Chop Shop, de tweede film van Ramin Bahrani, is van een zeldzaam soort. Het is een Amerikaanse film die een verhaal vertelt dat normaal gesproken niet in de Amerikaanse filmindustrie te vinden is, het verhaal van een minderheid die in armoede leeft. Het is een werk van eenvoudige schoonheid. De film, die op locatie is opgenomen in Queens, New York, in de schaduw van het Shea Stadium, is neorealistisch tot in de kern. De film heeft een bezetting van niet-acteurs en heeft meer gemeen met de klassieke Bicycle Thates van Vittorio de Sica dan alles wat in de Verenigde Staten is gemaakt. Er is geen filmrol of soundtrack, alle muziek en geluiden zijn diagetisch. Als je ernaar kijkt, heb je het gevoel dat je naar een geweldige buitenlandse film kijkt, omdat het zo zeldzaam is. Deze andere wereld is niet Rome, Istanbul of New Delhi, maar het hedendaagse New York.<br />Bahrani vertelt het verhaal van Alejandro (Alejandro Polanco), beter bekend als Ale. Hij is een 12-jarige Latijns-Amerikaanse jongen zonder ouders of familie om voor hem te zorgen. Hij woont in een piepklein kamertje boven de garage waar hij ook werkt. Hij deelt het bed met zijn jongere zusje Isamar (Isamar Gonzales). Ze zijn geen van beiden naar de tweede klas gegaan. Ale is weliswaar jong, maar taai en volwassen. Hij is het hoofd van het gezinnetje. Hij regelt een baantje voor zijn zus en zelf doet hij alles om geld te verdienen als hij niet in de autosloperij hoeft te werken. Hij verkoopt illegale dvd's op straat en snoep in de metro. Hij zoekt naar auto-onderdelen en verkoopt die aan de vele autowinkels in de straat waar hij woont.<br />Alejandro's hart breekt als hij hoort dat zijn zus's nachts als prostituee werkt. Zelf wordt hij steeds minder geïnteresseerd in zich aan de wet houden. Hij begint te stelen, eerst auto-onderdelen en later portefeuilles. Net als Antonio, de wanhopige hoofdpersoon in _Bicycle Thates_, kunnen we het Ale niet kwalijk nemen dat hij een dief wordt. Het is gewoon een kwestie van overleven. Ale en Isamar sparen in de hoop voor 4.500 dollar een bestelbusje te kunnen kopen. Ze zien het busje als een uitweg, en er is veel optimisme. Maar zoals meestal het geval is in het neorealisme, weten we dat dit alleen maar tot teleurstellingen zal leiden.<br />Polanco's meeslepende optreden is wat het realisme van de Kinderkamer geloofwaardig maakt. Dit is een twaalfjarige jongen die geloofwaardig onafhankelijk en kwetsbaar naïef moet zijn. Of hij nu auto's naar de winkel stuurt, films en Snickers verkoopt of met zijn zusje speelt in hun krappe kamer, het is authentiek.<br />De Kinderkamer is een ontnuchterende herinnering aan het feit dat niet alle Amerikaanse kinderen opgroeien in een land van mogelijkheden. De levensstijl die veel mensen in het blanke middenklassenland Amerika als 'derde wereld' beschouwen, is wat veel blanken in het middenklassenland Amerika als 'derde wereld' beschouwen. Ze gedragen zich alsof ze zich bewust zijn van de armoede en ontberingen in vreemde landen, terwijl ze op zondagochtend koffiedrinken en de New York Times lezen, maar ze maken zich er in hun eigen straten blind voor. Als je eenmaal naar Chop Shop hebt gekeken, zul je anders denken over de kinderen die in de metro snoep aan de man brengen.<br /><br />meer recensies op www.mediasickness.com.
Chop Shop, the second feature from Ramin Bahrani, is a rare breed. It is an American film that tells a story not usually found in American cinema, the story of the of a minority living in poverty. It is a work of simple beauty. Shot on location in Queens, New York in the shadows of Shea Stadium, Chop Shop is neo-realism to the core. Featuring a cast of non-actors, it has more in common with Vittorio De Sica's classic Bicycle Thieves than anything made in the United States. There is no score or soundtrack, all the music and sounds are diagetic. Watching it feels like watching a great foreign film, it takes us to another world because it is so uncommon to see. However this other world is not post-World War II Rome or Istanbul or New Delhi, it is contemporary New York City.<br /><br />Bahrani tells the story of Alejandro (Alejandro Polanco), better known as Ale. He is a 12-year-old Latin-American kid with no parents or family unit to watch after him. He lives in a tiny room upstairs in the auto shop that he also works at. He shares the same bed with his teenage sister Isamar (Isamar Gonzales). Neither of them have made it passed second grade. Ale, though young, is tough and mature. He acts as the head of the small family. He hooks his sister up with a job, and he himself does anything he can to make a buck when not working at the chop shop. He sells bootleg DVDs on the streets and candy in subways. He searches for scrap auto parts and sells them to the many auto shops lining the street where he lives.<br /><br />Alejandro is heartbroken when he learns his sister is working nights as a prostitute. He himself becomes progressively disinterested in abiding by the law. He begins to steal, first car parts and later wallets. Like Antonio, the desperate protagonist in Bicycle Thieves, we cannot blame Ale for becoming a thief. It is merely survival. Ale and Isamar save up in hopes of buying a food vending van for $4,500. They see the van as their way out, and there is much optimism. However, as is usually the case in neo-realism, we know this will only lead to disappointment.<br /><br />Polanco's riveting performance is what gives legitimacy to Chop Shop's realism. Here is a 12-year-old character that needs to be believably independent and vulnerably naive. Whether he is directing cars to the shop, selling movies and Snickers bars or playing with his sister in their scanty room, it is authentic.<br /><br />Chop Shop is a sobering reminder that not all American children grow up in a land of opportunity. Ale's lifestyle is what many in middle-class white America consider 'third world'. They act cognizant the poverty and deprivation in foreign lands while sipping their coffee and reading the New York Times on Sunday morning, but make themselves blind to it on their own streets. Once you watch Chop Shop, you will think differently of the kids peddling candy on the subway.<br /><br />more reviews at www.mediasickness.com