text: Bruce Willis staat erom bekend dat hij een geweldige actiefilmster is. Richard Donner staat erom bekend dat hij een geweldige actieregisseur is. De combinatie van deze twee zou een enorme hype moeten veroorzaken. Ik zag het op de eerste dag dat het uitkwam en ik denk dat het bijna aan mijn verwachtingen voldeed. Bruce Willis speelt Jack Mosley, een alcoholistische politieman die na een lange dag werken een gevangene naar een proces moet begeleiden voor een getuigenverklaring. Mos Def speelt Eddie Bunker, de gevangene die ervan droomt bakker te worden. Ze moeten in iets meer dan een uur 16 blokken afleggen. Ze komen meerdere aanslagen op Eddies leven tegen en Mosley begint andere politiemensen hiervan te verdenken. 16 Blocks is een intense, spannende rit met meerdere wendingen. Geweldige camerastandpunten die meer spanning creëren, helpen je echt te begrijpen wat ze doormaken. David Morse speelde geweldig de corrupte agent. Het enige probleem is dat er een paar stukken in zitten die je aan het lachen zouden maken. Dat zou sommige kijkers de ernst van de film kunnen doen vergeten. Hij kan af en toe afgezaagd en voorspelbaar zijn, maar 16 Blocks is een goede film en je zou hem moeten zien.

text_en: Bruce Willis is known for being a great action movie star. Richard Donner is known for being a great action director. The combination of these two should create great hype. I saw this the first day it was out and I guess it almost lived up to my expectations. Bruce Willis portrays Jack Mosley, a alcoholic cop who, after a long day of work, has to escort a prisoner to a trial for a testimony. Mos Def plays Eddie Bunker, the prisoner with a dream of becoming a baker. They have to go 16 blocks in a little bit over a hour. They encounter multiple attempts on Eddie's life, and Mosley begins to suspect other cops of this. 16 Blocks is an intense thrill ride with multiple twists. Great camera angles that create more suspense help you really understand what they are going through. David Morse did a great job playing the dirty cop. The only problem is that it has some parts that would make you laugh. This may take away the seriousness of the movie from some viewers. It can be corny and predictable at times, but 16 Blocks is a good flick and you should see it.


text: Het is in elk geval een goede thriller; het is heel amusant, ondanks enkele actiesequenties die echt onwaarschijnlijk zijn (je zou ze ook hersenloos kunnen noemen). In feite wordt goedgelovigheid vaak op de proef gesteld, maar toch is '16 Blocks' een soort film die je doet nadenken over wat je hebt gezien. Bruce Willis speelt de ongebruikelijke rol van een gebroken agent die klaar is voor rehabilitatie en pensionering, maar ook moe is van werken en leven; Bruce heeft er nog nooit zo onverzorgd en sjofel uitgezien, maar zijn rol is overtuigend en overtuigend. Het einde had minder voorspelbaar kunnen zijn (had dat ook moeten zijn), maar het is naar mijn mening goed gedaan.

text_en: Certainly a decent cop - thriller; it's quite entertaining despite some actions sequences that are really unlikely (they could also be called brainless). In fact credulity is put to the test a lot of times, nevertheless "16 Blocks" is a kind of movie that makes you reflect on what you saw. Bruce Willis plays the unusual part of a broken down cop ready for both rehabilitation and retirement, weary of working and living as well; Bruce has never looked more unkempt and scruffy but his part his acting is really persuasive and cogent. The ending could (should) have been less predictable but the job is in my opinion well done.


text:
In New York krijgt de alcoholistische en decadente rechercheur Jack Mosley (Bruce Willis) opdracht om binnen 118 minuten een gevangene over te brengen naar de rechtbank, die zich zestien straten van zijn bureau bevindt. Eddie Bunker (Mos Def) heeft een deal gesloten met de officier van justitie en zal zich identificeren en tegen een corrupte rechercheur getuigen. Terwijl hij naar de rechtbank rijdt, wordt Jack aangevallen door een groep corrupte agenten en beschermt hij Eddie.
Ondanks het feit dat het een slechte film is, is '16 Blocks' een goed vermaak met veel actie en uiteindelijk een optimistische, hoopvolle en commerciële boodschap dat mensen kunnen veranderen, met de verlossing van Eddie en Jack. Mos Def irriteert me met zijn accent, en Bruce Willis is totaal anders dan zijn normale gestalte, inclusief een 'band' op zijn buik. Het is grappig om alle schade te zien die de bus in Manhattan heeft aangericht en geen pers en geen tussenkomst van Ada MacDonald (Brenda Pressley), die in de zaak geïnteresseerd was. Mijn stem is zeven.
Titel (Brazilië): '16 Quadra's' (16 Blocks)

text_en:
In New York, the alcoholic and decadent detective Jack Mosley (Bruce Willis) is assigned to deliver a prisoner to the court sixteen blocks far from his precinct in 118 minutes. Eddie Bunker (Mos Def) made a deal with the D.A. office and will identify and testify against a dirty detective. While driving to the tribunal, Jack is attacked by a group of corrupt cops and protects Eddie.

In spite of being a flawed movie, "16 Blocks" is a good entertainment with lots of action and an optimistic, hopeful and commercial message in the end that people can change, with the redemption of Eddie and Jack. Mos Def irritates with his accent, and Bruce Willis is totally different from his usual shape, inclusive with a "tire" on his belly. It is funny to see all the damage caused by the bus in Manhattan and no press and no interventions of Ada MacDonald (Brenda Pressley), who was interested in the case. My vote is seven.

Title (Brazil): "16 Quadras" ("16 Blocks")


text: Ik zag die film en was blij met hoe hij afliep. Een goede film, beslist de moeite waard. Veel actie, met veel wendingen. In die zin bedoel ik dat je denkt 'o, hij wordt gepakt' als het onverwachte zich aandient. Het acteerwerk was ook goed, Bruce Willis was een goede held, of een antiheld als je hem zo mocht noemen. Het begin was snel en het einde kwam langzaam. Naar mijn mening zou een film zo moeten beginnen. Maar over de pg13 gesproken, de F-bom werd één keer gegooid (twee keer als je een herhaling van de film meetelt). De muziek deed de scènes ook goed uitkomen. Op een zachte, droeve toon spreken als de dood op het punt staat toe te slaan en op een roffelende trommel springen als de ontsnapping plaatsvindt. Over het geheel genomen geef ik een 9/10 omdat er weinig of niets aan de hand was. Ik bedoel, afgezien van misschien de lengte of de twijfelachtige motieven zou ik zeggen dat er in de film geen enkel probleem te vinden is.

text_en: I Saw this Movie and was happy with how it came out. A good movie definitely worth seeing. a lot of action, tied in with a lot of twists. In that sense i mean you go "oh hes about to get caught" when the unexpected comes up. Was good acting as well all around, Bruce Willis made a fine Hero, or anti hero if you could call him that. The beginning started off fast and the ending came on slow. in my opinion the way a movie should come on. About the pg13 though, F bomb was dropped once (twice if you count a replay of it saying) The musical score also did a nice touch to the scenes. Dropping to low sad tones when death is about to occur, and jumping to a pulsing drum run when escape is occurring. Overall i give an 9/10 as very little was wrong if anything at all. I mean as a matter of fact besides maybe length or questionably of motives, i would say there is no problems at all found in the movie.


text: Ik heb in geen jaren een film gezien die me zo diep kon raken als deze. Hier zie je geen meelijwekkende freaks of zieke kinderen. Alleen twee volwassenen: een oudere blanke agent en een jonge zwarte man (zelfs niet echt een crimineel). Maar ik zou nooit geloven hoe ontroerend een dag vol actie van hun leven kan zijn! Er zijn tientallen politie-en-criminele films zoals deze, maar ze lijken allemaal niet op deze! Ze zijn stom en ik heb nooit van dat soort films gehouden. Deze film is geweldig. Het zou echt iets moeten zijn om een fantasy/sciencefictionfan zoals ik een misdaaddrama te laten leuk vinden (niet echt een drama, lees verder). Misschien is het hele idee van de film duidelijk, misschien heeft de plot wat onrealistische wendingen (wie heeft bewezen dat het echte leven dat niet heeft?) maar de personages en hun gedrag zijn zo echt, vol zintuigen en innerlijke gedachten dat hun acteerwerk de ziel raakt! En waar ik echt van hield: in tegenstelling tot veel 'hoge-kunst'-films eindigt deze realistisch omdat, misschien ben ik te naïef, God aardig is en het leven geen film. Zo'n film eindigt goed: het was echt een aardige verrassing voor me! Mijn buiging naar de regisseur, hij is geniaal. De acteurs ook. Iemand is nog steeds in staat om echt opmerkelijke films te maken.

text_en: I haven't seen a movie in years that would be able to touch me as deep as this movie did. Here you won't see piteous freaks or ill children. Just two adults: one elderly white cop and one young black guy (even not really a criminal). But I'd never believe how touching one action-packed day of their lives can be! There are dozens of a-cop-and-a-criminal movies like this but they are all not nearly like this! They are stupid and I never liked that kind of flicks. This movie is splendid. It really should be something to make such a fantasy/sci-fi fan like me to like a criminal drama (not really a drama, read further). Maybe the very idea of the film is plain, maybe the plot has somewhat unrealistic turns (who proved that real life hasn't?) but the characters and their behavior is so real, full of senses and inside thoughts that their acting touches the very soul! And the thing I really loved: unlike many "high art" movies this one ends realistically WELL because, maybe I am too naive, God is kind and life is not a movie. Such a movie ends well: it was really a kind surprise for me! My bow to the director, he's genius. The actors as well. Someone is still able to shoot truly remarkable movies.


text:
Waar moet ik beginnen? Bruce Willis zou geen snor mogen laten staan. Maar nee, dat is niet mijn voornaamste klacht.
Het voornaamste verhaal in de film is dat hij (Bruce) ongeveer twee uur de tijd heeft om een gevangene van het cellenblok naar het gerechtsgebouw te brengen, en toch probeert de politie hem tegen te houden. Oké, goed idee. Op basis daarvan zou ik de film bekijken.
De film is van begin tot eind traag. Ik heb niets tegen trage films met een doel. King Kong bijvoorbeeld is in het begin traag, en toch vind ik hem geweldig. _2001: A Space Odessy_ en _The Birds_ zijn heel traag, en toch vind ik het goede films. Deze film was traag omdat hij slecht geschreven was. Als je een goed geschreven verhaal wilt zien dat in de echte tijd is geschreven (1hr video is 1hr verhaal), kijk dan naar 24.
Maar het gaat snel bergafwaarts. Bruce Willis speelt een depressieve rechercheur die echt geen moer om zijn werk geeft. Hij is altijd moe. Hij is oud en afgepeigerd. Hij komt er niet genoeg 'uit' om zijn personage interessant te maken.
De gevangene, Mos Def. Wat is dat nou? Heeft hij psychische problemen? Is hij een beetje excentriek? Is hij gewoon irritant? Het is niet duidelijk. En wat is er met zijn stem? Het verhaal was niet goed geschreven. Er waren veel continuïteitenfouten. Zoals wanneer Bruce om hulp vraagt, en ze niet alleen nooit komen opdagen, maar ook nooit meer worden genoemd. Het is alsof het nooit is gebeurd. Dan waren er de keren dat ze zich gedroegen alsof ze 5 minuten hadden om naar het gerechtsgebouw te komen, de keren dat ze zich gedroegen alsof ze 5 uur hadden, en de keren dat ze zich gedroegen alsof ze het hadden opgegeven om er te komen, of dat de tijd al voorbij was.
Veel te vaak konden de slechteriken precies raden waar Bruce naartoe ging, en toch lijkt het volmaakt. Bijna alsof hij een blanke man van 40 is, ik durf te wedden dat hij naar zijn oude studievriend die bij de supermarkt werkt, is gegaan voor advies. Het is niet wat er is gebeurd, maar het was een manier om een gok te verifiëren en af te schrijven als slimme boeven.
O, en het einde was voorspelbaar. Er was een kleine wending die ik niet had zien aankomen, maar niets groots. Uiteindelijk is Bruce' personage nog steeds zijn oude, vermoeide zelf, behalve dat hij nu van zijn verjaardag geniet.
De enige films die ik heb gezien die nog erger zijn, zijn Bulletproof Monk en Sphere. Bruce, ik hoop dat je binnenkort weer eens een paar echte films gaat zien, zoals Sin City, Six Sense en Pulp Fiction.

text_en:
Where do I start? Bruce Willis should not be allowed to grow a mustache. But no, that's not my main complaint.

