text:
Dus de plot lijkt regelrecht uit een Elvis-film te komen, en de kwaliteit van de film is zo slecht dat je hem bijna beter kunt spelen alsof het een toneelstuk op school is dan een film. De set ziet eruit als een nepset in een film over een film.
Ik vind twee dingen fascinerend aan deze film van veertig jaar geleden.
(1) Iets wat ooit voor seksueel suggestief of prikkelend doorging en nog steeds een zekere fetisjistische aantrekkingskracht heeft (kijk naar Nancy Sinatra's scènes).
(2) Precies hoe lelijk Eric Burdon en alle Animals waren. Nu ik erover nadenk, is iedereen in deze film een beetje lelijk, in elk geval iedereen op het toneel. De Dave Clark Five hebben van mij 'Glad All Over' gemaakt. Een Britse tandarts heb je niet nodig.
Maar dit is een film die de moeite waard is, alleen al voor de muzikale uitvoeringen, en als je van kamp of vroege lingerie uit de jaren zestig houdt, heb je iets om je van de feestscène naar de tv-scène te brengen.

text_en:
So the plot is definitely straight out of an Elvis movie, and the production values so bad it's almost better to play this one like it was a high school play than a movie. The sets look like fake movie sets in movies about movies.

I find two things fascinating about this movie forty years out:

(1) what passed for sexually suggestive or titillating once upon a time, which still has some fetishistic appeal (pay attention to Nancy Sinatra's scenes).

(2) Exactly how ugly Eric Burdon and all of the Animals were. Come to think of it, everybody in this movie is kinda ugly, at least everybody on stage. The Dave Clark Five made me "Glad All Over" I didn't have a British dentist.

But this is a movie worth watching just for the musical performances, and if you like camp or early 60s lingerie you'll have something to get you from the party scene to the telethon scene.


text: Ogenblikkelijk vergeetbare en vrij slechte 'rock-'n-roll'-film in een doodsaaie kleur. Hij heeft alle clichés, zoals de oudere generatie die het niet'snapt', en jonge mensen die dansen en pronken met hun spullen in onthullende outfits.<br />De vrouwelijke blikvanger in de vorm van de knappe Mary Ann Mobley en haar andere vriendinnen is zo ongeveer het enige wat er in dit doodsaaie uurwerk te zien is. Sommige van mijn favoriete groepen uit de jaren zestig, zoals The Animals en The Dave Clark Five, mogen een paar nummers op het podium ten gehore brengen, maar hun materiaal is net zo onderontwikkeld.

text_en:
Instantly forgettable and pretty bad color "rock n roll" film that's deadly dull. It's got all the clichés, like the older generation who doesn't "get it", and young people dancing and strutting their stuff in revealing outfits.

The female eye candy, in the form of pretty Mary Ann Mobley and her other girlfriends, are about all there is to watch in this deadly dull timepiece. Some of my favorite '60s groups, like The Animals and The Dave Clark Five, get to perform a few numbers on stage, but their material is just as underwhelming.

*/****


text:
Oké, er zijn Stan Getz en Astrud Gilberto, plus het Jimmy Smith Trio, dus zoals anderen al hebben gezegd, als je van jazz houdt, heb je twee goede scènes. Persoonlijk ben ik dol op de Dave Clark Five en The Animals, maar de nummers die ze hier spelen zijn verre van hun beste. Het zijn geen hits, en waarom ze vulmateriaal verspillen aan een film die het potentieel heeft om een groter publiek te bereiken, is me een raadsel.
Een van mijn favoriete ergernissen is wanneer een film een nummer laat horen dat duidelijk is geschreven door een oudere songwriter met een achtergrond in musicals en dergelijke, en het probeert af te doen als een grote pophit. Ik kan me geen universum voorstellen waarin het nummer van Mary Ann Mobley, 'Get Yourself a College Girl', een hit zou zijn. En toch wordt ze aan ons voorgesteld als de grote songwriter met haar vinger op de pols van de hedendaagse jeugd.
Het script voelt aan alsof het in elkaar is geflanst op de set. Gaat het over Mary Ann Mobley die van de universiteit wordt getrapt? Nee, wacht, het gaat over haar ruzies en haar verliefdheid op haar uitgever. Nee, laat maar, het gaat over het herverkiezen van een senator. Oeps, het ziet ernaar uit dat we geen tijd meer hebben. Einde. 'Ik heb er nog nooit van gehoord terwijl we ze filmen in een recht-op-en-neer close-up die eruitziet als een politiefoto.

text_en:
Okay, it's got Stan Getz and Astrud Gilberto, plus the Jimmy Smith Trio, so as others have said, if you like jazz, you've got two good scenes. Personally, I love the Dave Clark Five and The Animals, but the songs they perform here are far from their best. They aren't hits, and why they'd choose to waste filler material on a movie with the potential to reach a bigger audience is beyond me.

One of my pet peeves is when a film features a song clearly written by an older songwriter with a background in show tunes and the like, and tries to pass it off as a big pop hit. I can't fathom any universe in which the song performed by Mary Ann Mobley, "Get Yourself a College Girl", would be a hit. And yet she's presented to us as this major songwriter with her finger on the pulse of today's youth.

The script feels like it was thrown together on the set. Is it about Mary Ann Mobley being booted out of college? No, wait, it's about her fighting and falling in love with her publisher. Nope, never mind, it's about re-electing a senator. Oops, looks like we're out of time. The end. But before we go, here are the Dave Clark Five and The Animals to sing some more songs you've never heard of while we film them in a straight-on close up that looks like a mugshot.


text:
Laat ik beginnen met te zeggen dat ik veel meer had verwacht.
Het eerste deel had meer weg van een psychologische thriller <0xE2><0x80><0x93> het soort dat geen onverwachte wendingen en echte angsten kent. In feite werden alle 'angstaanjagende' delen gecreëerd door gebruik te maken van onverwachte geluiden en enge muziek, die al snel saai en voorspelbaar werd. Zelfs veranderingen in de camerahoek gingen vergezeld van een luide knal.
Het tweede deel veranderde echter in een bovennatuurlijke slachtpartij en ik was eigenlijk heel blij, omdat het eerste deel van de film heel slecht was geweest. Dus paste ik me aan en bleef afgestemd, in de hoop dat er in elk geval iets echts in het geheel zat. Ik hoef niet te zeggen dat ik opnieuw teleurgesteld was.
Babysitter Gezocht faalde in alles wat het zelfs maar iets boven de gemiddelde massa horrorfilms uit zou hebben doen stijgen. Niet alleen was de hoofdfiguur irritant en ongelooflijk, de bijrollen waren ook niet veel beter. De hoofdpersoon bleef maar commentaar leveren op haar eigen daden en verhalen vertellen, wat onnodig was en <0xE2><0x80><0x93> ja, je raadt het al <0xE2><0x80><0x93> irritant. Het hele verhaal viel gewoon in duigen en bezorgde me niet eens een goede schrik of een lach of riep een soort emotie op.
Bovendien was ik teleurgesteld dat het religieuze aspect van het hele gedoe niet werd gebruikt, en wat mij betreft is dat een ernstig verlies.
Dus wat we hier hebben is een lege huls van een film. Alle noodzakelijke componenten met een slechte uitvoering en zonder ziel.

text_en:
Let me start by saying that I was expecting so much more.

The first part was more like psychological thriller - the rundown kind that has no twists and genuine scares. In fact, all of the "scary" parts were created by using unexpected noises and creepy music, which got boring and predictable really soon. Even changes in the camera angle were accompanied by a loud bang.

The second part, however, turned into a supernatural slasher and I was actually quite thrilled, because the first part of the film had been really bad. So I adapted and stayed tuned, hoping for at least something genuine in the whole thing. Needless to say, I was disappointed once more.

Babysitter Wanted failed at everything that would have made it rise even slightly above the average mass of horror flicks. Not only was the main character annoying and unbelievable, the supporting roles weren't much better either. The protagonist kept commenting her own actions and narrating, which was unnecessary and - yup, you guessed it - annoying. The whole story just fell flat and didn't even give me a good fright nor a laugh nor evoked some sort of an emotion.

Moreover, I was disappointed that the religion aspect of the whole thing wasn't utilized and as far as I'm concerned, that's a serious loss.

So, what we have here is a shell of a movie. All of the necessary components with bad execution and with no soul.


text: De enige reden dat ik deze film 2 van de 10 sterren heb gegeven in plaats van 1, is omdat ik vond dat het acteren behoorlijk goed was en dat die goeie ouwe'springeffecten' <0xC3><0xA0> la John Carpenter best goed waren nagedaan (alsof ze terugloopt en tegen iemand op botst <0xE2><0x80><0x93> simpel maar nog steeds eng). Een goede camera en een goede montage op die manier. Al het andere aan deze film is een goedkoop en extreem stom Hollywoods mengelmoesje van de horrorideeën die aan het begin van de vorige eeuw veel beter werden uitgebuit. Meisje dat op een jongensduiveltje past dat flitsen van babysitters opeet, is het heersende idee van de hele film. Ik heb intelligentere horrorideeën gezien onder de zevenjarige kinderen. Ik wou dat ik de opmerkingen die ik heb gelezen negeerde.

text_en: The only reason I gave this movie 2 out of 10 instead just 1 is because I found acting pretty solid and good old "jumpy" effects a la John Carpenter copied pretty well (like she is walking back and bumping into someone - simple but still scary). Solid camera and good editing in that way. Everything else about this film is a cheap and extremely stupid Hollywood mishmash of the horror ideas exploited much better at the beginning of the last century. Girl babysitting a boy-devil that eats flash of baby-sitters is the prevalent idea of the whole movie. I saw more intelligent horror ideas among the 7 year old kids. I wish I disregarded the comments I read.


text: Ik heb hem net gezien. Ik wilde hem zo graag zien na alle lof die hij kreeg van IMDb en zelfs van een trouwe facebookfanbasis. Blijf uit de buurt. De hele film is voorspelbaar, afgezien van de wending <0xE2><0x80><0x93> waar ik hysterisch om moest lachen <0xE2><0x80><0x93> is hij gewoon belachelijk. De film is het ene cliché na het andere, de acteerprestaties zijn niet slecht, maar het verhaal is gewoon slap. Ik begrijp niet wat deze film onderscheidt van andere 'tiener slasher/horror'-films. Hoe kan iemand hem beschrijven als een horrorfilm? Het was volkomen slap. Mijn gf voorspelde de film in 5 minuten. Wat heeft het voor zin om naar iets te kijken wat zo voorspelbaar is? Zelfs de wending heeft hem niet gered. Genoeg met die herhalingen, creëer iets origineels. Ik moet ook toegeven dat ik meer van Midnight Movie heb genoten dan van deze film. Zelfs niet op een regenachtige avond wegblijven.

text_en: Just watched it. I was so eager to watch it after all the praise it got from IMDb and even a loyal facebook fan base. Stay away. The whole movie is predictable, besides the twist - which had me in hysterical laughing fits, it's plain ridiculous. The movie is one cliché after another, the acting is not too bad, but the story is just lame. I don't understand what separates this film from other 'teen slasher/horror' movies. How can someone describe it as a horror? It was utterly lame. Me and my gf predicted the film in 5 minutes. What's the point of watching something so predictable? Even the twist didn't save it. Enough with these repetitive projects, create something original. I can also admit that I enjoyed Midnight Movie more than this. Stay away not even for a rainy evening.


text: Wat zijn mensen toch serieus! De score is 8,4! Wat kan het me ook schelen! Dit moet wel een van de slechtste films zijn die ik ooit heb gezien ik bedoel oké het begin was oké, goeie babysitter stalkende film dan serieus! de duivelszoon. de jongen met de hoorns. Ik viel om van het lachen om de hoorns!!!! Hahahahahaha. De film was zo zielig, 'hij eet alleen maar vrouwelijk vlees'! hoe zou hij het verschil weten. Deze film was gewoon verschrikkelijk! Vermijd tot elke prijs, wat een tijdverspilling. Zo blij dat ik niet heb betaald om dit te zien anders had ik mijn geld teruggevraagd! Kan niet geloven dat ik hem heb gezien. Ik kan nog steeds niet over de jongen met de hoorns heen hahahaha. Totale grap van een film.

