Het is altijd interessant om in een film een scène te zien waarin de toekomst van een acteur een beetje voorspeld wordt. In dit geval werd ik geïntrigeerd door de verklaring van Edward G. Robinson aan Barbara Stanwyck <0xE2><0x80><0x93> 'Ik heb je de Valley beloofd', terwijl hij het heeft over de enige mogelijkheid om al het land in Logasa in handen te krijgen. Tien jaar later zou Stanwyck de hoofdrol spelen als de matriarch van de Barkley-familie in 'The Big Valley'. Op de een of andere manier vond ik dat ze er op de eerste film ouder uitzag; ik denk dat al die kleurige japonnen en chique rijkostuums een manier hebben om je jeugdige kant naar voren te brengen.<br />Wat mijn samenvatting hierboven betreft, dat is Lee Wilkison. Ik vond de manier waarop de film zijn karakter verkende, leuk, te beginnen met de manier waarop hij met voorman Wade Matlock (Richard Jaeckel) in een berekende krachtmeting afrekende. De opzet voor de hinderlaag was ook een slimme manoeuvre, volkomen in tegenspraak met de strategie om de slechteriken recht op elkaar af te sturen en beide partijen tot de laatste man uit te vechten. Daarvoor had Parrish ook iets te zeggen: 'Je moet de vijand nooit op zijn voorwaarden ontmoeten.'<br />'De Gewelddadige Mannen' Het is een goede titel voor deze film, die waarschijnlijk halverwege de jaren vijftig zijn beste tijd had, hoewel hij naar de huidige maatstaven niet in de buurt komt van het bloed dat je in een 'grafsteen' of 'open vlakte' kunt vinden, waar de kogels een akelige woestheid opwekken. Maar hij is gevormd door de voortreffelijke prestaties van de hoofdrolspelers, met een onderliggende plot waarin ze hun ontrouw onderzoeken, wat bijna ironisch is als je bedenkt dat het Stanwycks personage was die de boel bedroog.
It's always interesting to catch a line in a film that winds up being somewhat prophetic for the future of an actor. In this case, I was intrigued by Edward G. Robinson's statement to Barbara Stanwyck - "I promised you the Valley", as he discusses the lone hold outs to his attempt to control all the land in Logasa. Ten years later, Stanwyck would star as the matriarch of the Barkley Family on "The Big Valley". Somehow I thought she might have looked older in the earlier picture; I guess all those bright gowns and fancy riding outfits have a way of bringing out one's youthful side.<br /><br />As for my summary line above, that's Lee Wilkison's appraisal of John Parrish (Glenn Ford), one of those hold outs mentioned earlier, shortly after Parrish uses his knowledge of military tactics to take out a number of Wilkison hands after they raid his ranch and torch his home. I liked the way the film explored his character, starting with the way he dealt with foreman Wade Matlock (Richard Jaeckel) in a calculated showdown. The set up for the ambush was also a clever maneuver, diametrically opposed to the strategy of rushing the bad guys head on with both sides fighting it out to the last man standing. For that, Parrish also had something to say - "Never meet the enemy on his terms".<br /><br />"The Violent Men" is a good title for this film, and was probably at the head of it's class in the mid 1950's, though by today's standards doesn't come close to the blood letting one will find in a "Tombstone" or "Open Range", where the bullets exact a nasty savagery. But it's shaped by fine performances from the principals, with a sub plot exploring infidelity that seemed almost ironic considering it was Stanwyck's character who was cheating.