Het dwaze gezegde 'hier kun je niet aan komen' is hier zeker van toepassing. Met al die klonen van horror- en sciencefictionfilms en al die inferieure remakes is het moeilijk om iets te vinden wat 2 uur van je tijd waard is. Daarom ga ik altijd af op de klassieken die me de stuipen op het lijf joegen toen ik nog maar een tiener was.<br />Het punt is, zonder een greintje twijfel in mijn hoofd, dat dit de bloederigste, smerigste, snerpendste horrorklassieker is die John Carpenter of welke andere regisseur dan ook (sorry, zelfs u, meneer Spielberg) ooit heeft gemaakt. Maar wat het verhaal echt kracht geeft, is niet het slijk (het VOELT slijk en bloed en God mag weten wat voor andere vloeistoffen), maar het gevoel van angst, isolement en wantrouwen dat het bij de personages en de kijker oproept.<br />Je kunt niet verder weg komen dan Antarctica, en in deze bulderende, ijskoude witte omgeving vindt het verhaal plaats. Verschillende Amerikanen, onderzoekers en militairen zijn daar gestationeerd. Op een dag zien ze een Siberische Husky-hond die uit alle macht wegrent voor de met geweren zwaaiende Noren. Voor ze het weten, moet de Amerikaanse buitenpost vechten tegen een mysterieus wezen dat elk wezen kan imiteren dat het maar wil. Het kan voor het klaar is in walgelijke, slijmerige, bloederige vormen veranderen, maar als het eenmaal klaar is, als je het al niet gedaan hebt...' Ik zie het niet gebeuren, je kunt het niet zien onder mensen of andere normale Aardse dieren.<br />Kurt Russell, Keith David, Wilford Brimley, Richard Masur, Donald Moffatt, TK Carter, Thomas Waites en Charles Hallahan zijn maar een paar van de goede cast. Deze film is de reden waarom horror een geweldig genre kan zijn. Ik word er eigenlijk nog steeds bang van. Het buitenaardse bloed dat uit de petrischaal'springt' als de hete draad hem raakt, maakt me nog steeds aan het schrikken!!!<br />Nog steeds de engste van allemaal.
The silly saying, "You can't touch this" surely applies here. With all the clone horror and sci-fi films coming out, along with all the inferior remakes, it's hard to find anything worthy of 2 hours of your time. That's why I always rely on the classics that scared the weewee out of me when I was a pre-teen.<br /><br />THE THING is, without an ounce of doubt in my mind, the goriest, ickiest, screechiest sci-fi horror classic that John Carpenter, or any other director (sorry, even you Mr. Spielberg) ever made. What really gives it power, though, is not the gore (it OOOOOZES of slime and blood and God knows what other fluids), but rather the sense of dread, isolation, and distrust it fosters in the characters and the viewer.<br /><br />You can't get more remote than Antarctica, and in this howling, freezing white setting is where the story takes place. Several Americans, researchers and military men, are stationed there. One day, they witness a Siberian Husky dog running for dear life from gun-wielding Norwegians. Before they know it, the American outpost is battling a mysterious creature that can imitate any creature it wants. It may morph into disgusting slimy bloody shapes before it's finished, but once it's finished, if you didn't see it in progress, you can't tell it among humans or other normal Earth animals.<br /><br />Kurt Russell, Keith David, Wilford Brimley, Richard Masur, Donald Moffatt, TK Carter, Thomas Waites and Charles Hallahan are just a few of the fine cast. This film is the reason why horror CAN be a great genre. It actually STILL scares me. The alien blood "jumping" out of the petri dish when the hot wire touches it still makes ME jump!!!<br /><br />Still the scariest of them all.