text:
In deze film probeert Stephen Frears de Dr. Jekyll en Mr. Hyde vanuit een ander gezichtspunt te bekijken: dat van dienstmeisje Mary Reilly. Hij doet dat op een subtiele, langzame en duistere manier. Dat alles bij elkaar maakt 'Mary Reilly' tot een ongemakkelijke en onplezierige film om naar te kijken, die alleen maar gaat over stijl boven inhoud. De film mist angst, spanning, mysterie en een goed tempo.
Het is moeilijk te zeggen wat het grootste probleem en falen van de film is, omdat er zoveel kleine dingen in deze film zitten, die samen deze film tot een mislukte poging maken. Een daarvan is het verhaal zelf. Het wordt niet alleen langzaam en misschien zelfs saai verteld, maar er zitten ook een heleboel overbodige scènes in met oninteressante personages. Een ander groot probleem dat ik met deze film had, was de stijl. Deze film is meer dan donker. Ik weet het niet, om de een of andere reden is een film die helemaal donker is nooit angstaanjagend of mysterieus. De donkere stijl maakt deze film eerder ongemakkelijk om naar te kijken. Ik geef toe dat de cinematografie goed is en de decors en kostuums ook, maar die zijn grotendeels geruïneerd en worden naar de achtergrond gedrongen door de al te donkere en deprimerende sfeer van de film. Het wordt allemaal in een opwindend tempo verteld, waardoor deze film soms een saaie en verre van interessante aangelegenheid is.
Normaal gesproken is Julia Roberts natuurlijk een prima actrice, maar niet in deze film. Ze voelt zich niet op haar plaats en in feite is het enige wat ze in deze film doet bang kijken met haar grote ogen. Niet haar beste moment. Ik had ook meer verwacht van John Malkovich. Ik bedoel, hij lijkt de perfecte man om de boosaardige en enge Mr. Hyde te spelen, maar in deze film heeft hij heel weinig interessants te doen. Er wordt veel in deze film geïmpliceerd, maar er wordt eigenlijk heel weinig op het scherm getoond. In de film spelen ook Michael Gambon, Glenn Close, Michael Sheen en Ciarán Hinds een rol. Ze doen het goed, maar in feite voegen ze weinig toe aan het verhaal in hun kleine rolletjes, die speciaal voor hen geschreven lijken te zijn, dus ze zouden in deze film kunnen spelen. Ik vind het ook niet leuk dat ze de Mr. Poole-de-Butler-figuur hebben veranderd. Poole is een loyale, vriendelijke, hardwerkende man, maar in deze film wordt hij meer geportretteerd als een schurkachtige, harde baas, met wie je geen ruzie wilt hebben.
Het meest lachwekkende en ongelooflijke aspect van de film is misschien nog wel dat de figuren Dr. Jekyll en Mr. Hyde duidelijk op elkaar lijken. Beide rollen worden natuurlijk gespeeld door John Malkovich, maar er wordt geen make-up op gedaan en hij verandert zijn stem niet. Een bepaalde stem, dezelfde handen, hetzelfde gezicht, dezelfde ogen, maar toch herkent niemand Mr. Hyde als Dr. Jekyll. In wezen is het enige verschil tussen de twee personages dat Mr. Hyde lang haar heeft en Dr. Jekyll ongeschoren is. Bovendien lijken hun persoonlijkheden veel op elkaar. Ik zag eigenlijk niet zoveel verschil tussen de 'goede' Dr. Jekyll en de'slechte' Mr. Hyde.
De afloop, hoewel die er goed uitziet en effectief is, is een afknapper die helemaal niet als een passend einde voelt.
Deze film is beslist niet gemakkelijk om te zien. Hyde-verhaal, geschreven door Robert Louis Stevenson, dan is deze film volkomen onkijkbaar en niet begrijpelijk om naar te kijken, en op bepaalde momenten zelfs nog vervelender dan hij al is.
Een mislukking, maar een mooie, die het niet waard is om te zien.

4/10/10.

text_en:
In this movie director Stephen Frears tries to tell the Dr. Jekyll and Mr. Hyde from a different view point; that of housemaid Mary Reilly. He does this in a subtle, slow and dark style. That all combined makes "Mary Reilly" an uneasy and unpleasant movie to watch that's all style over substance. The movie lacks scares, tension, mystery and an overall good pace.

It's hard to say what is the biggest problem and failure of the movie, since there are so many little things present in this movie, which all combined makes this movie a failed attempt. One of them is the story itself. It not only is told slow and perhaps even boring, it also features lots of unneeded sequences with uninteresting characters involved. Another major problem I had with this movie was its style. This movie is darker than dark. I don't know, for some reason a movie that is entirely dark just doesn't ever work out as a scary or mysterious one. Its dark style rather makes this movie an uneasy one to watch. Granted that the cinematography is good and so are the sets and costumes but this is mostly ruined and pushed to the back by the overly dark and depressing atmosphere of the movie. Everything also isn't told in the most arousing pace, which causes this movie at times to be a drag and far from interesting one.

Normally Julia Roberts obviously is one fine actress but not in this movie. She feels out of place and basically all she does in this movie is look scared with her big eyes. Not her finest moment. I also expected more from John Malkovich. I mean, he seems like the perfect guy to portray the evil and scary Mr. Hyde but he gets very little interesting to do in this movie. Lots is implied in this movie but very little is actually shown on screen. The movie also features Michael Gambon, Glenn Close, Michael Sheen and Ciarán Hinds in an early role. They are fine but they basically add very little to the story in their little roles, which seems to have been written just for them, so they could be in this movie. I also don't like how they changed the Mr. Poole the Butler character. Poole is a loyal, friendly, hard working man but in this movie he is more portrayed as a villainous tough boss, who you don't want to mess with.

Also perhaps the most laughable and unbelievable element of the movie is that the Dr. Jekyll and Mr. Hyde character look obviously alike. Both are of course played by John Malkovich but no make-up is applied and he doesn't alter his voice. Some voice, same hands, same face, same eyes but yet nobody recognizes Mr. Hyde as Dr. Jekyll. Basically only difference between the two characters is that Mr. Hyde has long hair and Dr. Jekyll is unshaven. Also their personalities are actually much alike. I really didn't see so much difference between the 'good' Dr. Jekyll and the 'evil' Mr. Hyde.

The ending, although it's good looking and effective, is a letdown that doesn't feel like a fitting ending at all.

This movie is definitely not an easy one to watch. If you're not familiar at all with the Dr. Jekyll and Mr. Hyde story, written by Robert Louis Stevenson, than this movie is completely unwatchable and not understandable to watch for you, as well as an even bigger bore than it already is at certain moments.

A failure but a beautiful one, that still is not worth seeing.

4/10


text: Ik heb die film gezien en ik vond hem afschuwelijk. Het enige wat me ertoe bracht om naar die film te blijven kijken, was de rol van Russel Crowe. De actrice heeft een heel goed potentieel, maar de manier waarop de film is geschreven, heeft dat volledig verpest. De slechterik is een afschuwelijke acteur. Dit had een geweldige film kunnen zijn, als hij beter was gemaakt, maar hij was naar mijn mening afschuwelijk. Deze film is een van de ergste die ik ooit heb gezien. Ik kan hem niemand aanbevelen. Je hoeft alleen maar een leuke middag met je vrienden te hebben, als je erover denkt om er alleen naar te kijken kan ik je dat niet aanraden, je zult helemaal geen lol hebben als je naar deze film kijkt (alleen als je doet alsof je er de draak mee steekt).

text_en: I watched this movie , and i found it horrible. The only thing that made me continue watching the movie , was the acting of Russel Crowe The actress has a very good potential , but , the way the movie is written ruined it completely The bad guy is a terrible actor. This could be a great movie , if better made , but it was horrible in my opinion. This movie , is one of the worst I've ever seen. I don't recommend it to anyone.IF you are going to watch this movie to see if you have some "good movie time" , you better think twice , only if you're just having a good afternoon with your friends , if you are thinking of watching it alone i don't recommend , you will have no fun at all watching this movie (only if you pretend to make fun of it)


text: Dit was de grootste stomende hoop uitwerpselen die ik in lange tijd had gezien <0xE2><0x80><0x93> en ik heb mijn portie slechte films wel gehad. Er was geen enkele chemie tussen de twee hoofdrollen, en hoewel ik een grote fan van Russell Crowe ben, kon ik met geen mogelijkheid bedenken wat Colin en Midori, de hoofdrollen, in elkaar zagen. Ik neem aan dat de filmmakers geloofden dat een reeks verzonnen 'gevaarlijke situaties' genoeg zou zijn om een aantrekkingskracht tussen de hoofdrolspelers te creëren (en ik gebruik die term losjes). Nou, dat is niet zo. Ik geloofde in hun romance ongeveer net zoveel als in Midori's gefingeerde orgasme. De film kabbelt voort en heeft geen doel, omdat de filmmakers geen idee hebben wat voor soort verhaal ze willen vertellen. Het is alsof ze het script voor elke opnamedag herschreven hebben, en er een Magic 8 Ball werd geraadpleegd om de toon van elke scène te bepalen. Er zijn momenten in deze film die perfect geschikt zijn voor satire, maar toch worden de scènes recht voor zijn raap gespeeld, waardoor de film effectief 'dumpt'. Het is eigenlijk jammer, omdat ze zo'n goede cast en zo'n goede crew hadden om mee te werken (met uitzondering van de overijverige hoofdrolspeler die een voorliefde lijkt te hebben voor zijn/haar handwerk op celluloid). Er zijn een paar interessante landschapsschilderijen, maar je kunt hetzelfde soort landschap zien in een betere film van hetzelfde genre, Kiss or Kill.

text_en: This was the biggest steaming pile of offal I have seen in a very long time--and I've seen my fair share of bad movies. There was zero chemistry between the two leads and, although I am a big fan of Russell Crowe's, I could not for the life of me figure out what Colin and Midori, the main characters, saw in each other. I suppose the filmmakers believed that a series of contrived "dangerous situations" would be enough to establish an attraction between the protagonists (and I use this term loosely). Well it isn't. I believed in their romance about as much as I believed Midori's faked orgasm. The movie meanders and has no aim because the filmmakers have no idea what sort of story they want to tell. It's as if they rewrote the script before each shooting day, and a Magic 8 Ball was consulted to govern the tone of each scene. There are moments in this film that are perfectly set up for satire yet the scenes are played straight, effectively "dumbing down" the movie. It's a shame, really, since they had such a fine cast and crew to work with (with the exception of the overzealous boom operator who seems to have a predilection for seeing his/her handiwork on celluloid). There are some interesting scenic work, but you can see the same sort of scenery in a better movie of the same genre, Kiss or Kill.


text: Een tamelijk amateuristisch ogende film, met Russell Crowe in de hoofdrol en diverse andere opmerkelijke personages, zoals zijn vader en een gestoorde ex-KGB-folteraar! Toegegeven, Russell speelt een tamelijk voorspelbare rol, maar mijn vrouw beweert dat zijn goddelijke lichaam dit meer dan goedmaakt! Aangezien dit een Australische film is, hoef je niet op veel beroering van de cinematografie te rekenen.

text_en: A rather below par road movie, enlivened by Russell Crowe in the lead, and by various other noteworthy characters, such as his father, and a mad ex-KGB torturer! admittedly, Russell plays a rather predictable role, but my wife claims that his god-like physique more than makes up for this! since this is an Australian film, don't expect any great shakes in the cinematography department.


