'De gewone crimineel' is min of meer gebaseerd op de wapenfeiten van Martin Cahill, die al het onderwerp was van John Boormans film 'The General' uit 1998. Cahill had een ruige jeugd in een achterbuurt en ging van kleine criminaliteit over op gewapende roofovervallen. Hij rechtvaardigde zijn criminele carrière door bij elke gelegenheid op zijn armoedige achtergrond te wijzen. Dat is een veelvoorkomend excuus voor criminelen dat handig voorbijgaat aan de duizenden achterbuurtbewoners die geen postkantoren beroven of wapens verkopen om de eindjes aan elkaar te knopen. Cahill zette de politie en de plaatselijke autoriteiten voor gek, om nog maar te zwijgen van de IRA, die hem een soort 'held'-status bezorgde en hem veel vijanden bezorgde. Hij was echter in wezen een amorele, egoïstische dief.<br />Mijn voornaamste probleem met 'ODC' is dat de hoofdpersoon wordt afgeschilderd als een sympathieke Ierse schurk. Kevin Spacey is er goed in om Michael Lynch af te schilderen met een mengeling van gladde charme en stille dreiging, maar het personage is te amoreel en egoïstisch om als een soort held te worden gezien, zelfs niet als een antiheld.<br />De film is goed gefilmd en goed gespeeld door een goede cast, maar het script laat te wensen over. Schrijver Gerard Stembridge kan niet tot een besluit komen; schrijft hij een Iers 'Lock Stock' of een grovere versie van Martin Cahills carrière als dief? Dat is het.' Dat is het probleem als een schrijver zijn hoofdpersoon op een bestaand persoon baseert.<br />Het is ook jammer dat 'ODC' volgde op de vertoning van John Boormans 'The General', een veel accuratere weergave van het verhaal van Martin Cahill. Cahill was een sluwe dief die de waarde van goede publiciteit kende, dus het is niet verwonderlijk dat zijn heldendaden in de film terechtkwamen.<br />Wat wel verwonderlijk is, is dat een studio bereid was om Cahills verhaal over te nemen en het in Hollywood-stijl af te ronden. Kevin Spacey's charismatische tweelingbroer, de bigamist Michael Lynch, rijdt in 'ODC' op zijn motor de anonimiteit in. In de echte wereld werd Martin Cahill geëxecuteerd door de IRA, alleen maar om te bewijzen dat niemand een verouderde, sektarische en corrupte paramilitaire organisatie ongestraft voor gek kan zetten.<br />De echte Cahill zou nooit zijn weggelopen van zijn beruchtheid, omdat het zijn imago van 'Man van het Volk' versterkte. Dat Michael Lynch alles opgeeft om de dood te ontlopen in 'ODC' is het laffe einde van een slappe, oppervlakkige film.
"Ordinary Decent Criminal" is sort of based on the exploits of Martin Cahill, already the subject of John Boorman's 1998 film "The General". Cahill had a rough upbringing in a slum area and graduated from petty crime to armed robbery with honours. He justified his criminal career by pointing out his poor background at every opportunity. This is a common excuse for criminals that conveniently overlooks the thousands of slum-dwellers who don't turn to robbing post offices and selling guns in order to make ends meet. Cahill made fools of the police and local authorities, not to mention the IRA, which earned him a sort of "Folk Hero" status as well as making him many enemies. However, he was basically an amoral, self-serving thief.<br /><br />My primary problem with "ODC" is that the protagonist is made out to be a lovable Irish rogue. Kevin Spacey does a good job portraying Michael Lynch with a blend of oily charm and quiet menace, but the character is too amoral and selfish to be seen as any sort of hero, even an anti-hero. <br /><br />The film is well shot and well acted by a fine cast, but what lets it down is the script. Writer Gerard Stembridge can't make up his mind; is he writing an Irish "Lock Stock" or a grittier treatment of Martin Cahill's thieving career? That's the problem when a writer bases his central character on a real person. <br /><br />It's also unfortunate that "ODC" followed the cinema release of John Boorman's "The General", which was a more accurate portrayal of Martin Cahill's story. Cahill was a cunning thief who knew the value of good publicity, so it's not surprising that his exploits got the movie treatment.<br /><br />What IS surprising is that a studio was prepared to take Cahill's story and give it a happy Hollywood-style ending. Kevin Spacey's charismatic-twinkly-bigamist-thief Michael Lynch gets to ride off into anonymity on his motorcycle in "ODC". In the real world, Martin Cahill was executed by the IRA, just to prove that no-one makes fools of an out-dated, sectarian and corrupt para-military organisation and gets away with it. <br /><br />The real Cahill would never have walked away from his notoriety because it bolstered his "Man of The People" self-image. Having Michael Lynch give up everything to avoid death in "ODC" is a cop-out ending to a weak and shallow movie.