text:
De hobbit gaf een korte glimp te zien van wat er voor deze versie van De Terugkeer van de Koning te verwachten viel. Wat het werkelijk is, is een van de ergste aanpassingen die men op zijn netvlies kan krijgen. Absoluut verschrikkelijk.
Wat mij ontging, waren de terzijdes die sommige van de personages maakten, vooral de visie die Sam heeft met en zonder de Ring <0xE2><0x80><0x93> hij heeft een visioen waarin hij met de orks speelt in een gelukkiger tijd dan de huidige hachelijke situatie... lieve help, meen je dat?! Bovendien is de tijdlijn van deze film helemaal over de plaats heen gelegd. Frodo's opnamen zijn zo overhaast gemaakt, dat ze hem tot een paar dialogen moesten terugbrengen, die door Sam worden uitgesproken. De dialoog zelf is huiveringwekkend. Voor een voorbeeld van een volledige tekst boven de bovenste regels zou je kunnen kiezen voor 'Eowyn ben ik' of 'Je verloor de vinger waarop hij reed?!' Hoe interessant het ook is om de gebeurtenissen van de Oorlog om de Ring in een flashback te gebruiken, de uitvoering ervan is letterlijk de uitvoering. Het is verschrikkelijk zoals ze het verhaal hebben verwerkt tot zo'n matte en ontrouwe versie van Tolkiens verhaal.
Het acteerwerk is waardeloos. De eer kan naar het scenario gaan.
De muziek... maakt dat je een pistool tegen je oor wilt zetten. Het is volkomen slaapverwekkend.
Over het geheel genomen is dit een verschrikkelijke aanpassing. Het equivalent van wat het Sci-Fi Channel zou doen.' Nadat ze _De terugkeer van de koning_ tot een animatiefilm hadden omgebouwd, is de versie van Rankin Bass die veel mensen graag uit hun hoofd zouden willen zetten. Dit is een enorme teleurstelling.

text_en:
The Hobbit gave a brief glimpse at what could be expected for this version of The Return of the King. What it really is, is one of the worst adaptations laid upon one's eyes. Absolutely dreadful.

The thing's that lost me were the asides made by some of the characters, especially the vision Sam has with and without the Ring -- he has a vision of playing with the Orcs in a merrier time than the current predicaments at hand... dear me, seriously?! Also, the time-line of this film is ALL OVER THE PLACE. Frodo's capturing is so rushed, that they had to reduce it to a few lines of dialogue voiced by Sam. The dialogue itself is cringe-worthy. For an example of complete over the top lines would be "Eowyn am I" or "You lost the very finger upon which it rode?!" As much as it is an interesting idea to use the events of the War of the Ring in flashback, its execution literally is execution. It's terrible the way they utilized the story into such a lackluster and unfaithful version of Tolkien's tale.

The acting is wretched. Credit which can go to the screenplay.

The music... makes one want to put a gun to their ear. It's completely sleep-inducing.

Overall, this is one terrible adaptation. Rivaling the equivalent of what the Sci-Fi Channel would've done had they adapted The Return of the King into an animated feature, Rankin Bass's version is one many people wish they could get out of their heads. This is one HUGE disappointment.


text:
Om te beginnen wil ik graag zeggen hoeveel ik van de _Lord of the Rings_ -trilogie hou. Tolkien was een genie. Peter Jackson deed het geweldig in de films, geloof ik. Maar Rankin-Bass deed het niet.
<0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> Waarom ontmoetten Merijn en Pepijn elkaar op de Pelenor tijdens de strijd? Waar zijn Legolas en Gimli? Wat is er met Denethor? De orks zagen er veel te topzwaar uit om te kunnen lopen. De Nazgul waren verschrikkelijk. (Ze reden op vliegende paarden.) Denethor was ook slecht, omdat hij er alleen maar uitzag als een gekke oude man met een rugprobleem. Hij zag er helemaal niet sterk uit, zoals hij in de boeken en de recente film van Peter Jackson werd afgeschilderd. Gollem zag eruit alsof hij zwanger was en klonk als iemand die zijn keel schraapte. En Sams herhaaldelijke uitroepen van 'O, mijn God!' en 'Heer, help me!' waren niet waar in de boeken. En de stormram, Grond? Het ding zag eruit alsof er vreemd gekleurd kwijl uit zijn bek kwam in plaats van vuur.
Dit was de ergste versie van alles wat ik ooit heb gezien. Het was echt pijnlijk om te zien.
Nee, echt, ik lag te kronkelen van de pijn. Het is maar goed dat de bibliotheek bandjes gratis uitleent.

text_en:
First of all, I'd like to express how much I love The Lord of the Rings trilogy. Tolkien was a genius. Peter Jackson did a great job on the films, I think. But Rankin-Bass, however, did not.

SPOILERS

The thing that bothered me a lot in this movie was the music. It was annoying, and ends up getting stuck in your head. Right now I'm trying to get rid of the one about Frodo's Nine Fingers. The animation is awful. There were also several elements of the story that bothered me, in animation, and in plot. For example, why did Elrond have a beard? Elves don't have beards. They are clean-shaven, always. Why did Merry and Pippin meet on the Pelenor DURING the battle? Where are Legolas and Gimli? What's with Denethor? The orcs looked much too top-heavy to be able to walk. The Nazgul were terrible. (They were on flying horses.) Denethor was bad, as well, as he just looked like a crazy old man with a back problem. He didn't look strong at all, as he was portrayed in the books and the recent film by Peter Jackson. Gollum looked as if he were pregnant, and sounded like a guy clearing his throat. And Sam's frequent exclamations of, "Oh, my God!" and "Lord, help me!" were not true to the books. (Although Tolkien was a Christian and so am I, the phrases should not have been in the movie.) And the battering ram, Grond? The thing looked as if strangely colored drool was coming out of its mouth rather than fire.

This was overall the worst adaptation of anything I have ever seen. It was, truly, painful to watch.

No, really, I was writhing in agony. Good thing the library rents out tapes for free.


text:
Ondanks wat sommigen van de andere gebruikers beweren, heeft deze film, die in 1980 voor de televisie is gemaakt, niets te maken met de nooit voltooide Lord of the Rings-film van Bahksi uit 1978.
Dat wil zeggen, niets, behalve dat hij de rest van het verhaal probeert te vertellen. Helaas heeft Bahksi precies de helft van het verhaal gedaan, dus als de terugkeer van de koning met het laatste, derde deel wordt voortgezet, ontbreken enkele van de belangrijkste stukken van het verhaal.
Bahksi liet het grootste deel van het verhaal intact, maar had zo'n slecht resultaat dat hij de film nooit afmaakte;

Peter Jackson had mooiere films, maar hij kreeg in feite een Oscar omdat hij een geweldig verhaal tot iets veel minders wist te reduceren.
Het team van Rankin-Bass slaagde erin het allebei te doen: ze vernietigden het verhaal en het zag er niet eens goed uit.
De voice-overs hadden goed kunnen zijn, maar ze nemen veel te veel tijd in beslag en zijn te pretentieus. De 'cast' van stripfiguren? Sam ziet eruit als een aardappel, Bilbo als een oma, Elrond is een kerstboom, de nazg dell zijn verwant aan skeletten, gollem is een pad. Alleen Aragorn ziet eruit als iets fatsoenlijks. Er zijn maar twee soldaten en maar twee orks, gewoon een heleboel gekloond tot er een heel leger van die twee is.
En er zijn ook een paar vreemde fouten in de verhaallogica, één voorbeeld (geen commentaar) dat Frodo en Sam verscheidene dagen moeten wachten tot Aragorn de Zwarte Poort aanvalt. En de liederen... die kunnen maar beter niet worden genoemd, op één vreemde uitzondering na.
Deze film zal altijd met een grote afstand als laatste komen, na alle andere versies die ooit van Tolkiens werk zijn gemaakt.

text_en:
In spite of what some of the other user comments state, this film, made for TV in 1980, has nothing to do with the never finished Lord of the Rings movie by Bahksi from 1978.

That is, nothing except that it tries to tell the rest of the story. Unfortunately Bahksi did exactly half of the story, so when the return of the king continues with the last, third part, some of the most important pieces of the story are missing.

Bahksi left most of the story intact but had such a bad result that he never finished the movie;

Peter Jackson had nicer pictures but he actually got an Oscar for torturing a great story into something much less;

The Rankin-Bass team managed to do both: they killed the story and it didn't even look good.

The voice-overs could have been good but they take far too much time and they are too pretentious. The 'cast' of cartoon characters? Sam looks like a potato, Bilbo like a granny, Elrond is a Christmas tree, the nazgûl are akin to skeletors, gollum is a toad. Only Aragorn looks like something decent. There are only two soldiers and only two orks, just cloned a lot until there is an army of the two of them.

And also there are some strange mistakes in the story logic, one example (NO SPOILER) that Frodo and Sam spend several days waiting for Aragorn to charge the Black Gate. And the songs... better not mentioned with one strange exception.

This movie will always come last with a great distance after all the other adaptations ever made of Tolkien's work.


text: ja het is afschuwelijk maar als je nagaat wie hem heeft gemaakt en hoe lang hij is gemaakt, was het de grappigste geanimeerde film die ik ooit heb gezien (die verrekte orks die zingen!! hahahaha!, de droomsequentie van de hobbits waar de orks naar hen zwaaiden! hahahaha!) en ik geloof niet eens dat dat het voornaamste doel was. Voor het verhaal heb ik het een nul gegeven maar vanuit een komisch standpunt bekeken wordt het een tien!

text_en: yeah it's horrible but considering who made it and the time it was made, it was the funniest animated film that I ever saw(the frigging orcs singing!!hahahaha!,the dream sequence of the hobbits where the orcs waved at them!hahahaha!) and I don't even think that was it's main purpose. For the story I gave it a zero rating but from a comedic standpoint it gets 10 out of 10!


text:
Nadat ik de geanimeerde versie van _Lord of the Rings_ van Ralph Bakshi had gezien, was ik behoorlijk van streek. Nu ik de geanimeerde versie van _De terugkeer van de koning_ heb gezien, lijkt Bakshi's versie een Oscar-materiaal vergeleken met dit gezwoeg.
Ik weet zeker dat er genoeg mensen zijn die de nieuwe versies van _Lord of the Rings_ hebben gezien om te weten dat het niet onmogelijk is om een goede filmversie van de boeken te maken. Maar het is verbijsterend om je af te vragen hoe en waarom de mensen die _De terugkeer van de koning_ hebben gemaakt er ook maar in de verste verte iets leuks van hebben kunnen maken. Er zit geen samenhang in het verhaal, terwijl de film begint met Frodo en zijn gezelschap, die zitten te praten over hoe glorieus hun overwinning was. Wat voor overwinning? De film is net begonnen! Dan zien we de hobbits door Mordor rennen zonder enige begrijpelijke verklaring over hoe ze daar zijn gekomen. Toegegeven, ik heb de boeken gelezen en wist waarom, maar je kunt het verhaal niet zomaar met zo'n open einde laten beginnen.
Ik moet deze volgende alinea gebruiken om de muziek kapot te slaan. Het is ZO VERSCHRIKKELIJK. Ik wilde mezelf kapotslaan omdat ik mijn oren had laten verkrachten met zo'n marteling van mijn oren. In het verhaal zingt een of andere verzonnen figuur die 'de Minstreel van Gondor' wordt genoemd het grootste deel van het verhaal, en daarom horen we herhaalde zinnen als 'waarom heeft hij negen vingers?' op de soundtrack.
Dit is waarschijnlijk de meest deplorabele film die ik in heel lange tijd heb gezien. Ik zou het alleen aanbevelen aan mensen die willen begrijpen wat een slechte film werkelijk is.
1-10 Scale Overall-2 Direction-2 Animation-3 Music-1 Story-4

text_en:
After I saw the animated version of Lord of the Rings by Ralph Bakshi, I was pretty upset. Now that I've seen the animated version of Return of the King, Bakshi's version seems like Oscar material compared to this drudgery.

I'm sure enough people have seen the new versions of Lord of the Rings to know that it's not impossible to make a good film adaptation of the books. However, it is mind-boggling to wonder how and why the people that made Return of the King couldn't come close to making it even remotely enjoyable. There is NO cohesion to the story, as the movie starts out with Frodo and company sitting around and talking about how glorious their victory was. WHAT victory? The movie just started! Then we see the hobbits running around Mordor without any understandable explanation to how they got there. Granted, I read the books and knew why, but you can't just leave the narration so open-ended like that.

