text: Aan het begin van de XIXe eeuw, in Cornualles, waar de rechter Sir Humphrey Pengallan (Charles Laughton) regeert, gaat een weesmeisje, Mary (een beeldschone Mauren O'Hara van achttien jaar oud) bij haar oom (Leslie Banks) inwonen, die eigenaar is van de Jamaica Inn. Kort daarna beseft ze dat de Inn de basis is van een bende misdadigers die plannen smeden om schipbreukelingen op de rotsige kust te beroven.<br />De film is een kostuumdrama met actie, romantiek, avonturen, spanning en een formidabele interpretatie. Het is een romantisch verhaal met opwindende beelden die met verbazingwekkende behendigheid en snel verteld worden: moorden, stormen, schipbreuken, ontsnappingen, achtervolgingen. Hitchcock had problemen met Charles Laugthon (1899-1962), beiden hadden een moeilijk en obstinaat karakter en leken fysiek op elkaar. Afgezien van de sadomasochistische relatie tussen Laughton en Mauren O'Hara weerspiegelt deze de stormachtige relatie die Hitchcock met zijn actrice had. Dit is de laatste film uit Hitchcocks Britse carrière. Kort daarna werd Hitchcock door de grote producent David O. Selznick ( _Gone with the wind_ ) ingehuurd voor de regie van _Rebeca_ (1972). Hij begon de meer dan succesvolle Amerikaanse carrière en keerde niet terug naar Engeland tot _Frenzy_ (1972).

text_en:
At the beginning XIX century,Cornualles, where rules the judge Sir Humphrey Pengallan(Charles Laughton) ,there are going a young woman orphan called Mary(a gorgeous Mauren O'Hara with eighteen years old)) to live with her uncle(Leslie Banks)owner of the Jamaica Inn.Soon afterwards she is realized the inn is the base of a band of criminals who are planning shipwrecks on the rocky coast for rob it.

The picture is a costume drama with action,suspense,romance,adventures,tension and formidable interpretation.It's a romantic story with exciting images narrated with amazing agility and swiftly,thus murders,storms,shipwrecks,escapes,pursuits..The film along with ¨Walzes from Vienna¨(1934)and ¨Under Capricorn¨(1949) is one from trio Hitchcock's epoch tale.And is the first of Daphne of Maurier adaptations along with ¨Rebeca¨and ¨The birds¨. Hitchcock had problems with Charles Laugthon(1899-1962), both had a difficult and obstinate character and were physically likeness.Besides the sadomasochist relation between Laughton and Mauren O'Hara reflects the tempestuous relationship Hitchcock had with his actress.This is the last film from Hitchcock's British career. Soon afterward this movie, Hitchcock was contracted by the great producer David O.Selznick(Gone with the wind)for the direction of ¨Rebeca¨.He started the plenty successful American career and no returning to England until ¨Frenzy(1972)¨.


text:
De Jamaica Inn is een achttiende-eeuwse herberg in Bodmin Moor in Cornwall. Men zegt dat het een van de weinige oude herbergen in Cornwall is die niet door smokkelaars zijn gebruikt; het ligt zo ver van de zee als in Cornwall maar mogelijk is, en omdat het aan een hoofdweg op open heideland ligt, zou het gemakkelijk zijn geweest om verdachte verplaatsingen van goederen te ontdekken. Niettemin sprak de atmosfeer van de herberg de roman 'Jamaica Inn', die gaat over de activiteiten van smokkelaars en kapers aan het begin van de negentiende eeuw in Cornwall, de romanschrijfster Daphne Du Maurier aan.
'Het kostuumdrama was niet echt Alfred Hitchcock.' De Jamaica Inn, die in de film dichter bij de zee ligt, dichter bij Truro en verder van Bodmin dan in werkelijkheid, is het hoofdkwartier van een bende plunderaars onder leiding van herbergier Joss. De plunderaars verbergen bakens langs de kust om schepen aan de grond te laten lopen. Dan plunderen ze de wrakken en vermoorden de overlevenden.
De hoofdfiguur is Mary Yellan, het verweesde nichtje van Joss' vrouw Patience, die na de dood van haar ouders bij haar oom en tante komt logeren, maar de herberg ontvlucht nadat ze de misdadige activiteiten van haar oom heeft ontdekt. In de oorspronkelijke roman was Mary zelf afkomstig uit Cornwall, maar hier wordt ze Iers gemaakt, waarschijnlijk om het accent van Maureen O'Hara te imiteren. Een andere verandering in de plot van Du Maurier betreft de hoofdverdachte; in het boek was hij een dominee, maar in de film wordt hij de plaatselijke landheer, sir Humphrey Pengallan, die met de bende onder één hoedje speelt. Hij gebruikt zijn bevoegdheden als magistraat om hun juridische bescherming te bieden in ruil voor een deel van hun buit, die hij nodig heeft om zijn overdadige levensstijl te bekostigen. Deze verandering is gemaakt om te voldoen aan de Amerikaanse productiewet, die onsympathieke weergaven van geestelijken verbood. Zelfs in de jaren dertig was Amerika de belangrijkste exportmarkt voor Britse films, wat betekende dat het Hays Office zijn invloed kon uitoefenen aan beide zijden van de Atlantische Oceaan.
Pengallan werd gespeeld door die ouwe zak Charles Laughton, die ook optrad als co-producent en erop stond het script te herschrijven om zijn personage meer aanzien te geven. Het grootste deel van de schuld voor het mislukken van de film moest bij hem worden gezocht, aangezien hij in plaats van Hitchcock degene was die het laatste woord had over deze kwesties. Laughton was vaak geneigd tot overdrijven, en zijn optreden in 'Jamaica Inn' is een van zijn beste. Het einde, herschreven om hem een dramatische doodsscène te geven, is bijzonder melodramatisch en ongeloofwaardig. Laughton was ook verantwoordelijk voor de casting van O'Hara, ook al had Hitchcock haar niet willen gebruiken na een slechte screentest. Haar optreden in de film zelf is houterig; Laughton acteert slecht, maar ze acteert net zo slecht. (Verrassend genoeg was de film goed voor O'Hara's carrière. Laughton was onverklaarbaar genoeg zo onder de indruk van haar optreden dat hij haar uitnodigde om Esmeralda te spelen, tegenover zijn Quasimodo in 'The Hunchback of Notre Dame').
De recensent Michael Medved noemde 'Jamaica Inn' in zijn 'Vijftig slechtste films aller tijden'. Ik vermoed dat Medved opzettelijk provocerend was; hij moet hebben beseft dat hij zijn boek niet kon vullen met vijftig voorbeelden van Z-films als 'Santa Claus Conquers the Martians' en dat het een goede manier zou zijn om controverse op te wekken als hij een minder belangrijk werk van een belangrijke regisseur voor een 'gouden kalkoen' voordroeg. Het is nauwelijks verwonderlijk dat Du Maurier een hekel had aan de aanpassing en dat Hitchcock Engeland zo snel mogelijk na de voltooiing verliet om naar Hollywood te gaan. Vandaag de dag is de film alleen voor Hitchcock-completisten van belang.

text_en:
Jamaica Inn is an eighteenth century coaching inn on Bodmin Moor, Cornwall. It is said to be one of the few old Cornish inns not to have been used by smugglers; it is about as far from the sea as it is possible to be in Cornwall, and its exposed position on open moorland by a main road would have made it easy to detect any suspicious movements of goods. Nevertheless, its atmospheric setting appealed to the novelist Daphne Du Maurier, who used it as the backdrop to her novel "Jamaica Inn", which deals with the activities of smugglers and wreckers in early nineteenth century Cornwall.

Period costume drama was not really Alfred Hitchcock's forte, so he was not the most obvious choice to direct the film version of Du Maurier's novel. (According to some accounts he only did so in order to secure the rights to another of her novels, "Rebecca", made into one of his most famous films the following year. A third Hitchcock film, "The Birds", was also based on her work). The film is set in the 1820s. Jamaica Inn, which in the film is closer to the sea, closer to Truro and further from Bodmin than it is in reality, is the headquarters of a gang of wreckers, led by the innkeeper Joss. The wreckers conceal coastal beacons in order to cause ships to run aground. Then they loot the wrecks and kill the surviving sailors.

The main character is Mary Yellan, the orphaned niece of Joss's wife Patience, who comes to stay with her aunt and uncle after the deaths of her parents, but who flees from the inn after discovering her uncle's criminal activities. In the original novel Mary was herself Cornish, but here she is made Irish, presumably to accommodate Maureen O'Hara's accent. Another change to Du Maurier's plot concerns the main villain; in the book he was a parson, but in the film he becomes the local squire, Sir Humphrey Pengallan, who is in league with the gang. He uses his powers as a magistrate to offer them legal protection in exchange for a share of their loot, which he needs in order to fund his lavish lifestyle. This change was made in order to comply with the American Production Code, which forbade unsympathetic portrayals of clergymen. Even in the thirties America was the main export market for British films, which meant that the Hays Office could exercise its influence on both sides of the Atlantic.

Pengallan was played by that old ham Charles Laughton, who also acted as co-producer and insisted on rewriting the script to give his character greater prominence. Most of the blame for the failure of the film must be laid at his door as it was he, rather than Hitchcock, who had the final say on these matters. Laughton was often prone to overacting, and his performance in "Jamaica Inn" is one of his hammiest. The ending, rewritten to give him a dramatic death scene, is particularly melodramatic and implausible. Laughton was also responsible for the casting of O'Hara, even though Hitchcock had not wanted to use her after a poor screen test. Her performance in the film itself is a wooden one; Laughton overacts badly, but she underacts equally badly. (Surprisingly, the film was good for O'Hara's career. Laughton was, unaccountably, so taken with her performance that he invited her to play Esmeralda opposite his Quasimodo in "The Hunchback of Notre Dame").

