Cujo is een reusachtige, beminnelijke, zachtaardige en aanhankelijke sint-bernard die het eigendom is van de familie Camber. In de openingsscène jaagt Cujo een konijn over de velden en door een bos ergens in Castle Rock, Maine. Het konijn verdwijnt in een hol en Cujo steekt zijn hoofd in het gat. Het konijn verdwijnt uit Cujo's gezichtsveld, Cujo begint boos te blaffen en wordt daardoor per ongeluk wakker en stoort een kolonie vleermuizen, waarvan er een hem in zijn neus bijt. Donna Trenton (Dee Wallace-Stone als Dee Wallace) heeft een verhouding met Steve Kemp (Christopher Stone, Dee Wallace' echte echtgenoot) die haar man Vic (Daniel Hugh Kelly) die in de reclame werkt, ontdekt. Hun relatie wordt kennelijk gespannen. Gelukkig is hun jonge zoon Tad (Danny Pintauro) zich van dit alles niet bewust. Joe Camber (Ed Lauter) repareert auto's voor de kost in zijn schuur op zijn boerderij. Joe is een mannenweekend aan het plannen met een van zijn vrienden Gary Pervier (Mills Watson) als zijn vrouw Charity (Kaiulani Lee) 5000 dollar wint in de loterij en besluit hun zoontje Brett (Billy Jayne als Billy Jacoby) mee te nemen op een reisje naar haar ouders. Als Joe bij Gary's huis aankomt om hem op te halen, vindt hij hem dood op de vloer. Hij gaat naar de keuken om hulp te halen en zijn hond Cujo, die nu hondsdol is, valt hem aan en doodt hem. Cujo valt de auto aan in een poging haar auto te repareren. De boerderij is verlaten, op Cujo na, die nu hondsdol is, schuimbekkend, zijn vacht rood van het bloed en gek van de pijn. Cujo valt de auto aan in een poging Donna en Tad te pakken te krijgen, gelukkig voor hen houden de ramen het, voorlopig tenminste. Donna probeert de auto te starten, maar hij is helemaal kapot, ze zitten allebei in de val in de hoop dat iemand hen komt redden. Cujo ligt op de loer, klaar om iedereen aan te vallen en te doden die zijn pad kruist. Ik vond de film een beetje traag, naar mijn smaak. De eerste helft ploetert voort, de tweede helft komt op stoom, maar ik vond hem nog steeds een beetje onderontwikkeld en niet opwindend. De acteerprestaties zijn prima, daar heb ik geen klachten over. Technisch gezien is de film oké, fotografie, muziek, special effects, montage, en over het algemeen is hij goed gemaakt. Het grote probleem is het script van Don Carlos Dunaway en Lauren Currier, en in het bijzonder de eerste helft, die voor het grootste deel lijkt te zijn aangedikt om de speeltijd te rekken. Toen ik er net onder de 90 minuten inpropte, leek het langer. Het is ook een beetje voorspelbaar. Cujo als monster heeft me ook nooit echt bang gemaakt, ik vind kwijlende te dikke sint-bernardshonden gewoon niet eng, denk ik. Ik neem aan dat er niet echt iets mis mee is, maar ik denk niet dat ik veel haast zou hebben om het nog eens te zien. Gemiddeld, niet al te slecht als je een goedkoop exemplaar kunt vinden of het gratis op tv kunt zien.
Cujo is a giant, lovable, gentle and affectionate St. Bernard owned by the Camber family, during the opening sequence Cujo chases a rabbit over fields and through a local wood somewhere in Castle Rock, Maine. The rabbit disappears into a burrow and Cujo sticks his head into the entrance hole. The rabbit vanishes from Cujo's sight, angry Cujo starts to bark and in doing so inadvertently wakes up and annoy a colony of bats, one of which bites him on the nose. Donna Trenton (Dee Wallace-Stone as Dee Wallace) is having an affair with Steve Kemp (Christopher Stone, Dee Wallace's real life husband) which her husband Vic (Daniel Hugh Kelly) who works in advertising, discovers. Obviously their relationship becomes strained. Happily oblivious to all of this is their young son Tad (Danny Pintauro). Joe Camber (Ed Lauter) fixes cars for a living out of his barn on his farmhouse. Joe is planning a guys weekend with one of his friends Gary Pervier (Mills Watson) when his wife Charity (Kaiulani Lee) wins $5,000 on the lottery and decides to take their young boy Brett (Billy Jayne as Billy Jacoby) with her on a trip to see her parents. Arriving at Gary's house to pick him up Joe finds him dead on the floor, he goes into the kitchen to call for help and his dog Cujo who is now rabid attacks and kills him. Donna and Tad drive to the Camber's farmhouse to try and get her car repaired. The place is deserted except for Cujo who is now completely rabid, foaming at the mouth, his fur stained red with blood and maddened by pain. Cujo attacks the car to try and get at Donna and Tad, luckily for them the windows hold firm, at least for the time being anyway. Donna tries to start the car but it has completely broken down, they are both trapped with nothing but the hope that someone will come and rescue them. Cujo lies in wait, ready to attack and kill anyone who crosses his path. Directed by Lewis Teague I thought the film was a bit slow for my tastes. The first half plods along, the second half builds up a head of steam but I still felt it was a little underwhelming and unexciting. The acting is fine by everyone involved, I've no complaints there. Technically the film is OK, photography, music, special effects, editing and it's generally well made. The big problem is the script by Don Carlos Dunaway and Lauren Currier and in particular it's first half, most of which appears to be padding to stretch the run time out. Clocking in at just under the 90 minute mark it felt longer. It's also a little predictable as well. Cujo as a monster never really scared me either, I just don't find slobbering overweight St. Bernards scary I guess. I suppose there's nothing really wrong with it, but I don't think I'd be in a hurry to see it again. Average, not too bad if you can find a copy going cheap or catch it on T.V. for free.