text:
Ik hou van overleven het is net een horrorfilm alleen gaat er niemand dood. Er is altijd die vraag wie de volgende is. Zo denk ik er niet echt over maar zo staat mijn _Recensie_ geschreven. _Outback_ was het eerste seizoen waar ik bij bleef. Seizoen 2. De eerste aflevering was voorbeschikt en na de uitdaging ging _Kutcha_. Daarom ging die persoon.
1. Debb <0xE2><0x80><0x93> Nou ja, ze was een buitenstaander ze was een einzelg<0xC3><0xA4>nger in haar eentje die de mensen commandeerde en een vijand was van Kimmi. 1. _Kucha_ -lid
2. Kel, wat een malse biefstuk was dat. Genoeg gezegd. 1. _Ogakor_ -lid
3. Marilyn <0xE2><0x80><0x93> De trage oudere vrouw. Ze kon haar niet bijhouden zelfs Tina stemde op haar. 2. Mitchell, Whoa Kucha's 3e opeenvolgende immuniteit. Hij was een vriend van Jerri, dus Tina, Keith en Colby sprongen op hem af om hem eruit te krijgen. 3e Ogakor-lid.
5. Kimmi-Sob - de winnende reeks is voorbij en mijn favoriete overlevende is naar huis gestuurd vanwege een gevecht met Alicia. Ze is niet gekozen. 6-1 2e Kucha-lid.
6. Mike-Verbrand en naar huis gestuurd. Triest 3e Kucha-lid.
7. Jeff-Kutcha en Ogakor zijn samengegaan en er is een dubbele 5-5 meerderheid. Jeff heeft 2 stemmen, Colby heeft er geen. Jeffs stemmen waren van Kimmi en Debb. 4e Kucha-lid.
8. Alicia - A dreigement met een grote mond. Ze was te sterk om te blijven. zij is het 5e Kucha-lid.
9. Jerri <0xE2><0x80><0x93> Wat een Boog% is er op haar gestemd met op twee na alle stemmen voor haar. Goede Riddens. 4de Ogakor-lid.
10. Nick <0xE2><0x80><0x93> Luiwammes, Hij had immuniteit moeten krijgen. 6de Kutcha-lid weg.
11. Amber <0xE2><0x80><0x93> Ze was zo moe en werd weggestemd omdat ze gewoon achter Keith Tina en Colby aanliep. De stemmen voor haar. 5de Ogakor-lid.
12. Roger <0xE2><0x80><0x93> De aardige oude man. Zo triest om hem te zien gaan. 7de Kucha-lid. Ga Elisabeth.
13. Elisabeth <0xE2><0x80><0x93> Waarom?!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Kucha exstinct, laatste lid weg.
14. Keith <0xE2><0x80><0x93> Weg, ik haatte hem. 6de Ogakor weg. Ga Colby

2de Colby

Winner <0xE2><0x80><0x93> Tina <0xE2><0x80><0x93> Waarom Tina! wat hebben ze de stemmen door elkaar gehaald en gestemd op wie ze eruit wilden hebben. Nou ja.
Misschien wel het beste seizoen van Survivor.

text_en:
I love survivor its like a horror movie only no one dies. Theres always that question who's next.I do not really think of it that way but that is how my Review is written. Outback was the 1st season i stayed with. Season 2. The first episode premired and after the challenge Kutcha went. This is why that person went.

1. Debb-Well she was an outsider she was a loner off by herself and bossing people around being an enemy with Kimmi. 1st Kucha member

2. Kel, what a scandel Beef Jerkey that was grass. Enough said. 1st Ogakor Member

3. Marilyn-The slow older woman, She couldn't keep up even Tina voted for her. 2nd Ogakor Member

4. Mitchell, Whoa Kucha's 3rd consecutive immunity. He was Jerri's friend so Tina, Keith, and Colby pounced to get him out. 3rd Ogakor member

5. Kimmi-Sob the winning streak is over and my favorie survivor is sent home because of a fight with Alicia. She was voted anonamously. 6-1 2nd Kucha member.

6. Mike-Burned and sent home. Sad 3rd Kucha member

7. Jeff-Kutcha and Ogakor have merged and there is a double 5-5 tie. Jeff has 2 votes Colby has none. Jeffs votes were from Kimmi and Debb. 4th Kutcha member.

8. Alicia-A threat with a big mouth. She was to strong to stay. she is the 5th Kucha member.

9. Jerri-What a B$%^^ she is voted with all but 2 votes agaist her. Good Riddens. 4th Ogakor Member.

10. Nick-Lazy, He should have won immunity. 6th Kutcha member gone.

11. Amber-She was so tired and was voted out because she just followed Keith Tina and Colby. The voted for her. 5th Ogakor Member.

12. Roger-The likable old man. So sad to see him go. 7th Kucha member. Go Elisabeth.

13. Elisabeth-Uh why!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!Kucha exstinct last member gone.

14. Keith-Gone, I hated him. 6th Ogakor gone. Go Colby

Second-Colby

Winner-Tina-Why Tina! did they mix up the votes and vote who they wanted out. Oh Well.

Possibly the best season of Survivor. 10/10


text:
Je realiseert je toch wel dat je al acht jaar naar de EXACT ZOEKTOCHT kijkt, hè? Ik zou de aanvankelijke nieuwsgierigheid kunnen begrijpen om vreemden samen te zien leven op een Eiland, maar je zou toch denken dat je na een half decennium te hebben gekeken naar onverzorgde, stinkende helden die ruw door de bush rennen met een ei op een lepel, wel toe bent aan iets originelers (en interessanters).
En ik heb het niet eens over de waarde van de show, die ik voor de goede orde twijfelachtig vind. Het is gewoon moeilijk om het ongeloof voor 'Bushy Bill' die een rat opeet op te schorten als de hele crew van producenten en cameramensen in een airconditioned provisorische biokoepel zit en ijskoffie met moxydrank drinkt.
Wat?' Wat is hier zo aantrekkelijk aan? Ik geef niets om deze mensen of hun grillige levens. Ik snap het gewoon niet. Maar als je wél geboeid wordt door harige, ongewassen mensen, dan stel ik voor dat je je tv uitzet en gewoon naar het plaatselijke busstation gaat, waar je mensen zoals deze mensen in hun WAARHEID-woonoord kunt zien. Ze noemen hen STOMME MENSEN, en gratis kun je achteroverleunen en je verbazen over hun griezelige vermogen om verschillende sigarettenpeuken uit een overvloed aan vuilnisbakken te vissen, en uiteindelijk 'geldstof' te maken en een zelfgemaakte kankerstok in Frankenstein-stijl te maken, terwijl je de mensen om kleingeld smeekt als de stank van 'Aqua Velva' op hun adem al genoeg is om iets anders te suggereren. En het beste deel? Zoiets als _Overlevende_ : elke week een lid van de stam 'Verlaat het Eiland' als ze zonder plichtplegingen naar de plaatselijke inrichting worden gestuurd als de angstaanjagende, niet-medische staat van volledige schizofrenie in werking treedt!

text_en:
You do realize that you've been watching the EXACT SAME SHOW for eight years, right? I could understand the initial curiosity of seeing strangers co-exist on an Island, but you'd think that after watching unkempt, stink-ladened heroes run roughshod through the bush with an egg on a spoon for half a decade would be enough to get you to commit to something a little more original (and interesting).

And I'm not even speaking of the shows validity which for the record I find questionable. It's just hard to suspend disbelief for "Bushy Bill" eating a rat when the entire crew of producers and camera people are housed in an air conditioned make-shift bio-dome sipping frosty mochcinno's with moxy.

What's the appeal here? I don't care about these people or their meandering lives. I just don't get it. But if you DO find yourself being captivated by hairy, unwashed people, I suggest you turn off your TV and just take a trip to your local bus station where you can see people like this in their TRUE habitat. They call them HOMELESS PEOPLE, and free of charge, you can sit back and marvel in their uncanny ability to retrieve various cigarette debris from a plethora of garbage canisters, eventually striking "pay-dirt" and fashioning a homemade Dr. Frankenstein-styled cancer-stick, all the while begging people for change for food when the stink of "Aqua Velva" on their breath is enough to suggest otherwise. And the best part? Much like Survivor, every week one member of the tribe "Leaves" the "Island" when they are unceremoniously sent packing to the local Institution when the frightening unmedicated state of full-blown schizophrenia kicks into gear! Now THAT'S ENTERTAINMENT!


text: Geweldige, onderhoudende show! Geniet van elke minuut. Van het eerste seizoen tot nu, geweldige show! De seizoenen waren (op volgorde), Borneo, de Australische Outback, Afrika, de Marquesaseilanden, Thailand, Amazone, de Pearl-eilanden, All-Stars, Vanuatu, Palau, Guatemala, Panama, de Cook-eilanden, Fiji, China, Micronesië, Gabon, Tocantins, Samoa (nog niet uitgezonden). De winnaars waren (op volgorde), Richard Hatch, Tina Wesson, Ethan Zohn, Vecepia Towerly, Brian Heidik, Jenna Morasca, Sandra Diaz-Twine, Amber Brkich, Chris Daughtery, Tom Westman, Danni Boatwright, Aras (of zoiets), Yul Kwon, Earl Cole, Todd Zherog, Parvati Shallow, Bob Crowley, J.T. Thomas ik hoop dat je mijn commentaar leuk vond.

text_en: Great, entertaining show! Love every minute of it. From the 1st season to now, great show! The Seasons were (in order), Borneo, Australian Outback, Africa, Marquesas, Thailand, Amazon, Pearl Islands, All-Stars, Vanuatu, Palau, Guatemala, Panama, Cook Islands, Fiji, China, Micronesia, Gabon, Tocantins, Samoa (didn't air yet) The winner were (in order), Richard Hatch, Tina Wesson, Ethan Zohn, Vecepia Towerly, Brian Heidik, Jenna Morasca, Sandra Diaz-Twine, Amber Brkich, Chris Daughtery, Tom Westman, Danni Boatwright, Aras (something), Yul Kwon, Earl Cole, Todd Zherog, Parvati Shallow, Bob Crowley, J.T. Thomas I hope you enjoyed my comment


text:
Ik kon het niet meer oneens zijn met de tiener die ernaar keek op weg naar school. Dit was geweldig acteerwerk van een episode in de geschiedenis die iedere inwoner van de wereld raakt. Goed gespeeld door de hoofdpersonen, een goede verklaring van de historische context van de situatie en een fascinerende vertolking van de verschillende belangen van de drie betrokken landen. Ik was er helemaal weg van. De belangen van de betrokken landen waren ongelooflijk groot en ik begrijp dat Hollywood het niet heeft afgezwakt door er liefdesbelangen, een goede afloop en 'geweldige' special effects in te verwerken. Het is eerder een montage en heropvoering van echte woorden, vergaderingen, persberichten enzovoorts, die niettemin heel dramatisch en rechttoe rechtaan is. Ik heb deze serie gezien, en daarnaast de miniseries van Band of Brothers, en Patton voor een goed inzicht in de onderlinge verbanden, beproevingen en doelstellingen van WO II op leiderschapsniveau, op militair niveau en op het niveau van de man in de loopgraven. Het is allemaal heel logisch als je het allemaal bij elkaar optelt, waarbij de een de ander versterkt.
Oude films gaan nooit dood, ze vervagen gewoon (sorry). Eerlijk gezegd koop ik niet veel dvd's, maar ik zal naar deze uitkijken!
Sinds ik dit in 2004 voor het eerst heb geschreven, heb ik net ontdekt (mei 2007) dat het in februari op dvd is uitgebracht.

text_en:
I couldn't disagree more with the teenager that watched it for school. This was terrific acting of an episode in history that affects any resident of the world. Well acted by the leading characters, good explanation of the historical context of the situation, and a fascinating portrayal of the differing interests of the three nations involved. I was riveted to it. The stakes involved for each country were enormous beyond belief, and I appreciate that it wasn't trivialized by Hollywood by throwing in love interests, happy endings, and 'awesome' special effects. Rather, it's an editing and re-enactment of actual words, meetings, press releases, etc that nevertheless is very dramatic and straightforward. I have watched this show, and, in addition, the Band of Brothers mini-series, and Patton for a good understanding of the interrelationships, tribulations, and objectives of WW II at the leadership level, the military's level, and at the level of the guy in the trenches. It all makes sense when you put it all together, with each reinforcing the other.

