text:
Dit moet wel een van de beste series zijn die ooit in Noord-Amerika is uitgebracht! Ik vond het altijd heerlijk om naar deze serie te kijken toen ik in de derde klas zat. Hij kwam vlak na de oorspronkelijke 'Star Wars' waaraan ik verslaafd was, en deze serie maakte me verslaafd.
De 5 leden van de G-Force staan onder toezicht van het hoofd van de Intergalactische Veiligheidsdienst van de Federatie, 7-Zark-7, een robot die woont in een onderwaterverdedigingscentrum dat toepasselijk 'Center Neptune' wordt genoemd. Hun schip, de Phoenix, is hier gestationeerd. Ze worden regelmatig geconfronteerd met invasies van een vreemde wereld die Spectra heet en die de planeten van de Federatie tot slaaf wil maken. Spectra wordt geregeerd door een duistere figuur die Zoltar heet, en zijn baas, de Grote Geest. Deze twee lijken enigszins op de hoofdrolspelers in de eerste Star Wars-trilogie: Darth Veder en Keizer Palpatine, hoewel het twijfelachtig is of een van deze legendarische filmschurken de vele mislukkingen die Zoltar te verduren kreeg, zou hebben getolereerd. De leiders van Spectra vallen voortdurend verschillende aardse hulpbronnen aan die ze van plan zijn te stelen, en ook om de aarde tot overgave te dwingen. Dit wordt meestal gedaan in de vorm van enorme moordmachines in de vorm van dieren of vogels ('Paniek van de Pauw', 'Beest met een Zoete Tand', 'Aanval van de Vreemde Wesp'), maar soms stuitte G-krachten op piraten ('Aas uit de Ruimte'). Of huurlingen ('Een zwerm robotmieren'), hoewel Spectra er meestal op de een of andere manier bij betrokken was.
Het enige ergerlijke van de serie kan ik in alle eerlijkheid zeggen, dat G-Force voortdurend als overwinnaar uit de bus kwam. Hoewel hun schip bij verschillende gelegenheden beschadigd werd ('Raid on Riga', 'Reus van de planeet Zyr'), of in één geval volledig werd vernietigd ('Raid of the Space Octopus'), stuurden ze de Spectrans telkens verslagen terug. Een beetje variatie had de serie misschien interessanter gemaakt, hoewel het gemakkelijk te begrijpen is waarom de schrijvers het zo deden. Het was tenslotte bedoeld voor de jongere generatie.
Deze hele serie moet op dvd uitkomen. Het kan niet snel genoeg gebeuren!

text_en:
This has to be one of the best series ever released in North America! I used to love watching this series when I was in about Grade 3. It came out right on the heels of the original 'Star Wars' which I was addicted to, and this one hooked me.

The 5 G-Force members are supervised by Intergalactic Federation Security Chief Anderson, and directed by 7-Zark-7, a robot who inhabits an underwater defense center appropriately called 'Center Neptune'. Their ship, the Phoenix, is based here. They routinely find themselves up against invading forces from an alien world called Spectra, which wants to enslave Earth & other Federation planets. Spectra is ruled by a dark figure named Zoltar and his boss, the Great Spirit. These two are somewhat similar to the central villains in the first Star Wars trilogy - Darth Vader and Emperor Palpatine, although it is doubtful that either of these legendary movie villains would have tolerated the many failures that Zoltar endured. The Spectran leadership is constantly attacking various Earth resources that they plan to steal, as well as to force Earth into submission. This is usually done in the form of huge death machines in the shape of animals or birds ('Panic of the Peacock', 'Beast with a Sweet Tooth', 'Attack of the Alien Wasp'), but sometimes G-Force found themselves up against pirates ('Ace from Outer Space') or mercenaries ('A Swarm of Robot Ants') though Spectra was usually involved in some way.

The only annoying thing I can honestly say about the series was that G-Force constantly emerged victorious. Although on several occasions their ship was damaged ('Raid on Riga', 'Giant from Planet Zyr'), or in one case, completely destroyed ('Raid of the Space Octopus'), they consistently sent the Spectrans back in defeat. A little variety might have made the series more interesting though it's easy to understand why the writers made it this way. It was, after all, intended for the younger set.

This entire series needs to be released on DVD. It can't come soon enough!


text: Hoewel de kwaliteit misschien niet de beste was, waren het concept en de actie perfect voor iedereen onder de twaalf! Nu, jaren later, herinner ik me de vreemdste onderdelen van deze show, voornamelijk de tenues en voertuigen. Ik meen me te herinneren dat het Cartoon Network zo laat op de avond nog werd uitgezonden; een nostalgische must-see!<br />Ace Goodheart en zijn bemanning aan boord van hun schip, de Phoenix, om de strijd aan te binden met de dreiging uit de ruimte... of een dergelijke plaats. De creatieve kracht achter deze concepten is indrukwekkend, zeer indrukwekkend!

text_en:
While the quality may not be the best, the concept and action were perfect for anyone under the age of 12! Now, years later, I find myself remembering the oddest parts of this show, mostly the outfits and vehicles. I seem to remember the Cartoon Network running this late at night; a nostalgic must-see!

Ace Goodheart and crew boarding their ship, the Phoenix, to do battle with the menace from space,...or some such place. The creative force behind these concepts is impressive, most impressive!


text:
Films die de wereld bekritiseren, kunnen in veel valkuilen lopen, waardoor de kijker het gevoel krijgt dat hij is afgestompt door de ervaring van de film. Ghost Worlds gevatte beoordeling van 'Amerika' vermijdt met succes kinderlijk sarcastisch of zelfgenoegzaam te zijn en ontpopt zich aldus als een van de beste films van 2001. We voelen mee met Enid (de zinnelijke Thora Birch) zonder te verwachten dat we volledig geloven dat haar cynische wereldbeeld noodzakelijkerwijs het juiste is. Enids (en de negatieve houding van haar beste vriendin Rebecca) is overal om hen heen voelbaar, en hun obsessieve behoefte om cool te zijn maar op hun eigen voorwaarden, zorgt ervoor dat ze het postmodernisme tot zijn absurde conclusie brengen.

Enid De bizarre kostuumkeuzes betekenen dat ze opvalt tussen de rest van haar slobberende generatie, en in een van de scènes is ze woedend dat niemand, zelfs Rebecca niet, haar 'originele punklook uit 1977' begrijpt.
Het feit dat we ons niet volledig kunnen inleven in Enid komt tot uiting in de contrasterende karakterboog van Rebecca. Het is duidelijk dat ze in de loop van de film opgroeit, maar niet op de 'wat hebben we geleerd over het leven'-manier van Disney. Misschien heeft ze zich overgegeven aan de conservatieve idealen die ze aan het begin van de film zo weerzinwekkend vonden, maar net zoals Enid uiteindelijk haar verlangens bevredigt, zo leeft Becky haar 'zevenderangsfantasie' uit. Het gaat niet om de keuzes die mensen maken, maar om de keuzes waarmee ze gelukkig zijn.
De hoofddoelen van de film zijn mensen die zichzelf verraden in een poging erbij te horen, en de stupiditeit die daaruit voortvloeit. Maar de mensen die trouw zijn gebleven aan hun waarden (zoals in Seymour van Steve Buscemi, in een voorstelling die op zijn minst genomineerd had moeten worden voor een Academy Award) worden afgeschilderd als mensen die een even leeg leven leiden. Seymours onregelmatige pogingen om 'normaliteit' te bereiken zijn voor ons om te observeren, en voor hem bijna zielsvernietigend om mee te maken.
Dit is een uitstekende film. Thora Birch geeft haar meest zelfverzekerde optreden tot nu toe, en Scarlett Johansson is fantastisch laconiek als Enids ijzige sidekick. De bijklank was een en al glans. Sterk aanbevolen!

text_en:
Movies that criticise the world can fall into many traps, leaving the viewer to feel jaded by the film's experience. Ghost World's witty appraisal of 'America' successfully avoids being childishly caustic or self-important and thus emerges as one of the best films of 2001. We sympathise with Enid (the luscious Thora Birch) without being expected to completely believe that her cynical world-view is necessarily the right one. Enid's (and her best-friend Rebecca's)negativity is turned on all around them, and their obsessive need to be cool but on their own terms sees them take post-modernism to its absurd conclusion.

 Enid's bizarre costume choices mean that she stands out from the rest of her baggy-panted generation, and in one scene is infuriated that no-one, even Rebecca, understands her 'original 1977 punk look' she's testing out.

The fact that we should not fully empathise with Enid is shown by the contrasting character arc of Rebecca. There is a definite sense that she grows up over the course of the movie, but not in a "what have we learned about life" Disney way. Perhaps she has sold out to the conservative ideals that seemed so repulsive to them at the beginning of the movie, but just as Enid ultimately fulfils her desires, so does Becky live out her 'seventh grade fantasy'. The important thing is not the choices people make, but whether they make choices with which they are happy.

The movie's main targets are people who betray themselves in an effort to fit in, and their resulting stupidity by doing so. But the people who have remained true to their values (like Steve Buscemi's Seymour, in a performance that should have been at least nominated for an Academy Award), are portrayed as leading equally vacuous lives. Seymour's infrequent attempts to achieve 'normality' are galling for us to observe, and near soul-destroying for him to experience.

This is an excellent movie. Thora Birch gives her most confident performance to date, and Scarlett Johansson is superbly laconic as Enid's icy side-kick. The supporting cast all shine. Strongly recommended!


text:
Ik denk dat verschillende mensen verschillende betekenissen kunnen ontlenen aan de term HOOFDWERELD en precies weten waarom hij is gemaakt. Voor mij was het de kroniek van die kleine groep mensen die niet helemaal in deze wereld passen, en dat waarschijnlijk ook nooit zullen doen. Maar ze zijn hier aan de rand, ze leven gewoon in hun eigen parallelle universum, of hun eigen 'geestenwereld'. Hoewel het deprimerend klinkt, is deze film nauwelijks een afknapper, hij zit vol humor, satire en scherpe observaties over het leven. De algehele productie is uitstekend (de helderheid en kleuren van de foto's, kostuums en decors zijn verbluffend)... en bovendien haalt hij het onmogelijke uit de kast door bij het slot met succes naar de dodelijke ernst te sturen om het punt te maken.
Het begint bij de diploma-uitreiking met Enid (Thora Birch) en Rebecca (Scarlett Johansson), twee zeer opmerkzame verschoppelingen van de middelbare school die dwars door de fa<0xC3><0xA7>ade van hun leeftijdsgenoten heen kijken en er niets mee te maken willen hebben. Voor Rebecca is deze zelfverdringing niet meer dan een voorbijgaande fase, maar bij Enid heb je sterk de indruk dat dit altijd haar manier van leven zal zijn. Niet dat ze het niet begrijpt, maar ze begrijpt it niet, of mensen of de spelletjes van het leven. Het is een kort emotioneel keerpunt voor Enid als een wrede practical joke een averechts effect heeft en ze betrokken raakt bij het doelwit, de nerd en zeer sardonische Seymour (Steve Buscemi), die misschien wel de verwante geest is waarnaar Enid op zoek was. De gedeelde scènes tussen Enid en Seymour, die gedoemd zijn een slechte wending te nemen, worden teder behandeld door de regisseur en de acteurs en zijn heel gedenkwaardig en ontroerend.
Highlights is een uitstekende scène in een bluesclub die zo ongeveer de Amerikaanse kijk op het leven, ons gebrek aan eerbied en de scènes in Enids tekenles, met de meest misleide en pretentieuze lerares (Illeana Douglas) die je je maar kunt voorstellen, aanscherpt. De meisjes zijn geweldig, en Steve Buscemi werd ten tijde van de prijsuitreiking ten onrechte over het hoofd gezien (grote schok). Hoe dan ook, hij is nog nooit zo goed geweest. Het feit dat deze premisse, deze ideeën en deze originele en interessante personages uit een stripboek komen, doet me beseffen dat ik de artistieke mogelijkheden binnen dat medium volledig over het hoofd heb gezien.

text_en:
I guess different people can extract different meanings from GHOST WORLD and all nail exactly why it was made. For me, it was the chronicle of that small group of people who don't, and probably never will, quite fit into this world. They're here on the fringes though, just existing in their own parallel universe, or their own "ghost world." Though it sounds depressing, this film is hardly a downer, it's full of humor, satire and acute observations on life. The overall production is excellent (the brightness and colors in the photography, costumes and sets is stunning)... plus it pulls off the impossible by successfully steering toward dead-on seriousness near the conclusion to drive it's point across.