I need to take this next paragraph to smash on the music alone. It is SO horrible. I wanted to smash myself for letting my ears be raped with such aural torture. The story has some made-up character called "the Minstrel of Gondor" sing most of the narration, and therefore we hear repeated lines such as "why does he have nine fingers??" on the soundtrack.

This is probably the most deplorable movie I've seen in a very long time. I would recommend it only to those who need to understand what a bad movie really is.

1-10 Scale Overall-2 Direction-2 Animation-3 Music-1 Story-4


text:
Wat denken ze wel dat ze doen door 'De terugkeer van de koning', een geweldig boek van J.R.R. Tolkien, te veranderen in een gigantische nachtmerrie van een musical. Ikzelf ben een enorme fan van 'The Lord of the Rings'. De boeken zijn geweldig en de hobbit werd redelijk goed gedaan. Maar _The Lord of the Rings_ werd heel goed gedaan. Merk op dat _The Hobbit_ en _The Return of the King_ door hetzelfde animatiebedrijf werden gemaakt. _The Lord of the Rings_ werd door een heel ander bedrijf gemaakt.
Ik haatte de openingsscène bij _Rivendell_ en daarna de flashback naar het verhaal die niet eens begon toen 'The Lord of the Rings'. Het einde kwam en dat was de reden waarom de film werd gemaakt, zodat hij het verhaal kon afmaken. Als ik de boeken niet had gelezen, zou ik helemaal in de war zijn geweest.
Het einde was gewoon afschuwelijk. De gesprekken van de personages zouden zonder enige twijfel weggelaten moeten zijn.

text_en:
What the heak do they think they are doing turning 'The Return of the King', a great book by J. R. R. Tolkien, into a giant nightmare of a musical. I myself am a giant 'Lord of the Rings' fan. The books are great and the hobbit was done moderately well. But The Lord of the Rings was done very well. Note that the 'The Hobbit' and 'The Return of the King' were done by the same animation company. The 'Lord of the Rings was done by an entirely different company.

I hated the opening sequence at rivendell then the flashback to the story which didn't even start when 'The Lord of the Rings' ended and that was why the movie was made so it could finish the story. If i hadn't read the books i would have been utterly confused.

The Ending was just awful. The conversations of the characters should of with out a doubt been omitted.


text: Ik genoot meer van het lezen van de boeken dan van het kijken naar dezelfde saaie oude animatiefilm op de basgitaar... leuk voor kinderen maar nog steeds beneden de maat... waarom ze teruggingen naar die lage kwaliteit animatie na de fantastische animatie van ralph bakshi in _The Lord of the Rings_... en de voice-overs werden gedaan door dezelfde mensen als in de hobbit... ik denk dat ze ver beneden de voice-overs waren in de film _The Lord of the Rings_... de hobbit was netjes in zijn tijd maar de terugkeer van de koning is een oneerlijke aanpassing van de resterende 11/2 boeken... Ik heb gehoord dat ze een live-actieversie maken van _The Lord of the Rings_ in 3 delen <0xE2><0x80><0x93> ik hoop dat ze voor sommige personages gegenereerde effecten gebruiken omdat lilliputters niet hetzelfde zijn als hobbits... ik verheug me erop alle 3 de films te zien.

text_en: i enjoyed reading the books more than watching the same tired old animation by rankin bass...fine for kiddies but still below par animation...why they went back to this low grade animation after ralph bakshis fantastic animation in the lord of the rings beats me. and the voice-overs were done by the same people from the hobbit..i think they were way below the voice-overs in the lord of the rings movie .. the hobbit was neat in its time but the return of the king is an unfair adaptation of the remaining 11/2 books ...i heard they are making a live action version of the lord of the rings in 3 parts i hope they use generated effects for some of the characters because midgets arent the same as hobbits ...i look forward to seeing all 3 movies


text:
Deze film is een afrekening met De Terugkeer van de Koning, en staat niet goed op zichzelf. De overgangen tussen Gondor en Mordor zijn slordig. Op een gegeven moment lopen de scènes in Mordor zo ver voor op die in Gondor dat ze bij de Doemberg nog een verhaal moesten toevoegen: 'Sam heeft dagenlang naar Frodo gezocht...' toen de volgende gebeurtenissen slechts enkele seconden later plaatsvonden.
Het verhaal had veel effectiever kunnen zijn. In deze film is er veel verhaal, maar het is meestal zinloos. Ze snijden een groot deel van het boek uit, maar vullen toch een paar leemten op met verklaringen.
En de liedjes 'where there's a zweep, there's a way' moeten een dieptepunt in de film zijn.

text_en:
This movie butchers The Return of the King, and doesn't stand well on its own. The transitions between Gondor and Mordor are sloppy. At one point, the scenes in Mordor get so far ahead of those in Gondor that they had to add narration at Mount Doom saying "Sam searched for Frodo for days..." when the subsequent events took place only seconds later.

The narration could have been far more effective. In this movie, there is a lot of narration, but it is usually pointless. They cut a lot of the book out, yet fill in few of the gaps with explanations.

And the songs..."where there's a whip, there's a way" has to be a low point in cinema.


text: Ik had nooit gedacht dat ik zo'n lage dunk van iets zou hebben, maar mijn respect voor het boek dwingt me ertoe. Dit is de ergste troep die ik ooit heb gezien. De makers zouden gekruisigd moeten worden. J.R.R. Tolkien, God hebbe zijn ziel, zou huilen bij het zien van de totale vernietiging van zijn fenomenale werk. Ik huil terwijl ik mezelf dwing het tot het einde toe te volgen. Waarom het in de sparrenboomgaard is gemaakt, is een raadsel. Karaktereigenschappen zijn verwrongen, ze worden in een verkeerde context gebruikt en zelfs buiten beschouwing gelaten. De betekenis en het doel zijn verloren gegaan. Wat overblijft is een schotel zonder textuur en smaak die er nooit had moeten zijn. Er is maar één reden om dit te zien en dat is om te weten hoe het volledig is vernietigd.

text_en: I never thought I would be forced to rate anything this low, but my respect for the book compels me to just that. This is the worst crap I have ever seen. The makers should be crucified. J. R. R. Tolkien, rest his soul, would cry in the view of this utter destruction of his phenomenal work. I weep while I force my self to watch it to the end. Why it was made in the firs place one can only wonder. Characters personalities are warped, they are used in wrong context and even left out. The meaning and point is lost. What is left is a dish without texture and taste which should never have been. There is but one reason to watch this and that is to know how it was utterly destroyed.


text:
Misschien hebben sommigen van jullie mijn recensie van 'De Hobbit' op IMDB gelezen. Zo niet, dan stel ik voor dat jullie dat doen, want ik vind dat het een paar dingen naar voren brengt die verwezenlijkt moeten worden.
Net als in de inleiding wordt deze film geplaagd door slechte recensies van voornamelijk Tolkien-fans die vinden dat het verhaal te simplistisch is en dat het dingen wegneemt tot het hun zo geliefde verhaal over het begin van de mensheid heeft getransformeerd tot een kinderfilm met niet meer waarde dan dat.
Daar ben ik het absoluut niet mee eens. Deze film is verre van een kinderfilm, hoewel er beslist veel kinderen van genieten. Als kind heb ik hem vele, vele keren gezien, tot het punt dat de band kwaliteit verloor. En toch, na al die keren dat ik hem heb bekeken, besefte ik de belangrijke lessen die hij leert niet.
Deze film vertelt veel van zijn lessen door middel van liederen. Deze liederen kunnen voor verschillende mensen verschillende dingen betekenen, zoals alle dingen in alle films dat doen. Het verhaal betekent ook verschillende dingen in verschillende perspectieven <0xE2><0x80><0x93> voor sommigen kan de loyaliteit of het besef van Samwise bekend zijn met hun eigen persoonlijkheid, en zij zullen zien wat hij doormaakt als hun lessen. Anderen zullen zichzelf als Frodo zien, die een tijd van niet alleen globale(uiterste) conflicten moet doormaken, maar ook innerlijke, terwijl hij door die tijd reist en verandert, en dan verder moet trekken voorbij de moeilijke tijden waarover hij heeft getriomfeerd. Of het zou ingewikkelder kunnen zijn, als je die dingen combineert, of misschien is de Ring ook iets wat ze kennen.
Er valt veel te leren van deze film, hoe je het ook bekijkt, zolang je er niet naar kijkt met ogen die alleen zoeken naar het verhaal uit het boek. Als je er onbevooroordeeld naar kijkt, leer je iets wat je zal helpen.
Ik ga niet zo diep in op de details als in mijn recensie van De hobbit, omdat de lessen van deze film veel breder zijn en er meer gebeurt dan in de inleiding. Er is een geest voor nodig die naar antwoorden zoekt om ze in deze film te zien, aangezien iedereen die ernaar kijkt met zijn eigen levenservaringen en persoonlijkheid, de liederen en daden en daden van de personages op een andere manier zal interpreteren.
Deze film en zijn voorloper zijn heerlijke ervaringen voor mensen van elke leeftijd.
'... en zij n<0xC3><0xAD>émand-mensen-kunnen zich afvragen... Is er "hobbit" in mij? Nou, is dat zo?'

text_en:
Some of you may have read my review of 'The Hobbit' on IMDB. If not, I suggest you do, as I think it brings up some things that should be realized.

Like it's prequel, this movie has been plagued by bad reviews by mainly Tolkien-fans who believe that it oversimplifies the story, and that it takes things away until it has transformed their much-loved story of the beginning of the age of man into a kids-movie with no more value than being such.

I strongly disagree. This movie is far from being a children's-film, though it is definitely enjoyed by many. As a child I watched it many, many times, until the point that the tape lost quality. And yet, after all those viewings, I didn't realize the important lessons it teaches.

This movie tells a lot of its lessons through song. These songs can mean different things to different people, as all things in all movies do. The story, also, means different things in different perspectives -- to some, the loyalty or realizations of Samwise might be familiar to their own personality, and they will see what he goes through as their lessons. Others will see themselves as Frodo, having to go through a time of not only global(outter)-conflict, but inner as well, as they travel through that time and end up changed, and then have to move on past the troubled times they've triumphed over. Or it could be more complicated, those combined, or maybe also with the Ring becoming something they know.

There's a lot to be learned from this movie, however you look at it, so long as it's not looked at with eyes that are searching only for the story from the book. If you watch it with an open mind, you'll learn something that will help you.

I don't go into as much detail as I did in my review of the Hobbit, as this movie's lessons are much more broad, with there being more going on than in the prequel. It takes a mind looking for answers to see them in this movie, as everyone who looks at it with their different life-experiences and personality will interperet the songs and actions and deeds of characters differently.

This movie and its prequel are wonderful things to experience for people of any age.

