text: Wat een lelijke film, was mijn eerste gedachte toen ik naar de aftiteling staarde. Als doorgewinterde filmfan ben je altijd op je hoede als een mannelijke hoofdrolspeelster tegen haar partner zegt dat ze moet experimenteren met seks met andere mensen. Hij zou niet jaloers zijn <0xE2><0x80><0x93> o ja! Maar hier gaan de dingen van slecht naar echt afschuwelijk en zoals iemand anders al heeft opgemerkt is het bijna ondenkbaar dat iemand ervoor zou kiezen om dit kleine nummer nog eens te bekijken. Nadat ik dat allemaal had gezegd, ontdekte Chabrol, de scenarioschrijver, Paul Gegauff, dat hij niet alleen dit akelige stuk had geschreven, maar ook de mannelijke hoofdrol in kwestie speelde. En dat niet alleen, maar ook dat zijn echte vrouw de afschuwelijk behandelde partner speelt en dat hun echte dochter, hun toneeldochter, zo ongeveer de enige lichtpuntje in deze film is. Moeilijk aan te bevelen aan niet-Chabrol-fans, maar zeker een sterk stuk film.

text_en: Phew! Well, this is certainly no bundle of fun. What an ugly film, was my first thought as I stared at the closing credits. As a seasoned film fan, one is always put on guard when a male lead tells his partner that she should experiment with sleeping with other people. He would not be jealous - oh yea! But here things go from bad to really awful and as someone else has noted it is almost inconceivable that one would be likely to choose to revisit this little number. Having said all that, to discover than long time Chabrol script writer, Paul Gegauff, not only wrote this nasty piece but plays the male lead in question. Not only that but his real life wife plays the appallingly treated partner AND that their actual daughter, plays their screen daughter, just about the only light relief this movie has. Hard to recommend to non Chabrol fans but certainly a powerful piece of cinema.


text: Oké, het is duidelijk dat dit geen 'geweldige film' is. Hij heeft een soort sensatiezucht die hem in verband brengt met films van een regisseur als Fuller. En hij is gewijd aan een heel rauw soort amateurisme dat, voor zover ik weet, uniek is in Chabrols oeuvre. De hoofdacteur was Chabrols hoofdscenarist (Paul Gegauff), die (met Chabrols zoon) ook de pianomuziek in de film ten gehore brengt (nou ja, er is er één <0xE2><0x80><0x93> pianist Schubert Impromptu op een belangrijk punt). Het stel en de jongen zijn een echt stel en een jongen. Enzovoort. Dit alles verleent de film een speciale intensiteit, maar creëert ook een gebrek aan nuance. Maar ik merk dat deze energie overeenkomt met een bepaalde ervaring die ik (via mijn ouders) heb met een huwelijk dat wordt gekenmerkt door emotionele mishandeling, beter dan met meer genuanceerde films. Ik wou dat Chabrol een manier had bedacht om deze rauwheid te combineren met zijn gebruikelijke minzaamheid in latere films. In plaats daarvan krijgen we vermoeide stijloefeningen als Merci Pour Le Chocolat (hoewel ik moet toegeven dat hij in die film echt de Zwitsersheid vastlegt). Chabrol heeft een trucje, waar ik niet dol op ben, om vlak voor het einde een'surrealistisch' element aan zijn films toe te voegen. In deze film is dat de sluier als symbool van de dood. Mijn vriendin zei: ''Konden 5 mensen hem niet van haar af trekken?'' Ze wist niet dat dat kon.' In de eerste plaats heeft de vrouw een ergerlijke angst voor de krab. In de tweede plaats, op hetzelfde strand, is de nieuwe vrouw een meester in de krab, en daardoor mist Gegauff de nu - vertederende angst van de eerste vrouw. Controleer het.

text_en: OK, it's clear that this isn't a "great movie". It has some kind of tabloid energy that connects it to films by a director like Fuller. And it's committed to a very raw kind of amateurism that, as far as I know, is unique in Chabrol's oeuvre. The main actor was Chabrol's main screenwriter (Paul Gegauff), who also performs (with Chabrol's son) the 4-hand piano music used throughout the film (well, there is a one - pianist Schubert Impromptu at a key point). The couple and kid are a real-life couple and kid. And so on. This all lends a special intensity to the film but it also creates a lack of nuance. But I find that this energy corresponds to a certain experience I have (via my parents) of a marriage marked by emotional battering better than more nuanced films do. I wish Chabrol would have figured out a way to combine this rawness with his usual suavity in later films. Instead we end up with tired style exercises like Merci Pour Le Chocolat (although he really captures Swiss-ness in that film, I have to admit). Chabrol has a little trick, which I don't love, of adding some "surreal" element to his films right near the end. In this film, it's the veil as symbol of death. My girlfriend said "5 people couldn't pull him off her?" She didn't know that there's this kind of suspension near the end of many Chabrols. Anyway, I want to point out how Woody Allen seems to have stolen the 2 crab sequences for Annie Hall (the lobster sequences). In the 1st, the wife has an annoying fear of the crab. In the second, on the same beach, the new wife is masterful with the crab, and this makes Gegauff miss the 1st wife's now - endearing fear. Check it out.


text: Als het om spektakel gaat, is het moeilijk om de Bijbel te overtreffen. Met 'The Prince of Egypt' komt DreamWorks zijn belofte na om een hypermoderne animatiefilm uit te brengen die kan wedijveren met het beste wat Disney te bieden heeft. Net als met 'Antz', dat eerder dit jaar werd uitgebracht, heeft DreamWorks de verleiding weten te weerstaan om personages in de film te verwerken die als extra inkomsten uit de verkoop van speelgoed kunnen worden gebruikt. (Maar ik vraag me wel af of drie soundtracks <0xE2><0x80><0x93> de soundtrack van de film, een 'inspirerend' album en een 'country'-album <0xE2><0x80><0x93> echt nodig waren.) Het animatieteam heeft iets werkelijk spectaculairs bereikt; kijken naar 'The Prince of Egypt' is alsof je het leven in een rijk, luxueus tapijt ziet blazen. Het Bijbelse verhaal dat in de boeken Genesis en Exodus wordt verteld, wordt heel trouw gevolgd, met slechts kleine veranderingen om dramatische redenen. De actiescènes zijn werkelijk opwindend, het tempo is over het geheel genomen uitstekend en de wonderen die door God zijn verricht, worden met ontzag en respect weergegeven. Een werkelijk verbazingwekkende, aangrijpende scène verhaalt over de slachting van de eerstgeboren Hebreeuwse kinderen door hiërogliefen op de muren van een Egyptische tempel tot leven te brengen. De stem is bijzonder goed - Val Kilmer is uitstekend als Mozes, en de farao, vertolkt door Ralph Fiennes, bruist van arrogantie en hoogmoed. De verhalenvertellers kozen er wijselijk voor hun verhaal te beëindigen bij de climax van de oversteek van de Rode Zee; zelfs de vervaardiging van de Tien Geboden wordt alleen in een epiloog weergegeven. (Per slot van rekening zwerven de Israëlieten daarna veertig jaar in de wildernis rond en mag Mozes uiteindelijk het Beloofde Land niet binnengaan <0xE2><0x80><0x93> misschien niet het verheffende einde dat de filmmakers in gedachten hadden.) Een deel van het onderwerp is duister en verontrustend, en de harde realiteit van de oorspronkelijke teksten is niet te versmaden. Zie het in elk geval met de kinderen in je leven <0xE2><0x80><0x93> en bereid je erop voor het naderhand met hen te bespreken.

text_en: For sheer spectacle, it's tough to beat the Bible. With "The Prince of Egypt," DreamWorks makes good on its promise to deliver a state-of-the-art animated film that will compete favorably with the best Disney has to offer. As with "Antz," released earlier this year, DreamWorks has successfully resisted the temptation to populate this film with characters that can be turned into further revenue through toy sales. (I do wonder, though, if three soundtrack albums--the film's soundtrack, an "inspirational" album, and a "country" album--were really necessary.) The animation team has accomplished something truly spectacular; watching "The Prince of Egypt" is like seeing life breathed into a rich, luxurious tapestry. The Biblical story told in the books of Genesis and Exodus is followed very faithfully, with only minor changes made for dramatic reasons. The action sequences are truly exciting, overall pacing is excellent, and the miracles wrought by God are depicted with awed and respectful wonder. One truly astonishing, harrowing sequence recounts the slaughter of firstborn Hebrew children by bringing hieroglyphic drawings to life on the walls of an Egyptian temple. The voice work is especially good--Val Kilmer is fine as Moses, and Pharoah, voiced by Ralph Fiennes, positively seethes with arrogance and hubris. The storytellers wisely chose to end their tale at the climactic crossing of the Red Sea; even the delivery of the Ten Commandments is portrayed only in an epilogue vignette. (After all, the Israelites wander in the wilderness for forty years after that, and Moses ultimately is not allowed to enter the Promised Land--perhaps not the uplifting ending the filmmakers had in mind.) Some of the subject matter is dark and disturbing, and there is no shying away from the harsh realities of the original texts. By all means, see it with the children in your life--and be prepared to discuss it with them afterward.


text: Ik zag Mulan, Anastasia en Prins van Egypte op een rij. Ik hield van Mulan, ik hield nog meer van Anastasia, en nu... Nou, ik moet zeggen dat Prins van Egypte waarschijnlijk de beste van allemaal is. Ik zou zelfs zeggen, de beste animatiefilm die ooit in de Verenigde Staten is gemaakt (afgezien van Batman: Masker van de Fantasie).<br />Het is een echt kunstwerk, bedoeld om iedereen te vermaken, niet alleen als babysittersfilm voor kinderen. Er zijn hier zelfs geen huisdieren. Alleen een geweldig verhaal, bewegende scènes, geloofwaardige personages en fantastische muziek en een storyboard. Je zult dit geweldig vinden.

text_en:
I saw Mulan, Anastasia and Prince of Egypt in a row. I loved Mulan, I loved Anastasia even more, and now... Well, I must say that Prince of Egypt is probably the best of all. I'd even say, the best animation feature ever produced in the USA (aside from Batman : Mask of the Phantasm).

