Het debuut dat een van de helderste sterren van de hedendaagse film noir uit de anonimiteit heeft geplukt, is een zelfverzekerde, zij het beperkte, steek onder water naar het bedrog en de obsessie. Nolan, die voor niets werd gefilmd, had geen beter onderwerp kunnen kiezen dan de grauwe, smoezelige onderkant van Londen om zijn vak uit te oefenen, gezien het gebrek aan geld. Deze korte film (67 min.) is op zijn best als hij inspeelt op de verwachtingen van het publiek en de hoofdrolspelers over wie wie bedondert, hoewel de eerste opzet een paar alarmbellen in de geloofwaardigheid doet rinkelen. De modderige cinematografie (hij gebruikte vaak natuurlijke belichting vanwege het budget) kan meestal worden toegeschreven aan de stijl van de noir, hoewel de beperkingen soms duidelijk zijn.<br />Je kunt Nolan gemakkelijk zien.'<br />Je kunt Nolan gemakkelijk zien.' Het is geen meesterwerk, maar het is goed en zeker de moeite waard om te bekijken voor moderne noir- en Nolan-fans.
The debut that plucked from obscurity one of the brighter stars of contemporary noir is an assured, if limited, stab at the con game and obsession. Filmed for zero money, Nolan couldn't have chosen a better subject than the drab and seamy underside of London to ply his trade, given the lack of funds. This short (67 min) is at its best in playing with the audience's and protagonist's expectations about who is scamming whom, though the initial set-up does ring some alarm bells in the credibility dept. The muddy cinematography (he often used natural lighting due to budget) can be mostly chalked up to noir stylization, though the limitations do show at times.<br /><br />One can easily see Nolan's style developing in this fledgling effort; many of the same themes of blurred identity and expectation smashing recur in MEMENTO and INSOMNIA. Not a masterpiece but good and certainly worth a look for modern noir and Nolan fans.