text:
Laten we eerst een paar dingen op een rijtje zetten. Deze film is donkere, ongezoete Europese chocola voor de geest, puur en eenvoudig. Hij is ongeveer even zinnig als een film van Jerry Bruckheimer. Of misschien de gemiddelde John Woo-film. Dat wil zeggen, hij is alleen maar zinnig als amusement <0xE2><0x80><0x93> de zuiverste vorm van ontspanning. Nu we dat in de openbaarheid hebben gebracht...
Deze lange film is fraai gemonteerd en goed uitgevoerd. Overal in het geheel zijn hoge productiewaarden aangetoond. Hij is goed geschreven en goed geacteerd. Hij is visueel aantrekkelijk en sfeervol. Hij neemt je in en er komt geen saai moment in voor.
De plot is een mengeling van een seriemoordenaarfilm, een extreme politieke thriller, een krankzinnige nazi-dokterfilm, een geheime 'anti-terrorist'-film. 'Reno is geweldig als een gevaarlijke, nogal brute en vergrijsde, losgeslagen agent die door een geobsedeerde jonge agent uit zijn'retraite' wordt gehaald om een reeks gruwelijke moorden op te lossen. De acteur die de jonge agent speelt, speelt zichzelf goed. De cast van schurken en slachtoffers is overtuigend en meeslepend. De dialoog is van goede kwaliteit en er zijn veel kronkels en wendingen. Je blijft raden tot de laatste scène.' We worden meegenomen op een woeste, duistere en gewelddadige rit door de grimmige onderwereld van mensensmokkelaars in de Turkse sloppenwijken van Parijs (althans, ik denk dat het Parijs was).
Hoe dan ook, degene die deze film heeft gemaakt, was er echt op uit om een publiek te vermaken. Ik denk dat hij daar bewonderenswaardig in is geslaagd.
Zet de film aan, zet je geest uit en geniet.

text_en:
First let's get a couple of things straight. This movie is dark, unsweetened European chocolate for the mind, pure and simple. It makes about as much sense as a Jerry Bruckheimer film. Or maybe the average John Woo movie. Which is to say, it only makes sense as entertainment--the purest form of escapist entertainment. Now that we have that out in the open ....

This lengthy film is handsomely mounted and well-executed. High production values in evidence throughout. It is well-written and well-acted. It is visually attractive and atmospheric. It is absorbing and there is not a dull moment in it.

The plot is a mix of serial killer movie, extreme political thriller, crazed Nazi doctor movie, secret "anti-terrorist" police movie, medical science fiction and old cop/young cop partner movie. But they mix all this stuff up together quite enjoyably. Like Jerry Bruckheimer, Tony Scott and John Woo films, it really shouldn't work, but it really does.

Reno is great as a dangerous, rather brutal and grizzled rogue cop gotten out of "retirement" by an obsessed young cop to solve a series of grisly murders. The actor playing the young cop acquits himself well. The cast of villains and victims is convincing and compelling. The dialogue is good quality and there are twists and turns aplenty. Keeps you guessing until the last scene.

We are taken on a wild and dark and violent ride through the grim underworld of human traffickers in the Turkish slums of Paris (at least I think it was Paris).

Anyway, whoever made this movie really set out to entertain an audience. I think they succeeded admirably.

Turn on the movie, turn off your mind and enjoy yourself.


text:
Geen slechte actie/thriller.
Een beetje traag voor een actiefilm en niet echt spannend genoeg voor een thriller. Maar de actiescènes waren goed en sommige van de vechtscènes waren op het randje van uitstekend.
Het verhaal was een beetje vergezocht en hoewel de schrijvers probeerden er een draai aan te geven, was het eigenlijk heel rechttoe rechtaan.
Jean Reno was goed als altijd en ik vond Jocelyn Quivrin uitstekend.
Deze film was een kruising tussen 'de gedragen identiteit', 'zeven' en 100 gemiddelde politiefilms.
Het was een horloge waard als je Jean Reno mocht.

text_en:
Not a bad action/thriller.

A bit slow for a action movie, and not quite thrilling enough for a thriller. Still the action sequences were well done and some of the fighting sequences verged on excellent.

The story was slightly far fetched and tho the writers tried for twists it was really very straight forward.

Jean Reno was good as always and I thought Jocelyn Quivrin was excellent.

This movie was like a cross between "the borne identity", "seven" and 100 average cop movies.

Worth a watch id you like Jean Reno.


text: L'EMPIRE DES LOUPS is een andere intelligente, intense en zeer explosieve thriller van de schrijver Jean-Christophe Grangé, die ook de eerste CRIMSON RIVERS heeft geschreven. Ik heb de hele tijd zitten raden wat er nu weer zou gebeuren en er waren heel wat puzzels op te lossen. Directeur Nahon heeft het fantastisch gedaan en alle acteurs hebben een zeer degelijke prestatie geleverd. Ik hoop dat er snel weer een nieuwe komt. Ik weet niet waarom deze film op IMDb met een 5,4 wordt onderschat, maar ik geef hem samen met mijn vrouw een 7,5/10. Als ik de kwaliteit van deze film vergelijk met soortgelijke Hollywood-thrillers, dan is het ongetwijfeld een van de beste en een must-see voor alle fans van dit genre. Ik ben een beetje teleurgesteld dat deze voortreffelijke thriller in de bioscopen niet genoeg aandacht heeft gekregen en dat zelfs ik het per ongeluk in de filmopnamen van Jean Reno heb ontdekt.

text_en: L'EMPIRE DES LOUPS is another intelligent, intense and very explosive thriller from the author Jean-Christophe Grangé who wrote also the first CRIMSON RIVERS. It kept me all the time guessing what came next and there were many puzzles to solve. Director Nahon made a great job and all the actors delivered a very solid performance. I hope there will be soon another one. I don't know why this movie is underrated on IMDb with actual 5.4 but I give with my wife a solid 7.5/10. If I compare the quality of this film with similar Hollywood thrillers then it's no doubt one of the best and a must see for all fans of this genre. I am a little disappointed why this excellent thriller didn't get enough attention at the theaters and even me discovered it accidentally in the film dates of Jean Reno.


text:
Ik genoot met volle teugen van deze film. In het begin maakte ik me een beetje zorgen dat de ondertiteling een beetje te ambitieus was voor een katterig zondagsbezoek, maar het was vrij gemakkelijk bij te houden.
De twee verhaallijnen lijken in het begin volkomen gescheiden en later in de film worden ze keurig met elkaar verbonden. Dit werkt heel goed als je twee kanten van een gebeurtenis wilt laten zien zonder je toevlucht te nemen tot flashbacks of de kijker met lepeltjes te voeren.
Je moet wel goed nadenken en opletten bij deze film, maar hij is niet overdreven cryptisch <0xE2><0x80><0x93> ik denk dat ik aan het eind alles begreep wat ik nodig had. Een paar kleine details mogen dan een beetje wazig zijn, maar die zijn niet van wezenlijk belang voor de plot. Afgezien van enkele raciale stereotypen is dit een zeer goed doordachte en boeiende film.

text_en:
I thoroughly enjoyed this film. I was slightly worried at first that subtitles were a bit ambitious for hungover Sunday viewing but it was fairly easy to keep up.

The two plot lines seem completely separate at first and they are nicely tied together later in the film. This works very well at giving two sides of an event without resorting to flashbacks or spoon-feeding the viewer.

You do have to think and pay attention to this film but it is not overly cryptic - I think I understood everything I needed to at the end. Some minor details might be a little blurry but these are not integral to the plot.

Some racial stereotypes aside this is a very well thought out and captivating film.


text:
Ik heb echt genoten van de film en ik snap niet waarom zo veel mensen er niet van hebben genoten.
Ik vond de invalshoek verbazingwekkend, en dat in combinatie met een geweldige fotografie gaf de mensen echt griezelige scènes. (Ik ging erheen in de verwachting dat ik bang zou zijn, en ik vertrok met de angst die nodig was voor deze films.
Hoewel ik moet toegeven dat er scènes waren die ik wel kon missen.
Ik vond het niet zo leuk als ik had verwacht, maar ik geloof wel dat hij een goede voorstelling gaf.
Het meisje (anne) en de jonge agent trokken echt mijn aandacht, ik vond het geweldig om hen te zien optreden, vooral het meisje was perfect voor de rol. Maar ik geloof dat ze een heel haastig einde hebben gemaakt, ik wilde dat er een groter deel van de film in Istanbul zou gebeuren.

Afgezien daarvan geloof ik dat het een heel goede film is, het beste deel ervan is de atmosfeer die geschapen moet worden, vooral in het begin.
Toen de film afgelopen was, had ik hetzelfde gevoel dat ik had bij 'bottenverzamelaar' en 'het nemen van levens' (ik was dol op allebei), ik geloof echt dat 'het rijk van de wolven' de maatstaven heeft om met deze twee geweldige films te wedijveren.

het politieke tintje, hoewel het laatste de laatste naar mijn mening doet opvallen.

Ik denk ook dat degene die van deze film heeft genoten, 'Vidocq', geweldig zal vinden. en vice versa!

summary <0xE2><0x80><0x93> goede punten!

great film, good performances <0xE2><0x80><0x93> very good cast, excellent photography, VERbluffende soundtrack, good thriller, beautiful locations!

text_en:
i really enjoyed the movie and i cant see why so many people didn't.

i found the direction amazing,and that combined with a great photography gave people really creepy scenes.(i went to see it expecting to be scared,and i left with the amount of fear needed in these films).