text:
Aziatische vrouwen lijken de laatste tien jaar een identiteitscrisis door te maken. Het lijkt wel of ze wanhopig hun best doen om er westers uit te zien en zich ook zo te gedragen. Van het gebleekte haar tot de gekleurde contacten en de steeds sterker wordende trend waarin Aziatische vrouwen de Aziatische mannen de rug toekeren en alleen nog maar willen daten met blanke mannen.
En nu hebben we weer zo'n film die net als deze jaren 'The Quiet American' romantiseert en talloze andere waarin Aziatische vrouwen de liefde bedrijven in de armen van een symbolische blanke man. Een film die het vooroordeel tegen Aziatische mannen van Aziatische vrouwen en in het algemeen verhoogt. De plot van deze film is als volgt: een Japanse vrouw raakt verveeld en besluit van haar man weg te lopen door te doen alsof ze is ontvoerd, eindigt als gijzelaar bij een roofoverval en wordt verliefd op een van haar ontvoerders, een grote, vlezige Aussie gespeeld door Russell Crowe. Dus ze scheuren zonder reden door de rimboe, waar ze haar haar blondeert en een hotpants van denim aantrekt in een wanhopige poging te 'ontsnappen' aan het arische bestaan.
Intussen ontdekt haar afgewezen echtgenoot de waarheid en trekt door de woestijn om zijn vrouw terug te halen. Zijn vader houdt een lange, stomme, racistische toespraak over karma en over 'je kleine landje met miljoenen kleine mensen' dat krijgt wat het verdient.
Een stomme, zinloze film, uitsluitend bestemd voor kleine Aziatische vrouwen die thuis zitten te dromen over hun grote, blanke man die hen komt halen, en voor degenen die zich zouden vermaken met de rotzooi die op tv te zien is.
Het einde is bijzonder verontrustend, waarin iedereen wordt neergeschoten en sterft... maar toch is dit niet Bonnie en Clyde. Russell Crowe mag van geluk spreken dat deze rotzooi zijn carrière niet heeft verwoest.

text_en:
Asian women appear to be having an identity crisis in the last decade or so. It seems they are desperate to look and act western. From the bleached hair, to the coloured contacts, and the ever increasing trend where asian women turn their backs on asian men and only want to date white guys.

And here we have yet another movie which romanticises that, just like this years effort "The Quiet American" and countless others where asian women find love in the arms of some token white guy. A movie which increases the prejudice against asian men by asian women and in general.

The basic plot of this movie is as follows: a Japanese wife gets bored and decides to run away from her husband by pretending she is kid-napped, ends up as a hostage in a robbery then falls in love with one of her captors, a big beefy Aussie bloke played by Russell Crowe. So they tear across the outback without a cause, where she bleaches her hair blonde and gets a pair of denim hot pants in a desperate attempt to "escape" the being asian.

In the meantime, her spurned husband discovers the truth and heads out across the desert to reclaim his wife. One of the most disturbing scenes was where Crowe's father gives the Japanese husband a long, stupid and racist speech about karma and about "your little country with millions of little people" getting what it deserves.

A stupid, pointless movie strictly for little asian women who sit at home and dream of their big tall white guy coming to take them away, and those who would be entertained by any of the trash that appears on TV.

The ending is particularly disturbing, where everyone gets shot and dies... but nevertheless, Bonnie and Clyde this isn't. Russell Crowe is lucky this garbage didn't kill his career.


text: Het is niet dat ik de film of de boodschap die hij probeert over te brengen niet begrijp, het is alleen maar dat hij het heel slecht heeft gedaan. Jamie Lee Curtis geeft een verschrikkelijke voorstelling, maar niet alle schuld kan bij haar worden gelegd. De tekst is bij tijd en wijle wel erg geestig om te worden voorgedragen door mensen die gewoon hun gang gaan, en de plotwendingen die zich voordoen zijn volkomen ongeloofwaardig. Er is een scène waarin Heidi naar een film kijkt en dan een paar dagen later gebeurt de romantische scène die in de film plaatsvond met haar in het 'echte leven'. Vaak betrapte ik mezelf erop dat ik lachte als de stemming van de film serieus bedoeld was. Het is gewoon niet goed, helemaal niet goed. Bovendien vond ik dat de film te veel homo- en lesbische stereotypen gebruikte.

text_en: Its not that I don't understand the film or the message it is trying to send, its just that its very badly done. Jamie Lee Curtis delivers an awful performance but not all the blame can be placed on her. The writing is far to witty at times to be spoken by people going about their day and the plots events that occur are totally unbelievable. There is one scene in which Heidi watches a film and then a few days later the romantic scene that occurred in the film happens to her in "real life." Often times I found myself laughing when the mood of the film was meant to be serious. It just isn't good, flat out. Also I thought the film played too much on gay and lesbian stereotypes.


text:
Dit zou angstaanjagend moeten zijn, maar dat is het niet. Het is gewoon een reeks Amerikaanse propagandafilms over de Koude Oorlog en De Bom. Er is geen commentaar en geen poging om context te verschaffen. De producenten gingen er gewoon van uit dat de propaganda voor zichzelf sprak.
Dit zou indrukwekkend kunnen zijn als er werd vermeld waarom deze propagandafilms werden gemaakt, wat de stand van zaken in de wereld in die tijd was, hoe waarachtig de propaganda was, hoe effectief ze was en/of welke relevantie ze zou kunnen hebben voor moderne zaken. Wat ze nu hebben is gewoon een montage zonder enig inzicht en zonder iets nieuws te zeggen.
Zoals het er nu voor staat, werkt deze documentaire alleen als je hem hebt gezien tijdens je geschiedenisles, gevolgd door een college waarin hij wordt uitgelegd. Ik kan hem niet hoger geven dan 3 van de 10.

text_en:
This ought to be frightening, but it isn't. It's just a sequence of U.S. propaganda films about the cold war and The Bomb. There is no commentary and no effort to supply context. The produces just assumed that the propaganda would speak for itself.

This could be outstanding if only it mentioned why these propaganda films were made, what the state of world affairs was at the time, how truthful the propaganda was, how effective it was, and/or any relevancy it might have to modern affairs. What they have now is simply a montage with no insight and nothing new to say.

As it stands, this documentary works only when seen in your history class and followed by a lecture explaining it. I can't give it anything higher than 3 out of 10.


text:
De versie uit 2000 komt gewoon niet overeen met het acteerwerk of het drama van het meesterwerk uit 1964.
Ik ben een USAF-veteraan die met het echte Fail Safe-systeem heeft gewerkt (tussen haakjes: niet de juiste naam) en de versie uit 1964 klonk mij maar al te waar in de oren.

Henry Fonda's acteerwerk was zogezegd raak en riep herinneringen op aan een zeer gespannen periode in de wereldgeschiedenis.
De versie uit 2000 leek gewoon een halfslachtige remake zonder het meeslepende drama en de uitvoeringen van de oorspronkelijke film uit 1964. De commando- en controleautoriteit van de Amerikaanse luchtmacht hield het grootste wapenarsenaal in de geschiedenis van de mensheid tientallen jaren onder controle <0xE2><0x80><0x93> zonder een enkel probleem <0xE2><0x80><0x93> tot het na de ineenstorting van de Sovjet-Unie niet langer nodig was. De film dramatiseerde de gevolgen van toevallig <0xE2><0x80><0x93> of opzettelijk <0xE2><0x80><0x93> gebruik van kernwapens die prijzenswaardig zijn. Het is geen onderwerp dat lichtvaardig moet worden opgevat.

text_en:
The Fail Safe 2000 version simply does not match the 1964 film masterpiece's acting or drama.

I'm an USAF veteran who worked with the real Fail Safe system (not the correct name by the way) and the 1964 version rang all too true to me.

Henry Fonda's acting was right on target, so to speak, and brought back some memories of a very tense time in world history.

The 2000 version just seemed like a half-hearted remake without the compelling drama and performances of the 1964 original film.

Food for thought: The USAF command and control authority kept the largest arsenal of weapons in the history of mankind under perfect control for decades--without a glitch--until it was no longer needed after the Soviet Union's collapse. The movie dramatized the effects of accidental --or deliberate--use of nuclear weapons which is commendable. It is not a topic to be taken lightly.


text:
Ik gaf de voorkeur aan het origineel, dat was veel aangrijpender. Er zit niet veel in.
<0x3E><0x3E> Hier is niet veel geweldig acteerwerk, met uitzondering van Harvey Keitel en Brian
<0x3E><0x3E> Dennehy. Alle anderen lijken een storm te verbeelden, alsof ze een rol spelen.
<0x3E><0x3E> Een stel modellen, onder leiding van de knappe George Clooney, die zijn hoofd nog steeds schuin houdt
<0x3E><0x3E> En grijnzend alsof dat een personage tot leven brengt.
<0x3E><0x3E> Ik was teleurgesteld en boos dat ze van een geweldige film een geweldige film hadden gemaakt.
<0x3E><0x3E> Laat maar zitten.

text_en:
I preferred the original, it was much more gripping. There's not a lot

of great acting here, with the exceptions of Harvey Keitel and Brian

Dennehy. Everyone else seems to be posing up a storm, like they cast a

bunch of models, led by Gorgeous George Clooney, still tilting his head

and smirking as though that made a character come to life. I was

disappointed by this and angry that they remade a great movie into a

ho-hum one. Skip it.


text:
Ik heb 'Fail Safe' (het boek) van Eugene Burdick en Harvey Wheeler ongeveer 10 keer gelezen en de film van Fonda ongeveer 5 keer gezien en ze waren allebei fantastisch. Ik wachtte vol verwachting op de 'Clooney-versie' en telde de dagen af tot hij zou worden uitgezonden... ik plakte Post-its op mijn spiegels en deuren zodat ik het niet zou vergeten... en toen ik hem eindelijk zag, moest ik bijna overgeven. Ze speelden met het oorspronkelijke script en de personages en maakten er over het algemeen een puinhoop van... Naar mijn mening was het een puinhoop.
Het boek was het beste en ik raad je ten zeerste aan het te lezen als je van de film (Fonda-versie) houdt. De tekst (roman) in het boek is bijna als een personage... het was absoluut geweldig!!!!!
De Fonda-versie was fantastisch en ik zou hem iedereen aanbevelen. Maar deze film deed het boek, waarvan ik nog steeds vind dat het beter was, nog steeds geen recht.
De Clooney-versie zou verbrand moeten worden. Ze deden zo hun best om de Fonda-versie te kopiëren dat ze hem zelfs in zwart-wit lieten zien, net als het origineel. De Clooney-versie haalde het niet bij het boek of de Fonda-film. In onze ijver proberen Amerikanen altijd dingen te verbeteren die geen verbetering behoeven... en als we dat doen, verknoeien we meestal de boel. Dit was een goed voorbeeld van een enorme blunder. Keitel en Dreyfuss overdreef hun rol tot op het idiote af. Vergeleken met de koele en professionele stijl van Fonda (de president) en Dan O'Herlihy (Gen. Warren Black) in de film uit 1964, bevonden ze zich niet eens op dezelfde planeet. De subtiele manier waarop de meeste personages in de Fonda-film acteerden, verhoogde de spanning. Dreyfuss deed alles, behalve salto's in de schuilkelder, kennelijk omdat hij niet wist wanneer het genoeg was. Hoewel ik vind dat Dreyfuss, Keitel en Clooney voortreffelijke acteurs zijn, werkten ze gewoon niet in deze live-uitzending... Ik zou deze presentatie niet met een gerust geweten kunnen aanbevelen.

text_en:
I have read 'Fail Safe' (the book) by Eugene Burdick and Harvey Wheeler about 10 times and seen the Fonda movie about 5 and both were fantastic. I waited with anticipation for the "Clooney version" and counted off the days till it was to be aired ... I put Post-it notes on my mirrors and doors so I wouldn't forget ... and when I finally saw it I wanted to throw up. They played around with the original script and characters and generally screwed the whole thing up ... In my opinion it was a mess.

The book was best and I very much encourage you to read it if you liked THE movie (Fonda version). The writing (narrative) in the book is almost like a character.... IT WAS ABSOLUTELY GREAT!!!!!