The main story in the movie is that he (Bruce) has roughly 2 hrs to transport a prisoner from the cell block to the court house, yet the cops are trying to stop him. OK, good idea. I'd watch the movie based on that.

The movie is slow from start to finish. I don't mind slow movies with a purpose. King Kong, for example, is slow in the beginning, yet I love it. 2001: A Space Odessy and The Birds are very slow, yet I find them good movies. This movie was slow because of poor writing. If you want to see some well done writing that is done in real time (1 hr video is 1 hr of story), watch 24.

But it goes down hill rapidly. Bruce Willis plays a depressed detective that really doesn't give a rip about his job. He's always tired. He's old and run down. He doesn't "snap out of it" enough to make his character interesting.

The prisoner, Mos Def. What the crap? Does he have mental problems? Is he a little eccentric? Is he just annoying? It's not clear. And what is up with his voice? The story was not written well. There were a lot of continuity errors. Like Bruce calls for some help, yet not only do they never show up, but they're never mentioned again. It's like it never happened. Then there were times where they acted like they had 5 minutes to get to the court house, times where they acted like they had 5 hours, and time where they acted like they'd given up on making it, or the time had already passed.

Far too many times, the bad guys were able to guess exactly where Bruce was going, yet it seems way to perfect. Almost like, he's a white male, aged 40, I bet he went to his old friend from college that works at K-mart for advice. That's not what happened, but it was way to precise of a guess to be written off as smart bad guys.

O, and the ending was predictable. There was a slight twist that I didn't see coming, but nothing huge. In the end, Bruce's character is still his old tired self, except he now likes his birthday.

The only movies I've seen that are worse are, Bulletproof Monk and Sphere. Bruce, I hope you get back to some real movies soon, like Sin City, Six Sense and Pulp Fiction.


text:
Als we Bruce Willis voor het eerst de trap op zien sjokken, is zijn vermoeidheid als mens, en als politieman, duidelijk. Hij is een uitgeputte man, een dronkelap, een schlemiel, die zonder klagen het rotwerk op zich neemt dat zijn broers hem opdragen. Zoals het met Bruce Willis gaat, en zoals we in de voorvertoning hebben gezien, weten we dat er binnenkort een moment van Driekoningen is.
Het komt als hem wordt gevraagd de andere kant op te kijken, als zijn maat (met name David Morse, als de sociopathische ex-partner) een informant uit de weg ruimt die Willis plichtsgetrouw naar het gerechtsgebouw brengt. Als het zover is, blijft Willis op de rem staan en rijdt langzaam op naar zijn hoogtepunt. Misschien te langzaam. Voor een actiefilm is er veel tijd over, tijd genoeg voor Def Moses om de film te stelen, wat niet erg is, want in deze film vindt Bruce het best dat zijn Co-Star alle beste zinnen en de meeste beste scènes heeft.
Gelukkig blijven beide personages in hun rol, zodat het onverwachte einde in de film past zonder dat het de sfeer van het stuk verstoort. De sfeer is precies als Willis' personage: duister, vermoeid en emotieloos. Het is uiteindelijk een film die zich meer op het personage dan op de actie richt. Net toen ik dacht dat de film me zover zou krijgen dat ik de openbaring zou accepteren als een typisch Hollywood-cliché, biedt hij een verklaring die heel geloofwaardig is.
Ik hou ervan om mijn actiefilms met een halsbrekende vaart te laten gaan, met af en toe een pauze om op adem te komen. Deze film neemt zo veel pauzes dat het tempo vaak vertraagt en mijn belangstelling afdwaalt, maar hij had genoeg wendingen en 'onwaarschijnlijk' momenten om onze helden te laten ontsnappen, zodat de belangstelling niet te veel afnam.
Te vaak had ik moeite om Def te horen, zoals hij praat in een straattaaltje dat, net als de meeste populaire muziek, ironisch lyrisch is: het heeft een beat, maar de tekst is moeilijk te volgen. Net als Bruce blijft hij op de rem staan, en ik ben blij dat hij niet zijn rol heeft gespeeld in de verplichte, opgefokte, gehaaide jive moeder****. Hij laat zijn personage sympathiek worden en heeft het geduld om zich door ons te laten inhalen.
****************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************

text_en:
When we first see Bruce Willis dragging himself up the stairs, his weariness as a human, and a cop, is evident. He is a spent man, a drunk, a Schmo, uncomplainingly taking on the scut work his brothers hand out to him. As it is Bruce Willis, and as we have seen the preview, we know that there is going to be an Epiphany moment around the corner.

It comes when he is asked to look the other way as his buddy's (most prominently David Morse, as the sociopathic ex partner) rub out an informant that Willis is dutifully transporting to the Court house.

When it comes, Willis keeps the brakes on, and continues to move slowly up to his crowning moment. Perhaps too slowly. For an action movie there is much down time, time enough for Def Moses to steal the movie, which is O.K., because in this movie Bruce is content to let his Co- Star have all the best lines, and most of the best scenes.

Thankfully both stay in character, so that the unexpected ending fits into the movie without jarring the mood of the piece. The mood is just like Willis's character: dark, weary, and dispassionate. It is, in the end, a movie that focuses on character rather than action. Just when I thought that the movie was going to have me accepting the epiphany as a typical Hollywood cliché, it offers an explanation that is quite believable.

I like my action movies to go at breakneck speed with occasional breaks to catch my breath. This one takes so many breaks that the pace often slows and my interest started to wander, but it had enough twists and "unlikely" moments that allowed our heroes to escape, that it kept the interest from waning too much.

Too often I had a hard time hearing Def, as he speaks in a street patois that, like most popular music, is ironically lyrical: it has a beat but the lyrics are hard to focus on. Like Bruce he keeps the brakes on, and I am grateful he did not go down the road of playing his role in the obligatory street wise, hyped up, smart ass jive mother******. He lets his character grow likable, and has the patience to let us catch up with him.

************SPOILER*****************

The premise of the movie is too laughable. Who is going to believe the testimony of a lowly Black "Hemmorhoid" over the word of dozens of New York's finest?


text:
Dit is echt een verschrikkelijke film.
In de meeste spannende films wordt je gevraagd om op een bepaald moment het ongeloof 'op te schorten', zodat de film je blijft amuseren en je bij de zaak houdt. In '16 Blocks' wordt je gevraagd om het ongeloof in de eerste 10 minuten van de film op te schorten, omdat het gaat over de basisgedachte van de film. Ik vond dat de gedachte en de uitvoering van de plot van de film een last waren voor mij, mijn tijd en mijn geld. Het is de slechte film van de week op de tv.
Bruce Willis is vanaf het begin zo duidelijk een alcoholische puinhoop dat ik huiver bij de gedachte dat de 'blauwe muur' van politiesolidariteit zich zelfs maar een ogenblik om hem heen zou sluiten. Het is jammer dat David Morse, in veel opzichten een bewonderenswaardige acteur, in deze puinhoop verzeild is geraakt.
Waarom hebben films geen geld-teruggarantie? Deze wel.

text_en:
This is a truly terrible movie.

In most suspense films one is asked to"suspend disbelief" at some moment in order for the film to continue to entertain and keep you involved. In "16 Blocks" you are asked to suspend disbelief in the first 10 minutes of the film, regarding the basic premise of the movie. I found the premise and the execution of the plot of the film to be an imposition upon me, my time, and my money. It is poor movie of the week TV fare.

Bruce Willis is so obviously an alcoholic mess from the start that I shudder at the thought that the "blue wall" of police solidarity would close around him even for a moment. It is a shame that David Morse, an admirable actor in so many ways, is stuck in this mess.

Why don't movies come with a money back guarantee. This one certainly should.


text: Ja, het is waar. Die film was verschrikkelijk en als ik mijn geld terug kon krijgen, zou ik het doen. Het was het soort film dat je zou doen als je terug in de tijd kon gaan om de scenarioschrijvers, de producers, de regisseur en zelfs Bruce en mos def te helpen. Het tempo was verkeerd, de structuur en de plotlijnen waren zo slap en voorspelbaar... Het is alsof ze een stel verschillende politiefilms hebben genomen: _Crimeland_, _ Narc_, _Die Hard_, en ja, zelfs _speed_, en ze in één film hebben gestopt. Heel slecht, mag ik wel zeggen. En zoals een acteur mos def irritant en zielig was, was hij het beste deel van de film. De mensen die de leiding hadden, de regisseur, de producer, de schrijver(s) zouden zich moeten schamen dat ze inzagen wat voor zooi ze creëerden. Ik hoop dat het loon het waard was.<br />Laat ik terugkeren. AWESOME!!

text_en:
Yes, it's true. This movie was awful and if I could get my money back I would. It was the kind of film that if you could go back in time to help out the screenwriter's, producers and the director and even Bruce and mos def you would. The pacing was wrong, the structure and plot lines were so lame and predictable.....Its like they took a bunch of different cop movies;copland, Narc, die-hard and yes even speed, and put them into one. Quite poorly I might add. And as annoying and pathetic of an actor mos def was, he was the best part about the film.

The people in charge; the director, producer, writer(s) should be ashamed for recognizing what kind of crap they were creating. Hope the paycheck was worth it.

Let me revert. AWFUL!!!!!


text:
De irritante stem was al erg genoeg, maar het feit dat hij in de film geen moment zijn mond hield, maakte dat je er niet naar kon kijken. Als ze op straat vluchten en zich verstoppen voor mensen die hen willen vermoorden, hebben ze nog steeds de tijd om eindeloos te babbelen, en altijd zo hard dat iedereen die naar hen kijkt hen kan vinden. Zonder de film te verpesten voor iemand die zelf getuige wil zijn van dit tuig, moet ik zeggen dat de busscène de meest absurde en irritante van allemaal is.
Mos Def verpestte de film helemaal in zijn eentje, maar Willis deed niet echt iets wat hem tegenhield. Hij kon deze rol spelen zoals hij dat in zijn slaap deed, en het lijkt erop dat hij dat ook deed. De man die de archetypische'slechte smeris' speelde, was net zo lui om niets aan het afgezaagde script toe te voegen en zelfs met zijn eigen clichés bij te dragen aan de onoriginaliteit ervan. De stompzinnigheid van deze figuur, vooral in zijn laatste scène, was zo idioot dat het bijna beledigend was.
Eerlijk gezegd was de plot best interessant. Als hij wat minder clichématig en onrealistisch was geweest, en veel beter uitgevoerd, zou deze film net zo goed zijn geweest als een doorsnee actiethriller. Maar ik merkte wel dat ik het verhaal naar believen complexiteit en originaliteit probeerde te geven. Zoals de zaken er nu voor staan, moet het een van de grootste verspillingen van tijd en energie zijn die het grote publiek ter beschikking staan.

text_en:
The annoying voice was bad enough, but the fact that he NEVER shut up at any point in the movie made this thing unwatchable. As they flee in the streets and hide from people trying to kill them, they still have time to sit and babble endlessly, and always loud enough to ensure that anyone looking could find them. Without ruining the movie for anyone who wants to witness this trash for themselves, I will say that the bus scene is the most absurd and annoying of them all.