The critic Michael Medved included "Jamaica Inn" in his "Fifty Worst Movies of All Time". I suspect that Medved was being deliberately provocative; he must have realised that he could not fill his book with fifty examples of Z-movies like "Santa Claus Conquers the Martians" and that nominating a minor work of a major director for a "golden turkey" would be a good way of generating controversy. Nevertheless, the film is one of Hitchcock's weakest, lacking not only the drama and suspense we have come to associate with Hitchcock but also the touches of humour he often used to lighten the mood. (Any humour in the film is inadvertent). It is hardly surprising that Du Maurier disliked the adaptation and that Hitchcock left Britain for Hollywood as soon as possible after completing it. Today it is of interest to Hitchcock completists only. 4/10


text: Deze films uit de jaren dertig, in dit geval uit 1939, zijn verbazingwekkend. Eenvoudig acteerwerk, maar toch heel geïnspireerd door de techniek van de stomme films. Een heel eenvoudige setting, zonder al te veel nutteloze rekwisieten en andere decoraties. De dialogen zijn noodzakelijkerwijs eenvoudig en het stemwerk is een karikatuur van dramatische spraak. Het werd allemaal rechtstreeks opgenomen toen de film het grootste deel van de tijd op een geluidsstudio werd opgenomen en de microfoons waren nog heel primitief. Dus wat kon je verwachten? Geen geïntegreerde muziek, geen geluidseffecten of heel slechte, natuurlijk geen visuele effecten met de meeste zittende camera's. En de belichting was nog verre van bijzonder. En toch waren deze films magisch, omdat ze niet eens probeerden er echt, realistisch uit te zien. Ze moesten werken zoals de techniek het voorschreef. Daarna werd de rest gecompenseerd en aangevuld door de verbeelding van het publiek. En de ritsen in de rug van de monsters hinderden niemand op dat moment, omdat het zo'n geweldige verbetering was als de poppen op het scherm met echte stemmen spraken. Het is verbazingwekkend om zo'n oude film van Hitchcock te zien. Hij was al een groot regisseur die met al zijn tekortkomingen echt greep op een situatie of situatieverloop kon krijgen. We moeten die oude films nog eens zien, die eerste films, om te kunnen waarderen wat de moderne films te bieden hebben, maar ook wat we in de loop der tijd verloren hebben, veel meer dan we misschien denken, en vooral de magie van de zwarte en witte illusie. Maar dat kunnen we niet zijn en zijn we ook niet geweest, dat is duidelijk. Laten we dus in onze tijd leven en nostalgisch terugkijken op het verleden.<br />Dr. Jacques Coulardeau, University Paris Dauphine & University Paris 1 Pantheon Sorbonne.

text_en:
These films of the 1930s, 1939 in this case, are amazing. Simple acting, yet still quite inspired by silent movies technique. Very simple setting not cluttered with too many useless props and other decorations. The dialogue is necessarily simple and the voice work is a caricature of dramatic speech. It was all recorded directly when the film was shot on a sound stage most of the time and the microphones were still very primitive. So what could you expect? No integrated music, no sound effects or very poor ones, no visual effects of course with most of the time sedentary cameras. And the lighting was still far from particularly brilliant. And yet these films were magic because they did not even try to look real, realistic. They had to work the way the technique dictated it. Then the rest was compensated and supplemented by the imagination of the audience. And the zippers in the backs of the monsters were not bothering anyone at the time since it was such a marvelous improvement to have the puppets on the screen speak in real voices. It is amazing to see such an old film by Hitchcock. He was already a great director who could get some real gripping action or situations even with all the shortcomings of his equipment. We have to watch them again these old films, these first talkies, to ,be able to appreciate what modern films have to offer but also what we have lost along the way, a lot more than we may think, and particularly the magic of black and white illusion. But we can't be and have been at once, that's obvious. So let us be living in our time and nostalgically revisit the past.

Dr Jacques COULARDEAU, University Paris Dauphine & University Paris 1 Pantheon Sorbonne


text: Ik zag deze film voor het eerst toen ik negen jaar oud was en ik was er doodsbang voor. Het was een sfeervolle film voor een jonge jongen om naar te kijken en vol duister, broeierig camerawerk. Charles Laughton was uitstekend in het soort rol waarin hij altijd uitblonk. Maureen O'Hara zag er mooi uit en Robert Newton was een overtuigende Belastingman. Deze film roept om een heropvoering.

text_en: I first saw this film when I was nine years old and it scared me to death. It was atmospheric for a young boy to watch and full of dark brooding camera work. Charles Laughton was excellent in the type of part in which he always excelled. Maureen O'Hara looked suitably beautiful and Robert Newton made a convincing Revenue man. This film cries out to be remade.


text: Of misschien ook niet. In films zijn piraten altijd een wankel element geweest, tot 'Pirates of the Caribbean'. Maar in 1939 had niemand zelfs maar aan een achtbaan gedacht, en filmopnamen van piraten zouden er toen al belachelijk hebben uitgezien.<br />Wat verbazingwekkend is aan het feit dat deze film uit de tijd is, is dat het een film van Hitchcock is, wiens films nooit helemaal uit de tijd lijken te zijn, afgezien van zijn stileringen. Toch is het de schuld van de piraten. Zelfs een meester als Hitchcock moet zich ongemakkelijk hebben gevoeld bij het maken van deze film, en als gevolg daarvan werkt niets. Het wordt een donkere komedie met drama en romantiek, en geen van deze genres komt er ooit helemaal in voor. Charles Laughton is niet de schuldige, hij is waarschijnlijk het beste personage in de film. Maar Maureen O'Hara heeft absoluut geen idee waar ze mee bezig is, ze weet niet eens welk accent ze gebruikt! Toch moet de kijker eraan denken dat hij dit niet als een echte Hitchcock-film beschouwt. Hoewel de elementen aanwezig zijn, vooral het 'wegloop'-element, is het erg zwak. Ook dit is de schuld van Hitchcock, maar het komt voornamelijk door het feit dat dit een film is met Pirates erin, en die zijn zelden geloofwaardige acteurs.

text_en:
...or maybe not. Pirates have always been a shaky element in films, until 'Pirates of the Caribbean'. But back in 1939, not even the roller-coaster ride was in anybody's mind, and film portraying pirates might have looked ridiculous even then.

What is surprising about the fact that this film is outdated is that it's a film by Hitchcock, whose films never quite seem to out date, apart from his silents. Yet, it's the pirates that are to blame. Even a master like Hitchcock feels must have felt awkward in making this film, and as a result, nothing works. It becomes a dark comedy thriller with drama and romance, none of these genres ever quite mixing in. Charles Laughton is not the one to blame, he's possibly the best thing in the film. However, Maureen O'Hara definitely has no idea of what she's doing, she doesn't even know what accent she's doing! Still, the viewer must remember not to count this as a true Hitchcock film. Though the elements are there, particularly the 'runaway' element, it's very weak. Again, it is Hitchcock's fault, but it's mostly the fact that this is a film with Pirates in them, and they rarely make for believable actors...


text: Ik had over deze film gehoord in het fantastische boek van Harry Medved, THE FIGUITY WILLS OF ALL-TIME, want het is een van de 50. Daarom had ik waarschijnlijk een lichte neiging om de film niet goed te vinden <0xE2><0x80><0x93> hoewel ik hem beter vond dan Medved, want zo slecht was hij nou ook weer niet! Maar ik kon wel zien dat Medveds beschrijving van de totstandkoming van de film een slechte film zou maken. Blijkbaar was Alfred Hitchcock de regisseur van deze film, maar Charles Laughton was zowel de ster als de eigenaar van de productiemaatschappij. Blijkbaar negeerde Laughton zijn regisseur keer op keer, en in plaats van subtiel of geloofwaardig over te komen, was hij schril en strijdlustig <0xE2><0x80><0x93> hij leek in niets op de grote acteur die hij in sommige van zijn andere films was. Sterker nog, het viel me op dat Laughton in een aantal van zijn eerste films zijn tekst schreeuwde en verschrikkelijk overdreef, en zonder een regisseur die hem stevig in de hand had, kon ik het effect van dat alles op de film echt zien. Bovendien had Hitchcock de film blijkbaar vol walging opgegeven en hem snel voltooid zodat hij Engeland kon verlaten om naar Hollywood te gaan. Als deze problematische productie op enigerlei wijze bijdroeg aan zijn besluit om Engeland te verlaten, dan weet ik het niet. Het grootste probleem, afgezien van de overdrijving door Laughton, was dat ik een mysterie- of spanningsfilm verwachtte. Maar toen de 'geheimen' van de film in de eerste paar minuten werden onthuld (duh <0xE2><0x80><0x93> het was vrij duidelijk dat de jonge Maureen O'Hara in een nest adders was gelopen), was er helemaal geen spanning of mysterie. Net als de malle neus die Laughton de hele film lang droeg, leek de film gewoon nep en malle <0xE2><0x80><0x93> alleen niet de top vijftig slecht <0xE2><0x80><0x93> misschien de top 250!

text_en:
I had heard about this movie from Harry Medved's fantastic book THE FIFTY WORST FILMS OF ALL-TIME, as it is one of the 50. Because of that, I probably had a slight predisposition to dislike the film--though I liked it more than Medved, as it was not even close to being that bad! But, I could easily see that Medved's recounting of how the film was made would conspire to make a poor movie. Apparently, Alfred Hitchcock was the director of this film, but Charles Laughton was both the star and owned the production company. Apparently, again and again, Laughton ignored his director and instead of a subtle or believable performance, he was shrill and bellicose--looking nothing like the great actor he was in some of his other films. In fact, I noticed in several of his early films, Laughton yelled his lines and over-acted terribly and without a director in firm control, I could really see it impact the film. Plus, apparently, in disgust, Hitchcock pretty much gave up on the film and quickly completed it so he could leave England for Hollywood. If this troubled production in any way contributed to his decision to leave the UK, I just don't know.

Apart from the overacting by Laughton, the biggest problem is that I expected a mystery or suspense film. But, as the "secrets" of the film were revealed in the first few minutes (duh--it was pretty obvious that young Maureen O'Hara had walked into a nest of vipers), there was no suspense or mystery at all. Like the silly nose that Laughton wore throughout the film, the movie just seemed fake and silly--just not bottom 50 bad--maybe bottom 250!


text: Ik mag graag denken dat Hitchcock, na het schieten van deze kutfilm, een stap voorlag op een menigte kritische filmbezoekers, gehinderd door de enorme hoeveelheden teer en veren die ze bij zich hadden. Dat is de romanticus in mij. De waarheid is natuurlijk heel anders, zij het niet overtuigend; Hitch werd het idool van degenen die de middelmatigheid aanbidden en Truffaut wisten te overdonderen (en als twee oververhitte filmmakers elkaar ooit verdienden...). Dus wat is er van dit alles geworden, zijn laatste poging op Britse bodem in tientallen jaren? Het gladde antwoord is dat Hitch geen talent had voor 'tijd'. Charles Laughton wringt zich door het leeuwendeel heen en laat met tegenzin mensen als Leslie Banks, Maureen O'Hara en de beste acteur van de film, Bobby Newton, een blik in de film werpen. O ja, het gaat over smokkelaars en speelt zich af in een Cornwall van papier-maché. Geniet er maar van.

text_en: I like to think that after shooting this drek Hitchcock left for the USA one jump ahead of a mob of discerning movie-goers handicapped by the huge amounts of tar and feathers they were carrying. It's the Romantic in me. Of course the truth is vastly different if unconvincing; Hitch went on to become the idol of those who worship mediocrity and managed to dazzle Truffaut (and if ever two over-inflated filmmakers deserved each other ...). So, what of this, his last effort on British soil for a couple of decades. The glib answer is that Hitch had no gift for 'period' pieces - witness Under Capricorn, the biggest turkey since the one Scrooge bought for Tiny Tim - but that implies that he had a gift for SOMETHING. Lots of folks out there think so but it's always proved elusive to these hard-to-please eyes. Charles Laughton hams his way through the lion's share and grudgingly allows the likes of Leslie Banks, Maureen O'Hara and the best actor in the movie, Bobby Newton, to get a look in. Oh, yes, it's about smugglers and set in a papier-mache Cornwall. Easily Pleased Enjoy.


text:
Def-Con 4 (1985) was een verrassend goede lowbudgetfilm over World World 3. Ondanks het lage budget en de cast van mindere acteurs, werkt het. Het landschap en de omstandigheden van de bewoners van een zwaar radioactieve aarde lijken heel erg op hoe het zou zijn in vergelijking met de meeste films die in die tijd werden gemaakt.
Een met een kernkop uitgerust ruimtestation cirkelt boven de stratosfeer als het ondenkbare gebeurt. Een nucleaire holocaust! De bemanning van het ruimtestation moet een aantal beslissingen nemen om te overleven in een wereld die bijna onmogelijk te overleven is. Kunnen ze dat? Wat voor wereld wacht hun terugkeer? Een kijkbare film die je een leuke tijd zal bezorgen als je in de juiste stemming bent.
Aanbevolen.

text_en:
Def-Con 4 (1985) was a surprisingly good low budget take on World World 3. Despite the low budget and the cast of minor actors, it works. The landscape and the situations the residents on a heavily radioactive Earth are a lot similar to what it would actually be like compared to most movies that were made during this time.

