Jeff Morrow is Leslie Gaskell, Barbara Laurence is Vera Hunter, en John Emory is Hubbel Eliot. Samen met wat hulppersoneel van de luchtmacht en een komische nerd hebben ze de leiding over een supergeheim ondergronds laboratorium aan de westkust. Morrow is opgetogen als hij ontdekt dat er een meteoor door de atmosfeer komt, maar hij is verbijsterd als de meteoor besluit een duik in de Stille Oceaan te nemen en als een fantastische machine aan de Mexicaanse kust weer tevoorschijn komt.<br />Niemand weet wat dit kolossale, hoekige bouwsel is. Het is duidelijk een soort timmermanswerk, want het bestaat helemaal uit rechte hoeken met een soort kale bol die er half zichtbaar bovenop ligt. <br /><0x3E> Het blijkt dat de machine, die Kronos heet, van een verre planeet afkomstig is en hierheen is gestuurd om de aarde van haar energie te beroven. Zie je, hier op aarde hebben we geleerd hoe we materie in energie moeten omzetten, maar op Kronos' planeet hebben ze de andere helft van de vergelijking ontdekt - hoe je energie in materie kunt omzetten. En nu raken ze op de andere planeet door hun energie heen. Maak je hier aantekeningen van? Goed.<br /><0x3E> Misschien kun je me iets vertellen over een paar wetenschappelijke vragen die bij Kronos' missie aan de orde zijn gekomen. Bijvoorbeeld, als de bouwers van Kronos energie in materie kunnen omzetten en andersom, waarom doen ze dat dan niet?' Kunnen ze niet gewoon een beetje van hun eigen reservematerie omzetten in energie, in plaats van ingewikkelde machines naar de aarde te sturen om de lichten van L.A. te doven? Maar het valt te betwijfelen of de schrijvers dat zouden kunnen uitleggen. Het omkeren van de polariteiten van twee antennes wordt beschreven als een 'antropische omzetting', wat een 'naar-menselijke verandering' betekent, wat nergens op slaat. Maar het lijkt er ook niet op dat iets van de wetenschap daar iets mee te maken heeft. In het diagram dat Morrow op het bord tekent gaat de stroom de verkeerde kant op, van positief naar negatief.<br />Er is ook een probleem met de voortbeweging van Kronos. Hij marcheert langs de kust en vormt een bedreiging voor 'bevolkte gebieden' (lees Zuid-Californië), maar hij heeft geen gewrichten in zijn twee of drie poten. Die stompen deinen gewoon op en neer en vermorzelen een paar mensen. De film maakt niet veel van die vermorzelde mensen. Ze worden getoond als Mexicaanse boeren, dus misschien tellen ze niet al te veel. De Amerikaanse luchtmacht laat ook een waterstofbom op Kronos vallen <0xE2><0x80><0x93> terwijl het in Mexico is, natuurlijk. Niemand trekt een wenkbrauw op.<br />Er is niet veel acteerwerk nodig en er wordt niet veel gegeven. Jeff Morrow heeft een duidelijke, resonerende stem, geweldig voor de radio of tv. Zijn gezicht is minder expressief. Hij heeft maar één uitdrukking, ongeacht de situatie <0xE2><0x80><0x93> een strakke glimlach, alsof hij wordt gefotografeerd tijdens de Universal Studios Tour. Toen Barbara Laurence een paar jaar eerder _Street With No Name_ maakte, had ze een mooie, gouden kwaliteit. Ze was een slanke zeventienjarige als de vrouw van Richard Widmark. Hier reduceren haar verzorgde uiterlijk en houding haar tot het niveau van een B-actrice, hoewel ze nog steeds mooi is. Het is altijd goed om Morris Ankrum in zo'n film te zien. Hij heeft er zo veel gemaakt dat ik ze door elkaar haal.<br />Over het geheel genomen komt de film nogal vlak over, ben ik bang. (Er zijn wel een paar mooie opnamen van een B-47 in de lucht.) De set laat een lowbudgetonderneming zien. Dat is op zich niet slecht, maar er is niets om de kale omgeving te compenseren. Er is weinig spanning in het script, er is geen directoriale vertoning en er wordt weinig moeite gedaan voor de uitvoeringen.<br />Je zou er een kick van kunnen krijgen <0xE2><0x80><0x93> een ontspannen roes <0xE2><0x80><0x93> want dit is beslist niet uitdagend. Het is alleen dat er zoveel betere films van dit genre zijn.
Jeff Morrow is Leslie Gaskell, Barbara Laurence is Vera Hunter, and John Emory is Hubbel Eliot. Along with some ancillary Air Force personnel and a comic geek, they are in charge of a super-secret underground laboratory on the West Coast. Morrow is thrilled when he discovers a meteor passing through the atmosphere but nonplussed when the meteor decides to take a dip in the Pacific Ocean and emerge as a fantastic machine on the Mexican coast.<br /><br />Nobody knows what this colossal, blocky structure is. Obviously it's some kind of carpentered artifact because it's all made up of right angles with a kind of bald sphere half visible on top.<br /><br />It turns out that the machine, dubbed Kronos, is from some far-away planet and has been sent here to rob the earth of energy. You see, here on earth, we have learned how to convert matter into energy, but on Kronos' planet they have figured out the other half of the equation -- how to convert energy into matter. And now they're running out of energy on the other planet. Are you taking notes on this? Good.<br /><br />Maybe you'll be able to fill me in on some of the scientific questions raised by Kronos' mission. For instance, if Kronos' builders can convert energy into matter and vice versa, why don't they just convert a little of their own spare matter into energy instead of sending elaborate machines to earth to extinguish LA's lights? But it's doubtful the writers could explain it either. Reversing the polarities of two antenna is described as an "anthropic conversion," which means a "towards-human change", which doesn't make sense. But it doesn't seem that any of the science makes sense for that matter. The diagram that Morrow draws on the board has the current going in the wrong direction, from positive to negative.<br /><br />There's a problem with Kronos' locomotion too. It marches along the coast, threatening "populated areas" (read Southern California), but it has no joints in its two or three legs. These stumps just thump slowly up and down, squashing some people. The film doesn't make much of these squashed people. They're shown as Mexican peasants, so maybe they don't count for too much. The USAF also drops a hydrogen bomb on Kronos -- while it's in Mexico, mind you. Nobody raises an eyebrow.<br /><br />Not much acting is called for and not much is given. Jeff Morrow has a distinct and resonant voice, great for radio or for TV voice overs. His face is less expressive. He has only one expression, no matter what the situation is -- a tight smile, as if he's having his picture taken at the Universal Studios Tour. Barbara Laurence had a fine, golden quality when she made "Street With No Name" a few years earlier. She was a slender seventeen-year-old as Richard Widmark's wife. Here, her grooming and demeanor reduce her to the level of B-movie actress, though she's still beautiful. It's always good to see Morris Ankrum in one of these movies. He's made so many, I get them mixed up.<br /><br />On the whole, the film comes across as flat, I'm afraid. (There are some nice shots of a B-47 in flight, though.) The sets reveal a low-budget enterprise. That's not necessarily bad in itself, but there's nothing to make up for the barren settings. Little tension in the script, no directorial display, and little effort put into the performances.<br /><br />You might get a kick out of it -- a relaxed high -- because this is distinctly unchallenging. It's just that there are so many better films of the genre out there.