Dit moet wel de afschuwelijkste filmklus zijn waar ik ooit naar heb gekeken. Daarbij vergeleken zijn Mel Brooks-films Oscar-waardig. Jim VanBebber moet publiekelijk een draai om zijn oren krijgen omdat hij dit voor elke vorm van vermaak aanziet.<br />Hoewel sommigen zullen zeggen dat deze film recht doet aan het lowbudgetgenre van klassiekers als 'The Texas Chainsaw Massacre' of 'Night of the Living Dead', is de productiewaarde niet in het geding. Het is VanBebbers vermogen om een geloofwaardige verhaallijn te casten en te presenteren. De casting is betreurenswaardig. Voor de rol van Charlie moet hij de eerste acteur hebben gekozen die hij zag met een baard en lang haar. Het doet er niet toe dat deze acteur...' Het haar van deze acteur kwam tot halverwege zijn rug (Mansons haar kwam nooit veel verder dan zijn schouders) en hij sprak met een afschuwelijke monotone stem, zonder ook maar een fractie van de persoonlijkheid die Steve Railsback of zelfs Jeremy Davies aan hun vertolking van Manson verleenden. De acteur die was uitgekozen om 'Tex' Watson te spelen had blonde krullen in plaats van steil donker haar, een feit dat iedereen die ook maar de geringste belangstelling voor de zaak-Manson heeft getoond, weet. Hij ziet eruit als een boer uit Minnesota in 'Little House on the Prairie' De actrice die Susan Atkins speelt heeft een kont breder dan die van Oprah, terwijl degenen die bekend zijn met de Familieleden weten dat 'Clem' De acteur die hem speelde, deed dat op zo'n kitscherige, Chaplineske manier dat het was alsof je naar een oude Vaudevile-voorstelling zat te kijken. In plaats van dat Sharon Tate eruitzag als een mooie zwangere vrouw, zag de actrice eruit als een opgeblazen, alcoholisch stuk uitschot. VanBebber versnelt het filmen op sommige plaatsen voor het artistieke effect, maar deze techniek is sinds 'De Munsters' niet meer in de verste verte nuttig gebleken. De eindcredits vermelden alle bekende familieleden, maar we worden nooit aan de meerderheid van hen voorgesteld en aan degenen aan wie we worden voorgesteld weten we soms niet eens zeker wie ze zijn.<br />Ook in deze film worden feiten vernietigd. In werkelijkheid was hij niet dood, Steven Parent was vier keer neergeschoten, niet twee keer, Abagail Folger was niet de keel doorgesneden, waar waren Mary Brunner en Bruce Davis tijdens de moord op Himnan? Patricia Krenwinkel had nooit een 'Dorothy Hamill'-kapsel gehad.<br />Het meest verbijsterende aspect van deze film is wat de moderne 'freaks' met deze film te maken hadden. Waarom droeg het meisje een rubber masker met een dildo eraan? Wat was hun probleem met de journalist? Wat was de betekenis of het doel van de uiteindelijke confrontatie? Waarom werden ze erbij betrokken, punt? De kijker zal het nooit weten!<br />Heilige makreel, ik zou eindeloos door kunnen gaan, maar de ruimte verhindert het. Probeer geen popcorn te eten tijdens deze rotzooi, want je hand zal het te druk hebben met je hoofd krabben terwijl je herhaaldelijk zegt: 'Wat krijgen we nou...?'
This has got to be the most god-awful piece of cinematic crap I have ever watched. It makes Mel Brooks movies Oscar-worthy by comparison. Jim VanBebber needs to be publicly slapped for trying to pass this off as ANY form of entertainment.<br /><br />While some may say that this movie is true to the low budget genre of such classics as "The Texas Chainsaw Massacre" or "Night of the Living Dead", the production value is not in question. It is VanBebber's ability to cast and present a plausible story line. The casting is deplorable. For the role of Charlie he must have picked the first actor he saw with a beard and long hair. Never mind that this actor's hair came halfway down his back, (Manson's never went much past his shoulders) this actor spoke in a dreadful monotone without so much as a fraction of the personality that Steve Railsback or even Jeremy Davies lent to their portrayals of Manson. The actor chosen to play "Tex" Watson had curly blond hair instead of straight dark hair, a fact that anyone who has shown even the most remote interest in the Manson case knows. He looks like a Minnesota farmer on "Little House on the Prairie" The actress playing Susan Atkins has a butt wider than Oprah's, While those familiar with the Family members know that "Clem" was considered somewhat retarded, the actor portraying him did so in such a campy, Chaplinesque way it was like watching an old Vaudevile act. Instead of Sharon Tate looking like a beautiful pregnant woman, the actress looked like bloated, alcoholic trailer trash. VanBebber speeds up the filming in some places for artistic effect yet this technique hasn't proved remotely useful since "The Munsters". The end credits list every known family member yet we are never introduced to the majority of them and those we are introduced to we aren't sure who they are sometimes.<br /><br />Facts are destroyed in this movie as well. "Lotsapoppa" did not die in real life, Steven Parent was shot four times, not twice, Abagail Folger did not have her throat slit, Where were Mary Brunner and Bruce Davis during the Himnan Murder? Patricia Krenwinkel never sported a "Dorothy Hamill" hair style.<br /><br />The most baffling aspect of this movie is what the modern day "freaks" had to do with this movie? Why was the girl wearing a rubber mask with a dildo attached? What was their problem with the journalist? What was the meaning or purpose of the final confrontation? Why were they included, period? The viewer never knows! <br /><br />Holy mackerel, I could go on and on but space prevents it. Don't try to eat popcorn during this garbage because your hand will be too busy scratching your head while you repeatedly say "What the f---?"