text:
Deze film draaide in de jaren tachtig een hele tijd in Europa. Ik heb hem daar een paar keer gezien en een paar jaar geleden, heel onverwacht, op HBO of Cinemax.
De film ging over oorlog en oorlogen zijn akelige dingen. Ik geloof niet dat het geweld in de film overdreven was <0xE2><0x80><0x93> niet nadat ik een paar Holocaust-musea in Europa had bezocht. McDowells vertolking van een fanatieke psychopaat (die er niet een kende) leek heel passend.
Wat de hoeveelheid bloed en geronnen bloed op het scherm betreft, lijkt het tam in vergelijking met latere films. Schindler's List is veel angstaanjagender. Starship Troopers heeft veel meer afgehakte ledematen dan The Passage. Maar wat het zo huiveringwekkend en weerzinwekkend maakt is het realisme; dat dit soort dingen echt is gebeurd en nog niet zo lang geleden is gebeurd.

text_en:
This movie ran in Europe for quite a while in the 1980s. I saw it several times there and, quite unexpectedly, on HBO or Cinemax late at night a few years ago.

The movie was about war and wars are nasty things. I do not think the violence was overblown in the movie - not after visiting a few Holocaust museums in Europe. McDowell's portrayal of a fanatical psychopath (not that know any) seemed very fitting.

In terms of the amount of blood and gore on screen, it seems tame compared to movies made later. Schindler's List is much more terrifying. Starship Troopers has much more severed limb type stuff than The Passage. But what makes this so chilling and repulsive is its realism; that things like these truly happened and happened not that long ago...


text: Ja, veel mensen hebben er een hekel aan, maar deze film van McDowell slaagt erin alles vast te leggen wat er angstaanjagend was aan het naziregime, er is een authentieke sfeer van angst en onderdrukking, meer dan welke andere film over de Tweede Wereldoorlog ook, over hoe het was in bezette gebieden.<br />Het hoogtepunt is de scène waarin hij de verzetsman van Michel Lonsdale ondervraagt en zijn vingers afhakt terwijl hij het eten kookt, we zien het niet de camera zoomt uit, maar het is nog steeds angstaanjagend! Meer dan welke Texaanse kettingzaagfilm ook! Ja, ze deden echt zulke dingen de SS! Kijk maar!

text_en:
Yes many dislike it but this film in the performance of McDowell manages to capture everything that was terrifying about the Nazi regime, there is an authentic atmosphere of dread and oppression, more so than any other film about WW2 made, how it was in occupied territories.

The stand out scene is the one where he interrogates the Michel Lonsdale resistance man, and chops off his fingers while cooking dinner, we don't see it the camera pans away, but it still is terrifying! More so than any Texas chainsaw film! Yes they really did things like this the SS! Watch it now!


text: Dit was een prachtig belichte, maar door en door akelige oorlogsthriller die ik voor het eerst zag toen hij in '79 werd uitgebracht over een Duitse wetenschapper (james mason) die door een basque gids (anthony quinn) over de swiss alpen werd gesmokkeld terwijl hij werd achtervolgd door een sadistische ss-commandant (malcolm mcdowell in een werkelijk hilarische voorstelling). Sommige scènes zijn inderdaad behoorlijk verontrustend; malcolm die tijdens een verhoor de vingers van een slachtoffer afsnijdt, malcolm die een zigeunergezin afslacht onder leiding van christopher lin en malcolm die vervolgens de mooie dochter van de wetenschapper (kay lenz) verkracht nadat hij zijn gebrandmerkte nazi-onderbroek heeft uitgetrokken (charmant). een deel van het Zweedse landschap is heel adembenemend (vooral de openingsscène in de lucht boven de Alpen) en de film wordt vakkundig geregisseerd door de overleden, grote, veteraan uit de Eerste Wereldoorlog J. Lee-Thompson ('cape fear', 'the guns of navarone', 'death wish 4').

text_en: this was a handsomely filmed but thoroughly nasty wartime adventure thriller i first saw when it was released way back in '79 about a german scientist (james mason) being smuggled across the swiss alps by a basque guide (anthony quinn) whilst being hotly pursued by a sadistic ss nazi commandant (malcolm mcdowell in a truly hilarious performance). certain scenes are indeed quite disturbing; malcolm's slicing off of a victim's fingers during an interrogation, malcolm's massacre of a gypsy family led by christopher lee and malcolm's subsequent rape of the scientist's beautiful daughter (kay lenz) after removing his nazi branded briefs (charming). some of the swedish scenery is quite breathtaking (especially the opening aerial credit sequence across the alps) and the movie is competently directed by the late, great brit veteran j. lee thompson ('cape fear', 'the guns of navarone', 'death wish 4').


text: Deze verschrikkelijke film is duidelijk een kandidaat voor een van de tien slechtste films die ooit gemaakt zijn. Hij is zo slecht dat hij verschrikkelijk grappig is. McDowell, die de kwaadaardige nazi speelt die achter Masons familie met veel accent aan zit, haalt Kay Lenz in in een hotelkamer en terwijl hij zich voorbereidt op een anale verkrachting, laat hij zijn broek zakken om... een sportriem met een hakenkruis op zijn kruis te onthullen. Dit was niet als grap bedoeld! De lawinescène maakte gebruik van stukken van de lawine in _On Her Majesty's Secret Service_. Anthony Quinn als de herder die de Mason-clan over de Pyreneeën leidt is niet meer dan een zielige Zorba de Bask. De dialoog is zowel gekunsteld als belachelijk en de grote cast slaapwandelt door hun rollen. Een absoluut-niet-moeten-zien. Waarom heb ik het gezien? Ik heb in 1979 een deel van het juridische werk aan deze <0xC3><0x9C>ber-kalkoen gedaan en ben naar de première gegaan. De indruk die het achterliet was helaas onuitwisbaar.

text_en: This dreadful movie is clearly a candidate for one of the 10 worst movies ever made. It's so bad that it's screamingly funny. McDowell, playing the evil Nazi chasing Mason's multi-accented family, catches up with Kay Lenz in a hotel room and, preparing to anal rape, drops his pants to reveal . . . a jock strap with a swastika on his crotch. This was not intended as a joke! The avalanche scene used offcuts from the avalanche in On Her Majesty's Secret Service. Anthony Quinn as the shepherd who conducts the Mason clan over the Pyrenees is just a pathetic Zorba the Basque. The dialogue is at once stilted and ridiculous and the great cast sleepwalks through their roles. A definite must-not-see. Why did I see it? I did some of the legal work on this uber-turkey back in 1979 and went to the premiere. The impression it left was, regrettably, indelible.


text:
Als je iemand die bekend is met de films van Malcolm McDowell zou vragen naar zijn meest buitensporige prestatie, zouden de meesten zeggen dat je naar Caligula moest kijken. Een enkeling zou misschien zeggen dat zijn werk in A Clockwork Orange daarvoor in aanmerking komt. Niet veel mensen zouden aan The Passage denken, vooral omdat het een grotendeels vergeten film is, die niet kritisch of commercieel succes had, zelfs niet toen hij voor het eerst werd uitgebracht. Maar McDowells prestatie in deze film is buitensporig goed en verdient een plaats in de geschiedenis van de cinema als een van de meest maffe acteerprestaties die ooit zijn vertoond.
Het verhaal klinkt als een winner. Een Baskische herder (Anthony Quinn) wordt tijdens de Tweede Wereldoorlog door verzetsstrijders benaderd met het verzoek een wetenschapper (James Mason) en zijn gezin over de Pyreneeën naar Spanje te escorteren. Een gestoorde SS-kapitein (McDowell) is de officier die erop uit wordt gestuurd om hen te achtervolgen en gevangen te nemen.
Helaas is deze film een volslagen mislukking. Om de een of andere reden wordt een verhaal dat veel potentieel had voor spanning en opwinding, volkomen onbelangrijk. Een deel van de fout is J. Lee Thompsons loodzware regie. Een deel van de fout is Bruce Nicolaysens kauwgumscript (verrassend genoeg gebaseerd op zijn eigen roman) dat elke diepte en motivatie mist om publieks sympathie op te wekken. Een deel van de fout is het kennelijke gebrek aan belangstelling van de acteurs voor het materiaal. Een van de beste Britse acteurs die ooit heeft geleefd <0xE2><0x80><0x93> James Mason <0xE2><0x80><0x93> moet het opnemen tegen de allerergste rol van zijn carrière. Hij heeft tijdens de hele film nauwelijks een zin te zeggen, en tegen het eind weet het publiek maar heel weinig meer over hem dan in het begin. Maar de grootste oorzaak van de mislukking in deze film is de beslissing van de makers om het gruwelijke, bloederige detail te benadrukken. De film is weerzinwekkend en buitensporig. Hij lijkt er zelfs van te genieten om te zwelgen in scènes met verkrachtingen, martelingen en moorden, maar heeft niet de ernst of ernst om zulke thema's te rechtvaardigen (tenminste, de afgrijselijke Saving Private Ryan was afgrijselijk om een heel goede reden). Wie wil er naar Michel Lonsdale kijken terwijl zijn vingers worden afgehakt? Wie wil er naar de zigeunerleider Christopher Lee kijken terwijl hij levend wordt gecremeerd? Wie wil er naar de tiener Kay Lenz kijken die bruut wordt verkracht?
Ik wilde The Passage nog jaren en jaren zien. Met zo'n geweldige cast, zo'n bekende regisseur en zo'n bruikbare plot was ik ervan overtuigd dat het geen slechte film kon zijn. Hoeveel verder had ik van de waarheid af kunnen staan?

text_en:
Ask anyone familiar with Malcolm McDowell's movies to name his most outrageous performance and most would tell you to watch Caligula. A few might suggest that his work in A Clockwork Orange fits the bill. Not many would come up with The Passage, primarily because it's a largely forgotten film which didn't succeed critically nor commercially even when it was originally released. However, McDowell's performance in this movie is outrageously hammy and must deserve some kind of place in cinema history as one of the most bonkers pieces of acting ever seen.

The story sounds like a winner. A Basque shepherd (Anthony Quinn) is approached by resistance fighters during WWII and asked to escort a scientist (James Mason) and his family over the Pyrennes Mountains into Spain. A deranged SS captain (McDowell) is the officer sent to chase them and capture them.

Alas, this film is an absolute failure. For some reason, a story which had lots of potential for tension and excitement becomes utterly uninvolving. Part of the fault is J. Lee Thompson's leaden direction. Part of the fault is Bruce Nicolaysen's bubble-gum script (based, amazingly, on his own novel) which lacks any depth of character and motivation to arouse audience empathy. Part of the fault is the actors' apparent lack of interest in the material. One of the finest British actors that ever lived - James Mason - is left to contend with the very worst role of his career. He barely has a sentence to utter during the entire film, and by the end the audience knows precious little more about him than they did at the start. But the biggest cause of failure in this film is the decision by its makers to emphasise the gruesome, gory detail. The film is repellent and over-the-top beyond all reason. It actually seems to enjoy wallowing in scenes of rape, torture and killing but has none of the gravity or seriousness to justify such themes (at least the horrific Saving Private Ryan was horrific for a perfectly good reason). Who wants to watch Michel Lonsdale having his fingers hacked off? Who wants to see gypsy leader Christopher Lee being cremated alive? Who wants to see teenager Kay Lenz being brutally raped?