Mos Def ruined the movie all on his own, but Willis didn't really do anything stop him. He could play this part the way he did in his sleep, and it looks like he did. The man playing the archetypal "bad cop" was just as lazy adding nothing to the hackneyed script and even contributing to its unoriginality with clichés of his own. This character's mindlessness, particularly in his final scene, was idiotic to the point of insult.

To be fair, the plot was interesting enough. If it were a little less cliché and unrealistic, and much better done, this movie would be as good as any run of the mill action thriller-type. I did find myself trying to add complexity and originality to the story as it went, though. As it is, it has to be one of the biggest wastes of time and $7.00 available to the general public.


text:
Afgezien van alle andere variabelen is deze film geruïneerd door maar één ding: Kletskous Mos DeF.
Mijn god, dit is de eerste keer dat ik ooit een redelijke film door zoiets heb laten verpesten. Al een paar weken heeft mijn koptelefoon een akelig gepiep dat irritant is, maar het is niet half zo erg als het voortdurende gebazel op de meest irritante toon die ik ooit heb gehoord. Ruim een kwartier later stond ik tegen mijn scherm te schreeuwen dat hij zijn bek moest houden. Na 30 minuten bad ik tot God om hem stil te houden. Na 45 minuten stond ik op het punt uit mijn raam te springen. Godzijdank was ik zo verstandig om gewoon op de eject-knop te drukken. En ik denk dat ik nu een paar deathmetalalbums op volle sterkte ga draaien om die nare, kletserige echo die nog steeds in mijn hoofd zit kwijt te raken.
Vermijd dit als de pest.

text_en:
Apart from all other variables this film is ruined by one thing and one thing only: Blabbermouth Mos DeF.

My god, this is the first time I have EVER seen a fair-budget movie been wasted by something like this. For a couple of weeks now my headphone has got a nasty screek which is annoying, but it's not half as bad as the continuous blabber in the most annoying tone of voice I have ever heard. After a good fifteen minutes a was yelling to my screen to shut him up. After 30 minutes I was praying to God to keep him quiet. After 45 minutes I was about ready to jump out of my window.

Thank God I got the sense to just press the eject button. And I think I will now play some deathmetal albums volume up to get rid of that nasty blabber echo still in my head.

Avoid this like the plague.


text: Als je naar deze film kijkt, moet je ervoor zorgen dat je het geluid kunt dempen. Mos Def heeft het niet alleen alleen maar over het openen van een bakkerij en het bakken van taarten voor verjaardagen van kinderen, hij praat er zelfs de hele film over. Als ik Bruce Willis in deze film was, zou ik hem zelf de mond hebben gesnoerd om hem stil te krijgen. Afgezien daarvan bevat de film een heleboel onlogisch gedrag van verschillende personages. Kortom, je kunt zeggen dat de film in de eerste twintig minuten goed was. Dan begint Mos Def op iemands zenuwen te werken wat de film nog erger maakt, en met het begin van de busontvoering verliest de film zijn bestaansrecht. Na een film te hebben gezien, was ik nog lang niet zo kwaad als na het kijken naar '16 Blocks'.

text_en: If you watch this movie be sure you are able to mute the sound. Not only that Mos Def only talks about opening up a bakery and baking cakes for children's' birthdays he does not even stop talking about it throughout the whole film. If I was Bruce Willis in this movie I would have shut him myself just to make him quiet. Apart from that the film contains lots of illogical behaviour from different characters. To sum up one can say that the flick was good in the first twenty minutes. Then Mos Def begins to fall on ones nerves what makes the the film worse and with the beginning of the bus kidnapping it loses any existence authorization. I wasn't as angry after watching a film as I was after watching '16 Blocks' for a long long time.


text:
Het is een verhaal over een politieman, Jack Mosely (Bruce Willis) die bijna aan zijn diensttijd toe is en zich waarschijnlijk dood verveelt met zijn leven en zijn werk. Hij blijft elke dag drinken en ook op zijn werk, gewoon om de dag door te komen. Op een dag krijgt hij de routineopdracht om een gevangene (Mos Def) van de gevangenis naar het bureau van de magistraat te begeleiden, zodat de gevangene zijn getuigenis kan opnemen. Rechercheur Jack Mosely komt later te weten dat van deze gevangene wordt verwacht dat hij tegen veel politiemensen getuigt die in het verleden veel slechte dingen hebben gedaan. Hij besluit de man te redden en probeert bij de magistraat te komen. Op een gegeven moment, als de rechercheur op tijd in het kantoor van Mos Def is, riskeert hij zijn eigen leven, want de slechte politiemannen zijn er als de kippen bij om te voorkomen dat ze de rechtbank bereiken.
<0x3E><0x3E> In de film worden door Bruce Willis en de slechte mannen een paar goede trucs uitgehaald om elkaar te slim af te zijn, waardoor je geïnteresseerd blijft in de film, maar tegelijkertijd zijn sommige scènes te lang en wordt de belangstelling voor hun actie tenietgedaan.
<0x3E><0x3E> Bruce Willis doet het geweldig. Mos Def ziet er perfect uit voor een onschuldig ogende gevangene die op een dag een banketbakkerij wil openen. De stem van Mos Def is duidelijk anders, wat bij zijn rol past.
<0x3E><0x3E> is een film die probeert aan te tonen dat als iemand iets besluit, hij het kan verwezenlijken, hoe groot het obstakel ook is. Het zijn de vastberadenheid en het lef van de persoon die hem helpen grote dingen te bereiken. De film is goed, maar de snelheid van de film had beter kunnen zijn omdat hij een beetje traag is.
<0x3E> http://moviesopinion.blogspot.com/?/?

text_en:
It's a story of a policeman Jack Mosely (Bruce Willis) who is nearing his service tenure and probably bored by his life and job. He keeps on drinking daily and on the job too, just to pass of his day. One day he is given a routine task of escorting a prisoner (Mos Def) from jail to the magistrate's office so the prisoner can record his testimony. Detective Jack Mosely later on comes to know that this prisoner is suppose to testify against many of the policemen who had done many bad things in the past. He decides to save the man and tries to make it to the magistrate's office in time, the detective risks his own life in the process, as the bad policemen are hell bent not to stop them from reaching the court.

The movie has some good moves done by Bruce Willis and the bad men to outwit each other, which keeps you interested in the movie, but at the same time some scenes are too long and take the interest out of their move.

Bruce Willis does a great job. Mos Def looks a perfect blend for an innocent looking prisoner who wishes to open a cake bakery one day. Mos Def voice is distinctly different, which suits his role.

It's a movie which tries to showcase that if a person decides something he can achieve it, no matter how big the obstacle is. It is the person's determination and grit which helps him to achieve great things. The movie is good but the speed of the movie could have been better as it's a bit slow.

http://moviesopinion.blogspot.com/


text:
Veel films zijn tegenwoordig nog maar een paar straten verwijderd van die wonderbaarlijke mijlpaal. Of het nu gaat om de casting, de karakterontwikkeling of het verhaal in het algemeen, je mag van geluk spreken als je je benen nog kunt strekken, laat staan de hond uitlaten.
 Block 16 zal worden afgedaan als een klassieker. Het is een goed gemaakte film die de acteerkwaliteiten van de underground-verkrachter Mos Def laat zien, en Bruce Willis' vermogen om meer te doen dan gebouwen op te blazen en de aandacht te vestigen op een persoonlijke favoriet van me, David Morse (Bat, The Rock, Green Mile).
De schoonheid van deze film is de manier waarop alles verloopt. Je kent de plot. Een agent moet een getuige in blok 16 zien te krijgen. De vraag wordt dan: Zal hij het halen, hoe zal hij het halen, wie zal de reis overleven en wie zullen ze onderweg tegenkomen?
Dit is een geweldige film die veel laat zien over mensen en hun vermogen om te veranderen.

text_en:
Many movies these days come up a few blocks short of that miracle mile. Be it casting, character development or the story in general, you're lucky if you are able to stretch your legs, let alone walk the dog.

16 Block will go down as a classic. It's a well done movie that showcases the acting ability of underground raper Mos Def solidifies Bruce Willis' ability to do more than blow up buildings and shine the spotlight on a personal favorite of mine, David Morse (Bait, The Rock, Green Mile).

The beauty of this movie is how things flow. You know the plot going in. A cop has to get a witness 16 block. The question then becomes Will he make it, how will he make it, who will survive the journey and whom will they meet along the way.

This is a great movie and reveals a great deal about people and their ability to change.


text: 16 Blocks is een film die je aan het denken zet. Moet de politie zich aanstellen of haar eerlijkheid bewaren? Ik vind dat de politie haar eerlijkheid moet bewaren. In één scène geeft de secretaris van de Detective, gespeeld door Bruce Willis, hem wat pepermuntjes om de alcohol in zijn adem te verbergen. Een andere Jack heeft eens gezegd dat je nooit een man moet vertrouwen die geen alcoholische dranken heeft om je te bedienen als je bij hem thuis komt. Daarom heb ik voor Amerikaanse schaduwpresident Jack F. Kennedy Heinekin-bier in mijn huis. '<br />Veel mensen geloven me niet als ik zeg dat er een Zorg Rang Ki Alen is voor de Amerikaanse Geheime Dienst Elizabeth Regina, maar ik vertel jullie naar waarheid dat er een is als de Amerikaanse Schaduw Vice President Brad HD Morgan. Mijn Grootvader Koning George VI Windsor is de Zorg Rang Ki Alen voor de Scheppers van de Mensen, uitverkoren Messias. De pogingen om de opwarming van de aarde tegen te houden zullen pijnlijk zijn, maar ze zijn bevolen door de Scheppers van de Mensen en we moeten allemaal de Zorg Rang Ki en Apophis-God steunen. Alle andere films van Bruce Willis zijn de moeite waard, zelfs Hudson Hawk.

text_en:
16 Blocks is a thought provoking movie. Should Cops go on the take or maintain their honesty? I think that Police Officers should maintain their honesty. In one scene the secretary of the Detective played by Bruce Willis gives him some breath mints to hide the alcohol on his breath. Another Jack once said to never trust a man who has no alcoholic drinks to serve you when you come to his house. That is why for American Shadow President Jack F Kennedy I keep Heinekin beer in my house.

