Ik heb _Deadly Voyage_ gezien omdat David Suchet erin speelde, nadat ik van hem had genoten in de 'Poirot'-serie. En Joss Ackland is altijd de moeite waard om naar te kijken, dus ging ik de film in met de verwachting dat het een film zou zijn die mogelijk de moeite waard zou zijn. Helaas, dat bleek niet zo te zijn.<br />Ik zal geen kritiek leveren op de uitvoeringen, het ijsberen, de cinematografie of enig ander structureel aspect van de film; anderen hier hebben hun mening over die elementen al gegeven. Het enige waar ik het over wil hebben is de boodschap van de film, aangezien die in de intro verkondigt dat hij is gebaseerd op een waargebeurd verhaal, en daarin schuilt het veronderstelde belang van de film.<br />'Deadly Voyage' De film gaat over een verarmde zwarte Afrikaan, Kingsley genaamd, die naar de Verenigde Staten wil verhuizen omdat hij denkt dat hij daar geld kan verdienen. Niets meer, niets minder <0xE2><0x80><0x93> zijn motivatie is volkomen egoïstisch. (Natuurlijk zullen sommige mensen eromheen draaien door te zeggen dat hij het voor zijn gezin doet, maar in werkelijkheid besloot hij om kinderen te krijgen van het inkomen dat hij in Ghana kon verdienen, dus heeft hij gewoon zijn eigen probleem gecreëerd.) Met dat doel besluit Kingsley om aan boord te gaan van een Russisch vrachtschip dat op weg is naar New York. Terwijl hij dat doet, krijgt hij te maken met barre omstandigheden, racistische bemanningsleden en andere uitdagingen.<br />Maar dit is precies het moment waarop de film me onsympathiek maakt. Waarom zou het publiek zich druk maken om Kingsley? Gewoon omdat hij een doel heeft? Doelen zijn niet zo'n zeldzaam goed dat ze boven alles bevoorrecht moeten worden, boven het doel van de kapitein van het schip of de vrouw die hij thuis heeft achtergelaten met zijn pasgeboren kind. Kingsley's doel is in de ogen van de Amerikaanse regering illegaal. Het is ook illegaal in die zin dat het van de Russische rederij wordt gestolen. Als hij de Verenigde Staten weet te bereiken, zou hij een systeem moeten ontmantelen waar hij niet aan heeft meegewerkt. En als hij wordt gepakt, krijgt de rederij een boete van 45.000 dollar. Ik betwijfel ten zeerste of het een van de verstekelingen iets kan schelen wat de door hen gekozen handelwijze iemand anders kost; het is duidelijk dat ze er alleen maar op uit zijn om er zelf beter van te worden. Hij had de 11000 dollar die hij aan het begin van de film in de loterij heeft gewonnen, kunnen gebruiken voor een legale overtocht naar de Verenigde Staten en een verblijfsvergunning en een werkvergunning kunnen aanvragen. In plaats daarvan neemt hij de illegale (en gevaarlijke) route.<br /><br />Dus waarom zouden we ons druk maken over hem of over zijn beproeving, aangezien Kingsley's reis illegaal, egoïstisch en ethisch niet te rechtvaardigen is? Gewoon omdat hij voor uitdagingen staat? Waarom zouden zijn uitdagingen belangrijker zijn dan de uitdaging van de Russische rederij om zonder verstekelingen naar New York te komen? De reden lijkt te zijn dat Danny Glover (de uitvoerend producent van de film) en de andere betrokkenen willen dat we Kingsley steunen, alsof hij een held is op een of andere nobele reis. Maar als je eenmaal accepteert dat illegale immigratie, diefstal en een dwaze missie helemaal niet nobel zijn, kun je je niet echt meer om hem bekommeren.<br />Voordat iemand de rassenkaart trekt, kan ik je verzekeren dat ik hetzelfde zou hebben gevoeld, ongeacht de etnische/nationale achtergrond van de betrokken partijen. Stel je voor dat een Brits persoon zou besluiten zich in een trein naar Bhutan te verstoppen, de grens over te steken en 'ongewenste' boeddhistische oudheden te verzamelen om ze naar Engeland te brengen en te verkopen. Hoeveel sympathie zouden de uitdagingen waar hij voor stond opwekken? Heel weinig, durf ik te wedden. Dus waarom zouden wij anders over Kingley denken? Omdat hij zwart is? Omdat hij naar Amerikaanse maatstaven arm is? De filmmakers rekenen erop dat wij hun mening delen dat het doel de middelen heiligt en dat een boete van 45.000 dollar voor een scheepvaartmaatschappij onbelangrijk is vergeleken met de kleine kans dat een ongeschoolde arbeider in de Verenigde Staten iets meer had kunnen verdienen als hij gewoon in zijn eigen land was gebleven. Ik geloofde er geen snars van.