I wanted to see The Passage for years and years. With such a great cast, such a well-known director, and such a serviceable plot I felt certain it couldn't possibly be a bad film. How much further from the truth could I have been?


text:
Ik slaagde erin de hele periode van de nazi-tyrannie op een overtuigend kwaadaardige manier in een stuk of tien scènes samen te vatten.' <0xE2><0x80><0x93> Malcolm McDowell over zijn werk in The Passage.
Toen ik The Passage in 1981 in Moskou zag, had ik geen idee dat het een grote flop was geweest in de Verenigde Staten, waar de film na de première slechts een week liep, dat het als een slechte film een mislukking werd beschouwd. Pas veel later zou ik heel beroemde en getalenteerde acteurs in de film herkennen: James Matson, Anthony Quinn, Christopher Lee en Patricia Neal. De film werd geregisseerd door J. Lee Thompson, de met een Oscar bekroonde regisseur van het zeer succesvolle The Guns of Navarone (1961). Toen ik in het theater naar The Passage zat te kijken, had ik Stanley Kubricks A Clock Work Orange of de beruchte Caligula nog niet gezien, en ik wist niet waartoe Malcolm McDowell in staat was als schurk op het witte doek. Ik kende McDowell wel van O Lucky Man van Lindsay Anderson, die een paar jaar voor The Passage theatraal in Moskou was uitgebracht. O Lucky Man had diepe indruk op me gemaakt en McDowells optreden als Mick Travis, de jonge naïeve man met de charmantste glimlach die in deze wereld wilde slagen, was er voor een groot deel aan te danken. Toen ik McDowell in The Passage de psychotische, geobsedeerde nazi achter de familie van de antifascistische wetenschapper door de Pyreneeën zag jagen, was ik ontzet en oprecht bang. Elke keer dat hij in beeld kwam, voelde ik me misselijk bij de gedachte aan een of andere horroract die zou volgen, en McDowell stelde me nooit teleur. Ik wil niet beweren dat de film misschien niet geweldig of zelfs maar goed is, maar ik herinner me McDowells optreden maar al te goed, en ik kon hem in de film 28 jaar lang niet vergeten. Nu, nadat ik zoveel films en gedenkwaardige optredens heb gezien, besef ik dat McDowell over de schreef ging, en te oordelen naar zijn eigen woorden wist hij dat heel goed en deed hij het met opzet.
'
' Ik speelde een heel nare nazi die die mensen door de Pyreneeën achternazat. We wisten allemaal al heel vroeg dat de film geen groot kunstwerk zou worden, dus was ik vastbesloten er wat lol aan te beleven. Mijn instelling was dat als ik een nazi ging spelen, ik het helemaal over de top zou doen en het goed zou doen. Uiteindelijk speelde ik het personage als een pantomimekoningin. Wat ik deed was zo vergezocht dat James Mason op een dag tegen me zei: "Dat is geweldig, beste jongen, maar speel je in onze film? Je lijkt iets anders te doen dan de rest van ons"...' Als na al die jaren één optreden in een zogenaamd slechte film je opvalt en je kunt het niet uit je hoofd zetten, en je herinnert je de exacte dag waarop je die film hebt gezien, met wie je hem hebt gezien en hoe je je voelde, dan betekent dat voor mij dat de film helemaal niet slecht was.

text_en:
...I managed to pack into a dozen scenes with the whole period of Nazi tyranny in a convincingly evil way." - Malcolm McDowell about his work in The Passage.

When I saw The Passage back in 1981, in Moscow, I had no idea that it had been a big flop in the USA where it only lasted a week upon theatrical release, that it was considered a bad movie a failure. It would be much later that I recognized very famous and talented actors who were in the film, James Matson, Anthony Quinn, Christopher Lee, and Patricia Neal. The film was directed by J. Lee Thompson, the Oscar nominated director of highly successful The Guns of Navarone (1961). By the time I was watching The Passage at the theater, I had not seen Stanley Kubrick's A Clock Work Orange or notorious Caligula, and I did not know what Malcolm McDowell was capable of as a screen villain. I did know McDowell from the Lindsay Anderson's O Lucky Man that also had been released theatrically in Moscow several years prior The Passage. O lucky Man had left a deep impression on me and huge part of it was McDowell's performance as Mick Travis, the young naive man with the most charming smile who wanted to succeed in this world. Watching McDowell in The Passage playing the psychotic obsessed Nazi chasing the family of the anti-fascist scientist across the Pyrenees I was horrified and genuinely scared. Every time he would enter the screen, I felt physically sick anticipating some horror act to follow and McDowell never disappointed. I won't argue that the movie may not be a great or even a good one but I do remember McDowell's performance all too well, and I could not forget him in the movie for 28 years. Now, after I've seen so many movies and memorable performances, I realize that McDowell was over the top and judging by his own words, he knew it very well and did it on purpose:

"I played this real nasty Nazi who was chasing these people across the Pyrenees. We all knew real early on that the movie was not going to be any great work of art and so I was determined to have some fun with it. My attitude was that if I was going to play a Nazi, I was going to take it totally over the top and do it right. I ended up playing the character like a pantomime queen. What I was doing was so far out that James Mason turned to me one day and said, 'That's wonderful dear boy, but are you in our film? You seem to be doing something different from the rest of us'..."

If after so many years, one performance in a supposedly bad movie stands out and you can't get it out of your mind, and you remember the exact day when you saw that movie, who you saw it with and how you felt, for me it means that the movie was not bad at all.


text:
Ik had dit aan het eind van de jaren tachtig op PAL VHS gezien; het is een ondoordachte (en misplaatste) poging om het peperdure, met sterren bezaaide avonturenspektakel The Guns of NAVARONE (1961) te moderniseren, geregisseerd door dezelfde regisseur en met een van de hoofdrollen (Anthony Quinn) in de meer toelaatbare jaren zeventig (met nieuwerwetse klodders geweld, seks en smerige taal). Omdat ik wist dat de film een slechte reputatie had (voornamelijk dankzij Malcolm McDowells buitensporige bijdrage als de schurk), besloot ik er nog eens naar te kijken toen hij onlangs op Cable TV werd vertoond.

De film gaat over een herder annex ervaren bergbeklimmer (een nogal sombere Quinn) die in de bergen woont. Ze worden onderweg geholpen door een groep rondtrekkende zigeuners (onder leiding van Christopher Lee) en McDowell is de maniakale SS-officier die hen achtervolgt.
De reis is een aaneenschakeling van problemen, voornamelijk veroorzaakt door Neals slechte gezondheid (een werkelijk ondankbare rol voor de Oscarwinnende actrice), waar Quinn weinig geduld voor heeft. Uiteindelijk besluit ze hen van de last te bevrijden en vertrekt ze om in de sneeuw te sterven (Quinn en Bozzuffi voelen haar uit de hut komen waar ze zitten). We zijn allemaal beschut, maar doen niets om haar tegen te houden!) waarna Mason Quinn probeert aan te vallen omdat hij haar ertoe heeft aangezet, maar valt na een paar passen plat op zijn gezicht in de sneeuw (dat deed me op de een of andere manier denken aan een scène uit een van de Naakt geweer-films waarin George Kennedy een paar bullebakken neersabelt omdat ze zijn partner hebben mishandeld en zelf tot moes geslagen wordt!). Lee sterft vervolgens een vurige dood door toedoen van de sadistische McDowell, behalve dan dat de spanning die er was, wordt vernietigd doordat die voortdurend wordt doorkruist met de vlucht van de centrale groep!
Maar goed, de film. De voornaamste bron van vermaak is McDowell, vooral door zijn kitscherige kledij als kok, terwijl hij de gevangen Lonsdale martelt, door zijn onderbroek met swastika's (tijdens de scène waarin hij Lenz verkracht) en zelfs door voor een spiegel de Fuehrer te imiteren (door zijn haar <0xC3><0xA0> la Hitler te scheiden, de zwarte kam als provisorische snor boven zijn lippen te houden en zichzelf de nazigroet te brengen). Het was toch niet zo gek dat hij van dit alles overging op CALIGULA van Tinto Brass (1979). Maar het ergst van alles is de climax als een gestoorde en gewonde McDowell in de hut verschijnt (nadat hij op miraculeuze wijze een lawine heeft overleefd die hij zelf heeft veroorzaakt! en vernietigt op bloedige wijze de resterende leden van de groep (die uiteindelijk slechts een uitzinnige fantasie blijkt te zijn), na een laatste dwaasheid die in zijn eigen hoofd wordt uitgevoerd, en die in feite wordt verraden door er fragmenten tussen te zetten van scènes die al eerder zijn voorgevallen! en dat h<0xC3><0xAD>j degene is die ten onder gaat. Te midden van dit alles lijkt de indrukwekkende score van Michael J. Lewis uit de toon te vallen, vooral als je bedenkt dat de actiescènes met te weinig tussenpozen zijn opgenomen, en zeker niets om over naar huis te schrijven als je ze vergelijkt met de typische oorlogsfilms van zijn soort.

text_en:
I had watched this on PAL VHS during the late 1980s; it's an ill-advised (and misguided) attempt to update the big-budget, star-studded WWII adventure spectacle spearheaded by THE GUNS OF NAVARONE (1961)  by the same director and featuring one of its leads (Anthony Quinn), no less  for the more permissive 1970s (with new-fangled dollops of violence, sex and foul language). Being aware of its bad reputation (mostly due to Malcolm McDowell's outrageous contribution as the villain), I decided to give it another look when it turned up recently on Cable TV.

The film involves a shepherd-cum-experienced mountain-climber (a rather glum Quinn) who's asked by the French resistance (in the figures of Marcel Bozzuffi and Michel Lonsdale) to take a prominent nuclear scientist (James Mason) and his family (including wife Patricia Neal and daughter Kay Lenz) across the Pyrenees to safety in neutral Spain; along the way, they're helped by a group of traveling gypsies (led by Christopher Lee), while McDowell is the maniacal SS officer in pursuit.

The journey is fraught with problems  mainly caused by Neal's poor health (a really thankless role for the Oscar-winning actress), with which Quinn has little patience. Eventually, she decides to rid them of the burden and goes away to die in the snow (Quinn and Bozzuffi feel her emerging from the cabin where they're all sheltered, but do nothing to stop her!)after which Mason tries to attack Quinn for pushing her to this, but falls flat on his face in the snow after only a couple of paces (this bit somehow reminded me of a scene from one of the NAKED GUN films in which George Kennedy lashes at a couple of bullies for mistreating his partner and ends up getting beaten to a pulp himself!). Lee, then, expires in a fiery death at the hands of the sadistic McDowell  except that whatever tension there was here is destroyed by its being continually cross-cut with the flight of the central group!

