text:
'Wat is er met tante Alice gebeurd?' is een vrij onbekende, maar verbazingwekkende en amusante kleine thriller uit het eind van de jaren zestig die het tot op de dag van vandaag heel goed doet. Het verhaal draait om Claire Marrable (Geraldine Page), een oudere, welgestelde weduwe die in een luxueus huis in Tucson woont, midden in de woestijn. Na de dood van haar man ontdekt ze dat hij haar lang niet zoveel heeft nagelaten als ze had gedacht. Dus begint Claire huishoudsters in te huren die geen bekende of overgebleven familie hebben, en vermoordt ze om al hun spaargeld voor zichzelf te hebben <0xE2><0x80><0x93> maar niet voordat ze ze heeft begraven in haar geliefde tuin en prompt dennenbomen boven de graven heeft geplant. Na een goede vriendin gaat Edna (Mildred Dunnock) voor Ms. Marrable werken en verdwijnt op mysterieuze wijze. Alice Dimmock (Ruth Gordon) meldt zich aan voor de opdracht om de zaak te onderzoeken en werkt uiteindelijk zelf voor Ms. Marrable in een poging erachter te komen wat er gaande is op haar afgelegen landgoed in de woestijn.
Ik was aangenaam verrast door hoe geweldig deze film was en hoe hij, bijna veertig jaar later, nog steeds goed overeind staat en even effectief is. Gebaseerd op een roman met de titel 'The Forbidden Garden', is 'What ever happened to tante Alice?' een onderhoudende film die helaas weinig weet en Gemaakt door Robert Aldrich (die ook _What Ever Happened To Baby Jane_ heeft geproduceerd) is het vrij gemakkelijk te zien waar de afgeleide titel vandaan komt. De verhaallijn van de film is geweldig origineel, ik heb nog nooit zo'n film gezien. De enige kleine klacht die ik heb over het verhaal is het onnodige liefdessubplot tussen de neef van Alice en de nieuwe buurvrouw van mevrouw Marrable. Het probleem is dat het niets nieuws in het verhaal brengt <0xE2><0x80><0x93> als al die scènes eruit waren gehaald, zou de film net zo goed hebben gewerkt en zou hij niet vertraagd zijn. De ontwikkeling van dit subplot heeft veel tijd gekost, maar zelfs als dat zo was geweest, zou de rest van de film zo goed zijn dat het gemakkelijk te vergeven is.
De film heeft een paar heel mooie beelden en een geweldige sfeer, met een woestijnlandschap in Arizona op de achtergrond en een heleboel decors en kostuums uit het eind van de jaren zestig en het begin van de jaren zeventig. De hele film had echt een geweldige sfeer. De score is uitzinnig maar ook effectief en doet een beetje denken aan het werk van Bernard Herrman in _Psycho_. Het acteerwerk in deze film is zo goed als het maar kan. De legendarische actrice Geraldine Page speelt de duivelse Claire en haar rol is vlekkeloos. Alles aan haar personage is geperfectioneerd in haar optreden <0xE2><0x80><0x93> haar manier van doen, gezichtsuitdrukkingen, manier van spreken <0xE2><0x80><0x93> en we kunnen haar griezelige gekakel niet vergeten. Ruth Gordon, die net een Oscar heeft gewonnen voor haar rol in 'Rosemary's Baby', speelt de tweede hoofdrolspeler <0xE2><0x80><0x93> haar personage is meelevend en aardig, maar vastbesloten om erachter te komen wat Claire met haar huishoudsters heeft gedaan. Ze is ook geweldig in haar rol. De rest van de cast is ook goed, maar de meesten zijn niet de grote sterren die deze twee hoofdrolspeelsters waren. Het einde van de film is kort maar passend, en hoewel ik het gevoel had dat het misschien een beetje ontbrak, is het ook vergeeflijk als je rekening houdt met de rest van de kwaliteit van de film. Al met al is 'Wat is er met tante Alice gebeurd?' een uitstekende horror/thriller uit het eind van de jaren zestig die absoluut de moeite waard is om te zien. Hij is een beetje gedateerd, maar hij doet het heel goed. De schokfactor is voor het moderne publiek bijna geslonken, maar deze film is niettemin heel spookachtig en heel plezierig <0xE2><0x80><0x93> het verbaast me dat niet meer mensen van deze film hebben gehoord. Ik heb het gevoel dat deze film een nieuwe favoriet van me zal worden.

text_en:
"What Ever Happened To Aunt Alice?" is a fairly unknown, but amazing and amusing little thriller from the late 1960s that still holds up very well to this day. The story revolves around Claire Marrable (Geraldine Page), an older affluent widow who lives in a luxurious Tucson home located in the middle of the desert. After her husband's death, she discovers that he didn't leave her nearly as much as she thought he would have. So, Claire begins to hire housekeepers with no known or remaining family, and kills them to appropriate all of their savings for herself - but not before burying them in her beloved garden and promptly planting pine trees over the graves. After a close friend, Edna (Mildred Dunnock) goes to work for Ms. Marrable and mysteriously vanishes, Alice Dimmock (Ruth Gordon) signs up for the job to investigate, and ends up working for Ms. Marrable herself in an attempt to uncover what is going on at her remote desert estate.

I was pleasantly surprised with how great this film was, and how it still, nearly forty years later, holds up well and is just as effective. Based upon a novel called "The Forbidden Garden", "What Ever Happened To Aunt Alice?" is a consistent and entertaining movie that is sadly little-know and/or long forgotten in modern days, which is really too bad because this is an excellent film. Produced by Robert Aldrich (who also produced "What Ever Happened To Baby Jane"), it's pretty easy to see where the derivative title originated. The film's storyline is wonderfully original, I haven't seen a movie like this ever. The only minor complaint I have with the story is the unnecessary love-subplot between Alice's nephew and Ms. Marrable's new neighbor. The problem with it is that it brings nothing new to the story - if all of those scenes had been removed, the film would have worked just as perfectly, and it wouldn't have slowed it down. Fortunately there isn't a whole lot of time spent developing this subplot, but even if there had been, the rest of the film is so good that it would be easily forgivable.

The film has some really nice imagery and a great atmosphere as well, with an Arizona desert backdrop, and a lot of late '60s/early '70s set pieces and costumes. The entire movie had a really great feel to it. The score is frantic but effective as well, somewhat reminiscent of Bernard Herrman's work in "Psycho". The acting in this film is just about as good as it gets. Legendary actress Geraldine Page plays the diabolical Claire, and is completely flawless in her role. Everything about her character is perfected in her performance - her mannerisms, facial expressions, delivery - and, we can't forget about her eerie cackling. Ruth Gordon, fresh from winning an Oscar for her role in "Rosemary's Baby", plays the secondary protagonist - her character is empathetic and nice, but determined to find out what Claire has been doing to her housekeepers. She is also wonderful in her role. The rest of the cast is also good, but most of them aren't the big-name stars that these two leading ladies were. The film's ending is short but fitting, and while I felt it may have been lacking a bit, it's also forgivable when you take into consideration the rest of the film's quality.

Overall, "What Ever Happened To Aunt Alice?" is an excellent late '60s horror/thriller that is definitely worth seeing. It's a little dated, but it holds up very well. The shock factor is nearly diminished for modern audiences, but this film is nonetheless very spooky and very enjoyable - it surprises me that more people haven't heard of this film. I have a feeling this movie is going to become a new favorite of mine. 10/10.


text: Het is eigenlijk gewoon de zoveelste poging om een beetje pit te halen uit het genre van de verouderende-diva-als-moordlustige-nut-klus, maar deze krijgt een behoorlijke oppepper van twee gedenkwaardige actrices. Ruth Gordon die haar gepatenteerde, bedrieglijke, waanzinnige-vos-figuur ten beste geeft en er alles uit haalt wat erin zit. Ze is verrukkelijk.<br />En de buitengewone Geraldine Page die de rol van de moordenares overtuigend en uiteindelijk angstaanjagend weet te brengen. Haar laatste scène had zo gemakkelijk door een andere actrice kunnen worden overgespeeld, maar ze geeft hem een verontrustend aura van waarheid. Page heeft nooit de filmcarrière gehad waarop je zou hebben gehoopt, maar hier geeft ze je een voorproefje van waar ze toe in staat was, voor degenen die nooit een van haar legendarische toneelvoorstellingen hebben gezien. Het was de moeite waard voor degenen die geïnteresseerd waren in het genre en in de twee steroptredens. Gordon had het jaar daarvoor een Oscar gewonnen voor 'Rosemary's Baby', en Page zou er uiteindelijk een winnen voor 'The Trip to Bountiful'.

text_en:
Really just another attempt to squeeze some juice out of the aging-diva-as-murderous-nut-job genre, this one gets quite a sizable lift from two memorable actresses. Ruth Gordon doing her patented, deceptively off-center, crazy-like-a-fox character, and making the most of it. She's delightful.

And the extraordinary Geraldine Page giving conviction and ultimately a scary poignancy to the role of the murderess. Her last scene could have been so easily overplayed by another actress, but she gives it an unsettling aura of truth. Page never had quite the film career one would have hoped for, but here she gives you a taste of what she was capable of, for those who never got to see one of her legendary stage performances.

Worth a look for those interested in the genre and in the two star performances. Gordon had won her Oscar for "Rosemary's Baby" the year before, and Page would ultimately win one for "The Trip to Bountiful."


text:
Ik was onlangs bij een vriend thuis en hij was bezig met de laatste 1200' van deze serie. Omdat ik altijd al een fan van Geraldine Page was geweest, wilde ik af en toe een film zien.
Als de hele film beschikbaar was geweest, had ik hem graag nog een keer van begin tot eind willen zien. Dit is een opwindend en spannend afgerond einde, en de film verdient een prijs voor de kleur, het camerawerk en het schrijven.
Geraldine, die niet meer bij ons was, kreeg waarschijnlijk een kroon in de hemel voor haar rol in deze vergeten thriller.

text_en:
I was recently at a friend's home and he screened the last 1200' of this feature. Having always been a fan of Geraldine Page, I wanted to see the odd reel.

If the whole movie had been available I would have loved to watch it from beginning to end again. This is one thrilling and suspense filled conclusion, and the movie deserves an award for the color, camera work and the writing.

