Ik heb niet elke film gezien die Burt Reynolds ooit heeft gemaakt, maar deze (waar ik net voor de derde keer naar heb gekeken) zou wel eens zijn beste kunnen zijn! Hij lijdt alleen maar aan een paar langzame gedeelten; Burt heeft misschien geprobeerd hem 'gedurfder' te maken dan hij was. Aan de andere kant is hij erin geslaagd veel van de gebruikelijke clichés te vermijden in de presentatie van de 'harde smeris'-rol die hij speelt (zie bijvoorbeeld de scène waarin hij Rachel Ward voor het eerst probeert te kussen, of de angst die hij uitdrukt vlak voor de laatste krachtmeting met de onverwoestbare Henry Silva). In feite zijn Silva en die twee ninjamoordenaars de drie meest memorabele boeven uit de politiethrillers van de jaren tachtig. De film heeft ook een paar vreemde trekjes, een verbazingwekkende hoeveelheid humor, een bruut vuistgevecht en veel goed gefocuste shots.
I haven't seen every single movie that Burt Reynolds has ever made, but this one (which I've just finished watching, for the third time) may very well be his best! It suffers only from some slow stretches; Burt perhaps tried to make it more "arty" than it should have been. On the other hand, he managed to avoid many of the usual cliches in the presentation of the "tough cop" role he plays (notice, for example, the scene in which he attempts to kiss Rachel Ward for the first time, or the fear he expresses just before the final showdown with the indestructible Henry Silva). In fact, Silva and those two ninja assassins are three of the most memorable villains of cop thrillers of the 80s. The film also has some offbeat touches, a surprising amount of humor, a brutal and gripping fistfight and many well-directed shots. (***)