A nuclear warhead equipped space station is circling above the stratosphere when the unthinkable happens. Nuclear holocaust! In a pickle, the crew aboard the space station must make several decisions in order for them to survive in a world that's nearly impossible to survive on. Can they do it? What kind of world awaits their return? A watchable film that will give you a good time if in the right mood.

Recommended.


text: Ik heb DEF-CON 4 al een paar jaar niet meer gezien en als het zo slecht is als ik het me herinner, hoop ik dat ik het nooit meer te zien krijg. Het verhaal is grimmig en ongeloofwaardig. Een ruimtestation is getuige van de derde wereldoorlog en een drietal overlevenden wacht tot de straling afneemt, zodat ze naar de Aarde kunnen terugkeren, en als ze terugkeren, ontdekken ze dat de overlevenden goed bewapende barbaren zijn, waar het overleven van de sterkste voorop staat.<br />Deze film houdt zich niet bezig met het intellect van schrijvers van post-apocalypse boeken als John Wyndham of John Christopher, hij probeert in genre te lijken op genres als MAD MAX enz. Het probleem is dat het niet lukt. We zien geen verwoeste steden en het grootste deel van de actie speelt zich af in Noord-Amerikaanse bossen, wat duidelijk een budgettaire desintegratie is van de kant van de producenten en geen creatieve. Er was waarschijnlijk niet veel van een film om mee te beginnen, maar als er al exploitatiescènes waren, dan nog lager. De held loopt bijvoorbeeld door bossen (had ik al gezegd dat het grootste deel van de actie zich in de rimboe afspeelt?) en komt een stel overlevenden tegen die een gebraden maaltijd aan het snijden zijn <0xE2><0x80><0x93> Een mensenbeen! Er is nog een scène met een afgehakte arm en een paar andere bloederige scènes. Ik weet dat de films van 28 dagen later en DE OMEGA MAN last hebben van hiaten in de logica, maar ze zijn tenminste onderhoudend en boeiend in tegenstelling tot deze geconstrueerde, onsympathieke rotzooi.

text_en:
I haven't seen DEF-CON 4 for several years and if it's as bad as I remember it I hope to never see it again . The story is grim and lacks credibility . A space station witnesses the third world war and a trio of survivors wait for the radiation levels to drop so they can return to Earth , and when they return they find that the survivors are well armed barbarians where it's survival of the fittest

This movie doesn't concern itself with the intellect of post apocalypse authors like John Wyndham or John Christopher , it's trying to be similar in genre to the likes of MAD MAX etc . The problem is that it doesn't have the budget to do so . We see no devastated cities and most of the action takes place in North American woodland which is an obvious budgetery descion on the part of the producers and not a creative one . There probably wasn't much of a movie to start with but if there was the exploitive scenes take it down to an even lower level . For example the hero walks through woodland ( Did I mention most of the action takes place in the sticks ? ) and comes across a bunch of survivors who are carving up a roast dinner - A human leg ! There's another scene with a severed arm and a couple of other gory scenes . I know that the likes of 28 DAYS LATER and THE OMEGA MAN suffer from gaps in logic but at least they're entertaining and enthralling unlike this contrived unsympathetic mess


text: Def Con 4 is een van die films die zo'n beetje uniek zijn in de wereld van de B-film. Om te beginnen, waarom hebben zoveel sukkels hier zo'n hekel aan? Er zijn duizenden, misschien wel miljoenen films die er veel slechter aan toe zijn. Het acteerwerk en de special effects zijn eigenlijk best goed voor zo'n lowbudgetfilm. Het begin van de film heeft een geweldig gevoel van angst. De muziek van Christopher Young is geweldig! Er is wat overdreven emotie van de hoofdrolspelers die een beetje slap is, maar over het geheel genomen een goed overblijfsel uit de koude oorlog. Dit is misschien wel een van de meer ondergewaardeerde Canadese sf-films uit de jaren tachtig, hoewel een groot deel van de plot en de karakters in de tweede helft van de film nogal slap zijn. Kortom, het is een goede, slechte film die meer goed dan slecht is.

text_en: Def Con 4 is one of those movies that is pretty much unique in the world of B grade cinema. First off, why do so many imdbers dislike this? There are thousands, perhaps millions of movies far worse off. The acting and special fx are actually pretty good for such a low budget film. The beginning of the film has a great sense of dread. The music by Christopher Young is awesome! There is some over top emoting from the lead actors that is slightly lame, but overall a good relic from the cold war. This may be one of the more underrated Canadian sci fi movies of the 80s, although much of the plot and characterizations goes way lame in the second half. In summary, it's a good bad movie that is more good than bad.


text: Ik kocht deze film bij een uitverkoop van tweedehands films. Ik herinnerde me de titel en de poster nog van lang geleden, en om de een of andere reden had ik hem door elkaar gehaald met een andere apocalyptische film die 'Twilight's Last Gleaming' heette. Ook zag ik de naam Tim Choate. Ik herinnerde me dat hij 'Zathrus' was in de show 'Babylon 5'. Ik had mijn geld beter kunnen bewaren. Heel slechte productiewaarden, hoewel de onderdelen van het wapenplatform er voor een slechte film best goed uitzagen, de rest van de film is wazig en waardeloos, en slecht belicht. Er is geen echte dialoog, het is gewoon slecht. De film werd gemaakt met belastinggelden van de Canadese regering en ze deden er verschillende dingen in om de vlag te laten wapperen, zoals de mafkees in de kilt die boobytraps maakte met belastinggelden van de Canadese regering. Moet je nagaan! De personages zijn verschrikkelijk, de acteurs zijn lachwekkend slecht en deze film stinkt gewoon. Je kunt niet eens zeggen dat het zo slecht is dat het goed is, het is een luie poging die nergens op slaat. En het beste werk van Tim Choate was op 'Babylon 5', onder al die veren.

text_en: I bought this film at a used movie sale. I remembered the title and the poster from way back, and for some reason I had it mixed up with another apocalyptic flick called "Twilight's Last Gleaming". Also I saw the name Tim Choate. I recalled he was "Zathrus" on the show "Babylon 5". I should have saved my money. Very poor production values, although the orbital weapons platform parts looked pretty good for a bad film, the rest of the film is hazy and crappy, and poorly lit. There is no real dialog, it is just bad. The film was made with Canadian Government tax dollars and they put in several things to show the flag, like the weirdo in the kilt who made booby traps with Canadian Government issued Social Insurance cards. Go figure! The characters are terrible, the acting is laughably bad, this film just stinks. You can't even say that it is so bad it's good, it is a lazy effort that makes no sense at all. And Tim Choate's best work was on "Babylon 5" under all that make up.


text:
Ik ben dol op B-films. Ik heb een voorliefde voor films die behoorlijk diep gaat, maar dit was een B-film.
Om de een of andere reden las ik de achterkant van de dvd en dacht ik dat dit misschien interessant zou zijn. Astronauten storten neer op aarde, moeten overleven tegen de zieke en megalomane overlevenden, crimineel laag budget. Klinkt als een winnaar.
Goede winnaar was het niet. Niet grappig genoeg om te rechtvaardigen dat het 'zo goed is dat het slecht is'-plaatje, de zieke mensen worden nauwelijks genoemd, de hoofdpersonen hebben geen charisma en zijn behoorlijk irritant, de slechteriken zijn best oké, de hoofd slechterik ziet eruit als een zwerver. 's Patrick Swayze en heeft geen enkel acteertalent, en zijn tegenspeler lijkt veel op Bennet in Commando, het kamp, een extreem ongevaarlijke psychopathische slechterik met een snor. De verhaallijn begint goed, maar wordt niet al te snel na het begin slechter, en wordt slechter en slechter en houdt dan op en wordt dan weer slechter. Het einde is eindelijk zo slecht dat het een goed toneel is, maar als je er zo ver in kijkt als ik heb gedaan, ben je een idioot. Aan het eind ben je nog dommer dan je al was.
Geschreven, geproduceerd en geregisseerd door dezelfde idioot, heeft deze abominabele poging mijn twee dollar verspild die ik eraan heb besteed om hem in te huren, en mijn tijd om ernaar te kijken. Ik voel me bedrogen. Ik wil bloed.

text_en:
I love B Grade movies. I have a fondness for them which is pretty deep, but this was F Grade crud.

For some reason i read the back of the DVD cover and thought this may be interesting. Astronauts crash to earth, have to survive against the diseased and megalomaniacal survivors, criminally low budget. Sounds like a winner.

Well winner it was not. Not funny enough to warrant it being "so good it is bad" tag, the diseased people pretty much don't rate a mention, the main characters have no charisma and are pretty annoying, the bad guys are kinda OK, the main bad dude look's like a hobo's Patrick Swayze and has zero acting talent, and his offsider is a lot like Bennet in Commando, the camp, extremely unscary psycho bad dude with a mustache. The story line starts off well but begins to worsen not too soon after the start, and gets worse and worse and then plateaus and then gets worse again. The ending is finally reaches the so bad it is good stage, but if you watch that far into it, as I did, then you are a fool. By the end you are stupider than you were before.

Written, Produced and Directed by the same cretin, this abysmal effort wasted my 2 dollars spent hiring it, and my time watching it. I feel cheated. I want blood.


text:
Ik vind het altijd grappig in die post-apocalyptische films uit de jaren tachtig dat mensen geïmproviseerde bommen kunnen maken, schuilkelders kunnen bouwen, maar geen lepel kunnen maken om mee te eten! En de poster is volkomen misleidend. Cool, zeker. Maar de astronaut en het schip lijken geen van beiden op de dingen die ze in de film gebruiken... je kunt alleen maar hopen.
Ik heb deze film gezien toen hij net uit was en de teleurstelling over mijn geheugen houdt vandaag aan. Gelukkig heb ik hem voor 'gratis' bekeken als onderdeel van mijn Netflix-lidmaatschap met de optie Watch Now. Ik kon in elk geval snel vooruitspoelen naar de slechte stukken, die kwamen toen ze weer op aarde waren.
Als je van slechte films houdt, zul je deze geweldig vinden.

text_en:
I always find it funny in these 80's post apocalyptic films that people can create makeshift bombs, build shelters, but can't fashion a spoon with which to eat! And the poster is completely misleading. Cool, sure. But neither the astronaut nor the ship resemble either of them actually used in the film... one could only hope.