It is a real piece of art, aiming to entertain everybody, not only act as a baby-sitter movie for kids. There aren't even any pets here. Only a great story, moving scenes, credible characters and fantastic music and storyboard. You will love this one.


text:
Het verhaal van Mozes wordt hier verteld, en hoewel het niet helemaal Bijbels klopt, komt dit er in de verste verte niet bij in Hollywood. De onnauwkeurigheden zijn van ondergeschikt belang.
De kunstwerken waren fabelachtig toen ze in 1999 werden uitgebracht. Ze zijn nog steeds heel goed, maar de animatie is in zo'n korte tijd zo snel vooruitgegaan dat dit op kunstgebied niets bijzonders meer is. Maar dat was het wel toen ze zeven jaar geleden werden uitgebracht. Sommige stukken zijn gewoon prachtig. Een paar van de mooiste kleuren die ik ooit op film heb gezien, zijn in de afgelopen tien jaar in animatiefilms gebruikt, en dit is een goed voorbeeld. Het scheiden van de Rode Zee wordt hier op indrukwekkende wijze gedaan door de kunstenaars. Die scène bevatte ook het beste geluid van de negenennegentig minuten durende film.
<0x3E><0x3E> De liedjes hier waren niets bijzonders, maar ze leidden niet af van het verhaal omdat ze allemaal kort waren. Wat het verhaal betreft, ik wou alleen dat ze meer hadden verteld over de plagen in plaats van ze allemaal op een hoop te gooien. Ze hadden een paar adembenemende scènes met de sprinkhanen kunnen hebben, enzovoort.
<0x3E><0x3E> Al met al een mooie film en een zeldzaamheid: een Bijbelse film die niemand beledigt.

text_en:
The story of Moses is done here and, although not totally Biblically accurate, this is about as close as it gets in Hollywood. The inaccuracies are minor.

The artwork was fabulous when it came out in 1999. It's still very good, but animation has improved so fast in so short a time period that this is nothing special, art-wise, these day. However, it sure was when it was released just seven years ago. It's just beautiful in parts. Some of the prettiest colors I've seen on film have been in animated movies the last decade, and this is a prime example. The parting of the Red Sea in here is awesomely-done by the artists. That scene also sported the best sound in the 99-minute film.

The songs in here were nothing special but they didn't detract from the story because they were all short. Regarding the story, I only wish they had gone into detail on the plagues instead of just lumping them all together. They could have had some jaw-dropping scenes with the locusts, etc.

All-in-all a fine film and a rarity: a Biblical film that doesn't offend anyone.


text:
'The Prince of Egypt' is een verrassende, bijna perfecte film. De prachtig geanimeerde acteurs hebben een geweldig verhaal en een geweldige tekst, mooie liedjes en een geweldige stem.
De animatiefilm heeft een nieuw niveau bereikt met deze film. Dit is een van de allereerste animatiefilms die gemaakt zijn voor een volwassen publiek. Toch heeft de film een paar misplaatste humor en 'Disney' als personages, waardoor deze film ook aantrekkelijk is voor kinderen, maar eigenlijk is dit meer een film voor volwassenen dan voor kinderen. De film heeft een serieuze ondertoon en een paar krachtige momenten, met de brandende struik en het splijten van de rode zee als de ultieme hoogtepunten van de film. De personages in de film zijn goed ontwikkeld, wat misschien ook te danken is aan de indrukwekkende cast: Val Kilmer, Ralph Fiennes, Michelle Pfeiffer, Sandra Bullock, Jeff Goldblum, Danny Glover, Patrick Stewart, Helen Mirren, Steve Martin, Martin Short, Ofra Haza. De stemmen die me het meest opvielen, waren die van Val Kilmer, Jeff Goldblum en Patrick Stewart. Maar het is natuurlijk ook te danken aan de goed uitgevoerde karakteranimatie en het verhaal dat de personages heel goed uit de verf komen en zeer realistisch en menselijk zijn. De bewegingen en interacties van het personage zijn heel goed en met oog voor detail. Een ander geweldig aspect van zijn film is de muziek die is gecomponeerd door Hans Zimmer en zijn vrienden, en de liedjes en de tekst van Stephen Schwartz. Het klinkt vreemd, liedjes voor een serieuze film, maar het werkt buitengewoon goed voor de film en de verhaallijn, en bovendien zijn de liedjes allemaal van een zeer hoog niveau.
Met deze film liet DreamWorks voor het eerst zien dat ze een waardige concurrent voor Disney zijn.

De film en de verhaallijn zijn heel krachtig en indrukwekkend en maken van deze film een onvergetelijke kijkervaring.
Het is een geweldige film voor alle leeftijden, maar vooral voor volwassenen.

Met deze film liet DreamWorks voor het eerst zien dat ze een waardige concurrent voor Disney zijn.
De film en de verhaallijn zijn heel krachtig en indrukwekkend en maken van deze film een onvergetelijke kijkervaring.

text_en:
"The Prince of Egypt" is a surprisingly near perfect movie. The beautifully animated has a great story and storytelling, beautiful songs and a great voice cast.

Animated movies has been taken to a new level with this movie. This is one of the very first animated movies made for an adult mainstream audience. Still the movie has some misplaced humor and 'Disney' like characters, to make this movie appealing for children as well but really this is more a movie for adults than for children. The movie has a serious undertone and some powerful moments, with the burning bush and the splitting of the red sea as the ultimate highlights of the movie.

The characters in the movie are well developed, which is perhaps also thanks to the impressive voice cast that consists out of; Val Kilmer, Ralph Fiennes, Michelle Pfeiffer, Sandra Bullock, Jeff Goldblum, Danny Glover, Patrick Stewart, Helen Mirren, Steve Martin, Martin Short, Ofra Haza. voices that stood out to me were Val Kilmer, Jeff Goldblum and Patrick Stewart. But it of course is also due to the nicely done character animation and storytelling that the characters work out really well and are highly realistic and humane. The character's movement and interacting is done really good and with eye for detail.

Another wonderful about his movie is the music composed by Hans Zimmer and friends and songs and lyrics by Stephen Schwartz. It sounds weird, songs for a serious movie but it works extremely well for the movie and the storytelling and on top of that the songs are all from a very high level of prestige.

With this movie DreamWorks showed for the first time that they are a worthy competitor for Disney.

The movie and its storytelling are really powerful and impressive and help to make this movie an unforgettable watching experience.

It's a great movie for all ages but mainly adults.

9/10


text:
Jarenlang heb ik gezocht naar een echt epische film. Ik ben getuige geweest van de genialiteit van Lawrence van Arabië, de majesteitelijkheid van Star Wars, de verfilmde veldslagen van Braveheart, maar na al die oorlogen besef ik dat The Prince of Egypt een beetje bijzonderder is dan al die films bij elkaar.
Als het niet de beste film van het jaar is, dan is het wel de beste geanimeerde film ooit. De beelden ervan zijn eenvoudigweg niet te beschrijven, want de beelden blijven voor altijd in je hoofd zitten. Ze worden niet verschroeid, zoals de brute beelden van Saving Private Ryan, maar ze blijven gewoon bij je. Als je je ze herinnert, zul je glimlachen, want ze zijn de ware betekenis van het epische.
'Als de film je niet bevalt.' Het verhaal van de film, of zelfs als je niet van de film in het algemeen houdt, zul je toch met ontzag naar de visuele beelden ervan kijken. Het zijn de beste ooit. De scheiding van de Rode Zee is gewoon een van de beste. De slotscène is ongeveer 10 seconden lang en is werkelijk verbijsterend.
Animatie heeft zojuist de puberteit bereikt, en ik kan niet wachten om te zien hoe het volwassen wordt. Ga ernaar kijken. Je zult niet teleurgesteld zijn, dat garandeer ik je.

text_en:
For years, I have searched for a truly epic film. I have witnessed the genius of Lawrence of Arabia, the majesty of Star Wars, the pupil-dilating battles of Braveheart, but after all that war, I realize that The Prince of Egypt is a little more special than all of them.

If not the best film of the year, then the best animated film ever. Its visuals simply can't be described, for its images will stay in your mind forever. They will not be seared, like the brutal images of Saving Private Ryan, but instead, simply stay with you. When you remember them, you will smile, for they are the true meaning of epic.

If you don't like the film's story, or even if you don't like the film in general, you will still stare in awe at its visual images. They are the best ever. The parting of the Red Sea is just one of the best. The closing shot is about 10 seconds long and is truly mind-boggling.

Animation just hit puberty, and I can't wait to see it become an adult. Go see it. You won't be disappointed, I guarantee you.


text: Ik ben dol op de prins van Egypte. Zo'n stellaire cast, en de namen wegen niet op tegen de film. De muziek is fantastisch. Er is zo'n divers publiek dat je met deze film niet de mist in kunt gaan. We zijn allemaal vertrouwd met het basisverhaal en krijgen een milde, interpreterende, onschuldige versie van intrige en openheid voorgeschoteld. Zo niet, dan kun je gewoon genieten van de kleur, het geluid en de eenvoudige menselijke emoties en handelingen die over goed en kwaad glijden. Ik zit op de universiteit en luister naar deze film terwijl ik zit te studeren. Ik kan er niet aan ontsnappen, neuriënd onder de douche, terwijl ik wiskunde leer op de toon die kippenvel veroorzaakt. De geluiden van God vangen alle emotie en ontzag.

text_en: I adore the Prince of Egypt. Such a stellar cast of voices, and the names don't outweigh the movie. The music is fantastic. It has such a diverse audience, you cannot go wrong with this film. We are all familiar with the base story and we are provided a mild, interpretive, inoffensive version to intrigue and open the mind. If not, it can be enjoyed simply for the color, sound, and simple human emotions and actions that glide over right and wrong. I'm in college, and I listen to this movie while studying. I can't escape, humming in the shower, and learning calculus to the goose-bump inducing tones. The sounds of God capture all emotion and awe.


text: Deze film, van Steven Spielbergs DreamWorks Pictures, is een geweldige prestatie in animatiefilms. Hij vertelt een verhaal van bijbelse proporties (letterlijk!) over het leven van de slaaf Mozes als de prins van Egypte, en doet dat op een geweldige manier. De animatie is werkelijk verbluffend, vooral de scènes waarin Mozes de Rode Zee opsplitst en de Nijl in bloed verandert (wat echt heel eng was). Ik kan niet aanbevelen dat het hele gezin (met inbegrip van de kinderen van zeven) naar deze film gaat, maar als je boven de twaalf bent en iets van het verhaal van Mozes weet, zul je deze film zeker waarderen. Ik geef hem een 9.

text_en: this movie, from Steven Spielberg's DreamWorks Pictures, is a great achievement in animated movies. It tells a story of biblical proportions (literally!) about slave Mozes' life as The Prince of Egypt, and does it in a great way. The animation is truly stunning, especially the scenes when Mozes splits up the Red Sea, and when he turns the Nile into blood (which was really kind of scary). I can't really recommend the whole family (including 7-year old kids) to go see this, but if you're over 12 years old and you know something about the story of Mozes, you'll definitely appreciate this film. I give it a 9.


