Ja, Edward G. geeft ons een retro-visie op de wereld van de strafpleiter. Eerst is hij een overijverige aanklager die de verkeerde man naar de stoel stuurt (gepassioneerd gespeeld, zij het kort door DeForrest Kelly), dan is hij zo vervuld van wroeging dat zijn enige troost de fles is. Voeg daar een afgestompte romance aan toe, een oprecht snelle afdaling in de bedelarij en geen scrupules over wie hij verdedigt, en voor je het weet <0xE2><0x80><0x93> _Shazam! Black Leg Lawyer_ (god, wat hou ik van die term). Hij ziet het licht net op tijd om zijn afgestompte geliefde van de stoel te redden. Gaap.<br />Maar echt, de rechtszitting is puur melodrama. Zie hem een getuige in elkaar slaan, zie hem gif drinken, zie hem gepassioneerd redetwisten terwijl hij een kogelgat in zijn borst vasthoudt. Wees voorbereid op melodrama.<br />Maar het hoogtepunt van de film is Jayne Russell. Met rondingen die de wetten van de zwaartekracht tarten en een IQ dat het absolute nulpunt nadert, is ze een lust voor het oog. Ze zingt zelfs een beetje.
Yep, Edward G. gives us a retro view of the criminal defense world. First he's an overzealous prosecutor who sends the wrong man to the chair (played passionately, albeit briefly by DeForrest Kelly), then he's so filled with remorse his only solace is the bottle. Throw in a jaded romance, a genuinely rapid descent into penury and no qualms about who he defends, and next thing you know -- Shazam! Black Leg Lawyer (god I love that phrase). He sees the light just in time to save his jaded beloved from the chair. Yawn.<br /><br />But really, the courtroom action is pure melodrama. See him punch out a witness, see him drink poison, see him argue passionately as he clutches a bullet hole in his breast. Be prepared for melodrama.<br /><br />The hoot of the film though, is Jayne Russell. With curves defying the laws of gravity and an IQ approached absolute zero, she is something to see. Even sings a bit.