text: Ik heb kortgeleden die film gezien en verwachtte HORROR-film te zien. A SEVERED HOAD?? h-e-l-l-o? Om er dan achter te komen dat het een komedie is... denk ik? Heel droog, heel Brits. De verwarrende titel zou aan het eind van de film verklaard worden als de karakters die Honor citeert: 'Ga terug naar de werkelijkheid, Martin, ik ben een voorwerp van verschrikkelijke fascinatie voor je, een afgehakt hoofd zoals primitieve stammen gebruikten om er een stukje goud op te leggen om het uit profetieën te maken, zoals echte mensen jij en ik niet bestaan voor het een of ander' Ik weet het, hè? Ik heb de samenhang ook niet begrepen. Als ik zie dat er maar 3 gebruikerscommentaren zijn, voel ik me slecht op mijn gemak bij zoveel films als deze. Zoveel duizenden films die er zo lang over deden om te worden gemaakt en zoveel acteurs die grote voorstellingen gaven om vervolgens in de afgrond van de vergetelheid te vallen. De moeite waard om naar te kijken, al was het alleen maar voor Lee Remick, die absoluut verbluffend is en een heel bekwame dode pan-komiek.

text_en: I had to watch this film recently and expected to see HORROR film. A SEVERED HEAD!? h-e-l-l-o? Only to find out this is a comedy... I THINK? Very dry, very British. The confusing title would be explained at the end of the film as the character Honor quotes: "Go back to reality Martin,... I am an object of terrible fascination to you, A Severed Head such as primitive tribes used putting a morsel of gold on it tong to make it out of prophecies, as real people you and i do not exist for one and other" I know, huh? I didn't get the correlation either. Seeing there are only 3 user comments I feel bad for so many films like this. So many thousands of films that took so long to make and so many actors gave great performances only to fall into the abyss of obscurity. Worth watching though if only for Lee Remick who is absolutely stunning and quite a skilled dead pan comic.


text:
Ik was gek op Westworld, dus ik was heel blij toen ik hoorde dat Toekomstwereld op een plaatselijke UPN-zender werd uitgezonden. Ik had in recensies gelezen dat Toekomstwereld teleurstellend was, maar soms zijn futuristische films uit de jaren zeventig, ongeacht hun gebreken, een genot om naar te kijken. :-) Nou, Toekomstwereld was een echte stinkeroo. Ik had zelfs plezier in veel stukken die niet grappig bedoeld waren. Ik zou nog dagen kunnen doorgaan over de belachelijke plotgaten en onbeantwoorde vragen, maar hier zijn een paar van mijn favorieten:
Waarom deden ze ons geloven dat Clark, de gezichtsloze robotvriend van Harry de monteur, de 'gewerenlinger' zou kunnen zijn? Clark leek tamelijk onschuldig, maar ik wachtte op een opwindend moment aan het eind van de film, wanneer hij zijn ware, meedogenloze personage (De Wapenmeester) onthulde! In plaats daarvan was Clark in zijn scènes eerder een presse-papier.
Wat is dat in godsnaam voor een droomscène tussen De Wapenmeester (Yul Brynner) en het personage van Blythe Danner? Die was zo belachelijk slecht dat ik me tijdens sommige delen ervan moest afwenden. Ik begrijp dat het een droom was en dromen kunnen echt bizar zijn, maar dat betekent niet dat filmmakers al onze bizarre dromen op film moeten vastleggen! Voordat ik de droomscène zag, hoopte ik zo dat Brynners camee iets aan de film zou toevoegen. In plaats daarvan schaamde ik me voor hem. Ze hadden de hele droomsequentie kunnen afbreken en dat zou geen enkele invloed op de film hebben gehad.

De karakters van Fonda en Danner begonnen knoppen in te drukken op de witte kamer en plotseling materialiseren er drie ninja's uit het niets! Ten eerste gebeurde dat voordat we wisten dat de wetenschappers van Delos menselijke klonen van de wereldleiders aan het bouwen waren. Dus toen ik de ninja's op magische wijze volledig gekleed en gewapend zag verschijnen, dacht ik: sinds wanneer materialiseren mechanische robots en hun attributen uit het niets? En toen we erachter kwamen dat deze nieuwe verraderlijke creaties van vlees en bloed zijn, bleef ik denken: hoe ter wereld zou je uit het niets een menselijke kloon maken?
Waarom waren de ninja's van Fonda en Danner uit het niets verschenen? In de eerste film hoorden we dat Westworld omringd werd door de Mojavewoestijn, dus was er in die wereld geen ontsnappingsroute. Als ze hoopten aan Delos te ontsnappen, was Westworld beslist niet de uitweg.
O ja, als Delos miljoenen uitgaf aan het opknappen en uitbreiden van alle werelden, en zelfs aan het toevoegen van nog meer werelden, waarom lieten ze Westworld dan onaangeroerd? Dat zou nog steeds een wereld zijn waar mensen van zouden willen genieten, en de tragedies in Delos waren in Westworld niet erger dan op de andere werelden (in de oorspronkelijke film). Het leek een vreemde omissie in de film.
De grote finale. Ik moet zeggen dat ik een beetje teleurgesteld was toen de film eindigde met Peter Fonda die het kwaadaardige en achterbakse dokter Schneider om de tuin leidde, waarop dokter Schneider reageerde met een melodramatische klap van zijn handen op de reling van het platform waarop hij stond. Misschien zou het leuk zijn geweest om te lachen als Schneider zijn vuisten in de lucht had gestoken en had geschreeuwd: 'NOOOOOOOOOOOOOOOOOO!' <0xC3><0xA0> la Darth Vader aan het eind van Episode 3.
Ik wil wel opmerken dat de door de computer gegenereerde 3D-gezichten en -handen voor 1976 behoorlijk geavanceerd waren. Decor en architectuur uit de jaren zeventig <0xE2><0x80><0x93> een van mijn favoriete onderdelen van tv-programma's en films uit de jaren zeventig.

text_en:
I loved Westworld, so I was excited to find out Futureworld was being aired on a local UPN station. I'd read reviews that Futureworld was disappointing, but sometimes futuristic '70s movies are a blast to watch regardless of their flaws. :-) Well, Futureworld was a real stinkeroo. I actually had fun laughing at many parts that weren't meant to be funny. I could go on for days about the ridiculous plot holes and unanswered questions, but here are just a few of my favorites:

Why did they lead us to believe that Clark, the faceless robot "friend" of Harry the mechanic, *could be* The Gunslinger? Clark seemed pretty harmless, but I was waiting for an exciting moment at the end of the movie when he revealed his true, merciless character (The Gunslinger)! Instead, Clark was more of a paperweight in his scenes.

What the heck is with the dream sequence between The Gunslinger (Yul Brynner) and Blythe Danner's character? That was so ridiculously bad that I had to turn away during parts of it. I understand it was a dream and dreams can be really weird, but that doesn't mean filmmakers have to put all our bizarre dreams on film! Before I saw the dream sequence, I was hoping so much that Brynner's cameo would add something to the movie. Instead, I was embarrassed for him. They could have cut the entire dream sequence and it never would have affected the film.

Fonda's and Danner's characters started punching buttons on the white chamber and suddenly three ninjas materialize out of nothing! First of all, that occurred before we knew the Delos scientists were engineering human clones of the world leaders. So when I saw the ninjas magically appear fully clothed and with weapons, I was thinking, "Since when do mechanical robots and their trappings materialize from nothing?" Then, when we find out that these new insidious creations are flesh-and-blood, that still left me thinking, "How on earth would you create a human clone from thin air?"

Why did Fonda's and Danner's characters agree to run to Westworld to hide? Did they think they could start a new life in the abandoned Westworld? We learned in the first movie that Westworld was surrounded by the Mojave desert, so there wasn't an escape route in that world. If they hoped to escape Delos, Westworld was certainly not the way out.

Oh yes, if Delos spent millions fixing up and expanding all the worlds, even adding more worlds, why did they leave Westworld untouched? That would still be a world that people would want to enjoy, and the tragedies at Delos weren't any worse at Westworld than they were at the other worlds (in the original film). It seemed to be a strange oversight in the film.

The big finale. I have to say I was a bit disappointed that the movie ended with Peter Fonda flipping off the evil and conniving Dr. Schneider, with Dr. Schneider responding with a melodramatic slamming of his hands on the railing of the platform he was standing on. Maybe it would be have been good for a laugh if Schneider had held his fists in the air and yelled, "NOOOOOOOOOOOOOOOO!!!" a la Darth Vader at the end of Episode 3. ;-)

I do want to note that the computer-generated 3-D faces and hands were pretty advanced for 1976. I also enjoyed the '70s decor and architecture -- one of my favorite parts of '70s TV shows and movies. :-)


text: Jim Jarmusch is een gelukkig man. Zijn films zijn allesbehalve origineel, de meest memorabele dialogen worden meestal geïmproviseerd door zijn acteurs, en zijn filmstijl is traag, 2-dimensionaal en voorspelbaar. Zelfs tijdens dit alles slaagt hij erin om een cult aanhang te krijgen en is hij in staat om all-star ensembles samen te stellen, zoals met deze film, 'Coffee and Cigarettes'. Wat in de jaren tachtig begon als een subpar-tieve, duidelijk 'wie kan het wat schelen' korte filmklus, is uitgegroeid tot een veel te lange klucht over sociale interacties in restaurants en bars, met een handvol soortgelijke stukken die allemaal om één onderwerp draaien: waar je over praat bij koffie en sigaretten. Na het eerste stukje krijg je al snel een gevoel voor de rest van de film: een ongemakkelijk, droog kletspraatje vol esoterische verwijzingen en schattige statistieken. Na het derde en vierde stukje krijg je door dat de interacties ongemakkelijk zijn en op een ironische manier inspelen op de echte personages van de acteurs. Het is net een klop-klopgrap: ja, Jim. We snappen het, maar we lachen alleen om wie de grap vertelt <0xE2><0x80><0x93> niet om wie hem heeft geschreven, en zeker niet om de grap zelf. Mijn aanbeveling voor jou, de potentiële kijker, is deze: als je een fanatieke fan bent van iemand die in de film verschijnt, ga er dan voor. Doorspoelen naar het stukje met Jack White of Iggy Pop, en neem niet de moeite de rest te bekijken. Geloof me nou maar. Ga naar een restaurant en ga in plaats daarvan een gesprek aan. Dat is veel verhelderender.

text_en: Jim Jarmusch is a lucky man. His movies are anything but original in concept, the most memorable dialog is generally improvised by his actors, and his shooting style is slow, 2-dimensional and predictable. Even through all of this, he manages to net a cult following and is able to assemble all-star ensembles, such as with this film, "Coffee and Cigarettes." What started as a sub-par, decidedly "who cares" short film skit in the eighties, has ballooned into a much-too-lengthy farce on social interactions in diners and bars, featuring a handful of similar and droning bits all revolving around one topic: What you talk about over coffee and cigarettes. After the first bit, you get a feel for the rest of the film quickly: Awkward, dry banter full of esoteric references and cute statistics. After the third and fourth, you get that the interactions are awkward and playing off of the actors' real-life personas in an ironic way. It's like a knock-knock joke; Yes, Jim. We get it, but we're only laughing because of who's telling the joke--not who wrote it, and certainly not because of the joke itself. My recommendation for you, the potential viewer, is this: If you're a rabid fan of anyone appearing in the film, then go for it. Fast-forward to the bit containing Jack White or Iggy Pop, and don't bother watching the rest. Trust me on this one. Go to a diner and actually HAVE a conversation, instead. It'll be much more enlightening.