Though i must admit there were some scenes i could do without

i didn't enjoy reno as much as i expected,but i do believe he made a good performance.

the girl (anne) and the young cop really caught my attention,i was thrilled to see them perform,especially the girl was perfect for the part.

i do believe they made a very hasty end though,i wanted a bigger part of the movie to happen in Instanbul.

apart from that i believe its a very good movie the best part of it,has to be the atmosphere created,especially in the beginning

when the movie ended i had the same feeling i had with "bone collector" and "takin lives" (i adored both of them) i really think "the empire of the wolves" has the standards to compete with these two great movies

the political edge though makes the latter stand out in my opinion.

i also think that whoever enjoyed this one will love "Vidocq" and vice versa

summary-good points

great movie,nice performances-very good casting,excellent photography,AMAZING soundtrack,good thriller,beautiful locations

European cinema rocks once again


text:
Nou, ik raak steeds meer onder de indruk van de acteerkunst van Jean Reno, dat is een ding dat zeker is! Hij wisselt zo gemakkelijk tussen held en schurk. In deze film wist je nooit precies wie hij was. Ik tenminste niet. En de andere acteurs, die ik helaas niet ken, speelden hun rol bijna net zo goed. Al met al was het allemaal topacteurswerk, en dat zie je zelden in een actie/thriller. Meestal is het de hoofdrolman of -vrouw die de film op zijn/haar schouder draagt.
En het verhaal ging zo veel verschillende kanten op dat ik de hele film lang op het puntje van mijn tenen bleef staan. Het script was heel strak geschreven, het tempo nooit afgeraffeld, en de onheilspellende sfeer die werd opgeroepen door het schitterende gebruik van camera en belichting liep als een rode draad door alles heen. Het gaf me het gevoel dat dit iets was wat het niet was.
De reden dat ik Empire of the Wolves een 8 geef in plaats van een 10, is de wetenschappelijke hocus pocus. Het was het enige deel dat een beetje raar was. Het leek net iets te veel op sciencefiction. Nu ben ik net zo gek op een goede sciencefictionfilm als die andere vent, maar hier paste het niet helemaal, vind ik. Ze hadden iets realistischer moeten verzinnen. Zo makkelijk is het niet om met herinneringen te knoeien.
En ja, ik weet dat de film waarschijnlijk met opzet zo is gemaakt, om de toeschouwer op een dwaalspoor te brengen, net als bepaalde andere onrealistische elementen in de film, waar ik niet verder op inga. Maar ik heb het gevoel dat ze beter bij de sfeer van de film passen.
Hoe dan ook, als je Empire of the Wolves niet hebt gezien, doe dat dan zo snel mogelijk. Want dit is nog steeds een film die echt goed is gemaakt. Het is jammer dat hij zo'n relatief laag cijfer op de IMDb heeft. Hij verdient beter.
Paladin Steelbreaker.

text_en:
Well, I am certainly getting more and more impressed with the acting skills of Jean Reno, that's for sure! He shifts so easily between hero and villain. In this movie one never quite figured which one he was. At least I didn't. And the other actors, whom i am sad to say I don't know, did their part almost as good. All in all it was top notch acting all around, and that is seldom to see in an action/thriller. Usually it is the lead man or woman that carries the movie on his/her shoulder.

And the story went in so many different directions that I was kept on the tip of my toes for all of the movie.

The script was very tightly written, the pace never dulled, and the foreboding atmosphere brought forth by magnificent use of camera and lighting, went as a red thread through it all. It made me believe this was something it was not.

The reason I am giving Empire of The Wolves a strong 8, instead of a pure 10, is because of the scientific mumbo jumbo. It was the only part that seemed a little off. It was just a bit too much science fiction like. Now i love a good science fiction flick as much as the other guy, but it did not quite fit in here, i feel. They should have come up with something a bit more realistic. It isn't that easy to mess with memories.

And yes, i know that it probably were made that way on purpose, to throw the watcher off the scent, as was certain other unrealistic elements in the movie, that I won't go further into. But i feel they fit better with the mood of the movie.

Anyway, if you haven't seen Empire of The Wolves, do it as soon as you can. Because this is still a seriously well made movie. It is a shame it has such relatively low rating on the IMDb. It deserves better.

Paladin Steelbreaker


text: '... zijn niet genoeg om de/een ervaren kijker tevreden te stellen! Een film die zo mooi begint, meer in de trant van een thriller en mensen duidelijk doet denken aan films als 'Vijfde Element' en met horrorelementen in de plot, verdient een betere recensie. Ik was verbaasd over het begin en wilde heel graag weten wat er aan de hand was. Voeg daar Jean Reno aan toe, die altijd alles onder controle heeft en er kan niets misgaan... of toch wel?<br />Nou, het lijkt erop dat dat wel kan! En deze film is een voorbeeld van waarom je als regisseur moet weten waar je heen wilt als je een film maakt. En ook een van die films die op die manier genres met elkaar proberen te vermengen... Doet 't?' Maar zo gemakkelijk gaat het niet. En hoewel het begin spannend en goed was, zul je het punt zien waarop de film instort... waarop het niet alleen belachelijk wordt, maar de film ook in duigen valt. En zelfs de niet slecht gefotografeerde actiescènes aan het eind kunnen dat niet redden, net zomin als Reno dat kan! De vraag die overblijft is: heeft de scriptschrijver(s) hier een puinhoop van gemaakt, of is de regisseur een andere kant op gegaan en heeft hij veel 'correcties' in het script aangebracht (ze zijn dus helemaal verkeerd gegaan)? Ik zal het nooit weten, maar het kan me ook niet schelen!

text_en:
... are not enough to satisfy the/a sophisticated viewer! A movie that begins as fine as this, more in the vain of a thriller and clearly reminding people of films as "Fifth Element", and has horror elements woven into the plot, should deserve a better rating. I was amazed by the beginning and was really anxious to know what was happening. Throw in Jean Reno, always on top of his game and nothing can go wrong ... or can it?

Well it seems it can! And this movie is an example of why, you should know where you're heading as a director, making a movie. Also one of those movies who try to mix up genres just like that ... Doesn't work that easy though. And although the beginning was suspenseful and good, you will notice the point where the movie breaks ... where it won't only get ridiculous, but the movie also falls to pieces. And even the not badly photographed action sequences at the end can' save that, as well as Reno can't! The question that remains is, did the script writer(s) mess this up, or did the director go another way and made many script "corrections" (they've gone all wrong then)? I'll never know, but I also don't care!


text:
Ik ben dol op Jean Reno. Hij heeft gewoon dat air over zich dat hem tot een geweldige rechercheur maakt.
Hier speelt hij een gepensioneerde rechercheur die onder mysterieuze omstandigheden de laan uit is gestuurd, of niet soms? Hij vormt een team met een hoofdinspecteur van politie (Jocelyn Quivrin) om een paar mysterieuze, gruwelijke moorden in Parijs op te lossen.
Ondertussen gebeuren er een paar snode dingen met de politie en het leger, waarbij de vrouw van een politieman (Arly Jover) betrokken is.
Niets is wat het lijkt in deze film. Je wordt voortdurend verrast en je vraagt je steeds weer af voor wie je moet juichen. Hoewel alles op het eind met elkaar in verband lijkt te staan, zijn er nog steeds vragen.
Geweldige regie van Chris Nahon, die Kiss of the Dragon heeft gemaakt. Geweldige cinematografie en muziek, en geweldig acteerwerk, vooral van Jean Reno.

text_en:
I love Jean Reno. He just has that air about him that makes a great detective.

Here he plays a retired police detective that was drummed out under mysterious circumstances, or was he? He teams up with a Police Captain (Jocelyn Quivrin) to solve some mysterious gruesome murders in Paris.

In the meantime, some nefarious things are going on with the police and the military that involve a policeman's wife (Arly Jover).

Nothing is what it seems in this film. You are constantly surprised and reassessing who to cheer for. While things seem to tie together at the end, there are still questions.

Great direction by Chris Nahon, who did Kiss of the Dragon. Great cinematography and music, and great acting, especially by Jean reno.


text:
Ik was aangenaam verrast door deze film en heb me ook afgevraagd hoe het zit met de negatieve recensies. De film heeft twee problemen: 1) het probleem van de perceptie: hij begint als een tamelijk routinematig mysterie/politieprocedé, maar naarmate de plot zich ontvouwt komen er steeds meer elementen van andere soorten films naar voren <0xE2><0x80><0x93> wat sommige recensenten die een puur genrestuk willen misschien in de war kan hebben gebracht, 2) de plot is hier en daar een beetje moeilijk te volgen en hangt af van één belangrijke toevalligheid in het bijzonder. Maar het verhaal in zijn geheel is op een soort 'gestalte'-achtige manier wel te volgen en ik geloof niet dat het een kwestie is die de moeite waard is. O, en 3) de Engelse dub (die ik een paar keer heb aangezet) zou in beslag genomen en verbrand moeten worden. Het is een vrij goed middel om de lippen met elkaar te verbinden, maar de stembuiging is net zo ongepast als elke slechte imitatie van een Japanse film. Neem in godsnaam de volgende keer dat je een bekende acteur als Reno imiteert een imitator in de arm.
Maar ik ben het niet eens met de critici die dit of dat aspect van de film als "belachelijk" bestempelen. Mensen hebben James Bond-films die het geloof veel pijnlijker hebben aangetast hoge cijfers gegeven. Waar het echt om gaat, is dat de Franse filmmakers het genre niet naar de kijkers telegraferen. Dat is maar goed ook.
Om eventuele problemen op te lossen is er de heerlijk mysterieuze opbouw die ongeveer 40 minuten na het begin van de film in een echte verrassing eindigt. is het moment waarop het beeld in een andere richting beweegt en we de 'actie/avontuur'-film beginnen te zien die heel goed is gedaan.

text_en:
I was pleasantly surprised by this film and have also wondered about the negative reviews. The movie has two problems 1) a problem of perception: it starts off looking like a fairly routine mystery / police procedural, but elements of other kinds of movies begin to trickle in as the plot reveals itself -- which may have confused some reviewers wanting a pure genre piece, 2) the plot IS a little hard to follow in places and depends on one important coincidence in particular. However, the overall story makes sense in a "gestalty" kind of way and I don't think it's a killer issue. Oh, and 3) the English dub (which I turned on a couple of times) should be confiscated and burned. It's a fairly good dub in syncing the lips, but the voicing is as inappropriate as any bad dub of a Japanese film. For Pete's sake, hire a mimic next time you dub an actor as well-known as Reno.

But I take real issue with the critics who labeled as "ridiculous" this or that aspect of the film. People have given high marks to James Bond films that stretched belief far more painfully. The real issue is that the French filmmakers aren't telegraphing the genre to the viewers. Good for them.

Offsetting any problems is the wonderfully mysterious setup that ends in a real surprise about 40 minutes into the picture. That's the point when the picture shifts gears and we start seeing the "action/adventure" film which is quite well done.


text: Het viel de Fransen op dat Jean Reno een interessante/schokkende plot had en dat een heleboel dure actie veel geld opleverde. De Fransen houden nog steeds vast aan het plot, maar ik denk dat ze in dezelfde richting gaan als Hollywoodfilms.<br />In deze film heb je legerexperimenten, terrorisme, gewelddadig politiegedrag en corrupte politie (altijd een succes in Frankrijk) vermengd met snelle actie en plotwendingen. Het is niet dat de film slecht is, het is juist dat hij niet goed is wat me dwarszit. Oké, het was bedoeld als een actiethriller en in deze richting was hij helemaal niet slecht, maar met een beetje meer werk had het idee van de film heel wat boeiender kunnen zijn. Het eerste uur van de film is niet zo intens als het laatste. De film ontspant zich als hij wordt afgedraaid en ergens in het midden wordt het saai als de onderzoekspersonen zich bezighouden met wat voor de kijkers nogal duidelijk is. Het einde is niet verrassend, maar wel bevredigend. Aangezien een actiefilm oké is, maar zoek wel naar een goede vertaling.

text_en:
The French noticed that Jean Reno + interesting/shocking plot and lots of high budget action make money. The still hold on to the plot thing, but I think they are going in the same direction as Hollywood movies.