Old movies never die, they just fade away (apologies). Frankly, I don't buy many DVDs, but I will be looking for this one!

Since I first wrote this in 2004, I have just discovered (May 2007) that it was released on DVD back in Feb. ! I'm anxiously awaiting delivery.


text: Deze in twee delen geperste, op de kabel uitgezonden film besteedt drie uur aan het presenteren van een theatrale samenvatting van de communicatie die zogenaamd heeft plaatsgevonden tussen Roosevelt, Churchill en Stalin tijdens de Tweede Wereldoorlog. Tegen een achtergrond van archiefbeelden en de diverse sets die nodig zijn voor conferenties (Teheran, Jalta, enz.) bouwen de drie staatshoofden complexe relaties van diplomatie op terwijl ze plannen uitstippelen voor D-Day, de VN en nog veel meer. Lithgow, Hoskins en Caine leveren uitstekende prestaties in deze schitterende karakterisering van de mannen die een aantal van de belangrijkste gebeurtenissen van de twintigste eeuw in gang hebben gezet. Fantastisch materiaal voor geschiedenisliefhebbers van de Tweede Wereldoorlog.

text_en: Dubbed "Then There Were Giants" on cable, this made-for-tv two part film spends three hours presenting a theatrical digest of the communication which ostensibly took place between FDR, Churchill, and Stalin during WWII. Against a backdrop of file footage and the various sets required for conferences (Teheran, Yalta, etc.), the trio of heads-of-state build complex relationships of diplomacy as they map out plans for D-Day, the UN, and more. Lithgow, Hoskins, and Caine turn in excellent performances in this sterling characterization of the men who occasioned some of the 20th centuries most momentous events. Great stuff for WWII history buffs.


text:
Waarschuwing: Spoilers ginds.

Deze zelden aanschouwde edelsteen is het geesteskind van Hoskins, Caine en andere financiële bronnen die het een goed idee vonden om de politieke realiteit van de Tweede Wereldoorlog in de vorm van een drama van dichtbij te laten zien. Het resultaat is, als je het geluk hebt om deze film te vinden, je eigen privévoorstelling die beschikbaar is in het comfort van je woonkamer. Het spreekt vanzelf dat de cast spectaculair is, of moet ik zeggen dat de cast spectaculair was.
Hoskins levert misschien wel de beste Churchill die ik ooit heb gezien. Het publiek zou zich kunnen herinneren dat hij ook een andere reus uit de hedendaagse geschiedenis afbeeldt, Nikita Chroesjtsjov in Jean-Jacques Annauds 'Vijand aan de Poorten'. Op zijn beurt brengt Caine een aangrijpend en treffend 'Oom Joe' ten gehore. Wat Lithgow betreft, ik sta ervan te kijken hoeveel hij op F.D.R. lijkt, terwijl hij in het echte leven totaal niet op Roosevelt lijkt. Zijn acteerprestaties zijn ook uitstekend. Mijn favoriete scène met Lithgow is die waarin hij heel slecht nieuws van zijn bondgenoten krijgt en ze zich afvragen of de Verenigde Staten misschien iets meer hulp per maand kunnen bieden. Lithgow onderbreekt het verzoek en zegt met een uitgestreken gezicht: 'Verdubbel het maar', waarmee hij een beroep doet op de grenzeloze rijkdom aan Amerikaanse middelen.
Normaal gesproken heb ik een hekel aan het gebruik van films als leermiddel voor middelbare scholieren. Maar voor deze film maak ik een uitzondering. Dit is geen actiefilm met een stompzinnig script, maar een Hollywood-explosie. Integendeel, dit lijkt meer op een toneelstuk van Arthur Miller, met uitzondering van het script dat in deze film niet voorkomt. Ik wil niet beweren dat een middelbare scholier dit epos zal verlaten met een volledige kennis van de Tweede Wereldoorlog. Integendeel, ik hoop dat hij of zij meer vragen dan antwoorden zal hebben. Ik hoop dat ze beseffen dat de Geallieerde zaak een volledig partnerschap tussen de Grote Drie was.
Deze film heeft een score van acht van de tien en mag niet worden gemist.

text_en:
[Warning: Spoilers Ahead.]

This very rarely seen gem is the brainchild of Hoskins, Caine, and other financial sources who thought it a good thing to present the political realities of World War II in the form of a close up drama. The result, if you are lucky enough to find this film is your own private play available in the comfort of your living room. It goes without saying that the cast is spectacular, or should I say the film was spectacularly cast.

Hoskins delivers perhaps the best Churchill as I've ever seen. Audiences might recall that he also portrays another giant of contemporary history, Nikita Krushchev in Jean-Jacques Annaud's, "Enemy at the Gates." Likewise, Caine delivers a poignant and striking "Uncle Joe." As for Lithgow, I am amazed at how much he looks like F.D.R. in makeup, when in real life he looks nothing like Roosevelt. His performance is also excellent. My favorite scene involving Lithgow is when he is receiving very dire news from his allies and they wonder if the U.S.A. can provide just a little more aid per month. Lithgow interrupts the request and deadpans, "double it," invoking the limitless pocketbook of American resources.

Normally, I abhor the use of films as educational tools for high school students. I will make an exception with this film. This is not an action packed, mindlessly scripted, Hollywood explosion fest. On the contrary, this is more akin to watching an Arthur Miller play, with the exception that the script in this one in non-fiction. I do not pretend that a high schooler will walk away from this epic with a complete knowledge of World War II. On the contrary, hopefully he or she will be left with more questions than answers. I do hope they realize that the Allied cause was a full partnership between the Big Three.

This movie rates eight out of ten and should not be missed.


text: Het is goed om te zien dat deze tv-miniserie uit 1994 eindelijk op dvd is uitgekomen. Bereid je voor op een lange avond (de looptijd van de twee dvd's is drie uur en drieëntwintig minuten), maar het is tijd die je goed moet besteden. WORLD WAR II: WHEN LIONS ROARED is een creatieve montage van echte filmfragmenten uit de bioscoopjournaals uit die tijd, samen met hedendaagse filmbeelden in een script dat is geschreven door David W. Rintels en is bewerkt en geregisseerd door Joseph Sargent. Deze film stelt ons in staat de geschiedenis te herbeleven zoals die was <0xE2><0x80><0x93> met meer activiteit achter de schermen van de grote mogendheden dan de meeste andere films bieden. De brullende leeuwen zijn uitstekend geportretteerd door John Lithgow als Franklin Delano Roosevelt, Bob Hoskins als Winston Churchill en Michael Caine als Stalin. Elke acteur neemt volledig zijn rol op zich, zonder zijn toevlucht te nemen tot nabootsing of toneelmake-up. Het is fascinerend om te zien hoe de Verenigde Staten in het begin een non-interventieland waren (een verfrissend andere houding vormt de huidige agressorrol die we hebben aangenomen) en hoe de behoeften van de planeet mondiale samenwerking vereisten in het aangezicht van Hitler en consorten. Ed Begley jr. geeft veel informatie over de belangrijke figuur Harry Hopkins, over wie we weinig horen, net zomin als Jan Triska als Vjatsjeslav Molotav, de belangrijkste man van Stalin. De compilatie van echte beelden met gecreëerde beelden, inclusief de split-screentechniek om de drie hoofdrolspelers vanuit hun verschillende locaties met elkaar te laten communiceren, werkt goed. Dit is een van die historische films die het verdienen om vaker te worden bekeken. Een uitstekende productie.

text_en:
It is good to see this 1994 television miniseries finally come out on DVD. Be prepared for a long evening (the running time for the two discs is three hours 23 minutes) but it is time well invested. WORLD WAR II: WHEN LIONS ROARED is a creative montage of actual film clips from the newsreels shown in theaters at that time together with contemporary filmed drama in script written by David W. Rintels and crafted and directed by Joseph Sargent. This film allows us to revisit history the way it was - with more behind the scenes activity among the great powers than most other films offer.

The roaring lions are very well portrayed by John Lithgow as Franklin Delano Roosevelt, Bob Hoskins as Winston Churchill and Michael Caine as Stalin. Each actor steps wholly into his role without resorting to mimicry or simply stage makeup. It is fascinating to see how the USA was a non-intervener at first (a refreshingly different stance form the current aggressor role we have adopted) and how the needs of the planet required global cooperation in the face of Hitler et al. Ed Begley Jr. offers a lot of information about the important figure Harry Hopkins about whom we hear little as does Jan Triska as Vyacheslav Molotav, Stalin's key man.

The compilation of real footage with created footage including the split screen technique to allow the three leaders to interact from their different locations works well. This is one of those historic films that deserves repeated viewing. An excellent production. Grady Harp


text: Aangezien dit pas op dvd was verschenen, huurde ik een exemplaar en bekeek het samen met mijn vrouw. Ze zei: 'Dit is toch uit een toneelstuk?' In wezen toonde het de interacties tussen Roosevelt, Stalin en Churchill. Maar de interacties waren 'converserend', ook al werden de drie hoofdrolspelers op het scherm vaak door duizenden kilometers van elkaar gescheiden. De achtergrond van de oorlogs- en nieuwsbeelden maakt het voor jongere kijkers waarschijnlijk verwarrend.<br />De film geeft veel van de onderstromen van de relatie tussen de drie mannen weer, maar het helpt om in de oorlogsjaren geleefd te hebben. Het is vermakelijk voor degenen die een waardering hebben voor de betrokken persoonlijkheden, maar het kan verwarrend zijn voor een kijker die historische gegevens probeert te verzamelen.

text_en:
Since this just appeared on DVD, I rented a copy and screened it with my wife. She said, "This was taken from a stage play, wasn't it?" Basically, it showed the interactions between FDR, Stalin, and Churchill. But the interactions were "conversational," even though from the screen display the three principals were often actually separated by thousands of miles. The background of battle/newsreel footage probably makes it confusing to younger viewers.

The film conveys a lot of the undercurrents of the relationship between the three men, but it helps to have lived during the war years. It's entertaining for those who have an appreciation of the personalities involved, but it might be confusing for a viewer who's trying to gather historic data.


text:
Hou je kinderen uit de buurt van deze treurige productie, anders worden ze voorgoed van de geschiedenis van de Tweede Wereldoorlog afgehouden.
De drie hoofdrolspelers zijn te bekend om de rol in deze specifieke productie te spelen. Hun verwrongen make-up en soms saaie imitaties van de beroemde personages leiden de aandacht af van de kern van het verhaal, die bestaat (of zou moeten bestaan) uit de zich ontwikkelende betrekkingen van drie landen en leiders.
Dit idee was interessant, maar de uitvoering wordt op de lange duur saai. Het had onder de negentig minuten moeten blijven. In plaats van een korter, krachtiger stuk wordt dit een onsamenhangende puinhoop.
Het idee dat dit een juiste weergave van de geschiedenis is, kan gemakkelijk worden betwist. De journaalbeelden brengen de diplomatieke uitwisselingen tussen de drie leiders van die oorlog niet goed in context.
Voor harde geschiedenisfanaten uit de Tweede Wereldoorlog is het allemaal koek en ei.

text_en:
Keep your children away from this sorry production, lest they be put off WWII history forever.

The three principals are too well known to play the parts in this particular production. Their twisted make-up and sometimes dreary imitations of the famous personages take attention away from the central heart of the story, which is (or should be) the evolving relationships of three countries and leaders.

This IDEA was interesting, but the execution becomes dreary in the long run. It should have been kept to under ninety minutes. Instead of a shorter, punchier piece this becomes a rambling mess.

The idea that this is a proper representation of history can easily be challenged. The newsreel footage does not adequately contextualize the diplomatic exchanges between the three leaders of that war.