text:
Wat een rotfilm! Ik moet toegeven dat er een paar grappige momenten in de film zaten, met name een koffie slurpende Bill Murray, maar het was niet genoeg om de film te redden. Er waren een paar korte films die om (je raadt het al) koffie en sigaretten draaiden, met nogal ongemakkelijke ontmoetingen tussen cafébezoekers.
Het grootste deel van de film bestond uit nietszeggende pretenties die gewoon niet grappig of interessant waren. Sommige optredens waren goed (Cate Blanchett, Bill Murray en Tom Waits) en andere slecht (Jack & Meg White).
Een geweldig idee <0xE2><0x80><0x93> slecht uitgevoerd.
Verspil hier je tijd niet aan <0xE2><0x80><0x93> ga een kop koffie drinken met een vreemde.

text_en:
What a drag! I must admit at first that there were some funny moments in the film -- most notably a coffee-guzzling Bill Murray, but it wasn't enough to save it. There were several shorts that revolved around (you guessed it) coffee and

cigarettes, with rather awkward encounters between cafe dwellers. Most of the

dialoge was unremarkable pretension that just wasn't funny, or interesting. Some performances were good (Cate Blanchett, Bill Murray, and Tom Waits) and

others atrocious (Jack & Meg White). A great idea -- poorly executed. Don't

waste your time with this -- go grab a cup of coffee with a stranger.


text: Het is echt heel lang geleden dat ik een film halverwege wilde stoppen om hem mee te nemen naar de winkel om mijn geld terug te eisen. Deze film maakte dat ik dat wilde doen. De herhaling van willekeurige zinnen van scène tot scène was waarschijnlijk bedoeld als aangrijpend, maar het sloeg nergens op. Deze film is een onsamenhangende puinhoop. Kennelijk heeft degene die deze film heeft gemaakt een paar hooggeplaatste vrienden, want ik heb geen idee wie het een goed idee zou vinden om deze film te maken. En hoe hebben ze in godsnaam zoveel fatsoenlijke acteurs in deze film gekregen? Bovendien was de voorvertoning volkomen misleidend, waardoor het leek alsof de film echt interessant zou worden en niet een opeenvolging van verwarring. Misschien moet je wel een roker zijn om deze film te begrijpen? Het was alleen maar verlossing, het beeld van Cate Blanchette.

text_en: It's been a really long time since I've wanted to stop a movie mid-way through and bring it to the store to demand my money back. This movie made me want to do that. The repetition of random lines from scene to scene was probably supposed to be poignant, but it didn't even make sense. This movie is a disjointed mess. Obviously whoever made this movie has some friends in high places because I have no idea who would think making this movie was a good idea. And how in the heck did they get so many decent actors in this movie? Also, the preview was totally misleading and made it seem as though the movie was actually going to be interesting and not a snail-paced confusion. Maybe you have to be a smoker to understand this movie? It's only redemption was the Cate Blanchette vignette.


text: Kijken naar 'Koffie en Sigaretten' is analoog aan 96 minuten tandenpoetsen. De dialoog is weinig meer dan een vage (komisch? praat geen onzin!) weergave van wat mensen in koffiehuizen doen. Het was zo erg dat ik gedwongen was tot het eind te blijven om aan mijn sadomasochistische behoefte te voldoen <0xE2><0x80><0x93> terwijl ik me voortdurend afvroeg: hoe erg kan dit worden? Het is jammer dat het vragen van terugbetaling bij multiplexen zo onpraktisch is; mijn enige toevlucht was een scherm met 'Shaloin Soccer' te betreden zonder te betalen. Deze film is gebaseerd op weinig meer dan pretenties, de inhoud is banaal en leeg, het resultaat is ergernis.

text_en: Watching 'Coffee and Cigarettes' is analogous to sitting through 96 minutes of teeth pulling. 11 vignettes specifically designed to highlight the general public's inability to indulge in meaningful conversation (or basic communication for that matter), the dialogue is little more than moronic jabbering. If this is even a vague (comic? don't talk nonsense!) representation of what people do in coffee-houses then they should be banded as oxygen thieves. It was so bad that I was compelled to stay until the end to get my sadomasochistic fill - constantly asking myself: how bad can this thing get? It is unfortunate that the soliciting of refunds from multiplexes is so impractical; my only recourse was to walk into a screen showing 'Shaloin Soccer' without paying. This film is founded on little more than pretensions, the content is insipid and vacuous, the result is annoyance.


text:
Op zijn best is 'Koffie en Sigaretten' een leuke premisse, met een constellatie van sterren met hippe personages op hippe locaties. Op zijn slechtst is 'Koffie en Sigaretten' de ergste improvisatie die je aan deze kant van de amateurtoneelschool te zien zult krijgen.

Ondanks de goede verhalen van twee oude arbeiders en maffiosi, en geweldige optredens van een breed scala aan acteurs, komieken, rappers en rocksterren, zul je je tot tranen toe vervelen met ten minste driekwart van de hele film. Een beetje begeleiding van de regisseur zou geen kwaad hebben gekund. De saaiste verhalen zijn tenminste niet zo lang.
Dit is een hippe film die het potentieel had om een popcultuurfenomeen te worden. Zie het maar als een opsomming van alle mogelijkheden die zijn gemist.

text_en:
At its best "Coffee and Cigarettes" is a fun premise, with a constellation of stars with hip characters in hip locations. At its worse "Coffee and Cigarettes" is the worst improv you're going to see this side of amateur drama school.

Despite good stories by two old working class men and mafiosi, and great performances by a wide range of actors, comedians, rappers and rock stars, you'll be bored to tears with at least three-quarters of the whole movie. Some guidance by the director wouldn't have hurt. At least the most boring stories aren't that long.

This is a hipster film that had the potential of becoming a pop culture phenomenon. See it if just for thinking of all the possibilities that were missed.


text:
Jim Jarmusch schiet teleurstellend tekort met zijn laatste aanbod van Coffee and Cigarettes.
Hoewel de film er visueel aantrekkelijk uitziet en een geweldige cast heeft, wordt de reeks korte films jammer genoeg in de steek gelaten door de reeks slechte scenario's.
Toen ik de film voor het eerst zag, merkte ik dat ik snel door de film bladerde, op zoek naar 'de goede delen', hoewel ik hem eigenlijk geen kans heb gegeven... Toen ik tijd over had, heb ik het nog een keer geprobeerd. Er waren een paar hoogtepunten, fans van Steve Coogan (Alan Partridge, 24 Hour Party People) zullen genieten van het 'neven'-gesprek met Alfred Molina (Chocolat, Spiderman 2). En Iggy Pop geeft een amusant optreden waarin hij zichzelf speelt in het gezelschap van de intimiderende Tom Waits. Misschien zou dit beter hebben gewerkt als afzonderlijke korte films, die gedurende een periode van weken 'Jim Jarmusch Presents' werden getoond, in plaats van als een complete collectie.

Over het geheel genomen werkte het gewoon niet als film... J.J.'s slechtste poging tot nu toe.
Je hebt meer nodig dan Coffee and Cigarettes om wakker te blijven.

Voor meer inzicht in de redenen achter de film ben je misschien geïnteresseerd in dit artikel: http://www.msnbc.msn.com/id/4972055/site/newsweek//.

text_en:
Jim Jarmusch disappointingly falls short with his latest offering of Coffee and Cigarettes.

Although visually attractive and with a great cast to support, the series of shorts unfortunately are let down by the series of poor scripts.

On first viewing I found myself fast forwarding through the film, looking for "the good parts", though really I didn't give it a chance .... Then with time to spare, I gave it another go. There were a couple of highlights, fans of Steve Coogan (Alan Partridge, 24 Hour Party People), will enjoy the 'cousins?' conversation with Alfred Molina (Chocolat, Spiderman 2). And Iggy Pop gives an amusing performance playing himself in the company of the intimidating Tom Waits.

Maybe this would have worked better as individual shorts, shown over a duration of weeks "Jim Jarmusch Presents", rather than as a complete collection.

As a whole it just didn't work as a film ... JJs worst effort to date.

You'll need more than Coffee and Cigarettes to stay awake through this one.

For more insight into the reasons behind the film, you maybe interested in this article. http://www.msnbc.msn.com/id/4972055/site/newsweek/


text: Dit zelfingenomen Hollywood-spul is nauwelijks de moeite waard om naar te kijken. Als je een oppervlakkige, waardeloze Hollywood-cultus aanbidder bent, kun je dit waardeloze, filmische vullis misschien wel waarderen omdat je de naam hoort van iemand die iemand kent die iemand kent die misschien wel eens van je gehoord heeft. Als je niet helemaal onherstelbaar bent, vermijd je deze waardeloze verkwisting van celluloid als de pest. Jim Jarmusch heeft al eerder fatsoenlijke, waardige films gemaakt (vooral _Dead Man_ ), maar dit hoort daar niet bij. Helaas moet ik zeggen dat ik moest lachen om de goedkopere shots in deze film. Dat wil niet zeggen dat de film de moeite waard is. Vermijd. Vermijd. Er is een reden dat RZA, GZA, Tom Waits en Iggy Pop geen filmsterren zijn. Het lijkt erop dat Jim iedereen heeft gebeld die hij kende en heeft gezegd: help me alsjeblieft een film te maken op jullie namen, want ik kan het niet op mijn talent. Laf, mislukt, pathetisch... Je zult meer lol hebben als je intiem wordt met een lappenpop, alles in aanmerking genomen.

text_en: This self-obsessed Hollywood piece of crap is barely worth seeing. If you're a shallow, worthless Hollywood cult worshiper, you may find this lousy piece of cinematic trash worthy viewing because you hear the name of someone who knows somebody who knows someone who once may have heard of you mentioned. If you're not totally irredeemable, you'll avoid this worthless waste of celluloid like the plague. Jim Jarmusch has made decent, worthy films before (Dead Man especially) but this ain't one of em. Sad to say, I laughed at the cheaper shots in this film. Doesn't mean the film's worthwhile. Avoid. Avoid. There's a reason that RZA, GZA, Tom Waits, and Iggy Pop aren't movie stars. Seems like Jim called everybody he knew and said, please help me make a movie on your names, cause I can't make it on my talent. Lame, failure, pathetic... You'll have more fun becoming intimate with a vinyl doll, all things considered. ~spoiler~ There is no plot whatsoever in this flaccid piece of gutter streamer.


text: Een van die 'documentaires' over de dood. Blijkbaar bedoeld om te laten zien hoe afschuwelijk en wreed mensen elkaar soms behandelen, maar je vraagt je af of het niet gewoon pure, gemene uitbuiting is. Eén ding is zeker, als het je niet raakt, ga je zo snel mogelijk naar een psychiater.

text_en: One of those 'documentaries' about death. Apparently meant to show how awful and brutal people sometimes treat each other, but you have to wonder if its not just pure nasty exploitation. One thing is for sure, if it doesn't affect you get to a shrink fast.