I watched "Deadly Voyage" because David Suchet was in it, after enjoying him in the "Poirot" series. And Joss Ackland is always worth watching, so I went into the film with an expectation of it being a potentially worthwhile film. Alas, it was not to be.<br /><br />I won't bother critiquing the performances, the pacing, the cinematography or any other structural aspect of the film; others here have already given their opinions on those elements. The only thing I want to address is the film's message, since it proclaims in the intro that it's based upon a true story, and therein hangs the film's supposed importance.<br /><br />"Deadly Voyage" primarily focuses upon an impoverished black African man named Kingsley who wants to move to the US, because he believes that he can make money there. Nothing more, nothing less -- his motivation is utterly selfish. (Of course some people will prevaricate by saying that he was doing it for his family, but in fact he decided to have children on the income he could make in Ghana, so he really just created his own problem.) To that end, Kingsley decides to stow-away aboard a Russian freighter bound for New York. In the process of doing this, he faces harsh conditions, racist crew members and other challenges.<br /><br />But this is precisely where the film leaves me unsympathetic. Why should the audience be expected to care about Kingsley? Simply because he has a goal? Goals aren't such a rare commodity that his should be privileged above say, the goal of the ship's captain or the woman he left at home with his newborn child. Kingsley's goal is illegal in the eyes of the US Government. It is also illegal in that it steals from the Russian shipping company. If he makes it to the US, it would involve taking out of a system that he has not put into. And if he gets caught, the shipping company will be fined $45,000. I doubt very much that any of the stowaways care about what their chosen course of action is costing anyone else; they're clearly just out for their own gain. He could've spent the $1,000 he won in the lottery at the beginning of the film, for legal passage to the US, and applied for residency and a work permit. Instead, he takes the illegal (and dangerous) route.<br /><br />So since Kingsley's voyage is illegal, selfish and cannot be ethically justified, why should we care about him or his ordeal? Simply because he faces challenges? Why should his challenges be privileged above the challenge of the Russian shipping company getting to New York without stowaways? Because he's black and the shipping company is white? The reason seems to be because Danny Glover (the film's executive producer) and others involved want us to root for Kingsley, as if he's a hero on some sort of noble voyage. But once you accept that illegal immigration, theft and a fool's mission aren't noble at all, you can't really care about him.<br /><br />Before anyone plays the race card, I assure you that I would've felt the same no matter what ethnicity/nationality the involved parties were. Imagine if a British person decided to stow-away in a train headed for Bhutan, sneak across the border, and collect "unwanted" Buddhist antiquities, to bring back to Britain to sell. How much sympathy could the challenges he faced generate? Very little, I'd bet. So why should we feel different for Kingley? Because he's black? Because he's poor by American standards? The filmmakers are banking on us sharing their views that the ends justify the means, and that a shipping company being fined $45,000 is inconsequential compared to the remote possibility of an unskilled laborer earning slightly more in the US than he could've if he had just stayed in his own home country. I didn't buy it for a minute.