For hard core WWII history buffs only.


text: Ik ben bang dat ik niet voorbij het misplaatste optreden van Bob ('Gor Blimey, Guvnor') Hoskins als Churchill en Michael Caine als Stalin kon komen. Zodra ze verschenen, verdween voor mij de geloofwaardigheid van de film als sneeuw voor de zon, vrees ik. Sterren hebben is één ding, maar als hun aanwezigheid de aandacht van de dramatische productie zelf afleidt, zit je in de problemen. Bob Hoskins heeft vele kwaliteiten, maar een overtuigende weergave van Churchill is daar niet een van. Hij staat er treurig bij naast Albert Finney in de HBO/BC 'The Gathering Storm' of Simon Russell Beale (al is hij te jong) in de BBC miniserie 'Dunkirk'. Iedereen die geïnteresseerd is in de gebeurtenissen die worden geportretteerd in 'When Lions Roared' zou eens de uitmuntende BBC/US coproductie moeten zien. In plaats daarvan is er _World War II: Achter gesloten deuren_ (2008). Dit bevat archiefbeelden, interviews met deelnemers en overtuigend gedramatiseerde reconstructies om het verhaal te vertellen.

text_en: I'm afraid that I couldn't get past the miscasting of Bob ('Gor Blimey, Guvnor') Hoskins as Churchill and Michael Caine as Stalin. As soon as they appeared the whole credibility of the movie went out of the window for me, I'm afraid. It's one thing to have star names but when their presence distracts attention from the dramatic production itself, you are in trouble. Bob Hoskins has many qualities, but giving a convincing portrayal of Churchill isn't one of them. He looks woeful beside Albert Finney's performance in the HBO/BBC 'The Gathering Storm' or Simon Russell Beale (albeit too young) in the BBC mini-series 'Dunkirk'. Anyone interested in the events portrayed in 'When Lions Roared' should see the superb BBC/US co-production 'World War II: Behind Closed Doors' (2008)instead. This features archive footage, interviews with participants and convincing dramatized reconstructions to tell the story.


text:
Toen ik op de middelbare school deze film moest bekijken van een buitengewoon intelligente leraar, schaamde ik me dat hij ons deze film wilde laten zien. Het is zo saai, zo slecht geacteerd en zo slecht gefilmd dat veel blauw- en zwart-witbeelden die er helemaal niet bij passen, er niet in passen. Ik weet dat ik klink als een tiener, maar ik vind dit soort dingen meestal wel leuk. Maar dit was afschuwelijk. Churchil ergerde me mateloos en lithgow als f.d. was gewoon irritant. Hij is een grappige man.
'Oom Joe' 'Ik denk dat ik nu maar ga'

Ben je gek?
1/10/11/12/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1

text_en:
as a high school student subjected to watch this film by an extremely intelligent teacher, im ashamed that he would choose this to show to us. it is so boring, so poorly acted, and so poorly filmed admist many a blue-screen and black and white images that don't fit in at all. now i know i sound like a teenager, but i usually like this stuff. this was horrible though. churchill annoyed me to no end and lithgow as f.d.r. was just annoying. stalin, hes a funny man.

"uncle joe" "i think ill leave now"

are you kidding?

1/10


text:
Ursula (Sammi Davis) woont op het Engelse platteland met haar vrolijke vader (Christopher Gable), haar stoïcijnse moeder (Glenda Jackson, die een oudere Ursula speelde in 'Women in Love'), haar zus Gudrun (Glenda McKay) en diverse andere Brangwens. Het gezin leeft gerieflijk dankzij de vrijgevigheid van oom Henry (David Hemmings), de eigenaar van de plaatselijke mijnen. Ursula wordt door de gymlerares van haar school (Amanda Donohoe) kennis laten maken met de lesbische liefde en ontmaagd door een soldaat (Paul McGann). Ze besluit onderwijzeres te worden en haar familie bezorgt haar een baan op de plaatselijke school, waar ze moeite heeft met het handhaven van de discipline. Ondanks haar sterke gevoelens voor haar soldaat, weigert ze de vrouw te worden van een lid van de Britse buitenlandse dienst, en kiest ze er liever voor een oude vrijster te zijn en te houden van wie ze wil en wanneer ze wil.
Wat mis ik de extravagante films van Ken Russell! Ik weet niet eens of deze film in de Verenigde Staten is uitgebracht. Als ik ervan had geweten, zou ik er meteen heen zijn gegaan om hem te zien. 'Women in Love' is nog steeds een van mijn favoriete films aller tijden.
Ken Russell vermengt grote emoties met intellectuele stimulansen en zorgt voor een flinke Deze film, met een naaktworstelscène tussen twee mannen, heeft een naakt liefdesscène tussen twee vrouwen. De scène van de soldaat die naakt tegen de rotsen opklimt, is een verbazingwekkend schouwspel.
De filmische regenboog heeft bijna de kleur van snoepgoed <0xE2><0x80><0x93> helemaal niet bedoeld om op een echte regenboog te lijken. Hij zorgt voor het begin en het einde van de film, terwijl Ursula ernaar toe probeert te gaan. Haar vader creëert een regenboog uit eetbare lekkernijen, maar Ursula wil niet de echte, alleen de fantasie.
De film is van begin tot eind een traktatie. Hij is in alle opzichten stimulerend: de muziek is voortreffelijk, het acteerwerk fascinerend, de beelden verbijsterend. Zeer aanbevolen.

text_en:
Ursula (Sammi Davis) lives in the English countryside with her happy-go-lucky dad (Christopher Gable), her stoic mom (Glenda Jackson, who played an older Ursula in "Women in Love"), her sister, Gudrun (Glenda McKay), and assorted other Brangwens. The family lives comfortably thanks to the generosity of Uncle Henry (David Hemmings), who owns the local mines. Ursula is introduced to lesbianism by her school's gym instructor (Amanda Donohoe), and is deflowered by a soldier (Paul McGann). She decides to become a teacher, and her family secures for her a position at the local school, where she has difficulty imposing discipline. Despite her strong feelings for her soldier, she refuses to become the wife of a member of the British foreign service, and chooses rather to be a spinster, and to love whom she wants when she wants.

How I miss Ken Russell's extravaganzas! I don't even know whether this picture was released in the U.S. Had I known of it, I would have rushed out to see it. "Women in Love" remains one of my favorite movies of all time.

Ken Russell mixes high emotion with the intellectual stimulation and provides substantial cinematic dynamite. Whereas "Women in Love" has a scene of Ursula vs. the bulls, this film has Ursula running from the wild horses. While "Women in Love" provided a nude wrestling scene between two men, this film has a nude love scene between two women. The scene of the soldier climbing naked up the rocks is an amazing spectacle.

The cinematic rainbow is practically candy-colored--not meant at all to resemble a real rainbow. It provides the opening and closing of the film, as Ursula seeks to go to it. Her father recreates a rainbow out of edible treats, but Ursula does not want the real thing, only the fantasy.

The movie is a treat from beginning to end. It is stimulating in every way--the music is superb, the acting captivating, the visuals stunning. Highly recommended.


text: Ik was dol op deze film. In mijn late tienerjaren en begin twintig maakte ik een grote DH Lawrence-fase door, en Ursula en Gudrun van Women in Love en The Rainbow waren personages waar ik van hield en die me na aan het hart lagen, ondanks en dankzij hun tekortkomingen.<br />Dit is een prachtig geschreven en gefilmd verhaal over een jonge vrouw die gewoon meer wil dan haar lelijke industriestad te bieden heeft. Ze wordt beïnvloed door een paar onconventionele oudere mensen in haar leven. Ik vond het een sensueel portret van biseksualiteit en creatieve vrijheid.

text_en:
I loved this film. I went through a big DH Lawrence phase in my late teens and early 20's, and Ursula and Gudrun from Women In Love and The Rainbow were characters I loved and related to, despite and because of their flaws.

This is a beautifully written and filmed story of a young woman who just wants more than her ugly industrial town has to offer. She is influenced by a couple of unconventional older people in her life. I thought it was a sensual portrait of bisexuality and creative freedom


text: The Rainbow (1989) was een film die Ken Russell maakte op basis van de geschriften van de legendarische victoriaanse schrijver D.H. Lawrence, maar dan met een Ken Russell-inslag. Het verhaal gaat over een jonge vrouw (Sammi Davis) die haar leven wil leven, maar dat moet doen in het repressieve victoriaanse tijdperk van Engeland. Maar ze ontmoet een mentor (Amanda Donohoe) die haar laat zien op welke manieren ze kan ontsnappen aan haar opgeklopte levensstijl (al is het maar voor een paar uur per keer). Vaak voelt het als een saaie roman van D.H. Lawrence (met af en toe een zeer geladen erotiek). Ken Russell krijgt de kans om de schoonheid van Amanda en Sammi in verschillende stadia te laten zien. Jammer dat die film in de Verenigde Staten nooit op dvd is uitgebracht. Als je van victoriaanse liefdesfilms houdt, zoals D.H. Lawrence of de films van Ken Russell, dan heb je meer waardering dan de gemiddelde kijker.<br />Aanbevolen voor fans van Ken Russell.

text_en:
The Rainbow (1989) was a film Ken Russell made based upon the writings of the legendary Victorian era author D.H. Lawrence, but with a Ken Russell twist. The story is a bout a young woman (Sammi Davis) who wants to live her life but she has to do it during the repressive Victorian age of England. But she meets a mentor (Amanda Donohoe) who shows her the many ways she can escape her button up lifestyle (if only for a few hours at a time). At many times it feels like a stuffy D.H. Lawrence novel (with the occasional highly charged eroticism). Ken Russell gets the chance to show the beauty of Amanda and Sammi in various stages. Too bad it was never released in the United States on D.V.D. If you love Victorian romance films, D.H. Lawrence or the films of Ken Russell then you appreciate more than the average viewer.

Recommended for Ken Russell fans.


text:
Deze film bevat twee zeer sterke hoofdpersonen en ze schaamden zich niet om gelijkheid te hebben in alle dingen, zelfs in seks, zoals de mannen. Degenen die niet vertrouwd zijn met deze tijd, zouden zeggen dat een vrouw een Getrouwde of een oude vrijster kon zijn. Wat het werk als onderwijzeres, actrice, verpleegster, romanschrijfster, sloerie of non betreft, waren de verschillende loopbaankeuzes. Wat betreft wat de vrouwen te zeggen hadden, dat was de her-expressie van de opvattingen of meningen van de echtgenoot of vader. (Zie Henrik Ibsen's Een poppenhuis).

Aangezien het een kunstfilm is, bevat hij een paar ontuchtige en naaktscènes die sommige moralisten pornografisch zullen vinden, want het is 'plezier van het vlees'.
Dit is een voorproefje van _Vrouwen in Liefde_. Anna Brangwen speelt wordt gespeeld door Glenda Jackson die Gudrun Brangwen speelde in Women in Love.
Dus als je van period film houdt, krijg je beide films en een dubbele aflevering.

text_en:
This film features two very Strong leads and They were not ashamed to have equality in all things even sex as the men did. Those not familiar with these times a women could be a Married or an old maid. As for work teacher,actress,nurse,novelist,strumpet or Nun were the varied career choices. As for what women had to say well it was re-expression of the views or opinions of the husband or father.( see Henrik Ibsen's A Doll's House)

As it is an art film it has some fornication and nudity scenes that some moralists will find pornographic for it is "pleasures of the flesh".

This is a prequel to Women in Love. neat Point,in the story Gudrun Brangwen mothers', Anna Brangwen played is played Glenda Jackson who played Gudrun Brangwen in Women in Love.

So if you like period film get both movies and have a double feature.


text:
Feds is geweldig en mijn favoriete komedie. Rebecca Demornay is zo cool in deze film, ze is mooi en ze schopt tegelijkertijd tegen haar kont.
Rebecca Demornay en Mary Gross zijn de enige vrouwelijke cadetten op de FBI-academie, maar ze vormen een team en laten hun mannelijke collega's zien hoe het moet. De twee figuren werken zo goed samen dat het buddycomedy op z'n best is.
De film heeft veel grappige scènes, die je aan het lachen maken, ook al heb je ze al duizend keer gezien. Zoals de scène waarin Demornay haar niet-meewerkende arrestantenbegeleider de handboeien omdoet nadat ze hem omver heeft geworpen. De grootste grap van de film is 'de schop in zijn ballen'. die ze ook in een hilarische scène gebruiken om een paar amateuristische straatrovers uit te schakelen.
Maar zie het liever zelf, als je eenmaal hebt gekeken wil je het nog eens zien.

text_en:
Feds is awesome and my absolute favorite comedy. Rebecca Demornay is so cool in this movie, she's pretty and kicks butt at the same time.