text: Deze documentaire is zo slecht in elkaar gezet dat het een complete mislukking is. Het is waanzin om te zeggen dat hij op scholen vertoond moet worden. Hij is niet voor kinderen. Alleen voor volwassenen. Hij is walgelijk. Ik heb hem per ongeluk in 1998 gezien. De beelden moeten bewaard en gebruikt worden door de politie, het leger, de medische dienst, de veiligheidsdienst en de forensische afdelingen. Sommige beelden roepen ernstige vragen op over bepaalde acties die mogelijk historische politieke relevantie hebben in oorlogsmisdaden en die bestudeerd moeten worden door de bevoegde autoriteiten die verantwoordelijk zijn voor het onderzoek naar dergelijke wreedheden. Het is duidelijk dat andere opnamen waarheidsgetrouwe verslagen van de geschiedenis kunnen geven die door veel gemeenschappen als een gemeenschappelijke waarheid worden beschouwd, en daarom moeten deze voorbeelden afzonderlijk worden bestudeerd, zodat er realistische conclusies kunnen worden getrokken en acties kunnen worden ondernomen om het publiek te leren wat er werkelijk in de wereld gebeurt. Het is een ziek en zeer emotioneel niveau waarop het je ziek kan maken. Er zijn een paar specifieke punten die zeker belangrijk zijn om te weten in een democratie die kan worden ingevoerd om te schokken of om te onderwijzen door gebruik te maken van het schokniveau van andere opgenomen beelden, de effectieve educatieve waarde van deze specifieke schimpscheuten wordt afgezwakt door de rest van de documentaire. Ik zie deze filmverzameling als contraproductief voor zichzelf als gevolg van de idealistische idiotie die wordt geïllustreerd door de redacteuren, die hoogstwaarschijnlijk ofwel in shock zijn geraakt door de film of de film hebben samengesteld om de geest van de kijkers zodanig te deconstrueren dat ze de waarden en ethiek van hun eigen land in twijfel gaan trekken, zodat ze geïsoleerd raken in hun eigen overtuigingen. De film geeft een serieuze blik op wat velen niet weten en waar velen een oogje voor dichtknijpen, en moet alleen worden bekeken door mensen met ervaring op gebieden waar de onervarenen heel goed met een onderbewust ticket voor een gesticht kunnen worden geconfronteerd. Het is een trieste dag als beelden van een film als deze openbaar worden, een nog triester dag als mensen ernaar willen kijken. Het is niet leuk en om heel eerlijk te zijn maakt het me een beetje boos, helaas is het zo echt als het maar kan. Kijk ernaar en neem afscheid van een onbetaalbaar stukje van je eigen geest. Je bent gewaarschuwd! Ze zeggen dat je meer gevoel krijgt als je een boek leest voor je naar een film kijkt, als Executions een tekst was zou je er waarschijnlijk nooit een film van willen zien omdat je dan zou begrijpen dat de grafische componenten soms sterker zijn dan geschreven tekst. Vanuit een historische context is het wel interessant als je een crimineel onderzoeker bent of iemand die betrokken is bij het onderzoek naar ernstige psychologische of neurologische stoornissen of andere onderzoeksgebieden waarin gewelddadige dictaturen zonder enig berouw voor de mensheid een rol spelen. Verbrand alsjeblieft je ziel niet. Kijk in elk geval eerst naar Kannibal Ferox!

text_en: This documentary is badly edited to the point it is a complete failure. To say that it should be shown in schools is lunacy. It is not for the children. Adults only. It is disgusting. I accidentally watched it in 1998. The footage should be held and used by the police, army, medical services, security services and forensic departments. Some of the footage casts serious question upon certain actions that may have historical political relevance in war crimes which should be studied by the appropriate authorities who are responsible for investigating such atrocities. It is clear that other footage may give truthful accounts of history not commonly upheld as a common truth by many communities, therefore these instances should be separated and studied in there self so that realistic conclusions may be arrived at and actions taken to educate the public about what is really happening in the world. It is a sick and very emotive to the level it can make you sick. There are some specific points that are definitely important to be aware of in a democracy that may be inserted either to shock or to educate by drawing on the shock level of other included footage, the effective educational value of these particular diatribes becomes diluted by the rest of the documentary. I see this collection of footage as counter-productive to itself due to the idealistic idiocy demonstrated by the editors who have most probably either been in shock by the footage or have assembled the film in such a fashion as to deconstruct the viewers mind in such a way that they may question their own countries values and ethics to the level of becoming isolated in ones own beliefs. The footage gives a serious look at what many do not know and what many turn a blind eye to, it should only be viewed by those experienced in such areas as the unexperienced could well find themselves with a subconscious ticket to an asylum. It is a sad day when footage from a film like this becomes public, an even sadder day when people want to watch it. It is not nice and to be quite honest it makes me a bit angry, unfortunately it is as real as it gets. Watch it and say goodbye to a priceless piece of your own mind. You have been warned! They say you get more feeling from reading a book before you watch a film, if Executions was a text I doubt you would want to ever see a film of it as you would then understand that sometimes the graphic components ARE stronger than written text. It is somewhat interesting from a historical context if you are a criminal investigator or anyone involved in the study of serious psychological / neurological disorders or any areas of research that may involve violent dictatorships without any remorse to humanity. Don't burn your soul, please. At least watch Cannibal Ferox first!


text:
In de eerste plaats vind ik het ongelooflijk dat deze film in 1995 in het Verenigd Koninkrijk een 18-vergunning kreeg en dat films als Straw Dogs of The Texas Chainsaw Massacre nog steeds werden geweigerd.
Ik heb deze film in 1995 gezien. Het is een film die ik vandaag de dag nooit zou willen zien, maar als 15-jarige was ik nieuwsgierig naar de inhoud en was ik voortdurend op zoek naar schokkende griezelfilms. Dit is geen griezelfilm. Het is geen documentaire. Het is een collage van grove videobeelden van mensen die op brute wijze aan hun eind komen. De mensen achter de camera's zijn waarschijnlijk net zo ziek als de mensen die de executies uitvoeren. Misschien waren sommige van de mensen die werden geëxecuteerd wel eerlijk berecht en schuldig bevonden aan vreselijke misdaden, maar dat wordt in de 'film' niet uitgelegd. En zelfs als dat wel zo was, zou het dan echt iets uitmaken?
Ik heb een paar andere commentaren op deze film gelezen en ik vind het belachelijk dat mensen de inhoud ervan hebben geprezen en zelfs hebben geopperd dat hij voor educatieve doeleinden gebruikt zou kunnen worden! Deze film probeert zichzelf te rechtvaardigen door de onmenselijkheid van de mens voor de mens aan de kaak te stellen. Nee, deze film is alleen bedoeld om te choqueren, en ik vermoed dat de meeste mensen die ernaar op zoek zijn naïeve sensatiezoekers zijn, of gewoon doodziek. Ik was lid van de eerste groep! Als je ziek bloed en ingewanden wilt, moet je naar een griezelfilm gaan, en als je de bioscoop uit komt, kun je er zeker van zijn dat je zojuist bent gechoqueerd en opgevrolijkt door de vaardigheid en het genie van een special effects-team en een team vormen.

text_en:
First and foremost, I find it incredible that back in 1995 this film got an 18 cert in the U.K, and films like Straw Dogs or the Texas Chainsaw Massacre were still being refused.

I saw this film in 1995. It is a film I would never choose to watch today, but as a 15 year old I was curious about its content, and was constantly in search of shocking horror films. This is not a horror film. It is not a documentary. It is a collage of gross video footage of people having their lives ended in brutal fashion. The people behind the cameras are probably as sick as the people conducting the executions.

Maybe some of the people who were executed had been fairly tried and found guilty of terrible crimes, but this is not explained in the 'film'. And even if it was, would it really make any difference?

I have read some of the other comments on this film, and find it laughable that people have praised its content, and have even suggested it be used for educational purposes! This film tries to justify itself as exposing mans inhumanity to man. No, this film is for shock value only, and I suspect that most people who seek it out are naïve thrill seekers, or just plain sick. I was a member of the former group!

If you want sick blood and guts, get your kicks from a horror film, and when you leave the cinema you can be safe in the knowledge that you have just been shocked and exhilarated by the skill and genius of a special effects and make up team.


text: Deze documentaire had nooit uitgebracht mogen worden, hij is ziek, walgelijk, afzichtelijk, schokkend en verontrustend. De film had verboden moeten worden in het Verenigd Koninkrijk, omdat hij levensechte beelden laat zien van mensen die worden doodgeschoten door vuurpelotons, een man die wordt geëxecuteerd op de elektrische stoel en een man wiens kaak wordt afgeschoten met een pistool. Ik begrijp niet waarom dit is vrijgegeven of zelfs maar gemaakt, wie zou er nu willen kijken naar levensechte beelden van mensen die op zo'n afschuwelijke manier sterven? Deze film is een zeer verontrustende documentaire en had nooit vrijgegeven mogen worden aan het publiek.

text_en: This documentary should never have been released,it is sick,vile,horrific,shocking and disturbing.The film should have been banned in the UK as it shows real-life images of people being shot by firing squads,it shows a man executed in the electric chair and shows a man have his jaw blown off by a gun.I can't understand why this was released or even made, who would want to watch real-life footage of people dying in such horrific ways?This film is a very disturbing documentary and should never have been released to the public.


text:
In de begintijd van de geluidsfilms wisten de studio's niet hoe ze het nieuwe medium moesten gebruiken. In plaats van normale sprekende stemmen en normale acteurs, voelde Hollywood de behoefte om het publiek met geluid te overweldigen. Een heleboel vaudevillekomieken die met de grootste snelheid spraken, werden voor de camera's geduwd om te profiteren van het feit dat het publiek de acteurs nu kon horen praten. Sommige van deze vroege komieken zijn ronduit afschuwelijk, terwijl andere alleen maar vreemde curiositeiten zijn. Rain orSHI valt in de categorie van gewoon ronduit afschuwelijk.
De meeste schuld voor het feit dat deze film zo verschrikkelijk en moeilijk om te zien is, komt op de schouders van de regisseur, Frank Capra. Terwijl Capra in het stille tijdperk grote dingen deed voor Harry Langdon, maakte hij vanaf het midden van de jaren dertig enkele van de meest iconische Amerikaanse films van die tijd (het gebeurde op een avond, de heer Smith gaat naar Washington, mr. JOHN DOE en vele anderen), maar zelfs grote regisseurs hebben hun gebreken <0xE2><0x80><0x93> en deze film was zonder meer een gebrek.
De film gaat in naam over een circus dat chronisch op de rand van een faillissement verkeert. Maar de hele show was de vaudevillian, Joe Cook. Terwijl een van de recensenten Cook hilarisch vond, was hij gewoon te veel <0xE2><0x80><0x93> als een reusachtige migraine. Hij praatte en praatte en praatte en praatte. Waarschijnlijk vond hij de film wel goed. Maar ik vond hem niet grappig en vond dat de regisseur meer nadruk had moeten leggen op de getalenteerde leden van de cast. Dat, of hij had Cook gewoon een stomp op zijn mond moeten geven en tegen hem moeten zeggen dat hij zijn kop moest houden! Vreselijk geijsbeer, irritante dialogen en niets om blij mee te zijn <0xE2><0x80><0x93> dit is echt een van de pijnlijkste films die ik ooit heb gezien. Ik bleef alleen maar kijken omdat ik aannam dat het beter zou worden <0xE2><0x80><0x93> maar dat werd het niet.

text_en:
In the early days of sound films, studios really didn't know how to use the new medium. Instead of normal speaking voices and normal actors, Hollywood felt a need to overwhelm the audience with sound. A lot of vaudeville comics who spoke a mile a minute were shoved in front of the cameras to take advantage of the fact that audiences could now hear the actors speak. Some of these early talkies are downright dreadful while some others are just odd curios. RAIN OR SHINE falls into the category of just plain dreadful.

Most of the blame for this film being so terrible and tough to watch falls on the shoulders of its director, Frank Capra. While Capra did great things for Harry Langdon during the silent era and from the mid-1930s on he made some of the most iconic American films of the era (IT HAPPENED ONE NIGHT, MR. SMITH GOES TO WASHINGTON, MEET JOHN DOE and many others), but even great directors have their duds--and this film was definitely a dud.