In this one you have army experiments, terrorism, violent police behaviour and corrupt police (always a success in France) mixed with fast paced action and plot twists. It's not that the movie is bad, it's that is not good that bothers me. OK, it was supposed to be an action thriller and in this direction it was not bad at all, but with a little more work, the idea of the movie could have been a lot more captivating.

Conclusion, the first hour of the movie is not as intense as the last. The film looses tension as it unravels and somewhere on the middle it gets boring as the investigative characters catch up with what is rather obvious to the viewers. The ending is not surprising, but satisfactory. As an action film is OK, but do search a good translation.


text: Van het begin af aan windt deze film de kijker op tot een dubbele helix van plotlijnen die geen gevangenen maakt en de zwakkelingen en traag-tot-ontsnappingen achter zich laat. Deze regisseur begrijpt de verschillende lagen: een meervoudige benadering van de opbouw van de plaats delict die hightech snufjes als geestsondes, radioactieve geheugenspoorzoekers en gummetjes vergelijkt met de gruizige onderbuik van de Parijse catacomben. Het ogenschijnlijk onschuldige begin <0xE2><0x80><0x93> een vrouw met neurologische problemen <0xE2><0x80><0x93> ontwikkelt snel driedubbele dreiging als haar visioenen zich verstrengelen met de gruwelijke reeks verminkingsmoorden. Het tempo ligt hoog, blijft hoog, en deze regisseur is niet bang om ons een voorproefje van de anticlimax te geven voordat hij ons over de rand naar de finale stuurt. Een heel gelikte, visueel stimulerende thriller met een bevredigende afloop.

text_en: From the get-go, this film winds the viewer up in a double-helix plot line that takes no prisoners and leaves the faint-witted and slow-to-snap behind. This director understands layering -- a multiple-level approach to scene-building that juxtaposes high tech gadgetry like mind-probes and radioactive oxygen memory tracers and erasers with the gritty underbelly of Parisian catacombs. The seemingly innocuous beginning -- a woman with neurological problems - quickly develops triple layers of menace as her visions begin to intertwine with the horrible series of mutilation murders. The pace starts fast, stays that way, and this director is not afraid to give us a taste of anti-climax before sending us over the edge to the finale. A very slick, visually-stimulating thriller with a satisfying conclusion.


text: 'Empress of the Wolves' is een slimme, hippe thriller met een paar bovennatuurlijke elementen. Twee op het eerste gezicht losstaande verhalen, die langzaam maar zeker samensmelten en de hele puzzel vormen. Wat opvalt in deze film is de regenachtige, miezerige cinematografie. Het grijze, gedempte licht geeft de toch al zwaar getroffen kijker een benauwend aura. Parijs is in dit verhaal geen stad van liefde en romantiek. Dit Parijs is een stad van vuiligheid en ratten, van menselijke slavernij en meedogenloos geweld. Misschien geen geweldige reclame voor verwachte toeristen, maar een welkome afwisseling voor filmliefhebbers. Al met al een interessante en frisse film, met een sprankje originaliteit.

text_en: " Empire of the Wolves" is a smart and hip thriller with some supernatural elements. Two, at first glance, unconnected stories slowly, but surely merge and form the whole puzzle. What stands out in this movie is the rainy, drizzly cinematography.Gray, stifled light, lends an oppressive aura to the already deeply affected viewer. Paris in this story is not a city of love and romance. This Paris is a city of filth and rats, of human slavery and relentless violence. Maybe, not a great advertisement for expected tourists, but a welcome twist for movie lovers. All in all interesting and fresh movie, with spark of originality.


text: Als er een Hollywood-blockbuster aan de horizon opdoemt, is er gegarandeerd een Asylum-dealer die al een voorraadje in de plaatselijke videotheek heeft. Je hoeft maar te zoeken naar een cover die de jaspanden hoopt te berijden van wat er op dit moment in de bioscopen draait, en het is praktisch een gegeven dat het Asylum die heeft geproduceerd. Niet dat dat per se een slechte zaak is. Waar zou Fulci's Zombie zijn geweest zonder Romero's Dageraad van de Doden? Maar het is de regelmaat en de regelmaat waarmee het Asylum deze deals sluit zonder enige artistieke integriteit of zelfs maar enige waarde voor het genre. Als Jaws er niet was geweest, zou Corman bijvoorbeeld nooit Pirahna hebben geproduceerd. Maar terwijl Pirahna is gecreëerd als een grappige, tongue-in-cheek, tongue-in-cheek, kleine thriller die er heel slim in slaagde om het bronmateriaal te bespotten terwijl het naar het publiek knipoogde, willen de mensen in het Gesticht alleen maar geld verdienen en zich later zorgen maken over de kwaliteit van het product... veel later. En dat brengt ons bij Koning van de Verloren Wereld. Deze film, die inspiratie put uit de twee bronnen van Doyle en Jackson, valt verbazingwekkend plat, heel snel. Bij gebrek aan samenhang, intelligentie en verfijning, ploetert de film voort en onthult elk speciaal effect zonder iets echt speciaals. Wat de productiewaarde betreft, dat kon de filmmakers echt niet schelen, aangezien ze waarschijnlijk het meest recente nummer van de Hollywood Reporter aan het doorspitten waren op zoek naar hun laatste inspiratie. Saai, goedkoop en door en door saai, de enige keer dat deze film probeert naar het publiek te knipogen is in de hoop dat je terugkomt voor de volgende film van het Gesticht.

text_en: If there is a Hollywood blockbuster looming on the horizon, it is guaranteed there is an Asylum rip off already stocked at your local video store. Just look for any cover that hopes to ride the coattails of whatever is currently playing in theaters, and it is practically a given that the Asylum produced it. Not to say that this practice is necessarily a bad thing. Where would Fulci's Zombie have been if not for Romero's Dawn of the Dead? But it is the consistency and frequency that the Asylum cranks out these rip offs without any true artistry, integrity, or even any value for the genre. For example, if not for Jaws, Corman would have never produced Pirahna. But, whereas Pirahna was created as a fun, tongue in cheek, little thriller that knew to cleverly mock its source material all the while winking at the audience, the good folks at the Asylum only wish to cash in and worry about product quality later...much later. which brings us to King of the Lost World. Seeking inspiration from the dual sources of Doyle and Jackson, this film falls amazingly flat, real fast. Lacking any coherence, intelligence, and sophistication, the film plods along unveiling each special effect without anything really special. As for production value, the filmmakers really didn't care, since they were probably scouring the most recent issue of the Hollywood Reporter for their latest inspiration. Dull, cheap, and thoroughly boring, the only time this film attempts to wink at the audience is in the hopes that you'll come back for the Asylum's next feature.


text: Het bedrijfsmodel van Sci-Fi Channel moet er wel iets mee te maken hebben, want het heeft jarenlang bestaan door het uit te zenden en soms zelfs door dit soort goedkope, zorgeloze fantasie-afleveringen te maken. Hoe fout kun je gaan met een van de meest bewezen zaken van de 20e eeuw: beschaafde mensen die gestrand zijn in een niet in kaart gebracht oerwoud waar prehistorische wezens en woeste stammen hun verstand, hun vindingrijkheid & zelfs hun idee van beschaving uitdagen? 'De Verloren Wereld' beantwoordt die vraag met een nietszeggend script, zwak acteerwerk, slappe rekwisieten & effecten en karakters die saai genoeg zijn om dierenvoer te zijn <0xE2><0x80><0x93> wat velen van hen onvermijdelijk worden. Een lijnvliegtuig stort neer op het strand bij de Amazonevallei. De overlevenden <0xE2><0x80><0x93> bijna helemaal ongedeerd, althans in het begin <0xE2><0x80><0x93> proberen de verloren cockpit met de radio te vinden, maar al snel stuiten ze op reuzeninsecten, kleine dinosaurussen en een enkele monsteraap. Heb ik de term 'oplichting' al gebruikt? Een mysterieuze militaire officier (Boxleitner) met een pistool en een lunchtrommeltje is vreemd genoeg niet geïnteresseerd in het samenwerken met de anderen, ook al schijnt hij veel te weten wat hij niet vertelt. Het beste aspect is verreweg de aanwezigheid van een aantal vrouwelijke personages, voornamelijk stewardessen & allemaal gekleed in rokken & korte broeken die geleidelijk aan voor verband worden gebruikt <0xE2><0x80><0x93> de goeie ouwe Eerste Hulp Striptease. Als de vrouwen zelden meer zijn dan een lust voor het oog, zijn de mannen gedwongen te worstelen met de diverse technologische & situationele uitdagingen die de verhaallijn hun voorschotelt <0xE2><0x80><0x93> wat ze minder goed doen dan mijn vrienden & ik in de eerste klas toen we in onze achtertuin speelden & ruziemaakten over wat er daarna moest gebeuren. Factual mistakes & grote sprongen in wetenschappelijke wetten worden zo nietszeggend gepresenteerd dat het duidelijk is dat zelfs de cast & de crew zich verveelden. De rekwisieten & effecten in Sci-Fi Channel-films zijn meestal wat wispelturig, maar niet hier <0xE2><0x80><0x93> ze zijn gewoonweg afschuwelijk. De grote aap is zo slecht getekend dat hij tweedimensionaal lijkt. Een stuntman in een apenpak zou beter zijn geweest <0xE2><0x80><0x93> ja, de goedkope monsterfilms van Toho uit de jaren zestig hebben betere effecten dan deze CGI-boe-boe. Het beste dat over deze film gezegd kan worden, net als over de meest recente werken van zijn genre, is dat hij volkomen onschuldig is behalve voor de intelligentie van zijn kijkers en de herinneringen van de kunstenaars & werken die hij plundert. Het ergste is dat als hij de verspilde talenten van de steracteurs Boxleitner & Railsback (die geen van beiden een rol hebben) had gebruikt en als porno was gemaakt, hij niet erger zou zijn geweest en misschien zelfs zinniger. Natuurlijk had hij niet aan de bioscopen of de tv kunnen worden vrijgegeven en zou hij daarom...' 'Ik zou niet zoveel geld hebben verdiend. En trouwens, waar gaat sciencefictionfantasie eigenlijk over? Wacht <0xE2><0x80><0x93> niet opnemen!'

