text:
Het feit dat iemand de tijd heeft genomen om deze film als entertainment te creëren, is waarschijnlijk het ziekste wat ik ooit heb gehoord. Is dit een 'horror'-film? Echt? Is hij echt gemaakt om door mensen te worden bekeken en op de een of andere manier te worden genoten?
Ik begrijp dat mensen een duistere kant hebben, dat we gefascineerd zijn door het concept van gruwelen en pijn, en dat we ons er soms niet van kunnen losmaken. Het is tenslotte maar een film... Kijken naar iets als The Texas Chainsaw Massacre, of zelfs een psychologische thriller als Rosemary's Baby, oké, dat is prima. Het is rommelig, maar de'slechteriken' zijn duidelijk gewoon filmpersonages, iets wat iemand heeft verzonnen (het kan me niet schelen hoeveel ze er 'gebaseerd op een waargebeurd verhaal' bij verzinnen). De film werd een daverend succes.
Leatherface werd bij zijn geboorte in een vuilcontainer achtergelaten, had een degeneratieve gezichtsziekte waardoor zijn gezicht... nou ja, afviel, en zijn hele leven werd uitgelachen. Hard. En wat Rosemary's Baby betreft, tja, we weten allemaal dat de duivel de incarnatie van het kwaad is...
En de vrouw in deze film? Ze was depressief, had een paar slechte huwelijken achter de rug en te veel kinderen. Met andere woorden, ze zou gemakkelijk een echte vrouw kunnen zijn.
Wacht, dat is waar ook <0xE2><0x80><0x93> dat is ze. Haar echte naam is Gertrude Baniszewski, en ze heeft echt een meisje in haar kelder gemarteld en doodgeslagen met de hulp van haar kinderen (en een van de vriendjes van haar dochter). Het kan me niet schelen hoe depressief je bent, dat is gewoon ziek.
Dus mijn gelukwensen aan de filmmakers: jullie hebben ervoor gekozen een film te maken, voor het vermaak en mogelijk voor de winst, gebaseerd op de echte moord op een jong meisje door een of andere verknipte vrouw en een stel kinderen. Dat is geweldig. Ik weet zeker dat Sylvia Likens, het meisje dat daadwerkelijk doodgemarteld is, blij is dat haar verhaal voortleeft in onze herinnering en dat mensen zullen betalen om het te zien. Nee, ik heb niet betaald om deze film te zien, en ik heb er ook niet voor gekozen om tot het eind te blijven zitten. En ja, ik weet hoe de film eindigt. Sta me toe de laatste zin te citeren, als het hoofdpersonage peinzend bij de rivier zit waar hij 'Meg Laughlin' (alias Sylvia Likens) al die jaren geleden heeft ontmoet: 'Ik zal nooit het geschenk van Meg Laughlin vergeten, hoewel ik gekweld word door de kwelling om opnieuw te falen... iemand te laten falen... Maar zoals ze me heeft geleerd, gaat het erom wat je het laatst doet.' Uh-huh, natuurlijk heeft ze je dat geleerd.
Je hebt geprobeerd iets positiefs aan de situatie te ontdekken, schrijvers, goed gedaan. Jammer dat die figuur er in het echte leven niet was... Eerlijk gezegd kan ik geen goede reden bedenken om naar deze film te kijken. Middelmatige cinematografie, gemiddeld acteerwerk, een ongelooflijk verontrustende plot... Als je meer wilt weten over de moord, moet je de nieuwsberichten lezen. Maar blijf uit de buurt van deze film.

text_en:
The fact that someone took the time to create this movie as entertainment is, quite possibly, the sickest thing I've ever heard. This is a "horror" movie? Really? It was actually made to be watched by people and enjoyed in some way? .

I get that people have a dark side, that we're fascinated with the concept of horror and pain, and sometimes can't pull ourselves away from watching it. After all, it's just a movie...Watching something like the Texas Chainsaw Massacre, or even a psycho thriller like Rosemary's Baby, OK, that's fine. It's messed up stuff, but the "bad guys" are clearly just film characters, something someone made up (I don't care how much they plaster "based on a true story" across the Chainsaw Massacre - they took INCREDIBLE historical and artistic licenses in its production).

Leatherface was left in a dumpster at birth, had a degenerative facial disease that caused his face to...well, fall off, and was made fun of his entire life. Harsh. As for Rosemary's Baby, well, we all know the Devil is the incarnation of evil...

And the woman in this film? She was depressed, had some bad marriages under her belt, and too many kids to show for it. In other words, she could easily be a real woman.

Wait, that's right - she is. Her real name is Gertrude Baniszewski, and she really did torture and beat a girl to death in her basement with the help of her children (and one of her daughter's boyfriends). I don't care how depressed you are, that is just sick.

So congratulations to the filmmakers: you have chosen to make a movie, for entertainment and possibly profit, based on the real murder of a real young girl by some messed up woman and a bunch of kids. That's so great. I'm sure that Sylvia Likens, the girl who was actually tortured to death, is glad her story will live on in our memories, and that people will pay to see it.

Some closing facts: No, I did not pay to see this film, nor did I choose to sit through to the end. And yes, I know how the film ends. Allow me to quote the last line, as the main character sits thoughtfully by the river he met "Meg Laughlin" (aka Sylvia Likens) on so many years before: "I will never forget the gift of Meg Laughlin, though I am plagued with the torment of failing again...failing somebody...But as she taught me, it's what you do last that counts." Uh-huh, of course she taught you that.

You tried to find something positive about the situation, writers, good job. Too bad that character wasn't there in real life...

Honestly, I can think of no good reason to watch this film. Mediocre cinematography, average acting, incredibly disturbing plot...If you want to know about the murder, just go read the news reports. But stay away from this movie.


text:
Ik walg van mezelf omdat ik naar deze film kijk. Ik voel me letterlijk net zo smerig als de mensen die meedoen aan de handelingen die in de film worden beschreven.
Maar als ik oordeel terwijl ik naar de martelscènes kijk, word ik in hun wereld getrokken omdat ik ook de nakomelingen wil vinden van iedereen die erbij betrokken is en elk bot in hun lichaam wil breken en hun huid wil verbranden en hun geslachtsdelen wil afhakken.
Dus het is duidelijk dat we allemaal tot wreedheid kunnen worden gedreven en dat we op de een of andere manier het gevoel hebben dat onze gevoelens gerechtvaardigd zijn. We vragen ons af hoe samenlevingen kunnen omslaan en hoe dingen als de Holocaust kunnen gebeuren, hoe de marteling van terreurverdachten door onze eigen huidige regering kan plaatsvinden terwijl wij er allemaal werkeloos bij zitten. Het doet me aan één ding denken: wij zijn de enige dieren op deze planeet die in staat zijn tot marteling. Geen enkel ander dier doet met opzet pijn <0xE2><0x80><0x93> de meesten zullen zelfs hun eigen soort niet doden <0xE2><0x80><0x93> en toch vinden wij mensen met onze filosofieën en religies een manier om zo pompeus en arrogant te zijn om te geloven dat wij de meestersoort van de planeet zijn. Dat we een 'leven na de dood' of een zegen van een schepper verdienen. Als er een intelligente schepper is <0xE2><0x80><0x93> hij/zij/het <0xE2><0x80><0x93> zou hij/zij ons allemaal in vuur en vlam zetten als hij/zij de dingen zag die wij doen. Nadat ik dit heb gezien, weet ik dit zeker: wij zijn het vuil van deze aarde, wij zijn een plaag die het niet verdient om te leven omdat we allemaal een oogje dichtknijpen voor wreedheid om onze eigen hachje te redden. We lijken altijd een manier te vinden om wreedheid te rechtvaardigen, niet alleen tegenover onze eigen soort, maar tegenover elk levend wezen op deze planeet.
Wauw, ik voel me vanavond echt een stuk stront. Alleen maar omdat ik een mens ben.
Is dat hoe ik me in deze film moest voelen? WTF? Ik weet zeker dat er voor die vrouw wel een excuus is, zoals dat ze door haar vader is verkracht of gemarteld of wat dan ook, maar als er slechte dingen met je gebeuren, wil je dan niet beter zijn dan dat? Ik ben zo in de ban van deze film dat ik niet eens weet wat ik moet denken.
Ik moet nu kotsen.
(Dat moest ik er wel bij zeggen)
De film was meesterlijk gedaan. De acteurs trokken me naar binnen alsof ik er echt was. Ik heb in geen jaren letterlijk tegen een scherm 'gepraat'. Deze keer wel. Die acteurs die het kwaad deden, maakten dat ik ze echt haatte. Ik weet niet eens of ik die acteurs in de ogen kon kijken zonder dat gevoel te krijgen dat ik ze op een vliegveld tegen het lijf zou lopen <0xE2><0x80><0x93> zo verdiept raakte ik in dit verhaal. De pleegmoeder in dit verhaal speelt een ongelooflijke rol. Ik zal nachtmerries krijgen over haar gezicht. Die kinderen waren kleine rotzakken in een mate die een acteur van hun leeftijd onwaardig is.
De film is verontrustend en geloofwaardig. Er blijft nauwelijks iets aan de verbeelding over. Als ik hem een naam moest geven om weer te geven waar hij over ging en de verschrikking die hij afbeeldde, zou ik zeggen: 'Nazi-Amerikaanse familie Auschwitz.'
Ik wilde mijn 'braak'-opmerking niet als mijn mening over de film zelf achterlaten. De film is echt goed, maar je voelt je smerig als je ernaar kijkt.

text_en:
I find myself disgusted at myself for watching this film. I literally feel as filthy as the people engaged in the acts portrayed in the film.

However, sitting in judgment while watching the torture scenes I find myself drawn into their world because I too want to find the offspring of everyone involved and break every bone in their body and burn their skin and dismember their sexual organs.

So obviously we can all be driven to cruelty and somehow feel justified in our feelings. We wonder how societies can turn and things like the Holocaust can happen, how the torture of terror suspects by our own current administration can take place while we all sit idly by.

It reminds me of one thing, we are the only animals on this planet capable of torture. No other animal purposely imposes pain-most won't even kill their own species, yet we humans with our philosophies and religions find a way to be so pompous and arrogant to believe we are the master species of the planet. That we deserve some "afterlife" or blessing from a creator. If there is an intelligent creator-he/she/it would just set us all ablaze after seeing the things we do.

After seeing this I know this for sure, we are the filth of this earth, we are an infestation that does not deserve to live because all of us can turn a blind eye to cruelty to save our own asses. We always seem to find a way to justify cruelty to not only our own kind, but every living thing on this planet.

Wow, I feel like a real piece of crap tonight. Just for being human.

Is that how this movie was supposed to make me feel? WTF? WTF? WTF? I am sure there is some excuse for that woman like she was raped by her daddy or tortured or whatever, but when bad things happen to you doesn't that make you want to be better than that? I am so mindf**ked by this movie I don't even know what to think.

I am going to go vomit now.

(I did have to add this)

The film was masterfully done. The actors drew me in like I was there. I haven't literally "talked" to a screen in years. I did this time. Those actors doing the evil really made me hate them. I don't even know if I could look those actors in the eye without that feeling creeping over me if I ran into them in an airport-that is how engrossed I became in this story. The foster mother in this story plays the role incredibly. I will have nightmares about her face. Those kids were little bastards to a degree that is unbecoming an actor of their ages.

