text: Als we het hebben over het succes van China Town 36, hebben we het ook over het herhaalde succes van de regisseurs, het duo Abbas Mustan, dat meer dan 15 jaar geleden begon als regisseur in Hindi-films met een flop Agneekaal (1990). Zo'n hoog succespercentage, dat steeds zeldzamer wordt in de Hindi-filmindustrie, is op zichzelf al een wonder. De reden die ik kan bedenken is dat ze met elk van hun films zichzelf opnieuw uitvonden. Daarom krijgt het publiek in deze muzikale masala-thriller niet alleen een voorproefje van het gewone Abbas-Mustan-spul, maar ook iets extra's, en daarom is dat verrassingselement er altijd. Zoals altijd zijn hun scripts heel gewoon en de plot is heel gewoon, maar hun presentatie, behandeling en aanpak maken het verschil. In deze film bijvoorbeeld hebben ze een thriller gemaakt die de kern vormt, maar zoals gewoonlijk is die niet geweldig en hun spanning ook niet, maar dit is vast geen genrefilm en daarom brengen ze de elementen van komedie (het hoogtepunt van de film), Romance, Foot-topping Music en voldoende komedie die het verschil maken. We hebben dus Kareena, Payal Rohatgai, Tanushree Dutta, Ishaa Koppikar, Sambhavana Sheth, die allemaal hun benen of hun decolleté laten zien, en de mannelijke tegenhanger wordt uitsluitend verzorgd door de modelacteur Upen Patel (een zelfverzekerd debuut, hoewel hij hard aan zijn stemgeluid moet werken). Ook zijn er talloze gebreken aan de richting: hoe kan een lichaam van een vrouw van 1,80 meter in een bagageruimte van 2,50 meter passen? Hoe kan dezelfde bagage die in de a/c-cabine van een rijdende trein wordt gegooid ook uit het raam van die trein vallen? Hoe kunnen twee mensen zien dat er een tunnel aankomt terwijl ze in dezelfde trein zitten? En hoe komt het dat de politie op de plaats van de moord geen paspoort van Kareena Kapoor kan vinden als iemand het daar heeft laten vallen? Maar kom op, hoeveel van ons geven echt om zulke stomme logica? Dialogen van Anurag Prapanna & Jitendra Parmar kietelen je hier en daar tot op het bot. Himesh Reshammiya staat hier ook te swingen met weer een topsoundtrack onder zijn riem. De montage van AM's Bhai is zoals gewoonlijk smetteloos. Stel je voor, een whodunit-film die op een lichtere manier wordt behandeld, met veel drama maar geen melodrama plus nauwelijks enige actie, dat maakt deze kost, een verrassend kijkvoer, meer kan er niet over de film worden gezegd.

text_en: Talking about success of 36 China Town is also talking about repeated success of its directors duo Abbas Mustan who started off as directors in Hindi films more than 15 years ago with a flop Agneekaal (1990). Such a high success rate that is increasingly getting rare in the Hindi film industry is a miracle in itself. The reason that I can think of is with each of their film they reinvented themselves. Therefore, in this musical masala thriller flick, their audience not just getting a taste of a regular Abbas-Mustan stuff but something extra and therefore that bit of surprise element is always there. Like always, their scripts are very ordinary and plot quite common, but their presentation, treatment and handling make all the difference. In this flick for example, they crafted a thriller that is the core but as usual is not great and neither is their suspense but surely this is not a genre film and therefore they bring the elements of comedy (the highlight of the film), Romance, Foot-tapping Music as well as sufficient skin show make all the difference. Therefore we have Kareena, Payal Rohatgai, Tanushree Dutta, Ishaa Koppikar, Sambhavana Sheth all displaying either their legs or their cleavage, the male counterpart is taken care of solely by the model-turned-actor Upen Patel (a confident debut though need to work hard on his dialog accent). Also, direction flaws are galore-How can a body of a 6" female be fitted into a luggage of 3"?, How can the same luggage thrown inside the A/C. compartment of a running train that too from the train's window?, how can two people see that a tunnel is approaching while traveling in the same train? and how come police not able to find passport of Kareena Kapoor at the murder site when someone has dropped it there. But come on, how many of us really care for such silly logics? Dialogues by Anurag Prapanna & Jitendra Parmar definitely tickle your funny bone at places. Himesh Reshammiya is rocking here too with another hit soundtrack under his belt. Editing by AM's Bhai is crisp as usual. Imagine, a whodunit flick which is treated in a lighter vein, with lot of drama but no melodrama plus hardly any action, is what makes this fare, a surprising watchable stuff, is all can be said about the film..


text:
'Het kan een afschuwelijke film worden, nog erger dan deze? Het zal niet zo erg zijn maar de film is het ergst

Abbas-Mustan probeerde in plaats daarvan een commerciële kwakzalver te maken alleen om de massa aan te spreken die van zulke onzinfilms houdt
De film begint oké, 2 liedjes in het begin zelf en dan worden alle personages langzaam geïntroduceerd maar dan wordt de film saai omdat alle personages eikels zijn
Paresh Rawal-Johny-scènes zijn stom en te hard en de Shahid-Kareena-scènes zijn waardeloos en saai Ze bieden weinig hoop als Isha wordt vermoord maar de regisseur gaat te veel op in komedie, romantiek en uiteindelijk is er niets logisch aan.
De Johny-Tanaaz die een lijk in de aktetas vindt is te kinderachtig en dan zijn de hele onderzoekende scènes stomvervelend. Niet zo geweldig!
Maar het einde is de taart, een van de ergste climaxen ooit. Zelfs de CID-afleveringen hebben een beter culminatiepunt!
Abbas-Mustan geven hun ergste film ooit. Muziek is goed

Shahid en Kareena, die ooit een stel waren, zijn nu echt aan het eind van hun Latijn. Shaid blijft maar grote ogen opzetten en probeert er grappig uit te zien en rare geluiden te maken, terwijl Kareena Akshaye irriteert en zijn vader Vinod Khanna af en toe imiteert.

text_en:
They can be an awful film more then this? I saw the promos i was interested especially the first promo but the last few promos gave away and i hoped the film won't be as bad but the film is worst

Abbas-Mustan tried to make a commercial potboiler instead just to appeal to the masses who like such nonsense films

The film starts off okay, 2 songs at the start itself and then slowly each characters are introduced but then the film gets boring because All characters are jerks

Paresh Rawal- Johny scenes are stupid and too loud and crass Shahid- Kareena scenes are worthless and boring They is little hope when Isha is murdered but the director is too involved with comedy, romance and nothing makes sense in the end

The Johny- Tanaaz finding a dead body in the briefcase is too childish and then the entire investigating scenes are not that great

But the end takes the cake, one of the worst climaxes ever Even the CID episodes have better culmination

Abbas-Mustan give their worst ever film Music is good

Shahid and Kareena who were a pair that time are truly wasted Shahid just keeps making big eyes trying to look funny and make weird noises while Kareena irritates Akshaye imitates his dad Vinod Khanna at places and is the only actor worth mentioning here Tanaaz and Johny overact Paresh Rawal overacts too while Payal Rohatgi and Isha are dismissal Upen Patel with a dubbed voice is painful rest are poor


text:
SHAREENA. Dat wil zeggen: Shahid en Kareena Kapoor. Deze overspannen, overijverige, gepolijste Faux-poging tot het befaamde Britse detective-genre zou de Razi-prijzen van Hollywood in de wacht hebben gesleept, maar aangezien het Bollywood is, een bedrijfstak die (althans op het moment van deze recensie) geen prijsuitreikingen kent die prijzen uitreiken voor de slechtste prestaties, zoals Hollywood dat doet op de avond voor de Oscars.

36 Chinatown weeft het verhaal van een vermist kind, zijn vermoorde moeder, twee goudzoekers, een knappe playboy en twee andere stellen die in een kring om elkaar heen staan, getekend door een politie-inspecteur (Akshaye Khanna in een van zijn meest zwierige en zondige rollen tot nu toe). Khanna neemt de taart aan, ik bedoel, als ze Shareena uit de film hadden kunnen schrappen, was de film misschien een meesterwerk geworden onder leiding van de zeer zelfverzekerde en professionele Khanna. Om nog maar te zwijgen van de zeer hilarische Johnny Lever & Paresh Rawal die een fatsoenlijke voorstelling weggeven. O! En hoe zit het met Piggy Chops? Dat is toch Priyanka Chopra? Ze schijnt de laatste tijd veel cameo's te doen. Knipper met je ogen en je mist haar verschijning als Khanna's zeer sexy vrouw. Upen Patel maakt zijn Bollywooddebuut als de hartenbreker Rocky. Afgezien van de liedjes zou je dit Chinatown kunnen overslaan.

text_en:
SHAREENA. Shahid and Kareena Kapoor that is. This overwrought over-zealous over-polished Faux attempt at the famed British whodunit genre would have swept the house at Hollywood's Razi awards but since it's Bollywood, an industry that does not (well at least at the time of this review) have an award show that gives out accolades for the worst performances like Hollywood does the night before the Oscars.

36 Chinatown weaves the tale of a missing child, his murdered mother, two gold digging teenyboppers, a handsome playboy and two other couples in circles around one another as drawn by a police inspector (Akshaye Khanna in one of his most dashing and sinful hot roles yet). Khanna takes the cake, I mean honestly if only they could have edited Shareena out of the picture, the film might have been a masterpiece lead by the very confident and professional Khanna. Not to mention supported by the very hilarious Johnny Lever & Paresh Rawal who turn in decent performances. Oh! and what's up with Piggy Chops? Priyanka Chopra that is? She seems to be doing a lot of cameos lately. Blink and you'll miss her appearance as Khanna's very sexy wife. Upen Patel makes his Bollywood debut as the heart breaker Rocky. Apart from the songs, you might want to skip this Chinatown.


text:
Dit is een klassiek voorbeeld van een Bad British Movie. Stalwarts van Britse komieken uit die tijd en later, plus George Sanders, vechten manhaftig tegen een van de stomste intriges die je je maar kunt voorstellen <0xE2><0x80><0x93> over een door de overheid gesponsord bordeel voor de hogere kringen in het Londen van het eind van de negentiende eeuw. In feite was het een smoes om een heleboel jonge vrouwen rond te laten paraderen in lingerie, dienstmeisjesuniformen, mooie jurken, terwijl ze af en toe een tiet ontblootten.
De plot, voor zover die er is, wordt voornamelijk bepaald door buitengewoon onwaarschijnlijke toevalligheden en bizarre gebeurtenissen, en het is zo'n beetje de stomste film die je je maar kunt voorstellen.
Het is een formulefilm, en hij is waardeloos. Helaas is hij niet zo vreselijk dat hij 'zo slecht is dat hij goed is'. Hij is gewoon ondraaglijk. Maar het is geschreven door Denis Norden, die misschien geen idee heeft van plot of karakter, maar wel een fantastische grappenmaker is. Er staan tientallen literaire en historische moppen op, waarvan er veel ontzettend grappig zijn als je bekend bent met de werken van Wilde, Dickens, Trollope, Galsworthy, Tennyson e.d., en met historische figuren als Emmeline Pankhurst en dr. Livingstone. Zulke goede moppen zijn aan deze afschuwelijke film verspild.

text_en:
This is a classic Bad British Movie. Stalwarts of British comedy acting then and later, plus George Sanders, fight manfully against one of the stupidest plots imaginable - about a government-sponsored brothel for the gentry in late 19th century London. Basically, it was an excuse to have a lot of young women prancing about in lingerie, maid's uniforms, pretty frocks, while baring the occasional boob.

The plot, such as it is, is mainly advanced by extraordinarily implausible coincidences and bizarre happenings, and it's about as silly as you can get.

It's a formula movie, and it sucks. Unfortunately, it isn't quite awful enough to be 'so bad it's good'. It's just excruciating.

