text:
De roman 'Ragtime' van E.L. Doctorow is een verbazingwekkende prestatie, waarin het echte leven en fictieve personages worden vermengd tot een opwindend en hartverscheurend verhaal. Maar omdat er veel verschillende verhaallijnen in het boek zitten, zou het moeilijk zijn om een film te maken. E.L. Doctorow hoopte dat 'Ragtime' zou worden omgezet in een tv-miniserie, wat eigenlijk de enige manier is waarop ik het ooit heb zien werken, ook al was de muzikale versie in 1998 een indrukwekkend werkstuk om de roman aan te passen.
Helaas was dat niet het geval met de filmversie van Milos Foreman. Hoewel het moeilijk zou zijn om elk aspect van de roman in een film te verwerken, zijn veel belangrijke delen van de roman niet opgenomen, bijvoorbeeld dat vader (een mooie vertolking van James Olson) niet meegaat op zijn expeditie met admiraal Perry, zodat vader niet als een ander mens terugkeert, en moeder (een misplaatste Mary Steenburgen in een weinig indrukwekkende vertolking) niet achter haar onafhankelijkheid kan komen, en haar karakter sterk is verwaterd. Ook het verhaal van de immigrant Tateh (een mooie vertolking van Mandy Patinkin) is te kort gezien, ook al komt het voor in de episode waarin hij zijn ontrouwe vrouw eruit schopt (gespeeld door een onbekende Fran Drescher), die uit de Musical werd geschrapt. Aan de andere kant besteden ze ongewoon veel aandacht aan het verhaal van Evelyn Nesbit, dat slechts een onbelangrijke draad is in het geheel. Maar je kunt je daar niet te veel over beklagen, want Elizabeth McGovern geeft een schitterende voorstelling als Evelyn Nesbit.
Het is niet verrassend dat de meeste aandacht wordt besteed aan het verhaal van Coalhouse Walker, omdat dat het meest meeslepend en dominant is. Veranderingen maken dit verhaal echter iets minder meeslepend, zoals het feit dat hij Sarah niet bij hem terugbrengt door middel van zijn muziek. Om nog maar te zwijgen van de ondermaatse voorstellingen van Howard Rollins als Coalhouse en Debbie Allen als Sarah.
Het moet worden opgemerkt dat ik dat niet kan. Ik kon me niet echt een succesvolle manier voorstellen om de roman te filmen, ik kon me eigenlijk alleen maar voorstellen dat het een miniserie zou worden, wat op een dag hopelijk zou gebeuren.

text_en:
E.L Doctorow's novel "Ragtime" is an amazing achievement, blending real life an fictional characters into a thrilling and heartbreaking story. However, since there are many different story lines in the novel, making a film would be difficult. E.L Doctorow hoped that "Ragtime" would be made into a t.v miniseries which is really the only way i could ever see it working, even though the musical version in 1998 did an impressive job of adapting the novel.

Unfortunately, Milos Foreman's film version did not. While it would be difficult ton include every aspect of the novel into a film, many major parts of the novel were not included, for instance, Father (a fine performance from James Olson) does not go on his expedition with Admiral Perry, so therefore father doesn't return a changed man, and Mother (a miscast Mary Steenburgen in an unimpressive performance) cannot discover her independence, and her character is greatly diminished. Likewise, the story of the immigrant Tateh (a fine performance from Mandy Patinkin) is too briefly seen, even though they do include the episode of him kicking out his unfaithful wife (played by an unknown Fran Drescher), which was eliminated from the Musical.

On the opposite side, they pay an unusually large amount of attention to Evelyn Nesbit's story, which is only a minor thread to the overall plot. However, one can't complain about this too much, as Elizabeth McGovern gives a dazzling performance as Evelyn Nesbitt.

Not surprisingly, the most attention is spent on Coalhouse Walker's story, as it is the most compelling and dominant. However, changes make this story somewhat less compelling, such as him not bringing Sarah back to him through his music. not to mention underpowered performances from Howard Rollins as Coalhouse and Debbie Allen as Sarah.

It must be noted, that i can't really imagine a successful way to film the novel, i could really only imagine it working as a miniseries, which hopefully one day, it might.


text: Er was waarschijnlijk geen enkele manier om de verhaallijnen op meerdere niveaus recht te doen, behalve misschien in een miniserie van tien uur, maar dan nog, wat kan er de oorzaak van zijn dat de dochter van Mandy Patemkin nooit ouder wordt, ook al heeft hij sinds het begin van de film drie succesvolle films gemaakt? Hetzelfde geldt voor de zoon van James Olsen <0xE2><0x80><0x93> beide kinderen blijven de hele film lang even oud. Wat ze waarschijnlijk hadden moeten doen (ik heb er een hekel aan om dingen te herschrijven terwijl ik ernaar kijk) is het hele verhaal vertellen door de ogen van Brad Douriff. Dat zou het publiek iets hebben gegeven om zich op te richten. Ik vond Elizabeth McGovern een goede keus als Evelyn Nesbit (in elk geval veel beter dan Joan Collins in de kitscherige film uit 1955 _The Girl in the Red VelvetSWing_ ) en Harold Rollins was geweldig in een slecht geschreven rol, maar Debbie Allen was verspild aan James Cagney, die eruitzag als een gemummificeerd lijk.

text_en: There probably was no way to do the multi-leveled story lines justice except maybe in a ten-hour miniseries, but even so, what can account for Mandy Patemkin's daughter never growing older even though he has made three successful films since the start of the movie? Ditto James Olsen's son - both kids stay the same age throughout the picture. What they probably should have done (I hate to remake things as I'm watching them) is told the whole thing through Brad Douriff's eyes. It would have given the audience someone and something to focus on. I did think Elizabeth McGovern was a good choice as Evelyn Nesbit (certainly much better than Joan Collins in the campy 1955 film THE GIRL IN THE RED VELVET SWING)and Harold Rollins was wonderful in a poorly-written part, but Debbie Allen was wasted along with I hate to say it James Cagney, who looked mummified.


text:
Moet PG13-rating hebben in plaats van PG13. Keek met 11-jarige. Wist niet van de naaktscène. Kon het niet waarderen. Zou fijn zijn als je het ons laat weten met de 13-rating. Het is heel belangrijk dat je als filmindustrie ons probeert te helpen om het juiste te doen als er kinderen bij betrokken zijn. We doen ons best om goede kinderen op te voeden. Help ons door tenminste de juiste PG13-rating te gebruiken. Ik weet dat je naaktheid cool vindt. Ik weet dat je denkt dat je er films mee verkoopt. Voor sommigen van ons zouden we graag naar een film met onze kinderen willen kijken zonder ons te generen.
- een film met onze kinderen kijken en ons niet generen.
- Blijkbaar kun je ook niet tellen. Wil je dit niet inzenden omdat het negatief is?

text_en:
Should have PG13 rating instead of PG. Was watching with a 11 year old. Did not know of the nude scene. Did not appreciate this. Would be nice if you let us know with the 13 rating. It is very important that as the movie industry your try to help us do the right thing when there are children involved. We are doing our best to raise good kids. Help us by at least using the Pg13 rating correctly. I know you think nudity is cool. I know you think it sells Movies. For some of us we would like to watch

a movie with our children and not be embarrassed.

Apparently you can't count either. Do you not want to submit this because it is negative.


text: Jezus christus, wat was deze film saai - anderhalf uur, leek wel 5 uur en een kwartier. Armand Assante speelt Frank Carbone, een arbeider in de houtzagerij die voor de maffia werkt. Maar als de maffia Frank dood wil hebben, wordt Frank onder federale bescherming geplaatst. Wat me aan die federale bescherming ergerde, was dat het zo ontzettend saai was. Armand Assante wordt voor het eerst op het witte doek vertoond, maar je ziet hem eigenlijk nauwelijks in de film waarin Dina Meyer het grootste deel van de film speelt als een irritante slimmerik. Ik geef toe dat de eerste 15 minuten van de film heel goed waren, maar daarna had ik moeite om ernaar te blijven kijken. Gelukkig was dit op de televisie, dus verspilde ik geen geld om hem te kopen. 2 van de 10.

text_en: Jesus Christ this film was boring an hour and a half seemed like 5 hours and a half.Armand Assante plays Frank Carbone a chop shop worker working for the mob. but when the mob wants Frank dead Frank is put into federal protection. the thing that got me annoyed with federal protection was that it was completely boring.Armand Assante is first billed yet you hardly really see him in the film Dina Meyer steals most of the film as an annoying smart ass character. i admit the fist 15 minutes of the film where quite good but after that i struggled to keep watching it. luckily this was on television so i didn't waste any money buying it.but word of advise if anyone is thinking of buying this film don't you'll want your time and money back. 2 out of 10.


text:
Hoe worden die scripts eigenlijk gemaakt? Waarom zou een goede acteur als Armande Assante instemmen met dit hersendode stuk? Ik hoop dat hij goed betaald werd. Deze stinkerd kan niet goed gelezen hebben.
- Spoilers
- Zoveel gaten in de film dat ik je niet met alle details zal vervelen (elke scène leek er wel een paar te hebben) - slechte accenten (de ene maffiabaas klonk alsof hij uit LA kwam, niet uit Jersey, of misschien zelfs uit Canada) - irritante soundtrack. Het 'komische' aspect <0xE2><0x80><0x93> als een grietje dat de hak van haar pump in het voorhoofd van een man steekt <0xE2><0x80><0x93> was niet grappig of geloofwaardig. Dezelfde dame die absoluut geen scrupules heeft (ze vermoordt haar zwager aan het eind van die scène om de een of andere reden die niet echt verklaard kan worden en ze gaat met die vent naar bed) besluit later in de film dat ze zichzelf zal opofferen voor diezelfde zus <0xE2><0x80><0x93> huh? Er is ook een golffragment dat grappig zou moeten zijn <0xE2><0x80><0x93> misschien was het de eerste keer een beetje grappig <0xE2><0x80><0x93> maar toen ze aan het eind hetzelfde stukje uithaalden, veroorzaakte dat alleen maar een rollend gekreun in ons kleine publiek.
Het acteerwerk was allemaal even beroerd, behalve bij Armande <0xE2><0x80><0x93> de film is zelfs bijna kijkbaar tijdens zijn scènes. En dan te bedenken dat iemand op dit forum zei dat deze troep beter was dan 'Whole 9 Yards'!
Bewaar je tijd, kijk in plaats daarvan naar een aflevering van 'Sopranos', of, nog beter, kijk naar 'Whole 9 Yards'.

text_en:
How do these scripts get made anyway? Why would a good actor like Armande Assante agree to this brain-dead piece? I hope he got paid well. This stinker couldn't have read well.

*Spoilers*

This film had so many holes, I won't bore you with them all (each scene seemed to have several) - bad accents (the one head mobster sounded like he was from LA not Jersey, or maybe even Canada) - annoying soundtrack. The "comedy" aspect - like a chick who sticks the heel of her pump into a guy's forehead wasn't funny or believable. This same lady who has absolutely no scruples (she kills her brother-in-law at the end of that scene for some reason or another which isn't really explained *and* she is sleeping with the guy) later on in the film decides she will sacrifice herself for that same sister - huh? There is also a golf bit that is supposed to be funny - it may have been a little funny the first time but when they pulled the same bit at the end all it did was elicit eye-rolling moans in our little audience.

The acting was uniformly awful except for Armande - in fact, the film is almost watchable during his scenes. To think that someone on this forum said this junk was better than "Whole 9 Yards"!