The film is nominally about a circus that is chronically on the verge of bankruptcy. However, the entire show was the vaudevillian, Joe Cook. While one of the reviewers thought that Cook was hilarious, he was simply too much--like a giant migraine. He talked and talked and talked and talked. If you liked this sort of in your face routine again and again, then you'd probably like the film. However, I didn't think he was funny and felt the director should have placed more emphasis on the talented members of the cast. That, or simply punched Cook in the mouth and told him to shut the heck up!! Terrible pacing, annoying dialog and nothing to like--this is truly one of the most painful films I have seen. I only kept watching because I assumed it would get better---it didn't.


text:
Denk aan _The Greatest Show on Earth_ (1952) op goedkope en kleine schaal, heel kleine schaal. _Regen or Shame_ (1930) is gebaseerd op _The Broadway Show_ van Joe Cook uit 1928, waarin Mr. Cook in zijn eentje optreedt alsof hij het hele Circus is. Dat wordt in deze Capra-film herhaald, samen met alle clichés uit het Genre. Het bankroete Circus, de sheriff aan de deur en de onvermijdelijke _Fight and Fire_. Genoeg stereotiepe personages, dus als je geen PM bent, kun je deze beter overslaan.
<0x3E> Joe Cook als Joe Johnson redt het Circus voor Louise Fazenda als Frankie, maar ziet het in de laatste film al in rook opgaan. De stijl van de film was die van VAUDEVILLE, waarin een nogal aanmatigende figuur het middelpunt van de belangstelling vormt en zeer geliefd schijnt te zijn. Cook hamert onophoudelijk op het publiek met zijn nummer dat niet het hele filmpje overspant. Waarschijnlijk deed hij dat ook vierentwintig uur per dag, wat me bedroefd maakt om zijn wederhelft.
Omstreeks 1930 liep VAUDEVILLE op zijn laatste benen. Vanaf Circa 1880 was het een populair live-programma, met name voor de'middenklasse'. Rond 1920 werd Silent Pictures als een grote bedreiging gezien. Toen kwam midden in de jaren dertig Radio, gratis huiselijk amusement waar veel Vaudelini's gebruik van maakten, waardoor ook hun talenten op het nieuwe medium werden overgedragen. De Grote Depressie en in 1930 de perfectie van de Sound Film zorgden voor de doodsteek. De theaters die VAUDEVILLE steunden, sloten hun deuren of schakelden over op films, en degenen die het aankonden, verhuisden naar de film of de radio. En wat live-optredens betrof: je stond op Broadway of je telde helemaal niet mee. Cook bleef succes hebben op Broadway, waar zijn stijl van acteren werd getolereerd. Film was beslist niet zijn medium.

text_en:
Think of THE GREATEST SHOW ON EARTH (1952) done on the cheap and a small scale, very small scale. RAIN OR SHINE (1930) is based upon lead actor Joe Cook's Broadway Show of 1928. In which Mr. Cook single handedly performs as if he was the entire Circus. That is recreated in this Capra film along with all the clichés of the Genre. Bankrupt Circus, Sheriff at the door and the inevitable Fight and Fire. Plenty of stereotypical characters, so if you are P.C. thin skinned you had better skip this one.

Joe Cook as SMILEY JOHNSON saves the Circus for Louise Fazenda as FRANKIE, 'The Princess' only too see it go up in smoke in the last reel. Cook's style was that of VAUDEVILLE, where a rather overbearing character is the center of attraction and supposedly well liked. Cook is unremitting in hammering the audience with his act which does not let up for the entire picture. In fact he probably acted this way 24/7 which makes me feel sad for his significant other.

By 1930 VAUDEVILLE was on its last legs. Beginning in Circa 1880 it was a popular live entertainment particularly for the 'middle class'. By 1920 though Silent Pictures had been established as a major threat. Then mid-decade came Radio, home entertainment provided for free which many Vaudevillians took advantage of, transferring their talents too the new medium. The Great Depression and by 1930 the perfection of the Sound Film, created the death blow. The theaters that supported VAUDEVILLE either closed or converted to movies, those who could cut it either moved too film or radio. As for live performance, you were either on Broadway or you did not count at all. Cook continued with success on Broadway where his style of acting could be tolerated. Film definitely was not his medium.


text:
Na het zien van deze film was ik erg teleurgesteld. In theorie had dit een sterk, politiek drama kunnen zijn. In plaats daarvan werd het een zinloze opeenvolging van nogal saaie gebeurtenissen. De camera is meestal in documentairestijl. Dit geeft de film een bepaald realistisch gevoel, maar helaas is dit geen bevestiging van het verhaal, simpelweg omdat er geen verhaal, geen echte plot, geen ontwikkeling in zit. Het resultaat is 100 minuten sfeer, een poging om een heel zwakke plot zonder lagen of subplots te verbergen. Het lijkt erop dat de regisseur zich nooit heeft afgevraagd of het leuk was om deze film te zien. Voor mij was het dat niet.
Deze film kon me niet raken (de poging om me emotioneel te raken lag veel te veel voor de hand), hij was niet intellectueel uitdagend (de boodschap is eenvoudig en alledaags), hij was nooit grappig en er was geen echte spanning omdat hij heel langzaam ging en het publiek absoluut niet op de hoogte was van de kans op een verandering van plot. Die nooit komt.
Geëvalueerd zou dit een aardige korte film kunnen zijn (max. 30 minuten) die het verhaal laat zien zoals het is: enigszins tragisch, maar ongecompliceerd. Als kijker registreerde ik wat er gebeurde, maar de gebeurtenissen hadden geen functie in het grotere geheel. Het waren gewoon gebeurtenissen. Nogal irrelevant, eigenlijk. Ik viel bijna in slaap en voor mij was het een verspilling van tijd en geld.
Soms is minder meer. In deze film is minder gewoon minder.

text_en:
I was very disappointed after seeing this movie. In theory this could have been a strong, political drama. Instead it became a pointless sequence of rather boring events. The camera is mostly handled in a documentary style. This gives the movie a certain realistic feeling but unfortunately, this does not endorse the story, simply because there is no story, no real plot, no evolution in it. The result is 100 minutes of atmosphere, trying to hide a very weak plot with no layers or subplots. It seems the director never asked himself if watching this film a nice experience. To me it was not.

This film was not able to touch me (the attempt of being emotionally touching was way too obvious), it was not intellectually challenging (the message is simple and mundane), it was never funny and there was no real tension because it was very slow and the film leaves the public absolutely uninformed about the odds for some plot change. Which never comes.

Summarized, this could have been nice as a short movie (30 minutes at max) that shows the story as it is: somewhat tragic, yet uncomplicated. As a viewer, I registered what happened, but the events had no function in the greater whole. They were simply events. Rather irrelevant ones, really. I almost fell asleep and to me it was a waste if time and money.

Sometimes less is more. In this movie, less is just less. You have been warned.


text: Ik had zo'n hekel aan die film dat ik niet eens zin heb om een intelligente analyse te schrijven... Wat dacht je van: afschuwelijk acteerwerk, een beverige camera, de realiteit als een soort film in je gezicht duwen? Ik ben niet zo'n fan van films die de gebeurtenissen uit het echte leven naspelen... Ik vond M<0xC3><0xBC>nchen een regelrechte vuilnisbak van een film... deze is daar heel goed in... misschien hadden ze de cast kunnen filmen toen ze naar buiten werden gebracht en in elkaar geslagen toen de film was afgelopen voor zo'n afgrijselijke voorstelling... Nu maak ik mezelf van streek... gooi deze op het vuur, samen met House of Sand and Fog... en om eerlijk te zijn, zelfs als ik een journalist was met heroïsche waanideeën, zou ik beslist wegblijven uit een hellepoel als waar dit stel in zat... Angelina heeft haar nooit aanbevolen als een goede actrice... zonder haar uiterlijk zou ze nergens zijn, zoals in deze film.

text_en: I hated this film so much that I don't even feel like writing an intelligent analysis...how about, horrible acting, shaky camera, shove reality in your face kinda movie? avoid at all costs....I am not a big fan of movies that re-enact real life events...I thought Munich was an absolute piece of garbage movie...this one is right up there...maybe they could have filmed the cast being taken out back and beaten once the film was over for such an abysmal performance.... Now I upset myself...toss this one on the fire, along with House of Sand and Fog...and quite frankly, even if I were a journalist with heroic delusions, I would definitely stay out of a hellhole country like this couple was in....Angelina has done nothing to ever recommend her as a good actress...without her looks she would be nowhere, like this movie...


text:
Het beste aan deze zet is de prestatie van Angelina Jolie (ik geloof dat ik een nominatie ruik). Het zou veel beter zijn als Jennifer Aniston (de oorspronkelijke keuze, dankzij Brad) werd gekozen.
Maar dit had een zondagse film van de week moeten zijn. Het is eigenlijk niet anders dan andere films waarvan we allemaal het resultaat kennen.
Ik dacht dat het meer een lowbudgetfilm was, met Jolie's salaris waarschijnlijk de grootste uitgave. Er wordt niets opgeblazen, er zijn geen legers van wie dan ook, er wordt niet over de hele wereld gereisd. In feite in een paar verschillende sets. Een hoop gepraat, een beetje geschreeuw.
Ik kan het je echt niet aanraden. Wacht tot de dvd er is, en dan denk je er misschien nog over om hem te huren.

text_en:
The best thing about this move is the performance by Angelina Jolie ( I think I smell nomination). Way better then if Jennifer Aniston (the original choice, thanks to Brad) was chosen.

However, this should of been a Sunday Movie of the Week. It's really no different then other movies that we all know the outcome of.

I thought it was more of a low budget flick, with Jolie's paycheck probably the largest expense. Nothing being blown up, no armies of whoever, no traveling to all over the world. Basically in a few different sets. A lot of talking, some screaming.

I really wouldn't recommend it. Wait for the DVD, and then you may still think about renting it.


text: Het is een trieste dag in Hollywood als belangrijke media-evenementen worden uitgebuit als voertuig voor de nominatie voor de Academy Award... Het is heel triest om te zien hoe de meest opzienbarende consumenten in Hollywood doen alsof ze een hart hebben om een gouden standbeeld op hun mantel te zetten in naam van Kunst en Intellectualisme... Film is de weg naar het bewustzijn van de wereld waarin we leven... Ik hoop dat de mensen het theater uitrennen en ineenkrimpen bij de peilloze voorstellingen van een technologisch fabelachtig acteren dat deze film zijn publiek geeft... Hollywood zou zich moeten storen aan wat wordt beschouwd als een goed acteren onder zijn elite en de duidelijke uitbuiting van verhaal, plot en hart moeten beteugelen... Dit is waarlijk een teleurstellende en niet voor een Oscar genomineerde film...

text_en: Its a sad day in Hollywood when important media events are exploited as soul vehicles for Academy Award Nominations...It is very sad to see the most conspicious consumers in Hollywood pretend to have a heart to place a Golden Statue on their Mantles in the name of Art and Intellectualism...Film is the avenue to the consciousness of the world we live in...My Hope is that people run out of the theatre and cringe in dismay at the abysmal performances of a technological facsimily of Acting this film gives its audience...Hollywood should be disturbed at what is considered good Acting among its elite and rein in the obvious exploitation of story, plot and heart...This is truly a disappointing and non-academy award winning film.....................