However, it was written by Denis Norden, who may have no idea about plot or character, but is a fantastic quip-writer. There are scores of literary and historical jokes: one- and two-liners, many of them screamingly funny if you're familiar with the works of Wilde, Dickens, Trollope, Galsworthy, Tennyson et al, and with historical people like Emmeline Pankhurst and Dr Livingstone. Jokes as good as these are wasted on this awful film.


text:
Na zijn rol in Antonioni's 'Blow-Up' in 1966 werd David Hemmings, samen met Michael Caine, Alan Bates en Terence Stamp, beschouwd als een van de rijzende sterren van de Britse filmwereld. Hij leek echter nooit aan zijn belofte te voldoen, en 'The Best House in London', die pas drie jaar later werd uitgebracht, vormt misschien een vroege fase in het verval van zijn carrière.
De film is een komedie over een voorstel om in het Victoriaanse Londen een door de overheid gesubsidieerd bordeel op te zetten, en het verzet tegen dat voorstel, geleid door lady Josephine Pacefoot, een antiprostitutieactiviste. Hemmings speelt twee personages: Walter Leybourne, de aanstichter van het plan, en Benjamin Oakes, een idealistische jonge journalist die betrokken raakt bij lady Josephine's bordeel. De fysieke gelijkenis tussen de twee mannen wordt verklaard als blijkt dat ze lang verloren gewaande halfbroers zijn; beiden (onaannemelijk, gezien het blonde uiterlijk van Hemmings) zijn onwettige zonen van de Chinese ambassadeur.
De film speelt enige tijd tijdens het bewind van koningin Victoria, hoewel het onmogelijk is preciezer te zijn. Het feit dat Elizabeth Barrett en Robert Browning verkering hebben maar nog niet getrouwd zijn, suggereert dat de handeling zich afspeelt rond 1845. (Ze trouwden in 1846.) De aanwezigheid van Oscar Wilde en Lord Alfred Douglas, die elkaar voor het eerst ontmoeten in 1891, gekoppeld aan verwijzingen naar Jack the Ripper (1888) en de Eiffeltoren (1889), suggereert echter een datum bijna vijftig jaar later. De schrijver Denis Norden vulde het script aan met verwijzingen naar gebeurtenissen als de Opiumoorlogen en de Indiase muiterij, en er zijn verschijningen van verschillende andere victoriaanse beroemdheden, zoals Dickens en Tennyson. Norden lijkt opzettelijk het feit te hebben genegeerd dat, aangezien Victoria meer dan zestig jaar aan de macht was, veel mensen die wij als 'victoriaanse' mensen beschouwen, verre van exact gelijksoortige tijdgenoten van elkaar waren.
Ik was verbaasd toen de recensies op dit bord de film met Monty Python vergeleken, omdat het volgens mij weinig te maken heeft met de Python-achtige of Goonachtige traditie van surrealistische humor, ondanks de aanwezigheid van een pre-Python John Cleese in een bijrol. Het komt eerder voort uit een heel ander soort Britse humor, de schuine traditie van de 'Carry On'-films. Deze traditie was al sterk aanwezig aan het eind van de jaren zestig, en zou in de jaren zeventig de dominante traditie worden in de Britse cinema (hoewel gelukkig niet op televisie). De film wordt ook beschreven als satirisch, hoewel hij weinig satire bevat die de naam waardig is; het is niet bepaald de meest geavanceerde humor om de manier van doen van honderd jaar geleden te satiriseren. Wat betreft de suggestie dat Josephine Pacefoot een satirisch portret is van dame Josephine Butler, kan ik met de beste wil van de wereld niet begrijpen waarom Norden iemand die al meer dan zestig jaar dood was toen de film werd gemaakt, en van wie de overgrote meerderheid van zijn publiek nog nooit had gehoord, zou willen bespotten.
Wat de film wel bevat, is een heleboel halfnaakte seks en insinuerende humor. De meeste sekskomedies uit de jaren zestig lijken tegenwoordig net zo aanstootgevend als een ansichtkaart van een strand aan zee, en een groot deel van het materiaal in 'The Best House in London' lijkt vandaag de dag nietszeggend en onschuldig, zij het niet bijzonder grappig. Niettemin lijken sommige scènes vandaag de dag nog erger dan veertig jaar geleden. Op een gegeven moment horen we een suggestief liedje over'mijn poesje'. Als dit liedje door een volwassen vrouw was gezongen, zou er vandaag niet meer dan een zucht te horen zijn geweest: 'O, nee! Niet weer die oude grap!' (Zelfs in de jaren zestig speelden grappen in op het feit dat hetzelfde woord zowel 'kat' als 'vagina' kan betekenen en dat moet nogal afgezaagd hebben geleken). Maar omdat het door een jong kind wordt gezongen, komt het vandaag de dag over als een onplezierig, zelfs sinister, stukje humor.
Hoewel de film ons niet veel vertelt over de tijd waarin hij zogenaamd speelt, vertelt hij ons misschien wel iets over de tijd waarin hij is gemaakt. Het is in wezen een twee-grapfilm. De eerste grap is dat Victoriaanse mannen, achter een masker van vroomheid en respectabiliteit, in feite allemaal ongelooflijk geil waren. De tweede grap is dat Victoriaanse vrouwen meestal in hun hart prostituees waren; de pogingen van de vrome lady Josephine om vrouwen voor een leven van vernedering te behoeden worden voortdurend gedwarsboomd door het feit dat ze niet gered willen worden en veel liever zichzelf zouden blijven prostitueren.
De eerste van deze grappen is misschien gebaseerd op een halve waarheid; maatschappelijke afkeuring van ondeugd en prostitutie heeft het in de Victoriaanse tijd of in welke andere tijd dan ook nooit verhinderd te gedijen. Achter het gelach echter kan men het onbehagen bespeuren dat de voorstanders van tolerantie in de jaren zestig voelden ten aanzien van Victoriaanse waarden; de film gaat nooit rechtstreeks in op negentiende-eeuwse bezwaren tegen prostitutie, maar ontwijkt ze door te suggereren dat ze nooit meer zijn geweest dan een hypocriete fa<0xC3><0xA7>ade. Wat de tweede grap betreft, die is ongetwijfeld geworteld in een zeer vreemde en verwrongen houding ten opzichte van vrouwen. Het is een wonder dat dergelijke houdingen veertig jaar geleden op de een of andere manier progressief werden genoemd. Geen van beide grappen weet ooit veel gelach op te wekken.

text_en:
After his role in Antonioni's "Blow-Up" in 1966, David Hemmings was regarded, together with Michael Caine, Alan Bates and Terence Stamp, as one of the rising young male stars of the British cinema. He never, however, seemed to live up to his early promise, and "The Best House in London", made only three years later, perhaps represents an early stage in the decline of his career.

The film is a comedy about a proposal to set up a government-sponsored brothel in Victorian London and the resistance to that proposal led by Lady Josephine Pacefoot, an anti-prostitution campaigner. Hemmings plays two characters, Walter Leybourne, the instigator of the scheme, and Benjamin Oakes, an idealistic young journalist who gets involved in Lady Josephine's campaign. The physical similarity between the two men is explained when they turn out to be long-lost half-brothers; both (implausibly, given Hemmings's blond looks) are illegitimate sons of the Chinese Ambassador.

The film is some time during the reign of Queen Victoria, although it is impossible to be more precise than that. The fact that Elizabeth Barrett and Robert Browning are courting but not yet married would suggest that the action takes place around 1845. (They married in 1846). The presence of Oscar Wilde and Lord Alfred Douglas, who first met in 1891, coupled with references to Jack the Ripper (1888) and the Eiffel Tower (1889), would however suggest a date nearly fifty years later. The writer Denis Norden stuffed the script with references to events such as the Opium Wars and the Indian Mutiny and there are walk-on appearances by various other Victorian celebrities, such as Dickens and Tennyson. Norden seems to have deliberately ignored the fact that, as Victoria ruled for over sixty years, many people whom we think of as "Victorians" were far from exact contemporaries of one another.

I was surprised to see reviews on this board comparing the film to Monty Python, as it seems to me to have little to do with the Pythonesque or Goonish tradition of surreal humour, despite the presence of a pre-Python John Cleese in a minor role. Rather, it derives from a quite different strand of British humour, the bawdy tradition of the "Carry On" films. This tradition was already strong in the late sixties, and was to become the dominant one in the British cinema (although fortunately not on television) during the seventies. The film has also been described as satirical, although it contains little satire worthy of the name; it is hardly cutting-edge humour to satirise the ways of a hundred years ago. As for the suggestion that Josephine Pacefoot is a satirical portrait of Dame Josephine Butler, I cannot for the life of me see why Norden might have wanted to satirise someone who had been dead for more than sixty years when the film was made and who the great majority of his audience would never have heard of.

What the film does contain is a good deal of semi-nudity and innuendo-laden humour. Most sixties sex comedies today seem about as offensive as a seaside postcard, and a lot of the material in "The Best House in London" today seems bland and harmless, if not particularly funny. Nevertheless, some scenes actually seem worse today than they probably did forty years ago. At one point we hear a suggestive song about "my pussy". Had this song been performed by an adult woman, it would today provoke nothing more than a sigh of "Oh no! Not that old joke again!" (Even in the sixties jokes playing on the fact that the same word can mean both "cat" and "vagina" must have seemed pretty corny). As, however, it is sung by a young child, it comes across today as an unpleasant, even sinister, piece of humour.

Although the film does not tell us much about the age in which it is ostensibly set, it does perhaps inadvertently tell us something about the age in which it was made. It is essentially a two-joke film. The first joke is that, behind a mask of piety and respectability, Victorian men were in fact all incredibly randy. The second joke is that Victorian women were mostly at heart prostitutes; the saintly Lady Josephine's endeavours to save women from a life of degradation are constantly thwarted by the fact that they do not want to be saved and would much prefer to continue to prostitute themselves.

The first of these jokes is perhaps based upon a half-truth; social disapproval of vice and prostitution has never, in the Victorian age or any other, prevented it from flourishing. Behind the laughter, however, one can detect the uneasiness which the advocates of sixties permissiveness felt about Victorian values; the film never tackles nineteenth-century objections to prostitution head on but evades them by suggesting that they were never anything more than a hypocritical façade. As for the second joke, that is surely rooted in some very strange and distorted attitudes towards women. The wonder is that forty years ago such attitudes were put forward as being somehow progressive. Neither joke ever succeeds in raising many laughs. 4/10


text: Tv- troep voor de tijd van het jaar. Ik vond het echt vreselijk om naar dit programma te kijken, en naar de film. Ik heb nooit meer kunnen zien dan dat half een programma en half een film in staat zijn om het te verwerken. Het A-team was in elk geval bedoeld om ongelooflijk te zijn en de helft van het team handelde met opzet. Het acteerwerk is gewoon afschuwelijk, net als de scripts. Ik wil niet op ieders ziel trappen, maar de hoofdrolspeelster is altijd een b-actrice, en aan de irritante kant. De politievrouwen waren tenminste atletisch en zagen eruit alsof ze konden rennen, om het realisme aan het programma toe te voegen. Er was veel persoonlijke bagage die de plot van het verhaal naar beneden haalde. Ik herinner me het schuldige kind met het familieverhaal en het nieuwe kind dat opbelde, maar wanneer het persoonlijke erbij komt, wat afbreuk doet aan de plot, verliezen de makers het publiek. Een doodzonde op papier. Problemen in het midden van het leven en politiewerk gaan niet samen. Het concept moet worden samengevlochten of vervlochten of het verhaal sleept zich voort. De hoofdrolspeelster ziet er onprofessioneel uit en doet afbreuk aan wat het personage voorstelt. De vrouwelijke hoofdrol in Hunter was spijkerhard en professioneel, wat de show een realistisch tintje gaf. Met de hoofdrolspeelster in deze film is zo'n soort spel of humor niet mogelijk.