However, the film's main source of entertainment is McDowell  especially via his campy attire as a chef while torturing the captured Lonsdale, his Swastika-imprinted underpants (during the scene in which he rapes Lenz), and even while mimicking the Fuehrer in front of a mirror (parting his hair a' la Hitler, putting the black comb above his lips as a makeshift moustache, and giving himself the Nazi salute). Surely it was no great stretch for him to go from this to Tinto Brass' CALIGULA (1979)! Worst of all, though, is the climax as a deranged and wounded McDowell turns up at the cabin (after having miraculously survived an avalanche he caused himself!) and bloodily exterminates the remaining members of the groupwhich transpires to be merely a delirious fantasy  one final folly enacted in his own head, and given away really by being intercut with snippets from scenes that have gone on before!  and that he's the one to perish. In the face of all this, Michael J. Lewis' sweeping score seems out of place  especially when considering that the action sequences are too few and far between, and certainly nothing to write home about when compared to the typical war movies of its ilk.


text: Deze film heb ik zo'n 20 jaar geleden zelf op tv gezien, ik heb hem op een avond nog een keer gezien, & hij was eerder saai dan slecht. De voornaamste mislukking erachter is een saai script dat, buiten de oorspronkelijke auteur, veel potentie had, het was alsof de filmmakers waren begonnen met de prioriteit om de juiste cast en filmers te vinden en verwachtten dat de rest vanzelf op zijn plaats zou vallen. Jaren geleden stond er in mijn krant een verhaal over de producenten die de film hadden gemaakt als belastingontduiking, en het was nooit de bedoeling geweest dat het een financieel succes zou worden, maar dat de producenten, die ervaren zijn en veel geld verdienen, aan het eind van het jaar geen belasting hoefden te betalen. Dat zou in elk geval het afschuwelijke script verklaren.<br />Een originele recensie in de New York Times Online zinspeelt duidelijk op de verdenking van belastingontduiking. Ik citeer: 'The Passage' is zo afschuwelijk dat je moet vermoeden dat het is bedoeld om iemands belastingaangifte te verdoezelen. Als zodanig zou het een daverend succes moeten worden. en later: 'Bovendien zijn niet minder dan zes bedrijven betrokken bij de productie, "presentatie" en vertoning van de film.' De film heeft kleine compensaties, de acteerprestaties zijn niet zo slecht als sommige recensenten beweren, & hij gaat snel genoeg om de reis niet te veel te vertragen. Maar in geen enkel opzicht een goede film.

text_en:
This film was viewed by myself on TV about 20 years back, I caught it again one night, & it was more dull than bad quality. The main failure behind it is a stodgy script, which, in hands other than the original author, had much potential, it was as if the filmmakers had started out with the priority of getting the right cast & movie makers, and expecting the rest would fall into place. Many years ago, my daily paper ran a story, this was that the producers behind it created the film as a tax loss, and it never had been intended to be a financial success, but to save the producers, who are experienced and many fold, on their tax bill at year's end. That would certainly explain the dreadful script.

An original New York Times Online film review hints clearly at the suspicion of the tax break allegation: quote: "The Passage" is so awful you must suspect it was designed to be someone's tax write-off. As such it should be a smashing success. and later on: "In addition no less than six companies are involved in the film's production, "presentation" and release.'

The film has minor compensations, the acting is not as bad as some reviewers allege, & it moves along fast enough to avoid the journey slowing one down too much. Not a good film in any respect however.


text: Eerlijk gezegd was deze film verschrikkelijk! Het acteerwerk, het verhaal, het geluid, de belichting, alles. Het zal niet meevallen om hier tien regels op te schrijven. Ik bedoel, ik kan alleen maar zeggen dat het zo vaak klote was. Oké, laten we eens wat beter kijken naar waarom het klote was. Malcolm McDowell, de legendarische acteur uit 'A Clockwork Orange' speelt een soort van in deze film. Zijn optreden is zo overdreven dat we ons alleen maar kunnen voorstellen wat er in zijn privéleven in die tijd gebeurde. Wist je dat SS-officieren sportriemen met hakenkruizen dragen? Nou, dat doen ze! Tenminste, McDowells personage (dat niet te doden lijkt) deed dat. Weet je, die film was afschuwelijk en ik heb er te veel over gepraat.

text_en: Quite Frankly, this film was terrible! The acting, the story, the sound, the lighting, the everything. Coming up with ten lines here is going to be hard. I mean, I can only say it sucked so many times. OK, let's look more closely at why it sucked? Malcolm McDowell, the legendary actor from "A Clockwork Orange," is in this film, kind of. His performance is so over the top, that we can only imagine what was going on in his personal life at the time. Did you know that SS officers wear jock straps that have swastikas on them? Well they do! At least McDowell's character (that can't seem to be killed) did. You know what, the film was awful and I have spoken too much about it.


text: Het is geen bijzonder goed verhaal uit de Tweede Wereldoorlog, maar wel de moeite waard voor Anthony Quinns indrukwekkende vertolking van een verbitterde schaapherder die door het Franse verzet wordt gevraagd om de wetenschapper James Mason en zijn gezin over de Pyreneeën te smokkelen. Nazi Maclolm McDowell zit hen op de hielen. Het is gewelddadig, maar niet echt opwindend, met de ene bruutheid na de andere (Masons dochter wordt door McDowell verkracht, een zigeunerin die niet wil meewerken wordt in brand gestoken). Quinn mag dan goed zijn, Mason krijgt weinig te doen. Patricia Neal heeft bijna geen dialoog omdat zijn verzwakte vrouw en Kay Lenz merkwaardig genoeg de rol van zijn vindingrijke dochter hebben gekregen. De film fleurt op, maar alleen om hem tot kitscherige hoogten op te stuwen. Michael Lonsdale en Christopher Lee spelen kleine rolletjes. Ze worden heel neutraal geregisseerd door J. Lee Thompson, die niet meer in staat lijkt de spanning op te voeren. En dat uit de mond van de regisseur van THE GUNS OF NAVARONE en de oorspronkelijke CAPE FEAR?

text_en: Not a particularly good WWII yarn, but worthwhile for Anthony Quinn's commanding performance as a bitter sheepherder who is asked by the French Resistance to smuggle scientist James Mason and family across the Pyrenees. Nazi Maclolm McDowell is on their trail. It's violent but hardly exciting with one scene of brutality after another (Mason's daughter is raped by McDowell, an uncooperative Gypsy is set afire). As good as Quinn is, Mason is given little to do. Patricia Neal has almost no dialog as his infirm wife and Kay Lenz is oddly cast as his resourceful daughter. McDowell is outrageous, acting as if he just stepped out of CABARET's Kit Kat club (as one of the dancers!) He's perks up the film, but only to propel it to campy heights. Michael Lonsdale and Christopher Lee appear in small roles. Directed, very blandly, by J. Lee Thompson, who seems to have lost any ability to mount suspense. This from the director of THE GUNS OF NAVARONE and the original CAPE FEAR?


text:
Tenminste, als je een Disney-fan bent (nou ja, van het soort dat zowel van live-actionfilms als van animatiefilms houdt), als je een kind bent, als je in je hart een kind bent, zo erg zelfs dat je nauwelijks beseft dat je volwassen bent, als je absoluut van elke film houdt waarin dieren een rol spelen, vooral als ze kunstjes doen, of als je niet te veeleisend bent en het leuk vindt om naar Air Bud: World Pup te kijken. Ik ben een Disney-fan. Ik heb genoeg van deze film genoten, en ik wil hem graag nog een keer zien.
Maar tjonge, wat heeft hij een problemen. De voornaamste fout komt voort uit een combinatie van te veel personages, te veel plotlijnen en te weinig tijd om ze allemaal uit te werken. In een tijdsbestek van 82 minuten zien we volwassenen die trouwen, tieners die verliefd worden en proberen zich er niet ongemakkelijk bij te voelen, tieners die strijden om liefde en jaloezie, tieners die spionnetje spelen, honden die verliefd worden, honden die voetballen, honden die puppy's krijgen, manipulatieve ouders die er alles voor overhebben om hun kinderen een lesje te leren, huishoudelijk werk, en schurken die ingewikkelde complotten smeden en uitvoeren. Ik vergeet waarschijnlijk iets, maar dat zijn 10 grote plotkwesties die moeten worden opgelost, met minder dan 10 minuten per draad om ze op te lossen, en waarschijnlijk moeten ze tot een samenhangend geheel worden verweven dat niet te ingewikkeld is <0xE2><0x80><0x93> dit is tenslotte een kinderfilm <0xE2><0x80><0x93> en dat is ook grappig en hartverwarmend. Zoals te verwachten was, was regisseur Bill Bannerman, die op zijn beurt voor het eerst de leiding had (hij heeft veel ervaring met een tweede eenheid), niet opgewassen tegen die taak. Ik weet zeker dat het niet hielp dat er minstens drie scenarioschrijvers bij betrokken waren, en waarschijnlijk ook producenten die dicteerden.
Het eindresultaat is dat _Air Bud: World Pup_ erg chaotisch is. Gebeurtenissen vinden plaats met weinig rechtvaardiging, en erger nog, met weinig verklaring. Mensen bedenken en doen dingen voornamelijk omdat ze moeten <0xE2><0x80><0x93> en snel <0xE2><0x80><0x93> zodat alles binnen 90 minuten kan arriveren waar het moet zijn. Van de ene fase naar de volgende kan de tijd een halfjaar of zo vooruitspringen. Het is een film over mensen die geestelijk gehandicapt zijn, en kinderen die gewoon intuïtief aanvoelen wat een hond denkt en dan onverwacht in actie komen. Sommige van die draden hadden gewoon moeten worden verwijderd, want het is moeilijk om al te zeer in de film op te gaan als je, zodra je op een idee bent gekomen, het alweer bent vergeten.
Wat ook niet helpt, is het feit dat een van de draden in feite een imitatie is van _One Hundred and One Dalmatians_ (1961), maar dan zonder een personage van Cruella de Vil. En een ander probleem is dat ik, gezien de manier waarop de film is geredigeerd, moet aannemen dat de hond, Air Bud, waarschijnlijk niet veel met de voetbal kon doen. In tegenstelling tot de eerste twee films is een hond die een sport beoefent hier bijna een bijgedachte, en als we hem zien, is het in heel snelle fragmenten; af en toe lijken deze fragmenten zelfs geholpen te worden door computeranimatie.
Maar voor iemand als ik heeft Air Bud een goedkope charme: World Pup. Het script en de uitvoeringen balanceren vaak tussen belachelijk, onecht en een beetje clichématig. Die combinatie bevalt me meestal wel. Het maakt de film zowel een beetje voorspelbaar als subtiel bizar. En soms, zoals aan het eind, wanneer de film zijn consistentie volledig verwaarloost en in wezen een reclame wordt voor het U.S. Women's Soccer Team, is Air Bud: World Pup zo overduidelijk smakeloos dat je er onwillekeurig van gaat houden.

text_en:
At least if you're a Disney fanatic (well, of the variety who loves their live-action films as well as the animated stuff), if you're a kid, if you're a kid at heart almost to the extent that you hardly realize you're an adult, if you love absolutely any film that features animals, especially when they're doing tricks, or if you're just not too demanding, Air Bud: World Pup is somewhat enjoyable to watch. I'm a Disney fanatic. I enjoyed this film enough, and I'll gladly watch it again.

But boy does it have a lot of problems. The main flaw arises from a combination of too many characters, too many plot threads and not enough time to take care of them all. In the space of 82 minutes, we've got adults getting married, teens falling in love and trying not to be awkward at it, teen competition for love and jealousy, preteens playing spy games, dogs falling in love, dogs playing soccer, dogs having puppies, manipulative parents who'll do anything to make their kids win being taught a lesson by their kids, housekeeper dilemmas, and crooks cooking up and executing elaborate plots. I'm probably forgetting something, but that's 10 big plot issues to be dealt with, with less than 10 minutes per thread to deal with them, and presumably weave them into a coherent whole that's both not too complicated--this is a kids' film, after all--and that's also humorous and heartwarming. Not surprisingly, director Bill Bannerman, on his first turn being completely in charge (he has a lot of previous second unit experience), wasn't quite up to the task. I'm sure it didn't help that there were at least three screenwriters involved, and probably dictating producers, as well.

