg tweedimensionaal en nogal saai waren. Zelfs de altijd betrouwbare Henriksen schijnt zijn optreden in te spreken. Elke keer dat hij op het scherm verschijnt, ziet hij eruit alsof hij zich doodverveelt. En dat is maar goed ook, want het eerste uur van de film is er niet veel te doen. En wat het wezen betreft, waar moet ik beginnen? Ik dacht dat we op zijn minst een cool uitziend monster in het bos zouden krijgen, maar in plaats daarvan krijgen we deze kale (ja, ik zei 'kaal') man met een pikzwarte huid en hier en daar een plukje haar. Stel je een kruising voor tussen 'Het moeraswezen' en Chaka uit 'Land van de verloren zielen' en je krijgt een idee. Niks vergeleken met de kunstwerken op de hoes, dat verzeker ik je. Slordige montage en onzorgvuldige montage dragen ook bij aan de verwarring, omdat de helft van de tijd alles in een verkeerde volgorde leek te zitten, terwijl de andere helft van de film voortdurend werd gebruikt door die lange, langzame uitvalsverschijnselen (die nergens op sloegen en ook geen enkel doel dienden). Ze stalen zelfs de hele infrarood-camera van het wezen in 'Predator', dat er gewoon te dwaas en te misplaatst uitzag om effectief te zijn. Misschien bewijst dit allemaal dat Hollywood gewoon moet ophouden met het maken van Bigfoot-films, omdat ze er nog geen een hebben gemaakt die werkt. Tot nu toe is elke film even eng geweest als een aflevering van 'In Search of' 3/10.
I'm not sure what it is but there seems to be some curse when it comes to films about the elusive Bigfoot. There has yet to be a film that intelligently approaches the subject, nor one that creates any real suspense. Both "Legend of Boggy Creek" (1972) and the first film entitled "Sasquatch" (1978) have become minor cult classics, but neither were very memorable. Both films were targeted at family friendly audiences, thus inhibiting themselves from actually trying to scare anyone. "Harry & The Hendersons" (1987) was the first big budgeted film to use Bigfoot, with a terrific creature design by Rick Baker. However, they too chose to aim for younger audiences, but this time as a comedy (as did "Bigfoot" in 1995). I've long awaited for someone to tackle the subject as a thriller, perhaps in the vein of "Jaws" or "Predator". When I saw this at my local video store I thought my dream had come true. Boy, was I wrong! Lance Henriksen plays a billionaire who leads an expedition into the pacific northwest in hopes of finding his daughter as she was on board a small plane when it crashed in the mountains. The premise is interesting and sounded promising. The truth is it never builds any real suspense. I never found myself at all interested in any of the characters as each of them were very two dimensional and rather bland. Even the always dependable Henriksen seems to be phoning in his performance. Every time he appears on screen he looks plain bored. He should be as there is no action to speak of for the first hour of the film. As for the creature, where do I start? I figured at the very least we would get a cool looking monster running around in the woods, but instead we get this bald (yes, I said "bald!") man with pitch black skin and patches of fur here and there. Picture a cross between "Swamp Thing" and Chaka from "Land of the Lost" and you'll get the idea. Nothing like the artwork on the cover box I assure you. Sloppy editing and careless direction also adds to the confusion as half the time everything seemed out of sequence, while the other half of the film was constantly used up with these long, slow fade outs (which made no sense or served any purpose). They even stole the whole infra-red vision P.O.V from the creature in "Predator", which just looked too silly and out of place to be effective. Maybe all this proves is that Hollywood should just forget about trying to make anymore Bigfoot films, as they have yet to make one that works. So far each one has been as scary as an episode of "In Search Of" 3/10