The Fonda version was EXCELLENT and I would recommend it to anyone. But this film still did not do perfect justice to the book which I still think was better.

The Clooney version should be taken out and burned. They tried SO hard to copy the Fonda version even to the extent of showing it in black and white like the original. The Clooney version came up WAY short of either the book or the Fonda movie. Americans in our zeal are always trying to improve on things that need NO improvement ... and we generally screw things up when we do. This was a good example of a massive screw up. Keitel and Dreyfuss overacted their parts to the point of silliness. When compared to the cool and professional style of Fonda (The President) and Dan O'Herlihy (Gen. Warren Black) in the 1964 movie they weren't even on the same planet. The subtle acting of most of the characters in the Fonda film actually HEIGHTENED the tension. Dreyfuss was doing everything but somersaults in the bomb shelter apparently not knowing when enough was enough. Though I think Dreyfuss, Keitel and Clooney are superb actors they simply didn't work in this televised live performance ....I couldn't in good conscience recommend this presentation.


text:
Als lid van de 'Baby Boom'-generatie leefde ik als kind met het spookbeeld van een kernoorlog boven mijn hoofd. Terwijl ik dit typ, herinner ik me hoe bang ik op 12-jarige leeftijd was tijdens de Cubaanse raketcrisis. Vlak voor die wereldwijde crisis werd er een boek geschreven dat zo goed geschreven was dat ik niet geloof dat het ooit in een medium verbeterd zal worden. Dat boek was 'Fail Safe' van Eugene Burdick en Harvey Wheeler.
De filmversie die in 1964 werd uitgebracht, vertegenwoordigde het boek zoals het geschreven was en je voelde de kilte van wat volgens mij de beste beschrijving in de derde persoon is die ik ooit heb gelezen. Het verhaal van het boek in de derde persoon was bijna als een personage in het verhaal en het was tastbaar, koud en afschuwelijk in de onverschilligheid ervan, en het werd perfect vastgelegd in de film van 1964.
Ik was heel erg teleurgesteld over de vrijheden die de tv-versie zich veroorloofde, niet alleen veranderden ze delen van het verhaal (een onvergeeflijke misdaad wanneer je een meesterwerk presenteert), maar naar mijn smaak zat de casting er helemaal naast. Henry Fonda speelde bijvoorbeeld een uitstekende rol van de president in de filmversie... Richard Drefuss was niet eens op dezelfde planeet met Fonda's optreden en zijn overdreven acteerwerk verpestte de ernst van de situatie <0xE2><0x80><0x93> Fonda's rol in de film was die van de president. 's koele optreden (net als het boek) was als vingers op een schoolbord dat de nerveuze intensiteit van de film uit 1964 verhevigde tot het sublieme.
Ik denk dat de tv-versie een wanhopige poging was om de film te herscheppen en dezelfde effecten te gebruiken... maar het lukte niet. Ik kan de tv-versie niet met een gerust hart aanbevelen, net zomin als ik de filmversie uit 1964 zou aanbevelen, of beter nog <0xE2><0x80><0x93> het boek, maar ik heb het gevoel dat de tv-versie één homerun scoorde... het maakte de mensen bewust van dit juweeltje. Ik heb medelijden met degenen die het boek nooit hebben gelezen of de film uit 1964 nooit hebben gezien, want zoals je weet (zonder spoilers) kun je dat niet.' Dit verhaal heb ik twee keer op dezelfde manier ervaren.

text_en:
As a member of the "Baby Boom" generation I lived as a child with the specter of nuclear war hanging over me. As I type this I remember how, at 12 years of age just how frightened I was during the Cuban missile crisis. Just before this global crisis occurred a book was created which was so well written that I do not believe it will ever be improved upon in ANY medium. That book was 'Fail Safe' by Eugene Burdick and Harvey Wheeler.

The movie version released in 1964 faithfully represented the book as it was written and you felt the coldness of what I believe is the best third person narrative description I have ever read. The third person narrative of the book was almost like a character in the story and it was palpable, cold, and horrible in it's indifference and was captured in the 1964 movie perfectly.

I was very very disappointed with the liberties taken with the TV version, not only did they change parts of the story (an unforgivable crime when presenting a masterpiece), but to my taste the casting was WAY off the mark. For instance, Henry Fonda played an excellent portrayal of the president in the movie version .... Richard Drefuss wasn't even on the same planet with Fonda's performance and his over-acting ruined the seriousness of the situation - Fonda's cool disposition in his performance (like the book) was like fingers on a chalkboard that increased the nervous intensity of the '64 movie to the sublime.

I think the TV version was a desperate attempt to remake the movie and employ the same effects .... but it didn't work. I cannot in good conscience recommend the TV version as much as I would the 1964 movie version or better yet - the book, but I feel the TV version did score one home run ... it made people aware of this little gem . I feel sorry for those who had never read the book or seen the 1964 movie before because as you know (without including spoilers) you can't experience this story twice the same way.


text: Nou, eerlijk gezegd is dit bijna een kopie van de fantastische versie uit 1964. We zijn weer monochroom en het script is bijna woord voor woord, met alleen kleine veranderingen. Als generaal Bogan en de Russische generaal bijvoorbeeld hun tijd in Londen bespreken (de film uit 1964), is de locatie hier veranderd in Parijs. Ik zie echt niet in waarom...<br />Als je de versie uit 1964 hebt gezien, is het onmogelijk om die twee niet met elkaar te vergelijken terwijl je kijkt. De film doet zijn best, maar komt uiteindelijk niet verder dan het feit dat de acteurs niet overeenkomen met de aanwezigheid van de oorspronkelijke acteurs op het scherm. Fonda, O'Herlihy, Matthau en Hagman hebben geen gelijken in deze versie. Het feit dat de film in de echte tijd werd opgenomen, mag worden toegejuicht, maar het is uiteindelijk onbevredigend. Als dit de enige versie is die je hebt gezien, zul je misschien onder de indruk zijn (en je verontschuldigen voor het feit dat je hierover doorzeurt), maar dit is zo'n moment waarop je twee versies van een film bij elkaar kunt optellen en de ene de andere de loef afsteekt.

text_en:
Well, frankly this is virtually a carbon copy of the fantastic 1964 version. Once again, we're in monochrome and the script is almost word for word, with just minor changes. For instance, when General Bogan and the Russian General are discussing their time in London (the 1964 film), here the location has changed to Paris. I really can't see the reason why.....

Having seen the 1964 version,it is impossible not to compare the two as you are watching. The film tries hard, but ultimately comes up short through the inability of the actors to match the originals' screen presence. Fonda, O'Herlihy, Matthau and Hagman have no peers in this version.

The fact that it was filmed in real time is to be applauded, but it is ultimately unsatisfying. Maybe if this is the only version you have seen, you will be impressed (and apologies for harping on about this), but this is one of those times where you can put two versions of a film together and one will knock spots off the other.


text: Eerdere opmerking zegt dat het niet in overweging moet worden genomen dit met de film uit 1964 te vergelijken, en niet zonder reden. Het verbleekt daarbij. Het feit dat het een live-opname was, hielp me niet in het minst om geïnteresseerd te raken. Ik had het gevoel dat ik naar acteurs keek die een rol speelden. Niet dat het hun schuld was dat Henry Fonda niet beschikbaar was, maar ik had nooit het gevoel dat ik naar de president keek. Ik had het gevoel dat ik naar Richard Dreyfus keek die de president speelde. Waarom zou Clooney dit opnieuw opnemen? Dacht hij dat hij het beter kon? Dacht hij dat het verhaal opnieuw verteld moest worden? De Koude Oorlog was twintig jaar geleden afgelopen en zo'n situatie lijkt vandaag de dag volkomen onwaarschijnlijk. In tegenstelling tot het origineel bleef je geboeid door het onberispelijke tijdsverloop. Als de kijker, in tegenstelling tot mij, tijdens deze hele productie op de een of andere manier aan tafel blijft zitten, is er weinig twijfel dat hij het ooit nog een keer zal meemaken.

text_en: Previous comment says comparing this to the '64 film should not be considered, and for good reason. It pales in comparison. The fact that it was live did not help me get interested in the least. I felt I was watching actors playing roles. Not that it was their fault that Henry Fonda was unavailable, but I never felt I was watching the President. I felt I was watching Richard Dreyfus playing the President. Why would Clooney remake this? Did he think he could do it better? Did he think the story needed to be retold? The Cold War ended 20 years ago and such a situation today seems completely implausible. Contrarily, the impeccable timeliness of the original kept you riveted. If the viewer, unlike me, is somehow able to remain seated throughout this whole production, there is little doubt they will ever sit through it a second time.


text: Laat me de andere onbevooroordeelde, opbeurende recensies die hier zijn geplaatst, aanvullen door te stellen dat dit werkelijk de grootste prestatie in de geschiedenis van de filmgeschiedenis is. De recensent die opperde dat sommige van de weinige positieve recensies op imdb geschreven zouden kunnen zijn door vrienden van de filmmakers of de filmmakers zelf, zit er helemaal naast. Die recensies waren duidelijk ondermaats voor de enorme prestatie van deze film. Om te zeggen dat dit'veel beter' is dan Shutter Island, is een belediging voor DreamKiller en de mensen die hem hebben gemaakt door hem te vergelijken met de minimale 'thriller' als je het zo kunt noemen! Dreamkiller gaat veel verder. Het woord Thriller beschrijft nauwelijks de ontzagwekkende kracht van dit meesterwerk. De kronkels en bochten blijven maar komen en gaan. Aan het eind was ik uitgeput. En er zitten connecties met nazi's in. Dat heeft een andere film ook gedaan! En de voorstellingen! Wauw. Dario Deak sist als de dromerige wetenschapper die het mysterie oplost en de wereld redt. Hij is perfect gecast als een superintelligente dokter die het voorwerp is van alle vrouwelijke verlangens. En de productiewaarden? Ik kon niet geloven dat deze film voor minder dan honderd miljoen was gemaakt. Als deze acteurs geen bekende namen zijn, die binnenkort de cover van elk entertainmenttijdschrift in het land dragen, zal ik geschokt zijn. En dan nog iets: als de andere recensies geschreven waren door de mensen die deze film hadden gemaakt, zouden ze dan allemaal het verhaal, de hoofdrolspeler en de regisseur prijzen en praten over specifieke details van de film die alleen iemand die er echt van hield zich zou herinneren? Het was duidelijk dat de film genoeg weerklank vond bij de mensen om vijf recensies en dertien recensies te krijgen.<br />Ik had het pure genoegen om dit ongeveer een week geleden in het Beverly Center te zien en aan de verbijsterde stilte aan het eind en de manier waarop de andere toeschouwers snel het theater verlieten om het nieuws over Dreamkiller te verspreiden, kon ik zien dat de twee andere mensen in het theater dezelfde levensveranderende effecten ondergingen als ik.

text_en:
Let me add to the other unbiased, glowing reviews posted here by stating that this is truly the greatest achievement in motion picture history. The reviewer who suggested that some of the handful of positive reviews posted on IMDb might be written by friends of the filmmakers or the filmmakers themselves is way off base. Those reviews were clearly understating the massive achievement of this motion picture. To say this is "Way better than Shutter Island" is an insult to DreamKiller and the folks who made it comparing it to the minimally crafted "thriller" if you can call it that! Dreamkiller is so beyond that. The word Thriller barely describes the awesomeness of this masterpiece. The twists and turns just keep coming and coming. I was exhausted at the end. And it's got connections to Nazis. Name another movie did THAT! And the performances! Wow. Dario Deak sizzles as the dreamy-hunk scientist who solves the mystery and saves the day. He is perfectly cast as a super-intelligent doctor who is the object of all women's desires. And the production values? I couldn't believe this movie was made for less than $100 million. If these actors aren't household names, soon donning the covers of every entertainment magazine in the country, I'll be shocked.