It begins at graduation with Enid (Thora Birch) and Rebecca (Scarlett Johansson), two very perceptive high school outcasts who see right through the facade of their juvenile peers and want nothing to do with it. For Rebecca this self-ostracizing is just a passing phasing, but for Enid you get the strong impression this is going to always be her way of life. It's not that she doesn't get it, it's that she's doesn't understand IT or people or the games of life. There's a brief emotional turning point for Enid when a cruel practical joke backfires and she becomes involved with the target, the nerdy and very sardonic Seymour (Steve Buscemi), who may just be the kindred spirit Enid was looking for. The shared scenes between Enid and Seymour, though doomed to take a bad turn, are handled with tenderness by the director and actors and are quite memorable and touching.

Highlights are an excellent scene in a blues club that just about nails the American outlook on life and our lack of reverence and the ones in Enid's remedial art class, with the most misguided and pretentious teacher (Illeana Douglas) you could imagine. The girls are wonderful, and Steve Buscemi was unfairly overlooked at awards time (big shocker). Anyway, he's never been this good before. The fact this premise, these ideas and these original and interesting characters came from a comic book makes me realize I've completely overlooked the artistic possibilities within that medium.


text: Beste vriendinnen Enid en Rebecca komen van de middelbare school en merken dat ze gedwongen zijn de echte wereld in te gaan. Enid (meer dan Rebecca) is een rebel in de contracultuur die een hekel heeft aan deze wereld van bedriegers en losers, en vervolgens heeft ze moeite om een baan te krijgen en te houden. Op een dag besluiten de meisjes een grap uit te halen met een eenzame loser van middelbare leeftijd die Seymour heet. Hun plannetje loopt echter op niets uit, en Enid raakt een beetje geobsedeerd door de man. Eerst heeft ze medelijden met Seymour, dan wordt hij een soort held voor haar, en ze besluit hem te helpen in elk geval een vriendin te vinden. 'Misschien kan ik gewoon niet tegen de gedachte aan een wereld waarin een man als jij geen vriendin kan krijgen,' zegt ze tegen hem. Ondertussen lijkt Enid de uitdaging om aan haar eigen leven te beginnen te vermijden.<br />Terry Zwigoff ('Crumb') regisseert deze film op basis van een script van Dan Clowes, die ook het oorspronkelijke stripboek heeft geschreven. 'Ghost World' probeert een kitschvrije, tegen de cultuur ingaande film te zijn, en slaagt daar grotendeels in. De personages zijn heel geloofwaardig, eerlijk en innemend. De neerslachtige Seymour wordt fantastisch gespeeld door Steve Buscemi, en Thora Birch in haar opvallende rol als Enid volgt haar rol van 'American Beauty' op met weer een ontevreden maar sympathieke, onaangepaste tiener. Maar de grootste teleurstelling in 'Ghost World' is misschien wel dat Scarlett Johansson als Rebecca halverwege de film gemarginaliseerd wordt. Wat het verhaal betreft: het is de vraag of de film helemaal vrij is van kitsch. Net als bij 'American Beauty' ruiken de plotselinge romantische kansen die Seymour in de schoot worden geworpen verdacht naar vervulling van middelbare leeftijd. Ook zou je kunnen vragen om een iets strakker einde, aangezien de film zonder veel afronding eindigt <0xE2><0x80><0x93> op één nogal eenvoudige maar ontroerende scène tussen Enid en Seymour na. Maar over het geheel genomen is de film een verrukking, die een aantal zeer gedenkwaardige personages voortbrengt, van wie het publiek uiteindelijk met spijt afscheid zal nemen.

text_en:
Best friends Enid and Rebecca graduate from high school and find themselves forced to enter the real world. Enid (more than Rebecca) is a counter-culture rebel who hates this world of frauds and losers, and she subsequently has trouble getting and keeping a job. One day the girls decide to play a prank on a lonely middle-aged loser named Seymour. Their plan backfires, though, and Enid becomes a little obsessed with the man. First she feels sorry for Seymour, then he becomes something of a hero to her, and she resolves to help him at least find a girlfriend. "Maybe I just can't stand the thought of a world where a guy like you can't get a date," she tells him. Meanwhile, Enid seems to be avoiding the challenge of getting her own life started.

Terry Zwigoff ("Crumb") directs this film based on a script by Dan Clowes, who also created the original comic book. "Ghost World" attempts to be a kitsch-free, counter-culture coming-of-age film, and for the most part it succeeds. The characters are very believable, honest, and engaging. The downbeat Seymour is played wonderfully by Steve Buscemi, and Thora Birch in her striking performance as Enid follows up her "American Beauty" role with another discontent but sympathetic misfit teen character. Perhaps the greatest disappointment in "Ghost World," however, is that Scarlett Johansson as Rebecca is marginalized midway through the film. Regarding the story: It is debatable whether the film is entirely free of kitsch. As with "American Beauty," the sudden romantic opportunities which fall into Seymour's lap smell suspiciously of middle-aged wish fulfillment. Also, one might ask for a slightly tighter ending, as the film finishes without much resolution--except for one rather simple but touching scene between Enid and Seymour. On the whole, however, the film is a delight, producing some very memorable characters to whom, in the end, the audience will be sorry to say goodbye.


text:
GOOD WORLD / (2001)** (uit vier)
Voor diegenen onder ons die genoeg hebben van de standaard tienerfilms, is hier de film die onze dag kan opvrolijken. Het is een akkefietje in het saaie genre van acteurs van halverwege de twintig die stereotiepe middelbareschoolfiguren spelen die zich schaamteloos overgeven aan voorspelbare, frivole romances. Waar de meeste films die zich afspelen op middelbare scholen een oplossing vinden in de romantiek, durft 'Ghost World' het anders aan te pakken.
Toch bevat hij alle gebruikelijke ingrediënten <0xE2><0x80><0x93> doelloze hoofdpersonen, eendimensionale bijpersonen, diploma-uitreiking van de middelbare school, debielen van ouders, seksuele onthullingen, een romance <0xE2><0x80><0x93> maar hij smaakt anders. Deze film gelooft niet dat de middelbare school de oorzaak is van de complicaties van de jeugd; hij weet dat de verwarring niet op school ligt <0xE2><0x80><0x93> het is na de middelbare school dat de complicaties beginnen. De film begint als een eindexamenleerling met een muziekvideo danst. Klinkt dat als een typische tiener? Nou, niet echt. De muziek waar dit meisje naar luistert is niet bepaald mainstream. Niets aan Enid (Thora Birch uit 'American Beauty') is gewoon.
Hetzelfde geldt voor haar beste vriendin, Rebecca (Scarlett Johansson). Zij is iets meer gefocust dan de doelloze Enid, maar als ze in de eerste scènes van de middelbare school afstuderen, weten ze geen van beiden wat ze van het leven willen.
Rebecca en Enid vinden interessante mensen om te volgen, uit te buiten en in verlegenheid te brengen, gewoon voor hun eigen plezier, maar zelfs dat verliest zijn scherpte. Om er het (minstens) het beste van te maken, stuiten de meisjes op een buitengewoon zielige advertentie. Bij wijze van grap reageren ze. Maar als ze die man ontmoeten, wordt Enid smoorverliefd op hem.
In hun schooltijd merken Enid en Rebecca dat ze langzaam uit elkaar groeien. Rebecca wil graag een appartement en verder met haar leven, terwijl Enid de ene dag na de andere leeft, de ene verliefdheid na de andere najagend. Terwijl hun houding geleidelijk van cynisch in nuchter verandert, worden de opkomende verschillen tussen Enid en Rebecca overduidelijk, maar pijnlijk duidelijk.
'Ghost World' De naam verwijst naar de wereld waarin deze figuren leven, een stad die langzaam wordt overvleugeld door winkelcentra en koffieshops; een stad die langzaam zijn onderscheid verliest en een geest wordt van wat hij ooit was.
Mijn stadje Mason, MI, spreekt voor zichzelf. Ooit een piepkleine agrarische voorstad van de hoofdstad van de staat, is het nu een broedplaats voor nieuwe woonwijken, fabrieken, winkels, benzinestations, caravanparken en bedrijven. Voor je het weet, zal het een dichtbevolkte stad zijn, net als de hoofdstad zelf.
'Ghost World' maakt scherpe opmerkingen, maar verliest nooit zijn gevoel voor humor. Enid zit zo vol bitter cynisme dat we erom moeten lachen. Ze geeft toe aan de dialoog. Vaak zijn ze tactloos openhartig, genieten ze van elke kans om iedereen, om wat voor reden dan ook, in elkaar te slaan, uit te schelden, belachelijk te maken of te beledigen.
De maatschappij heeft de neiging om ons bijtende verlangen om een medemens te beledigen te onderdrukken, maar 'Ghost World' aarzelt niet. Het neemt veel risico's, maar stapt nooit in de verkeerde richting. Het verbindt ons met deze personages. Ze zijn zo nonchalant asociaal dat we wel van ze moeten houden. Soms vereist de film geen dialoog. Hij bestudeert gewoon de omgeving van de personage. We leren deze mensen zo goed kennen dat we precies weten wat ze denken voordat ze het zeggen. Ze maken deel uit van ons instinct om op impulsen te reageren. Maar een personage is alleen maar zo goed als de acteur die erachter zit. 'Ghost World' bevat enorm onderhoudende optredens. Brad Renfro geeft zijn nietszeggende winkelbediende een rauwe, nietszeggende uitstraling. Illeana Douglas injecteert een soort gecontroleerde excentriciteit in haar rol als tekenlerares. Steve Buscemi creëert een hopeloze platenverzamelaar uit onderdrukte emotie, en het ontbreken daarvan.
Scarlett Johansson bezorgt Rebecca een droge, gedeprimeerde stemming. Thora Birch steelt de hele show met een rechttoe rechtaan, onbevreesd optreden. Hoewel de film nooit de relatie tussen Enid en Rebecca definieert, maken de acteurs die zelf duidelijk. Ze creëren een verleidelijk charisma dat geleidelijk aan omslaat in een ongemakkelijke spanning.
'Ghost World' Een deel van onze reis van kindertijd naar volwassenheid wordt met poëtische gratie en cynische geestigheid in beeld gebracht. Hoewel het niet echt een leeftijdsfilm is, waarin een jong personage eindelijk een plaats in de wereld inneemt. Enid vindt nooit haar plaats, beslist over haar toekomst of kiest een pad. Aan het eind van het verhaal wordt ze zich simpelweg bewust van haar mogelijke opties. Deze film is slechts het begin van haar verhaal.

text_en:
GHOST WORLD / (2001) **** (out of four)

For those of us who tire of standard teen movies, here's the film to brighten our day. It's a monkey wrench in the cranks of the tedious genre that features actors in their mid-twenties portraying stereotypical high-school characters shamelessly indulging predictable plots of frivolous romance. Where most movies set in high schools find resolve in romantics, "Ghost World" dares to be different.