text_en: Sci-Fi Channel's business model must have something going for it, since it's survived for years by broadcasting and sometimes even making these cheapie, careless fantasy rip-offs. How wrong can you go with one of the most proved premises of the 20th century: civilized people stranded in uncharted jungle where prehistoric creatures and savage tribesmen challenge their wits, their ingenuity & their very concept of civilization? "Lost World" answers that question with a bland script, weak acting, lame props & effects and characters dull enough to be animal feed--which many of them inevitably wind up as. An airliner crashes on the beach near the Amazon valley. The survivors--almost totally unhurt, at least at first--try to find the lost cockpit with its radio but soon encounter giant bugs, little dinosaurs and a single monster ape. Did I already use the term "rip-off?" A mysterious military officer (Boxleitner) with a pistol and a lunchbox is strangely uninterested in working with the others even though he appears to know much he isn't telling. The best feature, by far, is the presence of several female characters, mostly flight attendants & all clad in skirts & shorts that gradually get used up for bandages--the good ol' First Aid Striptease. If the women are rarely more than eye candy, the men are compelled to wrestle with the various technological & situational challenges that the storyline tosses at them--which they do less well than my friends & I did in first grade when we played in our backyards & argued about what was supposed to happen next. Factual mistakes & great leaps in scientific laws are presented so blandly that it's apparent even the cast & crew were bored. The props & effects in Sci-Fi Channel movies are usually somewhat erratic, but not here--they're just plain awful. The big ape is drawn so badly that he actually appears two-dimensional. A stunt man in an ape suit would have been better--yes, the cheap Toho monster movies of the 1960s have better effects than this CGI boo-boo. The best that can be said about this film, like most recent works of its genre, is that it's quite inoffensive except to the intelligence of its viewers and the memories of the artists & works it's plundering. The worst is that if it had dispensed with the wasted talents of star actors Boxleitner & Railsback (neither of whom has much of a role) and been made as a porno, it wouldn't have been any worse and might even have made more sense. Of course, it couldn't have been released to theaters or TV and therefore wouldn't have made as much money. And, after all, what is sci-fi fantasy really all about? Wait--don't answer that!


text: De film zou goed zijn geweest als ze het hadden gehouden bij de schipbreukelingen die manieren vonden om te overleven en de schepsels die ze tegenkwamen te verslaan en over het algemeen alleen maar hun hersens lieten zien maar <0xE2><0x80><0x93> Neeeee! Een hoop gekibbel van een groep mensen vlak bij een strand en af en toe zie ik Bruce Boxleiter (sp) die nauwelijks onherkenbaar is in zijn voortdurende norsheid. Hij ziet eruit alsof hij tegen ons, het publiek, zegt: 'Weet dat het een stomme film is, hier voor het geld.' Ik ben niet eens blijven kijken om twee redenen <0xE2><0x80><0x93> de reusachtige aapafdruk <0xE2><0x80><0x93> Big King Kong op een kilometer afstand <0xE2><0x80><0x93> en de volstrekt walgelijke inboorlingen die steeds meer opduiken. Ik had gehoopt dat het een hallucinatie was, of dat ze uit een andere dimensie waren opgedoken (dat zou een extra dimensie hebben toegevoegd), maar nee. Ik zei: 'Tijd om te gaan.' en zette Court TV aan.

text_en: The film would have been good if they stuck with the castaways finding ways of surviving and beating the creatures they encounter and just generally showing brains but--Noooooo! A lot of squabbling by a group of in shape folks just off a beach and time to time I see Bruce Boxleiter (sp) who's barely unrecognizable in his constant sullenness. He looks like he's saying to us the audience: "Know it's a stupid movie, here for the money." I didn't even stay to see the end for two reasons--the giant ape print--Big King Kong rip-off clue from a mile off--and the utterly disgusting natives who crop up more and more. I had hoped they were a hallucination or popping in out of another dimension (that would've added a twist)--but no. I said "Time to go." and turned on Court TV.


text: Wat een stomme film. De special effects waren zo verschrikkelijk dat ik begon te denken dat dit gewoon een project voor de derde klas van de basisschool was. De makers besloten een paar redelijk knappe vrouwen te casten in deze film om het totale gebrek aan acteertalent, persoonlijkheid of talent te compenseren. Ik kan me alleen maar voorstellen dat het budget voor deze film in de buurt komt van het zakgeld van een kind. Een ongelooflijk slecht gemaakte 'film' gebaseerd op een ongelooflijk verhaal. Als je niet het budget of het talent hebt om het oorspronkelijke verhaal recht te doen, hou er dan alsjeblieft mee op. Met series als Battlestar Galactica op de buis verwacht ik dat huurdvd's tenminste van behoorlijke kwaliteit zijn. De reuzenaap was een lachertje, de schorpioenen waren achterlijk, en die vliegende drakendingen? Alsjeblieft zeg. En hoe kwam het dat de stewardess haar eigen vliegtuig aanzag voor een gevechtsvliegtuig?

text_en: What a dumb movie. The special effects were so horrible I started to think this was really just a 3rd grade class project. The creators decided to cast some moderately pretty women in this film to make up for the complete lack of acting, personality, or talent. I can only imagine the budget for this film being in the realm of some kid's allowance. An incredibly poorly-done "movie" based on an incredible story. If you don't have the budget or talent to do the original story justice, then hands off please. With series like Battlestar Galactica out there, I expect rental DVDs to be of at least decent quality. The giant ape was a joke, the scorpions were moronic, and those flying dragon things? Please. And how come the flight attendant mistook her own plane for a fighter jet?


text: Opnieuw brengt SciFi Channel een film uit die in de trailers als een monsterfilm wordt aangeprezen. Maar als je ernaar kijkt, wordt 'King of the Lost World' uiteindelijk een belachelijk stuk uitwerpselen over een vliegtuig dat ergens in het Amazonegebied neerstort en de pogingen van de mensen om het vliegtuig weer aan de praat te krijgen en terug naar huis te vliegen. Vreselijk. De grappen over reusachtige vliegende reptielen zijn slap. Je ziet de pterodactyl-achtige wezens maar een minuut of vijf in de hele film. Je ziet ook een scène met dodelijke schorpioenen, en aan het eind van de film komt een of andere 'King Kong'-beroemdheid langs om iedereen op zijn donder te geven. Ze rukken zelfs de gevechtsvliegtuigscène uit 'King Kong' af. als vijf of vijf seksstraaljagers om onverklaarbare redenen uit het niets opduiken en op de aap schieten, om dan net zo snel weer te verdwijnen en nooit meer terug te komen. De rest van het laatste uur-en-vijftig-minuten gaat over mensen die proberen het vliegtuig aan de praat te krijgen en blanken die zich vermommen als inheemse stamleden die de drenkelingen als offers willen gebruiken en de vrouwen van de gedoemde vlucht in lesbo-erotisch gedrag proberen te betrekken. De enige redding van deze film is dat de pseudo-pterodactyls aan het eind samenspannen tegen de pseudo-King Kong. Maar deze film verdient een lager cijfer dan een 1. Ik kan het niet lager krijgen in het stemregister, maar ik kan het hier een 10 geven. Afschuwelijke, afschuwelijke film.

text_en: Once again, SciFi Channel delivers a movie that in the trailers is billed as a monster movie. But when you watch it, "King of the Lost World" ends up being a ridiculous piece of excrement about a plane that crashes somewhere in the Amazon, and the people's attempts to get the plane in good working order again and head back home. Terrible. The teasers about giant flying reptiles are lame. You only see the pterodactyl-like creatures for about five minutes in the whole movie. You also see one scene of killer scorpions, and then some "King Kong" ripoff giant gorilla stops by at the end of the movie to stomp on everyone. They even rip off the fighter-plane scene from "King Kong," as five or sex jets inexplicably appear out of nowhere and shoot at the ape, then just as quickly disappear, never to be seen again. The remaining hour-and-fifty-minutes features people trying to get the plane to work and white folks dressed up as indigenous tribal people who want to use the castaways as sacrifices and try to engage the doomed flight's women in lesbo-erotic behavior. The ONE saving grace of this movie is that the pseudo-pterodactyls gang up on the pseudo-King Kong at the end. But this movie deserves lower than a 1. I can't give it anything lower in the vote window, but I can give it a 1/2 out of 10 here. Horrible, horrible movie.


text:
Of het nu gaat om de ongelooflijk goedkope namaak van Lost, het achterlijke script, of gewoon om de ongelooflijke goedkoopheid zelf, deze film zal hersencellen vernietigen. Als je dit ziet, voel je je nog dommer. Het is ongelooflijk.
Ik zie die crapz-films voor Bruce Boxleitner. Nou, doe dat dan ook maar niet <0xE2><0x80><0x93> zijn rol is zielig en hij gaat toch dood.
De'special effects' zijn niet om aan te zien. Erger dan Mortal Kombat Annhilation (ik weet het, ongehoord).
Ik word doodziek van al die goedkope films met scripts die niet anders zijn dan reclamespots. Dit is er zo een.

text_en:
Whether it is the incredibly low budget Lost rip-off, retarded script, or just incredibly low budget-ness itself, this movie will destroy braincells. See this and feel dumber. It's amazing.

I see these crappazz movies for Bruce Boxleitner. Well don't -- his role is pathetic and he dies anyways.

The "special effects" are unwatchable. Worse than Mortal Kombat Annhilation (I know, unheard of).

I am getting sick and tired of formula commodity movies whose pre-fabbed scripts are no different from commercials. This is one of those.


text: Dit is afschuwelijk <0xE2><0x80><0x93> gewoonweg afschuwelijk. De CGI is pathetisch, misschien zijn we de laatste tijd allemaal verwend met Peter Jacksons meesterwerken en een paar van het ILM-werk in de Star Wars-films, maar dit slaat alles. Een film als deze leeft of sterft door de effecten ervan, en eerlijk gezegd is deze film dood! Voeg dat toe aan onbekwaam acteer- en regiewerk en je hebt een kalkoen die groot genoeg is om je hele familie met Kerstmis te voeden en nog langer. Spaar je geld en ga naar Kong. Ik ga niet eens in op de kern van plot en personages, want eerlijk gezegd verdient deze film mijn tijd, moeite of geld niet! Geloof me nou maar <0xE2><0x80><0x93> kijk eens naar die waardeloze foto van die gorilla op de doos! Het wordt er niet beter op, dat verzeker ik je!

text_en: This is awful - plain and simple awful. The CGI is pathetic, maybe we've all been spoiled as of late with Peter Jacksons masterpieces and some of the ILM work in the Star Wars films, but this takes the doggy biscuit. A film like this lives or dies by its effects, and quite frankly this film is dead! Add that to some inept acting and direction and you have a turkey thats big enough to feed your whole family for Christmas and beyond. Save your money and go to see Kong. I'm not even getting into the nitty gritty of plots and characters because quite frankly this movie doesn't even deserve my time, effort or your money! Don't take my word for it - look at the naff picture of the gorilla on the box! It doesn't get any better I assure you!


text: Oké, op dit moment woon ik in China, en ik heb iets gekocht waarvan ik dacht dat het Jurrasic Park 4 was... wat volgens mij niet zo was. Nou ja, het is ook niet zo... nog niet, tenminste, Steven Spielberg staat op het punt het in 2009 of 2010 uit te brengen. Dus toen ik deze dvd in de speler stopte, zag ik tot mijn verbazing alleen maar gestolen beeldmateriaal uit Jurrasic Park 3 dat ze keer op keer bleven afspelen, maar zonder dat het echt iets met het verhaal of de plot te maken had.<br />Nu viel het me op dat de andere commentaren op deze pagina niets over deze gestolen beeldmateriaal zeiden, dus ik denk dat ik blij moet zijn dat de Chinezen alles stelen en het nog goedkoop verkopen ook. Geweldige, slechte film!

text_en:
OK, currently I'm living in China, and I bought what I thought was Jurrasic Park 4...which I didn't think there was. Well, there isn't...at least not yet, Steven Spielberg is about to produce it in 2009 or 2010. So when I put this DVD in, to my surprise, the only dinosaurs I saw was stolen stock footage from Jurrasic Park 3 which they continued to play over and over again but without any real relevance to the story/plot.

