Dit was een smerige en naargeestige puinhoop. Ik had een douche nodig toen het voorbij was. Het gaat ongeveer als volgt: een paar leden van de beau monde worden vermoord en een vrouwelijke rechercheur Moordzaken wordt op de zaak gezet. Ze ontdekt dat de slachtoffers lid waren van een ondergrondse lesbische gemeenschap, en ze raakt bevriend met een lid van de groep die misschien relevante informatie heeft. Aangezien de rechercheur een aantrekkelijke vrouw is, is ze natuurlijk geil en geïntrigeerd (wat veel vertelt over Hollywood en zijn psychose over vrouwen). Wat verbazingwekkend is, is dat dit allemaal niet erg sexy of interessant is, alleen maar deprimerend en smerig. Ellen Barkin geeft een respectabele voorstelling als rechercheur die de leiding heeft, en Julian Sands zorgt voor onbedoelde lachsalvo's als travestiet-psychiater, wat de reden is dat het stuk niet in de top tien van de bestsellers staat.
This was a sordid and dreary mess. I needed a shower when it was over. It goes something like this- some socialites are murdered and a woman homicide detective is assigned to the case. She discovers that the victims belonged to an underground lesbian society, and she befriends an associate of the group who may have relevant information. Since the detective is an attractive woman, of course she is horny and intrigued (which reveals much about Hollywood and its psychosis about women). What's surprising is that none of this is very sexy or interesting, just depressing and yucky. Ellen Barkin gives a respectable performance as the lead detective, and Julian Sands provides unintentional laughs as a cross-dressing psychiatrist, which is why it escapes a one-star rating.