The movie is disturbing and believable. Hardly anything left to the imagination. If I had to give it a name to reflect what it was about and the horror it portrayed I would say, "Nazi-American Family Auschwitz"

I did not want to leave my "vomit" comment as my opinion of the film itself. The film is really well done, but you feel filthy for watching it.


text:
Het meisje van de volgende deur lijdt aan een scheepslading problemen, van de premisse die opwindend is als je dacht dat Hostel 2 te chic was tot de acteerprestaties die goed zijn als je nog nooit echte mensen hebt ontmoet en met ze hebt gepraat. Deze film is van fundering tot dak verrot en lijdt aan een reeks enorme hiaten in logica en ontwikkeling, die beide van het allergrootste belang zijn om vast te stellen dat de monsterlijke karikaturen die we gedwongen zijn te zien iets meer zijn dan iemands flinterdunne excuus om zijn kicks te halen uit 24 beeldjes per seconde.
'Ik weet het, ik weet het, het is gebaseerd op een boek, dus daarom is het.' Het Meisje Van Hiernaast geeft ons haastige schetsen van een monsterlijke moederfiguur die je van het begin af aan moet haten, kinderen die zonder aanwijsbare reden in de greep raken van marteling en mishandeling, en een slome hoofdfiguur die net zo goed behangen had kunnen zijn, zo weinig invloed heeft hij als verteller of personage.
De opzet is kort voordat de martelporno begint, en daarna is het een vrije val van onwaarschijnlijkheid. De ene dag zijn ze aan het vechten in een slaapkamer, de volgende dag...' Het ene moment is er een meisje vastgebonden in de kelder, waar ze zich de kleren van het lijf rukt, en het volgende moment zijn ze bezig met een kinderverkrachting, terwijl de moeder van Cruella DeVille de boel opzweept. De kinderen uit de buurt lopen in en uit, zonder dat ze hun ouders vertellen wat er aan de hand is. De hoofdfiguur lijkt zich alleen maar druk te maken over wat er de laatste 20 minuten is gebeurd, en dan wordt er een keurig strikje om alles heen gebonden, compleet met een moreel moment van de week.
Ik zou sarcastisch kunnen zijn en kunnen zeggen dat het enige goede aan deze film is dat hij zo kort is, maar er is geen redden aan deze film. Hij is gewoon ronduit lelijk. Maar als je echt van horrorfilms houdt en niet zo'n enorme hekel hebt aan alle andere mensen op aarde, zijn er veel betere opties.

text_en:
The Girl Next Door suffers from a boatload of problems, from the very premise  which is exciting if you thought Hostel 2 was too classy  to the acting  which is good if you've never actually met and conversed with live people. This movie is rotten from foundation to rafters, and suffers a series of huge gaps in logic and development, both of which are highly necessary to establish that any of the monstrous caricatures we're forced to watch are anything more than someone's paper-thin excuse for getting their kicks out at 24 frames a second.

I know, I know, it's based on a book, so therefore it's somehow loftier than Captivity or Turistas, but those movies actually had something in the way of set design and ambition to set them apart, rotten as they are. The Girl Next Door gives us hasty sketches of a monstrous mother figure who you've no choice but to hate from the word go, kids who fall into a lockstep of torture and abuse for no discernible reason and a washout main character who might as well be wallpaper-colored for all the impact he has as a narrator or character.

The setup is brief before the torture porn starts, and from there it's a freefall of implausibility. One day they're fighting in a bedroom, the next they've got a girl bound in the basement, tearing her clothes off, the next they're engaged in kiddie rape, while the Cruella DeVille mom urges things on. Neighborhood kids file in and out, never bothering to mention anything going on to their parents, the main character only seems to get around to caring about what's going on in the last 20 minutes and everything wraps up in a nice neat little bow, complete with a movie-of-the-week moral moment tacked on.

I could be snide and say the only good thing about this movie was how short it was, but there is no saving grace to this film. It's just plain ugly. If that's what you're hungry for, by all means, but if you actually enjoy horror films and don't utterly despise every other person on the planet, there are far better options on the shelf.


text: De enige reden waarom deze film geen 1 (afschuwelijk) krijgt is omdat het verhaal zo grotesk is dat je er tot het eind aan toe in meegaat. Daarna is het niets meer dan een snuffmovie, verborgen tussen drama's en horrorfilms. De acteerprestaties zijn slecht, behalve die van de moeder, die alleen maar opvalt omdat ze krankzinnigheid tot in het extreme uitbeeldt.<br />Wat me nog het meest verbaast is dat deze film midden op de middag van de zomer op de kabel werd uitgezonden. Toen ze deze film uitkozen om uit te zenden, hadden ze een geschikter tijdstip moeten kiezen, bijvoorbeeld's nachts, als alle kinderen slapen. De film kreeg niet voor niets een 8. Ouders worden gewaarschuwd dat dit niet voor kinderen is.

text_en:
The only reason this film should not receive a 1(awful) is because the story is so grotesque it draws you in till the very end. After that it is nothing more than a snuff film hidden amongst dramas and horror flicks. The acting is poor except for the mother which only stands out for portraying insanity to the extreme.

What surprises me the most is that this movie was playing on standard cable in the middle of the afternoon during the summer. When selecting this movie to air they should have picked a more appropriate time, say at night when all kids should be asleep. It received an R rating for a reason. Parents be warned this is not for children.


text: Ik weet niet hoe hij goede kijkcijfers heeft gekregen!!!! Het kan me niet schelen of het een waargebeurd verhaal was, ik had verwacht dat deze film een echte griezelfilm zou zijn. Maar hij was echt lamlendig. Het acteren is EXTREEM VERKEERD, Het verhaal vertellen is absoluut zwak. Ik raad je alleen maar aan om het VERKEERD te doen, ik heb er mijn tijd aan verspild; Verspil die van jou niet. Ik weet niet hoe hij goede kijkcijfers heeft gekregen!!!! Het kan me niet schelen of het een waargebeurd verhaal was, ik had verwacht dat deze film echt een griezelfilm zou zijn. Maar hij was echt lamlendig. Ik weet niet hoe hij goede kijkcijfers heeft gekregen!!!! Het kan me niet schelen of het een waargebeurd verhaal was, ik had verwacht dat deze film echt een griezelfilm zou zijn. Maar hij was echt lamlendig. Het acteerwerk is buitengewoon slecht, De verhaallijn is absoluut zwak. Ik raad je alleen maar aan het te VERGETEN, ik heb er mijn tijd aan verspild; verknoei de jouwe niet.

text_en: I don't know how it got good ratings!!!! I don't Care if it was a true story, I expected this movie to be really a Horror one, But it was really lame. The acting is Extremely BAD, The story telling is absolutely weak. I simply advise you to AVOID it, I wasted my time on it; Don't Waste yours. I don't know how it got good ratings!!!! I don't Care if it was a true story, I expected this movie to be really a Horror one, But it was really lame. The acting is Extremely BAD, The story telling is absolutely weak. I simply advise you to AVOID it, I wasted my time on it; Don't Waste yours. I don't know how it got good ratings!!!! I don't Care if it was a true story, I expected this movie to be really a Horror one, But it was really lame. The acting is Extremely BAD, The story telling is absolutely weak. I simply advise you to AVOID it, I wasted my time on it; Don't Waste yours.


text: Deze film was schokkend in zijn perverse uitbuiting van een tienermeisje en haar gehandicapte jongere zusje (de ouders van het meisje zijn overleden) door hun gestoorde tante en haar gestoorde zoons. De film geeft geen verklaring voor het gestoorde gedrag van de tantes en verklaart ook niet waarom een buurt vol kinderen die het huis bezoeken terwijl het arme meisje vastgebonden, verkracht, geslagen, genitaal verminkt en uitgehongerd is, helemaal niets zeggen, ondanks het feit dat het verhaal zich afspeelt in een wereld uit de jaren vijftig, waar zelfs in de film nog nooit van zulke gebeurtenissen is gehoord. Bovendien rechtvaardigt de film niet waarom deze kinderen deelnemen aan ongelooflijke vormen van mishandeling voordat ze ervandoor gaan om met hun ijsjes en driewielers te gaan spelen <0xE2><0x80><0x93> het slaat gewoon nergens op. Het is op geen enkele manier te verklaren waarom de hoofdpersoon Davey van het begin af aan beseft dat er iets ernstig mis is, en toch niets doet om het meisje te helpen, terwijl het niveau van het misbruik snel stijgt van intiem gekietel tot gewelddadige, bloederige, perverse, schokkende verkrachting, tot de laatste paar minuten van de film. Als Davey eerder iets had gezegd, zou het misbruik niet het niveau hebben bereikt dat het nu heeft en het is volkomen onverklaarbaar en onredelijk dat de film van de kijkers verwacht dat ze het idee slikken dat Davey tegen niemand iets zou hebben gezegd. Deze film is het zoveelste in een lange reeks martelpornofilms, uitsluitend gemaakt voor gestoorde individuen die genieten van het kijken naar een heel aantrekkelijk en intelligent tienermeisje dat geleidelijk wordt afgetuigd en onder controle wordt gehouden met steeds misselijkmakender en angstaanjagender misbruik, waarbij ze wordt verkracht door jonge tienerjongens die worden gadegeslagen door hun moeder, die ook seksueel genot lijkt te beleven aan het slaan van het veel jongere zusje. Deze film is verkeerd en ziekelijk en zal niets meer doen dan de zieke perversiteiten aanmoedigen van die heel echte en heel gevaarlijke mensen in onze maatschappij die over dit soort dingen fantaseren. Ik raad u ten sterkste aan deze film niet te bekijken, in elk geval niet uit protest tegen het feit dat het soort gewelddadige porno dat illegaal is op de een of andere manier in onze mainstreammedia terecht is gekomen.

text_en: This movie was shocking in its perverted exploitation of a teenage girl and her disabled younger sister (who's parents have died), by their twisted aunt and her disturbed sons. The movie gives no reasons for the aunts twisted behaviour nor does it explain why a neighbourhood full of children who visit the house whilst this poor girl is strung up, raped, beaten, genitally mutilated, and starved, say nothing at all despite the story being set in a 1950's world where such events were not heard of even in the movies. Furthermore the movie does not justify why these children participate in unbelievable levels of abuse before running off to play out with their ice-creams and trikes - it just doesn't make any sense. It goes no way to explain why the main character Davey is aware from the start that something is seriously wrong, yet fails to do anything at all to help the girl as the level of abuse rapidly moves from overly-intimate tickling to violent, bloody, perverted, shocking rape, until the last few minutes of the film. If Davey had said something earlier the abuse would not have reached the level it did and it is wholly inexplicable and unreasonable for the movie to expect viewers to swallow the concept that Davey would not have said anything to anyone. This movie strikes as another in a long line of torture-porn movies made solely for twisted individuals who enjoy watching a very attractive and intelligent teenage girl gradually beaten down and controlled with increasingly sickening and frightening abuse during which she is raped by young teenage boys who are watched by their mother who also seems to gain sexual pleasure from spanking the much younger sister. This movie is wrong and sick and will do nothing more than encourage the sick perversions of those very real and very dangerous people in our society who fantasise about this sort of thing. I strongly advise you do not watch this movie, at the very least out of protest that the kind of violent porn that is illegal has somehow made it into our mainstream media.


text: Deze film is geweldig in de zin van een droevig verhaal, maar geloof me ik heb mijn 1 uur in de hel doorgebracht terwijl ik ernaar keek echt in de hel en ik wil alleen maar zeggen dat sommige verhalen niet verteld mogen worden. Mijn lichaam beefde en soms huilde ik als een meisje maar ik zal mezelf niet vergeven waarom ik hem heb gezien. Er was een jongen die me tegenhield maar waarom ik niet naar hem luisterde dus jongens luisterden naar me alsjeblieft kijk er niet naar. Deze film is geweldig in de zin van een droevig verhaal, maar geloof me ik heb mijn 1 uur in de hel doorgebracht terwijl ik ernaar keek echt in de hel en ik wil alleen maar zeggen dat sommige verhalen niet verteld mogen worden. Mijn lichaam beefde en soms huilde ik als een meisje maar ik zal mezelf niet vergeven waarom ik het heb gezien. Er was een jongen die me tegenhield maar waarom ik niet naar hem luisterde dus jongens luisterden naar me alsjeblieft kijk er niet naar.

