Jaren geleden, toen _Dringende Lili_ op tv werd uitgezonden, was het altijd de pan- en scanversie, waar ik een hekel aan had, en ik besloot te wachten en de film op zijn eigen breedbeeldformaat te bekijken. Dus toen ik een goedkope dvd van dit opus van Julie Andrews/Blake Edwards zag, besloot ik hem te kopen en hem voor eens en altijd te bekijken.<br />Tjonge, wat een verschrikkelijke film. Hij is zo slecht en op zo veel niveaus dat ik echt niet weet waar ik moet beginnen met beschrijven waar en wanneer het zo vreselijk misgaat. Nu ik ernaar kijk, weet ik het niet meer.' Voor filmfans is het duidelijk dat Blake Edwards deze ster voor zijn vrouw heeft gecreëerd, alleen maar omdat zo veel andere regisseurs met Andrews in de musicals succes hadden gehad (MARY POPPINS, SOUND OF MUSIC, THERROUGH MODERN MILLIE, enz.), maar ook omdat Andrews niet werd gecast in projecten die door Julie zelf op het toneel beroemd waren gemaakt (CAMELOT, MY FAIR LADY, enz.), omdat Hollywood haar niet sexy of glamoureus genoeg vond. Dus heeft Blake deze doodgeboren poging bedacht om zijn vrouw te presenteren in een bizar samenraapsel van spionageverhalen, oorlogsfilms, romances, slapsticks, komedies en muziek. Het werkt tot op een punt dat het heel g<0xC3><0xAA>nant is.<br />Let wel, de versie op de dvd is de 'director's cut', of in dit geval 'laten we redden wat er te redden valt' van deze beruchte flop. Bij het uitbrengen van de dvd heeft Edwards 19 scènes (19!!!!!!!) uit de oorspronkelijke opgeblazen theaterversie in een meer gestroomlijnde en toch opmerkelijk inefficiënte versie geknipt. De film gaat verder zonder dat we weten wat hij voorstelt. We zijn 25 minuten bezig en we weten nog steeds niet wat er aan de hand is of waarom we kijken wat er gebeurt. Wat voor spion is Lili? Hoe machtig is ze? Is ze ooit verantwoordelijk geweest voor iemands dood? In plaats daarvan kijken we naar een uiterst verveeld kijkende Rock Hudson die een uiterst verveeld kijkende Julie Andrews het hof probeert te maken. De onverklaarbare reden waarom die twee verliefd op elkaar worden, maakt het er allemaal niet beter op. Waarom valt Julie voor Hudson? Waarom hij en niet andere mannen met wie ze iets heeft gehad? Er had iemand van haar ex in de buurt moeten rondhangen die haar terug probeerde te winnen of die haar geheim probeerde te ontcijferen. Dat zou ons het broodnodige contrast hebben gegeven met de warrige actie. Het zou ons ook wat impulsiviteit hebben gegeven ten opzichte van de trage procedure. Er zit geen katalysator in dit verhaal. Je hoeft alleen maar naar de scènes te kijken om duidelijk te zien dat Edwards en de schrijver alleen maar op ideeën zijn gekomen die zijn geïnspireerd door Andrews' (en Edwards') eerdere successen. Het beste (of slechtste) voorbeeld is de scène waarin Andrews en Hudson een groep kinderen volgen die midden in een bos zingen. Edwards met 'Sound of Music'. Geen wonder dat hij het van de dvd heeft gehaald. In 1970 had die scène misschien op een bepaald niveau gewerkt, maar tegenwoordig riekt dat moment naar wanhoop. Er zijn andere plotelementen die rechtstreeks zijn geïnspireerd door andere films van Andrews/Edwards. De eindeloze scènes van hondengevechten zijn geïnspireerd door de veel betere MODERNE MILLIE. Het muzikale moment 'I'll give you three guesses' De film is alleen maar gemaakt om Julies Mary Poppins-personage belachelijk te maken, dat in de scène waarin Julie een striptease opvoert 'raar' wordt. Het eindbeeld, een vogelperspectief van Julie die naar Hudsons vliegtuig rent, is weer een 'knipoog' bij geluidsband van muziek.<br />Het hele verhaal is verwarrend. Julie speelt een zangeres, geboren uit een Duitse vader en een Britse moeder, die in Engeland woont maar haar (Engelse) liedjes in Parijs zingt. Je weet nooit precies waar het verhaal zich afspeelt. Sommige momenten zijn gewoon slecht bewerkt. Zoals wanneer Julie en haar 'oom' te paard zitten. Ze praten en praten en dan rent Julie plotseling midden in een zin weg. Ik ben net zoiets als 'wat is hier gebeurd?'