text:
Het ergste van alles is dat zelfs een leek niet zou geloven dat iemand die poolgokker wil worden een tatoeage van een 8-bal op zijn pols zou laten zetten, om wat voor reden dan ook. Gewoon stom.
Dit pretentieuze gelul heeft regels als 'en op de zevende dag heeft God het poolbiljart geschapen' en 'als ik lieg... ga ik dood'. Af en toe flitsen er allerlei pooltermen over het scherm, wat betekent dat de scenarist in een woordenboek voor poolspelers is gedoken en wat hij had geleerd in de film heeft verwerkt. Ze slaan nergens op, brengen de film niet op gang en zijn gewoon stom. '
'Op geen enkel moment geloof je ook maar een seconde dat Freddie Prinze cool is of dat hij een goede poolspeler is, twee dingen die we in deze film geacht worden te geloven. De invalshoek is gewoon verschrikkelijk, een of andere muziekvideoregisseur die het cool vindt om witte flitsen snel op het scherm te laten verschijnen (alsof de film heel even op het scherm te zien is). Een heleboel sprongetjes, geen montage en saaie personages die dialogen opdreunen die niet echt klinken, maken deze ene filmverspilling. Toen ik Prinze met dat stomme accent hoorde zeggen: 'Als je dat leuk vindt... ga je ervan genieten', kromp ik in elkaar.
Mijn enige echte vraag over de productie: wat dacht Ving Rhames?

text_en:
The worst thing of all is that even a layman wouldn't believe that a guy who wants to be a pool hustler would get a tattoo of an 8 ball on his wrist, for whatever reason. Just plain stupid.

This pretentious garbage has lines like "and on the seventh day, God created pool" and "if I'm lying...I'm dying." Numerous pool terms periodically flash across the screen meaning the screenwriter went into a pool players dictionary on the web and incorporated what he learned into the movie. They make no sense, do not move the movie along and are just dumb.

At no point do you for one second believe that Freddie Prinze is cool or a good pool player, two things we are supposed to buy in this film. The direction is just awful, some music video director who thinks it's cool to keep having white flashes quickly appear on the screen (like the film is briefly over exposed). Lots of jump cuts, quit edits and boring characters reciting dialog that doesn't ring true, makes this one waste of film. Hearing Prinze in that stupid accent say "if you like dat...yo gonna love dis" made me cringe.

My only real question about the production: What was Ving Rhames thinking?


text: De film toont geweld, laag-bij-de-grondse praktijken en grove taal die de schrijvers, acteurs, regisseurs, producenten enz. nog nooit van hun leven hebben meegemaakt. Hij is niet vermakelijk! Hij mist zowel een morele als een morele strekking. Het is geen film die het leven weergeeft. Hij heeft geen bevrijdende eigenschappen. Het is niets meer dan een slecht gemaakte film die de betrokkenen de kans geeft om bloederige scènes te laten zien, onrealistische dialogen, een glimp van een naakte vrouw in een obscene handeling (onfatsoenlijk wanneer hij in het openbaar wordt vertoond) en die heel weinig met het publiek te maken heeft. Ik vind het altijd prachtig als een stel heel slechte kerels duizend keer een salvo afvuurt om iemand een paar keer te raken. Filmmakers moeten een cursus volgen over het daadwerkelijke gebruik en de uitwerking van wapens. Ik heb de film gehuurd omdat Ving Rhames erin voorkomt. Ik zal geen andere film huren waarin hij voorkomt. Voor je het weet speelt hij een kale blanke vent die op een lolly zuigt.

text_en: The film portrays violence, low-lifes, and foul mouths that the writers, actors, directors, producers, etc have never once in their lives experienced. It is not entertaining! It lacks both a moral and morals. It is not a film reflecting life. It has no redeeming qualities. It is nothing more than a poorly made film that gives those involved a chance to show gory scenes, unrealistic dialogue, a glimpse of a nude woman in a lewd act (lewd when shown in public) and does very little to connect to the audience. I always love it when a bunch of really bad dudes fire 1000's of rounds of ammo to hit someone a couple of times. Film makers should be required to take a course in the actual use and effect of weapons. I rented the film because it has Ving Rhames name on it. I will not rent another that he is featured in. The next thing you know he will be playing some bald white guy sucking on a lollipop.


text: Wat kan ik zeggen over deze film dat nog niet gezegd is, anders is het een van de beste films aller tijden. Dan zou ik tegen jullie allemaal liegen. De hoeken van de camera en de belichting waren goed... dat weten jullie al. Het acteren was goed. Wie heeft dit idee trouwens bedacht?

text_en: What Can I say about this movie that hasn't been said other then it's one of the best movies ever. Then I would be lying to you all. The Camera angles and the lighting were well.....you already know. The acting was down right humor. Who thought of this idea anyway?


text:
Let wel, deze film wordt bijna universeel geprezen, dus wees vrij om mijn opmerkingen te negeren.
2046 is het verhaal van een man die achtervolgd wordt door een grote, niet-geconsumeerde liefde in zijn verleden. Die heeft aan hem geknaagd en hij blijft ongelukkig en zielloos achter. Hij begint aan een reeks zinloze seksuele affaires om te proberen zich te bevrijden van zijn herinneringen of misschien om een soortgelijke liefde te vinden.
De film heeft 5 jaar en veel herziening nodig gehad en dit is het resultaat. De rondtollende plot is frustrerend. De actie beweegt zich heen en weer door de tijd en de ene plek is even leeg en zielloos als de andere. Er lijkt niets te gebeuren in deze te lange film, wat uiteindelijk een teleurstelling is.
Dáith.

text_en:
Please note that this film is almost universally acclaimed so feel free to disregard my comments:

2046 is the story of a man who is haunted by a great unconsummated love in his past. It has eaten away at him and he is left unhappy and soulless. He engages in a series of meaningless sexual affairs to try to free himself from his memories or perhaps to find a similar love.

The film took 5 years and many revisions to make and this shows. The circular meandering plot is frustrating. The action moves back and forward in time and one place is as empty and soulless as the other. Nothing seems to happen in this overly long film, which ultimately disappoints.

Dáithí


text: Deze film was het ergste wat ik ooit in mijn leven had gezien. Hij was zooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooo Ik bedoel dat er vijf minuten waren gewijd aan een man die liep????

text_en: this movie was the worst thing i had ever seen in my life. It was sooooooooooooooooooooooooooo boring and i was hoping it would get better but it only got worse and worse. The people in the audience were just as upset i could see them getting out of their chairs and leaving the others stayed but it was a dilemma for them they got up and then sat back down. After an hour and a half i had enough and left it had seemed like 6 hours had gone by. I hate how they had to incorporate every single detail it was like watching a book the fact that it had subtitles made it that much harder to focus. I mean like there was five minutes devoted to a man walking??????????. Omg is all i can say that was the worst movie of all time grrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr


text: Ik heb deze film een paar dagen geleden gehuurd, en ik mag hangen als ik nog steeds geen idee heb wat er in deze film gebeurt. Zonder al te veel hoop te koesteren, kan ik alleen maar zeggen dat het voor mij niet werkte om naar andere films te kijken die vergelijkbaar zijn met de manier waarop dit verhaal wordt verteld, waarbij het lijkt alsof het rondspringt zonder duidelijke richting. Ik bleef maar wachten tot alle stukjes van het verhaal tot een einde kwamen, maar als dat eindelijk (min of meer) gebeurt, denk ik dat het verhaal had moeten eindigen. Dat gebeurt niet, en dat leidt alleen maar tot meer verwarring. Voor een lowbudgetfilm vond ik de kwaliteit van de film zelf vrij goed, hoewel het geluid soms irritant was. Soms stond de muziek te hard en werd de dialoog overstemd. En ik wil niet eens proberen uit te zoeken wat er aan de hand was met Henry's gezichtsafdrukken? Ik kan deze film niet aanbevelen. Ik heb het gevoel dat ik 1 uur en 30 minuten heb verspild.

text_en: I rented this movie the other night, and I'll be damned if I still don't have a clue as to what is going on throughout this movie. Without getting into any spoilers hopefully, all I can say is that when watching other movies similar to the way this story is told in which it seems to jump around with no clear direction, just didn't work for me. I kept waiting for all the pieces of the story to come to a conclusion, but when it finally does (kind of), the story I think should have ended. It doesn't and that just leads to more confusion. For a low budget film I do think that the quality of the movie itself was pretty good, although the sound at times was annoying. Sometimes the music was too loud and the dialogue was drowned out. And I don't want to even try and figure out what was going on with Henry's facial marks??? I can't recommend this movie. I feel like I wasted 1 hr and 30 minutes.


text: Een film die zo slecht was dat ik me halverwege begon af te vragen of de productiemaatschappij er niet mee weg had kunnen komen om de acteurs die Henry speelden minder te betalen voor een niet-sprekende rol (het personage is stom) in plaats van het verhaal te volgen.<br />Misschien denk je dat het voor jou anders zal zijn, misschien ben je te cool voor de zaal en kun je de fijnere aspecten van de zwoegende lowbudgetfilm die nog steeds respect heeft voor de kunstman wel waarderen. Nou laat ik het dan voor je verpesten. Henry vermoordt een kind en broer Travis vermoordt een paar andere kinderen, en dan doen zij het niet maar dan doet Travis het wel en Henry niet en toen heb ik hem uitgezet en bedacht hoe ik mijn tijd beter had kunnen besteden.

text_en:
A film so bad that halfway through I found myself wondering if the production company could have gotten away with paying the actors who portrayed Henry less for a non-speaking role (the character is mute) rather than following the story.

Perhaps you think it will be different for you, maybe you're too cool for the room and able to appreciate the finer aspects of the struggling low budget film that still respects the art man. Well let me ruin it for you. Henry kills a kid and brother Travis kills some other kids, then they don't but then Travis does and Henry doesn't then I turned it off and thought how I could have better spent my time.


text: Daddy Day Care is een leuke familiefilm om naar te kijken. Charlie en Phil worden zo in beslag genomen door hun reclamewerk dat ze de vreugde van het vaderschap volledig mislopen. Charlie en Phil zijn niet in staat het publiek te boeien met hun advertenties en worden ontslagen. Op zoek naar werk en terwijl zijn vrouw Kim aan het werk is, zorgt Charlie voor zijn vierjarige zoon Ben. Dan krijgt hij een idee. Als hij en Phil voor twee kinderen kunnen zorgen, hoe moeilijk kan het dan zijn om tien kinderen te begeleiden? Veel moeilijker dan ze zich hadden voorgesteld. Maar ze zullen proberen het vol te houden en Gwyneth Harridan hun dagopvang niet te laten verpesten. De plot klinkt niet geweldig, maar er zit wel wat in. Gelukkig was het een goede film, want hij was eigenlijk best grappig. Hij was niet overdreven grappig of _Finding Nemo_, maar hij kon wel op eigen benen staan. Meestal lijkt _Pappa Day Care_ op een film met een stel gillende kinderen en verder niets, wat niet waar is, want er is ook veel te lachen. Eddie Murphy speelt de hoofdrol en hij geeft een heel grappige voorstelling. Maar de echte sterren van de film zijn de kleine kinderen. De meesten waren grappig, sommige waren irritant, maar ze waren allemaal te verdragen. Het komt niet echt in de film voor, maar er zitten een paar grappige scènes in. Steve Zahn was echt grappig als Marvin. Natuurlijk was zijn personage soms te stom om leuk te zijn, maar hij ging nooit over de schreef. Anjelica Huston speelt dezelfde rol als waar ik haar meestal in zie, ze speelt een gemeen mens, maar het is vermoeiend om haar hetzelfde te zien doen. Lacey Chabert heeft een kleine maar grappige rol en ze wordt een beetje onderschat. Jeff Garlin was niet zo goed, want vergeleken met alle anderen was hij zwak en ook niet erg grappig. Steve Carr regisseert en doet zijn werk goed, niets bijzonders. Ik weet niet waarom ik deze film zo leuk vond. Het was stom en het was een beetje een slap verhaal, maar ik vond het toch leuk. Het wordt af en toe wel saai, vooral het begin, want het begint langzaam, maar het wordt steeds grappiger naarmate de film vordert. De speeltijd is 92 minuten dus zo'n straf is het niet om te kijken. De film is niet erg slim - het is een eenvoudige film - maar er wordt genoeg gelachen om de meeste mensen te vermaken. Daddy Day Care is ook een stuk beter dan The Haunted Mansion. Dus als je tussen die twee kunt kiezen, zou ik voor deze kiezen. Uiteindelijk is het geen geweldige film, maar hij voldoet misschien wel als je behoefte hebt aan een familiefilm. Rating 6,7/10.