Save your time, watch an episode of "Sopranos" instead, or, better still, watch "Whole 9 Yards".


text: 'McQ' is de poging van John Wayne om zich los te maken van het westerngenre waarmee hij het meest werd geassocieerd (hoewel hij zich in de loop der tijd in andere genres heeft begeven). Geregeerd door een 63-jarige regisseur (John Sturges) en met een 66-jarige filmster in de hoofdrol, krijg je onwillekeurig het gevoel dat de film een nogal geriatrische sfeer uitstraalt. 'McQ' lijkt zijn inspiratie te putten uit films als 'Bullitt' en 'Dirty Harry', die rond die tijd grote hits waren. In deze film lijkt de plot aardig op 'Dirty Harry', en het feit dat Waynes hoofdfiguur McQ heet, zou best eens een grapje kunnen zijn, bedoeld om hem te vergelijken met Steve McQueen (McQueen; McQ, snap je?), die de rol van Bullitt speelde. Lon McQ (John Wayne) onderzoekt de dood van zijn partner Stan Boyle (William Bryant) en twee andere politiemensen. Vreemd genoeg lijken McQ's superieuren hem niet graag de zaak te laten afhandelen <0xE2><0x80><0x93> maar dat doet hij wel, in zijn typische stijl van diplomatie op het eerste gezicht! McQ vermoedt dat de plaatselijke gangster Manny Santiago (Al Lettieri) verantwoordelijk is voor de moorden, dus negeert hij het bevel Santiago met rust te laten en begint zijn prooi te schaduwen. McQ's onorthodoxe aanpak maakt zijn bazen zo razend dat hij zijn penning moet inleveren, en hij werkt bijna als een burgerwacht om de zaak op te lossen. Onder zijn helpers bevinden zich ex-junkie Myra (Colleen Dewhurst), privédetective Pinky Farrow (David Huddleston) en gemeenteambtenaar Franklin Toms (Clu Gulager). Uiteindelijk ontdekt McQ dat zijn overleden partner betrokken was bij een of andere corruptie op hoog niveau bij de politie, waarbij hij in beslag genomen narcotica verkocht aan de drugsbaronnen op straat en daarbij aanzienlijke bedragen in zijn zak stak. Dat is de reden waarom McQ's superieuren hem nooit op de zaak wilden hebben, omdat ze bang waren dat hun illegale activiteiten aan het licht zouden komen als een losbol als McQ ooit lucht zou krijgen van hun plan. Kwaad en verraden zet McQ alles op alles om de corrupte agenten en drugsdealers ten val te brengen wier hebzuchtige operatie de dood van zijn collega's heeft veroorzaakt.<br />Dit is een van Waynes armste films, ook al is het verfrissend om hem in een ander soort film te zien. Voor een kans om te zien hoe hij in een betere film dat hele 'gemene smeris'-gedoe aanpakt, moeten de kijkers in plaats daarvan naar 'Brannigan' kijken. 'McQ' heeft een paar momenten die effectief zijn, zoals een opwindende en knap geregisseerde achtervolging van een auto over een strand, en een claustrofobische actiescène waarin McQ in zijn auto tussen twee vuilniswagens in een smalle steeg wordt geperst en bijna wordt gedood. Het kaliber van de cast is ook verrassend hoog, met uitstekende acteurs als Colleen Dewhurst, Al Lettieri, Eddie Albert, Clu Gulager en David Huddleston in de hoofdrol. Helaas heeft geen van hen een bijzonder memorabele rol om zijn tanden in te zetten. In feite is deze 'onmeest memorabelheid'. Als je John Wayne wilt zien in iets anders dan zijn gebruikelijke kledij, dan is 'McQ' misschien iets voor je <0xE2><0x80><0x93> maar alle anderen zullen waarschijnlijk nogal teleurgesteld uit de film komen.

text_en:
"McQ" is John Wayne's attempt to move away from the western genre with which he was most commonly associated (although he had dipped into other genres along the way). Directed by a 63 year old director (John Sturges), and starring a 66 year old movie star, one can't help feeling that the film has a fairly geriatric air about it. "McQ" seems to takes its inspiration from movies like "Bullitt" and "Dirty Harry", which were big hits around that time. In this one, the plot is pretty similar to "Dirty Harry", and the fact that Wayne's main character is named McQ could possibly be an in-joke, intended to liken him to Steve McQueen (McQueen; McQ; get it??), who starred as Bullitt.

Honest, tough Seattle cop Lon McQ (John Wayne) investigates the death of his partner Stan Boyle (William Bryant) and two other police officers. Strangely, McQ's superiors seem reluctant to let him handle the case  but handle it he does, in his typical fist-first, diplomacy-later style! McQ suspects that local hood Manny Santiago (Al Lettieri) is responsible for the killings so he ignores orders to leave Santiago alone and starts to tail his quarry. McQ's unorthodox approach so outrages his bosses that he has to hand in his badge, working almost as a vigilante to crack the case. Among those helping him are ex-junkie Myra (Colleen Dewhurst), private eye Pinky Farrow (David Huddleston) and council official Franklin Toms (Clu Gulager). Eventually, McQ discovers that his deceased partner was caught up in some high-level police corruption, selling seized narcotics back to the drug lords on the streets and pocketing sizable amounts of money in the process. That's why McQ's superiors never wanted him on the case in the first place, as they feared their illegal activities might be exposed if a loose-cannon of a cop like McQ ever caught wind of their plot. Angry and betrayed, McQ sets out to bring down the corrupt cops and drug dealers whose greedy operation caused the death of his colleagues.

This is one of Wayne's poorest films, even though it's refreshing to see him in a different sort of movie. For a chance to see him tackling the whole "mean cop" thing in a better film, viewers should seek out "Brannigan" instead. "McQ" has a few moments that are effective, such as an exciting and cleverly edited car chase along a beach, and a claustrophobic action sequence in which McQ is sandwiched in his car between two dump-trucks in a narrow alley way, and almost killed. The calibre of the cast is surprisingly high, too, with such fine supporting actors as Colleen Dewhurst, Al Lettieri, Eddie Albert, Clu Gulager and David Huddleston involved in the mix. Alas, none of them have particularly memorable roles to get their teeth into. In fact, this "unmemorable-ness" extends to the whole film and makes it a turgid, indifferent affair. If you want to see John Wayne in something different from his usual fare, then "McQ" might appeal to you but everyone else will probably come from the film feeling rather disappointed.


text:
Ik heb deze film na Kerstmis gezien en ik had niet verwacht dat het een meesterwerk als _Lord of the Rings_ zou zijn.
John Wayne is ongeveer even bedreigend als een kipnugget. Hij geeft de boeven niet echt een kans, vooral niet aan het eind van de film, de schietpartij op het strand, hij pompt ze gewoon vol met kogels uit zijn geluiddemper.
De acteerprestaties zijn verschrikkelijk vooral de scène waarin hij bij Lois blijft slapen. En's ochtends als hij wakker wordt is zijn haar nog hetzelfde, hij ziet er nog net zo uit als de dag ervoor.
John je had al lang met pensioen moeten zijn.

text_en:
i watched this film after Christmas and did'not expect it to be a masterpiece like Lord of the rings.

John Wayne is about as threatening as a chicken nugget. He does'not really give the crooks a chance especially at the end of the film the shootout on the beach he just pumps them with bullets from his silenced mac 10.

The acting is terrible especially the scene where he stays at Lois's house for the night. And in the morning when he wakes up his hair is the same, he just looks the same as he did the day before.

John you should of retired long ago


text:
Ik heb hier echt 10 minuten voor moeten lijden, omdat ik dacht dat het misschien beter zou worden... Doe jezelf alsjeblieft een lol en neem niet de moeite om dit te bekijken.
Tenzij je van ondraaglijk slechte films houdt, kun je je tijd beter ergens anders doorbrengen.
En dan bedoel ik ALLES WAAR.
Het is moeilijk te geloven dat een van de acteurs die aan deze film meededen niet permanent uit de filmwereld is verbannen. Het is in mijn ogen zeker een smet op hun carrière.
Dus wat was er mis met deze film? Slechte rollen. Slechte grappen. Slechte intriges.
Wat is er goed aan deze film? Je hoeft er niet naar te kijken.

text_en:
I actually suffered through 10 minutes of this thinking that it might get better.... Please do yourself a favor, and don't bother watching this.

Unless you enjoy intolerably bad movies, your time is better spent anywhere else.

And I do mean ANYWHERE.

It is hard to believe that any of these actors who participated in this movie did not get banned from the business permanently. It certainly is a black mark on their careers in my opinion.

So, what was wrong with this movie? Poor Acting. Bad Jokes. Bad Plot.

What is good about this movie? You don't have to watch it.


text:
Ik vond deze dvd in een mandje met discountproducten in de supermarkt. 3,50 is niet veel, vooral niet als er staat: De grappigste komedie sinds 'There's something about Mary' met in de hoofdrollen Ben Stiller, Janeane Garofalo, Mike Meyers, Alanna Ubach en vele anderen... Alanna Ubach is het sexy meisje uit 'Meet the Fockers' en Janeane Garofalo (die ik persoonlijk ook leuk vind) is bekend van haar werk met Ben Stiller aan 'Reality Bites', 'Mystery Men' en een heleboel andere projecten. Dus ik haastte me naar de kassa om deze disk (vol visuele avonturen) helemaal voor mezelf te houden.
Ik had eerlijk gezegd veel meer verwacht van de verhaallijn, ik kon het niet in één keer bekijken, het was te lang.' 'Het is zo saai aan het worden dat ik een paar dagen pauze heb genomen voordat ik de film af had. Sorry, maar in zulke gevallen lees ik liever iets ertussenin. Maar als ze meer geld hadden voor dit project. Ze hebben het waarschijnlijk veel beter gedaan dan het uiteindelijke resultaat. Geluid en beeld schreeuwen om verbetering. Stomme films als 'The whole 9 yards' hadden bijvoorbeeld veel, veel meer financiële steun, zodat ze meer aandacht en krediet kregen.
Ik zou zeggen, leuk geprobeerd, ze hebben het gedaan omdat ze lef hebben, minder bang om te falen. Bruce Willis is ook begonnen met 'The Moonlightning'. Moet je hem zien, hij heeft dat overleefd en nu is hij een grote jongen. Maar de winkelprijs van 3,50 is precies het bedrag waar je om vraagt, niemand verdient het om bereik te hebben met deze film. Dit is een soort introductiefilm voor studenten en niet zoiets als: Hé, geef me je portemonnee!

text_en:
I actually found this DVD in supermarket basket full of discount products. 3,50 is not much, especially when it's says: The most funniest comedy since "There's something about Mary" starring: Ben Stiller, Janeane Garofalo, Mike Meyers, Alanna Ubach and many others... Alanna Ubach is the hot number from "Meet the Fockers" and Janeane Garofalo (which i personally like as well) known for her work with Ben Stiller on "Reality Bites", "Mystery Men" and lot's of other projects. So i rushed to the counter to make this disc (full of visual moments of adventure) all mine.

I honestly did expected much more from the storyline, i couldn't watch it in one time, it's getting so boring so i took couple of days of interval before i finished the movie. Sorry, but in such cases i rather read something in between. But at the same time if they had more money on this project. They probably did much better job than the final result. Sound and visual shout for improvement. Crap movies like "The whole 9 yards" for example, had much, much more financial backup so they get more attention and credit.

I would say, nice try, they did it because they have guts, less afraid to fail. Bruce Willis started with "The Moonlightning" as well. Look at him, he managed to survive that and he's big boy now. But retail price 3,50 is exact wright amount to ask for, no one deserve to get reach on this movie. This is kind of a student-introduction movie and not like: Hey, give me your wallet!


text:
Een Amerikaan die een alternatieve komedie probeert te maken met meer verfijnde humor... en daar ging het mis. Een goed idee om iets anders te doen met komedie eindigde in een nachtmerrie. Maar ik kan het hem niet kwalijk nemen dat hij iets nieuws probeert.
Het ziet ernaar uit dat de regisseur de bal helemaal verkeerd heeft geraakt, dus ik denk dat hij zich beter kan beperken tot hersenloze Hollywoodkomedie. Het is nog beter om een paar flauwe ouwe moppen te hebben dan.
Ik heb de film gezien met zes mensen die van komedie houden, allerlei soorten komedie, van Hollywood tot Britse komedie, van satire tot zwarte komedie. Deze film.
Maar na 50 minuten stopten we gewoon met kijken om onze goede bui niet te verliezen.
... jammer.

text_en:
An American trying to make an alternative comedy with more sophisticated humor. ... and that's where it went wrong. A fine idea to do something different with comedy ended up in a nightmare. Can't blame him for trying something fresh though.

