Kijk niet naar deze film terwijl je, of kort daarna, zit te eten.<br />Zoals ik al zei, Begotten zal je de rest van je leven bijblijven, of je het nu leuk vindt of niet. Gebaseerd op de nihilistische filosofie dat het leven niets meer is dan de mens die boven de grond stuiptrekt (om de titelsequentie/introductie te parafraseren), zal dit naar alle waarschijnlijkheid de meest intense en weerzinwekkende beelden bevatten die je ooit in een film zult zien.<br />Er is geen dialoog, alleen beeld na beeld dat de levenscyclus beschrijft. De combinatie van grimmige zwart-witfoto's en een paar werkelijk griezelige achtergrondgeluiden werkt om de boodschap van de maker over te brengen. De film begint met God (verfilmd als een in verband gewikkelde en duidelijk krankzinnige man) die zijn romp opensnijdt met een scheermes en vervolgens sterft in zijn eigen vuil. Na zijn dood komt Moeder Natuur uit zijn lijk tevoorschijn om zichzelf te bevruchten met zijn bloed en zaad en het leven te schenken aan de Mens, die wordt vertegenwoordigd door een worm van een mens die op de aarde ligt te stuiptrekken.<br />Het landschap is een dorre woestenij, bevolkt door logge, in lijkwaden gehulde humanoïden die Moeder Natuur en de Mens op een gegeven moment tegen het lijf lopen. Na een reeks gewelddadige scènes waarin de verkrachting van de Natuur en de vernietiging van de Mens worden uitgebeeld, stampen deze humanoïden de overblijfselen van de lijken weer in de grond en begint de cyclus van het leven opnieuw. Ik heb deze op een avond gehuurd bij Blockbuster, op basis van het omslag en de inhoud van de film, maar dit is beslist geen Blockbuster-achtige film. Verwacht geen verhaal, dialoog of gekunstelde scènes. Dit is intense beeldtaal, gebaseerd op een duister onderwerp.<br />Ik geef deze film een paar hoge cijfers voor het filmwerk en de geluidskwaliteit, maar ik denk niet dat ik hem nog eens zo vaak zal bekijken. Ik hou van donkere, unieke films, maar deze is exponentieel beter dan ik had verwacht.
Don't watch this film while, or soon after, eating.<br /><br />Having said that, Begotten will stick with you for the rest of your life, like it or not. Based on the nihilistic philosophy that life is nothing more than man spasming above ground (to paraphrase the title sequence/introduction), this will more than likely contain the most intense and grisly imagery you'll ever see in a film.<br /><br />There is no dialogue, only image after image describing the cycle of life. The film's combination of stark black and white photography compounded with some truly creepy background sounds work to drive home the maker's message.<br /><br />The movie begins with God (portrayed as a bandaged and obviously insane man) slicing open his torso with a straight razor and subsequently dying in his own filth. After his death, Mother Nature emerges from his corpse to impregnate herself with his blood and semen and gives birth to Man, represented by a maggot of a human convulsing on the earth.<br /><br />The landscape is a barren waste, populated by hulking shrouded humanoids who eventually happen upon Mother Nature and Man. After a slew of violent scenes depicting the rape of Nature and destruction of Man, these humanoids proceed to pound the remains of the corpses back into the ground, and the cycle of life begins anew.<br /><br />I actually rented this from Blockbuster one night, based on the cover art and hype content, but this is definitely not a Blockbuster-type film. Don't expect narrative, dialogue or any pulled punches. This is intense imagery based on a dark subject.<br /><br />I give this movie some high marks for the filmwork and audio, but I don't think I'll be watching it too often, if again. I like my movies dark and unique, but this one is exponentially more than I expected.