text:
Dit is waarschijnlijk de beste animatiefilm die ik ooit heb gezien. Voordat ik commentaar geef op de film als geheel, wil ik dat duidelijk maken, want in de onvermijdelijke haast om deze film uit elkaar te halen (de plot, de stemmen, de religieuze betekenis, de literaire accuratesse, de morele kwesties, de muziek, de vergelijkingen met Disney en De Mille enzovoort...) zou je gemakkelijk afgeleid kunnen raken van de esthetische en technische triomfen van De prins van Egypte, en dat zou jammer zijn. Als iemand die belangstelling en waardering heeft voor animatie, kan ik zeggen dat dit de eerste film is die ik heb gezien die met succes computeranimatie en traditionele animatie integreert (en ik heb veel pogingen gezien). Belangrijker nog is dat ik, als iemand met ogen in mijn hoofd, kan zeggen dat het resultaat een visuele ervaring van intense stijl en schoonheid is. In feite is de eerste afbeelding van Egypte zo adembenemend dat die de latere pogingen van de film om het land te belasteren ernstig belemmert.
Vergelijkingen met Disney zijn onvermijdelijk, vooral omdat _Prince of Egypt_ de vermoeide formule van Disney gebruikt in een poging, naar ik aanneem, economisch levensvatbaar te blijven. Wat jammer, want Disney heeft sinds _Aladdin_ geen fatsoenlijke film meer gemaakt. Ik heb het natuurlijk over de overbodige muzieknummers en de twee hogepriesters, het komische hoogtepunt van de film, die buiten alle proporties naar de andere personages worden getrokken. Maar nog erger dan hun onoriginaliteit is de openlijke bespotting van de oude Egyptische religie en cultuur, die deze twee personages belichamen. Ik vond hun muzikale gehalte vooral schokkend. Aan de andere kant is het een verhaal waarin de hoofdpersonen alleen slagen door een groter vermogen tot wreedheid en vernietiging en het afslachten van onschuldige kinderen, dus het is nogal moeilijk om hier een concrete morele maatstaf vast te stellen.
In het algemeen vond ik het verhaal goed verteld, met een goede regie en een goed script. De enige klacht die ik heb over het acteerwerk is dat Jeff Goldblums onmiskenbare manier van doen zijn personage ernstig afleidt. Ik heb een castlijst gezien voordat ik de film zag. Ik wou dat ze eens ophielden met het gebruiken van stemmen van beroemdheden als animatiepersonages. Geen enkel personage kan effectief zijn als de kijker de stem niet kan onderscheiden van de acteur die hem inspreekt.
Het komt erop neer dat ondanks alle bezwaren, klachten of zorgen die ik misschien heb over deze film, ondanks de morele, religieuze of denkbeeldige problemen die hij oproept, en ondanks de tijd die je erin zult steken, deze film de moeite van het bekijken waard is. Hij is de moeite van het bekijken waard vanwege de animatie. Ik hoop dat hij een nieuwe norm zal stellen voor animatiefilms. Ik denk dat hij het bioscooppubliek in elk geval zal laten zien waartoe het medium in staat is.

text_en:
This is very possibly the finest animation I've seen. Before commenting on the film as a whole, I want to make that clear, because in the inevitable rush to pick this film apart (the plot, the voices, the religious significance, the literary accuracy, the moral issues, the music, the comparisons with Disney and de Mille, etc...) one might easily become distracted from the aesthetic and technical triumphs of The Prince of Egypt, and that would be unfortunate. As someone who has an interest and appreciation of animation, I can say that this is the first film I've seen that successfully integrates computer-generated animation and traditional animation (and I've seen many attempts). More importantly, as someone who has eyes, I can say that the result is a visual experience of intense style and beauty. In fact, the initial depiction of Egypt is so breathtaking, that it seriously hinders the film's later efforts to vilify it.

Comparisons with Disney are inevitable, especially because Prince of Egypt employs tired Disney formula in an attempt, I assume, to remain economically viable. What a shame, since Disney hasn't made a decent film since Aladdin. I am referring, of course, to the unnecessary musical numbers and the two high priests, the film's comic relief, who are drawn grossly out of proportion to the other characters. Even worse than their unoriginality, however, is the open mockery of ancient Egyption religion and culture, which these two characters embody. I found their musical number especially appalling. On the other hand, it's a story in which the protagonists succeed only through a greater capacity for cruelty and destruction and the slaughter of innocent children, so it's kind of hard to nail down any concrete moral standard here.

In general, I thought the story was well told, with solid direction and a good script. The only complaint I have about the voice acting is that Jeff Goldblum's unmistakable mannerisms seriously distract from his character. I suspect that I wasn't really bothered by the others only because I hadn't seen a cast list before seeing the film. I wish they would stop relying on celebrity voices for animated features. No character can be effective if the viewer can't separate the voice from the actor supplying it.

The bottom line is, despite any objections, complaints, or concerns I might have about this film, despite the moral, religious, or idealogical issues it brings up, and despite the $8 and two hours you'll spend, this film is worth seeing. It's worth seeing because of the animation. I hope it sets a new standard for feature-length animated films. At the very least, I think it will show the movie-going public what the medium is capable of.


text: De eerste keer dat ik deze film zag, dacht ik: 'Wauw! Dat moet ik toegeven!' De vertelling van het verhaal van Mozes is schitterend gedaan en de filmkunst is uitmuntend. Maar het is de soundtrack die deze schoonheid bij elkaar brengt <0xE2><0x80><0x93> de liedjes en de muzieknoten zijn pakkend, prachtig beheerst en door en door adembenemend. Het verhaal is niet 'beduimeld' of aangelengd. Het is toegankelijk voor kinderen zonder andere generaties van zich te vervreemden en het vermenselijkt de personages op een fantastische manier. Het enige in de hele film dat ik moeilijk vond, was de uitspraak van Aarons naam <0xE2><0x80><0x93> maar dat is duidelijk van ondergeschikt belang, het duurde alleen even voor ik het doorhad, als je begrijpt wat ik bedoel.<br />' De kunst, de muziek en de pure intelligentie van het verhaal zullen je versteld doen staan.

text_en:
The first time I saw this film I thought 'Wow! I have to own that!' The telling of the story of Moses is powerfully done and the art is outstanding. It is the soundtrack, however, that brings this beauty together- the songs as well as the musical scores are catchy, beautifully composed and thoroughly breathtaking. The story has not been 'dumbed down' or watered down. It is accessible to children without alienating other generations and it humanises the characters wonderfully. The only thing in the entire film I found difficult was the pronunciation of Aaron's name- but that is obviously minor, it just took me a while to 'get' if that makes sense.

It's amazing, beautiful wonderful the art, music and sheer intelligence of the story will blow you away.


text: Ik ging naar de bioscoop om 'De prins van Egypte' te zien en het geld dat ik uitgaf werd goed besteed, want het is een geweldige film en een van mijn lievelingsfilms van Dreamworks! (En kijk, ik ben niet katholiek of joods!) We hebben in dit geweldige verhaal twee broers: de ene is een Egyptenaar met koninklijk bloed (Ramses) en de andere een wees met een geheimzinnig verleden (Moises). Ze zijn beste vrienden en ze hebben een geweldig leven in hun paleis, met sterke banden. Maar als Moises zo arrogant is als zijn broer Ramses, maar op een avond, toen hij's avonds alleen liep na op zoek te zijn geweest naar een vrouw (Tzipporah) ontmoeten Miriam en Aaron hem en zijn verbaasd hun kleine broertje zo dichtbij te zien. Moises kan niet geloven dat hij niet van koninklijken bloede is en blijft boos op Miriam, maar na een tijdje blijft hij twijfelen, en als hij de muren van de piramide leest, ontdekt hij het ware: dat hij joods bloed heeft en geadopteerd is. Boos en met de gedachte dat alles wat hij altijd voor waar heeft aangenomen, een illusie is, loopt hij weg en begint een nieuw leven als schaapherder en trouwt zelfs met Tzipporah. Maar nu heeft hij een nieuwe missie in zijn leven (door God gezonden), en dat is zijn volk (de joden) te helpen geen slaaf meer te zijn en naar het Beloofde Land te gaan. Maar hij zal in deze strijd zijn broer Ramses moeten trotseren, en dat zal niet gemakkelijk zijn...

text_en: I went to the movie theater to watch 'The Prince of Egypt' and the money I spent was very well used,because it is a great movie and one of my favorites from Dreamworks!(And look,I am not catholic or Jew) We have, in this great story, two brothers: one is Egyptian and with royal blood(Ramses),and the other one an orphan with a mysterious past(Moises). They are best friends and they have a great life in their palace,with strong bonds. But when Moises is so arrogant as his brother Ramses,but one night, when he was walking alone at night after searching for a woman(Tzipporah) Miriam and Aaron met with him and are surprised to see their little brother so close. Moises cannot believe that he is not royal and stays angry with Miriam, but stays in doubt after some while, and reading the walls of the pyramid, he discovers the true: that he has Jew blood and was adopted. Angry and thinking that everything he always imagined to be true were illusions, he run away and starts a new life as shepherd and even marrying Tzipporah. But now he has a new mission in his life(sent by God), that is to help his people (The Jews) to not be slaves anymore and go to the Promise Land. But he will need to confront his brother Ramses in this battle, and this will not be an easy thing...


text: Ik was in tranen en helemaal geëmotioneerd toen ik die film zag. Het is geen film die alleen door christenen wordt bekeken, ik denk dat deze film voor iedereen is en ik kan hem absoluut aanbevelen. Ik gebruikte een hele doos Kleenex en mijn ogen waren zo rood aan het eind van de film dat ik er zelf van schrok. Echt, mensen zouden meer van dit soort films moeten maken, want tegenwoordig zijn het allemaal films waarin je vergeet waar de film eigenlijk over gaat. En een paar maanden later weet je niet eens meer of je de film wel of niet hebt gezien. Ik geloof niet dat dat echt logisch is. Maar hoe dan ook, deze film is echt goed! Ik heb de soundtrack en die is...' 't Is echt heel erg goed, kijk maar naar de film!

text_en: I was in tears and all emotional when I watched this movie. It's not a movie only for Christian people to watch, I think this movie's for anyone and I definitely recommend it. I used a whole box of my Kleenex and my eyes were so red by the end of the movie I freaked out myself. Honestly, people should make more movies like this, because nowadays, it's all movies like where you forget what the movie is really about. And then couple of months later, you don't even remember if you watched the movie or not. I don't think that really makes sense there. But anyway this movie is really good! I've got the soundtrack and it's really really good, watch the movie !!!


