Laura Fraser creëert haar ideale man op een virtual-realitymachine en hij komt natuurlijk plotseling tot leven. O, wat een lollige grappen komen er niet los in een Britcom-flop die zo fel ultraviolet is en toch zo troosteloos dat hij erin slaagt om de afgrijselijke Amerikaanse tienerfilm _Weird Science_ uit de jaren tachtig er bijna fatsoenlijk uit te laten zien. Het door seks geobsedeerde script is geschreven door filmcriticus Nick Fisher van The Sun, een voormalige 'onheilspellende oom' van een tienermeisje die duidelijk nog nooit van zijn leven een aflevering van _Smack The Pony_ heeft gezien; jammer, want dan had hij op z'n minst kunnen roepen dat hij vrouwelijke personages wilde schrijven die herkenbaar deel uitmaakten van het menselijk ras. Dit klungelige zootje is maar al te duidelijk voortgekomen uit het virtuele brein van iemand die denkt dat hij grappig is. Plotseling is de gedachte aan Iraanse new-wave-cinema op de een of andere manier aantrekkelijk.
Laura Fraser creates her ideal man on a virtual reality machine and he's suddenly brought to life, of course. Oh what jolly japes don't ensue in a Britcom flop so Day-Glo bright yet so dismal it manages to make the execrable 1980s American teen flick Weird Science look almost decent. The sex-obsessed script is by The Sun film critic Nick Fisher, a former teeny-mag 'agony uncle' who's obviously never watched an episode of Smack The Pony in his life; shame, because then he might at least have been in with a shout of writing female characters that were recognisably members of the human race. This knicker-twisting lot have all too clearly emerged from the virtual brain of someone who imagines they're amusing. Suddenly, the thought of new-wave Iranian cinema is somehow attractive.