Een redelijk interessant begin, een paar mooie scènes in het zestiende-eeuwse Japan en een veelbelovend idee. Maar de uitvoering? De vergelijking die na ongeveer een kwartier bij me opkomt, is 'Kannibalenvrouwen in de Avocado-jungle'. Werkelijk. Een specialiste in 'oosterse geschiedenis' die geen Japans spreekt, over tatami's loopt zonder haar schoenen uit te trekken en over het algemeen zo stom is als een selderij? Alsjeblieft. Dit lijkt op een studentenfilm: de decors zijn lachwekkend, het acteerwerk (behalve misschien het titelpersonage) bijna houterig, de plot volkomen willekeurig. In elk geval was 'Kannibalenvrouwen' grappig! Dit is het beste te zien met iemand die iets van Japan weet, alleen al om het ongeloof herhaaldelijk over hun gezicht te zien kruipen.
A moderately interesting start, some pretty scenes in sixteenth-century Japan, and a promising idea. But the execution? The comparison that springs to mind after about fifteen minutes is "Cannibal Women in the Avocado Jungle of Death." Really. A specialist in "Oriental history" who doesn't speak any Japanese, walks on tatami without removing her shoes, and is generally dumb as celery? Please. This looks like a student film: the sets are risible, the acting (except, perhaps, for the title character) close to wooden, the plot utterly arbitrary. At least "Cannibal Women" was funny! This is best watched with someone who knows something about Japan, just to watch disbelief repeatedly crawl across their face.