Looks like the director hit the ball totally wrong here so I think he'd better stick to brainless Hollywood comedy. It's even better to have some lame old jokes than.

Watched the movie with six people who love love all kinds of comedy from Hollywood to British comedy, from satire to black comedy. This film

But after 50 min we just stopped watching in order not to lose our good mood.

.... too bad


text:
Zelfs als je alle herinneringen aan de beruchte zomer van 2005 wegdenkt (in die tijd werd het messageboard van de Internet Movie Database maandenlang overspoeld door de vrienden van de regisseur die onophoudelijk deze documentaire aanprezen <0xE2><0x80><0x93> en zich uiterst onaangenaam gedroegen als ze werden uitgedaagd om zich anders te gedragen en het messageboard afstruinden <0xE2><0x80><0x93> in een monumentaal misplaatste poging tot virale marketing die ervoor zorgde dat iedereen die ze tegenkwamen liever wachtte tot de film op televisie kwam dan dat ze ervoor betaalden om hem te zien) is het onmogelijk om deze film leuk te vinden.
Veel daarvan komt van de onsympathieke Brian Herzlinger, een man zonder noemenswaardige persoonlijkheid. Hij leest duidelijk scriptmateriaal of improviseert denkbeeldige telefoongesprekken met een ex-vriendin die hem heeft bedrogen. En dat is nog niet eens zijn meest meelijwekkende moment.
Iedere poging om het concept te verlevendigen wordt ondernomen, maar omdat het zich eenvoudigweg niet leent voor een lange speelfilm zijn deze pogingen tot mislukken gedoemd, zelfs als ze niet zo hopeloos amateuristisch en ongepast waren. Ze gebruiken vaak zes niveaus van scheidingsgrafieken, alsof ze verwachten dat het publiek zich er iets van aantrekt dat de vriend van de een een vriend is van de agent van de ander die iemand kent die ooit met Barrymore heeft gewerkt. Dit soort informatie wordt vaak in dramatische statische beelden gepresenteerd, als om te onderstrepen hoe belangrijk het is.
<0x3E> Waarschijnlijk als gevolg van een gebrek aan verbeeldingskracht en creativiteit blijven we achter met schijnbaar eindeloze beelden van Herzlinger die tienermeisjes voor winkelcentra nadert en hun vertelt waar de film over gaat. 'O, cool,' antwoorden ze zonder veel enthousiasme <0xE2><0x80><0x93> en deze beelden zijn de laatste snede! Vervolgens zien we hoe hij zonder succes mensen op straat staande houdt en hun vraagt deel te nemen aan 'Een onderzoek naar Drew Barrymore'. Zo gaat het door tot de laatste scène, die ik niet wil bederven. Het wordt een paar minuten een beetje interessant (en beslist g<0xC3><0xAA>nant) en dan is het <0xE2><0x80><0x93> goddank <0xE2><0x80><0x93> voorbij.

text_en:
Even casting aside memories of the infamous summer of 2005, (during which the Internet Movie Database's Film General message board was overrun for months by the director's friends relentlessly hawking this documentary - and getting extremely unpleasant when challenged about their behaviour, trolling the board - in a monumentally misguided attempt at viral marketing that ensured everyone who encountered them waited for it to arrive on television rather than pay to see it) this film is impossible to like.

Much of that stems from the unlikable Brian Herzlinger, a man with no personality to speak of. He's a poor enough actor to betray the fact that at times he's clearly reading scripted material or improvising imaginary see-I-got-you-back phone conversations with an ex girlfriend who cheated on him. And that's not even his most pathetic moment.

Every attempt is made to enliven the concept but because it simply doesn't lend itself to a feature length film these attempts are doomed to failure, even if they weren't so hopelessly amateurish and inappropriate. They frequently employ six degrees of separation graphics as if they expect the audience to care that some guy's friend is a friend of some other guy's agent who knows someone who once worked with Barrymore. This kind of information is often presented in dramatic freeze frames as if to underline how important it is.

Presumably resulting from a dearth of imagination and creativity we're left with seemingly never-ending footage of Herzlinger approaching teenage girls outside malls and telling them what the film's about. "Oh, cool" they respond unenthusiastically - and this footage made the final cut! Next we see him unsuccessfully stopping people in the street and asking them to take part in "A survey about Drew Barrymore." It continues like this until the final scene, which I won't spoil. Things get mildly interesting (and decidedly awkward) for a few minutes and then - thankfully - it's over.


text: Dus een man leent een videocamera en maakt een documentaire over hoe hij binnen 30 dagen een date krijgt met Drew Barrymore. Zijn vrienden helpen hem en het wordt een grote productie. Helaas is de trieste poging van deze man om in te breken in de showbusiness niet erg interessant. In feite blijven ze mensen in Drews buitenste kring van poortwachters bellen in de hoop een lunchafspraak met haar te krijgen. Ze gaan een evenement binnen en de man zegt 'hallo' tegen haar, maar is te zeer onder de indruk van haar beroemdheid om haar mee uit te vragen. Dan spelen ze de ontmoeting opnieuw omdat ze geen camera hebben meegenomen. Ik weet zeker dat Drew een geweldig mens is, maar alsjeblieft, ze is geen godin! Dus als ze de date niet binnen 30 dagen krijgen, gaan ze door (bedrog!) tot ze er uiteindelijk van hoort en besluit dat ze de gratis publiciteit (en de IMDb-credits!) wel leuk vindt.

text_en: So a guy borrows a video-camera and makes a documentary about how he gets a date with Drew Barrymore in 30 days. His friends help and it becomes a big production. Unfortunately, this guy's sad attempt at breaking into show business isn't very interesting. Basically, they keep calling people in Drew's outer circle of gatekeepers in the hope of getting a lunch date with her. They do crash an event, and the guy says "Hi" to her, but is too overcome with her stardom to ask her out. Then they reenact the meeting because they didn't bring a camera into the event. I'm sure Drew is a wonderful person but pleeeease - she's not a goddess! So when they fail to get the date within 30 days they keep going (cheating!) until she eventually hears about it and decides she'd like the free publicity (and IMDb credit!). How is this even mildly entertaining?


text: Extreem amateuristisch 'faux-reality-programma' of 'huisbioscoop'-gevoel. Totale tijdverspilling. We 'huurden' deze film als een van onze maandelijkse 'gratis' films bij Blockbuster en het was niet eens de moeite waard om hem te kopen. We kreunden al terwijl we door de echt slechte stukken heen gingen. Bewogen langzamer dan stroop. De beschrijving op het omslag suggereerde dat het een echte film was, dus het was volkomen teleurstellend toen bleek dat het iemands slecht gemaakte homevideo was. Ik zal in de toekomst iedereen vermijden die iets met deze film te maken heeft <0xE2><0x80><0x93> als dit hun gevoel is voor het maken van films of voor amusement, wil ik uit de buurt blijven. Verspil je tijd niet.

text_en: Extremely amateurish "faux-reality-show" or "home-movie" feel. Total waste of time. We "rented" this as one of our monthly "freebies" from Blockbuster and it wasn't even worth the effort to get it. We groaned even as we fast forwarded through the really bad parts. Moved slower than molasses. The description on the cover suggested a real movie, so it was completely disappointing when it turned out to be someone's poorly done home movie. I will be looking to avoid anyone that had anything to do with this picture in the future - if this is their sense of movie-making or of entertainment, I want to stay clear. Don't waste your time.


text: Het bewijs dat iedereen met een videocamera en genoeg verlangens kan wedijveren met de grote jongens. Het is goed om te zien dat elke schlemiel nu zijn boodschap kan overbrengen in plaats van alle macht in handen van de elite te leggen. Dat gezegd hebbende, waarom iemand zo gefixeerd kan zijn op een menselijk wezen dat hij nauwelijks kent, was verontrustend. Ik ben blij dat Drew Barrymore er geen last van leek te hebben, misschien was ze wel opgelucht omdat ze dacht dat deze man geen potentieel gevaar voor haar was nadat ze hem had ontmoet. Het was belachelijk om te zien hoe hij probeerde in vorm te komen in de tijd die hij had. Een groot probleem met de film was dat ik niet kon.' Het viel niet te zeggen of de hoofdfiguur homoseksueel was of niet, waardoor er een hoop afleidende dissonantie ontstond.

text_en: Proof that anyone with a video camera and enough desire can compete with the big boys. It's good to see that any schlub can now get his message out there rather than all the power in the hands of the elite. That being said, why anyone would have such a fixation on a human being they hardly know was disturbing. I'm glad that Drew Barrymore didn't seemed bothered by it, maybe she was relieved as she might have felt this guy wasn't a potential danger to her after meeting him. Watching him trying to get into shape in the time he had was ridiculous. A major problem I had with the movie though was I couldn't tell if the main character was gay or not, which created a lot of distracting dissonance.


text: Ik heb net twintig minuten naar 'My Date with Drew' gekeken en aanvankelijk ergerde ik me aan de dvd die door 'First Look' werd uitgebracht, die ten onrechte de beschikbaarheid van 'gesloten bijschrift' (cc) op het omslag van de R1-dvd aangeeft, die geen bijschrift heeft en alleen ondertitels in het Spaans heeft. De beschamende zelfpromotie van de auteur die de naam en een poster van Drew Barrymore op het omslag gebruikt om naïeve kijkers aan te trekken die verwachten een romantische komedie met Drew Barrymore te zien, is een van de stomste dingen die ik ooit op dvd heb gezien. De bedoeling van de auteur werd echter bereikt en zijn 'documentaire' werd verspreid, met inbegrip van het feit dat ik werd misleid en hem kocht. Na twintig minuten keek ik er echt niet meer naar, omdat ik echt niet kon geloven dat het beter kon. Ik ben dol op onafhankelijke films, maar niet op dit soort goedkoop opportunisme. Ik drukte op de knop 'naar voren' en werd verrast door de vrijgevigheid van de schitterende Drew Barrymore, die aan deze klucht meedeed. Ik ben voor (afschuwelijk).<br />Titel (Brazilië): 'Meu Encontro Com Drew Barrymore' (mijn afspraakje met Drew Barrymore).

text_en:
I have just watched twenty minutes of "My Date with Drew" and I was initially irritated with the DVD released by "First Look" distributor, which wrongly indicates the availability of "closed caption" (cc) on the cover of the R1 DVD, which is not captioned, has only subtitles in Spanish. The shameful self-promotion of the author using the name and a poster of Drew Barrymore on the cover to attract naive viewers that expect to see a romantic comedy with Drew Barrymore is one of the dumbest things I have ever seen on DVD. However, the intention of the author was achieved and his "documentary" was distributed, inclusive I was misled and bought it. After twenty minutes, I really gave up watching it since I really could not believe it could improve. I love independent movie, but not this type of cheap opportunism. I used the forward button and I was surprised with the generosity of the magnificent Drew Barrymore, participating in this farce. My vote is one (awful).

