Antoine Monot, in een imitatie-imitatie van Kevin Smiths Silent Bob, blijft erom vragen, maar schrijver/regisseur Christian Zwerbert luistert nooit. Zwerbert kan gewoon geen nee zeggen tegen een mop, hoe goedkoop die ook is. Het beste aan deze film is de soundtrack. Natuurlijk zouden Joey Burns uit Calexico en de goddelijke Jonathan Richman, de ingehouden bard van de oude stempel van 'There's something about Mary', elk verhaal over een drop-out in een klein stadje op waarde weten te schatten. In visuele allure ziet Stefan (Lukas Gregorowicz) er cool genoeg uit in zijn bruine BMW tweedeurs, met pilotenzonnebril, die nergens heen gaat. Goed, hij gaat per ongeluk met zijn bohémienachtige jongere zusje (Marie Zielcke) naar bed, maar ja, wie zou dat niet doen? Hij gaat ook zwart-wit als hij een royale dosis van die mysterieuze stof slikt die ze nul-nul noemen, maar als je een iets serieuzere weergave zoekt van wat een roes met je kan doen, raad ik je aan 'Fear and Loathing in Las Vegas' te lezen.
Countenance! Antoine Monot, in a copycat impersonation of Kevin Smith's Silent Bob, keeps asking for it, but writer/director Christian Zübert never listens. Zübert just can't say no to a joke, no matter how cheap. The best thing about this movie is its soundtrack. Of course, Joey Burns of Calexico and the divine Jonathan Richman, understated old-school bard of "There's something about Mary" fame, would grace any small-town dropout story. In visual allure, Stefan (Lukas Gregorowicz) looks cool enough riding his tan six-series BMW two-door, wearing aviator shades, going nowhere. True, he *accidentally* sleeps with his wild-eyed bohemian kid sister (Marie Zielcke), but then, who wouldn't? Thumbs up also to how he goes black-and-white on a liberal dose of that mysterious substance they call zero-zero, but if you're looking for a slightly more serious rendering of what intoxication can do to you, I suggest you check out "Fear and Loathing in Las Vegas".