Ze zeggen dat David Duchovny er zes dagen over heeft gedaan om het script voor deze film te schrijven. Dat klopt wel ongeveer.<br />Deze film is een van de slechtste films die ik ooit heb gezien, en ik heb Gigli gezien. Hij is niet zo slecht als Gigli, maar dat is net zoiets als zeggen dat Saddam Hoessein niet zo slecht was als Adolf Hitler.<br />Tom Warshaw heeft in Frankrijk gewoond met zijn Franse vrouw en zijn dertienjarige zoon. Hij heeft al die tijd gedaan alsof hij Frans was. Hij laat zijn vrouw zien dat hij in werkelijkheid Amerikaan is. Om de een of andere reden is dat een wereldschokkende onthulling voor haar, ondanks het feit dat ze altijd commentaar leverde op het Amerikaanse accent van haar man. Ook spreekt hun zoon <0xE2><0x80><0x93> vergeet niet dat hij in Frankrijk is geboren en nooit heeft geweten dat zijn vader een Amerikaan was <0xE2><0x80><0x93> perfect Amerikaans Engels zonder een spoor van een Frans accent. Dat is slechts een van de vele grote gaten in de plot van deze film.<br />Het grootste deel van de film is een flashback naar Tommy's jeugd in New York in de jaren zeventig, wanneer hij zijn vrouw uitlegt waarom hij zich in Frankrijk schuilhoudt. Zijn beste vriend als jongen was Pappas, een achterlijke volwassene die vreselijk werd gespeeld door Robin Williams. Ik neem aan dat Duchovny denkt dat 'achterlijk' iemand is die gewoon een beetje dom is, omdat Pappas soms maar een beetje traag overkomt, terwijl hij op andere momenten gewoon Robin Williams lijkt. Ja, Williams past echt in zijn vermoeide improvisatiestuk, hoewel hij geacht wordt iemand te spelen die geestelijk traag is.<br />Tommy's moeder, gespeeld door Duchovny's vrouw Tea Leoni, is een pillenslikster die van streek is door de recente dood van haar man. Leoni doet haar werk goed, maar ze rookt voornamelijk veel en schreeuwt tegen Tommy om dingen die niet al te belangrijk lijken. Het script gaf haar niet veel om mee te werken. Tommy raakt ook bevriend met een dame (die hij 'Dame' noemt) die in de gevangenis zit en geeft hem advies door het raam van haar cel (het huis van bewaring wordt kortweg 'Huis van D' genoemd, vandaar de titel). Tommy heeft er geen moeite mee om zijn persoonlijke problemen hardop uit te schreeuwen in een straat in een stad, zodat die opgesloten crimineel hem advies kan geven, en dat doet hij zo vaak zonder zich erom te bekommeren.<br />Ik wil je niet vervelen met de hele samenvatting van de film, maar plotgaten zijn er genoeg in deze film, die veel te hard zijn best doet om interessant te zijn, maar die overkomt als, nou ja, slecht. Heel slecht. Heel erg slecht. Tegen het eind van dit treinongeluk wordt het script steeds sentimenteler en eindigt met een belachelijk slechte afloop.<br />Critici hebben 'House of D' aan stukken gescheurd, en terecht. Ik kan niet geloven dat sommige mensen deze film echt goed vinden. Het is een pijnlijke film om naar te kijken en ik voelde me daarna zwak <0xE2><0x80><0x93> niet van emotie, maar van hoe verschrikkelijk het was.
They say David Duchovny took six days to write the script for this movie. That sounds about right.<br /><br />This movie is one of the worst films I've ever seen and I've seen Gigli. It's not as bad as Gigli, but that's like saying Saddam Hussein wasn't as bad as Adolf Hitler.<br /><br />Tom Warshaw has been living in France with his French wife and 13-year old son. He has been pretending to be French all this time. He reveals to his wife that he is actually American. For some reason, this comes as an earth-shattering reveal for her, despite the fact that she always commented on her husband's American accent. Also, their son - remember, he was born in France and never knew his father was American - speaks perfect American English without a hint of French accent. That's just one of several huge plot holes in this movie.<br /><br />The main bulk of the movie is a flashback to Tommy's youth in New York City during the 1970's, as he explains to his wife why he has been hiding in France. His best friend as a boy was Pappas, a retarded adult played terribly by Robin Williams. I assume Duchovny thinks that "retarded" is someone who is just sort of dumb, because Pappas comes off only mildly slow at times, while other times he comes off as just Robin Williams. Yes, Williams actually fits in his tired improv schtick although he is supposed to play a person who is mentally slow.<br /><br />Tommy's mother, played by Duchovny's wife Tea Leoni, is a pill-popping nurse who is distraught over the recent death of her husband. Leoni does a good job, but she mainly just smokes a lot and yells at Tommy for things that don't seem to be too important. The script didn't give her much to work with. Tommy also befriends a lady (whom he calls "Lady") who is in prison and offers him advice through her jail window (this house of detention is called "House of D" for short, thus the title). Tommy has no qualms yelling his personal problems out loud on a city street so this incarcerated felon can offer him advice, and he does so many times without care.<br /><br />I don't want to bore you with the entire summary of the movie, but plot holes are abound in this film that tries way too hard to be touching but comes off as, well, bad. Real bad. Real real bad. Near the end of this train wreck, the script gets cornier and cornier and ends with a laughably crappy ending.<br /><br />Critics tore "House of D" apart and rightfully so. I can't believe some people actually like this movie. It is a painful film to sit through and I felt weak afterwards - not from emotion, but from how terrible it was.