MEEST BELANGRIJK MOGELIJK.<br /><br />Het is geen erg objectieve recensie, maar ik vond deze film gewoon verschrikkelijk deprimerend. Net als veel werk van Russell T. Davies stelt het meer vragen dan het kan beantwoorden. Zijn beste werk (Bob & Rose, Doctor Who) geniet van hoop tegen alle verwachtingen en volharding, zelfs na een ogenschijnlijke nederlaag. Deze opbeurende thema's leken hier vreemd genoeg afwezig. Ik neem aan dat het feit dat ik er nog steeds dagen na het zien van de film over nadenk een bewijs is van de kwaliteit van het programma, maar de afsluiting was gewoon te somber naar mijn smaak.<br />Ik zou het echter oneens zijn met de recensies die ik heb gelezen, waarin wordt geklaagd dat het einde 'op zijn retour' lijkt. Ik denk dat elke conclusie logisch voortvloeit uit zijn uitgangspunt en dat het einde een oprechte, persoonlijke overtuiging vertegenwoordigde die het hoofdthema van de voorstelling keurig oploste. Hoewel ik nooit echt vraagtekens heb gezet bij de loop der gebeurtenissen, had ik het gevoel dat er veel was dat verder uitgediept had kunnen worden. Ik heb ook gelezen dat het oorspronkelijk bedoeld was als een serie van vier delen in plaats van twee, en het is mogelijk dat de bekorting het voltooide stuk enige schade heeft toegebracht. Maar deze gebreken komen in alle delen terug, in reeksen en thema's die soms ruw aanvoelen of ingetekend zijn.<br />Het moet Davies nagegeven worden dat hij absoluut niet bang is om groots te schrijven, en je moet de pure vermetelheid en omvang van dit project wel bewonderen. De premisse die hij hier aansnijdt is afkomstig uit films of romans, want het is dapper en ambitieus om het op televisie aan te pakken. Een van de sterke punten is Christopher Eccleston, die absoluut hypnotiserend speelt. Voor mij was en is hij de beste reden om te kijken. De vertolking van de menselijkheid van de Messias was briljant, geestig en onderhoudend, en zowel het schrijven van Davies als het acteren van Eccleston getuigden van grote klasse. Ik vond ook dat de vertolking van de reactie van de moderne wereld op de wederkomst van de Heer waarachtig klonk.<br />Dus twee sterren, gewoon omdat ik persoonlijk wil dat mijn vermaak onderhoudend is. Ik zou liever opgebeurd zijn, of in elk geval afgeleid door mijn fictie. Ik heb een hele grote echte wereld om me heen, zoals die wordt gefilterd door CNN of de kranten <0xE2><0x80><0x93> als ik ervoor kies om vreselijk depressief te zijn. Er zijn beslist minder subjectieve redenen om dit stuk te beoordelen, maar ik ben bang dat mijn oordeel in deze kwestie wordt vertroebeld door mijn emotionele reactie.
POSSIBLE MINOR SPOILER<br /><br />It's not a terribly objective review but I just found this movie horribly depressing. Like a lot of Russell T. Davies'<br /><br />work, it asks more questions than it can answer. His best work (Bob & Rose, Doctor Who) revels in hope against the odds and perseverance even after apparent defeat. These uplifting themes seemed strangely absent here. I suppose the fact that I'm still thinking about it days after viewing is a testament to the quality of the program but the resolution was just too bleak for my tastes. <br /><br />I would, however, disagree with the reviews I've read complaining that the end feels "tacked on." I think each conclusion follows logically from its premise and the ending represented a sound personal belief that neatly resolved the primary theme of the show. While I never really questioned the progression of events, I felt like there was much that could have been expanded upon. I've also read that it was originally conceived as a four part series instead of two, and it's possible that the truncation has done some harm to the completed piece. However, these flaws appear throughout, in sequences and themes that sometimes feel rough or sketched in.<br /><br />To his credit Davies is totally unafraid to write big, and you have to admire the sheer audacity and scope of this project. The premise he tackles here is the stuff of movies or novels  it is a brave and ambitious thing to tackle it in the medium of television. Strong points include Christopher Eccleston, who is positively mesmeric in the lead. For me, he was and remains the best reason to watch. The depiction of the Messiah's humanity was brilliant, thought provoking and engaging and a real credit to both Davies' writing and Eccleston's acting. I also thought the depiction of the modern world's reaction to the second coming rang true. <br /><br />So, two stars simply because I personally want my entertainment to be entertaining. I would rather be uplifted or, at least, distracted by my fiction. I have a whole big real world around me  as filtered through CNN or the newspapers -- if I choose to be horribly depressed. There are definitely less subjective reasons by which to judge this piece but I'm afraid my judgment in this matter is clouded by my emotional response.