A lot of people do not believe me when I say that there is a Care Rank Ki Alien American Secret Service Elizabeth Regina alliance but I am telling you truthfully that there is as the American Shadow Vice President Brad HD Morgan. My Grandfather King George VI Windsor is the Care Rank Ki Aliens Creators of Humans chosen Messiah. The efforts to stop global warming will be painful but they have been ordered by the Creators of Humans and we all must support the Care Rank Ki and Apophis-God. All of Bruce Willis other movies are worth watching even Hudson Hawk.


text:
Als buschauffeurs in New York met hun MTA-busjes reden met de hardnekkige vastberadenheid die inspecteur Jack Mosley (gespeeld door een dikke Bruce Willis) in deze actie/avontuur/misdaad/drama/thriller tentoonspreidt, zouden de mensen van de afdeling Klachten van de MTA in New York weinig anders te doen hebben dan elke dag in- en uitstappen. Mosley's reden om een MTA-bus te kapen valt samen met zijn verlangen om een snel pratende getuige, Eddie Bunker (met sublieme genialiteit gespeeld door Mos Def) met succes te begeleiden van de politie-inbewaringstelling naar een rechtbank. De titel van de film is afgeleid van de afstand - '16 Blocks' - tussen het politiebureau waar Bunker is vastgehouden en de rechtbank waar hij moet getuigen. Als ik de film inging, betwijfelde ik of regisseur Richard Donner en schrijver Richard Wenk genoeg vaardigheid zouden hebben om een actiefilm te maken, laat staan een thriller die je op het puntje van je stoel deed zitten. Maar ze overtroffen mijn verwachtingen, voor zover ze die hadden.
Net als det. Mosley levert '16 blokken' de goederen af.
Natuurlijk moet je tijdens sommige scènes van de film de andere kant op kijken, vooral bij de eindeloze reeks ontsnappingen die de manke rechercheur en zijn immer kletsende verantwoordelijkheidsgevoel in de loop van hun korte reis maken. Geloof het of niet, Houdini zou onder de indruk zijn van deze twee als hij nog leefde. Zelfs nadat Mosley de gekaapte bus in een steeg heeft geduwd waar geen uitgangen zijn, weten ze nog aan hun achtervolgers te ontsnappen. Maar, zoals we inmiddels allemaal weten, ligt dat in de aard van 'thrillers'. Meestal komen de achtervolgers in een situatie terecht waarin ze niet kunnen ontsnappen door de achterdeur uit te glippen, een trap op te rennen of, zoals eerder gezegd, een stadsbus te kapen.
Willis en Def, de twee hoofdpersonen in de film, dragen de last, en dat doen ze met een combinatie van droge humor, wetende uitwisselingen en pure wilskracht.
Als de grijze, alcoholische rechercheur van de NYPD, die op het punt staat met pensioen te gaan, of zelfmoord te plegen (wat het eerst komt), slaat Willis alle juiste snaren aan. Er is iets in zijn gezicht dat perfect past bij de toon van 'ik ben er geweest, dat heb ik gedaan', zonder dat die toon stereotiep blasé is. Dat is niet zo verrassend als Willis in een handvol eerdere films zijn tanden heeft laten zien. Wat wel verrassend is, is Mos Defs vertolking van de ondoorgrondelijke maar beminnelijke Eddie Bunker.
Defs personage doet denken aan het personage dat Mel Gibson speelde in 'Samenzweringstheorie' (geproduceerd door de heer Donner). Het ene moment denk je dat de man vol zit met lucht en fantasie, maar het volgende moment blijkt uit zijn onsamenhangende gebabbel alles te kloppen. Dankzij de geloofwaardige relatie die deze twee in hun korte tijd samen opbouwen, kan Def een aantal van de filmrollen vervullen.' 's meest hilarische zinnen, des te aangrijpender in het licht van Willis' reactie, of het gebrek daaraan.
Bij het einde van de film komen deze vreemde bedgenoten tezamen om hun individuele doeleinden te bereiken met de enige middelen die hun nog ter beschikking staan. (Ik zal hun keuze niet onthullen, omdat het te veel van het einde zou verraden.) Laat ik volstaan met te zeggen dat deze verrassende film slaagde als een actie/avontuur/misdaad/drama/thriller op de schouders van zijn hoofdpersonen en de talenten van Donner en Wenk.
Werk aan de wijsheid. Zoals men in de verleiding zou kunnen komen bij een ontmoeting met det. Mosley, onderschat niet wat u op het eerste gezicht ziet in relatie tot de schijnbaar karige plot van de film. In het belang van de zaak, geëscorteerd door Willis en Def, is iemands avontuur allesbehalve saai.

text_en:
If NYC bus drivers drove their MTA buses with the dogged determination that Det. Jack Mosley (played by a paunchy Bruce Willis) displayed in this action/adventure/crime/drama/thriller, the folks at the NYC MTA Complaint Department would have little to do but punch IN and OUT on a daily basis. Mosley's reason for hi-jacking an MTA bus coincides with his desire to successfully escort a fast-talking witness, Eddie Bunker (played with sublime brilliance by Mos Def), from police custody to a courthouse. The title of the film is derived from the distance--"16 Blocks"--between the police precinct where Bunker has been held to the courthouse where he is due to testify.

Relative to the plot: aging cop must escort witness 16 blocks, going into the film I had doubts that Director Richard Donner and Writer Richard Wenk would have enough skill to pull off an action-packed drama, let alone edge-of-your-seat thriller. But, giving credit where credit is due, they surpassed my expectations, and then some.

Like Det. Mosley, "16 Blocks" delivers the goods.

Of course, one does have to look the other way during some of the movie's sequences, especially the never-ending string of escapes that the gimpy detective and his ever-chatting custodial responsibility make in the course of their short trip. Believe it, Houdini would be impressed by these two if he were still around. Even after Mosley wedges the hi-jacked bus into an alleyway with no outlets they manage to elude their pursuers. But, as we all know by now, that is the nature of "thrillers." Most often the pursued are trapped in no-escape situations by slipping out the back door, or high-tailing it up a stairwell, or, as aforementioned, hi-jacking a city bus.

Willis and Def, the two lead characters in the movie, carry the load, and do so with a combination of dead-pan humor, knowing exchanges, and sheer will.

Playing the grizzled, alcoholic NYPD police detective, who is on the verge of retirement, or suicide (whichever comes first), Willis hits all the right marks. There's something in his face that plays perfectly to the tone of "been there, done that" without playing that tone as stereotypically jaded. That's not so surprising as Willis has shown his chops in a handful of previous flicks. What is surprising is Mos Def's performance as the inscrutable yet amiable Eddie Bunker.

Def's character brings to mind the character played by Mel Gibson in "Conspiracy Theory" (produced by Mr. Donner). One moment you think the guy is full of hot air and fantasy, but in the next his obtuse ramblings make sense. Thanks to the believable relationship these two build in their short time together, Def gets to deliver several of the movie's most hilarious lines, made all the more poignant in light of Willis' response, or lack thereof.

By movie's end, these strange bedfellows act in unison, achieving their individual goals by the only means left available to them. (I won't divulge their choice as it would give away too much of the ending.) Suffice it to say, this surprising movie succeeded as an action/adventure/crime/drama/thriller on the shoulders of its leading characters, and the talents of Donner and Wenk.

Work to the wise. As one might be tempted to do upon meeting Det. Mosley, don't underestimate what you see at face value relative to the movie's seemingly skimpy plot.

While "16 Blocks" might not seem enough distance for hold one's interest, escorted by Willis and Def, one's adventure is anything but uneventful.


text: Het soort film dat in de jaren vijftig gemaakt had kunnen zijn, toen Hollywood de politieverhalen en de ruige steden begon te ontdekken, met een B-cast. Dit is geen gooi naar beneden. Dit is een loftuiting. Heel goed gemaakt. Goed verhaal. En NIET moreel dubbelzinnig, een zinsnede die ik heb leren haten. Mos Def is een Oscar waardig. Hij is heel grappig en ontroerend. Willis is uitstekend als de vermoeide politieman die zijn laatste kans ziet om iets goed te doen. Er zijn wat problemen. Zodra David Morse op het scherm verschijnt, weet je dat hij niets goeds in de zin heeft voordat hij zijn mond opendoet. En als Willis en Mos in de bus zitten, waarom dan niet?' Willis hoefde alleen maar de politieonderhandelaar erbij te halen en hem alles uit te leggen. Maar als dat gebeurde, zou er geen verhaal zijn, want dan zou de film moeten eindigen.

text_en: The kind of movie that might have been made in the fifties, when Hollywood was beginning to discover police stories and the gritty cities, with a B cast. This is not a put down. this is praise. very well made. good story. and NOT morally ambiguous, a phrase that I have learned to hate. Mos Def's performance is Oscar worthy. He's very funny and touching. Willis is excellent as the weary cop who sees his last chance to do something right. There are some problems. The minute David Morse comes on the screen, you know he is up to no good before he opens his mouth. And when Willis and Mos are on the bus, why doesn't Willis just call in the police negotiator and explain things to him. But if that happened there would not be a story because the movie would have to end then.


text:
'16 Blocks' was een heel goede film, maar er waren een paar ergernissen die de filmervaring ernstig verstoorden. Om te beginnen <0xE2><0x80><0x93> en dat is me heel vaak overkomen <0xE2><0x80><0x93> waren het geluid en de muziek heel hard, maar de dialoog was heel zacht, zo zacht dat je je moest inspannen om iets te horen. En er zaten een heleboel mensen met hun mobieltjes te spelen en te praten, toen er eenmaal een mobieltje was afgegaan. En iemand die twee rijen achter me zat, zat onder het praten luid op zijn popcorn te kauwen. Ik bedoel, je betaalt 8,50 om een film te zien en je kunt de dialoog niet eens horen, en je hoort mensen met hun mobieltjes spelen. Jemig! Afgezien daarvan was de film zelf heel goed gemaakt, onderhoudend, intens, met snelle shots, en had hij een paar geweldige personages. Bruce Willis was geweldig als een te dikke, aan alcohol verslaafde politieman die Jack Mosley heet en die de getuige Eddie Bunker (Mos Def) 16 straten verderop brengt om tegen Jacks bureau te getuigen nadat hij hen een paar nare dingen heeft zien doen. Maar nu wil het hele NYPD Eddie dood hebben, en Mosley is er om hem te beschermen.
Mos Def doet het ook uitstekend, maar zijn nasale stem die hij voor de film gebruikte, maakte het moeilijk om hem te verstaan, maar hij was zeker beminnelijk. Regisseur Richard Donner heeft uitstekend werk verricht met de karakterontwikkeling, waardoor we ondanks hun tekortkomingen goed voor Jack en Eddie Iets wat ook bewonderenswaardig was, was dat de regisseur de taal tot een minimum beperkte, terwijl hij alles had kunnen gebruiken, en hoewel het geweld grof is, is het meestal bloedeloos. Bovendien, geloof het of niet, zit er zelfs een boodschap in deze thriller; het is dat slechte mensen veranderen. Eddie herhaalt dit gedurende de hele film tegen Jack, terwijl Jack van een dronken, gedeprimeerde eikel verandert in een onwaarschijnlijke held. Dit is een heel goede film die volgens mij veel mensen zal bevallen.
Ik geef hem 8 van de 10.
'16 Blocks' is PG-13 voor geweld, heftige scènes en wat sterke taal.

text_en:
"16 Blocks" was a very good movie, but there were some annoyances that severely took away from the movie-going experience. For one- and this has happened a lot to me- the sound and the music was very loud, but the dialogue was extremely soft, so soft that you had to strain to hear anything. And there were numerous people sitting there playing with their cell phones and talking, once a cell even went off. And a person two rows behind me was chunking loudly on their popcorn while talking. I mean really, you pay $8.50 to see a movie and you can't even hear the dialogue, and you hear people playing with cell phones. Jeesh!

Aside from that, the movie itself was very well done, entertaining, intense, fast paced, and had some great characters. Bruce Willis was great as an overweight, alcohol-addicted, cop named Jack Mosley who is transporting witness Eddie Bunker (Mos Def) 16 blocks to testify against Jack's precinct after seeing them doing some nasty things. But now the entire NYPD wants Eddie dead, and Mosley is there to protect him.

Mos Def does an excellent job as well, his nasal voice he made for the film made it hard to understand him though, but he sure was lovable. Director Richard Donner did a superb job with character development, making us care for Jack and Eddie despite their flaws. Something that was admirable as well was that the director kept the language to a minimum when he could've gone all out, and, while gritty, the violence is most of the time bloodless. Plus, believe it or not, there is even a message in this thriller; it's that bad people do change. Eddie repeats this to Jack throughout the movie, as Jack goes from drunken, depressed jerk to an unlikely hero. This is a very good movie that I think many people will enjoy.

I give it 8 out of 10.