Yet it contains all the usual ingredients-aimless main characters, one-dimensional side characters, high school graduation, moronic parents, sexual revelations, a romance-but it tastes different. This movie doesn't believe high school is the root of youth complications; it knows that school isn't where the confusion lies-it's after graduation when the complexities begin.

The movie opens as a high school senior dances along with a music video. Sounds like a typical teenager? Well, not really. The music this girl listens to isn't exactly mainstream. Nothing about Enid (Thora Birch from "American Beauty") is ordinary.

The same goes for her best friend, Rebecca (Scarlett Johansson). She is slightly more focused than the aimless Enid, but, as they graduate from high school in the opening scenes, neither of them know what they want out of life.

Rebecca and Enid find interesting people to follow, exploit, and embarrass, just for their own leisure, but even this loses its edge. Making the most (or least) of their situation, the girls stumble upon an outstandingly pathetic personal ad. As a joke, they respond. However, when they meet this man, Enid becomes infatuated with him.

In their post high school days, Enid and Rebecca find themselves slowly drifting apart. Rebecca is eager to get an apartment and get on with her life, while Enid lives by the day, following one infatuation after another. As their attitudes gradually change from cynical to sober, Enid and Rebecca's emerging differences become blatantly obvious, but painfully realized.

"Ghost World" refers to the world in which these characters live, a town slowly being overcome by shopping malls and coffee shops; a town that slowly loses its distinctions and becomes a ghost of what it once was.

My small town of Mason, MI speaks for itself. Once a minuscule farming suburb of the state's capital, it's now a breeding ground for new subdivisions, factories, stores, gas stations, trailer parks, and businesses. Before you know it, it will be a densely populated city like the capital itself.

"Ghost World" makes harsh points, but it never loses its sense of humor. Enid is so full of bitter cynicism that we have to laugh. She indulges the dialogue. It's often tactlessly frank, savoring every opportunity to bash, thrash, ridicule, or insult anyone or anything for any reason.

Society tends to repress our caustic desire to insult a fellow man, but "Ghost World" doesn't hesitate. It takes a lot of risks, but never steps in the wrong direction. It connects us with these characters. They are so casually antisocial that we can't help but to love them. At times, the movie doesn't require dialogue. It simply examines the character's surroundings. We get to know these people so well, we know exactly what they're thinking before they say it. They are a part of our instincts to react on impulse.

But a character is only as good as the actor behind it. "Ghost World" features enormously engaging performances. Brad Renfro gives his nobody store clerk a raw blandness. Illeana Douglas injects a kind of controlled eccentricity into her role as an art teacher. Steve Buscemi creates a hopeless record player collector out of repressed emotion, and lack thereof.

Scarlett Johansson gives Rebecca a dry, depressed mood. Thora Birch steals the whole show with a straightforward, fearless performance. Although the movie never defines the relationship between Enid and Rebecca, the actors themselves make it clear. They create an enticing charisma that gradually turns to an awkward tension.

"Ghost World" captures part of our journey from childhood to adulthood with poetic grace and cynical wit. Though it's not really a coming-of-age film, where a young character finally takes a place in the world. Enid never finds her place, decides her future, or chooses a path. By the end of the story, she simply becomes aware of her possible options. This movie is just the beginning of her story.


text:
Enid (Thora Birch) en Rebecca (Scarlett Johansson) zijn beste vriendinnen die problemen hebben met sociaal gedrag tegenover andere mensen. Nadat ze op de middelbare school zijn geslaagd, besluiten ze een baan te zoeken en een eigen huis te huren. Maar Enid moet naar de zomerschool van de kunstacademie om haar diploma te halen en door het ongezellige gedrag van Enid raakt ze haar baan kwijt. Intussen halen ze een geintje uit met Seymour (Steve Buscemi), een verzamelaar van langspeelplaten die ook problemen heeft met relaties, en Seymour en Enid worden vrienden. In de loop van de dagen wordt Enid volwassen en krijgt ze een andere kijk op het leven.
'Ghost World' Het is een uitstekende lowbudget cultfilm die genomineerd is voor een Oscar in de categorie 'beste script, scenario en regie', en die genomineerd is voor nog eens vijfentwintig (25) prijzen plus vierentwintig (24) nominaties op verschillende festivals. Het bijtende, volwassen verhaal over een opgroeiende puber gaat over de bizarre en opstandige Enid die na de middelbare school de behoefte voelt om zich in de echte wereld te begeven, en wordt briljant geregisseerd door Terry Zwigoff, die ook het fantastische scenario schrijft. Het optreden van Thora Birch, waarschijnlijk in haar beste rol, verdient ook een Oscar. Scarlett Johansson, Steve Buscemi en de andere acteurs zijn ook geweldig. Ik vond 'Ghost World' echt geweldig. Ik zou mijn grote filmvriend Ricardo willen bedanken voor zijn aanbeveling van dit juweel. Mijn stem gaat uit naar negen.
Titel (Brazilië): 'Ghost World ven Aprendendo a Viver' / a.k.a. 'Mundo Cnieo' ('Ghost World ven Leaning to Live' / 'Dog's World')

text_en:
Enid (Thora Birch) and Rebecca (Scarlett Johansson) are best friends having difficulties in social attitude with other people. After graduating in high-school, they decide to get a job and rent a house of their own. However, Enid need to attend the Arts summer school to graduate and the unsociable behavior of Enid makes her lose her job. Meanwhile, they play a prank with Seymour (Steve Buscemi), a middle-age collector of long-plays record that feels also difficulties of relationship, and Seymour and Enid become friends. Along the days, Enid reaches maturity and a different view of life.

"Ghost World" is an excellent low-budget cult-movie nominated for Oscar in the category of Best Writing, Screenplay Based on Material Previously Produced or Published and awarded in another twenty-five (25) prizes plus twenty-four (24) nominations in different festivals. The caustic and mature adolescent-coming-to-age story is centered in the weird and rebel Enid facing and overcoming the need to join the real world after the high-school period, and is brilliantly directed by Terry Zwigoff, who also writes the wonderful screenplay with Daniel Clowes. The performance of Thora Birch, probably in her best role, also deserved a nomination to the Oscar. Scarlett Johansson, Steve Buscemi and the supporting cast are also awesome. I really loved "Ghost World" a lot, and I would like to thank my great movie-lover friend Ricardo that recommended this gem. My vote is nine.

Title (Brazil): "Ghost World  Aprendendo a Viver" / a.k.a. "Mundo Cão" ("Ghost World  Leaning to Live" / "Dog's World")


text: Twee meisjes van de middelbare school zijn van plan om een baan te zoeken en met elkaar op te trekken, maar de banden worden verbroken en de paden scheiden zich als een van de meisjes op een onbedoelde reis van zelfontdekking terechtkomt. Uit het stripboek, dat een pervers genoegen schept in het vieren van de nerdkant van ons allemaal, is 'Spookwereld' profaan en cynisch, maar ook verrassend vrolijk en opgewekt. Ik vond het best leuk, maar ik besef dat het niet voor iedereen is weggelegd. Thora Birch en Scarlett Johansson zijn ongelooflijk rijk en levendig in hun rollen (een tikje houterig, met een uitgestreken gezicht, maar niet blanco); hun vriendschap die draait om haat en liefde is overtuigend en gelukkig vrij van melodrama - zelfs zij lijken de persoonlijkheidsconflicten die zich voordoen te koesteren, waardoor ze misschien meer munitie krijgen. Ik weet niet zeker of het vernuftig is of een uitvlucht, maar ik werd er wel door geraakt (op een verdwaasde, nostalgische manier). Het is een film die veel te bieden heeft.

text_en: Two female high school grads plan to get jobs and hang together, but bonds become frayed and paths separate after one of the girls ends up on an unintended journey of self-discovery. From the comic-book which takes a perverse delight in celebrating the geeky side of all of us, "Ghost World" is profane and cynical, but also surprisingly blithe and bright. I rather enjoyed it but realize it's not for every taste. Thora Birch and Scarlett Johansson are incredibly rich and vivid in their roles (low-keyed, deadpan, but not blanks); their love-hate friendship is convincing and blessedly free of melodramatics--even they seem to cherish the personality conflicts that come up, it may give them more ammunition. As for the ending, I'm not sure if it's ingenious or a cop-out, but it did leave me touched (in a bemused, nostalgic way). It's a movie with much to offer. ***1/2 from ****


text:
Ik ben gek op deze film. Hij is zo simpel. Gewoon een episode uit het leven van twee meisjes die net van de middelbare school af zijn. Niets bijzonders, niets spectaculairs of ongewoons. Gewoon een situatie die we allemaal hebben meegemaakt, maar dan met een ander stel ogen gezien.
De optredens van Thora Birch, Scarlett Johansson (knappe meid) en Steve Buscemi zijn heel goed en het verhaal is hartverwarmend en vaak heel grappig.
Dit soort films zie je zelden en Hollywood heeft de neiging er tegenwoordig onnodig spectaculaire films van te maken. Soms werkt het, maar vaak is het nogal belachelijk. Denk aan Michael Bay.
Deze film wordt ten zeerste aanbevolen aan iedereen die om het leven geeft.
Rated R: godslastering.

text_en:
I love this movie. It is so simple. Just an episode from the lives of two girls who have just finished high school. Nothing fancy, nothing spectacular, or unusual. Just a situation that we've all been through, but shown through a different set of eyes.

The performances by Thora Birch, Scarlett Johansson (hottie), and Steve Buscemi are very good and the story is heart warming and often very funny.

Movies like this are seldom and Hollywood tends to make it's films unnecessarily spectacular these days. It sometimes works, but is often quite ridiculous. Think - Michael Bay.

