Een van de slechtste films die ooit gemaakt zijn. Laten we beginnen met het oppervlakkige: om te beginnen is Joaquin Phoenix te dik om een nieuwe brandweerman te kunnen zijn. De NYFD rekruteert geen Pillsbury-deegjongens. John Travolta is slecht geverfd, en de vreemde glinstering in zijn ogen tijdens de film deed me vermoeden dat hij aan de een of andere uitgebreide scientology-bevlieging leed. De plot is gebaseerd op alle clichés over hoe het leven van de gemiddelde brandweerman er in werkelijkheid uitziet: ze worden allemaal dronken, raken betrokken bij vechtpartijen, vinden het moeilijk om hun emoties te uiten, hun vrouwen blijven allemaal huilend thuis, ze hebben allemaal problemen met hun vader, iedereen heeft een Bostons accent, enzovoort. Een waardeloos stuk schwarmerei dat inspeelt op de culturele heldenverering van de brandweerlieden na 9-11, wat trouwens een geldige culturele heldenverering was. Deze film biedt helaas geen geloofwaardige helden om te aanbidden.
One of the worst movies ever made. Let's start with the superficial: Joaquin Phoenix is, first of all, too fat to be a rookie fireman. The NYFD does not recruit Pillsbury dough boys. John Travolta has a bad dye job, and the strange gleam in his eye throughout the movie made me think that he was on some sort of extended Scientology bender. The plot hits on all the tropes and clichés of what the average Joe believes life as a firefighter is really like: they all get drunk, get into fights, have a hard time expressing their emotions, their wives all stay at home crying, they all have father issues, everyone has a Boston accent, et cetera. An execrable piece of schwarmerei that plays on our lingering cultural hero worship of firefighters after 9-11 -- which was, by the way, valid cultural hero worship. This film unfortunately presents no believable heroes to worship.