Laat ik beginnen met te zeggen dat ik een liefhebber van Laurel en Hardy ben. Ik heb elk boek dat over hen is verschenen gelezen en alle beschikbare films van hen meer dan eens gezien. Ik heb zelfs een keer de gok gewaagd en Stan opgebeld. Hij was heel vriendelijk en heeft meer dan tien minuten met me gesproken. Daarna heb ik hem een brief geschreven en hij heeft me een brief teruggeschreven. Die brief heb ik nog steeds.<br />Deze film heeft een paar mooie komediemomenten, maar Stan en Ollie zijn niet in staat tot hun gebruikelijke vorm. Stan was ernstig ziek tijdens de productie en zag er tien jaar later nog slechter uit. Naar mijn mening is elke Laurel en Hardy-film de moeite van het bekijken waard. Maar de Ultieme mening over deze film komt van de grote Stan Laurel zelf. Om hem te citeren: 'Deze film had nooit gemaakt mogen worden.'
First, let me start by saying that I am a Laurel and Hardy buff. I have read every book printed about them, and have seen all of their available films more than once. I even took a chance once, and called Stan on the telephone. He was very kind, and spoke with me for over ten minutes. I followed with a letter, and he wrote me a letter back. I still have that letter.<br /><br />This film has some fine comedy moments, but Stan and Ollie are not up to their usual form. Stan was gravely ill during the production and looked worse than he did ten years later. In my opinion, any Laurel and Hardy film is worth seeing.<br /><br />But the Ultimate opinion of this film comes from the great Stan Laurel himself. To quote him, "This film should never have been made."