This is film is highly recommended to anyone who cares about life. 10/10

Rated R: profanity


text:
De eerste keer dat ik die film zag, werd ik helemaal gek! De beste film die ik ooit had gezien! Ik zag hem op de eerste schooldag van dat jaar, dus ik was helemaal opgewonden. Hij betekende zoveel voor me, en accentueerde en verklaarde veel dingen in mijn leven. Ik kan niet uitleggen hoe dicht ik bij die film ben. Mijn beste vriend heeft hem ook met mij gezien, en we zijn sindsdien een stuk dichter bij elkaar gekomen.
Het was heel knap geschreven, zo realistisch als de hel <0xE2><0x80><0x93> niet noodzakelijkerwijs de handelingen, maar de gevoelens achter de handelingen in deze film.
Het gaat in wezen over een meisje dat Enid heet (Thora Birch) die net van de middelbare school komt, en werkt. Ik weet niet waar haar leven naartoe gaat. Ze maakt snel onderscheid tussen anderen, hoewel ik denk dat ze meestal gelijk heeft. Enid en haar vriendin Rebecca denken de hele film lang na over een appartement, maar Enid treuzelt. In feite geeft ze niet meer om iets wat haar in het leven kan helpen, en ze vermaakt zichzelf door alles te haten wat ze kan. Dat maakt haar depressief, en ze vindt het heerlijk. Enid raakt betrokken bij een oudere jazz/ragtimefanaat, Seymour (Steve Buscemi) genaamd, die problemen heeft met anderen. Enid vindt hem leuk/is door hem geïntrigeerd, en ze heeft het gevoel dat hij beter met haar kan omgaan dan ieder ander die ze in haar wereld kent. Seymour is haar drug. Als drama was Ghost World geweldig. De eerste helft van de film was echter een van de grappigste, duisterste scènes die ik ooit heb gezien. Een hoop sarcastische humor die veel mensen _ist_ zouden noemen, maar goed. Er zitten een paar van de beste openingszinnen in die ik ooit heb gehoord. Ik zal niet eindeloos doorgaan over de afloop, want andere recensenten hebben hun 10-regelige meningen over hoe goed de film is zo overdreven verwoord dat hij voorbij het slechte en weer terug is gegaan naar het goede of echt'slijmerig en artistiek' is. Over de afloop zal ik dit zeggen: het is geen normale Hollywood-afsluiting. Dat is goed. Hollywood is overbodig.
'Een tampon in een theekopje?'
'Dat is mijn reactie op het recht van een vrouw om te kiezen. Het is iets wat ik heel sterk voel!'

text_en:
The first time I saw this movie I f***ing went insane! Best movie I had ever seen! I saw it on the first day of school that year, so it started me off pumped. It meant so much to me, and accentuated and made sense of many parts of my life. I cannot explain how close I am to this movie. My best fiend saw it with me too, and we have been a lot closer since then.

It was very smartly written, realistic as hell- not necessarily the actions, but the feelings behind the actions taken in this movie.

It is basically about this girl named Enid (Thora Birch) who has just graduated high school, and doesn't know where her life is going. She quickly discriminates against others, though I think that most of the time, she is justified. Enid and her friend Rebecca are spending the whole movie thinking about getting an apartment, but Enid procrastinates. She basically stops caring about anything that will help her in life, and entertains herself by hating everything that she can. This makes her depressed, and she loves it. Enid becomes involved with an older jazz/ragtime enthusiast named Seymour (Steve Buscemi) who has issues relating to others. Enid likes/ is intrigued by him, and feels that he can relate to her better than anyone else that she knows in her world. Seymour is her drug. As a drama, Ghost World was great. The first half of the movie, though, was one of the funniest, darkest setups I have ever seen. A lot of sarcastic humor that many would call ______ist, but whatever. It's got some of the best one liners I've ever heard. I will not go on and on about the ending, because other reviewers have overly voiced their 10 line opinions about how it's so good that it's gone past bad and back to good again or really "sucky and artsy". About the ending, I will say this- It is not a normal Hollywood ending. That's good. Hollywood is redundant.

"A tampon in a teacup?"

"It's my response to a women's right to choose. It's something I feel super strongly about!"


text:
'We hebben onze middelbare schooldiploma's gehaald. Ongelooflijk,' zegt een sarcastische Enid Coleslaw (Thora Birch, in de beste rol van haar hele carrière) aan het begin van 'Ghost World'. Enid en haar beste vriendin, Rebecca (een 15-jarige Scarlett Johansson) bespreken hoezeer ze naar hun diploma-uitreiking hebben uitgekeken, en toen die eindelijk kwam, was hij niet zo vrolijk als ze hadden verwacht. Terwijl Rebecca een baan vindt en probeert verder te gaan met haar leven, weet Enid niet wat ze met haar leven aan moet en brengt ze het grootste deel van haar tijd door met Seymour (Steve Buscemi, die de meest humane variant speelt van alle 'losers' die hij zijn hele leven heeft gespeeld, en daarom is hij ook' Een eenzame oudere man wiens grootste genoegen het verzamelen van zeldzame, oude platen is.
Hoe meer ik naar 'Ghost World' kijk, des te leuker ik het vind. Dit is een heel bijzondere, heel mooie film, die tot de verbeelding spreekt. Hij is zowel hilarisch als ontroerend (echt een van de grappigste films die ik ooit heb gezien <0xE2><0x80><0x93> Enids rommelmarkt, haar eerste werkdag in een bioscoop, om nog maar een paar scènes te noemen, ik moet er elke keer weer om lachen) en ontroerend, met een bitterzoete ondertoon die wordt onderstreept door het muzikale thema van David Kitay. Het) scenario, dat is geschreven door Daniel Clowes en gebaseerd op zijn eigen stripboeken, heeft een opmerkelijk respect voor de personages, waarvan de meeste tegelijk aanbiddelijk en zielig zijn <0xE2><0x80><0x93> waaronder Josh (Brad Renfro), een jongen met wie Enid en Rebecca graag rotzooien. Een week geleden, toen ik deze film opnieuw bekeek met een paar vrienden die hem nog nooit hadden gezien, maakten we een opmerking over hoe ellendig Josh zich voelt <0xE2><0x80><0x93> en hoe triest het was om een paar dagen later te horen dat Renfro voortijdig was overleden.
Als je je ooit verloren hebt gevoeld in je eigen wereld, zonder te weten wat je met je leven aan moet, dan ga je met deze film meeleven. Het gevoel dat ik ervan krijg, doet me denken aan die andere film met Scarlett Johansson, het sublieme 'Lost in Translation'. Voor mij is een film die zo oprecht en goed gemaakt is als 'Ghost World' en 'Lost in Translation' een klassieker, en hij verdient een plekje op mijn favorietenlijstje.

text_en:
"We graduated from high school. How totally amazing", says a sarcastic Enid Coleslaw (Thora Birch, in the best performance of her career), at the beginning of "Ghost World". Enid and her best friend, Rebecca (a 15 year-old Scarlett Johansson) discuss how much they longed for their graduation day, and when it finally came, it wasn't as cheerful as they were expecting. While Rebecca finds a job and tries to move on, Enid doesn't know what to do with her life and spends most of her time with Seymour (Steve Buscemi, playing the most humane variation of all the 'losers' he's been playing his whole life, and that's why he's so great at it), a lonely older man whose biggest pleasure is collecting rare, old records.

The more I watch "Ghost World", the more I like it. This is a very special, really beautiful film, that speaks to the heart. It's both hilarious (really one of the funniest films I've ever seen - Enid's yard sale, her first day of work at a movie theater, just to name a couple of favourite scenes, crack me up every time) and moving, with a bittersweet feel to it that's underlined by David Kitay's musical theme. Terry Zwigoff's ("Crumb") script, co-written by Daniel Clowes based on his own comic books, has a remarkable respect for its characters, most of them adorable and pathetic at once - including Josh (Brad Renfro), a boy Enid and Rebecca love to mess around with. One week ago, when I was re-watching this movie with some friends who had never seen it, we commented on how miserable Josh is - and how sad it was to hear about Renfro's premature death a few days later.

If you ever felt lost in your own world, not knowing what do with your life, you're gonna relate to this film. The feeling I get from it is a little similar to THAT other film with Scarlett Johansson, the sublime "Lost in Translation". For me, any movie as sincere and well crafted as "Ghost World" and "Lost in Translation" is a classic, and deserves a spot on my all-time favourites' list. 10/10.


text:
Ghost World (2001) van cultregisseur Terry Zwigoff (Bad Santa (2003)) is gericht op intelligente, ruimdenkende en beschaafde tieners die zich bewust zijn van wat hun te wachten staat, maar ervoor kiezen om van het leven van een kind te genieten en niet volwassen te willen worden. Vergeet niet dat het een film is, waar iedereen van kan genieten.
Verbazingwekkend om een tienerfilm te zien die niet draait om tieten, toilethumor, bier en drugs, maar meer om cultuur en intelligentie en om het feit dat niet alle tieners nutteloos zijn. In feite zijn er veel tieners die behoorlijk intelligent, volwassen en wijs zijn voor hun leeftijd, maar toch hun basishumor hebben die wordt geassocieerd met het verscheiden van andere mensen, wat in deze film verbazingwekkend goed wordt gespeeld, en het is heel herkenbaar als we Enid en Rebecca zien lachen om de'satanisten' in het restaurant. Mijn vrienden en ik lachen meestal om die typische dikke, vieze oude man in de stad die het aanlegt met jonge meisjes of die raar uitziende mensen die geen gevoel voor mode hebben, wat, hoe gemeen ook, gewoon een beetje leuk is, en dat is precies wat deze meisjes doen, en dat heeft te maken met moderne tieners.
<0x3E> Wat Ghost World ook heeft, zijn bergen en bergen van cultuur die allemaal teruggaan tot de Bollywood-films uit de jaren zestig en de undergroundmuziek uit de jaren zeventig, wat zo bevredigend is om nu te zien omdat zoveel mensen van mijn leeftijd het niet begrijpen of er niets om geven, ze geven de voorkeur aan rotzooi die MTV ons in het gezicht spuwt en weten dat we het prachtig zullen vinden en kopen maar het punt is, omdat de meerderheid nogal cultureel onbekwaam is en houdt van alles dat teruggaat tot 2001 tot de moderne tijd, laten ze de andere types erbuiten, waar gaan die heen? Ze moeten graven en graven onder al die moderne popcultuur om het echte hippe spul te vinden, het echte coole spul waar onze moeders en vaders naar luisterden en naar keken toen ze klein waren, en Ghost World is bevredigend omdat het zo modern is voor de minderheid en toch verwijst naar zoveel muzikanten, kunstenaars en films en het slaat in bij MTV-kinderen en anderen, MTV-kinderen die niet weten wie Pink Floyd is, of die nog nooit van de film Midnight Express of 81ure2 hebben gehoord, die zelfs in deze film wordt genoemd. Het is een opluchting en laat een glimlach achter op zulke niet-conformistische types, degenen die niet 'emo' of 'gangsta' of dit of dat zijn. Het zou natuurlijk voor iedereen kunnen zijn, maar deze film is duidelijk gericht op speciaal publiek.
Nu verder met de film zelf. Ik zou zeggen, afgezien van de geweldige stijl en cultuur van de film, dat hij nog steeds geweldig is: acteerwerk, personages, verhaal, einde, alles. De hele film is briljant in één fles. Enid en Rebecca, beste vriendinnen, alternatieve hippe kinderen, hebben net eindexamen gedaan en rollen met hun ogen over hun liefhebbende leeftijdgenoten maar Enid wil niet volwassen worden, ze wil zich niet veranderen voor een stel klanten op een klus, ze wil niet uit huis gaan. Ze wil voor altijd in een kind blijven, waar zoveel kinderen van onze leeftijd mee kunnen leven. Velen van ons willen niet volwassen worden. Waar Rebecca volwassen is en zo, wacht ze tot Enid bij haar intrekt en een baan zoekt, maar Enid heeft het veel te druk met haar nerdlijst om vriend Seymour te verzamelen voor wie ze vroeger voor de grap opkwam. Met het verstrijken van de tijd brengt Enid steeds meer van haar vrije tijd met Seymour door, en uiteindelijk raakt ze haar schooldiploma kwijt omdat ze niet kwam opdagen bij de kunsttentoonstelling en dan valt alles voor haar in duigen. 'Ooit wilde je gewoon verdwijnen en niemand zou je ooit vragen wat er met je was gebeurd,' zei Enid tegen Rebecca. Zoals we eerder in de film zagen, staat een oude seniele man bij de bushalte te wachten op een bus die niet meer komt. Enid zegt op een gegeven moment tegen hem: 'Vanaf het moment dat mijn leven in duigen viel ben jij de enige op wie ik kan vertrouwen omdat ik weet dat jij er altijd zult zijn' of iets in die trant, waar dit min of meer verklaart dat Enids hele wereld aan het veranderen is, behalve die ene eenzame man bij de bushalte maar als hij eenmaal zegt dat hij weggaat betekent dat dat haar hele leven aan het veranderen is. Hij stapt in de bus die symboliseert dat alles voor Enid is veranderd. Zelfs op het laatst heeft Enid die bus gekregen die symbool staat voor na alles wat Enid zichzelf heeft aangedaan dat ze eindelijk accepteert dat ze volwassen is en aan haar leven begint. Een geweldige, herkenbare en culturele film, met voor mij een tien met een griffel in mijn boek. Deze film is onaanvaardbaar; deze film moet iedereen zien, of je het nu leuk vindt of niet, je kunt niet alleen maar onwetend zijn, je moet deze film bekijken en analyseren.