The end result is that Air Bud: World Pup is extremely choppy. Events occur with little justification, and worse, often little explanation. People figure out and do things primarily because they need to--and fast--so that everything can arrive where it needs to arrive in less than 90 minutes. From one cut to the next, time might jump ahead six months or so. We have both adults who seem like maybe they're mentally disabled and kids who just intuitively figure out what a dog is thinking and rush into some unexpected action. Some of the threads should have simply been removed, because it's difficult to become too engaged in the film when as soon as you're introduced to an idea, it's already passed you by.

Also not helping is the fact that one of the threads is basically a rip-off of One Hundred and One Dalmatians (1961), minus a Cruella De Vil character. And another problem is that given the way the film is edited, I have to assume that the dog, Air Bud, probably couldn't do much with the soccer ball. Unlike the first two films, a dog playing a sport is almost an afterthought here, and when we see him, it's in very quick glimpses; every once in a while, these snippets appear to be even aided by computer animation.

Yet, for someone like me, there's a cheesy charm to Air Bud: World Pup. The script and performances often teeter between ridiculous, hokey and kinda clichéd. I tend to like that combination. It makes the film both a bit predictable and subtly bizarre. And at times, like the ending, when the film completely abandons consistency and basically becomes a commercial for the U.S. Women's Soccer Team, Air Bud: World Pup is so blatantly tacky that you can't help but love it.


text: Ik heb echt genoten van deze film. Ik heb de meeste andere airbuds al gezien en ik vraag me af met welke sporten ze straks komen. Tennis, gymnastiek? Nou, ik ben een voetballer en ik vond het echt leuk, vooral als kind. In de film wordt ook duidelijk dat je alles kunt worden wat je maar wilt. Van alle airbuds is dit verreweg mijn favoriet. Ik stel voor dat we hem voor de familie draaien. Ook een andere goede Airbud-film die ik leuk vond was Air Buddies. Sommige mensen vinden die misschien niet leuk omdat de honden praten, maar dat was mijn andere favoriet. Hij is meer voor kinderen dan voor volwassenen, maar sommigen vinden hem misschien nog steeds leuk. Ik weet niet wat ik moet schrijven dus ik typ maar wat sorry. Ik hoop dat je van deze film geniet en dat je er iets aan hebt.

text_en: I really enjoyed this movie. I have seen most of the other air buds and am wondering what sports they will come up with next. Tennis, Gymnastics? well i am a soccer player and really did like it, especially as a kid. In the movie it also makes a point that no matter what you are you can do anything. Out of all of the Air Buds, this is by far my favorite. I suggest it for family's. Also another good Air Bud movie I liked was Air Buddies. Some people may not like that one because the dogs talk but that was my other favorite. It is more for kids than adults but some may still enjoy it. i don't know what to write so i am just typing stuff sorry. I hope you enjoy this movie and find this helpful.


text: Ik neem aan dat het niet eerlijk zou zijn om te zeggen dat dit een verschrikkelijke film is, maar hij is behoorlijk slecht. De plot van de sub-Disneyfilm gaat over voetballende honden die verliefd worden (ach, wat schattig!) Het acteerwerk is niet slecht, maar zou beslist beter kunnen, vooral dat van de Canadese acteur Kevin Zegers, die tijdens de hele film gegeneerd kijkt, alsof hij er niet eens bij wil zijn. Hoe dan ook, kinderen zullen ervan smullen, maar ouders, pas op!

text_en: I suppose that to say this is an all-out terrible movie would be unfair, but it's pretty bad. The sub-Disney storyline involves dogs playing soccer and falling in love (aw, how cute!) The acting isn't bad, but definitely could be better, especially that of young Canadian actor Kevin Zegers, who, during the whole movie, looks embarrassed, like he doesn't even want to be there. Anyway, kids will love it, but parents beware!


text: Deze film is goed, maar teleurstellend genoeg lang niet zo goed als de eerste. De verhaallijn is voorspelbaar en smakeloos en je ziet niet eens veel van Josh Framms benen! De sexy tiener Kevin Zegers is het beste in deze film.<br /><0x3E> Michael (17)

text_en:
This movie is good, but disappointingly is nowhere near as good as the first airbud. The storyline is predictable and cheesey and you don't even see much of Josh Framm's legs! The hot teenage Kevin Zegers is the best thing in this movie.

Michael (aged 17)


text: Als je ofwel AIR BUD of AIR BUD 2: GOLDEN RECEIVER hebt gezien, dan heb je AIR BUD 3: WORLD PUP gezien. Het heeft dezelfde verhaallijn als de eerste twee. Josh ontdekt dat zijn hond, Buddy, buitengewoon getalenteerd is in voetbal, dus gaan Josh en Buddy bij het voetbalteam. Het team wint de ene wedstrijd na de andere. Ik vond AIR BUD en AIR BUD 2 leuk, maar nu wordt de serie gewoon een beetje moe. Er zijn de afgelopen jaren heel wat dierenfilms gemaakt. Als de studio's een tijdje ophouden met het maken van dierenfilms, is een vierde Air Bud-film misschien wel verfrissend. Als er een Air Bud 4 is, dan kan het maar beter iets beters zijn dan dit!

text_en: If you've seem either AIR BUD or AIR BUD 2: GOLDEN RECEIVER then you've seen AIR BUD 3: WORLD PUP. It has the same storyline as the first two. Josh discovers that his dog, Buddy is extremely talented at soccer so Josh and Buddy join the soccer team. The team goes on a winning streak. I liked AIR BUD and AIR BUD 2, but now the series is just getting tired. There have been way to many animal movies over the past few years. If studios stop making animal movies for a while maybe a fourth Air Bud movie will be refreshing. If there is an Air Bud 4 then it better be better than this!


text: Ik ben dol op deze film. Het is een uitstekende kinderfilm. En ik hoop dat iedereen er tenminste naar wil kijken. Ik verveelde me, dus keek ik de films door en vond Air Bud nauwelijks gebruikt op onze plank. Dus ik dacht: wat kan mij het ook schelen. Ik verwachtte dat het een slechte film zou zijn. Maar hij was uitstekend. Ik ben het ook met je eens dat 'Tammy' een trut is en eruitziet als een trut, en dat ze een ander model moeten zoeken. Nou, ik hoop dat je de film in elk geval wilt proberen. En denk eraan, ook al ben je geen kind meer. Je kunt er nog steeds naar kijken. Want ik ben 11 en ik heb er nog steeds naar gekeken. En ik vond het leuk. Nou, ik weet niet wat ik nog meer moet schrijven. Want ik wil je niet vertellen wat er gebeurt. Maar om dit op de post te doen moeten er minstens tien regels op staan. En ik weet niet wat ik nog meer moet schrijven. Wacht maar af, ik ga kijken of het klaar is. Het is klaar.

text_en: I love this movie. It is an excellent kid movie. And i hope that everyone will at least watch it. I was bored and so i looked through the movies and found Air Bud barely used on our Shelf. So i was like what the heck.Expecting it to be a bad movie.But it was excellent. I also agree that "Tammy" is and looks like a dork. and they need to find a different model. Well i hope you will at least try the movie.And remember even if you are not a kid. You can still watch it. Cause i am 11 and i still watched it. And liked it. Well i don't know what else to write. Cause i do not want to tell you what happens. But in order to have this posted it has to be at least ten lines. And i don't know what else to write. Hang on i am going to see if it is done know.It is.


text: Het is misschien wel de ergste film die ik ooit heb gezien.<br />Joan Severance (Bridget Gregory) is volkomen gespeend van sexappeal <0xE2><0x80><0x93> een kwaliteit die van cruciaal belang is voor de rol <0xE2><0x80><0x93> en doet weinig meer dan roken tijdens elke scène. Con O'Neill (Troy Fenton) bezorgde me voor de duur van de film braakneigingen; ja, hij wordt verondersteld een weerzinwekkend personage te zijn, maar het was een beetje te letterlijk. Beth Goddard (Murphy) was zwak, hoewel zij het enige personage was met enige seksuele aantrekkingskracht, en ik zal niet eens de moeite nemen om commentaar te leveren op de rest van de personages. De verhaallijnen zijn voorspelbaar, het beeld van de Britten als niets meer dan ordinaire schurken is beledigend, en de hele zaak zou een waarschuwing moeten bevatten. Letterlijk.

text_en:
It's possibly the worst I've movie I've ever seen.

Joan Severance (Bridget Gregory) is completely devoid of sex appeal - a quality fairly crucial to the role - and does little more than smoke throughout every scene. Con O'Neill (Troy Fenton) made me want to vomit for the duration; yes, he's supposed to be a repulsive character but it was a little too literal. Beth Goddard (Murphy) was weak, although she was the only character with any sort of sexual allure, and I'm not even going to bother commenting on the rest of the characters.

The story lines are predictable, the portrayal of the British as being nothing more than common thugs is offensive, and the whole thing should come with a health-warning. Literally.


text:
The Last Seduction was zo'n fantastische indiethriller die maar al te vaak opduikt, hij had een fantastische regie, een scenario zo gelikt als bretels en een cast die het decor op de juiste plaatsen opvrat.
Dit lamlendige vervolg heeft daar niets van.
Alles aan deze film deed me denken aan goedkope porno zonder de seks; het acteerwerk, de decors, het script, het is allemaal veel te houterig. Je kunt zien hoe hard ze hun best doen, het staat op de gezichten van de acteurs geschreven, maar er is gewoon niets wat ik aan deze film zou aanbevelen. Als je het origineel mooi vond, zou je in de verleiding kunnen komen om dit als een curiositeit te bekijken, maar geloof me, het is het niet waard, er zit niets in. Dit is niet "cult" slecht het is gewoon slecht slecht.

text_en:
The Last Seduction was one of those marvellous indie thrillers that pops up all too rarely, it had wonderful direction, a script as snappy as suspenders and a cast that chewed the scenery in all the right places.

This lame sequel has none of that.

Everything about this film reminded me of a cheap porno without the sex; the acting, the sets, the script, it's all just too wooden. You can see how hard they're trying, it's written all over the actors' faces, but there's just nothing I would recommend about this film. If you liked the original the temptation might be there to watch this as a curiosity, but trust me, it's just not worth it, there's nothing here. This isn't 'cult' bad it's just bad bad.


text: Dit is een smakeloos, goedkoop en aanstootgevend filmpje dat bij de geboorte al gewurgd had moeten worden. Niet alleen een belediging voor de briljante film waar het naar verluidt een vervolg op is, maar ook voor iedereen die het op die kracht huurt of er naar kijkt. Het is een van de allerslechtste films die ik ooit heb gezien, en dat komt niet alleen door de manier waarop hij is geacteerd, het script is geschreven en de film is gemaakt.

text_en: This is a tawdry, cheap and offensive little movie that should have been strangled at birth. Not only an offense to the brilliant film it allegedly is a sequel to, but to anyone who might rent or watch it on that strength. Dismally acted, scripted and shot, it is one of the genuinely worst movies I have had the displeasure to see.


text: Ik wou echt dat ik deze film een lagere ster kon geven. Het is een beledigend vervolg op een van de beste moderne films noirs die ooit zijn gemaakt. In eerste instantie was ik geïntrigeerd toen ik de titel zag, en ik verwachtte een ruim vervolg op de capriolen van Bridget Gregory. Ik was diep teleurgesteld toen ik geen van de oorspronkelijke acteurs in de aftiteling zag, maar hield niettemin vol; misschien zat er nog wat in, hoopte ik. Mijn teleurstelling daalde naar een milde woede dat iemand tijd zou verspillen aan zo'n beledigend inferieure'sequel' als deze. Het was echt softporno; ik verwachtte niet anders dan dat de twee vrouwen met grotere rollen iets zouden verzinnen om het op te nemen. Gatver. Ik vraag me af of de acteurs in deze film hun carrière kunnen redden.

text_en:
I really wish I could give this movie lower than one star. It is an insulting follow-up to one of the best modern films noir ever made. I was initially intrigued when I saw the title, and I expected an ample follow-up to Bridget Gregory's antics. I was sorely disappointed to see none of the original cast in the credits, but persevered nonetheless; maybe it still had merit, I hoped. My disappointment spiraled downward to mild anger that anyone would waste time making such an offensively inferior "sequel" as this one. It really was soft-core porn; I fully expected the two women with larger roles to contrive some way to get it on. Ugh.