Geraldine, though no longer with us, probably got a crown in heaven for her role in this forgotten thriller.


text: Deze film is een van mijn lievelingsfilms. Ik heb hem in geen jaren gezien en ik zou hem graag in mijn videoverzameling willen hebben, maar ik heb hem nergens kunnen vinden! Ik was dol op Geraldine Page en Ruth Gordon. Wat een actrices zijn dat! Ik vond vooral de scène waarin Ruth Gordons personage om hulp probeert te roepen en de toorn van Geraldine Pages personage over zich afroept geweldig! Het is zo lang geleden dat ik hem heb gezien dat ik me de namen van de personages niet eens meer kan herinneren. De scènes waarin de dennenbomen in de wind staan te zwiepen zijn echt te gek! Is er iemand die er net zo dol op is als ik?

text_en: This movie is a favorite of mine. I haven't seen it in years and would love to own it in my video collection but have not been able to find it anywhere :( I loved Geraldine Page and Ruth Gordon. What actresses they are! I especially loved the scene where Ruth Gordon's character is trying to call for help and catches the wrath of Geraldine Page's character!! It's been so long since I've seen it I can't even remember the names of the characters. The scenes showing the pine trees blowing in the wind are creeeeeeepy! Does anyone else love it as much as me?


text: Wat is er met tante Alice gebeurd? was een heel goede thriller! Als je van thrillers houdt, bedoel ik. Geraldine Page en Ruth Gordon waren in deze film uitstekende actrices. Verhaal over een vrouw die mensen vermoordt die haar te na komen... zoals haar dienstmeisjes bijvoorbeeld. Ze begon haar tweede huishoudster, mevrouw Dimmick, aardig te vinden, dacht zelfs dat ze een goede gezelschapsdame zou zijn, maar kwam er al gauw achter dat mevrouw Dimmick haar te na kwam door inlichtingen over het vroegere dienstmeisje te proberen te krijgen. Zie je, het vroegere dienstmeisje, mevrouw Tinsel, werkte vroeger voor mevrouw Dimmick en ze was boos op haar en ging weg en verhuisde en begon voor mevrouw Marable te werken. Mevrouw Dimmick maakte zich zorgen en wilde dat mevrouw Tinsel terug zou komen om haar te zoeken. Mevrouw Tinsel had haar een brief geschreven, dus ging ze naar het huis van mevrouw Marable en zag dat haar vroegere huishoudster daar niet te vinden was. Mevrouw Dimmick vroeg mevrouw Marable naar mevrouw Tinsel en zei: 'Waar is ze?' Waarmee ze mevrouw Marable in vuur en vlam zette! Tot ze die arme mevrouw Dimmick uit de weg ruimde. Hoe slim mevrouw Marable ook was, ze werd betrapt! Een echte thriller! Een negen!

text_en: What Ever Happened to Aunt Alice? was a very good thriller! I mean if you like thrillers. Geraldine Page and Ruth Gordon were excellent actresses in this film. Story about a woman who kills people who cross her....like her maids for instance. She started off liking her second housekeeper Mrs Dimmick, even thought she would make a good companion as well as a good housekeeper, but soon found out that Mrs Dimmick was crossing her by trying to find out information about the former maid. You see, the former maid, Mrs Tinsel, used to work for Mrs Dimmick and she was upset with her and left and moved and started working for Mrs Marable. Mrs Dimmick worried and wanted Mrs Tinsel to come back went to find her. Mrs Tinsel had written her a letter so she went there to Mrs Marable"s house and saw that her former housekeeper was no where to be found. Mrs Dimmick asked Mrs Marable about Mrs Tinsel and said "where is she"??? Made Mrs Marable hot!!! Until she did away with poor Mrs Dimmick. Smart as Mrs Marable was, she was caught! A real honest-to- goodness thriller!! An 9 indeed!


text: Het zou een duister, komisch meesterwerk van spanning kunnen zijn als de gestoorde Geraldine Page en de pittige, pittige Ruth Gordon permanent bij elkaar zouden zijn. Maar 'Alice' is het niet. Zonder al te veel te verklappen kan ik alleen maar zeggen dat Gordon de kogel krijgt op zo'n manier dat ik denk dat de scenarist net zo gestoord was als Page. De film heeft een redelijk uitgangspunt, maar de toon lijkt van het begin af aan niet te kloppen: is dit een doorlopende thriller of is het een beetje kitscherig? Ik vond het alleen maar lelijk, en de omgeving van de woestijn is niet goed in beeld gebracht (misschien kwam het door de kleurloosheid?). Page is niet echt in haar rol (niet dat er veel van haar rol is), ze vertrouwt gewoon op shtick. En wat Gordon betreft, die komt op het scherm alsof ze op berenjacht is, maar de filmmakers hebben geen idee wat ze met haar aan moeten en de verwachtingen van de kijker worden de grond in geboord. Elke hoop op vuurwerk op het scherm van deze dueterende diva's wordt de grond in geboord door het zwakke, primitieve, elementaire schrift. Het is een sterkoppeling die een verspilde zaak blijkt te zijn.

text_en: Pairing permanently-loony Geraldine Page with feisty, spunky Ruth Gordon might've resulted in a darkly comic masterpiece of suspense--but "Alice" isn't it. Without giving too much away, I can only say that Gordon is given the shaft in such a way that I think the screenwriter was as crazy as Page. The film sets up a decent premise, but the tone seems off from the start: is this supposed to be a no-holds-barred thriller or is meant to be a little campy? I just found it ugly, and the desert locales aren't well captured (maybe it was the brackish color?). Page isn't really in character here (not that there's much of one), she's just relying on shtick. As for Gordon, she comes on loaded for bear, but the filmmakers have no idea what to do with her and the viewer's expectations are dashed. Any hopes of screen fireworks from these dueling divas fizzles out due to the weak, crude, basic writing. It's a star-pairing which proves to be a wasted affair. *1/2 from ****


text:
Deze film zwemt in de economiehumor van de jaren zeventig, er is nooit genoeg geld voor alles. Rekeningen kunnen niet betaald worden, en een radiopresentator zegt met opluchting in zijn stem dat de kosten van levensonderhoud maar met 2% zijn gestegen.
De humor is misschien gedateerd, en laat het over de hoofden van mensen vliegen die te jong waren om zich de economische malaise van het eind van de jaren zeventig te herinneren (ik kan het me nauwelijks herinneren, omdat ik toen nog een kind was).
Maar als je daar overheen bent, heb je hier een slimme en onderhoudende komedie waarin de mensen die aan de touwtjes trekken allemaal vrouwen zijn. June Curtain, Jessica Lange en Susan Saint James vormen het team dat samenspant om een overval te plegen.
<0x3E><0x3E> Dabney Coleman bewijst dat hij een aardige vent kan spelen met zijn rol als politieman die valt voor het karakter van Jane Curtain. Richard Benjimin heeft een paar geweldige oneliners als de man van Jessica Lange, die dierendokter is. Garrett Morris heeft een geweldige cameo.
<0x3E><0x3E> Dat zag ik in de bioscoop toen de film voor het eerst werd uitgebracht en ik vond hem erg grappig en leuk. Jaren later zocht ik hem op en ontdekte dat hij al een aantal jaren niet meer op video is verschenen. Uiteindelijk vond ik een kopie die ik kon huren. Je moet ook proberen een kopie te vinden. Het is een leuke film.

text_en:
This movie is swimming in 1970's economy humor, there's never enough money for everything. Bills can't get paid, and a radio announcer says with relief in his voice that the cost of living went up ONLY 2%.

The humor may date it for some and make it fly over people's heads that were too young to remember the economic malaise of the late 70's (I barely remember it, my being a kid back then).

But if you get past that, what you have here is a smart and entertaining caper film where the people pulling the caper are all female. June Curtain, Jessica Lange and Susan Saint James make up the team that conspires to make a heist.

Dabney Coleman proves he can actually play a sweet guy with his turn as a Police man which falls for Jane Curtain's character. Richard Benjimin has some great one-liners playing Jessica Lange's animal doctor husband. Garrett Morris has a great cameo.

I saw this at the movies when it first came out and found it to be very funny and enjoyable. Years later I sought it out and found that it has been out of print on video for a number of years. Finally, I found a copy to rent. You should try to find a copy too. It's a fun film


text: Deze film ging op 21 augustus 1980 in New York City in première, met Susan Saint James als Jane, Jane Curtain als Elaine en Jessica Lange als Louise. Jane en Robert worden wakker achter in Jane's stationcar. De reden dat ze daar in de stationcar slapen is dat Jane's kinderen denken dat Robert daar is oom en hoe leg je uit dat de kinderen bij de oom slapen. Jane zegt tegen Robert dat ze met hem wil praten over trouwen. Robert antwoordt dat hij niet kan trouwen tot de oude Willard doodgaat en hij de winkel krijgt. Intussen komt Louise naar het dierenartsenkantoor van de echtgenoot om haar man te zoeken. Louise en Albert zijn negen jaar getrouwd en ze heeft Albert nodig om een cheque van duizend dollar uit te schrijven voor de spullen die ze voor de antiekwinkel heeft gekocht. Intussen is Jane bij haar thuis aangekomen met tassen vol kleren die ze heeft gekocht en neemt ze mee naar boven, naar de slaapkamer. Terwijl ze zich begint uit te kleden, zet ze het antwoordapparaat aan en hoort een boodschap van haar man. Op het antwoordapparaat probeert haar man haar uit te leggen dat hij bij haar weggaat. Elaine gaat naar de kast en ziet dat zijn spullen weg zijn, dus slaat ze het apparaat kapot en Elaine gaat naar de bank en komt erachter dat haar man haar daar heeft ingemaakt, door al haar sieraden te verkopen en Elaine met slechts 480.000 dollar in haar kerstfonds achter te laten. De volgende dag zit Albert op kantoor bij de belastingdienst en nadat hij zijn boeken heeft doorgenomen, krijgt Albert te horen dat de belastingdienst hem 41.19 dollar schuldig is. Maar de belastingdienst wil meer weten over de 36.000 dollar die hij Louise voor haar antiekwinkel heeft gegeven. Albert zegt dat de antiekwinkel een bedrijf is, maar de belastingdienst zegt dat het een hobby is, dus als Albert niet kan bewijzen dat het een bedrijf is, zal hij de belastingdienst 36.000 dollar plus boetes verschuldigd zijn. Haar ex komt de kinderen ophalen en ze belt hem op voor meer alimentatie, waarop haar ex antwoordt dat hij dat niet kan betalen. Intussen stapt Elaine in de auto om te vertrekken nadat ze een paar borrels heeft gedronken in het plaatselijke café. Ze rijdt de weg over en gaat dan door een stopbord. Bij dat stopbord zit een politieagent die zijn lichten aandoet en achter haar aan gaat en haar ten slotte aan de kant zet. Elaine praat met de agent en komt erachter dat hij getrouwd is. Dus begint Elaine de agent met haar tasje te slaan en de agenten zeggen tegen haar dat hij haar zal arresteren als ze hem nog een keer slaat. Ze zegt dat als hij dat doet, ze het eerste telefoontje naar zijn vrouw zal plegen. Nu mijn eigen gedachten over deze film. Ik ben dol op deze film omdat hij mijn aandacht gedurende het hele beeld vasthoudt. Ik geef Jane Curtin 6 sterren omdat ze niet slecht was in haar filmdebuut. Ik vond dat Jessica Lange nog beter was in haar rol als de vrouw van de dokter. Maar ik heb deze film om twee redenen gekocht. De eerste was Susan Saint James die er geweldig uitzag in een spijkerbroek en alles wat ze verder aanhad. De tweede reden was Sybil Danning die Albert receptioniste was en daar heel goed in was. Vanwege die twee redenen geef ik deze film 10 wezelsterren.

text_en: This picture opened in theaters on August 21 1980 in New York City starring Susan Saint James as Jane, Jane Curtain as Elaine and Jessica Lange as Louise. Jane and Robert waking up in the back of Jane's station wagon. The reason there sleeping in the station wagon is the Jane's kids think that Robert is there Uncle and how do you explaining sleeping with the kids uncle. Jane states to Robert that she wants to talk to him about getting married. Robert replies that he can't get married until old man Willard dies and he gets the store. Meanwhile Louise shows up at here husbands veterinarian office looking for her husband. Louise and Albert have been married for nine years and she needs Albert to write her a check for one thousand dollars for the merchandise that she bought for here antique store. Meanwhile Jane has arrived at her home with bags of clothes that she bought and takes them upstairs to the bedroom. While she starts to undress, she turns on the answering machine where she hears a message from her husband. On the machine is her husband trying to explain to her that he's leaving her. Elaine goes to the closet to find his things gone so she smashes the machine and throws her wedding ring outside. Elaine goes to the bank and finds out that her husband beat her there, by cleaning out there account selling all her jewelry and leaving Elaine with just $480.00 dollars in her Christmas fund. The next day Albert is in his office with the IRS and after going over his books, Albert is told that the IRS owes him $11.19. However, the IRS wants to know about the 36,000 dollars that he gave Louise for her antique store. Albert states the antique store is a business but the IRS states that it's a hobby so now unless Albert can prove it's a business he will owe the IRS taxes on the $36,000 plus penalties. Meanwhile Jane's ex comes to pickup the kids and she hits him up for more child support in which her ex replies that he can't. Meanwhile after having a few drinks at the local tavern Elaine gets into car to leave. She pulls out crossing lanes and then goes right through a stop sign. Sitting at that stop sign is a police officer who turns his lights on and goes after her and finally pulling her over. Elaine is talking to the officer and finds out that he's married. So Elaine starts hitting the officer with her purse and the officers tells her that if she hits him once more he'll arrest her. She states that if he does the first phone call she makes will bee to his wife. Now some thoughts of my own on this movie. I love this movie because it caught my attention through the entire picture. I give Jane Curtin 6 stars because she wasn't bad in her movie debut. I thought that Jessica Lange was even better in her role as the doctor's wife. However, I bought this movie for two reasons. The first was Susan Saint James who looked great in jeans and everything else she wore. The second reason, Sybil Danning who was Albert receptionist and was excellent at it. Because of those two reasons, I give this movie 10 weasel stars.