Title (Brazil): "Meu Encontro Com Drew Barrymore" ("My Date With Drew Barrymore")


text: Brian Herzlinger is een gewone jongen die in dit kleffe 'documentaire' probeert 'binnen dertig dagen een afspraakje te maken met Drew Barrymore'. Of dit nu de poging van een stalker is om wanhopig een afspraakje te maken met een actrice die hij aanbidt, of een slimme truc om een soort carrière voor Herzlinger te beginnen (ik denk eerder het laatste), het feit blijft dat wat het ook is, de film in het beste geval manipulatief en in het slechtste geval enigszins alarmerend is. En als het het eerste was, of liever het laatste, dan vliegt alle innemendheid van Brian het raam uit, want hoe charismatisch een stalker ook mag zijn, het feit blijft dat hij in feite iemand stalkt. En als deze film ook maar één echte stalker inspireert (en zoals ik al eerder zei is deze film een schijnvertoning en een pr-stunt), maar als de film een echte stalker inspireert, zou dat echt heel jammer zijn. Ik kan deze film niet aanbevelen op entertainmentgebied, ik kan hem niet aanbevelen op documentairegebied, en ik kan hem zeker niet aanbevelen op ethisch gebied.<br />Mijn graad: D.

text_en:
Brian Herzlinger is a normal Joe trying to 'get a date with Drew Barrymore' in 30 days in this cloying 'Documentary'. Whether this is a stalker's attempt to desperately get a date with a actress he adores, or a clever ploy to jump start some sort of career for Herzlinger (I'm thinking more the latter), the fact remains that whichever it is, te film is manipulative at best and slightly alarming at worst. And if it WERE the former, rather then the latter, all the likability of Brian flies out the window as no matter how charismatic a stalker may be, the fact remains that they ARE in fact stalking someone. And if this movie inspires even one REAL stalker (and as I said before this film is a sham and a PR ploy), but if the film inspires a REAL stalker that would be quite a shame indeed. I can't recommend this film on entertainment ground, I can't recommend it on documentary grounds, and I certainly can't recommend it on ethical grounds.

My Grade: D


text: Deze film was verschrikkelijk. Ik ben het eens met de persoon die zei dat de meeste recensies geschreven waren door mensen die iets met de film te maken hadden. Mijn vrienden en ik besloten vandaag naar de film te kijken omdat ik, als een idioot, voor de geweldige opmerkingen viel dat deze film geweldig en anders was. De enige droom die Brian heeft is over zichzelf en niet over Drew. Zij is alleen maar een middel voor hem om op het witte doek over zichzelf te leuteren. Het is niet grappig, het is niet lief, het is niet geestig, het is niet inspirerend. Maar het is echt saai. Ik heb me vandaag meteen nadat ik deze onzin had gezien ingeschreven bij IMDb, zodat anderen niet net als ik op het verkeerde been worden gezet. Ik heb altijd het gevoel gehad dat deze site voor 'echte mensen' was. die NIET op een of andere manier met de film in verband staan. Dit hele gedoe stinkt naar de tijd dat Sony de nepcriticus David Manning in het leven riep om hun films te promoten. Maar in tegenstelling tot die zaak krijg ik mijn geld niet terug. En als deze film een nominatie als één van de recensenten heeft gekregen, dan heb ik een 'documentaire' over hoe ik slaap die ik aan de jury wil voorleggen. Je zult lachen, je zult huilen, het is magisch. Interessant genoeg gaat het ook over dromen.<br />En als deze recensies echt oprecht zijn, dan zal ik ze beleefd tegenspreken. Maar eerlijk (hmmm... eerlijkheid, dat is een los concept) ik denk dat ik een van de weinige mensen op deze site ben die de film daadwerkelijk heeft gezien.

text_en:
This movie was awful. I have to agree with the person who said most of these reviews were written by people connected with the movie. My friends and I decided to watch this movie today because,like an idiot, I fell for the glorious comments about this movie being great and different. The only dream Brian has is of himself not Drew. She's just a vehicle for him to yap about himself on the big screen. It's not funny, it's not sweet, it's not witty, it's not inspirational. But it is really boring. I just registered for IMDb today right after I saw this nonsense so others won't be led astray like me. This site, I always felt, was for "real people" who ARE NOT connected with the movie in ANY way. This whole things smells like when Sony created the fake critic David Manning to promote their movies. But unlike that case, I won't get a $5 refund. And if this movie won any awards as one reviewer states, then I have a "documentary" of me sleeping I'd like to submit to the judges. You'll laugh, you'll cry, it's magic. Interestingly, it too is about dreams.

And if these reviews are truly sincere, well, then I will politely disagree with them. But honestly (hmmm...honesty, there's a loose concept),I think I'm one of the few people on this site that's actually seen the movie. It REEKS.


text:
Ik beoordeel films 1 als ik ze wil uitzetten, en dat was heel vaak tijdens deze film. Ik deed het niet, hoewel het erger leek te worden...
Hij wint een duizendje, besluit een afspraakje te maken met Drew, de hele film volgt hem gedurende een heel lange 90 minuten en dat is het dan.
Er waren een paar onderhoudende momenten, maar een film over een man die een afspraakje maakt met een beroemdheid is het enige wat je te zien krijgt en hoe iemand die iemand anders kent Drew zou kunnen kennen.
Uiteindelijk wordt er een website gemaakt, die de aandacht trekt van Drews zakenpartners, en Drew zelf.
Kijk niet, tenzij je deze smoes voor een film wilt zien.

text_en:
I rate movies 1 when I feel like turning it off, which was many times during this film. I didn't, though it seemed to get worse...

He wins a grand, decides to get a date with Drew, the whole movie follows him throughout a very long 90mins and thats it.

There were some entertaining moments, but a movie about a guy getting a date with a celbrity is all you're going to see and how knowing someone who knows someone else might know Drew.

Eventually a website is made, which catches Drew's business partners attention, and Drew herself.

Don't watch unless you want to see this excuse for a movie.


text: Ik wil niet gemeen zijn, maar ik kon er niet eens om lachen dat die vent zo hopeloos was. Ik had een minuut of 5 medelijden met hem en wilde hem toen het liefst in elkaar slaan. Inderdaad, deze film gaat over een loser die Drew Barrymore probeert te ontmoeten in 30 dagen. Het probleem is dat hij maar 2 uur per dag lijkt te besteden aan iets wat op werk lijkt om dat doel te bereiken.<br />**Spoiler** De man krijgt de kans om haar te ontmoeten bij een filmpremière en hij kan niet eens met haar praten. Hoe kun je nou een documentaire maken over iemand uitnodigen voor een afspraakje als de hoofdpersoon zo'n watje is? Hoe dan ook, Drew...' De pr-medewerkster komt achter het project en heeft waarschijnlijk tegen haar gezegd: 'Hoor eens, Drew, als je niet met die vent afspreekt, ga je een enorme bitch lijken', en dus gaan ze samen lunchen. Dit zou de climax moeten zijn, maar in werkelijkheid is het het dieptepunt van de film. Het gaat zo: beroemdheid die spijt heeft, doet alsof ze belangstelling heeft voor iemand die zo zielig is dat ze aardig moet zijn, maar hem niet wil aanraken uit angst dat ze iets oploopt. Als je tussen de regels door leest van haar opmerking dat ze een 'aanstichtster' of'motivator' is in zijn leven, hoor je haar in werkelijkheid zeggen: 'Zoek maar een andere baan.'

text_en:
I don't want to be mean, but I couldn't even laugh at how hopeless this guy was. I felt bad for him for about 5 minutes and then just wanted to beat his ass. That's right, this movie is about a loser trying to meet Drew Barrymore in 30 days. Problem is he only seems to spend about 2 hours a day doing any semblance of work to achieve this goal.

*Spoiler* The guy gets a chance to meet her at a movie premier and he can't even talk to her. How can you set out to make a documentary about asking someone out when the protagonist is such a pussy?? Anyways in the end Drew's publicist finds out about the project and probably said to her, "Look Drew, you're gonna seem like a huge bitch if you don't meet up with this guy," so they get together for an awkward 20 minute lunch. This is supposed to be the climax, but it's actually the low point of the movie. It plays out like a make a wish foundation story; Celebrity who feels sorry feigns interest in someone so pathetic that they have to be nice but don't want to touch them for fear of catching anything. If you read between the lines of her comment about her being an "instigator" or "motivator" in his life, you can hear her really saying, "Get a f@cking job."


text:
'Brian Herzlinger is een bron van inspiratie voor iedereen die wanhopig graag beroemd wil worden.' Toen ik die film op het tv-comedyfestival zag, begreep ik niet waarom die kerels geen proces aan hun broek kregen. Waarschijnlijk omdat ze het een en ander van de wet wisten, hebben ze zo veel mogelijk mazen weten te benutten om het imago van Drew Barrymore te gebruiken.
Een ander punt dat ik ermee had, was het feit dat deze film niet alleen gebruikmaakt van Barrymore, maar haar ook tot een begeerlijk object maakt. Is Barrymore iets om te begeren? Maakt het voor die trut niet uit dat ze een vriendje heeft?
Als iemand een trucje nodig had, waren zij het wel. En ze hebben het gebruikt. Maar als je bedenkt dat het na al die feesten nog maar een weekend duurde, in een toch al beperkte opvoering, werkt die truc niet bij publiek.

text_en:
"Brian Herzlinger is an inspiration to anyone who..." wanted desperately to be famous. Seeing this film at HBO Comedy Fest, I did not understand how these guys did not get served with a lawsuit. Probably knowing a thing or two about law, they jumped through as many loopholes as they could to use Drew Barrymore's image.

Another issue I had with it was the fact that this film not only uses Barrymore but makes her an object to be desired. Is Barrymore a thing to be coveted? Does it not matter to this schlub that she actually has a boyfriend?

If anyone needed a gimmick it was them. And they used it. But judgig that, after the fests, it only lasted a weekend in already limited release, the gimmick does not work on audiences.


text: Natuurlijk, een documentaire kan luchthartig zijn, maar deze ode aan Brian Herzlingers schijnbaar hersenloze obsessies met beroemdheden is het absolute uitschot. De debiel van een Herlinger, die duidelijk nog nooit een film heeft gezien die voor minder dan 50 miljoen is gemaakt, grijnst als een gek steeds maar weer in de camera. Als zijn moeder de werkloze 27-jarige vertelt dat ze het roddelblad _The Star_ leest omdat alles wat in het vod staat waar is, besefte ik dat Herlinger waarschijnlijk nooit een kans had gehad. Toch is het moeilijk om niet met een honkbalknuppel uit te halen naar iemand die op die o zo L.A.-manier zo volslagen stompzinnig is. Zoals Joe Pesci zou zeggen: 'Ik denk dat iemand een aframmeling nodig heeft!' O, en ik heb nog een paar andere reacties nagetrokken. Het is duidelijk dat Herzlinger en zijn vriendjes de stembus hebben volgepropt, want niemand zou dit een geweldige, 'inspirerende' film vinden.

text_en: Sure, a documentary can be lighthearted, but this ode to seemingly brain dead Brian Herzlinger's celebrity obsessions is the absolute dregs. The moronic Herlinger, who clearly has never watched any film shot for less than 50 million, grins like a lunatic over and over into the camera. When his mother tells the unemployed 27 year old that she reads The Star tabloid because everything in the rag is true, I realized that Herlinger probably never had a chance. Still, it's hard not to want to take a baseball bat to someone this utterly inane in that oh so L.A. way. As Joe Pesci would say, "I think someone needs a beatin'"! Oh, and I did check out some of the other responses. Clearly Herzlinger and his pals have been stuffing the ballot box as NO ONE would find this to be a great, "inspiring" film.


text:
Ik ben een groot voorstander van onafhankelijke filmmakers die iets nieuws proberen en ik vind het geweldig dat de nieuwe videotechnologie het voor meer mensen mogelijk maakt om films te maken. Maar kom op, dit is alleen maar Mickey Mouse. Je houdt rekening met het feit dat je op video moet filmen, maar je verwacht wel dat de cameraman in elk geval weet hoe hij het beeld enigszins vast moet houden of scherp moet houden! Dat is nog het minste van de problemen. Die komen op drie hoofdgebieden voor.
1. De film is duidelijk een vervalsing. Brian Herlzinger is duidelijk helemaal niet geïnteresseerd in Drew Barrymore en hij heeft kennelijk een of ander vaag contact met haar om de zaak op touw te zetten. Het is niet overdreven om te zeggen dat er geen date is, alleen maar een korte flitsende cameo die door haar pr-mensen is geregeld. Het is ook een beetje dubieus omdat hij er zo overdreven over doet. Ik bleef maar denken dat de enige reden waarom dit geen Mijn date met Liza werd genoemd, was omdat Liza Minnelli een straatverbod heeft gekregen.
2. Brian Herlzinger heeft een film over zichzelf gemaakt. Hij is dol op zichzelf. Hij vleit zichzelf. Hij staart vol liefde naar zijn eigen spiegelbeeld. Het is echt een beetje eng.
3. Er is geen entertainmentwaarde. Alleen maar vulsel, een paar interviews met trieste ex-celebs die hij uit de PRS heeft losgepeuterd en een hoop gepraat over hoe geweldig hij is en dat hij ervoor zou moeten gaan. 4. Het is echt slecht gemaakt. Mijn trouwvideo is technisch gezien beter, en mijn broer was dronken toen hij hem opnam.
<0x3E> <0x3E> <0x3E> Dus punten voor Chutzpah, maar geen punten voor de film. Op de een of andere manier is hij erin geslaagd dit aan Blockbuster te verkopen, maar dat is nog geen reden om hem te bekijken. Het is alsof je in een lift zit met de saaiste man ter wereld.

text_en:
I'm all for independent filmmakers trying something new nd I think its great that new video technology makes it possible for more people to make movies. But come on, this is just taking the Mickey. You make allowances for shooting on video, but you expect the cameraman to at least know how to hold it slightly steady or keep it in focus! That's the least of the problems. These come in three main areas.

