Momenteel ben ik bezig met Gibbons 'De val en de ondergang van het Romeinse Rijk', dus ik heb alles van Rome in mijn hoofd. Ik ben er nog niet erg ver in, misschien meer dan tweehonderd pagina's, maar het is verbazingwekkend hoeveel van die Romeinse keizers zijn vermoord. Ik geloof dat ik tot nu toe misschien vijftien keizers heb gelezen en alleen Antonius, Trajanus en Hadrianus zijn niet vermoord of in elk geval verdacht van moord. Ik ben ook gefascineerd door de waanzinnige uitspattingen van veel van die prinsen van Rome. Niet de minste beoefenaar daarvan was Caligula. Dat brengt me op de recensie van deze film. Voor zover ik het van Gibbon begrijp, denk ik aan de geschiedenis van de film.' De film geeft een overzicht van de geschiedenis van Rome, evenals een aantal goede websites en een paar fictieromans over deze periode.<br />Wat ik wil zeggen is dat ik niet geloof dat deze film is wat men denkt dat hij is. Ik geloof niet dat de verdorvenheid die met de seks en het gruwelijke geweld van deze film wordt getoond, hem als accuraat bestempelt. De algemene ideeën over de film lijken juist. Caligula wordt op een eiland grootgebracht, samen met zijn familie verbannen en tevreden gesteld met de angst vermoord te worden door de steeds krankzinniger, achterdochtiger en vreemdere keizer Tiberius. Als hij opgroeit is hij paranoïde en bang en kan hij nooit af van de schattige bijnaam die zijn lijfwachten hem hebben gegeven, Kleine Laarzen, die hem helpt zich misbruikt en machteloos te voelen. Na de dood van Tiberius krijgt hij het keizerrijk in handen, en de senaat hoopt dat hij zich zal afwenden van de verklikkersbendes die de dood hebben veroorzaakt door een gril van de voormalige paranoïde tiran, en dat hij Rome weg zal leiden van de waanzin waarin de dictator het heeft gedompeld. Caligula begint als een fatsoenlijke, zij het afstandelijke keizer, maar wordt ziek, sterft bijna, en komt van de rand van een koortsige dood terug als een echt monster. Zijn perversiteiten met zijn zusters beginnen hier, zo niet eerder. Hij laat Macro doden en vele anderen die aanvankelijk zijn aanhangers waren. De daden van waanzin leken niet zozeer de moord op Caligula te zijn als wel zijn nieuwe denken over zichzelf als een levende God. Hij werd gezien als iemand die met het standbeeld van Jupiter praatte als een gelijke die gedoemd was te sterven. Zijn gewelddadige, waanzinnige excessen zouden hem hoe dan ook hebben verdoemd, en drie jaar lijkt een redelijke tijd te zijn geweest voor de opvolgers van Tiberius. Nou, de film houdt zich in feite aan deze regels terwijl hij het voor elkaar krijgt samenhangend te zijn, wat niet gebruikelijk is in zijn geheel, maar dat doet hij wel terwijl hij het publiek in alle bochten probeert te choqueren, en in elke scène smeekt de film je om te walgen van de verdorvenheid van het oude Rome. De schokkende scènes zijn waar deze film volledig op is gebaseerd en waar hij volledig faalt. Het is gewoon te veel om te zien hoe opeenvolgende heersers de ene na de andere man vermoorden, verkrachten en martelen, zonder enige reden behalve fantasie. De beelden van het geweld zijn mogelijk, maar niet waarschijnlijk. Moord was zeker aan de orde van de dag in het Romeinse Rijk, martelen van tevoren was iets uit het hoofd geleerd. Maar de visioenen van de regisseur over deze moorden en het verveelde vermaak van hun hoofdrolspelers, terwijl de omstanders er nonchalant naar kijken, ik zie het gewoon niet precies zo zijn gegaan. De moordmachine, de onthoofder, is beslist net zoiets als jij.' De wijn drinken terwijl de penis is afgebonden is hetzelfde, als je deze schande eenmaal hebt gezien, is hij voor altijd de jouwe. Deze dingen doen me denken aan de fantasieën van de regisseur en die pornomagnaat. Ze ontspruiten aan hun zieke fantasie en niet aan een bewezen record.<br />Het acteerwerk is vrij goed. Ik denk eigenlijk dat Mcdowell de zwakste schakel is. Mirren is altijd iets om naar te kijken, en hier in haar jonge jaren is ze formidabel en mooi. De vertolkingen van Nerva en Tiberius worden uitstekend gespeeld door hun gerespecteerde acteurs. De film had zoveel betere verhalen kunnen vertellen, het is zo'n mislukking dat het op die manier alleen maar een heel andere laag is van wat een schande dit was. Hij had bijvoorbeeld een mening kunnen geven over het hoe en waarom Caligula gek werd, of kunnen laten zien dat hij gek was, paranoïde voor zijn ziekte en dat de koorts de geestelijke beheersing die hij daarvoor had gehad, verbrak. Hij had de zwakte van Claudius kunnen laten zien en het wonder dat hij Caligula overleefde. Hij had dit en veel andere dingen kunnen hebben, maar hij hield vast aan zijn trieste nachtmerries.<br />Ten slotte over de seks. Het is porno. Het laat zien dat deze seksuele handelingen door veel mensen in de paleizen worden verricht. De man op de man, de vrouw op de vrouw, de man op de vrouw. Het is passieloze, walgelijke seks. Seks die je, als je daar zin in hebt, volgens mij niet kunt krijgen. Zowel Tiberius als Caligula mag dan seksverslaafd zijn geweest, en orgieën mogen dan heel gewoon zijn geweest, maar de beelden in deze film lijken meer uit de Griekse tijd te stammen dan uit de Romeinse. Ik geloof niet dat dat soort acceptatie van homoseksualiteit of orgieën in het openbaar gebruikelijk was, tot het vreemde, verdorven bewind van Elgabalus, en hij werd ervoor vermoord.<br />Deze film zou waarschijnlijk nooit bekeken moeten worden, als je er nieuwsgierig naar bent, laat hem dan maar zitten. Zoals ik al eerder zei, als je hiernaar kijkt, zul je helaas de komende jaren ziekelijke visioenen voor je zien. Ik denk niet dat het een bijzonder accuraat historisch beeld is, ook al is het historisch in zijn geheel.
