Als een Cirkel om de menselijke conditie begint 2001 bij het begin, slaat het midden over en gaat verder naar het einde, precies waar we begonnen zijn. Kubrick, die de zwakte van woorden in vergelijking met beeld(en) opmerkt, houdt wijselijk op met dialogen. Hij geeft de voorkeur aan de kracht en de essentie van het decor en laat het ontcijferen over aan de intelligentie van het publiek. Of niet, afhankelijk van het publiek.<br />2001 is een monoliet in de cinematografische geschiedenis en is een teken van richting, uitvoering en prestatie. Als je de ambitie van de film in aanmerking neemt (een film over alles) en de mate van succes die de film met dat doel bereikte, is er een goede reden te bedenken waarom dit de grootste van alle films is.<br /><br /><br />
Like a Circle around the human condition, 2001 starts at the beginning, skips the middle, and proceeds to the ending, right back where we started. Noting the weakness of words compared to image(s), Kubrick wisely dispenses with dialogue, preferring the power and essence of the scenery, and allowing the intelligence of the audience to do the deciphering. Or not, depending on the audience.<br /><br />A monolith in cinematic history, 2001 is a high water mark of direction, execution, and achievement. If one considers the ambition of the film (a film about everything), and the measure of success the film achieved to that end, a very sound argument for this being the greatest of all films can be made.<br /><br />