text: Deze film heeft me verbijsterd toen ik hem voor het eerst zag, dus ben ik hem twee dagen later nog een keer gaan zien. Hij is zo mooi, en ik heb zoveel om over na te denken en me af te vragen. Ik denk er nog steeds over na. Ik wil hem nog een keer gaan zien. Misschien doe ik dat wel, misschien ook niet. Ik besef dat de reden dat ik hem nog een keer wil zien is dat hij een diep verlangen in me opwekt naar diepte en schoonheid en zuiverheid en waarheid en liefde. Het nog een keer zien zal dat verlangen niet bevredigen, maar het zal me eraan herinneren dat ik het heb. En dat is goed.

text_en: This movie stunned me when I first saw it, so I went and saw it again two days later. It's so beautiful, and it gives me so much to think and wonder about. I'm still thinking about it. I want to go and see it again. I may or may not do that. I realise that the reason I want to see it again is that it inspires a deep yearning in me for depth and beauty and purity and truth and love. Seeing it again will not satisfy this longing, but it will remind me that I have it. And that's good.


text:
Toen ik 'De prins van Egypte' in het theater zag, was ik diep onder de indruk van de verbazingwekkende grafische vormgeving. Dreamworks heeft een film gemaakt, weliswaar een tekenfilm, maar deze film zou niet gemaakt kunnen worden als het geen tekenfilm was. Op deze manier heeft de film geen grenzen en geen grenzen... en wordt het verhaal ten volle uitgebuit.
Het verhaal deed me een beetje denken aan de Leeuwenkoning, de tekenfilm van Disney van twee jaar geleden... en het ging ook over een (min of meer) toekomstige koning die naar een andere plaats gaat, om een tijdje later naar zijn geboorteplaats terug te keren en een heleboel wraak te nemen op een heleboel mensen. Dit verhaal komt rechtstreeks uit de bijbel, en wat er in dat boek staat, is nog verbazingwekkender en meeslepender dan dit oude boek. En dat is deze film ook. Zelfs mensen die in de bijbel geloven, vonden de film uitmuntend.
'The Prince of Egypt' is een romantisch drama dat je meetrekt en je niet meer loslaat... Ik heb deze film beschreven als de beste die ik in 1997 heb gezien, misschien is hij een beetje overschat, maar zo voelde ik me toen ik de bioscoop uit liep. Bijna het hele houtwerk doet een stem (Sandra Bullock, Val Kilmer enz.) en met de helpende hand van meneer Spielberg zelf is dit een meesterwerk dat je niet mag missen!

text_en:
When i watched 'The Prince of Egypt' in the theatre, i was godsmacked by the amazing graphics. Dreamworks has made a movie, a cartoon admittedly, but this movie couldn't be made if it weren't a cartoon. This way the movie has no borders or boundries.. and the story is exploited to the fullest.

The story reminded me a bit of the Lion King, the cartoon by Disney two years earlier .. also it was about a (sort of) king-to-be which goes away to another place, only to return to the hometown sometime later with a lot of vengeance towards a lot of people. This story is straight from the bible, and what book holds more amazing and involving stories as this ancient book. And this movie is all that. Even believing people, who swear by the bible found the movie excellent.

'The Prince of Egypt' is a romantic drama, which draws you in and won't let you go... I described this movie as the best movie i saw in '97, maybe it's a little overrated, but that's how i felt walking out of the movie theatre. Almost whole of hollywood does a voice (Sandra Bullock, Val Kilmer etc.) and with the helping hand of Mr. Spielberg himself, this is a masterpiece not to miss !!!!


text: Ik vond deze film van het begin tot het eind geweldig. Ik ben nog nooit naar een film geweest die me zo 'greep' als deze. De scène met de brandende struik... er zijn geen woorden voor. Toen ik hem voor het eerst zag (en sindsdien elke keer weer), kon je letterlijk de aanwezigheid van God in het theater voelen. En de muziek is AWESOME! Ik bedoel, je hebt Mariah Carey & Whitney Houston, Boyz II Men, Take 6, BeBe & CeCe Winans, Steven Curtis Chapman, Alabama, Randy Travis en Linda Davis, Toby Keith, Charlie Daniels, Clint Black, Carman, plus een all-starliedje dat de acteurs en artiesten samen zingen. Ik kan deze film en muziek iedereen van harte aanbevelen!

text_en: I absolutely LOVED this movie from beginning to end. I have NEVER been to a movie that "grabbed" me like this one did. The scene with the burning bush....there is no words for it. When I first saw it (and every time since), you could literally FEEL the presence of God in the theater. Plus, the music is totally AWESOME!! I mean, you have Mariah Carey & Whitney Houston, Boyz II Men, Take 6, BeBe & CeCe Winans, Steven Curtis Chapman, Alabama, Randy Travis and Linda Davis, Toby Keith, Charlie Daniels, Clint Black, Carman, plus an all-star song of which the actors and artists sing together. I highly recommend this movie and music to everyone!


text: Ongelooflijk. Ik heb nog nooit meegemaakt dat een animatiefilm me op zo'n adembenemende manier meevoerde. Ik had niet eens in de gaten dat ik naar een 'cartoon' zat te kijken. Dit is een film voor alle leeftijden. De relatie tussen Moses en Rams was uniek en maakte dat je je afvroeg hoe hun relatie in werkelijkheid was geweest. De animatie was absoluut fantastisch. Ik was diep ontroerd in ongeveer 3 of 4 scènes. Dat is me nog nooit overkomen. Toen Mozes de Rode Zee doorkliefde, zat ik gewoon met ontzag te kijken. Ik kan niet genoeg geweldige dingen over deze film zeggen. Ik had niet verwacht dat hij zo goed zou zijn. Hij verdient zonder twijfel een tien.

text_en: Unbelievable. I have never had an animated movie take me on a breathtaking ride like that before. I didn't even realize I was watching a "cartoon". This is a movie for all ages. The Moses/Ramses relationship was unique and made you wonder what their relationship might have really been. The animation was absolutely fantastic. I was deeply moved in about 3 or 4 scenes. That never has happened to me before. When Moses split the Red Sea I just sat in awe. I can't say enough great things about this movie. I was not expecting it to be that good. It deserves a 10 without a doubt.


text: Met de goede audio- en video-effecten is The Prince of Egypt een goede film die ik heb gezien. Vooral door de oorspronkelijke liedjes zoals 'Deliever Us' vind ik hem erg goed!

text_en: With the good audio and video effects, The Prince of Egypt being a good movie I have seen. Especially from the original songs such as "Deliever Us", I like it very much as well!


text: Ik vond deze film een fantastische weergave van de gebeurtenissen die zich in de bijbel afspeelden. Val Kilmer deed het geweldig als de stemmen van Mozes en God. Ik was erg onder de indruk van Hotep en Hut. Zij gaven het verhaal echt een duistere kant. De tiende plaag was zo goed getekend dat ik onmiddellijk verliefd werd op de film. Mijn favoriete moment was toen Mozes de brandende struik zag en toen hij de Rode Zee uiteen deed wijken. Het was allemaal zo goed getekend dat je je automatisch in de film kon verliezen en niet wilde dat er een eind aan kwam. Maar ik vond het niet leuk toen Mozes per ongeluk de bewaker van het gebouw doodde. Het was een teleurstelling te weten dat Ramases dacht dat hij het allemaal kon laten verdwijnen. (Als je de Lyrics wilt voor 'When You Believe', mail dan bryonyalte sonyahoo.com. Ik stuur ze je wel, in het Hebreeuws en zo.)

text_en: I thought this movie was a fantastic rendition of the events that took place in the bible. Val Kilmer did a wonderful job as the voices of Moses and God. I was very impresses with Hotep and Hut. They really gave the story a darker side. The tenth plague was drawn so well, I fell in love with the movie immediately. My favorite part was when Moses saw the burning bush, and when he parted the Red Sea. It was all drawn so well, that you could automatically lose yourself in the movie, and not want it to end. I however did not like when Moses accidentally killed the guard on the structure. It was disappointing to know that Ramases thought he could make it all go away. (If you want the Lyrics to "When You Believe," email bryonyalte@yahoo.com. I'll send them to you, Hebrew and all.)


text: Leg alle praatjes over techniek en animatie terzijde (hoewel die uitstekend zijn uitgevoerd) en geniet van het verhaal vanwege de triomf en de pracht van de geboorte van Gods volk. Eén opmerking over de animatie moet worden gemaakt: de emoties van de personages zijn schitterend weergegeven, vooral door het gebruik van grote ademende details (kijk uit voor diepe zuchten en zwoegende borst).<br />De soundtrack is het waard om op zijn eigen verdienste te hebben. Uitmuntend werk van de componist.

text_en:
Put aside all of the talk about technique and animation achievements (although these are done excellently) and enjoy the story for its triumph and splendor of the delivery of God's people. One comment about the animation needs to be said: The emotions of the characters are depicted splendidly, especially by the use of great breathing detail (watch for deep sighs and heaving chests).

The sound track is worth having on its own merit. Excellent work by the composer.


text: Spectaculair is een understatement voor deze film. De animatie is BRILLIANT. Klassiek.

text_en: Spectacular is an understatement for this movie. The animation is BRILLIANT. Classic.


text:
Ik had verwacht dat de Prins van Egypte weer zo'n tekenfilm zou zijn die je doet zeggen: 'Wauw, wat een geweldige tekenfilm!' maar die je de volgende dag in de verste verte vergeet. Ik had het mis.
Als christen verwachtte ik volledig dat de film het verhaal van Mozes buiten alle proporties zou opblazen, maar ik was aangenaam verrast toen ik merkte dat het verhaal min of meer Bijbels correct bleef. Kennelijk moet er een artistieke vrijheid worden genomen om de film aantrekkelijker te maken voor kinderen en niet-christenen.
Bijna om een slag te slaan met Disney, druipt de Prins van Egypte van vloeiende animatie en vooral de watereffecten zijn de beste die ik ooit in een tekenfilm heb gezien. Als er een producent is die Disney van zijn voetstuk kan trekken, dan is het Dreamworks wel. Zelden heb ik een film gezien die zo geanimeerd was als deze.
Maar het chique uiterlijk van deze film verbergt de ware aard van de film als Bijbels verhaal. De film brengt het verhaal van Exodus op een bewonderenswaardige manier, met net genoeg humor en artistieke vrijheid om de kinderen te boeien. Maar op een dieper, spiritueel niveau blinkt de film uit. Het verhaal van Mozes is niet gemakkelijk te vatten in de Bijbel en het was een genoegen om het tot leven gebracht te zien worden op het witte doek. De scène in het brandende oerwoud was een van de krachtigste, ontroerendste films die ik ooit heb gezien en de scène in de rode zee was bijna even krachtig. Vanuit christelijk standpunt bezien had deze film niet beter kunnen zijn. Maar voor iemand anders heeft de prins van Egypte ook zoveel te bieden: grote bezieling, een sprankelend verhaal en een goede dosis humor. Ik kan deze film aan iedereen en aan iedereen aanbevelen.

text_en:
I expected the Prince of Egypt to be another 'run of the mill' cartoon which makes you say 'Wow, great animation!' but one which you basically forget about the next day. I was wrong.