text_en: Are people actually serious! The rating is 8.4! What the heck! This has got to be one of the worst films i have ever seen i mean OK the beginning was OK, good babysitter stalking film then seriously! the devils son. the kid with horns. I fell over laughing the horns!!!!! Hahahahahaha. The film was just so pathetic, "he only eats female meat"! how would he know the difference. This film was just awful! Avoid at all costs, what a waste of time. So glad i didn't pay to see this otherwise i would have demanded my money back! Cannot even believe i watched it. I still cant actually get over the boy with the horns hahahahaha. Total joke of a film.


text: Die deze recensies schrijft. Dankzij hen heb ik 1,5 uur van mijn tijd verspild. Ik hou wel van een goede griezelfilm en dat is jammer, want dit is er niet een. Er zijn een paar zogenaamde bloederige stukken, maar over het algemeen moet je van waardeloze griezels, slechte scenario's en irritante personages houden om hiervan te genieten. Ik heb zelfs naar het einde doorgebladerd. Het begin was heel veelbelovend, met enige spanning, o, wat gaat er gebeuren en met wie? Maar al heel snel werd duidelijk dat ik naar een heel slechte griezelfilm keek en niet in de goede zin van het woord. Mijn oorspronkelijke gedachten over wat er gaat gebeuren klopten echt niet.' Het deed er niet meer toe omdat ik al snel de wil om te leven verloor, maar ik hield het bijna 80 minuten vol. Ik had er nu genoeg van en bladerde naar het einde.

text_en: Who writes these reviews. Thanks to them I wasted 1.5 hrs of my time. I do like a good horror and its a shame as this is not one. There are some so called gory bits but on the whole you have to like crap horror, poor scripts and annoying characters to enjoy this. I even forwarded to the end. The start was quite promising with some suspense, ooh, whats going to happen and to who? But very quickly it became obvious that I was watching a real bad horror and not bad in the good sense. My original thoughts on what will happen really didn't matter anymore as I quickly lost the will to live but persisted for almost 80 minutes, by this point I'd had enough and flicked to the end. And its open for a sequel so all you fans, careful what you wish for...


text:
Deze film is meer dan ongelooflijk slecht. Het eerste halfuur is veelbelovend, maar meteen nadat het echte verhaal aan het licht komt, gaat het lachwekkend bergafwaarts. Spaar je geld en kostbare tijd uit je leven door deze film te mijden als de pest. Ik maak geen grapje... zo slecht is hij echt! Het acteerwerk was lachwekkend, de dialogen smakeloos en het verhaal, hoewel anders, klampte zich aan strohalmen vast om TE ánders te zijn. Ik heb hem meteen na het kijken in de vuilnisbak gegooid. Hij begint spannend, maar wordt kort daarna komisch. Zelfs mijn anders zo nerveuze vrouw was teleurgesteld en lachte om de subversieve acteerprestaties en belachelijke verhaallijn. Hoe deze film het zelfs maar heeft gered om uitgebracht te worden, gaat mijn verstand te boven. Mijn aandacht werd meer in beslag genomen door de reclamespotjes.

Satan drinkt karnemelk!!...

text_en:
This movie is beyond incredibly bad. The first half hour shows promise, but goes laughably downhill immediately after the real story comes to light. Save your money and precious time out of your life by avoiding this movie like the black plague. I kid you not...it is REALLY that bad! The acting was laughable, the dialogue cheezy and the story, although different, was grasping at straws to be TOO different. I threw it in the trash right after watching it. It starts out suspenseful, but turns comedic shortly after. Even my normally jumpy wife was disappointed and laughing at the sub par acting and ridiculous storyline. How this movie even made it to release is beyond me. I've had commercials grab my attention more.

Satan drinks buttermilk!!....lol


text: Wow las een paar recensies en zag de trailer en vond hem interessant. Het begin vond ik wel leuk. Halverwege werd het alleen steeds vreemder.<br />Toen het hele gedoe met de priester en het kind dat de duivel was was begonnen, begon de film voor mij te ontrafelen. Het acteren met de vader en moeder was gewoon zo raar. Ik zou deze film niet gaan kijken als je niet teleurgesteld wilt worden op het eind. Nadat hij in het begin veelbelovend was geweest, ging deze film over in onvergetelijk. Het acteren was oké maar het verhaal ging gewoon zo ver. Het einde neigt naar een vervolg. Hij zou in elk geval weten wat hem te wachten stond en kon wegblijven.

text_en:
Wow read some reviews and saw the trailer and seemed interesting. The beginning i did enjoy. Towards the middle then to the end just got weirder and weirder.

Spoilers Once the whole thing with the priest and the kid being the devil started the movie started to unravel for me. The acting with the mother and father was just so odd. I would stay away from this movie unless you want to be disappointed in the end. After showing good promise in the beginning this movie took a turn towards unforgettable. The acting was OK but the story just went so far out there. The end leans towards a sequel. At least would know what to expect with that and could stay away.


text:
Deze film is verre van de op het oog minder geliefde en minder bekende 'Babar: Koning van de Olifanten', en tussen die twee moet je je niet vergissen.
Wat stijl, animatie enz. betreft, lijken de twee erg op elkaar, en veel van dezelfde mensen hebben aan beide gewerkt. Maar Babar de Film wijkt op onverklaarbare wijze van de verhalen af en vermengt zich met de gebeurtenissen zoals die in de boeken worden beschreven. Een voorbeeld is dat in Babar de Film Babar aanvankelijk een heel jonge en ogenschijnlijk onwillige koning is, schijnbaar in de positie geduwd, en zonder Celeste als koningin. Dit is totaal anders dan de boeken waarin Babar, hoewel gekozen koning, tegen die tijd volwassen is; degene is die de olifantensamenleving 'complex' en stedelijk maakt, enz. en trouwt met Celeste zodra hij koning wordt en voordat hij de stad bouwt. Bovendien is de 'oorlog' met de neushoorns in Babar de Film gewelddadiger, dus is hij niet zo goed voor echt jonge kinderen, en hij is onverklaarbaar en kennelijk zinloos, in tegenstelling tot het gevecht in Babar: Koning van de Olifanten of de eerste boeken.
Het verhaal en het conflict in Babar de Film zijn misschien gebaseerd op enkele van de nieuwste boeken in de serie, maar niet op de boeken die ik heb gelezen, en het verschilt in verhaal en geest van de Babar-boeken waarmee ik vertrouwd ben. Als het gebaseerd is op latere boeken, dan zou ik durven zeggen dat zulke boeken, als ze echt lijken op deze tekenfilm, afwijken van de originelen en in hetzelfde opzicht en om dezelfde redenen falen.
Ook volwassenen lijken deze tekenfilm leuker te vinden omdat hij minder'snoezig' en meer 'donker' is, maar ik ben het niet eens met dergelijke meningen. Beide tekenfilms zijn nog steeds op kinderen gericht, geen van beide is echt geweldig, geen van beide is erg artistiek en geen van beide overstijgt het genre van het kind/gezin echt dat mensen van alle leeftijden echt aanspreekt. Ik geniet niet echt van of houd van het kind/gezin-georiënteerde spul, maar ik vind dit ook niet aantrekkelijker omdat het zogenaamd 'volwassener' is. In feite vind ik de meer artistieke scènes van Babar: Koning van de Olifanten veel beter te hanteren, met veel meer zorg, vaardigheid en kunst, dan alles in Babar de Film. Ik vind ook dat de scène in de andere film, waarin de jager Babars moeder vermoordt, veel krachtiger en interessanter is, zelfs emotioneel verwarrender, dan de stomme oorlog in Babar de Film, maar er zit een belangrijk punt in, het is zeer relevant en een geschikter onderwerp voor kinderen. De oorlog in Babar de Film is verwarrend omdat hij volkomen overbodig en sensationeel lijkt, alleen maar gebruikt om een opzichtig verhaal te creëren. Het geeft het gevoel dat je er elementen uit een goedkope actiefilm in gooit met zinloos geweld dat alleen maar wordt gebruikt om laag-bij-de-grondse verlangens te bevredigen, wat domweg niet passend is voor een tekenfilm als deze of voor Babar.
Babar: Koning van de Olifanten mag dan iets'snoeziger' zijn dan de boeken, en hieronder lijden, maar in wezen blijft het trouw aan de oorspronkelijke geest.
Kortom, als je echt naar Babar wilt kijken, dan moet je naar Babar: Koning van de Olifanten kijken, niet naar deze film. Als je in plaats daarvan iets wilt zien wat artistieker is of beter past bij 'volwassen' smaak, interesses enzovoort, dan moet je geen van beide kijken. Babr de Film lijkt te proberen schrijlings over beide werelden (kinderen en volwassenen) heen te springen, maar slaagt daar niet in. Babar: Koning der Olifanten weet min of meer waar hij is, en als gevolg daarvan slaagt hij.

text_en:
This film is far inferior to the apparently less-loved and less well-known "Babar:King of the Elephants" and one should not be confused between the two.

In terms of style, animation, etc., the two are very similar, and a lot of the same people worked on both. However, Babar the Movie inexplicably strays from the stories, totally messing with the events as portrayed in the books. One example is that in Babar the Movie, Babar is a very young, and apparently reluctant, king at first, seemingly thrust into the position, and without Celeste as queen. This is completely different from the books where Babar, although chosen king, is mature by then; is the one who makes the elephant society "complex" and urban, etc.; and marries Celeste as soon as he becomes king and before he builds the city. Moreover, the "war" with the rhinos in Babar the Movie is more violent, so it is not as good for really young children, and it is inexplicable and apparently senseless, unlike the fight in Babar: King of the Elephants or the first books.

The story and conflict in Babar the Movie may be based on some of the latest books in the series, but not any of the books I have read, and it differs in story and spirit from the Babar books with which I am familiar. If it is based on later books, then I would venture to say that such books, if actually like this cartoon, stray from the original ones and fail in the same regards and for the same reasons.

Also, adults seem to like this one more because it is less "cutesy" and more "dark," but I disagree with any such opinions. Both cartoons are still child-oriented, neither really is great, neither is very artistic, and neither really transcends the child/family genre to appeal truly to people of all ages. I don't especially enjoy or appreciate kid/family oriented stuff that much, but I don't find this any more appealing to me because it is supposedly more "mature." In fact, the more artistic sequences of Babar: King of the Elephants I find to be handled much better, with greater care, skill, and art, than anything in Babar the Movie. I also find the scene in the other film, where the hunter kills Babar's mom, to be more powerful and interesting, even emotionally unsettling, than the stupid war in Babar the Movie, yet, it has an important point, is highly relevant, and is more appropriate an issue for kids. The war in Babar the Movie is unsettling as it seems totally gratuitous and sensationalized, used simply to create a showy story. It gives the feel of throwing in elements from a low-grade action film with pointless violence used only to gratify base desires, which simply is not appropriate for a cartoon such as this or for Babar.

Babar: King of the Elephants may be a little more "cutesy" than the books, and suffers for this, but it does basically stay faithful to the original spirit.

In sum, if one really wants to watch Babar, then one should watch Babar: King of the Elephants, not this movie. If one instead wants something more artistic or fitting with "mature" tastes, interests, etc., then one should watch neither. Babr the Movie seems to try to straddle both worlds (children and adult), and in doing so fails to succeed in either. Babar: King of the Elephants pretty much knows where it is and it succeeds as a result.


text:
Als je van de 'wogs'-serie van eind jaren tachtig hebt gehouden, zul je dit waarschijnlijk ook grappig vinden.