Rebecca Demornay and Mary Gross are the only female cadets at the FBI academy, but they team up and show their male colleagues how it's done. The two characters work so well together, it's buddy comedy at it's best.

The movie has got many funny parts, that make you laugh even if you have already seen them a thousand times. Like the scene when Demornay puts the cuffs on her uncooperative arrest-practice partner after sweeping him off his feet. Running gag of the movie is "the kick in the balls" which they also use in a hilarious scene to take out some amateurish muggers.

But rather see it yourself, once you've watched you'll want to see it again.


text: Het wint misschien geen enkele prijs als een van de allergrootsten. Maar het is een leuke film om naar te kijken. Soms wil je geen film waar je over na moet denken. Zoals ik al zei, ik moet erom lachen!

text_en: It may not win any awards as one of the all time greats. However it is a fun movie to watch. Sometimes you don't want a movie that you have to think about. Like I said it makes me laugh!


text:
Feds is geweldig! Zoveel humor en geestigheid, vermengd met harde klappen uitdelen.
De film is echt geweldig voor elke vrouw die op een door mannen gedomineerd terrein werkt. Ze laten veel van de mannen echt zien hoe ze hun werk goed moeten doen.
Er is ook een geweldige manier om elkaar te steunen die echt het verschil maakt.
Ik wou dat ze hem op dvd uitbrachten. VHS is nu echt een triest medium voor films. Ik wil Feds aan mijn dvd-collectie toevoegen.
Als je Feds nog niet hebt gezien, doe jezelf dan een lol en huur hem als je nog een videorecorder hebt.

text_en:
Feds is great! So much humour and wit mixed with butt-kicking.

The movie really is empowering for any woman who works in a male-dominated field. They really do show many of the guys how to do the job right.

There is also a great showing of support for each other that really helps make the difference.

I wish they would release it to DVD. VHS is really a sad medium for film now. I want to add Feds to my DVD collection.

If you haven't seen Feds, do yourself a favour and rent it if you still own a VCR.


text:
Dit is een van mijn vijf favoriete komedies.
Mary Gross geeft een geïnspireerde en hilarische voorstelling als de nerd, de nieuweling, de bijna-Fed.
Rebecca De Mornay is perfect als de rechttoe rechtaan Mary, en Fred Thompson speelde een veel betere fbi-instructeur dan hij ooit een senator heeft gespeeld.
Tony Longo als de matroos in de bar was ook uitmuntend.
Het had ook een geweldig ritme en je kon er gemakkelijk op dansen. Ik geef het een 80, Dick.

text_en:
This is one of my five favorite comedy movies.

Mary Gross gives an inspired and hilarious performance as the nerdy, neophyte, near-Fed.

Rebecca De Mornay is perfect as the straight foil for Mary, and Fred Thompson did a much better job of impersonating an FBI instructor than he ever did at impersonating a Senator.

Tony Longo as the sailor in the bar was also outstanding.

It also had a great beat, and was easy to dance to. I give it an 80, Dick.


text:
Bevestigingsacties zeggen dat er vrouwelijke cadetten moeten zijn. Niemand zegt dat het ouwe-jongens-krentenbroodnetwerk daar blij mee moet zijn.
Mary Gross is een perfectioniste met meer graden dan een thermometer. Maar ze is de spreekwoordelijke zwakkeling. Rebecca DeMornay heeft echter een paar colleges gevolgd aan een plaatselijke hogeschool, ze is net uit het Korps Mariniers en kan alles en iedereen die haar dwarszit een schop onder haar kont geven. Samen zijn ze echter de ultieme agent, ze moeten echter apart passeren.
De dingen waar ze in verzeild raken, de fouten die ze maken en de dingen die ze op spectaculaire wijze (en soms per ongeluk) goed doen, zullen je tot het einde toe aan het lachen en juichen houden. Mary Gross die dronken wordt en in een bar een zeeman tegen het lijf loopt, is dat op zichzelf al waard.

text_en:
Affirmative action says there have to be female cadets. Nobody says that the old boys network has to like it.

Mary Gross is a perfectionist with more degrees than a thermometer. However, she's the proverbial 98 lb. weakling. Rebecca DeMornay took a couple of classes at a community college, however, she just got out of the Marine Corps and can kick the butt of anything or anyone that crosses her. Together, they're the ultimate agent, however, they've got to pass separately.

The things they get into, the mistakes they make and the things they do spectacularly (and sometimes accidentally) right will keep you laughing and cheering to the end. Mary Gross getting beyond drunk and coming onto a sailor in a bar is worth it by itself.


text:
Hopelijk wordt _Feds_ op dvd uitgebracht!
_Feds_ is een unieke komedie over 'vrienden'. Twee vrouwen worden toegelaten op de FBI-academie in de veronderstelling dat ze zullen falen. Ellie, in academisch opzicht zwak en fysiek sterk, gaat met Janice, in academisch opzicht sterk en fysiek zwak, in zee voor wederzijdse hulp. Allebei hebben ze lef genoeg en komen ze met unieke oplossingen voor het overwinnen van wegversperringen.
Het was geniaal om Rebecca DeMornay als Ellie te casten; de zachtaardige Mary Gross is precies zoals Janice. Het is verfrissend om twee vrouwen in dit soort rollen te zien. Heeft een van de beste bar-verleidingsscènes ooit. Fred Thompson is de perfecte fbi-directeur Bilecki, met zijn harde manier van doen en dat warme zuidelijke accent.
Familievriendelijk, ondanks de barscène.

text_en:
Hopefully Feds will be brought to DVD!

Feds is a unique "buddy" comedy. Two women are admitted to the FBI academy on the assumption that they will fail. Academically weak and physically strong Ellie pairs up with academically strong and physically weak Janice for mutual aid. Both have plenty of moxie and come up with unique solutions for overcoming roadblocks.

Casting Rebecca DeMornay as Ellie was genius; soft-spoken Mary Gross is exactly right as Janice. It's refreshing to see two women in these kinds of roles. Has one of the best funny bar-seduction scenes ever. Fred Thompson is the perfect FBI director Bilecki, with a hard-guy manner and that warm southern accent.

Family-friendly despite the bar scene.


text: Leonard Maltin heeft deze film perfect ingeschat. Rebecca De Mornay en Fred Thompson zijn veel te goed om geassocieerd te worden met een film van dit kaliber, die in de verste verte niet te vergelijken is met een 'Politieacademie'. Alleen al door naar de hele film te kijken, weet je dat ik absoluut niets beters te doen had.

text_en: Leonard Maltin has this movie perfectly pegged with his 1/2 point rating. Rebecca De Mornay and Fred Thompson are much too good to be associated with a film of this caliber, which did not even come close to being anything comparable to a "Police Academy". Just to even watch the whole film tells you that I certainly did not have anything better to do.


text: Valse verklaringen, die vaak genoeg herhaald worden, kunnen valse indrukken versterken. Ik geloof dat dit gebeurd is met de 'Zoon van Sinbad'. Als schrijver en liefhebber van Griekse avonturen in het Nabije Oosten heb ik bewondering voor de opbouw van de plot, de dialoog, de personages en de uitvoering van het beeldschone juweeltje. Ik neem aan dat sommigen zich hebben laten meeslepen door de grap over Dale Robertsons Oklahoma-accent, maar over het algemeen is hij charismatisch, intelligent en viriel in de rol van de zoon van Sinbad, een man die nog meer van avontuur houdt dan van vrouwen en voor geen van beide bang is. De film wordt zo goed als gestolen door Vincent Price, die een andere komische rol speelt als Omar Khayyam, dichter en slachtoffer van Sinbad. Sally Forrest als Amir is een mooie vrouw en ze doet het heel goed in haar moeilijke rol als paleisbediende, geheim agent, minnaar en jaloerse vrouw. Leon Askin is geweldig als de verwaande sultan, en Mari Blanchard is heel goed als een lang verloren liefde, net als Jay Novello als de sinistere hansworst aan het hof. De plot is goed en rechttoe rechtaan. De Mongolen bedreigen het sultanaat; Simon Aristides en zijn dochter komen net op tijd naar de rechtbank om te voorkomen dat Sinbad en Omar worden terechtgesteld; als de oude man wordt vermoord om zijn geheim van het Griekse vuur, de atoombom van de oude wereld, mag Sinbad op zijn voorstel Omar meenemen en proberen het wapen terug te krijgen voordat de Mongoolse generaal die het heeft gestolen het geheim van Aristides' dochter kan loskrijgen en het aan zijn Mongoolse Khan kan overhandigen. Dan komen Amir en haar organisatie, met wie Sinbad wedijvert om het Griekse vuur te gebruiken in de strijd en de Mongoolse generaal en zijn leger te vernietigen. De bevredigende conclusie van de film is dat Sinbad tweede wordt na de sultan, zijn bondgenoten, vrouwelijke afstammelingen van de veertig dieven, als de nieuwe lijfwachten van de sultan en Amir en Sinbad II in de echt worden verbonden. De film bevat vier lange exotische dansnummers, met prachtige muziek van Victor Young, opzwepende regie van actiefilm-veteraan Ted Tetzlaff, en een verrassend aantal interessante dialogenrijke scènes, een paar prachtige buitenscènes en wat wrange humor ten koste van de sultan. De kostuums zijn prachtig, de artdirectie is kleurrijk en uitstekend, en Larry Germains haarstyling is van grote waarde. Deze film was niet bedoeld om te choqueren, zoals zo veel slechte recente films. De maker, Howard Hughes, was echter wel degelijk van plan om de dwaze taboes te overtreden met betrekking tot de vertoning van vrouwen in films; het resultaat is een film die niet alleen leuk is, maar ook heel aantrekkelijk gefotografeerd en gechoreografeerd, en een prima vermaak. Als hij eronder heeft geleden, is dat omdat degenen die er het vaakst over hebben gesproken hem niet hebben gezien of misschien de vele verdiensten ervan niet hebben beschouwd als een aantrekkelijk'vermaak'.

text_en: False statements, repeated often enough, can reinforce false impressions. I believe this is what has happened to "Son of Sinbad". As a writer and aficionado of Grecianzed Near-Eastern adventures, I admire the construction of the plot, the dialogue, the characters and the execution of the visually-lovely little gem. I suppose some have fallen in with the maker's jest at Dale Robertson's Oklahoma accent; but in the main, he is charismatic, intelligent and virile in the part of the son of Sinbad, a man who loves adventure even more than he loves women and who is afraid of neither. The film is all but stolen by Vincent Price, essaying another bright comedic part as Omar Khayyam, poet and victim of Sinbad's ill fortune after he is caught leaving the Sultan's harem. Sally Forrest as Amir is lovely and does quite well with her difficult role as palace servant, secret agent, lover and jealous woman. Leon Askin is superb as the vainglorious Sultan, and Mari Blanchard is very good as a long-lost love, as is Jay Novello as the sinister court buffoon. The plot line is a good and straightforward one. The Mongols are threatening the Sultanate; Simon Aristides and his daughter come to court just in time to save Sinbad and Omar from being executed; when the old man is murdered for his secret of Greek fire, the atom bomb of the ancient world, Sinbad is allowed at his suggestion to take Omar with him and try to retrieve the weapon before the Mongol General who stole it can get its secret from Aristides' daughter and deliver it to his Mongol Khan. Enter Amir, and her organization, with whom Sinbad leagues to use the Greek fire in battle and destroy the Mongol general and his army. The satisfying conclusion of the film finds Sinbad second to the Sultan, his allies, female descendants of the forty thieves, as the Sultan's new bodyguards and Amir and Sinbad II united in matrimony. The film features four extended exotic dance numbers, with lovely music by Victor Young, rousing direction by action-film veteran Ted Tetzlaff, and a surprising number of interesting dialogue-rich scenes, some lovely outdoor scenery and some tongue-in-cheek humor at the Sultan's expense. The costumes are delightful, the art direction is colorful and very fine and Larry Germain's hairstylings are a great asset. This film was never intended to shock, as are so many bad recent films. Its maker, Howard Hughes, however, did intend it to violate silly taboos on the exhibition of females in film; the result is a movie than is fun, very attractively photographed and choreographed and a fine entertainment. If it has suffered, it is because those who have spoken most often about it have not seen it nor perhaps considered its many merits as an attractive "entertainment".


