Denk aan deze film als een fanservice, een natte droom voor de liefhebber van het slashergenre. We beginnen met een bloederige proloog die weinig te maken heeft met de rest van de film. Klik negen maanden vooruit en het echte verhaal begint: de maagdelijke Mandy Lane wordt begeerd door elke sporter en nerd op haar school en wordt uitgenodigd voor een weekend op een ranch door drie kerels die denken dat ze geluk kunnen hebben, en twee bimbo's die geobsedeerd zijn door hun gewicht en borstomvang. Dus... je hebt een stel jonge studenten in een huis in een uithoek van de wereld op een donkere avond, die niets anders willen dan seks, drugs en drank. Het enige andere bedrijf is een knappe ranchknecht die al dan niet aan het Golf-oorlogsyndroom lijdt. Hmm... potentiële verdachte in de toekomst misschien?<br />Dus zoals je nu waarschijnlijk wel zult weten, worden alle gasten op een aantal bloederige manieren afgeslacht, en voor de verandering is de zwarte man niet de eerste die sterft. Maar er zijn een paar conventies die nog overeind staan, zoals de schaars geklede baby die in een veld door een auto wordt achtervolgd. Of de lichten die's avonds op mysterieuze wijze uitgaan, omdat onze 'helden' zo onverstandig zijn om het probleem uit elkaar te halen. Zelfs tot aan de zogenaamde schokkende wending aan het eind is de film als een oude 80's-film. Het horrorgenre wordt bijgewerkt voor de mindere goden, en op dit punt slaagt het.<br />Jammer genoeg heeft het ook veel van de problemen van de films uit die tijd geërfd, namelijk de flinterdunne personages en de voorspelbaarheid van de hele onderneming. Mensen worden aan mootjes gehakt, doodgeschoten, doodgeknuppeld enzovoort, maar vanwege hun aangeboren haat jegens het publiek en hun stommiteit om zich in deze situaties te begeven, is het moeilijk om je er druk over te maken als de lijken zich opstapelen. Iemand wordt vermoord, een van zijn vrienden gaat in zijn eentje op zoek, en BANG, daar liggen ze dan. Spoelen, en dan herhalen. Misschien krijgen we op een dag een scenario met geloofwaardige, intelligente, sympathieke personages die rationele beslissingen nemen, maar uiteindelijk toch door een geniale moordenaar worden overtroffen. Tot die tijd moeten we tieners met het I.Q. van een vijverleven tolereren die door een gestoorde sweater met capuchon worden afgeknald. Nou ja... 4/10.
Think of this film as fan service, a wet dream for the slasher genre admirer. We start off with a gory prologue which is pretty much unrelated to the rest of the film. Flash forward nine months and the real meat of the plot begins: The virginal Mandy Lane is coveted by every jock and nerd in her school, and gets invited to spend a weekend at a ranch by three guys who think they can get lucky, and two bimbos obsessed with their weight and boob size. So.. you have a bunch of young students in a house in the middle of nowhere on a dark night, who want to do nothing but have sex, do drugs and drink booze. The only other company is a hunky ranch-hand who may or may not be suffering from Gulf War Syndrome. Hmm... potential future suspect maybe?<br /><br />So as you're probably ascertained by now, all the house-guests end up being slaughtered in a variety of bloody ways, and for a change the black man ISN'T the first to die. There are some conventions that still hold up though, like the scantily clad babe being chased by a car in a field. Or the lights going out mysteriously in the evening as our 'heroes' unwisely separate to tackle the problem. Even down to the so-called shocking twist at the end, the movie is like an old 80's horror updated for the noughties, and on this score it succeeds.<br /><br />Unfortunately, it also inherits a lot of the problems of the films of that era too, namely the paper-thin characters and the predictability of the whole enterprise. People get cut up, shot, bludgeoned etc but because of their innate hatefulness to the audience and stupidity in getting themselves in these situations, it's hard to care as the bodies stack up. Someone gets murdered, one of their friends goes out to look for them alone, BANG they're brown bread. Rinse, then repeat. Maybe one day we'll get a screenplay with plausible, intelligent, likable characters who make rational decisions but still end up being outwitted by a genius killer. Until then, we have to tolerate teenagers with the I.Q of pond-life being picked off by a deranged hoodie. Oh well.. 4/10