text: 2 punten voor het goed spelen van Jolie Pitt, maar min 10 voor het vertolken van een verhaal dat alleen bedoeld is om JOU te verheerlijken. Deze film heeft geen enkele zin <0xE2><0x80><0x93> we hebben het allemaal duizend keer beter gezien op het nieuws. We krijgen wat we hier echt over willen weten van het nieuws in plaats van uit de film. De weduwe van Pearl heeft ook een groot probleem <0xE2><0x80><0x93> waarom zou EENS willen dat het leven van hun geëxecuteerde echtgenoot in een Hollywood-film werd verwerkt? Met zichzelf als hoofdrolspeelster? Het is ziek, als je het mij vraagt. Nou, niemand heeft het mij en alle andere verstandige mensen op de wereld gevraagd en ondertussen verspillen de Jolie Pitts, de Clooneys, de Bono's, de Bob Geldorfs enzovoort van deze wereld tonnen geld aan zinloze films en concerten onder het voorwendsel dat ze de wereld willen verhelderen over alle akelige dingen die er gebeuren, terwijl ze in werkelijkheid alleen maar bezig zijn met een HARTSELIJKE egotrip over zichzelf.

text_en: 2 marks for acting quite well Ms Jolie Pitt but minus 10 for taking on a story that is only there to glorify YOU. There is no point to this movie - we saw it all on the news 1000 times better. We get what we really want to know about this from news not movies. The widow of Pearl has a big problem too as far as I see it - why would ANYONE want the life of their executed husband made into a Hollywood movie? Starring a mega glamorous star as oneself? It is sick if you ask me. Well no one asked me and all the other sensible people in the world so meanwhile the Jolie Pitts, the Clooneys, the Bonos, the Bob Geldorfs etc etc of this world go around wasting TONS of money for pointless films and concerts on the pretence of illuminating the world about all the bad things happening and actually are just on a MASSIVE ego trip about themselves. It is shameful.


text:
Ten tijde van deze tragedie was de internationale consensus dat Pearl een doodswens had en naar Pakistan wilde gaan met een duidelijk profiel als Amerikaanse Joodse Journalist in een tijd dat Moslimextremisten en terroristen in hun meest explosieve staat verkeerden. Pearl nam buitensporig domme risico's voor geld en roem in een land waar de Bacteria zelfs Joden willen uitroeien en betaalde de prijs met zijn leven, heel dom en nonchalant. Brad Pitt heeft een risico genomen door deze film te produceren voor zijn arrogante, verwende, talentloze vrouw die in elke scène verschijnt alsof ze net van een fotoshoot van Vogue is weggelopen, afgezien van alle overduidelijke mislukte plastische chirurgie. De cinema veritas-stijl van de handcamera wordt te veel gebruikt en kost veel geld. De film is over het algemeen erg goedkoop in de weinige locatie-opnamen en natuurlijk in de goedkope figuranten.
De film biedt geen enkele waarde over de menselijke conditie of politiek inzicht. Angeline Jolie's drie huilbuien tijdens het onderzoek, het nieuws van de dood van haar mannen en de geboorte van haar kinderen, en het feit dat ze in de hele film maar één zinnetje heeft kunnen uitbrengen, zijn slechts het begin en het einde van een zinnetje dat ze arrogant en mompelend uitspreekt. Ze verwacht van ons dat we dit geweldige acteerwerk geloven, laat staan dat we geloven dat dit de film is die een Academy Award heeft gewonnen.
Deze film is verschrikkelijk en saai en gewoon het zoveelste zelfverheerlijkende optreden van Jolie en mevrouw Pearl zou zich moeten schamen dat ze haar stomme en onbezonnen echtgenoot zo'n afschuwelijke moord in de schoenen heeft geschoven.

text_en:
At the time of this tragedy it was international consensus that Pearl had a death wish going into Pakistan with an obvious profile as an American Jewish Journalist at a time when Muslim Extremists and terrorists were at their most volatile state. Pearl took outrageously foolish risks for money and fame in a country where the Bacteria even want to exterminate Jews and paid the price with his life , very stupid and cavalier. Brad Pitt has taken a risk in producing this movie for his arrogant spoiled no talent wife who appears in every scene as if she has just walked of a Vogue magazine shoot except for all the obvious failed cosmetic surgery. The cinema veritas style of hand held camera is overused and cost saving. The film is generally very cheap in few location shoots and obviously cheap extras level actors.

The Film offers nothing in terms of offering any value about the human condition or Political Insight. Angeline Jolie's three screaming fits during the investigation , the news of her husbands death and child birth punctuate mindless one line arrogantly performed mumblings throughout the film and she expects us to believe this great acting let alone academy award winning stuff.

This movie is terrible and boring and just another self aggrandizing performance for Jolie and Mrs Pearl should be ashamed of herself capitalising on her Stupid and Foolhardy Husbands horrible murder.


text:
Deze film is glossy en een schijnbaar realistische weergave van Pakistan en de gevolgen van terrorisme op de familie en vrienden van een slachtoffer.
Maar wat een naargeestig verhaal. Het resultaat is geen verrassing. We hebben het op CNN gezien, weet je nog? Het personage Daniel Pearl komt nogal onsympathiek over. Hij gaat achter een echt gevaarlijk verhaal aan zonder rekening te houden met het lot van zijn zwangere vrouw. Als hij verdwijnt, wordt hij het middelpunt van het Bekende Universum, maar de film rechtvaardigt niet de moeite die is gedaan om Danny op te sporen. Toch is er geen sprake van een voorwendsel van spanning. We weten dat hij verdoemd is. We hebben het op CNN gezien.
Dus vraag ik me af waarom deze film is gemaakt. We krijgen geen informatie die we niet hebben.' 'Dat hebben we al gedaan. We ''leren'' dat Karachi een grote en chaotische stad is. Nou en? We ''leren'' dat terrorisme zijn slachtoffers en hun families vreselijke pijn bezorgt. En? Politiemensen gebruiken allerlei onconventionele middelen (zelfs marteling!) om informatie over terroristen te krijgen. Sorry. Ik geloof dat dat in ''24'' staat. En sommige slachtoffers sterven. Hmmm. Dat worden slachtoffers genoemd, toch? O, en belangrijke zaken trekken enorme hordes opdringerige journalisten aan. Nou, zowel Daniel als Mariane Pearl was journalist, dus waarom zou dit een verrassing zijn? Waarom krijgt deze zaak een vette film, terwijl er in de loop der jaren zoveel andere journalisten, soldaten en burgers zijn ontvoerd en vermoord? Wat maakt Danny zo bijzonder? Nadat ik mezelf heb onderworpen aan deze 2 uur van zinloze angst, heb ik geen idee wat ik op die vraag moet antwoorden.

text_en:
This movie is glossy and a seemingly realistic portrayal of Pakistan and the effects of terrorism on a victim's family and friends.

But what a dismal story. The outcome is no surprise. We saws it on CNN, remember? The character of Daniel Pearl comes across as rather unlikable. He pursues a really dangerous story without regard for the fate of his pregnant wife. When he disappears, he becomes the Center of the Known Universe, but the movie fails to justify the effort put into the Search For Danny. Still, there is not even a pretense of suspense. We KNOW he's doomed. We saw it on CNN.

So, I'm left wondering why this movie was made. We gain no information we didn't already have. We "learn" that Karachi is a large and chaotic city. So? We learn that terrorism causes horrific pain in its victims and their families. And? Cops use all sorts of unconventional means (even torture!) to get information about terrorists. Sorry. I think that's been covered on "24". And some victims die. Hmmm. They are called victims, right? Oh, and high profile cases draw huge packs of intrusive journalists. Well, both Daniel and Mariane Pearl were journalists, so why would this be a surprise? Why does this case rate a Major Motion Picture when so many other journalists, soldiers and civilians have been kidnapped and killed over the years. What makes Danny so special?

After subjecting myself to this 2 hours of futile angst, I have no idea how to answer that question. So, why bother?


text: Ondanks de uitstekende acteerprestaties vertelt deze film slechts stap voor stap over de gebeurtenissen, doorspekt met flashbacks van de gelukkige momenten van Danny en Mariane. Er is geen sprake van karakterontwikkeling of verkenning, er is geen wezenlijke achtergrondinformatie over de omgeving, en het verhaal heeft weinig diepgang. Op een ondergeschikt punt is Angelina Jolie's haar altijd opgestoken, of ze nu wakker is of slaapt, in of uit bed. Welk mens heeft haar haar letterlijk vierentwintig uur per dag opgestoken? Al met al is de film saai.<br />Als je naar Angelina Jolie wilt kijken vanwege haar vakkundige acteerwerk, dan moet je deze film zien. De andere acteurs doen het ook uitstekend. Anders is het de moeite niet waard.

text_en:
Despite the excellent acting performances, this movie merely narrates its events step by step, peppered with flashbacks of Danny and Mariane's happy moments. There is no character development or exploration, no substantial background on the setting, and little depth in the story. On a minor point, Angelina Jolie's hair is pulled up whether she is awake or asleep, in or out of bed, all the time. What actual person has her hair up literally 24/7? Overall, the film is boring.

If you want to watch Angelina Jolie for her skillful acting, you may want to see this movie. The other actors do a great job as well. Otherwise, it is not worth the time.


text: Geschreven door Dylan Thomas, is dit verhaal over drie bejaarde en zwakke, hoewel filantropisch ingestelde ongetrouwde zussen die in de jaren dertig van de twintigste eeuw in Zuid-Wales de scepter zwaaiden over een vervallen herenhuis, een bizar stukje Welsh gotiek uit de naoorlogse tijd. In hun hermetisch afgesloten universum wordt het bovennatuurlijke formalisme van de zussen bedreigd, ten eerste door een landverschuiving die veroorzaakt wordt door de familiemijn die in het begin een deel van hun kleine dorp verwoest, en ten tweede door de terugkeer van hun rijke en schijnbaar hardvochtige, pragmatische broer en zijn preutse, efficiënte secretaresse, wier moderniteit het web van oudheid dat hun wereld heeft geconserveerd verder ontrafelt. Aan het begin van de film is de familie thuis, en de statigheid van de omgeving wordt geëvenaard door het geijsbeer van Dylan Thomas, die af en toe poëtische stekeligheden en geestige inzichten ten beste geeft. Het is niet alleen het oude, donkere huis dat hier kraakt; zelfs een klein beetje climax doet weinig om de scheuren in dit afbrokkelende bouwwerk te dichten.

text_en: Co-scripted by Dylan Thomas, this tale of three ageing and infirm, although philanthropically inclined, spinster sisters presiding over a crumbling mansion in 1930s South Wales is an oddball post-War slice of Welsh Gothic. In their hermetically sealed universe, the sisters' otherworldly formalism is threatened, firstly, by a landslip caused by the family mine which destroys part of their small village at the outset and, secondly, by the return of their wealthy and apparently hard-hearted pragmatist brother and his primly efficient secretary, whose modernity further unravels the web of antiquity which has preserved their world. The narrative clunkiness is swiftly apparent from the somewhat obvious symbolism of the structural cracks and fissures which fracture the sisters' home at the beginning of the movie, and the stateliness of the family's surroundings is matched by similarly ossified pacing; Dylan Thomas' occasionally poetically barbed and witty insights notwithstanding. It's not just the old dark house that creaks here; even a nick of time climax does little to shore up the cracks of this crumbling edifice.