text:
Geweldige booberama-klassieker van RKO's meesterborstman Howard Hughes, deze 3D (cup?) extravaganza is een must voor iedereen die zin heeft in de capriolen van een showgirl in de woestijn en schaars geklede haremachtervolgingen... elke stripper en stripteasekoningin in de wijde omgeving van L.A. moet een rol hebben gehad in deze beruchte technicolor stoeipartij. In 3D zou je je ogen uit je hoofd hebben gekeken (om de promo van Jane Russell in THE FRENCH LINE te parafraseren). Befaamd om zijn censuurgestes en vertraagde release, is SON OF SINBAD als een kinderfilm gemaakt voor vieze oude mannen... in feite is dat precies wat het is... Vincent Price speelt het hele ding alsof hij in werkelijkheid Eve Arden is.
De gang van tieten in de laatste spoel moet een 3D natte droom zijn geweest. Het arme oude RKO was in dit stadium nog slechts een handwerkstudio die (nu grappige) rommel maakte en maakte in deze periode nauwelijks nog films die het vanwege de kwaliteit hebben uitgehouden.
Waarschijnlijk is alleen SLIGHTLY SCARLET hun beste film van deze tijd; dat is aan het andere eind van de schaal... of misschien aan het eind van de lopende band.

text_en:
Awesome booberama classic from RKO's master breast man, Howard Hughes, this 3D (cup?) extravaganza is a must see for anyone keen for desert showgirl antics and scantily clad harem chases....every stripper and burlesque queen in the greater LA area must have got a gig on this notorious Technicolor romp. In 3D it would have knocked BOTH your eyes out (to paraphrase THE FRENCH LINE's Jane Russell promo). Famous for it's censorship wrangles and delayed release, SON OF SINBAD is like a kids film made for dirty old men..in fact that is exactly what it is......Vincent Price plays the whole thing like he is really Eve Arden.

The corridor of boobs in the last reel must have been a 3D wet dream. Poor old RKO was reduced to being a craftsmanship studio making (now funny) trash by this stage and barely made any films in this period that have lasted because of quality.

Probably only SLIGHTLY SCARLET is their best film of this time; this is at the other end of the scale ....or maybe the gusset of the assembly line.


text: Ik heb net _Son of Sinbad_ gezien. Volgens Robert Osborne van TMC (Turner Classic Movies) speelden er in totaal 127 vrouwen in deze film. Het is een paradijs voor vrouwenliefhebbers, maar dan wel arabische vrouwen met ritssluitingen aan hun kostuums en hoge hakken aan het toetje! Beter dan dit kan het niet worden. Als Vincent Price als Omar Khayyam de rovers de beschikbaarheid van mannen verkoopt, zit hij letterlijk boven op wat je een zeepkist zou kunnen noemen. Deze film zou de zaak van de _Women's Lib_ wel eens met vijftig jaar kunnen terugdringen. Alleen Howard Hughes had een meest sexuele, en toch openhartige, film als _Son of Sinbad_ kunnen produceren. Ik kan het aanbevelen voor iedereen die hardop wil lachen om de capriolen en de dubbelzinnige opmerkingen van Vincent Price. Hij is 'Priceless'. De film is oorspronkelijk gemaakt in 1953. Vanwege de gewaagde kostuums van de vrouwen heeft Hughes de vertoning opgeschort om te kunnen profiteren van de publiciteit. Volgens meneer Osborne is de film ook ingeleverd, die Edsel van filmprocessen, 3D, maar in gewoon formaat uitgebracht in 1955, nadat de heup was gestorven, samen met die afschuwelijke bril! Moet je zien. Ik kon niet ophouden met lachen.

text_en: I just saw "Son Of Sinbad". According to Robert Osborne of TMC(Turner Classic Movies) there were a total of 127 women in this film. It is a girl watchers paradise but, arabian type women with zippers on their costumes and high heels in the dessert! It doesn't get any better than this. When Vincent Price the comic relief, as Omar Khayyam, sells the availability of men to the raiders he literally is on top of what you may call a soap box. This movie could well push the cause of Women's Lib back 50 years. No one but Howard Hughes could have produced a sexest, yet tongue in cheek, film like "Son Of Sinbad". I recommend it for anyone who wants to laugh out loud at the antics and Vincent Price's double takes. He is "Priceless". The film was originally made in 1953. Due to the risque costumes of the women Hughes held up the release in order to cash in on the publicity. Also, according to Mr. Osborne, the film was made in, that Edsel of film processes, 3D but release in regular format in 1955 after the hipe died along with those awful glasses! See it. I couldn't stop laughing.


text:
Zoon van Sinbad is een film die zich aan de oude studioregel houdt: als je een dure film hebt en een dure set bouwt, moet je er ook iets mee doen. Iedere filmfan zal de sets herkennen die gebruikt werden in de RKO-klassieker _Sinbad de zeeman_, met in de hoofdrollen Douglas Fairbanks jr. en Maureen O'Hara.
Fairbanks had de stijl en het lef om de met het kromzwaard zwaaiende _Sinbad_ te spelen, de vrouwenversierder en verteller van sterke verhalen. Ik vermoed dat _Sinbad_ ook een heleboel verhalen vertelde over de vrouwen en de reizen in zijn leven. Maar nu krijgen we die arme Dale Robertson, die deze film ongetwijfeld met afschuw zal terugzien. Maar omdat hij voor Howard Hughes werkte, hoefde Robertson zich geen zorgen te maken dat zijn salaris niet zou worden uitbetaald.

In het boek van de Citadel-filmserie keken zowel Price als Sally Forrest, die een van de vele vrouwen in de cast speelde, geamuseerd terug op het hele gebeuren. Price gaf toe dat hij zijn rol van Omar Khayyam tot op het bot had overdreven. De rol gaf de klassiek opgeleide acteur wel de kans Omars onsterfelijke zinnen voor het scherm uit te spreken.
De plot, als je het zo kunt noemen, gaat over Sinbad en Omar Khayyam die samenwerken om de Kalief Leon Askin te redden van de binnenvallende Mongoolse hordes van Tamerlane. Ze slagen er ook in om de magische lamp van Aladdin mee te nemen en de Amazone-afstammelingen van Ali Baba's Veertig Dieven. Dit is een missie voor hun leven, want Askin heeft Robertson en Price al ter dood veroordeeld voor een paar indiscreties in de harem.
Dit alles was voor Howard Hughes een excuus om zo veel mogelijk gelegenheden aan te grijpen om zoveel mogelijk been en decolleté op het scherm te brengen als hij maar op één keer kon. Bij het vallen van een gouden dinar vindt er een haremdansnummer plaats, jammer dat het dwaze complot in de weg moest zitten. De film werd in 1953 opgenomen en wachtte twee jaar op zijn première, iets wat in de RKO-jaren van Howard Hughes niet ongebruikelijk was. Hij wachtte op de goedkeuring van het Legioen van Fatsoen dat de censuur op films controleerde. Hughes moest blijkbaar een paar van de meer onthullende scènes schrappen voordat hij het grote publiek dit kon aandoen.
_Son of Sinbad_ krijgt een even hoge waardering als de film zelf, omdat hij zo vet is. Je hoeft deze film niet serieus te bekijken als je dat verkiest. Blijkbaar wilden de spelers dat niet.

text_en:
Son Of Sinbad is a film that follows the old studio rule that when you have an expensive picture and build an expensive set, get some use out of it. Any film fan will readily recognize the sets that were used in the RKO classic Sinbad The Sailor that starred Douglas Fairbanks, Jr. and Maureen O'Hara.

Fairbanks had the style and dash to play the scimitar wielding Sinbad, ladies man and teller of tall tales. I suspect Sinbad also told a lot of tales about the women as well as the voyages in his life. But here we get poor Dale Robertson who must look back on this film with no amount of horror. But as he was working for Howard Hughes I'm sure that Robertson did not have to worry his paycheck wouldn't clear.

In the Citadel film series book, the Films of Vincent Price both Price and Sally Forrest who played one of the many women in the cast both looked back with amusement on the whole thing. Price acknowledged that he hammed up his part of Omar Khayyam to the hilt. The role did give the classically trained actor a chance to speak Omar's immortal lines for the screen.

The plot if you can call it involves Sinbad and Omar Khayyam teaming up to save the Caliph Leon Askin from the invading Mongol hordes of Tamerlane. They also manage if you can believe to bring Aladdin's magic lamp and the Amazonian descendants of Ali Baba's Forty Thieves. This is an errand for their lives because Askin already has Robertson and Price under a death sentence for some harem indiscretions.

All this was an excuse for Howard Hughes to put in as many opportunities as he could to bring in as much leg and cleavage as he could pack on the screen at one time. At the drop of a gold dinar a harem dance number will occur, too bad the silly plot had to get in the way.

The film was shot in 1953 and waited two years for release, something not unheard of in the RKO years of Howard Hughes. It awaited approval of the Legion of Decency which controlled the censorship of films. Hughes apparently had to cut some of the more revealing scenes before inflicting this on the general public.

Son Of Sinbad gets as high a rating as it does for the sheer campiness of the film. Don't give this film one serious moment of viewing if you choose to watch it. Apparently the players didn't.


text: Het enige wat deze afgrijselijke film redt, is Vincent Price! Verder is het een festival van halfgeklede dansmeisjes in driedelige 'D'-kostuums en een van de sufste, stomste plotlijnen die ik in tientallen jaren heb gezien! Hoewel ik een enthousiaste Belly Dancer ben en graag naar zulke 'z'-filmpjes kijk om ideeën voor dansen op te doen, zijn deze Terpsichorean-pogingen net iets minder burlesk; een van de 'dochters van de 40 dieven' voert zelfs een paaldans uit voor Sinbad! Ik heb ergens gelezen dat de beroemde Lilly St. Cyr (ja! die zo verheerlijkt wordt genoemd in Rocky Horror) de kostuums heeft ontworpen. Als dat waar is, is het niet verbazingwekkend dat deze vrouwen eruitzien als afgedankte strippers.

text_en: The only thing that saves this horrendous flick is Vincent Price! Otherwise, it's a festival of half-clad dancing girls wearing triple "D" costumes and one of the lamest, most stupid plot lines I've watched in decades! Although I'm an avid Belly Dancer and enjoy watching such "z" grade "fluff" films just to get ideas for dancing, these Terpsichorean attempts hover just this side of burlesque; one of the "daughters of the 40 thieves" even performs a pole dance for Sinbad! I read somewhere that the famed Lilly St. Cyr (yes! the one mentioned so worshipfully in Rocky Horror) designed the costumes. If that's true, then it's no surprise that these women look like stripper rejects.


text:
Gegarandeerd dat je je een vieze oude man voelt (als je dat al niet bent, en ik ben dat NIET) - 'Zoon van Sinbad' is niets anders dan een smoes om naar een stel schaars geklede haremmeisjes te lonken.
De plot (als je het zo kunt noemen) wordt regelmatig onderbroken om een andere slet de kans te geven met haar heupen te wiegen in een onnodig lange dans. Het meest bespottelijke voorbeeld is aan het eind van de film, wanneer een van de Goeden denkt dat hij geen tijd meer heeft om de betovering uit te voeren die de Slechten zou verslaan. Nou, jeetje, misschien had je meer tijd gehad als je niet de laatste 10 minuten had zitten kijken naar een Arabische Pole Dance! Maar het meest beledigend is de toespraak die Vincent Price houdt, waarin hij een bepaalde groep vrouwen overhaalt hun onafhankelijke levensstijl op te geven zodat ze van mannen kunnen 'houden' en in plaats daarvan hun kinderen kunnen baren! Toch is Vincent Price hier de enige redder in de nood (en de enige reden waarom ik heb meegeluisterd). Zijn komische voordracht verheft het verre van snuggere script.
Onnodig te zeggen dat niemand anders in deze janboel werd aangenomen vanwege zijn acteertalent. Bijvoorbeeld, als een van de meisjes iemand verliest die haar dierbaar is en in gevaar komt (ik ben cryptisch, dus ik'verpest' het'verhaal' niet voor je <0xE2><0x80><0x93> ha!), toont de 'actrice' geen verdriet of angst zoals iemand in haar situatie zou doen. In plaats daarvan pruilt ze als een verwende sloerie die de bontjas die haar suikeroompje haar had beloofd niet heeft gekregen.
<0x3E><0x3E> Howard Hughes was berucht om het feit dat hij een heleboel vrouwen voor zijn eigen harem verstopte. Dus is het geen verrassing dat hij deze waardeloze film heeft gemaakt. Wat wel verrassend is, is dat Vincent Price erin toestemde mee te werken aan iets wat zo beneden zijn waardigheid is, en zo seksistisch. En vertel me niet dat hij ook een vieze oude man was, want dat wil ik echt niet weten. Laat me een beetje vertrouwen in de mensheid houden, oké?

text_en:
Guaranteed to make you feel like a dirty old man (if you aren't one already, and I'm NOT) - "Son Of Sinbad" is nothing but an excuse to ogle a bunch of scantily clad harem girls.