text_en:
Ghost World (2001), by cult director Terry Zwigoff (Bad Santa (2003)) is aimed at the intelligent, open minded and cultured teenagers who are aware of what is ahead of them, yet choose to enjoy the life of a child and not wanting to grow up. Keeping in mind it is a film, it could be enjoyed by anyone.

Amazing to see a teenaged-based film that doesn't revolve around titties, toilet humor, beer and drugs but more so revolves around culture and intelligence and pushes the fact that not all teenagers are useless. In fact there are many teenagers out there who are rather intelligent, mature and wise beyond their years yet still like their basic humour associated with other peoples demise, which in this film, is done amazingly well and it is quite relatable when we see Enid and Rebecca laughing at the "satanists" in the diner. My friends and I usually laugh at that typical fat, dirty old man in the city who hits on young girls or those freaky-looking folks who have no sense of fashion, which, as mean as it is, is just a little fun, which is exactly what these girls do and this relates to modern teenagers.

What Ghost World also holds is mountains and mountains of culture all dating way back to the 1960's Bollywood films and the 1970's underground music which is so satisfying to see now as so many people my age don't comprehend or care for, they prefer trash that MTV spits in our faces and know we'll love it and buy but the thing is, because the majority is rather culturally inept and likes anything dating from 2001 to modern times, leaves the other types left out, where do they go? They must dig and dig under all this modern pop culture to find the real hip stuff, the real cool stuff that our mothers and fathers listened to and watched when they were kids, and Ghost World is satisfying because its so up to date with the minority and yet references so many musicians, artists and films and its striking out to those MTV kids and others, the MTV kids who don't know who Pink Floyd is, or the ones who've never heard of the film Midnight Express or 8½ which is even mentioned in this film. It's a relief and leaves a smile on such non-conformist types, the ones who aren't "emo" or "gangsta" or this or that. It could be for everyone of course, but this film is clearly aimed at particular audiences.

Now, on with the actual film itself. I would say apart from the great style and culture of the movie, its still great; acting, characters, story, ending, everything. The whole movie is brilliance in a bottle. Enid and Rebecca, best friends, alternative hip kids, have just graduated school rolling their eyes over their fellow pop loving peers but Enid doesn't want to grow up, she doesn't want to change herself for a bunch of customers at a job, she doesn't want to move out of home. She wants to be in a kid forever, which so many kids our age can relate to. Many of us don't want to grow up. Where Rebecca is mature and all, she's waiting for Enid to move into an apartment with her and get a job but Enid is far too busy with her nerdy record collecting friend Seymour who she previously stood up for as a joke. As time goes on Enid spends more and more of her spare time with Seymour, and ends up losing her school certificate because she didn't turn up to the art show and everything for her falls apart. "Ever wanted to just disappear and no one would ever ask what happened to you" Enid said to Rebecca. "No." She replies.

As we saw previously in the film, an old senile man waits at the bus stop for a bus that doesn't come by anymore. Enid says to him at some stage "ever since my life fell apart you're the only one I can rely on because I know you'll always be here" or something along those lines, where as, this somewhat explains that Enid's entire world is changing, except this one lonesome man at the bus stop but once he says he is leaving this means her entire life is changing. He catches the bus symbolizing everything has changed for Enid. Even in the end, Enid has caught that same bus which represents after all the things Enid has put herself through she is finally accepting to grow up and start her life. A great, relatable and cultured film, with for me ranks grade A marks in my book. This film is beyond recommendation; this film should be seen by everyone, whether you like it or not, you can't just be ignorant, you have to look into this film and analysis it.


text:
Enid en Rebecca zijn twee cynische tieners die in een wereld leven waarin alles nep en gekunsteld lijkt. Iedereen behoort tot een kliek of een groep, en al die groepen worden als hol en verstoken van enige waardevolle inhoud beschouwd.
De film wordt opgedeeld in drie bedrijven. Het eerste bedrijf bestaat uit Enid en Rebecca die de wereld om hen heen observeren en bekritiseren. De wereld is verstoken van waarde en mensen missen verfijning, vullen hun tijd met banale activiteiten en zinloze gebaren. Telkens weer wordt duidelijk dat de personages geen diepgang hebben. Ze hebben geen waardering voor kwaliteit of vakmanschap en hebben eenvoudigweg geen behoefte om te leren of te begrijpen.
Enid en Rebecca zijn natuurlijk niet zo. De twee kunstenaars zijn twee mensen die voortdurend observeren en waarnemen wat er om hen heen gebeurt. Deze scherpe waarneming maakt hen ziek. Ze kunnen niet omgaan met 99 procent van de mensen om hen heen. Als het leven zo ziek en iedereen zo irritant is, hoe kunnen deze meisjes dan in de wereld functioneren? Als onwetendheid een zegen is, hoe kunnen deze twee verlichte tieners dan bestaan in een wereld die zo onwetend en stom is?
Plato noemde kunst en filosofie de hoogste beroepen, juist omdat ze volkomen nutteloos zijn. Door zijn wereld te begrijpen en te observeren, is de mens in staat de fundamentele routines van zijn dierlijke leven te overstijgen. De keerzijde is dat hoe meer je de dingen begrijpt, hoe minder je je met de kudde identificeert. Hoe minder je je met anderen identificeert, hoe ellendiger je je voelt (zie Antonioni).
Na de universiteit staan Enid en Rebecca dus voor een belangrijke vraag. Wat nu? Hoe functioneer ik en waar ga ik heen? Rebecca's antwoord is dat ze haar artistieke gevoeligheden opzijzet en een meer praktische kijk op het leven aanneemt. Ze besluit een praktische baan te nemen, een klein appartement te kopen en gewoon de zoveelste anonieme pion in de maatschappij te worden. Ze wil gewoon normaal zijn. Dit wordt paradoxaal genoeg zowel gezien als een stap vooruit naar volwassenheid als een regressieve stap terug naar kinderlijkheid. Ja, Rebecca stapt naar voren en neemt volwassen verantwoordelijkheden op zich, maar haar verantwoordelijkheden zijn gebaseerd op de visie van een kind op wat een volwassene zou moeten zijn. In één geweldig shot staat Rebecca voor een strijkplank, haar transformatie tot vrouw compleet. Ze gaat zo op in het echte leven, dat ze geen tijd of zin heeft om stil te staan bij het banale monster dat ze is geworden.
Enid daarentegen kan deze gelukzalige onwetendheid niet accepteren. Ze moet substantie zien te vinden. Ergens. Waar dan ook. Het antwoord lijkt natuurlijk te liggen in het inschrijven bij een kunstacademie. Zijn dit niet de plaatsen waar alle opmerkzame, overgevoelige verschoppelingen naartoe gaan? Maar nee, zelfs deze cursus lijkt pretentieus en hypocriet. Alles is een stomme fa<0xC3><0xA7>ade. Waar kan ze gewoon zichzelf zijn?
De tweede akte van de film gaat over Enid die verliefd wordt op Seymore, briljant gespeeld door Steve Buscemi. Seymore is een man van middelbare leeftijd die in het verleden leeft en oude platen en antiek verzamelt. 'Jij denkt dat dit gezond is,' zegt hij,'maar ik kan geen contact maken met mensen, dus vul ik mijn leven met dit soort dingen.' Het ironische is dat iedereen dit soort dingen verzamelt en gewoon doet. Seymore en Enid zijn zich alleen maar bewust van de reden waarom ze het doen. Ze staan buiten de box, kijken naar binnen.
Net als _Fight Club_ is de film volkomen tegen de popcultuur. Seymore ergert zich aan de radio, die voortdurend reclame maakt en pompeuze dj's heeft. 'Ik heb het gevoel dat ik in mijn gezicht word gestompt,' zegt hij. Eerder in de film klaagt een klant tegen de verkoper van een videotheek omdat hij Fellini's films niet in voorraad heeft. s 8 1/2 week (maar de seksfilm van Kim Basinger ligt nog 9 1/2 week in de winkel). Als je dit verder wegdenkt, krijg je de boze aanval van 'Clockwork Orange's', postmoderne meubels, muziek en kunst.
Er zit een subtiele symboliek in de film. Enid probeert zich voortdurend aan voorbije modetrends en muzikale genres vast te klampen terwijl ze een identiteit voor zichzelf probeert te creëren. Een ouderwets paar Levi's lijkt altijd op de stoep te liggen. Er zijn twee uitverkoopjes, maar in beide gevallen wordt dezelfde plaat verkocht. Het is ook interessant dat Enid en Rebecca zich alleen seksueel aangetrokken voelen tot specifieke types jongens. Aan het begin van de film leeft Enid mee met een jongen die Dennis heet, en beide meisjes voelen zich aangetrokken tot een andere jongen die Josh heet. Waarom? Omdat beide jongens de zeldzaamheid bezitten om precies te zijn wat ze lijken te zijn. Ze doen niet alsof. Ze doen geen moeite om cool te zijn. Ook al is Dennis een sul, hij probeert helemaal niet anders te zijn. En Josh, in wezen een slonzige jongen, lijkt open en eerlijk. De meisjes voelen een band omdat deze jongens een soort waarheid vertegenwoordigen.
De laatste akte van de film gaat over Enid, die probeert Seymore een afspraakje te bezorgen. Symbolisch gezien begrijpt ze dat als ze een verschoppeling als Seymore kan laten functioneren in de maatschappij, er misschien ook hoop voor haar is. Helaas valt Seymores relatie met zijn vriendin in duigen. Enid, die zich hopeloos voelt, stapt dus op de bus. Ze hoopt de stad uit te gaan. Ze hoopt de wereld over te reizen en misschien zichzelf te vinden. Iets te vinden waar ze zich aan vast kan klampen. Je kunt dit met optimisme bekijken, maar het is ook naïef om aan te nemen dat Enids innerlijke 'probleem' kan worden opgelost door haar omgeving te veranderen.
De film eindigt dus op ongeveer dezelfde toon als 'American Graffeti' van George Lucas, met de kunstenaar die wegvliegt, een gevoel van trieste mogelijkheid dat in de lucht blijft hangen.
8. 5/10 <0xE2><0x80><0x93> Terry Zwigoff heeft 3 vrij goede films gemaakt: _Bad Santa_, _Ghost World_ en _Crumb_. Deze film vormt een mooi samenspel met _400 Blows_, _American Graffiti_, _Ratatouille_, _Harold and Maude_ en _Fight Club_. Ik denk dat je het ook kunt vergelijken met Antonioni's werk, hoewel zijn films minder te maken hebben met de kunstenaar, en meer met de desillusie die het gevolg is van perceptie. Het is interessant dat, afgezien van de films van Pixar en Hal Ashby, alle films die op deze manier met kunstenaars te maken hebben op een deprimerende manier eindigen.

text_en:
Enid and Rebecca are two cynical teenagers who live in a world in which everything seems phony and contrived. Everyone belongs to a clique or a group, and all these groups are seen to be hollow and devoid of any worthwhile substance.