"16 Blocks" is rated PG-13 for violence, intense sequences of action, and some strong language.


text:
Ga naar de film. Bruce Willis en Mos Def zullen zich vastbijten in deze krankzinnige rit van corruptie en ellende. Het verhaal is aangrijpend en soms hartverwarmend. De schurken zijn echt slecht, en ik merkte dat ik ze soms wel kon schoppen.
Jack Mosley (Bruce) is een verbluffend personage dat bereid is alles te doen om het juiste te doen.
Eddie (Mos) is gewoon een vent met een spraakgebrek die op het verkeerde moment op de verkeerde plek was en de verkeerde dingen zag.
Jack en Eddie moeten samenwerken om de langste 16 blokken ooit te overleven.
Ga die film zien!

text_en:
Go see the movie. Bruce Willis and Mos def will latch onto through this crazy ride of corruption and mayhem. The story is gripping and at times heartwarming. The villains are truly evil, and I found myself wanting to kick the snot out of them sometimes.

Jack Mosley (Bruce) is a stunning character that is willing to go all the way to do the right thing.

Eddie (Mos) is just a guy with a speech impediment that was at the wrong place at the wrong time, and saw the wrong things.

Jack and Eddie have to work together to survive the longest 16 blocks ever.

See this movie!


text:
Ik ben een enorme fan van Bruce Willis (geen woordspeling) en het was zeker niet aan hem of Mos Def te danken dat deze film niet spectaculair was. Bruce Willis gaf een heel goede voorstelling, ondanks het feit dat zijn rol nauw overeenkwam met die van het personage dat hij in Sin City speelde. Mos Def speelde ongelooflijk goed. In elk geval zijn beste voorstelling tot nu toe.
De optredens van zowel Bruce Willis als Mos Def zijn waarschijnlijk het enige element dat deze film niet volledig de grond in heeft geboord. Elke andere cast zou een flop zijn geweest (duh).
'16 Blocks' is een geweldige actiefilm, als je er tenminste voor in bent. Maar zoals ik het graag zeg is het een goede...' Ik zou graag meer details geven, maar ik wil het niet voor jullie allemaal bederven. Met zoveel spanning is er geen saai moment dat ik me kan herinneren. Deze film is absoluut de moeite waard als je van Bruce Willis of Mos Def houdt. Zo niet, spaar dan je 9 dollar en huur in plaats daarvan een film. Als je een fan van Bruce Willis bent, is het misschien de moeite waard. Als je alleen maar een fan van Mos Def bent en niet van de Bruce-man, dan is de prijs van de matinee misschien beter naar je smaak.
Geniet ervan.

text_en:
I am a die hard Bruce Willis fan (no pun intended) and it certainly wasn't him or Mos Def that kept this movie from being spectacular. Bruce Willis gave a very good performance, despite the fact that his role closely represented the same character he played in "Sin City." Mos Def performed incredibly well. Certainly his best performance to date.

The performances of both Bruce Willis and Mos Def are probably the only element that kept this movie from completely bombing. Any other cast and it would have been a flop (duh).

"16 Blocks" is a great action movie if that's what your into. The way I like to put it however is it's a good "twist(s) on an already overdone and cliché story line." I would go into further detail but I wouldn't want to spoil it for all of you. With plenty of suspense there isn't a dull moment that I can remember. This movie is definitely worth seeing if you like Bruce Willis or Mos Def. If not, then save your 9 bucks and rent a movie instead. If you are a Bruce Willis fan then maybe its worth it. If you're only a Mos Def fan and don't like the Bruce man then maybe the matinée price would better suit your tastes.

Enjoy.


text:
Jack Mosley is een politieman op leeftijd die zichzelf heeft gedegenereerd tot een werkpaard van de politie. Mosley is een man die zich te buiten gaat aan drank, zelfs als hij aan het werk is, een man die over de rotsbodem van zijn leven en zijn werk zwerft. Op een dag krijgt Mosely weer een routineklus zonder dat er iets gebeurt: breng een getuige, een of andere kleine crimineel die Eddie heet, om tien uur's avonds naar de rechtbank. Hij heeft honderdachttien minuten om het te doen en hoeft maar zestien straten ver te lopen. Simpel? Zeker, Mosley stopt zelfs om een fles drank mee te nemen. Maar dan... begint het onverwachte te gebeuren en moet Mosely uit zijn delirium ontwaken, want deze getuige moet dood. En niet alleen door wie dan ook, maar ook door collega's.
Filmbezoekers zijn in eerste instantie misschien niet onder de indruk van deze film waarin Bruce Willis een 'eenzame agent op de bodem van het vat' speelt. Hij heeft de rol van agent al vele malen gespeeld <0xE2><0x80><0x93> _The hard 'nuff_ heeft het erover <0xE2><0x80><0x93> en de agent met problemen is ook een herhaling van Willis <0xE2><0x80><0x93> _Striking Distance & Last Boy Scout_. Maar laat dat je niet van je stuk brengen, deze film staat beslist niet in de schaduw van de genoemde films. Regisseur Richard Donner geeft de film een sterke karakterisering en houdt de actie spannend, maar die is slechts een bijkomstigheid van wat de personages doormaken. Een goed voorbeeld hiervan is de scène waarin Mosley zich realiseert dat hij heel goed diep in de problemen zou kunnen zitten, terwijl hij net een man neerschoot die probeerde zijn getuige te vermoorden <0xE2><0x80><0x93> een ronddraaiend schot met opgeloste kogels wervelt om Mosely heen, die met open mond blijft staan. Er klinkt geen geluid, de figuur staat stil en er gebeurt eigenlijk niets opvallends in het beeld, maar toch krijg je het gevoel dat Mosely ook heeft: 'Heiligesj, ik heb net die vent neergeschoten.' Je kunt zien dat hij zijn pistool trok en schoot alsof hij het had geleerd, maar dat kritische besef naderhand stuwt de film net zo sterk in de gedachten van Mosley en Eddie (die hier ook geschokt is) als hij in de straten van Manhattan stuwt.
Donner kiest ook zorgvuldig zijn decors, met belangrijke scènes die zich afspelen in kelders en in Mosely's appartement <0xE2><0x80><0x93> niet zomaar ergens in een steegje. De films nemen sprongen en duikelingen door alle settings, net zoals Mosely en Eddie dat in zichzelf doen, en deze subtiele aanpak is heel effectief. Het laat zien hoe wild het voor hen is, hoe diep ze zijn gezonken door wat ze hebben gedaan of wat er met hen is gebeurd, en hoe dicht ze er uiteindelijk bij in de buurt komen. Dat maakt deze film tot een van de beste van Bruce Willis. Hoewel hij niet zo'n hoog octaangehalte heeft als zijn vele eerdere films, is deze film duidelijk niet voorbestemd, en dat doet geen afbreuk aan de film.' En het is niet alleen Willis die een mooie voorstelling geeft. David Morse speelt een typische sterke ondersteunende rol, maar Mos Def moet ook genoemd worden. Er zijn genoeg actiefilms met rappers en hiphopsterren geweest, zelfs twee aan het eind van 2005, en een filmliefhebber kan alleen maar sceptisch zijn als Mos Def de tegenspeler van Willis is. Maar tot zijn aangename verrassing speelt Mos Def zijn rol niet alleen maar voor de lol. Hij is eigenlijk een soort irritante etter die je graag een klap op zijn kop zou willen geven. Vooral als je een agent bent die hem voor de rechter probeert te krijgen en er kogels op je afkomen. Deze verfrissende benadering blaast de film een beetje leven in en de categorie 'gekke actiefilm' wordt nog verder uitgerekt. En begrijp me niet verkeerd, ik ben dol op gekke actiefilms <0xE2><0x80><0x93> De laatste padvinder is een van mijn favorieten en Donners Lethal Weapon ook <0xE2><0x80><0x93> maar genoeg is genoeg en het is echt een frisse wind om te zien hoe een geweldige actieregisseur, een actiester en een rapper (of een hip hop-jongen, ik ben niet goed in het onderscheiden van dat soort dingen) een film maken die zowel dramatisch als actierijk is.
8/10: geweld.
Rated PG-13: geweld.

text_en:
Jack Mosley is an aging cop who has degenerated himself to a dead beat work horse of the police department. Indulging in drinking, even when he's working, Mosley is a man cruising along the rock bottom of his life and work. One day at work, Mosely gets another routine and uneventful assignment - bring a witness, some petty crook named Eddie, to court by 10am. He's got 118 minutes to do it and only has to go 16 blocks. Simple? Sure, Mosley even stops to pick up a bottle of booze along the way there. But then... the unexpected starts to happen and Mosely must snap out of his delirium because this witness is wanted dead. And not just by anyone, by fellow cops.

Film goers might be initially unimpressed with this film where Bruce Willis plays a "lone cop at the bottom of the barrel." He's done the cop role many many times - Die hard 'nuff said - and the cop with problems is also a re-run from Willis - Strking Distance & Last Boy Scout. But don't let that get you down, this film is no way in the shadow of the mentioned films. Director Richard Donner directs the film with strong characterization while keeping the action exciting, but critically incidental to what the characters go through. A good example of this is the scene where Mosley realizes that he could very well be in deep sh*t as he just shot a guy who tried to kill his witness - a circling shot with dissolves whirls around Mosely who stands with jaw agape. No sound, the character is still, and really nothing obvious goes on in the frame, yet you still get the feeling that Mosely has: "holysh*t, I just shot that guy." You can tell that he pulled out his gun and fired like he was trained, but that critical realization afterward propels the film as much into the mind of Mosley and Eddie (who is also shocked here) as it propels into the street of lower Manhattan.

Donner also chooses his settings carefully with key scenes taking place in basements and at Mosely apartment - not just in some random alleyway. The films takes leaps and dives throughout all of its settings like Mosely and Eddie do within themselves and this subtle touch is very effective. It shows how wild of ride it is for them, how low they have been driven by what they did or what has happened to them, and how close to home it may hit in the end. That makes this one of Bruce Willis's best performances. While not as high-octane as his many previous efforts, this film is clearly not meant to be, and that doesn't at all detract from the film's entertainment.