text_en: Daddy Day Care is a nice family film that is entertaining to watch. Charlie and Phil are so consumed by their advertising jobs that they are completely missing out on the joys of fatherhood. After failing to excite the public about vegetable cereal, Charlie and Phil are fired from their ad jobs. While in search of employment and tending to his four-year-old son Ben during the day while his wife Kim is at work, Charlie has an idea. If he and Phil can handle taking care of two kids, how much harder can it be to supervise ten? Much harder than they ever imagined. But, they will try to manage to pull through and not let Miss Gwyneth Harridan ruin their day care. The plot doesn't sounds great but it does have some potential, Fortunately, it delivered as this is film was actually quite funny. It wasn't over the top funny or Finding Nemo funny but it defiantly can stand on its own. At most times Daddy Day Care may just seem like a film with a bunch of screaming kids and nothing else which isn't true as there are many laughs to be found as well. Eddie Murphy stars and gives quite a funny performance. The real stars of the film though are the little kids. Most of them were funny, some were annoying but they were all tolerable. Regina King plays Kim and she doesn't really appear in the film very much but gives a funny line or two. Steve Zahn was really funny as Marvin. Sure sometimes his character was too stupid to like but it never crosses the line. Anjelica Huston plays the same role I usually see her in, she plays a mean person well but it is tiring seeing her do the same thing. Lacey Chabert has a small but funny role and she is a bit underrated. Jeff Garlin wasn't that good, like when compared to everyone else he was weak and not very funny either. Steve Carr directs and does a decent job, nothing special. I don't know why I liked this movie as much as I did. It was stupid and kind of had a weak story but I still liked it. It does get dull at times, particularly the beginning as it starts off slow but it becomes funnier as the film continues. The running time is 92 minutes so it wouldn't be that much of a punishment to watch. The movie isn't very clever it's a simple film but it does contain enough laughs to entertain most people. Daddy Day Care is also a lot better then The Haunted Mansion. So, if you have a choice between the two, I would go with this one. In the end, this isn't a great film but it might fit the bill if you are in need for a family flick. Rating 6.7/10


text: Dit moet wel een van de slechtste komedies zijn die ooit op de aardbodem heeft rondgelopen, het acteerwerk is verschrikkelijk, de plot waardeloos en Eddie Murphy geeft een slechte voorstelling. Ik heb Eddie Murphy in de Shrek-films gezien en hij gaf geweldige voorstellingen. Het gaat over jongens die zichzelf losers noemen en een kinderdagverblijf beginnen en ze komen er al snel achter dat ze de kinderen niet in de hand kunnen houden en er komt een inspecteur die zegt dat ze meer personeel nodig hebben of dat hij anders het kinderdagverblijf zal sluiten maar wees niet bang... de twee stomkoppen hebben een plan dat niet lijkt te werken en het kinderdagverblijf wordt gesloten. De enige manier om de zaak weer open te krijgen is door een groter pand te zoeken, meer personeel en de kinderen terug te halen van een school voor kinderen van 2-4 jaar of zoiets. Deze film is een echte grap waar je niet om kunt lachen maar waar je slaperig van wordt. Het verhaal is niet zo erg maar er is niets grappigs aan behalve het gedeelte waarin een kind uit de badkamer komt en zegt: 'Ik heb gemist' en Eddie Murphy in de badkamer kijkt en de muziek van _Psycho_ begint.<br />Eddie Murphy-fans zullen zeer teleurgesteld zijn over deze film maar ik betwijfel of ze hem leuk zullen vinden maar het is jouw keus om hem te bekijken. Dit is echt een heel slechte film en dat geldt ook voor Eddie Murphy's optreden. Dit is een film die tot elke prijs vermeden moet worden en zeg niet dat ik je niet heb gewaarschuwd als je teleurgesteld bent. Wat een verspilling van tijd en film.

text_en:
This has to be one of the one of the worst comedies to walk on the face of the Earth,the acting is dreadful,the plot sucked and Eddie Murphy put on a bad performance.I've seen Eddie Murphy in the Shrek movies and he put on great performances.It's about to lads who call themselves losers and put up a daddy day care center and they soon find out that they can't control the kids and an inspector comes and says they need more staff or else he will shut daddy day care down but fear not...the two boneheads have a plan that doesn't seem to work and daddy day care gets shut down.The only way to reopen it is to find a bigger place,more staff and try to get the kids back from some school for kids aged 2-4 or something like that.This movie is a real joke that can't make you laugh instead it makes you sleepy.The story isn't that bad but nothing is funny except the part when a kid comes out of the bathroom and says "I missed"and Eddie Murphy looks in the bathroom and the music from "Psycho" comes on.

Eddie Murphy fans will be extremely disappointed with this movie but I kind of doubt they will like it but its your choice to watch it.This really is a really bad movie and that includes Eddie Murphy's performance.

I would only watch this again if I have to pick a choice between "The Pink Panther" or this,I would watch this movie again This is a movie that should be avoided at all costs and don't say that I didn't warn you if you're disappointed.What a waste of time and film.


text:
Uiteindelijk besloot ik deze film een kans te geven, ondanks de afschuwelijke kritieken die waren gebaseerd op mijn ervaring dat lowbrow komedies vaak wreed worden afgekraakt als ze in feite precies bereiken wat ze willen bereiken door lowbrow-lachjes. Roger Ebert is een van mijn favoriete filmrecensenten, iemand die niet alle films aan de eisen voor uitmuntendheid onderwerpt, maar toen ik de recente low-iq-komedie 'Old School' voor de tweede keer achter elkaar had gezien, was ik teleurgesteld dat Ebert er zo'n hekel aan had. Dus bedacht ik hoe slecht 'Daddy Day Care' echt kon zijn.
Het antwoord: heel slecht. Heel, heel slecht.
Je zou het slechter kunnen doen ('Verkeerde draai') Misschien draait hij nog steeds in een theater bij jou in de buurt), maar dit is nu precies het soort geijkte familiekomedie van Hollywood dat zo beproefd en waarachtig is dat het zou moeten werken, maar in elke lachloze scène tekortschiet. De formule is opmerkelijk gelijk aan films als 'Leugenaar, Leugenaar', alleen heeft deze film niet dezelfde aantrekkingskracht die die stomme komedie enigszins kijkbaar maakte. De meeste volwassen acteurs lijken zelf ook genoeg te hebben van de film en waarschijnlijk boos op hun impresario omdat ze de contracten hebben laten tekenen, en de enige amusante momenten worden geleverd door een paar kinderen (zoals in 'Kindergarten Cop'). ) en tot ieders verbazing door Steve Zahn, een sociaal uitgedaagde Star Trek/commerciële boekennerd die toevallig buitengewoon goed met kinderen overweg kan. (Als je hem vraagt waarom, antwoordt hij: 'Ik heb het boek van dr. Spock over de ontwikkeling van kinderen gelezen. Het gaat niet over Star Trek!')
Sommige mensen zouden je aanraden te wachten tot je een video of dvd van deze film hebt gezien, maar ik stel voor dat je alleen de trailer bekijkt <0xE2><0x80><0x93> die bevat letterlijk de enige goede delen van de film.

3/10/'10

text_en:
I ultimately decided to give this film a chance despite its awful critical reviews based upon my experience that low-brow comedies are often brutally panned when in fact they achieve precisely what they set out to achieve by providing low-brow laughs. Roger Ebert is one of my favorite film critics, a guy who does not normally hold all films against the requirements for excellence, but after I finished viewing the recent low-IQ comedy "Old School" for the second time in a row, I was disappointed that Ebert hated it so much. Thus, I figured how bad could "Daddy Day Care" really be?

The answer: really bad. Really, really bad.

You could do worse ("Wrong Turn" may still be playing at a theatre near you), but this is just the sort of formulaic Hollywood psuedo-family comedy that is so tried and true it should work, but falls short in every laughless scene. The formula is remarkable similar to films like "Liar, Liar", except this one simply doesn't have the same oomph that made that stupid comedy somewhat watchable. Most of the adult actors appear bored with the picture themselves and probably angry with their agents for letting them sign the contracts, and the only amusing moments are provided by a few of the children (a la "Kindergarten Cop") and surprisingly by Steve Zahn as a socially-challenged Star Trek/comic book geek who just so happens to deal extraordinarily well with children. (When asked why, he responds, "I read Dr. Spock's book on child development. It's not about Star Trek!")

Some might advise you wait until video or DVD for this one, but I suggest you only view the trailer - it literally contains the only good parts to the film.

3/10


text:
Ik wil geen commentaar schrijven voor deze nutteloze en totaal overschatte film, echt niet, maar ik vind dat het mijn plicht is om mensen ervoor te waarschuwen, dus daar gaan we.
Laat ik beginnen met de goede dingen.
Oké, nu dat voorbij is, laat ik beginnen met de slechte dingen.

Het acteerwerk was slecht van iedereen in de hele film, de komedie was sowieso niet grappig, het script was stom en niet amusant, de film zelf is bij lange na niet ontroerend, hartverwarmend of nuttig, en het was het grootste deel van de film echt irritant en volslagen belachelijk.
Nu waarschuw ik je dat je zo ver mogelijk uit de buurt van deze film moet blijven als je dat hebt gedaan. Ik heb het niet gezien, en neem niet eens de moeite om nog meer commentaar te lezen, want het enige wat je hoeft te weten is wat ik je net heb verteld.

text_en:
I don't want to write a comment for this useless and completely overrated film, I really don't, but I feel it is my duty to warn people about it, so here we go.

Let me start off with the good things:

Okay, now that that's over, let me go to the bad things:

The acting was bad from everyone in the whole entire film, the comedy was not funny in anyway, the script was dumb and unamusing, the movie itself is nowhere near touching, heartwarming, or useful whatsoever, and it was really annoying and utterly ridiculous through most of the film.