1. The film is obviously a fake. Brian Herlzinger clearly isn't interested at all in Drew Barrymore, and he's obviously got some vague contact with her to set the thing up. It's no spoiler to say that there is no date, just a brief blinkandmissit cameo arranged by her PR people. It's also a bit dubious because he seems awfully fey about it all. I kept on thinking the only reason this wasn't called My Date With Liza was because Liza Minnelli got a restraining order.

2. Brian Herlzinger has made a film about himself. He loves himself. He fawns over himself. He gazes lovingly at his own reflection. It's really a bit scary.

3. There is no entertainment value. Just padding, a few interviews with sad ex-celebs he's conned out of PRS and a lot of talking about how he's a great guy who should go for it. FOR AN HOUR AND A HALF! 4. It's really badly made. My wedding video is technically better, and my brother was drunk when he shot it.

So points for Chutzpah but none for the film. Somehow he managed to sell this to Blockbuster, but that's no reason for you to see it. It's like being stuck in a lift with the world's most boring man. FOR AN HOUR AND A HALF!


text:
Deze documentaire is in wezen misleidend in zijn karakterisering van de'splitsing' die de politiek van de Amerikanen bepaalt door zich vrijwel uitsluitend te richten op betrekkelijk betekenisloze 'hot button'-kwesties als abortus en homoseksualiteit, terwijl ze de echte klasse, het geslacht en de raciale ongelijkheid negeert.
Roe vs. Wade zal nooit worden weggestemd. Het is onoprecht om politici voor de gek te houden om onwetende kiezers te mobiliseren, net zoals het feit dat deze film volhoudt dat abortus een politiek belangrijke kwestie is op nationaal niveau, een kwestie die ons politieke spectrum verdeelt, ook onoprecht is. Hetzelfde geldt voor homoseksualiteit op nationaal niveau. De persoonlijke meningen van politici hebben weinig te maken met de wettelijke realiteit, namelijk dat geen van beide partijen op dit moment zal ingrijpen om de definitie van het huwelijk verder uit te breiden of in te perken. Niemand dringt aan op gelijke rechten voor homo's, en niemand dringt aan op een constitutionele wijziging die het homohuwelijk verbiedt.
De documentaire bevat een aantal korte historische lessen voor de kijker (zodat hij de huidige'splitsing' kan inpassen in de gloriedagen van weleer) die in wezen onnauwkeurig zijn. Om de realiteit van de'splitsing' als een modern fenomeen te onderstrepen, worden kieskaarten van de afgelopen honderd jaar of daaromtrent met het huidige rood-blauw kleurenschema getoond. Het zal niemand verbazen dat de rood-blauwe staten op bepaalde momenten enigszins van kiesdistrict naar kiesdistrict veranderen. Wat echter helemaal niet wordt vermeld, is dat tijdens die verschuivingen de aard van de politieke partijen zelf veranderde, niet de kiezers. Het Zuiden stemde het grootste deel van de twintigste eeuw overweldigend op de Democraten, totdat de Republikeinen de rassenkwesties en de evangelische kwesties die voor de Zuiderlingen van belang waren, samenvoegden. Een ander voorbeeld van historische onnauwkeurigheid is de weergave van de godsdienst van de stichters. Er wordt gesuggereerd dat er veel verwarring bestaat over de godsdienst van de stichters (en die bestaat onder veel mensen, maar niet onder historici). Thomas Jefferson wordt afgeschilderd als een vroom, religieus man die zijn eigen bijbel samenstelde, maar die desondanks (en naar het schijnt in verwarring) soms als atheïst wordt beschouwd. Wat niet wordt vermeld, is dat zijn 'bijbel' alleen de morele leer van Jezus bevat, met de volledige ontleding van wonderen en al het andere dat Jefferson als onecht beschouwde, omdat Jefferson in feite een deïst was, min of meer het achttiende-eeuwse equivalent van de moderne atheïst.
Er zijn nog meer van dit soort voorbeelden, die over het geheel genomen bijdragen tot een uiterst vereenvoudigd beeld van Amerika als verdeeld langs betekenisvolle partijlijnen. Amerika is in ieder geval zo verdeeld dat politici er heel goed in geslaagd zijn de mensen voornamelijk te laten stemmen op sociale 'kwesties'. Maar in feite hebben de Democratische en de Republikeinse Partij allebei gelijk in vergelijking met de partijen van elke andere geïndustrialiseerde natie in het Westen. Het zijn allebei vrijemarktkapitalistische partijen die een agressief buitenlands beleid voeren. De kloof tussen hen is schromelijk overdreven.
Deze documentaire had zich moeten richten op de politieke agenda om kiezers te laten geloven in het bestaan van een echt politiek schisma, maar in plaats daarvan wordt die agenda alleen maar versterkt door dit bedrog.

text_en:
This documentary is fundamentally misleading in its characterization of the "split" that divides Americans politically by focusing almost exclusively on relatively meaningless "hot button" issues like abortion and homosexuality, while ignoring real class, gender, and racial disparity.

Roe v. Wade is not going to be overturned ever. For politicians to pretend otherwise for the sake of mobilizing ignorant voters is disingenuous, just like this movie's insistence that abortion is a politically significant issue on the national level, one that divides our political spectrum, is also disingenuous. Similarly homosexuality is not an issue at the national level. The personal opinions of politicians have little bearing on the legislative reality, which is that at this time neither party will act either to further expand or restrict the definition of marriage. No one is pushing for equal rights for gays, and no one is pushing for a constitutional amendment banning gay marriage.

The documentary contains a number of short historical lessons for the viewer's apparent edification (so he can contextualize the current "split" with the halcyon days of yore) which are fundamentally inaccurate. For instance, in order to buttress the reality of the "split" as a modern phenomenon, electoral maps for the past 100 years or so of presidential elections are shown with the current red/blue color scheme. Not surprisingly, the red/blue states shift somewhat from election to election and substantially at certain times. What is not mentioned at all is that during these shifts it was the nature of the political parties themselves that changed, not the voters. The South overwhelmingly voted Democratic during most of the twentieth century, until Republicans co-opted the racial and evangelical platform issues important to Southerners. Subtler changes in party platforms during this time are also ignored. Another example of historical inaccuracy is the depiction of the religion of the founding fathers. It's suggested that there is a great deal of confusion concerning the religion of the founding fathers (and there is amongst many people, but not historians). Thomas Jefferson is painted as a devoutly religious man who compiled his own bible but nonetheless (and confusedly, it seems) is sometimes considered an atheist. What is not mentioned is that his "bible" contains only the moral teachings of Jesus, with the complete expurgation of miracles and everything else Jefferson considered spurious, because Jefferson was in fact a deist, more or less the eighteenth century equivalent of the modern atheist.

There are several more instances like this, which contribute overall to an extremely simplified picture of America as divided along meaningful partisan lines. Certainly America IS divided along partisan lines to the extent that politicians have been very successful in getting people to vote primarily on social "issues." But in fact the Democratic and Republican parties are both right of center compared to the parties of every other Western industrialized nation. They are both free market capitalist parties who employ aggressive foreign policy. The split between them is grossly exaggerated.

This documentary should have focused on the political agenda of deceiving voters into believing in the existence of a real political schism but instead merely furthers that agenda by reinforcing this deception.


text: Een amateur-documentairemaker neemt een kleine oude man, Bill, als onderwerp. De man is geestesziek. Ze leren respect voor elkaar te hebben, terwijl ze elkaars geheim kennen. Verhaal van goede bedoelingen, maar dit is werkelijk een B-film voor de lagere klassen van de televisie. De decors zijn afschuwelijk, de acteurs, behalve de twee sterren, zijn middelmatig. Veteranen Mickey Rooney spelen een warme man en kunnen heel goed acteren. Dat is de enige reden om dit te zien.

text_en: An amateur documentary film maker takes a little old man, Bill, for subject. The man is mentally ill. They learn respect while knowing each other's secret. Story of good intentions, but this is truly a minor league TV B-Movie. Settings are awful, actors others than the two stars are mediocre. Veteran Mickey Rooney portrays a warm man and provides very good acting. That's the only reason to watch this.


text:
The Fire Next Time', dat voor de televisie werd gefilmd als waarschuwend verhaal over de ophanden zijnde ramp van de opwarming van de aarde, is op zichzelf al een ramp. Deze tweedelige kroniek uit 1993 getuigt zo mogelijk nog meer van hoe consequent onorigineel en oogverblindend onnauwkeurig de milieubeweging de afgelopen 15 jaar is gebleven.
In 'The Fire Next Time' doen de schrijvers hun best om alles wat ze hebben tegen de muur te gooien, in de hoop dat er iets blijft hangen. De film maakt gebruik van rampenfilms met favoriete onderwerpen, variërend van droogte en hongersnood tot sociale wanorde en ziekte, om een beeld te schetsen van de totale chaos in het Amerika van 2017. Zoals we van Nostradamus hebben geleerd, is brede dubbelzinnigheid de sleutel tot een goede valse voorspelling. Voor zover de bovengenoemde voorbeelden al te sensationeel zijn, wordt er een onontkoombare ramp ter ondersteuning aangevoerd: de orkaan. Er is geen veiliger gok dan orkanen in het zuidoosten van de Verenigde Staten, en als deze Amerikaanse standaard nu aan de opwarming van de aarde kan worden toegeschreven, des te beter.
Kon de opwarming van de aarde maar in verband worden gebracht met aardbevingen en de ophanden zijnde 'grote' in Los Angeles. Dat zou pas een 'Ik heb het je toch gezegd!' zijn. De linkse fantasie wordt aan het eind van de film afgemaakt, wanneer Amerikanen naar Canada worden gedirigeerd. In werkelijkheid was 1993 het jaar van de grote zet voor de gezondheidszorg in Amerika, waarbij het 'Canadese model' werd genoemd als de laatste, beste hoop voor de Amerikanen. Canada was hip, Canada was 'in', en het was niet meer dan natuurlijk dat Canada nog meer aandacht kreeg als de redding voor de door het klimaat onderdrukte Amerikanen, 25 jaar in de toekomst.
Vandaag de dag bevinden we ons in de wereld van de opwarming van de aarde in ongeveer dezelfde situatie als in Health Canada: groot, machtig en het afweren van de ineenstorting, naarmate het steeds duidelijker wordt dat hun veronderstellingen een valse realiteit hebben geconstrueerd op een onhoudbare basis.
Met slechts 15 jaar inzicht achteraf is het nu verbluffend duidelijk dat 'The Fire Next Time' in rook is opgegaan.

text_en:
Filmed for television as a cautionary tale about the impending global warming disaster, "The Fire Next Time" is a disaster unto itself. If anything, this two-part 1993 groaner is testament to how consistently unoriginal and glaringly inaccurate the environmentalist party line has remained over the past 15+ years.