And another thing, if the other reviews were written by the people who made this movie, would they ALL praise the story, the lead actor, and the director and talk about specific details of the movie that only someone who really loved it would remember? Obviously the film resonated with people enough to get five reviews and 13 ratings.

I had the sheer pleasure of seeing this at the Beverly Center about a week ago and I could tell by the stunned silence at the end and the way the other audience members quickly exited the theater to spread the word about Dreamkiller, that the two other people in the theater experienced the same life altering effects as I did.


text: Het had een geweldige film kunnen zijn, alle elementen waren aanwezig: een interessant verhaal, intrigerende personages, prachtige landschappen. Toch ontbrak er iets. Inspiratie en talent, misschien? Twee uur lang zat ik te wachten tot deze film me zou verrassen (je kunt vrij snel raden wat het mysterie is) en me zou raken, en ik was teleurgesteld.

text_en: It could have been a great movie, all the elements were there: an interesting story, intriguing characters, beautiful landscapes. Yet something was missing. Inspiration and talent, maybe? For two hours I was waiting for this movie to surprise me (you can guess what the mystery is rather quickly) and move me, and was disappointed. I wonder if anyone is thinking of remaking it...


text: Ik herinner me dat er over deze film werd gepraat toen hij uitkwam. De seksualiteit, het etherische, metafysische thema. Klinkt intrigerend, niet? Daarom verbaasde het me dat Maltin hem 'niet om aan te zien' en 'een stinker' noemde. Dat was alles voordat ik hem had gezien. Nu ik hem heb gezien, ben ik geneigd het met Leonard eens te zijn. Eberts recensie is interessant omdat hij 'het ook niet begreep', en leek te zeggen dat de film iets had bereikt door hem in verwarring te brengen. Je bent te vriendelijk, Roger. Dit had een geweldige film kunnen zijn. Elke scène was goed gefilmd. Helaas was het geheel minder dan de som van de delen. Ik wilde de regisseur de schuld geven, maar misschien was het de redacteur die meer schuld had. 2) de seks totaal niet erotisch was. 3) de visioenen verwarrend en onecht waren. 4) misschien wel het meest irritante van alles was. Alle zinnen van Meg Tilly werden fluisterend uitgesproken en met een afschuwelijke poging tot een Duits accent was 50 procent van haar woorden onverstaanbaar.

text_en: I remember the buzz about this movie when it came out. The sexuality, the ethereal, metaphysical theme. Sounds intriguing, no? Therefore I was surprised to see Maltin call it "unwatchable" and "a stinker". That was all before I watched it. Now that I have, I tend to agree with Leonard. Ebert's review is interesting because he "didn't get it" either, and seemed to say that the movie had accomplished something by puzzling him. You're too kind, Roger. This could have been a great movie. Each scene was well shot. Unfortunately, the whole was less than the sum of its parts. I was going to blame the Director but perhaps the Editor was more to blame. The faults: 1) the mystery, when revealed, didn't ring true. 2) the sex was totally un-erotic. 3) the visions were confusing and hokey. 4) [perhaps most annoying of all] All of Meg Tilly's lines were delivered in a whisper and with a horrible attempt at a german accent, 50% of her dialog was unintelligible.


text:
Alan Desland is een gecultiveerde Engelse vrijgezel die de antiekzaak van zijn familie heeft overgenomen. Op een zakenreis naar Kopenhagen ontmoet hij Karin, een oogverblindende Duitse schoonheid, en hij wordt meteen verliefd op haar. Al na een paar weken trouwen ze, gaan op huwelijksreis en vestigen zich in Alans geboortestad. In het begin lijkt hun erotisch geladen relatie een paradijs, maar dat kan natuurlijk niet zo blijven. Karin heeft Alan vrijwel niets over haar verleden verteld en haar duistere geheim manifesteert zich uiteindelijk met bovennatuurlijke attributen en bedreigt alles.
'The Girl in a Swing' is gebaseerd op de roman uit 1980 van Richard 'Watership Down' Adams. De film heeft één voordeel: het script slaagt er bewonderenswaardig in om een groot aantal van de hoofdpersonen en scènes in de roman op hun plaats te laten vallen. Verder heeft dit overspannen melodrama weinig aanbevelenswaardigs.
Er is zoveel om te bekritiseren <0xE2><0x80><0x93> van de passieloze regie tot de smakeloze soundtrack, de afschuwelijke kostuums en de slechte casting. Vooral Meg Tilly in de rol van Karin is lastig. Hoewel ze een redelijk aantrekkelijke vrouw is, straalt ze niet het soort onaardse erotiek uit dat de hoofdpersoon nodig heeft. Erger nog, haar verwarde, geaffecteerde Duitse accent verdoezelt het grootste deel van haar dialoog. Als Tilly niet 'Alan!' krijst, zit ze te mompelen en te brabbelen. De regisseur Gordon Hessler doet weinig om dingen te redden, aangezien hij ervoor kiest de meeste belangrijke bovennatuurlijke en erotische scènes in een van twee stijlen te filmen: plat of melodramatisch.
Hoewel maar heel weinig films die van romans zijn afgeleid de dichte subtekst van hun bronmateriaal kunnen bereiken, zou zo'n film op zijn minst de essentie van het verhaal kunnen oproepen door een sterke sfeer op te roepen die overeenkomt met de visie van de schrijver. Deze film streeft echter naar iets wat zoiets waardigs niet heeft. Hij slaagt er niet in als een aanpassing van Adams' complexe roman, noch als een cinematografische inspanning op zich.

text_en:
Alan Desland is a cultivated English bachelor who has taken over his family's antique porcelain business. On a business trip to Copenhagen, he meets and immediately falls in love with Karin, a stunning German beauty. After only a couple of weeks they marry, honeymoon, and settle into life in Alan's hometown. At first their erotically charged relationship seems like paradise, but this, of course, cannot last. Karin has told Alan virtually nothing of her past, and her dark secret eventually manifests with supernatural trappings and threatens everything.

"The Girl in a Swing" is based on the 1980 novel by Richard "Watership Down" Adams. The film has one thing going for it; the script does an admirable job of lining up and hitting a good number of the novel's main plot points and scenes. Otherwise, this overwrought melodrama has little to recommend it.

There is so much to criticize--from the passionless direction to the insipid soundtrack, awful costuming, and poor casting. Meg Tilly in the role of Karin is particularly troublesome. While she is a fairly attractive woman, she does not project the sort of unearthly eroticism that the character requires. Worse, her muddled, affected German accent obscures most of her dialogue. When Tilly isn't screeching "Alan!" she is mumbling and slurring her most important lines. Director Gordon Hessler does little to salvage things, as he opts to film most of the important supernatural and erotic sequences in one of two modes--either flat or melodramatic.

While very few films adapted from novels can attain the dense subtext of their source material, such a film might at least evoke the essence of the story by establishing a strong mood consistent with the novelist's vision. This film, however, aspires to nothing so worthy. It neither succeeds as an adaptation of Adams' complex novel nor as a worthy cinematic effort in its own right.


text:
Hoewel Robert 'Knox' Benfer zijn fans heeft, hoor ik daar niet bij. Zijn films zijn stompzinnig en amateuristisch, en gewoon niet erg grappig, tenzij je een 14-jarige met een onderontwikkeld gevoel voor humor bent.
Hij is zeker niet beroemd, zoals zijn onvolwassen fans je graag willen laten geloven, door mensen lastig te vallen bij Wikipedia, of de kijkcijfers hier bij de imdb op te krikken. Hij is zeker niet geportretteerd door grote mediabedrijven, die boekdelen spreken over de 'faam' van hem en zijn creatie.
Benfer heeft wel enige vaardigheid met beperkte animatie, maar hij moet zijn jonge pluimstrijkers achter zich laten en leren wat echt grappig materiaal te schrijven voordat hij serieus wordt genomen als een echte entertainer. Maar op dit moment is hij gewoon een jongen met een camera, en dat is te zien.

text_en:
Although Robert "Knox" Benfer has his fans, I'm not one of them. His films are asinine and amateurish, and and just not very funny, unless you're a 14 year old with an underdeveloped sense of humor.

He's certainly not famous, as him immature fans would like you to believe, by harassing people at Wikipedia, or stuffing the ratings votes here at the IMDb. He's certainly not been profiled by any major media outlets, which speaks volumes about his and his creation's "fame".

Benfer does have some slight skill at limited animation, but he needs to get away from his young sycophants and learn to write some actual funny material before he'll be taken seriously as a real entertainer. As of this moment, though, he's just a kid with a camera, and it shows.


text:
'Zijn korte broeken van 5 minuten zijn beter dan deze.' 'Weet je waarom? Omdat er maar 5 minuten zijn en geen 91 minuten of hoe lang dit al duurt.'
'De plot is nogal... eh... het laatste half uur is oké de rest is saai en niet grappig.' Ik had mijn hoop gevestigd op de trailer, die zag er grappig uit maar het tempo van deze film is nogal traag en helaas niet grappig. Gewoon saaie boeren die tegen elkaar opbotsen en proberen ons aan het lachen te maken... het werkt niet.
'Misschien de volgende keer.'
'Misschien zou het een hoop goed doen als we deze film herschreven en er betere scènes aan toevoegden, maar voorlopig is het gewoon niet goed.'

text_en:
boring stuff we got here. His 5 minute shorts are better than this. know why? because there only 5 minutes and not 91 minutes or how ever long this is.

The plot is kinda... eh.. the last half hour is alright the rest is boring and not funny =( I had my hopes up, the trailer made it look funny but the pace of this movie is pretty slow and sadly not funny. Just plain boring klaymen running into each other and trying to make us laugh.. not working.

Maybe next time knox.

Maybe re-cutting this movie and adding better scenes would do a lot of healing but for now its just not good.


text:
Ik heb die film laatst gezien. Ik kan met geen mogelijkheid onder woorden brengen hoe waardeloos die film was. Het schrijven, de stem van de acteur, zelfs de opbouw. Vreselijk, verschrikkelijk, verschrikkelijk. Het is alsof je 24 uur van C-Span bekijkt voor de lol. Het werkt gewoon niet. Het valt letterlijk op elke denkbare plek plat.
Bovendien is de animatie van de film van zeer slechte kwaliteit. Ik weet dat dit een film is die door één persoon is gemaakt, maar als je bedenkt dat hij 97 minuten aan rotzooi kon maken, zou hij misschien op zijn minst 1 seconde aan grappig kunnen maken.
Deze show is misschien wel de klap op de vuurpijl omdat het de slechtste film aller tijden is. Jakkes. Zo slecht was hij. 'Ik ben op zoek naar een film die je aan het lachen maakt, maar ik raad je aan om hem niet te kopen of op te zoeken. Dat doen je hersenen.'

text_en:
I saw this movie the other night. I can't even begin to express how much this movie sucked. The writing, the voice acting, even the claymation. Terrible, Terrible, Terrible. It's like watching 24 hours of C-Span for the sake of comedy. It just doesn't work. It literally falls flat at about every spot possible.

Also, the movie's animation is very poor quality. I know that this is an movie made by one person, but to think that he could make 97 minutes worth of crap, maybe he could at least make 1 second worth of funny.

