O ja, het is weer zo'n klassieker,'sociopathische moorddadige dokter creëert vrouwelijke Frankenstein en wordt verliefd'.<br />Van dezelfde regisseur die je tijdloze klassiekers als '10.000 maniakken' (nee, niet de groep) en 'Bloedfeest' heeft gebracht, schreeuwt deze 'onvoltooide' film bijna om een MST3K-behandeling. De assistent van de dokter heeft zelfs boventonen van Torgo uit de klassieke 'Manos: de handen van het lot'. Ik weet niet of het cinematografische, namaak-ogende geweld of de veelvuldige, dialogenvrije saaiheid de crew zou hebben afgeschrikt.<br />De voornaamste redenen om deze film te bekijken zijn de hysterische 'hypnose'-scène, het lachwekkend serieuze einde en de rotsvaste productiewaarden. Na deze film heb ik alle credits bekeken, om dezelfde reden waarom je geneigd bent je auto in te houden als je langs een ernstig verkeersongeluk komt. Dat, en het pure genie van het eindthema dat klinkt als een aangelengde versie van 'My Favorite Things' op een speelgoedpiano.
Ah yes, it's yet another retelling of the classic, "sociopathic murderous doctor creates female Frankenstein and falls in love".<br /><br />From the same director who brought you such timeless classics as "10,000 Maniacs" (no, not the group) and "Blood Feast", this "unfinished" film virtually cries out for the MST3K treatment. The doctor's assistant even has overtones of Torgo from the classic "Manos: The Hands Of Fate". I don't know if the graphic, if fake-looking violence or the frequent stretches of dialogue-free tedium could have scared the crew off, though.<br /><br />The main reasons to bother sitting through this movie are for the hysterical 'hypnosis' scene, the laughably serious ending and the rock-bottom production values. I actually watched all of the credits after this movie, for the same reasons you're inclined to slow down your car when you pass a serious traffic accident. That and the sheer genius of the end theme that sounds like a watered down "My Favorite Things" played on a toy piano. Goblin this ain't.