De achterkant van de dvd van deze film jubelt: 'Chey is de Quentin Tarantino van Christian Films.' Dit is niet zozeer een belediging voor Quentin als wel voor christelijke films. Deze film is slecht geschreven, stijfjes geacteerd en met een doelloze intensiteit geregisseerd. De scènes spelen zich op een verwarrende en onrealistische manier af en worden afgewisseld met leuke time-lapsefoto's. Flashbacks, die vervagen tot grijze, stilstaande beelden om de tijd (niet belangrijk in het verhaal) aan te geven, worden allemaal gemaakt om de film meer filmische geloofwaardigheid te geven. De camera is lukraak gericht, een paar mooie crane shots worden afgewisseld met belachelijke montages die geen enkele betekenis hebben. Door het slechte beeld en de slechte belichting vraagt de kijker zich in veel scènes af wie met wie praat. O, en het geluid is verschrikkelijk. De special effects waren redelijk en gelukkig beperkt. Maar dit is allemaal alleen maar technisch. De film slaagt er niet in op een emotioneel niveau te boeien. De dialoog klinkt zo onecht en de acteurs schijnen hem slechts een ogenblik te hebben gelezen voordat de camera begon te draaien. Het verhaal... de dingen die in een bepaalde volgorde gebeuren, hebben geen motivatie. De personages hebben moeite om zich aan één aspect vast te klampen. En de personages moeten in elke scène een standpunt innemen over het christendom en het geloof. Je hoeft de personages niet in elke scène de naam van Jezus Christus te laten noemen om de film christelijk te laten zijn. Goeie genade! Probeer dit alsjeblieft niet aan je niet-aflatende vrienden te laten zien met andere verwachtingen dan gelach.
The back of the DVD for this movie raves, "Chey is the Quentin Tarantino of Christian Films." This isn't so much an insult to Quentin as it is to Christian films. This film is poorly written, stiffly acted and edited with a purposeless intensity. The scenes play out in a confusing and unrealistic way and are interspersed with some nice time-lapse photography. Flashbacks, fades to grey, freeze frames to tell the time (unimportant in the story) are all done with out any apparent reason other than to give the movie more cinematic credibility. The camera is haphazard, some nice crane shots are cut with ridiculous montages that have no significance. Poor blocking and lighting leave the viewer wondering who is talking to who in many scenes. Oh and the audio is terrible. The special effects were decent and thankfully limited. But this is all just technical. The movie fails to engage on an emotional level. The dialogue is so fake sounding and the actors seem to have only read it a moment before the camera was rolling. The story... the things that happen in sequence have no motivation behind them. The characters are struggling to take hold of one dimensionality. And the characters have to make a stance on Christianity and faith in every single scene. Take a queue from M. Night, engaging Christian films don't have to have the characters saying the name of Jesus Christ in every scene for the movie to be Christian. Goodness! Please don't try to show this to your unsaved friends with any expectations other than laughter.