text_en: TV crap before its time. I really hated watching this show, and movie. I could never watch more that half a show an be able to digest it. At least the A team was meant to be unbelievable and half acted intentionally. The acting is just horrible, along with the scripts. Not to rain on anyones praid, but the lead actress is always a b actress, and on the annoying side. At least police women was athletic and looked like she could run, to add realism to the show. There was to much personal baggage which dragged down the story's plot. I remember the guilty kid with the family story and she new the kid would phone, but when the add the personal bagged which takes away from the plot the creators lose the audience. A mortal sin in writing. Mid-life trouble and police work do not mix. One has to be spliced or intertwined the concept or the story drags. Make's the lead protagonist look unprofessional, and hurts what the character is about. The female lead in Hunter was hard as nails, and professional which gave realism to the show. There is no such inter play or humor with the lead actress with this movie.


text: Wauw. Deze film is zo goh-verdomme verschrikkelijk dat ik niet goed weet waar ik moet beginnen. De productiekosten moeten in de duizenden zijn gelopen, te oordelen naar deze goedkoopste Aaron-Spelling-film-van-de-week-van-1978. Als je zelfs maar een bescheiden liefhebber van de geschiedenis van de popcultuur bent, zul je zien dat dit hele ding vol zit met afschuwelijke gadgets (het Ideal Toy Company-gedeelte van de film, waarin speelgoed dat pas aan het eind van de 70's beschikbaar is te zien is), de leeftijden van zijn kinderen in de reeksen van de 60's, allerlei idiote troep. Deze film lijkt meer op een ware weergave van Evels leven dan de George Hamilton-film uit het begin van de jaren zeventig. Het was niet half zo vermakelijk als de film van Hamilton, en voor zover het de werkelijke carrière van Evel betrof, nogal verdoezeld en verdraaid. De sprongshots doen me denken aan een paar van die echt goedkope dingen die je misschien wel hebt gezien op Happy Days, waar we de Fonz een sprong zien maken terwijl hij eroverheen zeilt. History Channel heeft een uitstekende documentaire onder regie van Mathew McConaughey. Die zit vol met interviews met Evel en met tonnen beelden van sprongen die ik niet meer had gezien sinds ze in de jaren zeventig werden uitgezonden. Wilt u deze documentaire huren of bekijken? Hij laat elk aspect van Evel zien. Of huur de film van Hamilton voor de lol en voor het kamperen. Laat dit belachelijke stukje klassieker maar zitten.

text_en: Wow. This movie is so gosh-darn awful I'm not sure where to begin. Production costs must have soared into the thousands, from the look of this cheap-by-1978-movie-of-the-week-Aaron-Spelling-standards. If you are even a modest fan of pop culture history, you will notice horrible gaffs all over this thing (The Ideal Toy Company segment of the movie, wherein toys not yet available until the end of the 70's are on display in 1971), the ages of his children in the 60's sequences, all kinds of dopey crap. This movie purports to be more of a true portrayal of Evel's life than the George Hamilton flick from the early 1970's. It was not half as entertaining as the Hamilton movie and fairly glossed over and skewed in so far as depicting Evel's actual career. The jump shots remind me of some of the really cheap stuff you might have seen on Happy Days, where we get to see the Fonz's view of a jump as he sails over it. The History Channel has an excellent documentary hosted by Mathew McConaughey. It's loaded with actual Evel interviews and tons of footage of jumps that I hadn't seen since they aired in the 70's. Please rent/go see this documentary. Shows every aspect of Evel. Or, rent the Hamilton movie for its camp and fun value. Bypass this ridiculous piece of @#$%. Jeff Graham-Tulsa, OK.


text:
Documentaire over Sam Shepard en de ster van Shepards toneelstuk: _De late Henry Moss_.
Dit was een van de keuzes die ik bij de kabeltelevisie van Theaters kon maken en omdat ik een enorme theaterfan ben en bovendien een fan van de meeste mensen die erbij betrokken zijn, dacht ik dat ik de film maar eens moest proberen. Hoewel het geweldig is om te zien hoe toneelstukken worden gerepeteerd en in elkaar gezet, vond ik het allemaal erg onsamenhangend en uiteindelijk een puinhoop. Ik weet dat een deel van mijn probleem toen ik eraan begon was dat ik het stuk totaal niet kende. Nu ik deze film heb gezien, heb ik het gevoel dat dat aanzienlijk minder het geval is. Ik ben er zeker van dat als ik enig idee had gehad van wat het stuk was over de scènes waar we zien dat er aan gewerkt wordt, het misschien een bepaalde resonantie had gehad, in plaats van alleen maar willekeurig te lijken. Veel mensen hebben dit vergeleken met _Looking For Richard_, de film van Al Pacino over Richard the Third, terwijl die film schijnbaar willekeurige scènes had. Het stuk is een deel van ons culturele erfgoed en daarom kennen de meeste mensen de plot. Ook dat eerdere films over Shakepeare en het interpreteren van de Bard gaan, dingen worden in een context geplaatst. Dat is hier niet het geval. Hier hebben we een groot aantal pratende hoofden die over de productie praten, Shepard en Shepard's.' Het is een warboel die nooit echt op zijn plaats lijkt te vallen. Na een halfuur begon ik te versnellen. Het drong gewoon niet tot me door wat ik aan het kijken was.
Een misser.

text_en:
Documentary about Sam Shepard and the star studded production of Shepard's play the Late Henry Moss.

This was one of the choices on IFC in Theaters cable service and since I'm a huge theater fan as well as a fan of most of the people involved I figured I would give the film a shot. While its great to see how play is rehearsed and put together I found it all very disjointed and ultimately a mess. I know part of my problem going in was that I was completely unfamiliar with the play. Now having seen this film I feel I'm considerably less so. I'm sure that had I had some clue as to what the play was about the scenes we see being worked on might have had some resonance, instead of just seeming to be random.Many people have compared this to Looking For Richard, Al Pacino's film about Richard the Third, while that film had what seemed like random scenes, the play is part of our cultural heritage and so the plot is known by most people. Also that earlier film deals with Shakepeare and interpreting the Bard, things are put into a context. Thats not the case here. Here we have a good many talking heads talking about the production, Shepard, and Shepard's plays, and the autobiographical nature of what Shepard writes (and biographical stories). Its a jumbled mess that never really seemed to come together. Half an hour in I started to fast forward. It just never grabbed me or made me know what I was watching.

A miss.


text:
Dit is een moeilijke film om te recenseren, want in feite was het niet meer dan een documentaire over de uitvoeringen en het verhaal van Shepards nieuwe stuk. Het was een enorme recensie waarin de talenten van de kunstenaar en de regisseur werden belicht, terwijl we ook een backstagepasje kregen voor een stuk waar velen van ons waarschijnlijk nog nooit van hadden gehoord. Het was onze kans om kunst in uitvoering te zien zonder het comfort van onze banken te hoeven verlaten. Het was triest om te zien, want wij als mensen zouden uit onze stoelen moeten komen en meer tijd in musea, theaters en galeries moeten doorbrengen, maar voor degenen die dat niet willen, hebben we deze film om van te genieten. We krijgen een kant van het verhaal te zien met goede, emotionele momenten die eruit zijn gescheurd om Shepard de kans te geven ons te laten zien dat dit stuk niet over zijn leven gaat, maar gewoon een fictief stuk is.
Hoewel ik zeker weet dat deze opmerking me een beetje kwaad zal maken, vond ik deze documentaire te commercieel. Ik zeg dit omdat ik niet helemaal zeker weet wat het doel van het maken van deze film was. Tegen het eind van de film ben ik blij te zien dat Shepards werk goed voor hem heeft uitgepakt, maar ik heb hem nooit echt zien worstelen. Ik denk dat ik ben opgegroeid in de MTV-generatie, waar'realiteitsprogramma's' het voor het zeggen hebben. Er was een scène waarin Shepard tegen Nolte zegt dat hij niet moet vergeten dat zijn moeder net gestorven is omdat hij een opdracht moet uitvoeren, een opdracht die in wezen de dood van zijn eigen vader tot onderwerp heeft. Ik vond dat erg grof van Shepard en ik voelde een onbekende sympathie voor Nolte. Shepard zei dat hij het niet erg vond als Nolte de rol zou spelen, maar dat hij het niet erg vond als Nolte de rol zou spelen. Hij zei dat hij het niet erg vond als Nolte de rol zou spelen. Buiten dit alles was Shepard nooit echt gemeen tegen zijn acteurs en blies hij nooit echt een lont uit. Zijn emotionele niveau bestond niet toen hij door deze documentaire dwaalde. Misschien was deze film bedoeld om te laten zien hoe de acteurs emotioneel en fysiek werden gestimuleerd door Shepards manier van regisseren? Ik moet zeggen dat ik dat ook nooit heb gezien. De acteurs deden hun werk (nou ja, misschien niet Woody) en ze luisterden naar wat Shepard te zeggen had. Hij werd gerespecteerd en iedereen gaf hem het respect dat hij verdiende. Dit was een vlekkeloze prestatie en ontwikkeling die volgens mij door Almereyda werd nagestreefd. Ik dacht dat hij de katalysator in deze film was en alleen maar meer problemen veroorzaakte dan het daadwerkelijk laten zien van het stuk zelf. Het was bijna alsof hij zijn neus in andermans zaken stak, en daar waren ze niet ontvankelijk voor. Ik herinner me een scène waarin Penn letterlijk wegrende toen hij de camera zag. Ik geloof niet dat iemand erg enthousiast was over het feit dat deze man hun werk filmde.
Over het geheel genomen was ik niet onder de indruk van deze film. Ik heb documentaires zien komen en gaan waarin de beproevingen of eerlijkheid van een productie beter naar voren kwamen dan in deze film. Ik had soms het gevoel dat de documentaire een script had en ons - de kijkers en de acteurs - dwong om zowel de kijkers als de acteurs te zijn. Shepard was een vat vol leugens toen hij probeerde ons ervan te overtuigen dat dit niet over zijn leven ging, maar over een 'vader/zoon'. Ik wilde eerlijk zijn tegen iedereen, en dat lukte me niet. Ik had moeite te begrijpen wat het doel van deze documentaire was. Als het moest laten zien hoe Hollywoodsterren teruggingen naar hun wortels en weer 101 leerden acteren, dan was dat maar zo, maar het moest langer duren. De tijd van 89 minuten gaf me gewoon niet genoeg vlees op de botten om het werk ten volle te kunnen waarderen. We werden heen en weer geslingerd tussen de richting, het acteren en de subplots die uiteindelijk de spil vormden van deze film, maar niet tussen de productie van de film en de documentaire. Er was geen reden voor deze film en ik denk dat Almereyda er echt naar smachtte en hoopte dat hij iets zou ontdekken, maar dat deed hij niet. Ik was niet blij met de uiteindelijke versie van deze film en stel hem aan niemand voor. Laat maar zitten; er zijn betere!
************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************

text_en:
This is a hard film to review because basically it was nothing more than a documentary reviewing the performances and story of Shepard's new play. It was a huge review that showcased the talents of the artist and the director while also giving us a backstage pass to a play many of us probably never heard of. It was our chance to see art in progress without having to leave the comfort of our couches. This was sad to see because we as people should be getting out of our seats and spending more time in museums, theaters, and galleries, but for those that do not wish to do so we have this film to enjoy. We get to see one side of the story with good emotional moments torn out to allow for more of Shepard trying to show us that this play is not about his life, but instead just a work of fiction.

