Ik weet niet hoe het met de echte Cobb zit, maar ik kreeg duidelijk de indruk dat de filmmakers wilden proberen zijn scherpe kantjes en zijn reputatie te verzachten, niet dat ze ons een echt portret van de man zelf wilden geven. In de film wordt hij, afgezien van een paar racistische opmerkingen, afgeschilderd als de zoveelste keiharde, doortrapte ouwe zak (hij is zo levenslustig!) met een hart van goud (min of meer). Dat is ook de slechtste rol die ik T.L.Jones heb zien spelen (hij brengt niets nieuws of subtiels in zijn gestereotypeerde personage). Hij weet Cobb alleen niet zo goed te vertolken dat ik me in de film kan verplaatsen. Ik ben geen minuut vergeten dat Tommy Lee Jones op het scherm deed alsof hij Ty Cobb was. Robert Wuhl was evenmin onder de indruk. De 'komische' elementen in de film leidden alleen maar af en leken helemaal niet waar. Een verdomde tijdverspilling, het is gewoon tijdverspilling.
I don't know about the real Cobb but I got the distinct impression that the filmmakers' aim was to try to soften his jagged edges and reputation, not give us a true portrait of the man himself. In the movie, besides a few racist remarks, he's shown to be just another hard-nosed, cantakerous old coot (he's so full of life!) with a heart of gold(more or less). This is also the worst acting I've seen T.L.Jones do(he brings nothing new or subtle to his stereotyped character). He just doesn't flesh out Cobb in a way that pulls me into the movie. Not for one minute did I forget that it was Tommy Lee Jones on the screen pretending to be Ty Cobb. Robert Wuhl didnt impress either. The "comedic" elements in this movie were just distracting and didnt ring true at all. A bloody waste of time, it is