Wat deze film schade heeft berokkend is dat iedereen en hun tante Mathilda hem met zijn illustere voorganger vergelijken, wat altijd schade zal berokkenen aan elke voorstelling. Als je het als een western beschouwt, is het een verdomd goede voorstelling. We ontdekken hoe onze personages in 'Lonesome Dove' terechtkomen in de situaties waarin ze beginnen (zoals: waarom belanden twee Texas Rangers, die van avontuur houden, in een dode stad? En hoe is Gus erin geslaagd de liefde van zijn leven te verliezen?). De voorstellingen zijn erg goed en we zien precies dezelfde maniertjes die de personages later zullen hebben. Niet de legendarische score van bijna twintig jaar geleden waarmaken, dat was een onmogelijke opgave, en het ging nog steeds goed.<br />Het hielp ook dat we drie afleveringen hadden, die je gewoon niet meer in een miniserie ziet. Verdorie, het is tegenwoordig gewoon onmogelijk om een telefilm van twee delen te zien.<br />Fans of the western, jubel!
What has hurt this film is everyone and their Aunt Matilda is comparing it to its illustrious predecessor, which is always going to hurt any show. If you take it as a western, it's a darned good show. We discover how our characters in 'Lonesome Dove' wind up in the situations they start up in (Such as: Why do two Texas Rangers, who live on adventure, wind up in a dead town? And how did Gus manage to lose the love of his life?) The performances are very good, and we see the exact same mannerisms the characters will have down the road. The actors did a very good job. The cinematography was superb, and while the music didn't live up to the legendary score of nearly two decades past, that was an impossible task, and it was still fine.<br /><br />It also helped that we had three episodes, which you just don't see in a miniseries anymore. Heck, it's downright impossible to see a two part telefilm these days.<br /><br />Fans of the western, rejoice!