While I am sure that this comment will anger some, I felt that this documentary was too commercial. I say this because I am not really sure what the purpose of making this film was. By the end of the film, I am excited to see that Shepard's work paid of well for him, but I never really saw him struggling. I guess that I am brought up in the MTV generation where "reality programs" have that constant theme of emotional turbulence, but there was nothing in this feature that came close to that. There was honestly no real direction that director Michael Almereyda gave to his film. Were we to see that Shepard was a bastard in real life because of the influence of his father? Maybe, but it was never shown. There was the one scene where Shepard tells Nolte to forget that his mother just died because he has a job to fulfill, a job that basically highlights the death of his own father. I thought that this was rude of Shepard, and I felt some unknown sympathy for Nolte. Outside of this Shepard was never really mean to his actors nor did he ever really blow a fuse. His emotional level was non-existent as he wandered through this documentary. Perhaps this film was to show how the actors stressed emotionally and physically to Shepard's style of directing? I would have to say I never saw this either. The actors did their job (well, maybe not Woody) and they listened to what Shepard had to say. He was respected and everyone gave him the respect that he deserved. This was a flawless performance and development that I thought Almereyda was trying to create. I thought he was the catalyst in this film, only causing more trouble than actually showing the play itself. It almost felt as if he was digging his nose into other people's business, and they were not receptive to it. I remember one scene where Penn literally ran away when he saw the camera. I don't think anyone was overly excited about this guy filming their work.

Overall, I was not impressed with this film. I have seen documentaries come and go that better showcase the trials or honesty of a production than this film did. I felt at times the documentary felt scripted and forced to both us the viewers and the actors. Shepard was a pit of lies as he attempted to push the idea that this was not about his life, but instead a "father/son" themed performance, when in actuality there was documented proof that Henry Moss was a very close representation of his father. I wanted honesty with everyone, and I found none of it. I had trouble seeing what the purpose of this documentary. If it was to show how Hollywood hitters go back to their roots and learn acting 101, then so be it  but it had to be longer. The time of 89 minutes just didn't give me enough meat and potatoes to fully appreciate the work. We were jumbled around between the direction, the acting, and the sub-stories that ultimately plagued this film, but not the production of the play. There was no reason for this film and I think that Almereyda was really grabbing and hoping that he would uncover something, yet he never did. I was unhappy with the final cut of this film and do not suggest it to anyone. Skip it; there are better ones out there!

Grade: * out of *****


text:
Nou, als het in de Disneystudio niet nog erger had kunnen worden, moet je dit stuk werk eens zien! Walt Disney, die door zijn ideeën heen begint te raken, rammelt twee klassieke romans door elkaar en verandert ze in een nieuw soort Disney-verhaal (een beetje zoals Fun en Fancy Free's 'Mickey and the Beanstalk'), maar deze hele film mist de moed, de beweging en de beproevingen van alle andere Disney-bewerkingen. Zoals 'Sleepy Hollow': waarom veranderen ze Ichabod Crane in een stompzinnige idioot met een lange neus die bang is voor zijn eigen schaduw? En hoe komt het dat in 'The Wind in the Willows' de karavaan van Toad zo gemakkelijk over een rivier kan springen? De animatie is van mindere kwaliteit dan die van Disney in die tijd en de voice-overs zijn zo slap dat je er bijna van moet overgeven, maar met de verwachting van Eric Blore die een briljante Toad speelt. Bing Crosby en Basil Rathbone zijn briljante vertellers. Over het geheel genomen stinkt deze Disney-film en ik ben niet van plan hem in een mum van tijd in mijn favoriete filmcompetitie te plaatsen!

1/10.

text_en:
Well if the Disney studio couldn't have gotten any worse back then well check out this piece of work! Clearing running out of ideas, Walt Disney clangs two classic novels together and turn them into a brand, new piece of storytelling the Disney way (similar to Fun and Fancy Free's "Mickey and the Beanstalk") but this whole movie lacks the heart, movement and the ordeal than all the other Disney adaptations. Like in "Sleepy Hollow" why do they turn Ichabod Crane into a long-nosed, clueless moron who is frightened of his own shadow? And in "The Wind in the Willows" how is it that Toad's horse-pulled caravan can easily jump over rivers? ANSWER THAT ONE! The animation is below Disney standard of the time and the voice-overs are so lame that they make you want to vomit but with the expection of Eric Blore who makes a brilliant Toad. Bing Crosby and Basil Rathbone are brilliant narrators. Overall, this Disney movie stinks and I'm not putting it in my favourite movies league in a hurry!

1/10


text:
Ik had deze film al gezien voordat hij werd uitgebracht en had geen idee waar hij over ging. De titel geeft je meteen een slecht gevoel. Is het echt zo'n franchise '... Movie'? Is het echt zo slecht als die films? Het antwoord is nee.
Het is nog veel erger.
Dames en heren, deze film staat in mijn top tien van de slechtste films die ooit zijn gemaakt. Het is echt zo verschrikkelijk.
De film, als je het al een film kunt noemen, heeft eigenlijk geen verhaal of plot. Het is echt een zootje schetsen. Iets uit _SNL_ of _Mad TV_, maar dan ranzig. Er is één personage dat de hele film door rent en het meisje probeert te pakken. Dat is niets nieuws, origineels of grappigs.
Om de een of andere reden heeft de 'film' herkenbare namen. Sterren als Jamie Kennedy, Matthew Lillard, Frankie Muniz en Michael Cera. Deze 'film' is een g<0xC3><0xAA>nante vertoning voor alle betrokkenen en zou opgeborgen moeten worden bij films als Belly of Carnivoor.
Geen van de schetsen is grappig. We hebben al die dingen al eerder gezien. Hij probeert scherp te zijn, maar komt kinderlijk over. Een vrouw krijgt haar mobiele telefoon in haar vagina en hij gaat voortdurend af, wat haar op de meest ongepaste momenten plezier doet. Een kind koopt een seksspeeltje, een leven als een vagina, en het hele gebeuren is zijn relatie met dat ding, het wordt jaloers en doodt zichzelf. Matthew Lillard om de een of andere onbekende reden snijdt de schetsen door met onoriginele grappen die je vader waarschijnlijk kent.
Het enige redelijke stukje was Cera, en dat is alleen omdat hij het verkoopt, niet het schrift.
In godsnaam en alles wat goed is, kijk nooit naar die troep.

text_en:
I caught this flick before it was released and had no idea what it was about. The title instantly gives you a bad feeling all over. Is it really one of those franchise " ______ Movie". Is it really as bad as those films? The answer is no.

It is incredibly worse.

Ladies and gentlemen this flick has cracked my top ten on the list of the worst movies ever made. It is truly that terrible.

The film, if you can even call it that, has no virtually no story or plot. It is honest to god, a bunch of sketches. Something off of SNL or Mad TV, but for raunchy. There is one character that runs throughout the entire film and he tries to get the girl. Nothing new, original or funny there.

The "film" for some reason has recognizable names. Stars like Jamie Kennedy, Matthew Lillard, Frankie Muniz and Michael Cera. This "film" is an embarrassment for all involved and should be locked away with films like Belly or Carnivore.

Non of the sketches are funny. We've seen all these things before. It tries to be edgy, but comes off as juvenile. A woman gets her cellphone stuck in her vagina and it constantly goes off, pleasuring her at the most inappropriate times. A kid buys a sex toy, a life like vagina and the entire skit is his relationship with it, it becomes jealous and kills itself. Matthew Lillard some unknown reason inter cuts the sketches with unoriginal jokes that your father probably knows.

The only tolerable bit was Cera, and it's only because he sells it, not the writing.

For the love of god and all that is good, never watch this trash.


text: Vanaf het begin probeert deze film uit alle macht een tienerthriller uit 1999 te maken, hoewel hij daar jammerlijk in faalt. De film is niet meer dan de ene onsamenhangende grap na de andere <0xE2><0x80><0x93> allemaal met verschillende personages, met flitsen van een afgrijselijke 'Straat bekentenissen'-tv-show en filmbewerking van overgangen van witte ruis, hoe je 95 bekijkt. Ook maakt talentvolle Frankie Muniz de kop van de film, wat voor een werkloze kindacteur niet veel zegt. Grote naam Michael Cera geneert zich omdat hij probeert andere houten 'acteurs' af te schudden (ik betwijfel of ze dat zelfs maar waren) en speelde een kleine rol in een al even niet grappig scenario. En de pornoscène... ik denk dat je gerust kunt zeggen dat SAG geen idee heeft waar die artiesten vandaan kwamen. De schrijvers schaamden zich ook voor het invoeren van arme, arme imitatiescènes uit Weird Science, Girl Next Door en Not Another Teen Movie, zo erg dat ze het origineel tenietdeden.<br />Over het geheel genomen voelde ik me gekwetst dat ik mijn tijd had verdaan met het kijken naar deze film, het minste wat ze hadden kunnen doen was hem zo monteren dat alle verhalen met elkaar verbonden waren en zo een enigszins samenhangende chronologie van gebeurtenissen gaven, in plaats van een chaotische warboel van thema's in mijn hoofd. Er was een hoofdverhaal van de film tussen de afzonderlijke ijzingwekkende toilet-humorklappen, hoewel het onderontwikkeld en armzalig was.

text_en:
From the offset this film tries so hard to pull off a 1999 teen comedy spoof, though it fails cringefully. The movie is just one incoherent skit to another - all involving different characters, with flashes to an awful 'Street confessions' mock TV show and film editing transitions of white noise, how windows 95. Also talent wise Frankie Muniz headlines the movie, which for an out of work child actor doesn't say a lot. Big name Michael Cera looks embarrassed through trying to bounce off other wooden 'actors' (I doubt they were even that) involved a small role in an equally unfunny scenario. And the porn scene... I think it's safe to say SAG have no idea where those artistes were hired from. The writers also embarrassed themselves implementing poor, poor imitation scenes from Weird Science, Girl Next Door and Not Another Teen Movie, so much it ruins the original.

Overall I felt hurt I had wasted my time watching this film, the very least they could have done was edit it so it all stories were linked and thus gave somewhat correlated chronology of events, instead of mind wobbling mess of themes. There was a main plot of the film nestled inbetween the separate dire toilet humour gags, though it was underdeveloped and poor.


text:
Deze film gaat over een stel tieners die seks hebben met elkaar op school en buiten school.
'Extreme Movie' bestaat uit verschillende segmenten, die geen van alle iets met elkaar te maken hebben. Vandaar dat er geen samenhangende verhaallijn is, maar alleen afleveringen van gebeurtenissen die filmmakers leuk vinden om te filmen. De film is goed genoeg om een beetje te vermaken, maar verwacht niet dat er veel grappigs in zit. De grappen werken ook niet echt. Het is een behoorlijke teleurstelling als je bedenkt hoeveel bekende acteurs er in deze film spelen.
Als je het in perspectief zet, is 'Extreme Movie' een stuk beter dan de recente flauwekul als 'Disaster Movie'. Ik had in elk geval niet het gevoel dat 'Extreme Movie' me verveelde of dat ik zat te wachten tot er een eind aan kwam.

text_en:
This film is about a bunch of teenagers' encounter with sex in their school and outside school.

"Extreme Movie" is delivered in several segments, each unrelated to another. Hence, there is no coherent storyline, but just episodes of events that filmmakers think are fun to film. The film is adequate to slightly entertain, but do not expect anything very funny. The jokes do not really work either. It is quite a disappointment considering the number of big name actors in this film.