text:
Als een mijn instort en de huizen die erbovenop zijn gebouwd verwoest, beloven de drie zussen van de familie die de mijn bezat dat ze de huizen zullen herbouwen. Dat zit hun broer, die nu in de stad woont en de echte bron van inkomsten voor de familie is, niet lekker. Als hij naar huis terugkeert om de situatie recht te zetten, merkt hij al snel dat alles niet in orde is in het oude huis en dat zijn leven in groot gevaar is.
Een post-oorlogs-gothisch verhaal met een heleboel om over na te denken - dit is een film die nooit echt werkt. Getekend in een script dat voor een deel door Dylan Thomas is geschreven, is de dialoog vaak heel geletterd, op een manier waarop echte mensen nooit praten. Het schrijven zorgt wel voor een paar heel ondeugende uitwisselingen tussen de personages, maar het komt nooit echt tot leven. Sommige mijnwerkers zijn net iets te poëtisch over de tragedie die hun stadje is overkomen.
Thematisch gaat de film over de botsing tussen het oude en het nieuwe en het moderne. Ik zeg dit omdat de film veel meer geïnteresseerd lijkt in ideeën dan in echte actie. We hebben de drie zusters die nooit het huis uit zijn geweest en de dingen willen herbouwen op de manier waarop ze vochten tegen hun broer en zijn secretaresse, die van buitenaf zijn gekomen en in het heden willen leven en de situatie willen aanpakken zoals die is. Het is een strijd die op de een of andere manier de basis vormt voor bijna elke scène, vaak ten nadele van het drama. Alles lijkt te zijn georganiseerd om een of andere diepe betekenis te hebben, van de spijsvertering van de zusters tot de afbrokkelende aard van het landhuis. Ik keek niet zozeer naar een film als wel naar een gedramatiseerd argument voor het moderne; er zijn geen mensen op het scherm, het zijn ideeën. Ik prijs de filmmakers omdat ze een film willen maken die meer is dan een gotisch drama, maar ze gingen de verkeerde kant op en vergaten het drama. Eerlijk gezegd is dit een moeilijke film om te maken, hij duurt 80 minuten en voelt twee keer zo lang aan in de collegezaal. Net zo goed als de plot, is de uitvoering een film die ik waarschijnlijk nooit meer zal zien.
Het proberen waard als je het niet erg vindt om een geletterd drama te zien dat te hard zijn best doet en het gewoon mist om iets bijzonders te zijn.

text_en:
When a mine collapses destroying the homes built on top of it, the three sisters of the the family that owned the mine promise to rebuild the homes. This doesn't sit well with their brother who now lives in the city and is the real source of money for the family. Returning home in order to straighten out the situation, he soon finds that all is not well in the old homestead, and his life is in grave danger.

A post war-Gothic tale with a great deal on its mind this is a movie that never really works. Graced with a script that was written in part by Dylan Thomas the dialog is often very literate in a way that real people never talk. The writing does provide for some very wicked exchanges between the characters but it never really comes to life. Some of the miners are just a bit too poetic about the tragedy that has befallen their small town.

Thematically the film is about the clash of the old and the stayed with the new and the modern. I mention this because the film seems much more interested in ideas than it is in any real action. We have the three sisters who never left home and want to rebuild things the way they were battling their brother and his secretary who have come from the outside and want live in the present and deal with the situation as it is. Its a battle that forms the basis, in one way or another, for almost every scene often to the detriment of the drama. Everything seems to be arranged to have some deep meaning from the aliments of the sisters to the crumbling nature of the manor house. I wasn't watching a movie so much as a dramatized argument for the modern; there aren't people on the screen rather they are ideas.

I applaud the filmmakers for wanting to make a movie that is more than a Gothic drama, but they went the wrong way and forgot the drama. Honestly this is a tough movie to get through, its 80 minutes long and feels like twice that in the lecture hall. As good as the basic plot line is the execution makes this a film I doubt I'll ever watch again.

Worth a shot if you don't mind seeing a literate drama that tries too hard and just misses being something special


text: !948 was misschien een tikkeltje te laat voor dit gothic uitje in de stijl van Poe, net zoals de poëzie die zich voordeed als dialoog en geschreven werd door Dylan Thomas een tikkeltje uit de toon viel met realistische spraak. Thomas laat zijn symbolische handschoen zakken in een vroege scène waarin een ingestort mijngebouw neerstort en pleisterwerk laat vallen en scheuren veroorzaakt in de muren van het 'grote huis' in het mijndorp, waar de gezusters wonen die beloven de huizen in het door de instorting verwoeste dorp te herbouwen. Ze leggen deze eed af ondanks het feit dat ze geen andere huwelijkspartner hebben, maar (dat denken ze tenminste) in de zekerheid dat hun halfbroer (Raymond Lovell), die lang geleden het dorp heeft verlaten en een succesvol zakenman is geworden, de reparaties zal betalen. Lovell besluit hun huwelijk te bezegelen en reist naar Wales met zijn secretaresse, Nova Pilbeam, en is ruim vijftig jaar vooruitgelopen op Ann Robinsons vraag: 'is dit deze hel, of is dit Wales? Als hij eenmaal in het huis zit, begint hij op Bob Hope te lijken in _The Cat and the Canary_, met de drie zusters die in elkaar overlopen tot Gale Sondergaard. Ik kan geen enkele reden bedenken waarom je dit zou willen zien, maar wat weet ik ervan.

text_en: !948 might have been a tad too late for this Poe-faced Gothic outing just as the poetry masquerading as dialogue and penned by Dylan Thomas was a tad out of keeping with realistic speech. Thomas tips his symbolic glove in an early scene when a collapsing mine triggers falling plaster and cracks in the walls of the 'big house' in the mining village, which is home to the eponymous sisters, who pledge to rebuild the homes in the mining village destroyed by the collapse. They make this pledge despite not having change of a match but (so they think) secure in the knowledge that their half brother (Raymond Lovell), who long ago left the village and became a successful businessman, will underwrite the repairs. Lovell decides to mark their card and journeys to Wales with his secretary, Nova Pilbeam, and anticipates Ann Robinson by a good 50 years with the question, 'is this hell, or Wales. Once ensconced in the house he begins to resemble Bob Hope in The Cat And The Canary with the three sisters blending into Gale Sondergaard. I can't think of a single reason why you would want to watch this but then what do I know.


text:
Naar mijn mening is het een film zonder enige gratie. Het is ongelooflijk om te zien dat de grote, grappige film 'Amici Miei' dezelfde waardering heeft als deze afschuwelijke 'Fantozzi'. Het is een afgrijselijke, zich steeds herhalende opeenvolging van schetsen. Het is een afschuwelijke film en ik begrijp niet wat voor soort mensen deze film leuk vinden. Maar wat me verbaast is dat er zo weinig mensen zijn die hem niet hebben gezien.
In Spanje zijn er ook soortgelijke films, zoals bijvoorbeeld de films van Paco Martzonnez Soria. Het is heel moeilijk om de hele film te zien. Er zijn momenten dat het ongelooflijk lijkt hoe slecht hij is. Ik schrijf deze recensie omdat ik dol ben op allerlei soorten komedies en ik volledig teleurgesteld was over deze film.
Al met al een totale en totale verspilling van tijd.

text_en:
In my opinion it is a film without any grace. It is incredible to see the great and funny film "Amici Miei" has the same rating as this awful "Fantozzi". It's horrendous repetitive succession of sketches. It is a horrible movie and i don't understand what kind of people may like this movie. But what surprises me is that so few people have been suspended it.

In Spain there are also similar films as the films of Paco Martínez Soria for example. It is very difficult to stand and watch the entire movie. There are moments when it seems incredible how bad it is. I write this review because I love the comedies of all sorts and I was completely disappointed with this film.

All in all, a complete and total waste of time.


text: Mijn samenvatting van één regel zei eigenlijk alles voor deze film. Het is een vrij typische horrorbloemlezing, waarin studenten in het huis van hun professor in het hol van de leeuw 'het engste verhaal dat ze kennen' zitten te vertellen. Alle verhalen waren origineel (nou ja, ik heb ze wel eens als volkslegenden gehoord, maar ik heb ze nooit eerder in een film gezien), maar dat betekent niet dat ze leuk zijn. Als je ze allemaal een minuut of 5 hebt gezien, wil je eigenlijk alleen nog maar dat ze ophouden en hopen dat de volgende beter is. De enige echt interessante dingen in de film zijn de special effects, waaronder een griezelig skelet en een pratend afgehakt hoofd, en ik moet toegeven dat het einde heel bevredigend was, als iets uit een aflevering van _TWILIGHT ZONE_. Dus als je merkt dat je hier om de een of andere reden naar zit te kijken, blijf dan gewoon zeggen dat je moet blijven kijken, want het einde is echt de moeite waard.

text_en:
My one line summary pretty much said it all for this movie. It is a pretty typical horror anthology, where college students sit around in their a**hole professor's house and tell "the scariest story they know". All of the stories were original (well, I've heard them as urban legends before, but I never saw them done in a movie before) but this doesn't mean they are enjoyable. In fact, after about 5 minutes into each of them you just want them to end and hope the next one is better.

The only really worthwhile things in the film are the special effects, including a creepy skeleton and a talking severed head, and the ending was, I have to admit, really rewarding, like something in a TWILIGHT ZONE episode. So if you find yourself watching this for whatever reason, just keep telling yourself to stick around, because the ending really pays off.


text:
Platte horror-epos omlijst door verhaal over studenten die 'De psychologie van de angst' leren van de enge professor Edward Derek (Ramy Zada), die hen op een avond uitnodigt bij hem thuis, zodat ze enge verhalen kunnen uitwisselen.
Het eerste verhaal gaat over man en vrouw (Nadine Van Der Velde en Marc McClure) die's avonds laat de lange, schilderachtige weg naar huis nemen en zich, als er onvermijdelijk autopech optreedt, in de obligate Spookhuis Waar Schurftige Moorden Gebeuren. Het verhaal is voor het grootste deel gewoon slap, maar niet helemaal zonder spanning en bevat een sadistische, laatste wending. Het tweede verhaal gaat over een paar tienermeisjes die hopen een leuke avond te hebben, maar in het'slechte' deel van de stad terechtkomen en worden achtervolgd door een gedegenereerd roofdier (Luis Contreras) en zijn drie moordlustige honden. Helemaal niet eng, en ook niet erg meeslepend, maar het heeft wel een vlammende finale. Horrorfans herkennen misschien Judie Aronson van 'Vrijdag de 13e: het laatste hoofdstuk' en Penelope Sudrow van 'A Nightmare on Elm Street 3: Dream Warriors' in dit verhaal. Mevrouw Sudrow wordt hier tenminste niet met haar hoofd door een tv geramd. Het derde verhaal is het beste van het hele stel, waarin een telefoniste (Marg Helgenberger) wordt bedreigd door een zielige, maar ontegenzeggelijk gevaarlijke gek (Alan Rosenberg, Helgenbergers echte echtgenoot). De slechterik werkt zich steeds verder naar haar toe, wat leidt tot een fatsoenlijke slotscène. Helgenberger is vrij goed in dit segment <0xE2><0x80><0x93> ze is zelfs een van de beste dingen in het hele verhaal.
Het ingelijste verhaal eindigt met de komst van een ongenode gast, en dat leidt tot een deel van de meer buitenissige verschrikkingen van de film. De ontknoping kwam op mij echter als dom en irritant over.
Waarschijnlijk was een van de dingen die me het meest dwarszaten Jillian McWhirters onderontwikkelde rol als de vooruitziende hoofdpersoon van de film. Al met al een licht en gemakkelijk te vergeten genre. De verhalen zijn niet bijzonder memorabel, en ze zijn nooit ook maar in de verste verte angstaanjagend. De schrijvers/producers/regisseurs, Jim en Ken Wheat, zouden dit nooit voor elkaar krijgen.

3/10/10.

text_en:
Flat horror anthology framed by story of college students being taught "The Psychology of Fear" by creepy professor Edward Derek (Ramy Zada) who invites them to his house one night so they can swap scary stories.

Story number one is about husband and wife (Nadine Van Der Velde and Marc McClure) who take the long, scenic route home late at night and when the inevitable car trouble takes place, they venture inside the obligatory Spooky Mansion Where Grisly Murders Happened. Mostly just lame, this story is however not totally without tension and does feature a sadistic final twist.

