Deze film begint bij A en komt nooit helemaal bij B. De titel belooft veel meer dan de film overbrengt. Hij is oppervlakkig en zit vol met de gebruikelijke clichés van een verhaal waarin een man zijn seksualiteit in twijfel trekt. De mensen zijn aardig, zelfs het obligate flamboyante type. De hoofdrolspeler (Kevin McKidd) overdrijft in zoverre dat er een reden is waarom hij <0xC3><0xBC>berhaupt acteert. Simon Callow, die een geile rakker speelt, is altijd de moeite waard om naar te kijken, en hij is verreweg de enige reden om bij de film te blijven. Maar de onzin over de'meditaties' van zijn mannen, of wat het ook zijn, wordt al snel uiterst vermoeiend. Ze schijnen in de film te zijn gegooid.' Dezelfde opmerking is van toepassing op een heel vreemde en weinig overtuigende kampeertocht. Maak je geen zorgen dat je de band moet onderbreken om iets te eten te halen. Laat het ding lopen, je zult niets missen. Het personage van Hugo Weaving is overbodig. Hij verschijnt in een reeks met een van de mindere hoofdrollen en komt de rest niet eens tegen. De uitkomst van die reeks wordt niet verklaard, en Hugo's onroerendgoedtransacties hebben niets met het verhaal te maken. De film is een totale teleurstelling aan het eind, omdat er geen oplossing is. De zaak vervaagt gewoon en we worden naar de aftiteling gestuurd. Dit is een intermezzo zonder structuur.
This movie starts at A and never quite reaches B. Its title promises far more than the film delivers. It's superficial and filled with the usual cliches of a story in which a guy questions his sexuality. The people are agreeable, even the obligatory flamboyant type. The lead (Kevin McKidd) overacts insofar as there's a reason for him to act at all. Simon Callow, playing a horny straight, is always worth watching, and he's by far the only reason to stay with the movie. However, the rubbish about his men's group "meditations" or whatever they are grows extremely tiresome in short order. They seem to have been thrown into the movie's mild mix in a misguided effort to vary the setting and non-stop inaction. The same comment applies to a really odd and unconvincing camping trip. Don't worry about pausing the tape so you can get a snack. Let the thing run; you won't miss anything. Hugo Weaving's character is superfluous. He appears in a sequence with one of the lesser leads and doesn't even meet the rest at all. The outcome of that sequence isn't explained, and Hugo's real estate dealings have nothing to do with the story. The movie is a total disappointment at the end, because there is no resolution. The thing simply fades out and we're sent to the closing credits. This is an interlude with no structure.