Putting things into perspective, "Extreme Movie" is way better than the recent spoofs such as "Disaster Movie". At least I did not feel bored or waiting for "Extreme Movie" to end.


text:
Ik heb deze film gezien omdat ik een grote fan van Michael Cera ben en hij tot nu toe echt niets verschrikkelijks heeft gedaan... maar deze film ziet eruit alsof hij erom smeekt om niet bekeken te worden. Met een titel als Extreme Movie, een g<0xC3><0xAA>nante cover en het feit dat het een Blockbuster Exclusive is, heeft hij eerlijk gezegd niet veel aantrekkingskracht. Maar de cast was best goed, de regisseurs maakten een hilarische spooffilm (Ik vond Not Another Teen Movie geweldig) en de schrijvers waren indrukwekkend, veel bekende schrijvers van Saturday Night Live.
Maar zelfs met al dat verborgen talent blijkt de film precies zo te zijn als de dvd-hoes hem... g<0xC3><0xAA>nant maakt. Voor het grootste deel heel, heel laag-bij-de-grondse humor met niet erg spectaculaire timing of heel goede smaak. De film speelt om de een of andere reden als een typische _American Pie_ -scenariofilm met hier en daar wat schetsen. Van sommige van die schetsen moest ik grinniken, maar voor het grootste deel ging elke schets veel te lang door.
De tekening van Michael Cera maakte me in feite een paar uur lang aan het lachen nadat ik de film al had gezien. Het leek misschien een beetje bevooroordeeld omdat hij de reden was dat ik naar de film keek, maar in werkelijkheid was zijn tekening de enige die perfect was ingelijst. Het is maar een minuut of tien in de film, als het al langer is, en de eerste paar minuten gebeurde er echt niets. Maar als je Michael Cera's onhandigheid nog niet zat bent, dan is hij hier perfect gebruikt.
Afgezien daarvan moest ik na het kijken van Jamie Kennedy's tekening onder de douche. Echt walgelijk. Ik dacht dat ik naar porno zat te kijken... eigenlijk voelt het grootste deel van de film ook zo aan... Matthew Lillards gedeelten van de film waren ongelooflijk niet grappig. Hij zit in feite gewoon in een stoel en gooit de oude seksadviesgrappen naar je hoofd die je in het verleden van zoveel stand-ups hebt gehoord. Echt, dit is geen film die ik zou aanbevelen. 'We hebben genoten van de films die Michael Cera heeft uitgebracht... en deze zal ik waarschijnlijk overslaan. Het is echt niet de moeite waard om veertig minuten op hem te wachten om dan een paar minuten later weer te verdwijnen.'

text_en:
I watched this movie because I'm pretty big Michael Cera fan and really nothing he's been in so far has been terrible... however, this movie looks like it was begging not to be watched. With a title like Extreme Movie, an embarrassing cover, and the fact that it's a Blockbuster Exclusive, honestly doesn't give it very much appeal. However, the cast seemed pretty good, the directors made a hilarious spoof movie (I loved Not Another Teen Movie), and the writers were impressive, many big name Saturday Night Live writers.

Even with all that hidden talent though, the movie turns out to be exactly how the DVD case made it seem... embarrassing. For the most part very, very low brow humor with not very spectacular timing or very good taste. The movie for some reason plays like a typical American Pie storyline with sketches randomly thrown in. Some of these sketches made me chuckle, but for the most part, every sketch went on way, way too long.

Michael Cera's sketch though actually had me laughing for a few hours after I had already watched the movie. It might seemed a little biased because he was the reason I watching the movie, but really his sketch was the only one that was casted perfectly. He's only in the movie for maybe ten minutes, if even that, and the first couple of minutes really nothing happened. However, if you're not sick of Michael Cera's awkwardness yet, then it's used perfectly here.

Other than that, Jamie Kennedy's sketch made me went to take a shower after watching it. Really disgusting. Thought I was watching porn... actually the majority of the movie kind of feels that way... Matthew Lillard's portions of the film were incredibly unfunny. He basically just sits in a chair and throws at you the old sex advice jokes you've heard from so many standups in the past. Honestly, this isn't a movie I would recommend. If you've been enjoying the movies Michael Cera has been putting out... then probably skip this one. It's really not worth waiting forty minutes from him to appear only to disappear moments later.


text: Het is een lange en pijnlijke kijkervaring geweest voor het publiek en de fans van de enge filmserie, aangezien de laatste reeks nepfilms (date, epic, rampenfilm en ontmoeting met de spartaanse) behoorlijk afschuwelijk is. En dan komt er een film. Ik heb die film gezien in de hoop dat hij goed zou zijn. Maar helaas, wat begint als een hilarische openingsscène, gaat al snel over in een uiterst teleurstellende film met een paar heel vervelende scènes. De film zelf gaat over tieners die de gebruikelijke problemen met seks en volwassenheid doormaken (nou ja, alleen seks eigenlijk) en speelt zich af in kleine episodes. De enige waarschijnlijke reden om deze film zelfs maar te bekijken zou zijn vanwege de paar leuke, grappige scènes, namelijk: de openingsscène met Frankie Munitz, de zoekgeraakte mobiele telefoon, de verkeerde kamer, de scène met de prostituee en de commentaarscènes met Matthew Lillard. In feite zijn de meest hilarische scènes die met Matthew Lillard en de moeite waard om naar te kijken (maar alleen deze scènes).<br />Alles bij elkaar genomen is deze film, die veelbelovend begint, gewoon het zoveelste smoesje voor een poging tot komedie, die voornamelijk onhandige maar niet grappige scènes bevat en mooie vrouwen (verrassend genoeg), met als enige goede onderdeel de grappen van Matthew Lillard. Uiteindelijk niet de moeite of je kostbare tijd waard. Maar wat me nog steeds verbaast, is hoe IMDb in godsnaam een 7 voor deze film heeft gekregen.

text_en:
Its been a long and painful viewing experience for audiences and fans of the scary movie series as the recent bunch of spoof-movies (date,epic,disaster movie and meet the spartans) have been quite horrible. And then along comes this movie. I watched this movie hoping that it just might be good. But alas, what starts out as a hilarious opening scene quickly gives way to an utterly disappointing movie with some really awkward scenes.The movie itself is about teens going through the usual issues with sex and maturity (well just sex actually) and plays in the form of small episodes.The only probable reason to even watch this movie would be for its few good funny scenes,namely - the opening scene with Frankie Munitz,the misplaced cell phone,the mistaken room,the scene with the prostitute and the intermittent commentary scenes with Matthew Lillard.In fact,the most hilarious scenes are those with Matthew Lillard and are worth watching (but only these scenes).

All in all this movie which starts out promising is just another sad excuse for an attempt at comedy,which contains mostly awkward but un-funny scenes and pretty women (surprisingly enough), with the only good part being Matthew Lillard's jokes. Ultimately in the end not worth the effort or your precious time.What still amazes me though, is how in hell did IMDb give this movie a 7 out of 10???.


text:
De Dimension heeft het weer voor elkaar gekregen.
Epic Movie was episch verschrikkelijk, Disaster Movie was een ramp, en Date Movie... Daar wil ik niet eens aan denken. Maar geen enkele film heeft het ooit zo grappige'spoof'-formaat zo bezoedeld als Extreme Movie.
Ik heb van geen van de films op deze route genoten, afgezien van de oorspronkelijke paar Enge Films. Maar ik keek er wel naar uit om naar deze film te kijken, al zou ik nu willen dat ik die moeite niet had genomen. Extreme Movie had het niet één keer over een succesvolle kassuccesfilm die ik eerder heb gezien, en ik heb heel wat 'tienersekskomedies' gezien.
Ik wou dat ik één goed ding over deze film kon zeggen, maar dat lukt me maar met moeite. Omdat er helemaal geen verhaal in zit, is deze film echt belachelijk... en het einde bewijst dat. Ik heb er niet één keer om moeten lachen, en ik heb niet één keer gedacht dat de film beter zou worden.
De enige reden waarom ik er een 2 voor heb gegeven, is vanwege de een of twee naaktscènes. Zelfs die zijn behoorlijk waardeloos.

text_en:
Dimension have done it again..

Epic Movie was epically terrible, Disaster Movie was a disaster, and Date Movie.. I won't even go there. But no film has soiled the once funny 'spoof' format as much as Extreme Movie has.

I haven't enjoyed any of the films along this route apart from the original few Scary Movies. However, I was quite looking forward to watching this film, but now wish I hadn't bothered. Not once did Extreme Movie refer to a successful box office movie I have seen before, and I have seen a fair few 'teenage sex comedies'.

I wish I could say one good thing about this film but I'm struggling to do so. With no real storyline at all, this film really is ridiculous.. and the ending proves that. Not once did it make me laugh, and not once did I think the film would get any better.

The only reason I have given it a 2 is because of the one or two nudity scenes. Even those are pretty crap.


text:
Recapitulatie: binnenkort is het schoolbal en elke tiener, zowel jongens als meisjes, denkt aan seks. Sommigen beleven min of meer verontrustende kleine avonturen, getoond in korte episodes, allemaal over het een of ander soort seks.
Commentaar: Een komedie die in kleine episodes is verdeeld, elk met een klein verhaal dat slechts losjes met elkaar verbonden is. Wat ze gemeen hebben, is dat er minstens één persoon in elke episode een tiener is die op de plaatselijke middelbare school zit.
De grappen zijn alleen gericht op seks, en in feite nog grover en laaghartiger dan ze in een tienerkomedie zijn. Sommige stukken zijn zo slecht dat het alleen maar g<0xC3><0xAA>nant is, maar er zijn ook een paar grappen die nog steeds behoorlijk slecht zijn, maar waar ik toch een beetje om moest lachen. Verder is het mooiste van de film misschien wel dat hij maar 73 minuten duurt en snel voorbij is.
Wat een beetje verbazingwekkend is, is dat ze zo'n grote cast hebben om hiermee in te stemmen, en verrassend genoeg ook een paar bekende acteurs en actrices. Maar als film zijn er veel betere komedies om uit te kiezen, er zijn zelfs veel betere tienerkomedies om uit te kiezen.

3/10/'10

text_en:
Recap: It is soon prom night and every teenager, boys and girls alike, think about sex. Some have more or less disturbing small adventures, shown in short episodes, all about one kind of sex or other.

Comments: A comedy split in small episodes, each with a little different story only loosely connected with each other. What they got in common is that at least one person in each episode is a teen who is attending the local high school.

The jokes is only focused on sex, and actually even more crude and low than they use to be in a teen comedy. Some is so bad it is only embarrassing, but then again, there are a few jokes which are still pretty bad, but where I couldn't help myself and laugh a little. Otherwise, perhaps the best part of the movie is that it is only 73 minutes long and over quickly.

What is a little surprising is that the they got such a big cast to agree to this, and surprisingly a few known actors and actresses. But as a movie, there are lot better comedies to choose from, there are even a lot better teen comedies to choose from.

3/10


text:
Dit is waarschijnlijk een van de stomste films die ik ooit heb gezien. Nadat ik Scary Movie had gezien, die ik geweldig vond. Ik dacht dat alles wat met het woord 'film' eindigde goed zou zijn. Ik had het HELEMAAL mis.
Waar zal ik beginnen? Nou, ik weet dat comedy's walgelijk en obsceen kunnen zijn zoals in Scary Movie, en dat ze nog steeds grappig kunnen zijn, maar niet met deze film. Extreme Movie kon grappig zijn, maar uiteindelijk ging ik veel te ver met die misselijke grappen en begon ik me echt te ergeren.
Ik bedoel, komedies kunnen zo walgelijk zijn als ze maar willen, zolang er maar een verhaal achter zit en minstens één normaal personage dat ons erdoorheen kan leiden. Extreme Movie had geen van beide, het was gewoon een bundel grappen die al snel irritant begon te worden, 12-jarige kinderen die met seksspeeltjes speelden, zo ongeveer elk personage was een of andere seksverslaafde, en het was gewoon afschuwelijk. Het was een verspilling van geld en tijd en het personage waarvan je denkt dat het misschien het normale personage is waar ik het over had, komt bijna nooit voor of doet iets en de rest van de film gaat alleen maar over domme mensen die stomme dingen doen die na een tijdje op je zenuwen gaan werken.

