Cimarron was pijnlijk om naar te kijken. Hoewel Irene Dunn goed werk levert met het lompe scenario, is de pompeuze en overdreven rol van Richard Dix bruut. Het verstrijken van de tijd heeft niet alleen het karakter van Isaiah, maar ook andere rassen- en religieuze denkbeelden behandeld, al is de film een beetje progressief met betrekking tot de rollen van vrouwen en de mishandeling van Indianen. Vooral de montage is zwak. Dit is zonder enige twijfel de slechtste van alle 'beste' films.
Cimarron was painful to sit through. Although Irene Dunn does a good job with the heavy-handed script, Richard Dix' pompous and overacted role is brutal. The passage of time has not treated the character of Isaiah, as well as other racial and religious notions, well, although the movie is somewhat progressive on the roles of women and the mistreatment of Native Americans. The editing is especially weak. This is, without a doubt, the worst of all the "best" pictures.