This show may take the cake for being the worst film of all time. Yikes. It really was that bad. If you're looking for a movie that will make you laugh, steer clear from this abomination. My advice: Don't even buy it, or look it up for that matter. Your brain will than you.


text: Deze film, die om te beginnen al amusant is, daalt al snel af naar een niveau van ongeloofwaardigheid dat grenst aan het absurde. Het simpele feit dat Dustin Hoffman voor elke scène uren aan make-up nodig had, zou voldoende moeten zijn om dat duidelijk te maken. Ondanks de tekortkomingen van de film slaagt Hoffman er echt in om een overtuigende vrouwelijke soapacteur te spelen. Het einde brengt de hele film terug tot het niveau van een soap, misschien wel opzettelijk. Geniet van Hoffmans optreden, maar verwacht geen diepgang; deze film is niet gericht op seksepolitiek, alleen op clichés en voorspelbaar gegiechel van het publiek.

text_en: Fairly amusing to begin with, this film quickly descends into realms of implausibility bordering on the absurd. The simple fact that Dustin Hoffman required hours of make-up work before each scene should be enough to make that obvious. Despite the film's flaws, Hoffman actually does pull it off and makes a convincing female soap-opera actor. The ending brings the whole film down to the level of a soap-opera, perhaps intentionally so. Enjoy Hoffman's performance but don't expect anything profound; this movie does not aim at gender politics, merely cliches and predictable audience tittering.


text:
De Old Corral begint heel erg te lijken op de klassieker van Bing Crosby, _She Loves Me Not._ Als je je Miriam Hopkins nog kunt herinneren, het revuemeisje dat getuige was van een onderwereldmoord, vlucht ze weg van de maffia. Hier is het Irene Manning, een nachtclubartieste, die John Bradford hetzelfde ziet doen en naar het westen vlucht.
Nou, die gangsters uit de grote stad zijn helemaal uit hun element als ze met Gene Autry te maken hebben. Natuurlijk is niet iedereen in het westen zo vriendelijk als Autry. Je hebt Cornelius Keefe en Lon Chaney junior, die eerder dan Autry in de gaten hebben wie Manning is. Ze zijn de eigenaars van de plaatselijke saloon en onder het mom dat ze haar een kans willen geven, huren ze Manning in om haar te vermaken, maar in de loop van de tijd hoopt Bradford dat hij in de gunst komt bij de bendeleider.
En alsof dat nog niet genoeg is, heeft sheriff Gene ook nog te maken met de Sons of the Pioneers en hun leadzanger, een zekere Leonard Slye, die een groep zingt die een band vormt met een broer van de zanger, om zo bekendheid te krijgen en een radiocontract te krijgen. Natuurlijk heeft die leadzanger binnen twee jaar de groep verlaten en begon hij zijn eigen westerns te maken voor de Republic en voor Herbert J. Yates, onder de naam Roy Rogers.
Ik ben het met een vorige recensent eens dat Mannings sopraan en Autry's western-twang niet goed zijn. Het past precies bij elkaar. Dat zou de reden kunnen zijn waarom Gene zijn hele carrière geen co-stars zong, in tegenstelling tot zijn beroemde rivaal in Republic. Natuurlijk trouwde Gene niet met een co-star zoals Roy deed.
De scène waarin Manning probeert een succes te maken van het zingen in de saloon en op haar derrière valt tot Gene hem te hulp schiet, doet denken aan Jeanette MacDonald die probeerde te zingen voor haar avondeten in Rose Marie. Jeanette had echter een co-star die beter bij haar stem paste.
The Old Corral is een beetje suf, vooral dat stuk over The Sons of the Pioneers. Toch is het een geweldig stukje geschiedenis, een historische ontmoeting tussen Gene Autry en Roy Rogers.

text_en:
The Old Corral starts out a whole lot like the Bing Crosby Paramount classic, She Loves Me Not. If you'll remember chorus girl Miriam Hopkins witnesses a gangland murder and flees from the mob. Here it's Irene Manning who's a nightclub entertainer who sees John Bradford do the same thing and flees out west.

Well, those big city gangsters are way out of their element when they're tangling with Gene Autry. Of course not everyone in the west is as friendly as Autry. There's Cornelius Keefe and Lon Chaney, Jr. who recognize who Manning is before Autry does. They own the local saloon and under the guise of giving her a break, hire Manning to entertain, but in the mean time call Bradford hoping to curry favor with the gangland boss.

If that's not enough sheriff Gene has to contend with the Sons of the Pioneers and their lead singer, one Leonard Slye who play a brother singing group who take to being outlaws as a way to gain notoriety and a radio contract. Of course in two years that lead singer left the group and started putting out his own westerns for Republic and Herbert J. Yates under the name of Roy Rogers.

I agree with a previous reviewer that Manning's soprano and Autry's western twang don't exactly mesh. It might be why Gene mostly didn't go in for singing co-stars throughout his career, unlike his famous rival at Republic. Of course Gene didn't marry a co-star the way Roy did.

The scene where Manning is trying to make a go of saloon singing and falling on her derrière until Gene helps out is reminiscent of Jeanette MacDonald trying to sing for her supper in Rose Marie. Jeanette had a co-star though who was more suitable to her voice.

The Old Corral is kind of dopey, especially the bit about The Sons of the Pioneers. Still it's a great bit of history, an historic meeting between Gene Autry and Roy Rogers.


text: Ik heb deze film ongeveer een uur geleden op The Movie Channel gezien, en eerlijk gezegd moet ik zeggen dat ik geschokt ben te zien dat de 18 mensen die hier hebben gestemd gemiddeld een 7.0 gaven. De plot is hier al uitgelegd, dus ik zal er niet op ingaan, maar ik moet echt zeggen dat ik dit een echt afschuwelijke film vond. Ik begrijp dat dat misschien 'deel van het punt' is, de 'in'-grap over onafhankelijk filmen, maar wat ik zag was een door en door - en soms pijnlijk - slechte film. Hij is echt van mening dat hij iets belangrijks over het hoofd ziet bij het maken van indiefilms. Het basisidee van 'The Auteur Theory' is echt niet slecht, maar het script en het acteerwerk zijn zo verschrikkelijk dat ze het deze film onmogelijk maken om zichzelf te presenteren als een soort legitieme satire. Misschien zie ik gewoon iets over het hoofd, ik weet het niet, of misschien weet ik niet genoeg over de hoogste kringen van het onafhankelijke filmmaken om te kunnen zien hoe deze film succes heeft; maar als dat het geval is, wat moeten we dan denken van een film die zo'slim' is dat het publiek hem niet eens snapt? Of misschien was dit gewoon een slechte film van een slechte regisseur die zijn kritiek niet onder woorden wist te brengen, laat staan dat hij er satire in zag. Als dat het geval is, bam!, dan ben je op het spoor van Oppenheimer.

text_en:
I just watched this movie on the The Movie Channel about an hour ago, and frankly, I must say that I am shocked to see that the 18 people who voted for it here averaged a 7.0 in their ratings of it. The plot is already explained here so I won't go into it, but I really must voice that I thought this was a truly awful movie. I understand that that may be "part of the point", the "in" joke on independent filmmaking, but what I viewed was a thoroughly - and at times, painfully - bad film. The art of satire is to mirror life while leaving an artist's touch (of opinion); however, if this is dir. Evan Oppenheimer's genuine take on indie films, he is missing something big. The basic idea for "The Auteur Theory" really isn't bad, but the script and acting are so genuinely awful that they really make it impossible for this film to convey itself as any kind of a legitimate satire. Maybe I'm just missing something, I don't know, or perhaps I don't know enough about the inner circles of independent film-making to be able to see how this film succeeds; but if that is the case, then what are we supposed to think of a film so "smart" that its audience doesn't even get it?

Or maybe, this was simply a bad film by a bad director who failed to convey his criticisms, let alone cast them as satire. If this is the case, then bam!, you hit the mark Oppenheimer.


text:
Ik zal het kort en zuur houden. Ik zou graag ingaan op de pure verschrikkingen die deze film te bieden heeft, maar er is een maximum van duizend woorden, dus dat zou onmogelijk zijn.
Ten eerste werd elke poging om de presentatie minder pijnlijk te maken dan hij werd, duidelijk in het beginstadium van het schrijfproces opgegeven en vervangen door pijnlijke 'in de camera'-sequenties. Niet alleen toont dit apparaat een verbazingwekkend gebrek aan creativiteit, maar het werkt na anderhalf uur ook nog eens op je zenuwen. Ik zeg niet dat ik verwachtte dat deze film een mooie prestatie van de filmkunst zou zijn. Of zelfs minder g<0xC3><0xAA>nant voor alle betrokkenen, inclusief de kijker, maar het is gewoon wreed om dit op een nietsvermoedend publiek los te laten.
En dan nog iets heel oppervlakkigs... Hoe klein is Christian Slater? Ik had nooit gedacht dat hij zo groot was, maar tenzij iedereen in de film ongeveer even groot is als Shaquille O'Neal, zou meneer Slater moeten informeren naar het lidmaatschap van de lollyclub.

text_en:
I will keep this short and sour. I'd like to get into the sheer horrors that this movie lays out there, but there is a one thousand word maximum, so that would be impossible.

First of all, any effort to make exposition any less painful than it became was clearly abandoned in the early stages of the writing process and replaced with painful "into the camera" sequences. Not only does this device show an astonishing lack of creativity, but it also grates on your nerves after an hour and a half. I'm not saying I expected this film to be some fine accomplishment of cinema. Or even less than a total embarrassment for everyone involved, including the viewer, but to unleash this on an unsuspecting public is just cruel.

On a totally superficial side note... How short is Christian Slater? I never thought him to be a tall man, but unless everyone else in the film is roughly the size if Shaquille O'Neal, Mr. Slater should inquire about membership to the lollipop guild.


text: KUFFS, slecht geënsceneerd, saai geschreven, zonder personages, alleen situaties, wordt er niet beter op door de toevoeging van grotesk ongepaste Three Stooges-achtige komedie (compleet met geluidseffecten) en stompzinnig flamboyante regieaanwijzingen. Vermijdbaar alsof het dodelijk gif is.

text_en: Wretchedly directed, dully written, with no characters, just situations, KUFFS is not improved by the addition of grotesquely inappropriate Three Stooges-like comedy (complete with sound effects) and stupidly flamboyant directorial touches. Avoid as though it were deadly poison.


text: Mijn kamergenoot op de universiteit sleepte me mee naar dit klereding, en tot mijn schaamte moet ik bekennen dat ik er een ton voor heb betaald (misschien wel 6.000 in 1992) om hem te zien. Het is de eerste film waar ik ooit mee naar huis ben gelopen. Dat zou het in elk geval zijn geweest als mijn kamergenoot niet zo'n grote fan van Christian Slater was geweest. Dat, en het feit dat hij een auto had. Toen de top 250 van de IMDb en de lelijke stiefzus, de Bottom 100, een paar jaar geleden voor het eerst uitkwamen, zat deze film in de laatste. Hij stond daar (of daar beneden, wat toepasselijker was) in de top 10 met Manos, The Hands of Fate (dat echt niet zo slecht was als je hem zag via Mystery Science Theater 3000). Dit was echt een afschuwelijke film. In een jaar dat ook Reservoir Dogs, Army of Darkness, A Few Good Men and the Unforgiving had voortgebracht, zou deze film 'The Forgotten' moeten heten, en met reden. Hij bleef hangen.

text_en: My roommate in college dragged me to this piece of crap, and I'm ashamed to say I actually paid top dollar (maybe $6 in 1992) to see it. It's the first movie I ever walked out on. Or it would have been if my roommate wasn't such a big Christian Slater fan. That and the fact that he had the car. When the IMDb top 250 and it's ugly step-sister, the Bottom 100 first came out a few years ago, this movie was in the latter. It was right up there (or down there, more appropriately) in the top 10 with Manos, The Hands of Fate (which really wasn't that bad if viewed via Mystery Science Theater 3000). This truly was a horrible film. In a year that also produced Reservoir Dogs, Army of Darkness, A Few Good Men and the Unforgiving, this movie should be "The Forgotten" and for good reason. It stuck.