I saw this film when it first came out and the disappointment of my memory holds up today. Fortunately, I watched this for "free" as part of my Netflix membership with the Watch Now option. At least I could fast forward through the bad parts, which was once they got back to earth.

If you like bad movies, you'll love this one.


text:
Drie astronauten in een ruimtestation vol kernwapens zijn getuige van het uitbreken van de atoomoorlog. Na wekenlange omzwervingen wordt de bemanning door een signaal van buitenaf gedwongen terug te keren naar de Aarde, omdat ze weten dat hun dierbaren thuis dood of stervende zijn. De bemanning gooit de kernwapens overboord, maar één blijft in de baai steken. Als ze landen, raakt de vrouwelijke arts gewond en de kapitein wordt door kannibalen gedood. Het derde lid van de bemanning (Howe) gaat op zoek naar hulp en raakt al snel in handen van een plaatselijke krijgsheer die, zo blijkt, verantwoordelijk was voor de terugkeer van het ruimteschip. Hij vermoedde (terecht) dat het informatie bevatte die hem naar een 'Veilige Haven' zou leiden. De twee overgebleven bemanningsleden worden berecht voor oorlogsmisdaden en veroordeeld tot de strop. Howe ontsnapt, maar keert terug en begint een opstand. Hij ontdekt dat de dokter dood is. Uiteindelijk varen Howe en JJ (de vriendin van de Krijgsheer) weg als de laatste atoombom op het neergestorte schip ontploft.
Ik ben verbaasd over de lage waardering die deze film krijgt. Voor een lowbudget SF-film uit die tijd is hij helemaal niet slecht. Om te beginnen is hij niet veilig. Hoewel hij beïnvloed is door veel films: Mad Max <0xE2><0x80><0x93> uiteraard, Dark Star, The Quiet Earth enz. <0xE2><0x80><0x93> is het eerste deel van deze film op de standplaats echt effectief. Het gaat een beetje bergafwaarts als we de gebruikelijke post-apocalyptische scène binnengaan. Het tweede deel van de film is een stuk beter, maar toch is alles wat er gebeurt afschuwelijk geloofwaardig.
Ik vermoed dat de mensen deze film niet leuk vinden, omdat het niet gemakkelijk is. Het zijn niet de gebruikelijke clichés die op hun plaats vallen, zoals in de gebruikelijke luie Hollywood-sf-film. Het moment waarop onze held de twee bewakers op de boot neerschiet, is heel realistisch. Hij wil ze niet neerschieten. Hij heeft nog nooit iemand neergeschoten en smeekt ze niet hun wapens op te pakken. Ze denken dat hij bluft en steken langzaam hun handen naar hem uit. Hij schreeuwt dat ze moeten ophouden. Hun handen komen dichter bij hun geweren. Hij schiet. Het is afschuwelijk. In jouw versie van Mad Max zou de held naar binnen zijn gestormd en iedereen hebben opgeblazen. De bewakers zouden, als ze de kans hadden gekregen, naar hun wapens hebben gegraaid <0xE2><0x80><0x93> niet langzaam, zoals hier. Het is niet jouw versie van een Holly Wood-film.
Ik zeg niet dat het een geweldige film is, er zitten veel fouten in. Maar hij verdient het niet om door sommige mensen te worden bejubeld. Bijvoorbeeld: de actrice die JJ speelt (hoewel heel goed) is te oud voor de rol die ik haar als tiener helemaal niet geef <0xE2><0x80><0x93> en ieders haar is veel te schoon. Het einde van de wereld door thermonucleaire onzin en iedereen loopt zich in vuil te wentelen maar hun haar is mooi en fris gewassen? Ik dacht het niet. En die ophangscène geloofde ik helemaal niet, er is geen sprake van dat de survivalist in kilt niet naar voren zou zijn gekomen en bij de eerste de beste gelegenheid zijn leven zou hebben gered. Ik denk dat de schrijvers probeerden een sympathieker personage van hem te maken, maar het werkte gewoon niet.
Als ik een lowbudgetfilm wilde maken, zou ik deze zeker een kans geven om ideeën en inspiratie op te doen. Er zitten een paar goede stukken in.

text_en:
Three astronauts on an orbiting space station loaded with nukes witness the outbreak of Nuclear War. After weeks of orbiting, knowing their loved ones back home are dead or dying an external signal forces them back to Earth. The crew jettison their nukes but one jams in the bay. When they land the female doctor is injured and the captain is killed by cannibals. The third member of the crew (Howe) goes looking for help and is soon in the hands of a local warlord who, it turns out, was responsible for the re-entry of the spaceship. He (rightly) suspected it contained information that would lead him to a "Safe Haven". The two remaining crew members are tried for war crimes and sentenced to hang. Howe escapes but returns, starting a rebellion. He finds the doctor dead. Eventually Howe and JJ (the Warlord's girlfriend) sail away as the last nuke on the downed ship explodes.

I'm surprised at the low rating this movie gets. For a lo-budget SF film of the period it is not at all bad. For one thing it does not play safe. Though influenced by many movies: Mad Max - obviously, Dark Star, The Quiet Earth etc. the first section of this film on the station is genuinely effective. It goes downhill a little as we enter the usual post apocalyptic shoot 'em up of the second half but even so, everything that happens is horribly credible.

I suspect people don't like this movie because it's not easy. It doesn't drop all the usual clichés into place like the the standard lazy Hollywood cheapo SF flick. The moment where our hero shoots the two guards on the boat is very realistic. He doesn't want to shoot them. He's never shot anyone before and pleads with them not to pick up their guns. They think he's bluffing and slowly reach towards them. He screams at them to stop. Their hands reach out nearer their rifles. He fires. It's horrible. In your standard Mad Max rip off the hero would have blazed in and just blown everyone up. The guards if they were given a chance would have dived for their weapons - not reached out for them slowly like they do here. It's not your standard Holly wood schlock.

I'm not saying it's a great film, there are many faults with it. But it doesn't deserve the panning some people give it. For instance: The actress playing JJ (though very good) is too old for the part I don't buy her as a teenager at all - and everyone's hair is far too clean. The end of the world by thermonuclear heck and everyone is wallowing around in filth but their hair is all nice and freshly washed? I don't think so. And I didn't buy the hanging scene at all, there is no way the kilted survivalist wouldn't have stepped forward and saved his own life at the first opportunity. I guess the writers were trying to turn him into a more sympathetic character but it just didn't work.

If I was looking to make a low-budget movie I would certainly give this one a look for ideas and inspiration. There is some good stuff in here.


text: Een opmerkelijk lid van het post-nucleaire apocalypse-genre van films dat bewonderenswaardig bijdraagt aan de opvatting over hoe de wereld eruit zou zien na een totale kernoorlog. Deze film, die verstandiger is dan films als 'Road Warrior' of 'A Boy and His Dog', maar niet zo naargeestig als 'The Day After', geeft iets meer een indruk van wat er werkelijk zou kunnen gebeuren na een kernoorlog, maar heeft genoeg actie en avontuur om een goede film te zijn. De film is een beetje ongepolijst, maar aangenaam gruwelijk (zoals een film over een kernoorlog moet zijn).

text_en: A noteworthy member of the post-nuclear apocalypse genre of film that adds admirably to the body of opinion of what the world would be like after an all out nuclear war. More sensible than the fantasy treatment of movies such as "Road Warrior" or "A Boy and His Dog", but not so dismal as "The Day After", this movie gives a bit more feel of what really might happen after a Nuclear confrontation, but has enough action and adventure to make for a good film. The movie is somewhat unpolished, but pleasingly gruesome (as a movie dealing with nuclear war must be). I gave it a 7 of 10.


text:
Hoe erg kan een science-fictionfilm worden? Fred Ray Olen <0xE2><0x80><0x93> de meester van de waardeloze sciencefictionfilms <0xE2><0x80><0x93> zou sterven van jaloezie als hij Def-Con 4 ooit te zien zou krijgen. Dit is verreweg de slechtste film die ik ooit heb gezien. Belabberde effecten, waardeloos verhaal en waardeloos acteerwerk. Soms zijn films zo slecht dat je daar zit met die zelfgenoegzame grijns van een B-film <0xE2><0x80><0x93> glimlachend omdat de film zo stinkt dat hij eigenlijk (en onbedoeld) grappig is. Hier <0xE2><0x80><0x93> hier wilde ik alleen maar mijn eigen hoofd afrukken en me eraan laven aan de stinkende Golden Retreiver van de buren <0xE2><0x80><0x93> in de hoop dat de harige dreiging zou stikken in mijn gekwelde oogballen. Dit is wat er op de achterkant van de dvd staat: Drie astronauten keren twee maanden na een nucleaire holocaust terug naar de aarde en treffen een door ziekten geplaagde mensheid aan die door sloppenwijken dwaalt die zijn opgetrokken uit het afval van de vorige beschaving.
En je volgende vraag is waarschijnlijk: Wat krijgen we nou?!!! dvd-hoes? Heb je deze troep echt gehuurd of gekocht? Nee, ik heb het voor x-mas 2004 gekocht als onderdeel van een 5-disc/10 filmset met de titel 'SCI-FI - 10 GROTE FILMS!'
Riiiiiiiight...

text_en:
How bad can a science fiction movie get? Fred Ray Olen - the master of shitty sci-fi flicks - would die of envy if he ever saw "Def-Con 4". This is by far the worst movie I've ever seen. Lousy effects, crappy story and BAAAAAAAAAAAD acting. Sometimes movies are so bad you sit there with that B-movie smirk - smiling because the flick stinks so much that it actually (and unintentionally) is funny. Here - I just wanted to rip my my own head off and feed to it to the smelly Golden retreiver next door - hoping that the furry menace would choke on my tortured eyeballs.

This is what the back of the DVD-cover says: Three astronauts return to Earth two months after a nuclear holocaust and find disease-crazed humans wandering through shanty towns constructed from the refuse of the previous civilization.

And your next question probably is: What the f..k!!! DVD-cover? Did you actually rent or buy this crap? Nope, got it for x-mas 2004 as a part of a 5 disc/10 movies boxed-set named "SCI-FI - 10 GREAT FILMS!".

Riiiiiiiight.....


text:
Ja, er zit een geheime code in deze film (waarvoor weet ik niet meer), maar het is 'E Pluribus Funk', de titel van een elpee van de Grand Funk Railroad. Ik denk dat dat boekdelen spreekt over de kwaliteit van deze film.
Als je van slechte sciencefictionfilms houdt, moet je niet verder kijken. Slechter dan dit kunnen ze niet zijn. De bemanning van een geheime ruimte, eh, satelliet? Of zoiets... belandt in de ruimte terwijl er op aarde een kernoorlog uitbreekt, om ergens later op aarde neer te storten... niet véél later, maar de samenleving lijkt nogal snel te zijn veranderd en heeft er zo'n smerige Mad Max-achtige uitstraling door gekregen. Bovendien is kannibalisme ook in de mode. 1.
Ik heb dit pas een maand geleden gezien & het meeste is me nu ontschoten (behalve de allerbelangrijkste geheime code). Het is nogal belachelijk en je kunt het als een komedie zien, hoewel ik er vrij zeker van ben dat het nooit als komedie bedoeld is.

text_en:
Yes, there is a secret code in this movie (for what, I forget) but it's "E Pluribus Funk", the title of an LP by Grand Funk Railroad. I think that this speaks volumes about the quality of this film.

