Ik was een tiener toen deze film voor het eerst in bioscopen werd vertoond, en ik zag hem in Japan. De plot van de film was niet mijn ding toen ik in de tweede klas van de middelbare school zat, maar ik ging hem bekijken voor het 3D-proces. Er was zoveel over geschreven in de pers dat zelfs het personeel in het buitenland ervan had gehoord, hoewel de film nooit in de Post-bioscoop was vertoond.<br />De film begon met het gooien van voorwerpen naar het publiek, dat tot absurde hoogten werd opgestuwd met latere 3D-films.<br />Ik weet niet of dit als een spoiler geldt, maar als dat zo is, ben je gewaarschuwd. In veel films uit die tijd werkten acteurs vaak voor een 'achtergrondscherm'. waar achtergronden geprojecteerd konden worden om de indruk te wekken dat ze zich in een andere omgeving bevonden, zoals een jungle-achtergrond als de acteurs in werkelijkheid op het toneel stonden. Dit werkt goed bij gewone films, maar als je het in 3-D ziet, lijkt het een vlak tafereel achter de acteurs. Er waren verscheidene scènes in de film waarbij achterprojectie werd gebruikt, en dat werkte niet goed in de theaters. Als je het in 3-D ziet, is het weer een teleurstelling.<br />De film is alleen historisch belangrijk, omdat het de eerste in zijn soort was.
I was a teenager when this first appeared in theaters, and I saw it in Japan. The film's plot wasn't my cup of tea as a high school sophomore, but I went to see it for the 3-D process. It had been ballyhooed in the press so that even service personnel overseas had heard of it, though it never screened at the Post theater.<br /><br />The film started the trend of throwing objects at the audience, which was taken to absurd levels with later 3-D films.<br /><br />I don't know whether this qualifies as a spoiler, but you've been warned if it is. In many films of the time, actors would often work in front of a "rear projection screen," where backgrounds could be projected to make it appear that they were in a different environment, such as a jungle background when the actors were actually on a sound stage. This works well on regular films, but when seen in 3-D, they look like a flat scene behind the actors. There were several scenes in the film where rear projection was used, and it didn't work well in the theaters. If seen in 3-D, it will constitute another disappointment.<br /><br />The film's only importance is historical, since it was the first of its kind.