And it is not just Willis giving a fine performance. David Morse gives a typically strong supporting role, but mention must be made of Mos Def. There have been plenty of action films with rappers and hip-hop stars, even two in late 2005, and a film goer can only be skeptical with Mos Def playing opposite Willis. But, in a pleasant surprise, Mos Def actually plays his part not just for the cool. In fact, he is kind of an annoying brat that you'd like to smack over the head. Especially if you're a cop trying to get him to court and bullets are flying at you. This refreshing approach breathes a sort of life into the movie and the film moves even farther from "goofy action movie" category. And don't get me wrong, I love goofy action movies - The Last Boy Scout is one of my all time favorites and so are Donner's Lethal Weapon films - but enough is enough and it is a real breath of fresh air to see a great action director, an action star, and a rapper (or hip hop guy, I am not good at distinguishing that sort of thing) deliver a film that is good both dramatically and action-wise. 8/10

Rated PG-13: violence


text:
Oké: ik denk dat de geschiedenis van de 'duistere eeuwen' van de film zich letterlijk zo weinig herinnert dat het subtiele eerbetoon van Mos Def in 16 BLOKKEN gewoon over de hoofden van de voornamelijk dove (voor de geschiedenis) critici vliegt, zowel van de beroeps- als van de amateurwereld. 'Irritant', 'irritant' en 'irritant' zijn de adjectieven die het vaakst worden gebruikt om Mos Defs optreden als Eddie in Richard Donners laatste film te beschrijven: een goedgeluimde thriller over een stedelijke politiemacht die doodgewone clichés uit actiefilms gebruikt en ze tot het toppunt van hun potentieel opjaagt (hoewel er nog steeds clichés overblijven).
Een handjevol beroepscritici merkte op dat Defs optreden overeenkomsten vertoonde met de gestereotypeerde onderdanige houding van acteurs als Stepin Fetchit in Hollywood-films uit de jaren dertig. Maar deze critici leggen dit verband bijna altijd op een afkeurende, neerbuigende toon.
Het lijkt wel of niemand het begrijpt (of misschien een paar die ik niet heb gelezen, maar in elk geval velen die de betekenis niet onderkennen van wat Def - en naar ik geloof met succes - heeft geprobeerd te doen). Kijk naar hem in de film: hoe hij loopt, hoe hij praat, zijn 'irritante' stem: Mos Def IS Stepin Fetchit. Het is een heel speciaal soort eerbetoon.
In de loop der jaren heeft Mos Def het in interviews steeds weer over de Afro-Amerikaanse acteurs uit die lang vervlogen, racistische jaren van Hollywoods vroege geluidstijdperk. Hij is zich volledig bewust van de schouders waarop hij staat, en van de erfenis die hij heeft geërfd (van Fetchit tot Bill 'Bojangles' Robinson tot Hattie McDaniel, Dooley Wilson, Juano Hernandez, Leigh Whipper, Dorothy Daindridge, Sidney Poitier. tot en met de succesverhalen van vandaag de dag <0xE2><0x80><0x93> Lou Gosset Jr., Whoopi Goldberg, Cuba Gooding Jr., Denzel Washington, Hallie Berry, Morgan Freeman, Jamie Foxx en nog zoveel meer). Dus wordt zijn Eddie in 16 BLOCKS gespeeld alsof Stepin Fetchit in zijn beste jaren op de een of andere manier naar de 21ste eeuw is overgebracht en een rol heeft gekregen die bij zijn talenten past. 'Kijk!' lijkt Def te zeggen. 'Kijk eens wat die vent had kunnen doen!' Het is Defs subtiele eerbetoon aan de grote Styepin Fetchit (Hollywoods eerste zwarte'ster'. <0xE2><0x80><0x93> voor wat het op dat moment waard was <0xE2><0x80><0x93> voegt verborgen diepten toe aan 16 BLOKKEN, en het complimenteert de dramatische prestatie van Bruce Willis op indrukwekkende wijze.
Zie de andere recensies voor meer specifieke details over de film. Maar onthoud: Mos Defs 'irriterende', 'irritante' en 'irritante' optreden is een heel speciaal soort eerbetoon, en het werkt!

text_en:
OK: I guess the history of film's "dark ages" literally is so little remembered that Mos Def's subtle homage in 16 BLOCKS just flies over the heads of the mostly deaf (to history) critics, both professional and amateur. "Irritating", "annoying", and "aggravating" are the adjectives most often used to describe Mos Def's performance as Eddie in Richard Donner's latest film: a well-paced urban cop thriller which takes ordinary action-film clichés and raises them to about the pinnacle of their potential (while still remaining clichés).

A handful of the professional critics noted the similarity of Def's performance to those of the stereotyped cringing menials presented by actors such as Stepin Fetchit in Hollywood films of the 1930s. But these critics make this connection almost invariably in a disapproving, condescending tone.

No one, it seems, gets it (or perhaps a few I have not read, but many, at least fail to recognize the significance of what Def has attempted-- and I believe successfully-- to do). Watch him in the film: how he walks, how he talks, his "irritating" voice: Mos Def IS Stepin Fetchit. It is a very special kind of homage.

In interviews over the years, Mos Def has time and again spoken about the African-American actors from those long-ago, racist years of Hollywood's early sound era. He is fully aware of the shoulders he stands on, and of the legacy he has inherited (from Fetchit to Bill "Bojangles" Robinson to Hattie McDaniel, Dooley Wilson, Juano Hernandez, Leigh Whipper, Dorothy Daindridge, Sidney Poitier. through to the success stories of today-- Lou Gosset Jr., Whoopi Goldberg, Cuba Gooding Jr., Denzel Washington, Hallie Berry, Morgan Freeman, Jamie Foxx, and so many more). So his Eddie in 16 BLOCKS is played as though Stepin Fetchit in his prime were somehow transported into the 21st century and given a role commensurate to his talents. "Look!" Def seems to be saying. "See what this guy COULD have done!" It is Def's subtle homage to the great Styepin Fetchit (Hollywood's first black "star"-- for what it was worth at the time) adds hidden depths to 16 BLOCKS, and it compliments Bruce Willis' affecting performance quite impressively.

See the other reviews for more specific details about the film. But in the end, remember: Mos Def's "irritating", "annoying", and "aggravating" performance is a very special kind of tribute, and it works!


text: Ik geloof nog steeds dat Bruce Willis een van de meest ondergewaardeerde acteurs van de filmindustrie is. Ja, hij werkt veel en verdient er miljoenen mee, maar naarmate zijn carrière vordert, wordt hij alleen maar indrukwekkender in zijn optredens. Ik vond zijn werk in Hostage schitterend, maar hier is hij zelfs nog beter, vooral in het begin van de film, als hij moe is en pijn heeft; aan het begin van 16 Blocks is Willis <0xE2><0x80><0x93> die de afgelopen 15 jaar een aantal van de meest macho figuren in films heeft geportretteerd <0xE2><0x80><0x93> bijna onherkenbaar. Hij is plotseling oud en heeft een buikje dat waarschijnlijk het gevolg is van het veel drinken van zijn personage. Maar het komt niet alleen door de make-up en een (naar ik aanneem) prothese voor zijn buik, maar door zijn hele houding. Op een gegeven moment, als een ander personage hem een irritant raadsel opgeeft, snauwt hij: 'Het leven is te lang en jij laat het zelfs nog langer lijken.' Het is de perfecte mantra voor zijn personage, en wij geloven het <0xE2><0x80><0x93> dat het personage klaar is met leven en niet kan wachten tot het allemaal voorbij is <0xE2><0x80><0x93> vanwege Willis' acteerprestaties. De rest van de film is een verbazingwekkende rit, een soort kruising tussen Die Hard en de Odyssee. De plot is simpel: Willis' personage, Jack Mosley, de vermoeide politieman die na een nacht nog vermoeider is.' Zijn werk: een getuige, Eddie Bunker (Mos Def, in een verbluffende vertoning) 16 straten van de gevangeniscel waar hij is vastgehouden naar het gerechtsgebouw brengen, waar de getuige moet getuigen voor een onderzoeksjury die een corrupte politieman moet onderzoeken. Er is een deadline (natuurlijk is er een deadline); Willis moet hem daar binnen twee uur zien te krijgen. De eenvoudige transportklus wordt ingewikkelder als blijkt dat mensen de getuige dood willen hebben voordat hij kan getuigen <0xE2><0x80><0x93> en die mensen zijn politiemensen, aangevoerd door Mosely's voormalige partner, Frank Nugent (David Morse, die <0xE2><0x80><0x93> zoals altijd <0xE2><0x80><0x93> een adembenemende, prachtig ingehouden voorstelling geeft). De schrijver van het script, Richard Wenk, weet echt hoe hij een effectieve film moet opbouwen, want als de achtervolging eenmaal begint, houdt de film niet op tot bijna het einde: keer op keer vraag je je af: hoe komt hij hieruit? Oké, hij is op wonderbaarlijke wijze uit die laatste puinhoop gekomen, maar hij kan onmogelijk uit deze puinhoop komen, toch? De enige reden waarom ik deze film een negen in plaats van een tien geef, is dat er een moment is, laat in de film, waarop de film een soort vermoeide truc op het publiek toepast; voor het geval je niet zo cynisch bent als ik, zal ik niet onthullen wat dat moment is <0xE2><0x80><0x93> maar je zult het herkennen zodra het moment zich begint te ontvouwen. Zittend in het theater herkende ik precies wat er gebeurde zoals het gebeurde en ik voelde me eerder geërgerd dan bezorgd over Mosley en Bunker. Dat mag een kleinigheid zijn, maar het is genoeg om te voorkomen dat deze film de perfecte score krijgt.

text_en: I still believe that Bruce Willis is one of moviedom's most under-appreciated actors. Yes, he works a lot and makes millions doing it, but as he moves through his career, he just gets more impressive in his performances. I thought his work in Hostage was magnificent but here he's even better, especially early on the film, when he's tired and sore; at the start of 16 Blocks, Willis--who's portrayed some of the most macho characters in films over the last 15 or so years--is almost unrecognizable. He's old, all of a sudden, and got this little pot belly that probably came from his character's heavy drinking. But it's not just the make-up job and a (I assume) prosthetic gut, but his entire demeanor. At one point, when another character asks him an annoying riddle, he snaps, "Life's too long and you make it seem even longer." It's the perfect mantra for his character, and we believe it--that the character is done living and can't wait for it all to end--because of Willis' performance. The rest of the film is an amazing ride, sort of Die Hard meets The Odyssey. The plot simple: Willis's character, Jack Mosley, the tired cop even more tired after a night's work sitting in an apartment where some drug dealers have been killed and waiting with the stiffs until the medical examiner can get there, has one more chore to take care of before he can knock off and go home--most likely to drink himself to sleep. His job: transport a witness, Eddie Bunker (Mos Def, in an amazing performance) 16 blocks from the jail cell where he's been held to the courthouse where the witness is to testify before a grand jury probe of a crooked cop. There's a deadline (of course there's a deadline); Willis has to get him there in less than two hours. The simple transport job gets more complicated when it turns out that people want the witness dead before he can testify--and those people are cops, led by Mosely's former partner, Frank Nugent (David Morse, who--as he always does--turns in a riveting performance that's marvelously restrained). The scriptwriter, Richard Wenk, really knows how to structure an effective film as, once the chase begins, the film doesn't let up until nearly the end: time after time, you wonder: how's he going to get out of this? Okay, he miraculously got out of that last mess, but he can't possibly get out of this mess, can he? The only reason I give this film a nine instead of a ten is because there is one moment, late in the film, when the film uses a kind of tired trick on the audience; in case you're not as cynical as I am, I won't reveal what that moment is--but you'll recognize it just as soon as the moment begins to unfold. Sitting in the theater, I recognized exactly what was going on as it was going on and I felt annoyed more than anxious for Mosley and Bunker. That may be a small quibble, but it's enough to keep this film from earning the perfect score.


text:
Ik heb genoten van de film <0xE2><0x80><0x93> de plot heeft een paar wendingen en Bruce Willis is nog net zo goed als vroeger.
Het enige wat de film voor mij verpestte was de amateuropnamen <0xE2><0x80><0x93> soms lijkt het alsof de cameraman een filmcamera in zijn hand heeft. Het heen en weer zwaaien geeft je het gevoel dat je op de eerste rij zit, ook al zit je bijna achteraan.
Op een gegeven moment zijn ze in een Chinese wasserij en moet je denken aan de dronken cameraman en niet aan het verhaal, tot het zo verwarrend wordt dat je niet meer weet wat er nu eigenlijk gebeurt. Mijn advies is om te wachten tot deze film in de bioscopen komt, of anders te wachten tot hij op dvd uitkomt.
Dit is niet de enige film die te lijden heeft gehad van dit amateuristische filmen <0xE2><0x80><0x93> wat is er gebeurd met onze normen van filmen? Betaal de sterren iets minder en de technische ploeg iets meer.

text_en:
I enjoyed the movie - the plot line has some twists and Bruce Willis is as good as ever.

The only thing that spoilt the movie for me was the amateur filming - it looks at times as if the cameraman is holding a home movie camera. The swaying to and fro gives you the front row experience even if you are seated near the back.

At one stage they are in a Chinese laundry and you find yourself thinking about the drunken cameraman and not the story, to the point where it gets confusing as to what is really happening.