text_en: This movie is great in sense of a sad story, but believe me I spent my 1 hour in hell while watching it really in hell and I just want to say that some stories should remain untold, My body was shaking and sometimes I cried like a girl but I will not forgive my self that why I have seen it. There was a guy who stopped me but why I don't listened to him, so guys listened to me please don't watch it. This movie is great in sense of a sad story, but believe me I spent my 1 hour in hell while watching it really in hell and I just want to say that some stories should remain untold, My body was shaking and sometimes I cried like a girl but I will not forgive my self that why I have seen it. There was a guy who stopped me but why I don't listened to him, so guys listened to me please don't watch it


text:
Gewoonlijk schrijf ik niet over films, maar deze film raakte me diep in mijn hart. Ik heb 'het buurmeisje' in de titel gezien en ik dacht dat het de komedie 'het buurmeisje (2004)' was met Elisha Cutbert.
Toen ik begon te kijken, zag ik dat dit niet de komedie is, maar de griezelfilm uit Ketchums boek. Terwijl ik zat te kijken, werd het verhaal met de minuut erger. Ik dacht dat ik naar een kinderfilm zou gaan kijken, maar van die marteling en zo kreeg ik hoofdpijn. De wetenschap dat het een echt verhaal is, maakt het alleen maar erger. Ik wilde alleen maar in het verhaal zitten om die jongens samen met hun moeder te vermoorden. 1.
Deze film is niet voor mensen onder de 18, voor mensen die gevoelig zijn of voor mensen die niet willen dat een jong, onschuldig meisje doodgaat...
2. Er zijn zulke perverselingen op de wereld, het zijn er niet maar een paar!

text_en:
I don't usually write comments about movies but Well this movie broke me down in my heart. i've seen "the girl next door" in the title and i thought it's the comedy "the girl next door (2004)" one with Elisha Cutbert.

As i started watching i've seen this is not the comedy one but the horror one from Ketchum's book. When i was watching, the story grew worse every minute. I've thought i was going to watch a kiddie story movie but that torture and everything gave me a headache. knowing it's a real story feels much worse. I just wanted to be in the story just to kill those boys all with their mother.

This movie is not for anyone under 18 or anyone who is sensitive or anyone who doesn't want to see a young innocent girl die....

there are such perverts in the world, they are not just a few i feel!


text:
Een van de beste drama's die ik ooit heb gezien, heel aangrijpend en sterk. Het gaf me een slecht gevoel, zoals een echt goed drama hoort te doen.
Ik plaats mezelf in de rol van de hoofdpersoon, die gewoon een kind is dat verschrikkelijke dingen ziet waarvan hij niet kan geloven dat ze mogelijk of acceptabel zijn. Hij wil het meisje dat wordt gemarteld helpen, maar voelt zich hulpeloos tegenover een volwassene. Het gebrek aan geloofwaardigheid dat een kind heeft tegenover de politie, wanneer een volwassen vrouw de informatie van een kind tegenspreekt, en de onderdrukking die dezelfde vrouw over het kind uitoefent, zijn enkele voorbeelden van waarom de hoofdpersoon het gevoel heeft dat hij niets kan doen. Zijn pijn wordt nog erger als hij zich schuldig voelt, want in zijn kinderlijke beleving is hij verantwoordelijk voor het begin van de ergste martelingen. Het beste wat hij kan bedenken is doen alsof hij meedoet aan haar spelletje, terwijl hij een manier probeert te vinden om de gemartelde meisjes te helpen.
De film heeft een geweldige omgeving en een geweldig verhaal, dat hij heel goed vertelt. Het ontrolt zich als vanzelf. Het acteerwerk is over het geheel genomen heel goed, waardoor het verhaal heel geloofwaardig overkomt. De enige acteur die (bijna) niet helemaal natuurlijk leek is de hoofdrolspeler (de jongen), maar dat is volkomen begrijpelijk, want het is een heel veeleisende rol en hij is een jonge acteur. Als ik de andere recensies lees, zijn de enige negatieve en lage scores die ik kan vinden die van de mensen die de film met het boek vergelijken (die ik niet heb gelezen <0xE2><0x80><0x93> en trouwens, een film is altijd een ander werk, dus hij moet onafhankelijk beoordeeld worden) of van de mensen die deze film te verontrustend vinden en hem niet leuk vinden, en die niet begrijpen dat een DRAMA zo hoort te zijn.
O, ik zag iemand zeggen dat het kinderporno was... wie bijna opgewonden raakt van deze film moet wel echt heel erg ziek zijn.

text_en:
One of the best dramas I ever watched, very chocking and strong. It made me feel bad, as a really good drama is supposed to.

I put myself in the place of the main character, who is just a child watching terrible things he can't believe are possible or acceptable. He wants to help the girl that is being tortured, but feels helpless facing an adult. The lack of credibility a child has before the police, when an adult woman contradicts the information given by a child, and the oppression that the same woman uses over the child are some examples of why the main character feels like he can't do anything. His agony rises even more with the feeling of guilt, because in his childish understanding he sees himself as responsible for the start of the worst tortures. The best he can think of doing is pretending to be in her game, while trying to find a way to help the tortured girls.

The movie has a great environment and a great story, that it is very well told. It unrolls naturally. The acting is very good overall, making the story very believable. The only actor that (seldom) didn't seem completely natural is the main actor (the boy), but it's perfectly understandable, as it is a very demanding role and he is a young actor. When I read the other reviews, the only negative/low grade ones I could find are either of those people comparing the movie to the book (which I didn't read - and anyway, a movie is always a different work, so it should be assessed independently) or from the people who consider this movie too disturbing and didn't like it, failing to understand the fact that a DRAMA is supposed to be that way.

Oh, I saw someone saying it was child pornography... whoever can get near to excited with this movie must be really really really sick.


text:
Ik weet eigenlijk niet waar ik moet beginnen. Ik ben nog steeds diep geschokt en dat ben ik al dagen nadat ik deze film heb gezien. Ik geloof niet dat een film me ooit zo heeft aangegrepen.
'The Girl Next Door' is gebaseerd op het ware (ja, TRUE-feiten) verhaal van een jong meisje, Meg genaamd, en haar zus Susan die bij een pleegmoeder intrekken nadat hun ouders bij een ongeluk zijn omgekomen. De pleegmoeder begint de meisjes te mishandelen en dan kiest ze Meg uit en laat haar kinderen en talloze andere kinderen in de buurt haar mishandelen. Ze wordt uitgehongerd, verkracht, geslagen, verbrand en nog veel meer afschuwelijke dingen aangedaan. Ze wordt 3 maanden lang op deze manier mishandeld tot ze uiteindelijk doodgaat.
Meg wordt gespeeld door de lieve en onschuldige Blythe Auffarth. Ze is zo charismatisch en ziet er prachtig uit op het witte doek. Ze speelt Meg betoverend goed. Of ze nu schreeuwt, huilt van wanhoop, of alleen maar zielig op de grond ligt, ze verliest het publiek nooit uit het oog. Je wilt echt dat dit meisje blijft leven. Je wilt de slechte mensen die haar dit aandoen echt vermoorden.
En dat brengt me bij onze hoofdschurk, Ruth Chandler. Ze wordt gespeeld door Blanche Baker, die ik haatte in deze film. Nee, ik haatte haar acteerwerk niet. Haar acteerwerk was verbazingwekkend, en daarom haatte ik haar. Ze is verachtelijk, walgelijk, kwaadaardig, alcoholist, en ze is de ringleider van de kwelling. Je zult haar absoluut haten en haar zelf willen vermoorden. Ik in elk geval wel.
De laatste die ik wil aanwijzen is de jonge David Morgan. Hij speelt David Mache, die bevriend raakt met Meg en zelfs verliefd op haar wordt. Hij begint vreemde dingen op te merken aan Ruth en de manier waarop ze Meg behandelt. Hij begint zich ongemakkelijk te voelen bij de situatie, maar hij was niet eens voorbereid op wat er ging komen. Als hij Meg voor het eerst vastgebonden in de kelder ziet liggen, is hij ontzet. De rest van de film worstelt hij met zichzelf en probeert hij het goede van het verkeerde te onderscheiden. Hij weet dat wat er gebeurt zo verkeerd is, maar toch lijkt hij er niets aan te kunnen doen. Nou, hij probeert Meg talloze keren te helpen, maar het is allemaal tevergeefs. Je wilt hem echt vastpakken en door elkaar schudden en zeggen: 'Zeg het tegen iemand!' maar dat kan natuurlijk niet. En in de finale ligt hij met Meg in een van de hartverscheurendste scènes die ik ooit heb gezien. Hij ligt met haar in bed en huilt terwijl ze langzaam sterft na een paar woorden om hallo te zeggen. David Morgan heeft echt goed werk geleverd. Ik hoop hem in de toekomst te zien.
Het belangrijkste aan deze film zijn de kinderen. Ik vind het zo verontrustend dat kinderen die zo jong en zelfs nog ouder zijn, zulke afschuwelijke dingen kunnen doen. Het is echt een verontrustende film, en als je al gauw van streek raakt, hoef je je niet druk te maken over deze film. En hij is ook weer gebaseerd op een waar gebeurd verhaal, en als je daaraan denkt, daalt je vertrouwen in de mensheid alleen maar. Geloof me, dit is een supersterke film.
10 van de 10 sterren.

text_en:
I don't really know where to start. I am still deeply disturbed and have been for days after seeing this film. I don't think a film has ever affected me so much.

"The Girl Next Door" is based on the true (yes TRUE events) story of a young girl named Meg and her sister Susan who move in with a foster mom after their parents are killed in an accident. The foster mom begins to abuse the girls and then singles out Meg and gets her kids and numerous kids in the neighborhood to abuse her. She is starved, raped, beaten, burnt, and many other horrible things. She is abused like this for 3 months until ultimately, she dies.

Meg is played by the sweet and innocent Blythe Auffarth. She is so charismatic and looks beautiful on screen. She plays Meg hauntingly well. Whether she's screaming, crying in despair, or just laying looking down right pathetic, she never loses the audience. You really want this girl to survive. You really want to kill the evil people doing this to her.

Which brings me to our main villain. Ruth Chandler. She is played by Blanche Baker who I HATED in this film. No, I didn't hate her acting. Her acting was amazing, which is why I hated her. She is vile, disgusting, evil, alcoholic, and she is the ring leader of the torment. You will absolutely HATE her and want to kill her yourself. I know I did.

The last person I want to point out is young David Morgan. He plays David Mache, who befriends Meg and even develops a crush on her. He starts to notice odd things about Ruth and the way she treats Meg. He begins to become uncomfortable with the situation, but he wasn't even ready for what was to come. When he first sees Meg tied up in the basement, he is horrified. Throughout the rest of the movie, he struggles with his own self, trying to distinguish wrong from right. He knows what is happening is so wrong but yet he can't seem to do anything about it. Well he tries to help Meg numerous times, but all are to no avail. You really want to grab him and shake him and say "JUST TELL SOMEONE!!" but of course you can't. And in the finale, he lays with Meg in one of the most heart-wrenching scenes I have ever seen. He lays with her and cries as she slowly dies after some words to hi. David Morgan really did a good job. I hope to see him in the future.

The main thing that disturbs me about this movie is the kids. It's so disturbing to me that kids so young and even older could commit such horrible acts. It really is a disturbing film and if you are easily disturbed please do not bother with this film. And it is based on a true story once again, which to think about only will lower your faith in humanity. Trust me, this is a super powerful film.