text: Om te beginnen: nhendley-1, heb je wel naar de film gekeken? Of lag je te slapen en heb je alleen maar wat stukjes en beetjes opgevangen? Het is begrijpelijk dat je 15 minuten na het begin van de film in slaap bent gevallen, want het is afschuwelijk, maar het helpt je niet bij je argumentatie. De politie heeft zelfs verklaard dat er geen vingerafdrukken op het pistool zaten en als je naar de scène in de kerk had gekeken, had je gezien waarom. Ten tweede moet ik je vertellen wat ik van de film vond <0xE2><0x80><0x93> o, het was afschuwelijk. Het was een duidelijke poging om een lollige film te zijn, maar het was veel te frustrerend met die afschuwelijke dialogen en dat acteren om nog leuk te zijn, laat staan leuk te zijn.

text_en: First, to get something out of the way; nhendley-1, did you even watch the movie? Or were you sleeping and just caught bits and pieces? It would be understandable that you could have been sleeping 15 minutes into the movie because it is awful, but doesn't help your argument. The police even stated that there were no fingerprints on the gun and if you would have watched the scene in the church you would have seen why. Second priority is to outline what I thought about the movie  oh, it was awful. It was an obvious attempt to just be a fun movie but it was far too frustrating with horrible dialog and acting to be tolerable, let alone fun.


text:
Kuffs is een echt afschuwelijke film die een van mijn favoriete hoogtepunten van de show is. Slaters personage loopt een kerk uit waar zijn broer zit te bidden. Hoort schoten. Rent de kerk weer in en ziet een crimineel met een rokend pistool in zijn hand over zijn dode broer gebogen staan. Op het politiebureau krijgt Slater te horen dat de politie geen aanklacht kan indienen omdat <0xE2><0x80><0x93> ik citeer <0xE2><0x80><0x93> 'je niet echt hebt gezien dat de crimineel je broer neerschoot. Daarom kan hij gewoon beweren dat hij een pistool zag en het heeft opgepakt.' <0xE2><0x80><0x93> einde citaat. Natuurlijk laat de politie de crimineel gaan...

Ik weet dat Kuffs wordt verondersteld geen hersens te hebben, maar door deze scène viel mijn mond open. Kennelijk heeft de politie van San Francisco nooit gehoord van vingerafdrukken, ballistiek en onderzoek naar kruitdamp. Laat staan van het ondervragen van een verdachte over de vraag waarom hij in een kerk stond met een rokend pistool in zijn hand en een lichaam op de grond (met kogels erin die ongetwijfeld overeenkomen met de kogels die uit het pistool zijn afgevuurd).
Ik heb nooit geweten dat de moderne politie uitsluitend op ooggetuigen moest vertrouwen om veroordelingen veilig te stellen.

verschrikkelijk vreselijk vreselijk - vermijd als de pest de pest.

text_en:
Kuffs is a truly awful film that contains one of my all-time favorite show-stopping plot points. Slater's character walks out of a church where his brother is praying. Hears gunshots. Runs back into church to see thug standing over his dead brother, smoking gun in hand. At the police station, Slater is informed that the police can't press charges because-quote-"You didn't actually see the thug shoot your brother. Therefore, he can just claim he saw a gun and picked it up."-unquote. Of course, the police let the thug go...

I know Kuffs is supposed to be mindless, but this scene caused my jaw to hit the floor. Evidently, the San Francisco police have never heard of fingerprints, ballistics and testing for powder burns. Much less, questioning a suspect, as to why he was standing in a church with a smoking gun in hand and body on the ground (with bullets in it that no doubt match those fired from the gun).

I never knew that modern-day police had to rely solely on eye-witnesses to secure convictions.

awful awful awful - avoid like the plague


text:
Ik heb een theorie over 'Chattanooga Choo Choo'.
Dit was een tv-film <0xE2><0x80><0x93> kijk eens naar de cast! <0xE2><0x80><0x93> en op de een of andere manier kwamen de blikjes op de een of andere manier in de bioscoop terecht in plaats van in het netwerk, en werden ze per ongeluk vertoond in je eigen bioscoop. Dat is de enige verklaring die ik kan geven voor de reden waarom zo'n stomme film is uitgebracht.
De eerste grote film die Eden in tien jaar maakte, is beslist niet iets wat majoor Nelson zou goedkeuren. Met treinen die te hard rijden, laxeermiddelen, paarse kleren, lijm in de kijkgaatjes, stotterende cheerleaders en Joe Namath is er meer dan genoeg gekheid, maar niets bijzonders. Als George Kennedy in zijn ondergoed je niet aan het lachen maakt, weet je dat er iets ernstig mis is.
Deze 'Choo Choo' is gewoon een tijdvuller tussen een aflevering van 'Taxi'. en je plaatselijke nieuws.
Drie sterren. Niet doen, Joe.

text_en:
I have a theory about "Chattanooga Choo Choo".

This was a made-for-TV movie (look at the cast!) and somehow the cans made their way to movie theaters instead of the network and inadvertently got shown at your local theater. That's the only explanation I can offer for why such a stupid movie got released.

Eden's first major release in a decade is certainly nothing Major Nelson would approve of. With speeding trains, laxative, purple clothes, glue in peepholes, stuttering cheerleaders and Joe Namath, there is plenty of goofiness but nothing special. When George Kennedy in his underwear doesn't make you laugh, you know there's something seriously wrong.

This "Choo Choo" is just a time-filler between an episode of "Taxi" and your local news.

Three stars. No go, Joe.


text: Vreemd om te zien, maar niet bij één opname!!!! Kijk eens naar de cast en het verhaal <0xE2><0x80><0x93> eigenaar van de nfl sterft, laat team over aan schoonzoon (Kennedy) als hij weer Chat Choo Choo gaat zingen (laat Pennsylvnaia station om kwart voor vier in de steek, etc.), is getrouwd met Hanley (hier komen de bruiden, weet je nog?), ma<0xC3><0xAE>tresse is Eden, coach van Namath, etc. Misschien kan ik een ingeblikte versie van alleen Hanley krijgen?

text_en: Strangely watchable, but not at one sitting!!!! Just look at the cast and story - NFL owner dies, leaves team to son-in-law (Kennedy)if he recreates travel of Chat Choo Choo to song (leaves Pennsylvnaia station at a quarter to four, etc) who is married to Hanley (Here Come the Brides, remember?), mistress is Eden, coach of team Namath, etc etc etc. Maybe if I could get a pan and scan edition of just Hanley?


text: Prachtige kleuren... Hmmmmm, wat kan ik er nog meer over zeggen... Een afschuwelijke verhaallijn, een afschuwelijke komedie, afschuwelijk acteerwerk, gewoonweg afschuwelijk... zelfs toen al... Het verbaast me altijd als acteurs van het kaliber van George Kennedy en Barbara Eden hun naam in verband brengen met zulke uilskuikens als deze film.<br />Het is goed gefilmd, in schitterende, bijna surrealistische kleuren, wat volgens mij alleen maar genade is... Ik heb al die onzin zitten aanhoren in de hoop (of nee, in de hoop dat hij zich op de een of andere manier zou verheffen uit de middelmatigheid die in de eerste paar scènes is gevestigd... Maar nee, ik was teleurgesteld... Deze verspilling van celluloid blijft gewoon... en ik sta er echt van te kijken hoe dit soort rotzooi daadwerkelijk vrijkomt... Maar de kleuren waren prachtig.

text_en:
Wonderful colors.... Hmmmmm what else can I say..... awful storyline, awful comedy, awful acting, just plain awful... even back then.... I'm always surprised when actors of the caliber of George Kennedy and Barbara Eden have their names associated with such turkeys as this movie.

It is well filmed, in glorious, almost surreal colors, which I think is it's only saving grace... I sat through this tripe hoping(nay, praying)that it would somehow lift itself out of the mediocrity that is established in the first few scenes.... But no, I was disappointed... This waste of celluloid will remain just that.... and I'm truly amazed at how rubbish like this actually gets released.... But the colors were wonderful.


text: Zelfs treinfanaten zullen afhaken door deze verspilling van celluloid. Een onsamenhangende, begin jaren tachtig 'Porky'-achtige reeks woordspelingen en kinderachtige humor die een belediging is voor iedereen die dit gehuurd heeft in de verwachting dat er iets zou gebeuren. De trein zelf is nauwelijks te zien. Neem in plaats daarvan 'Silver Speak'.

text_en: Even rail buffs will be turned off by this waste of celluloid. A non-connected, early-'80s "Porky"-style adolescent string of puns and bathroom humor that is an insult to anyone who has rented this expecting some railroad action. In fact, the train itself is hardly seen. Get "Silver Streak" instead.


text: Ik en mijn vrienden huurden deze film ongeveer een jaar geleden, omdat we dachten dat het een enge film zou worden... We hadden het mis. Er was helemaal niets eng aan. De eerste 30 seconden waar de 'heks' waar op weg naar huis van de supermarkt waar prima, maar toen ze eenmaal thuis was en we zagen dat de jongen gevangenzat in een soort bajes waar we zeg maar zeiden: 'Wat is dit in godsnaam?' Hoe dan ook. De jongen begint 'enge' verhalen te lezen zodat ze hem niet doodmaakt, en de eerste gaat over een mummie die weer tot leven komt en mensen begint te vermoorden en ze ook tot mummies te maken. De mummie zag er een beetje goor uit, maar dat was het enige 'angstaanjagende' aan dat verhaal. Het tweede verhaal was nog erger... Het ging over een kat die mensen vermoordde (!)... Ik denk dat dat alles zegt. Het derde verhaal... nou, ik denk dat het over een of ander vreemd monster met vleugels ging. Ik weet niet zeker of het mensen vermoordde of niet, want ik lachte nog steeds om de moordenaar-kat, dus ik lette niet echt op het derde verhaal. Eén ding dat ik me wel herinner is dat het monster er heel vreemd en nep uitzag. De hele film was belachelijk, en het einde van de film was heel duidelijk. Het enige goede aan deze film is Steve Buscimi, maar zelfs hij kon deze stomme b-horrorfilm niet redden.

text_en: Me and my friends rented this movie about a year ago, because we thought it was going to be a scary movie... We were wrong.. There was nothing scary about it at all.. The first 30 seconds where the "witch" where on her way home from the supermarket where fine, but once she came in to her house and we saw the boy trapped in some kind of jailcell, we where like, "what the hell is this?". Anyway.. The boy starts reading "scary" stories so that she wont kill him, and the first one is about a mummy coming back to life and starts killing people and kind of making them mummy's too.. The mummy looked a little gross, but that was the only "scary" thing about that story.. The second story was even worse... It was about a cat who killed people(!).. I think that says it all.. The third story.. well, I think it was about some weird monster with wings.. I'm not sure if it killed people or not, because I was still laughing about the killer-cat, so I wasn't really paying attention to the third story at all.. One thing that I do remember is that the monster looked very strange and fake.. The entire movie was silly, and the ending of the movie was very obvious.. The only good thing about this movie is Steve Buscimi, but not even he could save this silly b-horror movie.. I give it 2 stars out of 10.. At least you get a few good laughes..


text: Ik heb alleen het stukje over de mummie gezien, maar het was ZO stom. Het complot is onverklaarbaar. Bellingham wrikt de sarcofaag van de mummie open. Het eerste wat hij doet is doorzeuren over het ritueel van de mummificatie om de hersenen uit het lijk te trekken. Dan vindt hij het stukje papier in de maag van de mummie. Hij vraagt aan de andere man: 'Weet jij hoe je dit moet lezen?' Later die avond leest hij het vloeiend, waardoor hij de oude Egyptische vloek kan gebruiken die de mummie wakker maakt. Als ik het mis heb, moet je me maar tegenhouden, maar hij zegt dat de hersenen uit de mummie zijn getrokken. Als dat waar is, kan de mummie niet meer denken. Daarom kon hij niet beschikken over een gedegen kennis van de menselijke anatomie en over de knowhow om de hersenen van die ene vent te stelen. Bovendien zou zelfs een brein hem hier niet kunnen helpen, want als hij uit de oudheid komt, hoe weet hij dan hoe hij een elektrische black-out moet veroorzaken? En ten slotte, als hij geen hersenen heeft, zouden zijn zenuwen niet werken. Hoe kan hij zich dan bewegen?

