Deze film is leuk als je van films over armoede in de eerste helft van de twintigste eeuw houdt, of als je van amateurfilms houdt. De film is een aaneenschakeling van thrillers over armoede in de eerste helft van de twintigste eeuw en scènes die pas zijn opgenomen en waarin de 'acteurs' (met uitzondering van Redfield die een bijna-dood-scène in Lugosi doet, want alle 'acteurs' zijn gewoon vreselijk!) proberen om met de standaardbeelden in contact te komen. De 'nieuwe' beelden zijn bedekt met digitaal toegevoegde krassen, net als sommige van de toch al ondermaatse oude beelden (??!!). Voor zover ik kan nagaan, heeft de plot iets te maken met een stel vreemden die op een eiland bij elkaar worden gebracht voor een voorlezing van het testament (??!!). Deze film, die zich mag verheugen in een creatieve premisse ala 'Dead Men Don't Wear Plaid', is een technisch en creatief wrak. In één verschrikkelijk lange scène beschrijft een gewonde zeeman op een schip een mislukte reis naar 'Mist Island', wat dat ook mag zijn! De 'flits' weeft dan onsamenhangend oude beelden van totaal verschillende tijdperken en van totaal verschillende kwaliteit aan elkaar. Onsamenhangende scènes uit 'The Lost World' (1925), The Most Dangerous Game (1932), White Zombie (1932), Bela Lugosi Meets A Brooklyn Gorilla (1952) en een paar andere filmproducties uit de armoede. Dit wordt gedaan met een ongelooflijk slechte stem die te veel echo lijkt te hebben, alsof het geluid is opgenomen met een goedkope videocamera.<br />De 'filmmakers' Ze schijnen te denken dat ze eer bewijzen aan de grote acteurs van vroeger door personages de achternamen van beroemde acteurs te geven (Carradine, Zucco, Ouspenskaya, etc. etc.). Deze tactiek is slim uitgevoerd, en subtiel in 'Einde Bestemming' - het is gewoon verfoeilijk! Bizarre, en pijnlijk on-grappige grappen over Spiderman, Dracula en Superman zijn in overvloed te vinden. Zelfs de ouderwetse verwijzing naar 'Dewey, Cheetam en Howe', de advocaten, is hier gebruikt - dit was oud en afgezaagd toen de Three Stooges het in de jaren dertig gebruikten.<br />De filmvoorraad en de audio komen niet overeen met de scène, en voor Lugosi zijn tientallen verschillende bronnen gebruikt. Het uiteindelijke effect is dat hij ouder, jonger, ouder, magerder, zwaarder, jonger en ouder lijkt te worden, van minuut tot minuut. Vreemd genoeg gebruikte de film dit niet als subplot voor een komedie en verkwist zo een goede kans op een komedie.<br />De waarheid is echter dat het heel leuk was om zo laat op de avond in bed te kijken. Misschien was dat wel wat ze wilden!
This film is enjoyable if you like poverty row, public domain films from the first half of the 20th century, or are a fan of amateur film-making. The film splices together public domain thrillers together along with newly shot scenes in which the "actors" (With the sole exception of Redfield doing a near dead on Lugosi rip, all of the "performers" are simply dreadful!) attempt to interact with the stock footage. The "New" footage is covered with digitally added film scratches, as is some of the already substandard old footage (??!!). As near as I can figure out the plot has something to do with a bunch of strangers being brought together on an island for a will reading(?) This film, while boasting a creative premise ala 'Dead Men Don't Wear Plaid', is a technical and creative wreck. In one dreadfully over long sequence and injured sailor on a ship describes an abortive trip to 'Fog Island', whatever that is! The "flashback" then incoherently weaves together old footage from totally different eras, and of totally disparate film quality. Unrelated scenes from 'The Lost World' (1925), The Most Dangerous Game (1932), White Zombie (1932), Bela Lugosi Meets A Brooklyn Gorilla (1952) and some other poverty row productions. This is done over an incredibly bad voice over which seems to have too much room echo as if the audio was recorded on a cheap home video camera.<br /><br />The "filmmakers" seem to think that they are paying homage to the great actors of yesteryear by giving characters the surnames of famous actors (Carradine, Zucco, Ouspenskaya, etc..etc..). This tactic was done cleverly, as well as subtly in 'Final Destination' here it's just obnoxious! Bizarre, and painfully unfunny, jokes about Spiderman, Dracula, and Superman abound. Even the old as dirt 'Dewey, Cheetam and Howe' lawyer reference is used here-this was old and tired when The Three Stooges used it in the 1930s.<br /><br />The film stock and audio, don't match scene to scene, and dozens of different sources are used for Lugosi. The finale effect is that he seems to be getting, older, younger, older, thinner, heavier, younger and older again minute by minute. Oddly the film didn't use this as a comedy subplot and squanders a good chance for comedy.<br /><br />Truth be told though, It was great fun to watch this late at night in bed. Maybe thats what they wanted to happen!