"...and they [humans] may wonder... Is there 'hobbit' in me? Well, is there?"


text:
Terwijl Godard en Co nog in de luiers lagen, bedacht Duvivier, Renoir en Carné de beste Franse film die ooit was gemaakt. Ik zou jullie allemaal willen ruilen voor 'Un carnet de bal'.
Leonard Maltin geeft deze film uit 1937 vier sterren, en het enige wat we kunnen doen is zijn oordeel goedkeuren. De film van de nostalgie, van de tijd die voorbijgaat, van de ontgoocheling, 'un carnet de bal' is dit en meer.
Op de oever van een meer <0xE2><0x80><0x93> de romantische plek par excellence <0xE2><0x80><0x93> denkt een vrouw terug aan haar verleden. Haar madeleine de Proust is haar balboekje. 'Herinneringen tuimelen als snoepjes uit een pot'. Maar deze snoepjes laten een bittere smaak in de mond achter. Ze gaat terug in het verleden, op zoek naar haar lang verloren danspartners. Ze zal zichzelf een rad voor ogen moeten draaien: wat ze ontdekt zijn geruïneerde levens, spijt, verbitterde personages, menselijke wrakken. De tijd is een harde meester en laat niemand ongedeerd. Zoals altijd in Duviviers werk: hoe harder ze vallen, hoe beter de schetsen zijn. Want het is in wezen een film die bestaat uit schetsen, Julien Duviviers métier. Alle jeugdideeën zijn de grond in geboord: de briljante medicijnenstudent is aborteur geworden; de advocaat met de veelbelovende vooruitzichten heeft nu een armzalig schimmig cabaret; een van de vrijers van de vrouw is dood en zijn moeder is door het dolle heen en doet alsof hij nog leeft. Twee van hen zijn aan een verdoemd lot ontsnapt, maar de een is priester geworden en de ander bewaart zijn liefde voor iets anders dan vrouwen.
Zoals ik al zei, is Duvivier altijd goed geweest in het maken van schetsen. Hier zijn zeven flashbacks, een proloog en een korte epiloog: vreemd hoe deze laatste lijkt op die van Mitchell Leisen in 'Elk zijn meug' (1942), wanneer de jongen tegen Olivia De Havilland zegt: 'Ik denk dat het onze dansmoeder is.' Duvivier, die 'tales of Manhattan' (1942) in Amerika had geregisseerd, ging nog verder in de 'tekenfilm': in'sous le ciel de Paris' gebruikte hij verstrengelde verhaaltjes, tot al deze subplots een naadloos geheel vormden.
Ja, het belang van Julien Duvivier in de zevende kunst is onmetelijk.

text_en:
While Godard and co were still in diapers,Duvivier,Renoir and Carné were inventing the best French cinema that had ever been. I would trade you all M."A bout de soufflé" filmography for "un carnet de bal"

Leonard Maltin gives a four stars rating to this 1937 movie,and all we can do is approve of his judgment.The movie of nostalgia,of time passing by,of disenchantment,"un carnet de bal" is all this and more.

On the banks of a lake -the romantic place par excellence-,a woman is remembering her past.Her madeleine de Proust is her dance card ."Memories tumbling like sweets from a jar".But these sweets leave a bitter taste in the mouth.

She goes back in the past,in search of her long lost dance partners. She will have to delude herself:what she discovers is ruined lives,regrets,embittered characters,human wrecks.Time is a hard Master and it leaves no one unharmed.As always in Duvivier's work,the harder they fall,the better the sketches are.For it is basically a movie made up of sketches,Julien Duvivier's métier.All youth ideals have gone down the drain:the brilliant medicine student has become an abortionist;the lawyer with bright prospects now has a lousy shady cabaret;one of the woman's beaus is dead and his mother gone nuts acts as if he's still alive.Two of them have escaped to a doomed fate:but one has become a priest and the other keeps his love for something else than women .

The movie made up of sketches ,as I said, has always been Duvivier's forte.Here ,there are seven flashbacks,one prologue and one short epilogue :strange how this final resembles that of Mitchell Leisen's "to each his own" (1942),when the boy says to Olivia De Havilland:"I think it's our dance mother".Having directed with a topflight cast "tales of Manhattan" (1942) in America,Duvivier went even further in the "sketches movie":in "sous le ciel de Paris" ,he used intertwined little stories till all these subplots became a seamless whole.

Yes ,Julien Duvivier's importance in the seventh art is incalculable.


text: Ik zag deze film voor het eerst in 1946, en ik was helemaal in de ban. De laatste keer dat ik deze film zag, was begin maart 2003. De magie was er nog steeds. Ik begreep de film veel beter, ik genoot er meer van. Wie kan de meeslepende melodie van de wals of de laatste aflevering met Fernandel ooit vergeten?

text_en: i saw this film for the first time 1946, and was completely spellbound. last time i saw this film beginning of March 2003. the magic was still there. i understood the film much better,enjoed it more. Who can ever forget the haunting melody of the walz or the final episode with Fernandel.


text: Het is de scène waarin Charles Boyer en Danelle Darieux een wandeling maken in het Vienense Prater. De naam van de wals is 'De grijze wals'.

text_en: the walz used in the film "Un carnet de bal" 1937 is used also for a short scene in the 1936 film "Meyerling" . the scene is where Charles Boyer and Danelle Darieux take a walk in the Vienese Prater. The name of the walz is "The grey walz".


text:
Dit is een van de typische films uit de klassieke Franse cinema. Je hoeft alleen maar naar de aftiteling te kijken: geregisseerd door Duvivier, met Fernandel, Baur, Jouvet (een van zijn beste rollen), Marie Bell, Fran<0xC3><0xA7>oise Rosay... allemaal op het toppunt van hun kunnen. En muzikaal bijeengehouden door Jauberts meeslepende themamelodie, die ik nog steeds in de nostalgische kast van mijn geheugen kan neuriën, vijftig jaar nadat ik hem voor het eerst heb gehoord.
Het verhaal is oppervlakkig. In feite is het een reeks beelden, aan elkaar geregen door de bitterzoete pelgrimstocht van een vrouw die op zoek gaat naar de mannen die haar eerste balboekje hebben getekend. Maar dat is alleen maar een voorwendsel voor een geweldig stel karakterschetsen die gespeeld worden door een geweldig stel karakteracteurs die bediend worden door een geweldige karakterregisseur.

text_en:
This is one of the quintessential films of the classic age of French cinema. One just has to look at the credits: directed by Duvivier, with Fernandel, Baur, Jouvet (one of his best roles), Marie Bell, Francoise Rosay... all of them at the peak of their form. And held together musically by Jaubert's haunting theme melody, which I can still hum in the nostalgia cupboard of my memory fifty years after I first heard it.

The story is slight. Actually it is a series of vignettes, strung together by the bittersweet pilgrimage of a woman who sets out to find again the men who signed her first dance card. But that is just a pretext for a marvelous set of character sketches played by a marvelous cast of character actors served by a great character director.


text: Dit is een van de Groten: in termen van de Franse cinema in de eerste volle tien jaar van Sound hoort hij helemaal thuis bij Marius, Fanny, Cesar, Quai des Brumes, Le Jour se leve, La Femme du boulanger, La Grande Illusie, en iets hogers dan dat kun je niet bedenken, hoewel Duviviers eigen La Belle Equipe en Pepe Le Moko er allebei niet ver naast zitten. Het is het soort film dat tegenwoordig moeilijk te maken zou zijn, zoals bijvoorbeeld Dial M For Murder. Frederick Knott schreef Dial als toneelstuk in het begin van de jaren vijftig en de Hitchcock-versie werd in 1954 uitgebracht, maar de hele plot (onze oude vriend de 'perfecte' Het idee dat iemand verplicht zou zijn een telefoon op te nemen op een bureau voor zware gordijnen waarachter een moordenaar op de loer lag, klaar om toe te slaan als de telefoon werd opgenomen, zou belachelijk zijn. Carnet is vergelijkbaar met 'danskaarten' zoals ze tegenwoordig ongehoord zijn in een wereld van deftige dans en hoffelijke manieren, waar zelfs een 'aardig' meisje nog liever helemaal naakt zou dansen dan zonder een 'volle'. Veel van ons zullen zich herinneren hoe, in Meet me in St. Louis, Judy Garland en Lucille Bremner het balboekje van een buitenstaander'markeerden' door het bij elke willekeurige inwoner van de stad in te laden. Dus ja, het is archaïsch, maar gelukkig kunnen degenen onder ons die dat willen het archaïsch hebben en het opeten met dank aan het Art/Revival House, de filmkanalen op tv en/of de dvd. Een weduwe die aan een meer woont, komt oog in oog te staan met wat we vandaag de dag een midlifecrisis zouden noemen; vaag melancholisch en een beetje weemoedig omdat ze vermoedt dat ze met de verkeerde man is getrouwd, laat ze haar gedachten afdwalen naar haar eerste dans en de namen op haar allereerste balboekje, die ze in een opwelling besluit na te trekken. We weten natuurlijk dat je niet meer naar huis kunt, zelfs al hebben we nooit van Tom Wolfe gehoord, laat staan dat we hem hebben gelezen, maar gelukkig denkt Christine er anders over. Het was leuk om te merken dat de eerste naam op de kaart dood was <0xE2><0x80><0x93> maar probeer dat maar eens tegen zijn moeder, de grote Fran<0xC3><0xA7>oise Rosay, te zeggen <0xE2><0x80><0x93> alsof je meteen vanaf het begin wilt zeggen dat de liefde doodgaat, schatje, als je het verwaarloost. Een voor een via een semi-bandiet uit een nachtclub, een monnik, een skileraar, de burgemeester van een kleine stad, een epileptische arts met een lucratieve bijbaan als abortuskliniek en een homokapper vielen de weegschaaltjes om en werden haar ogen van haar gezicht gerukt, waardoor ze er triester maar wijzer uitzag. Sommige topacteurs uit de Franse film stappen op de plaat, Harry Baur, Louis Jouvet, Fernandel, en niemand valt af. Henri Jeanson en Julien Duvivier hebben de Franse bioscoop een eer bewezen met deze film die een must blijft om te zien en voor ik afsluit wil ik graag een oprechte altruïstische bijdrage aan deze commissies erkennen, die mij met uitzonderlijke vriendelijkheid niet alleen dit juweel, maar nog zeventien andere heeft toegestuurd.

text_en: This is one of the Great ones: In terms of French cinema in the first full decade of Sound it belongs right up there with Marius, Fanny, Cesar, Quai des Brumes, Le Jour se leve, La Femme du boulanger, La Grande Illusion and you can't put anything higher than that though Duvivier's own La Belle equipe and Pepe Le Moko both come within a whisker. It's the kind of film that would be difficult to make today as would, for example, Dial M For Murder. Frederick Knott wrote Dial as a play in the early fifties and the Hitchcock film version was released in 1954 BUT the entire plot (our old friend the 'perfect' murder) hinged on the fact that in those days only the upper and middle classes had telephones at all and those were in fixed locations and in this era of jack points and cell phones the idea of someone obliged to answer a telephone located on a desk in front of heavy drapes behind which a murderer was lurking ready to strike when the phone was answered would be ludicrous. Carnet is similar inasmuch as 'dance cards' are unheard of today belonging as they do to a world of stately dancing and courtly manners where even a 'nice' girl would as soon turn up to a dance totally naked as without a 'full' dance card - many of us will remember how, in Meet Me In St Louis, Judy Garland and Lucille Bremner 'marked' the dance card of an out-of-towner loading it with every dead-beat in town. So, yes, it is archaic but fortunately those of us who care to can have archaic and eat it courtesy of the Art/Revival House, Movie Channels on TV and/or the DVD. Living by a lake a widow comes face to face with what today we would call a mid-life crisis; vaguely melancholic and slightly wistful lest she did, as she suspects, marry the wrong man, she allows her thoughts to drift to her first dance and the names on her very first dance card who, on a whim, she decides to trace. WE know of course that you can't go home again even if we've never even heard of Tom Wolfe let alone read him but thankfully Christine feels otherwise. It was a nice touch to find that the first name on the card is dead - but try telling that to his mother, the great Francoise Rosay - as if to say right from the word go that love dies, baby, if you neglect it. One by one via a night-club semi racketeer, a monk, a ski instructor, the mayor of a small town, an epileptic doctor with a lucrative sideline in abortion and a gay hairdresser the scales fall and/or are stripped from her eyes leaving her sadder but wiser. Some of the top names in French cinema step up to the plate, Harry Baur, Louis Jouvet, Fernandel etc and no one strikes out. Henri Jeanson and Julien Duvivier brought honour to the French cinema with this one that remains a must-see and before I sign off let me acknowledge a genuine altruistic contributor to these boards who, with exceptional kindness, sent me not only this gem but seventeen others. Watch this space.


text: 'Un Carnet de Bal' is een gedicht uit een film. Net als Christine was iedereen in zijn verleden gedoken, op zoek naar het punt van breuk, dat de doorslag gaf, om onze fouten recht te zetten.<br />Ten slotte is 'Un Carnet de Bal' een film voor altijd.

text_en:
"Un Carnet de Bal" is a poem made movie. Like Christine, everybody had gone into his past, looking for the point of break, which decided one way, in order to rectify ours errors.