I wonder if the actors in this one can salvage their careers?


text: Hoe zelden komt het voor dat een vervolg zo g<0xC3><0xAA>nant is. Verdwenen zijn de plot, het mysterie, de duistere aspecten van het eerste... een schijnvertoning. Blij dat ik alleen maar gehuurd heb... Je zult je fast forward veel gebruiken in deze film.

text_en: How rare to find a sequel so embarrassing. Gone is the plot, mystery, the dark aspects of the first... a sham. Glad I only rented... You will use your fast forward a lot during this film.


text: Dit is een enorm teleurstellende vervolgfilm en doet het origineel geen recht. Je zou denken dat iemand die besluit een vervolg te maken, op zijn minst met een halfslachtig script zou beginnen. Ik heb zelden zo'n ontstellend slechte dialoog gehoord. Het is ook, zoals anderen al hebben opgemerkt, beledigend voor de Britten. Het enige goede aan de film is Joan Severance, ondanks het feit dat ze voortdurend rookt. Ze is dan misschien geen geweldige actrice, maar iedereen die denkt dat Joan Severance totaal geen sexappeal heeft, heeft naar mijn mening geen greintje gevoel. Hoewel ze niet tot de klasse van Linda Fiorentino behoort <0xE2><0x80><0x93> zeker niet wat deze rol betreft <0xE2><0x80><0x93> is ze nog steeds een adembenemende en sexy vrouw.

text_en: This is a hugely disappointing sequel and doesn't do justice to the original. One would think that whomever decided to make a sequel, they would at least start with half decent script. I've rarely heard such appallingly bad dialogue. It is also, as others have pointed out, insulting to the British. The only good thing about the film is Joan Severance, despite her constant smoking. She may not be a great actress but anyone who thinks that Joan Severance is totally devoid of sex appeal is devoid of a pulse in my opinion. Though not in Linda Fiorentino's class - certainly as far as this role is concerned - she is still a stunning and sexy woman.


text: 'The Last Seduction 2' is bepaald geen hoogwaardig amusement. Het is zo'n film die je rond twee uur's nachts op de kabel oppikt, bekijkt omdat er niets beters te zien is en je er uiteindelijk door laat meeslepen. Ik bedoel, de oorspronkelijke film was goed, maar het was niet alsof het een meesterwerk was. Dus ik heb niet het gevoel dat de filmmakers godslasterlijk bezig waren door deze goedkope, rechtstreekse tv-aflevering te maken (de originele film begon ook rechtstreeks, maar werd later in de bioscoop uitgebracht). Joan Severance is zeker geen Linda Fiorentino. Ze speelt min of meer een eendimensionaal stereotype van een film noir-feetje. Maar haar acteerprestaties zijn redelijk en net als Fiorentino is ze niet te moeilijk om te zien. In een film als deze kun je dat verwachten. Er is bijvoorbeeld een scène waarin de vrouwelijke premiejager naar een reisbureau in New York gaat, en de man achter de balie is duidelijk een Brit die zijn best doet om zijn accent te verbergen. Maar dat zijn dingen waar je gewoon om kunt lachen, en het maakt de film nog leuker. Ik had liever de scène gehad waarin de schurk van de film een van zijn zwangere werknemers in het gezicht stompt. Als dit een film van betekenis was, zou ik zeggen dat de scène werd getoond om het realisme van de film te benadrukken. Maar in plaats daarvan werd de film alleen maar vertoond om te choqueren, als een goedkoop middel om het publiek de schurk te laten haten. De plot zelf is eigenlijk best goed, en er zitten een paar leuke wendingen in. Ik merkte dat ik het grootste deel van de film geboeid zat te kijken. Zolang je het maar met een korreltje zout neemt, is 'The Last Seduction 2' behoorlijk laat op de avond vermaak.

text_en: "The Last Seduction 2" is by no means high-quality entertainment. It's one of those movies you catch on cable at around 2 A.M., watch it since there's nothing better on, and end up getting sucked in by it. I mean, the original film was good, but it wasn't like it was a masterpiece. So I don't feel the filmmakers were being blasphemous by making this cheap, direct-to-TV sequel (the original also started out direct-to-TV, but later was released in theaters). Joan Severance is certainly no Linda Fiorentino. She pretty much plays a one-dimensional stereotype of a film noir vixen. But her performance is passable and like Fiorentino, she's not too difficult on the eyes. There are those little flaws that you'd expect in a film of this nature. For example, there's one scene where the female bounty hunter goes to a travel agency, which is in New York, and the man at the desk is obviously a Brit trying badly to hide his accent. But those are the kinds of things you can simply laugh at, and it adds to the fun of the film. I could've done without the scene where the film's villain punches one of his pregnant employees in the face. If this were a film of substance, I would say that the scene was shown to add to the film's realism. But instead, it was just shown for the sake of shock value, as a cheap device to make the audience hate the villain. The plot itself is actually quite good, and it has some nice twists and turns. I found myself hooked in throughout most of the film. As long as you take it with a grain of salt, "The Last Seduction 2" is decent late night entertainment.


text:
Ik huurde _The Last Seduction II_ van Blockbuster toen de film voor het eerst werd uitgebracht in 1998 of 1999. Ik zag Linda Fiorentino op de hoes, dus ik dacht dat het geweldig zou zijn. Toen ik thuiskwam en de film begon, was ik verbaasd te horen dat het niet Fiorentino's gezicht was dat ik had gezien <0xE2><0x80><0x93> het was dat van Joan Severance (de gelijkenis is ongelooflijk) in de rol van Bridget Gregory! Aanvankelijk was ik teleurgesteld, maar mijn teleurstelling verdween snel toen ik Severance haar eerste zin hoorde zeggen. Ze had een zekere uitstraling op het scherm waardoor ik aan de tv gekluisterd was.
<0x3E> In _The Last Seduction II_ vlucht Bridget Gregory (Severance) uit New York City naar Barcelona, met Mike' Bridget en haar vader (Mike was een personage in de eerste film) huren een premiejager (Beth Goddard) in om haar te vinden. Bridget ontmoet Troy Fenton (Con O'Neill) in een bar in Barcelona en ze worden minnaars. Bridget beraamt ook een plan om een deel van Troys telefoon-seks-inkomsten op haar bankrekening te zetten, met hulp van een vriend in Londen die Simon heet.
De Laatste Verleiding II heeft alles: goede acteurs, stijlvolle cinematografie en prachtige locaties, schitterende kleding, erotiek, geweld, humor en meer. Severance is hier heel mooi in. De Laatste Verleiding II is opgewekter en opgewekter dan de eerste. Severance maakt zelfs dat roken er goed uitziet (niet dat ik tegen roken ben of zo). Severance, O'Neill en Goddard maken deze film echt geweldig. Geen van de acteurs is aanwezig bij de eerste film, maar de verhaallijn lijkt zich voort te zetten aan het eind van de eerste film.

text_en:
I rented The Last Seduction II from Blockbuster when it was first released back in 1998 or 1999. I saw Linda Fiorentino on the video box cover so I thought it would be awesome. When I got home and started the movie I was surprised to learn that it was not Fiorentino's face I had seen--it was that of Joan Severance (the likeness is incredible) cast as Bridget Gregory! Initially, I was disappointed but my disappointment quickly evaporated after I heard Severance speak her first line. She had a certain screen presence that had me glued to the TV.

In The Last Seduction II, Bridget Gregory (Severance) flees New York City for Barcelona, with Mike's father (Mike was a character in the first film) hiring a bounty hunter (Beth Goddard) to find her. Bridget meets Troy Fenton (Con O'Neill) at a bar in Barcelona and they become lovers. Bridget also schemes to route some of Troy's phone-sex line business profits into her bank account, with the help of a friend in London named Simon.

The Last Seduction II has everything: good actors, stylish cinematography and beautiful locations, glamorous wardrobe, eroticism, violence, humor, and more. Severance is very beautiful in this. The Last Seduction II is more upbeat and brighter than the former. Severance even makes smoking look good (not that I am advocating smoking or anything). Severance, O'Neill, and Goddard really make this movie great. None of the actors are present from the first one, but the storyline appears to continue from the end of the first movie. I recommend The Last Seduction II. 10/10


text: Als je naar 'The Last Seduction' kijkt, zul je zien dat Bridget Gregory een harde vrouw is. Niet iemand die je moet dwarsbomen! In 'The Last Seduction 2' gaat Joan Severance verder waar Linda Fiorantino was gebleven. 'The Last Seduction 2' speelt zich af in Europa en voldoet niet aan de technische eisen van het origineel. Je kunt zien welke film het meeste geld aan de productie heeft besteed. Maar met de tekortkomingen haalt 'The Last Seduction 2' het wel. Joan Severance is een verrukking in de boosaardige persoonlijkheid van Bridget Gregory.<br />Beth Goddard, die Murphy speelt, is bijna net zo hard als Bridget en probeert haar te pakken te krijgen. Beth doet het geweldig en ik hoop haar in de toekomst vaker te zien. 'The Last Seduction 2' is niet hetzelfde als het origineel, maar het is het horloge waard. Als er een 'The Last Seduction 3' komt, houd Joan Severance dan als Bridget Gregory, Beth Goddard als Murphy en geef meer geld uit aan de productie. Het zal een succes worden.

text_en:
Watching "The Last Seduction' you will see that Bridget Gregory is one tough woman. Not one to cross! In "The Last Seduction 2" Joan Severance picks up where Linda Fiorantino left off. "The Last Seduction 2" is set in Europe and is not up to the tech standards of the original. You can tell which movie had the most money spent on production. But with the faults "The Last Seduction 2" pulls it off. Joan Severance is a delight in the evil persona of Bridget Gregory.