In "The Fire Next Time," the writers do their best to throw everything they have against the wall, hoping that something will stick. The movie employs disaster flick favorites ranging from drought and famine to social discord and disease in painting a picture of overall chaos in the America of 2017. As we've learned from Nostradamus, broad ambiguity is the key to a good false prophecy.

Lest the aforementioned examples prove overly sensationalistic, a can't-miss disaster is brought in for support: the hurricane. There is no safer bet than hurricanes in the southeastern U.S., and if this American standard can now be ascribed to global warming, all the better.

If only global warming could be linked to earthquakes and the impending "big one" in Los Angeles. Now that would be an "I told you so!" The left-wing fantasy is completed at the end of the film, when Americans are found scrambling for entry into Canada. In reality, 1993 was the year of the big push for universal healthcare in America, with the "Canadian model" being cited as the last, best hope for Americans. Canada was hip, Canada was the "in" thing, and it was only natural that Canada be given further hype as the salvation for climate-oppressed Americans 25 years into the future.

Today, we find the global warming community in much the same situation as Health Canada: large, powerful, and staving off collapse as it becomes more and more apparent that their assumptions have constructed a false reality upon an untenable foundation.

With just 15 years of hindsight, it is now stunningly clear that "The Fire Next Time" has gone up in smoke.


text:
Toen de film in de zomer van 1992 in Morgan City werd opgenomen, moesten wij, de persmensen, tijdens de persconferentie voor de film lachen toen ze te horen kregen waar de film over zou gaan. Onze plaatselijke KQKI wees er meteen op dat als de filmploeg gewoon tot augustus wachtte, ze een paar van de stormscènes niet hoefden te verzinnen. Hoewel iedereen lachte, was de grap over Ernest Polk dat Andrew Morgan City binnenstormde nadat hij Zuid-Florida had verwoest. De verhuizing was geen probleem, maar als de echte orkaan tegen een van de decors beukte die in de film werden gebruikt, zoals het Berwick Civic Center, haalde Andrew heel onbeleefd het dak van de wandelpaden en zo. Als je voor de orkaan in een caravan woonde, woonde je na de orkaan in een opvanghuis (in elk geval voor bewoners van Patterson tot Amelia). Dat was de enige keer dat ik evacueerde, ooit. Ik ging naar Mississippi en keek naar CNN. De burgemeester in die tijd, Cedric LaFleur, gaf Morgan City met zijn zware accent echt het aanzien van een toevluchtsoord voor cajuns. Hoe dan ook, ik vond dit op een andere website en het klinkt als wat de burgemeester gezegd zou kunnen hebben. Burgemeester Lafleur, bent u bang dat er veel burgers zullen blijven voor de storm, of denkt u dat ze vroeg genoeg zullen vertrekken om in veiligheid te komen? Cedric: Nee, Sha. Het komt allemaal goed. We hebben een verplichte verdamping voor de stad uitgevoerd.
Directeur Openbare Werken (met gedempte stem voor de camera): Nee. Cedric, dat is het verkeerde woord.
Cedric: Wat? O. O. Ja, het spijt me. Ik bedoelde te zeggen dat we de stad hebben geëjaculeerd, Sha.

text_en:
Living there in Morgan City when the movie was filmed in the summer of 1992, we members of the press, at the press conference for this movie, laughed when told what the movie was going to be about. Our local KQKI was quick to point out that if the crew just waited till August, they wouldn't have to make up some of the hurricane scenes. Though everyone laughed, the joke was on Ernest Polk when Andrew slammed into Morgan City after taking out south Florida. Ernest was right. The move was okay but when the real hurricane met some of the sets that were used in the movie, like the Berwick Civic Center, Andrew, quite impolitely, removed roofing off of the walkways and such. If you lived in a trailer before the hurricane, you lived in a shelter after it (residents from Patterson to Amelia, at least). It was the only time I evacuated, ever. I went to Mississippi and watched CNN. The Mayor at the time, Cedric LaFleur really did make Morgan City look like it was a haven for Cajuns with his thick accent. Anyway, I found this on another web site and it does sound like what the Mayor might have said.

TWC Meteorologist: Mayor Lafleur, are you concerned that many citizens will stay for the storm or do you believe they will leave early enough to get to safety? Cedric: No, Sha. Iss all gone be okay. We done issued a mandatory evaporation for da hoal city.

Public Works Director (off camera in a hushed voice): No. Cedric, that's the wrong word.

Cedric: What? Oh..Oh..Yeah, I'm sorry bout dat. I meant ta say we done ejaculated da hoal city, Sha.


text: Ik speelde als figurant ook mee in de film. Wat een tijd om die rotzooi te laten zien. Het was slecht geschreven, geregisseerd en geregisseerd. Het was leuk om aan de film te werken en ik maakte er veel vrienden. Ik schaamde me ervoor dat mijn andere vrienden naar deze film moesten kijken.

text_en: I too was in this movie as an extra. What a was of air time to show this mess. It was poorly written, directed, and edited. It was fun to work on the movie, made a lot of friends. I was embarrassed to have my other friends watch this show


text: Ik kijk hier naar tijdens een van de 5 koudste winters in de geschiedenis van de Noord-Amerikaanse geschiedenis in de Noordoost-Amerikaanse en maritieme gebieden van Canada en ik sta er versteld van dat deze film in alle opzichten volkomen fout is. De geschiedenis zal bewijzen dat deze film gebaseerd was op hysterische valse aannames en pseudowetenschap. Als je wilt zien hoe een groep middelmatige acteurs water over zich heen krijgt, kun je ervan genieten, maar bega niet de fout te geloven dat iets in deze film ook maar enigszins accuraat is.

text_en: I'm watching this during one of the 5 coldest winters in recorded North American history in the Northeast US and maritime regions of Canada and I am amazed at how absolutely wrong this movie is in every regard. History will prove that this movie was based on hysterical false assumptions and pseudoscience. If you want to watch a group of mediocre actors have water blown on them , feel free to enjoy but don't make the mistake of believing that anything in this movie is remotely accurate.


text: Mijn oom heeft me deze film onlangs aanbevolen, en omdat we vaak dezelfde smaak hebben, dacht ik dat ik hem maar eens moest proberen <0xE2><0x80><0x93> ik ben dol op Bonnie Bedelia en Delta Burke, dus het leek me interessant. (Het enige wat ik kan zeggen is: 'Waar was HIJ mee bezig?') Het begon vrij traag, en hoewel er een paar heel interessante personages in voorkwamen, ontbrak het aan de verhaallijn. Delta Burke had een grotere rol nodig (en had misschien Latrelle moeten spelen, hoewel Bonnie dat personage goed speelde). We hadden Olivia Newton John helemaal niet nodig gehad, en ze moesten meer doen met de handicap van Beau Bridges <0xE2><0x80><0x93> ik zal er verder niets meer over zeggen, om het niet te bederven voor iedereen die deze film nog wil zien. Ik kan alleen maar zeggen dat deze film leek op een mengeling van de Jerry Springer Show, Cat on a Hot Tin Roof en misschien Kiss of the Spider Woman of Body Heat <0xE2><0x80><0x93> die allemaal, inclusief Jerry Springer, betere producties zijn. Ze haalden in elk geval de Texaanse types binnen, vooral de vrouwen <0xE2><0x80><0x93> dik haar en vaak een grote mond (en ja, ik ben een New Yorker). De karakters waren eigenlijk best goed <0xE2><0x80><0x93> Earl en zijn Tammy Wynette-fetisj waren op een paar punten zelfs grappig en ik vond dat Latrelle goed geportretteerd was door Bonnie Bedelia <0xE2><0x80><0x93> en er waren een paar ontwikkelingen in haar relatie met zoon Ty.<br />Dit alles zou misschien een blik op de karakters waard zijn, maar voor de rest viel de hele zaak in duigen. Ik gaf het een 4 voor de personages en de mooie Ty.

text_en:
My uncle recommended this movie to me recently and since we often share tastes I thought I would try it--I like Bonnie Bedelia and Delta Burke so I thought it would be interesting. (All I can say is "what was HE thinking?") It started off pretty slow and while it introduced some very interesting characters, the story line lacked big time. Delta Burke needed a bigger role (and perhaps should have been portraying Latrelle, although Bonnie was doing a good job with that character). We could have done without Olivia Newton John altogether and they needed to do more with Beau Bridges' handicap--I'll say nothing more about it so as not to spoil this for anybody who still wants to see this movie. I can only say that this movie resembled a mix of the Jerry Springer Show, Cat on a Hot Tin Roof and maybe Kiss of the Spider Woman or Body Heat--all of which, including Jerry Springer, are better productions. They certainly did get down the Texas types, especially the women--big hair and often foul mouths (and yes I AM a New Yorker). The character portrayals were actually pretty good--Earl and his Tammy Wynette fetish was actually funny in a few spots and I thought Latrelle was well-portrayed by Bonnie Bedelia--and there was a development or two in her relationship to son Ty.

All in all this might be worth a watch for the characters, but otherwise the whole thing fell flat. I gave it a mercy 4 for the characters and pretty Ty.


text: Ik had een hekel aan deze film. Hij kronkelde doelloos en zonder enig spoor van realisme. Iedereen in deze film <0xE2><0x80><0x93> al die zogenaamde vrienden <0xE2><0x80><0x93> waren zo onmogelijk opgewekt in het aangezicht van desillusie en ziekte. Zo ervaar ik het leven niet. Ik bedoel <0xE2><0x80><0x93> wat vreemd dat die kennissen zo aardig, zo eigenzinnig, zo vergevingsgezind waren <0xE2><0x80><0x93> ongeacht de crisis. Het klinkt niet als iemand die ik ken. Ik veronderstel dat de schrijver/regisseur op een licht komisch drama uit was. Ik-hou-van-je-niet-wat-het-ertoe-doet-wat-je-doet-zelfs-als-je-een-man-vermoordt-en-dan-kun-je-seks-hebben-met-wie-je-maar-wilt-en-verander-je-moreel-in-wat-je-maar-wilt-en-verander-je-seks-in-wat-je-maar-wilt. Deze film zal een progressief publiek aanspreken, maar filmfanaten moeten wegblijven.

text_en: I hated this movie. It meandered pointlessly and unevenly with no hint of realism. Everybody in this film- all these so called friends- were so impossibly cheery in the face of disillusion and disease. That is not how I experience life. I mean- how odd that these acquaintances were so cute, so quirky, so forgiving- no matter what the crisis. Doesn't sound like anyone I know. I suppose the writer/director was aiming toward a light comic drama. However, in my humble opinion, the fluff of this film so encrusts any depth this script might had with a sugary- I'll-love- you-no- matter- what- you- do- even- if- you- kill- a- guy- and- you- can- have- sex- with- whoever- you- want-and -adjust- your- morality- to- whatever- situation- you- want candy coating. This film will entertain a liberal crowd, but film buffs should stay away.


