Als deze film het goed doet, dan doet hij het echt goed. En als het fout gaat... Ik zou zeggen dat een volledige 3/4 van de film geweldig is. Ik kan zelfs het slechte stuk isoleren. Het gaat om alles wat met de romance te maken heeft. Alles wat je erover moet weten wordt in de eerste vijf minuten gezegd, maar het duurt ongeveer 30 minuten. Ik zou je aanraden dat gedeelte over te slaan als je kunt. Het doet niets anders dan zijn verbanning verklaren. Het had een onbelangrijke plotpuntje moeten zijn dat snel opzij werd geschoven. Gelukkig is de periode van ongeveer 0-30 en 1:00-2:19 (Het einde) uitstekend.<br />Er zijn een aantal uitstekende optredens in deze film, en een even groot aantal vreselijke. Net als al het andere in de film is het acteren ofwel perfect ofwel verschrikkelijk. Peter Ustinov als de slijmerige eenogige slaaf Kaptah is perfect. Het is een van zijn beste optredens, daar boven, met zijn rol in Spartacus. Victor Mature als de ambitieuze Horemheb is ook perfect. Opnieuw een van zijn beste rollen. Jean Simmons is verspild als Merit, het volmaakte meisje dat verliefd is op onze held John Carradine speelt een mooie bijrol als filosofische grafrover; en Michael Wilding is uitstekend als Akhnaton, de idealistische farao die vrede en monotheïsme naar Egypte probeert te brengen, maar ziet dat het uiteenvalt omdat hij niet wil vechten. En nu het slechte nieuws. Edmund Purdom als Sinuhe is jammerlijk misplaatst. Dit is dubbel jammer, want hij is de hoofdfiguur. De hele film draait om hem. Hij doet het eigenlijk best goed als de gedesillusioneerde banneling en de wijze oude man. Dat komt door zijn zeer beperkte woordenschat. Hij lijkt geen enkele passie in zijn woorden te kunnen leggen. Dat is vooral duidelijk tijdens de liefdesscènes, die meer dan onhandig zijn. De laatste helft van de film speelt hij als oude man, een rol die hij best goed speelt. Hij heeft de perfecte stem voor het personage. Hoe minder er over Bella Darvi wordt gezegd als Nefer, de verraderlijke Babylonische vrouw, hoe beter.<br />De kostuums en decors zijn schitterend. Dit is de enige film die ik ken van die pogingen om het leven in Egypte af te beelden, die niet overschaduwd wordt door joden of Romeinen. De film speelt zich af in de 14e eeuw voor Christus, zelfs nog voor Exodus. De enige monotheïsten zijn de farao Achnaton en zijn volgelingen. Er is hetzelfde sterke element van religieuze ijver dat je in de meeste heldendichten aantreft, maar het wordt anders gedaan en het komt pas helemaal aan het eind ter sprake. Een interessante noot: door Achnaton gevolgd te laten worden door Horemheb als farao, slaat de film de beroemdste farao van allemaal over: Toetanchamon. Het lijkt een beetje vreemd om dat te doen terwijl het gebruik van die naam het bewustzijn van de film zou kunnen vergroten. Dit is een epische film uit de jaren vijftig. Als je daar niet van houdt, verwacht dan niet dat deze film anders is. Hij is anders, maar het is nog steeds een epos. Ik waardeer deze film, en ik waardeer wat hij heeft gedaan en wat hij heeft geprobeerd te doen. Dit is een film die beter in de herinnering moet blijven dan hij is.
When this film gets it right it really gets it right. And when it goes wrong... I'd say that a full 3/4s of the film is great. I can even isolate the bad bit. It's everything that has to do with the romance. Everything that you need to know about it is said in the first five minutes but it drags on for about 30. I'd recommend skipping that section if you can. It does nothing except explain his exile. It should have been a minor plot point quickly thrust aside. Fortunately, the period from about 0-30 and 1:00-2:19 (The End) is excellent.<br /><br />There are a number of excellent performances in this film, and an equal number of terrible ones. Just like everything else in this movie the acting is either perfect or terrible. Peter Ustinov as the slimy one-eyed slave Kaptah is perfect. It is one of his best performances, up there with his role in Spartacus. Victor Mature as the ambitious Horemheb is also perfect. Again, one of his best roles. Jean Simmons is wasted as Merit, the perfect girl in love with our hero John Carradine gives a nice supporting role as a philosophical grave robber; and Michael Wilding is excellent as Akhnaton, the idealistic pharaoh who tries to bring peace and monotheism to Egypt only to see it fall apart due to his unwillingness to fight. Now for the bad. Edmund Purdom as Sinuhe is sadly miscast. This is doubly unfortunate as he is the main character. The entire film revolves around him. He actually does rather good as the disillusioned exile and the wise old man. This is because of his sorely limited range. He doesn't seem able to put any passion into his words. This is especially apparent during the love scenes which are beyond awkward. He spends the last half of the film as an old man, a performance at which he is decent enough at. He does have the perfect voice for the character. The less said about Bella Darvi as Nefer, the treacherous Babylonian woman, the better.<br /><br />The costuming and sets are magnificent. This is the only film that I know of that attempts to depict life in Egypt that isn't overshadowed by Jews or Romans. The film takes place in the 14th Century B.C. which is before even Exodus. The only monotheists are the pharaoh Akhenaten and his followers. There is the same strong element of religious zeal that can be found in most epics, but it is done differently and it only shows up at the very end. An interesting note: by having Akhenaten followed by Horemheb as pharaoh, the film completely skips over the most famous pharaoh of all: Tutankhamen. Seems kind of a strange thing to do when using that name could increase awareness of the film.<br /><br />Be warned: this is a 1950s epic film. If you don't like that type of thing then don't expect this one to be different. It is different, but it is still an epic. I appreciate this film, and I appreciate what it did and what it tried to do. This is a film that should be better remembered than it is.