Als je iets in die trant wilt zien, moet je naar 'Kingswood Country' kijken, of naar 'Getrouwd met kinderen' of 'SOAP' voor een productie in de Verenigde Staten.
Als de producenten probeerden potentiële immigranten weg te jagen, dan hebben ze een succesproductie, en dat zou mij ook wegjagen als ik van buitenlandse afkomst was en dit zag als hoe het leven in Australië was.
Het is net zo grappig als het Dame Edna-personage van Barry Humphries, en het heeft net zoveel met het Australische leven te maken als Dame Edna. '
<0x3E><0x3E> Doe jezelf een lol, als je het grappig vindt, ga naar een psychiater.

text_en:
if you loved the "wogs" series of the late 80's then you will probably think this is funny as well.

Racial stereotypes set in day to day life, if you want to watch something in that sort of vein go watch "Kingswood Country" or for a USA production, "Married with children" or "SOAP".

If the producers were trying to turn away potential immigrants then they have a hit production, this would turn me away if I was foreign born and saw this as what Australian's were like.

It's as funny as Barry Humphries' Dame Edna character, and has as much to do with Australian life as Dame Edna does.

do yourself a favor, if you find it funny, go see a psychiatrist?


text:
Dit is een van de slechtste Australische 'komedies' van de afgelopen jaren, en dat wil wat zeggen. Hij staat met gemak boven aan de lijst van de geestdodende Skithouse, Big Bite, All Aussie Adventures and Comedy Inc.
Hij staat met gemak boven aan de lijst van de meest overgewaardeerde en meest bekeken Australische programma's van alle tijden, zoals Neighbours en Home & Away.

Het enige wat dit programma doet is een stel oude, genotzuchtige, ongetalenteerde acteurs en actrices die stomme, irritante personages spelen (dat wil zeggen: zichzelf), moppen uit 'Big Girl's Blouse' recyclen en proberen grappig te zijn met goedkope woordspelingen.
Wat me nog meer irriteert is dat 'Double the Vuist' op 'Double the Vuist' staat. Een van de beste Australische tv-programma's die ooit zijn gemaakt, won de AFI-prijs voor de beste komedie, en alle krantenartikelen schreven daarna dat dit programma het zwaar te verduren had gekregen van een programma dat het meer verdiende.
Verstandig zijn, Australië! Dit programma deugt niet.

text_en:
This is one of the worst Australian 'comedies' in recent years, and that's saying something. It easily ranks amongst the mind-numbing Skithouse, Big Bite, All Aussie Adventures and Comedy Inc.

It easily ranks amongst some of the most over-rated and over-watched Australian shows of all time like Neighbours and Home & Away.

All this show is is a bunch of self-indulgent, old, untalented actors and actresses playing stupid, annoying characters (i.e. themselves), recycling jokes from 'Big Girl's Blouse' and trying to be funny with cheap puns.

What irritates me even more is that when 'Double the Fist', one of the all time greatest Australian TV shows ever made won the AFI for best comedy beating this show, every newspaper article afterwards winged about how this got it's arse kicked by a more deserving show.

Wise up Australia! This show is crap.


text: Het Woud van de Angst is over het algemeen saai en saai, met een paar 'fatsoenlijke' stukjes (aantekening: 'fatsoenlijk' betekent niet altijd 'goed'!) Het verhaal begint heel interessant, maar wordt al snel saai. Een groep mensen die illegale drugs verbouwt wordt besproeid met een giftig onkruidverdelgingsmiddel, waardoor ze in bloeddorstige zombies veranderen. Daarna wordt er veel door het bos geslopen en volgt er af en toe bloed. Geen van de personages is bijzonder interessant en je zult geen medelijden voelen als ze doodgaan. De 'fatsoenlijke' stukjes zijn wanneer iemands hand wordt afgehakt, compleet met bloedspetters, en een paar spetterende scènes zoals wanneer een van de zombies aan het eind wordt gedood. Ik zou dit niet aanbevelen, omdat je in een film van Lucio Fulci tien keer zoveel bloed kunt zien. Het heeft een typische synthesizersong en een vrouw krijgt haar borsten eruit.<br />Ik zou Forest of Fear alleen aanbevelen als je een fan bent van een sluipmoordenaar uit de binnenlanden. Het is niet echt voor zombiefans, omdat de 'zombies' er gewoon uitzien als gewone mensen met make-up en donkere kringen rond hun ogen. Het is ook een zeldzame titel <0xE2><0x80><0x93> niet beschikbaar op dvd, maar af en toe verschijnen er oude VHS-kopieën op eBay.

text_en:
Forest Of Fear is generally dull and boring with a few "decent" bits (note: decent doesn't always mean good!) The story starts off quite interesting but soon gets tedious. A group growing illegal drugs are sprayed with a toxic herbicide which turns them into bloodthirsty zombies. After this a lot of stalking around the forest and occasional gore follows. None of the characters are particularly interesting and you won't feel any sympathy when they die. The decent bits are when a man gets his hand severed, complete with spurting blood, and a few splatter scenes such as when one of the zombies is killed at the end. I wouldn't recommend watching it for this as you can find ten times as much gore in a Lucio Fulci flick. It has a typical synth score and a woman gets her breasts out.

I would only recommend Forest Of Fear if you're a backwoods slasher fan. It's not really for zombie fans as the "zombies" just look like regular people with makeup and dark circles round their eyes. It's a rare title too - unavailable on DVD, but old VHS copies appear on ebay from time to time.


text:
Een van de beruchte video's die in Groot-Brittannië zijn verboden, deze genaamd Forest of Fear, is nog steeds verboden. In de Verenigde Staten is hij op video uitgebracht als Toxic Zombies en staat ook bekend als Blood Butchers. Nu al die namen zijn veranderd, kunnen ze hem misschien langs de British Film Board smokkelen.
Het is een typische zombiefilm. De regering spuit een of andere niet goedgekeurde substantie (DROMAX) op marihuanavelden op overheidsterrein en dat verandert de wietkwekers in zombies. Ze beginnen hun vrienden te vermoorden die niet geïnfecteerd zijn geraakt en verhuizen dan naar kampeerders in het bos.
<0x3E><0x3E> Veel bloed en lichaamsdelen, maar slechts één gratis naaktscène (Debbie Link) voordat het hele gedoe begint als één pottenbakker uit een emmer spoelt.
<0x3E><0x3E> Cameo van John Amplas (Dawn of the Dead, Day of the Dead, Knightriders).
<0x3E><0x3E> Voor zombiecompletisten.

text_en:
One of the infamous video nasties that were banned in Britain, this one known as Forest of Fear, is still banned. It was released on video in the US as Toxic Zombies, and is also known as Blood Butchers. With all these names changes, maybe they can sneak it past the British Film Board.

It is a typical zombie movie. The government sprays some unapproved substance (DROMAX) on marijuana fields on government land, and it turns the pot growers into zombies. They start killing their friends that didn't get infected, then move to campers in the woods.

Lots of blood and body parts, but only one gratuitous nude scene (Debbie Link) before the whole thing starts as one pot grower is bathing out of a pail.

Cameo by John Amplas (Dawn of the Dead, Day of the Dead, Knightriders).

For zombie completists.


text: En dan te bedenken dat ik me er zowaar op verheugde deze film te zien! Forest of Fear is een video-nasty-zombiefilm, en als dat nog niet genoeg is om je af te schrikken, dan is het feit dat hij echt saai is dat misschien wel. De plot ziet eruit alsof hij plaats zou kunnen maken voor een leuke kleine film, aangezien hij het idee volgt van een veld vol wiet dat besproeid wordt met chemicaliën, waardoor iedereen die het rookt in een zombie verandert. Maar de film kan op deze plotbasis geen kapitalen verdienen; ik weet niet zeker of het kwam door de beperkingen van het budget of gewoon door gebrek aan talent bij de schrijver.' Ik heb geen idee waarom deze film is verboden, want er zitten bloederige scènes in de film, maar ik denk dat degene die de 'Video Nasty'-lijst heeft opgesteld, heeft besloten deze film uit de roulatie te nemen omdat het een zombiefilm is. Niet dat ik het erg vind dat deze film is verboden; het is trouwens niet de moeite waard om hem te zien.<br />Maar ondanks het feit dat het een waardeloze film is, is Forest of Fear een persoonlijke prestatie van Charles McCrann. McCrann, die kennelijk een filmfanaat is, heeft credits voor deze film voor het acteren, regisseren, regisseren, produceren en schrijven <0xE2><0x80><0x93> en dat is geen geringe prestatie, zelfs voor een film van dit lage niveau. Maar ondanks McCranns persoonlijke prestatie is _forest of fear_ een zombiefilm van de laagste orde. Films als _Dawn of the Dead_ maakten het idee van zombies tot een solide sociaal commentaar, en latere films zoals _The Evil Dead_ hadden ondanks een laag budget succes dankzij een constante stroom van amusement. De ironie wil dat als de film Italiaans was geweest, ik misschien vergevingsgezinder zou zijn geweest, gezien alle glorieuze rotzooi die ze de wereld van de cultfilm hebben gegeven, maar helaas, dit is gewoon een heel slechte film en tenzij je van plan bent om alles op de Video Nasty-lijst te gaan bekijken (zoals ik) kan ik je niet aanraden om je uiterste best te doen om dit te vinden.

text_en:
And to think, I was actually looking forward to seeing this film! Forest of Fear is a Video Nasty zombie flick, and if that's not enough to put you off; the fact that it's really boring might. The plot looks like it might give way to a fun little flick, as it follows the idea of a field full of weed being sprayed by chemicals, which turn everyone who smokes it into zombies. However, the film can't capitalise on this plot base; I'm not sure if it was because of the budget constraints, or merely a lack of talent on the writer's part, but most of the film is made up of tedious sequences; and even the parts where the zombies get to munch on human flesh aren't up to much. I've got no idea why this film was banned, as while there are gore sequences in the film; none of them are particularly gruesome, and I reckon that whoever made up the actual 'Video Nasty' list decided to take this film out of circulation because it's a zombie film. Not that I particularly have a problem with a ban on this movie; it's not worth seeing anyway.

Despite being rubbish, however, Forest of Fear marks a personal achievement for Charles McCrann. McCrann, apparently a movie buff, has credits on this movie for acting, directing, editing, producing and writing - and that's no small feat, even for a movie of this low calibre. However, despite McCrann's personal achievement; Forest of Fear is a zombie movie of the lowest order. Movies like Dawn of the Dead took the idea of zombies and moulded it around a substantial social commentary, and later films such as The Evil Dead worked in spite of a low budget thanks to a constant stream of entertainment; Forest of Fear lacks both intelligence and interest, and it very much just another zombie movie. Ironically, had the film have been Italian; I may have been more forgiving given all the glorious trash that they've given the world of cult cinema, but unfortunately; this is just a really bad film and unless you're planning to see everything on the Video Nasty list (like me) - I can't recommend going out of your way to find this.