text: Iemand wil een realistisch docudrama maken over sektarische moorden in Noord-Ierland? Prima, maar ELEPHANT doet dat niet. Alan Clarke schijnt de indruk te hebben dat sektarische doodseskaders uitsluitend bestaan uit jongemannen die andere jongemannen doodschieten, maar de werkelijkheid is iets anders. In Noord-Ierland beschouwden zowel de loyalistische als de republikeinse terroristen (in beide gevallen waren het mannen en vrouwen, jong en oud) iedereen die van de andere kant kwam als een legitiem doelwit, het maakte niet uit of je politiek of godsdienstig was, je leeftijd of geslacht, zolang je maar in de Shankhill of de Falls woonde. En de methode van de moord verschilt enigszins van ELEPHANT, een autobom in een straat vol winkelende mensen op zaterdag was een favoriet tijdverdrijf van republikeinen, terwijl het met een stanleymes en een roodgloeiende pook doodsteken van een onschuldige voorbijganger een gebruikelijke gewoonte was van loyalisten. Als je naar ELEPHANT keek, zou je niet geloven dat mensen een snelle en pijnloze dood sterven <0xE2><0x80><0x93> dat is niet waar. Veel slachtoffers van terrorisme kregen bij hun begrafenis de deksels van hun doodkisten dichtgeschroefd, zodat hun familie de gruwelijke verminkingen die ze hadden ondergaan niet zou mogen zien, en de manier waarop ze stierven was nog onvergeeflijker dan het feit dat ze om te beginnen al waren gestorven. Als je onderwezen wilt worden in de verschrikkingen van de moeilijkheden, moet je ELEPHANT overslaan en een boek lezen van iemand als Martin Dillon, die weet waar hij het over heeft.

text_en: Someone want`s to do a realistic docudrama on sectarian killings in Northern Ireland ? Fine , but ELEPHANT`s not it . Alan Clarke seems to be under the impression that sectarian death squads are composed entirely of young men shooting dead other young men but the reality is somewhat different . In Northern Ireland during the troubles both loyalist and republican terrorists ( Both of which contain men and women , young and old ) viewed anyone from the other side as a legitimate target , it didn`t matter about your politics or religion , your age or sex as long as you lived in the Shankhill or the Falls you were fair game. And the method of murder dealt differs somewhat from ELEPHANT , a car bomb in a street of Saturday shoppers was a favourite with republicans while capturing an innocent passer by and torturing them to death with a stanley knife and red hot poker was a common practice amongst loyalists . Watching ELEPHANT you`d believe that people die quick and painless deaths - untrue. Many of victims of terrorism had their coffin lids screwed shut at their funerals so their families wouldn`t be allowed to see the horrific mutilations they`d suffered , the way they died were even more unforgivable than the fact they died in the first place . If you want to get educated about the horrors of the troubles give ELEPHANT a miss and read a book by someone like Martin Dillon who knows what he`s talking about


text: Na het kijken van de film zei mijn vriend tegen me: besef je wel dat we net 2 uur video over niets hebben bekeken? De film is in wezen een ontsnappingsfilm: hij laat de werkelijkheid zien in make-up en als hoer, heel erg zoals in Hollywood-films. Het hoofdpersonage is 'een heel goed mens', een trouwe echtgenoot en een vader die om mensen geeft (door spoorwegen aan te leggen). Dus hoe kun je deze man in een romantische buitenechtelijke verhouding plaatsen zonder dat supergoede beeld van hem te beschadigen? Nou, je laat zijn neurotische vrouw er met iemand anders vandoor gaan, en dan maak je hem kwaad als het meisje de kleren van zijn vrouw aantrekt en pas later aan zijn gevoelens toegeeft. Echt een verhaal van toewijding aan gezinswaarden en fatsoen (ik word er misselijk van). De hele film is ook heel maf, met kinderlijke humor (zoals teletubbies). En om hem aan het eind zo sterk te maken is er dat hele dramatische liefdesverhaal. Dus wat je krijgt is een film over het leven van voor en tijdens de oorlog, waar niemand sterft, de hoofdfiguur heeft een romance, vol slapstickhumor. Wat heeft dat met iets echts te maken? Ik zie het alleen maar als een misselijkmakende werkelijkheidsbepalende film.

text_en: After finishing watching the movie my friend said to me: do you realize that we just watched over 2 hours of video about nothing. The movie is basically escapist: showing reality in makeup and looking like whore, very much like Hollywood movies. The main character is "very good person", faithful husband and a father and cares about people (through building railroads). So how do put this man in a romantic extra-marrital affair without damaging that ultra-good view of him? Well, you make his neurotic wife run away with somebody else, and then make him get mad when the girl puts on his wifes clothing and only later give in to his feelings. Really, a true story of devotion to family values and decency (makes me sick). The whole movie is also very zany, with childish humor (like teletubbies). And to make it powerful in the end there's the whole dramatic separated lovers story. So what you get is a movie about life before and during war, where nobody dies, main character has a romance, full of slapstick humor. How's this related to anything real. I see it only as a sickening reality-obscuring movie.


text:
Verschrikkelijk... Zielig...

Het is nu zo goed als duidelijk dat de vervloekte stad Sarajevo (met auteurs als Sidran) ooit Kusturica heeft gemaakt.
Zonder de inspiratie van die stad is hij gedwongen zichzelf te imiteren, zoals iemand anders opmerkte. Als we zijn Amerikaanse avontuur (Arizona Dream) vergeten, was het verval van zijn films al zichtbaar toen 'Underground' uitkwam, maar het was nog draaglijk. 'Zwarte kat, witte kat' was nog te zien, hoewel duidelijk erger dan de rest. Dit is gewoon zielig.
Rest in Peace, Emir van Dolly Bell...

text_en:
Terrible... Pathetic...

If anything, it is now obvious that the cursed city of Sarajevo (and its authors like Sidran) made Kusturica, once upon a time.

Without the inspiration from there, he is forced to imitate himself -- as someone else pointed out. If we forget his American adventure (Arizona Dream), the decay of his movies was apparent already when "Underground" came out, but it was still bearable. "Black cat, white cat" was still watchable, though clearly worse than the rest. This one is simply pathetic.

Rest In Peace, Emir of Dolly Bell...


text: Ik heb die film op 14 mei in Frankrijk gezien. Ik was echt opgewonden voor de film begon. Ik wachtte gewoon op een fantastische Kustrica-film! Helaas was het geen goede film. En ik heb ook een hekel aan die film!!! Waarom? Omdat het geen fantastische filmproef was en ook geen politieke propaganda! Ik heb die film gezien met mijn Franse vrienden. Toen we de bioscoop verlieten, begonnen ze over het Servische publiek te praten. Ze dachten dat het Bosnische volk veel kwaad had gedaan aan de Serviërs. Want in de film wordt duidelijk getoond dat de oorlog tussen de Serviërs en de Bosniërs begonnen is door het Bosnische publiek! Dat is niet waar! In feite kon Kustrica de oorlog niet noemen... of als hij het echt wil zeggen, dan maar realistisch! Hij moet denken dat waarom de Servische president nu in de rechtszaal is??? Waarom zijn er geen Bosnische mensen in de rechtszaal? Het antwoord is zo gemakkelijk, maar hoe dan ook, met die film wilde hij het idee in het hoofd van het volk veranderen. Dus door de manier waarop mensen die geen idee hebben van die oorlog kunnen denken dat Bosnische mensen zijn begonnen en zich slecht hebben gedragen. Of hij liet het moslimpubliek (Bosnisch) iets anders zien dan het echte!<br />Tot slot: deze film gaat niet over Liefde, niet over mensen die een fantastisch leven hebben, het gaat alleen maar over de propaganda van het Servische publiek. Ik denk dat je zojuist je einde in je carrière hebt bereikt.

text_en:
I saw this movie on 14 May in France. I was really excited before the movie. I was just waiting for a fantastic Kustrica Movie! Unfortunantly, it was not a good movie. And also, I hate the movie!!! Why? Because, it wasn't a fantastic movie trial and also a political propaganda! I watched this movie with my French friends. When we left the cinema, they started to talk about Serbian Public. They thought that the Bosnian people made lots of bad thing to Serbians. Because, in the movie, it is clearly shown that the war between Serbian and Bosnians was started by the Bosnian Public!!! This is not true! Actually, Kustrica couldn't mention the war... or if he really wants to mention, so he could be realistic! He must think that why the Serbian President is in the court now??? Why there are no Bosnian people in the court?? The answer is so easy, but anyway with the movie, he wanted to change the idea in the people's mind. So, by the way people who have no idea about that war could think that Bosnian people are the ones who started, and behaved in a bad way. Or he showed the Muslim public (Bosnian) different than the real!

As a conclusion, this movie is not about Love, not about people have fantastic life, it is just about the Propaganda of the Serbian Public..So, poor Kustrica.. I think you just approached your end in your career.


text:
Verschrikkelijk. Stom. Saai. Geen van deze woorden komt zelfs maar in de buurt van de verschrikking van deze A&E-film uit 2002, die beweert gebaseerd te zijn op 'The Lathe of Heaven' van de Engelsman LeGuin.
Het is niet alsof ze geen voorbeeld hadden. De PBS-productie van Lathe wordt algemeen erkend als een van de beste 'denkende' science-fictionfilms die ooit zijn gemaakt, en ze hebben hem voor vrijwel niets gemaakt, vergeleken met de kosten van een A&E-hond van een film.
Er valt hier een les te leren, mensen, en de les is deze: Hollywood zit vol idioten. Ze hebben Casablanca opnieuw gemaakt. Ze hebben The Third Man opnieuw gemaakt. Waarom? En in naam van alle gezond verstand, waarom kan niemand hen STOP HOUDEN? De plot van het boek en de oorspronkelijke film zijn vrijwel allemaal verdwenen, net als alle logica. De buitenaardse wezens? Verdwenen. De oplossing voor de rassenproblemen met de grijze huid? Verdwenen. De dissonantie tussen het activistische/technische wereldbeeld van het Westen in tegenstelling tot het passieve/natuurlijke wereldbeeld van het Oosten? Verdwenen. Intelligent dialoog, getalenteerd acteerwerk? Verdwenen.
In hun plaats krijgen we een heftige woordenwisseling tussen Lisa Bonet en Lucas Haas. Geen goede ruil.

Mevrouw Le Guin was nauw betrokken bij de originele PBS-film en heeft nooit iets over deze remake gezegd. De regisseur schepte op dat hij de eerste film niet had gezien en het boek ook niet had gelezen. Dat had hij wel moeten doen. Als hij dat had gedaan, had hij het boek misschien wel gelezen. Hij zou zijn eigen volslagen gebrek aan talent hebben onderkend en het fatsoenlijke hebben gedaan, en dat is zichzelf van kant maken voordat hij deze monstruositeit heeft gemaakt.
Ik hoop alleen dat de nieuwe kijkers niet worden afgeschrikt door deze slechte, slechte film. Doe jezelf een lol: koop of huur het origineel op dvd! Zelfs de special effects waren beter, en hij is gemaakt in 1980!

text_en:
Dreadful. Stupid. Boring. None of these words come even CLOSE to describing the horror of this 2002 A&E film which claims to be based on U.K. LeGuin's "The Lathe of Heaven".

It's not as if they didn't have an example to follow. The PBS production of Lathe is universally recognized as one of the best "thinking" science fiction movies ever made, and they made it for virtually nothing compared to the cost of A&E's dog of a film.

There is a lesson to be learned, here, folks, and the lesson is this: Hollywood is full of idiots. They remade Casablanca. They remade The Third Man. Why? And in the name of all sanity, why can't anyone STOP them?

Virtually all of the plot of the book and original movie are gone, as is all of the sense. The aliens? Gone. The grey-skin solution to race problems? Gone. The dissonance between the Western activist/technological worldview as opposed to the Eastern passive/natural worldview? Gone. Intelligent dialog, talented acting? Gone.

In their place we get some hot tongue action between Lisa Bonet and Lucas Haas. Not a good trade-off.

Ms. Le Guin was heavily involved with the PBS original, and not at all consulted about this remake. The director boasted that he hadn't seen the first movie nor read the book. He should have. If he had, perhaps he'd have recognized his own utter lack of talent and done the decent thing, which is kill himself before he made this monstrosity.

