Toen Family Guy voor het eerst werd vertoond, was ik niet in de stemming om te discrimineren. Waarom zou ik, met een overvloed aan slimme, surrealistische cartoons uit de jaren negentig? Nickelodeon produceerde Doug; Ren en Stimpy en Rockos Modern Life onder andere mooie cartoons (ja, ook Spongebob). Ze hadden allemaal een eigenzinnige, dromerige animatie en verrassend geavanceerde verhalen en dialogen. De Simpsons werden een regelrecht fenomeen, misschien niet zo briljant als de grootste verdedigers ervan beweren, maar een uitstekende investering van je tijd en in elk geval een afgang van het valse axioma dat alle tv troep is. South Park begon als een grove maar hilarische aanval op alles, met daaronder een unieke en intelligente satire. Het werd een Monty Python-show met buitensporige concepten en bruut snelle en scherpe maatschappelijke kritiek (zoals hoe ze de edele onderbroekkabouters verdedigden) en ontwikkelde zich uiteindelijk tot een volledig zichzelf zijnd en'meta'-programma, net als de Simpsons, en heeft helaas de dans ontsprongen. Familieman lijkt oppervlakkig gezien op The Simpsons en South Park. Hij drukt op knoppen en is favoriet bij studenten en bestiale enthousiastelingen. Maar wat hij aan spraakzaamheid heeft, mist hij in de ware geestigheid.<br />De show is beroemd om zijn gebruik van trucjes, vooral voor flashbacks. Veel daarvan zijn verwijzingen naar slechte tv-series of reclames. Sommige zijn grappig (vooral de eerste twee seizoenen), de meeste niet. 'Ik weet het niet zeker, maar het is voornamelijk waar de show op staat als je bedenkt dat de personages pijnlijk oninteressant zijn. Waar Homer en Bart charme hebben, en Cartman een arsenaal aan zelfbewustzijn en pure onbeschaamdheid heeft om zijn afschuwelijke gedrag te staven, heeft Peter Griffin geen excuus. Hij is gewoon een luidruchtig, onhebbelijk varken. Alles wat grappig is aan zijn personage komt alleen maar doordat de schrijvers vergeten hoe ze die dag niet grappig moeten zijn. Lois is ook heel oppervlakkig en saai; Meg is een rekwisiet dat alleen maar misbruikt kan worden; Chris is bijna achterlijk en alleen af en toe grappig, en de twee belangrijkste sterren van de show (Stewie en Brian) zijn zo inconsequent in hun karakteriseringen dat het allemaal eigenlijk nogal zinloos is.<br />' Dat gebeurt de laatste tijd vaak, en ik kan er niet meer tegen. Niet alleen de vaak genoemde kip die Peter graag in elkaar slaat, maar ik heb het ook over de pijnlijke momenten waarop ze het over de popcultuur hebben en het opdringen alsof ze buitenaardse toeschouwers zijn. Dat is geen geestigheid of zelfs maar ironische humor, het is volkomen saai en levenloos.<br />Niet dat het programma niet grappig kan zijn, sommige van de eerdere afleveringen hebben me zelfs aan het lachen gemaakt. Tot de hoogtepunten behoren de proefaflevering, waarin Peter het contact met de werkelijkheid verliest nadat hij zijn kostbare televisie is kwijtgeraakt; wanneer Peters' vader, een religieus fanaticus, opduikt en een ravage aanricht; Wanneer Peter een narcotica-agent wordt op de Megs-school, en de 'pannekoek'-aflevering. Ik vermoed dat dit de afleveringen zijn waarin per ongeluk menselijke trekjes in de karakters zijn verwerkt, of dat het alleen maar de momenten waren waarop de schrijvers echte komische inspiratie hadden.<br />Nog één ding: de show is niet aanstootgevend. Hij is alleen aanstootgevend voor degenen die de show om te beginnen niet zouden willen zien, dus is het bijna een soort cirkel voor het koor van hippies.
When Family Guy first premiered, I was not in a discriminating mood. With the 1990s containing a wealth of clever, surreal cartoons, why should I be? Nickelodeon produced Doug; Ren and Stimpy and Rockos Modern Life among other fine cartoons(Yes, this includes Spongebob).All had quirky, dreamlike animation and surprisingly sophisticated stories and dialog. The Simpsons became an outright phenomenon, perhaps not as brilliant as its biggest defenders claim it to be, but a very fine investment of your time and certainly dismisses the false axiom that all TV is junk. South Park started out as a crude but hilarious attack on everything with unique and intelligent satire underneath. It evolved to become a Monty Python- esquire show with outrageous concepts and brutally swift and sharp societal critiques(Such as their defense of the noble underpants gnomes) and eventually settled to be entirely self referential and "meta" like the Simpsons did, and has unfortunately jumped the shark. Family Guy is superficially like The Simpsons and South Park. It pushes buttons and is a favorite among college students and bestiality enthusiasts. However, what it has in loquacity it lacks in true wit.<br /><br />The show is famous for its use of gimmicks, especially for flashbacks. Many are references to bad TV sitcoms or commercials. Some are funny(Especially from the first two seasons), most are not. Are references inherently funny? I'm not sure, but they are mostly what the show stands on considering that its characters are painfully uninteresting. Where Homer and Bart have charm, and Cartman has an artillery of self awareness and pure outrageousness to back up his awful behavior, Peter Griffin has no excuse. He's just a loud, obnoxious pig. Anything funny coming from his character is only because the writers forget how to be unfunny that day. Lois is also very shallow and dull; Meg is a prop, only to be abused; Chris is borderline retarded and only occasionally funny, and the two main stars of the show(Stewie and Brian) are so inconsistent in their characterizations that it all really kind of pointless.<br /><br />Other gimmicks I can't stand are when a character points to something obviously and lingers on it for an uncomfortably long time. This happens a lot lately, and I can't bear it any longer. Not just the oft mentioned chicken that likes to beat Peter up, I'm talking about the painful moments where they talk about pop culture and prod it as if they are alien spectators. That's not wit or even ironic humor, it's totally boring and lifeless.<br /><br />Not that the show can't be funny, in fact some of the earlier episodes had me rolling. Highlights include the pilot episode, where Peter loses touch with reality after losing his precious television; when Peters religious zealot father shows up and wreaks havoc; When Peter becomes a narc at Megs school, and the "pancake" episode. I suspect these are the episodes that accidentally incorporated actual human traits in its characters, or merely were times the writers had actual comedic inspiration.<br /><br />One last thing, the show is not offensive. It's only offensive to those who wouldn't watch the show in the first place, so it's almost like a circle jerk to the choir of hipsters.