Laat ik beginnen met te zeggen dat ik dol ben op de tv-series. De aard van de klassenstrijd was altijd al een onderwerp om grappen over te maken, maar deze tv-serie maakt er nog beter gebruik van dan de meeste andere. De chemie tussen Yootha Joyce en Brian Murphy was altijd om te smullen, en de schrijvers schreven bijna altijd onberispelijke afleveringen. Naar mijn mening is het de beste Britse comedy van halverwege tot eind jaren zeventig, die de series als RISING DAMP, ROBIN'S NEST, BEN JE GENOEG? en dergelijke overtreft. Toen de ON THE BUSES-serie een paar jaar eerder was afgelopen, werden george en mick de volgende trots en vreugde van ITV (of ITV 1 zoals het nu heet). De film is echter in bijna elk opzicht een verschrikking. De essentie van de tv-serie is vrijwel geheel ontmanteld door de schrijvers van deze afgrijselijke film (en het zal iedereen meteen opvallen dat het niet dezelfden zijn die aan de serie hebben gewerkt). Zoals een van de commentatoren al heeft opgemerkt, mist Mildred de scherpte die ze in de tv-serie had en komt ze bij lange na niet zo dominant over.<br />In plaats van zich te richten op de klassenstrijd met de viermiles, die de basis van de tv-serie vormde, schrijft de plot de viermiles na het eerste halfuur vrijwel helemaal uit. De plot, als je het zo kunt noemen, bestaat uit George en Mildred die op vakantie gaan naar een of ander hotel en daar in aanraking komen met gangsters. Het talent van Stratford Johns, Kenneth Cope, David Barry en Sue Bond, in de vorm van de eersteklas acteurs, is aan hen verspild. De meesten van hen hebben hun hoogtijdagen allang achter de rug en ze zien er allemaal heel gegeneerd uit, alsof ze heel goed weten dat het enige wat het waard is om voor rond te hangen een salaris is (dat waarschijnlijk niet veel zal zijn).<br /><br />De grappen en grollen in de film (als je ze zo kunt noemen) zijn sterk gebaseerd op traditionele Britse kluchten, waaronder misplaatste identiteiten, g<0xC3><0xAA>nante situaties, slecht getimede slapsticks, personages die de controle verliezen over wat er met hen gebeurt en algemene verwarring. En het loopt allemaal op niets uit. Zoals een ander commentaarlid al opmerkte, lijkt het alsof de schrijvers van deze film nog nooit een aflevering van de tv-serie hebben gezien en in plaats daarvan iets hebben bedacht dat op een _carry on_ stoeipartij lijkt. Vooral de scène waarin George door het personage van Sue Bond wordt uitgekleed, is uit zijn verband gerukt.<br />Een mysterie rond deze film is de verstrekte BBFC-certificering <0xE2><0x80><0x93> 15. Waarom wordt hij 15 toegekend als er niets anders te zien is dan onschuldig, niet-vulgair vermaak?<br />Het zal niemand verbazen dat er niet lang na de première van deze film (kort na de droevige dood van Yootha Joyce) een eind kwam aan het tijdperk van de sitcom. En het bedrijf dat achter deze film zit, Hammer, dat bekendstond om zijn eersteklas horrorfilms uit de jaren vijftig tot halverwege de jaren zeventig, verdween al snel in de vergetelheid.<br />Al met al is de film een totale mislukking. Mijn advies: sla deze film over en hou het bij de tv-serie. Je zult niets missen, dat verzeker ik je.
Let me start by saying how much I love the TV series. The nature of class war was always going to be a subject worthy of poking fun at, but this TV series exploits it better than most. The chemistry between Yootha Joyce and Brian Murphy was always electrifying and the writers wrote almost entirely flawless episodes every time. In my opinion, it is the best British sitcom of the mid to late-1970s, surpassing the likes of RISING DAMP, ROBIN'S NEST, ARE YOU BEING SERVED? and so on. With the ON THE BUSES series having finished a few years earlier, GEORGE AND MILDRED became the next pride and joy of ITV (or ITV 1 as it's now known), enjoying a four-year run on the channel.<br /><br />The movie however is absolutely terrible in almost every respect. The general essence of the TV series has almost entirely been stripped by the writers of this abysmal movie (who anyone will immediately notice are not the same ones who worked on the series). As one commenter has already pointed out, Mildred lacks the sharpness she had on the TV series and does not come across as anywhere near as overbearing.<br /><br />The plot, instead of focusing on the class war with the Fourmiles that was the very foundation of the TV series, actually writes out the Fourmiles almost entirely after the first half-hour. The plot, if you can call it that, consists of George and Mildred going on holiday to some hotel and getting mixed up with gangsters. First rate talent in the form of Stratford Johns, Kenneth Cope, David Barry and Sue Bond are all wasted here. Most of these are well past their heyday and all of them look very embarrassed as if they very well know that the only thing worth hanging around for is a paycheck (which probably won't be much).<br /><br />The jokes and gags in the movie (if you can call them that) rely heavily upon traditional British farce, including mistaken identities, embarrassing situations, poorly-timed slapstick, characters losing control of what is happening to them and general confusion. And it all fails miserably. As another commenter has pointed out, it seems as though the writers of this movie have never seen an episode of the TV series and instead crafted out a something resembling a CARRY ON romp. The scene where George is stripped down by Sue Bond's character is particularly out of context.<br /><br />A mystery surrounding this movie is the BBFC certification provided - 15. Just why is it rated 15 when all there is to see is harmless, non-vulgar entertainment?<br /><br />Not surprisingly the era of sitcom spin-of came to an end not long after this movie was released (shortly after the sad death of Yootha Joyce). And the company behind this movie, Hammer, well known for producing first rate horror movies back in the 1950s to mid 1970s, soon disappeared into total obscurity.<br /><br />All in all, the movie is a near total washout. My advice - skip this and stick to the TV series. You won't be missing anything, I assure you.