text_en: I only saw the mummy segment, but it was SO stupid. The plot makes itself unexplainable. Bellingham pries open the mummy's sarcophagus. The first thing he does is goes on about how the ritual of mummification calls for pulling out the corpse's brain. Then he finds the piece of paper in the mummy's stomach. He asks the other guy "You know how to read this?" Later that night, he reads it fluently, enabling the ancient Egyptian curse which wakes the mummy. Now, if I'm wrong, stop me, but he said the mummy's brains were pulled out. If that is true, the mummy cannot think. Hence, he could not have a had a solid working knowledge of the human anatomy, and the knowhow to steal that one guy's brain. Also, not that even a brain could help him here, if he is from ancient times, how does he know how to cause an electrical blackout? Finally, if he has no brain, his nerves wouldn't work. How can he move?


text:
Deze horroromnibus geeft ons 4 verhalen van verrassende onoriginaliteit, waardoor je blijft raden naar wat het volgende slappe horrorcliché zal zijn, terwijl er ook nog een amusante 80's-sterkijkbeurt te zien is. De eerste, met Debbie Harry als een maniakale huisvrouw die op het punt staat een kind voor het eten te koken, is eigenlijk de beste. Het is ook de kortste, en dat is goed.
De tweede, qua sterren, is interessant omdat er Christian Slater in voorkomt (die op het punt staat hot te worden), Steve Buscemi (die nog een lange weg te gaan heeft voordat hij hot wordt) en Julianne Moore (die nog een lange weg te gaan heeft voordat hij hot wordt). Dit alles gaat gepaard met een of ander onzinnig verhaal over een reïncarnatie van een mummie, zonder dat hij ook maar de moeite neemt om uit te leggen hoe zoiets zou kunnen gebeuren of waarom Buscemi zoiets in zijn kamer zou hebben, of waarom die oude snuisterij was gestolen enz.
Ten derde hebben we het onvermijdelijke, lastige kattenverhaal. David Johansen (!!??) speelt een gangster die door een rijke farmaceutische vent is ingehuurd om een kat uit de weg te ruimen die alle mensen in het huis heeft vermoord. De reden voor de wraak van de kat? Omdat die vent farmaceutische middelen op katten had uitgeprobeerd! (Dat zegt hij tenminste, over de mening van de kat wordt nooit gerept). Natuurlijk is het na 4 moorden nooit bij die ouwe opgekomen om een verdelger in de arm te nemen of zelfs maar te verhuizen. Een paar goede special effects, hoewel er eigenlijk geen verklaring voor is.
In het laatste verhaal hebben we een heel interessante premisse. Nadat een zwoegende kunstenaar zijn vriend ziet sterven door een of andere vleermuisdemon, laat de demon de kunstenaar zweren dat hij nooit iemand iets over het wezen zal vertellen. Daar stemt hij mee in. Kort daarna ontmoet hij Raak-Aan-Chong, niet noodzakelijkerwijs iets goeds. Kort na de ontmoeting heeft hij onmiddellijk succes. Dus je weet waar dit naartoe gaat. Zoveel zelfs dat ik de dialoog helemaal aan het eind al voorspelde. Gewoon waardeloos filmen.
Onvoorstelbare gruwel. Jij kunt het veel beter.

text_en:
This horror omnibus gives us 4 tales of surprising unoriginality that will keep you guessing at what the next lame horror cliché is going to be, while offering some amusing 80's star watching. The first one, with Debbie Harry as a maniac housewife about to cook a kid for dinner, is actually the best. It's also the shortest, which is good.

The second, star-wise, is interesting because it features Christian Slater (about to be hot), Steve Buscemi (had a long way to go before becoming hot) and Julianne Moore (had a long LONG way to go before becoming hot). This features some silly nonsense about a mummy being reincarnated, without bothering to tell how such a thing could happen or why Buscemi would have such a thing in his room, or why the ancient knick-knack was stolen etc.

Thirdly, we have the inevitable troublesome cat story. David Johansen (!!??) plays a mobster hired by a wealthy pharmaceutical guy to get rid of a cat that has killed all the people in the house. The reason for the cat's revenge? Because the guy tested pharmaceuticals on cats! (this is what he says, the cat's opinion is never dwelled upon). Of course, after 4 murders, it never occurred to the old codger to hire an exterminator or maybe even move. Some good special effects, though really unexplained.

In the final story, we have a very interesting premise. After a struggling artist sees his friend get killed by a bat demon of some sort, the demon gets the artist to swear he'll never tell anyone about the creature. Which he agrees to. Shortly after, he meets Rae-Down Chong, not necessarily a good thing. Shortly after the meeting, he becomes instantly successful.. So you know where this is headed. So much so, I was predicting the dialog at the very end. Just plain shoddy film-making.

Excreable horror. You can do a lot better.


text:
Hoewel Robert 'Knox' Benfer zijn fans heeft, hoor ik daar niet bij. Zijn films zijn stompzinnig en amateuristisch, en gewoon niet erg grappig, tenzij je een 14-jarige met een onderontwikkeld gevoel voor humor bent.
Hij is zeker niet beroemd, zoals zijn onvolwassen fans je graag willen laten geloven, door mensen lastig te vallen bij Wikipedia, of de kijkcijfers hier bij de imdb op te krikken. Hij is zeker niet geportretteerd door grote mediabedrijven, die boekdelen spreken over de 'faam' van hem en zijn creatie.
Benfer heeft wel enige vaardigheid met beperkte animatie, maar hij moet zijn jonge pluimstrijkers achter zich laten en leren wat echt grappig materiaal te schrijven voordat hij serieus wordt genomen als een echte entertainer. Maar op dit moment is hij gewoon een jongen met een camera, en dat is te zien.

text_en:
Although Robert "Knox" Benfer has his fans, I'm not one of them. His films are asinine and amateurish, and and just not very funny, unless you're a 14 year old with an underdeveloped sense of humor.

He's certainly not famous, as him immature fans would like you to believe, by harassing people at Wikipedia, or stuffing the ratings votes here at the IMDb. He's certainly not been profiled by any major media outlets, which speaks volumes about his and his creation's "fame".

Benfer does have some slight skill at limited animation, but he needs to get away from his young sycophants and learn to write some actual funny material before he'll be taken seriously as a real entertainer. As of this moment, though, he's just a kid with a camera, and it shows.


text:
'Zijn korte broeken van 5 minuten zijn beter dan deze.' 'Weet je waarom? Omdat er maar 5 minuten zijn en geen 91 minuten of hoe lang dit al duurt.'
'De plot is nogal... eh... het laatste half uur is oké de rest is saai en niet grappig.' Ik had mijn hoop gevestigd op de trailer, die zag er grappig uit maar het tempo van deze film is nogal traag en helaas niet grappig. Gewoon saaie boeren die tegen elkaar opbotsen en proberen ons aan het lachen te maken... het werkt niet.
'Misschien de volgende keer.'
'Misschien zou het een hoop goed doen als we deze film herschreven en er betere scènes aan toevoegden, maar voorlopig is het gewoon niet goed.'

text_en:
boring stuff we got here. His 5 minute shorts are better than this. know why? because there only 5 minutes and not 91 minutes or how ever long this is.

The plot is kinda... eh.. the last half hour is alright the rest is boring and not funny =( I had my hopes up, the trailer made it look funny but the pace of this movie is pretty slow and sadly not funny. Just plain boring klaymen running into each other and trying to make us laugh.. not working.

Maybe next time knox.

Maybe re-cutting this movie and adding better scenes would do a lot of healing but for now its just not good.


text:
Ik heb die film laatst gezien. Ik kan met geen mogelijkheid onder woorden brengen hoe waardeloos die film was. Het schrijven, de stem van de acteur, zelfs de opbouw. Vreselijk, verschrikkelijk, verschrikkelijk. Het is alsof je 24 uur van C-Span bekijkt voor de lol. Het werkt gewoon niet. Het valt letterlijk op elke denkbare plek plat.
Bovendien is de animatie van de film van zeer slechte kwaliteit. Ik weet dat dit een film is die door één persoon is gemaakt, maar als je bedenkt dat hij 97 minuten aan rotzooi kon maken, zou hij misschien op zijn minst 1 seconde aan grappig kunnen maken.
Deze show is misschien wel de klap op de vuurpijl omdat het de slechtste film aller tijden is. Jakkes. Zo slecht was hij. 'Ik ben op zoek naar een film die je aan het lachen maakt, maar ik raad je aan om hem niet te kopen of op te zoeken. Dat doen je hersenen.'

text_en:
I saw this movie the other night. I can't even begin to express how much this movie sucked. The writing, the voice acting, even the claymation. Terrible, Terrible, Terrible. It's like watching 24 hours of C-Span for the sake of comedy. It just doesn't work. It literally falls flat at about every spot possible.

Also, the movie's animation is very poor quality. I know that this is an movie made by one person, but to think that he could make 97 minutes worth of crap, maybe he could at least make 1 second worth of funny.

This show may take the cake for being the worst film of all time. Yikes. It really was that bad. If you're looking for a movie that will make you laugh, steer clear from this abomination. My advice: Don't even buy it, or look it up for that matter. Your brain will than you.


text: Potter moet inderdaad een'vereiste smaak' zijn. Ik vond deze miniserie echt moeilijk te volgen. Ik herinner me de jaren dertig en de rondreizende verkopers die een hand in hand bestaan leidden, misschien werden er onplezierige herinneringen opgeroepen? De muziek hield mijn aandacht vast <0xE2><0x80><0x93> zwierde min of meer mee... Ik was blij dat ik Arthur uiteindelijk ook zag swingen:) Ik ben waarschijnlijk geen fan van Hoskins. Hij lijkt altijd te proberen een stijve te krijgen. Ik vond dat Cheryl een heel gepolijste voorstelling gaf. Vanaf het moment dat ze verscheen kon de kijker een onderdrukte ik voelen die uit elkaar wilde barsten! (Heel verrassend toen haar alter ego Bonnie Parker verscheen, hm!)<br />Ik moet de filmversie zien, misschien zou een verandering van hoofdacteur iets uitmaken. Het is naar mijn mening geen gedenkwaardig verhaal.

text_en:
Potter must indeed be an "aquired taste".I found this mini-series really hard going.I recall the 1930s and the traveling salesmen who led a hand to mouth existence,maybe unpleasant memories were evoked? The music held my attention-sort of swung along...I was glad to see Arthur swing in the end also:-)I'm probably not a Hoskins fan.He always seems to try to hard. I thought Cheryl gave a very polished performance .From the moment she appeared the viewer could sense a repressed self bursting to get out! (Quite a surprise when her alter-ego Bonnie Parker emerged,eh!)