If you enjoy bad sci-fi films, then look no further. This is about as bad as they come. The crew of a secret space, uh, satellite? Or something...end up being in space while nuclear war happens on earth, only to crash-land on earth sometime later...not MUCH later, but society seems to have changed rather quickly and gotten that dirty Mad Max Punk Rocker type look to it. Plus, cannibalism is in, too.

I watched this only about a month ago & really, most of it now escapes me (except for the all-important secret code). It's pretty much ridiculous and can be taken as a comedy, although I'm relatively sure it was never intended as one. 2 out of 10, argh...


text: DEFENSE CONDITION FUN! Ja, sorry voor de afgezaagde titel, maar ik heb genoten van deze vette post-nucleaire holocaustfilm van onze goede vrienden van New World Pictures (die ons de onsterfelijke vampierstripper-film 'Vamp' van 80's hebben gebracht) (ze hebben ons de onsterfelijke vampierstripper-film 'Vamp' gebracht). Het is een leuke lowbudgetfilm over een drietal astronauten die een Amerikaanse Star Wars-verdedigingssatelliet bemannen terwijl de Derde Wereldoorlog/nucleaire armageddon uitbreekt tussen de Verenigde Staten en de Sovjet-Unie. Na deze tamelijk goed uitgevoerde scène worden ze snel neergehaald en dan wordt een van hen net zo snel verslonden door uitgehongerde, bestraalde dakloze tieners... en vanaf dat moment wordt het alleen maar gezelliger. Het blijkt dat een sadistische student met goede connecties het op de een of andere manier voor elkaar heeft gekregen om deze plaatselijke afdeling van de post-Armageddon-maatschappij over te nemen, dus helaas, zelfs in het geval van een kernoorlog lijken we nog steeds voorbestemd om geregeerd te worden door idiote corpsballen. De twee overlevenden van de pendel, een hilarische overlever in een kilt, en de ex-vriendin van de student proberen uit deze gemakkelijk te leiden, twee maanden oude dictatuur te ontsnappen naar een onbesmet gebied op de aardbol.<br />Het ontbreekt volledig aan logica en heeft dringend behoefte aan een paar goede post-nucleaire holocaustlandschapsfoto's, maar het is niettemin een aangename 80-minuten-film-actie-sci-fi-thriller-komedie, of kortweg 'backfiller'. Kijk uit naar de 'areolae'-scène...

text_en:
DEFENSE CONDITION FUN! Yes, sorry for the cheesy summary title, but I enjoyed this cheeseball 80's post-nuclear holocaust flick from our good friends at New World Pictures (They who brought us the immortal 80's vampire-stripper film 'Vamp' and some other goodies). It's a fun low-budget ride about a trio of astronauts manning a U.S. Star Wars defense satellite as World War III/nuclear Armageddon breaks out between the U.S. and the Soviet Union. Following this rather well done sequence, they are quickly brought down and then one of them is just as quickly devoured by starving, irradiated homeless teenagers... and it just gets campier from there.

Turns out a sadistic, well-connected college student has somehow managed to takeover this local chapter of post-Armageddon society, so alas, even in the event of nuclear war, it appears we're still destined to be ruled by idiot frat brats. The two shuttle survivors, a hilarious survivalist pervert in a kilt, and the college dude's ex-girlfriend try to make their way out of this easily-led, two-month-old dictatorship society to an uncontaminated area of the globe.

Completely lacking in logic, and desperately in need of some good post-nuclear holocaust landscape imagery, it's nonetheless an enjoyable 80's b-movie-action-sci-fi-thriller-comedy, or backfillerdy for short. Watch for the "areolae" scene...


text:
Voor de mensen die deze film hebben gezien, laten we eerlijk zijn, zou deze film waarschijnlijk niet in de smaak vallen bij mensen als E.T. of Starwars, maar voor een film van tachtig is hij verrekte goed.
Als deze film met een hoger budget en met goede computer-FX was gemaakt, zou ik er een tien voor geven. Maar dat was hij niet, en het hoeft geen betoog dat hij het goed deed voor zijn tijd.
Ik heb films gezien die rond dezelfde tijd zijn gemaakt als deze, de plot was goed en het acteerwerk kon afkomstig zijn van een groepje hillbilly's die rondhingen bij de set voor een paar biertjes. Niet dat ik zeg dat deze film perfect acteert. Over al dit acteerwerk is hier en daar wel iets aan te merken. Voor diegenen onder jullie die van sciencefictionfilms uit de jaren tachtig houden, kan ik deze film van harte aanbevelen.

text_en:
Now for those people that have seen this movie, let's face it, this movie probably wouldn't strike a cord with people like E.T. or Starwars, but for an 80's flick, this movie's pretty damn good.

If this movie was made with a higher budget, and with good computer FX. I would give it a 10/10. But it was not, needless to say that it was doing pretty go for it's time.

I have seen movie's made around the same time as this movie, the plot sucked in them and the acting could have come from a small group of hillbillies hanging around the set for left over beers. Not that I am saying this movie acting perfect. Over all this acting is good exept for some spotty areas here and there. For those of you who are fond of 80's sci-fi flicks I highly recommend this movie.


text: Het sombere sciencefictionverhaal begint met drie astronauten die na een nucleaire holocaust gedwongen zijn een noodlanding te maken op de post-suke aarde. Een groot deel van de bevolking is weggevaagd, maar degenen die overblijven zijn ofwel wilde, gemuteerde kannibalen (die voor het eerst te zien zijn als ze stukken vlees van een afgehakt been snijden) ofwel ongelooflijk sadistische punkers die onschuldige mensen gevangenzetten in een slavenkamp en worden aangevoerd door een fascistische Hitler-kloon (Kenneth King). De special effects zijn goed (vooral in het begin), de cast doet zijn best en er gebeuren een paar interessante dingen, maar over het geheel genomen is het een grimmige en onplezierige film. Het script had wel een opknapbeurt kunnen gebruiken.<br />Score: 3 van de 10.

text_en:
Bleak sci-fi begins with three astronauts who are forced to crashland on post-nuke earth after a nuclear holocaust. Much of the population has been wiped out, but those who remain are either savage mutant cannibals (who are first seen carving meat slices off of a severed leg) or unbelievably sadistic punks who imprison innocent people in a slave camp and are led by a fascist Hitler clone (Kenneth King). The special effects work (especially at the beginning) is good, the cast tries and there are some interesting things that happen, but overall it's a grim and unenjoyable film. The script could have used a polish or two.

Score: 3 out of 10


text: Een van de betere post-apocalyptische films uit de jaren tachtig was en is Def Con 4. De film werd in 1985 gebombardeerd, maar heeft daarna een kleine cult aanhang verworven. Het is het verhaal van drie astronauten, één in het bijzonder, die getuige zijn van een oorlog en een nucleaire holocaust vanuit een sateliet. De ruimtebeelden zijn goed geschoten en er heerst een oprecht gevoel van angst als we zien hoe ze nadenken over de dood van hun gezin en van de beschaving.<br />Als hun sateliet gedwongen wordt te landen vallen ze in een nucleaire woestenij vol gewapende militanten en door de pest geteisterde kannibalen. Dit is misschien een van de smerigste films uit die tijd, wat de toch al beklemmende sfeer nog versterkt. Helaas loopt Def Con uit op de ietwat gehaaste finale. Maar als je je niet gemakkelijk laat afschrikken door de harde toon van de film, dan is de sciencefiction wel 90 minuten van je leven waard.

text_en:
One of the better eighties post-apocalyptic films was and is Def Con 4. It bombed in 1985 but has gone on to gain a small cult following. It is the story of three astronauts, one in particular, who witness war and nuclear holocaust from a satelite. The space footage is well shot and a genuine sense of dread reigns as we watch them contemplate the deaths of their families and of civilization.

 When their satelite is forced to land they fall into a nuclear wasteland fillled with armed militants and plague ridden cannibals. This is perhaps one of the dirtiest looking movies of its day, which rather adds to the already oppresive atmosphere. Unfortunately Def Con runs out of steam toward the somewhat hurried finale. Yet if your not easily put off by the brutal tone of the movie, its science fiction worthy of 90 minutes of your life.


text:
Ik denk dat deze film, voor wat hij is en wanneer hij is gemaakt, een heel goede poging is. Ik denk dat hij probeert beter te zijn dan hij is, en met een groter budget en een hogere certificaatwaarde (dat wil zeggen, als hij nu opnieuw zou worden gemaakt) zou hij echt goed zijn.
Er waren scènes in die ik meende te willen laten zien hoe wreed een postapocalyptische samenleving is, maar die ik niet volledig heb uitgevoerd. Het personage van de psychopathische Gideon Hayes, gespeeld door Kevin King, was absoluut niet overtuigend, omdat hij eruitzag als een twaalfjarige die beter bij 'Lord of the Flies' paste.
Deze film is gedenkwaardig en een horloge waard. Een goede kandidaat voor een remake.

text_en:
I think this movie, for what it is and when it was made, is a very good effort. I think it tries to be better than it is, and with a bigger budget and a higher certificate rating (i.e. if it were remade now) would be really good.

There were scenes in it that i thought wanted to show the brutality of a post-apocalyptic society but stopped short of fully doing it. The character of the psychopathic Gideon Hayes played by Kevin King was thoroughly unconvincing because he looked like a 12-year old more suited to "Lord of the Flies".

