Ik heb hier meteen ingelogd nadat ik die film had gezien, omdat ik het gevoel had dat hij zo vreselijk was dat de recensies in elk geval vermakelijk konden zijn. Maar jullie onverlaten lijken het allemaal wel leuk te vinden. En dus, aangezien ik wil dat het werk goed wordt gedaan...<br /><br />Vanaf de eerste scène maakt de film zijn minachting voor de aandacht van het publiek duidelijk door een volkomen onopvallende foto van een niet ter zake doende brug een hele tijd te laten zien. Dan gaat hij over op slow-motion skateboarden, wat op zijn minst een beetje cool is, maar dan wordt dat sprankje opwinding gecompenseerd door de meest afstotelijke soundtrack die ik ooit heb gehoord. Een of ander meisje dat in fluisterend Frans gilt over iets wat klinkt als platen triplex die tegen elkaar slaan. Degene die heeft besloten dat die er moest zijn, heeft nog nooit op een skateboard gezeten, dat garandeer ik je. Het leek er te zijn om het geduld van het publiek op de proef te stellen.<br />Vanaf dat moment is de film ongeveer vijftig procent slow motion. Weet je wat nog erger is dan een gratis slow motion-opname? Een gratis slow motion-opname van _niets_. Hier loopt een man over een pad. Hier zit een man. Hier kijkt een man om zich heen. Hier kijkt een man naar een andere man. Na een tijdje begon ik de film op dubbele snelheid te bekijken en zette het beeld stil zodra er mensen op het scherm verschenen die echt met elkaar in gesprek waren, wat zelden voorkwam. Een keer vertraagde ik tot mijn verbazing de film om te horen wat een meisje zei, om vervolgens tot de ontdekking te komen dat ze in de camera aan het praten was, maar het geluid was weer zo'n afschuwelijk, afschuwelijk liedje en haar stem was niet te horen.<br />Dit doet me denken aan een geweldig advies dat ik eens heb gehoord over schrijven <0xE2><0x80><0x93> als je niets te zeggen hebt, gebruik dan geen slimme trucjes om te doen alsof je iets te zeggen hebt. Ga weer aan het werk en bedenk iets om te zeggen. Al die cameratrucjes, zoals de slow motion en rare belichting en lenzen en rare muziek, dat is hoe de afwezigheid van inhoud eruitziet en klinkt. Een heleboel mensen hebben het blijkbaar gekocht en voelen de emotionele zwaartekracht en de diepe betekenis ervan, maar ik denk dat ze dit projecteren op een film die niet het werk heeft gedaan dat nodig was om hem te maken.
I logged on here right after watching this movie, feeling that it was so awful that at least its reviews might be entertaining. But all you miscreants appear to kind of like it. And so, since I want the job done right...<br /><br />From the opening shot, the movie establishes its contempt for the audience's attention span by showing an entirely unremarkable picture of an irrelevant bridge for a long, long time. Then it goes to some slow-motion skateboarding, which is at least a little bit cool, but then offsets that glimmer of excitement by overlaying the most repellent soundtrack song I've ever heard. Some girl screeching in whispery French over what sounds like sheets of plywood banging together. Whoever decided that needed to be there has never ridden a skateboard, I guarantee it. It seemed to be there to test the limits of the audience's patience.<br /><br />From there, the movie is about 50 per cent slow motion. You know what's worse than a gratuitous slow-motion shot? A gratuitous slow motion shot of *nothing happening.* Here's a guy walking along a path. Here's a guy sitting. Here's a guy looking around. Here's a guy looking at another guy. After a while I started watching the movie at double speed, bringing it back down whenever people appeared on screen engaging in actual dialog, which was rare. Once, astonishingly, I slowed the movie to find out what a girl was saying, only to find that the camera was showing her talking, but the sound was another horrible, horrible song and her actual voice was not audible.<br /><br />This reminds me of some great advice I heard once about writing -- if you don't have anything to say, don't use fancy tricks to pretend as though you do. Get back to work and think of something to say. All these camera tricks, like the slow motion and weird lighting and lenses and freaky music, is what the absence of content looks and sounds like. A lot of people have apparently bought it, and perceive emotional gravity and deep meaning, but I think they are projecting this onto a movie that did not do any of the work involved in creating it.