Story number two is about some air headed teenage girls who hope to have a night of fun but end up lost in the "bad" part of town, pursued by a degenerate predator (Luis Contreras) and his three killer dogs. Not scary at all, nor very involving, but it has a literally incendiary finale. Horror buffs may recognize Judie Aronson of "Friday the 13th: The Final Chapter" and Penelope Sudrow of "A Nightmare on Elm Street 3: Dream Warriors" in this story. At least Ms. Sudrow doesn't get her head rammed through a TV here.

Story number three is the mild best of the bunch, with a message service operator (Marg Helgenberger) being menaced by pathetic yet undeniably dangerous loony (Alan Rosenberg, Helgenberger's real-life husband). The bad guy keeps working his way back to her, leading to a decent final shot. Helgenberger is pretty good in this segment - in fact, she's one of the best things in the whole picture.

The framing story wraps up with the arrival of an uninvited guest and this leads to some of the film's more outré horror. However, the denouement struck me as dumb and annoying.

Probably one of the things that bugged me the most was Jillian McWhirter's underwhelming work as the film's prescient central character.

Overall, lightweight and forgettable genre fare. Its stories are not particularly memorable, and it is never at any time even remotely frightening. The writers / producers / directors, Jim and Ken Wheat, couldn't really pull this off.

3/10


text: Ze zeggen dat een student net zo goed is als zijn leraar. Als dat waar is, dan hebben wij als kijker als student jammerlijk gefaald. Deze hilarisch gedateerde film uit 1980 over een collegeklas die doodsangsten uitstaat, is doorweven met armzalige 'horrorverhalen' en is op zijn best middelmatig. Overdreven, clichématige scènes en de mode van de jaren tachtig laten deze film in de steek. Als je de jaren tachtig hebt meegemaakt, kan dit een leuke maar pijnlijke herinnering voor je zijn. Zo niet, dan krimp je niet ineen bij de horrorverhalen, maar bij het haar en de kleren van de acteurs. Er zijn genoeg andere autobiografische films die deze film ver overstijgen. Een naaktscène hier of daar had de film naar de kop van de klas kunnen sturen, maar dat is er niet, en zonder dat <0xE2><0x80><0x93> en belangrijker nog: het echte schrijven <0xE2><0x80><0x93> zakt de film voor het semester.

text_en: They say that a student is only as good as their teacher. If this is true, then we the viewer as student have failed miserably. This hilariously dated 1980's film on a college class facing fear straight-on is interwoven with poor 'horror stories' and is mediocre at best. Overacting, clichéd scenes, and 80's fashion fail this film. If you lived the 80's then this may be a fun albeit painful remembrance for you. If not, then you'll cringe not at the horror stories but of the hair and clothes of the actors. There's plenty of other anthology movies out there that far surpass this film. A nude scene here or there might have moved the film to the head of the class, but there is none of that, and without it - and more importantly real writing - this movie flunks for the term.


text: en dat jaar zegt meer dan je zou denken. en dat jaar is waarschijnlijk de enige reden dat ik die afschuwelijke film voor het eerst heb gezien. de plot gaat over een groep studenten die ook naar het huis van hun psychologieleraar komen, en die er een kick van krijgen om 'angstaanjagende' verhalen te vertellen, waarbij ieder van hen op zijn beurt zijn griezelige verhalen vertelt. en nog meer van die onzin: terwijl de walvisjacht aan de gang is, staat er buiten een vreemde met een ex. nou ja, die film is een geweldig voorbeeld van gewoon niets interessants. de verhalen zijn allemaal het ene na het andere saai, en de plot is ook slap. dus er is een wandelend skeleteffect. en dat geldt ook voor 'The 7th Voyage of Sinbad' uit 1958. Een van de verhalen in het boek gaat over vier meisjes die op zoek zijn naar een plek waar ze binnen kunnen komen, omdat ze zo jong zijn, maar als dat niet lukt, komen ze in het'slechte deel van de stad' terecht, nou, dat zou een echt goed verhaal kunnen zijn, maar dat slechte deel van de stad is niet echt wat je zou verwachten, het is gewoon een typische opslagplaats. Nou, dat is echt jammer.

text_en: and that particular year says more than you can think of. and the year is probably the only reason that i first started seeing that awful movie. the plot is about a group of students coming too their psychology teacher's house, who get his kicks in telling "scary" stories. every one of them on his turn telling his spooky stuff. and add to that crap, - while the whale thing is going, there's a stranger with an ex outside. oh well, that movie is a great example of just nothing interesting. the story's are all boring one after another, and the outline happening is lame too. so there some walking talking skeleton effect.. so do the 1958 "The 7th Voyage of Sinbad" do, and it looks much cooler. one of the inner story's is on four girls looking for a place that they can get into, because of their young age, after failing in that, they are find themselves in the "bad part of town", well that just could be a real cool story, but that bad part of town, isn't really as you might expect, it's just a typical warehouse area. now that's a real shame.


text:
After Midnight (1989) is een slechte horrorfilm uit de jaren tachtig. Het is zo'n film waar je helemaal niets aan hebt. Ik heb een hekel aan dat soort films. Ramy Zada doet me denken aan Bruce Campbells boosaardige doppler voor Evil Dead 3. Ik kan deze film niet uitstaan. Een slappe film, gebaseerd op nog slappere 'legendarische legenden'. Er is niets aan te bevelen aan deze film. De film is niet eens een 'goede' slechte film. Het is gewoon een slechte film, zonder verlossende eigenschappen, de filmmakers hebben te veel hun best gedaan om een 'angstaanjagende' film te maken. Maar uiteindelijk heb je alleen maar te maken met een vreselijke film die geen betekenis of inhoud heeft.
Wil je bang zijn? Ik bedoel echt bang? Kijk dan niet naar deze film! Je kunt op het P.A.X.-netwerk nog veel engere dingen zien. Echt waar.
Geen aanbevelingen.

text_en:
After Midnight (1989) is a bad 80's horror flick. It's one of those total cop-out movie. I hate these type of movies. Ramy Zada reminds me of Bruce Campbell's evil doppleganger for Evil Dead 3. I can't stand this picture. Lame movie based on even lamer "urban legends". Nothing to recommend about this flick. The movie's not even a "good" bad movie. It's just Bad, with no redeeming qualities, the film makers tried too hard to make a movie that's "scary". But in the end, all you wind with is a terrible film that has no meaning or substance.

You wanna be scared? I mean really scared? Then don't watch this movie! You can see scarier stuff on the P.A.X. network. For real.

No recommendations.


text:
In 2004 ging ik naar Anime Weekend Atlanta. Op de conventie hield Cartoon Network een panel over een paar van de nieuwe programma's die zouden worden uitgezonden, zoals IGPX en Tom Goes to the Burgemeester. Om Cartoon Network-presentator Alex (die de programmering van Adult Swim deed) te citeren: 'Dit is een van de grappigste dingen die we ooit hebben gezien.' Dus toen het programma werd uitgezonden, keek ik ernaar. Ik gaf het 3 afleveringen om het niet helemaal waardeloos te vinden... en wilde naar Williams St. rijden om de hele komische staf van Adult Swim in elkaar te slaan. Toen kwam er zo'n verdomde stapel.
Luister, misschien snap ik het niet. Misschien is het zo grappig dat het niet grappig is. Of misschien niet.
Het is verschrikkelijk. Hoe ze mensen als David Cross, Tenacious D en verschillende andere beroemdheden zover krijgen dat ze de programma's doen, is me een raadsel. Kijk maar eens op de AT-forums, dan zul je zien wat ik bedoel. Dit programma is niet 'avante-garde', het is niet 'Kaufman-esqe', het is gewoon een grap. Het is Tim en Erics grap over iedereen die ernaar kijkt, en ze lachen. Het enige goede aan dit programma is het schattige rondborstige meisje in de aflevering 'Onthouding', en zodra de namaakporno is afgelopen, gaan de programma's terug naar een enorme, zinloze tijdverspilling.

text_en:
In 2004, I went to Anime Weekend Atlanta. At the convention, Cartoon Network was having a panel on some of the new shows coming out, like IGPX and Tom Goes to the Mayor. To quote mc chris (who was a programming director for Adult Swim) "This is one of the funniest things we've ever seen." So when the show premiered, I watched it. I gave it 3 episodes to not completely suck...and wanted to drive to Williams St. to beat up the entire comedy staff at Adult Swim. Then came this flaming pile.

Look, maybe I don't get it. Maybe it's so funny that it isn't funny. Or maybe not.

It's terrible. How they get people like David Cross, Tenacious D, and various other celebs to do the shows is beyond me. Check the AS message boards and you'll see what I mean. This show is not "avante-garde", it's not "Kaufman-esqe", it's just a joke. It's Tim and Eric's joke on anyone who watches it, and they're laughing. The only good part of this show is the cute busty girl in the episode "Abstinence", and as soon as the faux-porn set-up ends, the shows goes back to a huge vacuous waste of time.


text:
Willekeurigheid kan grappig zijn als het op de juiste manier wordt gedaan, hoewel het feit dat iets toevallig is niet automatisch betekent dat het grappig is. Ik heb talloze afleveringen gezien, bij vele verschillende gelegenheden, om te proberen dit programma een eerlijke kans te geven en om te zien waar al die ophef over ging. Wat een tijdverspilling. Dit programma lijkt samengesteld te zijn uit sketches waarin de schrijvers het gevoel hebben dat als ze het eerste ding opschrijven dat in hun hoofd opkomt, het automatisch grappig zal zijn.
Ik heb mensen dit programma horen omschrijven als 'geniaal' of 'grondverwoestend' en ik heb mensen horen zeggen dat als ze er een hekel aan hebben, ze het gewoon niet 'begrijpen' en dat ze van slappe, voorspelbare komedie houden. Nauwelijks. Dit soort programma's wordt meestal gemaakt door hippe types die denken dat ze op het randje van de komedie balanceren en denken dat hoe absurder of onzinniger iets is, hoe intelligenter en geniaalder het is. Een beetje zoals mensen die naar moderne kunstprogramma's gaan en jubelen over hoe geniaal iemand is geweest door een sneeuwschuiver als kunstwerk tentoon te stellen.
De serie staat vol met willekeurige dingen die grappig zouden moeten zijn, alleen omdat ze toevallig zijn. Hier is een voorbeeld: twee mannen zitten in een restaurant en drinken sinaasappelsap. Een van de mannen, een loodgieter, drinkt zoveel sinaasappelsap dat hij in een reusachtige kip verandert. De andere man, verkleed als afgestudeerde, drinkt zoveel sinaasappelsap dat hij onbeheerst begint te braken. Dan rent de loodgieter die kip is geworden door de kamer en duikt voorover in een stapel gele rubberen eendjes. Einde. Dat was iets wat ik van de bovenkant van mijn hoofd heb opgeschreven en dat in dezelfde trant is geschreven als de grappen die in deze afschuwelijke serie worden gemaakt. Niet echt geniaal, maar wel volslagen stom.
Zoals ik al eerder heb gezegd, kan toeval grappig zijn als het goed wordt gedaan (voorbeelden zijn Stella, Aqua Teen, en natuurlijk Monty Python, enz.). Gewoon een stel willekeurige dingen op tafel gooien en het een komedie noemen is allesbehalve grappig of geniaal.

text_en:
Randomness can be funny when done correctly, however just being random doesn't automatically mean that something is funny. I watched numerous episodes on many different occasions to try to give this show a fair chance and to see what all of the fuss was about. What a waste of time. This show seems to be compiled of sketches where the writers feel that if they put down the first thing that pops into their head then it will automatically be funny.