Finally, "Un Carnet de Bal" is a film for all the time.


text: Tom Conti (die genomineerd was voor een Oscar voor deze rol als Gowan Mcland) geeft een van de briljantste acteerprestaties die ik ooit heb gezien. Ik had me op een wat pittigere rol van deze geweldige acteur verheugd, maar hij lijkt verdwenen te zijn en heeft deze film als zijn grootste nalatenschap achtergelaten. Zijn personage is een genie dat de situatie niet meer in de hand heeft, maar Conti's talent geeft zijn situatie tegelijkertijd een komisch en tragisch tintje <0xE2><0x80><0x93> geen geringe prestatie <0xE2><0x80><0x93> en is tegelijkertijd volkomen sympathiek. Voor het publiek van vandaag is het tempo misschien traag, maar alles wordt goedgemaakt door het einde. Dit is verreweg de beste afloop van een film ooit. Het feit dat deze film niet op dvd is uitgebracht, is beschamend. Interessant genoeg is dit de 'introductiefilm' van Kelly McGillis; ze werd geïnterviewd en er werd duidelijk gemaakt dat er van haar werd verwacht dat ze een grote ster zou worden. Ze straalt inderdaad in deze rol. Het meer relevante sociale commentaar is de weergave van vrouwen die, nadat ze die roes van jonge liefde hebben verloren, de neiging hebben gedesillusioneerd te raken. We blijven achter met de vraag of Geneva Spofford (McGillis' personage) net zo zal worden als de andere trieste societyvrouwen om haar heen. Kijk naar deze film als je de kans hebt <0xE2><0x80><0x93> hij zal je niet teleurstellen.

text_en: Tom Conti,(who was nominated for an Oscar for this role as Gowan Mcland), gives one of the most brilliant acting performances I have ever seen. I was looking forward to more meaty roles from this great actor, but he seems to have disappeared, leaving this film as his greatest legacy. His character is a genius who is out of control, but Conti's talent depicts his situation as comic and tragic at the same time-no small feat-- while being absolutely sympathetic. To today's audiences, the pace may seen slow, but all is redeemed by the ending. This has by far the best ending of any motion picture, ever. The fact that this film is not out on DVD is shameful. Interestingly, this is Kelly McGillis' "introducing" film; she was showcased and it was made clear that she was expected to be a great star. She does shine in this role. The more relevant social commentary is the portrayal of women, after they have lost that flush of young love, tend to become disillusioned. We are left wondering whether Geneva Spofford (McGillis' character) will become like the other sad society women around her. See this movie if you have the chance-it won't disappoint.


text: Op papier klinkt een komische fabel over een geile, dronken, wegkwijnende dichter als een recept voor rampspoed, maar het strekt alle betrokkenen tot eer dat deze film heel goed werkt. In dit soort films is een sterke centrale rol van essentieel belang, en Tom Conti vervult die rol als de verfomfaaide Schotse schrijver die zich met charme een weg baant naar het bed van gefrustreerde New England-vrouwen. Hoewel het scenario van begin tot eind voortdurend geestig is, is het vooral in de tweede helft van de film heel ontroerend. De romance tussen Conti en de jonge studente van Kelly McGillis is even duidelijk gedoemd als die van Romeo en Julia, maar even hartverscheurend. De ontknoping is even triest en schokkend als alle andere in de cinematografische geschiedenis, maar deze film met zijn warmte, schoonheid en inzicht zal zeker een vuur in zelfs het koudste hart ontsteken.

text_en: On paper, a comic fable about a randy, drunken, fading poet sounds like a recipe for disaster, but to the enormous credit of all involved, this film works very well indeed. Obviously a strong central performance is essential in films like this, and Tom Conti provides just that as the bedraggled Scottish writer charming his way into the beds of frustrated New England wives. Although the screenplay is consistently witty from start to finish, it is mainly in the second half of the film that it is also extremely moving. The romance between Conti and Kelly McGillis's young student is as obviously doomed as that of Romeo and Juliet, but just as heartbreaking too. The denouement is as sad and shocking as any in cinematic history, yet this film with its warmth and beauty and insight will surely light a fire in even the coldest of hearts.


text: Een van mijn fatsoenlijke gebeden aan onze Heer: De dag van de wederopstanding van deze beminnelijke studie op dvd komt. Ik heb er zo'n dertien jaar geleden in Mmenster, West-Virginia, voor het eerst van genoten. Sindsdien heb ik hem waarschijnlijk zo'n 50 keer gezien.<br />Hij geeft om de laatste korte periode van het leven van de Schotse dichter Gowan McLandon. Hij werd ontslagen als hoogleraar in de poëzie en is nu helaas veroordeeld om geld te verdienen met het vieren van zijn kunstwerken in clubs van geïnteresseerde huisvrouwen in New England. De huisvrouwen die daar worden getoond, hebben geen echte ambities met kunst of poëzie; ze hopen dat het vermakelijk kan zijn om naar iemand te kijken wiens enige doel het is om rare dingen te maken, zoals gedichten. Dit wordt heel duidelijk aan het eind van een van de openbare voordrachten van Gowan; niemand in het publiek wordt zich ervan bewust als de voorstelling voorbij is, behalve de kunstenaar zelf; hij moet zijn 'fans' toestemming geven voor applaus. Dat is hier een belangrijk subjekt. De afstand die Gowan overbrugt tussen kunst en de eisen van het gewone leven is voor hem moeilijk te overbruggen. Maar God almachtig, plotseling, op een bepaald punt, kan een kunstenaar overweldigd worden door de kracht van de godslastering als hij verliefd wordt op een mooie jonge studente <0xE2><0x80><0x93> Genève. De komische grootsheid van deze flic ligt in de schitterende deconstructie van bourgeois algemene opvattingen en de zekerheden van het conventionele. McLand heeft bijvoorbeeld een uitnodiging voor een restaurant; daar wijst hij erop dat het een van de grote tekortkomingen van het 'oude' Europa (om een woord van onze geliefde Donald Rumsfeld op te roepen), om niet in staat te zijn de culturele degeneratie van de 'nieuwe' wereld (USA)(!)(!)(!) Zulke provocerende zwarte grappen worden je voorgehouden om van te genieten, het ene na het andere. Ik ben in de stemming om de behandeling van complete menselijke problemen te prijzen in deze onderschatte, vergeten en aanbiddelijke geniale steek, maar oordeel zelf. Dit is het spul waarvoor celluloid werd gemaakt voor 10 sterren van 10.

text_en:
Possible Spoilers. One of my decent prayers to our Lord: The day of resurrection of this lovable study on DVD cometh.I enjoyed it first some 13 years ago in Münster, Westfalia.Since then ,I have seen it probably 50 times or so.

It cares about the last short period of Scottish poet Gowan Mc Land`s life.He had a dismissal from a professorship of poetry and now unfortunately is condemned to earn money with celebrating his artwork in clubs of interested housewives, New England.The housewives, which are shown there, don`t have real ambitions with artistry or poetry;they hope it could be entertaining to watch a person, whose only purpose is to make weird things like poems.This becomes very clear at the end of one of Gowan`s public readings;no one in the audience becomes aware when the performance is over, except the artist himself;he has to give his "fans" permission to applause. That`s a main subjekt here.The span beetween Gowan`s art and the demandings of ordinary life are heavy to handle for him.But,God almighty, suddenly,at a point,an artist can be overwhelmed by the power of profanity ;when falling in love with a beautiful young student-Geneva. The comical grandeur of this flic is in the splendid deconstruction of bourgeois mainstream opinions and the securities of conventionalism.For example,McLand has an invitation to a restaurant; there he points out that it`s one of the great deficits of the "old" Europe(to evoke a term of our beloved Donald Rumsfeld),not to be able to overrule the cultural degeneration of the"new"world(USA)(!).Such provoking black jokes you are invited to enjoy one after another. I am in the mood to praise the handling of entire human problems in this underrated,forgotten and adorable genius stroke for ever, but judge for yourself.This is the stuff celluloid was made for.10 stars of 10.


text: Dit is een van mijn favoriete films aller tijden. Het is grappig, ontroerend, tragisch, hilarisch, gewoon alles bij elkaar. Tom Conti geeft een gedenkwaardig optreden van wereldklasse en de verbluffende schoonheid van Kelly Mc Gillis is een feest voor de ogen. Ik wou dat dit unieke meesterwerk op dvd verkrijgbaar was.

text_en: This is one of my favorite movies of all times. It's funny, moving, tragic, hilarious, just all in one. Tom Conti gives a memorable world-class performance and the stunning beauty of Kelly Mc Gillis is a feast for the eyes. I wish this one-of-a-kind masterpiece were available on DVD.


text:
Als je niet bekend bent met de filmgeschiedenis, dan weet je niet dat er in de loop der tijd duizenden films verloren zijn gegaan, vanaf het stille tijdperk. En veel van die films waren mijlpalen, omdat ze zo perfect een unieke tijd of plaats vastlegden, of vanwege technische prestaties of geweldig acteerwerk. Sommige verloren gegane films waren in hun tijd zelfs kassuccessen, maar begonnen toen gedateerd te lijken en werden snel vergeten. _Reuben_, _Reuben_ is een voorbeeld van een relatief moderne film die een gedateerde behandeling krijgt.
Tom Conti geeft een briljante voorstelling in deze film, en de bijrollen zijn geweldig. Het scenario en de regie zijn briljant. En het onderwerp is vleselijk, iets waar volwassenen serieus over kunnen nadenken. Dus waarom is deze film zo goed als ongehoord?
Reuben, Reuben, is van het begin van de jaren tachtig, net voordat buitensporige stijl, gladheid en het dwaze moralisme van de jaren vijftig de overhand kregen. Alleen al in 1983 werden er een aantal briljante films uitgebracht: Educating Rita, Local Hero, The Big Chill, Terms of Endearment. Dat was een periode waarin verhalen vertellen het allerbelangrijkste was en films zich voorzichtig ontvouwden, met respect voor zowel de echte als de theatertijd. Ik ben tot de overtuiging gekomen dat veel van deze geweldige films langzaam maar zeker op een bewust niveau worden vergeten; wij, het publiek, wil zich niet de beste herinneren, omdat het ons zal doen beseffen hoeveel troep er nu is uitgebracht, en ons sentimenteel en treurig zal maken. Dat doet de filmindustrie onnoemelijk veel plezier <0xE2><0x80><0x93> ze zou liever zien dat we steeds weer terugkomen voor suikerzoete versnaperingen dan dat we iets voedzaams krijgen waar we onze tanden in kunnen zetten.
Hopelijk zullen internet en sites als IMDb helpen om bijna vergeten juweeltjes als Reuben, Reuben, te promoten en jonge filmfans ertoe aan te zetten ze op te zoeken en vervolgens het woord van hun voortreffelijkheid te verspreiden. En misschien zal de filmindustrie, nu ze steeds meer erkenning krijgt, niet meer zo onvoorzichtig en nalatig zijn.

text_en:
If you are not familiar with movie history, then you do not know that thousands of films have been lost over time, from the silent era onwards. And many of these movies were landmarks, because they so perfectly captured a unique time or place, or because of technical achievements or great acting. Some lost movies were even blockbusters in their time but then began to seem dated and were quickly forgotten. Reuben, Reuben is an example of a relatively modern movie that is getting that age old treatment.

Tom Conti gives a brilliant performance in this movie, and the supporting cast is great. The screenplay and direction are brilliant. And the subject matter is meaty, something adults can think on and discuss seriously. So, why is this movie virtually unheard of now?

Reuben, Reuben is of its time - the early eighties - just before excessive style, slickness, and silly 50s-style moralism and hokeyness took hold. A number of brilliant movies were release in 1983 alone - Educating Rita, Local Hero, The Big Chill, Terms of Endearment. This was a period when story telling was paramount, and movies unfolded gently, with a respect for both real and theatrical time.

I have come to believe that many of these great movies are slowly being forgotten on some conscious level; we the viewing public does not want to remember the best, as it will make us realize the amount of dreck that is now released, and make us maudlin and mournful. This pleases the movie industry no end - it would prefer to have us come back again and again for sugary confections rather than supply us with something nutritious into which we can sink our teeth.