text: Ik was niet meer in leven toen deze film werd gemaakt, maar ik HOU ervan!! Ik geef toe, het was 'oud-acteurswerk', maar ze hadden geweldige vrouwen voor de hoofdrol. Maar ze vonden het ECHT GOED. Mijn vrienden zijn het met me eens over de rol van 'Jane Curtins' striptease. Susans personages waren niet zo goed als die van Jane Curtin en Jessica Lange. Susans personage was het grootste deel van de tijd heel vulgair. WIE brengt zijn kinderen naar een roofoverval!!!!! Jessica Langes personage was de slimste en Jane Curtins Charator was slim. Ik beveel deze film aan bij mensen die van meidenfilms houden. Het is niet erg meidenachtig, maar het ging voor een groot deel over romantiek. Het begin was saai, maar het werd beter naarmate je verder kwam. Je zou deze film echt moeten huren!

text_en: I was not alive when this movie was made but i LOVED IT!! I admit, it was "old acting" but they casted great women for the lead rolls. They REALLY under rated it though. My friends agree with me b/c of "Jane Curtin's" striptease. Susan's characters was not as good as Jane Curtin and Jessica Lange's. Susans character was very ditsy most of the time. WHO brings their kids to a robbery!!!!! Jessica Lange's character was the smart one and Jane Curtin's Charator was clever. I recommend this movie to people who can deal with chick flicks. Its not very chick flicky but a lot of it was about romance. The beginning was boring but it got better as it got into it. You should really rent this movie!


text:
Geloof het of niet, maar deze film vertoont wel enige gelijkenis met Jules Dassins beroemde roofklassieker. Oké, het is hier niet Parijs, Frankrijk. Maar Eugene, Oregon is ook een leuke stad. Mensen die de stad kennen, zullen er waarschijnlijk om kunnen lachen. De eigenlijke roof in een winkelcentrum is goed gefilmd en niet helemaal ongeloofwaardig. In tegenstelling tot de mannen werken de vrouwen zich van onderaf naar boven, maar ik wil niet meer onthullen.
How to Beat the High Co-undt of Living is gebaseerd op een goed en gemakkelijk te verteren script, hoewel sommige grappen voorspelbaar zijn of een beetje plat. Het eerste deel van de film gaat over de individuele redenen van de drie vrouwen met verschillende sociale achtergronden om de overval te plannen en uit te voeren. Dit geeft enig inzicht in de economische situatie in de Verenigde Staten aan het eind van de jaren zeventig.
Jane Curtin is geweldig in de hoofdrol, ze heeft een geweldige uitstraling en kan haar tanden laten zien als geen ander. Haar taak tijdens de overval is om de aandacht van de menigte af te leiden van de schat terwijl die wordt weggehaald, en ze heeft echt een paar fantastische scènes. Ik vond ook Richard Benjamin, Eddie Albert en Dab

text_en:
Believe it or not, this movie actually has some resemblance with Jules Dassin's famous heist classic. OK, it's not Paris, France here. But Eugene, Oregon is a nice place, too. People who are familiar with the town probably will have a few extra laughs. The actual heist in a shopping mall is really well filmed and not entirely implausible. Contrary to the men's rififi the women work their way up from below, but I do not want do disclose more.

How to Beat the High Co$t of Living is based on quite a good and easily digestible script, although some of the jokes are predictable or fall a little flat. The first part of the movie deals with the individual reasons of the three women of different social backgrounds to plan and execute the heist. This gives some insight in the economic situation in the USA in the late 1970s.

Jane Curtin is great in the leading role, she has a terrific screen presence and can bare her teeth like no one else. Her job during the heist is to divert the attention of the crowd from the treasure while it is taken away and she really has some wonderful scenes. I also liked Richard Benjamin, Eddie Albert and Dabney Coleman as male support.

I can recommend this movie as a light yet insightful entertainment.


text: Grappiger dan alle films van Adam Sandler Freddie Prince of David Spade! Deze film heeft heel wat lachsalvo's die jammerlijk ontbreken in de huidige films! Het verhaal is eenvoudig 3 vrouwen zijn blut. Een van hen is door haar man verlaten en heeft alles meegenomen! Een ander is een alleenstaande moeder van 2! De laatste is door haar man voor de rechter gesleept. Allemaal vrienden en allemaal blut. En nu gaan ze het winkelcentrum beroven! Dit is een geweldige komedie! Wat er gebeurt is een krankzinnige komedie! De critici vonden deze film niet goed! Een verfilming door Filmways! Al jaren niet meer beschikbaar op Home Video, hoe hij ook op dvd werd uitgebracht! De film kreeg een trouwe aanhang toen hij op de kabel werd uitgezonden! Het is weer tijd voor de recensenten om deze film te beoordelen! Jane Curtin speelde later samen met Susan St James in de tv-serie Kate & Allie. Ze speelde ook samen met Dabney Colemen in 'Maybe Baby'.

text_en: Funnier than all the movies from Adam Sandler Freddie Prince or David Spade! This movie has lots of laugh out loud moments that are sadly missing from todays movies! The story is simple 3 women are broke. One her husband has left her and has taken everything! Another is she is a single mother of 2! The last her husband is suing her. All friends and they are all broke. Now there going to rob the mall! This is great caper comedy! What happens is a mad cap comedy! Critics didn't like this movie! A Filmways release! Not available on Home Video for years however it returned on DVD! The movie developed a loyal following when it started running on cable! Its time for the critics to review this movie again! Jane Curtin later co-stared with Susan St James in the TV Show Kate & Allie. She also co-stared with Dabney Colemen in "Maybe Baby".


text: Dit is een lichtvoetige komedie over de gevaren van de inflatie. Niet vreselijk, maar ook niet echt bijzonder. Het doet me denken aan andere komedies uit die tijd, zoals Harper Valley, PTA, die er op papier goed uit moeten hebben gezien. De cast doet het goed en de kans om de ongelooflijke schoonheid van Jessica Lange te zien is altijd welkom.

text_en: This is a then-topical lightweight comedy about the perils of inflation. Not terrible but nothing special, either. It reminds me of other comedies from that era like Harper valley, PTA, which must've looked good on paper. The cast is game and an opportunity to see Jessica Lange's incredible beauty is always welcome.


text: Drie sympathieke en geestdriftige actrices zitten hier met zwak materiaal opgescheept. De film zakt in het eerste uur al in omdat er te veel verhandelingen zijn (en een paar pogingen om een sociaal-dramatische ondertoon te krijgen), en het wordt er niet veel beter op als de eigenlijke overval begint. Er valt hier niet veel lol te beleven. Kijk hier maar niet naar.

text_en: Three likable and spirited actresses are stuck with weak material here. The film sags in the first hour because there is too much exposition (and some attempts at social-drama undertones), and it doesn't much improve when the actual heist begins. There is not much fun to be had here. Don't bother watching this. (**)


text: Drie sympathieke hoofdrollen (Susan Saint James, Jane Curtin en Jessica Lange) gaan grotendeels verloren in een troebele, kleurloze komedie over huisvrouwen in een buitenwijk <0xE2><0x80><0x93> onder druk gezet en wanhopig! <0xE2><0x80><0x93> die plannen smeden om een winkelcentrum te beroven van de buit van hun wedstrijd. Te weinig visuele grappen en een aftands script beroven deze film van zijn charme, en de actrices doen hun best om er niet uit te zien als bijtende harpijen. Robert Scheerer regisseert alsof hij voor de televisie werkt, met een krap budget dat de hele film een junkie-uitstraling geeft. Goede bijrollen (Dabney Coleman, Richard Benjamin) krijgen weinig te doen, en de vernuftigheid van de vrouwen wordt overgeslagen voor afgezaagde slapstick en een T&A-shot.

text_en: Three likable leads (Susan Saint James, Jane Curtin, and Jessica Lange) are pretty much wasted in gloppy, colorless comedy about suburban housewives--put-upon and desperate!!--scheming to rob a shopping mall of its contest booty. Too few visual gags and a stale script rob this movie of its charm, with the actresses struggling not to look like caustic harpies. Robert Scheerer directs as if he were working for television, with a cramped budget that makes the whole thing look junky. Good supporting cast (Dabney Coleman, Richard Benjamin) is given little to do, and the ingenuity of the women is passed over for dumbed down slapstick and a T&A shot. *1/2 from ****


text:
Ik had het geluk om deze film een paar weken geleden te zien in een van mijn favoriete bioscopen (de Rialto in Pasadena) en de ambiance van de zaal droeg echt bij aan mijn ervaring (de Rialto is een groots en spookachtig gebouw <0xE2><0x80><0x93> je kunt de geesten voelen die daar vast en zeker wonen). Mijn enige wens is dat er meer mensen zouden komen, want ik kan me alleen maar voorstellen hoe leuk het zou zijn om _Spectres_ met een groot publiek te zien.
Omdat ik van tevoren over de film had gelezen, wist ik dat het geen horrorfilm zou worden. Maar toch, er waren een paar momenten in de film dat ik schrok en afgaande op de reactie van de rest van het publiek was ik niet de enige. Ook verbaasde het me hoe grappig de film is. En dat is maar goed ook, want als deze film zichzelf <0xE2><0x80><0x93> of zijn filosofische/spirituele ideeën <0xE2><0x80><0x93> te serieus had genomen, had het een ramp kunnen worden. In plaats daarvan draagt de film zijn hart op zijn mouw zonder je iets door de strot te duwen. En omdat de filmmakers de regels die ze in deze wereld hebben geschapen niet schenden, loop je aan het eind weg, misschien niet omdat je erin gelooft, maar omdat je denkt dat het echt cool zou zijn als de ideeën die ze uitdragen waar waren. Als er mensen naar deze film komen om een andere reden dan de bovennatuurlijke elementen, dan komen ze natuurlijk voor de cast van herkenbare sciencefictionveteranen (zo geweldig om David Hedison weer te zien <0xE2><0x80><0x93> hij ziet er FANTASTISCH uit). Het is in elk geval leuk om zo veel goede acteurs tegen typen te zien spelen. Toch is het de jonge actrice die 'Kelly' speelt die de show steelt. Zij is de film en dat is geen smet op de andere acteurs, die allemaal echt goed werk doen.
Technisch gezien is de film een beetje een mix van wat er in de camera gebeurt en de muziek is vaak die van een tv-film. Sommige effecten zijn cool, sommige zijn nauwelijks bruikbaar. Volgens de filmmakers is de film in hoge resolutie opgenomen en heeft hij een echt unieke uitstraling die bij de sfeer lijkt te passen. Ook dragen de geluidseffecten en het ontwerp veel bij aan de griezelige en emotioneel spookachtige sfeer.
Toch is dit, afgezien van de technische gebreken, duidelijk een bescheiden film met enorme ideeën en een nog groter hart, en als zodanig hoop ik echt dat hij veel bijval en succes zal vinden.

text_en:
I was fortunate enough to get to see this film a couple weeks back at one of my favorite theaters (the Rialto in Pasadena) and the ambiance of the venue really added to my experience (the Rialto is a grand and spooky place - you can feel the ghosts that surely live there). My only wish is that more people turned out for I can only imagine how much fun it would be to see "Spectres" with a big audience.