10 out of 10 stars


text: Ik kreeg deze film te zien op het station van Chiller. Ik verwachtte een Freddy Kruger-achtige verschrikking. Dit was niet zo'n soort film, en ik vind het vervelend dat hij op dit station werd vertoond, ook al is het een van de meest afgrijselijke films die er bestaan. En hij is gebaseerd op waargebeurde feiten. Tijdens de hele film gingen mijn gedachten steeds naar het boek 'Een kind dat het heet' <0xE2><0x80><0x93> ook waar. Ik schrijf dit om vier uur's nachts, want ik kan niet slapen nadat ik naar dit programma heb gekeken. Hoewel ik dit programma niet zou hebben uitgekozen om naar te kijken, besef ik nu ik het heb gezien hoe belangrijk onze wereld is, en dat we NOOIT mogen vergeten dat dit kan en dat het gebeurt. Mensen weten ervan, maar willen het niet toegeven of zich ermee bemoeien. Ook al zouden we in 2009 graag geloven dat de buren, de kinderbescherming of de politie tussenbeide zouden komen, ik vrees dat dat niet de waarheid is. Dit is een belangrijke film en hij zou niet als een sensationele film naar de kabelstations moeten worden verbannen.

text_en: I was presented with this movie on the Chiller station. I was expecting Freddy Kruger-like horror. This was not that type of movie and I am upset that it was on this station even though it is one of the most horrifying movies out there. And it's based on true facts. Throughout this movie my thoughts kept going to the book "A Child Called It"--also true. I'm writing this at 4 a.m. because after watching this show, I can't sleep. Although I wouldn't have picked this show to watch, now that I have seen it I realize the importance of our world not EVER forgetting that this can and does happen. People know about it but don't want to admit it or "pry". Even though, in 2009, we'd like to believe the neighbors, CPS or the police would step in, I fear that is not the truth. This is an important movie and shouldn't be relegated to cable stations as a sensationalist movie.


text: Een van de weinige films die niet terugdeinzen om te laten zien wat menselijke wreedheid is, en laat zien dat het niets minder is dan verontrustend en moeilijk te verdragen. Ik heb de hele film gezien en ik zal zeggen dat ik een fan ben van het horrorgenre, maar als het gaat om films die gebaseerd zijn op werkelijke gebeurtenissen en je ontdekt dat ze verontrustend en moeilijk om naar te kijken zijn, dan heb je de neiging ze in een ander licht te zien dan je normale horrorfilms. Het meisje naast de deur is gebaseerd op de bestseller van Jack Ketchum, en is gebaseerd op de marteling en moord op Sylvia Likens, een zaak waar ik uitgebreid onderzoek naar heb gedaan om te begrijpen waar deze film over ging, en in vergelijking met mijn onderzoek waren de feitelijke gebeurtenissen zeker wreder dan wat er in de film wordt getoond, maar de film heeft nog steeds een krachtige aantrekkingskracht, beschouw hem als een vrachtwagen vol gemengde emoties, want zo zul je je voelen nadat je deze film hebt gezien, alsof je door een vrachtwagen wordt overreden en je achterblijft met een zak vol gemengde emoties. Het acteerwerk is briljant, alle leden van de cast hebben meer dan hun best gedaan, maar het karakterverhaal van de zich ontwikkelende relatie tussen Meg en David gaf deze film zijn echte kracht, en het allerlaatste moment tussen deze twee personages is iets waar zelfs een volwassen man van zou gaan huilen, en dat gebeurt na de slopende laatste vijftien minuten.<br />Over het geheel genomen vind ik het een goede film, als je begrijpt wat de bedoeling erachter is, namelijk een verhaal vertellen dat gebaseerd is op feitelijke gebeurtenissen die onbeschrijflijk wreed en ziek zijn, precies zoals het naar waarheid verteld zou moeten worden.

text_en:
One of the few films that doesn't shy away from showing what human cruelty is, and shows that it is nothing short of disturbing and tough to endure, I've watched the entire film and I'll say that I am a fan of the horror genre, but when it comes to films based on actual events and you find out that they are disturbing and tough to watch, then you tend to view them under a different light than your regular horror films.

THE GIRL NEXT DOOR is based on the bestseller by Jack Ketchum, which is based on the torture and murder of Sylvia Likens, a case which I did extensive research on to understand what this film was about, and compared to my research the actual events were certainly more brutal than what is shown in the film, but the film still packs a powerful punch, think of it as a semi truck packed full of mixed emotions, because thats what you'll feel like after you've watched this film, like you got hit by a truck and you're left with a bag of mixed emotions.

The acting is brilliant, each of the cast members did more than a great job, but it was rather the character story of the developing relationship between Meg and David that gave this film its actual strength, and the very last moment between these two characters is something that would even make a grown man cry, which takes place after the grueling last fifteen minutes.

Overall, I think its a good film if one understands the intentions behind it, which is telling a story based on actual events that are indescribably cruel and sick, exactly as it should be told, truthfully.


text: 1958. Een rustig stadje. De gevoelige vijftienjarige Meg Loughlin (een ontwapenend lieve voorstelling van Blythe Auffarth) en haar kreupele jongere zusje Susan (de uitmuntende Madeline Taylor) zijn twee weesmeisjes die na de dood van hun beide ouders door een auto-ongeluk worden verzorgd door hun strenge en verwarde tante Ruth Chandler (uitmuntend gespeeld met formidabele stalen kracht door Blanche Baker). Als Meg zich verzet tegen de harde behandeling van zowel haarzelf als Susan, laat Ruth haar vastgebonden in de kelder achter en moedigt een handjevol kinderen uit de buurt aan, onder wie haar eigen drie zoons en de aardige jongen David Moran (een aardige voorstelling van Daniel Manche) om de arme Meg te kwellen en te mishandelen. Directeur Gregory M. Wilson, werkend volgens een meedogenloos grimmig en keihard scenario van Daniel Farrands en Philip Nutman, biedt een uiterst verontrustende en provocerende meditatie over de vernietiging van de onschuld, de verdorven verdorvenheid die net onder het goed verzorgde oppervlak van de buitenwijken op de loer ligt, het achteloze sadisme van de puberteit en de verschrikkingen van strikte discipline en strenge moraliteit die gevaarlijk uit de hand zijn gelopen. Bovendien toont Wilson een bewonderenswaardige zelfbeheersing en suggereert hij meer dan de verschillende wreedheden die in de film worden begaan. Het is dit laatste element van aanbevelenswaardige tact en smaak dat deze film zijn extra verontrustende scherpte geeft. De acteurs zijn stuk voor stuk geweldig: Baker geeft een zeer ijzingwekkende vertolking van het serene kwaad als Ruth, Auffarth is zowel dapper als hartverscheurend als de ongelukkige Meg, Moran maakt eveneens indruk als David, en dan zijn er nog de overtuigende bijdragen van Graham Patrick Martin als de zachtmoedige Willie Chandler jr., Catherine Mary Stewart als Davids opgewekte moeder, Grant Shaw als Davids gemoedelijke vader en William Atherton als de treurige volwassen David. De vloeiende, sprankelende cinematografie van William M. Miller, Ryan Shores verfijnde melodieuze score, de niet-exploitatieve en nuchtere manier waarop het onplezierige onderwerp wordt behandeld, en de angstaanjagende geloofwaardigheid van het hele verhaal versterken nog eens de aanzienlijke impact en potentie van deze uiterst verontrustende en hartverscheurende afdaling in de afgrond van de film.

text_en: 1958. A quiet small town. Sensitive fifteen year old Meg Loughlin (a disarmingly sweet performance by Blythe Auffarth) and her crippled younger sister Susan (the excellent Madeline Taylor) are two orphaned girls who are taken care of by their stern and unhinged Aunt Ruth Chandler (superbly played with formidable steely grit by Blanche Baker) following the death of both their parents in a car accident. When Meg stands up to Ruth's harsh treatment of both herself and Susan, Ruth has her tied up in the basement and encourages a handful of local kids who include her own three sons and nice guy David Moran (a likable performance by Daniel Manche) to inflect all sorts of vicious abuse and torture on poor Meg. Director Gregory M. Wilson, working from an unsparingly grim and hard-hitting script by Daniel Farrands and Philip Nutman, offers a powerfully unsettling and provocative meditation on the destruction of innocence, the depraved wickedness lurking just underneath suburbia's well-manicured surface, the casual sadism of adolescence, and the horrors of strict discipline and rigid morality gone dangerously around the bend. Moreover, Wilson shows admirable restraint and suggests more than shows the various atrocities committed in the picture. It's this latter element of commendable tact and taste which gives this movie its extra unnerving edge. The uniformly terrific acting rates as another major asset: Baker delivers a positively chilling portrayal of serene evil as Ruth, Auffarth is both brave and heart-breaking as the unfortunate Meg, Moran likewise impresses as David, plus there are sound supporting contributions from Graham Patrick Martin as the mean Willie Chandler Jr., Catherine Mary Stewart as David's cheery mom, Grant Shaw as David's easygoing dad, and William Atherton as the regretful grown-up David. William M. Miller's fluid, sparkling cinematography, Ryan Shore's delicately melodic score, the nonexploitative and matter-of-fact handling of the unpleasant subject matter, and the frightening plausibility of the whole story further enhance the considerable jolting impact and potency of this profoundly disturbing and gut-wrenching descent into the cinematic abyss.


text: Films worden om allerlei verschillende redenen gemaakt, maar het beste wat de bioscoop te bieden heeft, zal altijd een emotionele reactie oproepen; en Gregory Wilsons filmversie van Jack Ketchums The Girl Next Door is een van de beste voorbeelden daarvan; en de emotionele reactie die de film bij mij opriep, was woede. De regisseur dwingt zijn publiek naar een reeks verachtelijke wreedheden te kijken die zijn begaan ten behoeve van een onschuldig en onwaardig feest. Door de film kreeg ik de neiging mijn hand naar het scherm uit te steken en er iets aan te doen, en het feit dat ik deze film niet kon maken tot een van de meest hartverscheurende en ondraaglijke filmervaringen van mijn lange carrière als 'carrière'-filmer. Mainstream Hollywood heeft de neiging zich te specialiseren in aangrijpende emotionele drama's, bedoeld om het publiek tot tranen toe te roeren <0xE2><0x80><0x93> maar het feit dat alles hier volkomen rauw wordt gepresenteerd, betekent dat het publiek zijn eigen mening mag vormen, wat sommige kijkers blijkbaar niet heeft geraakt <0xE2><0x80><0x93> maar dat is wat de film uiteindelijk zo krachtig voor me maakte.<br />De film speelt zich af in de jaren vijftig en we richten ons op David Moran, een jonge jongen die een jong meisje ontmoet dat Meg Loughlin heet en bij haar zus intrekt na de dood van hun ouders. Haar aanwezigheid roept de matriarch van het gezin op, die het op zich neemt haar zoons (en een paar andere kinderen uit de buurt) te gebruiken om Meg te martelen en te mishandelen, terwijl er niets van de zaak wordt gemeld. Het eerste derde deel van de film is niet ver verwijderd van een drama over een groep kinderen in de zomer, maar naarmate de film vordert, wordt het al snel donker en tegen die tijd grijpt de film je bij de keel en laat je niet meer los tot de aftiteling. Het geweld dat in de film wordt getoond, is niet bijzonder expliciet; en dat is waarschijnlijk de reden waarom de film geen opzienbarende ontvangst kreeg van sommige kringen die hoopten op een exploitatiefilm. Maar wat we zien is meer dan genoeg, en het is de situatie die de film maakt tot wat hij is. Het acteerwerk is ook briljant; met de monsterlijke Blanche Baker aan het hoofd van een cast van jonge mensen. Elke film wordt door verschillende mensen op een andere manier bekeken; maar het verbaast me eerlijk gezegd dat sommige mensen die deze film hebben gezien er niet door beïnvloed zijn. _The Girl Next Door_ is beslist een van de onvergetelijkste en pijnlijkste films die ik ooit heb gezien, en om die reden zou ik hem een waarschuwende aanbeveling willen geven. Het is de moeite waard om hem te zien... maar je bent gewaarschuwd.

text_en:
Films are made for a variety of different reasons but the best that cinema has to offer will invariably provoke an emotional response; and Gregory Wilson's film version of Jack Ketchum's The Girl Next Door is one of the best examples of a film to do that; and the emotional response that the film provoked in me was anger. The director forces his audience to watch a series of vile atrocities committed towards an innocent and undeserving party. The film made me want to reach into the screen and do something about it, and the fact that I couldn't makes this film one of the most gut-wrenching and unbearable movie watching experiences of my long movie watching 'career'. Mainstream Hollywood tends to specialise in searing emotional dramas designed to make its audience shed tears - but the fact that everything here is presented completely raw means that the audience is left to make their own minds up; which has apparently left some viewers unaffected - but it was what ultimately made the film so powerful for me.