As a Christian, I fully expected the film to take the story of Moses and jazz it up out of all proportion, but I was pleasantly surprised to find that the story remained one of pretty much Biblical accuracy. Obviously some artistic license has to be taken to make the film more appealing to children and the non-Christian.

Almost to take a swipe at Disney, the Prince of Egypt oozes fluid animation and the water effects especially are the best I've seen in a cartoon. If any producers are going to pull Disney from its perch, Dreamworks will definitely be the ones to do it. Rarely have I seen animation of this quality before.

But the classy look of this film only hides its true nature as a Biblical story. The film delivers the story of Exodus admirably, with just enough humour and artistic license to keep the children interested. On a deeper, more spiritual level the film excels though. The story of Moses is not an easy one to come to grips with in the Bible and to see it brought to life on the big screen was a joy to behold. The burning bush scene was one of the most powerful, moving pieces of cinema I have experienced and the red sea scene was almost as powerful in it's own right. Obviously from a Christian viewpoint, this film couldn't have been made any better. To somebody else however, the Prince of Egypt also has so much to offer: Great animation, a cracking story and a good dose of humour. I highly recommend this film to anybody and everybody.


text: Deze film is een van de geweldigste ooit! Ik vind hem heel, heel erg goed. Het is een geweldig begin voor Dreamworks. In tegenstelling tot sommige andere mensen vind ik het een goed idee om een animatiefilm te maken over het Bijbelverhaal en Mozes. De animatie is geweldig, de muziek ook en het is goed dat ze sommige personages grappig hebben gemaakt. Ik denk dat het zonde zou zijn om zo'n geweldige film als deze te missen. Ga hem dus maar bekijken!

text_en: This movie is one of the greatest ever! I like it very, very much. It's a great start for Dreamworks. Unlike some other people, I think it was a good idea to make an animated movie about the Bible story and Moses. Animation is great, music also and it's good they made some characters funny. I think it would be a shame to miss a great movie like this one is. So go and see it!!!


text: Ik zou graag een paar dingen over deze film willen zeggen. Oké, het verhaal is niet zijn kracht, nou ja, dat zou het kunnen zijn, hoewel het uit de bijbel komt, hoewel sommige scènes heel erg ontroerend zijn, niet alleen vanwege een paar fantastische animaties (vooral alles wat te maken heeft met de presentatie van H2O).<br />En daar wil ik nog aan toevoegen waarom ik POE zo leuk vond: geen pratende dieren. Dank je.

text_en:
I would like two say just some things about this movie. OK, the story isn't its strength, well it could be although it is taken out of the bible, though some of the scenes very really moving, not just because of some superb animations (especially everything covering the presentation of H2O).

And then there I want to add why I really liked POE: No talking animals. Thank you.


text:
De verhaallijn van deze film kwam dicht in de buurt van het bijbelse verhaal Exodus. Er waren wat verfraaiingen, zoals te verwachten was.
De animatie was niet zo geweldig. Het effect van de scheiding van de Rode Zee was goed, maar de algemene tekening van de mensen in het verhaal liet veel te wensen over.
De muziek was, naar mijn mening, de zwakste schakel in deze film. Ik kon eerlijk gezegd geen enkele regel uit een lied halen. Het was heel gemakkelijk te vergeten <0xE2><0x80><0x93> en nogal gekunsteld. Zonder aanwijsbare reden brak er een lied uit.
Niettemin was dit een goede film. Het is prettig om naar een film te kunnen gaan zonder te worden aangevallen door vulgariteit of seksualiteit, alleen maar om de massa aan te spreken. Ik vond het prettig dat er in de media over een deel van het erfgoed van de gelovige wordt geschreven.
Over het geheel genomen kreeg deze film van mij een acht.

text_en:
The storyline of this movie was close to the biblical story of Exodus. There were certain embellishments, as to be expected.

The animation was not all that great. The effects of the parting of the Red Sea was good, but the general drawing of the people in the story left a lot to be desired.

The music was, in my opinion, the weakest link in this movie. I honestly could not tell you a single line from any song. It was very forgettable -- and rather contrived. For no apparent reason, a song would break out.

Nonetheless, this was a good movie. It is nice to be able to go to a movie and not be assaulted by vulgarity or sexuality thrown in just to appeal to the masses. I liked the fact that part of the believer's heritage is written about in the mainstream media.

Overall, this movie got an 8 from me.


text: 'The Prince of Egypt' moet wel een van de beste films van 1998 zijn, laat staan een van de beste films die ik ooit heb gezien. Dit geanimeerde verhaal over Mozes (hoewel je na een paar minuten al vergeet dat het een animatiefilm is!) wordt op zo'n unieke en verfrissende manier verteld dat het het Bijbelse verhaal nieuw leven inblaast, maar het toch goed genoeg weet vast te houden om hetzelfde gevoel van macht en inspiratie over te brengen. De animatie is onberispelijk en de muziek blijft je (na een paar keer luisteren/kijken) nog dagen bij. Alleen al de Burning Bush en het einde van de scènes over de Rode Zee zijn de prijs van een filmkaartje waard. Als je op zoek bent naar een film met meer karakter, meer inspiratie, meer levenslust dan de gebruikelijke schietfilms, moet je eens naar 'The Prince of Egypt' kijken.

text_en: "The Prince of Egypt" has to be one of the best movies of 1998, let alone one of the best movies I've ever seen. This animated story of Moses (though minutes into the movie, you almost forget it's animation!) is told in such a unique and refreshing way which adds new life to the Biblical story yet sticks with it well enough to convey the same sense of power and inspiration. The animation is impeccable and the music (after a few listens/viewings) will stick with you for days on end. The Burning Bush and parting of the Red Sea scenes alone are worth the price of the movie ticket. If you're looking for a movie that has more character, more inspiration, more LIFE than the usual shoot-em-up's, check out "The Prince Of Egypt".


text:
Soms ontdek je dat een film niet zo goed is, maar beter dan je had verwacht, soms ga je naar de film in de verwachting dat het een onvergetelijke ervaring zal zijn en verlaat je de bioscoop met een gevoel van 'het was heel goed, maar het had beter kunnen zijn'. Prins van Egypte past in het laatste geval.
Het is er allemaal: de visuele impact, de fantastische scènes (die in de Rode Zee is niet minder dan geweldig), de emoties die verbonden zijn met een bekend verhaal, enzovoort. Maar dit zou de beste film uit de geschiedenis van de animatie kunnen zijn, en dat is het niet.
Ten eerste is deze Mozes een schaduw, hij zou het middelpunt van het verhaal moeten zijn, maar hij heeft het gevoel dat hij er alleen maar doorheen loopt; zelfs zijn zus Mirian is expressiever dan hij. De persoonlijkheid van iemand die door God is uitverkoren om Zijn volk te bevrijden en juist om die reden zijn verleden moet weggooien, zou veel beter onderzocht kunnen worden.
Er zijn ook te veel muzikale scènes. Ik weet dat ze anders zijn dan andere partituren, zolang ze maar af en toe op een opera lijken, maar dat zou geen excuus moeten zijn om bijna de hele plot ermee te vullen. De scène in het allereerste begin en de laatste, met de ingestudeerde hit 'wanneer je gelooft', zijn heel mooi; maar de scène met de priesters is volkomen vreemd aan de sfeer van de film. En, erger nog, het deel waarin de plagen worden getoond is een verspilling van goede cinematografische mogelijkheden: het zit allemaal vol met liedjes en muziek. Het lijkt erop dat ze niet wisten hoe ze de scène moesten spelen en toen besloten er een musical van te maken. Ik begrijp echt niet waarom geanimeerde verhalen altijd met die afschuwelijke Broadway-stijl vervlochten moeten zijn.
Maar begrijp me niet verkeerd, je moet deze film zien, en op het grote scherm. Hoewel de plot voornamelijk wordt gefilmd vanuit een visueel gezichtspunt, zijn er memorabele scènes die je helemaal in vervoering kunnen brengen en die de prijs van het kaartje waard zijn. Anders zou je, als je op de video wacht, kunnen denken dat dit gewoon weer een van die scènes is.

text_en:
Sometimes you discover that a movie is not that good but better than you expected, sometimes you go to the movies expecting an unforgettable time and leave the theater with a "it-was-very-good-but-could-be-better" feeling. Prince of Egypt fits the last case.

It's all there: the visual impact, the fantastic scenes (the one in the Red Sea is no less than wonderful), the emotions attached to a very known story, etc. But this could be the best of all the movies in animation history and it isn't.

First of all, this Moses is like a shadow, he should be the soul of the story but feels like he's just passing through it; even his sister Mirian is more expressive than him. The personality of someone who has been chosen by God to free His people and, for that very reason, must throw his past away, could be much better explored.

There are too musical scenes too. I know they're different from another scores, as long as they're sometimes close to an opera act, but this shouldn't be an excuse to fill almost the entire plot with them. The one in the very beginning and the last, with the made-to-be hit "when you believe", are very fine; but the one with the priests is completely strange to the movie's mood. And, worse, the part that shows the plagues is a waste of good cinematography possibilities: it's all filled with songs and music. It seems like they didn't know how to do the scene and then decided to make a musical out of it. I really don't understand why animated stories must always be entwined with that horrible Broadway style.

But don't misunderstand me, you should watch this movie, and in the big screen. Although the plot is filmed mostly with a visual point of view, there are memorable scenes that can make you feel fully delighted and they're worth the price of the ticket. Otherwise, if you wait for the video, you might think this is just another one.


text: Ik vond deze film vermakelijk, en ik zou hem niet bijbels 'incorrect' willen noemen, maar bijbels 'incompleet'. In de film ontbreekt een van de belangrijkste delen van het verhaal, dat is opgenomen in de sederdienst voor het paasfeest, dat de joden elk jaar vieren: nadat het Hebreeuwse volk was bevrijd en ze zich aan het verheugen waren, schreeuwt God in feite tegen hen en zegt: 'Hoe kunnen jullie blij zijn als mijn kinderen zijn gestorven?' Deze erkenning van het verlies dat de Egyptenaren hadden geleden is een echt belangrijk deel van het verhaal, maar in de context van de film was het tamelijk irrelevant. De liedjes waren soms onnodig, maar over het geheel genomen beter dan ik had verwacht. Eén om te zien (voornamelijk vanwege de grafische kwaliteit), maar er zijn betere animatiefilms.

text_en: I was entertained by this movie, and I wouldn't call it biblically "incorrect," but biblically "incomplete." The movie fails to include one of the most important parts of the story, which is included in the Seder service for Passover, which Jews celebrate every year: after the Hebrew people were freed, and they are in the midst of their rejoicing, God basically yells at them and says "How can you be joyous when my children have died?" This acknowledgement of the loss that the Egyptians experienced is a really important part of the story, but it was fairly irrelevant in the context of the movie. The songs were sometimes unnecessary, but overall better than I expected them to be. One to see, (mainly for the graphical excellence), but there are better animated films out there.


text: Ik heb dit drie keer gezien. Elke keer heb ik er nog meer van genoten. Naar mijn mening is het echt de beste animatiefilm van 1998!<br />De special effects zijn adembenemend en het karakterontwerp verfrissend. Al met al heeft Dreamworks een winnaar. Niet slecht voor een ploeg die voornamelijk bestaat uit zeer getalenteerde Europese kunstenaars die niet allemaal bij Disney vandaan zijn geplukt.

text_en:
I've seen this three times. Each time I have enjoyed it even more. In my opinion it is truly the best animated movie of 1998!