Now I noticed that the other comments on this page didn't mention anything about this stolen stock footage, so I guess I should feel lucky that the Chinese steal everything and sell it cheap too. Awesomely bad movie!


text: Ja, ik denk dat hij dat deed met zijn tv-serie _Verloren_ op ABC. De overeenkomsten zijn eindeloos en overduidelijk. De enige verschillen zijn de namen van de personages en de monsters. Maar de verhaallijn is bijna identiek. Mensen storten neer op een eiland nadat hun vliegtuig in twee stukken is ontploft. Er zijn maar een paar overlevenden op wie de aandacht is gericht. Deze personages sterven uiteindelijk een voor een. Het eiland wordt ook bewoond door een andere groep mensen wier schip neerstort op het eiland. Zij worden ook meteen als de vijand van onze hoofdpersonen gezien. Zo zie je maar dat niets in Hollywood nieuw is. Een idee wordt keer op keer herschreven. Deze film was waardeloos _Verloren_ en dat gold ook voor het boek van sir Athur ConenDoyle.

text_en: Yes, I think he did with his television show "Lost" on ABC. The similarities are endless and obvious. The only differences are the characters names and the monsters. But, the storyline is almost identical. People crash on an island after their planes explodes into two pieces. There are only a few survivors who are focused on. These characters eventually die one by one. The island is also inhabited by some other group of people whose ship crashes on the island. They are immediately seen as the enemy to our main characters too. It just goes to show nothing in Hollywood is new. An idea is recycled again,again and again. This movie sucked,"Lost" sucks and so did Sir Athur ConenDoyle's book. THE END!


text: Niets aan deze film is opwindend of duidelijk; niet de scènes, de personages, zelfs de plot. Er is geen karakterisering, geen aansluiting bij de mensen die deel uitmaken van de'verloren wereld'. Ik kan van bijna elke film genieten, maar deze was zelfs voor de duur van de film moeilijk om naar te kijken. Zelfs voor fans van sublieme fantasieën of sciencefiction levert deze film geen vermaak. Het was moeilijk te begrijpen wie de personages waren of wat er gebeurde. Het acteerwerk was vlak of eigenlijk niet-bestaand, aangezien er eigenlijk geen 'acting' was. Bovendien waren de special effects goedkoop en op zijn zachtst gezegd beperkt en deden ze me denken aan de Japanse horrorfilms uit de jaren vijftig.

text_en: Nothing about this movie is exciting or clear; not the scenes, the characters, the plot line even. There is no characterization, no buy in to the folks who are a part of the "lost world". I can enjoy most any movie but this was difficult to even look at for the duration. Even for fans of b-grade fantasies or science fiction this movie does not provide entertainment. It was difficult to understand who the characters were or what was transpiring. The acting was flat or actually nonexistent as really 'acting' per se was absent. Additionally the special effects were cheesy and limited to say the least, reminding me of 1950's Japanese horror flicks.


text:
Koning van de Verloren Wereld begint als een vliegtuig neerstort in een mysterieus oerwoud aan boord nemen Ed Malone (Jeff Denton) & John Roxton (Rhett Giles) de leiding. Het vliegtuig is doormidden gebroken tijdens de noodlanding & het uiteinde met de radio & de zwarte doos is ergens diep in het oerwoud, een groep besluit ernaar te gaan zoeken & probeert via de radio hulp in te roepen. Maar ze ontdekken al snel een oerwoud vol verschrikkingen waaronder reuzenspinnen, reuzenschorpioenen, vliegende draken, een reuzenaap & een stam van primitieven...
Samengeschreven & geregisseerd door Leigh Scott die ook de rol van Dr. Armstrong in de tr is weer zo'n verschrikkelijke nul-budget Asylum geproduceerde sf-film die in dit geval een complete rip-off is van King Kong. Het script van Scott, Carlos De Los Rios & David Michael Latt neemt zichzelf heel serieus & ontwikkelt zich in een redelijk tempo maar de dialogen & situaties zijn verschrikkelijk. Dit is een slecht bedachte rotzooi ontworpen om zo weinig mogelijk te kosten & om geld te verdienen aan de recente (toentertijd) King Kong remake. Ik weet niet wat ik er nog meer over kan zeggen, het is gewoon zowel in concept als technisch verschrikkelijk. Als er een passagiersvliegtuig neerstort zouden er binnen een paar uur reddingsvliegtuigen & zoekploegen zijn, we hebben dingen zoals radar & opsporingsapparatuur zoals je weet. Wat gebeurt er met de andere overlevenden van een vliegtuigcrash die op het strand achterblijven & dan door de stam worden meegenomen? Doe jezelf een lol & sla deze film over.
Directeur Scott draait een doorsnee uitziende film die niet erg leuk is om naar te kijken. Dan zijn er natuurlijk nog de speciale effecten die gewoonweg verschrikkelijk zijn. De grote aap aan het eind ziet er afschuwelijk uit & al die afschuwelijke CGI lijkt echt wazig waardoor het er nog erger uitziet, de special effects van de originele 1933 versie van King Kong zijn beter & overtuigender dan deze. Er is niets zo goed als slechte CGI-effecten om een film goedkoop & akelig te laten lijken. We krijgen een paar dodelijke klimplanten, een reuzenspin, een paar reuzenschorpioenen, een enorme aap & een paar vliegende draken die er allemaal nogal kinderlijk & onovertuigend uitzien. Er zit geen bloed of geweld in wat de moeite van het vermelden waard is. Met een budget van minder dan 1,000.000 heeft deze film verschrikkelijke special effects die soms gewoon g<0xC3><0xAA>nant zijn om naar te kijken, het live-actiewerk is competent maar vergeetbaar & fantasieloos. Het acteerwerk is ook waardeloos, de altijd aanwezige Steve Railsback maakt een kleine cameo.
King of the Lost Island is een behoorlijk verschrikkelijke film, zoals de algemene opinie is waar ik het, als ik eenmaal volledig achter sta, absoluut niet mee eens ben.

text_en:
King of the Lost World starts as a plane crashes in a mysterious jungle, of those aboard Ed Malone (Jeff Denton) & John Roxton (Rhett Giles) take charge. The plane has been broken in half while crash landing & the end with the radio & black box in is somewhere deep in the jungle, a group decide to go look for it & try to radio for help. However they soon discover a jungle full of horrors including giant spiders, giant scorpions, flying dragons, a giant ape & a tribe of primitives...

Co-written & directed by Leigh Scott who also plays Dr. Armstrong in the it this is another terrible zero budget Asylum produced sci-fi flick that in this case is a complete rip-off of King Kong. The script by Scott, Carlos De Los Rios & David Michael Latt takes itself very seriously & moves along at a reasonable pace but the character's, dialogue & situations are terrible. This is a poorly thought out mess designed to cost as little as possible & to cash-in on the recent (at the time) King Kong remake. I don't know why what else to say about this, it's just both conceptually & technically awful. If a passenger plane crashes there would rescue planes & search parties there within hours, we do have things such as radars & tracking devices you know. What happens to the other plane crash survivors who stay behind on the beach & are then taken away by the tribe? Do yourself a favour & give this one a miss.

Director Scott turns in an average looking film that isn't much fun to watch. Then, of course, there are the special effects which are simply terrible. The big ape at the end looks awful & all the horrible CGI seems really blurred which makes it look worse, the special effects on the original 1933 version of King Kong are better & more convincing than this. There's nothing quite like bad CGI effects to take you out of a film & make it look cheap & nasty. We get some killer vines, a giant spider, several giant scorpions, a huge ape & some flying dragons all of which look pretty childish & unconvincing. There's no gore or violence in it worth mentioning.

With a budget less than $1,000,000 this has terrible special effects that are simply embarrassing to watch at times, the live action stuff is competent but forgettable & unimaginative. The acting sucks too, the always watchable Steve Railsback makes a small cameo appearance.

King of the Lost Island is a pretty terrible film as is the general opinion for which once I am in full agreement, definitely one to avoid.


text:
Net als Asylums versie van War of the Worlds heeft deze film de volgende kenmerken:
<0x3E><0x3E> Slecht acteerwerk <0xE2><0x80><0x93> Slechte effecten <0xE2><0x80><0x93> Continuïteitsfouten overal <0xE2><0x80><0x93> Een paar 'glamoureuze recensies' die onmogelijk echt kunnen zijn <0xE2><0x80><0x93> Begint met de première van een soortgelijke film in een groot budget <0xE2><0x80><0x93>
<0x3E><0x3E> Na de eerste twintig minuten moest ik ophouden met kijken, anders was mijn voet door het scherm heen gegaan.
<0x3E><0x3E> Het is niet de paar dollar die ik heb betaald om deze troep te huren, maar het feit dat ik me weer bedrogen voel.
<0x3E><0x3E> Vergeet de naam niet: 'Asylum' <0xE2><0x80><0x93> de filmmaatschappij die je moet vermijden.

text_en:
Just like Asylum's version of War Of The Worlds, this film has the following characteristics:

- Poor acting - Bad effects - Continuity errors all over the place - A few 'glowing reviews' that cannot possibly be real - Timed to coincide with the release of a similar big-budget movie

After the first 20 minutes I had to stop watching it, else my foot would have gone through the screen.

It's not the few dollars that I paid to rent this rubbish, but the fact that I feel cheated once again.