text: De film begint met een opname van een auto die in de verte over een onverharde weg midden in het dichte bos naar de camera rijdt. We wachten, het lijkt wel een eeuwigheid, tot hij ons bereikt. In de auto zitten twee FBI-agenten (James Hart en John Kuhi). Ze stuiten op een hippiekamp. Jackie (Debbie Link) is aan het baden, nog geen drie minuten op de klok, en we krijgen een paar blote borsten te zien, ik ben bijna onder de indruk. Als ze beseffen dat dit het kamp is van een stel illegale marihuanakwekers, proberen ze de hippies te arresteren. Jackie wordt door haar keel geschoten en komt om het leven, de andere hippies weten de rollen om te draaien en vermoorden hen allebei. Terug in de beschaafde wereld worden de FBI-agenten gemist. In het kantoor van hun baas Briggs (Paul Haskin) weten we dat het het kantoor van de FBI is, want er staat een grote tafel met een draaistoel en een Amerikaanse vlag, en hij zegt tegen agent Phillips (John Amplas) dat hij het hele gebied moet besproeien met een experimenteel, nog niet beproefd, giftig, chemisch onkruidbestrijdingsmiddel dat Dromax heet. Terug op het kamp besluiten de hippies te oogsten wat ze kunnen en te vertrekken voordat er meer FBI-agenten komen opdagen. Als ze beginnen met oogsten, worden vijf van de hippies (Bob Hanson, Gerald Cullen, Ronald Keinhuis, Kim Roff en effectenman Craig Harris) besproeid met Dromax, dat door een voortdurend dronken sproeier (Bob Larson) uit zijn Ze beginnen allemaal bloed op te hoesten en zien er heel ziek uit. De hippieleider (Dennis Graber) en zijn vriendin (Debra O'Leary) ontsnappen aan de spuitbus en komen er al snel achter dat de Dromax hun vrienden heeft veranderd in bloeddorstige, hersenloze zombies! Een man (Roger Mills) en zijn vrouw (Pat Kellis) plus hun twee kinderen Amy (Judy Brown) en Jimmy (Kevin Hanlon) en alle andere hippiezombies die ze kunnen vinden worden aangevallen. Het is aan de plaatselijke boswachter Tom Cole (gespeeld door redacteur, producent, schrijver en regisseur Charles McCrann als Charles Austin) en zijn vrouw Polly (Beverly Shapiro) en zijn halfbroer Jay (Philip Garfinkel) die een weekendje aan het vissen zijn, om te proberen de dag te redden en een eind te maken aan de hippie-zombies-heerschappij van bloeddorstige terreur! Start in, geregisseerd, geproduceerd, geschreven en geregisseerd door Charles McCrann, die volgens de IMDB is omgekomen bij de terroristische aanslagen van 11 september in New York. Nou, dan weten we wie we de schuld moeten geven. Ik had er niet echt een hekel aan, maar tegelijkertijd vond ik het ook helemaal niet leuk. Het is over het algemeen nogal slecht gemaakt, met afgrijselijke acteerprestaties, goedkope effecten, uiterst statische, saaie foto's en matte muziek die je Er zit bijna geen bloed of geweld in, een afgehakte hand, een afgehakt been, een paar schotwonden en hier en daar wat bloed, dat is het. De enige naaktheid is de vrouw die in bad gaat in de eerste scènes. Het script is waardeloos, er zit geen opwinding, spanning en heel weinig originaliteit in. De hippie-zombies hebben geen doel, hun beet verandert anderen niet in zombies en hun nooit vertoonde eetgewoonten ook niet, ze moorden gewoon voor de lol. De meeste personages in de film krijgen niet eens een echte naam, wat aantoont in hoeveel karakterontwikkeling McCrann geïnteresseerd was. Het slappe einde is ook verschrikkelijk, het eindigt gewoon ineens. De dialoog is erg schaars en een van de slechtste die ik in lange tijd heb gehoord, geen van de personages is ontwikkeld, het kan me geen moer schelen wat er op welk moment in de film ook met iemand is gebeurd. Deze film heeft verschillende alternatieve titels waaronder Bloodeaters, Toxic Zombies, Blood Butchers en hij staat hier in het Verenigd Koninkrijk bekend als Forest of Fear. Arme, verspil je tijd niet.

text_en: The film opens with a shot of a car in the distance travelling along a dirt track in the middle of thick forest towards the camera, we wait for what seems like ages before it reaches us. Inside are two Federal Agents (James Hart and John Kuhi). They stumble across a hippies camp site. Jackie (Debbie Link) is bathing, less than three minutes on the clock and we get some naked breast shots, I'm almost impressed. Realizing that this is camp of a bunch of illegal marijuana growers they attempt to arrest the hippies. Jackie is shot through her throat and killed, the other hippies, manage to turn the tables on the Feds and kill them both. Back in civilization the Federal Agents are missed. In their boss Briggs (Paul Haskin) office, we know it's a Feds office because there's a big table, swivel chair and an American flag, he tells agent Phillips (John Amplas) to spray the whole area with an experimental, untested, toxic, chemical herbicide called Dromax. Back at the camp site the hippies decide to harvest what they can and leave before more Feds turn up. As they start to harvest the crop five of the hippies (Bob Hanson, Gerald Cullen, Ronald Keinhuis, Kim Roff and make up effects man Craig Harris) get covered in Dromax as it's dumped by a constantly drunk crop sprayer (Bob Larson) from his plane. They all start to cough up blood and look very sick. The hippie leader (Dennis Graber) and his girlfriend (Debra O'Leary) both escaped being sprayed and quickly find out that the Dromax has turned their friends into bloodthirsty mindless zombies! A husband (Roger Mills) his wife (Pat Kellis) plus their two children Amy (Judy Brown) and Jimmy (Kevin Hanlon) and anyone else the hippie zombies can find are attacked. It's up to the local forest ranger Tom Cole (played by editor, producer, writer and director Charles McCrann as Charles Austin) his wife Polly (Beverly Shapiro) and his half brother Jay (Philip Garfinkel) who are on weekend fishing trip, to try and save the day and put an end to the hippie zombies reign of bloodthirsty terror! Starring in, edited, produced, written and directed by Charles McCrann, who according to the IMDb died in the 9/11 terrorist attacks in New York. Well, we know who to blame then. I didn't exactly hate it but at the same time I certainly didn't like it either. Generally quite poorly made with awful acting, cheap effects, extremely static boring photography and lackluster instantly forgettable music. There's next to no gore or violence in it, a chopped off hand, cut off leg, a few gunshot wounds and a few splashes of blood here and there, that's it. The only nudity is the woman taking a bath in the opening scenes. The script sucks, it has no excitement, tension and very little originality. The hippie zombies have no purpose, their bite doesn't turn others into zombies and their never shown eating anyone, they just kill for the hell of it. Most of the characters in the film aren't even given proper names which shows how much character development McCrann was interested in. The limp ending is terrible as well, it just sort of ends all of a sudden. The dialogue is very sparse and some of the worst I've heard in a long time, none of the characters are developed at all, I couldn't care less what happened to anyone at any point in the film. This film has various alternate titles including Bloodeaters, Toxic Zombies, Blood Butchers and it's known as Forest of Fear here in the UK. Poor, don't waste your time.


text:
'Toxic Zombies' is een verschrikkelijke zombiefilm! Met een ontelbaar aantal fouten zou ik deze film plaatsen in de top tien van de slechtste films die ik ooit heb gezien. Deze film zou een geweldig voorbeeld zijn van een slechte film uit het begin van de jaren tachtig.
Het 'complot', dat vrijwel niet bestaat, gaat als volgt: een groep mensen kweekt marihuana op een stuk land dat eigendom is van de overheid. Als de overheid hiervan hoort, laat ze een lading uiterst giftige chemicaliën vallen op zowel de marihuana als de mensen (de overheid maakte zich blijkbaar niet druk om de toestand van de mensen). Deze chemicaliën veranderen de groep mensen uiteindelijk in zombies, vandaar de naam 'Toxic Zombies'. De rest van de film gaat over zombies die mensen doden en opeten.
De plot klinkt voor sommigen misschien niet zo slecht, maar wat de regisseur ermee heeft gedaan, maakt de film juist zo slecht. Er zit niet veel bloed in, in tegenstelling tot wat de doos me laat geloven, en als er bloed in zit, is het extreem nep. Het acteerwerk is heel slecht, net als de dialoog en de plot. Het enige goede aan deze film is de onbedoelde humor die voortkomt uit het script en het slechte acteerwerk.
Ik kan deze film aan niemand aanbevelen. Mijn beoordeling: 2 van de 10.

text_en:
"Toxic Zombies" is one horrible zombie movie! With an uncountable number of faults, I would rank this movie within the top ten worst films I've ever seen. This movie would provide a great example of a bad movie that came out of the early eighties zombie era.

The "plot", which is virtually non-existent, is as follows: A group of people are growing marijuana on a piece of land that is owned by the government. When the government hears about this, they drop a load of extremely toxic chemicals on both the marijuana and the people (the government apparently did not care about the condition of the people). These chemicals end up turning the group people into zombies, hence the name "Toxic Zombies". The rest of the movie involves zombies killing and eating people.

The plot may not sound that bad to some, but what the director did with it is what made the movie so bad. There is not a large amount of gore, unlike what the box lead me to believe, and when gore is inserted, it is extremely fake. The acting is very bad, as is the dialogue and the plot. The only good thing about this movie is the unintentional humor derived from the script and the bad acting.

I recommend this movie for nobody. My rating: 2 out of 10


text:
Oké, waar moet ik beginnen? Ik ben dol op zeldzame zombiefilms en ik ben dol op zelfgemaakte horrorfilms zoals deze. Maar ik vind het niet zo leuk als films me niet amuseren, zoals 'Bloedzuigers' deed. Om te beginnen de titel. Hoe 'eet' je bloed? Het is een vloeistof. Je drinkt het. Maar 'Bloedzuigers' is een accuratere titel dan 'Toxic Zombies', dat bedoeld lijkt om de film op een Troma-film te laten lijken. Dat is het niet, hoewel het beslist het soort film is waar Troma voortdurend mee spot.
Ik heb geen probleem met het lage budget van de film, omdat er zoveel creativiteit in een lowbudgetfilm kan zitten. Maar er schuilt een vreemde alchemie in het creëren van een aangenaam goedkope film, en 'Bloedzuigers' is er een van. Het is niet het slechte acteerwerk, of de lage productiewaarden, of de onovertuigende effecten, of het afschuwelijke script. Het is een combinatie van al die dingen. Je kunt zien dat de regisseur onervaren is, en dat is te merken.
De'monsters' hier zijn niet eens zombies, het zijn gewone mensen die heel ziek zijn en extra moordlustig. Maar er zijn een paar geweldige WT-momenten, zoals een openingsscène met naakt, waarin een vrouw zich in het bos wast met een spons en een vuile emmer. Er is ook een gedenkwaardige 'liefdesscène' die begint als een liefdesscène, maar uitloopt op een ruzie waarbij de geliefden elkaar in woede de kleren van het lijf rukken. Daarna beginnen ze te vrijen. Het complot zelf is nog vreemder: een groep marihuanaboeren die zich op het platteland schuilhouden om hun gewassen te verbouwen, worden op de een of andere manier ontmaskerd. Twee FBI-agenten (in flanellen overhemd en spijkerbroek, en zonder back-up) benaderen een geheime wietkwekerij in de wildernis. Als ze uiteindelijk dood worden aangetroffen, besluit het hoofdkwartier (?) dat ze gedood moeten zijn door de wietboeren, aangezien ze zich niet gemeld hebben, en dat dat dus moet betekenen dat ze gedood zijn door de wietboeren, die alleen maar verdacht worden van het feit dat ze zich in de omgeving bevinden. Als oplossing rekruteren ze een plaatselijke oogstmachine om een experimenteel ontbladeringsmiddel te verspreiden, wat een aantal vragen oproept. Hoe wisten ze, zonder zelf in het gebied te zijn geweest, waar ze de oogstmachine naar moesten laten zoeken? Waarom zou je het risico nemen een heel gebied vol wilde dieren te vergiftigen, alleen omdat twee agenten zich niet hebben gemeld? Die kerels zijn niet al te slim. Hoe dan ook, het is afgelopen met de onkruidboeren, die vreselijk ziek worden en dan de neiging krijgen om rond te sjokken en mensen te bijten om... eh, hun bloed te drinken.
Hoewel het geen geweldige film is, is er één meeslepend moment waarop een vrouw en moeder ziet hoe haar man wordt vermoord door de rond sjokkende zieken, en de actrices een paar overtuigende hysterische uitbarstingen en doodsangst tentoonspreiden. Helaas laat de regisseur het volgen door een typisch belachelijke scène waarin iemand alle duidelijke tekenen van gevaar negeert en zonder goede reden wordt gebeten. De vrome zombiefans krijgen misschien een kick van 'Bloedzuigers', alleen maar om te kunnen zeggen dat je alles hebt gezien. Maar hoe je oogst ook wordt bestoft, deze zal je waarschijnlijk alleen maar dood vervelen.

text_en:
OK, where to begin? I love rare zombie flicks, and I love homemade horror films like this one. But I don't particularly like it when movies fail to entertain me, as "Bloodeaters" did. First off, the title. How does one "eat" blood? It's a liquid. You drink it. But "Bloodeaters" is a more accurate title than the retrofitted "Toxic Zombies", which seems intended to make the film seem as if it's a Troma flick. It's not, although it's definitely the kind of movie that Troma spoofs constantly.

