Deze film is een geweldige film voor studenten aan de filmacademie. In de meeste Amerikaanse films worden stilistische technieken gebruikt om het publiek in de film te krijgen. In deze film gebruikt de regisseur stilistische technieken om het verhaal verder te helpen.<br />dit is een liefdesverhaal dat geen seks biedt. om eerlijk te zijn kan ik me niet eens herinneren dat de personages elkaar kussen. het verhaal concentreert zich meer op de emotionele banden tussen de twee personages.<br />ik zou deze film niet aan iedereen aanbevelen. hij is niet erg toegankelijk. hij is erg traag en subtiel. het is een moeilijke film en over het algemeen niet onderhoudend.<br />ik zou deze film aanbevelen aan mensen die iets anders willen zien. Het is een kunstwerk. De soundtrack is prachtig en visueel, elk beeld is een foto. En het mooiste van alles is dat het niet visueel stimulerend is om visueel stimulerend te zijn. Elk beeld illustreert een beetje meer van het verhaal.
this film is wonderful film for students of film. in mainstream American film it is common to see stylistic techniques used to draw the audience into the movie. in this film, the director uses stylistic techniques to push the story forward.<br /><br />this is a love story that offers no sex. to be honest, i can't even recall the characters kissing. rather, the plot focuses on the emotional ties between the two characters.<br /><br />i would not recommend this film for everybody. it is not very accessible. it is very slow moving and the subtle. it is a difficult film and mostly not entertaining.<br /><br />i would reccoment this film to people who want to see something different. it is a piece of art. the soundtrack is most beautiful and visually, every frame is a photograph. and most beautiful of all, it's not visually stimulating for the sake of being visually stimulating. every frame illustrates a little bit more of the story...