Het Dagboek van Anne Frank is het op een na best verkochte non-fictieboek ter wereld, en met reden. Maar toen ik deze documentaire over haar leven doornam, die een paar van de details opvulde waar het dagboek was opgehouden, dacht ik: weer zo'n documentaire over Anne Frank. Ik vond hem competent, maar niet buitengewoon. Dat kwam door mijn zelfgenoegzame houding, want ik was me al heel goed bewust van het verhaal van Anne Frank; het meeste van wat de documentaire me te vertellen had, was geen nieuws voor me.<br />Maar alles veranderde toen ik aan het eind van de documentaire kwam <0xE2><0x80><0x93> toen ik de filmbeelden van Anne Frank zag. De emotionele impact van het zien van deze beelden, die maar een seconde of zo duurden, maakte alles wat eraan voorafging duizend keer zo echt <0xE2><0x80><0x93> maar niet alleen alles wat in de documentaire stond; alles wat ik tot dan toe over Anne Frank had geweten, werd opeens reëler, persoonlijker. Ik was altijd geroerd geweest door haar verhaal, maar toen ik die beelden zag, was wat ik voelde sterker, dieper en dieper dan elke andere filmervaring in mijn leven. Het is niet waarschijnlijk dat ik het voor iemand zal bederven door het hier te vermelden.)<br />Ik besef nu dat veel mensen het verhaal van Anne Frank nog steeds niet kennen; het is soms ontmoedigend om getuige te zijn van dit soort onwetendheid. Ik denk bij mezelf: 'Hoe kan iemand het verhaal van Anne Frank NIET kennen?' Maar als dat het geval is, dan is ANNE FRANK: HERINNEREN is, samen met het lezen van haar dagboek, de beste plek om te beginnen. Het is een verhaal dat iedereen zou moeten kennen.
The Diary of Anne Frank is the second best-selling nonfiction book in the world, and for good reason. Nonetheless, sitting through this documentary about her life, which fills in some of the details where the diary left off, I thought, "Just another documentary about Anne Frank." I found it to be competent but not extraordinary. That was my complacent attitude because I was already well aware of the story of Anne Frank; most of what the documentary had to tell me wasn't news to me.<br /><br />Everything changed, though, when I got to the end of the documentary---when I saw the motion picture footage of Anne Frank. The emotional impact of seeing this footage, only a second or so long, made everything that came before it a thousand times more real---but not just everything that was in the documentary; everything I had previously known about Anne Frank suddenly became more real to me, more personal. I'd always been moved by her story, but when I saw that footage, what I felt was stronger and deeper and more profound than any other film experience of my life. (I knew beforehand that this documentary contained live footage of Anne Frank, and I'd even seen the footage in a movie review on television, but seeing it in the context of the documentary was a completely different experience. It's not likely that my mentioning it here will spoil it for anyone.)<br /><br />I realize now that many people still don't know the story of Anne Frank; it's discouraging at times to be witness to this kind of ignorance. I think to myself, "How could someone NOT know the story of Anne Frank?" This being the case, though, ANNE FRANK: REMEMBERED, along with reading her diary, is the best place to start. It's a story that everyone should know.