Dit zag ik voor het eerst in 10 of 15 jaar... misschien bijna 20. In sommige opzichten was het beter dan ik me herinnerde... in andere opzichten was het véél erger.<br />Om te beginnen is er de muziek. Die is gewoonweg verschrikkelijk. Er zijn maar 5 liedjes in de film, de meeste zijn meer dan eens gebruikt. Het openingsliedje wordt door een koor van irritante kinderen geschreeuwd, en het disconummer met de titeltrack wordt gezongen door Rick Dees. Erger dan dat kan het niet worden. Zelfs de achtergrondmuziek is verschrikkelijk, en veel daarvan herhaalt de thema's van de andere misselijkmakende liedjes. We krijgen ook een paar echt slappe slapsticks, voornamelijk in de openingscredits. Aan de andere kant is Bill Murray zoals gewoonlijk weer geniaal... je vraagt je af of hij het hele stuk zelf heeft geschreven, of dat de schrijvers hem alleen maar de grappige tekst hebben gegeven. Of misschien is hij gewoon zo geweldig dat hij van een zwak script een komisch genie maakt. Het beste zijn zijn surrealistische aankondigingen van de hoofdpersonen. ('Kreeft... maak dat je wegkomt... je bent een bedreiging!')<br />Je krijgt ook veel meer karakterontwikkeling dan je in een film als deze mag verwachten. Minstens de helft van de personages lijkt echt te zijn... en vooral echte mensen die je in de buurt zou willen hebben. Zelfs 'Spaz' krijgt meer te doen dan enig ander Eddie Deezen-achtig personage ooit heeft gedaan, en als hij het meisje krijgt, is dat aannemelijk. (Ze is niet absurd sexy, maar hij gaat niet automatisch een koppel vormen met een van die nerdmeisjes <0xE2><0x80><0x93> zie 'Wraak van de nerds' voor voorbeelden van beide cinematografische fenomenen.)<br />En als de plot een cliché lijkt... nou, dan vraag je je af of het nog geen cliché was toen ze dit maakten. Hoewel het niet de eerste zomerkampfilm was <0xE2><0x80><0x93> je moet minstens teruggaan naar 'The Parent Trap' <0xE2><0x80><0x93> is het wel de film die hem gemaakt heeft <0xE2><0x80><0x93> het is een eigen genre. Eigenlijk verbaasde het me dat er geen scène in de Talent Show was <0xE2><0x80><0x93> 'Wet Hot American Summer' deed het zomerkampgenre zo perfect uitkomen, dat ik gewoon aannam dat alles wat erin zat rechtstreeks uit Meatballs kwam. Ik verwachtte ook half en half dat Jon Cryer met een chimpansee in een cabriolet zou komen aanrijden, dankzij 'Mr. Show's' epische kampolympiade spoof 'Monk Academy'.<br />Hoe dan ook, deze lijkt een beetje te vervagen tot de komedies van het eind van de jaren zeventig/vroeg in de jaren tachtig <0xE2><0x80><0x93> het is geen kabelzender meer, en het heeft zeker niet de cultaanhang van Caddyshack of het Dierenhuis. Ik heb hem vandaag met plezier op Showtime gezien <0xE2><0x80><0x93> en nog in High Definition ook! Natuurlijk is hij hier en daar behoorlijk afschuwelijk, maar je zou het een stuk slechter kunnen treffen in een tienerkomedie uit de jaren zeventig/achttien. En nogmaals, Murray is een genie.
I just saw this for the first time in 10 or 15 years...maybe close to 20. In some ways, it was better than I remembered...in other, it was MUCH worse.<br /><br />First of all, there's the music. It's just plain awful. There are only 5 songs in the movie, most of them used more than once. The opening song is shrieked by a chorus of annoying children, and the disco-y title track is performed by Rick Dees. It doesn't get any worse than that. Even the background music is terrible, with much of it repeating the themes of the other nauseating tunes. We also get some truly lame slapstick, mostly in the opening credits.<br /><br />On the other hand, Bill Murray is spot on brilliant as usual...you have to wonder if he ad-libbed the whole thing, or if the writers just gave him all the funny lines. Or maybe he's just that great- turning a weak script into comic genius. The best part are his surreal PA announcements. ("Lobsters...get out of here...you're a menace!")<br /><br />You also get a lot more character development than you have any right to expect in a movie like this. At least half the characters seem like real people...and mostly real people you would like to have around. Even "Spaz" gets to do a more than any other Eddie Deezen-type character ever did, and when he gets the girl, it's plausible. (She's not absurdly hot, but he doesn't automatically pair up with one of the nerd girls- see "Revenge Of The Nerds" for examples of both cinematic phenomenons.)<br /><br />And when the plot seems clichéd...well, ya gotta wonder if it wasn't a cliché yet when they made this. While it wasn't the first summer camp movie- ya gotta go back at least to "The Parent Trap"- it's certainly the movie that made it it's own genre. In fact, I was surprised that there was no Talent Show scene..."Wet Hot American Summer" spoofed the summer-camp genre so perfectly, I just assumed everything in it came straight out of Meatballs. (I also half-expected Jon Cryer to pull up in a convertible with a chimp, thanks to "Mr. Show's" epic camp-olympiad spoof "Monk Academy") <br /><br />Anyway, this one seems to be vanishing a little as far as the late-70's/early 80's comedies- it's not a cable staple anymore, and certainly doesn't have the cult following of Caddyshack or Animal House. I was pleased to catch it on Showtime today- and in High Definition at that! Sure, it's pretty awful in spots, but you could do a lot worse in a 70's/80's teen comedy. And again, Murray is a genius.