I do not have a problem with the film's low budget, because so much creativity can happen in a low budget movie. But there's a strange alchemy in creating an enjoyably cheap flick, and "Bloodeaters" never quite gels. It's not the bad acting, or the rock bottom production values, or the unconvincing effects, or the awful script. It's a combination of all of it. You can tell the director is inexperienced, and it shows.

The "ghouls" here are not even zombies, they're just ordinary people who are very sick and extra homicidal. But there are some great WTF moments, like an opening nude scene that shows a woman bathing herself in the woods with a sponge and a dirty bucket. There's also a memorable "love scene" that begins as a love scene, turns into an argument during which the lovers tear each others clothes in anger. Then they start having sex.

The plot itself is even strange: a group of marijuana farmers hiding out in a rural area, growing their crop, are found out somehow. Two feds (in flannel shirts and jeans, and without backup) approach a covert weed-growing operation in the wilderness. When they wind up dead, headquarters (?) decides that since they haven't reported back, then that MUST mean they've been killed by the weed farmers, who are only suspected to be in the general area. As a solution, they recruit a local crop duster to spread an experimental defoliating agent, which raises a number of questions. Without visiting the area themselves, how did they know what to tell the crop duster to look for? Why risk poisoning an entire area of wildnerness just because two agents haven't reported back? These guys are not too bright. In any case, it's lights out for the weed farmers, who get violently ill and then get the urge to shamble around and start biting people in order to drink...er, EAT their blood.

Although it's not great cinema, there is one compelling moment where a wife and mother sees her husband murdered by the shambling sickies, and the actresses musters some convincing hysterics and terror. Unfortunately, the director follows it up with a typically ridiculous sequence where someone chooses to ignore all obvious signs of danger and gets chomped for no good reason.

Devout zombie fans may get a charge out of "Bloodeaters", just so you can say you've seen everything. But no matter how your crop is dusted, this one will probably just bore you to death.


text:
Oké, ik ben verzot op die verschrikkelijke griezelfilms uit de jaren tachtig, en dit is beslist niet een van de betere. Maar net als bij zoveel andere films is het een en al lachen, vanwege het schokkend slechte script, de plot enzovoort. Wat het acteerwerk betreft, nou ja, hoe minder er over de meeste acteurs wordt gezegd, hoe beter, maar een paar hoofdrolspelers zijn niet te slecht, alleen het script laat ze in de steek.
Wat het bloed betreft, deze film is zelfs naar de maatstaven van de jaren tachtig erg tam. Ik heb hem op een laag budget gezet (wat trouwens laag is), wat resulteert in een paar lachwekkende effecten, zoals bloederige jam en namaakvliegen... Er zitten een paar goede stukken in <0xE2><0x80><0x93> een waarin iemands hand wordt afgehakt, een andere waarin iemand met een steen op zijn hoofd wordt geslagen <0xE2><0x80><0x93> maar de effecten zijn zo slap dat iedereen die door deze film wordt beïnvloed, echt op zoek moet naar hulp.
Ik denk dat Forrest of Fear een duidelijk voorbeeld is van een van die films die door de BBFC & Police eenvoudigweg op de schunnige lijst zijn blijven staan, wat hoogstwaarschijnlijk te wijten was aan de verontwaardiging over zombiefilms in het algemeen in die tijd. Zelfs in de jaren tachtig was het lachwekkend dat deze film onder de categorie 'onfatsoenlijke publicaties' viel. Het feit dat de film vandaag de dag nog steeds verboden is in Groot-Brittannië, is niet te wijten aan een overtreding van de wet, maar aan het feit dat geen enkele distributeur de moeite wil nemen om de film aan de BBFC te retourneren.
Mijn advies: vermijd dit tenzij je in een super lowbudget zombiefilm uit de jaren tachtig belandt. Wat ik persoonlijk geweldig vind.

text_en:
OK so i am a sucker for these terrible 80's horror films, and this is definitely not one of the better ones. However as with so many others its laughs all round, due to the shockingly bad script, plot etc. As far as the acting goes, well the less said about most of the cast the better, but a couple of leads aren't to bad, just the script lets them down.

As far as gore goes, this film is very tame even by 80's standards. I put this down more to the low budget (which by the way is LOW), resulting in some very laughable effects, like jam looking blood and fake flies... There's a couple of good bits one where a guy has his hand chopped off, another where a guy has his head beaten in by a rock, but the effects are so lame that anyone affected by this film, really needs to look to seeking help.

I think Forrest of Fear is a clear example of one of those films that the BBFC & Police simple stuck on the nasties list most probably due to the outrage at zombie flicks in general at the time. Certainly even by 1980's standards its laughable that this film could fall under the category of an 'obscene publication'. The fact the film still today remains banned in the UK, is not due in any respect to any offencive material, but due I'm sure to the fact that no distributor can be bothered to resubmit the film to the BBFC.

My advice, avoid this unless your into super low budget, terrible 80's zombie flicks. Which personally i love


text:
Toxic Zombies is een nogal goedkope film die in een landelijk gebied van Pennsylvania is opgenomen, en is dit een goede plek om wiet te verbouwen? Nou, misschien zie ik dat deel van het land niet als een broeinest van dat soort activiteiten. Hoe dan ook, de Feds sluiten zich aan bij een stel oogsters die klaarstaan om hun oogst binnen te halen en snel de stad uit te gaan, vooral nadat ze een paar andere Feds hebben gedood. Maar een krankzinnige overheidsagent (zijn er nog andere?) besluit het gebied te besproeien met een niet-bewezen gif om de wiet & o, en als de wietkwekers er ziek van worden, wie kan het dan wat schelen? Natuurlijk kotsen de oogsters na het eerste afstoffen bloed & voelen ze zich niet al te best, maar niet lang daarna veranderen ze in... wacht even... zombies.
Dit zijn niet de gebruikelijke zombies van George Romero, ze storten zich niet op een slachtoffer en scheuren zijn ingewanden eruit en knagen lustig op zijn scheenbenen, ze nemen gewoon een hap en laten dan bloed uit hun mond lopen terwijl ze weglopen om iets anders te doen. Misschien zijn ze gewoon stoned. Hoe dan ook, ik vond de close-up van een slachtoffer met rode lijnen op zijn lichaam geschilderd en misschien plastic (of dode) vliegen in een rij, met het zoemende geluid erbij, dat was klasse.
Dit is niet godvergeten vreselijk, maar het is wel erg.' Het is gewoon geen erg opwindende film. Het idee is niet slecht, de locaties zijn niet slecht, maar de acteurs zijn houterig & de hele uitvoering laat veel te wensen over. Ik hou wel van goedkope films maar er moet meer leven in zitten dan in DIT.

text_en:
Toxic Zombies is a rather cheesy film made in a rural area of Pennsylvania, and this is a good place to grow pot? Well, maybe, I don't think of that area of the country as a hotbed of that sort of activity. At any rate, the Feds zone in on a bunch of harvesters ready to pick their crop and get out of town fast, especially after they killed a couple other Feds. But, a lunatic government agent (are there any other kind?) decides to spray the area with an unproven toxin to kill the pot & oh, and if it makes the pot growers sick, who will care? Of course, after the initial dusting, the harvesters are puking blood & not feeling too well, but not long afterward they begin to change into...wait for it....zombies.

Now, these are not your usual George Romero zombies, they don't pounce on a victim and rip out entrails and gnaw lustily on shin-bones, they just take a bite, and then let blood run out of their mouths as they wander off to do something else. Maybe they're just stoned. Anyway, I did kind of like the close-up shot of one victim with red lines painted on their body and perhaps plastic (or dead) flies lined up, with the buzzing sound dubbed in, now THAT was class.

This isn't God-awful terrible, but it's just not a very exciting film. The idea isn't bad, the locations aren't bad, but the actors are wooden & the whole execution of the thing leaves plenty to be desired. I do like cheesy movies but they need more life in them than THIS. 4 out of 10.


text:
Vergeet Romero, dit ding haalt nog niet de helft van de amusementswaarde van Bill Hinzmans lachwekkende (hoewel merkwaardig plezierige) 'Wraak van de levende zwanen' uit 1988. Een stuk of zes marihuanaplukkers die in de bossen kamperen, worden besproeid met een giftige chemische stof die 'Dromax' heet door een passerende helikopter (uitgezonden door een paar corrupte federale agenten die heel goed weten waar ze mee bezig zijn). De meeste wietkwekers worden de volgende dag al ziek, hoesten bloed op en worden dan raaskallende gekken die willekeurige mensen vermoorden voor hun bloed. Een man (gespeeld door Charles Austin McCrann; de regisseur, schrijver, producent en redacteur van TOXIC ZOMBIES) gaat op zijn jaarlijkse vistochtje met zijn zeer zeurderige en irritante vrouw (Beverly Shapiro) en zijn broer (Phillip Garfinkel) en komt tussen twee vuren te zitten. Er is ook een gezin van vier (man, vrouw, tienerdochter en achterlijke tienerzoon) dat aan het kamperen is en aangevallen wordt, evenals een kluizenaar, een vrachtwagenchauffeur, de helikopterpiloot, zijn vrouw en nog een paar anderen. De agenten van de drugsbestrijding (onder wie John Amplas, de ster van Romero's MARTIN) komen op het allerlaatst nog opdagen om de zaak nog ingewikkelder te maken.
Om te beginnen is de verleidelijke herintredenaam TOXIC ZOMBIES een beetje misleidend. Dit werd oorspronkelijk gefilmd onder de veel accuratere titel BLOEDBETAALDEN. Met andere woorden, als je wilt dat je zombies eruitzien als zombies, of als je bekend bent met rottende vleesmake-up of zelfs een laagje blauw, grijs, wit of groen om ze een ondood uiterlijk te geven, dan zul je zeker teleurgesteld zijn door het minimale uiterlijk van de demonen hier. In feite zien ze er gewoon uit als vieze mensen. Vuile, ongeschoren hippies met een paar steenpuisten op hun gezicht, om precies te zijn. Ze grommen, gebruiken wapens (in het ene tafereel voornamelijk een machete en in het andere een steen) en steken op een gegeven moment zelfs met fakkels een hut in brand. Het feit dat er op elk willekeurig moment maar een paar van die bloeddorstige maniakken rondhangen, maakt de angstfactor niet echt groter. Geen van hen vormt een grote bedreiging en ze zijn gemakkelijk uit de weg te ruimen als de tijd daar is. Wat bloed betreft zijn er een paar goedkope effecten, zoals een hand die wordt afgehakt, een schot door het hoofd en een steek in het oog, maar het bloedquotiënt is bijna net zo klein als de make-up van de 'bloedeters'.
Dus helaas, mede-zombies, is het enige waar we hier eigenlijk nog mee zitten een onbeholpen film die er niet alleen vanuit esthetisch oogpunt lelijk uitziet, maar ook nog eens saai is door de actie/de schuldige houding. De eerste vijf minuten, die moeten proberen onze aandacht te trekken, bestaan uit twee camerawisselingen van een auto die over een zandweg rijdt, gevolgd door twee kerels die met geweren door het bos lopen. Het acteerwerk is verschrikkelijk, er is een irritante, algemene en zich herhalende pianomelodie, malle dialogen die niet de moeite waard zijn om naar te luisteren, een uit de lucht gegrepen topless-opname van een vrouw die bij een emmer water zit en haar borsten schrobt, en een heleboel beelden van mensen die door het bos rennen... en het bos uit, de weg op... en dan weer het bos in... Het is waarschijnlijk een enkele wacht waard voor goedkope filmliefhebbers en zombiefilmcompletisten (sommige delen zijn...) Het is niet zo erg, en anderen zijn op een slechte filmachtige manier amusant), maar de meesten zullen met recht uit de buurt willen blijven.
De schrijver/regisseur/producer/editor/ster was afgestudeerd aan de rechtenfaculteit van Yale (Princeton; Yale Law) en werkte bij Marsh & McLennan Company in het World Trade Center, waar hij helaas om het leven kwam bij de elf september-aanslag.

