Dit is een van Stan Laurels beste solokomedies, van voor de samenwerking in 1927 met Oliver Hardy. Laurel is een heel goede acteur in de film, en levert een goede komedie. De beste scène in de film is die waarin Stan danst met Mae Laurel (zijn geprivilegieerde echtgenote in levenden lijve), in Café Espanol. Stan doet malle danspassen die grappig zijn, zonder dat je de muziek hoort. Ik zal dit aan elke fan van Stan Laurel aanbevelen.
This is one of Stan Laurel's best solo comedy's, before the 1927 teaming with Oliver Hardy. Laurel is a very good actor in the film, and provides good comedy. The best scene in the film is when Stan dances with Mae Laurel (his real-life common law wife), at the Cafe Espanol. Stan does silly dances that are funny, without you hearing the music. I will recommend this to any Stan Laurel fan.