Hopefully, the Internet and sites like IMDb will help to promote near-forgotten gems like Reuben, Reuben, encouraging young movie fans to seek them out and then spread the word of their excellence. And, possibly, with growing recognition of really good cinema, the movie industry will not be so careless and neglectful.


text: Deze film was niet alleen geschreven door Julius Epstein <0xE2><0x80><0x93> als uitvoerend producent, en met nog een andere Epstein als co-producent, hij was duidelijk ook de vroedvrouw. Dit zou dus een vrij onbewerkt liefdeswerk zijn van de man die veertig jaar geleden Casablanca schreef, en verdomd als ik het niet leuker vind dan Casablanca <0xE2><0x80><0x93> als er één ding is dat ik wilde zien, dan is het een portret van de afvallige dichter als een ouwe zuiplap. Hem in New England tot een Schots gedrocht maken is ook zo'n geweldig idee, het geeft het milieu een specifiekheid die je niet elke dag ziet. En dan heb ik het nog niet eens over Tom Conti's zeer specifieke en briljante optreden <0xE2><0x80><0x93> geen wonder dat hij nooit iets vergelijkbaars heeft gedaan, hij leeft in dit ding. Zijn hilarische vertolking van de droeve verliezer die Epstein voor hem heeft geschreven, is het tegenovergestelde van sentimenteel. Naarmate zijn gedoemde verliefdheid op de jonge Kelly McGillis haar onvermijdelijke einde nadert, vraag je je af hoe ze in vredesnaam de zaak moeten afronden <0xE2><0x80><0x93> verlossing zou afgezaagd zijn, maar wanhoop zou hopeloos en verkeerd zijn. Het antwoord dat hij bedenkt is een kop-van-jut, maar het is ook een perfect antwoord op dit dilemma, en het beantwoordt je talmende vragen over de naam van de film.

text_en: This movie wasn't just written by Julius Epstein - as executive producer, and with another Epstein co-producing as well, he clearly midwifed it as well. So this would be a fairly unmediated labour of love from the man who penned Casablanca 40 years earlier, and damn if I don't like it better than Casablanca - if there's one thing I wanted to see it's a portrait of the lapsed poet as an old womanizing souse. Making him a Scot run amuck in New England is another great touch, gives the milieu a specificity you don't see every day. And that's not mentioning Tom Conti's very specific, and brilliant, performance - no wonder he never did anything comparable, he LIVES inside this thing. His hilarious portrayal of the sad-eyed loser Epstein has written him is the opposite of maudlin. As his doomed infatuation with young 'un Kelly McGillis approaches its inevitable demise, you wonder how on earth they are going to wrap things up - redemption would be corny, but despair would be hopeless and wrong. The answer he comes up with is a head-spinner, but it's also a perfect answer to this dilemma, and answers your lingering questions about the movie's name.


text: Dit is een juweel van een film uit het begin van de jaren tachtig. Het script, dat erg grappig en geestig is, wisselt deskundig tussen komedie en tragedie. Het doet me denken aan veel van de grote romans van John Irving. Conti's vertolking van Gowan McGland, een aan lager wal geraakte Schotse dichter, vormt het hart van de film. Conti's vertolking is zo goed dat ik me niet kan voorstellen dat iemand anders het zou kunnen doen. We zijn gecharmeerd van deze tragische en komische figuur. Kelly McGillis geeft ook een goede vertolking van de studente die in aanraking komt met de wereldberoemde dichter. De relatie is realistisch en volwassen <0xE2><0x80><0x93> ze weten allebei dat er een eind aan zal komen. Wat ze niet weten, is de schokkende manier waarop er een eind aan komt. Het is een zeer onderhoudende, boeiende en krachtige klassieker. Het is verbijsterend dat hij niet op dvd verkrijgbaar is.

text_en: This is a real gem of a movie from the early 80s. The script which is very funny and witty, expertly oscillates between comedy and tragedy. It reminds me of many great John Irving novels. Conti's performance as Gowan McGland, a washed up Scottish poet, is at the heart of this film. Conti's portrayal is so good that I can't think of anyone else doing it. We're charmed by this tragic and comic figure. Kelly McGillis also gives a good performance as the college student who gets mixed up with the world-renowned poet. The relationship is realistic and adult - they both know it will end. What they don't know is the shocking way in which it does end. It's a highly entertaining, thought-provoking and powerful classic. It's mind-boggling that it isn't available on DVD.


text:
Backlash 2003 draaide allemaal om Goldberg en The Rock, die drie weken voor deze zelfde PPV-wedstrijd een vechtpartij hadden gehad.
De openingswedstrijd ging tussen Los Guerrero en The Worlds Greatest Tag Team. Het was een fantastische Tag Team Match en beslist een van de beste wedstrijden van de avond.
De volgende wedstrijd met Sean O'Haire en Roddy Piper in de gelederen, die O' Haires tegenstander Rikishi had beledigd, was de slechtste wedstrijd van de avond. Hij duurde maar 6 minuten en O'Haire gebruikte een doodlopende weg om de indrukwekkende maar saaie overwinning te behalen. De volgende grote wedstrijd in het World Tag Team ging tussen de huidige kampioenen Rob Van Dam en zijn partner Kane, die het opnamen tegen The Dudley Boyz, met de kansen op RVD en Kane. Deze wedstrijd was de hele tijd opwindend, maar niet de beste van de avond.
Nu naar de eerste wedstrijd om de Womens-titel, met de kampioen Trish Stratus en haar tegenstandster Jazz, vergezeld van Theodore Long. Dit was een revanchewedstrijd van één tegen één uit Wrestlemania, maar niet zo goed.
De volgende wedstrijd ging tussen de veel kleinere Rey Mysterio en de veel grotere show, en de wedstrijd nam het tempo snel over. Ongeveer 4 minuten na het begin van de wedstrijd was het Grote Show die als winnaar uit de bus kwam, maar na de wedstrijd was het ergste wat Grote Show meedroeg een hulpeloze Mysterio die op dat moment op een brancard lag, die recht tegen de ringpaal werd gesmakt.
De volgende Tag Match van 6 Man bestond uit 6 voormalige wereldkampioenen: het eerste team van Booker T, Shawn Michaels en Kevin Nash tegen het tweede team van de H-driehoek, Ric Flair en Chris Jericho. De wedstrijd ging snel van start toen alle 6 supersterren zo snel als ze konden aan het eind van de H-driehoek Kevin Nash op een stamboom zetten. Het was de WWE-kampioen Brock Lesnar die zijn geld op het spel zette tegen de uitdager John Cena. De wedstrijd ging zo'n 25 minuten door tot Brock Lesnar de F5 koos om de overwinning te behalen en zijn vennootschapstitel te behouden.
Het hoofdevenement bestond uit 2 van de meest intense supersterren die ooit een voet in de WWE-ring hadden gezet: de Rock en zijn allersterkste tegenstander... Goldberg!!! Deze hooggestemde wedstrijd kwam snel in actie, maar ongeveer 25 minuten later sloeg Goldberg 2 speren om de overwinning en zijn WWE-debuut te behalen.

text_en:
Backlash 2003 was all set around Goldberg and The Rock who had had recent brawls 3 weeks before this very PPV.

The opening match featured Los Guerrero's looking to capture tag team gold against The Worlds Greatest Tag Team,it was a fantastic Tag Team Match and definitely one of the greatest matches of the night.

The next contest featuring Sean O' Haire accompanied with Roddy Piper who had insulted O' Haires opponent Rikishi this was the worst match of the night only lasting 6 minutes with O'Haire using a death valley driver to pick up the impressive yet boring win.

The next massive World Tag Team title match featured current champions Rob Van Dam and his partner Kane squaring off against The Dudley Boyz with the odds against RVD and Kane. This match was exciting all the way but not the best of the night.

Now to the first title match for the Womens title featuring the Champion Trish Stratus and her opponent Jazz accompanied by Theodore Long.This was a one-on-one rematch from Wrestlemania,not so good though.

The Next match featured the much smaller Rey Mysterio facing off against the MUCH larger Big Show,the match quickly took it's pace.Around 4 minutes after the match started it was Big Show who stepped out the winner, after the match was the worst bit Big Show carried a helpless Mysterio who at the time was on a stretcher was slammed straight into the ring post.

The next 6 Man Tag Match featured 6 former World Champions the first team of Booker T, Shawn Michaels and Kevin Nash against team 2 Triple H,Ric Flair and Chris Jericho.The match quickly took action as all 6 superstars got involved as fast as they could at the end Triple H (shockingly) pinned Kevin Nash after a pedigree.

The last title match of the night featured 2 major rivals going head to head, it was the WWE Champion Brock Lesnar putting his gold on the line against the challenger John Cena.The match went on for around 25 minutes until Brock Lesnar hit the F5 to get the win and retain his covenant title.

The main event featured 2 of the most intense superstars to ever set foot in the WWE ring The Rock and his all power opponent.....GOLDBERG!!!! This highly anticipated match took to the action quickly but around 25 minutes later Goldberg hit 2 spears to pick up the win and his WWE debut match.


text: Dit was een behoorlijk goede PPV! Het belangrijkste evenement was de droomwedstrijd met The Rock en Goldberg. Dat was een onderhoudende wedstrijd... Ik ben een grote Goldberg-fan, dus ik heb er van het begin tot het eind van genoten... Maar de beste wedstrijd was Lesnar/Cena... Dat zijn een paar keiharde worstelaars, en de wedstrijd was erg goed! De slechtste wedstrijd was Sean O'Haire tegen Rikishi... Dat was niet erg goed. Maar het was een goede PPV. Vooral als je een Goldberg-fan bent! Als je een Goldberg-fan bent, moet je de serie Unforgiven, Survivor en Bad Blood uit 2003 eens bekijken... Maar Backlash heeft iets bijzonders... Het was Goldbergs allereerste wedstrijd in WWE... Een paar van de andere wedstrijden bij Backlash waren de partij van zes man tegen Triple H, Chris Jericho, en Ric Flair tegen Booker T, Shawn Michaels en Kevin Nash. Er is ook een grote kattengevecht achter het toneel met Stacy Kiebler en Tori Wilson. Zorg dat je daar ook bij bent! Veel plezier, mensen!

text_en: This was a pretty good PPV! The main event was the dream match with The Rock and Goldberg.. That was a entertaining match... I am a big Goldberg fan, so I enjoyed it all the way... But the best match was Lesnar/Cena... They are some kick ass wrestlers, and the match was very good! The worst match was Sean O'Haire vs. Rikishi... That wasn't very good.. But it was a good PPV.. Especially if you are a Goldberg fan! If you are a Goldberg fan, make sure to check out Unforgiven, Survivor series, and Bad Blood from 2003... But there is something special about Backlash... It was Goldbergs very first match in WWE... Some of the other matches at Backlash was the six-man tag match with Triple H, Chris Jericho, and Ric Flair vs. Booker T, Shawn Michaels, and Kevin Nash.. There is also a great cat fight backstage with Stacy Kiebler and Tori Wilson.. Make sure to check that out! Enjoy folks!


text: De Rock/Goldberg-wedstrijd was waarschijnlijk de beste van de avond het duurde een eeuwigheid voor ze begonnen maar toen ze begonnen was het een heel intense wedstrijd. De andere goede wedstrijd of de beste was de eerste Team Angel/Eddie & Chavo het publiek was heel saai en begon'saai' te zeggen maar ze hadden het allemaal mis want de meeste van die jongens waren uitstekend en aan het einde van de wedstrijd juichte het publiek en genoot echt van de wedstrijd. Waarom gebruikt HHH altijd die moker, stop daarmee nu je me ziek maakt. Die Grote Show/Rey Mysterio Ik vond wat Grote Show met Mysterio deed zo grappig als de pest. Vrouwen passen goed bij elkaar nou ik zwijg, ik haat Jazz. Lesnar/Cena goed eigenlijk maar ik haat Cena zo erg het rap-gedoe is niet grappig het is ergerlijk. Ik hield niet van die rauwe registratiewedstrijd ik hou niet van RVD en Kane samen daar niet goed samen zet ze in een wedstrijd tegen elkaar.<br />Over het geheel genomen hield ik heel veel van Backlash maar denk eraan Backlash is niet de beste PPV van allemaal in de afgelopen jaren.

text_en:
The Rock/Goldberg match was probably the best of the night it took ages for them to start but when they did it was a very intense match. The other good match or the best match was the first Team Angel/Eddie & Chavo the crowd were very dull and started to say "boring" to this match but they were all wrong cause the mat tallent of these guys was excellent and at the very amuzing end the crowd was cheering and really enjoyed the match. The 6 man tag match well I dont want to talk about that cause all I have got to say is swear words and im not allowed to do that.........why does HHH always use that sledgehammer stop it now you make me sick. Thge Big Show/Rey Mysterio I liked what Big Show did to Mysterio funny as hell. Womens match well Im silent, I hate Jazz. Lesnar/Cena good really but I hate Cena so much the rap thing isnt funny its annoying. I didnt like the raw tag match I dont like RVD and Kane together there not right together put them in a match against each other.