Ik zou dit waarschijnlijk het beste kunnen omschrijven als een gestoord orgasme in de vorm van een film, als je begrijpt wat ik bedoel, want ik zeg je nu dat die film dat niet doet. Zie mijn stem om te zien wat ik er werkelijk voor over heb!

text_en:
This is probably one of the stupidest movies i've ever seen. After seeing Scary Movie, which I thought was great. I thought anything that ended with the word "movie" would be good. I was VERY mistaken.

Now where do I start, well I know comedy movies can be disgusting and gross like in Scary Movie and it can still be funny, but not with this movie. Extreme Movie could be funny but it just ended up taking the sick jokes way too far and actually started to really annoy me.

I mean, comedies can be as disgusting as they want as long as they have a story behind it and at least one normal character that can lead us through it. Extreme Movie had neither, it was just a bundle of jokes that started to get annoying quickly, 12 year old kids playing with sex toys, just about every character was some sex addict, and it was just horrible. It was a waste of money and time and the character you think may be the normal character I was talking about hardly ever comes up or does anything the rest of the movie is just about stupid people doing stupid stuff that gets on your nerves after a while.

I could probably best describe this as a deranged orgasm in the form of a movie, if that makes sense, because I'm telling you now this movie doesn't. See my vote to see what I really think it's worth!


text: In één woord is de film PATHETIC!!! Het schijnt dat de regisseur de een of andere wilde, kinderlijke fantasie had die hij in deze afschuwelijke film uitbeeldde. Het script is erg zwak en het gevoel voor humor was erg goedkoop en slecht. Men dacht dat de film in hetzelfde genre zou spelen als die van de eurotrip of de Amerikaanse pastei, maar helaas! hij mist de geringste humor als het op vergelijking met die films aankomt. Extreme film is absolute tijdverspilling. Tegen de tijd dat de film afgelopen is zul je beseffen dat je nauwelijks ergens om gelachen hebt. Het acteren was oké. Ryan Pinkston deed het prima, maar film is te slecht om alleen door het acteren te worden verdoezeld. als je een vijand hebt, geef hem dan de dvd van deze film en je zult er geen spijt van hebben!

text_en: In one word the movie is PATHETIC!!!. It seems director had some wild weird kiddish imagination which he portrayed in this awful film. The script is very weak and the sense of humor was very cheap and bad . The movie was suppose to be in the same genre as that of euro trip or American pie but alas! it lacks the slightest of the humor when it comes to comparison with them!. Extreme movie is extreme waste of time. By the time movie ends you will realize you hardly laughed anywhere. The acting was o.k. Ryan Pinkston did fine but then movie is too bad to be covered up by the acting only. It has one use for sure .if you have an enemy gift him the DVD of this movie and you wont regret it!


text:
Ik woon in Ierland en keek er al een jaar naar uit om dit te zien. Ik dacht dat het een zogenaamde 'film' was, maar dat was het niet. Ik bleef ernaar kijken en dacht dat het grappig en onderhoudend zou zijn.

en toen ik er onlangs naar keek, was ik opgewonden en toen ik ernaar keek, was ik geschokt door de stompzinnigheid ervan.
Het was flauwekul.
Ik was dol op de cast (voornamelijk) en dacht dat ze het zouden maken, niet eens grappig maar onderhoudend.

de enige goede stukken waren met Matthew Lillard

ik zou deze film niet aanbevelen aan iemand met hersenen of polsslag en het was een lengte van 75 minuten en 29 seconden van mi leven

1*/10*: ongelooflijk slecht.

text_en:
i live in Ireland and had been looking forward seeing this for up to a year. i thought it was a so called "movie" movie but it wasn't so i kept looking into it and thought it would be funny and entertaining

and then when watching it recently i was excited and then watching it i was shocked by its stupidity

boring jokes, unfunny views and Andy Milonokas. it was crap

i loved (most of) the cast and thought they would make it, not even funny per se but entertaining.

the only good bits were with Matthew Lillard

i would not recommend this film to anyone with as brain or pulse and it was a waist of 75 minutes and 29 seconds of mi life

1*/10*: unbelievably poor


text: Mijn suggestie aan iedereen die deze film gaat zien: verwacht er maar veel van! De film zal in feite een stuk beter worden als je die gedachte in gedachten houdt. Ik heb tot op zekere hoogte echt van deze film genoten, het was een perfecte manier om wat onnodige tijd te verspillen. En hij was zeker veel beter dan Meet the Spartans and Disaster Movie, en ik dacht dat het nog erger zou worden omdat het een Direct-to-dvd-film was. Hij had zijn momenten, een paar grappige stukjes, veel domme scènes, en het gaf me een soort Kentucky Fried Movie- of Robot Chicken-gevoel, maar zeker niet zo goed als een van beide.<br />Denk eraan om negatief te denken en de film is niet zo slecht als je denkt.

text_en:
My suggestion to anyone who is going to see this movie: Expect it to SUCK! The movie will in fact turn out a lot better if you keep that thought in mind. I actually to some extent enjoyed this movie, it was a perfect way to waste some unneeded time. And it most certainly was MUCH BETTER than Meet the Spartans and Disaster Movie, and I thought it was going to be worse since it was a Direct-to-DVD. It had its moments, some funny bits, many Stupid scenes, and it kind of gave me a Kentucky Fried Movie or Robot Chicken feel, but definitely not as good as either.

Remember to think negatively and the movie isn't as bad as you think.


text: Terwijl we de nieuwe afleveringen doorkeken, wenste ik dat ik had geweten dat dit de slechte tv-film was die ik op de Amerikaanse zender (cable) had gezien. Als ik had geweten dat dit niet zo'n goedkope slangenfilm was, zou ik hem niet hebben gehuurd. Hoewel het acteerwerk goed is en de slangen min of meer geloofwaardig zijn (niet overdreven groot), is de snelheid waarmee de slachtoffers sterven te hoog, en hij is bijna identiek aan de oude film 'Rattler', die nu de ronde doet langs de zenders van tv-films tijdens de herhalingsseizoenen.

text_en: I wish as we looked through the new releases that I'd known this was the bad made for tv movie that I saw on USA network (cable). Had I known this wasnt' your typical cheesy snake flick, I wouldn't have rented it. while part of the acting is fine, and the snakes are semi believable (not outragiously huge) the speed with which the victims die is too exagerated, and it is almost identical to the old movie "Rattler" that is now makign the rounds of network tv movie filler during reruns seasons.


text:
Toen ik de film voor het eerst zag, heb ik er maar een half uur van gezien, maar dat was genoeg. Ik had genoeg van die tv-films gezien om te weten hoe het af zou lopen. Twee maanden later kreeg de nieuwsgierigheid naar de nauwkeurigheid van mijn voorspellingen de overhand, dus huurde ik de film en maakte hem deze keer af. En ik kan zeggen dat filmmaatschappijen mij met mijn gissingen zouden moeten inhuren om tv-films te schrijven. Alles gebeurde zoals ik het had voorzien: de ontwikkeling van de plot, het introduceren en vermoorden van personages, de rol die elk personage in de film speelt, het was er allemaal.
Als je een van deze films hebt gezien, heb je ze allemaal gezien. Films als deze, Marabunta, The Fury Within, Nightscream, Burial of the Rats, ze zijn allemaal hetzelfde. Kijk naar de ene film, vervang het agressieve dier door een ander dier en geniet ervan.
Scott zegt: Voor een film met zwijgende ratelslangen hebben de slangen heel wat van het script gebroken.

text_en:
When I first saw this movie, I only caught the first half hour of it, but it was enough. I had seen enough of these formulaic, made-for-TV movies to know how it was going to end. Two months later, the curiosity of the accuracy of my predictions got the best of me, so I rented the movie and finished it this time. And I can say that with my guesstimation abilities, movie companies should hire me to write formulaic, made-for-TV movies. Everything happened that I anticipated: the progression of the plot, the introduction and killing off of characters, the role each character plays in the movie, it all was there.

If you've seen one of these movies, you've seen them all. Movies like this one, Marabunta, The Fury Within, Nightscream, Burial of the Rats, they are all the same. Watch one movie, replace the aggressive animal with a different animal, and enjoy.

Scott says: For a movie of silent rattlesnakes, the snakes sure broke script a lot.


text: Dit is de gebruikelijke gang van zaken in films. Grote ratelslangen doden mensen, en de mensen die weten hoe gevaarlijk de slangen zijn, krijgen niemand zo ver dat hij luistert. De schrijvers en de regisseur proberen elk cliché te gebruiken om hun carrière vooruit te helpen. Het is jammer dat dit meestal werkt. We worden ook overspoeld met het Amerikaanse uiterlijk van elke man met donker haar en elke vrouw met blond haar, een neo-nazistijl die door veel filmproducenten werd gebruikt om de Hitler-nazimachine te verheerlijken. Er zijn zoveel rijke neo-nazi's die volhouden dat dit 'klassiek' is, dat regisseurs en schrijvers die deze techniek gebruiken beloond worden met steeds grotere budgetten. En laat je niet voor de gek houden. Dit is een grote budgetfilm. Dit is duur werk. Laat je nooit vertellen dat sommige van die films goedkoop zijn, want dat zijn ze niet. Je kunt niet zoveel kapitaal hebben om een film te maken, tenzij je zelf rijk bent. Er is gewoon niets goeds aan deze film.

text_en: This is standard movie fare done extremely bad. Big rattlesnakes kill people, and the people who know how dangerous the snakes are can't get anyone to listen. The writers and director try to use every cliché to further their careers. The pity is that this usually works. We're also inundated with the all American look of every man having dark hair and every woman having blonde hair, a neo-Nazi trend used to glorify the Hitler Nazi machine by many movie makers. Again, there are so many rich neo-Nazis who insist upon this being "classic", that directors and writers who use this technique go rewarded with bigger and bigger budgets. And don't be fooled. This is a big budget movie. This is expensive work. Don't ever let someone tell you some of these movies are low budget, because they aren't. You couldn't get this much capital to make a movie, unless you are rich yourself. There just isn't anything good about this movie.


text: Net als veel andere sciencefictionfilms uit dat glorieuze decennium <0xE2><0x80><0x93> de jaren vijftig <0xE2><0x80><0x93> begint deze met een veelbelovend begin. Een team astronauten dat langs Mars vliegt, komt plotseling in een tijdlus terecht, waardoor ze in een... Nou ja, de opzet is veel beter dan het resultaat, met de gebruikelijke futuristische vrouwen in korte rokjes en met schoudervullingen die voor goedkope decors rondwandelen en banale gesprekken voeren. Rod Taylor ontbloot zijn borst voor een ik-ben-net-onder-de-douche-uit-gekomen-scène die met gemak kan worden bestempeld als het beste stukje 'vleespastei' in dit hele genre.

text_en: Like many other sci-fi movies from that glorious decade -- the 1950s -- this one begins with some promise. A team of astronauts flying past Mars is suddenly caught in a time-warp which sends them hurtling into ... Well, the set-up is much better than the pay-off which involves the usual futuristic women in short skirts and padded shoulders walking around in front of cheap sets mouthing banal dialog. Rod Taylor bares his chest for a I've-just-come-out-of-the-shower scene which easily qualifies as the best bit of "beefcake" in this entire genre.


text: Wat is er leuk aan deze film? Een paar stuntelige, incompetente astronauten blunderen 500 jaar de toekomst in. Als ze daar eenmaal zijn, merken ze dat de beschaving zo goed als vernietigd is tijdens een kernoorlog, veroorzaakt door de oorlogszuchtige, verdachte tendensen die de wereld van de 20e eeuw kenmerkten. Ze hebben geen morele autoriteit om de overlevenden ergens over te onderrichten, maar dat doen ze wel. Ze beschuldigen de (verklaarbaar) pacifistische overlevenden van zelfgenoegzaamheid als ze weigeren de wapens weer op te nemen die hun wereld hebben vernietigd, om een ongerechtvaardigde eugenetische vernietigingsoorlog te voeren tegen de misvormde (maar duidelijk menselijke) oppervlaktebewoners. Het is een armzalig staaltje Koude-Oorlogpropaganda, een combinatie van een rechtvaardiging van agressie en een afwijzing van het gevaar van een nucleaire holocaust. Het is eigenlijk op zijn eigen manier immoreel, en als het niet zo grof en goedkoop was gedaan, zou ik er nog kwader om worden.