The film takes place in the fifties and we focus on David Moran; a young boy who meets a young girl named Meg Loughlin when she moves in next door with her sister after the death of their parents. Her presence incites the matriarch of the household; who takes it upon herself to use her sons (along with some other neighbourhood children) to torture and abuse Meg, while the case goes unreported. The first third of the movie is not too far removed from being a drama about a group of children in the summertime; but as the film moves on, things start to get dark pretty quickly and by then the film grabs you by the throat and doesn't let go until the credits role. The violence shown in the movie is not particularly explicit; and that's possibly why the film didn't get a rousing reception from some circles who were hoping for an exploitation flick. What we do see is more than enough, however, and it's the situation that really makes the film what it is. The acting is brilliant also; with the monstrous Blanche Baker heading up a cast of youngsters. Every film is looked at in different ways by different people; but I honestly am surprised that some people who saw this film were not affected by it. The Girl Next Door is surely one of the most unforgettable and painful films I've ever seen and for that reason I would give it a cautionary recommendation. It's well worth seeing...but you've been warned.


text:
Het begint als een interessante film, maar dan wordt het martelporno.
Je kunt na de eerste scène in de kelder ophouden met kijken, ik zal je een korte samenvatting geven: de hoofdfiguur zegt niets tot het te laat is. Ze verkrachten het meisje. De oude vrouw brandt 'F-k-me' op de huid van het meisje en verbrandt haar geslachtsdelen met een brander. De politie komt en het meisje sterft. Einde.
Het is een goed gemaakte film en de niet-folterporno-onderdelen zijn zelfs leuk, maar hij had veel beter kunnen zijn als hij zich meer op het psychologische deel van de marteling had gericht dan op de goedkope Hostel-shit waarmee hij eindigt. En dat hele 'getuige die de misdaad niet meldt' is keer op keer gemaakt, dus het is niet eens origineel.

text_en:
It starta as an interesting movie, but then it turns into torture porn.

You can stop watching after the first scene in the basement, I'm going to give you a quick summary: The main character doesn't say anything until it is too late. They and rape the girl. The old woman burns "F--k me" on the girl's skin, and burns her lady parts with a blow torch. The police arrives and the girl dies. The end.

It is a well made movie, and the not-torture-porn parts are even enjoyable, but it could have been a lot better if it focused more on the psychological part of the torture rather than the cheap Hostel style crap it ends up with.

And the whole "witness that doesn't report the crime" has been made over and over, so it is not even original.


text:
Naar mijn mening is de Nederlandse filmwereld enorm verrijkt door Moonlight. Zelfs zonder veel woorden weet regisseur Paula van der Oest een helder, interessant en meeslepend verhaal te vertellen. Vooral de jonge Laurien van den Broeck was fantastisch in de rol. Gevoelens en emoties komen zeer overtuigend over op het scherm.
Maar de montage, de cinematografie en de regie van deze film zetten hem in feite op de voet van zijn Amerikaanse, peperdure broertjes. In tegenstelling tot de meeste eerdere Nederlandse producties zijn deze aspecten ongelooflijk professioneel, vergelijkbaar met d.w.z. 'The Sixth Sense' wat betreft het creëren van spanning en sfeer, en 'Requiem for a Dream' wat betreft de montage.
Ik. Ik heb de film in Nijmegen gezien, als onderdeel van een weekendrecensie van het Nederlands Filmfestival, en ik heb de kans gehad om een 'praatprogramma' bij te wonen met regisseur Paula van der Oest als een van de gasten. Een geweldige ervaring.
Buitenlandse lezers, laat u alstublieft niet afschrikken door de Nederlandse crew: tijdens de film, die zich afspeelt in Luxemburg, wordt geen enkel Nederlands woord gesproken. Hoofdtaal is Engels. Nederlandse lezers: ga deze film absoluut zien! Hij zal u de enorme vooruitgang laten zien van onze eigen filmscène.

text_en:
In my opinion the Dutch movie scene has been enormously enriched by Moonlight. Even without many words, director Paula van der Oest puts together a clear, interesting and compelling story. The acting of especially the very young Laurien van den Broeck was fantastic. Feelings and emotions come across the screen very convincingly.

But the editing, cinematography and art direction in this film really put it next to its American huge-budget brothers. In contrary to most previous Dutch productions, these aspects are incredibly professional, even comparable to i.e. 'The Sixth Sense' as to creating tension and atmosphere, and to 'Requiem for a Dream' as to editing.

I've seen the movie in Nijmegen, as part of a weekend-long review of the Dutch Movie Festival, and had the chance to attend a 'talkshow' with director Paula van der Oest as one of the guests. A great experience.

Foreign readers, please don't let yourself be scared off by the Dutch crew: not a Dutch word is spoken during the movie, set in Luxembourg. Main language is English. Dutch readers: absolutely go see this movie! It will show you the enormous progress of our very own filming scene.


text: Veel Amerikaanse recensenten op deze site geven in hun recensies blijk van hun beperkingen. Veel van de dingen die ze in deze film bekritiseren of bekritiseren zijn dingen die ons dieper brengen in het moment van het verhaal dat zich afspeelt in een andere wereld dan zij kennen. Ik werd er ook een beetje door van mijn stuk gebracht, tot ik besefte dat dit niet uit de Europese filmwereld kwam waar ik aan gewend ben (Frankrijk, Spanje, Duitsland, Italië).<br />Larien (de hoofdpersoon) is briljant. Wat er aan de film ontbreekt, is een overbelichte dialoog en uitleg. De setting versterkt de verschillende stemmingen mooi. Het thema van de puberteit van het meisje wordt briljant uitgewerkt met subtiele en niet zo subtiele middelen.

text_en:
Numerous American reviewers on this site reveal their limitations in their comments. A lot of what they criticize or complain about in this movie are things that take us deeper into the moment of the story that takes place in a different world than they're familiar with. I was also thrown off a bit, until I realized that this wasn't from the European world of film that I'm used to (France, Spain, Germany, Italy).

Larien (playing the main character) is brilliant. What the film does lack is over-played dumbed-down dialogue and over explanation. The settings nicely reinforce the various moods. The girl's coming of age theme is brilliantly played out with subtle and not so subtle devices.


text:
'Moonlight' is (tot nu toe) de enige film die ik ooit heb gezien die in Luxemburg is opgenomen, maar ik hoop van harte dat het geen typisch voorbeeld van de Luxemburgse cinema is. Deze film is een stuk artistieker dan nodig is. Om te beginnen is de titel bijna irrelevant: een deel van de film speelt zich af in een huis dat Mondschein heet ('Moonlight'), maar die naam is volkomen willekeurig en heeft niets te maken met de plot.
'Moonlight' is de eerste film die ik heb gezien die wordt geregisseerd door Paula van der Oest, en (alweer) hoop ik van harte dat dit geen typisch voorbeeld van haar vakmanschap is. In 'Moonlight' toont ze een voorliefde voor camera-opstellingen die afleiden en geen nuttig doel dienen. Als de jonge Claire haar hond te eten geeft, maakt Van der Oest een foto boven haar hoofd, alsof we naar een musical van Busby Berkeley zitten te kijken. Later breken Claire en de voortvluchtige jongen in in een huis tijdens de afwezigheid van de bewoners, en proberen ze wat te vrijen in het bed van de ouders... maar ze worden op heterdaad betrapt als er twee mensen binnenkomen. Van der Oest maakt gebruik van een zeer gekunstelde camera-opstelling om ons te laten denken dat de nieuwkomers de ouders zijn, en maakt vervolgens gebruik van een omgekeerde invalshoek om te onthullen dat ze in werkelijkheid de zoon en dochter van het gezin zijn. De wisseltruc heeft geen enkel doel, behalve om ons te desoriënteren. Op andere momenten zegt Claire tegen de jongen dat ze...' is een vondeling: is dat waar, of is het een leugen in een kinderlijke poging indruk op hem te maken? We komen er nooit achter. Hoe dan ook, het is irrelevant voor het verhaal.
'Moonlight' had een rechttoe rechtaan thriller kunnen zijn. Een jongen uit een naamloos land (kennelijk Turkije) is in Luxemburg aangekomen als een'muilezel', zijn spijsverteringskanaal volgepakt met condooms gevuld met verdovende middelen. Als hij ze niet snel genoeg uitscheidt, schiet een drugskoerier hem dood en laat hem voor dood achter... maar neemt domweg niet de moeite om het te controleren. Het meisje Claire vindt de jongen en helpt hem, maar vreemd genoeg vertelt ze haar ouders nooit over hem. (Als ze een vondeling is, moeten het haar pleegouders zijn. Het is heel onwaarschijnlijk dat ze samen met de jongen van huis wegloopt, omdat ze geen duidelijk doel voor ogen heeft. Is er geen politie in Luxemburg?
De film legt enige nadruk op de seksualiteit van de puberteit: Claire ervaart haar menstruatie vlak voordat ze de bloedende jongen vindt, en er wordt een poging gedaan om haar met bloed bevlekte onderbroek te vergelijken met zijn met bloed bevlekte buik. Later volgt er een uiterst onwaarschijnlijke reeks waarin de twee weglopers zich inschrijven op een meisjesschool, waar de nonnen hen zonder vragen te stellen accepteren. Claire stelt de jongen voor als haar zus: hij is heel duidelijk mannelijk (ook al draagt hij een communiejurk), maar alle nonnen en ten minste één priester accepteren hem automatisch als een meisje. Ik had het kunnen doen zonder de foto van het meisje met het syndroom van Down dat zich helemaal uitkleedt tot op haar beha en slipje.
Obscure-grap: Claires hond heet Quick, en op een gegeven moment lijkt de hond een stuntdubbel te hebben. Ik vroeg me onwillekeurig af of de naam van de stuntdubbel misschien Flupke is. (Amerikanen zullen deze verwijzing niet begrijpen.)
Dit is een van die films waarin steeds geënsceneerde gebeurtenissen plaatsvinden... en na elke gebeurtenis beseffen we dat het uiteindelijk toch niet echt is gebeurd: naarmate de film vordert lijkt Claire steeds meer op een hallucinatie te gaan lijken. Aan het eind van de film pleegt Claire zelfmoord op een uiterst ongeloofwaardige manier. Of... dóét ze dat? Jemig! Ik wilde deze film echt graag leuk vinden. Als regisseur Van der Oest haar artistieke kruisjes opzijzet en ze zich aan het verhaal houdt, toont ze echt talent voor het vertellen van verhalen, ondanks de toenemende onsamenhangendheid van deze plotlijn. In de hoofdrol van Claire is de jonge actrice Laurien Van den Broeck buitengewoon knap en innemend, met een opvallende aanwezigheid op het witte doek. Ik wens haar veel succes bij andere projecten.
Als je vijf achtereenvolgende minuten naar 'Moonlight' kijkt, zul je dit voor een briljante film houden. Als je hem van begin tot eind bekijkt, zoals ik heb gedaan, zul je waarschijnlijk hetzelfde antwoord geven als ik: 'HUH?' Ik zou willen dat al dit talent en al deze middelen waren gewijd aan een samenhangender scenario, en ik kom helaas maar op 4 van de 10 punten voor Moonlight.

text_en:
'Moonlight' is (so far) the only movie I've ever seen that was shot in Luxembourg, but I fervently hope it's not a typical example of Luxembourgeoise cinema. This movie is a lot more arty-tarty than it needs to be. For starters, the title is nearly irrelevant: some of the action takes place in a house named Mondschein ('moonlight'), but that name is completely arbitrary and unrelated to the plot.