I only hope that new viewers aren't put off seeing the original by this bad, bad movie. Do yourself a favor: buy or rent the original on DVD! Even the special effects were cooler, and it was made in 1980!!


text:
Ik begrijp niet waarom producenten de behoefte voelen om volmaakt goede films te herscheppen tot middelmatige films. Ik snap het gewoon niet.
Het verhaal van Ursula K. Le Guin over George Orr, een ongelukkige jongeman die de macht heeft om de werkelijkheid te veranderen door letterlijk een nieuwe werkelijkheid te verzinnen, is een goed verhaal met veel lagen. George valt ten prooi aan een goedbedoelende (in het begin althans) psychotherapeut, dokter Haber, die George gebruikt om het heelal te herscheppen. George is een van die arme zielen die de wil van iemand die hij als een autoriteit beschouwt niet kan weerstaan en die daardoor merkt dat hij het heelal op Habers aanwijzingen hervormt. We weten allemaal dat de weg naar een bekende plek geplaveid is met goede bedoelingen, en dat levert het conflict op dat het drama maakt.
Als je de roman van Ursula K. Le Guin nooit hebt gelezen of de PBS-film van 1980 hebt gezien, vind je deze inspanning misschien wel leuk. Zo niet, dan is het tijdverspilling. Deze film was op verschillende plaatsen slap door het script te verwateren om racistische ondertonen te vermijden, die in zowel het boek als de eerdere film zo goed waren verwerkt. Er waren andere momenten waarop ik het gevoel had dat de schrijvers van het script en de producent zo PC mogelijk probeerden te zijn. Het verhaal sleepte zich voort, en al met al vond ik het saai. De casting was oké, op één uitzondering na: Lisa Bonet, een over het algemeen bekwame actrice, was helaas niet geschikt voor de rol van Heather LeLache, de door de rechtbank aangewezen advocaat van George. De rol vroeg om een zeer zwarte dame met een houding, niet om een sullig schatje.

text_en:
I am at a loss to understand why producers feel the need to remake perfectly good movies into mediocre movies. I just don't get it.

Ursula K. Le Guin's tale of George Orr, a wretched young man with the power to alter reality by literally dreaming up a new one, is a good story with many layers. George falls victim to a well-meaning (at first, anyway) psychotherapist, Dr. Haber, who uses George to remake the universe. George is one of those poor souls who cannot resist the will of anyone he perceives to be an authority and consequently finds himself remaking the universe to Haber's specifications. We all know that the road to a well known place is paved with good intentions, and this supplies the conflict that makes the drama.

If you've never read Ursula K. Le Guin's novel or seen the 1980 PBS film, you might like this effort. Otherwise, don't waste your time. This movie wimped out in several places by watering down the script to avoid any racial overtones, so well handled in both the book and the earlier film. There were other instances where I felt the script writers and the producer were trying to be as PC as possible. The story dragged, and all in all I found it flat.

The casting was OK with one exception -- Lisa Bonet, a generally competent actress, was sadly miscast as Heather LeLache, George's court-appointed lawyer. The role called for an in your face, very black lady with an attitude, not a wimpy cutie.


text:
Net als vele anderen was ik om verschillende redenen zeer geïnteresseerd in deze remake van 'De Draaibank van de Hemel'. Het boek van Ursula K. LeGuin wordt door velen beschouwd als een klassieker in de science-fiction, hoewel ik nooit heb gedacht dat het tot haar beste werk behoorde. Ik las het nadat ik in 1980 de eerste 'Draaibank van de Hemel' op PBS had gezien en besefte dat het verhaal een aantal vrijheden had genomen, hoewel het veel dichter bij het boek stond dan deze laatste onderneming.
In die tijd was 'Draaibank' een stoutmoedig experiment voor PBS en de producers: om een originele, lange science-fictionfilm te maken met een beperkt budget die een publiek zou aanspreken dat gewend was aan flitsender amusement. Vergeet niet dat het nog maar drie jaar geleden was dat...' 'Star Wars' en 'Close Encounters of the Third Kind' hadden de science-fictionfilms nieuw leven ingeblazen, en tot dan toe was dat nauwelijks gebeurd. De producenten van LOH wilden een intiemer verhaal maken dan die kaskrakers, een verhaal dat meer gebaseerd was op menselijke relaties. Met hun lage budget zochten ze naar plaatsen en middelen die hun visie konden overbrengen. Hoewel het verhaal zich afspeelde in Portland, Oregon, filmden ze veel in Dallas vanwege de futuristische architectuur van die stad. Ik vond het heel mooi en heb het op video opgenomen, en ik heb de band tot op de dag van vandaag. (Helaas, maar onvermijdelijk, was de band aanzienlijk slechter geworden toen ik hem eind 2006 op dvd overzette. De film is nu verkrijgbaar op een commerciële dvd.)
Het zegt veel over de inflatie in de filmwereld dat de remake een 'klein' budget van'maar' 1,5 miljoen dollar had. Dat moet een hoop geld zijn geweest voor de oorspronkelijke filmmakers. Ik vraag me ook af waarom we hier in de Verenigde Staten tot september 2002 moesten wachten om hem te zien, terwijl de eerste commentaren, van een kijker in Turkije, uit februari komen!
Maar telkens als hij werd uitgezonden, was mijn reactie hetzelfde: waarom hebben ze eigenlijk de moeite genomen om hem te maken? Er is hier zo weinig van het origineel dat het in wezen een ander werk is. Ze hebben het verhaal van zijn bloed beroofd. En wat er gebeurt gaat verder dan problemen met tijdelijke discontinuïteiten en paradoxen; deze mensen gedragen zich zonder logica of motivatie. Het ziet eruit als een lange aflevering van de 'nieuwe' Outer Limits of een soortgelijk programma, zo'n lowbudgetserie die ze in Canada filmen omdat het daar goedkoper is, waar ze alleen geld hebben voor een paar sets, een paar computeranimaties en een hoop gepraat in close-up (om de spaarzaamheid van de sets te verbergen). Al het acteerwerk en de dialogen vinden plaats in gemompel. Ik vind James Caan meestal wel leuk, maar het lijkt erop dat hij naar het recente filmwerk van Bruce Willis heeft gekeken en heeft besloten de minimalistische, niet-acterende aanpak te proberen.
'Nu ik.' We hebben The Outer Limits ter sprake gebracht, weet je nog dat de openingstitels het altijd hadden over 'awe and mysterie'? Nou, als je ontzag en mysterie wilt, moet je deze remake vergeten en teruggaan naar de versie uit 1980; die had veel meer van die kwaliteiten.

text_en:
Like many others, I was very interested in this remake of "The Lathe of Heaven," for several reasons. The book by Ursula K. LeGuin is widely regarded as a science-fiction classic, although I have never thought it was among her best work. I read it after I saw the first "Lathe of Heaven" on PBS in 1980 and realized that considerable liberties had been taken with the story, although it was much closer to the book than this latest endeavor.

Back then, "Lathe" was a bold experiment for PBS and the producers: To make an original full-length science-fiction TV movie on a limited budget that would appeal to an audience used to flashier entertainment. Remember, it was only three years since "Star Wars" and "Close Encounters of the Third Kind" had revitalized screen science fiction, until then very much in the doldrums. The producers of LOH wanted to make a more intimate story than those blockbuster movies, one based more on human relationships. With their low budget, they looked for places and expedients that would transmit their vision. Although the story was set in Portland, Oregon, they filmed a lot of it in Dallas because of that city's more futuristic architecture. I liked it very much and videotaped it, and have the tape to this day. (Unfortunately but inevitably, the tape had deteriorated significantly when I transferred it to DVD at the end of 2006. Never fear, it appears that it's now available on commercial DVD.)

It says a great deal about inflation in the movie business that the remake had a "small" budget of "only" $5 million. That would have been a lot of money for the original filmmakers. I also wonder why here in the States we had to wait until September of 2002 to see it when the first comments about it, from a viewer in Turkey, are from February!

But whenever it aired, my reaction would be the same: Why did they bother to make it at all? There is so little of the original here that it is essentially a different work. They have taken the story and drained it of its blood. And what does happen goes beyond problems with temporal discontinuities and paradoxes; these people behave without logic or motivation. It looks like a long episode of the "new" Outer Limits or a similar show, one of those low-budget syndicated series that they film in Canada because it's cheaper there, where there is money only for a few sets, a couple of computer graphics, and a lot of talk in closeup (to hide the spareness of the sets). All of the acting and dialogue takes place in murmurs. I usually like James Caan, but it looks like he's been watching Bruce Willis's recent film work and decided to try the minimalist, non-acting approach.

Now that I've brought up The Outer Limits, remember how the opening credits used to talk about "awe and mystery"? Well, if you want awe and mystery, forget about this remake and go back to the 1980 version; it had much more of those qualities.


text: Oké, wat dacht je van dit idee? Misschien zag dokter Haber de PBS-versie van 'De Draaibank van de Hemel' uit 1980 en vond hij het niet leuk. Daarom gebruikte hij zijn hersenscanapparaat om George te dwingen de geschiedenis te dromen en te veranderen. Als gevolg daarvan kregen we de A&E-versie van 'De Draaibank van de Hemel'. Die vervloekte dokter Haber! Wanneer zal hij leren dat je de geschiedenis niet kunt veranderen? Wat je bedoelingen ook zijn, als je probeert een politiek correcte, afgestompte versie van het Hallmark-kanaal te maken, kunnen er onbedoelde gevolgen zijn... zoals dat het waardeloos kan zijn. Alleen maar een theorie.

text_en: Ok, how about this idea? Maybe Dr. Haber saw the PBS version of "Lathe of Heaven" from 1980 and didn't like it, SO he used his brainscan device to force George to dream and alter history. As a result we got the A&E version of "Lathe of Heaven." Curse that Dr. Haber! When will he learn that you cannot remake history? No matter your intentions, if you try to make a politically correct, dumbed-down, Hallmark channel version there can be unintended consequences.. like it may suck. Just a theory. Two stars - one for James Caan and one for Ursula.


text:
Omdat ik LeGuinns boek heb gelezen en de uitstekende weergave ervan van haar verhaal heb gezien, is deze nieuwe versie een verpletterende teleurstelling. Het eerste probleem is dat er zo weinig van het verhaal over is dat veel van de impact ervan ontbreekt. Ondanks het feit dat de effecten en het budget gering zijn, maakt de eerdere PBS-productie veel beter gebruik van zijn middelen om LeGuinns apocalyptische drama aan de kijker over te brengen.
Wat is er met de ruimtewezens gebeurd? Ze lijken te zijn vervangen door het personage van David Straithorn, die af en toe met wijze woorden in de scènes opduikt. Helaas is er zoveel van hem afgehaald dat er geen weefsel meer over is om hem te verbinden met het kleine plot dat overblijft als de producenten en regisseurs klaar zijn met hun aframmeling van inhoud en context. Wie weet waarom ze dat hebben gedaan?
Wat overblijft is een niets dat alleen wordt geëvenaard door de apocalyptische realiteit van Jor-Jor. Om te begrijpen wat hier aan de hand is, zou je het boek kunnen lezen, of het verhaal uit de jaren tachtig van de PBS kunnen bekijken. Verspil alsjeblieft je tijd niet aan deze onzin, vooral niet omdat de PBS-versie op dvd verkrijgbaar is.

text_en:
Having read LeGuinn's book and seen PBS's excellent rendering of her story this new version is a crashing disappointment. The first problem is that there is so little left of the story that much of its impact is missing. In spite of being light on effects and budget the earlier PBS production makes much better use of its resources to communicate LeGuinn's apocalyptic drama to the viewer.

What happened to the space aliens? They seem to be replaced by David Straithorn's character who occasionally pops into scenes with sage verbiage. Unfortunately, so much has been stripped that there is no tissue left to connect him to what little plot remains after the producers and directors finished their hatchet job on content and context. Who knows why they did that?

What's left is a nothingness rivaled only by Jor-Jor's apocalyptic reality. In order to understand what's going on here, one might want to read the book, or view PBS's 1980's telling of the story. Please don't waste your time with this turkey, especially since the PBS version is available on DVD.