text_en: What is there to like about this movie? Some bumbling incompetent astronauts blunder their way 500 years into the future. Once there they notice that civilization has been all but destroyed in a nuclear war caused by the warlike suspicious tendencies prevalent in the 20th century world they left. They have no moral authority to lecture the survivors about anything, but they do just that. They accuse the (understandably) pacifist survivors of complacency when they refuse to take up once again the weapons that destroyed their world, to wage an unjustified eugenic war of extermination against the deformed (but obviously human) surface dwellers. "World Without End" is a sorry piece of Cold War propaganda, combining a justification of aggression with a dismissal of the danger of nuclear holocaust. It is really quite immoral in its own way, and if it weren't so crudely and cheaply done, it would make me even madder.


text:
Als Stanley Kubrick nooit een beroemde regisseur was geworden, zouden drie van zijn eerste films nooit samen in een dvd-doosje te koop zijn geweest. Dat komt doordat dit goedkope korte films zijn, gemaakt door een enthousiaste en onbekende regisseur <0xE2><0x80><0x93> nauwelijks kunstwerken. Ze vertonen geen van de vaardige hand van de regisseur <0xE2><0x80><0x93> het zijn gewoon standaard korte films die je in het begin van de jaren vijftig zou kunnen hebben gezien.
<0x3E><0x3E> THE FLYING PADRE is geen slechte film en je kunt het Kubrick ook niet kwalijk nemen dat hij niet zo interessant is. Hij vertelt het verhaal van een priester die per vliegtuig een enorm gebied in New Mexico doorkruist! Deze film is een typisch voorbeeld van deze filmstijl en niets meer dan dat.
Als je echt een van Kubricks eerste speelfilms wilt zien, kun je KILLER'S KISS of THE KILLING proberen.

text_en:
Had Stanley Kubrick never gone on to become a famous director, three of his early films would never have been packaged together for sale on a DVD. That's because these films are cheap shorts made by an eager and unknown director--hardly works of art. They show none of the director's expert touches--they are just standard short films you might have seen in the early 1950s.

THE FLYING PADRE is not a bad film nor can you really blame Kubrick for it not being all that interesting. It tells the story of a priest who covers a huge region in New Mexico by plane! It's from a long series of "Screenliner" shorts from RKO and were intended as filler when people went to the theater to see a feature. As such, this film is pretty typical of this style of film and nothing more.

If you really want to see one of Kubrick's early seminal films, try KILLER'S KISS or THE KILLING.


text: Dit is zonder enige twijfel de slechtste detectiveserie die ooit op tv is geweest. Don Johnson moet een keiharde bepaling in zijn contract hebben gehad dat hij niet mocht afzeggen, want de serie zat vast in de bodem van de Nielsens. De serie was op z'n zachtst gezegd een warboel. De decors waren verwarrend. Die coole Don woonde natuurlijk in een penthouse/loft hybride van een huis waar hier en daar bakstenen in het decor opduiken. Zijn ex-vrouw en dochters bleven maar opduiken om een dood gewicht aan een dode serie toe te voegen. Trouwens, wist je dat Don het deed met het zeventienjarige meisje dat zijn dochter speelde (Jody O'Keefe)? Ik heb het in de Enquirer gelezen, en het meeste van dat spul, geloof het of niet, is waar. De ondersteunende cast bestond uit saaie karakteracteurs, onder wie niet in de laatste plaats Cheech Marin. De kalende, pafferige acteur was slechts een schaduw van de grappige man van de jaren zeventig en tachtig. Hij was een humorloze, nietszeggende, mollige, gedeprimeerde man. Dus toen deze dynamo in de serie trouwde met een sexy Zweedse stoot, werd zijn geloofwaardigheid nog verder aangetast. En hoe zat het met het politiebureau of het stadhuis of wat het ook was? Het leek altijd in aanbouw te zijn. Nog een irritant detail. Don Johnson was cool in Miami Vice. Hier droeg hij alleen een vest en een sportjasje en deed hij alsof hij zich verveelde. Die Challenger uit 1971 waarin hij rondreed was geel met een wit interieur (jakkes!). Ook die leek zich te vervelen.

text_en: This is beyond a doubt the worst detective show to appear on television. Don Johnson must have had an ironclad no - cancellation clause in his contract because the show was mired in the bottom of the Nielsens. The show was muddled, to say the least. The sets were confusing. Cool-guy Don naturally lived in a penthouse/loft hybrid of a place with bricks appearing here and there in the decor. His ex-wife and daughters kept cropping up to add deadweight to a dead show. By the way, did you know that Don was shagging the 17-year old girl who played his daughter (Jody O'Keefe)? I read it in the Enquirer, and most of that stuff, believe it or not, is true. The supporting cast was composed of boring character actors, not the least being Cheech Marin. The balding, pudgy actor was a mere shadow of the funnyman of the 70's and 80's. He was a humorless, bland, chubby, depressed-looking guy. So when this 5'1" dynamo married a sexy Swedish bombshell on the show, credibility took another hit. And what about the police station or city hall or whatever it was? It was always under construction, it seemed. Another annoying detail. Don Johnson was cool in Miami Vice. Here, he just wore a sweater-vest and sportcoat and acted bored. That 1971 Challenger he rode around in was yellow with a white interior(yuck!). It, too, seemed bored.


text:
Tom Cruise en 'acteur' noemen is op z'n zachtst gezegd royaal. Hij verschijnt in films, en omdat hij zo knap is, kijken de mensen naar hem. Hij heeft niet genoeg talent om bijrolletjes te spelen, en als hij niet zo knap was, zouden we zijn naam nooit hebben gehoord. Maar hij is het wel, en hier is hij dan, zonder genoeg paardenkracht om Ann Rice's geniale personage, Lestat, te kunnen spelen.
Maar hoe slecht Cruise ook is, hij is Olivier vergeleken met Pitt, de andere knappe megaster die geen acteur is. Pitt kan zich niet uit een papieren zak spelen, en eerlijk gezegd, als je naar de plastic zakscène in _American Beauty_ kijkt, zie je een zak die beter in acteren is dan Pitt ooit zal zijn.
Neil Jordan besloot het homoseksuele aspect van Rice' decadente vampiers te bagatelliseren. Gezien het schamele talent van de twee hoofdrolspelers is er niet veel meer over. Cruise en Pitt paraderen en poseren door eindeloze kostuumscènes en de obligate vampierattributen als slagtanden en bloed, en het is ongelooflijk middelmatig.
Godzijdank voor Kirsten Dunst. Ze is spectaculair als Claudia, de jonge vampier die de kans ontzegd is om fysiek op te groeien, maar die wijzer en volwassener wordt dan welke menselijke volwassene ook. Zonder haar zou er niets dan lucht zijn. Zelfs Stephen Rea en Antonio Banderas zijn kartonnen poppetjes in vergelijking met haar. '
Ann Rice heeft publiekelijk gezegd dat ze deze presentatie van haar immens populaire boek goedkeurde, maar je vraagt je onwillekeurig af of ze niet een beetje teleurgesteld was, of ze niet de waarheid had gesproken. Ik heb geen hekel aan deze film, maar ik vind het wel erg dat hij zo wordt afgezwakt door het gebruik van merknamen in plaats van talent.

text_en:
To call Tom Cruise and "actor" is generous at best. He appears in movies, and because he is pretty, people watch. He doesn't have enough talent to occupy minor character roles, and if he weren't so pretty, we would never have heard his name. But he is, and here he is, without enough horsepower to drive Ann Rice's seminal character, Lestat.

But, as bad as Cruise is, he is Olivier compared to Pitt, the other megastar pretty boy non-actor. Pitt can't act his way out of a paper bag, and frankly, if you watch the plastic bag scene in American Beauty, you'll see a bag doing a better job at acting than Pitt will ever do.

Neil Jordan decided to downplay the homosexual aspect of Rice's decadent vampires. Given the meager talent of the two leads, there isn't much left. Cruise and Pitt preen and pose through endless costume scenes and the obligatory vampire touchstones like fangs and blood, and it is mediocre beyond belief.

Thank god for Kirsten Dunst. She is spectacular as Claudia, the young vampire denied the chance to grow up physically, but who becomes more wise and mature than any human adult. Without her, there would be nothing but air. Even Stephen Rea and Antonio Banderas are cardboard cutouts propped up in the scenery compared to her.

Ann Rice has publicly said she approved of this presentation of her immensely popular book, but one can't help but wonder if she wasn't a bit disappointed, if the truth were told. I don't hate this movie, but I hate how it is diminished by relying on marquee names instead of talent.


text:
'Interview' is voor mij een heel lange tijd geweest <0xE2><0x80><0x93> zo'n film die je altijd van plan bent te gaan zien tot je hem jaren later eindelijk gaat zien. Nu ik hem heb gezien, kan ik alleen maar mijn teleurstelling uiten. Ik geloof niet dat er ook maar de geringste poging is gedaan om de romantiek, de passie en de zuivere sfeer van het verhaal te vangen. Nu geef ik toe, zoals al vele malen is gezegd, dat als een roman goed genoeg is om tot een film te worden gemaakt, hij het waarschijnlijk niet eens waard is. Het is oud nieuws dat het boek altijd beter is dan de film. Dat geef ik toe, maar er had nog veel meer mee gedaan kunnen worden. Deze film had een hommage aan de roman moeten zijn, maar in feite was het een schande.
Maar als film had hij toch wel een paar goede eigenschappen. De filmografie was prachtig, de acteerprestaties voortreffelijk. Tom Cruise is hier in zijn element (groter-dan-het-leven-personages) en veel groter dan de Vampier Lestat worden ze niet. Ik kan me niet voorstellen dat iemand anders de rol op zo'n manier op zich zou nemen. Ik was verrast en onder de indruk, hoewel ik er in het begin aan twijfelde of hij wel de juiste acteur was. Kirsten Dunst heeft een verbazingwekkend talent. Ik heb een hekel aan Banderas als Armand. Hoewel hij ongelooflijk genoeg wel wat acteerwerk doet, is hij een slechte keus voor die rol. En ik had ze allemaal graag een Frans accent horen aanslaan.
Het einde was afschuwelijk, het slechtst mogelijke voorbeeld van creatieve vrijheid dat ik ooit heb gezien, en het gaf een verschrikkelijke indruk van het echte verhaal.
Lees de boeken in elk geval; maak je geen zorgen over de film als je meer zoekt dan alleen een voorstelling. Het is het echt niet waard.

text_en:
Interview' has been a long time for me one of those movies you keep meaning to see until you finally do, years later. Now that I have, I can only express my disappointment. I don't think the slightest attempt was made to capture the romance, the passion, and the pure ambience of the story. Now I do concede, as has been said many times, that if a novel is good enough to be made into a movie, it's probably not even worth it. It's old news that the book is always better than the movie. I grant this, but much more still could have been done with it. This movie should have been an homage to the novel, but it was in fact a disgrace.

However, as a film it did have some redeeming qualities. The cinematography was beautiful, the acting superb. Tom Cruise is in his element here (larger-than-life characters) and they don't get much larger than the Vampire Lestat. I cannot envision anyone else take on the role the way he did. Pitt I was surprised and impressed with, though I was doubtful at first of his being cast. Kirsten Dunst shows amazing talent. I have a common gripe  Banderas as Armand. Though, incredibly, he does some acting, he's a terrible choice for the part. And I would have liked to hear them all adopt a French accent.