Having read about the movie in advance, I knew it was not going to be a horror film. Still, there were several moments in the movie made me jump and based on the reaction of the rest of the audience I was not alone. Also I was surprised at how funny the movie is. It's a good thing too because if this film had taken itself - or its philosophical/spiritual ideas - too seriously, it could have been a disaster. Instead, it wears its heart on its sleeve without shoving anything down your throat. And because the filmmakers don't violate the rules they've created in this world, you walk away at the end, maybe not believing, but thinking it'd be really cool if the ideas expressed were true.

If people come to this film for any reason other than the supernatural elements, of course, they'll be coming for the cast of recognizable sci-fi veterans (so amazing to see David Hedison again - he looks FANTASTIC). It certainly is fun to see so many good actors playing against type. Still, it is the young actress who plays "Kelly" that steals the show. She IS the movie and that's no knock on the other performers, who all do really good work.

Technically, the film is somewhat of a mixed bag in that there's some choppy camera work and the music is often that of a TV Movie. Some of the effects are cool, some are barely serviceable. According to the filmmakers, the movie was shot in high definition, and it has a really unique look to it that seems to fit the mood. Also, the sound effects and design do a lot to add to the spooky and emotionally haunting atmosphere.

Still, technical flaws aside, this is clearly a modest-budgeted picture with huge ideas and an even bigger heart and as such I really hope it finds wide acclaim and success.


text:
Hoewel de reclame voor de film _Spectres_ het op een spookverhaal doet lijken, is het veel dieper en filosofischer dan je in eerste instantie zou hebben verwacht. De film gaat over twee mensen die door de dood met elkaar verbonden raken en die uiteindelijk allebei hun wensen en dromen vervullen die ze niet konden verwezenlijken toen ze nog leefden. Kelly Webber, Lauren Birkell, is erg gedeprimeerd door het verlies van haar vader op jonge leeftijd en het verlies van haar moeder Laura, Marina Sirtis, die nooit tijd voor haar heeft vanwege haar baan als accountant bij een groot accountantskantoor in de stad. Als we Kelly aan het begin van de film haar voortuin zien besproeien, komt Linda, Renee Hansen, met haar busje aanrijden om Kelly de weg te vragen naar het plaatselijke winkelcentrum. Linda lijkt zich samen met haar zoontje C.J., Alexander Agate, een beetje zorgen te maken om Kelly, alsof ze haar gedachten kan lezen. Later die avond komt Linda om het leven bij een auto-ongeluk, haar zoon C.J. overleeft het, en Kelly probeert zelfmoord te plegen, maar wordt in het ziekenhuis weer tot leven gewekt.
Nadat ze is hersteld van haar zelfmoordpoging, komt mevrouw Hansen naar ons toe. Webber neemt haar tienerdochter Kelly mee naar hun zomerhuis op het platteland om meer tijd met haar door te brengen, maar op dat moment gebeuren er dingen met hen beiden die de wereld van de levenden te boven gaan. Laura denkt eerst dat Kelly lijdt aan de nasleep van haar zelfmoordpoging en stuurt haar naar psychiater dokter Halsey, Dean Haglund. Nadat dokter Halsey haar heeft onderzocht en met eigen ogen heeft gezien wat er met Kelly gebeurt, en met haar moeder thuis, heeft hij het gevoel dat datgene waaraan Kelly lijdt buiten het domein van de wetenschap en de werkelijkheid valt en gaat naar zijn vriend Will Franklin, Tucker Smallwood, een helderziende, om hulp te vragen. Het blijkt dat er iets vreemds en paranormaals is gebeurd toen zowel Kelly als Linda stierf, dat Kelly weer tot leven werd gewekt, en dat het die gebeurtenis in de dood is die de twee in het leven met elkaar verbindt.
'Spectres' lijkt veel op de beroemde James Stewart-film 'It's a Wonderful Life' in die zin dat het laat zien hoe kostbaar je leven is, en hoe slecht de dingen ook zijn, het weggooien zou de dingen niet beter maken, maar veel erger, als je beseft wat een fout je hebt gemaakt door dat te doen. Je begint, net als Kelly, te zien wat een verspilling het is om het kostbaarste geschenk dat God je heeft gegeven op te geven. Tegelijkertijd zie je door Linda heen hoe ze, nadat ze haar leven had verloren, misbruik maakte van Kelly's fout om het leven van haar verweesde zoontje C.J. beter te maken. Linda deed dat door Kelly, onbewust, in staat te stellen C.J. op te sporen en zijn vader, Sam Philips, te vinden, Chris Hardwick. Zodat C.J. iemand had om voor te zorgen en voor hem te zorgen als hij volwassen werd.
Het einde van de film _Spectres_ blijkt voor zowel Kelly als de overleden Linda en Linda's zoon C.J. een gelukkig einde te hebben. Kelly en haar moeder komen uiteindelijk weer bij elkaar en brengen meer tijd met elkaar door dan ze hadden moeten doen voordat de eenzaamheid en de leegte van het alleen en onbemind zijn Kelly aan het begin van de film tot zelfmoord dreef.

text_en:
**SPOILERS** Even though the advertising for the movie "Spectres" makes it look like a ghost story it's a lot deeper and philosophical then you would have first expected it to be. The film is about two persons who become connected through death and how it in the end fulfills both of their wants and dreams that they couldn't have while they were still alive. Kelly Webber, Lauren Birkell, is very depressed over the loss of her dad at an early age and the loss of her mom Laura, Marina Sirtis, who never has time for her due to her job as a CPA at a large accountant firm in the city.

As we see Kelly watering her front lawn at the beginning of the movie Linda, Renee Hansen, pull up with her van asking Kelly for directions to the local mall. Linda, together with her young son C.J ,Alexander Agate, seems to be a bit concerned with Kelly as if she could read her mind. Later that evening Linda get's killed in a car accident, her son C.J survived, and Kelly attempts to kill herself only to be brought back to life at the hospital.

After recovering from her suicide attempt Mrs. Webber takes her teenage daughter Kelly to their summer home in the country to spend more time with her but just then things start to happen to both of them that are beyond the world of the living. At first thinking that Kelly is suffering from the aftermath of her suicide attempt Laura sends her to a psychiatrist Dr. Halsey, Dean Haglund. Dr. Halsey after examining her and seeing for himself what's happening to Kelly, and her mom back home, feels that whatever Kelly is suffering from is out of the realm of science and reality and goes to his friend Will Franklin, Tucker Smallwood, a psychic for help. It turns out that something strange and paranormal happened when both Kelly and Linda died,Kelly was resuscitated back to life,and it's that incident in death that somehow connected the two in life.

"Spectres" is a lot like the famous James Stewart film "It's a Wonderful Life" in that it shows how precious one's life really is and, no matter how bad things are, throwing it away would not make things any better but make them much worse when one realizes what a mistake he, or she, made by doing that. You start to see, like Kelly does, what a waste it is when you give up the most precious gift that God gave you. At the same time you see through Linda, how after losing her life, how she took advantage of Kelly's mistake to make life better for her orphaned young son, C.J. Linda did this by getting Kelly to, sub-consciously, track down C.J and find his dad Sam Philips, Chris Hardwick; so that C.J can have someone to look after and care for him as he grows up into adulthood.

The ending of the movie "Spectres" turns out to be a happy one for both Kelly and the deceased Linda with Linda's son C.J reunited with the father that he never knew. Kelly and her mom end up finally being together and spending more time with each other like they should have before the loneliness and void of being alone and unloved drove Kelly to kill herself at the beginning of the movie.


text:
Komt net van de Noord-Amerikaanse première, die plaatsvond in Cinequest in San Jose.
Marina Sirtis, Tucker Smallwood, Linda Park, de regisseur (Phil Leirness) en de schrijver van het script (Bud Robertson) waren er ook, en aan het eind hadden we een leuke vraag-en-antwoordsessie met hen.
De film was heel goed <0xE2><0x80><0x93> ik zou zeggen uitstekend, als er niet één ding was geweest:

De acteurs en de regisseur stuurden het script min of meer in een heel andere richting dan de schrijver aanvankelijk wilde. En dat is voor het grootste deel maar goed ook. Maar het eindresultaat is dat de film zichzelf niet echt kan definiëren als een thriller/spookverhaal (zoals het oorspronkelijk bedoeld was) of wat dan ook, eigenlijk. Het heeft de ingrediënten van een thriller, maar het gaat voornamelijk over een verstoorde moeder-dochterrelatie met een paar paranormale details, maar zonder zichzelf al te serieus te nemen.
Wat het tot een heel goede film maakt, zijn in wezen twee dingen: schitterende optredens door een ensemble dat met de hand werd samengesteld (en beslist veel sf-fans zal aantrekken, met bekende Trek-leden plus Alexis Cruz van Stargate/Stargate SG-1) en het feit dat de onderliggende plot van de moeder-dochterrelatie heel interessant is en heel goed wordt uitgespeeld.
Het spookverhaal komt er in feite op neer dat het een plot heeft. Dit is geen Six Sense, geen X-Files. :-) De acteurs Oké <0xE2><0x80><0x93> eerlijk waar, het maakt de film interessanter en leuker om te zien.
Hoe dan ook, ze zeiden dat ze een internationale distributeur hebben gevonden en dat er misschien een landelijke distributeur aan het werk is <0xE2><0x80><0x93> zodra ze een manier hebben gevonden om deze film in te delen. Als ze een manier vinden <0xE2><0x80><0x93> ga hem dan bekijken. Zelfs als je geen fan van een van de acteurs bent, verdient hun werk echt je 90 minuten (en je 80 minuten).

text_en:
Just came from the North American premiere, that happened at Cinequest in San Jose.

Marina Sirtis, as well as Tucker Smallwood, Linda Park, the director (Phil Leirness) and script writer (Bud Robertson) were there, and we had a nice Q&A session with them at the end.

The movie was very good - I'd say excellent if it weren't for one thing:

The actors and director basically took the script in a completely different direction than the writer wanted initially. Which is a good thing, for the most part. However the end result is that the film cannot really define itself as a thriller/ghost story (like it originally was supposed to be) nor a like anything, really. It has ingredients of thriller, but it is mostly about a dysfunctional mother-daughter relationship with some details of paranormal but without taking itself too seriously.

What makes it a very good movie is basically two things: wonderful performances by an ensemble cast that was hand picked (and will definitely attract lots of sci-fi fans, with well-known Trek alumni plus Alexis Cruz from Stargate/Stargate SG-1) and the fact that the underlying plot of the mother daughter relationship IS very interesting and very well played out.

The ghost story basically comes out as a plot device. This no Six Sense, no X-Files. :-) The actors and the director didn't take the ghost story seriously and that shows. :-) But that's OK - honestly, it makes the movie more interesting and fun to see.

Anyway, they said they've found an international distributor and a national one may be in the works - as soon as they figure out how to categorize this movie. If they do find a way - go see it. Even if you're not a fan of any of the actors, their work really deserves your 90 minutes (and $9).


text: Soul Survivor (op IMDb geregistreerd als Spectres) is een beetje anders dan de meeste films die ik op Lifetime Movie Network zie. Dit is een verhaal over een tienermeisje, Kelly (Lauren Birkell), die eenzaam en depressief is omdat haar vader is overleden en haar moeder, Laura Lee (Marina Sirtis) te veel met zichzelf bezig is. Nadat Kelly een zelfmoordpoging heeft gedaan, neemt Laura Lee haar voor de zomer mee naar een huis op het platteland. Nog voordat ze er zelfs maar is gaan wonen, ontmoet Kelly een mysterieuze jongen en begint ze ongewone dingen in het huis te ervaren.<br />Ik vond deze film goed, maar ik moest goed opletten, want hij leek hier en daar een beetje rommelig en er gebeurde veel. Lauren Birkell doet het goed, net als Alexis Cruz. Het personage van Marina Sirtis is irritant, maar ik neem aan dat ze dat is voor het verhaal. Ze geeft echter wel een realistische weergave.

text_en:
Soul Survivor (listed as Spectres on IMDb) is a little different than a lot of movies I see on Lifetime Movie Network. This is a tale of a teenage girl, Kelly (Lauren Birkell), who is lonely and depressed, as her father has passed away and her mother, Laura Lee (Marina Sirtis), is too self-involved. After Kelly attempts suicide, Laura Lee takes her to live in a home in the country for the summer. Before even settling in, Kelly meets a mysterious boy and she begins to experience unusual happenings in the house.