This movie is memorable and worth a watch. A good candidate for a remake.


text:
Laten we het eerst maar eens uit de weg ruimen: de critici van de jaren tachtig, zoals Leonard Maltin en Siskel/Ebert, die DEF-CON 4 sadistisch afschilderden als een ellendige oefening in schuim & smeerlapperij, hadden het mis. Ik ben het eens met een andere opmerking, die stelt dat deze film ten tijde van de première ten onrechte werd afgewezen. Ja, het is een smakeloze, goedkope en amorele film <0xE2><0x80><0x93> misschien wel een van de amoreelste films uit de Reagan-jaren van de videoverhuur. Alleen al om die reden viel hij uit de toon door de kijkers precies datgene te bieden waar hij naar streefde. In tegenstelling tot de Mad Max-films of zelfs de Italiaanse kopieën van het genre dat Max schiep, heeft DEF-CON 4 geen vooroordelen over het feit dat het een parabel is, dat het een soort boodschap heeft of dat het een of ander sociaal fenomeen onderzoekt. Het gaat over een kernoorlog en de daaruit voortvloeiende ineenstorting van onze Noord-Amerikaanse collectieve samenleving, en net als die vooruitzichten is het niet mooi, gemakkelijk te verteren of zelfs maar te begrijpen.
In werkelijkheid zitten er eigenlijk twee B-films in één film: een aardige, kleine SNEAKERS/WARGAMES-diefstal over een kernoorlog die door een 'ongeluk' is uitgebroken nadat Lybians een lading kruisraketten hebben gekaapt en er eentje op Rusland hebben afgevuurd. De Russen lanceren een atoombom op Amerika en de Amerikanen slaan terug. Een onmiddellijke wereldwijde apocalyps, en een demonstratie van een van de meest voorkomende nachtmerries van de Koude Oorlog. Deze opeenvolging van gebeurtenissen wordt ingenieus geënsceneerd door de driekoppige bemanning van een geheim wapenplatform de uitwisseling te laten gadeslaan en zich af te vragen hoe ze moeten reageren. Moeten ze lanceren? Moeten ze teruggaan naar de aarde? De computer wordt gekaapt door een onzichtbaar wezen dat een geïmproviseerde landing uitvoert ergens bij de kust van Canada, waardoor het tweede scenario van de B-film ontstaat, een post-apocalyptische thriller die draait om een provisorisch totalitair regime dat wordt gedomineerd door het schooljochie van een legergeneraal die andere snotapen rekruteert, hen bewapent met machinegeweren en de overlevende bevolking samendrijft in een bouwvallige stad die voornamelijk uit troep bestaat.
Een van de astronauten komt een survivalist tegen die hilarisch over de top wordt gespeeld door de doorgewinterde karakterspeler Maury Chaykin, die al zijn scènes steelt met een blasé houding ('Stap in je raket en vlieg naar Midden-Amerika.' Zijn huis is omgebouwd tot een tank met voorlader, en hij heeft een kilt. Hij heeft ook een tienermeisje in zijn kelder opgesloten, en hoe minder erover gezegd wordt, des te beter. Zijn personage is de enige in de film die als echt mens naar voren komt, en als het verhaal een andere wending neemt, wordt de nadruk niet meer op zijn lot gelegd, maar wordt die kern van belang losser. In elk geval sluit de astronaut een overeenkomst met de survivalist voor de voedselvoorziening van de ruimtecapsule en de vrouwelijke astronaut die nog aan boord is, wat leidt tot hun gevangenneming door de afvalligen en een reeks bizarre scènes van maatschappelijke chaos die geïnspireerd lijken te zijn door spaghettiwesterns. Ik geef toe dat de film een beetje een miskleun is, en moeilijk bij te houden omdat hij zo snel in een andere richting gaat. Het ene moment is het een hightech ruimtethriller, het volgende een grimmig verhaal over overlevingskunst, dan een sociale satire en ten slotte een grote, stomme schietpartij. Maar eerlijk is eerlijk, het zijn alleen de laatste twintig minuten of zo die hun houvast in absurditeit verliezen, en de voornaamste smet is de rol van het verwende legerimperialistische joch, die zijn greep op de overlevende bevolking nooit helemaal verklaart. Waarom volgen de anderen zijn voorbeeld? Aangezien niemand de moeite neemt om het publiek in te lichten, blijft de jongen een karikatuur in plaats van een personage, en het laatste conflict tussen de astronaut en hem blijft eerder een bedenksel dan een geloofwaardige reeks gebeurtenissen. Het einde is ook irritant leeg van enige betekenis, terwijl de film op een gegeven moment min of meer gewoon voorbij is. Je weet wel, wat dan ook.
Maar de film is in de loop van de decennia sinds hij is gemaakt eigenlijk alleen maar schrijnender geworden: we leven nu in een wereld waar fanatici uit het Midden-Oosten inderdaad wereldwijde gebeurtenissen vormgeven & zich in staat hebben getoond apocalyptische gebeurtenissen aan te richten. Ik heb ook gebeurtenissen gezien als de nasleep van orkaan Katrina, waarin de maatschappelijke orde volledig is ingestort, met als gevolg het soort geestdodende escapades dat in het laatste deel van de film wordt getoond. Het is niet langer alleen maar een ontsnappingsdroom/fantasie om te suggereren dat wat in de film wordt afgebeeld ook werkelijk zou kunnen gebeuren, en de filmmakers zouden inderdaad gefeliciteerd moeten worden dat ze het uiterlijk van de apocalyps zo'n beetje goed hebben gekregen... hoewel ik denk dat de mensen meer gelegenheden zouden hebben gevonden om hun gezicht te wassen & dat ze zouden denken dat munitie voor vuurwapens iets zeldzamer zou zijn. In grote lijnen komt het erop neer dat DEF-CON 4 niet de rampzalige ramp is die veel potentiële kijkers zouden kunnen geloven. Het is zeker een grimmige, groezelige, enigszins onsmakelijke onderneming, maar dat was het vooruitzicht van een kernoorlog van man tot man met de Ruskies ook. Je moet de film niet verprutsen omdat je min of meer hebt begrepen wat dat zou kunnen betekenen.

7/10.

text_en:
Let's get it out of the way first thing: The critics of the 80s like Leonard Maltin and Siskel/Ebert who sadistically maligned DEF-CON 4 as a wretched exercise in scum & sleaze were WRONG. I agree with another comment stating that this movie was unfairly dismissed at the time of original release. Yes it's tacky, low budget and amoral -- perhaps one of the most amoral movies of the Reagan years of home video rental. For that reason alone it actually stood out from the pack by actually daring to present it's viewers with exactly that which it aspired to. Unlike the Mad Max films or even the Italian ripoffs of the genre Max created, DEF-CON 4 has no presumptions about being a parable, having any kind of a message or examining some sort of social phenomenon. It is about nuclear war and the resultant breakdown of our North American collective society, and like those prospects it isn't pretty, easy to stomach or even make sense of.

In actuality there are actually two B movies in one here: A pretty taught little SNEAKERS/WARGAMES ripoff about a nuclear war triggered by "accident" after Lybians hijack a shipment of cruise missiles and shoot one into Russia. It doesn't detonate but manages to push east/west tensions to the breaking point, the Russians nuke America and the Americans retaliate. Instant global apocalypse, and a demonstration of one of the prevailing nightmares of the Cold War. This sequence of events is ingeniously staged by having the three person crew of a secret orbiting weapons platform observe the exchange and agonize over how to react. Should they launch? Should they go back to earth? Eventually their satellite's computer is hijacked by an unseen entity who prompts an impromptu landing somewhere near the coast of Canada, sparking the second of the two B movie scenarios that becomes a post apocalyptic thriller centered around a makeshift totalitarian regime dominated by the prep school brat of an Army general who recruits other brats, arms them with machine guns, and herds the surviving populace into a ramshackle town comprised mostly of junk.

One of the astronauts encounters a survivalist hilariously played over the top by veteran character actor Maury Chaykin, who steals all of his scenes with a blase attitude ("Just get in your rocket ship and fly off to Central America."), his home made converted front end loader tank contraption, and a kilt. He also has a teenage schoolgirl boarded up in his basement, the less said about which the better. His character is the only one in the film who emerges as an actual person, and when the story shifts it's emphasis away from his fate it looses that central core of interest. In any event the astronaut strikes up a deal with the survivalist for the space capsule's food supply and the female astronaut still on board, leading to their capture by the renegades and a series of bizarre scenes of social chaos that seem to have been inspired by Spaghetti Westerns.

I will admit that the film is a bit of a mish-mash, and hard to keep track of because it changes gears so quickly. At one minute it's a high tech space thriller, the next a grim survivalist tale, then social satire and finally a big, stupid shootout. But in all fairness it's only the final twenty minutes or so that loose their footing in absurdity, with the main detraction being the role of the Army brat dictator kid, who's grip on the surviving populace is never fully explained. Why are the others following his lead? Since nobody bothers to tell the audience, the kid remains a caricature rather than a character, and the final conflict between the astronaut and him remains something of a contrivance rather than a believable series of events. The ending is also annoyingly empty of any kind of meaning at all, with the movie more or less simply being over at some point. You know, whatever.

But if anything the movie has actually gotten more poignant over the decades since it's creation: We now live in a world where middle eastern fanatics do indeed shape global events & have shown themselves capable of inflicting apocalyptic events. We've also seen events like the aftermath of Hurricane Katrina where social order has completely broken down, resulting in the kind of mind boggling escapades depicted in the latter part of the film. It's no longer just an escapist nightmare/fantasy to suggest that what is being depicted in the film might actually happen, and the filmmakers should indeed be congratulated for pretty much getting the look of the apocalypse right ... though I do think that people would have found more opportunities to wash their faces & would think that ammunition for firearms would be a bit more of a rarity.

The long and short of it is that DEF-CON 4 is not the unwatchable disaster that many might have potential viewers believe. It's a grim, grimy, somewhat distasteful endeavor for sure, but then again so was the prospect nuclear combat toe to toe with the Ruskies. Don't knock the film for having more or less gotten the aspect of what that might mean correctly.

7/10


text: Def Con 4 begint goed, maar dwaalt dan af naar een saaie plotlijn met nietszeggende personages. Gelukkig duurt het maar 85 minuten, hoewel die laatste 45 minuten een eeuwigheid lijken. Vraagt iemand zich nog af wat er met die gekken in het bos is gebeurd?

text_en: Def Con 4 starts off well, but then digresses into a boring plot line with forgettable characters. Fortunately, it's only 85 minutes long, although those last 45 minutes may seem like an eternity. Anyone else wonder what ever happened to those crazies living out in the woods?


text: Absoluut mijn lievelingsfilm. Hij sloeg nergens op, maar ik vond hem geweldig. Mensen die zich op deze film uitleven, hebben geen fantasie. Ik ben blij dat ze die tijd hebben verspild, verdomme, ze hebben hem toch gezien? Als je in 1985 weet dat je deze film in de bioscoop hebt gezien, wil ik je commentaar horen over de dag dat je hem hebt gezien, welke avond, de locatie en hoe de mensen erop reageerden. Als je een tv-spotje of een krant voor deze film hebt gezien, wil ik graag alle feiten weten die je hebt. Vergeet niet dat je persoonlijke gedachten erover al hier bij IMDB zijn geuit, ik weet al hoe je erover denkt. Bedankt <0xE2><0x80><0x93> pete.

text_en: Absolutely my favorite film. It bombed, but I loved it.. People who rip on this film have no imagination what so ever. Im glad they wasted there time seeing this movie, hell it got watched didnt it? If you know back in 1985 if you saw this movie in the theater i want to hear your comments about the day you saw it, what night, location, and how people reacted to it. If you saw a TV ad or newspaper for this film, Im interesed in knowing any facts you may have. Keep in mind, your personal thoughts about it are already stated here at IMDB, I already know how you feel. Thanks -pete


text:
Ik heb veel films gezien over de Derde Wereld-oorlog en de apocalyptische toekomst die ons te wachten staat. En als geïnteresseerde partij in het onderwerp besloot ik deze film te gaan zien. Grote vergissing. Vrienden, ga niet naar een film om alleen maar de synopsis te lezen.
Oorspronkelijk was de behandeling van de astronauten (dat ze eruitzien als vrachtwagenchauffeurs) die een ruimtestation met kernwapens in een omloopbaan leiden, een interessant idee. Zelfs toen de oorlog begon, was het origineel genoeg om het vanuit het gezichtspunt van de drie in het station opgesloten mensen te zien.
Maar later, als ze bij de verwoeste aarde komen, verandert alles. Er is geen samenleving in reconstructie, zelfs de radioactiviteit lijkt geen probleem voor de overlevenden. Niet. Waar het om gaat is dat een tiener een leger tieners heeft die de bevolking van een dorp hebben gedomineerd. En ze zijn verdorven en blablabla en een beetje Mad Max-esthetiek en nog meer blabla. Middelmatige actie, absurd script. Slechte belichting. Afschuwelijk.

text_en:
I have seen many movies on the Third World war and the apocalyptic future that waits for us. And as interested party in the topic, I decided to see this movie. Fat mistake. Friends, do not see a movie for reading simply the synopsis.