I must see the movie version,maybe a change of principal actor might make a difference.It is not a memorable tale in my opinion.


text:
'Hommage aan Hitchcock'? Weten jullie het zeker, mensen? Hitchcock is een van de grootste filmregisseurs ooit, en zijn films zijn vandaag de dag nog steeds ontroerend en meeslepend. Dit is iets wat we niet kunnen zeggen over 'Entre las piernas', om voornamelijk twee redenen:
1. Het ontbreekt volkomen aan verbeeldingskracht. De plot is bij elke stap erg voorspelbaar, behalve in de laatste scènes, wanneer we de identiteit van de moordenaar ontdekken. Over het geheel genomen zijn we nooit enthousiast over het verhaal.
2. De hoofdpersonen zijn vlak, om niet te spreken van de bijrollen... Het verhaal begint in de psychotherapiekamer, maar het lukt niet echt om het 'waarom' van hun ziekte te verklaren, wat heel interessant had kunnen zijn. De bijrollen zijn gewoon belachelijk. Al met al verveelde ik me dood aan de film, ook al was de inhoud bedoeld om obsceen te zijn. Het enige opmerkelijke is de vakkundigheid van V. Abril en C.Gomez. Je kunt deze film gewoon negeren en iets beters zoeken!

text_en:
"Hommage to Hitchcock"? Are you sure people? Hitchcock has been one of the greatest film directors ever, and his movies are still evocative and compelling today. This is something that we cannot say about "Entre las piernas", for mainly two reasons:

1)It completely lacks in imagination. The plot is very predictable at each step, except the last scenes, when we discover the identity of the killer. Overall, we are never thrilled by the story.

2)The main characters are flat, not to speak about the secondary ones... The story starts in the psychotherapy room, but it fails in really explaining the "why" of their illness, which could have been very interesting. The secondary characters are simply ridiculous.

Overall, I was very bored by the movie even if the content was meant to be pruriginous. The only notable thing is the skill of V. Abril and C.Gomez as well. You can simply avoid to see this movie, move to something better!


text:
Een moeilijk te beoordelen film.
De cinematografie is verbluffend <0xE2><0x80><0x93> een van de mooiste gedramatiseerde en geconstrueerde stedelijke thrillers die ik ooit uit welk land dan ook heb gezien. Visueel overtreft hij de meeste Amerikaanse producties in zijn weelderigheid en momenten van wreedheid. Qua sfeer is hij onvergetelijk: het personage in de regen, in de schaduwen van steegjes, de iriserende, glinsterende interieurs (gefotografeerd in een paar prachtige, slonzige Spaanse settings).
Ook een prachtige sterrenrol van Victoria Abril speelt een rol in de film. Haar personage, dat in openbare gelegenheden op zoek is naar seks, is beurtelings meelijwekkend en fascinerend en drijft de film voort, zelfs als de plotlijnen vervagen. Zonder de openbaring van de film te verknallen, blijkt dit ook een van de meest kwaadaardige aids- en homofobieverhalen te zijn die ooit zijn verfilmd. De film stelt een homopersonage voor als de kern van het mysterie, en de laatste momenten van het verhaal leunen zwaar op een zeer twijfelachtige uitbuiting van publieksvooroordelen en -angsten. Op het eerste gezicht is het een onderhoudende, goed doordachte thriller. Achter de oppervlakte is het echter reactionaire rotzooi die parasiteert op haat en misverstanden over seksuele minderheden.
Het publiek waar ik deze film mee heb gezien, applaudisseerde aan het eind voor de bravoure waarmee de film werd gemaakt en het goede acteerwerk. Ik vertrok met een vieze smaak in mijn mond en schaamde me dat ik het grootste deel van de film tot de laatste paar minuten leuk had gevonden. Afhankelijk van waar je vandaan komt en hoe ver je bereid bent om de context van deze film te bestuderen, zal het een goede, goed gemaakte film lijken of een typisch heterocentrisch afslachten van homo's, iets wat in films uit elk land voorkomt. Of misschien allebei?

text_en:
A difficult film to assess.

The cinematography is stunning---one of the most beautifully shot and constructed urban thrillers I've seen from any country. Visually it surpasses most American productions in its lushness and moments of brutality. In terms of atmosphere, it's unforgettable; the character in the rain, in the shadows of alleyways, the iridescent shimmering interiors (shot in some beautifully seedy Spanish settings).

A wonderful star-turn by Victoria Abril also carries the film. Her character, who cruises for sex in public places, is in turns pathetic and fascinating and drives the film forward even when the plotlines lag.

Without blowing the revelation of the film, this also proves to be one of the most virulently AIDS- and homo-phobic stories committed to film. The film's positing of a Gay character as a crux of the mystery and the final moments of the story leans on a highly questionable exploitation of audience prejudices and anxieties. Taken at face value, it's an entertaining, well-paced thriller. Behind the surfaces, though, it's reactionary trash which preys on hatred and misunderstanding of sexual minorities.

The audience I saw this film with applauded at the end, for the bravura filmmaking and good acting. I left with a bad taste in my mouth and ashamed that I had enjoyed the majority of the film until the last few minutes. Depending on where you're coming from and how far you're willing to scrutinize the context of this film, it will seem like a good, well-made movie or typically hetero-centric bashing of gay people, so common in movies from any country. Or perhaps both?


text:
Enigszins als een spoiler*
Ik huurde deze film vol verwachting. Alleen al door de titel raakte ik opgewonden. Ik had ook een tijdje geleden een interview met een van de sterren in Fuse gezien en wilde het toen zien.
Ten eerste... ik geloof niet dat 'Manic' de juiste titel voor de film was. Het hoofdpersonage, Lyle, vertoont enige tekenen van manie... maar hij is bozer en kan kennelijk geen enkele vorm van woede beheersen. Maar het is mogelijk dat ik in de war raak door waar de titel naar verwijst, want deze film is in een psychiatrische inrichting geplaatst en de personages nemen dingen als Tegretol en Depakote, dus ik neigde al naar de basis van een bipolaire stoornis voordat ik de film huurde.
Ik hield niet van de 'tekenfiguren'. Ze waren dun gemaakt met 'Meisje, gestoord'. Eens kijken... we hebben het meisje dat gothic is (want we weten allemaal dat meisjes die zwarte lippenstift dragen zwaar depressief zijn). We hebben het rustige meisje dat altijd kalm is tegenover mensen, maar duidelijke problemen heeft en altijd dingen achterhoudt. We hebben de persoon die iedereen kwaad maakt omdat hij zo kwaad is over zijn eigen leven, hij moet de dingen verschrikkelijk maken voor alle mensen daar. We hebben de vriend waar geen hoop op is, omdat hij niet probeert beter te worden (ik voel me vooral omdat hij niet weet hoe hij buiten een ziekenhuis moet leven). We hebben de verlegen persoon met een heleboel problemen en die zich meestal rustig houdt tot de hoofdpersoon iets van gevoel uit hem kan halen. En ten slotte, maar zeker niet het minst, de hoofdpersoon. De ene komt binnen met het idee dat hij geen probleem heeft, maar uiteindelijk realiseert hij zich dat hij beter moet worden en doet hij zijn best om indruk te maken op de andere mensen. Ik denk dat ik dit misschien een spoiler moet noemen... maar het is zo typerend.
Het schokkerige camerawerk in de film wordt heel, heel irritant. Het is alsof de regisseur schreeuwt: 'DIT IS EEN ONBEKENDE FILM!!!!!!!!!!' De openingsscène wordt op een interessante manier gespeeld, dat is zo ongeveer het enige wat ik er leuk aan vond. Maar ik moet toegeven dat er een paar behoorlijke optredens in zitten. Ze waren goed berekend, maar ze leken te veel op andere films over psychische problemen.
2/4-sterren.

text_en:
***Somewhat of a SPOILER***

I rented this movie with much anticipation. The title alone got me excited about it. I had also seen an interview with one of the stars on Fuse a while back and desired to see it then.

First off...I think "Manic" was not the right title for the movie. The main character in the movie, Lyle, shows some signs of mania...but he's more angry and obviously cannot control any sort of anger. It is possible I may be confused by what the title is referring to, however, since this movie is placed in a mental ward and the characters are taking such things as Tegretol and Depakote, I leaned towards the bipolar disorder basis before I even rented the movie.

I did not like the "token characters." They wore thin with "Girl, Interrupted." Let's see....we have the girl that is goth looking (because we all know girls that wear black lipstick are wildly depressed). We have the quiet girl who is always calm towards people, but has obvious problems and is always holding things back. We have the person that makes everyone angry because he is so mad about his own life, he must make things terrible for all the people there. We have the friend that there is no hope for, because he does not try to get better (I feel mostly because he does not know how to live outside of a hospital). We have the shy one with lots of problems and who stays mostly quiet until the main character can bring some sort of feeling out of him. And last, but certainly not least, the main character...the one that comes in thinking they have no problem, but in the end realizes and works to get better and tries and usually ends up making an impact on some of the people there. I think maybe I should label this with a spoilers...but it is so typical.

The jerky camera work throughout the movie gets really, really annoying. It's like the director is screaming, "THIS IS AN INDEPENDENT FILM!!!!!!!!!!!!" The opening scene is done in an interesting fashion, that's about all I liked about it. I will, however, give credit for some decent performances. They were well calculated, but too similar to other movies dealing with mental illness issues.

2/4 stars


text:
Manic was geen goede film, maar het was ook geen afschuwelijke film. Er zijn veel problemen met deze film. Als er een paar problemen zijn met een film, kan ik die meestal over het hoofd zien, maar Manic had er veel te veel om ze zomaar te kunnen negeren. Ze hebben me de hele film lang dwarsgezeten, vooral omdat ze werden gebruikt om het publiek te manipuleren en de plot vooruit te helpen.
Waarom zou een psychiatrische afdeling co<0xC3><0xB6>rdineren, vooral als sommige tieners zeventien zijn en andere dertien? En Joseph Gordon Levitt had zonder problemen toegang tot de vrouwenafdeling? Dat lijkt nogal belachelijk. Als hij een psychopaat is, wat weerhoudt hem of iemand anders er dan van de meisjes te verkrachten? Ik zag ook dat er volwassenen bij de tieners in de tuin waren. Ik denk niet dat dat zou zijn toegestaan. Naar alle waarschijnlijkheid zouden de minderjarigen absoluut geen toegang hebben tot iemand van het andere geslacht of iemand boven de achttien die ook een patiënt was.
Deze film was een genotzuchtige kletskoek. Dat is jammer, want ik mag Joseph-Levitt graag als acteur, maar alle personages waren volkomen eendimensionaal. Anarchie-man, Wigger-man, gothic-meisje. Het was volkomen onwetend van tieners en geestesziekten. Wat had dit in godsnaam te maken met manisch of manisch-depressief of een bipolaire stoornis? Joseph-Levitt was een sociopaat. Het was gewoon nog meer ultracoole, handgemaakte, <0xC3><0xBC>ber-indie kletskoek. Vroeger waren indiefilms goed, voordat al dat genotzuchtige gezeik als een lopend vuurtje begon rond te gaan.
Manisch komt zo'n beetje over als een bedrijfspromotiebulletin voor tieners. Dit is wat wij denken dat je bent. Het kon niet erger mis zijn.

text_en:
Manic wasn't a good film but it wasn't a horrible film either. There are many problems with this movie. If there's a few problems with a movie I can usually overlook them but Manic had far too many to just dismiss them. They bothered me the entire movie, especially since they were used to manipulate the audience and advance the plot.

Why would a psychiatric ward be co-ed, especially when some of the teenagers are seventeen and some are thirteen? And Joseph Gordon Levitt's character had access to the women's rooms without any problem? That seems kind of ridiculous. If he's a sociopath what's to stop him or anyone else from raping the girls? I also noticed that there were adults in the yard with the teenagers. I don't think that would be allowed. In all likelihood the minors would have absolutely no access to anyone of the opposite sex or anyone over the age of 18 who was also a patient.

This movie was self-indulgent tripe. It's too bad because I like Joseph-Levitt as an actor but all the characters were completely one-dimensional. Anarchy guy, Wigger guy, Goth girl. It was completely ignorant of teenagers and mental illness. What the hell did this have to do with being manic or mania or bipolar disorder? Joseph-Levitt was a sociopath. It was just more ultra-cool, hand-held, uber-indie tripe. Indie films used to be good before all this self-indulgent crap started coming out like Garden State.

Manic kind of comes across as a corporate public relations bulletin for teens. This is what we think you are. It couldn't have been any more wrong.