My recommendation is to wait for this movie to get to the dollar theaters or else wait until it comes out on DVD.

This is not the only movie to suffer from this amateurish filming - what has happened to our standards of film-making? Pay the stars a bit less and the technical crew a bit more.


text: Het gebeurt maar heel zelden dat ik de kans krijg een actiefilm te zien die diepte en introspectie bevat. Nog zeldzamer is de film met een profetische nuance die het hart raakt en een krachtige boodschap overbrengt. 16 Blocks is zo'n film. De geroemde ster van de film is Bruce Willis, die Jack Mosely speelt, een dronkelap van een politieman op een zelfdestructieve weg naar de vergetelheid, gered door de minst waarschijnlijke mensen: Eddie Bunker, de gebruikelijke dief met een hart van goud. Mos Def speelt Bunker, in een gedreven optreden dat tranen in de ogen brengt als hij probeert 16 Blocks of Mistresses te overleven en onderweg is om tegen corrupte rechercheurs van de New Yorkse politie te getuigen. De eigenzinnige Bunker is in het begin echt irritant, maar zijn eerlijkheid en vriendelijkheid tonen de diepte die Mos Def een Oscar zou moeten opleveren, of op z'n minst een Oscarnominatie.

text_en: It's very rarely that I get a chance to see an action film that has depth and introspect. Rarer still, is the film that has a prophetic nuance to it that touches the heart and drives home a powerful message. 16 Blocks is such a film. The touted star of the film is Bruce Willis, who plays Jack Mosely, a drunkard of a cop on a self-destructive path to oblivion, saved by the least likely of people - Eddie Bunker, the habitual thief with a heart of gold. Mos Def plays Bunker, in a driven performance that brings tears to the eyes as he tries to survive 16 Blocks of mayhem on the way to testify against crooked NYPD detectives. The quirky Bunker is really annoying at first, but his honesty and gentleness shows depth that should win Mos Def an Oscar, or at the very least, an Oscar Nomination.


text: Dat heet zelfbeschikking en hoe je te weten komt wie je werkelijk bent. Deze film is goed om een juiste visie op zelfbeschikking te ontwikkelen en te begrijpen waarom goede mensen in gemeenschappelijk verband de juiste dingen moeten doen. Als het leven voortdurend voorstelt het op te geven en er niet veel redenen zijn om je strijd voort te zetten, is het begrijpen van slechts twee dingen de voornaamste drijfveer om door te gaan. Dat zijn: goed en slecht. En dat je het recht hebt gekozen van die tweetallen die de wereld regeren. Dit begrip van de juiste keuze geeft je de kracht om stap voor stap verder te gaan, ongeacht het leven dat vol is van degenen die het verkeerd hebben gekozen van die tweetallen. <br />Deze film zit vol zelfbeschikkingsrecht en je kunt met het hoofdpersonage je keuze maken voor elk probleem dat de film suggereert.

text_en:
That's called self-determination and how to know who you really are. This film is good for establishing a right vision of self-determination and why good guys in common should do right things. When life constantly suggests to give up and there not much reasons to continue your fight the main thing that drives you forward is understanding of only two things. They are: good and bad. And that you have chosen the right of those twos that rule the world. This understanding of right choice gives you strength to go forward step by step regardless surrounding life that's full of those who chose the wrong of that twos.

This film is full of self-determination and you will make your choice with the main character to every problem that film suggests.


text:
Tijdens de gore cyclus van de 70-jarige cyclus doken talloze kortlevende subgenres op om overal hoofden en woedende moralisten te doen omdraaien. Geen ervan was zo aanstootgevend als nonnenvervolging en geen enkele nonnenvervolging was zo vulgair als deze.
In een klooster in Italië arriveert een man en de nonnen beginnen aandriften tegen hun roeping te voelen. Het wordt al snel duidelijk dat de duivel is gekomen en dat hij de nonnen in zijn macht heeft.
Hoewel de plot een of andere exorcistachtige gruwel doet vermoeden, lijkt de film meer op een rustig drama. Een drama met massa's expliciete seksuele activiteit. Naarmate de nonnen in ontaardheid vervallen, begint de seksuele spanning toe te nemen. Van de diverse gestolde handelingen krijgen de kijkers een paar zweepslagen, verkrachting, orale seks, masturbatie, hetero- en homoseks te zien.
Voor een D'amato-film is hij verrassend goed gemaakt. Camerahoeken, belichting, tempo zijn allemaal vrij goed. Zelfs het script en het acteerwerk zijn beter dan de norm. De film is zo goed gemaakt dat ik zou willen dat alle D'amato-films er zo uitzagen.
Een kanttekening: het is interessant dat de heteroscènes, met uitzondering van een korte fellatio, uitsluitend softcore zijn, terwijl de lesbische scènes volledig expliciet zijn.
Een goed geconstrueerd stuk erotiek, als je de heiligschennende inhoud kunt omzeilen.
7/10.

text_en:
During the 70's sleazy cycle numerous short lived sub-genres popped up to turn heads and enrage moralists every where. None were quite as offensive as nunsploitation and no nunsploitation was as trashy as this.

At a convent in Italy, a man arrives and the nuns begin feeling urges against their calling. It soon becomes clear that the devil has come and the nuns are under his control.

Though the plot suggests some exorcist-style horror, the film plays out much more like a quiet drama. A drama that includes oodles of explicit sexual activity. As the nuns fall into depravity the sexual stakes begin to rise. Of the assorted sored acts, viewers get to see some whippings, rape, oral sex, masturbation, hetero and homo couplings.

For a D'amato flick, it's surprisingly well made. Camera angles, lighting, pacing are all fairly good. Even the scripting and acting are better than the norm. So well is it made that I find myself wishing that all D'amato flicks looked this quality.

On a side note, it's interesting that with the exception of a short fellatio bit the hetero scenes are strictly soft-core while the lesbian scenes are fully explicit.

A well constructed piece of erotica, if one can get past the sacrilegious content.

7/10


text: Dit is een goed shot, een goed uitziend erotisch uitstapje van meneer d'Amato die volledig gebruikmaakt van zijn kloosteromgeving en realistisch ogende nonnenkostuum. Er is hier een goeie ouwe mix van seks, voornamelijk maar niet uitsluitend tussen meisje en meisje. Vrij expliciet en plotseling, verrassend hardcore voor, nota bene, een dubbele verkrachting in het bos. Een soort verhaal, maar dit is eigenlijk precies wat je van nonnenarbeid zou verwachten, maar met net iets meer stijl en variatie dan gewoonlijk. Vertraagt een heel klein beetje als de verschrompelde kleine'man van God' De arme man loopt door de gangen met zijn wijwater te spetteren terwijl de meisjes in hun kamers hun eigen spetters maken. Ze gaan er zelfs zo in op dat ze al snel achter het kereltje aan rennen in verschillende stadia van ontkleding, verlangend om hem uit te kleden, God of geen God!

text_en: This is a well shot, good looking erotic outing from Mr D'Amato making full use of his convent setting and realistic looking nun costumerie. There is a good old mix here of sex action, mainly but not exclusively girl on girl. Pretty explicit and suddenly, surprisingly hardcore for, of all things, the double rape in the woods. A story of sorts but this is really much as you would expect from nunsploitation but with just a bit more style and variation than usual. Slows just a tiny bit when the wizened little 'man of God' turns up to exorcise the place but we are soon storming to a super finale as the poor man walks the corridors splashing his holy water whilst the girls are inside their rooms making their own little splashes. In fact so carried away do they get that they are soon chasing after the little chap in various stages of undress eager to get him stripped off, God or no God!


text: De jury is het er nog steeds niet over eens wat nonnenbezetting betreft en ik wel; het is niet dat ik geen waardering heb voor vunzigheid in films, alleen dat het idee van een stel godvrezende vrouwen die achter kloostermuren wonen me niet zo erg aanspreekt. Het is dus maar goed dat de cultfilm God Joe d'Amato in de buurt is om dit thema een beetje op te peppen, met een stel nymfomane 'nonnen' die het met elkaar doen en met elke man die toevallig langskomt. Het is duidelijk dat D'Amato d'Amato is. Amato was veel meer geïnteresseerd in het maken van een pornofilm dan in een film over nonnen en hun geloofsovertuigingen, en dat is duidelijk te zien omdat de aandacht altijd op de seksuele capriolen gericht is, en als er al sprake is van een plot, dan is dat alleen om nog meer seksscènes aan elkaar te knopen. Maar er is wel een plot, en dat volgt een klooster vol nonnen. Nadat ze tegen alle kloosterregels in een gewonde man hebben opgenomen, merken de nonnen al snel dat ze deze man het middelpunt van al hun verlangens maken. Hij heeft echter ook de duivel meegebracht (in de vorm van een standbeeld), en dat leidt ertoe dat de plaatselijke priester een bezoek brengt aan het klooster om de demon uit te bannen, maar uiteindelijk treedt hij op in de nonnenkloosters. Ook verlangens...**<br />Eerst dacht ik niet dat deze film als pornofilm zou werken, want de eerste paar seksscènes zijn veel te rigide en het lijkt alsof de actrices alleen maar doen wat hun gezegd wordt. Maar d'Amato zet zich al snel tegen deze trend af met een overvloed aan tedere en perverse scènes waarin een paar van de meest wulpse nonnen voorkomen die ik ooit heb gezien! d'Amato maakt veel gebruik van het lichaam van zijn actrices, en dat is een grote bonus voor de film, want hij is veel voller dan veel van de nonnensletterigheid. Ondanks het feit dat dit een slechte kwaliteitssletterigheidsfilm is, zijn de productiewaarden echt goed! Het beeld is kristalhelder, en het meeste acteerwerk kan ermee door, ook al hebben ze hun kleren aan. De soundtrack, met dank aan Nico Fidenco, is aanstekelijk en maakt de film een stuk erotischer. Deze film zal ongetwijfeld ook aantrekkelijk zijn voor iedereen die van gore pornofilms houdt, want d'Amato gaat maar al te graag wat verder dan alleen de basisseksscènes, en de film gaat ook over lesbiennes, verkrachtingen en houten dildo's... Over het geheel genomen is Images in a Convent een verrassend goed staaltje nonnenarbeid en wordt het door fans van dit soort films ten zeerste aanbevolen.

text_en:
The jury is still out as far as nunsploitation and I are concerned; it's not that I don't appreciate sleaze in movies, just that the idea of a load of God-fearing women living behind convent walls doesn't really appeal to me all that much. It's lucky, then, that cult cinema God Joe D'Amato is on hand to spice this theme up a little, with a load of nymphomaniac 'nuns' getting up to all-sorts with each other and any man that that happens to stop by. It's obvious that D'Amato was far more interested in making a porn movie than a film about nuns and their beliefs, and this shines through as the focus is always on the sexual antics, and any whisper of a plot line exists only to string more sex scenes together. There is a plot, however, and it follows a convent full of nuns. After taking in a wounded man against all the convent rules, the nuns soon find themselves making this man the focus of all their desires. However, he has also brought with him the devil (in the form of a statue), and this leads the local priest to visit the convent in order to expel the demon, only he ends up featuring in the nuns' desires also...