<br />De komische stukjes zijn niet grappig en de moeite waard. Elke scène met de Franse politie is meelijwekkend. Waar is Peter Sellers als je hem echt nodig hebt? De actie is ongelooflijk stom. Als Julie en haar 'oom' op weg zijn naar Duitsland met die trein, schiet Hudsons squadron kogels af op de trein, waarbij hij Lili bijna doodt. Briljant. Wat ook grappig is aan die scène is dat die twee midden in de nacht met de trein vertrekken, maar dat Hudson en zijn squadron de trein bereiken terwijl ze de volgende ochtend al wegvliegen. Dat is nog eens een langzaam rijdende trein.<br />De muzikale momenten. Het begin is het beste deel van de hele film (en de reden waarom ik deze film 3 sterren heb gegeven), maar het is niet goed.' Het effect van 'Girl in no man's land' is aanzienlijk verminderd omdat het aan het eind wordt herhaald. Over overbodig gesproken, moesten we echt een can-can-dans zien, een stripteasescène met Crepe Suzette en Julie die ook stript? 'Girl in no man's land' is oké, ook al is het overduidelijk, maar dat moment slaat gewoon nergens op omdat Lili het zingt voor een groep gewonde soldaten in een Frans ziekenhuis, waardoor ik me afvraag: hoeveel soldaten zijn er indirect gewond geraakt door het resultaat van haar spionage?<br />Het hele project is lusteloos en zonder energie. De romantiek is 100% ongelooflijk. Rock Hudson is veel te oud en ziet er moe uit (kijk maar naar het museumtafereel). Julie ziet er verdwaasd uit, alsof ze valium gebruikt. Maar wat dit ondoordachte project de das omdoet, is dat Julie een Duitse spionne speelt. Edwards wilde wanhopig graag het Mary Poppins-syndroom dat zijn vrouw kwelde uit de wereld helpen en geloofde dat het een goede beslissing was om een verrader te spelen. Hoe graag ik Julie ook mag, ze is geen Greta Garbo, die het in MATA HARI zo mooi voor elkaar heeft gekregen. Vreemd genoeg komt Julie, zelfs als ze een Duitse spionne speelt, nog steeds zoet en schattig over.<br />Hoe erg is het met Dierbare Lili? Zelfs na 37 jaar na de release had Blake Edwards nog steeds het gevoel dat hij eraan moest werken voor de dvd-uitgave.
Years ago, when DARLING LILI played on TV, it was always the pan and scan version, which I hated and decided to wait and see the film in its proper widescreen format. So when I saw an inexpensive DVD of this Julie Andrews/Blake Edwards opus, I decided to purchase and watch it once and for all.<br /><br />Boy, what a terrible film. It's so bad and on so many levels that I really do not know where to start in describing where and when it goes so horribly wrong. Looking at it now, it's obvious to any fans of movies that Blake Edwards created this star vehicle for his wife simply because so many other directors had struck gold with Andrews in musicals (MARY POPPINS, SOUND OF MUSIC, THOROUGHLY MODERN MILLIE, etc) but also because Andrews was snubbed from starring in projects made famous on stage by Julie herself (CAMELOT, MY FAIR LADY, etc) because Hollywood thought she wasn't sexy or glamorous enough. So Blake created this stillborn effort, to showcase his wife in a bizarre concoction of spy story/war movie/romance/slapstick comedy/musical. DARLING LILI suffers from multiple personalities, never knowing who or what it is. Some specific scenes are good or effective but as a whole, it just doesn't work at all to a point of it being very embarrassing.