Beth Goddard who plays Murphy is almost as tough as Bridget and out to get her. Beth does a great job and I hope to see more of her in the future. Overall "The Last Seduction 2" is not the same as the original but it is worth the watch. If there is a "The Last Seduction 3" keep Joan Severance as Bridget Gregory, Beth Goddard as Murphy and spend more money on the production. It will be a winner.


text:
Als dit een andere naam had gehad, zou er niet zoveel negativiteit over zijn uitgestort. Dit wordt nooit zo goed als het briljante origineel.
Maar het is nog steeds een akelig stukje femme fatale noir en dus op zichzelf leuk. De plot is een beetje zwak, want zogenaamd heeft Mike uit de eerste film een biologische vader die een of andere steenrijke magnaat is en die bereid is om elk bedrag te betalen om Bridgit ervan te overtuigen dat Mike haar man heeft vermoord en haar heeft verkracht. Hij is bereid om de mysterieuze 'Murphy' te betalen om haar illegaal te vinden, haar te verdoven en haar terug te brengen naar New York. Als het haar te heet onder de voeten wordt, vlucht Bridgit zoals gewoonlijk naar Spanje. Ze komt aan, kijkt om zich heen naar iemand om seks mee te hebben, ontmoet een nare vent (tenminste, hij denkt dat hij dat is <0xE2><0x80><0x93> hij is in feite een pion, want hij onderschat een mooie vrouw totaal, en hoe ver ze bereid is te gaan om aan geld te komen, haar zin te krijgen, wraak te nemen, of hem alleen maar te naaien omdat ze zich verveelt).
Murphy blijkt zelf ook een nare, meedogenloze vrouw te zijn, en Bridgit krijgt eindelijk een bijna waardige tegenstander, maar opnieuw bewijst ze dat ze bereid is tot het uiterste te gaan om haar zin te krijgen. Zelfs Murphy onthult dat ze geschokt was door het niveau van amoraliteit en geweld dat ze voor haar doeleinden zal gebruiken.
Hou op met zeuren dat dit niet het origineel is en geniet ervan zoals het is. Mensen kunnen de Hannibal Lecter-figuur aardig vinden omdat hij amoreel is, maar als een vrouw dat doet, zijn ze geschokt en ontzet? Alsjeblieft!

text_en:
If this was named something else, there wouldn't be all the outpouring of negativity. This is never going to be as good as the brilliant original.

However, it is still a nasty bit of femme fatale noir and thus enjoyable on it's own. The plot is a bit weak in that supposedly Mike from the first movie has a birth father who is some hugely rich tycoon and he is willing to pay any amount of money to get Bridgit to recant that Mike killed her husband and raped her. He is willing to pay the mysterious "Murphy" to illegally find her, drug her and get her back to New York.

Bridgit, as usual blows town when the going gets too hot and flees to Spain. She arrives, looks around for someone to have sex with, meets a nasty guy (well he thinks he is - he is actually quite a pawn because he totally underestimates a beautiful woman and how far she is willing to go to get some money, her way, revenge, or just to screw with him because she is bored).

Murphy turns out to be a nasty ruthless woman herself and Bridgit finally gets an almost worthy opponent, however, once again she proves she is willing to go to any length to get her way. Even Murphy reveals that she was shocked at what level of amorality and violence she will use to her purposes.

Stop whining that this isn't the original and enjoy it for what it is. People can like the Hannibal Lecter character because he is amoral, but if a female does it they are shocked and appalled? Please!


text:
Dan zou dit dus de laatste voor de laatste verleiding zijn, nietwaar? Het zal gebeuren, daar ben ik zeker van. Maar hoe zit het met deze film? Blijkbaar is hij slecht als je _De laatste verleiding_ hebt gezien. Ik heb die originele film niet gezien en moet zeggen dat ik aangenaam verrast was door nummer II. Ik ben ervan overtuigd dat hij in een heel andere richting gaat, waarschijnlijk meer een parodie dan een vervolg. Ik voelde me goed geamuseerd en vaak heel geamuseerd.
Is dit een goede slechte film? Absoluut! De actie zou voornamelijk plaatsvinden in Barcelona, Spanje. Maar de filmmakers moesten het voornamelijk doen met Cardiff, Wales, Groot-Brittannië. Verwacht dus geen presentatie van de meer glamoureuze delen van de hoofdstad van Catalonië in deze film, de stad schijnt hier voornamelijk door Britten bevolkt te zijn. De verhaallijn is een beetje vaag, maar als hij niet overtuigend is, draagt hij bij aan de algehele hilarische sfeer. En er is werkelijk een aantal (opzettelijk) grappige dialogen, een aantal goede en snelle verbale uitwisselingen en een vrij uitgebreid uitgewerkte invalshoek van creditcardfraude die nu al van een zekere historische waarde is.
Dit is beslist een film met een cast die boven het materiaal uitstijgt. De meerderheid van de acteurs en actrices is Brits en ze kennen hun vak. De mannelijke hoofdrol is zeer overtuigend als louche wannabe gangsterbaas met een laag I.Q. Joan Severance is zo'n beetje de enige Amerikaanse in de cast, ze legt de juiste hoeveelheid ironie in haar optreden en ze heeft echt extreem lange benen. Er is ook een grote steun van de Spaanse bijrollen (het Spaans klinkt soms een beetje bibberig, maar ach, wat kun je anders verwachten in Cardiff?).
De Last Seduction II is misschien ook leuk om naar uit te kijken voor feministen. De twee hoofdrolspeelsters commanderen de machojongens vrij veel en zitten meestal bovenop. De grappigste scène voor mij was een simpele, extreem lange opname van Severance en de mannelijke hoofdrolspeler die naast elkaar door een straat lopen. De man is meer dan een kop kleiner dan zijn metgezel en hoewel hij in vol macho-ornaat is, ziet hij er verfomfaaid en diep ongelukkig uit.
Geloof het of niet, maar afgezien van wat onnodig geweld kan ik deze film aanbevelen.

text_en:
Then this would be the last before last seduction, right? It will happen, I am positively sure. But what about this movie? Apparently it is bad if you have seen The Last Seduction PERIOD. I did not see that original and must say that I was pleasantly surprised by number II. I am convinced that it is in a entirely different vein, it is probably more a parody than a follow-up. I felt well entertained and often quite amused.

Is this a good bad movie? Definitely! The action is supposed to take place mainly in Barcelona, Spain. But the movie makers had to make do mainly with Cardiff, Wales, Great Britain. So do not expect a presentation of the more glamorous parts of the capital of Catalonia in this movie, the place seems to be populated mainly by Brits here. The storyline is a little sketchy, but where it is unconvincing it adds to the hilarious overall atmosphere. And there really is quite some (intentionally) funny dialog, several good and quick verbal exchanges and a pretty elaborately laid out credit card scam angle which already is of a certain historical value.

This certainly is a movie whose cast is above the material. The majority of the actors and actresses are British, and they know their trade. The male lead is very convincing as sleazy wannabe gangster boss with a low I.Q. Joan Severance is pretty much the only American in the cast, she puts the right amount of irony into her performance  and she really has extremely long legs. There is also some great support by Spanish bit players (the Spanish sounds at times a bit shaky, though  but what else can you expect in Cardiff?).

The Last Seduction II may also be pleasant to watch for feminists. The two leading female parts order the macho guys around pretty much and are mostly on top. The most funny scene for me was a simple extreme long shot of Severance and the male leading part walking down a street side by side. The man is more than a full head shorter than his companion and although in full macho regalia he looks rumpled and thoroughly miserable.

Believe it or not  except for some unnecessary violence I can recommend this movie.


text: Ik heb laatst naar die film gekeken omdat er verder niets te doen was en ik dacht dat ik hem een kans moest geven. Omdat ik de eerste film nog nooit had gezien, werd de plot al in de eerste 10 minuten duidelijk. Er was geen gebrek aan actie en de plot hield me de volle 94 minuten bezig en op het puntje van mijn stoel. De mengeling van Britse taal en humor vond ik heel amusant.<br />Het enige wat me tegenstond was het einde omdat ik verwachtte dat het verhaal verder zou gaan... komt er nog een derde film?

text_en:
I watched this movie the other night as there was nothing else on I thought I would give it a chance. Having never seen the first movie the storyline became apparent within the first 10 mins. There was no shortage of action and the plot kept me entertained and on the edge of my seat for the full 94 mins. The mixture of British language and humour I found quite amusing.

The only thing that dissapointed me was the ending as I was expecting the story to continue further...will there be a third movie?


text:
'Tombstone Canyon' (1932) combineert een bovengemiddeld verhaal met Ken Maynard (de beste filmcowboy aller tijden) en Cecilia Parker (Andy Hardy's blonde zus). Bovendien werd de film opgenomen in het spectaculaire Red Rock Canyon State Park (Canti, CA) in Californië, dat het decor zou worden van talloze westerns en van veel van de westernseries uit de jaren vijftig. Al deze factoren vormen een uitstekende combinatie, want deze vroege geluidsfilm is een zeer onderhoudende film van iets minder dan 60 minuten.
De film begint met een cowboy met alleen de voornaam Ken (Maynard) die in Tombstone Canyon in een hinderlaag loopt. Ken krijgt onverwacht hulp van een cowgirl die Jenny Lee (Parker) heet. Jenny reed hem tegemoet op verzoek van de man die had verzocht of Ken naar de streek wilde komen om inlichtingen over zijn identiteit. Ken weet niet wie zijn ouders waren en heeft nooit een achternaam aangenomen.
Tombstone Canyon is een griezelig oord dat de meeste inwoners mijden omdat ze bang zijn voor een spookachtige figuur die het Zwarte Spook wordt genoemd. Het Spook heeft systematisch cowboys van de Lazy S-ranch vermoord en iedereen bang gemaakt met zijn lugubere gegil.
Ken en Jenny moeten het opnemen tegen de eigenaar van de Lazy S, die hem om de een of andere reden dood wil hebben en verscheidene malen probeert hem een moord in de schoenen te schuiven. Het meelevende hoofd van de politie weigert Ken te arresteren, omdat hij in zijn onschuld gelooft, en hij redeneert dat de beste manier om het mysterie op te lossen is om Ken de vrije hand te geven en het onderzoek te laten doen.
Een ding dat je beter kunt vermijden is de VHS-versie uit 1990 die door MNTEX Entertainment wordt gedistribueerd en getiteld is 'Klassieke westerns'. Dit is de film met een stel grafstenen op het omslag. Ze hebben een echt afschuwelijke afdruk van de film gebruikt en de meeste scènes zijn zo donker dat je ze moeilijk kunt volgen, laat staan dat je veel details kunt onderscheiden. Waarschijnlijk de slechtste in de handel uitgebrachte film die ik ooit ben tegengekomen. Hopelijk zijn de andere versies en de dvd beter.
Maar ja, wat weet ik ervan? Ik ben nog maar een kind.

text_en:
"Tombstone Canyon" (1932) combines an above average story with Ken Maynard (the all- time best movie cowboy) and Cecilia Parker (Andy Hardy's blonde sister). Plus it was filmed in California's spectacular Red Rock Canyon State Park (Canti, CA.) which was to become the scene of countless western movies and many of the 1950's western television series. All these factors make for an excellent combination as this early sound film is a very entertaining feature of slightly less than 60 minutes.

The film begins with a wrangler with only the first name Ken (Maynard) fighting off ambushers in Tombstone Canyon. Ken gets unexpected assistance from a cowgirl named Jenny Lee (Parker). Jenny rode out to meet him at the request of the man who requested that Ken come to the area for some information about his identity. Ken does not know who his parents were and has never adopted a last name.

Tombstone Canyon is a spooky place that most of the locals avoid because they fear a spectral figure called The Black Phantom. The Phantom was been systematically killing cowboys from the Lazy S. ranch, and frightening everyone else with his banshee like scream.

Ken and Jenny must contend with the owner of the Lazy S who wants him dead for some reason; and tries several times to frame him for murder. The town's sympathetic marshal refuses to arrest Ken, believing in his innocence and reasoning that the best way to solve the mystery is by giving Ken a free hand to investigate.

One thing to avoid is the 1990 VHS version being distributed by MNTEX Entertainment and titled "Classic Westerns". This is the one with a pair of Tombstones on the cover. They used a truly horrible print of the film and most scenes are so dark it is difficult to follow them, let alone pick out many of the details. Probably the worst commercially released print I have ever run across. Hopefully the other versions and the DVD are better.