I've heard people describe this show as being "genius" or "ground breaking" and telling people that if they dislike it they just don't "get it" and must be into lame, predictable comedy. Hardly. This show is typically liked by hipsters who fancy themselves to be on the cutting edge of comedy and think that the more absurd or nonsensical something is, the more intelligent and genius it is. Kind of like people who go to modern art shows and rave about what a genius someone was for putting a snow shovel out on display as a work of art.

The series is filled with just a bunch of random things happening that are supposed to be funny just because they're random. Here's an example: Two men are sitting in a restaurant having an orange juice drinking contest. One man, a plumber, drinks so much orange juice that he turns into a giant chicken. The other man, dressed as a graduate, drinks so much orange juice that he begins vomiting uncontrollably. Then the plumber-turned-chicken runs across the room and dives headfirst into a stack of yellow rubber duckies. The end. That was something I wrote off of the top of my head that is in a similar vein to the skits shown on this horrible series. Hardly genius, just completely stupid.

As I stated earlier, randomness can be funny when it's done correctly (examples are Stella, Aqua Teen, and of course Monty Python, etc). Simply throwing a bunch of random things out there and calling it a comedy sketch is anything but funny or genius.


text:
Hoewel deze recensie misschien niet zo heel lang is, hoop ik dat degenen die hem lezen hem niet zullen overslaan. Ik schrijf deze recensie om veel mensen de pijn te besparen die deze afschuwelijke show met zich meebrengt.
Wie dan ook, Tim en Eric proberen al een eeuwigheid grappig te zijn. Ze zijn begonnen met Tom gaat naar de Burgemeester, wat eerlijk gezegd best grappig was. Maar toen ze eenmaal hadden besloten om te proberen iets wat voelt als zo ongeveer alles wat 'grappig' zou moeten zijn te imiteren en zich te gaan uitleven in het rotzooifestijn dat 'antihumor' heet, hebben ze zich vreselijk uitgesloofd.
Het probleem met antihumor is alleen maar dat het niet grappig is. Als je aan de metakant van de komedie en de humor begint, worden de dingen heel verwarrend en te verward. Voor de gemiddelde mens (of zelfs voor sommige bovengemiddelden) is elke grap waar je langer dan 10-20 seconden over na moet denken een beetje te veel van het goede. En dat is precies wat Tim en Eric proberen te doen.
Voor degenen die echt zin hebben in komedie en die meer over het onderwerp willen lezen, is er misschien wel enige vorm van humor in de show. Maar voor de gemiddelde toeschouwer van _Volwassenenzwem_ is het gewoon geen geweldige show. Het is buitengewoon triest om te zien hoe de directeuren van het netwerk van botte humor als The Oblongs en Mission Hill afdwalen naar deze absurde, abstracte rotzooi.

text_en:
Though this review might not be all that long, I hope those who read these will not skim over it. I am writing this review to spare many people of the pain that is this horrible show.

Anywho, Tim and Eric have tried for ages to be funny. They started with Tom Goes to the Mayor, which, honestly, was rather funny. However, once they decided to try to parody what feels like just about everything that (they think) needs parodying and start to dabble in the crap-fest that is "anti-humor", they tank horribly.

The problem with anti-humor is just that: It's not funny. When you start to get into the meta side of comedy and humor, things get very much confusing and too muddled. As far as your average human being (or even some of your above-average) goes, any joke that you have to think about for more than 10-20 seconds is a bit much. And that is exactly what Tim and Eric try to do.

For those that actually feel like contemplating comedy and reading up on the subject, you might find some form of humor in the show. However, for your average viewer of Adult Swim, it's just not a great show. It's extremely sad to see the directors of the network start to drift from blunt humor like The Oblongs and Mission Hill to this absurd, abstract trash.


text:
Ik weet echt niet wat ik hierover moet zeggen. Ik vond Tom gaat naar de Burgemeester wel leuk. Het had zijn grappige momenten, maar het was geen geweldige voorstelling.
Deze is gewoon slecht. Er zit eigenlijk helemaal geen bedoeling achter. Het is gewoon een opeenhoping van onsamenhangende en onduidelijk uitgevoerde live-scènes zonder enige humor, en met pogingen tot humor die jammerlijk mislukken. Het lijken gewoon de pogingen van Tim en Eric om hun obsessie met rare geluiden en zo aan andere mensen te slijten, zoals de manier waarop ze graag geluiden met hun mond maken, en zich verkleden en praten als andere mensen (het zou acteren heten als ze er goed in waren).
Ik kan het gewoon niet. Niet te geloven hoe afschuwelijk het is... het is niet eens zo erg als _Tom Goes to the Burgemeester_ was, dit heeft niets om het lijf. Geen inhoud. Ik kon niet eens glimlachen toen ik naar de laatste aflevering keek waarin David Cross zonder geslachtsdelen en een dikke vrouw in nepporno voorkwam.

text_en:
I really don't know what to say about this. I was mildly entertained by Tom Goes to the Mayor. It had its funny moments, but it was no great show.

This one is just bad. There's really no intended purpose to any of this. It's simply a mashing of incoherent and obscurely done live-action sketches without any jokes, and with attempts at humor which fail miserably. It just seems to be Tim and Eric's attempts to broadcast their obsession with weird noises and things to other people, like the way they like to make noises with their mouths, and dress up and talk like other people (it would be called acting if they were any good at it).

I just can't believe how awful it is... it's not even like bad like Tom Goes to the Mayor was, this has nothing in it. No substance. I couldn't even smile watching the last episode involving David Cross without genitalia and a fat woman in fake porn.


text: Ik snap het, ik snap het echt. Wat moet ik niet snappen? Dit programma is een tekenfilmserie die probeert de toegang tot openbare ruimtes en kabeltelevisie te bespotten. Tim en Eric doen hun uiterste best om te 'lijken' op incompetente, stuntelige idioten. Oké, boodschap ontvangen. Maar dat is alles wat je krijgt. 4 seizoenen (en om de een of andere ondoorgrondelijke reden meegeteld) van ongemakkelijke stiltes, onderbroken door miskleunen en brabbelende onsamenhangendheid. En braaksel. Heel veel braaksel. Dat langs kinnen druipt, of door de kamer wordt gestuwd. En vergeet de homo-erotische boventonen niet, waar ik me overigens helemaal niets van aantrek. Het probleem dat ik heb met de manier waarop ze het behandelen is dat het in geen enkel opzicht grappig is. In plaats daarvan wordt het g<0xC3><0xAA>nant en pijnlijk om te zien. Ze lachen niet om homoseksuelen, en ze lachen ook niet om hen. In feite lachen ze om geen enkele man.<br />Ik hield van Mr. Show, Bob Odenkirk en David Cross. Ik vind alles wat deze twee goede komieken ooit hebben gedaan leuk. Daarom ben ik verbijsterd dat Mr. Odenkirk zijn naam, en zijn gezicht, in verband brengt met deze monotone kletskoek. Zijn verschijning valt zeker op tegen de achtergrond van mislukking. Maar om deze show te vergelijken met Mr. Show is een klap in het gezicht van echte komedie.

text_en:
I get it, I really do. What is not to get? This show is a sketch show that attempts to parody local public access and cable TV. Tim and Eric go out of their way to "appear" to be incompetent, bumbling fools. OK, message received. But that is all you get. 4 seasons (and counting for some unknowable reason) of awkward silence, broken by miscues and babbling incoherence. And vomit. Lots and lots of vomit. Drippling down chins, or being propelled across the room. And don't forget the homo-erotic overtones, which I am quite fine with by the way. The problem I have with their treatment of it is that it is in no way funny. Instead it becomes awkward and painful to watch. They are not laughing AT homosexuals, and they are not laughing WITH them either. In fact on one is laughing at all.

I loved Mr. Show, Bob Odenkirk, and David Cross. I like everything these two fine comedians have ever done. Which is why I am baffled that Mr. Odenkirk would let his name, and face, be associated with this monotonous drivel. His appearances certainly do stand out against the backdrop of failure. But to compare this show to Mr. Show is a stinging slap in the face of true comedy.


text: Dit programma is een regelrechte belediging van het hele comedy-genre. Het is het bastaardkind van de parodieën en Tom Green, zo je wilt, een achterlijk kind. Er zijn alleen maar terugkerende grappen en grappen die nooit grappig waren, en lamme improvisatiegrappen van mensen die niet goed snik zijn. Ik heb niets tegen sketches en ik vind andere programma's zoals _SNL_ en _The Chappelle_ amusant, maar waar zijn Tim en Eric als het om humor gaat? Het lijkt wel of ze er alleen maar bij staan en onsamenhangende, kinderachtige grappen en grappen maken waar je alleen maar om kunt lachen als je dronken of dom genoeg bent. Dit programma is pure troep en zou op de buis moeten blijven, waar de zielige demografie van de 30-45-jarigen het naar eigen goeddunken kan bekijken en niet andere kijkers kan laten lijden terwijl ze door deze verspilling van ruimte ploeteren.<br />Kortom, kijk niet naar dit programma als je van het leven houdt.

text_en:
This show stands as a just insult to the entire comedy genre. It's the bastard child of the parody movies and Tom Green if it were born retarded. There is nothing but reoccurring skits and jokes that were never funny in the first place and lame improv skits from lackluster people. I have nothing against sketch comedy and find others such as SNL and the Chappelle show amusing, but where Tim and Eric when it comes to actual humour? It would seem they just stand around and make incoherent juvenile jokes and skits that only make you laugh if you are only drunk enough or dumb enough. This show is utter garbage and should stick to youtube or something where its lame demographic of pathetic 30-45 year losers can watch this on their own convenience and not make other viewers suffer slogging through this waste of space.

In summary, do not watch this show if you enjoy life.


text: Dit programma is absoluut een van de slechtste dingen waar iemand ooit geld voor heeft uitgegeven. Tim en Eric zijn NIET grappig, de sketches zijn NIET subtiel en de grappen lijken gericht te zijn op een 3-7-jarig publiek. Deze mensen denken dat hun humor 'fris en inventief' en 'komisch geniaal' is. Wat is er geniaal aan twee mannen die zo naakt zijn als de kabel maar toestaat en over elkaar heen kotsen? Ze proberen de indruk te wekken dat ze incompetent zijn, dat ze zich opzettelijk slecht gedragen en de uitzending verknallen. Het enige grappige aan een vreselijk programma is dat iemand echt denkt dat het goed was. Als je het met opzet doet, weten we allemaal dat het een lachertje is, en dat er van hun niets anders over is dan een stomme show die debielen gemakkelijk voor stom zouden kunnen houden. Volstrekt afschuwelijk, doe jezelf een lol en kijk nooit naar die rotzooi.<br />En als Volwassen Zwemmen deze weg blijft volgen, zou ik ophouden met naar dat goedkope afval te kijken en wachten tot het volgende'slimme' netwerk de goede programma's oppikt. Volwassen zwemmen moet ergens vandaan komen.

text_en:
This show is absolutely one of the worst things anyone has ever spent money to make. Tim and Eric are NOT funny, the sketches have NO subtlety, and the jokes seem to be aimed at a 3-7 year old audience. These people think their humor is "fresh and inventive" and "comic genius". What is genius about two guys getting as naked as cable will allow, and throwing up all over each other? They try and play off the angle that they appear incompetent, intentionally acting poorly and screwing up line delivery. The only thing funny about a terrible show is that someone actually thinks it was good. When you do it on purpose, we all know its a gag, and their is nothing left but a lame show that retards would easily identify as stupid. Totally awful, do yourself a favor and never watch this crap.

And if Adult Swim keeps going down this road, I'd stop watching that cheap garbage and wait for the next "smart" network to pick up the good shows. Its bound to happen, adult swim had to come from somewhere.