The film is broken down into three acts. The first act consists of Enid and Rebecca observing and critiquing the world around them. The world is devoid of value and people lack sophistication, filling their times with banal activities and pointless gestures. Time and again, characters are shown to lack depth. They have no appreciation of quality or craftsmanship and simply have no desire to learn or understand.

Enid and Rebecca, of course, are not like this. They're two artists, constantly observing and chartering what goes on around them. This acute perception makes them sick. They can't relate to 99 percent of the people around them. If life is so sick and everyone so annoying, how can these girls properly function in the world? If ignorance is bliss, how can these two enlightened teens exist in a world so unenlightened and stupid?

Plato called art and philosophy the highest occupations precisely because they are profoundly useless. In understanding and observing his world, man is able to transcend the basic routines of his animal life. The downside is, the more you understand things, the less you identify with the herd. The less you identify with others, the more horrible you feel (see Antonioni).

After college, Enid and Rebecca are thus faced with an important question. What next? How do I function and where do I go? Rebecca's answer is to throw away her artistic sensibilities and adopt a more practical view of life. She decides to get a practical job, buy a little apartment and become just another faceless peon to society. She just wants to be normal. This is paradoxically seen as both a step forward into adulthood and a regressive step back into childishness. Yes Rebecca steps forward and assumes adult responsibilities, but her responsibilities are based on a child's view of what an adult should be. In one great shot, Rebecca stands before an ironing board, her transformation into womanhood complete. She's so wrapped up in actually getting on with life, that she hasn't the time or inclination to stop and ponder the banal monster she's become.

Enid, in contrast, can't accept this blissful ignorance. She needs to find substance. Somewhere. Anywhere. The answer, of course, seems to be in enrolling in an art college. Isn't this where all observational, overly sensitive outcasts go? But no, even this art class seems pretentious and hypocritical. Everything is a stupid facade. Where can she just be herself?

The second act of the film deals with Enid falling in love with Seymore, brilliantly played by Steve Buscemi. He's a middle aged man who lives in the past, collecting old records and antiques. "You think this is healthy," he says, "I can't connect with people so I fill my life with this stuff." The irony is that everyone collects and does routine stuff. Seymore and Enid just have an awareness of why it's done. They're outside the box, looking inwards.

Like "Fight Club" the film is completely angry at pop culture. The radio annoys Seymore, with it's constant advertising and pompous DJs. "I feel like I'm being jabbed in the face," he says. Earlier in the film, a customer moans at a video store clerk for not stocking Fellini's 8 ½ (yet the store has the Kim Basinger sex film 9 ½ weeks). Abstract this further and you have the angry assault of "Clockwork Orange's" post modern furniture, music and art.

There's some subtle symbolism in the film. Enid constantly tries to latch on to past fashion trends and musical genres as she tries to create an identity for herself. An outdated pair of Levis always seems to be strewn on the sidewalk. There are two garage sales, but the same record is sold in each case. It's also interesting that Enid and Rebecca are only sexually attracted to specific types of boys. At the start of the film, Enid sympathises with a guy called Dennis and both girls are attracted to another kid called Josh. Why? Because both these guys have that genuine rarity of being exactly what they appear to be. No pretence. No attempts to be cool. Even though Dennis is a dweeb, he isn't trying to be anything else. And Josh, basically a dishevelled kid, seems open and honest. The girls feel a connection because these kids represent some form of truth.

The last act of the film deals with Enid trying to set Seymore up on a date. Symbolically, she understands that if she can get an outcast like Seymore to function in society, then maybe there is hope for her too. Unfortunately, Seymore's relationship with his date falls apart. Enid, feeling hopeless, thus hops on board a bus. She hopes to leave town. She hopes to travel the world and maybe find herself. Find something she can latch on to. One can view this ending with optimism, but it's also naive to assume that Enid's internal "problem" can be solved by changing her external surroundings.

The film thus ends on very much the same note as George Lucas' "American Graffeti", with the artist flying away, a sense of sad possibility lingering in the air.

8.5/10- Terry Zwigoff has made 3 pretty great films. "Bad Santa", "Ghost World" and "Crumb". This film makes a nice companion piece to "400 Blows", "American Graffiti", "Ratatouille", "Harold and Maude" and "Fight Club". I guess you can also equate it with Antonioni's work, though his films deal less with the artist, and more with the disillusionment that comes with perception. It's interesting that aside from Pixar's and Hal Ashby's film, all films that deal with artists in this way end on a depressing note.


text:
Dit is het verhaal van Enid (Tora Birch) en Rebecca (Scarlett Johansson) als ze klaar zijn met hun middelbare school. Ze hebben allebei problemen die met mensen te maken hebben en ze brengen hun tijd door met rondhangen en engerds lastigvallen. Toen ze Seymour (Steve Buscemi) ontmoetten, een sociale buitenstaander die het heerlijk vindt om oude lp's te verzamelen, zou het leven van Enid voorgoed veranderen.
Het scenario van deze gedenkwaardige film is gebaseerd op een stripboek met dezelfde naam, geschreven door Daniel Clowes. De plot is heel eenvoudig maar uitstekend en er zijn een heleboel gedenkwaardige dialogen en twee gedenkwaardige personages die deze film tot een van de origineelste films aller tijden maken en dat is zonder enige twijfel het meesterwerk van Terry Zwigoff. De manier waarop de film begint, als we zien hoe Enid en Rebecca hun tijd doorbrengen, is heel vreemd ten gevolge van de vreemde houding van de personages. Ik bedoel als ze het 'duivelse' stel volgen is het echt bizar maar later vergeten ze ze gewoon in minder dan een minuut en ze stoppen in een restaurant, en dan is het nog bizarder. En er zijn een heleboel van dit soort scènes die deze personages echt gedenkwaardig maken en het beste is dat ze geloofwaardig zijn. En de andere hoofdpersoon, Seymour, is ook geweldig. De tekst van alle personages is echt geweldig en de criticus van de onwetende samenleving ook, vooral de scène waarin een man op zoek is naar de film '81/2' van Fellini en de videotheekbediende hem de film '91/2 Weeks' met Mickey Rourke geeft.
Nou, de cast is perfect; Tora Birch is geweldig in het beste personage van de film, Scarlett Johansson is in alle opzichten perfect en Steve Buscemi is uitstekend als altijd in een gedenkwaardig personage. De rest van de cast is ook uitstekend, net als de rest van de bijrollen, zoals Josh (Brad Renfro) of Roberta Allsworth (Illeana Douglas). En de muziek is ook perfect in deze film, net als in elk ander meesterwerk als dit.
Conclusie: ik ben echt dol op deze film, die je keer op keer kunt bekijken en die voor mij een van de beste films uit de jaren 00 is en verbazingwekkend origineel. Ik heb het stripboek niet gelezen, maar Daniel Clowes, de maker, schrijft de film ook, dus ik denk dat hij erg veel lijkt op het stripboek, dat ik binnenkort ga lezen. Dus kijk deze film, is grappig dankzij de grote satire op de maatschappij, maar ook triest dankzij één personage dat niet weet wat ze met haar leven aan moet en dat behoorlijk teleurgesteld is in de rest van de wereld. Een geestenwereld.

text_en:
This is the story of Enid (Tora Birch) and Rebecca (Scarlett Johansson) after they finish the high school. Both have problems to be related with people and they spend their time hanging around and bothering creeps. When they met Seymour (Steve Buscemi) who is a social outsider who loves to collect old vinyl records, the life of Enid will change forever.

The screenplay of this memorable film was based on a comic book with the same name, created by Daniel Clowes. The plot is very simple but excellent and there are a lot of memorable dialogs and two memorable characters that makes this film as one of the most original films ever and that is, without a doubt, Terry Zwigoff's masterpiece. The way that the film start, when we can see how Enid and Rebecca spend their time, is really strange in consequence of the strange attitude of the characters . I mean when they follow the "satanic" couple is really bizarre but later they just forget about them in less than a minute and they stop in a restaurant, and it's even more bizarre. And there are lots of this kind of scenes that makes this characters truly memorable and the best thing is that they are believable. And the other main character, Seymour, is also great. The lines of all the characters are really great and the critic to the ignorant society too, specially the scene when a man is looking for the film "8 1/2" by Fellini and the video clerk give him the film "Nine 1/2 Weeks" with Mickey Rourke.

Well, the cast is perfect; Tora Birch is amazing in the best character of the film, Scarlett Johansson is perfect in all the ways and Steve Buscemi is excellent like always in a memorable character. The rest of the cast is excellent too like the rest of the secondary characters like Josh (Brad Renfro) or Roberta Allsworth (Illeana Douglas). And the music is another perfect thing of this film just like in every other masterpiece like this one.