text_en:
A flatly photographed living dead cheapie made in rural Pennsylvania with minimal skill and talent. Forget Romero, this thing doesn't even manage to muster up half the entertainment value of Bill Hinzman's laughable (though oddly enjoyable) 1988 rip-off REVENGE OF THE LIVING ZOMBIES (aka FLESH EATER). About a half dozen marijuana harvesting yahoos camping out in the woods are sprayed with a toxic chemical called "Dromax" by a passing helicopter (sent out by some corrupt federal agents well aware of what they're doing). Most of the pot growers start getting sick by the next day, cough up blood and then become raving lunatics who kill random people for their blood. A man (played by Charles Austin McCrann; the director, writer, producer and editor of TOXIC ZOMBIES) going on his annual fishing trip with his very whiny and irritating wife (Beverly Shapiro) and his brother (Phillip Garfinkel) end up getting caught in the middle. There's also a family of four (husband, wife, teen daughter and retarded teen son) on a camping trip that get attacked, as well as a hermit, a trucker, the copter pilot, his wife and a couple of others. The drug enforcement agents (including John Amplas, star of Romero's MARTIN) show up at the very end to complicate matters.

For starters, the enticing re-release moniker TOXIC ZOMBIES is a bit misleading. This was originally filmed under the much more accurate title BLOOD EATERS. In other words, if you like your zombies to look like zombies; you known with rotting flesh make-up applications or even a coating of blue or gray or white or green paint to give them an undead appearance, you're sure to be disappointed by the minimal look of the ghouls here. They basically just look like dirty people. Dirty unshaven hippies with a few boils on their faces, to be exact. They grunt, use weapons (basically a machete in one scene and a rock in another) and even burn down a shack with torches at one point. The fact there are only a few of these blood-hungry maniacs lurking about at any given time doesn't really help the fear factor any. None pose much of a threat and are easily disposed of when the time comes. As far as gore is concerned, there are a couple of cheap effects, such as a hand being cut off, a head shot and an eyeball stabbing, but the gore quotient is almost as minimal as the "blood eaters" makeup.

So sadly, fellow zombie fans, all we're really left with here is an inept film that not only looks ugly from an aesthetic standpoint but is also dull from an action/guilty pleasure stance. The first five minutes, which should be attempting to capture our attention, consist of two camera changes of a car driving down a dirt road, followed by two guys walking in the woods carrying rifles. The acting is terrible, there's an irritating, generic and repetitive piano score, silly dialogue not worth listening to, one out-of-nowhere topless shot of a woman sitting by a bucket of water scrubbing her breasts and lots of scenes of people running through the woods... and out of the woods onto the road... and then back into the woods again... It's probably worth a single watch for cheap movie lovers and zombie film completists (some parts aren't too bad and others are amusing in a bad movie kind of way), but most will want to rightfully steer clear.

The writer/director/producer/editor/star was an ivy league graduate (Princeton; Yale Law) employed at Marsh & McLennan Company in the World Trade Center and, sadly, was killed during the September 11th terrorist attacks. R.I.P. to him.


text: Bloedeters (ook wel bekend als Toxic Zombies) leek een satire op propaganda uit de jaren tachtig te zijn, zoals _Reefer Madness_ of _Teenage Devil Dolls_. De film zelf is giftig, maar de amusementsfactor die door zulke films wordt geleverd, maakt deze film meer dan hij is. Het verbaast me dat hij niet meer een cultklassieker is. Hij neemt zichzelf niet serieus, maar veel satire doet hij ook niet. Deze verschrikkelijke film is een juweel, gewoon om naar te zitten kijken en te lachen. Voor deze factor geven we hem een drie van de tien.

text_en: Bloodeaters (a.k.a. Toxic Zombies) seemed to be a 1980's satire on propaganda such as Reefer Madness or Teenage Devil Dolls. The movie itself is toxic, but the entertainment factor delivered by such makes this movie more than what it is. I'm surprised that it is not more of a cult classic. It doesn't take itself seriously, but neither does much satire. This terrible movie is a gem simply to sit and laugh at. For this factor, we'll give it a three out of ten.


text: Nadat ik deze film een paar keer heb gezien, kan ik in alle eerlijkheid zeggen dat het waarschijnlijk de beste film is die Chuck Mccran (RIP) had kunnen maken met zo'n zwak budget en zo'n slechte cast. De effecten zijn super goedkoop en er is eigenlijk niet één goede. De zombies zijn ook niet erg bedreigend, als je bedenkt dat er maar 4 of 5 acteurs in de hele film zitten. En het acteerwerk is ook niet om over naar huis te schrijven.<br />Ik denk dat deze film eigenlijk best aardig had kunnen zijn als hij een groter budget had gehad, een paar wijzigingen in het script en een veel betere cast. Uiteraard de opvallendste rol gespeeld door John Amplas (Martin). Hij speelt in het begin een FBI-agent die met een andere agent het bos in rijdt om de marihuanakwekers te zoeken. Ik zeg, dat is een smakeloze maar op een bepaalde manier wel grappige (maar ook erg saaie) handeling bij het maken van een film. En kijk ook eens naar de man die de hoofdrol speelde, de film regisseerde, regisseerde, produceerde en regisseerde: Chuck Mcrann. Hij was n<0xC3><0xAD>ét de filmmaker, maar gewoon iemand die zin had om een film te maken vanwege zijn liefde voor films.

text_en:
After watching this movie a few times, i can honestly say it's probably the best that Chuck Mccran (RIP) could have done with such a weak budget and cast. The effects are super cheap and there really isn't one good one. The zombies aren't very menacing either, considering there's only 4 or 5 in the whole movie. and the acting, BAD BAD BAD.

I think that this movie could have actually been fairly decent had it had a bigger budget, a few script revisions and a much better cast. Of course, the most noticeable role played by John Amplas (Martin). He plays a federal officer in the beginning who, with another officer drive out into the woods to search for the marijuana growers. I say, this is a cheesy yet in a way fun (yet also very boring) ATTEMPT at film-making. Also look at the guy who starred in, wrote, directed, produced, and edited the movie: Chuck Mcrann. He was NOT a filmmaker, just a guy who felt like making a film because of his love for movies.


text: Bloedzuigers (waarvoor ik jaren geleden in de theatertrailer heb gelachen) en Toxic ZOMBIES zijn dezelfde film die ik per ongeluk ontdekte nadat ik hem had gehuurd. Ik had vreselijke dingen over beide titels gehoord, maar als fan van zombiefilms ben ik geneigd ten prooi te vallen aan mijn innerlijke honger om darmen te zien die uitgerukt en verslonden worden door bleke freaks op het scherm, vaak tegen beter weten in. Deze film was lang niet zo slecht als ik had gedacht <0xE2><0x80><0x93> hoewel het ook geen meesterwerk is. De film is gecapitonneerd, heeft verschrikkelijk houterig acteerwerk, een belachelijk script en afgrijselijke zombiemake-up, en toch valt hij op de een of andere manier niet plat op zijn gezicht... nou ja, niet helemaal. Aan de positieve kant is er een kleine maar redelijke hoeveelheid bloederige effecten (afgehakte ledematen, kogels door hoofd en nek, ingewanden die uit een dood lichaam sijpelen) en de soundtrack (die wel iets weg heeft van John Carpenters HallOWEEN) is in feite heel griezelig en effectief, waardoor de film een tikkeltje spannender is dan hij hoort te zijn. De zombies, die niet echt ondood zijn maar alleen moordlustige maniakken verdoofd hebben, zijn het resultaat van het spuiten met een geheim bestrijdingsmiddel van de overheid en sterven dus maar al te gemakkelijk (zoals ieder normaal mens zou doen). De film had meer zombies nodig, meer slachtoffers, meer bloed en meer actie. Het heeft zijn momenten en een zekere krakerige, kitscherige charme, maar het lijdt vreselijk onder de amateur-acteurs en -actrices en de crew en het wordt maar iets sneller bewandeld dan de gemiddelde slak en het heeft ongeveer evenveel intelligentie. Geen slechte huur als je om zombievoer verlegen zit. Ik geef het 3 van de 10 sterren.

text_en: BLOODEATERS (which I saw the theatrical trailer for many years ago and laughed at), and TOXIC ZOMBIES are the same film which I discovered by accident after renting it. I had heard terrible things about both titles but as a zombie movie fan, I tend to fall prey to my inner hunger to see guts ripped out and devoured onscreen by pasty-faced freaks, often against my better judgement. This film was not nearly as bad as I thought it would be--although it's no masterpiece, either. The film is padded out, has terrible, wooden acting, a ludicrous script,awful zombie makeup, and yet somehow it doesn't fall flat on its face... well, not entirely. On the plus side, there is a small but decent amount of gore effects (severed limbs, bullets through head and neck, guts seeping out of a dead body) and the soundtrack (similar to John Carpenter's HALLOWEEN) is actually quite eerie and effective, rendering the film a tad more suspenseful than it has a right to be. The zombies, not truly being undead but just drugged out homicidal maniacs, are the result of being sprayed by a secret government herbicide, and thus die all too easily (as any normal person would). The film needed more zombies, more victims, more gore and more action. It has its moments and a certain creaky, campy charm, but suffers mightily from its amateur cast and crew and is paced only slightly faster than your average snail and has about as much intelligence. Not a bad rental if you're hard up for zombie fare. I give it a 3 out of 10 stars.


text: Deze goedkope imitatie van 'The Night Of The Living Dead' is een serieuze poging om de 'opluchting' (en de rillingen) van de film uit 1968 nieuw leven in te blazen, maar hoewel de meeste van de juiste ingrediënten op hun plaats lijken te zitten, werken ze op de een of andere manier niet. De film heeft geen impact, geen schrikbewind. De troosteloze sfeer <0xE2><0x80><0x93> meer het gevolg van de setting zelf dan van de regisseurskwaliteiten <0xE2><0x80><0x93> is zo'n beetje alles wat er voorhanden is.

text_en: This cheap imitation of "The Night Of The Living Dead" is an earnest attempt to revive the "appeal" (and the chills) of the 1968 film, but while most of the appropriate ingredients seem to be in place, somehow they don't work. The film has no impact, no scariness. The desolate atmosphere - more a result of the setting itself, rather than of directorial competence - is about all it has going for it. (*)


text:
Let maar niet op de tekst op de dvd-doos, de film gaat niet over een stel hippe vrienden met een hippe date, maar over een stel dat vreselijke feestjes heeft met hufterige vrienden. Dat is misschien niet zo erg <0xE2><0x80><0x93> ik denk zelfs dat het makkelijker is om een goede film te maken over slechte feestjes dan over goede <0xE2><0x80><0x93> maar de reclame is oneerlijk.
Maar veel erger is het zinloze en saaie personage van de film, dat gaat over een stel stomme of verbaal sadistische "vrienden" die elkaar meestal niet mogen. Ik heb kliekjes gekend die ondanks de wrijvingen tussen sommige leden steeds weer bij elkaar kwamen, maar dit is...' Het is onvoorstelbaar dat deze mensen steeds weer bij elkaar komen voor deze gewelddadige en saaie feestdagen. Ook zijn de relaties van de stellen, die komen en gaan tussen deze feesten, niet verklaard en meestal niet onderzocht, net zomin als de karakterveranderingen van sommige mensen, en zelfs bijna alles wat niet op de feesten zelf gebeurt.

text_en:
Ignore the blurb on the VHS box, the movie is not about a couple's hot parties with hip friends, it is about a couple's awful parties with jerk friends. Now, that might not be a bad thing -- in fact, I think it could be easier to make a good movie about bad parties than about good ones -- but the advertising is dishonest.