The special effects stunning and the character design refreshing. All in all, Dreamworks has a winner. Not bad for a crew that comprises mostly of very talented European Artists who were not all poached from Disney.


text: De Prins van Egypte is geweldig indrukwekkend. Hoewel het een onverwacht verhaal is waar Dreamworks niet zomaar aan begint, doen ze het goed. De animatie is verbazingwekkend en de karakters zijn geweldig. Ik zal er verder niet op ingaan hoe ongepast 'You're Playing with the Big Boys' is. Dreamworks moet nu een andere weg inslaan dan Disney. Om de onvermijdelijke vergelijkingen te vermijden, moet Dreamworks doorgaan met het idee omanimatiefilms gelijkelijk voor volwassenen te produceren, omdat er een publiek is voor zo'n genre. Bovendien weet ik niet waarom niemand dit eerder heeft opgemerkt, maar liedjes in tekenfilms zijn waardeloos. Met uitzondering van The River Lullaby en When You Believe (Pfeiffer/Dworsky) zijn de andere niet nodig. Dit geldt voor alle Disney-animatiefilms. Wie kan zich bij elk van de Disney-films nog iets van de liedjes herinneren, behalve het hoofdstuk? Hoe minder belachelijke liedjes, hoe beter de animatie. Het enige wat kinderen echt willen zien is de animatie en de actie <0xE2><0x80><0x93> niet de dwaze liedjes. Disney brengt kinderen te veel in diskrediet <0xE2><0x80><0x93> kinderen zijn tegenwoordig veel slimmer. The Prince of Egypt is prachtig verteld en de eigenlijke lijntekening is prachtig. Het is geweldig om te weten dat Fiennes en Pfeiffer hun rollen hebben gezongen. Als filmstudio's beroemdheden de stemmen van personages willen laten spelen en nog steeds bereid zijn om malle liedjes te gebruiken <0xE2><0x80><0x93> het minste wat ze kunnen doen is de echte acteurs de liedjes laten zingen <0xE2><0x80><0x93> of de zangers de rollen laten uitspreken.

text_en: The Prince of Egypt is mightily impressive. Although an unexpected story for Dreamworks to embark on, they do a fine job of it. The animation is astonishing and the characterisations are great. I will not add further mention of how inappropriate 'You're Playing with the Big Boys' song is. Dreamworks must now set a different path from that of Disney. To avoid the inevitable comparisons, Dreamworks should continue with the idea to produce animated motion pictures equally for the adult because there IS an audience for such a genre. Additionally, I don't know why no one has picked up on this before, but songs in cartoons suck. With the exception of the River Lullaby and When You Believe (Pfeiffer/Dworsky), there is no need for the others. This is the same for all of Disney's animations. On each of Disney's films, who can really remember any of the songs besides the main piece? The lesser the amount of ridiculous songs the better the animation. All kids really want to see is the animation and action - not the silly songs. Disney discredits kids too much - kids are much smarter these days. The Prince of Egypt is wonderfully told and the actual line drawing is marvellous. It is great to know that Fiennes and Pfeiffer sang their parts. If movie studios are going to get celebrities to be the voices of characters and are still willing to persist with silly songs - the least they could do is make the actual actors sing the songs - or alternatively let the singers SPEAK the parts.


text: Meestal zijn geanimeerde films gewoon leuk om naar te kijken, ze raken zelden onze gevoelens diep. Maar in dit geval is de animatie zo perfect dat de personages echte mensen lijken. In een van de eerste scènes raakte ik echt in vervoering door de paardenrennen, hoewel het gewoon twee cartoons waren die 'hun leven op het spel zetten'. Ik had het gevoel dat die scène een stunt nodig had! Wat ik bedoel is dat de animatie zo realistisch is dat hij ons als een gewone shotfilm amuseert.<br />Het verhaal is echt interessant, en de epische liedjes geven het een speciale kick. Zelfs voor degenen die al miljarden films over dit verhaal hebben gezien, is deze film echt de moeite waard! In tegenstelling tot de meeste geanimeerde films is het echt de moeite waard! Het is een heel dynamische, zonder van die "huilliederen" de hele tijd!!!

text_en:
Usually animated movies are simply fun to watch, they rarely touch deeply in our feelings. But in this case, the animation is so perfect that the characters seems to be real people. In one of the first scenes I really got thrilled by the horse racing, although they were just two cartoons "risking their lifes", I felt as if that scene needed a stunt!!! What I mean is that the animation is so realistic that it entertains us as a regular shot movie.

The story is really interesting, and the epic songs gives it a special thrill. Even to those who have already watched billions of movies on this story, this particular movie is really worth watching! Unlike most animated movies it's a really dynamic one, with no such "crying songs" all the time!!!


text: De animatie is goed, de muziek is geweldig, de keuze voor het verhaal dat geschikt is voor een kerstverfilming ( Kerstmis is tenslotte een christelijke feestdag).<br />Ook heel accuraat naar Bijbelse maatstaven.

text_en:
The animation good, the music is great, the choice fo the story appropriate for a Christmas release (after all, Christmas is a CHRISTIAN holiday).

Also, very accurate to the Biblical account of the story.


text: Ik wou dat ik dvd's van de eerste jaren had, dan zou ik ze kunnen gebruiken in mijn lesprogramma op de zondagsschool. Ja, ik weet dat zuster Steve een paar vreemde dingen heeft gedaan, maar ik denk niet dat ze afbreuk hebben gedaan aan de dagelijkse verkenning van de katholieke christelijke theologie. De site vraagt om meer tekst, dus zal ik Tom Bosleys warme optreden als pastoor Dowling aanbevelen. Tracy Nelson had het uiterlijk en de persoonlijkheid van een jonge vrouw die zich in het religieuze leven stort. Ik genoot ook van de setting in Chicago. Rond de tijd dat deze show werd geannuleerd, keek ik eigenlijk niet meer naar de televisie omdat veel ervan zo aanstootgevend was. Deze show was substantieel zonder afgezaagd te zijn.

text_en: I wish I had DVDs of the early years, I would use them in my Sunday School curriculum. Yes, I know that Sister Steve had some odd undertakings, but I don't think they detracted from the day-to-day exploration of Catholic Christian theology. The site requests additional lines so I'll commend Tom Bosley's warm performance as Father Dowling. Tracy Nelson had the look and personality of a young woman settling into the religious life. I enjoyed the Chicago setting as well. Around the time this show was canceled, I pretty much quit watching television as so much of it was so offensive. This show was substantive without being corny.


text: Ik vind deze serie echt heel goed. Ik geef wel iets de voorkeur aan _Murder She Wrote_ en _Diagnostic Murder_, maar _Pater Dowling_ is een onderhoudende serie. Tom Bosley is geweldig in de titelrol, een zeer warme en waardige vertolking. Tracy Nelson is een veelbelovende actrice, ze heeft een sympathieke en vrij sprankelende persoonlijkheid, en het was een genoegen om te zien hoe ze zich ontwikkelde naarmate de serie vorderde. Mijn favoriet moet wijlen Mary Wickes als Marie zijn, Wickes was een zeer onderschatte actrice, en ik heb van haar hier genoten. De afleveringen hebben wat mooi camerawerk, prachtige locaties en goede scripts, om nog maar te zwijgen van een aantal grappige momenten. Natuurlijk kun je er een paar tegenkomen in de verhaallijnen, maar over het geheel genomen is dit een heel onderhoudende serie, waarschijnlijk niet de beste die er is, maar de moeite van het kijken waard.

text_en: I really like this show. While I do slightly prefer Murder She Wrote and Diagnosis Murder, Father Dowling is an entertaining watch. Tom Bosley is superb in the title role, a performance of great warmth and dignity. Tracy Nelson does show real promise as an actress, she has a likable and quite bubbly personality, and it was a pleasure to see her develop as the series progressed. My favourite has to be the late Mary Wickes as Marie, Wickes was a very underrated actress, and I enjoyed her here. The episodes are benefited by some nice camera-work, lovely locations and good scripts, not to mention a number of funny moments. Of course you may find some over familiarities in the story lines, but overall this is a very entertaining mystery series, probably not the best out there, but worth a watch. 9/10 Bethany Cox


text: Het eerste commentaar dat hier gegeven wordt, toont een ongelooflijk gebrek aan begrip voor Steinbeck in zijn Californische periode. De scherpe opmerkingen van onze Ierse vriend tonen aan dat hij Steinbeck duidelijk niet mag en dat is zijn goed recht. Nu ik dat gezegd heb, moet ik zeggen dat hij het mis heeft. Deze film is uitstekend. Meer niet. De cast is geweldig en het verhaal is een klassieker: de vernietiging van de onschuld door de wrede werkelijkheid (dat wil zeggen: de titel van het verhaal, afgeleid van een regel uit een gedicht van Robert Burns). En hoewel Steinbeck er de man niet naar was om een sentimenteel moment voorbij te laten gaan, bijvoorbeeld Lennie's Christus-achtige onschuld, ongepaste supermenselijke kracht die per ongeluk een verwoesting aanricht die resulteert in zijn euthanasie met hetzelfde instrument dat gebruikt is voor Curley's hond, zijn deze scènes nooit sentimenteel. Voor de serieuze Steinbeck-fan is er nog meer, veel meer. Dit verhaal, en het stuk, dat in de meest experimentele periode van Steinbeck is geschreven, is doorspekt met symboliek. Je hebt de 'grote' man, het slachtoffer van de ijdelheid van de 'kleine' man. Velen zijn zich er niet van bewust dat Steinbeck klein was (1.75 m) en zich erg bewust was van zijn omvang. De bezetting is uitmuntend: Betty Fields zorgeloze en verveelde personage, Mae, contrasteert met de machtige onschuld van Chaney's Lennie. Je hebt de solide personages van Bickford's Slim, Meredith's George en Bohnen's Candy; Steele was op zijn best als de ijdele, strijdlustige Curley; de ervaren karakterspeler Noah Berry jr. als Whit voegt er nog een element van sympathie aan toe. We hebben dit kunst genre uitgevonden en ontwikkeld en deze film moet een van de beste voorbeelden daarvan zijn.