Now, I warn you to stay as far away as possible from this movie if you haven't seen it, and don't even bother reading any other comments, because all you need to know is what I just told you.


text:
Eerlijk gezegd had ik voor dit alles nog wel enig respect voor Eddie Murphy. Hij leek in de eenentwintigste eeuw gewoon de weg kwijt te zijn geraakt. Maar dit zal nooit vergeven kunnen worden. Hij is de afgelopen jaren gewoon helemaal 'kindje' geworden. En dat is ziekelijk.
In de jaren tachtig gaf Murphy ons sterke Afro-Amerikaanse figuren als Reggie Hammond, Billy Ray Valentine, Axel Foley en Prince Akeem. Maar dat was lang geleden. En het is jammer dat hij zijn scherpe kantjes voor dit soort films heeft ingeruild.
Het is zo suikerzoet dat het letterlijk ziekmakend is. Het is ook ongeveer zo subtiel als een baksteen in je gezicht. Idiote kinderen die kennelijk fonetisch voorlezen van bovenmaatse keu-kaarten die buiten beeld worden gehouden, David Newman.' De score van deze film is erger dan de doorsnee 'familiefilm'-score, de voorspelbaarheid en de toilethumor (hoeveel familiefilms zullen nog meer scheten laten als ze hun waarde hebben bewezen?) zijn het enige wat je kunt verwachten.
Recht in de zon kijken is niet zo pijnlijk als dit.

text_en:
To be honest I still had some respect left for Eddie Murphy before this. He just seemed to have lost his way in the 21st century. But nothing will ever make forgive this. He's just went all 'kiddie' in recent years. And it's sick.

In the 80's Murphy gave us strong African-American characters like Reggie Hammond, Billy Ray Valentine, Axel Foley and Prince Akeem. But that was a long time ago. And it's a shame to see him trade a hard edge for movies like this.

It's so sugary it is literally sickening. It's about as subtle as a brick in the face too. Annoying kids who are obviously reading phonetically off oversized cue-cards held off camera, David Newman's worse than generic 'family movie' score, clockwork predictability and toilet humor (how many more family movies are going to milk fart sounds for all their worth?) are all you can expect from this film.

Staring directly into the sun is not as painful on the eyes as this.


text:
Mogelijke, zinloze plotbepalers.

Nadat hij ons in de afgelopen jaren een van de grotere en opvallendere bommen heeft gegeven met Pluto Nash, brengt Eddie Murphy ons nu Daddy Day Care. Hoewel ik wist dat het waarschijnlijk een gok was, besloot ik deze film te proberen in de veronderstelling dat Eddie op het punt stond een winnaar te worden. Ik heb nog nooit een gok in de afronding van het geld gehad, en dankzij Daddy Day Care is de grote klapper er nog steeds niet.
Tenzij je een hersendode zombie uit Night of The Living Dead bent, weet je al wat de plot van deze film zal zijn voordat de ure8,50 zelfs maar je hand verlaat voor het bioscoopkaartje. Dat is geen probleem, want dat is het wel.' Zo gaat het tegenwoordig met de meeste films, vooral komedies. Als ze je een geestig script geven met grappige dialogen, redelijk acteerwerk, personages die je leuk vindt en genoeg humoristische momenten zodat je die 8,50 niet mist, dan kan elke film dat halen. Ik denk niet dat het te veel gevraagd is om die elementen te hebben, maar de mensen die betrokken zijn bij Daddy Day Care moeten dat wel denken.
Heel vroeg in deze film geven ze ons Jeff Garlin en Steve Zahn, verkleed als broccoli en een wortel, zodat ze een of andere plantaardige muesli kunnen promoten. De hele opzet is zo idioot dat ik me afvraag hoe dit grappig kan zijn. Ik heb gelijk, en net als ik denk dat de kinderen Garlin en Zahn in hun saladepakjes zullen aanvallen en met dingen zullen gaan gooien om de groenten aan te vallen, gebeurt het op het scherm. Als je denkt dat je kinderen nu al een hekel hebben aan groenten, dan krijg je ze nooit meer in de kinderstoel als ze deze onzin hebben gezien. Geen minuut, geen seconde, geen milliseconde van dit alles is ook maar in de verste verte grappig. En als klap op de vuurpijl ben ik nu in een chagrijnige bui als ik denk aan de 8,50 die ik ooit had, en de bijna tien dollar die ik had uitgegeven aan popcorn en frisdrank. Ik denk dat er nog steeds een kans is dat de kinderopvang kan herstellen en beter wordt. Natuurlijk worden Murphy Zahn en Garlin al snel ontslagen, dus beginnen ze uit financiële noodzaak Papadag te verzorgen. Op dit moment beginnen we de vis uit het waterverhaal te halen, en we hopen vurig dat de pret nu zal beginnen. Dat gebeurt niet. We weten dat de kinderen Murphy en Garlin het leven zuur gaan maken. Er zouden een paar grappige grappen moeten zijn, maar die zijn er niet. De kinderen zijn irritant en Murphy en Garlin doen niets anders dan rondhangen als doelwit van hun streken. Wat nog erger is, is dat ze de kinderen een heleboel dingdongs laten eten, waardoor ze nog doellooser gaan rondrennen, nog meer aan van alles en nog wat beginnen en nog onhebbelijker worden dan ze al waren, en dat alles zonder dat ze ook maar de geringste poging doen om het grappig te maken. En als klap op de vuurpijl krijgen we te zien dat het kind niet op de poepscène kan komen die in alle voorvertoningen te zien was. Geloof me, mensen, het was beter als attractie dan hier. Nu ik erover nadenk, het hele stuk speelde zich af in de trailer, dus wat je zag is wat je krijgt. Later, als Steve Zahn eindelijk terugkomt om de jongens te helpen met hun crèche, begint het publiek eindelijk te grinniken, voor het eerst sinds ze zijn gaan zitten om naar deze kalkoen te kijken. Hij is het beste wat er in deze film kan gebeuren, maar hij wordt lang niet vaak genoeg gebruikt. De rest van de gebeurtenissen kun je wel raden: de jongens leren beter te doen, de kinderen zullen hen aardig vinden, meer ouders zullen hun kinderen meenemen, blablabla. Alleen als Zahn op het scherm verschijnt, krijgt dit alles iets komisch.
Anjelica Houston, die inmiddels beter zou moeten weten, speelt de schurk die een concurrerende crèche runt. Ik denk dat ze het op zo'n manier probeert te spelen dat wij denken dat het zo kitscherig is dat er humor in haar optreden zit. We kunnen lachen terwijl we haar haten. We lachen niet en we haten haar niet, want het kan ons gewoon niets schelen.
<0x3E> Daddy Day probeert zich tegen het eind te rehabiliteren en te laten zien dat het iets van een hart heeft. Het is veel te weinig, veel te weinig grappig, en veel te laat om die onzin uit de speelkamer te redden. Als je een vis uit het water wilt zien komen met een verhaal over kinderen, stel ik voor dat je naar de dichtstbijzijnde winkel gaat om een kinderpolitiefilm te kopen. Eddie Murphy is niet eens een comédienne. Maar nu ik erover nadenk, is Eddie Murphy, te oordelen naar de laatste paar films, geen komiek of acteur meer. Wat een verspilling!

text_en:
Possible inane plot spoilers

After having given us one of the bigger and more notable bombs in recent years with Pluto Nash, Eddie Murphy now brings us Daddy Day Care. Though I knew it was probably a long shot, I decided to give this movie a try figuring Eddie was due for a winner. I've never had a long shot finish in the money, and thanks to Daddy Day Care,I still haven't had the big one come in.

Unless you're a brain dead zombie from Night of The Living Dead, you know what the plot of this movie is going to be before the $8.50 even leaves your hand for the movie ticket. That's not a problem because that's the way it is with most films these days, especially formula comedies. If they give you a snappy script with funny dialogue, tolerable acting, characters you can care about, and enough humorous moments so that you don't miss that $8.50, then any film can make the grade. I don't think having those elements are too much to ask for, but the people involved in Daddy Day Care sure must think so.

Very early in this film they give us Jeff Garlin and Steve Zahn dressed as broccoli and a carrot, so that they can promote some kind of vegetable flavored cereal. The whole premise is so idiotic, that I'm thinking how could this be funny? As it turns out, I'm right, and just as I am predicting that the kids will turn on Garlin and Zahn in their tossed salad outfits then begin throwing things and attacking the vegetables, it happens on the screen. If you think your kids hate vegetables now, you'll never get them in the little tykes after they see this nonsense. Not one minute, not one second, not one millisecond of this is remotely funny. To top it off, I'm now in a sour mood as I think of the $8.50 I once had, and the almost ten dollars I had spent on popcorn and soda. I'm thinking there's still a chance Daddy Day Care can recover and get better.

Of course, Murphy Zahn and Garlin, are soon fired, so out of financial necessity, they start Daddy Day Care. Now at this point, we start getting the fish out of water story, and our hopes are high that the fun will now begin. It doesn't. We know the kids are going to start out by giving Murphy and Garlin a hard time. There should be some funny gags here, but there isn't. The kids are annoying and Murphy and Garlin do nothing more than stand around as targets for their shenanigans. What is worse, they feed the kids a bunch of ding dongs, making them run around aimlessly even more, getting into more things and being more obnoxious than ever, and not doing it in any way to suggest the slightest taste of humor. To top it off, we get to see the kid can't hit the potty scene which was in all the previews. Believe me folks, it played better as a coming attraction then it does here. Come to think of it, the whole bit was in the trailer so what you saw is what you get.

Later, when Steve Zahn finally returns to help the guys out with their Day Care, does the audience finally chuckle for the first time since they sat down to watch this turkey. He's the best thing going in this movie, but isn't used nearly enough. All the rest of the goings on you can guess: the boys will learn to do better, the kids will like them, more parents will bring their kids, blah blah blah. Only when Zahn is on the screen does any of this play out with any sense of comedy.

Anjelica Houston, who should know better by now, plays the villain running a competing day care center. I think she is trying to play it in such a way so that we think it is campy enough for there to be humor in her performance. We can laugh while we hate her. We don't laugh, and we don't hate her, because we just don't care.

Daddy Day care does try to redeem itself toward the end and show that it has somewhat of a heart. It is way too little, way too unfunny, and way too late to salvage this romper room rubbish. If you must watch a fish out of water story about kids, I suggest you head to your nearest store and pick up Kindergarten Cop. Shwarzenegger and the kids are much funnier and Arnold's not even suppose to be a comedienne. Come to think of it though, judging from has last couple of movies, Eddie Murphy is no longer a comic or an actor. What a waste!


text:
Ik heb een aantal maanden dvd-winkels en P2P-netwerken afgezocht naar Harry's Game, gewoon omdat ik van diverse bronnen had gehoord dat het de meest authentieke weergave van de Ierse problemen op film was. Uiteindelijk kreeg ik een exemplaar in handen, en ik was erg opgewonden toen ik zag wat volgens mij de beste weergave van het leven in Noord-Ierland in de schaduw van de oorlog zou worden.
Lieve god. Het acteren, de accenten, de dialogen, het camerawerk, de regie; is er iets in deze kloteserie wat niet de indruk wekt dat het onder de verantwoordelijkheid van een middelbareschoolstudent van de media valt?
'Dit is de slechtste <0xE2><0x80><0x93> ja, de slechtste <0xE2><0x80><0x93> weergave van de problemen die ik heb.' Er zijn twee dingen, en ALLEEN TWEE dingen, die deze serie draaglijk maken, zodat ik de volle drie uur kon zitten. Ten eerste de algehele visuele 'droefheid' van de serie. Het 'voelde' echt als Noord-Ierland, en zeker als het Noord-Ierland van de jaren tachtig. Zolang niemand iets anders zei of deed dan rondlopen, was het heel authentiek. Aan de andere kant had dit waarschijnlijk niets te maken met de visie van de regisseur/producer en meer met hun budget, maar we geven ze het voordeel van de twijfel. Het tweede positieve punt is dat er redelijk veel onderzoek naar is gedaan in termen van de 'werkprocedures' van zowel de IRA als het Britse inlichtingenapparaat. In dat opzicht is het niet meer of minder authentiek dan elke andere min of meer fatsoenlijke poging om de Ierse onlusten in Noord-Ierland te beschrijven.
Ik merkte dat ik mijn hoofd schudde, zowel van ongeloof als van woede, telkens wanneer iemand iets op het scherm deed of zei. De rolbezetting lijkt voornamelijk te bestaan uit zwakke B-acteurs, wat bekende Britse tv-acteurs en een handjevol Noord-Ierse inboorlingen die waarschijnlijk nog nooit van hun leven hadden geacteerd. De accenten... Godallemachtig, de accenten. Alle 'N.I.'-personages in de serie <0xE2><0x80><0x93> behalve die van de echte N.I.' De dialoog was niet beter; de schrijver legde deze personages woorden in de mond die ze nooit zouden zeggen, en liet ze op ongepaste/onnodige momenten hun debiele zinnen spuien. Het voelde alleen maar zwak en onrealistisch, wat nogal verbijsterend is als je bedenkt dat het enige woord dat iedereen met deze serie associeert 'authenticiteit' is. De Clannad-melodie in de serie is een mooi stuk muziek, en het feit dat het zich afspeelt tijdens de aftiteling is waarschijnlijk een verstandige keuze <0xE2><0x80><0x93> aftiteling, goede muziek; een eerlijke beloning voor het feit dat je een paar uur van je leven hebt verspild.

Overall Authenticity ren 4/10

Overall Entertainment Value ren 2/10

Dit is een doorsnee tv-programma uit de jaren tachtig. Verwacht er niet meer van, en verwacht ook geen geschiedenislesje over N. Ierland.

text_en:
I spent several months scouring DVD stores and P2P networks, looking for Harry's Game, simply because I'd heard from numerous sources that it was the most authentic portrayal of the N. Irish troubles on film. I finally got my hands on a copy, and I was very excited to see what I believed was going to be the best depiction of life in N. Ireland under the shadow of the war.

Dear GOD. The acting, the accents, the dialogue, the camera work, the directing; is there anything in this friggin' series that doesn't seem like it was under the control of a high school media student?

This is the worst - yes, the WORST - depiction of the Troubles I've ever seen, and I've seen some pretty abysmal Troubles-inspired movies, let me tell ya! There are two things, and ONLY two things that make this series tolerable enough so that I could sit through the full three hours. First, the overall visual "bleakness" of the series. It really "felt" like Northern Ireland, and certainly the Northern Ireland of the 80's. As long as no one spoke or acted out anything other than walking around, it was quite authentic. Then again, this probably had nothing to do with the director's/producer's vision and more to do with their budget, but we'll give them the benefit of the doubt. The second positive point is that it appears to have been reasonably well-researched in terms of the "operating procedures" of both the IRA and the British intelligence apparatus. In that respect, it's no more or less authentic than any other half-decent attempt to portray the N. Irish Troubles.

I found myself shaking my head in both disbelief and anger every time someone did or said something on-screen. The casting appears to have been made up predominately of weak B actors, somewhat-known British TV actors, and a handful of N. Irish natives who probably hadn't acted in their lives. The accents...God almighty, the accents. Every single "N. Irish" person in the series - other than those actually FROM N. Ireland - seemed to have developed their own bastardization of the N. Irish accent. They may as well have been from different planets. Some were so bad that I burst out laughing...others were just bad enough to make me cringe. The dialogue was no better; the writer was putting words into the mouths of these characters that they'd never say, and making them spew out their moronic lines at inappropriate/unnecessary times. It just felt weak and unrealistic, which is quite staggering considering the fact that the one word that everyone associates with this series is "authenticity".

The Clannad theme song for the series is a fine piece of music, and the fact that it plays during the end credits is probably a wise choice - end credits, good music; a fair pay-off for having wasted several hours of your life.

Overall Authenticity = 4/10

Overall Entertainment Value = 2/10

This is bog-standard, low-budget 80's TV. Don't expect anything more, and don't expect a history lesson about N. Ireland.


text: Tenzij je je gemakkelijk laat afleiden door Laura Antonelli, zou ik niet zeggen dat deze zwakke Italiaanse komedie bijzonder opzienbarend is. Er waren een paar grappige momenten, maar de grappen waren meestal loos alarm. Ik hoefde tijdens deze film niet lang naar de klok te kijken, dus ik moet zeggen dat hij ook vrij saai is. Leer van mijn fouten en verspil je tijd niet met het kijken naar deze film die je snel vergeet.

text_en: Unless you are easily distracted by Laura Antonelli, I wouldn't say that there is anything particularly noteworthy about this weak Italian comedy. There were a few funny moments, but more often than not, the jokes were misfires. It didn't take all that long for me to start watching the clock with regularity during this film, so I would have to say that it is fairly dull as well. Learn from my mistake, and don't waste your time watching this forgettable film.


text:
De kungfufilms uit de jaren zeventig stonden niet bepaald bekend om hun uitmuntende (of begrijpelijke) plot. Dus als je ook maar een beetje op mij lijkt, verwachtte je dat deze film net zo zou zijn als de rest van de vroege carrière van Jackie Chan: onnozel, onrealistisch en grotendeels onzinnig, maar desondanks leuk vanwege Jackies krachtige persoonlijkheid. En natuurlijk vanwege zijn ongelooflijke stunts en vechtscènes. Ik begin niet eens met kungfu tot de film bijna afgelopen is, god nog aan toe! Dat zou vergeeflijk zijn, denk ik, als de plot ook maar enigszins interessant was. Helaas niet. Bovendien wordt het meeste gewoon irrelevant in de tweede helft van de film, wanneer alles draait om een eenvoudige krachtmeting op de vechtsportschool. Wat het einde betreft... tja, ik wil niets verklappen, maar laten we het er maar op houden dat het ongelooflijk abrupt en verrassend is. En niet op een goede manier.
Dit wil niet zeggen dat er geen vechtscènes zijn. Verschillende daarvan worden zinloos door de saaie ontwikkeling van de plot onderbroken, en één grote aan het eind die de rest bijna de moeite waard maakt. Maar wanneer de gevechten uitbreken, zelfs wanneer Jackie er zelf bij betrokken is, is dit niet het bijna cartoonachtige, balletachtige geweld dat we in zijn andere films zien. Het is eerder fel en bloederig <0xE2><0x80><0x93> de acteurs in de laatste gevechten kauwen nepbloedcapsules naar binnen als M&M's <0xE2><0x80><0x93> en lijkt te draaien om het veelvuldige gebruik van trappen in de liesstreek. (De jongens die in de lies worden geschopt, krijgen om onverklaarbare redenen allemaal een lange close-up.) De gevechten zijn natuurlijk nog steeds ongelooflijk cool, maar het is niet de moeite waard om twee uur lang naar goedkope troep te kijken.
Kortom, deze film is te belachelijk om als plot te werken, en de gevechten zijn te akelig en te ver van elkaar verwijderd om het goed te maken.
Een paar bijzonder belachelijke dingen om naar uit te kijken, als je toch naar deze film kijkt.
1. Het hoge gejoel en gekrijs tijdens de toespraak van de oude kungfuleraar. (Ik weet niet of dat een nikker was die doodgemarteld werd, of de kreten van pijn van een van de slachtoffers die in het kruis werden geschopt.) 2. De sprong-en-schreeuwende dood van de oude kungfuleraar, en het feit dat zijn lichaam daar nog steeds staat en daarna geërgerd kijkt. 3. De vervormde stem van de Japanse legerkapitein. 'Wezelig' is hier een groot understatement. Dat houdt in dat hij langzaam met zijn armen op en neer zwaait tijdens funky hypno-muziek uit de jaren zeventig.

text_en:
1970s kung fu movies have never exactly been known for outstanding (or comprehensible) plot. So, if you're anything like me, you were expecting this movie to be like the rest of Jackie Chan's early career: silly, unrealistic, and largely nonsensical, but fun nevertheless just because of Jackie's sheer force of personality. And, of course, his incredible stunts and fight scenes.

Unfortunately, New Fist of Fury fails even to meet that modest standard. The entire first half of the movie is apparently dedicated to the development of the plot. Bad move on the filmmakers' part. A kung fu movie is about kung fu, not lots of boring... *talking*. Jackie doesn't even start to learn kung fu until the movie is nearly over, for pity's sake! This would be forgivable, I guess, if the resulting plot were at all interesting. No such luck. Besides which, most of it simply becomes irrelevant by the second half of the movie, when everything hinges around a straightforward martial-arts-school showdown. As for the ending... well, I don't want to give anything away, but let's just say it's incredibly abrupt and surprising. And not in a good way.

This isn't to say there aren't fight scenes. There are several of them pointlessly interspersed throughout the tedious plot development, and one big one at the end that *almost* makes the rest worthwhile. But when the fights do break out, even when Jackie is actually involved, this isn't the almost cartoonish, balletic violence we see in his other movies. Rather, it's fierce and bloody -- the actors in the final fight scenes chomp down fake blood capsules like M&Ms -- and seems to hinge around the frequent use of kicks to the groin. (The guys kicked in the groin, inexplicably, are all given lingering closeups.) The fight scenes are still incredibly cool, of course, but not worth sitting through two hours of cheesy dreck.

In brief, this movie is too ridiculous to work in terms of plot, and its fight scenes are too nasty and spaced-apart to redeem it.

A few particularly ridiculous things to look for, if you watch this movie anyhow:

1. The high-pitched whoops and screeches during the old kung fu teacher's speech. (I don't know if that was a loon being tortured to death, or the cries of agony from one of the groin-kick victims.) 2. The old kung fu teacher's leaping-and-shouting related death, and the fact that his body still stands there looking annoyed afterwards. 3. The Japanese army captain's dubbed-over voice. "Weaselly" is a vast understatement here. 4. Jackie's Fist of Fury technique -- described on the back of my VCR tape case as "a new and deadly art, never before revealed on the screen" -- which involves waving his arms up and down slowly during funky 70s hypno-music. Deadly indeed.


text: Ik heb de première van deze film op het filmfestival van Sundance gezien. Hij begint als een nogal intrigerende karakterstudie in een prachtige agrarische omgeving. Het publiek is onmiddellijk weg van de hoofdpersoon, Duncan, die uitstekend gespeeld wordt door Emile Hirsch. Maar Duncans lege naïviteit wordt belachelijk. De film gaat niet dieper op hem in dan in het begin. Duncan is ook nogal dom. Natuurlijk is hij bedoeld als zuiver en onschuldig, maar het concept gaat gewoon te ver. Duncan is zo dom om zijn geliefde kip mee te nemen op een vrachtwagenrit met een stel gestoorde dronken kinderen, en hij gaat voortdurend naar hen terug, ondanks het feit dat hij erkent dat ze alleen maar met hem spelen. Een zoektocht naar acceptatie zou een geloofwaardige verklaring zijn als Duncan niet zo meedogenloos stom zou zijn voor de hele film. Er is geen verheldering. Er is geen karakterboog. En ik zou niet willen voorstellen dat een dierenrechtenactivist (zoals ikzelf) naar het einde zou kijken. Ik zal het niet weggeven, al heb ik het bijna al weggegeven. Hoe dan ook, toen een publieklid aan de regisseur/schrijver, Michael Burke, vroeg waarom hij ervoor had gekozen de film het einde te geven dat hij heeft <0xE2><0x80><0x93> wat ongetwijfeld de verborgen vraag was waar iedereen over piekerde, maar die ze niet durfden te stellen <0xE2><0x80><0x93> antwoordde Burke: 'Nou, ik kwam aan het eind en <0xE2><0x80><0x93> dat is wat er gebeurde!' We verwachtten allemaal een verhaal over catharsis en bevrijding, en het werd ons duidelijk dat er niet alleen geen gedachte achter het einde zat, maar dat de rest van de film ook onnadenkend was. De acteurs zijn geweldig, en er zijn een paar spannende scènes, en Duncan is best aardig als je er niet te veel over nadenkt, maar als ik geen fan van Emile Hirsch of Thomas Guiry was, zou ik hem overslaan. Er valt hier niets te leren of te ontdekken.

text_en: I saw the premiere of this movie at the Sundance film festival. It starts out as a rather intriguing character study in a beautiful agrarian setting. The audience is immediately endeared to the main character, Duncan, played excellently by Emile Hirsch. However, Duncan's vacant naivete becomes ridiculous. The film doesn't go any deeper into him than it did at the beginning. Duncan is also rather stupid. Of course, he's meant to be pure and innocent, but the concept just goes too far. Duncan is silly enough to take his dear pet chicken on a truck ride with some crazy drunk kids, and he continually goes back to them despite his acknowledgement that they're only playing with him. A search for acceptance would be a credible explanation if Duncan weren't so relentlessly stupid for the entire film. There's no enlightenment. There's no character arc. And I wouldn't suggest that an animal rights activist (like myself) should watch the ending. I won't give it away, though I almost already have. In any case, when an audience member asked the director/writer, Michael Burke, why he chose to give the film the ending it has -- which was undoubtedly the lurking question that everyone was mulling over but afraid to ask -- Burke answered, "Well, I got to the end and -- that's what happened!" Here we were all expecting some story of catharsis and liberation, and it was revealed to us that not only did the ending have no thought behind it, but the rest of the movie was thoughtless as well. The actors are great, and there are a few suspenseful scenes, and Duncan is rather lovable if you don't think much about it, but if I weren't an Emile Hirsch or Thomas Guiry fan, I'd skip it. There's nothing to learn or discover here.


text:
Eerlijk is eerlijk, de zaken beginnen in elk geval een sprankelend begin te krijgen in dit, het laatste hoofdstuk van deze beruchte reeks films. Helaas moet echter worden gezegd dat wat volgt in het beste geval saai en in het slechtste geval imbeciel is.
Fans van de gewelddadige uitspattingen waar deze films zo berucht om zijn, zullen een grote teleurstelling te wachten staan, aangezien voornoemde scènes vrijwel geheel zijn weggelaten omdat onze held (de ongeëvenaarde Sonny Chiba) een meer subtiele benadering van de zaken heeft gekozen. In feite wordt onze hoofdpersoon nu in meerdere vermommingen geportretteerd om zijn snode plannen te kunnen uitvoeren (wat niet te vergelijken is met de wreedheid die in de eerste twee films te zien was! )
) Het is zonder meer de minste van de serie, en er valt eigenlijk niet veel te zeggen, behalve dan het tamelijk coole laatste gevecht tussen Chiba en zijn aartsvijand (met andere woorden, het gaat heel snel naar het einde toe).
Dit blijkt dus een nogal trieste manier te zijn om de serie af te sluiten. Nou ja, je kunt de eerste twee altijd nog een keer overdoen, denk ik.

text_en:
Well to be fair, matters do at least get off to a cracking start in this, the final chapter in this infamous series of flicks. Sadly however, it has to be said that what follows is tedious at best and moronic at worst.

Fans of the violent excesses that these flicks are most notorious for will be in for a major disappointment here as the said scenes have been well nigh omitted entirely with our hero (the incomparable Sonny Chiba) adopting more of a subtle approach to matters. In fact, our protagonist is now shown adopting multiple disguises in order to accomplice his nefarious ends (a far cry from his head on brutality as displayed in the first two films!)

Easily the least of the series, there's really very little to recommend here other than the rather cool final fight between Chiba and his nemesis (in other words just fast forward to the end)

Overall then, this proves to be a somewhat sad way to end the series. Oh well, one can always re-watch the first two over again I suppose..


text:
'Telegrafisten' is een van de slechtste films die ik ooit heb gezien, en zo gaat het meestal met Noorse films: pis de armoed! De film is gebaseerd op een armzalig boek, heeft een armzalig script, slechte regie, verschrikkelijke acteurs en een totaal oninteressant verhaal dat zich afspeelt op een eilandje in het noorden van Noorwegen. Vorig jaar moesten we op school naar die rotzooi kijken, en ik raad jullie allemaal aan om uit de buurt te blijven van die onzin.
0,5/10

text_en:
"Telegrafisten" is one of the worst movies that I`ve ever seen and this is how Norwegian movies mostly are: pis# poor! The movie is based on a poor book, has a poor script, bad directing, terrible actors and a totally uninteresting story taking place on a small island in the northern part of Norway. We were forced to watch this crap at school last year, and I recommend all of you to steer clear of this guff.

0,5/10


text:
De teksten op de muur.
Hackers is een hoogdravende film over de complexiteit van de Hacker-subcultuur in het midden van de jaren negentig. Hij gaat over mensen die aan de rand van de samenleving leven en zich uiten via een verbinding met de elektronische wereld.
De plot is eenvoudig: een jongeman wordt op zijn elfde jaar schuldig bevonden aan het gebruik van een virus om diverse netwerksystemen te besmetten en ze te laten crashen. Vervolgens krijgt hij een proeftijd opgelegd, waardoor hij niet meer mag telefoneren met een telefoon met touch-toetsen. Snel door naar zijn achttiende verjaardag, en na een gebroken gezin, een verhuizing naar New York met zijn moeder en een overstap naar een andere school, komt hij in een groep mensen terecht die als 'Hackers' leven. Nadat een van hen per ongeluk belastende gegevens van een computer van de Mineral Company heeft gekopieerd, bedenkt het hoofd van de computerbeveiliging van het bedrijf een plan om hen op te sporen. Met een paar plotwendingen en een verhaal over Goed/Kwaad is het een fluitje van een cent. Angelina Jolie krijgt zelfs heel even haar tepels op de film.
De keerzijde is dat de personages heel ééndimensionaal zijn. Het is moeilijk om je met hen bezig te houden, omdat ze allemaal zo hun best lijken te doen om interessant en scherp te zijn. Het computerjargon dat in de dialogen is verwerkt, is toepasselijk voor het tijdsbestek van de film, maar het is niet echt goed bijgehouden. Het is een zootje van slechte clichés en goedkope oneliners die een akelige kruiperige factor creëren.
Met New York als achtergrond is de film mooi gefilmd, wat een korrelig stedelijk gevoel geeft en de indruk wekt dat hij groter is dan de som van zijn delen. Maar met houterige acteerprestaties lijken de personages op de achtergrond te vervagen en geen gebruik te maken van de omgeving waarin ze zich bevinden.
De lage score is meer voor de slechte acteerprestaties, de matte dialogen en de houterige verhaallijn. Dit betekent echter niet dat het een slechte film is. Hackers heeft een geweldige soundtrack, met eigenzinnige nummers die perfect bij het materiaal passen. Het lijkt ook op een diepgeworteld niveau te werken, want het zorgt voor vermaak en gelach dat het niet echt van plan was.
De beste gok is om je hersens uit te zetten, wat popcorn te pakken en (als je een beetje verstand hebt van computers) te schateren van het lachen om de pure kaas van het geheel.

text_en:
The writings on the wall.

Hackers is a high minded film about the intricacy of Hacker subculture in the mid-90s. It's about people living on the fringe of society, who express themselves through a connection to the electronic world.

The storyline is simple, a young man is found guilty on his 11th birthday of using a virus to infect multiple network systems and causing them to crash. Subsequently, he is put on a probation that restricts him from owing or operating a computer & touch tone telephone. Fast forward to his 18th birthday, and after a broken family, a move to New York with his mother, and a change of schools; he falls into a group of people who live as "Hackers". After one of them inadvertently copies incriminating data from a Mineral Company computer, the company's head of computer security hatches a plan to track them down. With a couple of plot twists, and a Good/Evil story, its an easy watch. Angelina Jolie even briefly gets her nipples onto film for the first time.

The downside comes in the fact that the characters are very one dimensional. It's hard to engage with them, as they all seem to be trying so hard to be interesting and edgy. The computer jargon thrown into the dialogue is appropriate for the time frame of the movie, but it really has not aged well. Its a mess of bad cliché and cheesy one-liners that creates a nasty cringe factor.

Using New York as a backdrop, the film is shot nicely, giving a gritty urban feel, and allowing it to seem larger in scope than the sum of its parts. However, with wooden acting & delivery, the characters seem to fade into the background, not taking advantage of the settings they find themselves in.

The low rating is more for the poor acting, lackluster dialogue and cut'n'paste storyline. This, though, does not mean its a bad film. Hackers has a great soundtrack, with quirky tracks that work perfectly for the material. It also seems to work on a visceral level, providing entertainment and laughs that it wasn't really intending.

The best bet is to turn your brain off, grab some popcorn, and (if you have a passing knowledge of computers) have some belly laughs at the utter cheese of it all.


text: Cliché is hier het sleutelwoord. De computers die geen basis in de werkelijkheid hebben, afgezien van een paar screenshots van Macintoshes; de 'krankzinnige' hackertypes die op Battlestar Galactica geïnspireerde jasjes en New-Wavey-kleren dragen; de kwaadaardige schurk en zijn knechtjes van de geheime dienst; de nerveuze aantrekkingskracht (zullen ze elkaar aan het eind nog wel aardig vinden?) tussen de twee hoofdpersonen, enzovoort. Stylistisch gezien lijkt het niet eens relevant voor de hackercultuur van het midden van de jaren negentig. Je vraagt je af of er enig onderzoek is gedaan naar het script. De computerbesturingssystemen lijken dan meer op wat ze zouden moeten zijn, namelijk een stel Windows- of Unix-apparaten met saaie informatie op een saaie manier voor de gewone kijkers. De plot is heel voorspelbaar en kent geen enkele spanning. Je weet hoe het afloopt. Dit zou een prima tv-film zijn geweest.

text_en: Cliché is the key word here. The computers that have no basis in reality, except for a few screen shots from Macintoshes; the "kooky" hacker types who wear Battlestar Galactica-inspired jackets and New-Wavey clothes; the evil villain and his secret-service style minions; the edgy attraction (are they gonna get together by the end?) between the two main characters, etc. Stylistically, it doesn't even seem relevant to mid-90's hacker culture at all. One wonders if there was any research involved in the script. The computer operating systems are more like Tron then what they really should be, which is a bunch of Windows or Unix machines with boring information displayed in a pedestrian and boring manner on regular CRT's. The plot is very predictable and lacks any suspense. You know how it's going to turn out. This would have made an OK made-for-television flick.


text: Onaantrekkelijke figuren die elkaar 'tude' en computertermen naar het hoofd slingeren terwijl ze de grote, slechte volwassenen met hun magische computervaardigheden in een reeks maffe en weinig overtuigende situaties bewerken. Elke overeenkomst met echte computertermen en technologie, of met het leven van echte hackers <0xE2><0x80><0x93> beide veel interessanter dan deze techneuten uit de tekenfilm <0xE2><0x80><0x93> is puur toeval. Lees liever 'Koekoeks ei'.<br /><0xE2><0x80><0x93> Kate Orman.

text_en:
Unlikeable characters fling 'tude and computer buzzwords at one another as they diss the big bad adults with their magic computer skills in a series of goofy and unconvincing situations. Any similarity to real computer terminology and technology, or real hackers' lives - both far more interesting than these hip cartoon technoteens - is purely coincidental. Read "Cuckoo's Egg" instead.

- Kate Orman


text: Hackers is een horrorfilm voor iedereen die ook maar een beetje verstand heeft van computers. Jonge mensen die barsten van sexappeal wonen bijna ondergronds en prediken de filosofie van de rebellerende computer... Ze hacken met gigabit-verbindingen, zodat de mooie animaties van een kapotte brandmuur en virtuele kamers met databases en mappen op hun scherm kunnen worden geprojecteerd ter wille van het publiek. Ze gebruiken laptops om te hacken vanaf de daken van de gebouwen, vanaf de daken van de metro's <0xE2><0x80><0x93> want de laptop is zo'n krachtig hulpmiddel (in films gebruiken hackers bijna altijd laptops) <0xE2><0x80><0x93> en dit apparaat is bedoeld om 'ACCESS GRANTED' te laten zien! En de strijd tussen de geautomatiseerde machines die films veranderen in het kantoor van de televisiemaatschappij? Geef me verdomme een kans! Ik geef deze film een 2 voor een schokkende stommiteit en angstaanjagende ontoereikendheid.<br />P.S. Als je niets weet van de manier waarop internet en computers werken <0xE2><0x80><0x93> het is een leuke tienerthriller/komiek <0xE2><0x80><0x93> 4,5/10.

text_en:
Hackers is a horror flick for everybody, that knows at least a little bit about computers. Young people, bursting with sex appeal are living almost underground and preaching rebel computer philosophy... They are hacking with gigabit connection, so that the nice animations of a broken fire walls and virtual rooms with databases and folders can load on their screens for the sake of the public. They use a laptops to hack from the top of the buildings, from the roofs, from the subways - because the laptop is such a powerful tool (in movies hackers almost always use laptops) - this device is meant to display "ACCESS GRANTED"! And the fight between the automated machines that change movies in the TV station office? Give me a freaking break! I rate this movie 2 for some shocking stupidity and frightening inadequacy.

P.S. If you don't know anything about the way internet and computers work - it's a nice teen crime/comedy - 4.5/10


text: Deze film is slecht. Je kunt niet om het feit heen dat deze film buitengewoon onnauwkeurig is, inconsequent en in het algemeen slecht gemaakt. De plot is gekunsteld, te vaak gebruikt en algemeen. Een groep jonge hackers veroorzaakt wat problemen tot ze achter een boosaardige plot komen. Dan wordt het een slechte actie, een romantische hybride... met verouderde computers... die nooit hebben bestaan.<br />De hackers breken in de film minstens twintig fundamentele stukken computerkennis die iedereen die ook maar enigszins getraind is, zou kunnen oppikken. De meeste daarvan hebben op de een of andere manier te maken met dramatische camerastandpunten en -uitsneden. Het script beweegt zich in een soort zenuwachtig staccato geschuifel, met af en toe een inconsistentie of absurditeit waar je even van opschrikt. Terwijl ze bijvoorbeeld de beruchte presentatoren van de show 'hack the planet' vinden (die elke week op een voorspelbare tijd in het tv-station inbreken en een halfuur lang live uitzenden) worden ze onder schot gehouden door een robotarm! Als de presentatoren (de irritante tweeling) eenmaal weten dat ze bondgenoten zijn, laten ze hun geheim zien: het was een waterpistool! O, hackers, wat een verspilling van twee uur was dat!

text_en:
This movie is BAD. There is no getting around the fact that this movie is grossly inaccurate, inconsistent and generally poorly made. The plot is contrived, overused and generic. A group of young hackers create some trouble until they find out about an evil plot. Then it becomes a bad action, romance hybrid... with outdated computers... that never existed.

Indeed, the movie hackers breaks at least two dozen fundamental pieces of computer knowledge that anybody even moderately trained could catch. Most of these somehow involve over the top dramatic camera angles and cut-away. The script moves in a kind of jumpy staccato shuffle, with the occasional inconsistency or absurdity making you jump for a moment. For instance, while finding the infamous hosts of the show "hack the planet" (which manages to crack into the TV station every week at a predictable time and stay on air for half an hour with a live feed) They are held at gun-point by a robotic arm! Once the hosts (Annoying twins) find out that they are allies, they show their secret, it was a squirt gun! Oh you hackers, what a waste of two hours that was!


text:
Zelfs als je rekening houdt met de leeftijd van de film, is het in wezen een kluns.
De plot is bespottelijk, het script is afschuwelijk, het acteerwerk is afschrikwekkend en de special effects zijn lachwekkend.
Iedereen die iets van computers weet, zal ineenkrimpen bij zinnen als 'de nieuwe RISC-architectuur zal alles veranderen', 'ja, RISC is cool', of 'het heeft een 28 punt 8 bps-modem' (zelfs toen 28 punt 8 modems nog het nieuwste van het nieuwste waren, wie noemde ze toen 28 punt 8 bps-modems?)
Als je een tienerjongen bent en een vluchtige blik op de tepels van Angelina Jolie het opwindendste is wat je kunt bedenken, kijk dan naar deze film. Zo niet, kijk dan elders voor je avondje vermaak.

text_en:
Even allowing for it's age, this film is basically a clunker.

The plot is ridiculous, the script is dreadful, the acting dire and the special effects are laughable.

Anyone who knows anything about computers will cringe at lines like "the new RISC architecture will change everything." "yeah, RISC is cool." or "it has a 28 point 8 bps modem" (even when 28.8 modems were state of the art, who called them 28 point 8 BPS modems?)

If you are teenage boy and a fleeting glimpse of Angelina Jolie's nipples is the most exciting thing you can think of, watch this movie. Otherwise look elsewhere for your evening's entertainment.


text:
Zuiver en simpel, als computernerd is deze film waardeloos.
Hij is voor 100 procent ongelooflijk, dat is het zo'n beetje. Hij speelt in op elk hackerstereotype dat er bestaat en hij verzint de wetten van de technologie.
'Hé! Ik durf te wedden dat ik het wachtwoord van de FBI in 3 pogingen kan raden! Ik durf te wedden dat het seksgeheim of god is!'
Dat is het niveau van technologie waarvan ze verwachten dat wij geloven dat de FBI die gebruikt.
Ze verwachten ook dat wij geloven dat de FBI zijn topgeheime bestanden <0xC3><0xBC>berhaupt ONLINE houdt!
Klote, van begin tot eind, doodeenvoudig.

text_en:
Pure and simple, as a computer nerd this movie is crap.

It is totally 100% unbelievable, thats about it. It plays on every single hacker stereotype that exists and it makes up laws of technology.

"HEY! I bet I can guess the password to the FBI in 3 tries! I bet it's sex secret or god!"

Thats the level of technology they expect us to believe the FBI uses.

They ALSO expect us to believe that the FBI keeps its top secret files ONLINE in the first place!!

Crap, all the way through, plain and simple.


text:
Monogram, de onderste van de tonvormige filmfabriek, geeft alles in deze belachelijke maar grappige film over mysterieuze gebeurtenissen in een pseudo-Chinatown. Bela Lugosi is de op macht beluste opperheer die op zoek is naar de 12 Munten van Confucius die hem in staat zullen stellen de Baas der Bazen te worden. Getrouw aan het tijdperk en om geen enkele andere reden dan om de lopende tijd te verlengen, worden alle Chinezen, goed of slecht, vermoord, gemarteld en in het algemeen misbruikt.

Voeg daar Wallace Ford en Arline Judge als de krantenverslaggever en zijn vriendin voor wat niet-grappige komische afwisseling aan toe en E. Alyn Warren (wie???) als Lugosi's aartsvijand en je bent op weg. De dialoog zal je doen denken aan de films van Charlie Chan met die...' Onbetrouwbare uitspraken...' aforismen.
Twee van de grappigste dingen in deze miskleun (en dat zijn er veel) zijn: (1) Lugosi die oosters speelt met dat zware Hongaars accent; en (2) nadat hij alle vormen van marteling heeft geprobeerd om zijn aartsvijand onder druk te laten doorslaan, schopt Lugosi hem tegen zijn schenen. Onbetaalbaar! Het is dwaas, smakeloos, een regelrechte armoedejacht... Wat leuk!

text_en:
That bottom of the barrel movie mill, Monogram, gives its all in this ridiculous but fun film about mysterious happenings in a pseudo Chinatown. Bela Lugosi is the power-hungry overlord searching for the 12 Coins of Confucius which will allow him to become the Boss of Bosses. True to the era and for no particular reason except to add to the running time, all Chinese, good or bad, are murdered, tortured and generally abused.

Throw in Wallace Ford and Arline Judge as the newspaper reporter and his girlfriend for some unfunny comic relief and E. Alyn Warren (who???) as Lugosi's arch enemy and you are off and running. The dialogue will remind you of the Charlie Chan films with those "Confucious say......." aphorisms.

Two of the most humorous things in this mish-mash (and there are many) are: (1) Lugosi playing an Oriental with that heavy Hungarian accent; and (2) after trying every type of torture to make his arch enemy crack under pressure, Lugosi kicks him in the shins. Priceless!!! It's foolish, tacky, poverty row at its finest..........what fun!!!!


text: Dit is een van de vreemdste films die ik in lange tijd heb gezien. Natuurlijk is een uur niet te lang om je te wijden aan een van je favoriete horrorfilms. Je wordt teleurgesteld als je je realiseert dat dit geen horror is, maar gewoon vreemd. Bela Lugosi speelt een meedogenloze Chinese schurk die er niet voor terugdeinst om een moord te plegen om de legendarische 'twaalf munten van Confucius' voor zichzelf op te eisen. Het komt goed uit dat de munten geconcentreerd zijn in het Chinatown van New York City. Bovendien is Lugosi's personage mysterieus en vreemd... zijn zware Hongaars accent is niet gemaskeerd.<br />Let op: Lugosi's aartsrivaal Boris Karloff had een serie Chinese detectivefilms onder regie van William Nigh.

text_en:
This is one of the strangest I have watched in a good while. Of course an hour is not too long to devote to one of your horror film favorites. Disappointment sets in when you realize this is not horror, just odd. Bela Lugosi plays a ruthless Chinese villain that is not short in ordering murder in order to collect the fabled 'twelve coins of Confucius' for himself. Conveniently the coins are concentrated in New York City's Chinatown. Adding to the mystery and oddity of Lugosi's character...his thick Hungarian accent is not disguised.

Note:Lugosi's arch rival Boris Karloff had a series of Mr. Wong Chinese detective flicks also directed by William Nigh.


text:
Ik ben een fan van Bela Lugosi, maar ik realiseer me ook dat hij vaak in goedkope films verschijnt. Maar veel van die goedkope films waren best leuk om te zien, ondanks het lage budget en het domme acteerwerk. Helaas is deze film niet goed gemaakt en is hij ook niet goedkoop, maar gewoon verbazingwekkend saai.
De film begint met het oude logo van de Monogram Studio's, met de monorail en de zeppelins. Ondanks deze coole start besefte ik ook meteen dat het budget en de kwaliteit van de film verdacht zouden zijn, omdat hij gemaakt was door een zogenaamde 'Armoedewijk'-studio.
Wallace Ford is een nogal irritante verslaggever (een cliché van deze tijd) die naar Chinatown wordt gestuurd vanwege een paar verdachte moorden. In wezen gaat het allemaal om Mr. Wong <0xE2><0x80><0x93> maar niemand schijnt precies te weten wie Wong is. Gezien de filmsterren Lugosi hoef je geen raketgeleerde te zijn om te bedenken dat hij het waarschijnlijk is! Maar wie had gedacht dat een Hongaar met een zwaar accent een goede Chinees-Amerikaan zou zijn?! En wie had gedacht dat Lugosi er werkelijk MEER Chinees uitzag en klonk dan zijn bonte groep trawanten? Ze droegen allemaal kleren in Chinese stijl, maar ze zagen er ongeveer net zo Chinees uit als Mae West! In de film wordt er gemoord en gezwaaid met messen en er worden zelfs bamboescheuten onder de spijkers gestoken. Maar omdat het acteerwerk zo vlak is en het script zo slap dat zelfs die idiote elementen in het verhaal het niet kunnen...' De film zou misschien beter zijn geweest als Lugosi echt een tweeling had gespeeld <0xE2><0x80><0x93> dan hadden twee Wongs het misschien goed kunnen doen! Ik zou me moeten schamen.
Een laatste opmerking: de dvd-versie van de film die ik heb gezien was van Passport Video en was van zeer twijfelachtige kwaliteit (hij kwam in 'De doos van Bela Lugosi'). Dit bedrijf is gespecialiseerd in het uitbrengen van publieke films en doet stelselmatig niets om de afdrukken schoon te maken. Deze film was bijna niet te zien vanwege het vreselijke geluid en het ontbreken van ondertiteling. Ook zet Passport hun logo in de rechterbenedenhoek van het scherm <0xE2><0x80><0x93> wat nogal brutaal lijkt als je bedenkt dat ze de film niet hebben betaald! Publiek domein en hun naam erop zetten alsof ze de film hebben gemaakt? Doe me een lol. Kijk eens of je een andere, schonere versie kunt vinden.

text_en:
I am a fan of Bela Lugosi but I also realize that he often appeared in cheesy films. However, much of this cheese was actually a lot of fun to watch despite the low budgets and silly writing. Sadly, however, this film is neither well made nor is it cheesy fun--just amazingly dull.

The film begins with the old Monogram Studios logo--the one with the monorails and zeppelins. Despite this cool start, I also immediately realized that because it was made by a so-called "Poverty Row" studio, that the budget and overall quality would be suspect.

Wallace Ford is a rather obnoxious reporter (a standard cliché of the day) who is assigned to Chinatown due to some suspicious murders. At the heart of it all is Mr. Wong--but exactly WHO Wong is no one seems to know. Considering the film stars Lugosi, it doesn't exactly take a rocket scientist to figure it probably is him!! However, who thought that a Hungarian with a heavy accent would make a good Chinese-American?! And who would have thought that Lugosi actually looked and sounded MORE Chinese than his motley group of henchmen. They all sported Chinese-style clothes but looked about as Chinese as Mae West!! The film does have some killing and tossing of knives and even some bamboo shoots being inserted under the nails. Yet, because the acting is so flat, the script so limp that even these crazy story elements can't breathe life into this soggy biscuit. Perhaps the movie would have been better if Lugosi had actually played twins--then maybe two Wongs could have gotten it right! I should be ashamed of myself.

A final note--The DVD version of this film I saw was from Passport Video and was of very dubious quality (it came in "The Bela Lugosi Box"). This company specializes in releasing public domain films and consistently does nothing to clean up the prints. This one was almost unwatchable due to terrible sound and no captioning. Also, Passport imprints their logo at the bottom right corner of the screen--which seems like a lot of nerve considering they didn't pay for the film!! Public domain AND emblazoning their name across it like they made the film?! Gimme a break. See if you can find a different and cleaner version.


text:
'The Mysterious Mr. Wong' is een mysterie voor me. Star Bela Lugosi maakte na zijn succes in 'Dracula' (1931) een aantal twijfelachtige carrièrekeuzes. Dit was er beslist een van. Hij nam veel rollen aan in de zogenaamde studio's van de armoedzaaiers, waarschijnlijk omdat hij het geld nodig had. In die tijd stond hij op het punt te beginnen aan een trilogie met Boris Karloff (The Black Cat, The Raven, The Invisible Ray) die zijn carrière had moeten bevestigen. Helaas gebeurde dat niet.
Deze rommelige film speelt Lugosi als een Chinese (Chinese?) heer, Fu Wong, die op zoek is naar de 12 munten van de Chinese filosoof Confuscious. De munten die Confuscious op zijn sterfbed aan 12 van zijn beste vrienden geeft. Ze zijn doorgegeven aan hun nakomelingen. De 12 munten die samen worden verzameld, zouden onmetelijke macht aan hun eigenaar geven.
Het verhaal begint veelbelovend met drie moorden door onzichtbare moordenaars. Elk van de slachtoffers heeft een van de legendarische munten in zijn bezit. Vanaf hier gaat het bergafwaarts. De moordenaars brengen verslag uit aan hun baas, Fu Wong (Lugosi, compleet met hangsnor en zwaar Hongaars accent). Hij heeft nu 11 van de 12 munten in zijn bezit. Hij stuurt zijn mannen erop uit om de twaalfde te zoeken. Hoe is het in vredesnaam mogelijk dat die zeldzame munten allemaal in dezelfde stad in de Verenigde Staten terecht zijn gekomen? De moorden op de Chinezen zijn toegewezen aan de vlot pratende verslaggever Jay Barton (Wallace Ford) die samen met de stuntelende agent McGillicuddy (Robert Emmett O'Connor) de moorden onderzoekt. Tussendoor slaagt Barton erin de aantrekkelijke jonge Peg (Arline Judge) het hof te maken. Een briefje dat door een van de slachtoffers is achtergelaten, leidt Barton naar Wong. Hij vraagt de hulp van de goede Chinese filosoof Philip Tsang (E. Alyn Warren) om het briefje te vertalen. Het briefje leidt naar de twaalfde munt en... en... en... en... en... en... en... en... en... en... en... en... en... en... en... en... en... en... en... en... en... en... en... en... en... en... en... en... en... en... en... en... en...' 'The Informer' (1935).
Een vreselijke film.

Denk eraan, Confusious zegt:

Actor met zwaar Hongaars accent. Vertolking van Chinese schurk Wind in 'wong'-rol.

text_en:
"The Mysterious Mr. Wong" is a mystery to me. Star Bela Lugosi made some questionable career choices following his success in "Dracula" (1931). This was certainly one of them. He accepted many parts from so-called poverty row studios probably because he needed the money. At this time he was about to embark on a trilogy of films with Boris Karloff (The Black Cat, The Raven , The Invisible Ray) that should have solidified his career. Unfortunately it did not.

This mess of a movie casts Lugosi as a Chinese (Chinese?) lord, Fu Wong, who is seeking the 12 coins of Chinese Philosopher, Confuscious. The coins it seems were given by Confuscious on his death bed to 12 of his closest friends. They have been passed down to their descendants. The 12 coins when gathered together are supposed to confer untold power to their owner.

The story opens promisingly with three murders by unseen assassins. Each of the victims has one of the fabled coins in his possession. It's all downhill from here. The murderers report back to their boss, Fu Wong (Lugosi, complete with drooping mustache and thick Hungarian accent). He now has 11 of the twelve coins in his possession. He sends his men out in search of the twelfth. Now how in heaven's name did these rare coins all wind up in the same city in the USA?

The murders of the Chinese are assigned to fast talking reporter Jay Barton (Wallace Ford) who with bumbling Police Officer McGillicuddy (Robert Emmett O' Connor) investigate the deaths. In between Barton manages to romance the comely young Peg (Arline Judge). A note left by one of the victims leads Barton to Wong. He seeks the aid of good Chinese philosopher Philip Tsang (E. Alyn Warren) to translate the note. The note leads to the 12th coin and.............................

Lugosi is laughable as the "Hungarian Chinese" villain. He may have seen Karloff have success with "The Mask of Fu Manchu" and wanted to emulate him, who knows? Wallace Ford was about to escape "B" movies with a memorable role in John Ford's "The Informer" (1935).

A dreadful movie.

Remember, Confuscious say:

Actor with thick Hungarian accent Cast in part of Chinese villain Wind up in "wong" role


text: Ik weet niet wie van de vijf mensen ik moet haten: de regisseur? Een of meer van de mensen die de scripts hebben geschreven? Hoe dan ook, dit is zo'n film die de kijker tamelijk actief beledigt door de zogenaamde held herhaaldelijk onwaarschijnlijk dom te laten zijn <0xE2><0x80><0x93> alsof hij het hele verhaal door en door heeft gedronken. Daar komt nog bij dat de film wordt overspoeld met beledigende etnische stereotypen en met duidelijk blanke acteurs die zich als Chinezen voordoen door er smerig uit te zien en zich als niet-menselijk te gedragen. Het Chinatown lijkt letterlijk overstroomd met schurken, zodat Wongs trawanten op elk balkon en in de meeste deuropeningen te vinden zijn. De scherts tussen de held en zijn geliefde is niet zozeer een stortvloed van geestigheden als wel een onbeholpen logomachie.<br />Ik zette de film herhaaldelijk stil, omdat ik wilde bijkomen van reeksen stommiteiten voordat ik verder ploeterde.

text_en:
I'm not sure whom of five people to hate: the director? one or more of the people given the writing credits? In any event, this is one of those movies that fairly actively insults the viewer by having the ostensible hero repeatedly be implausibly foolish -- as if drunk through-out the entire story. On top of this, the movie is awash with offensive ethnic stereotypes, and with obviously Caucasian actors pretending to be Chinese by looking filthy and acting sub-human. The Chinatown is made to seem as if it were literally over-run with villains, so that Wong's henchmen are to be found on every balcony and in most doorways. The banter between the hero and his love interest is not so much a volley of witticisms as it is an inept logomachy.

I paused the movie repeatedly, wanting to recover from sequences of stupidity before slogging onward.


text:
Dit is gefilmd theater en is niet geschikt als film. Het komt gewoon niet realistisch of levendig over.
Het punt is niet dat een film actie moet hebben. Een van mijn favoriete films is 'My Dinner with Andre', dat helemaal bestaat uit een dinergesprek tussen twee oude vrienden. Maar 'First Monday in October' heeft gewoon geen vonk.

3/10/10.

text_en:
This is filmed theater and does not cut it as a movie. It just does not come across with any realism or vibrancy.

The point is not that a film must have action. Indeed, one of my all-time favorite movies is "My Dinner with Andre", which consists entirely of a dinner conversation between two old friends. But "First Monday in October" just doesn't have any spark.

