Geïrriteerde, scheldende studiobaas jaagt zijn mannelijke assistent de stuipen op het lijf met verzoekjes om te niezen, en houdt de jongeman stevig onder de duim met voortdurende dreigementen dat hij hem zal ontslaan. Na een jaar van kantoorterreur knapt er eindelijk iets in de werkende man. Schrijver-regisseur George Huang heeft waarschijnlijk meer hooi op zijn vork genomen dan hij hier kan verteren. Zijn _Swimming With Sharks_ is geen schimpscheut tegen Hollywood, noch een eerbetoon aan de hardwerkende ondergeschikte... in plaats daarvan is het stuntfilmmaken met een draai, een pony met een tunnelvisie. De omgeving ziet er en voelt niet als Tinsel Town (misschien vanwege een beperkt budget), en we krijgen nooit een indruk van deze stressvolle omgeving als een eenheid die films maakt (het zou net zo goed een makelaarskantoor in de Valley kunnen zijn). Kevin Spacey, die ook een van de producenten van de film was, geeft een beheerste en geconcentreerde voorstelling als de op macht beluste mogol wiens ego uit de hand loopt; hij doet goed werk, en toch komt het personage niet echt over. We komen zo weinig over hem en zijn kennissen te weten dat zijn belangrijke positie en hoge status niet overeenkomen met wat we zien; aan wie geeft deze man verantwoording? wat drijft hem verder dan het vernederen van anderen voor de sport? met welke projecten jongleert hij, afgezien van het ene script dat we zien rondgaan? De film is zo emotioneel onvolgroeid en onderbevolkt dat hij begint te lijken op een toneelspel dat voor het grote doek is opgezet <0xE2><0x80><0x93> en toch een stuk zonder genoeg personages of motieven. Misschien wilde Huang het eenvoudig houden, maar in plaats daarvan lijkt zijn film op een halfbakken project dat veel meer inzicht, humor en sfeer nodig had.
Ill-tempered, verbally abusive movie studio chief runs his male assistant ragged with nit-picking requests, keeping the young man firmly under his thumb with constant threats of unemployment; after a year of office-terror, the working stiff finally cracks. Writer-director George Huang has possibly bit off more than he can chew here. His "Swimming With Sharks" isn't a diatribe against Hollywood, nor is it a tribute to the hard-working underling...instead, it's stunt film-making with a twist, a one-trick pony with tunnel-vision. The surroundings don't look or feel like Tinsel Town (perhaps due to a limited budget), and we never get a sense of this stressful environment as a movie-making entity (it could be a realtor's office in the Valley, for all we know). Lead Kevin Spacey, who also served as one of the film's producers, gives a controlled and focused performance as the power-mad mogul whose ego is out of control; he does good work, and yet the character doesn't ring true. We learn so little about him and his acquaintances that his important position and high-ranking status fail to jibe with what we do see; who does this man answer to? what drives him beyond humiliating others for sport? what projects is he juggling aside from the one script we see passed around? The film is so emotionally stunted and underpopulated, it begins to seem like a stage-play padded out for the big screen--and yet one without enough characters or motivations in it. Perhaps Huang wanted to keep things simple, but instead his movie looks like a half-baked project which needed a lot more insight, humor, and atmosphere. ** from ****