text_en: The first comment given here shows an incredible lack of understanding of Steinbeck in his California period. Our Irish friend's acrid comments show he obviously doesn't like Steinbeck and that's his privilege. Now, having said that, I must say he's wrong. This film is excellent. Just that. The cast is wonderful and the story is a classic: the destruction of innocence by cruel reality (viz: the title of the story taken from a line from a Robert Burns's poem). And, while Steinbeck was not one to let a sentimental moment pass by, e.g, Lennie's Christ-like innocence, inappropriate super-human strength which inadvertently wreaks havoc resulting in his euthanasia with the same instrument as used for Curley's dog, these scenes are never maudlin. Too, for the serious Steinbeck fan, there's more, much more. This story, and the play, created at Steinbeck's most experimental period, is fraught with symbolism. There's the "big" guy, a victim of the "little" guy's vanity. Many are not aware that Steinbeck was small (5'3") and very self-conscious about his size. The cast is outstanding: Betty Field's careless and bored character, Mae contrasts with the mighty innocence of Chaney's Lennie. There are the solid characters of Bickford's Slim, Meredith's George and Bohnen's Candy; Steele was at his best as the vain, pugnacious Curley; Veteran character actor, Noah Berry Jr. as Whit adds another element of sympathy. This is one of our American classic films. We invented and developed this genre of art and this film must stand as one of its finest examples.


text: Steinbecks klassieke verhaal over'mijn broeders hoeder' werd op een eerbiedige manier naar het witte doek gebracht. Het belangrijkste verhaal in deze film is misschien wel het feit dat Chaney jr. echt kon acteren <0xE2><0x80><0x93> hij werd ongetwijfeld van de Oscar voor de beste acteur beroofd. Merideth, bij de jongere mensen beter bekend als Rocky's trainer, doet het uitstekend als het brein achter deze tweemansoperatie. Veteranen-cowboy Bob Steele vervult de rol van de zware jongen. De richting is constant en het script is letterlijk uit de roman gehaald (waarom zou je de perfectie verbeteren?). Verscheidene malen herschreven, maar nooit zo effectief. Zelfs als je het 100 keer hebt gezien, hou dan een zakdoek bij de hand.

text_en: Steinbeck's classic story of 'my brother's keeper' brought to the silver screen in a reverent manner. Perhaps the biggest story in this film is the fact that Chaney jr. could REALLY act-he was undoubtedly cheated out of the Oscar for best actor. Merideth, best known to younger folks as Rocky's trainer does a fine job as the brains in this two man operation. Veteran cowboy star Bob Steele does a stand-out job as the heavy. The direction is steady and the script lifted literally from the novel(why improve perfection?) Remade several times, but never as effectively. Even if you've seen it 100 times, keep a hankie handy.


text: Een regisseur krijgt zelden echt erkenning voor wat hij doet, maar ik denk dat we voor deze film een uitzondering moeten maken. De acteurs, in Of Mice and Men, spelen de hoofdrollen alsof ze erin geboren zijn. Voeg daar de cinematografie aan toe, die zowel artistiek als technisch voortreffelijk is, en je hebt een film die echt de term 'klassiek' verdient. Ik denk dat deze film een must is voor iedereen die overweegt carrière te maken als schrijver, acteur, regisseur of welk ander filmvak dan ook.

text_en: Casting directors rarely get any real credit for what they do but I think, for this film, we must make an exception. The actors, in Of Mice And Men, play thier parts as if they were born into them. Add to this cinematography that is both artistically and technically outstanding and you have a film that truly deserves the term Classic. I believe that this film is a must-see for anyone considering a career as a writer, actor, director or any other area of film making.


text: Voor een oudere zwart-witfilm die mijn aandacht als 22-jarige moet trekken, moet hij opvallen. Ik zag deze versie van muizen en mannen halverwege de jaren negentig voor het eerst op AMC-kanaal. Ik was geboeid. Lon Chaney jr.'s rol als Lennie was Briljant!!! Zoveel Idividuele optredens in één film WOW. Crooks, Candy, Curly, Slim, George, allemaal met hun eigen geweldige optreden. Wat een geweldige scène als Lennie en Crooks in zijn kamer zitten te praten over eenzaam zijn... En geen happy end zoals in de meeste films, waardoor het meer de werkelijkheid lijkt. Ik heb het jaren geleden op AMC opgenomen en ik kan het woord voor woord citeren, elke dag van de week. Dit is een tijdloos meesterwerk. Als je het nog niet hebt gezien: ik sta in mijn top 5 van aller tijden. Excuseer voor eventuele verwensingen, want ik heb er een paar gehad LOL!

text_en: For a black and white older movie to catch my attention as a 22 year old, it's gotta stand out. I first saw this version of mice and men back in the mid nineties on AMC channel. I was captivated. Lon Chaney Jr's role as as Lennie was Brilliant!!! So many Idividual performances in one movie WOW. Crooks, Candy, Curly, Slim, George, all with their own great performances. What a great scene when Lennie and Crooks are in his room talking about being lonely And no happy ending like most movies, made it seem more the real. I recorded it off of AMC years ago, and can quote it word for word any day of the week. This is a timeless masterpiece. If you haven't seen it your missing out. Definitely on my top 5 of all time. Please excuse any Mispellings as I have had a couple cold ones LOL!!!


text:
Deze schermversie van de klassieke roman van John Steinbeck is een harde, fantastische film die me de adem benam met zijn openhartige en brute weergave van wanhoop en verlangen. Films over de Depressie, die ten tijde van de Depressie in feite zijn gemaakt door mensen die wisten wat ze moesten zeggen, voelen veel authentieker dan latere films die de Depressie als een historische gebeurtenis behandelen. De mannen in deze film leven letterlijk van dag tot dag, en de vergelijking van mannen met honden die door de hele film heen als thema dient, voelt meer aan dan alleen maar een poëtisch instrument. Deze mannen werden, net als honden, geconfronteerd met het angstaanjagende vooruitzicht dat ze op een dag van geen nut meer zouden zijn, en er was geen systeem om voor hen te zorgen als die dag kwam. Als een hond die door zijn eigenaar uit zijn lijden wordt verlost, was schieten als een hond die uit zijn lijden wordt verlost, echt te verkiezen boven de alternatieven die hen wachtten.
Ik was verbaasd over hoe openhartig deze film was, en hoe dapper hij een paar van de doorniger kwesties uit Steinbecks roman aanpakte. Het incident tussen Lenny en Mae is ontdaan van enkele van zijn seksuele bijbetekenissen, maar toch wordt er veel geïmpliceerd. En een scène tussen Crooks, een zwarte werkman en een paar van de andere arbeiders, waarin Crooks botweg uitlegt wat het betekent om zwart te zijn, pakt rassenverhoudingen even eerlijk aan als veel films van tegenwoordig.
Momenten in deze film zijn bijna ondraaglijk droevig en aangrijpend, maar nooit op die overdreven sentimentele manier die gebruikelijk is in Hollywood-films uit die tijd. De zwakke schakels zijn Betty Field <0xE2><0x80><0x93> die haar verveelde sekspoes hopeloos overdrijft <0xE2><0x80><0x93> en Lon Chaney als Lenny, hoewel ze allebei heel goed zijn in de cruciale scène die de finale van de film in gang zet.
John Fords bewerking van 'The Grapes of Wrath' van het jaar daarop krijgt vandaag de dag alle aandacht, en je hoort bijna nooit meer iets over 'Of Mice and Men'. Maar veel van wat geweldig is aan Fords film is ook geweldig aan die van Lewis Milestone, en hij verdient de eer dat hij een goede blauwdruk heeft gemaakt voor Steinbecks prachtige en hartverscheurende verhalen.
Een cijfer: een.

text_en:
This screen adaptation of the John Steinbeck classic novel is a harsh, fantastic film that took the wind out of me with its frank and brutal depiction of desperation and longing. Movies about the Depression that were actually made at the time of the Depression by people who knew of what they spoke by necessity feel so much more authentic than later movies that treat the Depression as a historical event. The men in this film are quite literally living day to day, and the comparison of men to dogs that serves as a running motif throughout the film feels like more than just a poetic device. Like dogs, these men were faced with the scary prospect of some day being of no more use, and there was no system in place to take care of them when that day came. Being shot like a dog put out of its misery by its owner really was preferable to the alternatives awaiting them.

I was surprised about how candid this film was, and how bravely it tackled some of the thornier issues of Steinbeck's novel. The incident between Lenny and Mae is divested of some of its sexual overtones, but much is implied anyway. And a scene between Crooks, a black work hand, and some of the other workers, in which Crooks explains in blunt language what it means to be black, tackles race relations as honestly as many films today.

Moments of this film are almost unbearably sad and poignant, but never in that over-sentimental way common to Hollywood films of this time period. Burgess Meredith is terrific in the role of George; he expertly conveys--without ever directly addressing it--the bond he has with Lenny and the degree to which Lenny is as much George's savior as he is Lenny's. Charles Bickford is also excellent as a rough and world-weary worker. The cast's weak links are Betty Field--hopelessly overplaying her bored sex kitten--and Lon Chaney as Lenny, though both are very good in the pivotal scene that sets off the action of the film's finale.

John Ford's adaptation of "The Grapes of Wrath" from the following year gets all of the attention today, and one hardly ever hears of "Of Mice and Men." But much of what is great about Ford's film is also great about Lewis Milestone's, and he deserves credit for laying a fine blueprint for brining Steinbeck's beautiful and heartbreaking stories to the screen.

Grade: A


text:
Deze film heeft macht. Sommige tegenwoordige films zijn geweldig, maar ze hebben geen macht. De feilloze uitvoering door Lon Chaney jr. is nog nooit overtroffen. John Stienbeck heeft het verhaal geschreven en is een van mijn favoriete schrijvers.
In deze film, _Of Mice and Men_, word je onwillekeurig meegesleept in het verhaal en voel je elk gevoel dat elk personage meebrengt. Er zijn hier geen grote helden, alleen maar mensen in een tijd van grote beproeving. De regisseur Lewis Milestone is een meester in het maken van deze film en hij heeft hem ook geproduceerd.
Ik heb alle remakes gezien en er is er niet een die ermee te vergelijken is. Als je van goede films houdt, doe dat dan. Mis deze niet en neem een doos Kleenex mee.

text_en:
This movie has power. Some of todays movies are great extravaganzas but they have no power. The flawless performance given by Lon Chaney Jr. has never been surpassed. John Stienbeck wrote the story and is one of my favorite authors.