Then again, what do I know? I'm only a child.


text: Binnen de context van een B-western is Tombstone Canyon bijna volmaakt. Ja, het lijkt veel op alle andere goedkope westerns uit die tijd, maar het begin van de jaren dertig was een geweldige tijd voor westerns. Ken Maynard weifelt nooit gedurende de hele speeltijd van deze film.<br />Als de film begint, worden we voorgesteld aan de plek die bekendstaat als Tombstone Canyon. Ken komt binnenrijden en merkt dat hij onwelkom is en het gewenste doelwit van vele onbedoelde schoten. Ken heeft zijn handen vol aan de bende boeven en het mysterieuze spook, maar gelukkig komt Jenny Lee toevallig binnenrijden en schiet zelf ook een paar nuttige schoten af. Op dat moment komt Ken meer te weten over Tombstone Canyon en het mysterieuze gillende fantoom dat zoveel mogelijk cowboys van de Lazy S doodt. Het fantoom is echter niet Kens grootste zorg. Hij is op reis om een vriend te ontmoeten die een geheim moet onthullen, maar tegen de tijd dat Ken aankomt, ontdekt hij dat zijn vriend is vermoord. Alf Sykes, de eigenaar van de Lazy S, wil niet dat Ken iets te weten komt, dus doet hij alles wat hij kan om Ken te vernietigen. Het fantoom confronteert Ken ook en bedreigt hem. Pas aan het eind komt Ken het geheim te weten dat iemand hem wilde laten weten, en wordt de identiteit van het fantoom onthuld. Ook al was de plot in de loop der jaren honderden keren veranderd, in deze film uit 1932 was het goed gedaan. De meeste eer ging naar Ken Maynard, die Tombstone Canyon zo leuk had gemaakt om naar te kijken. Zijn filmpersoonlijkheid was op zijn best. Er waren maar weinig westernhelden die er zo goed uitzagen en zo goed konden acteren als Ken Maynard.

text_en:
Within the context of a B western, Tombstone Canyon is close to perfect. Yes, it looks a lot like every other cheap western of its time, but the early 1930's were a great time for westerns. Ken Maynard never falters for the entire run time of this movie.

As the movie starts we are introduced to the place known as Tombstone Canyon. Ken rides in to find himself unwelcome and the desired target of many ill-intended shots. Between the gang of bad guys and the mysterious phantom Ken has his hands full, but fortunately Jenny Lee happens to be riding through and fires a few helpful shots of her own. It is then that Ken learns more about Tombstone Canyon and the mysterious screaming phantom who kills as many of the Lazy S cowboys as possible. The phantom is not Ken's worry, however. He has traveled to meet a friend who has a secret to reveal, but by the time Ken arrives he finds out that his friend is murdered. Alf Sykes, owner of the Lazy S does not want Ken to learn anything, so he does everything he can to destroy Ken. The phantom also confronts Ken and threatens him. It is only at the end that Ken learns the secret someone wanted him to know, and the phantom's identity is revealed.

Even if the plot was done hundreds of times over the years, it was done right in this 1932 movie. Most of the credit must go to Ken Maynard for making Tombstone Canyon so much fun to watch. His on screen personality was at its most captivating. Few western heroes looked as good and had the ability to act as well as Ken Maynard.


text: Ken Maynard was kampioen paardrijden en in zijn jonge jaren had hij aan rodeo's meegedaan. Hij had geen behoefte aan de verwijfde airconditioned acteerstudio, maar hij leerde zijn vak op een harde, praktische manier door het leven van een echte cowboy te leiden. Hij genoot van het ruige leven van een cowboy. Hij voelde de pijn van het paardrijden, van het eten bij het kampvuur en van het slapen onder de sterren in de koude en hete seizoenen. Daarom accepteren we de vaak onwaarschijnlijke elementen van de plot, omdat we geloven dat de mensen die de rollen spelen, lijken op de mensen die in het echte Wilde Westen leefden. Dit is een tweederangs film van Ken Maynard, maar we koesteren de beperkte uren die we met Ken kunnen doorbrengen terwijl hij een echte cowboy en een echte man speelt... Dank je, Ken.

text_en: Ken Maynard was a champion horse rider and in his early days worked in rodeos. Not for him the effete air-conditioned acting studio but he learned his acting trade the hard practical way by living the life of a real cowboy. He enjoyed the rough and tumble and hard knocks of cowboy life. He would feel the the pain of dare devil horse riding, eating his meals by camp fire and sleeping under the stars in the cold and hot seasons. Therefore we accept the often improbable story plot elements because we believe the people playing the roles are similar to the those who lived in the real Old West. This is a second tier Ken Maynard movie but we treasure the limited hours of being with Ken as he portrays a real cowboy and a real man . Thank you Ken.


text:
Hoewel veel Ken Maynard-personages bekendstaan om hun gebrek aan geloofwaardigheid wanneer ze hun verhaal vertellen, was er iets in zijn aanwezigheid op het witte doek waardoor we naar hem keken - hij kwam gewoon over als de 'echte'. Je kon het zien aan de manier waarop hij instinctief zijn paard klopjes gaf of met het dier omging (!!) en tegen de heldin zei: 'Miss Jenny, u maakt zelf ook wel eens een grapje. U hebt me al zo goed als in de tang.' Waarop Jenny antwoordde: 'Daar word ik ontzettend blij van, Ken.' Oei! Zulke films maken ze tegenwoordig niet meer!
Deze is erg leuk en heeft een mysterieuze griezeligheid. 'The Phantom' In Tombstone Canyon woont een man die helemaal in het zwart en met een vleermuisachtige cape is gekleed en met een jachtgeweer verschillende leden van de Lazy S-ranch neerschiet. Ken komt daar op weg naar de identiteit van zijn vader aan, maar raakt met Jenny Lee (Cecelia Parker) betrokken bij het brandmerken en 'onthoornen' van het vee op de ranch van haar vader.
Voor meer van Cecelia vóór haar Andy Hardy-films, zie de serie 'The Lost Jungle' (1934) en de John Wayne 'Riders of Destiny' (1933).
De westerse elementen komen allemaal snel op gang; het begint zelfs met Ken die door een onbekende bende in de Canyon in een hinderlaag wordt gelokt. Dan volgen er snel vuistgevechten, de romance ('Laten we de ring gaan halen!' Ken wordt erin geluisd en in de gevangenis gezet wegens moord, en hij komt om in Tombstone Canyon. Er is één bezoek te veel aan Tombstone Canyon, en de laatste jacht op Ken daar gaat te langzaam.
Maar dan hebben we een geweldige finale met 'The Phantom'. Alf Sykes, zijn zoon en Ken vechten of hangen aan de hoogste rots terwijl Jenny en de mannen van haar vader Kens paard 'Tarzan' te hulp snellen.
Een goede western uit de jaren dertig, voornamelijk vanwege Ken Maynard.

text_en:
Although many Ken Maynard features are noted for their lack of believability in the story telling, there was something about his on screen presence that makes us watch him -- he just comes off as the 'real thing.' You could see it in the way he would instinctively pat or interact with his horse(!!) and delivering such dialog to the heroine as, "Miss Jenny, you spill a kinda mean loop yourself. You've got me just as good as throwed and hog tied already." To which Jenny replies, "That makes me awfully happy, Ken." Woo! they don't make movies like this any more!

This one is thoroughly enjoyable and has a touch of mysterious creepiness. "The Phantom," dressed all in black with a bat-like cape, inhabits Tombstone Canyon, where he picks off with a shotgun various hands of the Lazy S ranch. Ken shows up there on his way to find out the identity of his father, but gets involved with Jenny Lee (Cecelia Parker) at her father's ranch branding and 'dehorning' cattle.

For more of Cecelia before her Andy Hardy movies, check out the serial "The Lost Jungle" (1934) and the John Wayne "Riders of Destiny" (1933).

The Western elements all build quickly; in fact, it begins with Ken being ambushed in the Canyon by an unknown gang. Then we swiftly get fist fights, the romance ("Let's go get the ring!"), Ken being framed and jailed for murder, and shoot outs in Tombstone Canyon. There's one too many visits to Tombstone Canyon, and the final hunt down for Ken there goes too slowly.

But then we have a great action finale with 'The Phantom,' Alf Sykes, his son and Ken all fighting or hanging off the highest cliff while Jenny and her father's men speed to the rescue with Ken's horse 'Tarzan.'

A good 1930s western, mainly because of Ken Maynard.


text:
In Tombstone Canyon komt de verweesde cowboy Ken Maynard naar de stad om meer over het verleden te weten te komen, en hij raakt in de clinch met een gemene groep ruige cowboys en de misvormde Phantom, een duivel in een zwarte mantel die iedereen die de canyon binnenkomt de stuipen op het lijf jaagt, een soort westelijke versie van het Phantom of the Opera, vermengd met een stukje van Batman, die op dat moment nog een paar jaar verwijderd was.
Dit is een uitstekende film, met goede, aardse vertolkingen van Maynard en de rest van de cast, en met zinnen als 'Draai je om hombre! Ik ga je recht tussen je ogen boren!', die uit pulp Western-goud zijn gegoten.
' is een opwindende climax boven op een paar reusachtige rotsen en een einde dat de Terugkeer van de Jedi met vijftig jaar lijkt te hebben voorzien!
Geweldig spul.

text_en:
In Tombstone Canyon, orphaned cowboy Ken Maynard comes to town to find out about past and tangles with a nasty group of thug cowboys and the disfigured Phantom, a black robed fiend who scares the hell out of all who enter the canyon, a sort of western version of the Phantom Of The Opera mixed with a bit of Batman, who at that time was still a few years off.

This has excellent cinematography, good earthy performances by Maynard and the rest of the cast, and lines like "Turn around hombre! I'm a gonna' drill you right between the eyes!", that are pulp western gold.

There's a thrilling climax atop some giant rocks and an ending that appears to have anticipated Return Of The Jedi by fifty years!