The ending was horrendous, the worst possible example of creative license I have ever seen, and gave an awful impression of the real story.

Definitely read the books; don't bother with the movie if you're looking for more than performance. It is truly not worth it.


text: Interview met de Vampier begint met een prachtig helikoptershot van het San Francisco Ferry Building en zoomt in op Market St. Daarna is alles fout. Christian Slater als journalist? Je wordt geacht hem in die rol te geloven omdat hij een bril draagt en aan een ketting rookt. Brad Pitt was zo-zo als gedesillusioneerde vampier, maar hij zag er zo fantastisch uit met zijn neptanden, wat maakt het uit? Maar Tom Cruise was gewoon net zo bespottelijk als Lestat, met zinnen als: 'Ik geef je het eeuwige leven en jij verspilt het aan het bloed van poedels.' Waarschijnlijk was het boek, dat ik onmogelijk kon lezen, net zo erg als de film, maar er moet een manier zijn geweest om dit tuig te filmen. Per slot van rekening waren de decors en de kostuums heel goed en werd de homo-erotiek sterk geaccentueerd, waarschijnlijk tot Toms grote ergernis. Hem met zijn mond vol snijtanden te zien doen alsof hij een eeuwig verveelde fat was, was meer dan je van iemand kon verwachten. Er zijn misschien een paar rollen die hij kan spelen (Jerry McGuire), maar god mag weten waarom iemand hem voor een vampier zou aanzien. Ik probeerde het twee keer te zien, maar de hele catastrofe was te g<0xC3><0xAA>nant, om niet te zeggen saai.

text_en: Interview with the Vampire opens with a great helicopter shot of the San Francisco Ferry Building and zooms up Market St. After that, everything is wrong. Christian Slater as a journalist? You're supposed to believe him in that role because he wears glasses and chain smokes. Brad Pitt was so-so as a disillusioned vampire, but looked so gorgeous in his fake teeth, who cares? But Tom Cruise was simply ludicrous as Lestat, delivering lines like, "I give you everlasting life and you fritter it away on the blood of poodles." Probably the book, which I found impossible to read, was every bit as bad as the film, but there must have been a way to film this garbage. After all, the sets and costumes were quite good, and the homoeroticism strongly emphasized, probably to Tom's intense annoyance. Seeing him with his mouth full of incisors pretending to be a bored with eternal life fop was more than anyone should be expected to bear. There may be some roles he can perform (Jerry McGuire), but god knows why anyone would believe him as a vampire. I tried to watch this twice, but the whole catastrophe was too embarrassing, not to mention dull.


text: Jeff Speakman is nooit verder gekomen dan de laagste regionen van de martial-artswereld (hij is bijvoorbeeld lager opgeklommen dan Don 'The Dragon' Wilson) en met voertuigen als 'The Expert' kun je zien waarom. Er zijn drie grote problemen met deze film: 1) De plot <0xE2><0x80><0x93> of moet ik zeggen de plot <0xE2><0x80><0x93> zit vol gaten, er zijn een paar personages die veel tijd op het scherm krijgen maar weinig te betekenen hebben, 2) Er zijn in totaal maar 4 vechtscènes, waarvan sommige helemaal niets met de plot te maken hebben en sommige zich in het donker afspelen, 3) De muziek is overijverig en bazig. Hoe vreemd het ook mag lijken, dit is echt het meest irritante aan deze film: de score probeert je er voortdurend van te overtuigen dat je naar een of ander groots epos zit te kijken, in plaats van naar een lowbudgetfilm met een beperkt budget waar je inderdaad naar zit te kijken. Maar goed, James Brolin is er in elk geval om je een beetje geloofwaardigheid te geven.

text_en: Jeff Speakman never really made it beyond the lowest ranks of martial-artists-turned-actors (lower than Don "The Dragon" Wilson, for example), and with vehicles like "The Expert", you can see why. There are three major problems with this movie: 1) The plot - or should I say plots - are all over the place, there are some characters who get a lot of screen time but serve little purpose, 2) There are only 4 fight scenes in total, some of them completely unrelated to the main plot and some taking place in the dark, 3) The music score is overzealous and overbearing. Strange as it may seem, this is really the most annoying thing about this film: the score persistently tries to convince you that you're watching some sort of grand epic, instead of the low-budget limited-action film you are indeed watching. With all that said, at least there's James Brolin around to lend a touch of credibility. *1/2 out of 4.


text: O, nou, ik dacht dat het een goede actie zou zijn, maar dat was het niet. Hoewel Jeff Speakman de sterren van de hemel speelt, is er niets om naar te kijken. Slechts twee gevechten, bijna 1,5 uur lang, yak. Een hoop gepraat en alles is zo kunstmatig dat je het niet kunt geloven. De plot is vanaf het begin duidelijk. Als je goede actie wilt, moet je deze film niet huren.

text_en: Oh, well I thought it should be a good action, but it was not. Although Jeff Speakman stars there is nothing to watch.Only two fight for almost 1,5 hours, yak.A lot of talking and everything is so artificial that you could not believe it. The plot is clear from the beginning. If you want good action don't rent this movie.


text:
THE EXPERT, met Jeff Speakman in de hoofdrol, is de definitie van DULL!!!
Saai, personages, saaie situaties, saaie regie, saaie acteurs, saaie cinematografie, saaie muziek.
Ik begrijp deze film niet echt. Moet het een actiefilm zijn? Het is bijna alsof Speakman in een serieuze film wilde spelen, maar het niveau van het acteer- en schrijfwerk in THE EXPERT ligt beneden het gemiddelde tv-drama. En er zijn hier en daar een paar typische 'Speakman slaat slechteriken in elkaar'-scènes, maar het voornaamste aspect van de film is gebaseerd op een of ander geloofwaardig drama, dat helemaal verkeerd is voor Speakman of zo slecht geregisseerd is dat het gewoon niet werkt bij de actiester. Uiteindelijk ziet deze verwarrende film er heel onopvallend en nietszeggend uit en voelt hij ook zo aan. Het ergste aspect van THE EXPERT is de muziek. De componist is een Jerry Goldsmith-wannabe met zijn pompeuze en melodramatische score, die gewoon niet thuishoort in dit soort (saaie) films. Het is alsof de producers wisten dat ze met een heel saai product te maken hadden en ze de componist vroegen om de film met zijn score meeslepender en dramatischer te maken, waardoor de hele film er nog verwarder, maffer en saaier uitziet.
Verspil je tijd hier niet aan, zelfs niet als je een fan van Jeff Speakman bent.

text_en:
THE EXPERT, starring Jeff Speakman, is the definition of DULL!!!

Dull, characters, dull situations, dull direction, dull actors, dull cinematography, dull music.

I don't really understand this movie. Is it supposed to be an action movie? It's almost as if Speakman wanted to be in a serious movie but the level of acting and writing found in THE EXPERT is below your average TV drama. And there are some typical "Speakman pummeling bad guys" scenes here and there but the main aspect of the movie relies on some sort of believable drama, which is totally wrong for Speakman or is so badly directed that it just doesn't work with the action star. In the end, this confused movie looks and feels very nondescript and bland. The worst aspect of THE EXPERT is the music. The composer is a Jerry Goldsmith wannabe, with his pompous and melodramatic score, which simply doesn't belong in this kind of (dull) movie. It's as if the producers knew they had a very dull product on their hands and they asked the composer to make the film feel more compelling and dramatic with his score, which makes the entire movie look even more confused, goofier and dull.

Don't waste your time watching this, even if you're a Jeff Speakman fan.


text: Deze film is een rechtstreekse kopie van de doorsnee Jennifer Tilly-film 'Bound', gemaakt in de stijl van een B-film. Het belangrijkste verschil is dat de rol van Gina Gershon wordt gespeeld door een man, Jason Schnuit (zie ook: Club Wild Side 2). Verder is de plot vrijwel identiek. De hoofdpersoon, gespeeld door Kim Dawson, die de laatste tijd te zien is in de late-avond-serie 'Bedtime Stories', is niet het sullige paradepaardje van een maffiabaas, maar het ongelukkig getrouwde paradepaardje van een maffiabaas. Jason Schnuit speelt haar ex-vriendje die ze voor het altaar heeft laten staan. Hij komt weer in haar leven en samen bedenken ze het Bound-achtige plan om uit de wanhopige situatie te komen en bij elkaar te zijn. Het verhaal is niet origineel, net als de middelmatige seksscènes. De film heeft niet eens de vrouw-vrouwscènes die 'Bound' zo interessant maakten.

text_en: This film is a direct copy of the mainstream Jennifer Tilly film "Bound," done in B-movie fashion. The main difference is that the Gina Gershon character is played by a male, Jason Schnuit (see also, Club Wild Side 2). Otherwise, the film is virtually identical in plot. The main character, played by Kim Dawson, lately of the late-night cable series "Bedtime Stories," is not the ditsy showpiece of a mobster, but the unhappily married showpiece of a mobster. Jason Schnuit plays her old boyfriend whom she left at the altar. He comes back into her life and together they hatch the Bound-like plan to get out of the desperate situation and be together. The story is unoriginal, as are the mediocre sex scenes. The film doesn't even have the female-female scenes that made "Bound" so interesting.


text: We hebben allemaal de softpornofilms gezien die na het donker op Cinemax en Showtime worden uitgezonden, en die zijn al erg genoeg. Maar 'Verborgen passie' is nog erger; het is niet alleen verschrikkelijk geacteerd en afschuwelijk geschreven, maar het feit dat het een goedkope imitatie is van 'Bound' voegt nog een extra laag aan de walging toe. En de film slaagt er niet eens in om die te ontsieren, aangezien hij is opgenomen met ongetalenteerde acteurs, dus zit hij hier en daar vol met seksscènes om de kijker weg te lokken van het feit dat de hele film naar iets hunkert.

text_en: We've all seen the softcore pornographic films that are aired on Cinemax and Showtime after dark, and they're terrible enough. But "Hidden Passion" is worse; not only is it terribly acted and horribly written, but the fact that it's a cheap rip-off of "Bound" adds another layer to the disgust. And the film doesn't even do a good job at ripping it off, seeing as how it's cast with untalented actors, so it's crammed with sex scenes here and there to lure the viewer away from the fact that the entire movie reeks.


text: Het is duidelijk dat deze video niet op dezelfde manier beoordeeld kan worden als een legitieme film. Hij is gericht op jonge kinderen. Toch heb ik meer dan twintig jongere neven en nichten en breng ik vele avonden door met babysitten en het bekijken van talloze kindervideo's. Deze was ronduit de meest sentimentele en afschuwelijke. Nogmaals, niemand zal hier een geweldige voorstelling verwachten, maar deze cast riekt naar amateurisme van een amateurtoneelgezelschap uit een kleine stad. De liedjes blijven in je hoofd hangen en maken dat je het liefst met je hoofd naar voren, op volle snelheid, tegen een stenen muur wilt rennen. Natuurlijk, kleine kinderen vinden het misschien grappig (hoewel mijn neven <0xE2><0x80><0x93> zelfs op heel jonge leeftijd <0xE2><0x80><0x93> het lamlendig vonden). Maar voor iedereen boven de zes: blijf uit de buurt van deze troep!

text_en: Clearly, this video is not to be judged the same way a legitimate film would. It is aimed at young children. Still, I have over twenty younger cousins and spend many evenings growing up babysitting them and watching countless kids videos. This one was hands-down the corniest and most awful. Again, no one is going to expect great performances here, but this cast reeks of small town community theatre amateurism. The songs will get stuck in your head and make you want to run head first, at full speed, into a brick wall. Sure, little kids might be amused (although my cousins- even at very young ages- found it lame). But for anyone over the age of six, stay away from this garbage!