Ik kon gewoon niet geloven dat er zoveel onbeholpenheid in deze productie te zien was. Ik dacht echt dat homo's een betere smaak hadden. Dat weet ik zeker.<br />Het grootste deel van de schuld ligt niet bij de cast, maar laten we die eerst maar eens uit de weg ruimen... De enige met echt talent was Joe Souza (plus dat hij het beste lijf van de hele cast had). Hij had een mooie, heldere theaterstem. Oké, en de stem van Jaymes Hodges was ook zo-zo, maar hij had in elk nummer een lege uitdrukking. De rest kon geen noot in een emmer houden, ook al was de muziek duidelijk achteraf bewerkt. Het moet echt vreselijk zijn geweest om ze live te horen. Ze waren ook allemaal meisjesachtig, behalve misschien drie. Als ik naakte vrouwen op het toneel wilde zien, kon ik naar de tietenbars gaan. Ik weet niet waarom iemand ervoor zou kiezen om de LA-productie te filmen in plaats van New York. Ik denk dat ze in LA meer beschikbaar zangtalent hebben, hoewel je zou denken dat ze in LA betere mannen zouden kunnen vinden. Blijkbaar niet.<br />Maar ik dwaal af... de echte schuld ligt bij de makers en de producers. Deze score was de meest banale, nietszeggende kletskoek die ik ooit heb gehoord. Het klonk alsof een paar theatermadammen al hun muziek-cd's hadden meegenomen, in een blender hadden gegooid en de brij op een pagina hadden gegoten. Helaas weet ik zeker dat er veel zijn die dat niet kunnen.' Ik weet niet wat het verschil is tussen goed toneelschrijven en wat dit dan ook mag zijn. Ik bedoel, serieus, ik heb me kapot gelachen, maar niet om die flauwe grappen. Ik denk dat het morbide'mijn geliefde-is-aan-aids-overleden-liedje' met de titel 'Kris, kijk wat je gemist hebt' het meest hysterische van de hele show was. Geniaal geschreven... Kris/ge missen... wauw... ze rijmen bijna... dat moet een goede citaatregel zijn. En jezus... het eind van dat liedje... 'Oh Kris, Ohh Kris, ohhh Kris...' steeds maar door!!! Mijn andere favoriet was: 'You must be a Pumpy Junkie Boy to be a Humpy Hunkie Boy'... WTF??? De hele show zat vol met de meest willekeurige teksten alleen omdat ze rijmden. Waar hadden die mensen leren zingen? 'It's not so great, I can't do that'... zoals blijkt uit de achterlijke 'Bobby, Bobby, Bobby'-toespeling van COMPANY in een van de nummers. Nog een ergernis: waarom zingen 20-somethings over Robert Mitchum en Tab Hunter? Duidelijk uit de mond van de tekstschrijvers en niet van de acteurs... Opnieuw slechte tekst.<br />Als je van marteling en pijn houdt, en ik weet dat veel van jullie vreemde fetisjisten zijn, ga je gang en kijk ernaar. Maar je bent gewaarschuwd.
I absolutely could not believe the levels of ineptitude on display in this production. I honestly thought gay men had better taste than this. I know I do.<br /><br />The bulk of the blame doesn't lie with the cast, but let's get them out of the way first...the only one with real talent was Joe Souza (plus he had the best bod in the cast). He had a nice, clear theatre-style voice. Okay, and Jaymes Hodges' voice was so-so, but he had a vacant expression in every number. The rest couldn't hold a note in a bucket, even though the music was obviously dubbed in after the fact. Must have been really dreadful hearing them live. They were also all girly-boys except for maybe three. If I wanted to see naked WOMEN onstage I could go to the titty bars. Not sure why anyone would choose to film the L.A. production instead of New York. I would imagine NY has more readily available singing talent, though one would think in L.A. they would be able to find better-LOOKING guys. Apparently not.<br /><br />But I digress...the real blame here lies with the creators and producers. This score was the most banal, insipid tripe I have ever heard. It sounded like some theatre queens took all their musical cd's, threw them in a blender and poured the goo onto a page. Sadly, I'm sure there are many who can't tell the difference between good theatre writing and whatever this is. I mean seriously, I was laughing my ass off through the whole thing but not at the lame jokes. I think the morbid 'my-lover-has-died-of-AIDS-song' entitled "Kris, Look What You've Missed" was the most hysterical thing in the whole show. Genius writing...Kris / Missed...wow...they ALMOST rhyme...must be a good lyric. And Jesus...the END of that song..."Oh Kris, Ohhh Kris, OHHHH Kris..." OVER AND OVER!!! My other favorite was "You gotta be a Pumpy Junkie Boy to be a Humpy Hunkie Boy"...WTF??? The whole show was full of the most arbitrary lyrics JUST BECAUSE they rhymed. Where did these people learn to write songs? Apparently they listened to Sondheim and said "He's not so great, I can do that"...as evidenced by the retarded "Bobby, Bobby, Bobby" reference from COMPANY in one song. Another irk: why are 20-somethings singing about Robert Mitchum and Tab Hunter? Obviously coming from the mouths of the lyricists and not the actors...again, bad writing.<br /><br />If you love torture and pain, and I know many of you strange fetishists do, go ahead and watch it. But you've been warned.