Much worse, though, is the the pointless and boring character of the movie, which is about a bunch of stupid or verbally sadistic "friends" who mostly don't like each other. While I've known cliques that keep getting together despite frictions between some members, it's inconceivable that these people would keep getting together for these abusive and tedious holiday events. Also, the couples' relationships, which come and go between these parties, are unexplained and mostly unexplored, as are some individuals' character changes, and indeed, almost everything that doesn't happen at the parties themselves.


text: Een heel slechte film. Ik heb er nooit om kunnen lachen. Ik geef een film maar heel zelden een cijfer onder de 5 (dit keer een 3). Niet omdat er geen slechte films zijn, maar omdat ik geen films kijk waarvan ik denk dat ze slecht zullen zijn. Ik heb deze film opgenomen omdat Justine Bateman erin meespeelde, en ik vond sommige dingen die ze op tv zei wel leuk. Ze was hier niet slecht, ze had alleen niets om mee te werken. Deze film was pijnlijk om te zien. Ik verspilde 90 minuten, en de cast en de crew verspilden 6 dagen.

text_en: A really bad movie. I never cracked a smile. I very rarely give a film a rating below 5, (gave this one a 3) not because there are no bad movies, it's just that I don't watch films that I think are going to be bad. I taped this one just because it had Justine Bateman in it, and I had liked some of her stuff on TV. She wasn't bad here, she just had nothing to work with. This one was painful to watch. I wasted 90 minutes, and the cast and crew wasted 6 days. Grade: F


text: Het mocht dan creatief geschreven zijn, het mocht dan met een aardig klein budget zijn gedaan, maar ik kan de film nog steeds niet veel lof toezwaaien. Terwijl de film zijn uiterste best deed om het publiek aan het lachen te maken, bleef ik wachten op een clou die nooit kwam. Delen werden monotoon, zo lang dat ik de fast forward-knop op mijn afstandsbediening moest indrukken. Misschien was het helemaal niet het script, het voelde alsof de acteurs en actrices tijdens het hele stuk weinig of geen chemie of emotie hadden.

text_en: It might be creatively written, it might have been done a nice small budget, but I still can't give the movie much praise. While it tried its hardest to make the audience laugh, I kept waiting for a punchline that never appeared. Parts became monotonous, dragging so far as to invoke the fast forward button on my remote control. Possible it wasn't the script at all, it felt that the actors and actresses had little or no chemistry or emotion throughout.


text: 'Highball' is een grappige, luchtige, komische komedie over een stel vrienden op feestjes. De film heeft een goede cast en een paar grappige teksten. Al het andere is flauwekul. Deze film zal je in elk geval doen afvragen waarom er zoveel goede acteurs aan boord van deze lowbudgethond zijn gestapt.

text_en: "Highball" is a funny spoofy/campy/droll comedy about a bunch of friends at parties. This dinky little flick sports a good cast and some funny writing. Everything else is pretty much crap. If nothing else, this movie will make you wonder why so many good actors climbed on board this low budget dog.


text: In een nummer van Premiere Magazine uit 1998 zei een vrouwelijke producent van deze film tegen een schrijver: 'Het is een romantische komedie. Het meisje krijgt de man. Het is aanbiddelijk. Het wordt geweldig!' Oké, wat krijgen we dan? Een stelletje zuiplappen die vloeken en roken. Die producent moet een loopjongen van MTV zijn geweest die een kans kreeg (en nu is ze hopelijk ergens anders bezig aanbiddelijk te zijn). Deze verzameling 'krankzinnige' figuren, die allemaal naar hetzelfde oudejaarsfeest in 1981 proberen te komen, hebben niets nieuws te zeggen. Het script lijkt geschreven te zijn als een inside joke, maar het is moeilijk om te lachen als de acteurs op het scherm vernederd worden (en in zo'n levenloos vacu<0xC3><0xBC>m). De asbakken zijn overvol, maar de dialoog is gekunsteld en het scenario is vreemd afstandelijk en kil. Martha Plimpton speelt het ongelukkige meisje dat het feest geeft, en je hebt medelijden met de actrice, niet met het personage. Plimpton is een jonge actrice die moeilijk te casten is; ze is hard en direct, maar haar hardheid is niet innemend en haar directe, no-nonsense-houding is niet bijzonder vrouwelijk of aantrekkelijk. Janeane Garofalo heeft een zekere schittering, maar de samenwerking van een irritante Courtney Love en een nog irritanter Paul Rudd levert niets op. Andere feestgangers zijn Ben Affleck, Casey Affleck, Kate Hudson, Gaby Hoffmann en Christina Ricci <0xE2><0x80><0x93> allemaal spelen ze mensen met een laag IQ.

text_en: In a 1998 issue of Premiere Magazine, a female producer on this film told a writer, "It's a romantic comedy. It lets the girl get the guy. It's adorable. It's gonna be great!" All right, so what do we get? A bunch of losers swearing and smoking. That producer must've been a flunky at MTV who got a break (and now hopefully she's busy being adorable some place else). This collection of 'wacky' characters, all trying to make their way to the same 1981 New Year's Eve party, have nothing fresh to say. The script seems to be written as an inside-joke, but it's hard to laugh when the actors on-screen are humiliated (and in such a lifeless vacuum). The ashtrays are overflowing, but the dialogue is stilted and the scenario is strangely aloof and cold. Martha Plimpton plays the unfortunate girl giving the party and one feels sorry for the performer, not the character. Plimpton is a young actress who is difficult to cast; she's tough and direct, but her toughness isn't engaging and her direct, no-nonsense manner isn't particularly feminine or fetching. Janeane Garofalo has some sparkle, but the teaming of an annoying Courtney Love and an even more annoying Paul Rudd doesn't pay off. Other party-poopers include Ben Affleck, Casey Affleck, Kate Hudson, Gaby Hoffmann and Christina Ricci--all portraying people with low IQ's. *1/2 from ****


text: Wat een verspilling van goed jong talent. Ben Affleck en Courtney Love zouden zich moeten schamen. De plot is erg slap, de personages zijn saai en de foto's maken het er niet beter op. Het enige goede is de slotakkoorden van het nieuwe nummer van Blondie. (Geloof me, koop die plaat liever dan dat je erop wacht. Betere herinneringen!)

text_en: I hope I would be sleeping. What A waste of good young talent. Ben Affleck and Courtney Love should be ashamed of theirselves. The plot is very loose, the characters boring and the photography just adds insult to injury. The only thing good is the closing credits with the new Blondie song. (Trust me, buy the record rather than waiting around to hearit. Better memories!)


text: Ik ben blij dat ik deze film heb gezien.<br />Hoewel ik om een paar grappen moest lachen en vond dat het personage van Martha Plimpton grappig en echt was, was de film een complete ramp en een door en door teleurstellende ervaring. De meeste personages waren in het beste geval houterig en in het slechtste geval ondraaglijk irritant, en de acteerprestaties waren verschrikkelijk, zelfs die van een paar van mijn favorieten. Christina Ricci bijvoorbeeld <0xE2><0x80><0x93> normaal gesproken uitstekend <0xE2><0x80><0x93> heeft het slechtste New Jersey-accent dat ik ooit heb gehoord. Bovendien had ik niet het gevoel dat deze film zich in het begin van de jaren tachtig afspeelde... als de irritant alomtegenwoordige MTV-soundtrack en een paar meeuwenoptredens er niet waren geweest, zou ik de tijdsaanduiding waarschijnlijk helemaal zijn vergeten. 1981: huur een stel films van John Hughes, haal je oude albums tevoorschijn en kijk naar je jaarboek of fotoalbums van de middelbare school uit die tijd. Dan zul je jezelf <0xE2><0x80><0x93> en waarschijnlijk ook lachen <0xE2><0x80><0x93> nog veel meer vermaken.

text_en:
than see this film again.

Though I did laugh at a few jokes and thought that Martha Plimpton's character was funny and real, the movie was a complete disaster and thoroughly disappointing. Most of the characters were at best wooden and at worst excruciatingly annoying and the acting performances were terrible, even from some of my favorites. For example, Christina Ricci-- normally excellent-- puts on the worst New Jersey accent I've ever heard. Also, I didn't get the feeling that this movie was taking place in the early 80's... if it weren't for the annoyingly omnipresent MTV soundtrack and a few flock-of-seagulls do's, I probably would've completely forgotten the time setting.

To get your 1981 fix: rent a bunch of John Hughes movies, get out your old albums and look at your high school yearbook or photo albums from the time. You'll enjoy yourself-- and probably laugh-- much more.


text:
Het is niet moeilijk te zien dat Risa Bramon Garcia voor tientallen Hollywood-films een succesvolle casting director (en geen scenarioschrijver) is: het beste aan deze film is zonder meer het acteertalent op het witte doek. Alleen is het verspild aan een slap script dat zwaar leunt op stereotypen (de kleine maagd in het roze, de punkers die in werkelijkheid aardige kerels zijn, de onbeschofte meisjes uit Jersey) en dat geen enkel boeiend verhaal oplevert. Nadat we twee uur lang die tekenfilmfragmenten in New York hebben gevolgd, kan het ons gewoon niet meer schelen wat er met hen gebeurt <0xE2><0x80><0x93> het is om te beginnen een heel zeurderig zootje mensen. Aantekening voor toekomstige scriptlezers: schreeuwen staat niet gelijk aan echte conflicten, de hoofdpersonen moeten op een bepaald niveau sympathiek zijn, en als je de hele film bezig bent met het organiseren van een oudejaarsavondfeest, laat het feest dan in godsnaam op het scherm zien! De polaroidmontage heeft je misschien geld bespaard, maar niet de film.
Nog een laatste opmerking: de casting zou de tieners kunnen aantrekken, maar ik was tot twee jaar geleden leraar op een middelbare school en ik GELOOF dat vrijwel niemand onder de 21 weet wie Elvis Costello is.

Sorry, nog één ding. Waarom, o waarom maken we in deze tijd een film die zo'n lange en hartstochtelijke reclame voor het roken van tieners is?

text_en:
It's easy to see that Risa Bramon Garcia is a successful casting director (and not a screenwriter) for dozens of Hollywood films: the best part about this movie is definitely the on-screen talent. Except that it's wasted in a lackluster script that plays heavily on stereotypes (the little virgin in pink, the punks who are actually nice guys, the rude girls from Jersey) and fails to create any sort of compelling story. After following these cartoon cutouts around NYC for two hours, we simply don't care what happens to them - they are a really whiney bunch of people, for starters. Note for future script reading: yelling does not equal real conflict, lead characters must be likable on some level, and, if you spend the entire movie setting up a New Year's eve party, for God's sake, show the party on screen! The Polaroid montage may have saved you money, but it didn't save the film.

One final note - the casting may pull in the teen set, but I was a high school teacher until two years ago and I GUARANTEE that virtually nobody under the age of 21 knows who Elvis Costello is.

