Een paar jaar geleden zag ik SEA OF DUST als onderdeel van een NYC-vertoning. In die tijd vond ik de film leuk, dus ik was een beetje in de war door een paar wijzigingen die sindsdien waren aangebracht. Misschien komt het door mijn geheugen, maar er leken stukken uit de versie die op het Rhode Island Film Festival werd vertoond, te ontbreken. Ik weet eigenlijk niet aan welke versie ik de voorkeur geef, maar ik kan in alle eerlijkheid zeggen dat ik iets heb gevonden om het allebei te waarderen.<br />Laat ik beginnen met iedereen te waarschuwen dat dit geen popcornfilm is. Hoewel hij is aangeprezen als een eerbetoon aan Hammer Films, zullen mensen die een krachtmeting verwachten tussen Van Helsing en Dracula diep teleurgesteld zijn. En hoewel _SEA OF DUST_ gevuld is met oogverblindend snoepgoed (het is echt gefilmd als een film uit de jaren zestig) en Ingrid Pitt, de ster van Hammer, in de hoofdrol speelt, lijkt het in geen enkel opzicht op de films van het bedrijf. Deze film is heel duister, heel verwarrend en (af en toe) heel grappig. Ik kan me niet herinneren dat de eerste versie zo geschift was als deze, maar dat is niet erg (vooral niet de confrontatie in het Zwarte Woud die als een Three Stooges-aflevering is afgedraaid). En sommige van de tirades van mevrouw Pitt zijn heel vermakelijk. Het is alsof iemand haar heeft opgehitst en haar heeft losgelaten.<br />'Het unieke van deze film is...' Maar het heeft wel te maken met de geleende details. Het zit'm in de ideeën. Als af en toe kijkende sci-fi-kijker heb ik het netwerk regelmatig onder de loep genomen voor de variaties van één noot op een thema (CGI-monster doodt en wordt dan vernietigd). SEA OF DUST zit zo vol ideeën dat je er na een tijdje over begint te struikelen.<br />Maar begrijp me niet verkeerd. Ik klaag niet. Integendeel, ik prijs deze jongens voor het feit dat ze zo'n ondernemende lowbudgetfilm hebben gemaakt en voor de moed om er zoveel concepten in te stoppen. Het wordt geen picknick voor mensen die er een hekel aan hebben om na te denken in de bioscoop (je weet wie je bent). Maar voor de rest van ons, diegenen onder ons die de formule van moderne horrorfilms beu zijn, de voorspelbaarheid, het gebrek aan respect voor het publiek, is dit misschien wel je kans.
I saw SEA OF DUST as part of a NYC screening audience several years ago. I enjoyed the film at that time, so I was a little confused by some of the amendments that had been made since. Perhaps it's my memory, but there seemed to be chunks of exposition missing from the version that was shown at the Rhode Island Film Festival. I'm really not sure which version I prefer, but I can honestly say that I found something to appreciate it both.<br /><br />Let me begin by warning everyone that this is not a popcorn movie. Although it's been promoted as a Hammer Films tribute, people expecting a showdown between Van Helsing and Dracula are going to be sorely disappointed. There's some cleavage, but no nudity (a staple of the British production house's later movies). And while SEA OF DUST is filled with gorgeous eye candy (it really is shot like a sixties film), and features Hammer starlet Ingrid Pitt, it's not like any of the company's pictures in tone or execution. This film is very dark, very confusing, and (at times) very funny. I don't remember the earlier version being quite as nutty as this one, but that's not a bad thing (especially the showdown in the Black Forest that plays like a Three Stooges short). And some of Ms Pitt's rantings are quite entertaining. It's like somebody wound her up and turned her loose.<br /><br />The uniqueness of this film doesn't lie with the borrowed details, though. It's in the ideas. As an occasional Sci Fi Channel viewer, I've regularly taken the network to task for its one-note variations on a theme (CGI monster kills, then gets destroyed). SEA OF DUST is so full of ideas that you start to trip over them after a while.<br /><br />But don't get me wrong. I'm not complaining. If anything, I applaud these guys for making such an enterprising low-budget picture and for having the courage to pack it with so many concepts. It's not going to be a picnic for people who hate to think at the movies (you know who you are). But for the rest of us, those of us who are tired of the formula of modern horror films, the predictability, the lack of respect for the audience, this may just be your ticket.