I liked this movie but I had to pay close attention, as it seemed a little choppy in places and it had a lot going on. Lauren Birkell does a nice job, as does Alexis Cruz. Marina Sirtis' character is annoying but I suppose she is supposed to be that way for the story. She does give a realistic portrayal, though.


text: Ik kan zonder enige twijfel zeggen dat dit mijn lievelingsfilm is waarin Marina Sirtis heeft gespeeld (afgezien van de Star Trek-films natuurlijk). Ik vond hem geweldig. Uitstekende film ook! Een bovennatuurlijk drama, zo zou ik het omschrijven. Laura Lee en haar dochter Kelly (Lauren Birkell) gaan op vakantie om elkaar weer te leren kennen nadat Kelly een zelfmoordpoging heeft gedaan. Dit zou een basisvoorbeeld zijn voor een familiedrama, maar er wordt een bovennatuurlijke wending aan het verhaal toegevoegd. Op het moment dat Kelly stierf voordat ze weer tot leven werd gewekt, raakte haar geest verdwaald en vermengde zich met die van Renee (het personage van Linda Park) en nam Kelly een paar van Renee's eigenschappen over en trok ze verdere spirituele aandacht (met andere woorden: geesten). Ik vind dat Marina tot nu toe een paar van haar beste acteerprestaties heeft geleverd. Als de paranormaal begaafde Will (Tucker Smallwood) en de psychiater dr. Halsey (dean Haglund) zich realiseren dat Kelly op de rand van de dood balanceert en weer tot leven gewekt moet worden om haar geest/ziel terug te krijgen, wordt Laura Lee begrijpelijkerwijs extreem emotioneel en moet Will haar vasthouden. Marina speelt het fantastisch; verwoesting en hulpeloosheid zijn duidelijk geen emoties die je kunt spelen (zie onder voor citaten van Marina over deze scène). Op bepaalde momenten in de film is Laura Lee een vreselijke moeder die totaal niet begrijpt wat haar dochter doormaakt. Maar dat moet wel zijn omdat ze de zelfmoordpoging van haar dochter niet aan En ze doet een beetje kribbig tegen dokter Halsey als ze zegt: 'Ik ben niet degene die op jouw bank ligt, ik betaal je om een gelukkig gezin te maken.' Maar het lijkt erop dat de bovennatuurlijke ervaringen die moeder en dochter doormaken, hen helpen om een band met elkaar te krijgen door het einde van de film. Het einde is een beetje goedkoop, met Laura Lee en Kelly als een gelukkig gezin en ze gaan op onderzoek uit in de kreek, maar daar heb ik geen problemen mee. Kelly, dokter Halsey, Will en alle geesten zijn allemaal rollen zonder gebreken. Het is altijd een genoegen om Marina ergens in te zien, maar Spectres is fantastisch, een perfect project voor Marina, en ze krijgt van mij alleen maar lof voor haar prestaties.<br />Dvd-recensie: De film zelf is vlekkeloos van kwaliteit, maar de speciale effecten lijken een beetje schrikachtig, de beelden schokken af en toe en hebben lijntjes. Maar het is gewoon een enorme bonus om speciale effecten te hebben, in tegenstelling tot Marina's andere recente films op dvd, Terminal Error en Paradise Lost, die geen speciale effecten hebben. Het is prachtig als het filmbedrijf er moeite voor doet. Dit heeft scènes gewist, het maken van de film, trailers en een fragment van een filmopname waarin ze dachten dat het spookte in het huis waarin ze filmden en iets wat achter Marina beweegt. Maar het lijkt alleen maar een lichtflits te zijn, ook al beweren de makers dat niets dat licht kan produceren! Ooo!

text_en:
I can say without doubt that this it my favourite film Marina Sirtis has been in (other than the Star Trek films of course)! I loved it. Excellent film-making too! A supernatural drama is how I would define this. Laura Lee and her daughter, Kelly (Lauren Birkell), go on a summer vacation to get to know each other again, after Kelly's attempted suicide. This would be a basic premise for a family drama but a supernatural twist is added to the plot. In the moment Kelly died before being revived, her spirit became lost and mixed up with Renee's (Linda Park's character) and Kelly takes on some of Renee's traits and attracts further spiritual attention (in other words ghosts). Marina displays some of her greatest acting skills to date, in my opinion. When the psychic Will (Tucker Smallwood) and psychiatrist Dr. Halsey (Dean Haglund) realise Kelly be brought to the brink of death and be revived to regain her spirit/soul, Laura Lee gets understandably extremely emotional and has to be held by Will. Marina does a fantastic job here; devastation and helplessness are obviously not enjoyable emotions to act (see quotes below for Marina talking about this scene). At certain points in the film Laura Lee is an awful mother, not at all understanding what her daughter is going through. But this must be because she cannot cope with her daughter's attempted suicide! And she is a bit of a b*tch towards Dr. Halsey, when she says, "I'm not the one on your couch, I'm paying you to make us a happy family." But it appears that the supernatural experiences that mother and daughter go through, aid them in bonding with each other by the film's conclusion. The ending is slightly cheesy, with Laura Lee and Kelly a happy family and going off to explore the creek, but I don't have a problem with that. Kelly, Dr. Halsey, Will and all the ghosts are all roles that are cast without flaws. It's always a pleasure to see Marina in anything, Spectres is fabulous though, a perfect project for Marina, and she gets nothing but praise from me for her performance.

DVD Review: The actual film is faultless in quality, but the special features seem to be jumpy, the images jerk around and have lines on sometimes. But it's just a huge bonus to have special features, unlike Marina's other recent films on DVD, Terminal Error and Paradise Lost, which have none. It's lovely when the film company put effort in to it. This has deleted scenes, making of the film, trailers and a clip of filming where they thought the house they filmed in was haunted and something moves behind Marina. But it seems to be just a flash of light, even though the makers insist there was nothing that could produce that light! Oooh!


text: Een onontdekte Gem! Dit is een geweldige film! De trailer was waardeloos en gaf me de indruk dat het een goedkoop stuk vreten is met een geweldige... nee, AWESOME cast! Merkwaardig dat ik hem te pakken heb gekregen... ik was heel verbaasd. Linda Park (Hoshi van Enterprise) speelt erin, Marina Sirtis (Troi van Star Trek: TNG), Dean Haglund (Langly van de Lone Gunmen van The X-files), de sexy Alexis Cruz van Stargate (de film & SG-1) en Tucker Smallwood die in de afgelopen tien jaar in zo veel films en in zo veel belangrijke sciencefiction-tv-series heeft gespeeld! Het ging meer over een moeder die na een zelfmoordpoging haar leven met haar tienerdochter weer zo normaal mogelijk probeert te maken. Het bovennatuurlijke aspect is een nieuwe kijk (wat zeldzaam is) op het onderwerp van spookverschijningen. Het beste van alles (en de moeite waard om de dvd in zijn geheel te kopen) was de verrassende, kippenvel opwekkende opname van een echte geest tijdens een opname, die je in speciale scènes kunt zien. Dit is inderdaad een GEM die ontmaskerd moet worden.

text_en: An uncovered Gem! This is a great movie! The trailer sucked, and gave me the impression that it's a low-budget piece of crap with a great...no, AWESOME cast! Curious I got it...I was VERY surprised. Linda Park, (Hoshi from Enterprise) is in it, Marina Sirtis (Troi of Star Trek: TNG), Dean Haglund (Langly, of the Lone Gunmen from The X-files), the sexy Alexis Cruz from Stargate (the film & SG-1), and Tucker Smallwood who has been in so many movies and every major sci-fi TV show in the past decade! The movie had an intelligent story, and though it's called Spectres, it was more about a mother struggling to make life with her teen daughter as close to normal as possible after a suicide attempt. The supernatural aspect is a fresh view (which is rare) on the subject of hauntings. The best thing of all (and worth getting the DVD on its own) was the surprise goose-flesh-raising filming of an actual ghost during a take and can be seen in special features. This is indeed a GEM that needs to be uncovered.


text: Met de naam en de beschrijving is het niet moeilijk om te denken dat dit weer zo'n spannende horrorfilm is waarbij je op het puntje van je stoel zit. Maar dat is niet zo. Behalve dat er een bovennatuurlijk aspect aan zit, is het eigenlijk een soort naschoolse film. De PG-13-rating is niet eens nodig. Het zelfmoordelement is zo kort en tam dat dit nog steeds met een G kan worden geclassificeerd (denk erom, G hoeft niet 'kinderen' te betekenen, het betekent gewoon 'algemeen publiek'). Het interessante is dat ik, toen de aftiteling eindelijk voorbijkwam, tevreden was met wat ik had gezien. Stel je voor, een film die niet voor de genadeslag gaat en je alleen maar een uurtje of twee wil vermaken met een fatsoenlijk verhaal. Wat ik interessant vind, is dat iedereen overkomt als echte mensen. Niet als 'goede acteurs', maar als gewone, gebrekkige sukkels die je op elke straathoek aantreft. Als Julia Roberts of Tom Cruise in beeld zijn, voel je je aangetrokken, maar altijd tot hen. Marina Sirtis, aan de andere kant, doet je geloven dat je naar een typische huismoeder kijkt, niet naar een actrice, die onder verschillende omstandigheden zowel aardig als dominant is <0xE2><0x80><0x93> net zoals een echt mens zou kunnen zijn. Tegen het eind is er een scène die...' Je zult haar een medaille willen geven omdat ze zo realistisch iemand in emotionele nood heeft geportretteerd, en niet alleen maar: 'O, in het script staat dat ik hier moet schreeuwen.' Dus over het geheel genomen is het geen kassucces, en het is ook niet iets waar je je vrienden over wilt vertellen. Verdorie, sommige van de metafysische/religieuze concepten die worden gebruikt zijn zo... nou, laten we maar zeggen dat ik ze niet onderschrijf en het daar maar bij laten, laten we het er maar op houden dat ze een beetje afgezaagd en deprimerend zijn, in een soort mengeling van 'Ik heb een heleboel spirituele boeken gelezen, maar ik weet er eigenlijk niets van'. Maar ik gaf dit boek een 8. De score was om één heel goede reden: de film deed wat hij moest doen, en ik was blij dat ik hem had gezien. Hoe vaak kunnen we tegenwoordig nog zeggen dat een film zo goed is, nu Hollywood met miljoenen dollars aan kassuccessen komt en met tonnen FX en geen enkel verhaal op regelmatige basis?

text_en: With the name and the description, it's easy to mistake this as being another edge-of-your-seat, thrill-ride horror movie. It's anything but. Apart from having a supernatural aspect to it, it's pretty much an after-school special sort of film. Its PG-13 rating isn't even needed. The suicide element is so brief and tame, that this could still easily be rated G (remember, G doesn't have to mean kids, it just means General Audiences). The interesting thing is that, when the credits finally rolled, I was satisfied with what I'd seen. Imagine that, a movie that doesn't go for the kill and just wants to entertain you with a decent story for an hour or two. The script is...OK, the dialogue is... acceptable, the acting is good, for the most part (this movie is rife with underrated actors that are much more talented than they've ever been given credit for). What I find interesting is that everyone comes across as real people. Not "good actors," just your regular, flawed bozos found on every street corner. When Julia Roberts or Tom Cruise are on a screen, you get drawn-in, but it's always "them." Marina Sirtis, on the other hand, makes you believe you're watching a typical house-mom type, not an actress, who's both kind and overbearing under different circumstances --just as a real person might be. There's a scene towards the end that'll have you wanting to give her a medal for realistically portraying someone in emotional agony, and not simply "oh, the script says I'm supposed to scream here." So, overall it's not a blockbuster, and it's not something you'll want to rush out and tell your friends about. Heck, some of the metaphysical/religious concepts used are so... well, let's just say I don't subscribe to them and politely leave it there, suffice to say they're a bit corny and detracting, in an amalgamated "I've read a lot of spiritual books, but don't really know a thing about it" sort of way. But, I gave this one an "8" score for one very good reason: It accomplished what it set out to do, and it did leave me happy that I'd watched it. With Hollywood pumping out multi-million dollar blockbusters with tons of FX and no story on a regular basis, how often can we really say that about a film these days?


