In sommige films kunnen de met elkaar verweven gezichtspunten een goed idee zijn. Maar hier is het een grote puinhoop.<br />Maar de grote puinhoop begint bij het verhaal: een vriendin van me wil een luchtige komedie opnemen met een pervers, noir-achtig personage. Ze is beeldschoon en geen man kan de verleiding weerstaan om in haar te duiken en aan haar tenen te zuigen. Ze is des te materialistischer en ziet eruit alsof de boter niet in haar mond wil smelten.<br />De film smelt weg in zijn eigen pretentieusheid: hij is slim, grappig en knap. Phalocretinisme op zijn best. Blanke schooier, alsjeblieft.
The intertwined points-of-view can come up as a good idea in some movies. Here it is a total mess.<br /><br />But the total mess begin with the story: a video-clip bummy wants to shoot a light comedy with a pernicious noir-like female character. She is gorgeous and no men could resist to dive and crawl and suck her toes. She is all the more materialist, looking as if butter wouldn't melt in her mouth.<br /><br />The movie does melt away in its own pretentiousness: being smart/funny/good-looking. Phalocretinism at his best. White trash only, please.