Nadat ik meer dan een paar vrienden had horen zeggen dat ik _Rise of the Footsoldaten_ moest gaan zien, kwam ik er gisteravond eindelijk aan toe. Ongetwijfeld is het verhaal dat Colton Leach te vertellen heeft (en dat in zijn autobiografie deed) een meeslepend verhaal over de opkomst van een man van Terraces laarzenjongen tot verbonden onderwereldboef. Deze film is helaas qua kwaliteit gecompromitteerd door verkeerde rollen, afgrijselijke accenten en jammerlijk acteerwerk. Ricci Harnett in de hoofdrol van Leach weet de overgang van schurk naar serieuze crimineel redelijk goed te vertolken, maar zijn accent is overal. Omdat zijn stem de verhalen vertelt, is het iets waar ik na tien minuten helemaal gek van werd. Terry Stone als Tony Tucker zorgde voor de onbedoelde komedie met een slecht passende pruik (of de ergste Barnett-kapsel) die zo vloekend en scheldend was dat hij aan kinderlijkheid grensde, en een overdreven heftigheid in de regie zorgde ervoor dat Tucker geen parodie werd. Wat me het meest dwarszat aan deze film was dat de gebeurtenissen die voorafgingen aan de schietpartij in Rettenden, Essex en de beginjaren van Leach voor misdaadfans en fans van voetbalvandalisme heel interessant waren, dus toen dit verhaal werd gesaboteerd door een gebrek aan geloofwaardige accenten en acteerwerk, had ik het gevoel dat ik een kans had gemist. Roland Manookian en Frank Harper waren de enigen die de films authentiek maakten. De positieve kant was dat sommige van de films over ijsberen en constructies goed in elkaar zaten en de aandacht vasthielden. Het geweld was goed gechoreografeerd en afgezien van een overmatig vertrouwen in projectielrode siroop voor bloedspetters, was het over het geheel genomen realistisch. Als je van de film hield, was het de moeite waard om te kijken naar Essex Boys, die vanuit een gefictionaliseerd gezichtspunt een soortgelijk verhaal vertelde en ook Billy Murray in de hoofdrol had.
Having had more than a few mates suggest i check Rise of the Footsoldier out, i eventually got round to it last night. Undoubtedly the story Colton Leach has to tell (and did so in his autobiography) is a compelling tale of one mans ascent from Terrace boot boy to connected underworld villain. This film sadly compromised in quality by miscasts, appalling accents and woeful acting.Ricci Harnett in the lead role of Leach does a reasonable job of conveying the transition from thuggery to serious criminal but his accent is all over the place. As his voice provides the stories narration it is something that after ten minutes was driving me nuts. Terry Stone as Tony Tucker provided the unintentional comedy with an ill fitting wig (or the worst Barnett going)dialogue that was so expletive riddled it bordered on juvenile and an over the top vehemence in line delivery reducing Tucker to parody.What troubled me most about this film was that the events leading up to the shooting in Rettenden, Essex and the formative years of Leach are of genuine interest to crime fans and fans of football hooliganism so, to have this story sabotaged by a lack of credible accents and acting left me feeling an opportunity had been missed. Roland Manookian and Frank Harper provide the films only source of authenticity. On the positive side some of the films pacing and construct flowed well and kept the attention. The violence was well choreographed and aside from an over reliance on projectile red syrup for blood spatterings was on the whole realistic. If you enjoyed the film then it is worth checking out Essex Boys telling a similar tale from fictionalised viewpoint and also featuring Billy Murray.