Originally, the treatment of the astronauts (that they look like truckers) directing a space station with nuclear weapons in orbit it is an interesting idea. Even when the war begins it is original enough that put it from the point of view of the three enclosed in the station.

But later, when they come to the devastated Earth, everything changes. There is no society in reconstruction, not even the radioactivity looks like a problem for the survivors. Not. What matters is that a teenager has an army of teenagers who has dominated the population of a village. And they are wicked and blablabla and some Mad Max' aesthetic and more blabla. Mediocre action, absurd script. Bad lighting. Horrible.


text: In 1985 ging ik ernaar kijken in een bioscoop die gebaseerd was op het indrukwekkend coole kunstwerk dat in de reclame werd gebruikt. Er was niets in het verhaal dat op de poster leek. Def-Con 4 is op elk niveau een absolute mislukking, het is het tegenovergestelde van amusement. Mijn dierbare ziel werd beschadigd door dit cinematografische monster.

text_en: In 1985 I went to see this at a theater based on the impressively cool artwork used in the ad. There was nothing in the story that resembled the poster image. An absolute failure on every level, Def-Con 4 is the antithesis of entertainment. My precious _soul_ was damaged by this cinematic monstrosity.


text: Is Def-Con 4 de slechtste film die ooit is gemaakt? Dat is heel goed mogelijk. Als je besluit je in de SF-afdeling van je videotheek te wagen, blijf dan uit de buurt van deze film. Hij heeft een misleidende cover die erop gericht is om de niet-geïnformeerde videohuurder over te halen hem op te pikken. Maar wat je ook doet, wees NIET BEGONNEN! Het trieste is dat 10 mensen deze film hier in de Internet Movie Database een 10 hebben gegeven. Hier is een veel realistischer stemcijfer: 1 (alleen maar omdat dat hier bij de IMDB het laagste is).

text_en: Is Def-Con 4 the worst movie ever made? It's very possible. Whenever you decide to venture into the Science Fiction section of your video store, steer clear of this film. It has a deceptive cover aimed at drawing the uninformed video renter into picking it up. But whatever you do, DO NOT BE FOOLED! The sad thing is that 10 people actually gave this movie a 10 right here at the Internet Movie Database. Here's a much more realistic vote: 1 (only because that's as low as it goes here at the IMDB).


text: Het is altijd jammer om een film te zien die met zo'n geweldige verhaallijn begint, maar aan het eind instort. De eerste helft van deze film, over wetenschappers in een ruimtestation met een Reagan-oor, is intrigerend en spannend. Maar de tweede helft van de film, over de avonturen van de wetenschappers in een postapocalyptische wereld, is saai en slordig. Misschien is de plot door gebrek aan geld of gebrek aan belangstelling van de regisseur helemaal verkeerd gelopen en hebben ze de productie versneld om de film zo snel mogelijk uit te brengen. Kijk als je moet kijken, maar bereid je voor op een teleurstelling! Het beste aan deze film is de creatieve omslag.

text_en: It is always a shame to see a movie that starts off with such a great storyline, but then falls apart at the end. The first half of this film, involving scientists in a Reagan-ear Star Wars Nuclear space station, is intriguing and suspenseful. But the second half of the film about the scientists adventures in a post-apocalyptic world is dull and sloppy. Maybe lack of money or loss of interest by the director caused the plot to go way out into left field, and they sped up production just to get the film out as soon as possible. Watch if you must, but prepare to be disappointed! The best thing about this movie is the creative box cover.


text:
Formula: A Woman in Love with One Man Married Another <0xE2><0x80><0x93> A Surgical Japanese Attack on American Territory <0xE2><0x80><0x93> A Surgical Theater's Romantic But Unconsummated Menage a Trois <0xE2><0x80><0x93> A Movie That Can't Deceive What It's About.

************De Japanse invasie van de Filippijnen in december 1941, die culmineerde in de overgave van alle strijdkrachten onder generaal Wainwright begin 1942, is nog steeds Amerika's grootste militaire catastrofe. Het verdedigings- en uiteindelijke verlies van het verouderde eilandfort Corregidor, hier (min of meer) vereeuwigd in de film met dezelfde naam, was met de val van de archipel een veel ernstiger geostrategische klap voor Amerika dan Pearl Harbor. In 1943 maakte de doorgewinterde regisseur William Nigh, een man die met succes overstapte van de zwijgende film naar de gesproken film en die tientallen voor het merendeel vergeten films regisseerde, 'Corregidor'. Zijn drie sterren waren succesvolle filmacteurs. Elissa Landi, die een dokter speelde, dr. Royce Lee Stockman, die ooit een schoonheid was, gaf het verhaal van een vrouw die naar de Filippijnen reisde om met de ene dokter te trouwen terwijl ze voor de andere een felle lamp bij zich had, een legerarts die Michael heette en die toevallig in dat gebied gestationeerd was, enige diepgang. Ze trouwt met dr. Jan Stockman (Otto Kruger, die voor de verandering eens een aardige vent speelt) op de avond voor de Japanse luchtaanval die de invasie voorafging.
Samen met een zootje ongeregeld van legeronderdelen bereikt het paar Corregidor, waar ze Michael tegen het lijf lopen. De tocht door de jungle achter het kamp biedt een voorproefje van enkele van de meest onrealistische oorlogsscènes die tussen 1939 en 1945 zijn opgenomen.
Idealistische Jan herkent de onverminderde liefde van zijn bruid voor Michael, en bijna als een typisch (maar waarschijnlijk zeldzaam) Engels heerschap spoort hij haar aan om naar hem toe te gaan. Aangezien dit 1943 is, wordt er geen enkele intimiteit getoond of gesuggereerd.
Hoe dan ook, de geschiedenis neemt haar loop en Corregidor valt, maar niet voordat enkele van de vrouwen, onder wie Royce, zijn weggevlogen (in werkelijkheid werden Amerikaanse verpleegsters van het Amerikaanse leger door de Japanners gevangengenomen, en hoewel hun de verschrikkingen van de Dodenmars van Bataan werden bespaard, is dat niet gebeurd). De komende drie jaar zal ik het ook niet bepaald naar mijn zin hebben).
De film is flegmatiek en prekerig over de deugden van de democratie, en de acteurs verkondigen iets in de trant van 'Nu een boodschap van onze regering'. Het gebruik van militaire standaardbeelden bereikt de stompzinnigen zonder dat er een poging wordt gedaan om de vliegtuigen uniform te maken. Een eendekker begint een bombardementsvlucht die wordt afgesloten door een tweedekker. Daar is geen excuus voor. Om tijd en geld te besparen worden, kennelijk om tijd en geld te besparen, dezelfde opnamen van Japanse soldaten die dood op de grond vallen op verschillende manieren gerecycled.
Eén historische curiositeit: Royce' kamermeisje, dat aan het begin van de film wordt gedood, is Ruby Dandridge, de moeder van Dorothy.
Er had veel meer gedaan kunnen worden met dit verhaal en de ervaren hoofdrolspelers.

4/10

text_en:
Formula: A Woman in Love with One Man Marries Another + Insidious Japanese Attack on American Territory + A Surgical Theater's Romantic But Unconsummated Menage a Trois=A Movie That Can't Decide What It's About.

*****

The Japanese December 1941 invasion of the Philippines, culminating in the surrender by General Wainwright of all forces under his command in early 1942, is still America's greatest military catastrophe. The defense and ultimate loss of the obsolete island fortress of Corregidor, here immortalized (less rather than more) in the film of the same name was, with the fall of the archipelago, a far more serious geo-strategic blow to America than Pearl Harbor.

In 1943 veteran director William Nigh, a man who successfully transitioned from the silents to the talkies and who directed dozens of mostly forgettable films, made "Corregidor." His three stars were successful screen actors. Playing a doctor, Dr. Royce Lee Stockman, Elissa Landi, once a beauty, brought some depth to the story of a woman who traveled to the Philippines to marry one doctor while carrying a bright torch for another, an army medico named Michael who just happened to be stationed in the territory. She weds Dr. Jan Stockman (Otto Kruger, playing a nice guy for a change) the night before the Japanese air attack that presaged the invasion.

Together with ragtag army troops, the couple reaches Corregidor where Michael is encountered. The trek through the backlot jungle provides a preview of some of the most unrealistic war scenes filmed anytime between 1939 and 1945.

Idealistic Jan recognizes his bride's undiminished love for Michael and almost like a quintessential (but probably rare) English gentleman he urges her to go to him. This being 1943, no intimacy is shown or suggested.

In any event, history takes its course and Corregidor falls but not before some of the women, including Royce are flown out (in reality, American army nurses were captured by the Japanese and while they were spared the horrors of the Bataan Death March, they didn't exactly have a nice time for the next three years either).

The film is stolidly preachy about the virtues of democracy with declamations by the actors having the "Now for a message from our government" tone. The use of stock military footage reaches the asinine with no attempt to make planes uniform. A monoplane begins a bombing run that is concluded by a biplane. No excuse for that. Also, apparently to save time and money, the same shots of Japanese soldiers falling dead to the ground are recycled at several points.

One historical curiosity: Royce's maid, killed at the beginning of the movie, is Ruby Dandridge, mother of Dorothy.

Much more could have been done with this story and its experienced lead cast.

4/10


text:
Broek, slobberige, zweterige broek. Niet eens goed genoeg voor de 'pomp het thuisfront op zodat ze obligaties kunnen kopen'-film. Het lijkt een combinatie van twee scripts, geen van beide erg goed. Is het een liefdesverhaal? Misschien de eerste paar minuten. Is het een oorlogsfilm? Min of meer, in die zin dat er mannen worden neergeschoten in een tekenfilm. Deze film lijkt niet te weten wat hij wil doen.
Er wordt een poging gedaan om de val van Corregidor te laten zien, maar iemand wilde er een element van een driehoeksverhouding aan toevoegen. Het werkte toen niet en het werkte ook niet voor Pearl Harbor. Tenminste, het kostte veel tijd om te proberen beide partijen te laten werken. Ik nam niet eens de moeite om één kant te laten werken. Ik gaf meer om Hé Dutch en Pinky dan om een van de drie hoofdpersonen.
<0x3E> Voeg daar nog eens heel beroerde voorraadbeelden aan toe van verschillende Amerikaanse vliegtuigen die voor Japanse vliegtuigen worden aangezien en dit ding schreeuwt massaproductie. Het is ook een stille film, zoals dat ene gedeelte waarin de dokter naar binnen gaat om wat operaties uit te voeren en er geen handschoenen meer zijn. Het is allemaal pantomime, als een stille film. Behalve dat dit 1943 is! Als dit in de jaren dertig was gemaakt had ik een heleboel gebreken kunnen vergeven maar dit varken is tot ver in de jaren veertig gemaakt en er is gewoon geen excuus anders dan dat het een goedkope aftrekpost is. Eerlijk gezegd vind ik het beledigend voor de mannen en vrouwen van Corregidor. Er zou een echte remake van moeten komen, alleen is bijna iedereen die er ooit is geweest nu waarschijnlijk dood, dus het enige wat je krijgt is nog meer Hollyworld-onzin.