Overall I enjoyed Backlash very much but remember Backlash isnt the best PPV of them all in the past years.


text:
Dit was natuurlijk niet de beste PPV, maar naar mijn mening was het nog steeds goed genoeg.
Eerste MATCH <0xE2><0x80><0x93> SHELTON BENJAMIN & CHARLIE HAAS VS. LOS GUERREROS EENDIE & CHAVO GUERRERO VOOR het WWE TAG TEAM CHAMPIONSHIP. Mooie lange wedstrijd voor de Backlash PPV. Geweldige atletische vaardigheden van Benjamin & Haas & geweldige mentale spelletjes van Chavo & Eddie. Benjamin & Haas winnen de zwaarbevochten wedstrijd tegen het WWE Tag Team kampioenschap. Na de wedstrijd stelen Eddie & Chavo de titels van het Tag Team & rennen backstage. 5/10
Tweede MATCH <0xE2><0x80><0x93> GROTE SHOW VS. REY MYSTERIO Alleen een squash, niets bijzonders. Grote Show wint na een Chokeslam op Mysterio voor de winnaar. Na de wedstrijd is Mysterio ernstig gewond & hij kan niet ademen. Omdat Grote Show hem ernstig heeft verwond tijdens de wedstrijd. Plotseling komt Grote Show terug & terwijl Mysterio op een brancard ligt, grijpt Grote Show de brancard en smijt hem tegen de ringpaal met Mysterio er nog op & Mysterio raakt nog meer gewond.
3de MATCH-JAZZ W/THEODORE LANGZAAM VS. TRISH STRATUS VOOR DE CHAMPIONSHIP VAN DE WWE-vrouwen. Geen slechte wedstrijd maar af en toe was het toch behoorlijk saai. Theodore Long probeert zich er soms mee te bemoeien, Jazz wint na wat een soort Gory Powerbom-beweging lijkt. 3/10
vierde MATCH-JAZZ W/RODDY RODDY VS. Geen slechte knokpartij van die twee mannen maar wanneer hebben Sean 'O' Haire & Roddy Piper een verbond gesloten? Hoe dan ook, Sean 'O' Haire wint na een eindsprint <0xE2><0x80><0x93> wat eruitziet als een F-U maar je gooit ze achterwaarts van je schouders af want het is een F-U.
3/10
VIJF METER MATCH <0xE2><0x80><0x93> ROB VAN DAM & KANE VS. DUDLEY-JONGENS VOOR HET TAG TEAM CHAMPIONSHIP SPECIAL GUEST REFEREE: CHIEF MORLIEY EN VAL VENIS- Net als de wedstrijd van het Smackdown-tackle-team eerder op de avond. Het was een lange wedstrijd & het was beter om Val Venis als scheidsrechter te gebruiken. Val als scheidsrechter probeert de Dudley Boys te helpen na Kane een pak slaag te hebben gegeven maar wordt zonder resultaat door Kane afgeranseld voor zijn moeite. Kane & RVD winnen na een Chokeslam, gevolgd door een Five Star Frog Splash op D-Von 1 <0xE2><0x80><0x93> 1 <0xE2><0x80><0x93> 1 <0xE2><0x80><0x93> 1 <0xE2><0x80><0x93> 1 <0xE2><0x80><0x93> 1 <0xE2><0x80><0x93> 2 <0xE2><0x80><0x93> 1 <0xE2><0x80><0x93> 1 <0xE2><0x80><0x93> 2 <0xE2><0x80><0x93> 1 <0xE2><0x80><0x93> 2 <0xE2><0x80><0x93> 1 <0xE2><0x80><0x93> 2 <0xE2><0x80><0x93> 1 <0xE2><0x80><0x93> 2 <0xE2><0x80><0x93> 1 <0xE2><0x80><0x93> 1 <0xE2><0x80><0x93> 2 <0xE2><0x80><0x93> 1 <0xE2><0x80><0x93> 2 <0xE2><0x80><0x93> 1 <0xE2><0x80><0x93> 2 <0xE2><0x80><0x93> 1 <0xE2><0x80><0x93> 2 <0xE2><0x80><0x93> 1 <0xE2><0x80><0x93> 2 <0xE2><0x80><0x93> 1 <0xE2><0x80><0x93> 1 <0xE2><0x80><0x93> 2 <0xE2><0x80><0x93> 1 <0xE2><0x80><0x93> 2 <0xE2><0x80><0x93> 1 <0xE2><0x80><0x93> 1 <0xE2><0x80><0x93> 2 <0xE2><0x80><0x93> 1 <0xE2><0x80><0x93> 1 <0xE2><0x80><0x93> 1 <0xE2><0x80><0x93> 1 <0xE2><0x80><0x93> 1 <0xE2><0x80><0x93> 1 <0xE2><0x80><0x93> 1 <0xE2><0x80><0x93> 1 <0xE2><0x80><0x93> 1 JOHN CENA VOOR DE WWE CHAMPIONSHIP Een goede Smakdown Main Event van de avond. Tijdens de wedstrijd maakt Cena het hoofd van Lesnar open waar Cena misbruik van probeert te maken. Maar Lesnar vecht zich terug & nagelt een F-5 op Cena voor de overwinning & om zijn WWE-kampioenschap te behouden. 5-10
Het is geweldig om Goldberg terug te zien komen. Goldberg wint de grote overwinning tegen Rock na een Spear gevolgd door een Jackhammer om de overwinning te krijgen. 3-10
Dit was niet echt een slechte PPV, het was eigenlijk goed. De wedstrijden van de Raw & Smackdown tackle team waren uitstekend & de Smackdown Main Event tussen Cena & Lesnar was ook heel goed. Alles bij elkaar was het een goede, gecombineerde PPV.
Overal: 7/10 & een Dyon.

text_en:
This wasn't the best PPV of course but it was still okay in my opinion

FIRST MATCH- SHELTON BENJAMIN & CHARLIE HAAS VS. LOS GUERREROS {EDDIE & CHAVO GUERRERO} FOR THE WWE TAG TEAM CHAMPIONSHIP Nice long tag team match to start the Backlash PPV. Great athletic abilities by Benjamin & Haas & great mind games by Chavo & Eddie. Benjamin & Haas win the hard fought tag team match to retain their WWE Tag Team Championship. After the match Eddie & Chavo steal the Tag Team titles & run backstage. 5/10

SECOND MATCH- BIG SHOW VS. REY MYSTERIO Just a squash, nothing special. Big Show wins after a Chokeslam on Mysterio for the win. After the match Mysterio is badly hurt & can't breathe {Because Big Show seriously hurt him during the match}. Suddenly Big Show returns & while Mysterio is on a stretcher, Big Show grabs the stretcher & slams it against the ring post with Mysterio still on it adding more injury to Mysterio. 2/10

THIRD MATCH- JAZZ W/ THEODORE LONG VS. TRISH STRATUS FOR THE WWE WOMEN'S CHAMPIONSHIP Not a bad match but it was still pretty boring at some times. Theodore Long tries to interfere at some times, Jazz gets the win after what looks like a Gory Powerbomb sort of move. 3/10

FOURTH MATCH- SEAN 'O' HAIRE W/ ROWDY RODDY PIPER VS. RIKISHI Not a bad brawl from these two men but when did Sean 'O' Haire & Roddy Piper form an alliance together. Anyways Sean 'O' Haire gets the win after a finishing move {Which looks like an F-U but you toss them backwards from your shoulders}. 3/10

FIFTH MATCH- ROB VAN DAM & KANE VS. DUDLEY BOYS FOR THE WORLD TAG TEAM CHAMPIONSHIP SPECIAL GUEST REFEREE: CHIEF MORLIEY {VAL VENIS} Just like the Smackdown tag team match earlier in the night. It was long & it was a bit more good adding Val Venis as the referee. Val as the referee tries to help the Dudley Boys after low blowing Kane but to no avail gets Chokeslammed by Kane for his troubles. Kane & RVD win after a Chokeslam, followed by a Five Star Frog Splash on D-Von {Another referee came to the match} to retain their World Tag Team titles. 5/10

SIXTH MATCH- TRIPLE H, CHRIS JERICHO & RIC FLAIR VS. SHAWN MICHAELS, KEVIN NASH & BOOKER T IN A 6-MAN TAG TEAM MATCH Good 6-man tag team match with all 6 men seriously taking it to each other. After the referee tries to take care of the match by taking Jericho, Booker, Flair & Michaels out of the ring. Behind the referee HHH nails Nash with the Sledgehammer for the 3 count & to get the win. 5/10

SEVENTH MATCH- BROCK LESNAR VS. JOHN CENA FOR THE WWE CHAMPIONSHIP A good Smakdown Main Event match of the night. During the match Cena makes Lesnar's head busted open which Cena tries to take advantage. But Lesnar fights his way back & nails an F-5 on Cena for the win & to retain his WWE Championship. 5/10

EIGHT MATCH- ROCK VS. GOLDBERG It is great to see Goldberg come back. Goldberg gets the great win against Rock after a Spear followed by a Jackhammer to get the win. 3/10

This wasn't really a bad PPV, it was actually good. The Raw & Smackdown tag team matches were excellent & the Smackdown Main Event between Cena & Lesnar was very good as well. All in all this was a good Raw, Smackdown joint PPV.

Overall: I'll give it 7/10 & a D+


text:
Ik heb deze film gezien op de Pre-World Premiere bij een persvoorstelling van het Rotterdam Film Festival in januari van dit jaar en ik heb er echt van genoten, voornamelijk omdat ik nog nooit zoiets heb gezien en ik verwacht ook niet dat ik zoiets ooit nog zal zien.
Het eerste wat me meesleepte was het decorontwerp/de kunstopvatting: meteen vanaf het begin had ik het gevoel dat ik terug was in de jaren zeventig, alleen was het niet door de gebruikelijke uitgespeelde typische Hollywood-herinterpretatie van hoe de jaren zeventig eruit hadden moeten zien, deze film roept een ' De filmmakers moeten de hand hebben weten te leggen op een pakhuis vol echte voorwerpen uit de '70's' (en blijkbaar hebben ze jarenlang rekwisieten verzameld). De kleuren van de films zijn absoluut oogverblindend, de indruk die de regisseur probeert te wekken is bijna alsof hij het gevoel van een technicolorfilm, gefilterd door overvloedige hoeveelheden lsd, visueel wil reproduceren.
De personages die de acteurs speelden, kwamen vaak over als hersenloze automaten, een soort stereotiepe parodie op Amerikaanse archetypen zo je wilt, de optredens waren vaak zo houterig dat je ze bijna niet kon geloven, maar het werkte heel goed en droeg bij aan het algemene gevoel van 'ongeloof'. Dat had ik tijdens het kijken naar deze film. Sommige dialogen van de acteurs waren zo ongelooflijk geestig, maar werden met zo'n uitgestreken gezicht gebracht dat ik mijn lachen niet kon inhouden, en soms alleen de sets al waren genoeg om me aan het giechelen te krijgen.
Hoewel de film op het ene niveau B-films parodieert, werkt hij op een ander niveau als een berekende en subversieve kunstvorm door de gebruikelijke vrouwenhaat van de exploitatiefilm om te keren: we zien de onderdrukte hoofdrolspeelster Barbi veranderen in 'Viva', die zich bewust wordt van haar seksualiteit en die macht krijgt door die te ontdekken en zich te verlustigen in haar seksualiteit (de geanimeerde orgasmescène is behoorlijk gaaf, blijkbaar heeft Anna Biller deze scène ook geanimeerd! Ik durf te wedden dat Anna Biller heel goed de eerste 'postfeministische film uit de jaren zeventig van de B-periode, exploitatie eerbetoon' heeft gemaakt <0xE2><0x80><0x93> weet iemand nog iets dergelijks? Ik zou deze film zeker aanbevelen aan fans van John Waters-werk en aan iedereen die geïnteresseerd is in feministische of subversieve kunst, verdomme, alleen al de artistieke visie van Anna Biller rechtvaardigt minstens twee bezichtigingen. Al met al heb ik echt van de film genoten, ik wou alleen dat ik een beetje fris was geweest voor de screening, want volgens de eisen van het filmfestival had ik de vorige avond ongeveer vier uur geslapen en had ik nog een beetje een kater. Ik hoop dat ik de kans krijg deze film nog een keer te zien, want ik zou niet aarzelen om een paar mensen te bellen en een knokploeg op te trommelen. Viva is beslist een filmervaring die een uitstekende filmbespreking bij een drankje zou opleveren.
Als ik kritiek zou hebben op Viva... Het zou zijn dat ik denk dat de film wel wat meer tijd in de montagekamer kan gebruiken om hem misschien een klein beetje bij te schaven, gezien het feit dat ik naar een wereldpremière zat te kijken. Hoe dan ook, Viva is op verschillende niveaus een prestatie en het zou Anna Biller zeker als een van de nieuwste, meest getalenteerde regisseursstemmen van deze tijd moeten bevestigen.

text_en:
I caught this film at it's Pre - World Premiere at a press screening at the Rotterdam Film Festival back in January of this year and I really enjoyed it, mainly because I have never seen anything quite like it before and don't expect that I will likely ever see anything like it again.