SPOILERS COMING. 'Moonlight' is the first movie I've seen that's directed by Paula van der Oest, and (again) I fervently hope this is not a typical example of her craft. In 'Moonlight', she shows a penchant for camera set-ups that are distracting and serve no useful purpose. When young Claire feeds her dog, van der Oest plumps for an overhead shot as if we were watching a Busby Berkeley musical. Later, Claire and the fugitive boy break into a house during the resident family's absence, and then attempt some sexual fumblings in the parents' bed ... only to be caught in the act when two people walk in. Van der Oest uses a very contrived camera set-up to make us think that the arrivals are the parents, then uses a reverse angle to reveal that they are actually the family's son and daughter. The switcheroo serves absolutely no purpose except to disorient us. Elsewhere, Claire tells the boy that she's a foundling: is this true, or is it a lie told in a childish attempt to impress him? We never find out. Either way, it's irrelevant to the story.

'Moonlight' could have been a straightforward thriller. A boy from an unnamed country (apparently Turkey) has arrived in Luxembourg as a drugs 'mule', his digestive tract packed with condoms filled with narcotic contraband. When he fails to excrete them quickly enough, a drugs runner shoots him and leaves him for dead ... but stupidly doesn't bother to check. The girl Claire finds the boy and helps him, but oddly she never tells her parents about him. (If she's a foundling, they must be her foster parents.) Very implausibly, she runs away from home with the boy, having no clear destination in mind. Are there no police in Luxembourg?

The film places some emphasis on pubescent sexuality: Claire experiences her menarche just before she finds the bleeding boy, and there's some attempt to equate her bloodstained knickers with his bloodstained gut. Later, there's a deeply implausible sequence in which the two runaways enrol themselves in a girls' convent school, where the nuns accept them without question. Claire introduces the boy as her sister: he is very clearly male (even while wearing a Communion dress), yet all the nuns and at least one priest automatically accept him as a girl. Speaking of girls' clothing, I could have done without the shot of the Down's Syndrome girl stripping off to her bra and underpants.

Obscure joke: Claire's dog is named Quick, and at one point the dog seems to have a stunt double. I couldn't help wondering if the stunt double's name is Flupke. (Americans won't get this reference.)

This is one of those movies in which increasingly contrived events keep happening ... and AFTER each one occurs, we realise that it didn't really happen after all: Claire seems to be turning more and more hallucinatory as the film proceeds. At the end of the film, Claire commits suicide by an extremely implausible method. Or ... DOES she? Sheesh!

I well and truly wanted to like this film. When director van der Oest puts aside her arty crotchets and she sticks to the story, she shows some genuine narrative talent despite the increasing incoherence of this plot line. In the lead role as Claire, young actress Laurien Van den Broeck is extremely pretty and personable, with significant screen presence. I wish her good luck elsewhere in other projects.

If you watch any five consecutive minutes of 'Moonlight', you'll mistake this for a brilliant film. If you watch it from beginning to end, as I did, your response will likely be similar to mine: namely, "HUH?" I wish that all this talent and these resources had been devoted to a more coherent screenplay, and I regretfully rate 'Moonlight' only 4 out of 10.


text:
Ik had nog nooit van deze film gehoord tot maandag, toen ik erachter kwam dat hij de volgende dag te huur (dvd) zou zijn. (02-04-2003) Dus besloot ik hem te gaan halen, omdat de informatie en het commentaar veelbelovend leken.
Nadat ik de trailer van de dvd had gezien (voordat ik de echte film had gezien) dacht ik: nou, dit wordt een goede, mysterieuze en een beetje romantische film. Maar tjonge, wat ben ik teleurgesteld.
Laat ik eerst beginnen met de positieve dingen. De cinematografie is heel goed, soms prachtig om te zien. De acteerprestaties (vooral van de jonge Laurien van den Broeck) zijn goed. Hij is pas 13 of 14 jaar oud en spreekt al vloeiend Engels, inclusief wat Frans en Duits. Ik hoop dat ze zich in de toekomst tot een goede actrice zal ontwikkelen. Maar dan komen we bij de plot, die echt heel zwak en verschrikkelijk traag is.
**Het basisverhaal: een jongen uit Afghanistan wordt door een paar criminelen gebruikt om drugs te smokkelen (in plastic gerolde cocaïne, die hij opeet en in zijn mond stopt om het op de plaats van bestemming uit te poepen), er gaat iets mis en de criminelen schieten hem 2 keer dood. Omdat ze denken dat de jongen dood is, gaan ze ervandoor, maar dat is hij niet en hij raakt gewond in het huis van Claire. Claire vindt hem en besluit voor hem te zorgen. De criminelen komen er natuurlijk achter dat hij dood is. De eerste 35min draait om claire die in haar huis voor de jongen zorgt. Dit deel is heel langzaam en bevat een paar onnodige delen: de intro van de 2min-credits, waarin de camera over het bos vliegt. Mooie film en zo, maar wat levert het op voor de film? Niks. Oké, je weet waar de film begint (in het bos), maar moet er echt 2min over gedaan worden om dat te laten zien? De film laat zien dat het meisje haar eerste menstruatie heeft, levert niets op voor de film. De film laat een zwemscène zien van een minuut, en ik begrijp nog steeds niet wat dat met het verhaal te maken had.
<0x3E><0x3E> Na 35min ziet sally de misdadigers (die op zoek zijn naar de jongen) een onschuldige man vermoorden en gaat ze met de jongen op de vlucht. (uit haar huis) Je zou nu een spannend vervolg van de film verwachten. Jammer, maar dat komt niet. De rest van de film is net zo traag en stom als het eerste deel. Ze bezoeken verschillende vreemde locaties, (inclusief een klooster) de typische Hollandse elementen worden er weer ingegooid: de jongen/het meisje begint te snuiven/gebruiken van de coke (waarom? ), het meisje naakt loopt (dacht dat ik hier naar kinderporno keek) en seks heeft met de jongen, een van de misdadigers probeert het meisje (letterlijk) te verkrachten. En er zitten een heleboel onnodige delen in, die er alleen maar lijken te zijn om de film op de laatste 85 minuten af te draaien.
Ik zou waarschijnlijk nog wel 5 minuten door kunnen gaan, maar ik denk dat ik hier stop. Uiteindelijke conclusie is dat de plot/verhaal erg zwak is, zielig en de film verpest.

4/10 (cinematografie, acteren is goed. Maar de plot verlaagt de kijkcijfers enorm).
P.S. Ik heb geprobeerd mijn 4Hara terug te krijgen bij de videotheek, maar nee...:)

text_en:
I had never heard of this movie until monday, when i found out it would be available for rent(dvd) the next day. (02/04/2003) So i decided to pick it up as the imdb info and comment looked quite promising.

After watching the trailer on the dvd (before watching the actual movie) i thought, well this is going to be a good mysterious and a bit romantic movie. But boy, am i disappointed.

Let me start with the positive things first. The cinematography is quite good, beautiful filming and shots at times. The acting (especially by the young Laurien Van den Broeck) is good aswell. Just 13 or 14? years old and already speaking fluent english including some french and german. I hope she will develop herself to a good actress in the future. But then we get to the plot, which is really really weak and terrible slow. *** SPOILERS AHEAD ***

The basic story: A boy from afghanistan is used by some criminals to smuggle drugs(coke rolled in plastic, he eats it and keeps it in his stomage to poop it out at the destination) something goes wrong and the criminals shoot him 2 times. Thinking the boy is dead they run/drive off, he actually isn't and ends up wounded at the house of Claire. Claire finds him and decides to take care of him. The criminals ofcourse find out he isn't dead and start looking for him, when claire sees the criminals kill an innocent man she decides to go on the run with the boy.

The first 35mins revolve around claire taking care of the boy at her house. This part is very slow and contains some unnecessary parts imho: the ~2mins intro /w credits where the camera flies over the woods. Nice cinematography and all, but what does it contribute to the movie? Thats right, nothing. Ok you know where the movie starts, (in the woods) but does it really have to take 2mins to show that? The movie shows having the girl her first period, contributes nothing to the story. The movie shows a 1min swimming scene, and i still don't understand what that part had to do with the story.

After 35mins claire sees the criminals(which are looking for the boy) kill an innocent man and she goes on the run with the boy. (leaving her house) You would expect a nice thrilling follow up of the movie now. Too bad, it won't happen. The rest of the movie is as slow and stupid as the first part. They visit various weird locations, (including a convent) the typical dutch elements for a movie get thrown in again: The boy/girl start sniffing/using the coke(why?), the girl goes naked(thought i was looking at child porn here) and has sex with the boy, one of the criminals tries to rape(literally) the girl. And it contains alot of unnecessary parts, which only seem to be there to get the movie at the final 85min running time.

I could probably go on for another 5mins, but i think i will stop here. Final conclusion is that the plot/story is very weak, pathetic and it ruins the movie.

4/10 (cinematography, acting is good. But the plot takes the rating down bigtime)

PS. I tried to get my 4$ back at the videostore, but no...... :)


text: Als er al een boodschap was die de directeur van 'Moonlight' probeerde over te brengen, dan heb ik die gemist. Maar één ding is zeker, ik heb mijn buik vol van de gewoontes van twee kinderen om naar de wc te gaan (of het gebrek daaraan). Er wordt ons niet verteld waarom een dertienjarig meisje, dat duidelijk geliefd is bij haar ouders en goed verzorgd wordt, besluit om in het geheim een jongen te onderhouden die één keer in zijn been en één keer in zijn buik is geschoten. Waarom ze haar ouders dat niet vertelt, blijft een raadsel. Natuurlijk, hoe ze tot de conclusie is gekomen dat de wonden van de jongen het gevolg waren van een schotwond, is zelfs een nog verbazingwekkender raadsel. Hij spreekt geen Engels (of een andere taal waarin zij blijkbaar vloeiend is). Deze film begint met een zeer boeiende plot, maar helaas hebben de vogels alle broodkruimels opgegeten en gaat de film, samen met de kijkers, onherroepelijk verloren. De enige mensen die misschien nog blij zijn, zijn de pedofielen die een glimp opvangen van de naaktheid van een minderjarig meisje.

text_en: If there was a message the director of "Moonlight" was trying to put across, I missed it. However, one thing is certain, I got my fill of two kids' bathroom habits (or lack thereof.) We are not told why a young 13-year old girl, who is obviously loved by her parents and well-taken care of, decides to secretly harbor a young boy who has been shot once in the leg and once in the abdomen. Why she doesn't tell her parents remains a mystery. Of course, how she determined the boy's wounds were a result of being shot is even a more perplexing mystery. He doesn't speak English (or any other language in which she is apparently fluent.) This film begins with a very absorbing plot, but unfortunately the birds ate all its breadcrumbs, and inevitably along with its viewers, the film becomes fatally lost. The only folks left pleased, perhaps, are the pedophiles that steal glimpses of an underage girl's nudity.