The plot (such as it is) pauses frequently to allow another bimbo to wiggle her hips in an unnecessarily long dance sequence. The most ludicrous example being near the end of the movie, when one of the Good Guys thinks they won't have time to perform the spell which would defeat the Bad Guys. Well, gee, maybe you would've had more time if you hadn't just sat around for the last 10 minutes watching an Arabian Pole Dance!

Most offensive however, is the speech Vincent Price delivers, wherein he convinces a certain group of women to give up their independent lifestyle so they can "love" men and bear their children instead! Still, Vincent Price is the only saving grace here (and the only reason I tuned in). His droll line delivery elevates the far-from-clever script.

Needless to say, nobody else in this stinker was hired for their acting abilities. For instance, when one of the girls loses someone dear to her and finds herself in danger (I'm being cryptic so I don't "spoil" the "story" for you - Ha!), the "actress" displays no grief or fear as anyone would in her situation. Instead she pouts like a pampered floozy who didn't get the fur coat her sugar daddy promised her.

Howard Hughes was notorious for stashing away lotsa women for his own personal harem. So it's no surprise that he produced this crapfest of a film. What is surprising, is that Vincent Price agreed to be a part of something so beneath his talents, and so very sexist. And don't tell me that *he* was a dirty old man too, 'cause I really don't want to know. Let me retain a little faith in humanity, 'kay?


text: Deze televisiefilm over een ondergrondse pornoclub in Princeton had potentie. Hij was beter dan ik had verwacht. Ja, hij ging niet verder dan het niveau van de beestenboel in het dierenhuis, maar in feite probeerde hij het materiaal met een kleine mate van intelligentie aan te pakken.<br />Maar niet genoeg. Ik was teleurgesteld dat elke keer dat de film een interessante plotlijn introduceerde die de film over meer dan alleen 'bevrijde studenten versus verstikkende universiteitsdecaan' zou hebben doen gaan, hij bij de volgende commercial weer werd ingetrokken omdat serieuze gedachten de feestsfeer die de film probeerde te creëren, zouden hebben verstoord.

text_en:
This television movie about an underground Princeton porn club had potential. It was better than I thought it would be. Yes, it didn't go beyond the Animal House level of complexity, but it actually tried to deal with the material using a small measure of intelligence.

Not enough though. I was disappointed that every time the movie introduced an interesting plot thread which would have made the movie about more than just "liberated students vs. stifling university dean" it was dropped by the next commercial because serious thought would have interfered with the party atmosphere the movie tried to foster.


text: Nu geef ik toe dat het acteerwerk een beetje prullerig was, maar ik geloof dat het over het geheel genomen niet zo slecht was voor een film zonder naam. De soundtrack van de film was ook heel goed. Ik bedoel, de film openen met 'Strange Disease' van Prozzak? Dat was niet alleen geweldig, het was ook heel passend bij de film. En ik had nooit gedacht dat ik nog eens een film zou zien waarin het nummer 'Magic Chicken!' van de Aquabats passend zou zijn.<br />De film was grappig. Heel goed voor een tv-film, ik wou alleen dat ik hem op band kon krijgen zodat ik al mijn vrienden kon dwingen ernaar te kijken.

text_en:
Now I admit that the acting was a bit shoddy, but I believe that overall it wasn't that bad for a no-name cast. Also the soundtrack to the movie was very good. I mean, opening up the movie with "Strange disease" by Prozzak? That was not only great, that was also very fitting to the movie. And I never thought that I would live to see a movie where the song "Magic Chicken!" by the Aquabats would be fitting.

The movie was funny. Very good for a made for TV movie, I just wish that I could get it on tape so that I could force all of my friends to watch it.


text: Deze film is een geweldige komedie, en hij zit niet alleen vol onderhoudende humor, maar ook inzicht in de ware aard van de mens... we zijn allemaal geile beesten. Dat niet alleen, maar het is ook een geweldige datefilm, vooral als jij en je partner 'pollymorf pervers' zijn.

text_en: This film is a great comedy, and full of not only entertaining humor, but also insight into the true nature of human... we're all horny beasts. Not only that, but it is a great date movie, especially if you and your mate are "pollymorphously perverse."


text: Ik moet zeggen dat de casting voor deze film in de eerste plaats geweldig is. Alle acteurs in deze film hadden iets met de camera en met het publiek. De hoofdrollen hadden niet door betere mensen gespeeld kunnen worden, het was magisch. De filmtechniek was een beetje vermoeid, maar voor een kersenpit is het prima. Ik klaag alleen over een paar onvaste handcamerashots, maar wat moet je met een handcamera? Het comedy-centrum moet en zal (via mij) veel feedback krijgen van de kijkersgemeenschap over deze film. Ik voel me zeer vereerd dat ik zo'n pakkende en geloofwaardige film heb gezien. Ikzelf, als student, ben het eens met elke verklaring en elke daad die op deze campus plaatsvond. Het is allemaal waar, en ik zou er graag nog veel meer over willen zeggen, tot en met de porno op de campus aan toe. KUNNEN JULLIE ALLEMAAL KOFFIE HOUDEN IN HET GRAPPARK! ZIE DEZE MOVIE!

text_en: I must say, first and foremost, the casting for this movie is superb. All of the actors in this film had chemistry with the camera and with the audience. The main 5 could not have been played by better people, magical. Film technique was a little weary, but for a cherry popper, it is just fine. Some wobbly handheld shots is all I am complaining about, but what are you going to do for a handheld? Comedy central should and will (via myself) receive great feedback from the viewing community on this one. I myself feel very privileged to have viewed such a to the point and believable movie. I myself, who am a college student, agree with every statement and every act that occurred on this campus. It is all very true, and as much as I would like to say, right down to the porno on campus. KUDOS to all of you at comedy central! SEE THIS MOVIE!!


text: Disney is nu al een tijdje bezig met wat ze 'originele' films noemen. Het lijkt erop dat de rage is overgeslagen. Nu heeft Comedy Central, waar we allemaal heen gaan om oude SNL-herhalingen op te zoeken, een film gemaakt. Je zou denken dat het grappig was. Ik bedoel, COMEDY CENTRAL die een film maakt. Ik had het mis. Het is echt behoorlijk saai. Het gaat over een student die een pornoclub begint en de problemen die hij heeft om die draaiende te houden. Het is helemaal niet grappig. Ik raad je aan er alleen naar te kijken als er verder niets op staat en anders iets te huren.

text_en: Disney has been making what they call "original" movies now for some time. Seems like the craze has caught on. Now Comedy Central, that place we all go to find old SNL reruns, has made a movie. You would think it be funny. I mean, COMEDY CENTRAL making a movie. I thought wrong. Its really pretty boring. Its about a college student who starts a porn club and the problems he has trouble keeping it going. Its not really funny at all. Ide recommend only watching it if there's nothing else on otherwise go rent something.


text: Nu leken de voorvertoningen van een heel interessante film te zijn, een beetje ruig en een beetje sexy, maar al met al was het een waardeloze film. Ik lachte niet en glimlachte ook niet. Comedy Central is mijn favoriete kanaal, maar ze zijn er niet in geslaagd een origale film te maken en ik vraag me af of ik wel loyaal ben aan dit kanaal. Als je zin hebt in ruige, hilarische lol, dan raad ik je aan om naar de manshow te kijken, die elke zondag om 10.10 uur een nieuwe aflevering uitzendt.

text_en: Now, the previews made this look like a very interesting movie, a bit raunchy, and a bit sexy, but all in all, it sucked out loud. I did not laugh, nor did i crack a smile. Comedy central is my favorite channel, but they did not suceed in making a origial movie, and i question my loyalty to this channel. If you want raunchy, hilarious fun, then i would suggest you watch the man show, which airs a new episode every sunday at 10. 1/10


text: Ik bedoel echt serieus deze film is zo niet grappig en dat probeert hij wel maar het lukt hem niet om een grappige mop te vertellen de enige mensen die zeggen dat dit net zo grappig is als die film van jenny mccarthy maar echt serieus het is gewoon waardeloos dat hij niet eens een fatsoenlijke mop probeert te vertellen het lukt hem niet als hij hem vertelt en hij wordt zo slap als de pest ik wou dat pornosterren grappig waren maar dat zijn ze niet en dan nog een stel acteurs in een laag tempo die niet eens goed zijn. TDie film is de slechtste komedie die ik ooit heb gezien behalve _Smerige liefde_ die nog erger was maar deze film gaat er helemaal in op en Jenna jameson is niet goed in komedie ze zou zich bij porno moeten houden want daar heb je niet veel acteertalent voor nodig. Ik kan je alleen maar zeggen dat het de moeite niet waard is om naar iets beters te kijken.

text_en: I mean seriously this movie is so unfunny and that it tries but it can't seem to land a funny joke the only people who say that this is funny like jenny mccarthys movie but seriously it sucks just that it does not even try to crack a decent joke it fails when it delivers and becomes lame as hell I wish that pornstars were funny but they aren't and putting a bunch of low rate actors who are not even good. THis movie is the worst comedy I have seen except for dirty love now that was worse but this movie goes right along with it and jenna jameson is not good at comedy she should stick to being in porn because it does not take much acting skills. All I can tell you is that it is not worth your time at all watch something better.


text: Geweldige muziek, ja, oké, er was iets goeds aan deze film. Oké, prima, nu ik erover nadenk, ik geef nog één ding toe: What's Her Name was geweldig, de rooie Goethals Bridge, zwarte behachie. Jammie! Afgezien daarvan was deze film verschrikkelijk. Woonden die kinderen in die studentenflats? Senioren en ze wonen in studentenflats? In mijn wereld noemen we die mensen LOSERS! Ook in mijn wereld was deze film niet zo grappig, er was eigenlijk maar heel weinig te lachen. Ik zal de viering van pornografie en disco over het hoofd zien, geen commentaar leveren op het roken van hasj, maar als het op de promotie van homoseksualiteit aankomt, nou, daar moet ik van kotsen. Deze film gonsde in een sukkeldrafje voort en eindigde in een iets vrolijker sukkeldrafje, maar in het midden was de beslissende factor, die dit van een D- of D-film in een 1 van de 10 veranderde, een zuivere F-film: een man die een andere man kust. AHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHH. F F F F F F F. F om deze film te vergeten. F om alle kopieën ervan te vinden en te verbranden. F om doodziek te worden. Wacht. Nog iets goeds aan deze film: het feit dat het nu voorbij is en ik verder kan met mijn leven. Ik zal vanavond waarschijnlijk een nachtmerrie hebben na dit te hebben gezien, maar ik kom er wel overheen... hoop ik.