text:
Toen ik Marina Sirtis in de openingsscènes zag, dacht ik dat ze me bekend voorkwam, maar ik kon niet zeggen waar ik haar eerder had gezien. Maar toen keek ik in haar bio en besefte dat ze in een van die echt vreselijke 'Star Trek'-afleveringen zat. Natuurlijk wordt ze gecast in een goedkope horror/drama/komedie(?). De film was zo oninteressant dat ik me bleef concentreren op Marina's lippen, gewoon omdat ze er precies zo uitzien als die van Meg Ryan, na de lipvergroting. En Lauren Birkell lijkt heel veel op Thora Birch.
Enfin.
Hoe dan ook...
De film belooft van het begin af aan dat hij zijn best zal doen om 'The Sixth Sense' te stelen en stelt in dat opzicht niet teleur. Maar terwijl TSS de hele tijd somber blijft, gebeurt er iets vreemds in dit lowbudgetfilmpje: halverwege de film worden de personages behoorlijk bijdehand, en de toon wordt bepaald sarcastisch, dus even dacht ik dat het misschien een komische film zou worden. Maar de sluimerende komische passies van de schrijver en de acteurs komen tot rust en de film eindigt dramatisch, zonder komedie.
Het probleem met deze film is dat na de snelle, effectieve inleiding alles heel langzaam gaat. Bovendien zijn er een paar scènes die heel weinig voor de plot of de personages doen, maar alleen als vulling dienen. Er zijn ook dialogen die ongemakkelijk klinken. Het beste voorbeeld is het zwarte paranormale gezegde: 'Hoe durf je?' Ik dacht dat dat wel een MST3K-steker waard was! Er komen nog meer problemen in de vorm van slecht acteerwerk, en dan heb ik het over de Aziatische jongen en zijn vader. En raad eens wie ze in deze'serieuze' film hebben gecast om de lang verloren gewaande vader te spelen? Die Idioot uit die MTV-dateshow uit de jaren negentig met Jenny McCarthy! Wat dachten ze wel niet? Btw, die 'hotshot' is de zoon van een bowling-'legende'. Ik weet het, ik weet het: nog meer nepotisme in films. En ja, ik weet het: 'bowlen' en 'legende' kunnen onmogelijk samengaan, het is een oxymoron.
Voor een film over geesten, verloren zielen en spookhuizen waar dingen 'botsen', is er beslist een ernstig gebrek aan sfeer. Als er een kop koffie op de grond valt, is het gewoon saai. De film ziet er gewoon vlak uit en voelt vlak aan. Net zo vlak als Keira Knightleys zielige stel...

text_en:
When I saw Marina Sirtis in the opening scenes I thought that she looked familiar, but couldn't pinpoint where I saw her. But then I checked her bio and realized she was in one of those really awful "Star Trek" spin-offs. Naturally, she gets cast in a cheesy horror/drama/comedy(?). The movie was so forgettable that I kept focusing on Marina's lips, simply because they look exactly like Meg Ryan's, post-lip-enlargement. And Lauren Birkell looks a lot like Thora Birch.

Anyway...

The movie promises at the very outset that it will do its best to rip off "The Sixth Sense" and it doesn't disappoint in that regard. However, while TSS remains somber throughout, something strange happens in this low-budget little movie: half-way through the film, the characters get quite smart-ass-like, things get decidedly tongue-in-cheek, so for a moment there I thought this might become a sitcom. However, dormant comedic passions of the writer and actors settle down, and the movie ends dramatically, without comedy.

The problem with this movie is that after the quick, effective introduction, things move at a slow pace. Plus, there are several scenes that do very little for the plot or characters but just serve as fillers. There are also lines in the dialogue that sound awkward. The best example would be the black psychic saying "How dare you?!" to the shrink; I thought that was worthy of a MST3K stinger! More problems come in the form of bad acting, and I'm referring to the Asian kid and his father. And guess whom they cast in this "serious" movie to play the long-lost Daddy? That IDIOT from that 90s MTV dating show with Jenny McCarthy! What were they thinking? Btw, that "hot-shot" is the son of a bowling "legend". I know, I know: yet more nepotism in movies. And yes, I KNOW: "bowling" and "legend" can't possible go together, it's an oxymoron.

For a movie that is about ghosts, lost souls, and haunted houses where things go "bump", there sure is a severe lack of atmosphere. When a cup of coffee is spilled on the ground it's just boring. The movie just looks and feels flat. As flat as Keira Knightley's pitiful pair...


text: Er valt eigenlijk niet veel te zeggen over dit ongelooflijk afschuwelijke tv-programma. De opzet was stom, de achtergrondmuziek was irritant, Monica speelde meer als een gemene grote zus dan als een presentator, de deelnemers waren duidelijk op zoek naar twee minuten roem (of hadden echt pech met vrouwen), en de vrouw in het midden had geen idee... genoeg gezegd. Het enige positieve is dat het maar een paar weken heeft overleefd. Het is echt triest dat de hoge pieten bij FOX erin zijn geslaagd programma's te bedenken die (naar mijn eerlijke mening) nog erger zijn dan deze puinhoop van toen. Het feit dat ik maar 20 tot 30 jaar terug kan gaan in de tijd en sommige programma's kan zien die we toen als troep beschouwden... dat lijkt me op dit moment best aantrekkelijk.<br />Als 'Mr. Personality' toevallig op dvd wordt uitgebracht, geef het dan door en geef het geld uit aan deodorant.

text_en:
There is really not much to be said about this incredibly awful TV show. The premise was dumb, the background music was annoying, Monica played more like a mean big sister than a host, the men in competition were obviously looking for two minutes of fame (or were really hard-lucked with meeting women), and the clueless woman at the center.....enough said. The one positive is that it survived just a few weeks. What is really sad is that the powers that be at FOX have managed to come up with shows (in my honest opinion) that are even worse than this mess since then. One episode of "The Moment of Truth" has pretty much left me with the sudden urge to projectile vomit all over my TV screen. To only be able to go back 20 to 30 years and be able to watch some of the shows we referred to as garbage back then....they seem pretty appealing right about now.

If by chance "Mr. Personality" is released on DVD, pass it up and spend the money on bathroom deodorant.


text: Hoewel ik niet veel te zeggen heb over dit hilarische, pijnlijke monster, heb ik wel één vraag... wie ziet er nou in godsnaam uit als een 'albino', een zwarte slaaf? En trouwens, waarom zou een bleke, Angelsaksische man als mannelijk genoeg worden beschouwd? Als het verhaal inderdaad om een albino vraagt, zou ik verwachten dat elke respectabele castingagent op zoek zou gaan naar zo'n persoon. Het is waar dat de populatie van albino-Afrikanen waarschijnlijk niet door het dak vliegt, maar elke albino zou voldoen (met uitzondering van die van Aziatische verwanten); of misschien was een betere visagist het enige wat nodig was. Hoe het ook zij, als ik moeite heb om de levensvatbaarheid van een van de hoofdpersonen te verbeelden, vind ik de rest van de film gekunsteld en mat. Maar met de juiste hoeveelheid THC in je lichaam (of wat je vergif ook mag zijn) wordt de film al snel een prachtige, lachwekkende grap. Ik weet zeker dat dit niet de bedoeling was, maar ze hebben in elk geval iets bereikt met een scène die anders beter gebruikt zou zijn als einde van een boek.

text_en: While I don't have MUCH to say about this hilariously, painful monstrosity I do have one question...who the hell thinks of sh*t like an 'albino'-black slave? And for that matter, why is being a pasty-skinned Anglo-Saxon male considered close enough? If indeed the story calls for an albino I'd expect any respectable casting agent to go out and find such a person. True the population of albino-Africans is probably not soaring through the roof, but any albino would do (with exception of those of Asian kin); or perhaps a better make-up artist was all that was needed. Whatever the case, when I have trouble conceptualizing the viability towards one of MAIN characters, I find the rest of the film to be contrived and lackluster. BUT, with the right amount of THC in your system (or whatever your poison may be) the movie quickly becomes a wonderful, laughable joke. I'm sure this was not intended, but at least they accomplished something with a flick that otherwise would be better used as a book-end.


text:
en ik heb zowel feardotcom als zonder peddel in de bioscoop gezien.
en ik heb de films van ed hout gezien. en ik heb heel wat een roger corman classics gezien. en ik heb in het algemeen elke slechte film in de krochten van de videotheek gehuurd.
dit is de enige pijnlijkste en afschuwelijkste film die ik ooit heb gezien. het enige andere dat ik me van de laatste tijd kan herinneren dat er zelfs maar bij in de buurt kwam, was zes samoerai van zes snaren (ik was zo teleurgesteld in die film).
Maar het voordeel is dat je hem als een martelwerktuig kunt gebruiken om je vrienden te irriteren. Er gaat niets boven ze aan slecht acteerwerk onderwerpen, een blanke die zich voordoet als een 'albino' zwarte man, en over het algemeen slechte films maken. Ik heb deze film voor het eerst gezien toen ik 17 was. Ik ben nu 23 en ik heb nog niets gevonden om hem te overtreffen. De enige reden waarom ik deze twee sterren geef, is omdat ik het leuk vind om mensen er van tijd tot tijd mee te kwellen. Probeer het eens met de Star Wars Holiday Special om ongewenste gasten uit je huis te weren.

text_en:
...and I saw both feardotcom and without a paddle in theaters.

and i've watched the films of ed wood. and sat through many a roger corman classic. and generally rented every bad movie in the bowels of the video store.

this is the single most painfully horrible movie i've ever seen. the only other thing i've watched in recent memory that was even close to this bad was six string samurai (I was so disappointed in that one).

But, on the upside, you can use it as a torture device to annoy your friends. There's nothing like subjecting them to bad acting, a white guy masquerading as an "albino" black man, and just generally terrible movie-making.

