Als je op zoek bent naar een kung-fu-actiefilm, moet je ergens anders zoeken. Terwijl er vechtscènes zijn, draait de film om de provinciale hoofdpersoon, die in het veramerikaanste Kanton haar weg probeert te vinden. In tegenstelling tot de meeste 'kung-fu-komedies' worden de actiescènes gebruikt om de komedie te versterken, in plaats van andersom.<br />Cheung Booi is een statement over de kluchtige aard van kung-fu-films, waarin de sterren altijd een reden lijken te vinden om te vechten. In plaats van een groots drama over eer en respect, zorgen kleine misverstanden ervoor dat de personages tegen elkaar gaan schreeuwen en elkaar in elkaar beginnen te slaan.<br /><0x3E> Mijn jonge tante, zoals het hoort. In het Westen kennen we het verhaal van Cheng Tai-nun, gespeeld door Kara Hui, een jonge vrouw die met een oudere landeigenaar trouwt om te voorkomen dat zijn bezittingen in handen vallen van zijn hebzuchtige en corrupte broer. Na zijn dood verhuist ze naar Kanton om bij haar neef te gaan wonen, gespeeld door regisseur Lau Kar Leung, en zijn zoon Ah Tao, gespeeld door Hsiao Ho.<br />De ironie van het verhaal is dat hoewel Cheng even oud is als Ah Tao, haar manier van doen meer lijkt op haar status als zijn stiefoudtante. Terwijl Ah Tao Engels spreekt (uitermate slecht), gitaar speelt en naar gekostumeerde feestjes gaat, doet Cheng helemaal niets als ze zich probeert aan te passen aan haar leven in Kanton, compleet met make-up, onthullende jurken, hoge hakken en dansscènes.<br />Wat deze film zo geweldig maakt, is het besef. Lau Kar Leung is misschien wel een van de grootste, zo niet de grootste regisseur van zijn generatie in Hongkong, en Kara Hui won 'Best Actress' bij de eerste filmprijzen van Hongkong in 1982. Bovendien is dit misschien wel Hsiao Ho's beste optreden. Zijn chemie met Hui is opmerkelijk, en hoewel hij later een legendarische carrière maakte in kung-fu-komedies, vaak samen met Sammo Hung, heeft hij de perfecte combinatie van sportiviteit en komedie. Terwijl de romantische spanning en intrige zich in de tweede helft van de film opbouwen, verandert zijn hele gezicht. Hij stapt niet langer zorgeloos door het leven. Hij wordt de rechtschapen man en zijn trawanten de Kramer, Elaine en George.<br />Mijn enige klacht is dat de komische aspecten van de film tijdens het slot wegsterven. De film verandert van een regelrechte klucht in een dramatische intrige met weinig meer dan een verandering in de muziek. Maar er zit een zekere symmetrie in. De film begint zich op de intrige te richten, meer op het personage van Lau Kar Leung, en zo eindigt hij ook. Maar de laatste scène keert terug in de film.' 's Komische wortels, die beide aspecten van de film illustreren.
If you're looking for a kung-fu action movie, look elsewhere. While there are fighting scenes, the film revolves around its provincial protagonist, who struggles to find her way in Americanized Canton. Unlike most "kung-fu comedies," the action scenes are used to reinforce the comedy, instead of the other way around.<br /><br />Cheung Booi is a statement about the farcical nature of kung-fu movies, where the stars always seem to find some reason to fight. Instead of some grand drama about honor and respect, minor misunderstandings cause the characters to yell at each other and start beating each other up.<br /><br />My Young Auntie, as it's known in the West, is the story of Cheng Tai-nun, played by Kara Hui, who is a young woman who marries an elderly landowner to keep his holdings from falling into the hands of his greedy and corrupt brother. After he dies, she moves to Canton to live with her nephew, played by director Lau Kar Leung, and his son Ah Tao, played by Hsiao Ho.<br /><br />The basis of the irony is that although Cheng is the same age as Ah Tao, her manner is more akin to her status as his step-great-aunt. While Ah Tao speaks English (extremely poorly), plays the guitar and goes to costume parties, Cheng utterly fails when she tries to adapt to her lifestyle in Canton, complete with makeup, revealing gowns, high heels and dance scenes.<br /><br />What makes this movie great is its realization. Lau Kar Leung is perhaps one of the greatest, if not the greatest director of his generation in Hong Kong, and Kara Hui won "Best Actress" at the first Hong Kong Film Awards in 1982. Also, this is arguably Hsiao Ho's finest performance. His chemistry with Hui is remarkable, and although he went on to have a storied career in kung-fu comedies, often working alongside Sammo Hung, he has the perfect combination of athleticism and comedy. As the romantic tension and intrigue build in the second half of the movie, his entire countenance changes. No longer does he easily jaunt through life without a care in the world. He becomes the straight man and his cohorts the Kramer, Elaine and George.<br /><br />My one complaint is how suddenly the comedic aspects of the film die off during the conclusion. The film transitions from outright farce to dramatic intrigue with little but a change in incidental music. But there is a certain symmetry in it. The film begins focused on the intrigue, focused more on Lau Kar Leung's character, and it ends that way, too. But the final scene returns to the movie's comedic roots, giving conclusion to both aspects of the film.