In this movie "Of Mice and Men" you can not help but be drawn into the story and feel every feeling that each character brings to the story. There are no big heroes here just people in a time of great tribulation. The director Lewis Milestone is superb in his making of this movie and also produced it.

I have seen all the remakes and there are none to compare. If you enjoy good movies don't miss this one and bring a box of Kleenex.


text:
Ik heb hem net weer gezien. Het is een van mijn vijf of zes lievelingsfilms sinds ik een tiener was, maar ik had hem in geen jaren gezien.
Wauw. Hij houdt echt stand. En ernaar kijken door de ogen van iemand die al meer dan dertig jaar acteert in plaats van door de ogen van een tiener maakt echt een verschil. Er zit echt goed werk in deze film. Ik heb nooit echt geloofd dat Burgess Meredith in zijn leven een dag hard werken als gerst kon doen, en het is heel verleidelijk om te denken aan wat iemand anders met de rol gedaan zou kunnen hebben. (Lewis Milestone probeerde eerst James Cagney en toen Humphrey Bogart voor de rol te lenen. Als jongens die in de Laagte van San Joaquin zijn opgegroeid, zouden ze geen van beiden erg overtuigend zijn geweest, en het kost me moeite om Bogart in die rol te zien. Cagney zou heel interessant zijn geweest, ook al was hij niet helemaal goed.)
Deze keer besteedde ik veel aandacht aan het acteerwerk van mensen aan wie ik in dat opzicht nooit veel aandacht had besteed, voor zover het deze film betreft. Charles Bickford is echt goed, en Betty Field is uitmuntend. De film werd genomineerd voor vier Oscars, waaronder die voor de beste film (van 1939!), maar geen van de acteurs werd genomineerd. Natuurlijk was het een zwaar jaar, een van de zwaarste ooit. Maar ik vermoed dat Lon Chaney jr. een jaar later genomineerd zou worden. Zijn optreden is in de loop der jaren zo geïmiteerd dat het tegenwoordig misschien niet meer zo bijzonder lijkt, maar ik heb geprobeerd er iets van te vinden om te bekritiseren en dat lukt me gewoon niet. Hij is geloofwaardig en hartverscheurend zonder in mijn ogen ook maar een greintje geforceerd te zijn. Maar de uitblinkers zijn Leigh Whipper en vooral Roman Bohnen, die respectievelijk de Crooks en Candy spelen. Whipper had de Crooks op Broadway gespeeld en zijn ervaring met de toneelstukken. Crooks' openhartigheid over de lasten die het met zich meebrengt om de enige zwarte in een blanke gemeenschap te zijn is voor 1939 een beetje verrassend, net als zijn minachting voor de blanken die onuitgenodigd zijn 'heiligdom' betreden. Bohnen is gewoon opmerkelijk, een van de meest hartverscheurend ontroerende voorstellingen die ik ooit heb gezien. (Het zal niemand verbazen dat hij weer zo'n voorstelling gaf als die van de vader van Dana Andrews in THE BEST YEARS OF OUR LIVES.)
De muziek en de score van Aaron Copland werden allebei genomineerd voor een Oscar. Copland heeft maar zes filmscenario's geschreven (de andere zijn: ON THE GOOD, THE NORTH STAR, THE RED PONY, THE HEIRESS en ANDERE WILD). VAN MENSEN EN MENSEN was zijn eerste. Elke film van hem die ik heb gehoord is een meesterwerk, en het is moeilijk te zeggen wat 'de beste' is. Laat ik volstaan met te zeggen dat zijn eerste een kanshebber is, en een van de beste filmscenario's die ooit zijn geschreven.
Hoewel gebaseerd op Steinbecks Steinbecks. De film is een verfilming van de roman van Lewis Milestone, die veel te danken heeft aan het toneelstuk dat Steinbeck ook heeft geschreven. Lewis Milestone slaagt erin te vermijden dat je het gevoel krijgt dat je op het toneel staat, hoewel zijn shots van de grote open ruimtes vrij beperkt zijn. Ik was echt onder de indruk van zijn regie. Er is een heel mooie opname van Meredith en Bickford die in een schuur zitten te praten. Als Meredith weggaat, zoomt de camera uit, zodat de beide acteurs in beeld blijven, tot het hele interieur van de schuur te zien is en blijkt dat het enorm is, veel groter dan het had gevoeld. Het is een eenvoudige opname, gemaakt door een duidelijke meester.
Ik ben geen grote fan van de remake van Gary Sinise, vooral niet als het gaat om de manier waarop het einde is gebracht. Het enige grote voordeel dat Sinise had, was de kleur. Er zijn opnamen in de versie uit 1939 waarin ik me de kleur kon voorstellen en me beroofd voelde door de afwezigheid ervan. Het is geen zwart-witfilm die vooral opbloeit door zijn zwart-wit. Als het budget groter was geweest, had hij misschien in kleur kunnen worden gemaakt, wat heel goed zou zijn geweest. Maar al met al ben ik dolblij dat deze favoriet van me het tientallen jaren uithoudt en zelfs mijn dierbare herinneringen overtreft.

text_en:
Just saw this again. It's been one of my five or six favorite films since I was a teenager, but I hadn't seen it in years.

Wow. It really holds up. And looking at it through the eyes of someone who's been acting for thirty-odd years rather than the eyes of a teenager really makes a difference. There's some really fine work in this movie. I've never quite believed Burgess Meredith did (or could do) a day of hard labor like bucking barley in his life, and it's very tempting to think of what someone else might have done with the part. (Lewis Milestone tried to borrow first James Cagney and then Humphrey Bogart for the part. Neither would have been terribly convincing as guys who grew up in the San Joaquin Valley, and I have a hard time thinking of Bogart in the role. Cagney would have been very interesting, even if not quite right.)

This time through, I paid close attention to the acting work of people I'd never given much thought to in that regard, as far as this movie goes. Charles Bickford is really good, and Betty Field is superb. The movie was nominated for four Oscars, including Best Picture (of 1939!!), but none of the actors was nominated. Of course it was a tough year, one of the toughest ever. But in another year, I suspect Lon Chaney Jr. would have been nominated for the performance of his career. His performance has been so imitated over the years that it might not seem so special nowadays, but I tried to find something to critique about it and I simply can't. He's believable and heartbreaking without seeming, to my eyes, the least bit forced. But the standouts are Leigh Whipper and particularly Roman Bohnen, who play Crooks and Candy, respectively. Whipper had played Crooks on Broadway and his experience with the role shows. Crooks's forthrightness about the burdens of being the only black man in a white community are a little startling for 1939, as is his disdain for the whites who enter his "sanctuary" uninvited. Bohnen is just remarkable, one of the most heart-wrenchingly touching performances I've ever seen. (Not surprisingly, he gave another such performance as Dana Andrews's father in THE BEST YEARS OF OUR LIVES.)

Aaron Copland's music and scoring were both nominated for Oscars. Copland only composed six feature film scores (the others: OUR TOWN, THE NORTH STAR, THE RED PONY, THE HEIRESS, and SOMETHING WILD). OF MICE AND MEN was his first. Every score of his I've heard is a masterpiece, and it's hard to say which is "best." Suffice it to say that his first is a contender, and one of the best film scores ever written.

Although based on Steinbeck's novel, the film owes much to the play Steinbeck also wrote. Lewis Milestone manages to avoid any sense of being stage-bound, though his wide-open-spaces shots are quite limited. I was really impressed by his staging. There's one really nice shot of Meredith and Bickford talking in a barn. As Meredith leaves, the camera pulls back, keeping both actors in frame, until the entire interior of the barn is revealed and shown to be huge, much larger than it had felt. It's a simple shot made by a clear master.

I'm not a great fan of Gary Sinise's remake, particularly as to how the ending was handled. The one great advantage Sinise had was color. There are shots in the 1939 version where I could imagine the color and where I felt robbed by its absence. It's not a black-and-white film that particularly exults in its black-and-whiteness. Had it had a larger budget, perhaps it could have been made in color, which would have served it very well. But all in all, I'm thrilled that this favorite of mine for decades holds up and actually exceeds my fond memories.


text:
Op de middelbare school moest ik _Of Mice and Men_ lezen. Het is tegenwoordig een van mijn lievelingsboeken. Ik vond het heerlijk om te lezen. Het is een van de beste verhalen die ik ooit in mijn leven heb gelezen. We zijn ook naar de oudere versie van _Of Mice and Men_ gaan kijken. Maar omdat de kinderen klaagden dat ze de nieuwere versie wilden zien, hebben we de oudere versie nooit afgemaakt. Dus heb ik gewoon de zwart-witversie gehuurd en die vond ik echt geweldig. Ik vond de kleurenversie geweldig, maar deze was meer waargebeurd. Beide films zijn geweldig. Ik zou ze allebei aanbevelen als je van het boek houdt. Het acteerwerk is geweldig en ze bleven heel goed bij het verhaal. Ga je gang en geef de film een kans. Misschien vind je wel een schat in deze film.

9/10.

text_en:
In high school I had to read "Of Mice and Men". It is one of my favorite books today. I loved reading it. It's one of the best stories I have ever read in my life. We also started watching the older version of "Of Mice and Men". But because the kids complained they wanted the newer one, we never finished the older version. So, I just rented the black and white version and I really enjoyed it. I thought the color version was great, but this one was more true to the story. Both movies are amazing. I'd actually recommend both if you enjoyed the book. The acting is wonderful and they stuck very well to the story. Go ahead and give the movie a chance. You might find yourself a treasure in this movie.

9/10


text:
Chaney jr. was een geweldige man. Hij heeft me zelfs aan horrorfilms geholpen en me de Steinbeck-klassieker laten lezen. Nou, ik ben dol op deze film. Hij is geweldig. Hij heeft een geweldig verhaal en volgt de roman heel zorgvuldig. En je gaat je ook zorgen maken over de personages. Chaney speelt de beste rol van zijn hele carrière. Hij is dan wel geen geest of kobold, maar dat is niet slecht. Geweldige film!

4/4-4.

text_en:
Chaney Jr was a great man,he actually started me on horror films,and made me read the Steinbeck classic. Well I love this film. It is amazing. It`s got a great story,follows the novel very carefully. And it makes you care about the characters. Chaney shines in the best role of his career. Where he isnt a ghost or goblin,not that is not bad. Great movie!

4/4