2/10/10.

text_en:
Pants, baggy, sweaty pants. Not even good for the WWII 'pump up the home front so they buy bonds' circuit. It seems like a combination of two scripts, neither of them very good. Is it a love story? Maybe for the first few minutes. Is it a war movie? Sort of, in that there are guys getting shot in a cartoon fashion. This movie doesn't seem to know what it wants to do.

An attempt is made to show the fall of Corregidor but somebody wanted to add an element of a love triangle. It didn't work then and it didn't work for Pearl Harbor. At least Pearl took a lot of time to try to make both sides work. Corregidor didn't even bother to make one side work. I cared more about Hey Dutch and Pinky than I cared about any of the three main characters.

Add in really lousy stock footage of various US planes being passed off as Japanese planes and this thing screams mass production. It also whispers silent movie, like the one part where the Doc goes in to do some surgery and there's no more gloves. It's all pantomimed, like a silent. Except this is 1943! If this had been made in the 30s I could forgive a lot of the flaws but this pig was made well into the 40s and there's just no excuse other than being a cheap knock off. Frankly I find it insulting to the men and women of Corregidor. It should have a real remake except most everybody that was there is probably dead by now so all you'd get is more Hollyworld hogwash.

2/10


text: Terwijl de Verenigde Staten en Japan het tijdens de Tweede Wereldoorlog flink voor de kiezen krijgen, moeten de artsen Otto Kruger (als Jan), Elissa Landi (als Royce) en Donald Woods (als Michael) hun 'liefdesdriehoek' oplossen. Op het strategisch gelegen Filippijnse eiland 'Corregidor' krijgen de goede artsen een deel van de oorlogshandelingen te zien. Er worden filmrolletjes ingevlogen. Uiteraard wordt mevrouw Landi, die een 'vrouwelijke arts' is, beschermd tegen het zien van'verminkte' lijken. Oké. Hoewel het niet genoeg is om de film aan te bevelen, zijn Rick Vallin (als Pinky Mason) en Wanda McKay (als Hey Dutch) relatief onderhoudend.<br />'Toegewijd aan de Verenigde Staten en de Filippijnse strijdkrachten.'

text_en:
While the United States and Japan duke it out during World War II, doctors Otto Kruger (as Jan), Elissa Landi (as Royce), and Donald Woods (as Michael) must sort out their "love triangle." On the strategically located Philippine island of "Corregidor", the good doctors get to see some of the war action. Stock footage is flown in. Of course, Ms. Landi, being a "lady doctor", is protected from viewing "mutilated" corpses. Right. Although it isn't enough to recommend the film, Rick Vallin (as Pinky Mason) and Wanda McKay (as Hey Dutch) are relatively entertaining.

"Dedicated to the United States and Philippine Armed Services"


text: Deze film, die onlangs op dvd is uitgebracht, was een teleurstelling. Er is een unieke tact voor nodig om niet-strijdende partijen in een oorlogsfilm te brengen; een idee dat de basis voor een geweldig verhaal had moeten zijn. De zendelinge-dokter en de dappere bruid krijgen nauwelijks karakterontwikkeling in de hele film. Het verhaal gaat over een toegewijde zendelinge-dokter op de Filippijnen, die verrast wordt door de komst van een vroegere geliefde. Op 6 december 1941 is ze de zendelinge-dokter gevolgd om met hem te trouwen. Hij is verbaasd omdat hij de brief had genegeerd, omdat hij het druk had met zijn onderzoek. Maar haar echte liefde is een legerarts, die momenteel in Corrigidor is gestationeerd. De Japanse aanval vindt plaats aan het eind van de huwelijksplechtigheid. Dat is het begin van een reis van 800 kilometer door de jungle, met verschrikkelijk gerichte gevechtsscènes en slecht gedramatiseerd lijden. Hoewel we een bepaalde periodes over lijden en strijd verwachten, zijn de scènes heel slecht weergegeven. In Corrigidor woedt de strijd voort, de drie vrienden/minnaars worden herenigd en de verwoestende verliezen nemen toe. Ik laat het einde aan de kijker over, maar het is overtuigend noch in toon noch in emotie. In 1943 waren er waarschijnlijk niet veel technische adviseurs bij de laatste scènes in Corrigidor, maar laat ik volstaan met te zeggen dat de laatste passagiers niet op C-47's vertrokken. En de vaderlandslievende boodschap werd zowel verwacht als verdiend door de mannen en vrouwen die het op Corrigidor en in de rest van de Filippijnen zwaar te verduren hadden. Maar dit is gewoon slecht gedaan, en het verliest al zijn kracht. Jammer voor een potentieel geweldige verhaallijn, in een eerlijk heroïsche omgeving. Na mijn bezoek aan Corrigidor had ik hoop op een krachtig, hoewel op een bepaalde periode gebaseerd stuk. De film was op alle punten teleurstellend.

text_en: Recently distributed in DVD, this movie was a disappointment. It takes a unique tact to bring noncombatants into a war film; an idea that should have been a basis for a great story. The missionary doctor and the brave bride hardly get any character development throughout the film. The story is one of a dedicated missionary doctor in the Philippines, who is surprised by the arrival of a former lover. On 6 December, 1941, she has followed the missionary doctor to marry him. He is surprised as he had disregarded the letter, being busy in his research. But, her real love is an Army doctor, currently stationed at Corrigidor. The Japanese attack happens at the close of the wedding ceremony. That begins a 600 miles journey through the jungle, with terribly directed combat scenes and with poorly dramatized suffering. Although we expect some period gloss over suffering and combat, the scenes are very poorly presented. At Corrigidor, the battle progresses, the three friends/lovers are reunited, and the devastating losses mount. I'll leave the ending to the viewer, but it is convincing neither in tone nor emotion. In 1943, there were probably not many technical advisers on the last scenes at Corrigidor, but suffice it to say, the last departees were not leaving on C-47s. I appreciate period pieces, and allow for the oversights, glamorization of the 1940's scripts and productions. And the patriotic message was both expected and deserved by the men and women who struggled on Corrigidor and throughout the Philippines. But, this is just poorly done, and loses all its punch. Too bad for a potentially great story line, in an honestly heroic setting. Having visited Corrigidor, I was hopeful for a powerful, though period based piece. The film was disappointing on all counts.


text:
Deze film zou een gefictionaliseerd verslag moeten zijn van de uiteindelijk mislukte Britse onderwater-aanval op dat machtige Duitse slagschip, de Tirpitz. Het enige wat ik ervan kan zeggen is dat het acteerwerk absurd geënsceneerd is, dat het script zo afgezaagd en ongeloofwaardig is als maar kan, en dat de karakterisering vreselijk oppervlakkig en stereotiep is; bovendien is het historisch gezien volslagen onnauwkeurig, zelfs als je rekening houdt met de onvermijdelijke artistieke vrijheid die je krijgt bij het maken van films over historische onderwerpen.
Al met al is het moeilijk te geloven dat deze film aan het eind van de jaren zestig (1968) is gemaakt, en ik ben het met een andere medewerkster hier eens dat het het soort film lijkt dat ze vijfentwintig jaar eerder hebben gemaakt, d.w.z. eigenlijk tijdens de oorlog. Zo'n drieëntwintig jaar na het einde van de Tweede Wereldoorlog is Submarine X-1 nog steeds een belachelijke, houterige propagandist. Zelfs de actie is ongelooflijk, met Duitse parachutistenaanvallen op de marinebasis enzovoort.
Ik besef dat het maar een oorlogsfilm is, ongetwijfeld gemaakt voor een jong publiek, en het is dwaas om zulke films serieus te nemen, en dat doe ik ook niet; maar Submarine X-1, zelfs als tijdverdrijf voor jongens op regenachtige middagen in het weekend, is verschrikkelijk.
Gelukkig voor het publiek ging James Caan, die echt een uitstekende acteur is, meteen na Submarine X-1 naar veel grotere en betere dingen. Wie zou ooit zijn schitterende, hoewel niet-gecrediteerde, optredens in 1969 als Rupert van Rathskeller in de '' _The_ '' ' To Sire With Love'-afleveringen van Get Smart? Briljant! En vanaf dat moment ging zijn carrière echt voorwaarts.

text_en:
This film is supposed to be a fictionalised account of the ultimately unsuccessful British underwater raid on that mighty German battleship, the Tirpitz. All I can say on it is the acting is absurdly staged, the script is about as hackneyed and unbelievable as they get, and the characterisation is terribly shallow and stereotypical; as well it is wildly historically inaccurate even allowing for the inevitable artistic licence taken in making films on historical subjects.

All in all, it is hard to believe that this flick was made in the late 60s (1968) and I agree with another contributor here that it seems to be the sort of film that they made twenty-five years earlier, i.e. actually during the war. Some twenty-three years after the end of the Second World War, Submarine X-1 is still ludicrously and woodenly propagandist. Even the action is unbelievable with German paratrooper raids on the naval base etc.

I realise that it is only a war movie, doubtlessly made for a young male viewing audience, and it is silly to take such films seriously, and I don't; however, Submarine X-1 even as a time-killer for boys on rainy weekend afternoons is 'orrible.

Fortunately for the viewing public, James Caan, who is a really excellent actor, went on to much bigger and better things straight after Submarine X-1. Who could ever forget his stellar, though uncredited, performances in 1969 as Rupert of Rathskeller in the "To Sire With Love" episodes of Get Smart? Brilliant! And from there on his career really forged ahead.


text: Ja, ik ben het eens met de gemiddelde 4/10-beoordeling. Dit is nog zo'n middelmatig kijkvoer, minder dan het gemiddelde midden jaren zestig, alleen de moeite waard als je absoluut niets anders te doen hebt. Niet afschuwelijk, maar ook niets opmerkelijks. Weinig karakterontwikkeling, geen memorabele dialoog en een moeizame, rechttoe rechtaan plot (als je het zo kunt noemen).<br />Als je het helemaal haalt, volg dan het voorbeeld van de bemanning en drink de cognac op; daarna verdien je er een.

text_en:
Yes, I agree with the average 4/10 rating. This is another marginally watchable, below average mid-60s fare, worth your time only if you have absolutely nothing else to do with your time. Not horrible, but nothing remarkable either. Little in the way of character development, no memorable dialogue, and a plodding, straightforward plot (if you can call it that).

If you make it all the way through, follow the crew's example, and break out the brandy; after that, you deserve one.