Conclusion: i really love this film that is highly re-watchable and for me is one the best films of the 00's and amazingly original. I haven't read the comic book but Daniel Clowes, the creator, write the film too so i think is very similar to the comic book, that i'm going to get soon. So watch this film, is funny thanks to the great satire to the society but also is sad thanks to one character who doesn't know what to do with her life and is quite disappointed with the rest of the world. A ghost world. 10 out of 10


text: Wauw is het enige wat ik over deze film kan zeggen. Er is nog nooit zoiets geweest en er zal ook nooit zoiets zijn. Het is de enige film die ik meer dan 20 keer heb gezien, soms twee keer achter elkaar. Het is de beste film ter wereld! Ik denk dat Thora Birch de enige is die Enid zou kunnen spelen omdat niemand anders zo overtuigend zou kunnen zijn. Elke keer dat ik deze film kijk, ontdek ik iets nieuws en daarom blijf ik ernaar kijken. Als er nog originele films in deze wereld zijn, dan zou Ghost World er beslist een van moeten zijn. Nu zou ik hier uren over kunnen praten en dan zou ik nog steeds meer moeten zeggen. De beste manier om erachter te komen waar ik het over heb, is ernaar te kijken.

text_en: Wow is the only thing I can say about this movie. There never was and will never be anything like it. It is the only movie that I watched more than 20 times, sometimes twice in a row. It is the best movie on the planet! I think that Thora Birch is the only one who could play Enid because nobody else would be that convincing. Every single time I watch this movie I discover something new and that is why I keep watching it. If there are original movies left in this world, then one of them should definitely be Ghost World. Now, I could keep talking about this for hours and still I would have to say more. The best way to find out what I'm talking about is to watch it.


text:
Ik was verbaasd toen ik ontdekte dat Ghost World een aangepaste versie van een stripboek was. De film zit vol eigenaardigheden en omarmt tegelijkertijd nerds/dwazen, maar heeft ook medelijden met hen. We beginnen met twee halfvergeten middelbare scholieren die eindexamen doen. Vanaf dat moment volgen we in de eerste plaats Enid (Thora Birch), die in een existentiële fase van haar leven terechtkomt, nadat ze aan haar gehate ervaring is ontsnapt, maar in een betekenisloze en zinloze wereld terechtkomt, waar ze zelf weinig richting aan kan geven. En dit is een komedie die op de een of andere manier werkt, zelfs wanneer hij met zo'n filosofisch gewicht beladen is.
De komedie in Ghost World is niet van het hartverscheurende type, maar eerder van het rustige, situationele type dat amusant is. Tegelijkertijd, terwijl we lachen om de nerds, nerds, freaks, sukkels en sukkels die in Ghost World wonen, werkt de film om ze in onze ogen menselijker te maken en sympathie voor hen op te wekken. Plotseling lijken hun excentriciteiten minder vreemd en interessant. En net als Enid voelen we ons tot hen aangetrokken.
Deze film heeft iets gemeen in toonhoogte met de zwaardere Amerikaanse Splendor en de lichtere Napoleon Dynamite, met een ongebruikelijke humor en met merkwaardige personages. Ondanks de komedie is deze film in de kern een drama, over een jongeling die de 'echte wereld' binnengaat, compleet met alle hardheid en teleurstellingen. Terwijl we naar de film kijken, zien we hoe haar beste vriendschap met Rebecca (Scarlett Johansson) op de proef wordt gesteld, hoe ze worstelt met jonge liefde en verliefdheid en hoe ze haar weg probeert te vinden in een wereld die haar geen richting geeft, maar haar vraagt die zelf te ontdekken. En zoals veel jonge mensen vindt ze het heel moeilijk om met die verantwoordelijkheid om te gaan.
En in het drama vinden we de kern van de film, zien we Enid met meelevende ogen door haar worsteling heen kijken.

Steve Buscimi sluit de hoofdrol af als Seymour, een jazz/blues-nerd die Enid als haar eerste missie op zich neemt als ze eenmaal is afgestudeerd, en vindt in hem een soort spirituele aanknopingspunt. De voorstellingen zijn solide, met een uitgestreken humor en een dramatisch drama. De richting is de klassieke onzichtbare Hollywoodstijl en het tempo van de film is prima. Ik denk dat het einde een beetje uit de toon valt, maar zo gaan sommige verhalen nu eenmaal.
Ik vond het een goed, eigenzinnig filmpje en als je van dat soort films houdt, kan ik je Ghost World aanbevelen.

text_en:
I was surprised to find that Ghost World is a comic book adaptation. The film is full of quirkiness and a same-time embracing of geeks/dorks as well as pitying them. We start with two semi-outcast high school students graduating high school. From then, we primarily follow Enid (Thora Birch), who finds herself in an existential phase of her life, having escaped from her hated experience, but finding herself in a meaningless and pointless world, with little direction of her own. And this is a comedy that somehow works, even when burdened by such philosophical weight.

The comedy in Ghost World is not the gut-busting type, but rather the quiet situational type that's amusing. At the same time, as we laugh at the nerds, geek, freaks, dorks and dweebs that inhabit Ghost World, the film works to humanize them in our eyes and raise a sympathy for them. Suddenly their eccentricities seem less strange and more interesting. And like Enid, we find ourselves drawn to them.

This film has a bit in common in terms of tone with the heavier American Splendor as well as the lighter Napoleon Dynamite, featuring an offbeat humor style and complete with curious characters. Despite the comedy, this film is a drama at its core, dealing with a youth's entry to the "real world", complete with all its harshness and disappointments. As we watch the film, we see her best-friendship with Rebecca (Scarlett Johansson) tested, struggle with young love and infatuation and try to find her way in a world that doesn't feed her direction, but asks her to discover it for herself. And like many young people, she finds it very difficult to deal with the responsibility.

And in the drama, we find the heart of the film, watching Enid with compassionate eyes through her struggles.

Steve Buscimi completes the primary cast as Seymour, a jazz/blues geek who Enid takes on as her first mission once she graduates, finding in him a sort of spiritual corollary. The performances are solid, with the humor played deadpan and the drama dramatic. The direction is of the classic invisible Hollywood style and the pace of the film is fine. I think the ending is a little bit of a cop-out, but I guess that's how some stories go.

I thought it was a good, quirky little film and if you're a fan of those kinds of films, I'd recommend Ghost World to you. 8/10


text:
zegt Enid (Thora Birch) tegen haar vader, terwijl hij haar vertelt waar ze kan solliciteren. De film gaat over surrealisme, depressie, tienerangst en mensen die het gevoel hebben dat ze geen recht van spreken hebben. In wezen over iedereen.
Zoals een recensent al zei, is het geen Disney-film op basis van recepten, en het is ook geen gothic depressieve film, zoals 'Disturbing Behavior' of andere tienerfilms. Deze film valt eigenlijk op door zijn eigen karakter, en de acteerprestaties zijn uitstekend. Steve Buscemi is geloofwaardig en sympathiek als de plaatselijke loser die Enid en haar vriendin besluiten te stalken. Ileana Douglas speelt Enids tekenlerares (klassiek eigenzinnig). Enid moet tekenles geven in de zomer 'voor achterlijke losers', zegt ze tegen Teri Garr, de vriendin van haar vader. De hypocrisie van de diploma-uitreiking; als de klassenvoorzitter zegt: 'Ik vond haar veel aardiger toen ze nog een junk was,' sneert Johannson. Klassiek.
Enid bedenkt ook dat ze de nerd van een klasgenoot die ze nooit meer zal zien zal missen, een vertrouwd gevoel dat 'wat er komen gaat' misschien ook wel een teleurstelling zal zijn. Het onderliggende thema van Seymours (Buscemi's) collectie van 78's, en een verloren wereld, is ontroerend en effectief. Hij werkt als adjunct-directeur bij wat vroeger bekendstond als 'Wasbeerkip'. Enid krijgt hier belangstelling voor en neemt het logo mee naar haar tekenles, waar Douglas haar beloont omdat ze zich van het onderwerp bewust is. Ja, er waren zulke plekken, zegt Seymour, nu het niet meer zo openlijk te zien is. De mogelijkheid dat we allemaal in een eigen spookwereld leven is niet ver weg.
Deze film is uitstekend vanwege zijn creatieve weergave van onrecht, ontevredenheid en de humor die ons voor wanhoop behoedt. Johansson is komisch opwekkend als Enid haar opzoekt in het plaatselijke koffiehuis waar ze werkt: 'Meestal wil ik gewoon iedereen vermoorden'... De grimmige en onpersoonlijke omgeving van de winkelcentra, de Sidewinder waar Brad Renfro slobberdrankjes maakt, de 'neprestaurants voor vijftigplussers'. 'Waar rare Al werkt, zijn al die restaurants bekend. Hopelijk maakt John Malkovich er een vervolg op.'

text_en:
Enid (Thora Birch) says to her father, as he tells her where she could apply for a job. The film encompasses surrealism, depression, teen angst and people who feel disenfranchised. Basically, everyone.

As one reviewer mentioned, it is not a formulaic Disney movie, nor is it a Gothic depressive movie, like "Disturbing Behavior" or other teen movies. This film actually stands out on its own, and the performances are excellent. Steve Buscemi is believable and sympathetic as the local loser who Enid and her friend decide to stalk. Ileana Douglas portrays Enid's art teacher (classically quirky). Enid is required to take art class for the summer "for retard losers" she tells Teri Garr, her father's girlfriend.

Enid and her friend find the world out of school has little more to offer- The hypocrisy of graduation; when the class president speaks: "I liked her so much better when she was a crack head" Johannson sneers. Classic.

Enid also reflects that she will miss the geeky classmate who she will never see again- a familiar sense that "what is to come" may also be a disappointment. The underlying theme of Seymour's (Buscemi's) collection of 78's, and a lost world, is touching and effective. He works as a VP at what was formerly known as "Coon Chicken". Enid develops an interest in this, and brings the logo to her art class,where Douglas commends her for her awareness of the subject. Yes, there were places like that, Seymour says, now it is less out in the open. The possibility that we all live in a ghost world of our own is not just a remote possibility.

This film is excellent for its creative portrayal of disenfranchisement, discontent, and the humor that saves us from despair. Johansson offers comic relief when Enid visits her at the local coffee house where she works: ..."mostly I just want to kill everyone"... The starkness and impersonal environment of the strip malls, the Sidewinder where Brad Renfro makes slushies, the "fake 50's diner" where weird Al works- all these places are familiar americana. Hopefully John Malkovich will make a sequel. 10/10