Great stuff.


text: Na een van de mooiste studiologo's die ik ooit heb gezien (moet je die wervelende toeters zien!) en daar helemaal opgewonden van te raken, is het volgende uur een behoorlijk saaie escapade. Ken Maynard, wiens overhemd lijkt te zeggen: 'Kijk eens naar mijn knopen en mijn oksels!', speelt Ken, een cowboy die nieuw is in de stad, maar die ergens een heleboel kleren heeft liggen, die op zoek is naar zijn vader. Er zijn een heleboel mysterieuze sterfgevallen, bij één 'Spookmoordenaar', die door de canyons zwerft in, ja, een cape en een grote hoed (hij ziet eruit als de V van Vendetta), en iedereen in de stad denkt dat Ken het Spook is. Het is nu aan Ken om te bewijzen dat ze het bij het verkeerde eind hebben en om uit te zoeken wie zijn vader is! Goh. Eén keer raden. Dit gaat langzaam. De plot kruipt gewoon voort en we krijgen niet veel spanning. Het acteerwerk is oké, maar de man die de sheriff speelt lijkt door deze rol te slaapwandelen. Zoals al eerder in andere films bewezen is, is Ken Maynard niet echt een actiester, want zijn vechtscènes zijn zeker niet goed. Er zijn veel betere westerns.

text_en: After one of the greatest studio logos I've ever seen (check out those whirling hooters!) and getting all hyped about that, the next hour is a pretty boring escapade. Ken Maynard, who's shirt seems to be saying "look at my buttons and my armpits!" stars as Ken, a cowboy new to town, but has a lot of clothes stashed away somewhere, who is looking to find out who is his father. There are a lot of mysterious deaths going on, by one "Phantom Killer", who wanders around canyons in, yes, a cape and big hat (he looks like the V for Vendetta guy), and everyone in town thinks that Ken is the Phantom. It's up to Ken to prove them wrong and find out who his father is! Gee. One guess. This is SLOW. The plot just creeps along, not giving us a lot of suspense. The acting is OK, but the guy playing the sheriff seems to be sleepwalking through this role. As proved before in other movies, Ken Maynard is not much of an action star, as his fight scenes sure are flat. There are MUCH MUCH better westerns out there.


text:
Dit zou heel goed de meest kinky Hollywoodfilm ooit kunnen zijn. Stel je Rock Hudson voor als coach Tiger McDrew, een playboy-leraar die het bed deelt met de vrouwelijke leerlingen, en die degenen vermoordt die dreigen hem te ontmaskeren of hem problemen te bezorgen, vandaar de titel 'Pretty Maids All In A Row'. De Tiger is minstens twintig jaar ouder dan de meisjes met wie hij het bed deelt. Spotlight-vervangster Betty Smith (Angie Dickinson) wrijft met haar borsten tegen de leerlingen die haar libido in vuur en vlam zetten, en ontmaagdt uiteindelijk een van de sterspelers van coach Tiger, Ponce de Leon Harper (John David Carson), ongeveer zoals de naam 'Fonzie' in 'Happy Days' van de tv, waardoor hij van een verlegen, timide tiener verandert in de playboy van de westerse wereld.
'Raad eens wie?' Niemand minder dan Kojak (Telly Savalas) speelt de rol van kapitein Sam Surcher, die een oogje heeft op zijn sigaret (en traint voor zijn latere lolly-placebo). Keenan Wynn speelt de rol van hoofdagent John Poldaski en helpt hem bij zijn zoektocht naar de moordenaar, wat hem eerder belemmert dan helpt. De bekrompen, preutse meneer Proffer (Roddy McDowall) heeft de leiding over de middelbare school, waar de campus bezaaid ligt met lijken. Hij wil natuurlijk dat daar een eind aan komt. Om het thema te benadrukken speelt Joy Bang een rolletje als Rita.
De mensen achter de camera zijn al even verrassend. De zelfbenoemde regisseur Roger Vadim, die zichzelf 'de libertijn' noemt, komt rechtstreeks uit 'Barberella' en speelt zijn zwager in de hoofdrol. Jane Fonda, Janes zus, zorgt ervoor dat er op de foto's net zo veel decolleté en blote huid te zien is als in die gouden dagen van 1971 was toegestaan. Hoewel de film gebaseerd is op een roman, heeft Trekky Gene Roddenberry het schunnige script geschreven en zelfs Scotty (James Doohan) gestrikt voor de rol van Follo. Roddenberry heeft ook als producent opgetreden. Triviale vraag: de enige film die door de lievelingen van het establishment is gescoord, The Osmonds? Ja, 'Pretty Maids All In A Row'. Eigenlijk is hun versie van 'Chilly Winds' niet slecht.
Mijn vrouw en ik hebben deze film gezien toen hij voor het eerst werd uitgebracht in 1971 en vonden er niets schandaligs aan. We hebben hem onlangs nog een tweede keer gezien en waren verbaasd hoe schokkend hij was geworden. De tijden zijn ofwel drastisch veranderd, ofwel wij zijn drastisch veranderd (waarschijnlijk beide) sinds de dagen van de Bloemenkinderen. Wat vandaag de dag politiek incorrect is, werd in dat vervlogen tijdperk door de kijkers geaccepteerd. De kijker zal opmerken dat hoewel het thema en de filosofie afwijkend lijken naar de maatstaven van vandaag de dag, er in de film bijna geen vulgaire taal wordt gebruikt. Die culturele barrière was nog niet door Hollywood doorbroken.
'Pretty Maids All In A Row', destijds duidelijk bedoeld als zwarte komedie, is beslist geen 'Dr. Strangelove', en dat was ook niet de bedoeling. Hoe de kijker deze film ook noemt, hij zal gegarandeerd de elementaire instincten prikkelen. Geniet ervan, ook al moet je het een schuldig genoegen noemen.

text_en:
This may very well be the kinkiest mainstream Hollywood movie ever made. Picture Rock Hudson as Coach Tiger McDrew, a playboy teacher sleeping with the female student body, killing the ones who threaten to expose him or cause him problems, hence the title "Pretty Maids All In A Row." The Tiger is at least twenty years older than those he beds. Spotlight substitute teacher Betty Smith (Angie Dickinson) rubbing her boobs against those students who ignite her libido, ultimately deflowering one of Coach Tiger's star players, Ponce de Leon Harper (John David Carson), not unlike the name "Fonzie" from TV's "Happy Days," causing him to be metamorphosed from a shy, timid teen, into the playboy of the western world.

Guess who's in charge of the investigation into all the murders on and around campus? None other than Kojak (Telly Savalas), portraying Captain Sam Surcher, with a thing for his cigarette (in training for his later lollipop placebo). He is assisted in his search for the killer by Keenan Wynn as Chief John Poldaski, more a hindrance than a help. The straitlaced, prudish Mr. Proffer (Roddy McDowall) is in charge of the high school where mass slaughter is littering the campus with dead bodies. He naturally would like for it to stop. To emphasize the theme, Joy Bang has a bit part as Rita.

Those behind the camera are just as surprising. Self-proclaimed libertine director Roger Vadim, fresh from "Barberella," starring his brother-in-law's sister, Jane Fonda, makes sure the camera shots include as much cleavage and exposed skin as permitted in those halcyon days of 1971. Though based on a novel, Trekky Gene Roddenberry wrote the salacious script, even beaming up Scotty (James Doohan) for the role of Follo. Roddenberry served as producer as well. Trivia question: Name the one movie scored by the darlings of the establishment, The Osmonds? Right, "Pretty Maids All In A Row." Actually, their version of "Chilly Winds" is not bad.

My wife and I saw this flick when it was first released in 1971 and found nothing outrageous about it. We watched it a second time recently and were surprised at how shocking it has become. Either the times have changed drastically or we have changed drastically (pobably both) since the days of the Flower Children. What is politically incorrect today was accepted by the viewers in that bygone era. The viewer will note that though the theme and philosophy seem deviant by today's standards, there is almost no vulgar language used in the film. That cultural barrier had not yet been breached by Hollywood.

Obviously intended as black comedy at the time, "Pretty Maids All In A Row," is certainly no "Dr. Strangelove," nor was it meant to be. However the viewer labels this film, it is guaranteed to entertain and arouse the basic instincts. Enjoy it, even if you must call it a guilty pleasure.


text:
Een sappig stukje kitsch uit de jaren zeventig voor je kijkplezier. Rock Hudson als een geile schoolcoach/gids die elk meisje dat hij ziet aan de haak slaat. Deze man is zo hip dat hij de punaises op zijn prikbord tot een vredesteken heeft gerangschikt. Geen wonder dat alle kinderen van hem houden. Precies, man.
De weelderige Angie Dickinson speelt een invallerslerares die heel korte rokjes en nauwsluitende truitjes draagt. Niet alleen wordt ze door Hudson betast, ze ontmaagdt ook enthousiast de slungelige tienermaagd nadat ze de deugden van John Miltons 'Paradise Lost' heeft aangeprezen. Telly Savalas is de rechercheur die door de staatspolitie is opgeroepen om een serie moorden op jonge meisjes op de middelbare school op te lossen, waarvan de eerste de charmante naam 'Jill Fairbutt' heeft gekregen. Geen lolly hier. Hij zuigt op een sigaret, een kankerstokje, een doodskistnagel! Wie houdt er nou niet van je, schatje? Goed werk van Keenan Wynn, de hijgende ouwe plaatselijke sheriff die door Savalas is aangewezen om het verkeer te regelen, nadat hij incompetent elk stukje bewijsmateriaal op de eerste plaats delict had aangeraakt. Ook door James Doohan ('Scotty' van Star Trek) als Savalas' ondergeschikte. Jammer dat ze Shatner niet zover hadden kunnen krijgen dat hij Hudson het nakijken gaf. Roddy McDowell is ook van de partij, kwetterend als het hoofd van de middelbare school, wiens bezorgdheid over de moorden beperkt blijft tot het karakteriseren van een van hen als een 'geweldige kleine cheerleader'. Hij is er, compleet met preutse, nerdachtige, bebrilde secretaresse, de rigor mortis van de jaren zeventig.
In welk ander decennium zou iets kunnen worden aangemerkt als een komedie/misdaad/thriller? Alleen in de jaren zeventig, beste vriend. Je kunt ook meezingen met het openingsnummer van de Osmonds, 'Chilly Wind', dat toevallig wordt gezongen boven Rock Hudson die het doet met een topless schatje. Osmonds en tieten <0xE2><0x80><0x93> mijn hoofd ontplofte gewoon.
Als ik me niet vergis, zag ik een heel jonge Alfre Woodard als een van de leerlingen die door Savalas werden ondervraagd. Die afro kan de boom in, meid!
Wat kun je verwachten als je de talenten van Roger Vadim en het schrijven van Gene Roddenberry combineert? Als je de vrouwenhaat kunt negeren van elke vrouw in deze film die een trut is, een slachtoffer, een seksobject of een bedrogen vrouw, dan zul je genieten van deze pre-seks-komische komedie. Met een beetje moord erin. En een beetje mysterie. En vergeet de Osmonds niet.

text_en:
A juicy bit of 70s kitsch right here for your viewing pleasure. Rock Hudson as a horny high school coach/guidance counselor who is nailing every girl in sight. This man is so hip, he has arranged the thumb tacks on his cork board into a peace sign. No wonder all the kids love him. Right on, man.

The luscious Angie Dickinson plays a substitute teacher who wears very short skirts and form-fitting sweaters. Not only does she get felt up by Hudson, she also enthusiastically deflowers the gawky teenage male virgin after extolling the virtues of John Milton's "Paradise Lost." Telly Savalas is the state police detective called upon to solve a series of murders of young girls at the high school, the first of which is charmingly named "Jill Fairbutt." No lollipop here. He is sucking on a cigarette, a cancer stick, a coffin nail! Who loves ya, baby? Nice job by Keenan Wynn is the wheezy geezer local sheriff assigned by Savalas to direct traffic after incompetently touching every bit of evidence at the first murder scene. Also by James Doohan ("Scotty" of Star Trek fame) as Savalas' underling. Too bad they couldn't have gotten Shatner to give Hudson a run for his money...

Also heard from is Roddy McDowell, twittery here as the high school principal, whose concern over the murders is limited to characterizing one of them as a "great little cheerleader." He comes complete with prim, nerdy, bespectacled secretary, de rigeur for the 70s.

In what other decade could something be listed as a comedy/crime/ thriller? Only the 70s, my friend. You can also groove to the opening song by the Osmonds, "Chilly Wind," which happens to be sung over Rock Hudson getting it on with a topless honey. Osmonds and boobies - my head just exploded.

If I'm not mistaken, I think I saw a very young Alfre Woodard as one of the students questioned by Savalas. Rock that afro, girl!

What can you expect by combining the directing talents of Roger Vadim and the writing of Gene Roddenberry? If you can ignore the misogyny of every female in this movie being a ditz/victim/sex object/cuckold, then you will enjoy this very of-its-time pre-sex-comedy-era sex comedy. With some murder thrown in. And a bit of mystery. And don't forget the Osmonds.