Hitchcock zou trots zijn op deze film. Zelfs als er niets gebeurt, is hij spannend. Regisseur David Lynch gebruikt hier en daar een paar goedkope sensatietrucs, maar hij wisselt ze af met andere cinematografische technieken om te voorkomen dat de film stompzinnig wordt.<br />Deze film is alles bij elkaar surrealistisch, alsof je wakker wordt en je het grootste deel van een droom herinnert, maar niet genoeg om hem zinnig te maken. Ik probeer het allemaal nog uit te vogelen en zal hem waarschijnlijk nog een keer moeten zien om dingen op te vangen die ik heb gemist en die me kunnen helpen het beter te begrijpen. Het is een heel gedetailleerd plot dat heel langzaam tot stand komt, dus je moet geduld hebben en goed opletten. Zorg dat je toiletbezoekje achter de rug is voordat het begint. En toch wordt de plot overschaduwd door het thema, de sfeer, de ontwikkeling van het personage en de filmtechnieken.<br />De dubbele rol van de hoofdactrice, Naomi Watts, toont haar enorme talent. Dat wil zeggen, als ik mijn ogen van haar tegenspeler af kon houden. Wat een acteerprestaties.<br />Lynch verrast de hele film door met ongebruikelijke camerastandpunten, de lengte/tijd van montages, het heen en weer springen tussen de scènes. Gecombineerd met slim gebruik van muziek en geluiden, helpt het allemaal om de spanning in ons hoofd op te bouwen, ongetwijfeld een belangrijk doel van de regisseur. Nou, hij liet me op het puntje van mijn stoel zitten, liet me zelfs met de acteurs praten om hier voorzichtig te zijn en daar niet zo naïef te zijn. Je weet wel, van die dingen waar je je kinderen voor in elkaar wilt slaan als ze iets in de bioscoop hebben gedaan.
Hitchcock would be proud of this movie. Even when nothing happens, it is suspenseful. Director David Lynch overuses a few cheap thrill tricks here and there, but he intersperses them with other cinematographic techniques to keep it from becoming obtuse.<br /><br />Altogether surreal, this movie is like waking up and remembering most of a dream but not enough to make it sensible. I am still trying to figure it all out and will probably have to see it again to catch things I missed and which may help me understand it better. It is a very detailed plot that very slowly comes together, so you must be patient and pay attention. Get your bathroom trip out of the way before it starts. And yet, the plot is overshadowed by the theme, the mood, the character development, and the filming techniques.<br /><br />The dual roles of the main actress, Naomi Watts, showcase her enormous talent. That is, when I could get my eyes off of her co-star. What an acting pair.<br /><br />Lynch surprises throughout the movie with unusual camera angles, the length/timing of editing cuts, jumping back and forth between scenes. Combined with smart use of music and sounds, it all helps to build suspense in our minds, doubtless a major objective of the director. Well, he kept me on the edge of my seat, even had me talking to the actors to be careful here, and not be so naive there. You know, the kind of stuff you want to smack your kids for doing at the movies.