text: De man van de videotheek raadde hem niet aan. Een vriend van me wel en ik ben blij dat ik hem gehuurd heb. Naderhand bekende de man van de videotheek dat hij alleen de eerste tien minuten gezien had. Hoe dan ook, goede film, interessant onderwerp. De kinderen spelen heel goed. mysterieuze omgeving. goed camerawerk. JA! goed gedaan jongens.

text_en: The guy at the videostore did not recommend it. A friend of mine did and i am glad i rented it. Afterwards the guy in the videostore confessed that he only saw the first ten minutes. Anyways, good movie, interesting subject. The kids play really good. mysterious surroundings. good camerawork. YEP! well done guys.


text: Dit is zo'n beetje het ergste wat de mensen kan overkomen. Als dit 'Europese kunst' is, dan schieten de woorden 'Keizerlijke kleren' je te binnen. De enige vaardigheid die de regisseur en producent hebben is je mee te voeren, zodat je denkt dat het niet veel erger kan worden, maar dat het wel zo is. Het aantal tekortkomingen in de plot is ontelbaar en ik zal ze hier niet allemaal opsommen. De slechteriken dwalen rond in hun auto; we krijgen de indruk dat ze de twee hoofdrolspelers volgen, en in dat geval slaan ze gewoon toe. Het laatste beeld van het meisje, dat heen en weer draaide, vatte het voor me samen: niemand wist waar deze film heen ging en niemand wist hoe hij moest eindigen. Uggh. Ik hoop dat deze film niet is gemaakt met het geld van de Europese belastingbetalers, maar ik heb het afschuwelijke gevoel dat het wel zo is.

text_en: This is just about as bad as it gets folks. If this is 'European art' then the words 'Emperor's clothes' springs to mind. The only skill the director and producer have is to lead you along so that just as you think it can't get much worse, it does. The number of flaws in the plot is countless and I won't list them all here. The baddies drift around in their car; we are led to think they are following the two main actors, in which case why don't they just pounce. The final image of the girl, rotating as it does back and forth, summed it up for me: No one knew where this movie was going and no one knew how to finish it off. Uggh. I hope this was not made with European taxpayers money, but I have a horrible feeling it was.


text:
Versie: Japans, Engelse ondertitels (door sbs)
Ik weet niet wat ik van 'Otogiriso' moet denken. Het was van begin tot eind traag, een hele prestatie voor een film die nog geen 90 minuten duurt, maar het creëerde een vreemde en griezelige sfeer en werd gemaakt met behulp van een paar interessante concepten.
Ik kan niet veel over de plot zeggen zonder het te bederven: Nami (Megumi Okina) ontwerpt een videogame op basis van dromen die ze heeft. Nadat ze het huis uit haar droom hebben gevonden, besluiten Nami en Kohei (Yoichiro Saito) het huis te onderzoeken. Natuurlijk is dat een slecht idee, maar zowel videogames als films gedijen op slechte ideeën.
Het hele concept van 'Otogiriso' 'Otogiriso' is een videospelletje. Het speelt zich af als een spel <0xE2><0x80><0x93> de personages zitten vast op één locatie, ze hebben een team dat ze kunnen bellen, ze hebben plattegronden en moeten sleutels vinden voor afgesloten deuren. Een leuk idee, maar waarschijnlijk niet aantrekkelijk voor gamers en weinig andere mensen. Anderen zouden de cinematografie kunnen waarderen, maar dit is zeker niet voor iedereen.
'Otogiriso' is een goede film, ik zou hem aan gamers aanbevelen, en misschien aan fans van Aziatische horrorfilms <0xE2><0x80><0x93> 7/10.

text_en:
Version: Japanese, English subtitles (by SBS)

I don't know what to make of 'Otogiriso'. It was slow from start to finish, quite a feat for a movie that runs less than 90 minutes, but it built up a strange and creepy atmosphere and was crafted using some interesting concepts.

I can't say much about the plot without spoiling it: Nami (Megumi Okina) has been designing a video game based on dreams she has been having. After finding the house from her dream, Nami and Kohei (Yoichiro Saito), decide to investigate the house. Naturally, this is a bad idea, but video games and movies alike thrive on bad ideas.

The whole concept of 'Otogiriso' is that the movie is a video game. It plays out like a game - the characters are stuck in one location, they have a support team they can phone, they have maps and must find keys for locked doors. A nice idea, but probably one that would appeal to gamers and few other people. Others might appreciate the cinematography, but this is definitely not for everyone.

'Otogiriso' is a good movie, I would recommend it to gamers, and maybe fans of Asian horror movies - 7/10


text:
Absoluut verbazingwekkende beelden en camerawerk tillen deze simplistische horrorfilm naar een niveau dat niet eens een naam heeft. In alle eerlijkheid is het verhaal niet zo slecht om mee te beginnen, maar alleen al door de manier waarop deze film is gemaakt, is hij volkomen te schande gemaakt. Ik had een andere louche Japanse horror/thriller verwacht, een <0xC3><0xA0> la INUGAMI, maar daar was hier niets van te merken. Gewoon een verbazingwekkende ervaring, vooral voor degenen die geïntrigeerd zijn door de macht van de digitale camera's van de nieuwe golf, die langzaam maar zeker steeds onafhankelijkere producties over de hele wereld overnemen. Er zijn een paar scènes in de film met lachwekkende CGI naar Noord-Amerikaanse maatstaven, maar om te muggenziften over iets wat zo saai is in Noord-Amerikaanse films zou een nodeloze tijdverspilling zijn. Dit was niet een of andere krankzinnige kaskraker uit Hollywood met het standaard budget van 170,000,000 dollar, waardoor er 50 miljoen dollar nodig was voor het effectbudget!
Uiteindelijk levert deze film alles wat je nodig hebt om ervan te genieten. Een geweldig verhaal, echt eng als de hel, sexy meisjes (BONUS!) en godbetert de beste cinematografie die ik heb gezien sinds... nou ja, sinds de Fight Club!
Dit is het, mensen, de toekomst ziet er HEEL LEUK uit voor digitale films!

text_en:
Absolutely astonishing imagery and camera-work elevates this simplistic horror film to a level that doesn't even have a name. In all honesty, the story isn't that bad to begin with but it's just utterly put to shame by the sheer look of this film. I was expecting another thuggish Japanese horror/thriller, a la INUGAMI, but there was none of that here. Just an amazing experience especially for those who are intrigued by the power of the new wave digital cameras which have been slowly taking over more and more independent productions worldwide.

There are a few scenes in the film with laughable CGI by North American standards, but to nitpick about something that is so boringly dispensed in North American films would be such a gratuitous waste of time. This wasn't some insane Hollywood blockbuster with the standard $70, 000, 000 USD budget, hence requiring 50 million dollars just for the effects budget!

In the end this film totally delivers what is necessary for your enjoyment. An awesome story, genuinely creepy as hell moments, hot girls (BONUS!) and hands down, the best freakin' cinematography that I've seen since..., well, since Fight Club!

This is it people, the future is looking VERY bright for digital films!


text:
Uitstekend productieontwerp binnen een krappe ruimte die genoeg ruimte had om adem te halen, zodat het uitzicht zich nooit bedrogen zou voelen. Ik genoot van de overvloedige plaatsing van producten van MAC, Quick Time en Lycos, een leuke vondst van de media. Nog een paar leuke details, zoals een geweldige maker van videogames, een Japanse go-girl met blonde manen in plaats van het verwachte 20-en-nog-wat blanke stereotype van een mannelijke hacker.

Esthetisch was ik in de ban van de stapels verbazingwekkende, nee, prachtig verontrustende schilderijen die overal in huis hingen.
Er is veel speels gestotterde montage, stylistisch zwaar gespeeld op verschillende niveaus van perspectief (filmische werkelijkheid versus verborgen camera's versus de handcamera die één personage bij zich draagt). Het doet me soms denken aan de aspecten die ik zo leuk vond aan klassieke horrorgames als Seventh Guest. Ik denk dat de film daarom zo leuk was voor mij, een voormalige videogamekunstenaar/ontwerper. De lagen van echt versus game in de maak en de strakke interactie tussen het avontuurlijke stel in het landhuis en de vrolijke artieste en de peinzende programmeur in de ontwerpstudio. Het doorsnijden van de twee locaties, gecombineerd met de speelse veranderingen van moment tot moment in virtuele filmopstellingen en het zienswijzepunt, bracht dit keurige, schattige verhaaltje echt op een nieuw niveau. Ook de minieme details, zoals de diverse koperen sleutels, helpen om de parallellen duidelijk te maken; de sleutels leken op vlakke doelen die bij het genre hoorden. Het ontwerp van de film lijkt bovendien het bestaan van de film als constructie in twijfel te trekken, net als de gelaagde fictieve elementen, die mooi zijn verweven met een gevoel van keuzes die worden onderzocht zonder de integriteit van het verhaal te ondermijnen.
Het is bewonderenswaardig dat het verhaal in de hele film wordt gespeeld met het concept van lineair versus interactief, dat de neiging heeft om de vergelijking van film met videogames te volgen. Deze film nadert in feite een soort geïmpliceerde interactiefheid, een nieuw perspectief voor de kijker in een tijdsgebonden medium, dat de spreekwoordelijke ruggengraat vormt van het verhaal dat ik wil vertellen. Deze film is niet eerder vertoond, zowel binnen in het verhaal als als een voyeur in het verhaal. Aangezien lineaire progressie zonder opties een abstractie van de werkelijkheid is die mensen veel te gemakkelijk accepteren, heeft deze film het lineaire verziekt en kan in elk geval worden beschouwd als een solide indicatie van het potentieel van nieuwere technologieën die worden toegepast op filmprojecten die nog moeten komen.

text_en:
Excellent production design within a tight scope that had enough room to breathe that the view should never feel cheated. I enjoyed the abundant MAC, Quick Time and Lycos product placements, a nice now to the media savvy. Some other nice touches, like a great video game level maker that is a Japanese go girl with blonde mane instead of the expected 20-something white male hacker stereotype.

Aesthetically I was enthralled with the stacks of amazingly, nay, beautifully disturbing paintings all about the home.

There is lots of playful stuttered editing, stylistically playing heavily on multiple planes of perspective (filmic reality vs. hidden cameras vs. the hand held camera one character is toting around). Reminds me at times of the aspects that I liked of the classic horror games like Seventh Guest. I think that really was why the film was nifty for me, a former video game artist / designer. The layers of real vs. game in the making and the tight interaction between the adventuring couple inside the mansion vs. the go girl artist and pensive programmer back in the design studio. The inter-cutting of the two locations combined with the playful changes moment to moment in virtual film stocks and perceived point of view really took this tidy, cute little yarn to a new level. Minute details like the miscellaneous brass keys helps convey the parallels as well; the keys seemed like level objectives true to genre. The design of the film further seems to question the movie's very existence as a construction in all as well as in layered fictional elements, wrapped up nicely with a sense of choices being explored without undermining the integrity of the narrative.