text:
Het einde van de middelbare school kan een polariserende ervaring zijn. Aan de ene kant is het het begin van een heel nieuw en opwindend leven. Maar aan de andere kant is het een angstaanjagend vooruitzicht. Het is de eerste keer in het leven van een jong mens dat ze de echte wereld in kunnen gaan en kunnen zien wat er voor hen in het verschiet ligt. Hetzij opwindende verrassingen, hetzij ernstige teleurstellingen.
Ghost World, mijn keuze voor de beste tienerfilm van 2001, vat keurig de gemoedstoestand van gekwelde tieners op dit specifieke kruispunt in het leven. Het is niet altijd toegankelijk, maar in deze tijd van koekjessnijder tienervoer is dat een soort opluchting. De twee tieners die door Ghost World worden geobserveerd zijn Enid en Rebecca, allebei prachtig gespeeld door Thora Birch en Scarlett Johansson. De openingsscène is een getuigenis van hun eindexamen. Iets wat Enid & Rebecca met een bijna achteloze onverschilligheid begroeten. Hun levens zijn onmiskenbaar aan het veranderen, ze hebben alleen nog niet besloten of het in voor- en tegenspoed is.
Ghost World is een film die een bizarre bufferzone tussen twee onderwerelden lijkt in te nemen. Het is een vertekend beeld van een buitenwijk, zoiets als iets uit een Tim Burton- of een John Waters-film. En regisseur Terry Zwigoff schildert een heel aantrekkelijk portret van een bizarre utopie die langzaam wordt opgeslokt door 'vooruitgang' zoals minimarkten en consumentisme.
Enid & Rebecca zijn toevallige waarnemers. Wat er ook onder hun radar valt, je kunt er donder op zeggen dat Enid een geestig antwoord of een droog commentaar paraat heeft, druipend van sarcasme, terwijl Rebecca er aan de kant over staat te peinzen en zo nodig bijspringt als dat nodig is.
De film laat de verslechtering van hun vriendschap zien. Hoewel Enid geen haast heeft om volwassen te worden en verder te gaan met haar leven, voelt Rebecca een onontkoombaarheid in haar leven. Niet-conformistisch zijn is één ding, maar op een gegeven moment moeten we ons allemaal aanpassen aan wat het leven van ons verwacht.
Rebecca krijgt een baan bij Starbucks (of iets dergelijks) en gaat op zoek naar een appartement voor zichzelf en Enid. Dit soort dingen interesseert Enid niet. Ze zit gevangen in een eeuwige fantasie. Een luchtbel waarvan ze gelooft dat hij intact zal blijven. En als ze wel probeert om Rebecca's voorbeeld te volgen, door gewoon haar werk te doen, is het alsof ze een hond op zijn achterpoten ziet lopen.
Enid is niet geschikt voor een normaal leven. Ze vindt het heerlijk om op te vallen bij iedereen om haar heen. En ze heeft een eclectische garderobe voor elke (sociale) gelegenheid. Rebecca mag dan ook een buitenstaander zijn, maar misschien ziet ze het als een van de vele fasen in het leven.
Dus terwijl Enid & Rebecca steeds verder uit elkaar groeien, vindt Enid troost in Seymour (een perfect gecaste Steve Buscemi), een platenverzamelaar die in de liefde pech heeft. Enid maakt een nogal wrede grap over Seymour door te reageren op een advertentie die hij in de krant heeft gezet. Ze zet hem op zijn nummer, min of meer, door hem van een afstandje te observeren (zoals ze met alles doet) en raakt gefascineerd door deze eigenaardigheid van een man.
Ze bespeurt een verwante geest in Seymour. Iemand die er niet bij hoort, een sociaal buitenbeentje, en onbekwaam in de ironie van het leven. Maar als ze Seymour echt een afspraakje bezorgt, begint hij steeds minder tijd met Enid door te brengen. En als Enids volmaakt opmerkzame wereld instort, raakt ze in een depressie en wanhoop.
Ghost World is het soort tienerfilm waar je om bidt, en als het eindelijk komt, heb je bijna zin om jezelf in je gezicht te slaan van verbazing. Een tienerfilm die geestig is, scherp, maar vooral opmerkzaam. Een van de leukste bijkomstigheden is dat het voor de verandering eens echte tieners laat acteren, en niet volwassenen die tien jaar ouder zijn.
Ghost World heeft een duidelijk anti-autoritaire ondertoon. Ik heb het gevoel dat Terry Zwigoff zelf ook een beetje een non-conformist is. En hij heeft twee fantastische actrices uitgekozen om de film met aplomb te brengen.
Thora Birch is de onbetwiste ster. Ze speelt Enids personage zo keurig dat je je niet kunt voorstellen dat iemand anders de rol zou kunnen spelen. Haar vertolking is zo geweldig, de manier waarop die draait om cynisme, intuïtie en uiteindelijk hartverscheurende wanhoop. Elke dialoog die ze voert is perfect. Van de hoofdletter tot de punt. En toch is ze, ondanks dat ze afgestemd is op de wereld om haar heen, op haar eigen manier naïef. Ze heeft de ijdele overtuiging dat de dingen altijd hetzelfde zullen blijven. De wereld op een kille, afstandelijke afstand observeren. Maar terwijl de wereld haar deelgenoot maakt, is het iets wat haar wereld voorgoed vernietigt. Wat een indrukwekkende, hartverscheurende vertolking van iemand die zo jong is.
Ghost World kwam op een moment dat de carrière van Scarlett Johansson net op gang kwam. En hoewel ze niet zoveel televisieoptredens heeft als Birch, is ze even indrukwekkend. Ze staat Birch vrij bescheiden toe in de schijnwerpers te staan omdat ze het levensverhaal van Enid kent dat onze belangstelling heeft gewekt. Johanssons vertolking is subtieler dan die van Birch, maar ze is noodzakelijk, omdat ze een effectief contrapunt vormt voor Enids rol zonder dat ze er veel voor hoeft te doen. Daarom is Scarlett Johansson ook zo'n geweldige actrice. Maar ze zal moeten wachten op Lost in Translation om haar ware aard te tonen, waar ze een personage speelt dat niet zo heel veel verschilt van Rebecca.
Steve Buscemi is als Seymour in zijn element. Hij is de man die we nooit hopen te worden. Buscemi staat erom bekend dat hij grillige, buitenissige rollen kiest, en Seymour is geen uitzondering. Een man van weinig vreugde en nog minder prestaties.
De kern van Ghost World is Enid. Langzaam dringt het tot haar door dat haar uitdagend verdedigde rol als levensechte waarnemer niet eeuwig kan duren. Op een dag zal ze volwassen moeten worden. En misschien gebeurt dat uiteindelijk ook wel. Het laatste wat we ooit van haar zien is dat ze in de bus stapt. Waar ze naartoe gaat is een raadsel. Maar ze gaat in elk geval de stad uit. Misschien heeft de vooruitgang Enid eindelijk ingehaald.
_Cherish Ghost World_. Het perfecte tegengif voor voorspelbare tienerfilms en hun comfortabele clichés.

text_en:
The end of high school can be a polarizing experience. On the one hand, its the start of a whole new and exciting life. But on the other, its a terrifying prospect. Its the first time in a young person's life when they can get out into the real world and see what lies in wait for them. Either exciting surprises or grave disappointments.

Ghost World, my choice for best teen film of 2001, neatly captures the mindset of anguished teenagers at this particular crossroads in life. Its not always accessible, but in this day and age of cookie cutter teen fodder, that's something of a relief.

The two teens Ghost World chooses to observe are Enid and Rebecca, both wonderfully played by Thora Birch and Scarlett Johansson. The opening scene witnesses their high school graduation. Something Enid & Rebecca greet with almost casual indifference. Their lives are undeniably changing, they just haven't decided if its for better or worse.

Ghost World is a film that seems to occupy a bizarre buffer zone between two netherworlds. Its a skewed vision of suburbia, not unlike something out of a Tim Burton or a John Waters film. And director Terry Zwigoff paints a quite appealing portrait of an oddball utopia slowly being swallowed up by "progress" such as mini-marts and consumerism.

Enid & Rebecca are casual observers. Anything that falls below their radar, you can bet Enid will have some witty rejoinder or dry comment dripping in sarcasm on hand, while Rebecca stands off to the side mulling it over and chipping in if and when necessary.

The film charts the deterioration of their friendship. Although Enid is in no hurry to grow up and get on with things, Rebecca senses an inevitability to her life. Being a non-conformist is one thing, but at some point, we all have to conform to some of life's expectations of us.

Rebecca gets a job at Starbucks (or something like it) and goes apartment hunting for herself and Enid. Things like these don't interest Enid. She's trapped in a perpetual fantasy. A bubble she believes will remain intact. And when she does try to follow Rebecca's example, doing a regular job, its like watching a dog walk on its hind legs.

Enid wasn't meant for normal life. She loves to stand out from everyone around her. And she has an eclectic wardrobe for each and every (social) occasion. Rebecca may be an outsider too, but perhaps she recognises it as one of life's many phases.

So with Enid & Rebecca growing further and further apart, Enid finds solace in Seymour (a perfectly cast Steve Buscemi), a record collector unlucky in love. Enid plays a rather cruel joke on Seymour by responding to a personal ad he put in the paper. She stands him up, sort of, by observing him from a distance (like she does with everything), and becomes fascinated by this oddity of a man.

She senses a kindred spirit in Seymour. Someone who doesn't fit in, a social misfit, and inept at life's ironies. But when she actually gets Seymour a date, he starts spending less and less time with Enid. And as Enid's perfectly perceptive world falls apart, she spirals into depression and despair.

Ghost World is the type of teen film you pray for, and when it finally comes, you almost feel like slapping yourself in astonishment. A teen film that's witty, sharp but most of all, perceptive. Also one of its nicest touches is the fact it stars actual teenagers for a change, not adults ten years older.

Ghost World comes with a positively anti-authoritarian stamp on it. I sense Terry Zwigoff is a bit of a non-conformist himself. And he's selected two superb actresses to carry the film off with aplomb.

Thora Birch is the undisputed star. She so neatly captures Enid's character you couldn't imagine anyone else in the role. Her performance is so wonderful the way it rotates from cynicism, intuition and eventually gut-wrenching despair. Each line of dialogue she delivers to perfection. From capital letter to full stop. And yet despite being attuned to the world around her, she is naive in her way. She has the vain belief things will always stay the same. Observing the world at a coldly detached distance. But as the world makes her a participant, its something that shatters her world forever. What an impressive, heartbreaking performance from someone so young.

Ghost World came at a time just before Scarlett Johansson's career took off. And although she doesn't get as much screen time as Birch, she's equally impressive. She quite modestly allows Birch to take the spotlight because she knows its Enid's life story that's captured our interest. Johansson's performance is more subtle than Birch's, but she is necessary, because she provides an effective counterpoint to Enid's role without having to do very much at all. Which is why Scarlett Johansson is such a wonderful actress. But she'd have to wait for Lost in Translation to show her true mettle, where she plays a character not all that different from Rebecca.

Steve Buscemi is in his element as Seymour. He's the man we hope to never become. Buscemi is known for choosing quirky, off-centre roles and Seymour is no exception. A man of few joys and even fewer accomplishments.

The crux of Ghost World is Enid. What she slowly senses is that her defiantly defended role as life's abject observer can't go on forever. One day, she will have to grow up. And perhaps she does at the end. The last thing we ever see of her is getting on a bus. Where she's going is a mystery. But at least she's getting out of town. Perhaps progress has finally caught up with Enid.

Cherish Ghost World. Its the perfect antidote to predictable teen movies and their comfortable clichés.


text: Dit is een heel grappige en trieste film over twee meisjes (Enid en Rebecca) die de echte wereld betreden en proberen te bedenken wat ze met het leven aan moeten, net zoals Seymour, een man van middelbare leeftijd, door zijn eigen leven worstelt omdat hij moeite heeft met het omgaan met andere mensen. Terwijl Enid en Rebecca ontdekken dat het leven buiten de middelbare school niet zo geweldig is als ze zich hadden voorgesteld, probeert Seymour (die al op de hoogte is van de eenzaamheid van het leven) voor één keer in zijn leven echt te gaan leven in plaats van door het leven te zweven. Steve Buscemi, die Seymour speelt, heeft een van zijn gedenkwaardigste optredens, en Thora Birch en Scarlett Johansson passen perfect in hun rol. Als je niet helemaal in de maatschappij past, vind je in deze film vast wel iets leuks. Er is nog nooit een tienerfilm als deze geweest, en er zijn waarschijnlijk geen betere dan deze. En vergeet die oude man niet die op de bus staat te wachten. Zou die oude man het antwoord kunnen hebben?

text_en: This is a very funny and sad movie about two girls (Enid and Rebecca) just entering the real world trying to figure out what to do with life, just as Seymour, a middle aged man, struggles through his own life as he has trouble relating to other people. While Enid and Rebecca discover that life outside of high school isn't as great as they imagined it to be, Seymour (who already knows about the loneliness of life) tries for once in his life to actually start living instead of just floating through life. Steve Buscemi, who plays Seymour, has one of his most memorable performances, and Thora Birch and Scarlett Johansson are perfect fits for their roles. Anyone who feels like they don't quite fit in with society will surely find something to like in this movie. There has never been a teen movie like this, and there probably isn't any that are better than this. And don't forget about the old man waiting for the bus. Could this old man have the answer?