The first thing that swept me away was the set design / art direction: right from the get go I had the feeling I was back in the 70's except it wasn't through the usual played out typical Hollywood re-interpretation of what the seventies were supposed to have looked like, this film elicits a "Holy S*** the filmmakers must have gotten their hands on a warehouse full of actual items from the 70's" sensation (and apparently they did collect props for years). The films colors are absolutely dazzling, the look achieved in the film is almost as if the director was aiming to visually reproduce the feel of a Technicolor film as filtered through copious amounts of LSD.

The characters the actors were portraying often came off as mindless automatons, sort of stereotypical parodies of American archetypes if you will, the performances were often wooden to the point of disbelief  almost as if they were trying to overact in a very detached manner, it worked quite well and added to the overall sense of "disbelief" I had while watching this film. Some of the lines the actors deliver were so incredibly vapid yet delivered so deadpan that I could not control my laughter, sometimes the sets alone were enough to make me giggle.

While the film certainly parodies B flicks on one level, on another it truly works as a piece of calculated and subversive art by reversing the usual misogynistic dynamics of the typical exploitation film: we see the repressed lead character Barbi transform into "Viva" who becomes self aware and empowered by discovering and reveling in her sexuality ( the animated orgasm scene is pretty awesome, apparently Anna Biller also animated this sequence! ) thus I venture to guess that Anna Biller may have very well created the first "post-feminist 70's era B flick exploitation homage film" - anyone know of anything else out there like this? I would definitely recommend this film to fans of John Waters work as well as anyone interested in feminist or subversive art, hell, Anna Biller's art direction alone warrants at least two viewings. All in all I really enjoyed the film, I do wish I had been just a little bit fresher for the screening as per film festival requirements I had slept about four hours the previous evening and was still a bit hungover. I hope I get the chance to see this film again because I would not hesitate to make some phone calls and round up a posse, Viva is definitely a film experience that would make for some excellent post film discussion over drinks.

If I were to make a criticism about Viva It would be that I think the film could use a little more time in the cutting room to trim it up perhaps just a wee bit, given that I was watching a world premiere I will assume that what I saw was perhaps the "directors cut". Regardless, Viva really is an achievement on several levels and it should certainly solidify Anna Biller as one of the freshest new multi-talented directorial voices of today.


text: Het demente genie achter Een bezoek uit de incubus slaat weer toe. Maar even serieus, wat is VIVA? Ik heb deze film een maand of zeven geleden gezien en ik probeer het nog steeds allemaal in me op te nemen. Ik was gek op deze film omdat ik nooit wist wat er ging gebeuren, ondanks het feit dat hij het model van de seksploitatiefilms uit de jaren zestig en zeventig behoorlijk goed volgde. De eerste paar minuten zijn gewoonweg opbeurend. Een jonge huisvrouw bladert door een seksblad in haar badkuip, bereidt zich voor op de buitenwereld en scheurt weg in een of andere stoere auto, net op het moment dat het prachtige stuk klassieke loungemuziek op de soundtrack een crescendo bereikt. (Tenminste, zo herinner ik het me.) Subliem; ik kan me geen betere openingsscène voorstellen. Dan gaan we aan de slag voor de lange termijn. De huisvrouw hangt rond met haar vriendinnen, een getrouwd stel. Het wordt ongepast. Hoe ver gaat het? Wat voor soort film is dit eigenlijk? Dat is eigenlijk de vraag die VIVA de kijker uitdaagt te beantwoorden. Ik weet het nog steeds niet zeker. Satire of pornografie? Gelukkig is het antwoord ja.<br />De film duurt twee uur. Dat zou moeilijk te rechtvaardigen zijn als het alleen maar een slaafse imitatie was van ouderwetse softporno. Of gewoon een namaak van hetzelfde. In plaats daarvan is het bijna een spannende film. Hoe lang is het geleden dat ik me bij een Amerikaanse film afvroeg wie van de cast zich zou uitkleden? Wie zich de volgende keer zou uitkleden? Wie de volgende keer seks zal hebben? Zal het <0xC3><0xBC>berhaupt wel met wederzijdse instemming zijn? Al die mensen die voortdurend met elkaar op stap zijn. Op jacht naar elkaar. Met de in kleur doordrenkte visuele zwier van Radley Metzger in Eastmancolor, maar met een verhaallijn uit een Joe Sarno-film waarin iedereen voortdurend over seks denkt en praat, voortdurend bizarre, anonieme, gemaskerde seks heeft en er nooit van geniet. Bijna precies zoals de volwassen wereld me in 1972 voor ogen stond. Plus dodelijk serieuze feministische zelfreflectie voor de ongewassen massa en naaktdanseressen met hun wieners die hilarisch dansen voor intellectuelen zoals ik, met dank aan een nudistenkampscène die precies zo is als Blake Edwards het gedaan zou hebben in _Een schot in het duister_, als de censuur in Hollywood al niet meer zo streng was en hij niet aan de drugs was. En al die tijd doet de verrukkelijke archeoloog Jared Sanford zijn best om tientallen naakte mensen van het scherm te laten verdwijnen. Twee uur was nauwelijks genoeg. Breng de 70mm-IMAX-uitgave mee, de speciale dvd-uitgave met de gesigneerde en genummerde lithografieën en de 'Stem voor Viva'-t-shirts in elke trendy winkel.

text_en:
The demented genius behind A VISIT FROM THE INCUBUS strikes again. Seriously, though, what is VIVA? Caught this about seven months ago and am still trying to take it all in. I loved this film because I never knew what was going to happen next, despite it following the model of '60's/'70's sexploitation films pretty closely. The first few minutes are simply exhilarating. A young housewife leafs through a skin mag in her bathtub, gets herself ready for the outside world, and blasts off in some bad-ass muscle car, just as the wonderful piece of vintage loungecore music on the soundtrack reaches a crescendo. (At least that's how I remember it.) Sublime; I'm at a loss to think of a better opening scene. (TOUCH OF EVIL, studio cut, perhaps? It's too close to call.) Then we settle in for the long haul. The housewife is hanging out with her friends, a married couple. Things get inappropriate. How far will it go? Exactly what kind of a movie is this? That's really the question that VIVA dares the viewer to answer. I'm still not sure. Satire or pornography? Happily, the answer is yes.

The film is two hours. That would be hard to justify if it were just a slavish imitation of vintage softcore porn. Or just a spoof of same. Instead, it's almost a suspense film. How long has it been since an American film had me wondering who among the cast was going to disrobe? Who was going to disrobe NEXT? Who will have sex next? Will it even be consensual?! All those people constantly cruising each other. Predatory. With the color-soaked visual panache of Radley Metzger in Eastmancolor, but with a storyline from a Joe Sarno film where everyone thinks and talks about sex all the time, has weird, anonymous, masked sex all the time, and never enjoys it. Almost exactly like the adult world seemed to me in 1972. Plus deadly serious feminist self-reflexivity for the unwashed masses and nude dancers with their wieners bobbing hilariously for intellectuals like myself, courtesy of a nudist camp scene that is exactly like Blake Edwards WOULD have done it in A SHOT IN THE DARK, if Hollywood censorship had already relaxed, and he was on angel dust. And all the while, the deliciously arch Jared Sanford does his best to act dozens of naked people off the screen. Two hours was barely enough. Bring on the 70mm IMAX release, the three-disc DVD special edition with the signed and numbered lithographs, and the "Vote for Viva" t-shirts in every trendy mall novelty store.


text: Nooit eerder is een moderne film zo perfect geslaagd in het vastleggen van het uiterlijk, de stijl en het gevoel van de Sexploitation-klassiekers uit de jaren zeventig. Anna Billers 'Viva' is een explosie van kleur, humor en hilariteit tot in de puntjes, een van de beste pogingen die door veel duurdere films als 'Austin Powers' en 'Grindhouse' zijn gedaan om een voorbije tijd te herscheppen. Het is een echt epos voor het grote publiek dat alles levert wat de schitterende reclamekunst belooft, en zal ongetwijfeld een cultklassieker worden onder degenen die houden van goed uitgevoerde huldebetuigingen. Ik heb dit met een paar vrienden gezien en er waren momenten dat we de dvd echt moesten stoppen omdat we zo hard moesten lachen! De prostitutie- en nudistenkampscènes zijn gewoon niet te geloven. Zeer aanbevolen.

text_en: Never before has a modern film so perfectly succeeded in capturing the look, style and feel of the 70's Sexploitation classics. Anna Biller's "Viva" is an explosion of color, humor and schlock done to the nines, besting attempts made by far bigger-budgeted flicks like "Austin Powers" and "Grindhouse" in truly recreating a bygone era. It's a true skin-comedy epic that delivers everything the gorgeous promotional art promises, and will no doubt become a cult classic among those with a true affinity for well-done homage. I watched this with some friends and there were times when we had to actually stop the DVD because we were laughing so hard! The prostitution and nudist camp scenes are simply unbelievable. Highly recommended.


text: Ik heb die film vanochtend gezien en ik moet er de hele dag aan denken. Het was alsof ik naar een film keek van Radley Metzger, Russ Meyer en George Kuchar in één. Het is een hilarische hommage aan de seksfilms uit de jaren zestig/vroeg in de jaren zeventig en de filosofie van Playboy, en ondanks de overvloedige naaktheid en de vele verwijzingen naar seks, is het vreemd genoeg een van de onschuldigste films die ik in lange tijd heb gezien. De voorstellingen, kostuums en het script, en ook het gebruik van decors en kleuren zijn verbijsterend en maken de film tot een kampmeesterwerk. Waarom is dit rechtstreeks naar de video gegaan en niet naar het theater? Het zou perfect zijn voor middernachtelijke filmvoorstellingen. Ik ben benieuwd hoe ze in deze tijd aan het geld voor deze film is gekomen en ik verheug me nu al op haar volgende.

text_en: I saw this movie this morning and I haven't been able to stop thinking about it all day. It was like watching a film made by Radley Metzger, Russ Meyer, and George Kuchar all rolled into one. It's a hilarious homage to the sixties/early seventies sexploitation pictures and Playboy philosophy, and despite the copious nudity and many references to sex, it's strangely one of the most innocent films I've seen in a long time. The performances, costumes and script as well as Ms. Biller's use of sets and color are mind-boggling and transform the movie into a camp masterpiece. Why did this go direct to video and not play the theater circuit? It would be perfect for midnight movie showings. I'm curious how she found funding for this film in this day and age and am eagerly looking forward to her next one. This movie is amazing!