Admirably, throughout the film the narrative toys with the notion of linear versus interactive, which tends to parallel the comparison of film to video games respectively. This film actually approaches a sort of implied interactivity, a new perspective for the viewer in a time based medium to the proverbial backbone of the narrative that I've not previously seen, at moments both inside the story and as well a voyeur to the story. As linear progression without options is an abstraction of reality humans accept far too easily, this film did a splendid job of perverting the linear and can at least be viewed as a solid indication of the potential of newer technologies applied to film projects yet to come.


text:
Hoewel het verhaal van St. John's Wort een verhaal is dat ik gemakkelijk uit Hammer Films zou kunnen halen, of uit een klassieke Vincent Price-film, is het niet slecht, en de beelden maken dat meer dan goed.
PLOT: Nami erft een spookachtig oud huis en neemt haar ex-vriendje mee, zodat ze het kunnen verkennen en als decor voor hun videogame kunnen gebruiken. Het blijkt dat ze als kind een tweelingzus heeft gehad die is overleden. Het blijkt ook dat haar vader een gestoorde kunstenaar was die enge plaatjes schilderde. Is het huis spookachtig? Leeft de tweelingzus nog? Wie is de spookachtige huisbewaarder? Zie je wat ik bedoel als ik zeg dat het erg Vincent Price-achtig is? Hoe dan ook, de plot is redelijk solide, hoewel ik minstens één verwikkeling in het einde van de film nutteloos en onbegrijpelijk vond, maar aangezien die verder niets met de film te maken had, negeerde ik die.
De VISUALS daarentegen...

De hele film is vreemd gekleurd, wat om te beginnen al verontrustend is, en waardoor sommige delen eruitzien alsof ze van een computer afkomstig zijn, of een blauw scherm hebben, of gewoon slecht getint zijn <0xE2><0x80><0x93> wat allemaal bijdraagt aan de onwerkelijkheid van het geheel. Ook blijft het camerabeeld voortdurend veranderen, van 'werkelijkheid' naar de handcamera van de ex, naar B&W-bewakingscamera's en zelfs naar een 'videogame-versie'. Als ze bij het huis aankomen, geeft de beheerder Nami de sleutels, maar de scène wordt gespeeld als een videospelletje, waarbij de regels van het icoontje van de beheerder op het scherm worden afgedrukt in plaats van uitgesproken, waardoor het onmogelijk is om iets, zelfs het geslacht, over deze 'persoon' te zeggen.
Al met al vond ik het heel spannend.
Al met al vond ik het heel spannend.

text_en:
While the story of St. John's Wort is something I could easily imagine coming out of Hammer Films, or a classic Vincent Price movie, it's not BAD, and the visuals more than make up for it.

PLOT: Nami inherits a spooky old mansion, takes her ex-boyfriend along so they can scope out using the place as a setting for their video game. Turns out she may have had a twin who died when she was a child. Also turns out her father was a crazy artist, who painted creepy pictures. Is the house haunted? Is the twin still alive? Who is the spooky caretaker? See what I mean by it being very Vincent Price-ish? Anyway, the plot is fairly solid, though I did find at least one of the ending plot twists useless and incomprehensible, but since it really affected nothing else in the film, I ignored it.

The VISUALS, on the other hand...

The whole movie is oddly colored, which is unsettling to begin with, and which makes sections of it look like they might be CGI, or bluescreened, or might just be badly tinted - all adding to the unreality of the whole thing. Also, the camera "view" keeps shifting, from "reality" to the ex's hand-held camera, to B&W surveillance cameras, and even to a "video game version".

My favorite bit of unreality involves the caretaker - when they arrive at the place, the caretaker gives Nami the keys, but the scene is played out as a video game sequence, with the caretaker icon's lines being printed on the screen, rather than spoken - thus making it impossible to determine anything, even gender, about this "person".

Overall, I found it very watchable.


text: Een jong meisje (Nami) erft een huis waar ze tot haar derde heeft gewoond, en zij en haar ex-vriend gaan op onderzoek uit. Ze maken deel uit van een team van gamedesigners, en ze geven hun bevindingen door aan de rest van het team omdat ze het huis willen gebruiken voor een nieuw spel. Nami wist dat het huis van haar vader was, maar dat was alles, ze wist niet wie haar vader was. Blijkbaar was hij een groot kunstenaar, maar uit de andere dingen die ze in het huis vonden bleek dat hij ook andere interesses had. Geen gezonde interesses, trouwens. Een van mijn klachten is het maken van de film, waarbij bepaalde delen eruitzien alsof het een videospelletje is, zodat je nooit zeker weet of je naar een videospelletje of naar de film zit te kijken. Maar gezien het feit dat ik _House of the Dead_ heb gezien, wat de slechtste film is die ooit op een videospel is gebaseerd, is dit heel goed gedaan en was het intrigerender en mysterieuzer. Dit is geen eersteklas film, maar het is redelijk vermaak.

text_en: A young girl (Nami) inherits a house where she lived until she was 3, and she and her ex-boyfriend go check it out. They're part of a team of video game designers, and they transmit their findings to the rest of the team because they want to use the house & some ideas for a new game. Nami knew the house belonged to her father but that's all, she didn't know who her father was. Apparently he was a great artist, but from some of the other things that they found in the house he had other interests too. Not wholesome ones, either. One of my complaints lies in the making of the movie, wherein certain parts are made to look like a video game, so you're never sure if you're seeing a game or the movie. However, considering that I've seen "House of the Dead" which is the worst-ever movie-based-on-a-video-game, this is done quite well and was more intriguing and mysterious. This is not a top-notch film but it's decent entertainment. 7 out of 10.


text: Dit was mijn tweede poging om oosterse horrorfilms te bekijken en in tegenstelling tot de eerste keer (een of andere film over spiralen) genoot ik van deze film. Ik heb er moeite mee om iemand te vertrouwen die zegt dat hij het einde kent, want dat was in het grootste deel van de film behoorlijk goed gecamoufleerd. Bovendien was het een unieke mengeling van videogame en film. Wat er tegenin ging, waren de kleuren en het versneld afspelen dat beide Japanse horrorfilms hadden. Ik zou ondertitels ten zeerste aanbevelen boven de verfilming in het Engels, omdat de ondertitels meer zin lijken te hebben en de verfilming de film een godzilla-effect geeft waar je niet op zit te wachten. Een beetje aan de artistieke kant, maar het levert beslist goede spanning op. 10/8 voor een leuke tijd om naar de film te kijken.

text_en: This was my second run at Oriental horror films and unlike the first try (some movie about spirals) I actually enjoyed this one. I have a hard time trusting anyone who says they knew the ending, it was pretty well disguised through most of the movie. In addition it was a unique blend of video game and movie. Things going against it were the colors and the fast-forward thing that both of the Japanese horror movies have had. I would highly recommend subtitles over the dubbed in English as the subtitles seem to make more sense and the dubbing gives the movie an undesired godzilla effect. A little on the artsy side but definitely accomplishes good suspense. 8/10 for an enjoyable time watching the movie.


text:
Dit was mijn eerste Aziatische Horror-horloge. Ik was dol op 'films lezen', maar deze was heel cool. Je kunt de film begrijpen aan de hand van de bewegingen, dus de ondertiteling is niet zo belangrijk (bij gebrek aan een betere term).
Heel goed werk met de camera's, verschillende hoeken, en de kleinste details. Niet te bloederig, wat mij niet bevalt, maar net genoeg om de aandacht vast te houden.
Al met al een goede film, een must voor elke Aziatische Horror-fan.

8/10/10.

text_en:
This was my first Asian Horror movie watch. I was leary about "reading movies" but this one was very cool. You can understand the movie by the movements, so the Subtitles aren't that important (for lack of a better term).

Very good work with the cameras, using different angles, and bringing out the smallest details. Not too gory, much to my disliking, but just enough to keep one interested.

Good movie all in all, a must see for any Asian Horror Fan.

8/10


text:
Als je van Japanse horror houdt, dan is deze film wel heel erg afgeraffeld. De plot is hier niet echt de hi-lite, maar het camerawerk en de sfeer zijn gecreëerd. Met deze sfeer hoefde het verhaal niet echt sterk te zijn, omdat de kijker geboeid wordt door de beelden.
Deze film is opgenomen op DV, ik heb deze film gekocht in de veronderstelling dat het weer zo'n goedkope horrorfilm zou worden, maar man, wat had ik ongelijk. Als er nog een film is die er zo goed uitziet als deze en op DV is opgenomen, wil iemand dan alsjeblieft een briefje op het mededelingenbord plakken?
Geweldige film!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

text_en:
If you enjoy Japanese horror than this film is highly reccomended. The plot isn't really the hi-lite here, it is the camera work and the atmosphere that is created. With this atmosphere, the story really didn't need to be to strong because the viewer is captivated by its visuals.

This film was shot on DV, I bought this movie thinking it was going to be another low-budget horror film, but boy was I wrong. If there is another movie that looks as good as this and was shot on DV, can someone please post a note in the message board.

GREAT MOVIE!!!!!!!! A DEFINATE MUST SEE!!!!!!!!!


text:
Deze film probeert 'funky' camerastandpunten & special effects te gebruiken om een verschrikkelijke plot & nogal oninteressante personages te verbergen.
Dit was zo saai dat ik halverwege de film stopzette. Gelukkig heb ik geen goed geld voor deze kletskoek betaald, zoals op de kabeltelevisie toen ik het zag.
Vermijd 2/10.

text_en:
This film tries to use "funky" camera angles & special effects to hide a terrible plot & rather uninteresting characters.

Completely lacking in atmosphere, a must for a good horror, this was so tedious I switch off half way through. Luckily I didn't fork out good money for this drivel as it was on cable TV when i saw it.

Avoid 2/10.


text:
Moderne film met goed gebruik van digitale camera. De sfeer van de film is in feite die van de eenentwintigste eeuw, met een levendige, indringende, maar artistieke beeldtaal. De videocamera in de hand gaat veel verder dan 'Het Blairwitch-project' met een verwrongen en zeer effectief gebruik van kleuren om een surrealistische sfeer aan het enge verhaal te geven. Schitterende futuristische beelden die je nooit zult vergeten. Ik was vooral onder de indruk van de hoeken van de badkamer tot op de vloer die zo goed georkestreerd zijn dat ze Hitchcook en Zemeckis een goede kans geven om hun geld te verdienen in termen van spanning. Ja, er is nog steeds iets nieuws te doen in deze veelgebruikte 'waterloopkamer', waar je letterlijk naakt bent met niets anders dan huid en je angsten. Maar dat is precies wat deze film is: NEW. Van het gebruik van computers tot het terugspoelen van een scène die net is afgespeeld, deze film schreeuwt Hi-Tech.
Dus naast het overdadige pakket is de volgende vraag: wat is er met de inhoud aan de hand? Nou, het is nog steeds een horrorfilm. Dus verwacht niet dat de plot overdreven doordacht of fantasievol is (zoals _Kill_ ), maar het is geen saai en alledaags verhaal vol gaten. Eigenlijk was ik heel tevreden over het scenario in het algemeen. De personages zijn innemend en het verhaal houdt stand bij een milde kritische blik. Het heeft genoeg wendingen om je te verbazen en te boeien.
Het komt erop neer dat het een uitstekende film is en beter dan een gemiddeld verhaal 8/10.

text_en:
Modern film with good use of digital camera. The feel of the movie is really that of the 21th century, pushing the envelope with a vivid, in-your-face, yet artsy imagery. The hand-held video-camera goes way beyond "The Blairwitch Project" with a twisted and most effective use of colors to give a surreal atmosphere to the creepy tale. Poignant futuristic images you'll never forget. I was especially impressed by the bathroom floor-height angles that are so well orchestrated that they would give Hitchcook and Zemeckis a good run for their money in terms of suspense. Yes, there is still something new to do in this over-used "water running" room, where you are literally naked with nothing but skin and your fears. But that is exactly what this film is: NEW. From the use of computers to the rewinding of a scene just played, this movie screams Hi-Tech.

So besides the lavish package, the next question is: what's up with the content? Well, it is still a horror movie. So don't expect the plot to be overly thought out or imaginative (like Scream), but it is neither a seen-it-before boring-and-all story full of holes. Actually, I was quite pleased with the screenplay in general. The characters are engaging and the story holds up to mild scrutiny. It has enough twists to keep you wondering and interested.

Bottom line is excellent cinematography and better than average story8/10