Remember the name: 'Asylum' - the movie company to avoid.


text: Deze film begon half opwindend, maar de andere 80 minuten van de film waren een complete verspilling. Er was geen verhaal, geen verband, niets. Wat me het meest schokte, was dat een film die in 2005 was gemaakt zo weinig bijzondere effecten had. Ik bedoel, de spin zag eruit als een pop. Serieus, de film Anaconda kon als beter speciaaleffecten worden beschouwd dan deze. Dat gedoe met de stam? Helemaal niet logisch. De personages waren verschrikkelijk. Het klassieke geschreeuw en geren waren voor mij alleen maar een lachertje. Maar als je een enorme fan bent van King Kong en monsterfilms uit de jaren negentig, zou het misschien wel goed zijn. En er zit een korte shot van naaktheid in. Dat zou het misschien wel waard zijn. De mening van één man.

text_en: This movie started out as something half exciting, but the other 80 minutes of the film was a complete waste. There was no story, nor connection in anything. What shook me the most was how a film made in 2005 could have so low special-effects. I mean, the spider, looked like a doll. Seriously, the movie Anaconda could be considered having better special-effects then this one. The tribe thing? Made no sense at all. The characters were terrible. The classic screaming and running were to me, just a laugh. Though if you're a huge fan of King Kong and monster movies from the 90's, it might be good. Also, it contains a short shot of nudity. Might be worth it for that. One mans opinion.


text: Noodlanding, een film die ik onder de titel Robotpiloot heb gezien, is in wezen een romantische komedie, vermomd als een verhaal over oorlogsproductie van vliegtuigen, een uitvinding van een nieuw navigatiesysteem met afstandsbediening, en buitenlandse spionnen en intriges. Forrest Tucker, een heel jonge Forrest Tucker, speelt Jerry Barton, een piloot die een grote vliegtuigproducent probeert over te halen om het navigatiesysteem met afstandsbediening van zijn vriend te zien. De test mislukt en Barton gaat naar huis met Doc <0xE2><0x80><0x93> alleen worden ze al snel 'bewakers' van de knappe dochter van de vliegenmagnaat en zijn zus tante Maude <0xE2><0x80><0x93> omdat ze medeplichtig zijn aan het stelen van benzine. Dan krijg je een stel scènes van die twee: Tucker en het verwende kreng Carol Hughes die tegen elkaar vechten en dan verliefd worden en hetzelfde geldt voor Maude en de vindingrijke Doc. Wat romantische komedies betreft die op een koopje zijn gemaakt, zou je het slechter kunnen treffen. Regisseur William 'One Shot' Beaudine kan aardig met de camera overweg en alle acteurs zijn innemend <0xE2><0x80><0x93> iets wat je in dit soort films zelden ziet. Tucker is op zijn minst vriendelijk, Hughes doet het geloofwaardig, Emmett Vogan speelt zijn rol als Doc met groot enthousiasme en Evelyn Brent doet het het beste als tante Maude, met veel stijl en een geweldig gevoel voor humor. Zelfs de slechtste acteur, Thornton Edwards die Pedro speelt <0xE2><0x80><0x93> een Mexicaans stereotiep dat elke burgerrechtengroepering tegenwoordig tegen je in het harnas zou jagen <0xE2><0x80><0x93> heeft momenten die grappig zijn. Het echte probleem met deze film is dat hij reclame maakt voor iets wat hij duidelijk niet is <0xE2><0x80><0x93> een spionagethriller, een oorlogsfilm of zelfs een science-fictionfilm. Hij komt niet in de buurt van een van die dingen. Het is een eenvoudige komedie die goedkoop is gemaakt en een paar goede scènes heeft met het materiaal dat voorhanden is. Ik werd op zijn minst vermaakt, hoewel ik iets anders had verwacht. Een kleine bonus: de kleine, buitengewone Billy Curtis maakt een korte camee als een hardwerkende, rechtsprekende rechter van het Westen. Grappig en schattig!

text_en: Emergency Landing, a film I saw under the title Robot Pilot, is essentially a romantic comedy disguised by a story of war production of planes, an invention of a new navigational remote control system, and foreign spies and intrigue. Forrest Tucker , a very young Forrest Tucker, plays Jerry Barton, a pilot trying to convince a big airplane producer to see his friend's navigational remote control system. The test fails and Barton goes home with Doc - only to soon both become "wardens" to the pretty daughter of the fly tycoon and his sister Aunt Maude - for their complicity in stealing gasoline. You get then a bunch of scenes of the two- Tucker and the spoiled brat Carol Hughes fighting against each other only to fall in love and the same for Maude and the inventive Doc. As far as romantic comedies made on the real cheap, you could do far worse. Director William "One Shot" Beaudine has some skill with the camera and all of the actors are engaging - something you seldom see in these kind of movies. Tucker is amiable if nothing else, Hughes does a believable job, Emmett Vogan plays his part as Doc with great gusto, and Evelyn Brent does the best job as Aunt Maude with great style and a wonderful sense of humour. Even the worst actor, Thornton Edwards playing Pedro - a Mexican stereotype that would have every civil liberties group out against you today, has moments that are funny. The real problem with this film is that is is advertising to be what it is obviously not - a spy thriller or war picture or science fiction film even. It really is nothing close to any of those things. It is a simple little comedy that is cheaply made and has some good scenes working with the materials at hand. I was entertained at the very least although I was expecting something else. A minor bonus: Midget extraordinare Billy Curtis makes a brief cameo as a hard-dealing, justice-giving judge of the West. Funny and cute!


text: Dit is niet bepaald een aanbevelenswaardig verhaal. Het is een dwaas verhaal over mensen die proberen een afstandsbedieningsvliegtuig te ontwikkelen dat in de oorlog gebruikt kan worden. Het grootste deel is een zinloze romance waarin verwende mensen zich schuilhouden in de woestijn. Een van hen probeert de anderen een lesje te leren. Er wordt wat benzine gestolen, er komen een paar schurken om de boel te verknoeien, maar over het algemeen gebeurt er niets. Er wordt veel geschreeuwd en gevloekt. Het hoofdpersonage is nogal vermoeiend. De grap gaat maar door en door. Het vliegtuig, dat de ster van de show zou moeten zijn, bestaat praktisch niet. Het zou interessant zijn om te zien wat voor technologie er in die tijd was. Ik weet zeker dat de waarheid van die vraag veel interessanter zou zijn dan alles wat er in deze film gebeurt.

text_en: There is little to recommend this. It's a silly tale of some people trying to develop a remote control plane to be used in war. Most of it is a meaningless romance where spoiled people are holed up in the desert. One is trying to teach the others a lesson. Some gasoline is stolen, some bad guys come to mess things up, but mostly not a thing happens. There is a lot of screaming and pratfalls. The main character is pretty tiresome. The joke goes on and on and on. The plane, which should be the star of the show, is practically non-existent. It would be interesting to see what technology there was at the time. I'm sure the truth of that question would be much more interesting than anything that happens in this film.


text:
'Robot Pilot' begint alsof het zichzelf positioneert als een spionagethriller, maar helaas (of gelukkig, afhankelijk van je stemming) komt het daar niet eens in de buurt. Er zitten waarschijnlijk meer komische elementen in dan oorspronkelijk de bedoeling was, dus als je de film als een romantische komedie beschouwt, zou je aangenaam verrast kunnen zijn. Niettemin zul je behoorlijk stijf moeten acteren van de toen pas gearriveerde Forrest Tucker in de hoofdrol van Jerry Barton, een piloot die voor de helft deel uitmaakt van een team dat een afstandsbediening heeft ontwikkeld voor het besturen van vliegtuigen. De eerste poging om de nieuwe technologie voor de Lambert Aircraft Company te demonstreren eindigt in een duikvlucht, dus als Jerry en Doc Williams (Emmett Vogan) de laan uit worden gestuurd, komen ze bij hun woestijnhut aan om helemaal opnieuw te beginnen.
De rest van het verhaal bestaat voornamelijk uit het feit dat Barton de vrouwen een lesje leert nadat hij ze heeft betrapt met wat benzine die ze uit een overheidstankstation hebben gehaald. Stel dat je Betty Lambert (Carol Hughes) een lesje leert, terwijl haar tante Maude (Evelyn Brent) er uiteindelijk achter komt dat Barton onder één hoedje speelt met Betty's vader om haar de wind uit de zeilen te nemen. Het lijkt erop dat tante Maude zich tijdens het hele verhaal kostelijk amuseert en af en toe een romantische blik in de richting van die goeie ouwe Doc werpt.
Het spionageaspect komt weer naar de voorgrond als een testbommenwerper van Lambert wordt gekaapt door de doorgewinterde karakterspeler I. Stanford Jolley. Het vliegtuig stort neer, maar Jolley hobbelt mee tot hij bij de afgelegen hut van Doc aankomt. Denk daar eens even over na, en ik weet dat deze oude films op dit soort toevalligheden berusten, maar hoe komt het dat Betty en Maude, en vervolgens de bediende van Lambert, Karl (Jolley), helemaal vanuit 'het oosten' naar de andere kant van het land komen? en eindigt vrijwel op een kilometer of drie van een afgelegen blokhut in een woestijn, waar zich toevallig net de voormalige werknemer van Lambert, Barton, met zijn partner heeft verschanst. Het druist min of meer in tegen alle wetten van de waarschijnlijkheid, maar in films uit die tijd gebeurt het voortdurend.
Ik denk dat dat de reden is waarom de aanwezigheid van Billy Curtis in de finale zo verrassend en verbijsterend is. Als de reizende rechter van het hooggerechtshof geeft Curtis de meisjes een boete van twintig dollar voor het'stelen' van twintig liter benzine, wat tante Maude ertoe brengt de camera met een uitgestreken gezicht te vragen: 'Hebben jullie gezien wat ik heb gezien?' Ik denk dat het gewoon een andere manier was om de kijker te vragen wat hij van het schilderij vond.

text_en:
"Robot Pilot" starts out like it might be positioning itself as an espionage thriller, but unfortunately (or fortunately depending on your disposition), never even comes close. There are probably more comic elements present than might have been originally intended, so if you approach the flick as a romantic comedy, you might be more pleasantly surprised. Even so, you'll have to endure some pretty stiff acting from then newcomer Forrest Tucker in the lead role of Jerry Barton, a pilot who's half of a team that's developed a remote control device for guiding aircraft. The first attempt at showcasing the new technology for the Lambert Aircraft Company ends in a nosedive, so with Jerry and Doc Williams (Emmett Vogan) sent off packing, they arrive at their desert cabin to start all over again.

Most of the rest of the story consists of Barton teaching the women a lesson after catching them with some gasoline taken from a government fuel shed. Make that teaching Betty Lambert (Carol Hughes) a lesson, as her Aunt Maude (Evelyn Brent) eventually learns that Barton is in cahoots with Betty's father to take the wind out of her sails. Throughout the story, it appears that Aunt Maude is having the best time of it all, while casting a romantic eye in the direction of good old Doc.

The espionage angle is brought back to the forefront when a Lambert test bomber is hijacked by veteran character actor I. Stanford Jolley. That plane crashes, but it brings Jolley hobbling along until he arrives at Doc's remote cabin. Think about it for a moment, and I know these old films relied on this kind of coincidence, but how is it that Betty and Maude, and then Lambert employee Karl (Jolley), make their way clear across the country from 'back East', and wind up virtually within a mile or two of a remote cabin in a desert, which just happens to be where former Lambert employee Barton is holed up with his partner. Sort of defies all the laws of probability, yet it happens all the time in flicks of the era.