Sorry, one more thing. Why, oh why, in this day and age, are we doing a film that is such a lengthy and impassioned advertisement for teen smoking?


text: Ik had echt een hekel aan deze film. Maar ik had er wel hoge verwachtingen van. Het 'plot' is wispelturig en onsamenhangend. De meeste verhalen houden geen verband met elkaar tot het einde, wat normaal gesproken een methode is om een plot te ontwikkelen waar ik van geniet. Wie zou er verder nog proberen om naar een oudejaarsavondfeest te gaan nadat hij achterover in een hoop hondenpoep was gevallen? Ik wilde weg maar de anderen bij wie ik was niet, dus was ik gedwongen om te blijven tot het teleurstellende einde. Janeane Garofalo's talenten waren ernstig verspild. Ze is tegenwoordig een van de grappigste komieken van Hollywood.<br />Er waren maar 2 dingen aan de film die me bevielen. Ten eerste was de combinatie van Paul Rudd en Courtney Love aangenaam. Hun verhaal vond ik het interessantst, waarschijnlijk omdat ze de meest intellectuele conversatie hadden. Ten tweede was de soundtrack, een interessante compilatie van popmuziek uit het begin van de jaren tachtig, heel onderhoudend.

text_en:
I really disliked this film. I had high hopes for it, though. The "plot" is choppy and disjointed. Most of the stories are unconnected until the end, which, normally, is a method of plot development that I enjoy. Who would continue to try to make it to a New Year's Eve party after falling backwards into a pile of doggy doo?? I wanted to leave but the others that I was with did not so I was forced to stay until the disappointing end. Janeane Garofalo's talents were seriously wasted. She is one of the funniest comedians in Hollywood today.

There were only 2 things that I liked about the film. First, the pairing of Paul Rudd & Courtney Love was enjoyable. Their storyline was the most interesting to me, probably because they had the most intellectually stimulating conversation. Secondly, the soundtrack, an interesting compliation of early 80's pop, was quite entertaining.


text: O, man... over een walgelijke, afgrijselijke vorm van vermaak gesproken. Weet je, deze film belichaamt alles wat er mis is in de filmindustrie van vandaag de dag <0xE2><0x80><0x93> zet een stel goed uitziende beroemdheden van naam en faam bij elkaar, met massa's websites die aan hen zijn gewijd, en een hippe soundtrack, en kijk wat ze voor elkaar krijgen. Dit hele verhaal lijkt geschreven te zijn door een vijftienjarige. Erger nog, een debiel van vijftien jaar oud. Eerlijk waar. En de enige schuld voor deze absolute puinhoop van een verschrikkelijke film ligt bij MTV. Ik heb de indruk dat de enige mensen op wie deze film een aantrekkingskracht uitoefent, absoluut verstoken zijn van enige vorm van hersens, want deze film is zoiets als een langzaamgroeiende schimmel. Hij begint ogenschijnlijk onschuldig, een beetje irritant, maar draaglijk. Maar hij blijft maar groeien en er is nooit enige hoop, behalve dat je hem of jezelf genadig kunt doden.<br />Tot mijn zwakke verdediging moet ik zeggen dat alle optredens in de film erg goed zijn, vooral die van Christina Ricci (goed als altijd, neem ik aan) en het meisje met de vleugels. Maar niemand kan deze prutser redden. Bespaar jezelf twee uur en zeven dollar en ga gewoon twee uur naar een muur zitten staren. Je gedachten zullen tenminste afdwalen en je hersenen zullen enigszins gestimuleerd worden.

text_en:
Oh man...talk about a stinker of an awful atrocity of an excuse for entertainment. You know, this movie epitomizes everything that is wrong in the movie industry today -- just stick together a bunch of good looking big name celebrities with tons of web sites devoted to them together with a hip soundtrack and see what they can pull off. This entire story seems like it was written by a fifteen year old. Worse yet, a moronic fifteen year old. Honestly. And all there is to blame for this absolute mess of a terrible film is MTV. It seems to me that the only people this movie would appeal to are those absolutely void of any semblance of a brain, because this movie is kind of like a slow-growing fungus. It starts off seemingly harmless, a bit annoying, but tolerable. But it keeps growing and growing and there is never any hope in sight except to mercifully kill it or yourself.

In the movie's feeble defense, all of the performances are very good, particularly Christina Ricci (good as always, I suppose) and the girl from wings. But nobody can save this junker. Save yourself two hours and seven bucks and just go stare at a wall for two hours. At least your mind will wander and your brain will be somewhat stimulated.


text: Deze film moet zijn geschreven door een leerling van een middelbare school, want dat is de enige mentaliteit die ervan kan genieten. Als het voornaamste doel van de plot is om ervoor te zorgen dat je met iemand naar bed gaat op oudejaarsavond (in 1981 op de koop toe) kun je niet veel meer verwachten. Bovendien bevatte de film de meest gekunstelde dialoog en houterige acteerkunst om het in zo'n korte tijd tot het scherm te brengen. Ik ben vooral teleurgesteld in Christina Ricci, die tot zoveel meer in staat is. Het kon me niet schelen wat die mensen deden of of ze ooit op hun feestje kwamen. Een paar lachsalvo's, maar niet de moeite waard. De soundtrack is het beste deel van deze jeugdige, amateuristische film.

text_en: This film had to have been written by a junior high school student, because that's the only mentality that could enjoy it. When the main plot device is to make sure you sleep with someone on New Years Eve (in 1981 to boot) you can't expect much more. Also, it contained the most stilted dialogue and wooden acting to make it to the screen in quite some time. I'm especially disappointed in Christina Ricci, who is capable of so much more. I didn't care what any of these people did or if they ever got to their party. A few laughs, but not worth the time. The soundtrack is the best part of this juvenile, amateurish film.


text:
Het komt erop neer dat je een verhaal hebt over een vrouw die een oudejaarsfeestje geeft en in paniek raakt omdat er niemand komt opdagen. Intussen zwerven alle genodigden (naar het schijnt) door New York om de tijd te doden tot het feest begint, voeren werkelijk betekenisvolle gesprekken over niets, en stappen op een gegeven moment in de taxi die wordt bestuurd door Dave Chapelle. Deze mensen zijn min of meer met elkaar verbonden door hun taxirit en het feest aan het eind.
Er is geen beloning, aangezien we het feest alleen via polaroidfoto's tijdens de aftiteling te zien krijgen. Ze worden geconfronteerd met de afschuwelijkste stereotypen van de mens: een zeurderige, neurotische alleenstaande vrouw, meisjes uit Jersey <0xE2><0x80><0x93> snobs met een bijpassend accent <0xE2><0x80><0x93>, een norse dichter, punkrockers, een leuke maar domme barkeeper, twee beste vrienden (waarvan er een altijd met de vriend van de ander slaapt <0xE2><0x80><0x93> en toch zijn ze nog steeds beste vrienden), een knappe jongeman die de vloek van vallende vrouwen over zich heen heeft, en, het ergste van alles, de wijze en gebrekkige zwarte persoon die commentaar geeft op al die blanken. Bah.
Eén goed ding: de soundtrack!

text_en:
Basically, you have a story of a woman throwing a New Year's Eve party and panicked that no one will show up. Meanwhile, ALL (as it seems) of the invitees are meandering around NYC killing time until the party begins, having really meaningful conversations about nothing, and, at one point or another, getting into the cab driven by Dave Chapelle. These people are loosely connected by their cab ride and the party at the end.

There's no payoff, as we only get to see the party through Polaroid snapshots during the credits. Meanwhile, we're treated to the most god-awful stereotypes of human beings: a whiny and neurotic single gal, Jersey girl snobs--with accents to match, a morose poet type, punk rockers, a cute but dumb bartender, two best friends (one of which always sleeps with the other's boyfriends--and yet they're still best friends), a handsome young man who has the curse of women falling all over him, and, worst of all, the wise and flawed Black person to offer commentary on all these white people. Ugh.

One good thing: the soundtrack!


text: Deze film wordt nooit saai, ook al begint hij aan het eind een beetje lang te lijken. Er zit soms te veel conversatie in, vaak eenvoudige, onnodige conversatie die waarschijnlijk grappig bedoeld is maar jammerlijk faalt. Het goede aan de film is echter dat het verhaal heel aardig doorloopt, ook al zijn er een heleboel gesprekken - er gebeuren dingen in die er echt gebeuren.<br />Ik vond de personages in de film niet echt leuk omdat ze stereotiep en simpel zijn, maar ik denk dat je ze zo moet maken want als je dat niet doet is het moeilijk voor het publiek om alle personages te leren kennen, want er zijn er een heleboel in deze film. Het acteerwerk is beneden de maat, het beste acteerwerk in deze film volgens mij van die Schotse vent die zo overtuigend zijn rol speelde. Christina Ricci was een enorme teleurstelling, omdat ze normaal gesproken een geweldige actrice is, maar ze paste niet in de rol. Haar accent leek echt nep en onecht.

text_en:
This movie never gets boring even though at the end it starts to feel a little long. There's too much conversation in it at times, often simple unneeded conversation which probably is suppose to be funny but fails miserably. The good thing about the movie though is that the story moves along quite nicely, even though there's a lot of conversation things actually do happen in it at times.

I didn't really like the characters in it because they are stereotypical and simple, but I guess you have to make them like that because if you don't it would be difficult for the audience to get to know all the characters since there is a lot of them in this film. The acting in it is below average, the best acting job in this film I thought was made by the Scottish guy who seemed convincing in his part. Christina Ricci was a huge disappointment since she normally is a great actress but she didn't fit in playing her character. Her accent seemed really fake and phony.


text: Een paar van de personages hadden enige diepgang en een paar ervan interesseerden me echt om te zien waar ze terecht zouden komen, maar ik moet tot mijn spijt zeggen dat de meeste me mateloos irriteerden. Martha Plimpton, Garofalo (een van mijn favorieten) en Kate Hudson waren de enige uitzonderingen op deze film, die naar mijn idee veel beter had kunnen zijn. Maar hoe aardig ik Kate Hudson ook vond, haar personage was zelfs een beetje overdreven. Deze personages vertonen geen spoor van eigenwaarde of zelfrespect in die persona's, behalve dat die van Plimpton en Garofalo wel sporen leken te hebben. En ze leken allemaal door de stad te rennen als een stel hyperactieve, oppervlakkige en opzichtige tieners die geobsedeerd waren door seks. De kostuums waren leuk en het had momenten, maar over het geheel genomen was het niet meer dan een middelmatige, spannende film uit het begin van de jaren tachtig.

text_en: A few of the characters had some depth and some of them I was really interested to see where they wound up, but I regret to say that most of them irritated the h out of me. Martha Plimpton, Garofalo (one of my faves) and Kate Hudson were the only saving graces to this film, that I feel, could have been a lot better. However, as much as I like Kate Hudson her character was even a bit much. These characters display no hint of self worth or self respect in there personas, except for Plimpton's and Garofalo's characters seemed to have traces. And they all seemed to run around the town like a bunch of hyper-active, shallow and glitzy teenagers all obsessed with sex. The costumes were fun and it had it's moments but overall, just a mediocre, high-strung film set in the early 80's.


text: Slechte karakters. Slechte dialoog die voor geestig moet doorgaan. Gewoon een slechte, slechte film. Soms pijnlijk. Niet veel anders dan een praatfilm, maar de gesprekken waren zo traag dat ze, zelfs als er in de film geschoten zou worden, nog steeds saai zouden zijn.<br />En nee, de karakters zouden in 1981 ook stereotypen zijn geweest. Een slechte film is een slechte film, hoe je hem ook probeert te verkopen als een 'je moest erbij zijn'. Nou, ik was erbij. Zo was het niet. Het was niet zo klote. Geen smoesjes alsjeblieft. Zie 'Last Days of Disco' als je relatieve nauwkeurigheid wilt... 200 zou in elk tijdperk klote zijn.

text_en:
Bad characters. Bad dialogue trying to pass as witty. Just a bad, bad movie. Painful at times. Not far off from a talking heads movie, yet the conversations were slow enough that even if the movie involved gunfire they'd still be boring.

And, no, the characters would have been stereotypes back in 1981 as well. A bad movie is a bad movie, no matter how one tries to sell it as a "well, you had to be there". Well, I was there. It wasn't like that. It didn't suck this much. No excuses, please. See "Last Days of Disco" if you want relative accuracy... 200 would suck in any era.