I first saw this film when I was 17. I'm now 23, and have yet to find anything to top it. The one and only reason I'm giving this two stars is because I like to torture people with it from time to time. Try it back to back with the Star Wars Holiday Special to rid your house of unwanted guests.


text:
Nadat ik 'You Got Served' had gezien, had ik het gevoel dat ik zojuist getuige was geweest van het grootste treinongeluk dat ooit in de filmkunst is voorgekomen. Maar ik had geen idee dat er in de diepten van de aanbiedingsbak van Walgreens een veel ergere film op de loer lag. 'Charcoal Black' was en is die film.
Als je 91 minuten op zo'n folterende pijnbank staat, kan 'Charcoal Black' ieders geduld op de proef stellen, zelfs als je van slechte films houdt (zoals ik). Ook al heeft het verhaal van Chris Robinson (als je het zo kunt noemen) een paar onderhoudende delen, de film maakt uiteindelijk dat je op wilt staan en uit je mooie Lay-z-boy-ligstoel wilt komen. Vergeet niet de bittere smaak te noemen die de film na afloop in je mond achterlaat.
Het prachtig geschreven verhaal (HA!) van Chris Robinson begint met twee slavenbroeders, een zwarte (Levi, gespeeld door Anthony Scott) en, nou ja, een blanke (Sunshine). Maar de film houdt vol dat de blanke in werkelijkheid een albino-neger is, ook al is Sunshine, die gespeeld wordt door de verbazingwekkende Chris Robinson, zo overduidelijk een blanke man. Hoe dan ook, de twee'slavenbroeders' vinden een schatkaart zonder aanwijzingen of tekst erop en besluiten een zoektocht te beginnen om de schat te vinden. De twee slaven ontsnappen met gemak aan de klauwen van de boosaardige leermeester Striker (Ted Cassidy) in een spannende scène die het publiek (als dat er is) op de rand van zijn stoel houdt.
De rest van het armzalige verhaal bestaat uit de slaven die onderweg verschillende mensen tegenkomen, zoals racistisch blank uitschot (redundant, ik weet het) of zelfs willekeurige indianen in de moerassen van Florida. Het verhaal volgt Striker ook als hij een bende op de been brengt om de slaven op te sporen en gevangen te nemen.
De slaven belanden in een hut in het moeras die van een vrouw (Phyllis Robinson) is, en meteen beginnen de vonken tussen de vrouw en Sunshine over en weer te vliegen! Het huis van de Robinsons, waar niets brandbaars in staat, ontploft door een kaars (of misschien zijn het die vonken!), en de drie moeten het huis verlaten. De chemie tussen de twee Robinsons is ondraaglijk, vooral omdat Phyllis altijd zo'n gepijnigde uitdrukking op haar gezicht heeft.
De slaven dumpen de vrouw en gaan op weg naar de schat. Striker komt hen tegen met zijn bende huurmoordenaars uit de provincie en ze vermoorden Sunshine. Strikers bende wordt gedood, maar Striker blijft in leven en hij raakt op goed geluk bevriend met Levi. Dan komt de aftiteling.
We komen er nooit achter wat er in de schat zit <0xE2><0x80><0x93> nou ja, niemand die het iets kan schelen. Ik wed dat Chris Robinson het script gewoon heeft opgegeven, want zo ziet de film eruit. Chris had het waarschijnlijk opgegeven om te regisseren en al het andere te doen. In een scène waarin de slaven lopen, met muziek op de achtergrond, besloot de regisseur midden in de scène te stoppen. Dus de muziek stopt en de slaven staan plotseling oog in oog met een indiaan. Dan besluiten ze de indiaan te doden, die geen wapens heeft (o, maar hij heeft wel een dreigende lendendoek om).
Deze film is zo stom dat je het gevoel hebt dat je IQ 90 punten is gedaald. Deze film is zo slecht dat je het gevoel hebt dat je na het kijken een douche of vijf moet nemen. Het verhaal is bespottelijk, het acteerwerk is afschuwelijk, de personages zijn vlak, de tekst hapert, enzovoort, enzovoort.
Kortom, 'Charcoal Black' biedt een bijzonder aangename ervaring: nadat je ernaar hebt gekeken, heb je het gevoel dat je zojuist een misdaad hebt begaan.

text_en:
After I saw "You Got Served," I felt like I had just witnessed the biggest train wreck that was ever committed in the art of film-making. But little did I know that there was a much worse movie lurking at the depths of the Walgreen's bargain bin. "Charcoal Black" was and is that movie.

Standing at an excruciating 91 minutes, "Charcoal Black" might test anyone's patience, even if you love bad movies (like me). Even though Chris Robinson's story (if it could even be called that) might have some entertaining parts, the movie ends up making you want to get up and leave your nice Lay-z-boy recliner. And I can't forget to mention the bitter taste the movie leaves in your mouth afterward.

The wonderfully written story (HA!) by Chris Robinson starts off with two slave brothers, one black (Levi, played by Anthony Scott) and, well, one white (Sunshine). But the movie insists that the white one is actually an albino negro, even though Sunshine, who is played by the amazing Chris Robinson, is so obviously a white man. Anyway, the two slave "brothers" find a treasure map with no directions or writing on it decide to embark on a quest to find the treasure. The two slaves easily escape the clutches of the evil taskmaster Striker (Ted Cassidy) in a riveting scene that keeps the audience (if there is one) on the edge of their seats.

The rest of the sorry excuse for a story consists of the slaves meeting various people on their journey, such as racist white trash(redundant, I know) or even randomly placed Native Americans in Florida swamps. The story also follows Striker as he rounds up a gang to find and capture the slaves.

The slaves end up at a shack on the swamp that belongs to a woman (Phyllis Robinson) and immediately the sparks between the woman and Sunshine start to fly! Eventually the woman's house, which has nothing flammable in it, explodes by a candle (or maybe it's those sparks!), and the three must abandon the house. The chemistry between the two Robinsons is unbearable, especially since Phyllis always seems to have such a pained expression on her face.

The slaves ditch the woman and head to the treasure. Striker meets up with them with his gang of hit men hicks and they kill Sunshine. Striker's gang gets killed, but Striker remains alive and he befriends Levi randomly. Then the credits roll.

We never find out what's in the treasure - well, like anyone cares anyway. I bet Chris Robinson just gave up on the script because that's how the movie looks. Chris probably gave up on directing and everything else. In one scene where the slaves are walking, with music in the background, the editor decided to cut in the middle of the scene. So the music stops and the slaves suddenly are face to face with some Native American. Then, they decide to kill the Native American, who has no weapons (oh, but he has a threatening loincloth on).

This movie is just so stupid, you feel like your IQ has dropped 90 points. This movie is so bad, your feel like you have to take a shower or five after watching it. The story is ridiculous, the acting is horrid, the characters are flat, the writing bites, and so on and so forth.

In short, "Charcoal Black" offers a one of a kind experience: after watching it, you'll feel like you have just committed a crime.


text: Het Bollywoodpubliek was niet blij met deze film. En terecht, natuurlijk. Deze film breekt met de vaste traditie van liedjes, dans en voorspelbaar drama en creëert een film die in de Bollywood-industrie zelden wordt gezien. De regie was verbazingwekkend. De film werd geïnspireerd door veel actiefilms uit het verleden, maar wat hem anders maakt zijn de setting en de cultuur. Er zijn maar weinig Hindi-films met zo'n openheid en vernieuwing. Als je een nieuwe draai wilt aan een klassieke verhalenfilm, dan is Karam een goede keus. Hij combineert elementen van Bollywood en Amerikaanse actie. Het is in elk geval een onderhoudende film. Sommige scènes zijn een beetje visueel, maar ze zijn niet onnodig. En de cast was ook uitstekend.

text_en: Bollywood crowds were not pleased with this film. For good reason of course. This movie breaks out of the regular tradition of song, dance and predictable drama and creates a movie rarely seen in the Bollywood industry. The direction was amazing. The movie was inspired by many action movies from the past but what makes it different is its setting and culture. Very few Hindi movies have been made with such openness and innovation. If you want a new twist on a classic story watch Karam. It will blends elements of Bollywood and American action. Its an entertaining watch if nothing else. Some scenes are a little graphic but they are not gratuitous. Also, the casting was excellent.


text:
Karam is een heel, heel interessant verhaal dat op een stijlvolle manier wordt verteld. Het was zo emotioneel & psychisch opwindend dat de hele film bol staat van de spanning en zo donker & sinister is gemaakt dat je in de stemming raakt voor de film. Geïnspireerd door _Collateral & Kill Bill_. De beste Bollywoodfilm van 2005. Sanjay F. Gupta maakte een geweldige film voor zijn eerste poging hij heeft tot nu toe maar één film gemaakt maar hij is nog steeds een van mijn favoriete regisseurs. Hij was een filmregisseur van Qayamat, Mujhse Shaadi Karogi en Zinda. Het verhaal wordt zomers genoemd in de plot en ook door andere gebruikers.
Karam heeft waarschijnlijk de beste cinematografie van elke Bollywoodfilm, wat bij uitstek bij de stemming past. de flashbackscène van Johns eerste moord, was in animatie, zwart-wit voor Johns droom en sepia voor het liedje Tera Hi Karam toen hij in een enorme depressie zat. De geanimeerde scène was in zwart-wit, de enige kleur was bloed. Het hoofdmenu van de dvd is golvend, groen.
De beste scènes in de film moeten de volgende zijn:
1. Geanimeerde scène.
2. Toen John zijn vrouw probeerde te redden, droeg hij een donkere zonnebril en zwarte handschoenen.
3. Waar hij in de club was tijdens het liedje Ishq Nachaya Kare kleedde hij zich als Eric Draven in The Crow en doodde hij de eerste man op zijn hitlijst. De beste liedjes zijn waarschijnlijk Tinka Tinka en Ishq Nachaya Kare.
Ik merkte ook een fout op toen John de vinger van zijn vrouw in ontvangst nam het was een volle vinger maar toen hij haar aan de telefoon had na het liedje Ishq Nachaya Kare was haar vinger half afgesneden.

text_en:
Karam is a very, very interesting story told in a stylish format. It was so emotionally & psychologically thrilling, the whole movie is charged with pulse pounding suspense and made so dark & sinister that gives you the tensive mood for the film. Inspired from Collateral & Kill Bill. The best Bollywood movie in 2005. Sanjay F. Gupta made a terrific film for his first attempt he only made one film so far but still he is one of my favourite directors. He was a cinematographer of Qayamat, Mujhse Shaadi Karogi and Zinda. The story is mentioned in the plot summery and also by other comment users.

Karam has probably the best cinematography in any Bollywood movie, which suits the mood e.g. the flashback scene of John's first kill, was in animation, black and white for John's dream and sepia for the song Tera Hi Karam when he was in huge depression. The animated scene was in black and white the only colour was blood. The main menu of the DVD is wavy, green.

The best scenes in the film has to be the:

1. Animated scene.

2. When John was trying to save his wife he was wearing dark sunglasses and black gloves.

3. Where he was in the club during the song Ishq Nachaya Kare dressed like Eric Draven in The Crow and he killed the first man in his hit list.

Songs are excellent without a doubt every song is good the best ones probably are Tinka Tinka and Ishq Nachaya Kare.

I also noticed a goof when John received his wife's finger it was a full finger but when he was talking to her on the phone after the song Ishq Nachaya Kare her finger was half cut.


text: Wat me een goed gevoel gaf na het kijken naar deze film was... een goed verhaal en briljant acteerwerk... vooral Priyanka Chopra heeft het heel goed gedaan... zij is de dame die weet wat acteren is... en ongetwijfeld wordt ze de volgende bollywoodkoningin... John Abraham heeft het ook heel goed gedaan met het spelen van het personage van een huurmoordenaar... alles bij elkaar een goede film om te zien... de moeite waard. Ik zou zeggen dat Karam een goed verhaal heeft, goed acteerwerk en een goed scenario, maar toch deed deze film niet veel zaken... triest om dat te horen... Indiaas publiek... word wakker, plzzzzz...

text_en: What made me feel good after watching this movie was ... a good story and brilliant acting.. specially Priyanka Chopra has done a very good job... she is the lady who knows what acting is.... and no doubt if she will be the next bollywood queen... John Abraham has also done a very good job playing the character of a hit-man... all together a good movie to watch ... worth the time... And I think after a long time had bollywood came up with such a brilliant movie I don't know why such movies are not liked by the Indian audience... they go in for crap... I would say that Karam has got a good story, good acting and screenplay, but still this movie did not do much business ... sad to hear that... Indian audience ... wake up plzzzzz....