I guess that's why the presence of Billy Curtis in the finale is so surprising and bewildering. As the traveling midget circuit Judge, Curtis slaps the girls with a twenty dollar fine for 'stealing' twenty gallons of gasoline, prompting Aunt Maude to directly deadpan the camera - "Did you see what I saw?" I think it might have been just another way of asking the viewer what they thought of the picture.


text: 'Een testpiloot en zijn weerwaarnemerspartner proberen een robotvliegtuig te ontwikkelen waarvan ze hopen dat hun werkgever het aan het leger kan verkopen. Buitenlandse agenten horen van hun werk en saboteren het vliegtuig, in de hoop de uitvinders tegen te houden en de spionnen de uitvinding te laten stelen. Onze uitvinders hopen de plannen van de spionnen te dwarsbomen en het robotvliegtuig aan het leger te leveren, waarmee ze het land redden,' aldus de synopsis op het dvd-hoesje.<br />Nadat hij indruk heeft gemaakt in het populaire 'The Westerner' van 1940, wordt de jonge Forrest Tucker (als Jerry Barton) naar een hoofdrol gedirigeerd. 'Emergency Landing' (ongepast herdoopt in 'Robot Pilot') is een weinig indrukwekkend voertuig voor meneer Tucker, die later succes zou hebben in de 'F Troop' van de televisie. Luister naar een amusant gesprek tussen de vrouwelijke hoofdrolspeelster Carol Hughes (als Betty Lambert) en tante Evelyn Brent (als Maude Marshall): op weg naar de klatergoudstad vraagt mevrouw Brent zich af wat ze in Hollywood zal gaan doen. Mevrouw Hughes antwoordt: 'Barrymore is weer vrijgezel.' Brent verscheen samen met John Barrymore in 'Raffles' (1917) en 'Night Club Scandal' (1937); hij was zelfs net voor de vierde keer gescheiden.

text_en:
"A test pilot and his weather observer partner are trying to develop a robot-controlled plane they hope their employer can sell to the army. Foreign agents learn of their work and sabotage the plane, hoping to stop the inventors and allowing the spies to steal the invention. Our inventors hope to thwart the plans of the spies and deliver the robot plane to the army, thus saving the country," according to the DVD sleeve's synopsis.

After making an impression in 1940's popular "The Westerner", young Forrest Tucker (as Jerry Barton) is piloted into a starring programmer role. "Emergency Landing" (inappropriately re-titled "Robot Pilot") is an unimpressive vehicle for Mr. Tucker, who would find later success in television's "F Troop". Listen for an amusing exchange between leading lady Carol Hughes (as Betty Lambert) and aunt Evelyn Brent (as Maude Marshall): on their way to tinsel town, Ms. Brent wonders what she will do in Hollywood. Ms. Hughes replies, "Barrymore is single again." Brent appeared with John Barrymore in "Raffles" (1917) and "Night Club Scandal" (1937); indeed, he had just received his fourth divorce.


text: Primal Rage is niets bijzonders, sommige mensen zouden het heel erg vinden, maar zo erg is het nou ook weer niet. Het acteerwerk is niet slecht, maar de film is een beetje voorspelbaar, de verhaallijn is niet erg origineel, maar de film is onderhoudend. Als je hem in de videotheek ziet en je kunt niets anders vinden dat je wilt zien, is Primal Rage een goede substatute. De laatste helft en het laatste uur van de film maken het allemaal de moeite waard.

text_en: Primal Rage isn't anything special, some people would consider it really bad but it isn't all that bad. the acting isn't bad but the movie is a bit predictable, the story line is not very original but the movie is entertaining. If you see it in the video store and you can't really find anything else you want to watch Primal Rage is a good substatute. The last half and hour of the movie makes it all very worth while. I gave Primal Rage 7/10.


text: Eerst dacht ik dat het weer zo'n bloeddorstige aapfilm zou worden, maar in plaats daarvan was het een heel coole kopie van _Rabid_ van David Cronenberg, met geweldige effecten van Carlo Rambaldi. Ik genoot er intens van om te zien hoe deze figuren _berzerk_ gingen op de muziek van Claudio Simonetti. Er was veel bloed en het tumult op het Halloween-bal was heel opwindend. Het was ook leuk om een van Rob Lowes broers te zien in weer een B-horrorfilm. Mijn enige probleem was de gedateerde popsongs die de soundtrack van de film teisterden.

text_en: At first, I thought this was going to be another killer ape picture, instead it was an very cool knock-off of David Cronenberg's "Rabid", with awesome effects by Carlo Rambaldi. I thoroughly enjoyed watching these characters go berzerk to the music of Claudio Simonetti. The gore was plentiful and the ruckus at the Halloween dance was very exciting. It was also fun to watch one of Rob Lowe's brothers in yet another B horror picture. My only problem was the dated pop tunes that plagued the movie's soundtrack.


text: Ik heb vandaag _Bin ich schon schon?_ gezien en ik ben het volkomen oneens met de andere criticus. Ik vind deze film MOOI (Dat is een beter woord om hem te beschrijven) omdat hij gemaakt is van kleine dingen en niet probeert je een lesje te leren of je twee uur lang te vermaken, je verlaat de bioscoop met een warm gevoel in je hart... Niemand had me Spanje laten zien, zoals Doris D.R. dat deed... Gewoon, eenvoudig en toch verbijsterend... Misschien begreep ik haar omdat ik uit een land kom dat net als Spanje leeft van kleine rituelen. De muziek is ook fantastisch, zoals in elke D.R.

text_en: I've just seen "Bin ich schön?" today and I totally disagree with the other critic. I think this film is BEAUTIFUL (That's the better word to describe it) because it's made of small things and tries not to give a lesson or just entertain you for two hours, you will leave the cinema with your heart touched... No one had showed me Spain, the way Doris Dörrie did... Plain, simple and yet astonishing... Perhaps I understood her because I come from a country that lives of small rituals like Spain does. The music is also fantastic, like in every Dörrie film.


text: 'Het leven volgens Doris' zou een afdoende alternatieve titel voor deze film kunnen zijn. In plaats van een lineair verhaal met een confrontatie te vertellen, belicht Daanrès momenten in het leven van mensen die alles vertellen over hun verleden, hun heden en de wereld die hen omringt. De manier waarop ze dat doet, plaatst haar op één lijn met Jim Jarmusch. Net als in de meeste van haar andere films is het meer wat de personages zeggen en doen dan de manier waarop het wordt gefilmd die de film maakt. 'Bin ich sch<0xC3><0xB6>n?' komt het dichtst in de buurt van haar opmerkelijke korte verhalen.

text_en: "Life according to Doris" might be an adequate alternative title to this film. Instead of telling a linear story with a showdown, Dörrie spotlights moments in people's life that tell everything about their past, their present and the world that surrounds them. The way she does it puts her in one line with Jim Jarmusch. As in most of her other films, it is what the characters say and do more than how it is filmed what makes the film. "Bin ich schön?" is the closest any of Dörries's films comes to her remarkable short stories.


text: Deze film verdient een betere recensie dan de vorige van Melendez uit Brazilië. Het is waar dat de plot ingewikkeld is en niet gemakkelijk te volgen, maar als je op zoek bent naar gemakkelijk vermaak, is dit niets voor jou. Er zijn een paar zeer volwassen subplots die een paar kijkers zullen achterlaten, leeg en in het stof. (Als je de stemmen hierover wilt zien, is de demografische ineenstorting hiervan het bewijs; hoe ouder de kijkers, des te hoger de waardering!) Er is een voortreffelijke concentratie en geheugen voor nodig om heelhuids aan het eind van deze film te komen en dan zou je je kunnen afvragen waar je begonnen bent; maar het is het waard. Deze film is net een fascinerend schilderij dat je niet kunt vergeten, ook al zitten d'r wat druppels, strepen en vegen in.

text_en: This movie deserves a better review than the previous one by Melendez from Brazil. It is true that the plot is complex and not easy to follow, but if you are looking for easy entertainment, this is not for you. There are some very mature sub-plots that will leave some viewers behind, empty, and in the dust. (If you care to look at the votes on this, the demographic breakdown is proof of this; the older the viewers, the higher the rating!) It takes a superb attention span and recall to get to the end of this film in one piece and then you might wonder where you started; but it is worth it. This movie is like a fascinating painting that you can't forget even tho it has some drips,runs,and smudges in it.


text: Dat is nog eens een film die probeert de moderne wereld van relaties te laten zien en hoeveel mensen gewoon niet krijgen wat ze willen, omdat er gemene mensen in de buurt zijn, gebrek aan communicatie en vertrouwen of gewoon ongepaste omstandigheden. Een deprimerende herfstfilm, maar met een glimp van hoop en geweldige muziek, voornamelijk van Spaanse origine.

text_en: Now that is a film that tries to show the modern world of relationships and how many people just do not get what they want, due to mean folks around, lack of communication and trust or just unfitting circumstances. Depressing autumn movie, but with a glimpse of hope and great music of mostly Spanish origin.


text: Een film als het leven <0xE2><0x80><0x93> complex, met onverwachte verbanden, ups en downs <0xE2><0x80><0x93> intelligent gemaakt. De acteurs zijn ook geweldig, vooral Franka Potente.

text_en: A movie like the life - complex, with unexpected connections, ups and downs - intelligently made. The actors are great as well, especially Franka Potente.


text: Ik vind dit een heel aardige film. In een scène die ergens halverwege is (ik durf te wedden dat hij precies halverwege is) krijg je de aanwijzing die je nodig hebt: deze film heeft geen begin en geen eind, dus je hoeft er niet naar te zoeken. Als je dat eenmaal als vanzelfsprekend beschouwt, zie je een paar heel goede scènes, waarin je midden in het leven van een aantal (min of meer) losbandige mensen zit. Er is humor, genegenheid, liefde, lust en verdriet, en de meeste spelers zijn heel overtuigend. Het enige personage dat naar mijn mening Gewoon een irritant vreemd meisje, zonder echte of overtuigende handelingen en emoties, behalve dat ze haar eigen flamencoliedje zingt. Als Franka Potente geen personage als Lola kan spelen, dan moet ik tot mijn spijt zeggen dat ik haar nu wel genoeg heb gezien.

text_en: I think this is quite a nice movie. In a scene that is somewhere halfway (actually I bet it's precisely halfway) you get the clue you need: there's no beginning and no end in this movie, so don't bother yourself looking for it. Once this is taken for granted, you see some quite excellent scenes, in which you are in the thick of things of the life of some (more of less) loose connected people. There is humour, affection, love, lust and sadness, and most of the players are very convincing. The only character that could be missed in my opinion was Linda, played by Franka Potente: she is playing exactly the same character as she was in 'Lola rennt' (without the running). Just an irritatingly weird girl, with no real or convincing acts and emotions, except her singing her own flamenco song. If Franka Potente can't play a character unlike Lola, I'm sorry to say I've seen enough of her by now.


text: Geweldige regisseur, geweldig verhaal, geweldige film, geweldige acteurs en actrices (Potente, Dobra, Petri, Berger, Makatsch, Wink). Ik wacht op de video!<br />P.S. Geweldige muziek ook. Cd is een must!

text_en:
Great director, great story, great movie, great actors and actresses (Potente, Dobra, Petri, Berger, Makatsch, Wink). I wait for video!!