text_en: Great music, yes, okay there was something good about this movie. Okay, fine, thinking about it, i'll admit one more thing: What's Her Name was great, the redhead Goethals Bridge, black bra chick. Yummy! Other than that THIS MOVIE WAS HORRIBLE. Were those dorms those kids were living in? Seniors and they live in dorms? In my world we call those people LOSERS! Also in my world this movie was not that funny, it really had very few laughs in it. I'm gonna overlook the celebration of pornography and disco, make no comment on the pot smoking, but when it comes to the promotion of homosexuality, well, that's where I puke. This movie had been humming along at a lame pace and finished on a slightly more upbeat lame pace but there around the middle was the deciding factor, what turned this from *maybe* a D or D- movie into a 1 out of 10, a pure Grade F movie: the acceptance of a man kissing another man. AHHHHHHHHH no no no no no no that should not be. F F F F F F F. F for Forget this movie. F for Find all copies of this and burn them. F for Freakin' sick. Wait. One more thing that was good about this movie: the fact that it's now over and I can get on with my life. Unfortunately I'll probably have a nightmare tonight after watching this but I'll recover... I hope.


text:
Double Dragon wordt meestal de eerste sidescrolls-slagroom genoemd. Dat is het niet, er waren al een paar kleine hits voor, maar het is zeker de beste die ooit onze speelhallen heeft gedomineerd.
In 1987 gaven mijn oom en ik een fortuin uit aan dit spel en het kostte ons ongeveer veertig miljoen credits om het uit te spelen. Het was bijna net zo uitputtend als het daadwerkelijk in elkaar slaan van honderden schurken. Je hamerde zo hard op de knoppen dat je arm tegen de tijd dat het spel was afgelopen drie keer zo groot was en je als een gek zweette. En ik was toen nog maar zeven jaar oud!
Ondanks de wedstrijden die volgden en die op zich klassiekers waren ( _Streets of Rage_, Final Fight) kon geen van die wedstrijden ooit tegen Double Dragon op. Als je als 2-speler speelt, is dit spel absoluut dodelijk. Tegen de tijd dat ik 12 was, slaagde ik erin het met een enkele credit af te maken. Zo triest ben ik. Of komt dat omdat het zo'n goed spel is?
Maar het is niet alleen het hoge speelvermogen dat het zo goed maakt. De cartoonachtige grafische beelden hebben net genoeg kleur en Manga om ze bijna iconisch te maken. Het is een beetje verouderd en het klinkt nog steeds briljant. Zo veel thema's, zo veel melodieën en zo verrekte cool.
Double Dragon werd ook op praktisch elk thuisplatform uitgebracht (maak me niet wijs dat je me de afschuwelijke C64-versie kunt aanraden), maar geen van die platforms, zelfs niet de recente Gameboy Advance-versie, kon tippen aan de grootsheid van de arcademachine. Als je dit spel ziet, aarzel dan niet om al je zuurverdiende centen eraan uit te geven. Het is het meer dan waard.
Graphics A Sound Ablazer Gameplay A!

text_en:
Double Dragon is commonly referred to as the first side-scrolling beat-em-up. It's not, there were a couple of minor hits before it, but it sure is the best that has ever dominated our arcades.

Back in 1987 me and my uncle spent a fortune on this game and it took us about 40 million credits to get to the end. It was almost as exhausting as actually beating up hundreds of thugs. You'd hammer the buttons so hard that by the time the game had ended, you're arm would be tripled in size and you'd be sweating like crazy. And I was only 7-years-old at the time!

Despite the games that followed which were classics in their own right (Streets of Rage, Final Fight) none really ever matched up to Double Dragon. When playing as 2 players, this game is absolutely lethal. By the time I was 12 I managed to finish it with a single credit. That's how sad I am. Or is it because the game is so good?

But it ain't just it's high playability that makes it so good. The cartoonish graphics have just enough color and Manga to make them almost iconic. And the music? It's amazing! When I was 7 I'd be humming this at school or while I was walking down the road. Even 19 years later it hasn't dated a bit and still sounds brilliant. So many themes, so many melodies and so bloody cool.

Double Dragon was also released on practically every home platform (don't get me started on the awful C64 version) but none of them, not even the recent Gameboy Advance version, really ever matched up to the awesomeness of the arcade machine. If you see this game, do not hesitate to spend all of your hard-earned pennies on it. It's well worth it.

Graphics A Sound A+ Gameplay A+ Lasting Appeal A


text_en:
Rated E(Contains Violence)

Released in 1988 Double Dragon is one of the first side-scrolling beat-em up fighting games.Sort of like Final Fight.In my opinion this is one of the best games released for the NES.For 1988 it was almost flawless.

The graphics were fairly good for its time and the gameplay was fun and simple.Double Dragon is a nice fun fighting game.You can fight using your fists and legs or you could use various weapons that you can find.This is one of the first of many side-scrolling fighting games to come.Double Dragon is a fun and good NES game.One of the best NES games in my opinion.

9/10


text:
Directeur Bob Fosse heeft nog niet een onmetelijke mate van erkenning verworven, maar zijn films hebben een uitgesproken karakter. Hij lijkt geobsedeerd te zijn door de wereld van het muziektheater, wat je ook in andere films als 'Sweet Charity' en 'All that Jazz' ziet. Maar in zijn andere films zijn muziekuitvoeringen meestal de enige die de show stelen. 'Cabaret' is een uitzondering, omdat het een interessante achtergrond en verhaallijn heeft, en de muziektheateruitvoeringen worden hier slim gebruikt om de plot te illustreren en te benadrukken. Ze spelen ongeveer dezelfde rol als het koor in het oude Griekse toneelstuk.
Natuurlijk verdient de vertolking van 'Kit Kat Club' van Cabaret op zichzelf al de aandacht. Het is niet verwonderlijk dat een variétéliefhebber als Bob Fosse belangstelling had voor de Weimarrepubliek in Duitsland, toen 'goddelijke decadentie' de naam van het spel was. Alleen Bob Fosse kon met zo'n overdadige toepassing de groteske smerigheid van het Berlijnse tuig tijdens de opkomst van het nazisme herscheppen, een context die diende als inspiratiebron voor expressionistische schilders en voor Brechts 'Threepenny Opera'. Tijdens de aftiteling zie je een vrouw in het openbaar met kort haar en een bril die een sigaret rookt (iets heel verdachts in 1931!). Het is de exacte reproductie van een beroemd schilderij van Otto Dix.
Een schandalig grijnzende clown (Joel Grey) introduceert elk cabaretnummer. De meisjes verschijnen in alle mogelijke verwrongen houdingen en houden een uitgestreken gezicht. De Kit Kat-club doet denken aan een arena in een roman, waar het publiek uit is op alles wat krankzinnig is (zelfs vrouwen vechten in de modder...). Om een idee te krijgen van wat voor soort etablissement de club is, staat Michael York op een gegeven moment naast een travestiet in een urinoir... De cabaretvoorstellingen worden des te provocerender naarmate het verhaal spannender wordt. De club is in wezen een immorele plek waar alles te koop is, en hij past zich schaamteloos aan de komende radicale politieke veranderingen aan.
Liza Minelli's personage voelt zich in zo'n omgeving volkomen op zijn gemak. Haar personage is perfect geschetst in haar liedje 'Bye Bye Mein Herr'. Ze is de belichaming van de vamp, harteloos en onschuldig tegelijk, het soort dodelijke vrouw dat mannen gek maakt en ze dan als speelgoed afstaat. Ze doet me denken aan Marlene Dietrich in 'The Blue Angel'... Minelli's optreden op het podium met jarretels en een bolhoed ziet er vandaag nog steeds elegant en ondeugend uit.
Maar de ware aard van haar personage wordt al snel duidelijk zodra ze het podium verlaat. Minelli kan er niets aan doen dat ze altijd extravagant is, maar ze blijkt een kwetsbare vrouw te zijn die door haar vader wordt verwaarloosd en die voortdurend aandacht nodig heeft. Zoals voorspeld in haar lied, blijkt ze in wezen niet in staat te zijn een serieuze relatie aan te gaan, ondanks haar relatie met Michael York ('And though I used to care, I need the open air, you'll have all reason to doubt me Mein Herr').
Het script is gebaseerd op een verhaal van de Britse schrijver Christopher Isherwood, getiteld 'A Goodbye to Berlin', gebaseerd op zijn eigen persoonlijke herinneringen. Hij is naar verluidt het personage dat door Michael York wordt gespeeld. Hij is een serieuze jongeman uit de hogere klasse, die bij toeval Liza Minelli ontmoet, terwijl hij op zoek is naar een appartement. Ze stelt hem voor aan allerlei mensen, van tuig van de richel tot aristocratie, onder wie een gigolo, een joodse erfgename en een dubbelzinnige baron die hen allebei afwijst nadat hij hen 'bespeeld' heeft. De film eindigt als ze op een perron afscheid van elkaar nemen, maar je kunt je voorstellen dat hun gezamenlijke ervaring hen beiden heeft veranderd, want wat hem betreft was het een duidelijke overgang naar de volwassenheid.
Een van de scènes, midden in de film, is behoorlijk verontrustend. In een herberg op het platteland zingt een jonge SA-man een liedje dat 'Tomorrow belongs to me' heet, wat nostalgisch begint maar geleidelijk overgaat in een aanstekelijke nazimars als de hele menigte zich bij hem voegt. Dit onverwachte aantal lijkt veel kijkers in verlegenheid te hebben gebracht. Als het nazisme zich als het pure kwaad had gepresenteerd, zou het dan enig succes hebben gehad? Dit gewaagde tafereel maakt duidelijk dat het voor veel Duitsers in die tijd het symbool was van positieve waarden: schoonheid, traditie, orde, trots, toekomst. Als je niet wist hoe het zou aflopen, zou je dan niet in de verleiding zijn gekomen om deze machtige hymne aan het vaderland mee te zingen terwijl je hiernaar keek? Een goede vraag, zelfs, of vooral, tegenwoordig...

text_en:
Director Bob Fosse hasn't achieved an immense degree of recognition, but his movies have a distinctive flavour. He seems to have an obsession with the world of music-hall, which is felt in other movies like "Sweet Charity" and "All that Jazz". In his other movies though, musical performances tend to steal the show almost entirely. "Cabaret" is an exception because it has an interesting background and storyline, and the music-hall performances are cleverly used here to illustrate and emphasize the plot. They play about the same role as the Chorus in ancient Greek play.

Of course, the depiction of Cabaret's "Kit Kat Club" deserves attention all by itself. It is not surprising that a cabaret buff such as Bob Fosse took interest in the Weimar Republic period in Germany, when "divine decadence " was the name of the game. Only Bob Fosse could recreate with such consumed application the grotesque sleaze of Berlin's lowlife during the rise of Nazism, a context which served as inspiration for expressionist painters, and for Brecht's "Threepenny Opera". During the credits, check out a woman in the public with short hair and glasses smoking a cigarette (something quite dodgy in 1931!). It is the exact reproduction of a famous painting by Otto Dix.

An outrageously grinning clown (Joel Grey) introduces every cabaret number. The girls appear in all possible contorted postures keeping deadpan faces. The Kit Kat club reminds of a roman arena, where the public is out for anything insane (even women fights in the mud...). To give an idea of what sort of den the club is, Michael York finds himself at one point standing next to a transvestite in a men's urinal...The cabaret performances get all the more provocative as the plot gets tense. The club is an essentially immoral place where anything is for sale, and it adapts shamelessly to the radical political changes coming up.

Liza Minelli's character is totally at home in such surroundings. Her persona is perfectly sketched in her song "Bye Bye Mein Herr". She is the incarnation of the vamp, both heartless and ingenuous, the sort of lethal woman who drives men crazy and then gives them up like toys. Indeed, a very typical stereotype of the interwar period, think of Marlene Dietrich in "the Blue Angel"...Minelli's performance onstage with garter belts and a bowler hat still looks elegantly naughty today.

Though, the real nature of her character is well studied as soon as she gets offstage. While Minelli can't help being extravagant all the time, she turns out to be a fragile woman neglected by her father, and in demand of constant and renewed attention. As predicted in her song, she proves basically unable to engage in any serious relationship, despite her involvement with Michael York ( "And though I used to care, I need the open air, you'd every cause to doubt me Mein Herr").