text: 'Viva' van Anna Biller is twee malle uurtjes campy, hartstikke leuk. Het probeert de late jaren zestig te imiteren, de softcore pre-pornofilms uit het begin van de jaren zeventig (toen ze nog muur-tot-muur vrouwelijke naaktheid hadden, maar geen echte grafische/expliciete geslachtsgemeenschap op het scherm). Het acteerwerk lijkt te zijn overgenomen van de vroege films van John Waters (Pink Flamingo & zelfs nog eerder). Het decorontwerp, met zijn gebruik van pastelkleuren (en primaire kleuren) is een lust voor het oog, aangezien het lijkt te zijn overgenomen van ouderwetse fotoreportages uit de Playboy van het eind van de jaren zestig, en van platenhoezen uit het eind van de jaren vijftig (vooral de hoezen van Martin Denny, met zijn mooie vrouwen & zijn overdadige gebruik van kleur). De hoofdpersoon, een jonge huisvrouw uit de buitenwijken, wordt door haar hufterige echtgenoot genegeerd en uiteindelijk in de steek gelaten, waarna hij haar alleen laat om te experimenteren met haar pas ontdekte seksuele zelf, inclusief swingers, hippies enz. Ik denk dat als ik echt bezwaar heb tegen deze film, het feit is dat er verscheidene dansnummers in zitten die de film niet veel meer dan twee uur (iets te lang) laten duren. De song & dansnummers voor mij hadden op de vloer van de snijkamer kunnen blijven liggen wat de integriteit van de film geen zier had kunnen schaden). Afgezien daarvan, ga niet naar deze film in de verwachting een doodernstige Hondme als existentiële tirade te horen over hoe leeg & oppervlakkig het menselijk bestaan is. Ga gewoon voor een lekkere schone (vuile) lol. Geen MPA-rating hier, maar heeft massa's zowel vrouwelijke als mannelijke volledige frontale naaktheid, seksuele situaties ( zowel hetroseksueel als homoseksueel) en ander volwassen materiaal dat deze film een 'X'-rating had kunnen bezorgen het was vroeger een gevreesde 'X'-rating, maar is tegenwoordig niet veel meer dan een R.

text_en: Anna Biller's 'Viva' is two silly hours of campy,good fun. It attempts to satire late 1960's,early 1970's soft core pre-porn films (when they had wall to wall female nudity,but no actual graphic/explicit sexual intercourse depicted on screen). The acting seems to be lifted from early John Waters' films (Pink Flamingo's & even before). The set design,with it's use of pastel colours (as well as primary colours,as well)are a treat for the eye, as they seem to be lifted from period photo shoots of classic late 60's Playboy,as well as record sleeve covers from the late 1950's (especially the Martin Denny covers,with it's beautiful women & it's over saturated use of colour). Anna Biller,in addition to acting as the film's central female lead,Barbi,also wore several hats in the production of this campy period piece (she wrote,directed & edited the film,in addition to set design & even supervising a brief animation sequence,where Barbi is experiencing her first real orgasm, while on some kind of psychedelic drug).The plot concerns a young,suburban housewife who's loutish husband ignores,and eventually abandons her,only to leave her to experimenting with her new found sexual self,including swingers,hippies,etc. I guess if I have any real beef with this film, is the fact that it has several song & dance numbers that do little more than pad the film out to it's two hour (somewhat over long) running time. The song & dance numbers for me,could have been left on the cutting room floor which would have not hurt the film's integrity,one bit). Aside from that,don't go to this film expecting a dead serious Dogme like existential rant on how empty & shallow the human existence is. Just go & have some good clean (dirty)fun. No MPAA rating here,but has scads of both female & male full frontal nudity,sexual situations (both hetrosexual,as well as gay),and other adult material that would have landed this film it's dreaded 'X' rating back in the day,but would pull down little more than a R, these days.


text:
In VIVA bereikt Anna Biller, die naast het schrijven en regisseren ook nog eens de hoofdrol speelt, iets wat velen als hoogst onwaarschijnlijk zouden beschouwen: een echte seksfilm die teruggrijpt op de gouden jaren van de jaren zeventig van de vorige eeuw, maar tegelijkertijd een kunstfilm is. VIVA is zo voortreffelijk gemaakt dat het zeker zal uitgroeien tot een meesterwerk van erotische cinema, samen met films als Metzger, Sarno, Oshima, Breillat en consorten. Biller heeft een film gemaakt die niet alleen plaatsvindt in 1972, maar ook nog eens zo nauwgezet is geconstrueerd dat je het gevoel hebt dat hij in 1972 is gemaakt, alleen om dit jaar in een kluis van een 'American International Pictures'-stijl te worden vrijgegeven.
En alsof dat nog niet genoeg was, heeft Biller ook nog eens de artistieke leiding en de kostuums gedaan. Funky houten lambrisering, avocadokleurig macramé, blauwe oogschaduw, hoogpolig tapijt, roestbruine Dacron vrijetijdspakken, Lee Majors/Misdadige Knievel-achtige jumpsuits, orgieën en louche fotostudio's... het is er allemaal, maar laat je niet in de luren leggen door de accuratesse van de periode. Andrei Tarkovski merkte op dat er twee soorten filmmakers zijn: degenen die de werkelijkheid proberen te herscheppen en degenen die hun eigen wereld scheppen. Biller behoort duidelijk tot het laatste kamp, en ze moet een wereld scheppen omdat dat de enige manier is waarop ze de waarheid kan achterhalen over relaties tussen mannen en vrouwen, verlangen, identiteit en de verwoestingen die de geschiedenis op het individuele leven heeft aangericht.
VIVA gaat over de reis van een jonge, getrouwde vrouw die op ontdekkingsreis gaat en op haar beurt op de proef wordt gesteld door de seksuele revolutie. In de openingsscène stoeien de brunette Biller en haar blonde hulpje met elkaar en hun respectievelijke echtgenoten bij een zwembad in een buitenwijk. Terwijl ze in de Playboy kijken, poseren ze evenzeer voor elkaar als voor hun echtgenoten. Ik heb nog nooit zo'n natuurlijke erotiek in een Amerikaanse film gezien. Ik heb nog nooit zo'n gezonde erotische honger tussen mannen en vrouwen op het witte doek gezien. De vrouwen genieten van porno met hun echtgenoten in een groepscontext zonder enige afstandelijkheid of neerbuigendheid. Er is geen gevoel van vuiligheid of schaamte, alsof de figuren in Billers' _Playboy_ niet meer zijn dan een groepsfoto. De film speelt zich af in een libidineuze utopie waar repressie nooit is uitgevonden. De erotische energie barst uit het scherm: even lijkt alles mogelijk met Eros ongebonden.
Maar Biller heeft veel meer op haar kerfstok dan seks. Het is allemaal opgezet met ons in het publiek als lokaas. Het genot kan natuurlijk niet blijvend zijn, aangezien de heldin uiteindelijk toch op reis gaat. Billers kracht ligt in de toonverschuivingen; het ene moment kan ze speels en grappig zijn, en het volgende dodelijk serieus.
Het strekt Biller tot eer dat haar behandeling van de seksuele revolutie zo onpartijdig is. Zelfs als ze geniet van de geneugten van die doornige verschuiving in het bewustzijn die wij een revolutie noemen, laat ze ons nooit vergeten dat die op vrouwen is uitgelopen, dat mannen vaak de voorwaarden van de revolutie hebben bepaald. En op een meer ontologisch niveau verkent VIVA het probleem van de tegenstrijdigheden tussen de diepste verlangens van mannen en vrouwen. Uiteindelijk is VIVA een stralende paradox: kunstmatige destillatie van seksploitatie en een realistische weergave van sekseconflicten, een traditionele dramatische structuur met afsluiting die veel vragen oproept, een vrolijke, bijna kluchtige seksfilm die een intellectuele ernst over de geschiedenis verbergt. Het effect wordt iets voor iedereen... Mitch Hampton.

text_en:
In VIVA, Anna Biller, who stars as well as writes and directs, achieves what many would consider highly improbablea genuine sexploitation film that hearkens back to that genre's golden age of the seventies but is simultaneously an art film. Indeed, VIVA is so superbly crafted that it is sure to go down as a masterpiece of erotic cinema, alongside the likes of Metzger, Sarno, Oshima, Breillat and company. Biller has made a film that not only takes place in 1972, but is so painstakingly constructed that one feels it was made in 1972, only to be released this year from some "American International Pictures" styled vault.

If that weren't enough, Biller did the art direction and costumes. Funky wood paneling, avocado macramé, blue eye shadow, shag carpeting, rust Dacron leisure suits, Lee Majors/ Evil Knievel styled jumpsuits, orgies and shady photo studiosit's all here, but don't let all of the period accuracy fool you. Andrei Tarkovsky noted there are two kinds of filmmakers  those who try and (re)create reality and those who create their own worlds; Biller is clearly in the latter camp, and she has to create a world because that is the only way she can get at the truths about relations between men and women, desire, identity, and the ravages of history on individual life.

VIVA concerns the journey of a young married woman as she explores and in turn is tried by the sexual revolution. In the opening of the film the brunette Biller and her blonde sidekick cavort with each other and their respective husbands by a suburban swimming pool. While looking at Playboy, they pose for each other as much as for their husbands. I have never seen such natural eroticism in an American film. I have never seen such healthy erotic appetite between men and women on the screen. The wives enjoy pornowith their husbands in a group context without any hang-ups or condescension. There is no sense of dirtiness or shame, as if the figures in Biller's film occupy a libidinal utopia where repression had never been invented. The erotic energy bursts from the screen: for a moment anything seems possible with Eros unbound.

But Biller has much more than sex on her brainit's all a setup with us in the audience as bait. Of course the pleasure can't last, as the heroine does go on a journey after all. Biller's strength is in the tonal shifts; one moment she can be playful and fun, and the next moment deathly serious.

It is to Biller's credit that her treatment of the sexual revolution is so evenhanded. Even as she celebrates the pleasures of that thorny shift in consciousness that we call a revolution she never lets us forget that it came at women's expense; that men often dictated the revolution's terms. And at a more ontological level, VIVA explores the problem of the contradictions between men's and women's innermost desires. In the end, VIVA is a shining paradox: artificial distillation of sexploitation and realistic portrayal of gender conflict, a traditional dramatic structure with closure that raises many questions, a fun, almost farcical sex film that hides an intellectual seriousness about history. The effect becomes something for everyone. --Mitch Hampton


text: VIVA is het eerste grote werk van ondergrondse koningin van de B's (en Bees, als je haar werk hebt gezien!) Anna Biller. In de vier lange jaren van de productie doet VIVA denken aan de vroege pogingen van studio John Waters om een John Waters-film te maken, gefilterd door haar eigen Strange Guignol-stijl (waarbij lugubere kleuren en goedgemanierde acteerprestaties de plaats innemen van Grand Guignols opzichtige overdaad aan geweld). Veel mensen zullen de toon en de acteerstijlen in dit tijdperk van het Neo-Naturalisme niet 'begrijpen', maar voor mensen die eraan gewend zijn dat hun vooroordelen vrolijk terzijde worden geschoven over wat 'goed en fout' is voor een film, is VIVA een must. s hadden ooit echt zo'n gesuggereerd verhoogd zelfbewustzijn bereikt; ze handelden in de 'benevelde' toestand die door Douglas Sirk was aanbevolen maar door Biller tot op nieuwe diepten was herinterpreteerd; een waarlijk opmerkelijk stuk van Bridget Brno over Anna's beste vriendin & levende Barbie-pop verdwenen Bad Girl (maar op een goede manier); en een geanimeerde orgasmesequentie die even subliem is als subliminaal. Voor degenen die willen wat er is, is VIVA je toegangsbewijs.

text_en: VIVA is the first great feature from underground queen of the B's (and Bees if you've seen her work!) Anna Biller. Culminating in four long years of production, VIVA reminds of early studio John Waters efforts filtered through her own Strange Guignol style (wherein lurid set color and mannered acting replaces Grand Guignol's gaudy excess of violence). Many will not "get" the tone and acting styles in this era of Neo-Naturalism, but for those accustomed to having preconceptions gleefully overturned about what is "right and wrong" for a feature film, VIVA is not to be missed. Hightlights for me include: amazing, psychedelia-drenched sets and uber costumes that made me wish the 1970's had ever really achieved such suggested heightened self-awareness; acting done in the "Distanciated" mode advocated by Douglas Sirk but reinterpreted to new depths by Biller; a truly remarkable perf by Bridget Brno as Anna's best friend & living Barbie doll gone Bad Girl (but in a Good Way); and an animated orgasm sequence that is as sublime as it is subliminal. For those who want what is wanting, VIVA is your ticket to ride.