P.S. Great music also. CD is a must!!


text: Opnieuw brengt Doris D<0xC3><0xB6>rrie ons in de diepe absurditeit van het leven in het algemeen en liefdesaffaires in het bijzonder. Door nauwkeurige observatie en zorgvuldige opbouw laat ze de zwakte en de kracht van de personages zien. Twee voorbeelden: een van de krachtigste scènes is die waarin Linda (Franka Potente, Duitslands laatste aankomende ster) zich voor de Heilige Maagd uitstrekt tijdens de Semana Santa in Sevilla en om kracht en moed bidt. Als de ontrouwe echtgenoot op het punt staat ontdekt te worden en op zijn knieën Het is een van de beste satires op de maatschappij die ik ooit heb gezien en Doris Darnell zou heel goed kunnen worden gezien als het Europese equivalent van Woody Allen.

text_en: Once more Doris Dörrie makes us dive into the deep absurdity of life in general and love affairs more specifically. Through precise observation and careful staging she displays the weakness and the strength of the characters. Two examples: One of the most powerful scenes is when Linda (Franka Potente - Germany's latest shooting starlet) prosternates herself in front of the Holy Virgin during the Semana Santa in Seville and prays for strength and courage. When the unfaithful husband is about to be discovered and drops to his knees asking his daughter for help is another scene that made me both laugh and weep. "Bin ich schön" is one of the best satires on society I have ever seen and Doris Dörrie may well be seen as the European counterpart to Woody Allen.


text: Dorrie lijkt wat milder te zijn geworden sinds _Men and Nobody Loves Me_, dat allebei fris was en verrukkelijk nog niet in kaart gebracht <0xE2><0x80><0x93> warme, hartstochtelijke opnamen van een van haar overheersende zorgen en thema's, een verkenning en verdediging van een existentialistische levensfilosofie. Deze keer, misschien alleen maar omdat het alweer tien jaar na het existentialisme is, voelt haar labyrint van uitgeweken Duitse avonturiers in exotisch Spanje op den duur vreemd genoeg minder fris of minder emotioneel boeiend aan, maar s-indoctrinatie-met-oortjes in de mythen die ons zo gemakkelijk op een dwaalspoor brengen (in valse hoop, dan misleiding, dan uitgedroogd door-de-momenten-heen-gaan-met-stomp-teentjes, dansloos bestaan) schetst een beeld dat breder is in vergelijking met de vorige twee films: er is hier geen leeftijds- of geslachtsbeperking van focus als we willekeurige ontmoetingen zien van jong en oud, van vrouw en man, die hun kwetsbaarheid tonen voor geïdealiseerde visioenen die hen in de war brengen. Door een bepaald kinderverhaal dat de film begint en eindigt, merkt Dorrie impliciet op dat het in de verhalen die ons worden verteld Wij volwassenen kennen de dwaasheid van de tijger en de beer, maar we zijn dol op zulke verhalen en we snakken naar verhalen om verwachtingen op te bouwen, net als een verslaving, lijkt ze te zeggen... en daardoor zet het opgroeien de volgende stap voor het evalueren van de avonturen van de volwassene in de richting van zijn eigen fata morgana-achtige horizon. Dus vertel ons verhalen, Doris: over een verloren geliefde <0xE2><0x80><0x93> of twee, een verloren vrouw of twee (de een dodelijk, de ander spiritueel), een verloren identiteit of twee (de een opzettelijk, de ander per ongeluk), een verloren fantasie of twee... of een dozijn. De titel zou ons doen vragen in hoeverre deze verliezen van illusie, van gedroomde-perfectie, van invloed zijn op ons vermogen om waarachtig, onbelemmerd genot in onszelf te zien en te voelen (ben ik mooi? en in andere (kan ik er genoegen in scheppen om een ander gelukkig te maken? om de lagen van kletskoek af te werpen die mij/ons ervan weerhouden een onevenwichtige cognitie in de wind te gooien en in plaats daarvan het hart en het moment te bevredigen <0xE2><0x80><0x93> door letterlijk je bezittingen uit het raam te gooien en je te verlustigen in wat een afstotende fantasieën van een fetisjist had kunnen zijn, door te zingen om de geest van een vreemde, exotische, spirituele processie aan te spreken en bereid te zijn je angsten en queesten te erkennen). Op de lange afstand van de volheid van het leven dat voor haar personages de aard van het bestaan is, tot verschillende stille openbaringen hun pad openen naar nieuwe alternatieve manieren van waarnemen. (In sommige opzichten vertoont deze kijk op de teleurstellingen van een leven dat op afstand wordt geleefd, overeenkomsten met die van de meer recente Franse film _Under the Sand_.) Zoals de weg die Linda (Franka Potente) <0xE2><0x80><0x93> een van de jongere en centrale zoekers <0xE2><0x80><0x93> bewandelt, kan de zoektocht naar de sleutels tot de existentiële waarheid, om 'nu hier te zijn', maar al te gemakkelijk uitlopen op antwoorden die er programmeerbaar uitzien en kunnen leiden tot 'valse goden' op het pad, hoogst onaanvaardbaar dat van de onwaarheid. Net zoals Linda leert dat ze zichzelf volkomen kan laten ontsporen als ze niet eerlijk is of probeert te manipuleren (door te proberen anderen of hun gevoelens te beheersen met haar trucjes, terwijl ze in vermomming leeft en zichzelf dus niet bezit), zo leren anderen hoe gemakkelijk het is zichzelf wijs te maken dat ze de ongrijpbare 'vrede' of 'eenvoud' hebben gevonden die ze waarnemen in een ogenschijnlijk ongecompliceerde minnaar die dan suïcidaal blijkt, of een ander ontsnappingsplan dat misgaat. Bijna niets is wat het lijkt <0xE2><0x80><0x93> tot ze leren kwetsbaar te zijn, zichzelf te accepteren, gevoelig te zijn en daardoor macht te hebben. Er schuilen complexiteit en pijn in, alleen bij sommigen meer dan bij anderen. Er is geen zorgeloze bananenrepubliek in Panama, maar er is wel plezier in eerlijkheid van geest. En de stemmen van dat besef komen in een paar merkwaardige pakketjes (die de wijsheid-waar-je-het-grootste-vooruitzichten-van-verwacht aanvullen, waarvan de fascinerende boodschapper in _Nobody Loves Me_ de stem was van een gemarginaliseerde, verliefde maar liefhebbend onzelfzuchtige travestiet): hier een te dikke kok die gelukkig getrouwd is met zijn jonggeliefde liefje met een passie voor haar ziel die geen parameters of criteria kent maar schaamteloos onvoorwaardelijk is, een Spanjaard die weigert zijn Duitse vriendin haar zin te geven.' 's behoefte om valse beloften van eeuwige liefde te horen, de ontrouwe echtgenoot/vader die het moment aangrijpt om met respect op Linda te reageren tot haar bedrog hem dwingt zijn lijn in het zand te trekken en haar zo tot zelfacceptatie verleidt, een andere ontrouwe echtgenoot/vader wiens Caribische uitspattingen zijn geest hebben verwerkelijkt van 'dansen is leven' en die ten slotte de aangekoekte muur waarachter zijn vrouw stuurs haar toevlucht heeft gezocht naar beneden lokt. Hier zijn het meestal de vrouwen die de idyllische verhalen uit hun kindertijd tot op het gevaar hebben ingeprent, die zichzelf een stortvloed aan fantasieën hebben verkocht die zich op de toekomst of het verleden richten, die met goedbedoelde betovering de hemel zien in een rode kasjmieren trui die ze verkopen of kopen, een stereotiepe fantasierijke trouwjurk, een idee van sprookjesachtige romantiek, en die <0xE2><0x80><0x93> met aanzienlijke blindheid <0xE2><0x80><0x93> struikelend hun weg terug naar zichzelf zoeken. Maar ze luisteren wel, en leren.

text_en: Dorrie seems to have mellowed since Men and Nobody Loves Me, both of which were fresh and delightfully uncharted-water, passionately warm takes on one of her overriding concerns and themes, an exploration and advocacy of an existentialist philosophy of life. This time out, perhaps just for being another decade out post-existentialism, her labyrinth of expatriate German adventurers in exotic Spain ultimately feels oddly somewhat less fresh or less fully emotionally engaging but nevertheless is a solid and intellectually engaging new set of contexts and characters through which to examine more turns of the die. A child's-captivated-ear indoctrination into the myths which so easily lead us astray (into false hope, then deception, then dried-up going-through-the-motions stub-toed, danceless mere existence) frames what is broader in scope in this film compared to the previous two: there is no age or gender delimitation of focus here as we see random-encounterers young and old, female and male, show their vulnerability to idealized visions which leave them floundering. Through one particular children's tale which begins and ends the film, Dorrie implicitly observes that it is in the stories we are told that our false expectations of life take root, here a tale about a tiger and a bear who conjure up a ballyhooed idyllic land to set their sails for-a banana-growing nirvana named Panama. We adults know, wink-wink, the folly of the tiger and bear, but we love such stories and we crave expectation-building stories like an addiction, she seems to say...and thereby in childhood learning sets the stage for evaluating the ensuing adult ventures toward their own mirage-like horizons. So feed us stories, Doris: ...about a lost lover--or two, a lost wife or two (one mortally, another spiritually), a lost identity or two (one intentionally, another accidentally), a lost fantasy or two... or a dozen. The title would have us ask to what extent these losses of illusion, of dreamed-of perfection, impact our ability to see and feel true untrammeled pleasure in both ourselves (am I beautiful?) and in others (can I delight in making another happy? to realize and throw off the layers of claptrap that keep me/us from casting onerous cognition to the wind and instead to indulge the heart and the moment--from literally throwing one's possessions out the window to indulging what might have been an offputting fetishist's fantasies to singing out to engage the spirit of a foreign exotic spiritual procession and be willing to acknowledge in song one's fears and quests). It's not a new theme but it's reworking works, albeit keeping us a bit at arm's length from the subjects, perhaps (wittingly?) to mirror the arm's length from the fullness of engagement in life that is the nature of existence for her characters until varying quiet epiphanies open their paths to new alternative ways of perceiving. (In some ways, this medium-is-the-message reflection on the chagrins of a life lived at arm's length parallels that of the more recent French film Under the Sand.) As the path taken by Linda (Franka Potente)--one of the younger and central questers--displays, the search for the keys to existential truth, to 'be here now', can too easily alight on answers >that look programmable and can lead to 'false gods' along the path, most unacceptably that of inauthenticity. Just as Linda learns that she can derail herself entirely if she is not honest or tries to manipulate (trying to control others or their feelings with her bag of tricks whilst living in disguise from and thus not owning herself), so others learn how easy it is to kid themselves into thinking they've found the elusive 'peace' or 'simplicity' which they perceive in an ostensibly uncomplicated lover who then proves suicidal, or other escapist plan which goes awry. