text:
Vanavond heb ik voor het eerst deze film van Richard Lester gezien. Toen de film begon, was ik een beetje van mijn stuk gebracht, omdat de montage een beetje'springerig' is en het verhaal niet in de juiste volgorde wordt verteld, zodat het lijkt alsof er stukjes van een puzzel op hun plaats vallen.
De film speelt zich af in San Francisco in 1967 en is prachtig gefilmd, met een beeld van hoe het er toen was (of in elk geval hoe ik me dat voorstelde, want ik was er toen niet). De eerste scène is ronduit bizar: een dansfeest voor slachtoffers van een auto-ongeluk dat wordt gehouden in de lobby van een chic hotel in San Francisco. De gasten zien er allemaal erg modieus uit, maar toch ook rijk en 'establishment'. En de liveband die voor het vermaak zorgt is niemand minder dan de eigen Big Brother van San Francisco en de Holding Company met Janis Joplin als leadzangeres. Er is een opname van een oudere vrouw in een rolstoel, prachtig gekleed en gekapt, met haar nek in een spastisch uitziende beugel die rustig door een parkeerterrein wordt geduwd op weg naar de festiviteiten, en dan een snelle, schokkende opname van James Gurley, een van de Big Brother's. Joplin zingt uit volle borst naast Sam Andrews, die gitaar speelt, terwijl goedgeklede feestgangers (die er beslist heel anders uitzien dan de doorsneebezoekers van Big Brother) om hen heen staan te swingen.
Wat een manier om een film te beginnen!
In het begin was ik er niet helemaal bij met mijn gedachten, maar al snel kwamen de personages naar voren en begon het verhaal zich te ontvouwen. De hoofdpersonen zijn George C. Scott als een pas gescheiden dokter van in de veertig en de ongelooflijk mooie Julie Christie als een pasgetrouwde vrouw van in de twintig die ergens tussen Big Brother's 'Road Block' en 'Down On Me' besluit dat ze...' Ik ga een verhouding beginnen met de brave dokter.
Ondanks het nogal rauwe en onsamenhangende begin, blijkt deze film een interessante plot te hebben; je moet gewoon geduld hebben terwijl hij zich langzaam en kwellend ontvouwt. Niets is wat het in het begin lijkt, en er staan je heel wat verrassingen te wachten.
Onder de cast bevinden zich ook de geweldige Shirley Knight, die een geweldige voorstelling geeft, en Richard Chamberlain, die een heel vreemde rol voor hem heeft.
Ik wist een tijdje niet waar de film heen ging. Maar ik denk dat dat een van de vele charmes van de film is: hij is onvoorspelbaar. Ik kan dit iedereen aanbevelen die iets anders waardeert en tot nadenken stemt.

text_en:
Tonight was my first ever viewing of this film by Richard Lester. As the movie began, I was somewhat thrown off, as the editing is somewhat "jumpy" and the story is presented out of sequence, so it's rather like pieces of a puzzle coming together.

The film is both set and shot in 1967 San Francisco and does a beautiful job presenting what it was like there at that time (or, at least how I imagined things were, as I wasn't around at that time.) The first scene is just flat out bizarre: A dance for car accident victims being held in the lobby of a posh-looking San Francisco hotel. The guests all looking very mod yet rich and "establishment," many of them over 50. And the live band providing the entertainment is none other than San Francisco's own Big Brother and the Holding Company with Janis Joplin on lead vocals. There's a shot of an elderly woman in a wheelchair, dressed and coiffed beautifully, with her neck in a tortuous looking brace being pushed quietly through a service area on her way to the festivities and then a quick, jarring cut to James Gurley, one of Big Brother's guitarists, playing a psychedelic riff, then a quick cut back to the woman in the wheelchair, then back to the lobby floor festivities where Joplin is singing at the top of her lungs next to Sam Andrews playing guitar whilst well-dressed party goers (looking very decidedly unlike a typical Big Brother crowd,) boogie all around them.

What a way to start a film!

I was initially distracted, but soon enough the characters began to emerge and the story unfolded. The main characters include George C. Scott as a newly divorced 40ish doctor and the incredibly beautiful Julie Christie as a newly married 20ish "kooky" character who decides somewhere between Big Brother's "Road Block" and "Down On Me" that she's going to have an affair with the good doctor.

Despite the rather raucous and disjointed beginning, this film does have an interesting plot, as it turns out; one just has to be patient as it slowly and tantalizingly begins to unfold. Nothing is as it seems at first, and there are plenty of surprises in store.

Also featured in the cast are the wonderful Shirley Knight, who gives a powerhouse performance, and Richard Chamberlain in a very off-beat role for him.

I didn't know where the film was going for awhile. But I think that is one of its many charms: It's unpredictability. I would highly recommend this to anyone who appreciates something different and thought-provoking. 9/10


text: Ik bekeek Julie Christies carrière op het net en kwam natuurlijk een van mijn favorieten tegen. Zoals verwacht zijn de aanknopingspunten de beste... in tijd en moeite. Ik heb hem gezien in het jaar dat hij werd uitgebracht. Hij blijft me bij... duidelijk en duidelijk. Van Chamberlain tot Knight en Joseph Cotton, iedereen valt op. De regisseur gebruikt het Bay-gebied heel mooi als achtergrond. Als hij vanavond op de kabel was, zou ik er zeker naar kijken. Ik bekeek de film door de ogen van Scotts personage. Hij zit midden in de jaren zestig en is de kluts kwijt en zijn vrouw, Shirley Knight, snapt het gewoon niet. Wat een toestand. Kooky of hetero, gemiddelde loonslaaf of rijke, ze worden allemaal goed neergezet... zoals hun levens elkaar kruisen. Ja, het is een stukje van het leven, in de trant van het absurde theater... en toch was het zo logisch toen ik ernaar keek. Later speelde Scott een hoofdchirurg in een New Yorks ziekenhuis tegenover Diana Rugg. Het was alsof de rol in Petulia naar New York was overgeplaatst, nog steeds verloren maar nog steeds de goede dokter. Julie Christie blijft werken als ze wil en kiest haar projecten goed uit. In tegenstelling tot een van de recensenten op deze site deed Christie belangrijk werk in Naglow met Nick Nolte halverwege de jaren negentig. Hoe kon hij dat uit zijn geheugen wissen? Petulia is de geconcentreerde inspanning die het kost om haar in de gaten te houden meer dan waard.

text_en: I was reviewing Julie Christie's career on the net, and, of course, came across one of my favorite's. As expected, the leads are the best...over time and effort. I saw it the year it was released. It still stays with me...clearly and distinctly. From Chamberlain to Knight and Joseph Cotton, everybody stands out. The director uses the Bay area quite nicely as the backdrop. If it was on tonight, on the cable, I would be sure to watch it. I viewed the movie through the eyes of Scott's character. He is in the middle of the late 60's and lost and his wife, Shirley Knight, just doesn't get it. What is the fuss. Kooky or straight, average wage earner or wealthy, they all are portrayed well... as their lives intersect. Yes it is a slice of life, in the vein of the theatre of the absurd...yet it made so much sense as I was watching it. Later Scott played a head surgeon in a New York hospital opposite Diana Rugg. It was as though the character in Petulia got transferred to New York, still lost but still the good doctor. Julie Christie continues to work when she wants to and picks her projects well. Unlike one of the reviewers on this site, Christie did significant work in Afterglow with Nick Nolte in the mid 90's. How could he drop that from his memory bank. Petulia is well worth the concentrated effort it takes to watch.


text: Julie Christie is onvergetelijk als de verloren en mishandelde vrouw van een gestoorde echtgenoot, die ijzingwekkend wordt gespeeld door Richard Chamberlain. Op zoek naar liefde werpt ze zich in de armen van de al even verloren George C. Scott. De subtiele score van John Barry geeft het geheel een zacht, schrijnend tintje.

text_en: Julie Christie is unforgettable as the lost and abused wife of an insane husband chillingly played by Richard Chamberlain. Looking for love she throws herself at the equally lost George C. Scott. John Barry's subtle score adds a gentle, poignant edge to the package.


text:
Ik kan geen globale aanbeveling doen voor deze film. Als je niet houdt van abrupte flashbacks en een verhaal dat zich langzaam ontvouwt, dan is dit niets voor jou. Maar als je met de film kunt leven, zul je voor je moeite beloond worden met een paar werkelijk bizarre momenten. Er zijn beelden van de film die me echt zijn bijgebleven. De absurditeit van situaties leek dagen nadat ik hem had gezien weer bij me boven te komen. Ik herinnerde me het cadeau van de Tuba, het ziekenhuispersoneel dat probeerde uit te leggen hoe je een 'dummy teevee' moest aanschaffen, en natuurlijk George C. Scott die niet alleen een 'Big Brother and the Holding Company'-concert bezocht, maar ook een 'Grateful Dead'-show. Daar komt nog bij dat je Richard Chamberlain hebt in al zijn dandy-poppenachtige fabelachtigheid, Joeseph Cotten die een loonstrookje incasseert en een heel jonge Howard Hesseman (Dr. Johnny Fever) in een cameo die voor zover ik kon nagaan geen enkel doel diende.
Een hoop kat-en-muis-liefdesaffaire-onzin tussen de mooie Julie Christie en de 'hals' doorgesneden George C. Scott... wat?... het zou kunnen gebeuren. Een hoop obsessie en een beetje ontkenning vormen het grootste deel van de film.
Het is interessant om te zien hoe het karakter van Scott gedurende de hele film verandert.
Richard Lester heeft vele, vele geweldige films gemaakt. En hoewel deze film niet het stempel van Richard Lester draagt, is het nog steeds een van zijn beste films. Ik vond hem geweldig. Maar echt, George C. Scott in een 'Dode'-show? Problemen in het verschiet, problemen achter de rug.

Clark Richards.

text_en:
I could not give a wide range recommendation for this film. If you don't like abrupt flashback edits and a story that unfolds slowly, then this is not for you. However, if you can hang with the film you will be rewarded for your effort with some truly bizarre moments. There are images from the film that really stuck with me. The absurdity of situations seemed to come back to me days after having watched it. I remembered the gift of the Tuba, the hospital staff trying to explain the 'dummy teevee' procurement procedure, and of course, George C. Scott making his way into not only a 'Big Brother and the Holding Company' concert, but also a 'Grateful Dead' show. Huh?

Added to that you have Richard Chamberlain in all his dandy elfin fabulousness, Joeseph Cotten collecting a paycheck and a very young Howard Hesseman(Dr. Johnny Fever) in a cameo that really served no purpose that I could fathom.

A lot of cat and mouse love affair nonsense between the beautiful Julie Christie and the 'throat lozenged' George C. Scott....what?......it could happen. A lot of obsession and a bit of denial make up the bulk of the movie.

It is interesting to see Scotts' character change throughout the film.

Richard Lester has made many, many great films. And although this film doesn't carry the Richard Lester stamp, it is still one of his best films. I loved it. 9/10.

But really, George C. Scott at a 'Dead' show? Trouble ahead, trouble behind indeed.

Clark Richards


text: Ondanks de mooie titel en de aanwezigheid van Julie Christie, of misschien juist daarom, is dit niet de aardige film die je had kunnen verwachten. Toen ik dit voor het eerst zag na mijn vrijlating, nadat ik Lesters eerste pornofilms had gezien, verwachtte ik beslist weer een lichtelijk artistieke avant-gardeuitvoering. Maar nee, dit lijkt inderdaad meer dan een vleugje cinematografie te hebben, Nick Roeg. Denk aan 'Performance' met zijn duisternis en 'Don't Look Now', met zijn scherpte, aan Julie Christie en aan het feit dat je hart stopt met draaien en deze film begint zich in een andere context te bevinden. Magnifiek en juist, van zijn tijd, deze tijdcapsule van een film, neemt bijzonder goed die verontrustende flop uit'swingende jaren zestig'. En hoe waar is het moment waarop de'verliefde' George C. Scott door een kamer huppelt, terwijl de tv beelden van de voortdurende oorlog in Vietnam terugspoelt. Scott is misschien een beetje moeilijk te geloven als de nonchalante minnaar (met alle reden!), Chamberlain, verontrustend geloofwaardig, en Christie, die van hip en gelukkig in neurotisch en zelfvernietigend verandert. Heel goed gedaan, alleen niet zo'n gelukkige rit.

text_en: Despite the sweet title and the presence of Julie Christie, or perhaps, because of, this is not the pleasant movie one might, or might not have expected. Certainly when I first saw this upon release, having seen Lester's early b/w films, I was expecting another slightly arty avant-garde outing. But no, indeed this seems to have more than a touch of cinematographer, Nick Roeg. Think, 'Performance' with its darkness and 'Don't Look Now', with its edginess, heart stopping editing and Julie Christie and this film begins to find itself within a different context. Magnificently and correctly, of its time, this time capsule of a movie, captures exceedingly well that perturbing flip from 'swinging sixties' to murder and mayhem, and how true the moment when the 'in love' George C Scott skips across a room while the TV plays back images from the ongoing war in Vietnam. Scott is perhaps a little hard to believe as the casual lover (with good reason by all accounts!), Chamberlain, disturbingly believable and Christie, herself flipping from hip and happy to neurotic and self destructive. Very fine move, just not a very happy ride.


text:
Wat maakt Petulia precies zo'n geweldige film?
Is het de betoverende Julie Christie, die nooit op een toepasselijker manier uit de toon viel? De door het kismet aangeraakte productie, die op de een of andere manier op het juiste moment in Haight-Ashbury was? Misschien is het de montage, de ongelijkmatige opeenvolging van beelden, die zowel desoriënteert als verheldert, waardoor het meer wordt dan de som van de delen? De beelden van Nicholas Roeg, de vloeiende begeleiding van Richard Lester?
Hoe zit het met de perfecte bijrollen van Shirley Knight, Joseph Cotten, Richard Chamberlain (!), en zelfs Austin Pendleton, Howard Hesseman en Rene Aberjonois (de laatste twee op mysterieuze wijze niet geregistreerd op de imdb?)? Scott, die zo ver verwijderd is van het vuurwerk van General Turgidson of Patton, verankert het allemaal met het soort onaangekondigde optreden waar de meeste zogenaamde grote acteurs nooit aan toe komen.
Dat zijn het allemaal, en meer. Voor mij is het vooral de diepe en oprechte droefheid die het opwekt, de humor die niets anders doet dan de spirituele leegte waarvan Petulia getuigt te verlichten of te verheffen. 40 jaar later zijn er maar weinig films die de geest van het hedendaagse leven zo goed hebben gevangen. Het is verschrikkelijk actueel. En toch is Petulia (net als het personage zelf!) een paradox die ook zo'n groot deel van zijn tijd in beslag neemt, dat hij gevangen lijkt te zitten tussen twee werelden. Tijd is zelden zo'n soort film als deze, maar deze is allesbehalve een relikwie, laat staan een oefening in nostalgie.
Het leven zit vol spijt, zowel om dingen die we hebben gedaan als om dingen die we niet hebben gedaan. Hoe ouder ik word, hoe meer ik van Petulia ga houden.

text_en:
What, exactly, makes Petulia such a great movie?

Is it the ravishing Julie Christie, who never seemed more appropriately out-of-place? The kismet-touched production, which was somehow at Haight-Ashbury at the right time? Maybe it's the editing, the fractured juxtaposition of images that both disorients and clarifies, making it more than the sum of its parts? The images by Nicholas Roeg, the fluent guidance of Richard Lester?

What about the pitch-perfect supporting cast Shirley Knight, Joseph Cotten, Richard Chamberlain (!), even Austin Pendleton, Howard Hesseman, and Rene Aberjonois (the last two mysteriously uncredited on the IMDb)? Certainly, the haunting John Barry theme doesn't hurt. And the great George C. Scott, so far removed from the pyrotechnics of a General Turgidson or Patton, anchors it all with the kind of unshowy performance that most so-called great actors never get around to giving.

It's all these, and more. Most of all, for me it's the profound and true sadness it evokes, its humor which does anything but lighten or elevate the spiritual emptiness to which Petulia testifies. 40 years later, few movies have captured the spirit of contemporary life so well. It's terribly pertinent. And yet, Petulia is (like the character herself!) a paradox so very much of its time, as well, that it seems caught between two worlds. Time is rarely this kind to a movie, but this one is anything but a relic, much less an exercise in nostalgia.

Life is full of regret, both for things we've done, and things we've not done. The older I get, the more I love Petulia.


text: 1968 was een opmerkelijk jaar in de geschiedenis van de cinema. Films als Pasolini's 'Teorema', Andersons 'If...' en Kubricks '2001: A Space Odyssey', onder andere, weerspiegelden de plotselinge en vaak gewelddadige veranderingen die mensen over de hele wereld ondergingen. 'Petulia' is een van die films, maar het is duidelijk dat de directie van Warner Brothers niet besefte wat regisseur Richard Lester had afgeleverd en het product slecht behandelde, zoals de originele trailer welsprekend laat zien. Na vele jaren kreeg ik eindelijk de kans om hem te zien, want ik zag dat hij in James Monaco's boek 'American Film Now' stond. 'Petulia' (gebaseerd op de roman van John Haase 'Me and the Arch Kook Petulia') Het scenario van 'Petulia' <0xE2><0x80><0x93> een film uit 2002, met in de hoofdrol Julie Christie <0xE2><0x80><0x93> gaat over neuralgische kwesties van moeilijke tijden in de Verenigde Staten, niet om ze te vermijden, maar omdat het centrale thema de titelrol is die wordt gespeeld door Julie Christie (uitstekend als altijd): hippiecultuur, raciale conflicten, Vietnam, drugs, illegale immigratie, het binnendringen van technologie in de slaapkamer, en het verraad van de middenklasse voor het bewind van het zogenaamde 'wilde kapitalisme' <0xE2><0x80><0x93> allemaal variabelen in het drama van een jonge vrouw die door haar man wordt misbruikt. is een leidraad voor gematigdheid en terughoudendheid: de film legt geen nadruk en is ook niet overbodig, maar schildert al die aspecten als integrale delen van het portret van een Britse vrouw die gevangenzit in (en zich aanpast aan) het leven van haar rijke en invloedrijke schoonfamilie, en wier intentie om te breken even broos, gefragmenteerd en banaal is als haar persoonlijke structuur. Dit wordt in zijn tijd op een zeer vernieuwende manier verteld, wat het des te betreurenswaardiger maakt dat de film als een pop-extravaganza werd behandeld, toen het een vernieuwend en raadselachtig produkt was met een structuur die een meer intellectuele deelname van het publiek vereiste; en met een organisch gebruik van de doorspoeltechniek (voorgesteld door de redacteur, Antony Gibbs), een verwachtingsmechanisme dat in latere jaren gebruikelijk zou worden (het is interessant op te merken dat vijf jaar later de filmer van 'Petulia', Nicolas Roeg, Julie Christie zou regisseren in het horrordrama 'Don't Look Now'). Voor velen die Richard Lester alleen maar als de maker van de The Beatles-film zien, is 'Petulia' een van de vele titels van zijn hand die vragen om een heroverweging van zijn werk, dat ook zeer aangename komedies uit die tijd bevat, zoals 'A Funny Thing Happened on the Way to the Forum', 'Robin and Marian', 'The Three Musketeers' en 'The Four Musketeers'.

text_en: 1968 was a remarkable year in the history of cinema. Films as Pasolini's "Teorema", Anderson's "if...." and Kubrick's "2001: A Space Odyssey", among others, reflected the times of sudden and often violent changes people were experiencing all over the world. "Petulia" is among those motion pictures, but it is obvious Warner Brothers executives did not realize what had director Richard Lester delivered, and handled the product badly, as the original trailer eloquently shows. I finally had the opportunity to see it after many years, since I saw it included in a list of best films, in James Monaco's book "American Film Now". "Petulia" (based on the novel by John Haase, "Me and the Arch Kook Petulia") touches neuralgic issues of difficult times in the United States in an oblique manner, not to avoid them, but because its center is the title character played by Julie Christie (excellent as usual): hippie culture, racial conflicts, Vietnam, drugs, illegal immigration, the intrusion of technology in the bedroom, and middle-class betrayal before the reign of so-called "savage capitalism", all appear as variables in the drama of a young woman abused by her husband. The script of "Petulia" is a guide to moderation and restraint: the film does not emphasize nor is it redundant, but paints all those aspects as integral parts of the portrait of a British woman trapped in (and adapted to) the life of her rich and influential in-laws, and whose intent of rupture is as fragile, fragmented and banal as her personal structure. This is told in a most innovative way for its time, which makes it more regrettable that the film was handled as a pop extravaganza, when it was an innovative and puzzling product with a structure that demanded a more intellectual participation from the audience; and with an organic use of the flash-forward technique (proposed by its editor, Antony Gibbs), an anticipation device that would become common practice in later years (it is interesting to note that five years later the cinematographer of "Petulia", Nicolas Roeg, would direct Julie Christie in the horror drama "Don't Look Now", which contains a scene film editors often mention as an outstanding example of the flash-forward technique, a sex scene inter-cut with takes of the following scene, edited by Graeme Clifford). For many who only think of Richard Lester as the maker of The Beatles movie, "Petulia" is one of several titles of his making that ask for a reconsideration of his work, which also includes very enjoyable period comedies as "A Funny Thing Happened on the Way to the Forum", "Robin and Marian", "The Three Musketeers" and "The Four Musketeers".


text: Misschien sta ik op het punt een heleboel heel aardige en heel slimme mensen te irriteren die de tijd hebben genomen om erudiet en oprecht commentaar te leveren op 'Petulia'. Ik heb ze allemaal gelezen en zelfs degenen met wie ik het sterk oneens ben zijn het met me eens en in de geest van eerlijkheid hebben ze me positief beoordeeld op hun stijl, zij het niet op hun inhoud. Na alles wat ik naar mijn gevoel heb gezegd, moet ik optekenen dat ik het pretentieus, afgeleid en toegeeflijk voor mezelf vond... een typische Richard Lester-film in feite. Het stelen van trucjes van andere filmmakers en ze in elkaar draaien maakt hem nog niet tot 'auteur', net zomin als een muzikant die de trucjes van andere spelers steelt en ze in elkaar draait een vernieuwer wordt. Tegen de tijd dat hij in 1960 de film _The Run, Jumping and Standing Still_ maakte, was prins Charles zo'n beetje de enige in het Verenigd Koninkrijk die nog _The Goons_ deed. _It's Trad Dad_ was gewoon uitbuiting, _The Mouse on the Moon_ een vermoeid vervolg <0xE2><0x80><0x93> tot aan het veel superieure 'The Mouse that brullend'. Dan komen zijn twee films met de Beatles <0xE2><0x80><0x93> en ik ben me er terdege van bewust dat ik op gewijde grond loop voor miljoenen bewonderaars van de beminnelijke dweil <0xE2><0x80><0x93> op zijn hoogst, maar in feite waren het vodden <0xE2><0x80><0x93> een zak vol foefjes, gebaseerd op het feit dat hij zijn camera op de jongens richtte terwijl zij hun schnabbel deden. Hij had geluk en reed op hun staart, net als velen met een minder groot talent. Zijn werk was niet alleen maar 'Hommage', het was meervoudig plagiaat (zo iets bestaat natuurlijk niet in de kunst, het is alleen maar 'In de school van'...). Het wordt prachtig gefotografeerd door Nicholas Roeg, een man die op zijn beurt 'Hommage' aan de heer Lester zou betalen. En zo gaat het maar door. Als je denkt dat 'Blow-up' Antonioni's grote statement in de jaren zestig in 'Swinging London' is en 'The Knack' van de heer Lester een film die een generatie heeft gevormd, dan denk ik dat 'Petulia' je wel zal bevallen. Als je daarentegen denkt dat Antonioni's film een opgeblazen oplichterstruc was en 'The Knack' 'Als je te slim bent voor de helft, dan kijk je misschien liever naar de beeldschone juffrouw Christie en de bewonderenswaardige meneer Scott in een andere film. Misschien een waarin de regisseur niet altijd "Kijk mij eens - ik zal je versteld doen staan" roept.

text_en: I may be about to annoy a lot of very nice and very clever people who have taken the time to comment on "Petulia" eruditely and sincerely. I have read them all and even the ones I disagree strongly with are well - argued and,in the spirit of fairness have marked them up positively for their style if not their content. Having said all that I feel I must record that I found it to be pretentious, derivative and self - indulgent......a typical Richard Lester film in fact. Stealing other film -makers' tricks and jumbling them together doesn't make him an "auteur" any more than a musician who steals other players' licks and jumbles them up becomes an innovator. By the time he did "The running,jumping and Standing Still" movie in 1960 just about the only person in the UK still doing "The Goons" was Prince Charles."It's Trad Dad" was straightforward exploitation,"The mouse on the moon" a tired follow - up to the vastly superior "The mouse that roared". Then we come to his two movies with the Beatles - and here I am well aware I am treading on sacred ground for millions of admirers of the lovable mop - tops,but basically they were a rag - bag of gimmicks based around pointing his camera at the boys while they did their schtick.He got lucky and rode on their coat tails ,as did many another lesser - talent. With "Petulia" his dependence upon the work of superior Contitnental European directors was nearly total.His work wasn't mere "Hommage",it was multi - sourced plagiarism (there's no such thing in Art of course, it's merely "In the school of"...). It is beautifully photographed by Nicholas Roeg,a man who,in turn, would pay "Hommage" to Mr Lester.And so it goes. If you think "Blow - Up" is Antonioni's great statement on the 1960s in so -called "Swinging London" and Mr Lester's "The Knack" a film that shaped a generation then I suspect "Petulia" will be fine for you. If,on the other hand you think Antonioni's movie was an overblown con trick and "The Knack" too clever by half,then you may prefer to watch the very beautiful Miss Christie and the admirable Mr Scott in some other movie.Perhaps one where the director isn't always shouting "watch me - I'm going to amaze you".


text:
Archie Bollen (George C. Scott, heel goed) is een vierkante pin in een zeer cirkelvormige wereld. Hij lijkt een Waldo te zijn tussen bloemenkinderen. Er is een scène die ik grappig vind (... terwijl anderen hem misschien vreemd en/of zielig vinden) waarin Archie midden in een menigte hippe mensen staat te dansen in een psychedelische zaal terwijl een band speelt met vreemd gekleurde stroboscooplichten. Wat deze film zo geweldig maakt, is dat hij helemaal niets te maken heeft met de 'jonggehuwde' Petulia (Julie Christie). Ze heeft dat gevoel voor hem dat ze heeft overgehouden aan een operatie die ze hem heeft zien uitvoeren bij een jong Latijns-Amerikaans kind dat Oliver heet. Oliver wordt, zoals de film later zou bevestigen, onder een voortrazende auto geraakt en het heeft alles te maken met Petulia en haar wispelturige, onvoorspelbare, 'van het ene moment op het andere razende' echtgenoot David (Richard Chamberlain; hij is hier helaas de niet-acteur, want alle rollen zijn zo groot dat Chamberlain vergeten kan worden tot zijn personage Petulia's leven verandert door een afgrijselijke aframmeling).
Archies vorige huwelijk met 'Polo' (Shirley Knight, die een uitstekende echtgenote is in een conflictsituatie; haar werk hier is duidelijk beter dan dat van iedereen, zelfs beter dan dat van Christie, naar mijn mening) was niet slecht, maar er ontbrak iets. Hij had het gevoel dat hij stikte, om het maar niet te zeggen, er was geen vreugde. Als hij zich niet van Petulia kan ontdoen, bezwijkt hij voor haar charmes en schoonheid. Deze film laat hun ongebruikelijke relatie zien, vooral hoe hun verschillen hen merkwaardigerwijs dichter bij elkaar brengen door deze verlammende, overweldigende aantrekkingskracht die uitloopt in liefde.
Ik moet zeggen dat de regie van Richard Lester me gewoon van mijn stuk bracht. De manier waarop hij de levensstijl van die periode in het leven in San Francisco regisseert en hoe hij de mensen in die tijd vastlegt... het is gewoon wauw. Ik wou dat dit soort films vandaag de dag werden gemaakt. Ze kwamen gewoon buiten het scherm op me af en ik was helemaal geobsedeerd door de charmes en het visuele vuur. De uitvoeringen zijn om te beginnen al schitterend, maar hoe Lester het verleden binnen het kader van het heden brengt... het is zo fris en vernieuwend. Deze film riekt naar vakmanschap. Een meesterwerk.

text_en:
Archie Bollen(George C Scott, very good)is a square peg in a very circular world. He seems to be a Waldo amongst flower children. There's a scene I find humorous(..while others might find strange and/or pathetic)that shows Archie in the middle of a crowd of hipsters dancing in a psychedelic hall as some band was playing with weird-colored strobe lights flashing throughout. What makes this film so great is that he has no business having any connection whatsoever with "young-married" Petulia(Julie Christie). She has this feeling for him that spurns from an operation she watched him perform on a young Latino child named Oliver. Oliver, as the film would confirm later, is caught under a speeding car and it has everything to do with Petulia and her volatile, unpredictable, "quick-to-rush-into anger" husband David(Richard Chamberlain;he's unfortunately the unsung actor here because all the roles are so great that Chamberlain can be forgotten until his character changes Petulia's life through a horrible beating).

Archie's previous married life to "Polo"(Shirley Knight who is outstanding as the conflicted wife;clearly, her work on here outshines everyone..even Christie in my opinion)wasn't a bad one, but something was missing. He felt suffocated, not to mention, there was no joy. When he can not get rid of Petulia, he succumbs to her charms and beauty. This film shows their unusual relationship, specifically how their differences bring them peculiarly closer because of this transfixing, overwhelming attraction that morphs into love.

I have to say that Richard lester's direction just floored me. The way he edits the lifestyle of that period in San Francisco life and how he captures the people in that era..it's just Wow. I wish films like this were made today. It just vibrated off-screen to me and I was completely hooked to it's charms and visual fervor. The performances are already superb to begin with, but how Lester brings the past within the frame-work of the present..it's so fresh and innovative. This movie just wreaks of craftsmanship. A masterpiece.


text:
Geslaagd voor M voor Geweld, Taal en Seksuele Content.
Ik heb onlangs een PS2 gekregen met een controller, geheugenkaart, 3 PS2-games en 1 PS1-game voor een goede prijs. Ik heb de GTA-serie niet gespeeld toen die voor het eerst uitkwam, te beginnen met GTA3 in 2001. Ik begon van de serie te houden in 2005, toen ik met Kerstmis een GTA Vice City kreeg. Ik hield ervan. Toen kreeg ik San Andreas en ik vond het het beste videospel aller tijden. Ik had ook GTA2. Nu speel ik met mijn nieuwe PS2 Liberty City Stories, dat oorspronkelijk voor de PSP was bedoeld. Dit spel kost np30,00 en het is het absoluut waard. Bedenk dat dit een psp-poort is en psp is niet zo goed als PS2 dus het spel is zeker niet zo goed als GTA San Andreas of zelfs Vice City maar het is toch een goede toevoeging aan de serie. Liberty City Stories brengt ons terug naar Liberty City (waar GTA3 plaatsvond). Het is 1998 en je speelt Toni Cipriani. Tijdens het spel doe je verschillende missies voor verschillende mensen net als in de andere GTA-spellen. Als je geen missies speelt kun je auto's stelen, mensen vermoorden en gewoon een harteloze crimineel zijn. De verhaallijn in alle GTA-spellen is goed omdat Vice City de beste heeft. De verhaallijn in dit spel is ook vrij goed. Er zijn delen van de game die niet zo goed zijn. Om te beginnen de soundtrack. Net als in Grand Theft Auto 3 is de andere muziek herschapen, afgezien van de klassieke muziekzender en de zender uit de jaren tachtig. Geen echte muziek. Die is goed herschapen, maar we willen muziek die in die tijd populair was. Eigenlijk heeft deze game van de hele serie de slechtste soundtrack. Flashback FM is naar mijn mening de beste radiozender, maar daar zijn ook niet zoveel goede liedjes. Zelfs in GTA3 was Flashback de enige goede zender. Er waren een paar goede liedjes van Scarface bij, maar het waren maar kleine liedjes. Ik hou van muziek uit de jaren tachtig en GTA Vice City was de beste radiozender met echte liedjes uit de jaren tachtig. San Andreas had klassieke rock uit de jaren zeventig en geweldige rap- en rocknummers uit het begin van de jaren negentig. Als de soundtrack beter was, zou het spel kunnen wedijveren met GTA Vice City. Liberty City Stories is een goede aanvulling op de GTA-serie, maar verwacht er niet te veel van, want het is een port van PSP.

10/10/10.

text_en:
Rated M for Violence,Language and Sexual Content.

I recently got a PS2 which came with a controller,memory card,3 PS2 games and 1 PS1 game for a good price.I didn't play the GTA series when it first came out starting with GTA3 in 2001.I started loving the series in 2005 when I got GTA Vice City for Christmas.I loved it.I then got San Andreas and thought it was the greatest video game of all time.I had GTA2 as well.Now with my new PS2 I play Liberty City Stories which was originally out for PSP.This game costs $30.00 and it is definitely worth it.Remember this is a PSP port and PSP is not as good as PS2 so the game is definitely not as good as GTA San Andreas or even Vice City actually but it is still a good addition in the series.Liberty City Stories takes us back to Liberty City(where GTA3 took place).The year is 1998 and you play as Toni Cipriani.During the game you do various missions for different people just like in the other GTA games.When you are not playing missions you can steal cars,kill people and just plain be a cold-hearted criminal.The storyline in all the GTA games are good with Vice City having the best one.The storyline in this game is pretty good as well.There are some parts of the game that are not too good.First of all the soundtrack.Just like in Grand Theft Auto 3, aside from the classical music station and the 1980's station the other music is re-created.Not real music.It is re-created well but we want music that was popular for the time.Actually out of the whole series, this game has the worst soundtrack.Flashback FM is the best radio station in my opinion but there aren't that many good songs there either.Even in GTA3 the only good station was Flashback.It had some good songs from the Scarface soundtrack but there were so little songs.I like 80's music and GTA Vice City provided the best radio station with actual songs from the 1980's.San Andreas had classic rock from the 70's and great rap and rock songs from the early 90's.If the soundtrack was better the game would be on-par with GTA Vice City.Anyway Liberty City Stories is a good addition in the GTA series but don't expect that much since its a port from PSP.

10/10


text: Na de lancering van de psp werd dit gta-spel de eerste handheld-game van de serie en het was een van de perfecte aankopen voor Kerstmis 2005. In plaats van verder te gaan, is dit gta-spel een nogal afgeslankte versie die dezelfde ai en motor gebruikt als gta3 en in San Andreas-stijl is gemaakt. In het verhaal speelt het oude zijpersonage Toni Cipriani een hoofdrol. Je neemt de stad in handen (maar niet tot op grote diepte) en completeert je missies, bijbaantjes en andere beschikbare taken. Er zijn drie eilanden waar je nieuwe safehouses en voertuigen kunt verkennen. Radiostations zijn heel goed en ik luister graag naar de muziek van MSX 98, The Liberty Jam en Rise FM voor al die verdorven hiphop van de oostkust, House/Trance en Drum N Bass.<br />Er is een nieuwe multiplayer-optie, die uitgebreider is dan de vorige die in San Andreas werd geïntroduceerd, waardoor hij betere cijfers krijgt in de psp-versie van de serie. Er zijn een paar echt goede dingen aan dit spel, de graphics zijn ongelooflijk voor het kleine detail van de psp, het geluid is peperduur en je kunt luisteren naar de effecten en de muziek van de stad. Het grootste nadeel is dat er dingen zijn waarvan je zou denken dat ze die erin hadden moeten stoppen, zoals zwem- en luchtvoertuigen. Afgezien van het feit dat het een geweldige game is en vanwege de 24 uur per dag aantrekkingskracht van handheldgames, is het ook de reden dat GTA LCS zo verslavend en leuk is. Binnen in de game zelf voel je je groot in een kleine wereld en hij verliest niets van de sfeer die je in de vorige GTA-games ziet. Ongelooflijk hoe het allemaal in een UMD past. Afgezien van een paar gebreken valt GTA: Liberty City Stories niet te ontkennen dat het een fantastische game is en dat het heel goed de moordgame van de PSP kan zijn.

text_en:
After the launch of the PSP, this GTA game marks the first hand-held game of the series and was one of the perfect buy for Christmas 2005. Rather than going forward, this GTA game is a rather stripped down version and uses the same AI and engine from GTA3 and is re done in an San Andreas style. The story uses old side character Toni Cipriani in a leading role where you take control of the city (but not to great depth) and complete missions, side jobs and other tasks available. There are three islands to wonder with new safehouses and vehicles to cruise. Radio stations are very good and I do enjoy great music from MSX 98, The Liberty Jam and Rise FM for all the wicked East Coast hip hop, House/Trance and Drum N Bass music.

There's a new multiplayer option which is more expanded than the previous one that was introduced in San Andreas which gets it bigger marks in the PSP version of the series. There are some really good things about this game, the graphics are incredible for the small detail of the PSP, the sound is mint and you can listen to the effects and music from the city. Main disadvantage is there are somethings you'd feel they should have put in like swimming and air vehicles. That aside it's a great game and because of the 24/7 appeal of hand-held gaming it's what gives GTA LCS it's addictive and fun level. Inside the game itself feels big in a small world and doesn't lose any of the atmospheric appeal that you see in the previous GTA games. Incredible how its all fitted in a UMD. Aside from some flaws, there's no denying GTA: Liberty City Stories is a superb game and may well be the PSP's killer game.


text:
Hoewel dit spel niet op de grote schaal van GTA: San Andreas is, houdt het nog steeds de normale GTA-stijl aan. Het mist de 'RPG'-aspecten van GTA:SA, zoals het verbeteren van vaardigheden en eten om gezond te blijven, maar het is een mooie terugkeer naar de goeie ouwe tijd van GTA: gewoon schieten, stelen en in leven blijven. Maar het was oorspronkelijk een PSP-game, en ik heb geen PSP, dus ik ben blij dat ze het hebben geporteerd. Ik hoop ook dat ze Vice City Stories op een gegeven moment naar PS2 sturen, ook al is dat pas over een jaar, zoals met LCS.
' Het leuke is dat de game zich afspeelt in hetzelfde oude Liberty City als GTA III, maar met de graphics van San Andreas. De gebouwen, voertuigen en personages zien er schoner en geavanceerder uit. Het is leuk om een nieuw gezicht te zien in een oude stad.
Het enige wat me dwarszit, is het ontbreken van een goede radiozender. Deze game zou zich afspelen in 1998, en ik herinner me een heleboel goede muziek uit die tijd, die niet in de game zit. Ik zet de radio gewoon uit als ik in een voertuig stap.
Ik geef het een 9/10. Het is niet San Andreas en dat verwacht ik ook niet. Ik vind het op zich al een uitstekend spel, en het enige wat nog beter zou zijn, zouden fatsoenlijke radiozenders zijn.

text_en:
While this game isn't on the grand scale of GTA: San Andreas, it still holds true to the normal GTA style. Its missing the "RPG" aspects of GTA:SA, like improving skills and eating to stay healthy, but its a nice throw-back to the good ol' days of GTA: just shoot, steal, and stay alive. But it was originally a PSP game, and I don't have a PSP, so I'll just be grateful they ported it. I also hope they port Vice City Stories to PS2 at some point, even if its not for a year like with LCS.

One thing that's nice is that the game is set in the same old Liberty City as GTA III, but with the graphics quality of San Andreas. There's a cleaner, enhanced look to the buildings, vehicles and characters. Its nice to see a new face on an old city.

The only thing that bugs me is the lack of a good radio station. This game is supposed to be set in 1998, and I remember a lot of good music from those days, which is absent from the game. I just turn the radio off every time I enter a vehicle.

I give it an 9/10. Its not San Andreas and I'm not expecting it to be. I think its an excellent game in its own right, and the only thing better would be decent radio stations.


text:
Ik heb dit spelletje net voor de tweede keer afgemaakt. Voor degenen die het nog niet hebben gekocht en twijfelen of ze het wel moeten kopen, zeg ik: denk niet dat dit net zoiets is als GTA3. Dat is het niet.
De stad heeft dezelfde indeling, maar de stukjes zijn anders. Ik wil hem niet bederven door te zeggen dat het spelen ervan twee dagen constante waarde heeft.
Het enige echte probleem dat ik had, was dat ik probeerde het in een tijdlijn te plaatsen bij de andere. GTA, GTA Londen en GTA2 maken geen deel uit van deze saga. GTA3 GTA VC GTA SA en Liberty City vormen een saga, maar er is geen logisch patroon in welke volgorde dat gebeurt. Ik heb besloten dat de GTA SA, de GTA VC en de GTA 3 als laatste komen.
Hoe dan ook, los van mijn logica, als je van de eerste GTA's houdt, zul je ook van deze houden. Vergeet alleen niet dat het 18 is, dus niet voor kinderen.

text_en:
I have just completed this game for the second time. For those who haven't bought it and are doubting buying it i will say, don't think this will be like GTA3. Its not.

The city is the same layout but bits are different. I wont spoil it as its worth two days constant playing it.

The only real problem i had was trying to put it into a time line with the others. GTA, GTA London and GTA 2 aren't part of this saga. GTA3 GTA VC GTA SA and Liberty City stories form a saga but there's no logical pattern into which order that go. So far I've decided its GTA SA, GTA VC, LCS and then GTA 3 last.

Anyway, my logic aside, if you love the first GTA's you'll love this. Just remember, its 18 so not for kids.


text:
Ik hoopte al op een mooie, stevige, draagbare Grand Theft Auto sinds ik een tijdje geleden voor het eerst Grand Theft Auto: San Andreas speelde. Nou, God moet dit geweten hebben en is tegen me geweest, want dit is de vreselijke draagbare Grand Theft Auto die ik krijg. Ik vind het helemaal niet leuk en het is alleen de moeite waard om te kopen als je echt een draagbare Grand Theft Auto wilt, maar in dat geval moet je Vice City Stories kopen, en niet dit waardeloze spel. Het is saaier en saaier dan wat dan ook, en de Grand Theft Auto-franchise ziet er stom uit. Het is een verschrikkelijk spel dat zelfs de meest fanatieke fan van Grand Theft Auto zal verachten.

1/10 1/2.

text_en:
I was hoping for a nice, solid portable Grand Theft Auto ever since I first played Grand Theft Auto: San Andreas a while back. Well, God must've known this and have been against me, because this is the terrible portable Grand Theft Auto I get. It is not at all fun to me, and is only worth buying if you really want a portable Grand Theft Auto, but in that case, you should buy Vice City Stories, and not this crummy game. It's more dull and boring than anything, and makes the Grand Theft Auto franchise look stupid. It is a terrible game that even the most die-hard fan of Grand Theft Auto will despise.

1/10


text: Belmondo is een van de grootste filmacteurs aller tijden. Hij is heel goed in drama, in actie en ook in komedies. Zijn personage is altijd opwindend en zijn charme klimt van het scherm. Ik denk dat iedere man een beetje Belmondo wil zijn en iedere vrouw een beetje Belmondo wil hebben. Nu is hij in deze rol Stephan, de man die van de vrouw houdt. Hij houdt van zijn vrouw, zijn vrouw, maar hij houdt van elk mooi meisje ter wereld. Meer meisjes dan er dagen zijn. Maar er is één regel: neem het meisje niet mee naar huis.<br />Als zijn vrouw een keer wegvliegt, overtreedt hij die regel. Hij ontmoet Sophie Marceau en neemt het mooie jonge meisje mee naar huis. Belmondo: dit is mijn vrouw, dit is mijn vrouw, de lift heeft een bepaald geluid, toen kwam mijn vrouw. En wat kan een man doen als er een jong meisje thuis is en zijn vrouw komt thuis? Belmondo: dit is, dit is, dit is mijn dochter. En hier begint een van de grappigste, grootste komedies aller tijden, met gedenkwaardige momenten. Ik bied deze film aan aan iedereen die graag wil lachen. Grote punten, grote Belmondo, sexy Marceau, sexy vrouw. Veel plezier!

text_en:
Belmondo is one of the greatest movie-actors all time. He is very good in drama, in action, and also in comedy. His character is always exciting and his charm climb down from the screen. I think, every man want to be a little bit Belmondo, and every women want to own a little bit Belmondo. Now, in this role, he is Stephan, the man, how loves woman. Loves his woman, his wife, but loves every beautiful girl all over the world. More girls, than day. But there is one rule: don't take home the chick.

Once, when his wife fly away, he violate the rule. Met Sophie Marceau, and take the beautiful young girl home. But before the action comes funny noise from the elevator. Belmondo: this is my wife, this is my wife, the elevator has a specific noise, when came my wife. And what can a man do, when there is a young girl in home, and the wife comes home. Belmondo: this is. this is. this is my. daughter. And here begin one of the funniest, greatest french comedy all time, with memorable moments. I offer this movie everyone, who want to laugh a lot. Great points, great Belmondo, sexy Marceau, sexy wife. Have fun!


text: Perfect! Zijn er maar twee fans van deze film? Ongelooflijk! Ik denk dat dit een van Belmondo's beste nummers is. We kunnen zien dat hij in verschillende toneelstukken heeft gespeeld. IN THEATRE!!! Het verhaal is normaal maar het is geen probleem! Misschien is de 5,4 wel voor de toneelscènes. Ik heb van elk woord van de film genoten. Deze film is een glorieuze overwinning van de Europese film. Williams is goed. Carrey is geweldig. Maar het drama is in Europa geboren. (Eigenlijk kan alleen een Europese acteur deze rol spelen.) Belmondo is perfect, Laforet is perfect, Marceau is niet zo perfect maar we houden van haar sinds La Boom. Een gemakkelijk vermaak, je moet ernaar kijken! En dan weet je dat het een script is dat je uit je hoofd kent. PS: Sorry voor mijn... ' Hongaars-Engels.'

text_en: Perfect! Are there only two fans of this movie? Unbelievable! I think, this is one of Belmondo's greatest act. We can see, that he played in several plays. IN THEATRE!!! The story is usual but it's not a problem! Maybe the 5.4 is for the theatrical scenes. I enjoyed each word of the film. This movie is a glorious victory of the European film. Williams is good. Carrey is great. But drama was born in Europe.( Actually, only a European actor can play this role.) Belmondo is perfect, Laforet is perfect, Marceau is not so perfect but we love her since La Boom. An easy entertainment, you must watch it! And then you'll know it's script by heart. PS: sorry for my "Hungarian English"


text: Wat een geweldige voorstelling! Ik vraag me af waarom sommige mensen deze film niet goed vinden. Oké, hij is nogal dwaas en onecht (?), maar er zijn verschillende dwaze films over de hele wereld, vooral in de VS. Deze is in Europa gemaakt. Het is geen afschuwelijke Duitse film die is gemaakt voor afschuwelijke Duitse tieners... Het is een Franse COMEDY (!!!!!) die is gemaakt voor gezonde Europese mensen! (Mijn grootouders waren Duitsers, en ik ben Hongaars, dus ik heb een mening over het Frans:)) Dus dit is NIET een politieke zin!) Dus mis deze film niet als je een echt leuke komedie wilt zien. Ik vind dat de Europese stijl in komedie met Belmondo's acteerwerk nooit sterft! Het is onderhoudend en onvergetelijk. Voor iedereen. Er zijn maar een paar acteurs die deze rol zo perfect kunnen spelen als Belmondo. Mis het niet!

text_en: What a great performance! I wonder why some people don't like this movie. OK, it's rather silly and unreal(?), but there are several silly movies all around the world especially in the USA. This was made in Europe. It's not an awful German film that was made for awful German teens...It's a French COMEDY(!!!!!) was made for healthy European human beings! (My grandparents were Germans, and I'm Hungarian, so I have opinion about French:-))), so this is NOT a political sentence!) So, don't miss this movie if you'd like to see a really enjoyable comedy. I think, the European style in comedy with Belmondo's acting never dies! It's entertaining and unforgettable. For everybody. Only a few actors can play this role so perfectly like Belmondo does. Don't miss it!


text:
Ik vond het heel interessant dat bijna alleen Hongaren recensies over deze film schreven.
Over de film: IMO is een typische Franse komedie met veel g<0xC3><0xAA>nante en malle maar grappige situaties en goed acteerwerk. Belmondo is in topvorm, de dames zijn oké. Als je van Franse komedies houdt, is dit echt iets voor jou.
Wat deze film voor veel van mijn medeburgers onvergetelijk maakt, is de uitzonderlijk hoge kwaliteit van de Hongaarse nasynchronisatie. Ik bedoel, ik heb deze film gezien met het oorspronkelijke geluid en ik moet zeggen dat ik niet half zoveel plezier heb gehad als toen ik hem zag met de Hongaarse stemmen. In Hongarije worden films op de tv meestal zo genoemd en in het land was de kwaliteit van het acteerwerk jarenlang de beste van het land. Maar ik ben bang dat dat tegenwoordig langzaam minder wordt.) Veel Hongaren kennen het hele script uit hun hoofd en het is altijd leuk als je een regel uit deze film citeert. Voor ons is het gewoon leuk.
Zoals ik al eerder zei, is dit misschien niet jouw ding. Maar voor de lol kun je ernaar kijken op een dag dat er niet veel te doen is (ik wou dat ik er meer had). Het is onmogelijk om <0xE2><0x80><0x93> in ieder geval <0xE2><0x80><0x93> niet te glimlachen om het lieftallige personage van Belmondo.

text_en:
I found it very interesting that almost only Hungarian people wrote reviews on this film.

About the film: IMO this is a typical French comedy, with lots of embarrassing and silly but funny situations and decent acting. Belmondo is in top form, the ladies are OK. If you like French comedies this is right up your street.

What makes this movie unforgettable for many of my fellow citizens is the extremely high quality of the Hungarian dubbing. I mean, I watched this film with the original sound and i have to tell you I didn't get half of the pleasure than watching it with the Hungarian voices.( In Hungary films on TV are usually dubbed and the standard of voice acting in the country was top notch for years. It's slowly declining nowadays, though, I'm afraid.)Many Hungarians know the entire script by heart and it's always a good party thing if you quote a line from this film. To us it's just fun.

Like I said earlier this might not be your cup of tea. However, just for the laughs you can watch it on a day when there's not much to do(I wish I had more of them). It's impossible not to -at least- smiley on the lovely character played by Belmondo.


text:
Net als mijn medeburger vind ik het ook nogal vreemd dat van de zes commentaren op deze film er vier (en van nu af aan vijf) door Hongaren zijn geschreven. Het is ook vreemd om te zien dat de twee andere recensenten (uit Duitsland) beweren dat deze film waardeloos is. Het zou werkelijk fascinerend zijn om de mening van een fransoos te lezen, aangezien dat de oorspronkelijke taal van 'Joyeuses Paques' is. Dus zou iemand uit Frankrijk, die de film ook deze regels heeft zien lezen, alstublieft uw indrukken willen doorgeven. Het feit dat er zo'n kloof bestaat tussen de Duitse en Hongaarse meningen leidt tot veel controverse. Is dit een goede of een slechte film? Is dit werkelijk een van de grappigste rollen van Belmondo (volgens de Hongaars-Hongaarse opvatting) of is zijn acteerwerk alleen maar een stormloop (volgens de Duitse opvatting)? In de eerste plaats moet ik toegeven dat ik, als Hongaar, elke keer als ik de film zie, er met volle teugen van geniet. Ik moet hem met Pasen altijd zien, en zoals anderen al hebben gezegd, kennen de mensen uit deze film een paar zinnen uit het hoofd. Mijn familie schatert het uit als dit kunstwerk op tv komt. Ik heb hem dit voorjaar op dvd gekocht en sindsdien hebben we hem zo'n vijf keer gezien. Belmondo is briljant. Toen ik voor het eerst de Duitse recensies las, dacht ik dat ze over een andere film schreven. Hoewel ik moet toegeven dat de scène met de boot in het begin belachelijk is, compenseren de dialogen zulke fouten. Elke zin in deze film is een komedie. Ik begon na te denken toen ik me de enorme kloof tussen de meningen van de twee naties realiseerde. Is het mogelijk dat we in Hongarije over het algemeen zo'n 'keihard' gevoel voor humor hebben dat we lachen om dingen die normale mensen meelijwekkend en belachelijk vinden? Of zijn het de Duitsers die helemaal geen gevoel voor humor hebben? Geen van deze beweringen kan waar zijn, en ik vind het ook onmogelijk dat er zo'n groot cultureel verschil tussen de twee naties bestaat. Ik ben het met je eens dat de sleutel de Hongaarse nabootsing moet zijn. Het Hongaarse script is buitengewoon geestig (vertaald door Pataricza Eszter, een van onze beste vertalers). Sztankay István (die in deze film Bébel nabootste) is verreweg de beste Hongaarse stem voor Belmondo (afgezien van Garas Dezsna, die in Le Professionnel zijn stem had). Sztankay in de Hongaarse versie is over de top, killer-diller, otaber-funny. De verleidelijke sexy toon van _Almási sánva_ die de rol van Marie Laforstont begeleidt, gaat alle begrip te boven, en de jonge _Gtetz Anna_ is ook charmant als de jonge Sophie Marceau. Dus als je deze film niet leuk vindt, kijk hem dan gewoon in het Hongaars.
P.S.
PS. Ik verheug me er echt op om een paar enthousiaste commentaren over deze film te lezen, dus kom op met je Frans, schiet op en schrijf een paar regels.

text_en:
Similarly to my fellow citizen, I also find it rather peculiar, that out of six comments on this film, four (and from now on five) have been written by Hungarians. It is also strange to see, that the other two reviewers (from Germany) claim that this movie is rubbish. It would be really fascinating to read a french viewer's opinion, since that is the original language of "Joyeuses Paques". So should someone from France, who also has seen the film read these lines, please impart your impressions. The fact that there is such a gap between the German and Hungarian opinions, gives rise to much controversy. Is this a good film or a bad one? Is this really one of the funniest roles of Belmondo (according to the Hungarian view), or is his acting merely barnstorming (according to the German view)? First and foremost I have to admit that I, as a Hungarian utterly enjoy the movie every time I see it. I have to watch it every Easter time, and as it was mentioned by others people really know some lines by heart from this film. My family is rolling with laughter whenever this piece of art is on TV. I bought it on DVD this spring, and we've seen it about five times since then. Belmondo is brilliant. When I first read the German reviews, I thought they were writing about another movie. Although I have to agree, that the scene with the boat in the beginning is ridiculous, the dialogues compensate for mistakes like that. Every sentence is a comedy treasure in this film. I started to think when I realized the huge chasm between the two nations' opinions. Is it possible that in Hungary we generally have such a "jerkish" :-) sense of humor that we laugh at things which normal people find pitiful and ridiculous? Or is it the Germans who don't have a sense of humor at all? None of these statements can be true, and I also find it impossible that there could be such a large cultural difference between the two nations. Having considered most aspects of this "mystery", I have to agree that the key must be the Hungarian dubbing. The Hungarian script is extremely witty (translated by Pataricza Eszter who is one of our best movie translators). Sztankay István (who was dubbing Bébel in this film) is by far the best Hungarian voice for Belmondo (apart from Garas Dezső, who was his voice in Le Professionnel). Sztankay in the Hungarian version is over-the-top, killer-diller, über-funny. The seductive sexy tone of Almási Éva accompanying the acting of Marie Laforět is beyond comprehension, and the young Götz Anna is also charming as the young Sophie Marceau. So if you don't like this film, just watch it in Hungarian... :-D

P.S.: I am really looking forward to reading some french comments on this movie, so come on French, hurry up and write a few lines.


text: Om te beginnen moet ik zeggen dat ik een grote fan van Jean-Paul Belmondo ben, al sinds ik hem in de uitbundige originele 'A Bout De Suffle' van de latere remake 'Breathless' (met Richard Gere) heb gezien. Maar deze film is een volslagen vergissing. Hij heeft er misschien een paar keer spijt van gehad dat hij erin was verschenen, maar ik denk dat het salaris niet al te slecht was. En tja, dan is er Sophie Marceau, een heel aantrekkelijke vrouw en een getalenteerde actrice, die net zo goed met gewoon geld naar deze film had kunnen worden gelokt. Ik kan niet zeggen dat ik veel films in mijn leven heb gezien die echt erger zijn dan deze, maar hij doet de grote Bébel geen recht. Naar mijn mening heeft het geen zin om je tijd te verspillen door naar deze film te kijken, want hij is volkomen idioot met een heleboel slechte dialogen en andere fouten. Ik heb deze film voor het eerst gezien toen ik een jaar of elf was. Ik herinner me dat het een warme zomer was en dat ik naar de bioscoop ging om alleen maar wat tijd te doden. Ik wist niet wat me te wachten stond, maar de film was zo slecht dat ik me nog kan herinneren hoe slecht hij was. Gisteren had ik de gelegenheid om hem nog eens te bekijken, deze keer op tv. Ik moet zeggen dat ik, nu ik drie keer zo oud ben als de eerste keer, er nog eens goed naar kon kijken en merkte dat het nog net zo erg was als ik het me herinnerde. Belmondo is een groot acteur, maar hij heeft een paar heel stomme films gemaakt, misschien alleen maar voor het geld. Wie weet. Ik weet in elk geval dat dit een van de stomme films is die hij heeft gemaakt.

text_en: First, I have to say that I am a big fan of Jean-Paul Belmondo, ever since I saw him in the french original "A Bout De Suffle" of the later remake "Breathless" (with Richard Gere). But this film is a total mistake. He might have regretted it a few times to have appeared in it, but I guess the salary wasn't too bad. And well, there's Sophie Marceau, a very nice-looking woman and talented actress, who might just as well have been lured into this movie by plain money. I cannot say that I've seen a lot of movies in my life that are really worse than this but it doesn't do the great Bébel justice. In my opinion it makes no sense to waste one's time watching this picture, since it is completely idiotic with a lot of bad dialogs and other mistakes. I first saw this movie when I was about eleven years old. I remember it was a hot summer and I went to the cinema for no specific reason other than to kill some time. I didn't know what I was in for but the movie was so bad I can still remember how bad it was. Yesterday I had the opportunity to watch it again, this time on TV. I must say, now at an age well thrice as old as the first time, I could take a second look and found it was really as bad as I remembered it. Belmondo is a great actor but he made some really silly movies, maybe just for the money. Who knows. At least, I know this is one of the silly ones he made, definitely.


text: O ja, het beroemde Franse gevoel voor humor. Het begint met een speedboot die zonder aanwijsbare reden door een schuur vaart en dan volgen er nog meer scènes. Bebel doet alsof hij de rol van wijlen Louis de Funes speelt: hyperactief, nerveus, over de top. De plot is heel amusant... maar dat is het niet. Opnieuw ontaardt de hele film in een klucht die helemaal geen plot heeft en telkens wanneer Lautner, die normaal een bekwame regisseur is, de plot volledig uit het oog verliest, voegt hij er een achtervolging aan toe die nergens op slaat. Een paar schimpscheuten over Mitterands regering en dan zelfs nog een poging om van deze kalkoen een politieke satire te maken. Wat grappig... de socialist draagt een rode das en praat als Lenin op zuur. Het enige goede aan deze film is de huwbare Sophie Marceau, die vaak tamelijk naakt te zien is.

text_en: Ah yes, the famous French sense of humour. It's starts with a speed boat going through a shed for no apparent reason at all and then double takes of that. Bebel acts like he is stepping in for the late Louis de Funes- hyperactive, nervous, over the top. The plot reads quite amusing- it's not. Again the whole film degenerates into a farce that has no plot whatsoever and whenever Lautner, normally a competent director, loses the plot completely he adds a car chase which does not make any sense whatsoever. A couple of jibes at Mitterand's government then even try to turn this turkey into a political satire. How funny- the socialist wears a red tie and talks like Lenin on acid. The only good thing about this film is the nubile Sophie Marceau who is frequently fairly naked.


text: Ik weet niet waar die verwaande recensenten vandaan komen, maar dit programma had een paar van de beste komische sketches aller tijden. Mijn persoonlijke favoriet zijn de andere Sesamstraatfiguren die proberen Bert een afspraakje te bezorgen en hem aan de bar aan Oscarina voorstellen. Als iemand aandacht besteedt aan een komisch programma, zal hij ontdekken dat meer dan de helft van de sketches niet grappig is, zelfs de beste Monty Python niet. De _newz_ was op zijn minst zo grappig en bijna zo oneerbiedig. Het was een genoegen om Brad Sherwood weer op tv te zien. Het herinnert me eraan hoe ik de _newz_ waardeerde. Net als alle video's op het web over het programma. Ik wou dat de Sesamstraat-composities op de rails stonden. Zeg maar dat het leuk zou zijn om een goede dvd te kopen. Of zelfs een set.

text_en: I don't know where the uppity reviewers come from but this show had some of the best comedy sketches ever. My personal favorite is the other Sesame Street characters trying to get Bert a date and introducing him to Oscarina at the bar. If someone pays attention to any comedy show, they will find more than half of the sketches are not funny, even the great Monty Python. The NEWZ was at least that funny and almost that irreverent. It was a pleasure to see Brad Sherwood again on TV. It reminder me of how much I liked the NEWZ. Like all the videos on the web about the show. Wish the Sesame Street parodies were on line. Agree that it would be nice to buy a best of DVD. Or even a set.


text: Ik heb de andere programma's zoals dit gezien, SNL, MadTV enzovoort, maar dit was het beste zolang het duurde. Ik kijk wekelijks naar YouTube om te zien of iemand nieuwe clips heeft ge<0xC3><0xBC>pload. Mijn favoriete item was Tommy Blaze die het nieuws deed, en mijn favoriete parodie was de politieke parodie van Sesamstraat. Ik denk dat Bert de nominatie had gekregen en dat Ernie hem smeekte om een baan in zijn regering, maar Bert had zich sindsdien afgezonderd van de koeken- en melkverslaafden en probeerde hem af te poeieren. Het was echt hilarisch.<br />Ik weet niet waarom de producers de programma's niet op dvd zetten. Ik zou er twintig dollar voor betalen, en ik ben goedkoop.

text_en:
I've seen the other shows like this, SNL, MadTV, etc, but this was the best while it lasted. I check YouTube weekly to see if anyone has upload an new clips from it. My favorite feature was Tommy Blaze doing the news, and my favorite skit was the Sesame Street muppet political skit. I think Bert had received the nomination and Ernie was begging him for a job in his administration, but Bert had since distanced himself from the cookie and milk addict and was trying to brush him off. It was truly hilarious.

I don't know why the producers don't put the shows on a DVD. I'd pay 20 bucks for it, and I'm cheap.


text: Bijna 15 jaar later kan ik me nog veel van de parodieën en korte films herinneren. De korte films van Shawn Alex Thompson waren briljant, My Beautiful Cigarette (zou My Lovely Cigarette kunnen zijn) en Patterns waren mijn favorieten! Sketches als de Sesamstraat- parodieën, Oopsy Digit, The Association for Apathy, Hooked on Phonics, om nog maar te zwijgen van de tirades van Tommy Blaze, waren zóóó goed. Ik wou dat ik de hele serie kon kopen! Het was om één uur's nachts op wat toen The WB-kanaal 11 was. Ik zag het niet en ik begrijp niet waarom die tijdsloting. Ik denk dat dit programma het daarom niet haalde, omdat The Newz net zo goed was als Kids in the Hall en veel beter dan Saturday Night Live.

text_en: Nearing 15 years later and I CAN remember many of the skits and shorts. The movie shorts by Shawn Alex Thompson were brilliant, My Beautiful Cigarette(might be My Lovely Cigarette) and Patterns were my favorites! Sketches like the Sesame Street parodies, Oopsy Digit, The Association for Apathy, Hooked on Phonics, not to mention Tommy Blaze's rants, were sooo good. Wish I could find the complete series to purchase!! It was on at one o'clock in the morning on what was then The WB-channel 11. I didn't and don't understand why that time slot. I think that is why this show didn't make it, because The Newz was as good as Kids in the Hall and much better than Saturday Night Live.


text:
Een groep Amerikaanse studenten reist naar een afgelegen deel van Servië om getuige te zijn van een oeroud voor-christelijk ritueel. Bij aankomst ontdekken ze echter dat ze in de val zijn gelokt: de excentrieke plaatselijke bevolking is van plan om de maagdelijke eenling Beverly Putnic (Mary Kohnert) als bruid aan de duivel aan te bieden; de rest van de studenten is vervangbaar.
Als ze het dorp uit vluchten, stappen ze op een passerende stoomtrein, maar ze komen er al snel achter dat de locomotief wordt bestuurd door zigeunerzwarte magie, en dat hun volgende halte een ongepland rendez-vous zal zijn met de satanische Serviërs, die erop gebrand zijn hun huwelijksplechtigheid in gang te zetten. Amok Train (ook wel bekend als Beyond the Door III) klinkt met zijn bespottelijke plot, een behoorlijke hoeveelheid goedkope smurrie en stapels echt sneue modeleffecten als de hemel voor een liefhebber van slechte films; de eerste paar scènes gaven me in elk geval een redelijke hoop, want ze bevatten een volkomen overbodige douchescène en een dwerg - twee van mijn 'essentiële ingrediënten' voor een lollige, goedkope film. Helaas blijkt de film ondanks een heleboel dwaze momenten nog steeds buitengewoon saai te zijn, dankzij een script dat, net als de trein van de film, nergens naartoe gaat. Als de hoofdpersonen eenmaal in de Oost-Europese sneltrein zijn gestapt, bestaat de film uit een eindeloze reeks slecht gedoseerde en eentonige actiescènes (waarin een weinig overtuigend Hornby-model regelmatig zijn sporen achter zich laat om door namaak-plastic bomen te ploegen), saaie scènes waarin de autoriteiten een plan proberen te bedenken om de trein tot stilstand te brengen (en uiteindelijk met het geweldige idee komen om te proberen hem te laten ontsporen!), en doodsaaie gesprekken tussen de studenten, een conducteur en een pittige vrouwelijke dief, die haar brood verdient met het stelen van de passagiers.

De monotonie wordt af en toe onderbroken door enkele welkome scènes van buitensporig bloederig gedrag (waaronder een spetterende 'gezichtsspetter'). Een lichaam dat slordig in tweeën wordt gescheurd door een ketting, een indrukwekkende spietsing en een volslagen krankzinnige, krankzinnige onthoofding door een trein die door een moeras dendert!), maar hoeveel bloed er ook werd vergoten, het totaal gebrek aan sfeer, het afschuwelijke acteerwerk en de onzinnige verhaallijn van de film konden het niet goedmaken.
De film eindigt met een'verrassings'-einde, waarin Beverly de duivel en zijn coven halverwege de ceremonie te slim af is door te onthullen dat ze geen maagd meer is, nadat ze in de trein is ontmaagd door de geest van een zestiende-eeuwse, stomme fluitspelende monnik (die ouwe!).

text_en:
A group of American students travel to a remote part of Serbia to witness an ancient pre-Christian ritual. However, on their arrival, they discover that they have actually been lured into a trap: the freaky locals intend to offer virginal loner Beverly Putnic (Mary Kohnert) to the Devil as a bride; the rest of the students are expendable.

Fleeing the village, the group board a passing steam train, but soon learn that the locomotive is being controlled by gypsy black magic, and that their next stop will be an unscheduled rendezvous with the Satanic Serbians, who are keen to get their wedding ceremony under way.

With its ridiculous plot, a fair amount of cheesy gore, and loads of really shonky model effects, Amok Train (AKA Beyond the Door III) sounds like a bad-movie fan's idea of heaven; the first few scenes certainly had my hopes fairly high, for they feature a completely gratuitous shower scene and a dwarftwo of my 'essential ingredients' for a fun, trashy movie. Alas, despite plenty of daft moments, the film still proves to be extremely tedious, thanks to a script that, like the movie's train, goes nowhere fast.

Once the main characters have boarded the Eastern European express, the film comprises of an endless array of badly directed and monotonous action set-pieces (in which an unconvincing Hornby model frequently leaves its tracks to plough through fake plastic trees), dull scenes in which the authorities attempt to devise a plan for stopping the train (eventually coming up with the great idea of trying to derail it!!), and boring-as-hell conversation between the students, a conductor, and a spunky female thief, who makes her living stealing from the passengers.

The monotony is occasionally punctuated by some welcome scenes of outrageous gore (including a splattery 'face-peel', a body messily torn in half by a chain, an impressive impalement, and a totally crazy-bonkers-insane decapitation by the train as it thunders through a swamp!!!), but no amount of blood-letting could make up for the film's complete lack of atmosphere, awful acting, and nonsensical narrative.

The film finishes with a 'surprise' ending, in which Beverly defeats the Devil and his coven mid-ceremony by revealing that she is no longer a virgin, having been deflowered on the train by the ghost of a 16th century mute flute-playing monk (that old chestnut!).


text: De waardering is misschien een beetje lager... vanwege mijn liefde voor deze kleffe horrorfilm! Ik heb die film gezien toen ik klein was, mijn moeder keurde het niet goed dat een kind van 8 films op de lagere school bekeek, maar mijn vader kon het niet schelen, haha! (de moeder werkte toen's nachts.) Besefte later (jaren later, meer 14 jaar later) dat deze film absoluut niets te maken heeft met de eerste Beyond the Door-film. De plot van de film is gebaseerd op een meisje dat Beverly heet, dat de aandacht van de Prins der Duisternis heeft getrokken. Ze heeft het teken van de duivel op haar buik, zodat het publiek duidelijk kan zien dat het teken het hoofd van Satan is, maar Beverly denkt dat het een geboorteteken is. Ze zit niet meer in de Europese cultuurklas op haar school, en haar docent gaat met de klas naar een of ander Slavisch buitenland. De boeren in deze streek zijn belachelijk geportretteerd: arme, bleke, invalide mensen die maar wat rondschuifelen, staren en bakstenen tegen elkaar klappen (het klappen van bakstenen is tegen het eind van de film, als de trein eindelijk ontspoord is en ze Beverly komen halen om haar voor te bereiden op 'haar bruiloft'). De rest van de film bestaat uit krankzinnige treinritten, meerdere ontsporingen <0xE2><0x80><0x93> met'superieure special effects' waarmee ik bedoel dat alle ontspoorde opnamen bestaan uit een modeltrein die op een modelspoorbaan op het platteland rijdt; verscheidene onthoofdingen <0xE2><0x80><0x93> die allemaal slecht gemaakte dummyhoofden zijn. Uiteindelijk, als al haar klasgenoten dood zijn, wordt ze in de trein achtergelaten met de geheimzinnige fluitspelende monnik (die hij niet kan spelen <0xE2><0x80><0x93> zijn vinger en ademhalingsritmes komen niet overeen met de fluitmuziek), die 'haar helpt haar maagdelijkheid te verliezen' om te ontsnappen aan de behoefte van de Prins der Duisternis aan haar <0xE2><0x80><0x93> het meisje moet maagd zijn om 'van hem' te kunnen zijn. De boeren van het platteland komen haar halen en worden op de alter ego gezet voor de'maagdelijke test' van een blinde, grof ogende oude vrouw die haar hand tussen Beverly's benen legt om haar zuiverheid te controleren. Als ze ontdekken dat ze onrein is, worden alle boeren en Satan (die op dat moment uit de aarde oprees) verbrand en exploderen. Beverly is de enige die nog in leven is om naar huis terug te keren. Ik ben al jaren op zoek naar deze film, en toen ik hem vond, deed ik het bijna in mijn broek (maar ik deed het niet, ik gebruikte het alleen als referentie voor mijn extreme opwinding). Voor mij is dit een van de grootste kleffe horrorfilms uit mijn jeugd. Je hoeft me natuurlijk niet op mijn woord te geloven, je kunt het met me eens zijn of het helemaal niet met me eens zijn. Al met al ben ik ZO BLIJ DAT IK deze film heb gevonden, en ik zal hem altijd prachtig vinden. Probeer hem maar eens en kijk wat je ervan vindt.

text_en: The rating may be off a little bit..due to my love of this cheezy horror movie! I saw this movie when I was little,my mom didn't approve of an 8 year old watching R-rated movies, but my father didn't care ha-HA! (the mom was working midnights then). Realizing later (years later, more like 14 years later)that this movie has Absolutely NOTHING to do with the first Beyond the Door movie. The plot of the movie is based around a girl named Beverly, who has caught the eye of the Prince Darkness. She has the mark of the devil on her stomach, that the audience can clearly see the mark as the head of Satan, but Beverly just thinks it's a birth mark. She is apart of this European culture class at her school, and her professor is taking the class to some Slavic-type foreign country. The peasants of this county are ridiculously portrayed: poor,pale, invalids that just shuffle around, stare and clap bricks together (the clapping of bricks is towards the end of the movie as the train is finally derailed and they are coming to get Beverly to prepare her for "her wedding"). The rest of the movie consists of crazy train rides, multiple derailments - with "superior special effects" by that I mean all the derailing shots consist of a model train running on a country-side model surface; several decapitations - all of which are poorly made dummy heads. Eventually after all her classmates are dead, she is left in the train with the mysterious flute playing monk (which he cannot play - his finger and breathing rhythms don't match up with the flute music), whom "helps her lose her virginity" in order to escape the Prince of Darkness' want of her - the girl has to be a virgin in order for her to be 'his'. The country peasants come and get her and is placed on the alter for the "virgin test" from a blind, grossly looking old woman that puts her hand between Beverly's legs to check her purity. Finding out that she is impure, all the peasants and Satan (whom was rising from the earth at that time) are burned and explode. Beverly is the only left alive to return home. I have been looking for years for this movie, when I did find it, I almost peed my pants (I didn't though, just using as a reference for my extreme excitement). To me, this is one of the greatest cheezy horror movies of my childhood. You obviously don't have to take my word for, you may agree or totally disagree with me. All in all, I am SOOO GLAD that I found this movie, and I will always love it. Just give it a try and see what you think.


text: Deze film, die zich afspeelt in Oost-Europa, gaat over een groep jonge mensen die gevangenzit in een demonische, bloeddorstige trein. De effecten zijn erg slecht, ook al is er wat bloed te zien, en het verhaal is stom. De trein maakt amok en neemt meedogenloos alle obstakels die er zijn <0xE2><0x80><0x93> hij rijdt over de rails, ploegt door velden en bossen (zonder te ontsporen!), rijdt door meren en moerassen (zonder te zinken!) en knalt dwars door geparkeerde vrachtwagens heen (zonder te exploderen!). Een voor een sterven de onschuldige jongelui in de trein een gruwelijke dood, onthoofd, doorboord door versplinterde seinpalen of in tweeën gescheurd door ijzeren kettingen die de treinwagons met elkaar verbinden. Aan het eind wordt de schijnbaar onstuitbare trein tegengehouden door een bom gemaakt van zwart kruit uit vijfentwintig patroonhulzen! Ik bedoel... kom op, mensen! Hoe stom kan een horrorfilm zijn? Nou, als je daarachter wilt komen, kijk dan deze. Of liever niet. Want het is de moeite niet waard. Het is tijdverspilling. Er zijn betere dingen te doen met je tijd <0xE2><0x80><0x93> en als het moet, kijk dan naar elke andere horrorfilm dan deze... Jasper P. Morgan.

text_en: Set in Eastern Europe, this movie about a group of young people trapped in a demonic, bloodthirsty train is an utter disappointment. The effects are very bad, even though there is some gore, and the story is stupid. The train runs amok and relentlessly takes on any obstacles there are - it runs on and off the tracks, plows through fields and woods (without derailing!), runs through lakes and swamps (without sinking!!) and crashes through trucks parked across the tracks (without exploding !!!). One by one the innocent youngsters aboard the train die a horrible death, from being decapitated, speared by splintered signal poles, or torn in halves by iron chains connecting the railway cars. At the end the seemingly unstoppable train is being stopped by a bomb made of black powder from two dozen shotgun shells! I mean...come on, folks! How stupid can a horror movie get? Well, if you want to find out, watch this one. Or I'd rather you don't. Cause it's not worth your while. It's a waste of time. There are better things to do with your time - and if you must, then watch any other Horror movie but this one... Jasper P. Morgan


text: 'Beyond the Door 3' is een zielige rotzooi. Het acteerwerk is afschuwelijk, het script is waardeloos en de muziek is afschuwelijk. Absoluut geen spanning, geen sfeer, alleen maar saaie, betekenisloze k* Oké, er zijn een paar goeie bloederige stukken, bijvoorbeeld dat een vent doormidden wordt gesneden met een ketting, maar de film is niet erg bloederig, dus bloedhonden zullen teleurgesteld zijn. Het einde is een van de ergste ooit. De special effects zijn van acceptabel tot volkomen nep. Ik ben een grote horrorfan en ik kon deze echt niet waarderen. Om het samen te vatten: 'Beyond the Door 3' is oké om te lachen met vrienden, maar veel succes als je dit twee keer moet doormaken. Verspil je kostbare tijd niet tenzij je van heel slechte horrorfilms houdt.

text_en: "Beyond the Door 3" is a pathetic trash.The acting is horrendous,the script is putrid and the music is awful.Absolutely no suspense,no atmosphere,just boring,meaningless c*** OK,there are some good gore bits for example one guy is cut in half by a chain,but the film isn't very bloody,so gore-hounds will be disappointed.The ending is one of the worst ever.The special effects rank from acceptable to totally fake.I'm a big horror fan and I really couldn't appreciate this one.To sum up,"Beyond the Door 3" is okay to laugh at with friends,but good luck sitting through this twice.Don't waste your precious time unless you like really bad horror movies.Not recommended.


text: 'Café Américain' is beslist een van de beste komische series die ik ooit heb gezien. Hilarisch en geestig; soms het cultuurverschil als'speciaal' gebruikend. Jammer dat het maar één seizoen heeft geduurd; ik begrijp niet waarom andere komische series van een minder kaliber het langer uithouden. Het bleek waarschijnlijk dat dit soort komedie niet voor iedereen was (en het beïnvloedde de kijkcijfers)?<br />Hoe dan ook, Fabiana en de scènes met zijn vriendje zijn zo gedenkwaardig voor me. Het amuseerde me altijd zijn over-jaloerse vriendje te zien schreeuwen: 'Ik vermoord je, ik vermoord je twee keer!' Valerie Bertinelli was geweldig. Deze serie is echt leuk om te zien. Het is inderdaad een ondergewaardeerde komedie, IMHO. Deze comedy wordt van harte aanbevolen.

text_en:
" Cafe Americain" is definitely one of the best sitcoms I have ever watched. Hilarious and witty ; sometimes using culture difference as "spice". Too bad it only lasted one season ; I can't understand why while other sitcoms which were in lesser caliber can survive longer. Probably it turned out that this type of comedy was not for everybody's liking (and it affected its rating)?

Anyhows, Fabiana and his boyfriend scenes are so memorable for me. It never failed to amuse me watching his over-jealous boyfriend screaming "I"ll kill you, I'll kill you two times!" Valerie Bertinelli was awesome. This serial is really fun to watch. It is indeed an underrated comedy show, IMHO. For those who haven't watched ; this sitcom is highly recommended.


text:
Een man die sezjant heet is zo'n film die niet voor iedereen is weggelegd, maar diegenen onder ons die er niet de pest aan hebben, zijn er dol op. Hij zit vol stomme grappen, zoals al eerder opgemerkt in de trant van het naakte geweer en het vliegtuig. Omdat hij zich in de Tweede Wereldoorlog afspeelt, ontbreekt het de film volledig aan alle PCismen. Duitsers zijn 'Huns' (of 'Moffen'), Amerikanen zijn 'Yanks', Engelsen zijn 'Limeys', fransen zijn 'Kikvorsen'... je snapt het wel.
De meeste grappen zijn grof en wreed, en daarom houden velen van ons er zo van. Er zaten zelfs een paar Zuid-park-grappen bij, net als jaren geleden toen er nog een Zuid-park was. En het heeft een groot gevoel van zelfbewustzijn dat alleen maar grappig is als het op de juiste manier wordt gedaan, en dat is het.
In de film worden Sarge en zijn peloton verondersteld de brandstofopslagplaats in Tobroek in Noord-Afrika op te blazen. Ik was verbaasd toen ik hoorde dat er een brandstofopslagplaats was in Tobroek, en dat de verwoesting van die plek een enorme invloed had op de tankoorlog in Noord-Afrika.
Maar in de film worden Sarge en zijn mannen verondersteld die op te blazen. Dan komen ze er (nadat het gebeurd is) achter dat ze niet verondersteld worden die op te blazen. Niet echt, maar met rollen als die ene waarin Sarge de aandacht van een heel Duits regiment trekt door naar een van zijn mannen te wijzen en te zeggen: 'Hé, lui, ik heb hier een jood!', is het vrij gemakkelijk om het 'complot' te vergeten en gewoon te lachen om de npc-grappen.
Aanbevolen voor mensen met een dikke huid, die van stompzinnige humor houden. Helpt als je Patton hebt gezien en van oude films uit de Tweede Wereldoorlog houdt.

text_en:
A man called sarge is one of those movies that isn't for everyone, but those of us that don't hate it, love it. It is full of stupid jokes, as noted before in the vein of the naked gun and Airplane. Being set in WW2, it completely lacks any PCisms at all. Germans are "Huns" (or "krauts", Americans are "Yanks", English are "Limeys", french are "Frogs"... you get the picture.

Most of the jokes are crude and cruel, and that is why many of us love it so much. It had some very South-park like jokes years before there was a south park. And it has a great sense of self-awareness that is funny only if it is done correctly, which it is.

In the movie, Sarge and his platoon are supposed to blow up the fuel dump at Tobruk, in Norther Africa. i was surprised to learn that there WAS a fuel dump at Tobruk, and it's destruction had a huge impact on the tank war in norther Africa.

However, in the movie, sarge and his men are supposed to blow it up. They then find out (after the fact) that they Aren't supposed to blow it up. make sense? not really, but with parts like the one where Sarge calls the attention of an entire German regiment to point at one of his men and say "Hey Fellas, i got a Jew up here!!", it's pretty easy to forget the "plot" and just laugh at the NPC jokes.

Recommended for those with thicks skins, who love stupid humor. Helps if you have seen Patton and like old WW2 movies.


text: Een goede filmkomedie heeft net genoeg plot om een paar moppen aan vast te knopen. In dat opzicht kwalificeert _A Man Called Sarge_ zich beslist als een goede komedie. Maar om een andere reden kwalificeert het zich ook als een goede komedie: het is echt grappig. Het is niet slim grappig, of diepzinnig provocerend grappig, het is een goeie ouwe ouderwetse gooi een stel moppen tegen de muur en kijk wat er grappig blijft hangen waar je kunt zien dat de cast zich vermaakte met het maken van de film en als gevolg daarvan vermaakte het publiek zich met ernaar te kijken.<br />Zal het ooit worden beschouwd als een van de beste komedies aller tijden? Nee, dat zal het niet, maar het is beslist een goede manier om een uur en een kop thee te doden.

text_en:
Good film comedy is having just enough of a plot to hang some jokes on. In that respect `A Man Called Sarge' definitely qualifies as a good comedy. However it also qualifies as a good comedy for another reason: it's genuinely funny. It's not clever funny, or deeply thought provoking funny, it's good old fashioned throw a bunch of jokes against the wall and see what sticks funny where you can see that the cast was having a good time making the film and as a result the audience has a good time watching it.

Will it ever be considered amongst the all-time great comedies? No it won't, but it's definitely a good way to kill an hour and a ½.


text: Ik begrijp niet waarom deze film zo vaak over het hoofd wordt gezien. Het is misschien geen klassieker, maar er zitten wel momenten in. Het is waar, soms is de humor nogal hoogdravend, soms zelfs ronduit kinderachtig, maar af en toe zitten er grapjes in die een volwassene zou kunnen begrijpen. De plot is een beetje maf, maar het wordt verrassend goed gespeeld. Het zal je leven op geen enkele manier veranderen, maar het is zinloos amusement en (voor het grootste deel) niet doordacht provocerend voor de lol.

text_en: i do not understand why this movie is so often overlooked. it may not be a classic, but it has it's moments. true, sometimes the humor can be sophomoric, even down right childish at times, but there are the occasional jokes that an adult would to think about to understand. it has a goofy plot, but is surprisingly well acted. it will not change your life in any way, but it is pointless entertainment and (for the most part) non-thought provoking fun.


text:
Deze film is absoluut stompzinnig en tegelijkertijd geweldig. Het is een soort film voor in een vliegtuig. Alle malle moppen komen erin voor, zowel visueel als verbaal.
De ster, Gary Kroeger, speelt gedurende de hele film een redelijke John Wayne-imitatie. Marc Singer als de Duitse Von Kraut is fantastisch en heeft een geweldig accent.
Als je van dit soort films houdt, zoek hem dan op, kijk ernaar en geniet ervan.

text_en:
This movie is absolutely stupid and wonderful at the same time. It's an Airplane-type movie. It does all the silly jokes, visual and verbal.

The star, Gary Kroeger, slips into a fair John Wayne impersonation throughout the movie. Marc Singer as the German Von Kraut, is fantastic, and does a terrific accent.

If you enjoy this type of movie, find it, watch it, and enjoy. It's great.


text: A Man Called Sarge is misschien wel de slechtste film die ooit is gemaakt. Hij wordt vertoond op het 'Sunday Afternoon At The Movies'-ding van de plaatselijke Fox-afdeling. Ik kan mezelf er niet toe brengen ernaar te blijven kijken. De hoofdrollen worden gespeeld door Gary Kroeger en Marc Singer, en het is zogenaamd een Mel Brooks-achtige/Zucker- Abrams-achtige stoeipartij in Noord-Afrika-films uit de Tweede Wereldoorlog (bijvoorbeeld The Desert Fox of The Desert Rats). Het probleem is dat de formule al een beetje verkalkt was tegen de tijd dat Airplane in 1980 werd gemaakt, en dat deze stomende hoop in 1990 werd gemaakt, met een alumnus die nooit ergens naartoe ging en Gary Kroeger heette, uit de verschrikkelijke seizoenen 8-10. En Gary Singer is de nazi-nemesis? Deze film lijkt op _Top Secret_, Young Frankenstein. De kern van de zaak is dit: clichés zijn op zichzelf niet grappig. Als je dronken of stoned bent, is dat misschien niet zo, maar in het kille licht van een nuchtere zondagmiddag is dit een waarheid als een koe, en hoe. Voeg daar het ontbreken van Gene Wilder, Peter Boyle, Madeline Kahn, Marty Feldman of zelfs Leslie Nielsen aan toe, en je krijgt een straffe aflevering. Dit is geen 'hé, dit is zo slecht dat het goed is'-film. Dit is gewoon afschuwelijk, als honderd papiersnippers of een verrassing van bedorven melk.

text_en: A Man Called Sarge may be the worst film ever made. It's playing on the local Fox affiliate's "Sunday Afternoon At The Movies" type- thing. I cannot make myself keep watching it. It stars Gary Kroeger and Marc Singer, and is ostensibly a Mel Brooks-esque/Zucker- Abrams-esque romp through WWII North Africa movies (e.g. The Desert Fox or The Desert Rats). The problem being that the formula was already a bit calcified by the time Airplane was made in 1980, and this steaming heap was sh...uh, made, in 1990, featuring a never-went-anywhere Saturday Night Live alum named Gary Kroeger from the brutally bad seasons 8-10. And Gary Singer is the Nazi nemesis? This movie makes Top Secret look like Young Frankenstein. The basic difficulty is this: Clichés are not in and of themselves funny. I suppose if you're drunk or stoned this might not be true, but in the cold light of a sober Sunday afternoon this truism applies, and how. Add to that the lack of Gene Wilder, Peter Boyle, Madeline Kahn, Marty Feldman or even Leslie Nielsen and you get this punishing feature. This is not a "hey, this is so bad it's good" movie. This is just horrible, like a hundred paper-cuts or being surprised by bad milk.


text: Dit programma gaat voorbij als een koele windvlaag. Het voelt goed, maar voor je het weet is het voorbij! Ik vraag me af wat G.T. dacht toen hij deze serie zo kort maakte. Elke aflevering is maar 5 minuten lang! Je wilt meer, veel meer. Afgezien van de lengte is de stijl van de serie heel weelderig, artistieke animatie. Het heeft het epische gevoel van de film, samen met de humor die G.T. gebruikte in _Samoerai Jack_. Hij gebruikt bijna filmische opnamen met epische scores. De personages worden goed geïnterpreteerd, met de essentie ervan intact.

text_en: This show goes by like a gust of cool wind. It feels good, but before you know it, it's gone! I wonder what G. T. was thinking when he made this series so short? Each episode only 5 minutes long! You want more, a lot more. Besides the length, the style of the series is very lush, artistic animation. It has the epic feel of the movies, along with the humor that G. T. used in Samurai Jack. He uses almost cinematic shots with epic scores. The characters are interpreted nicely, with the essence of them intact.


text: Ik beschouw mezelf als een geluksvogel dat ik een exemplaar van _Star Wars: Cloone Wars_ tegen het lijf ben gelopen. Deze miniserie overbrugt de kloof heel aardig toen aflevering 2 ten einde was en de kloonoorlogen echt op gang kwamen, dus dit deed het heel goed om te laten zien hoe de oorlogen waren. Er zit meer actie in deze ene dvd gepropt dan in de eerste twee voorfilmpjes, bijna alle personages zijn gewend aan hun volledige potentieel en je wilt echt een jedi zijn als je ze hun ontzagwekkende kracht ziet ontketenen, of het nu Yoda, Kit of Mace is. Er zitten geen domme of domme mensen in zoals Jar-Jar Binks of houterig acteerwerk van Anakin. Darth Sidous lijkt hier in feite een stuk angstaanjagender dan in de film. Ik kan nog veel meer zeggen, maar ik vind echt dat ik nu weg moet gaan, want ik wil de rit niet verpesten. Een must voor alle Star Wars-fans.<br />STAR WARS: CLONE WARS 8 UIT 10 VOOR NU IS DIT DE SHADOWMAN DIE JE GOED LUCHT EN GOED NACHT WILT.

text_en:
I consider my-self lucky enough to stumble upon a copy of Star Wars:Clone Wars . This mini series really bridges the gap nicely as episode 2 ended whilst the clone wars really got under way , so this done a really good show of showing what the wars were like . There is more action crammed into this one DVD than the first two prequel movies , nearly all the characters are used to their full potential and you really want to be a jedi as you you see them unleash their awesome power whether it be Yoda , kit , or Mace they all impress . No stupid or silly people in here like Jar-Jar Binks or wooden acting from Anakin . Darth Sidous actually seems a lot more frightening in here than in the movies . I could say more but I really feel that I should leave at that because I don't want to ruin the ride . A must for all Star Wars fans .

STAR WARS : CLONE WARS 8 OUT 10 FOR NOW THIS IS THE SHADOWMAN WISHING YOU GOOD LUCK AND GOOD NIGHT .