I'm currently slogging through Gibbon's 'Fall and Decline of the Roman Empire , so I've had all things Roman on my mind. I'm not very far into it yet, maybe two hundred plus pages, but it is amazing just how many of these Roman emperors were killed. I believe I've read through maybe 15 emperors so far and only Antonius, Trajan, and Hadrian haven't been killed or at least suspected of having been killed. I have also been fascinated by the mad excesses of many of these princes of Rome. Not the least practitioner of these was Caligula. This brings me to reviewing this film. I'm thinking of the film on a historical basis as far as I understand it from Gibbon's explanation of Rome,as well as other research from some good web sites and some fiction novels dealings with the period.<br /><br />My point is I do not think that this film is what it is thought to be by many of it's proponents. I do not think the depravity shown with the sex and horrendous violence of this film qualify it as accurate. The general ideas of the film seem accurate. Caligula is raised on an island ,exiled with his family and in content fear of being murdered by the increasingly mad, suspicious and strange emperor Tiberius. He grows up paranoid and afraid and can never shake the cutesy nickname given him by his guards, Little Boots, this helps him grow up feeling abused and powerless. He is handed the empire after Tiberius dies, the senate hoping he will steer away from the informer squads which brought death by whim of the former delusionally paranoid tyrant, and lead Rome away from the madness that dictator had settled it into. Caligula begins as a decent if hands-off emperor, but gets sick, almost dies, and comes back from the brink of feverous death a true monster. His perversities with his sisters do begin here, if not before. He does have Macro killed and many others who were his originally supporters. The acts of madness seemed not to be the murders of Caligula as much as his new thinking of himself as a living God. Him seen talking to the statue of Jupiter as an equal doomed him. His violent mad excesses would have doomed him anyway, and three years seems to have been quite a decent run for the successors of Tiberius. Well the film basically sticks to these lines while it manages to be coherent, which is not common through it's entirety, it does so while trying to shock the audience at all turns, in every single scene the film begs you to be disgusted by the depravity of ancient Rome. The shocking scenes are what this film is built entirely upon and where it entirely fails. It is just too much to see successive rulers have man after man murdered, raped, tortured for no reason but fancy. The depictions of the violence are possibly, but not probably, accurate. Murder certainly was the order of the day in Imperial Rome, torture beforehand was rote. But the director's visions of these deaths and the bored amusement of their protagonists, while the bystanders watch with nonchalance, I just don't see it having gone down exactly like that. The death machine, the beheader, is certainly something like you've never seen in movies, and something once seen you shall probably never forget, even as I, you wish you could. The wine drinking while the penis is roped off is the same, once you've seen this shame it is yours forever. These things strike me the director's and that porn magnate's fantasies. They sprung from their sick imaginations and not from any proved record.<br /><br />The acting is pretty good. I actually think Mcdowell is the weakest link here. Mirren is always something to behold, and here in her youthful years she is formidable and beautiful. The portrayals of Nerva and Tiberius are done very well by their respected actors. The film could have done so much better story telling, it is such a failure that way its just a whole other layer of what a shame this thing was. For example it could have given opinion on how and why Caligula went mad, or shown that he was mad, paranoid before his illness and that fever then broke the mental restraint he had possessed previously. It could have shown the weakness of Claudius and the miracle it was he survived Caligula. It could have these and many other things but it stuck to it's sad nightmares.<br /><br />Finally about the sex. It is porn. It shows these sex acts being done all over the palaces by many people. Male on male, female on female, male on female. It is passionless, disgusting sex. Sex that if your point is to get off on it, I seriously doubt you could. Both Tiberius and Caligula may have been sex addicts, and orgies may have been common enough but the visions in this film seem to recall more a Greek time than a Roman. I don't think that kind of acceptance of homosexuality or orgies right out in the open were common until the the strange, depraved reign of Elgabalus, and he was killed for it.<br /><br />This film should probably never be watched, if your curious about it , let it go. It is something, as I said earlier, if you do watch this you will unfortunately retain it's sick visions in your minds eye for years to come. I don't think its an accurate historical picture in particular, even if it is historical in whole.