At first, I didn't think this movie was going to work as a porn film because the first couple of sex scenes are far too rigid and it seems like the actresses are just doing what they're told. However, D'Amato soon bucks this trend with a plethora of tender and perverted scenes that feature some of the most buxom nuns I've ever seen! D'Amato makes great use of his actresses' bodies, and this is a big bonus for the film; as it's much more full on than a lot of the nunsploitation sleaze. Despite the fact that this is a low quality sleaze movie, the production values are really good! The picture is crystal clear, and most of the acting is passable even when they've got their clothes on. The soundtrack courtesy of Nico Fidenco is infectious, and helps to make the overall film more erotic. This film is also bound to appeal to anyone that loves sleazy trash movies, as D'Amato is happy to go a little further than just showing your basic sex scenes, and the film also features lesbians, rape and wooden dildo's... Overall, Images in a Convent is a surprisingly good slice of nunsploitation and comes highly recommended to fans of this type of movie.


text:
Ja, vrienden, d'Amato doet het nog een keer met een andere vuige film die het vast en zeker tot diep in de harten van alle TRUE-smerissen zal boren... _Beelden in een klooster_ is zo'n zeldzame film waar d'Amato zoooo goed in is. Een goede mix van sfeer en smerigheid die op beide niveaus goed werkt. Ik vond het verhaal een beetje ingewikkeld, maar daar gaat-ie dan:
Een meisje wordt tegen haar wil naar een klooster gebracht om te voorkomen dat haar Oom haar ontvoert. Rond dezelfde tijd mag een gewonde mannelijke reiziger in het klooster blijven om van zijn verwondingen te herstellen. Hij probeert iedereen die hij ziet te treiteren. Er is een Pan-achtig beeld dat iets betekent <0xE2><0x80><0x93> misschien is het de duivel, misschien ook niet. De nonnen raken elkaar allemaal op een ongepaste manier aan. Een hoofdnon wordt erop uitgestuurd om een Vader te halen om de duivel uit te drijven en wordt onderweg verkracht. De Vader komt toch naar het klooster omdat hij 'voelde' dat hij nodig was en alle nonnen proberen hem te naaien... Einde.
Eerlijk gezegd kon ik geen touw vastknopen aan het verhaal, maar er zijn genoeg tieten, kont en 70-seksfrost om me niet echt te interesseren wat er in godsnaam aan de hand is. De dubbele aanval op de reizende non is gepast smerig omdat ze aan een of andere gedwongen fellatio wordt onderworpen. De nonnen die op het eind allemaal door het lint gaan zijn cool omdat een van hen wordt toegetakeld met een houten dildo. Ik weet niet of deze film een echt 'doel' had <0xE2><0x80><0x93> maar hij leverde in elk geval wat 'goeds' op. Niet zo 'goed' als sommige andere nonnenfilms, en hij haalt het niet helemaal bij mijn favoriete film, SCHOOL VAN HET HEILIG BEEST... maar hij komt er dichtbij, al is het alleen maar vanwege de pure smerigheid.

text_en:
Yes friends, D'Amato does it again with another sleaze film that is sure to burrow it's way into all TRUE trash lovers hearts...IMAGES IN A CONVENT is that rare kinda film that D'Amato is sooooo good at. A good mix of atmosphere and filth that works well on both levels. I found the story a little convoluted, but here goes:

A girl is brought into a convent against her will to keep her Uncle from abducting her. Around the same time a wounded male traveler is allowed to stay in the convent to recuperate from his wounds. He tries to bone everyone in sight. There's a Pan-like statue that means something - maybe it's the Devil, maybe it's not. The nuns all touch each other inappropriately. A head nun is sent to fetch a Father to expel the Devil and is raped along the way. The Father comes to the convent anyway because he "felt" that he was needed and all the nuns try to screw him...The End.

Honestly, I couldn't really make heads or tails of the storyline, but there is enough tits, ass, and 70's puss-fros to not really care what the hell is going on plot-wise. The dual assault on the traveling nun is suitably sleazy as she's subjected to some graphic forced fellatio. The nuns all going' buck at the end is cool as one of 'em is ravaged with a wooden dildo. I don't know if this film had any real "point" - but it sure delivered some "goods". Not as "well-done" as some of the other nunsploit films, and doesn't quite beat out my favorite, SCHOOL OF THE HOLY BEAST...but it comes close if for nothing else than pure sleaziness. I love you Joe D'Amato...8/10


text:
Dit is met gemak mijn favoriete nonnensprookje. De sfeer was merkwaardig spookachtig, en de nonnen zelf waren behoorlijk sexy... alle goede elementen van dit genre zijn hier aanwezig.
De enige scène waar ik niet van genoot was de verkrachting van een van de nonnen in het bos. Niet alleen omdat het lelijk was, maar ook omdat ze zo werd neergezet dat ze volkomen hulpeloos leek.
Ik neem aan dat je de excursie van de non het bos in zou kunnen zien als een jammerlijke confrontatie met de lelijkheid van de wereld buiten het klooster, maar ik denk dat d'Amato er op de een of andere manier beter mee weg had kunnen komen. Die scène is ook erg lelijk in vergelijking met de andere prachtige erotische scènes tussen de nonnen, vooral die in het laatste half uur van de film. Hoewel behoorlijk hardcore, zijn ze nog steeds sexy en zelfs een beetje grappig.
Nou ja, het genre is nu eenmaal zo, dus ik denk dat er geen ruimte is voor subtiliteit! Aanbevolen voor degenen die van erotische films uit de jaren zeventig houden, met vrouwen met echte rondingen, echte sexappeal en een beetje van de esoterische vreemdheid van het genre en het tijdperk.

text_en:
This is easily my favourite nunsploitation flick. The atmosphere was strangely haunting, and the nuns themselves were quite sexy...all the good elements to this genre are here.

The only scene I didn't enjoy was the rape of one of the nuns in the woods. Not only because it was ugly, but also the way she is made to seem completely helpless was unconvincing.

I suppose one could look at the nun's excursion out into the woods as her unfortunately confronting the ugliness of the world outside the convent, but I think D'Amato could of done better by it somehow.

Also, that scene is very ugly in relation to the other more beautifully erotic scenes between the nuns, especially those that occur during the final thirty minutes or so of the film. Though quite hardcore, they still are sexy, and even a bit humorous.

Well, the genre being such as it is, I guess there's no room for subtlety! Recommended for those who enjoy erotic 70's cinema, with women with real curves, real sexiness and a bit of the arcane strangeness of the genre and the era.


text:
'Immagini di un convento' is een nonnenarbeidsfilm die echt iets toevoegt <0xE2><0x80><0x93> ik zou het liever 'Seksuele revolutie in een klooster' noemen. Het idee dat vrouwen worden opgesloten of zichzelf opsluiten achter kloostermuren, waar ze een leven moeten leiden dat hun identiteit van vrouwen ontkent, allemaal om een abstractie te dienen die God wordt genoemd, heeft iets vreemds en fascinerends. Maar onze levens worden geregeerd door abstracties. Zijn ze echt noodzakelijk? Maar daar gaat het niet om. Laten we naar de film gaan.
Joe d'Amato geeft in een interview dat in mijn dvd is opgenomen (Exploitation Digital) toe dat hij zich altijd tot nonnen aangetrokken heeft gevoeld. Ze leefden in zijn fantasieën (misschien had het iets te maken met de verboden vrucht). De film is losjes gebaseerd op Jacques Diderots _La Religieuse_. Heel, heel losjes, zou ik moeten zeggen (ik heb het boek gelezen). Maar dat doet er ook niet toe. Hoe dan ook, de film is echt heel interessant (in alle opzichten). Onze zintuigen worden geprezen!
_'Immagini di un convento'_ levert geen problemen op. De film begint met de komst van een edele vrouw, Isabella (Paola senatore), die tegen haar wil in het klooster werd opgesloten. Het eerste wat ze doet als ze aan de moeder-overste wordt voorgesteld, is uit protest haar borsten ontbloten. De moeder-overste is geschokt (of misschien heimelijk opgewonden) en beveelt Isabella met trillende stem haar te verlaten en naar haar cel te gaan. Dit is nog maar het begin! Dan worden we voorgesteld aan de nonnen (die allemaal heel mooi zijn). Plotseling horen we buiten een donderend geluid. Alle nonnen rennen erheen om te zien wat het is. Ze vinden een man die bloedend op de grond ligt, misschien was hij ook een slachtoffer van de rovers die in het omringende bos rondzwerven. Ze stoppen hem in een hut vlak bij het klooster. Hij is een kunstenaar en ook een ware Don Juan met een magnetische charme. In het park dat om het klooster heen ligt, staat een standbeeld van Pan, de sater met de hoorns (of misschien de Duivel). Het is een lachend, ironisch standbeeld met vreemde ogen. Er beginnen vreemde dingen te gebeuren in het klooster. Lesbische verhoudingen, zwepen, dildo's, masturbatie en zelfs verkrachting (en wat voor verkrachting!).
Er wordt een exorcist opgeroepen, maar de nonnen zijn al wild en heet. Terwijl hij het klooster probeert te zuiveren, masturberen de nonnen in hun cellen. De ene non gebruikt een dildo tegen de andere, sommigen likken en kussen in een staat van razernij, terwijl de moeder-overste zich wild om het bed heen werpt en haar benen tegen elkaar drukt, bijna krankzinnig. En de serene exorcist loopt de gang door, zegt gebeden in het Latijn en sprenkelt wijwater in het rond. De nonnen, naakt of halfnaakt, komen uit hun cel en beginnen de priester te volgen en... Nou ja, ik geloof niet dat het nodig is om meer te vertellen. Ik denk dat je nu wel weet wat je te wachten staat.
'Immagini di un convento' is heel interessant, het is de sterkste nonnenarbeidsfilm die ik tot nu toe heb gezien. Goede cinematografie. Zeer aanbevolen!

text_en:
"Immagini di un convento" is a nunsploitation film that really delivers - I would rather call it "Sexual Revolution in a Convent". There's something weird and fascinating in the notion of women being locked or locking themselves behind convent walls, where they have to lead a life that denies their identity of women, all of it to serve an abstraction called God. But our lives are ruled by abstractions. Are they really necessary? But that's beside the point. Let's go to the film.

Joe D'Amato, in an interview featured in my DVD (Exploitation Digital), confesses that he always felt a kind of attraction for nuns. They lived in his fantasies (maybe something to do with the forbidden fruit).

The film credits say that the film is loosely based on Jacques Diderot's "La Religieuse". Very, very loosely, I should say (I've read the book). But that doesn't matter either. Anyway the film is really very interesting (in all senses). Our senses be praised!

"Immagini di un convento" pulls no punches. The film begins with the arrival of a noble woman, Isabella (Paola Senatore), who was confined against her will in the convent. The first thing she does when introduced to the Mother Superior is to uncover her breasts as a protest. The Mother Superior is aghast with shock (or maybe secretly excited) and orders Isabella with a trembling voice to leave her and go to her cell. This is just the beginning! We are then introduced to the nuns (all of them very beautiful). Suddenly a thunderous noise outside is heard. All the nuns go running to see what it is. They find a man lying on the ground bleeding, maybe he was another victim of the robbers that abound in the surrounding forest. They lodge him in a hut near the convent. He is an artist and also a veritable Don Juan with a magnetic charm. In the park that circles the convent there's a statue of Pan, the satyr with horns (or maybe the Devil). It's a laughing ironic statue with strange eyes. Strange things begin to happen in the convent. Lesbian affairs, whips, dildos, masturbation, and even rape (and what a rape!).

An exorcist is called, but the nuns are already wild and hot. While he tries to purify the convent, nuns are masturbating in their cells, one nun using a dildo on another, some are licking and kissing in a state of frenzy, while the Mother Superior is wildly throwing herself around the bed pressing her legs together, nearly out of her mind. And the serene exorcist proceeds along the corridor saying prayers in Latin and sprinkling holy water around. The nuns, naked or semi-naked, emerge from their cell doors and begin to follow the priest and... Well, I think it's not necessary to tell more. I think that by now you know what you're in for.

"Immagini di un convento" is very interesting, it is the strongest nunsploitation film that I've seen so far. Good cinematography. Highly recommended!