3/10


text: Dit is een van de beste films die zijn gemaakt door Maniratnam, die het potentieel van de Tamilfilmmakers heeft benadrukt. Het is een film waarin het Hindoe-moslimconflict wordt weerspiegeld door middel van een sterk scenario. Maniratnams idee werd gesteund door hoge technische hulp en de voortreffelijke muziek van A.R.Rahman. Deze film toont hoe een tragedie ontstaat door één enkele gebeurtenis, waardoor het een risicovolle poging wordt om in zo'n grote stad te wonen. Aravinthswamy, Manisha en de twee kleine kinderen uiten de gevoelens op een meer realistische manier. Ik denk dat de regisseur erin geslaagd is de mensen die de film hebben gezien het gevoel te geven dat iedereen die geboren wordt van elk moment van zijn leven moet genieten, niet het moet verspillen aan afschuwelijke haatgevoelens. De film laat een boodschap achter: 'HARMONY IS WAT DE WERELD NODIG HEEFT.'

text_en: This one of the best effort took by Maniratnam who has highlighted the potential of the Tamil film makers.It's a movie reflected Hindu_Muslim conflict through a strong screenplay. Maniratnam's thought was supported by high technical assistance and the superb music by A.R.Rahman.This film shows how a tragedy arise from a single event made living in such a large city a risk full attempt.Aravinthswamy,Manisha and the two little kids expressed the feelings in a more realistic way. I think the director has been successful to leave the people who watched the movie with a feeling that everyone born just to enjoy every moment they live, not to waste it through horrible hatred feelings.It leaves a message that "HARMONY IS WHAT THE WORLD NEEDS".


text: Deze behoort tot de slechtste Mani Ratnam-films die ik ooit heb gezien. Niet dat Mani Ratnam naar mijn mening een geweldige regisseur is <0xE2><0x80><0x93> hij is gewoon een van de betere in Bollywood vol derderangsregisseurs. Maar deze film heeft niets om zichzelf te prijzen. De film zou gebaseerd zijn op historische incidenten, maar geen van de genoemde incidenten is accuraat. Ik zou liever de Times of India lezen. Het is een totaal waardeloze commerciële film die probeert evenwicht te vinden in het bloedbad van 1992/1993, waar Shiv Sena-regering of de politie van Mumbai geen evenwicht wist te vinden. In een zogenaamd serieuze film zit een ongelooflijke hoeveelheid rotzooi en irrelevante liedjes en dansjes. Terwijl de rellen worden getoond, wordt er een achtergrondlied gespeeld over de voordelen van eenheid en harmonie. Totale tijdverspilling van 3 uur.

text_en: This one is among the worst Mani Ratnam movies I have seen. Not that Mani Ratnam is a great director in my opinion - he's just among the better ones in Bollywood full of third rate directors. But this movie has nothing to commend itself. The movie is supposed to be based on historical incidents, but there is no accuracy in any of the incidents depicted. I would rather read Times of India. It's a totally crap commercial movie, trying to find balance in the 1992/93 massacre, where there was no balance shown by Shiv Sena government or the police force in Mumbai. In a supposedly serious movie, there are unbelievable number of trash and irrelevant songs and dances. While the riot scenes are being shown, there is a background song on the virtues of unity and harmony. Total waste of 3 hours.


text:
Toen Charlie Chaplin zijn grote zwarte komedie van moorden maakte, 'Monsieur Verdoux', had hij een scène gepland waarin Henri Verdoux via de huwelijksadvertenties van een krant contact zoekt met een vrouw, om tot de ontdekking te komen dat zij een vrouwelijke seriemoordenaar is die winst wil maken. Als ze erachter komen wat de ware roeping van de ander is, wordt het een wedloop om de ander te doden, die Verdoux ternauwernood wint. Maar deze scène is nooit in de film verwerkt. Je vraagt je af hoe Chaplin het had aangepakt. Ik vermoed dat het goed was geweest.
Ray Steckler was in de verste verte niet te vergelijken met de Chaplin-klasse van regisseurs en filmers. Hij staat dichter bij Ed Wood, maar Wood had het voordeel dat hij een of ander concept of idee had dat oorspronkelijk was, maar dat hij door gebrek aan talent niet op het witte doek kon brengen. Steckler was in wezen een opportunist die films maakte die gewelddadig waren en vol quasi-pornografie zaten. Hij kon nooit een naaktscène laten zien. Hij kon alleen maar smerige situaties laten zien. Dat was genoeg om de aandacht te trekken, maar het is geen filmische kunst om het beste (Chaplin) of het slechtste (Wood) te kiezen.
De plot van deze film is vrij eenvoudig: Johnny Click (zo heet hij) is een fotograaf die gespeeld wordt door Peter Agostino. Hij is getrouwd geweest, maar dat huwelijk is nu voorbij, en daarom is hij een verbitterd man. De meeste vrouwen die hij ontmoet beschouwt hij als hoeren en zwervers, en omdat hij in Hollywood is, ziet hij er veel op straat. Met een beter script en een betere regie had het de negatieve versie van Julia Roberts' Pretty Women kunnen zijn, de straatnachtmerrie van de hoeren waar Roberts aan wil ontsnappen. Maar dit is Stekler, en hij concentreert zich op de sensatie die de film tot een succes zal maken bij een bepaald publiek dat van sensatie houdt. Maar één ding moet ik hem nageven <0xE2><0x80><0x93> zijn opnamen van de straten van Hollywood zijn goed, en wat hem vooral opvalt is de goedkoopheid van zijn filmapparatuur: Steckler maakte deze film als een stomme film met een camera op zijn schouder. Later (op aandringen van distributeurs) doet Agostino wel wat verhaal.
Agostino neemt contact op met hoeren en biedt aan met hen foto's te maken als model, om hun 'vaardigheden' voor zijn camera te laten zien. En we zien hem al die arme meisjes wurgen. We zien nooit een politieonderzoek (dat zou een meer betrokken script met meer acteerwerk hebben betekend). Agostino ziet elk slachtoffer als een 'pikteef'. en hij heeft het gevoel dat hij de mannenrace een dienst bewijst door hen te doden. In feite voelen we dat hij echt door het lint gaat <0xE2><0x80><0x93> op een gegeven moment volgt hij een vrouw naar haar auto en wurgt haar in de auto.
Terwijl zijn moorden de voorpagina's halen, deelt hij ze met een tweede seriemoordenaar die bekendstaat als de Skidrow Slasher.* Dit zijn mannelijke zwervers die's avonds op de achterste rijen van de straten in stukken gesneden en verminkt worden aangetroffen. Weer wordt er geen politieonderzoek gedaan. Maar we worden uitgenodigd om de verantwoordelijke partij te zien. Het is de eigenaar van een pornografische boekwinkel, gespeeld door Stecklers echte vrouw Caroline Brandt. Blijkbaar (we mogen haar geestestoestand nooit binnendringen om te zien wat haar probleem is) ziet ze de zwervers als de parasitaire mannen die het vrouwenras bedreigen, en ziet ze het als haar plicht om hen te vernietigen.
(*** Ik geef een schlemiel als Steckler niet graag echt krediet voor zijn creatieve kracht, maar ik blijf me afvragen of hij als eerste op het idee van de twee moordenaars kwam van de beruchte Zodiac-moordenaar die in de jaren zeventig in Californië opereerde, en die nooit werd gepakt, evenals de 'Hillside Strangler', die uiteindelijk wel werd gepakt.)
Je kunt zien wat onvermijdelijk is in deze waardeloze film.

Agostino gaat op een dag de boekwinkel binnen, en zijn ogen en die van Brandt ontmoeten elkaar. Nu ziet geen van beiden er echt leuk uit, maar ze zijn allebei 'aantrekkelijk' en netjes. Ze hebben allebei 'goede punten' die hun negatieve punten zouden kunnen overstijgen (Agostino glimlacht nooit, Brandt heeft een eeuwig starende blik in haar ogen). Langzaam leren ze elkaar kennen en beginnen ze elkaar te beoordelen als een stijlvoller type dan ze tot nu toe van elkaars sekse hebben gekend. Ze besluiten op volle kracht aan een diepgaande relatie te beginnen. En net als die tot bloei begint te komen, beseffen ze wie ze zijn en wat ze doen.
SPOILER:
Hun groeiende genegenheid (ik kan Het verhaal gaat over een vrouw die een man doodsteekt met een mes in haar buik. Zij sterft als eerste, en hij kort daarna.
Afgezien van de schokwaarde van de moorden (die eerlijk gezegd eentonig wordt) en de film van de straat, is het een waardeloze film. Ik neem aan dat het publiek was, want Steckler zou later een tweede film met Agostino maken (in dezelfde rol <0xE2><0x80><0x93> hé, was hij niet gestorven in de eerste film? <0xE2><0x80><0x93> maar dan in Las Vegas). Je kunt dit verhaal niet voorbij laten gaan zonder ook op te merken dat het in veel opzichten verbeterd had kunnen worden. Brandts mes had bijvoorbeeld door Agostino tegen haar gebruikt kunnen worden terwijl zij hem wurgde met een merkwaardige, zij het gepaste, omkering van moordmethoden. Maar zelfs dan zou het voor zo'n film een waardeloze verandering zijn geweest. Het beste wat je over zo'n film kunt zeggen, is dat je hem nooit hoeft te zien. Ik raad de lezers aan hem te mijden als de pest.

text_en:
When Charlie Chaplin made his great black comedy of murders, "Monsieur Verdoux" he planned a sequence where Henri Verdoux contacts a woman through the matrimonial ads of a newspaper, only to discover she is a female serial killer for profit. When they find out each other's true vocation it becomes a race to kill the other, that Verdoux barely wins. However, this sequence was never in the finished film. One wonders how it would have been handled by Chaplin. I suspect it might have been good.

Ray Steckler was nowhere near the Chaplin class of director and film creator. He is nearer Ed Wood, but Wood had that saving grace of having some concept or idea that was original but that he could not bring to the screen due to poor talent. Steckler was basically an opportunist who shot films that were violent and full of quasi-pornography. He never could do a nude sequence of interest. He just could show sleazy situations. It was enough to attract an audience, but its not cinematic art at it's best (Chaplin) or it's worst (Wood).

The plot of this film is fairly simple: Johnny Click (that is his name) is a photographer played by Peter Agostino. He has been married but the marriage is now over, and he is a bitter man due to that. He looks at most of the women he meets as tramps and prostitutes, and since he is in Hollywood he does see many of them on the street corners. With a better script and direction it could be the negative version of Julia Roberts-Richard Gere's "Pretty Women", the street nightmare of the whores that Roberts wants to get away from. But this is Stekler, and he concentrates on the sensational that will make the film a ticket seller to a certain audience that just likes sensation. I will give him one credit though - his shots of the streets of Hollywood are done well, and the more to his credit is the cheapness of his film equipment: Steckler made this film as a silent film with a shoulder held camera. Later (at prodding of distributors) Agostino does do some narrative.

Agostino contacts whores and offers to do photos with them as models, showing their "skills" for his camera. And we see him do in all these poor girls by strangling them. We never see any police investigation (it would have meant a more involved script with more acting). Agostino sees every victim as a "cock tease" and he feels he is doing the race of men a favor by killing them. Actually we do sense he is really going off the deep end - at one point he follows a woman to her car and strangles her in the car.

While his murders do make headlines he is sharing them with a second serial killer known as the Skidrow Slasher.* These are male derelicts who are found cut up and mutilated in the back rows of the streets at night. Again no police investigation is shown. But we are invited to see the party responsible. It is a pornography book store owner played by Steckler's real life wife Caroline Brandt. Apparently (we are never allowed into her mental state to see what her problem is) she sees the derelicts as the parasitic men threatening the race of women, and sees it her duty to destroy them.

(*I hate to give a schlockmeister like Steckler any real credit for creative force, but I keep wondering if he first got the idea of the two killers from the notorious Zodiac murderer who operated in California in the 1970s, and was never caught, as well as the "Hillside Strangler", who was caught eventually.)

You can see what is inevitable in this crappy film.

Agostino goes into the book store one day, and his eyes and Brandt's meet. Now neither is really pleasant looking, but both are "presentable" and neat. Both have some "good points" that could overcome their negatives (Agostino never smiles, Brandt has a perennial stare in her eyes). Slowly they get to know each other and start judging each other as a classier type than they have known than others of each other's sex. They decide to go full scale into a deep relationship. And just as it is coming to fruition they realize just who each other is, and what each other does.

SPOILER:

Briefly their growing fondness (I really can't consider it love) turns into mutual contempt and hatred, ending with Agostino strangling Brandt to death while Brandt plunges her knife repeatedly into Agostino's belly stabbing him to death. She dies first, and he dies shortly after.

Aside from the shock value of the murders (which frankly gets monotonous) and the film of the streets, it is a wretched film. I take it that it found it's audience, as Steckler would later do a second film with Agostino (playing the same role - hey didn't he die in this first picture - only playing it in Las Vegas). One can't pass this story by without also noting that it could have been improved in many ways. For instance, Brandt's knife could have been used by Agostino on her while she strangled him in a curious, if fitting reversal, of murder methods. But even with that it would have been a worthless bit of change for such a film. Really the best thing to say about such a film is one need never have to see it. I recommend to the readers they avoid it like the plague.