Ooit, lang geleden, in de jaren veertig, woonde er een actrice die Veronica Lake heette. Een mooie, getalenteerde jonge vrouw die ooit veelgevraagd was voor veel Hollywoodfilms met een groot budget. Fast Forward tot het eind van de jaren zestig, leeftijd, alcoholisme en alle mogelijke tegenslagen hebben ieders favoriete actrice bezoedeld. Nu ze een bedelares is, besluit juffrouw Lake dat het tijd is om in de voetsporen te treden van haar collega's (?), Joan Crawford en Bette Davis, en terug te vallen op die goeie, ouwe, betrouwbare Horror. Maar Flesh Feast? Echt waar? Zo smerig kan ze onmogelijk zijn geweest. Om het voorzichtig uit te drukken: Flesh Feast is een levenloze vuilnisbelt, mogelijk een van de top 5 van de slechtste films die ik ooit heb gezien, en ik heb ze allemaal gezien. Lake speelt een wetenschapper die samen met de nazi's plannen smeedt om Hitler weer tot leven te wekken, met jeugdherstelexperimenten waarbij <0xE2><0x80><0x93> jawel <0xE2><0x80><0x93> maden <0xE2><0x80><0x93> ja, maden <0xE2><0x80><0x93> een rol spelen. Tenzij je een enorme fan van Heather Hughes bent, wegloopt en nooit meer omkijkt!<br />Ik weet heel weinig over die Veronica Lake, en ook niet veel over 40's, maar om te bedenken dat zo'n succesvolle carrière in feite zo treurig is geworden, is eigenlijk nogal triest. Vleesgevangene is bijna onmogelijk te volgen, en met bijna bedoel ik absoluut. Geregiseerd door Brad Grinter, regisseur van Nudist Camp-films, en de man die ons toevallig een paar jaar later de grootste B-film die ooit is gemaakt, Blood Freak, bracht. Je vraagt je af of Blood Freak ook zo zou zijn geweest als Grinter niet met Steve Hawkes had samengewerkt. Als dat zo is, dan mag God Steve Hawkes zegenen. Je zou niet denken dat een religieus, drugsverslaafde, Turks Monster zoveel beter zou zijn dan experimenten met Madels en Hitler, maar het is echt zo. Dus vergeet dat je hier ooit van hebt gehoord en ga op zoek naar Blood Freak, het staat je gewoon te wachten om je te vermaken. Een paar jaar later, in Fast Forward, sterft Veronica Lake aan Hepititas, blut en vergeten. Het Einde.
Once upon a time, way back in the 1940's, there lived an actress named Veronica Lake. A beautiful, talented young woman who was once in high demand for many big-budget, Hollywood pictures. Fast Forward to the late 1960's, age, alcoholism, and all-around bad luck has tarnished everyones favorite actress. Now a hasbeen, Miss Lake decides the time has come to follow in the foot steps of her peers(?), Joan Crawford, and Bette Davis, and fall back on good ol' reliable Horror. But Flesh Feast? Really? She couldn't have possibly been that washed up. To put it delicately, Flesh Feast is a lifeless pile garbage, possibly one of the top 5 worst films I've ever seen, and I've seen them all. Lake plays a scientist, who is plotting, with Nazi's, to bring Hitler back to life, with youth restoration experiments involving maggots, that's right, maggots. Unless you're a huge fan of Heather Hughes, run away and never look back!! <br /><br />I know very little about this Veronica Lake person, as well as 40's flicks, but to think that such a successful career actually became that dismal, is actually pretty sad. Flesh Feast is almost impossible to get through, and by almost, I mean absolutely. Directed by Brad Grinter, director of Nudist Camp pictures, and the man who, coincidentally brought us the greatest B-movie ever made, Blood Freak, just a couple years later. One has to wonder, is this what Blood Freak would have been like if Grinter hadn't co-directed with Steve Hawkes? If so, then God bless Steve Hawkes. You wouldn't think that a Religious, dope-blood craving, Turkey Monster could be THAT much better than experiments involving Maggots and Hitler, but it really, really is. So forget you ever heard of this one and go find Blood Freak, it's just waiting to entertain you. Fast Forward a couple years later, Veronica Lake dies of Hepititas, broke, and forgotten. The End. I hate you, Flesh Feast. 1/10