text: Ik zeg dat de regisseur heel ambitieus was toen hij deze film maakte, maar ik heb het gevoel dat het zijn vruchten heeft afgeworpen. Het Indiase publiek is gewoonlijk gewend aan het soort'masala'-films die van alles een beetje in zich opnemen en helemaal niet slecht zijn (verdomme, ik voelde me aangetrokken tot Bollywood-films voor precies dezelfde masala!), dus begrijp me niet verkeerd. Maar deze film biedt iets anders, verscheidenheid; wat aan één genre blijft kleven. Wat me het meest opviel, afgezien van de briljante acteerprestaties van Priyanka, John en Shiny (alle drie heel getalenteerd en behoorlijk onder de maat) was de ambiance van de hele film. Het was een duister verhaal over schuld en behoefte aan verlossing... een film noir, en ik geloof dat de regisseur er de 'T' in heeft gekregen, vooral in het liedje 'Tera Hi Karam', dat vol schaduwen en 'zwartheid' zit die de innerlijke beroering van het personage 'John' weerspiegelt en hem overal lijkt te volgen! Ik bedoel dat de scènes die hij heeft opgenomen zwart-wit zijn (heel abstract en niet zo eenvoudig als het lijkt). De enige elementen van kleur en licht in zijn leven zijn die waarin zijn vrouw 'Shalini' een rol speelt (dat wil zeggen, in het liedje en... in de film zelf!). Het portret van Shalini is half in de schaduw (misschien een metafoor voor de situatie waarin ze verkeert, of de schaduw die John zelf vertegenwoordigt en het effect dat hij heeft op het leven van zijn dierbaren). Ik dacht dat het einde gerechtvaardigd was, hoewel ik kan begrijpen waarom sommige mensen er gefrustreerd door zouden kunnen raken. Over het geheel genomen vind ik dat mensen het moeten proberen en het met een open geest en een schone lei moeten bekijken en niet moeten proberen te lezen en te oordelen op basis van de starre conventies van de traditionele Indiase film waaraan de meeste mensen gewend zijn en het zou u kunnen verbazen en uzelf.' 'Je zult merken dat je het leuk vindt. Bovendien ben ik een grote Glimmende Ahuja-fan, dus misschien ben ik een tikkeltje bevooroordeeld als ik probeer jullie zover te krijgen dat jullie ernaar kijken. Het is maar dat jullie het weten.'

text_en: I say the director was quite ambitious when he undertook the making of this film but i feel it paid off. The Indian audience are usually used to the 'masala ' type of movies which incorporates a little bit of everything and is not a bad thing at all (heck i was attracted to Bollywood movies for the very same masala!) so don't get me wrong. However this film offers something different, variety; which is sticking to one genre. What stood out for me the most; besides the brilliant acting of Priyanka , John and Shiny (all three are very talented and quite under rated performers) was the ambiance of the whole film. It was a dark tale of guilt and need for salvation...a noir and i think the director got it the 'T', specially in the song 'Tera Hi Karam'; which is full of shadows and 'blackness' which reflects the inner turmoil of the character 'John' and seems to follow him everywhere!I mean his closed are black and white (quite abstract and not as simple as it seems). The only elements of colour and light in his life are those in which his wife 'Shalini is a part of (that is, in the song and... actually in the film itself! ). However the colour and light seems to be threatened by shadows and darkness such as when ACP Singh searches John's house, you can hardly see any light and colour as it is half engulfed in darkness . The portrait of Shalini is half in shadow (perhaps a metaphor for the situation she is in or the shadow representing John himself and the effect he has on the life of his loved ones). I thought it had justified ending though I can understand why some people might get frustrated with it . Overall , i think people should give it a go and watch it with open minds and a clean slate and try not to read and judge using rigidly the conventions of traditional Indian cinema that most people are used to and it might surprise you and you'll find yourself enjoying it. Besides I am a big Shiny Ahuja fan so i might be a tad bit biased into trying to get you guys to watch it. It might just be your cup of tea xx


text:
Ik kan alleen maar zeggen dat ik geen enkele fout kan vinden in de film, The Movie Direction, Shot Composition, Cinematography, Music, Acting, alles was Absolutely Perfect!

John Abrahams Acting was echt vlekkeloos, en wat Priyanka's Role betreft, voor zover ik kan zeggen Een Heel Harde Rol, was het inderdaad verreweg haar Beste Vertolking.
De Direction was als WOW!!! Sanjay Gupta deed echt zijn best!! Cinematografie: Oh My God i was awed by that The Composition Was PERFECT!! Muziek: The Music was Great, Vishal Shekhar Showed Their Techniques as Master Musicians, The Song Tinka Tinka, Has a Soft Groovy Effect, The Song Tera hi Karam, Was Brilliant!
<0x3E><0x3E> Toen ik de film zag, waren mijn ogen van begin tot eind gehaakt

<0x3E><0x3E> Je zult het érg briljant vinden. Ook al schrijf ik er 2 jaar later over, maar het is het absoluut waard om hem te kopen.

<0x3E><0x3E> Pak een kopie van de dvd uit de EROS.

text_en:
All i can say that i cannot find a single mistake in the movie, The Movie Direction, Shot Composition, Cinematography, Music, Acting all were Absolutely Perfect

John Abraham's Acting was really Flawless, as for Priyanka's Role, As far as i can say A Very Hard Hitting Challenging role it was indeed it was by far her Best Performance,

Direction was like WOW!!! Sanjay Gupta, Truly did his best!! Cinematography: Oh My God i was AWED by that The Composition Was PERFECT!! Music: The Music was Great, Vishal Shekhar Showed Their Techniques as Master Musicians, The Song Tinka Tinka, Has a Soft Groovy Effect to it, The Song Tera hi Karam, Was Brilliant!!!

When i watched the film MY EYES were Hooked From Start to End

You Will Find it Very Brilliantly Directed Even though I'm writing about this 2 years later but it is Definitely Worth Buying

Go and Grab a Copy of the DVD out on EROS


text: Deze film is beslist een van de beste Indiase doorbraakfilms van 2005. De hoofdpersoon van de film, John Abraham, is in feite een negatief personage. Hij speelt de rol van een huurmoordenaar en heeft een lange geschiedenis van zonden. Uiteindelijk beseft hij de enormiteit van zijn wandaden nadat hij per ongeluk een klein meisje heeft gedood tijdens een missie. Hoewel zijn spirituele ontwaken hem tot op zekere hoogte helpt, kan hij door zijn talloze moorden niet in vrede leven. In een voortdurende strijd om een nieuw leven te beginnen is het buitengewoon interessant om te zien hoe zijn daden uit het verleden hem inhalen. John geeft een goede voorstelling. Priyanka is ook geweldig in haar kleine rol. De climax van de monoloog en de beelden zijn prachtig. De cinematografie is uitstekend. 'Tera Hi Karam' is een heel mooi nummer. 'Tera Hi Karam' is een geweldig nummer met een ontzagwekkende, schokkende en oogverblindende video-opname van het thema van de film. Het thema wordt schitterend weergegeven, want de film doet het goed door te laten zien hoe het karma van alle personages bepaalt in welke mate ze moeten lijden in hun leven en/of in hun dood.

text_en: This movie is definitely one of the best Indian breakthrough films of 2005. The protagonist of the film, John Abraham, is actually a negative character. Playing the role of a hit-man, he has a long history of sins. He finally realizes the enormity of his wrongdoings after accidentally killing a small girl during a mission. Although his spiritual awakening does help him to some extent, his numerous murders do not let him live in peace. In a constant struggle to start life afresh, it is extremely interesting to see how his past deeds catch up to him. John gives a good performance. Priyanka is also great in her small role. The climactic monologue and visuals are beautiful. Cinematography is excellent. "Tinka Tinka" is a very beautiful song. "Tera Hi Karam" is a great track with an awesome, shocking, and eye-opening video displaying the theme of the movie. The theme is portrayed magnificently as the movie does a good job in showing how all the characters' karma dictates the degree of suffering they must endure in their life and/or death.


text: Ik had echt medelijden met John Abraham in deze film. Hij heeft ons allemaal zo zijn best laten doen, maar zelfs zo sexy zijn kan je niet redden als je de verkeerde weg bent ingeslagen. Karam is het verhaal van een man (gespeeld door Abraham) die anderen vermoordt voor de kost en in de tweede persoon wordt verteld door zijn vrouw (gespeeld door Priyanka Chopra) en op een pijnlijke manier. Vanaf het moment dat deze film begint, weet je dat Abrahams personage gedoemd is. Als je erachter komt dat hij in de film een relatie heeft met Priyanka Chopra, hoef je tegen die tijd alleen nog maar te weten dat ze ongelukkige geliefden zijn. Abraham probeert na een mislukte aanslag het vak van huurmoordenaar vaarwel te zeggen, maar komt er op de harde manier achter dat het niet zo gemakkelijk is om de onderwereld te verlaten als het lijkt. Zijn zwangere vrouw wordt ontvoerd, gemarteld en uiteindelijk gevangen gehouden, terwijl de maffia een laatste aanslag van Abraham eist, waarbij hij een heleboel mensen uit de weg moet ruimen. Deze aanslag is het grootste deel van de film en je kunt je alleen maar voorstellen wat er van hem wordt als de klus is geklaard. Karam is een bijzonder provocerende en trieste film die door alle acteurs heel goed werd uitgevoerd. Ik had echter een hekel aan de drugsscènes omdat ze een beetje te visueel waren. Abraham ziet er nog sexyer uit dan gewoonlijk in deze film, en als hij naast Chopra staat, begint het scherm gewoon te smelten van hun gecombineerde schoonheid. Hahaha! De liedjes zijn even voortreffelijk als meeslepend. Een waarlijk prachtig verhaal over liefde, ambitie en verlies.

text_en: I felt really sorry for John Abraham in this film. He proved to us all that try as you may, but even being that sexy can't save you when you've gone down the wrong path. Karam is the story of a man (played by Abraham) who kills others for a living and is told in second-person retrospect by his wife (played by Priyanka Chopra) and painfully so. From the minute this film begins, you know that Abraham's character is doomed. When you find out that he's attached to Priyanka Chopra in the film, you just have to know by then that they are star-crossed lovers. Abraham tries to quit the hit-man business after a hit gone awry but finds out the hard way that quitting the underworld is not as easy as it may seem. His pregnant wife is kidnapped, tortured and eventually held captive while the mob demand one last hit from Abraham which involves him taking out a host of people. This hit is the majority of the film and you can only imagine what becomes of him when the job is done. Karam is a very thought provoking and sad film that was very well executed on the part of all the actors. I hated the drug use scenes though because they were a bit too graphic. Abraham looks even more sexy than he usually does in this film and when he is beside Chopra, the screen just begins to melt from their combined hotness. Hahaha! :-D The songs are as excellent as they are haunting. A truly wonderfully tale of love, ambition and loss.


text:
Ik dacht dat dit een vrij wegwerpactiefilm zou zijn, maar dat is het niet, het is een heel dramatische actiefilm met een prachtig scherp scenario dat door een uitstekende cast tot zijn recht komt. Hij is hier en daar erg gestileerd, maar met finesse, niets ziet er buitensporig of nodeloos uit, maar dient eerder het verhaal.
John Abraham past precies in de rol van de hoofdpersoon. Hij accentueert de kwetsbaarheid van het personage, wat veel toevoegt aan zijn benarde situatie. Priyanka Chopra doet het ook geweldig met het personage. Misschien wel een van haar beste optredens. Glimmende Ahuja levert ook haar bijdrage, en voegt een nieuw perspectief toe aan het verhaal.
De film is perfect geritmeerd, laat geen moment los en wordt nooit afgeleid door bijkomstigheden. De liedjes zijn goed in elkaar gezet en dienen de thema's moeiteloos. Het eerste nummer 'Tinka Tinka' is prachtig ingetogen maar toch ontroerend en zal lang na het bekijken van de film bij de kijker blijven hangen.

text_en:
I thought this might be a fairly disposable action movie, but it's not, it's a very dramatic action movie with a wonderfully sharp script done full justice by an excellent cast. It is very stylized in places but with finesse, nothing looks excessive or gratuitous but rather serves the story.

John Abraham fits right into the role of the protagonist. He really accentuates the vulnerability of the character which adds a lot to his plight. Priyanka Chopra also does a great job with the character. One of her best performances maybe. Shiny Ahuja also delivers, adding another perspective to the story.

The film is perfectly paced, never letting up or getting distracted with side-stories. The songs are well implemented and serve the themes effortlessly. The first song "Tinka Tinka" is wonderfully subdued yet stirring and will stick with the viewer for long after viewing the movie.