<br /><br />Mind you, the version on the DVD is the "director's cut", or in this case, "let's salvage whatever we can" from this notorious box office flop. In releasing the DVD, Edwards cut 19 scenes (19!!!!!!!!) from the original bloated theatrical version into this more streamlined and yet remarkably ineffective version. The film moves along with no idea of what it is. We are 25 minutes into it and we still don't know what's going on or why we're watching what's going. What kind of spy is Lili? How powerful is she? Was she ever responsible for someone's death? Instead we watch a thoroughly bored looking Rock Hudson trying to woo a thoroughly bored looking Julie Andrews. Things aren't helped much with the inexplicable reason why the two fall in love. Why does Julie fall for Hudson? Why him and not other men she got involved with? There should have been one of her ex hanging around, trying to win her back or trying to decipher her secret. This would have given us some much needed contrast to the muddled action. It would also have given us some impetuous to the sluggish proceedings. There's no catalyst in this story.<br /><br />One only has to look at the cut scenes to clearly see that Edwards and the writer just came up with ideas inspired by Andrews' (and Edwards') previous successes. The best (or worst) example is the scene when Andrews and Hudson follows a group of children who sing in the middle of a forest. Edwards channeling SOUND OF MUSIC. It's no wonder he removed it from the DVD. Back in 1970, that scene might have worked on a certain level but today, that moment reeks of desperation. There are other plot elements directly inspired by Andrews/Edwards other films. The endless scenes of dogfights is inspired by the much better MODERN MILLIE. The musical moment "I'll give you three guesses" was created just to make fun of Julie's MARY POPPINS persona, which is turned "raunchy" with Julie doing a striptease in the act. The ending, bird's eye view of Julie running towards Hudson's plane, is another "wink" at SOUND OF MUSIC.<br /><br />The whole thing is confusing. Julie plays a singer, born from a German father and British mother, who lives in England but sings her (English) songs in Paris. You never know exactly where the story takes place. Some moments are just badly edited. Like when Julie and her "uncle" are on horseback. They talk and talk and then Julie suddenly sprints off in mid-sentence. I'm like "what happened here?"<br /><br />The comedy bits are unfunny and cringe-worthy. Every scene with the French police are pathetic. Where's Peter Sellers when you really need him. The action is stupid beyond belief. When Julie and her "uncle" are on their way to Germany on that train, Hudson's squadron shoots rounds of bullets at the train, almost killing Lili in the process. Brilliant. What's also funny about that scene is the two leave on the train in the middle of the night but Hudson and his squadron reach the train even though they fly off the next morning. That's one slow moving train there. <br /><br />The musical moments. The beginning is the best part of the entire film (and the reason I gave this film 3 stars) but it's effect is diminished considerably because it's repeated at the end. Speaking of redundant, did we really need to see a can-can dance, Crepe Suzette stripping scene and Julie stripping too? The "Girl in no man's land" is OK even if it's bleeding obvious, but that moment just doesn't make any sense whatsoever because Lili sings it to a group of injured soldiers at a French hospital, making me wonder: how many soldiers there were injured indirectly by the result of her spying?<br /><br />The whole project is listless and without energy. The romance is 100% unbelievable. Rock Hudson is way too old and tired looking (check out the museum scene). Julie looks dazed, like she's on Valium. But what really kills this ill-conceived project is Julie playing a German spy. Edwards desperately wanted to dispel the Mary Poppins syndrome afflicting his wife and believed that playing a traitor was a good career decision. As much as I like Julie, she's no Greta Garbo, who pulled it off so beautifully in MATA HARI. Funny enough, even if Julie plays a German spy, she still comes across as cloying and cute.<br /><br />How bad is DARLING LILI? Even after 37 years since its release, Blake Edwards felt he still needed to work on it for its DVD release.