The script was based a story by British writer Christopher Isherwood, called "A Goodbye to Berlin", based on his own personal memories. He is allegedly the character played by Michael York. A serious upper class young man, he meets Liza Minelli out of blind chance, while looking for an apartment to share. She introduces him to all sorts of people, from riff-raff to aristocracy, including a gigolo, a Jewish heiress, and an ambiguous baron who dismisses them both after having "played" with the two of them.

Michael York's sober performance looks a bit pale as opposed to histrionic Liza Minelli, but of course, that was necessary in order to stress the essential difference between those two strangers. The movie ends as they part on a railway platform, but one can guess their experience together will have changed them both, as as far as he is concerned, was a definite coming of age.

One of the scenes, in the middle of the movie, is quite disturbing. At a countryside inn, a young S.A man sings a song called "Tomorrow belongs to me", which starts out nostalgic but gradually turns into an infectious Nazi march as the whole crowd joins him. This unexpected number seems to have embarrassed many viewers. If Nazism had presented itself as pure evil, would it have met any success? This daring scene makes evident that it was for many Germans of the time the symbol of positive values : beauty, tradition, order, pride, future. If you didn't know how things turned out, would you not have been tempted to sing along this powerful hymn to the fatherland as you watch this? Good question to ask oneself even, or especially, nowadays...


text: Op historisch niveau is het een persoonlijk verhaal, en als puur amusement werkt 'Cabaret' uitstekend. De scène speelt zich af in Berlijn, Duitsland, slechts twee jaar voordat Hitler aan de macht zou komen. Het is het Berlijn waar Christopher Isherwood woonde en over schreef: armoede, drugs en alcohol, misdadigers, smeerlappen, vechten op straat, geslachtsziekten, de prostitutie van beide seksen, de wanhoop om aan de filmindustrie te ontsnappen, de tijdelijke ontsnapping aan de hardheid van het leven in 'ondeugende' nachtclubs als de Kit Kat Club, die het allemaal samenvat. Het is een slechte scène, en misschien een goed voorbeeld van de reden waarom zoveel Duitsers behoefte hadden aan een Hitler. Het is geen enkele verbale verwijzing naar Hitler, en toch is de aanwezigheid van de groeiende nazibeweging rondom deze decadente mislukkelingen in deze film altijd aanwezig. Maar je kunt het die apolitieke mensen niet kwalijk nemen. De personages van Liza Minelli en Michael York zijn zo behoeftig, zo wanhopig op zoek naar persoonlijk geluk in het leven. Ze kunnen zich niet druk maken om wat er in het grotere geheel gebeurt. Afgezien van de ceremoniemeester van de Club: de hoofdpersoon van Joel Grey is een semi-bovennatuurlijk, alziend, spottend personage, dat op de een of andere manier precies lijkt te weten wat de verdere vernietiging van Duitsland inhoudt. Zijn angstaanjagende, alwetende grijnzende gezicht duikt regelmatig op om ons daaraan te herinneren. Het muzikale nummer 'Tomorrow Belongs To Me' is zo'n effectieve illustratie van de aantrekkingskracht die deze nieuwe nazi-hoop uitoefende op verarmde, hulpbehoevende Duitsers, en toch hebben we de boosaardige, knikkende grijns van de ceremoniemeester om ons er, achteraf, aan te herinneren waar het werkelijk toe leidde. Net zoals elk muzieknummer (afgezien van de prachtige choreografie en presentatie) ons doet denken aan de wanhoop in het leven van Sally Bowles en in het grootste deel van Duitsland. 'Money Makes The World Go Around' is een volmaakt muzieknummer, en zo'n illustratie van de afschuwelijke financiële toestand van Duitsland in die tijd. Op het podium van de KitKat herinnert het hysterische genot van het decadente publiek ons eraan dat alle seksuele fatsoensnormen zijn verdwenen (inclusief in het leven van de hoofdpersonen, die nu verwikkeld zijn in een triootje met een van de weinige Duitsers die nog enige rijkdom bezitten). Iedereen die een voorbeeld wil zien van de artistieke hoogten die de film kan bereiken, moet naar 'Cabaret' gaan.

text_en: On a historical level, a personal-story level, and as pure entertainment "Cabaret" works perfectly. The scene is Berlin, Germany, only two years before Hitler would come to total power. It is the Berlin that Christopher Isherwood lived in and wrote about: poverty, drug and alcohol escapism, criminals, sleazebags, fighting in the streets, venereal disease, the prostitution of both sexes, the desperation to escape through the film industry, the temporary escape from the harshness of life in "naughty" nightclubs like The Kit Kat Club, which encapsulates it all. It's a bad scene, and a good example of, perhaps, why so many Germans felt in need of a Hitler. There's not a single verbal reference to Hitler, and yet the presence of the growing Nazi movement all around these decadent misfits is ever present in this film. But you can't blame any of these apolitical people for that. Liza Minelli and Michael York's characters are so needy, so desperate just to find some personal happiness in life. They can't be bothered with what's going on in the bigger picture. Except for the Master Of Ceremonies at the Club: Joel Grey's character is a semi-supernatural all-seeing character, mocking, seeming to somehow know EXACTLY the further destruction Germany's headed for. His scary all-knowing grinning face pops in regularly to remind us. The musical number "Tomorrow Belongs To Me" is so effective an illustration of the appeal this new Nazi hope held for impoverished suffering Germans, and yet we have The Master Of Ceremonies' evil nodding grin to remind us, in retrospect, what it really led to.Just as every musical number (aside from being so beautifully choreographed and presented) reminds us of the desperation in Sally Bowles' life and in most of Germany. "Money Makes The World Go Around" is a perfect musical number, and so illustrative of the horrendous financial state of Germany at the time. Joel Grey's raunchy "Two Ladies" on the Kit Kat stage to the hysterical delight of the decadent crowd reminds us that all sexual propriety has broken down (including in the lives of the main characters, now involved in a threeway with one of the few Germans who still has some wealth intact). Everyone who wants an example of the artistic heights that film can reach should see "Cabaret".


text: Ik vind het heel moeilijk om een favoriete film uit te kiezen, maar als ik gedwongen zou worden een top-10-lijst samen te stellen, zou deze film daar zeker op staan. Ja, Liza Minelli kan acteren, en nog briljant ook. De liedjes zijn prachtig en grappig, het verhaal is briljant en duister. Degenen die normaal gesproken niet van musicals houden, zullen hier misschien van genieten, aangezien er niet van die goedkope 'ik voel dat er een liedje aankomt'-momenten zijn <0xE2><0x80><0x93> alle muziek is beperkt tot het podium van de KitKat Klub. De rol van Michael York wordt vaak overschaduwd door Minnelli's brutale Sally Bowles, maar zijn werk is even sterk.

text_en: I have a very hard time picking a favorite, favorite film, but if forced to create a Top 10 List, this film would be there. Yes, Liza Minnelli CAN act , and brilliantly. The songs are wonderful and funny, the narrative is brilliant and dark. Those who typically don't like musicals might enjoy this, as there are none of those cheesy "I feel a song coming on" moments - - all of the music is confined to the stage of the Kit Kat Klub. Michael York's role is often overshadowed by Minnelli's brassy Sally Bowles, but his work is equally strong. A+.


text:
Ik wilde die film heel graag zien nadat ik van de zomer de soundtrack van de Broadway-revivalversie van de Cabaret-musical had gekocht. Dus kocht ik de dvd en in het begin was ik een beetje teleurgesteld. Niet echt door de film, maar door het feit dat niet alle liedjes uit de Broadway-show in de film zaten. Ik ben echt dol op die soundtrack, dus ik vond het heel belangrijk.
Nou, ik ben er nu echt overheen. Het doet er niet meer toe omdat de film het zo goed doet zonder de andere liedjes, ik heb het gevoel dat hij alles heeft van de toneelversie, die ik trouwens nog nooit heb gezien.
Dit is niet je typische musical. Het is op een heel realistische manier gemaakt, zodat er niet plotseling wordt gezongen zoals normaal in musicals. Bijna alle liedjes worden gespeeld in de Kit Kat-club en dragen bij aan de smoezelige sfeer daar. Nu ik erover nadenk, was dit een goede keuze. Het stelt je in staat om je echt te concentreren op de personages en hun ontwikkeling... en een realistisch drama als Cabaret is geweldig.
De acteurs zijn heel goed. Ik heb nooit veel om Liza Minelli gegeven, maar in deze film geeft ze een perfecte voorstelling. Ze is heel geloofwaardig als Sally, die zoveel dingen doormaakt maar uiteindelijk toch besluit om door te gaan, net als vroeger. 'Life is a Cabaret old friend...'
Michael Yorke en Joel Grey zijn ook heel goed. Ik heb een zwak voor Alan Cumming uit de Broadway-versie als de MC, hij leek zo slonzig dat het verbazingwekkend was, maar ik moet toegeven dat Joel Grey in de film uitmuntend was. Hij was grappig en eng tegelijk en ik vraag me niet af waarom hij de Oscar voor deze rol heeft gekregen.

Cabaret heeft veel te maken met de nazi's die in het begin van de jaren dertig in Duitsland aan de macht komen, ook al lijkt het een secundair thema in de film. De slotscène speelt zich af in een kamer vol nazi's, gezien door een spiegel. Het roept geen vragen op over de toekomst van Duitsland. Ik heb niet veel films gezien die over het Duitsland van voor de nazi's gaan en ik vond dat deze het heel goed deed. Dus Cabaret is eigenlijk niet 'gewoon' een musical. Er zitten wat duistere thema's in over de maatschappij, en het laat ons zien wat het nachtleven en het leven in het algemeen in het arme Duitsland na de Eerste Wereldoorlog was, vlak voordat Hitler aan de macht kwam. En ja, het heeft ook prachtige muzikale scènes, goed acteerwerk en het is absoluut de moeite waard om te kijken of het je interesseert!
9 van de 10.
'Dus het leven is teleurstellend? Vergeet het maar! Hierbinnen is het leven mooi. De meisjes zijn mooi. Zelfs het orkest is mooi.'

text_en:
I really wanted to see this movie after I bought the soundtrack for the Broadway revival version of the Cabaret musical this summer. So I bought the DVD and at first I was a little disappointed.Not by the movie really,but by the fact that not all the songs from the Broadway show were in the film.I really love that soundtrack so it mattered to me a lot.

Well by now I have really gotten over it.It doesn't matter anymore because the film works so well without the other songs,I feel it has everything essential from the stage version,which I have never even seen btw,yet anyway.

This is not your typical musical.It is made in a very realistic way,so there is no sudden singing like normally in musicals.Almost all the songs are performed in the Kit Kat club and they add to the seedy atmosphere there.Thinking about it now this was a good choice.It allows you to really focus on the characters and their development...as a realistic drama Cabaret is wonderful.

The actors are very good.I never cared much for Liza Minelli before but in this film she gives the perfect performance.Being very believable as Sally,who goes through so many things but still,in the end,decides to continue like before. "Life is a Cabaret old chum..."

Michael Yorke and Joel Grey are also very good.I have a thing for Alan Cumming from the Broadway version as the MC,he seemed so sleazy it was amazing,but I have to admit that Joel Grey was excellent in the movie.He was all together funny and creepy and I don't wonder why he got the Oscar from this role.

Cabaret deals a lot with the Nazis coming into power in Germany in the early 1930's,even though it looks like a secondary theme in the movie.The closing shot is off a room full of Nazis shown through a mirror.It leaves no questions about the future of Germany.I haven't seen that many films dealing with pre nazi Germany before and I thought this one did it quite well.

So Cabaret is basically not "just" a musical.It has some darker themes about society,as well as showing us what the night life,and life in general,in poor Germany after the first World War just before Hitler came to power was like.And yes it also has wonderful musical scenes,good acting and is definitely worth the time to check out if these things interest you!!

9 out of 10.

"So, life is disappointing? Forget it! In here, life is beautiful. The girls are beautiful. Even the orchestra is beautiful."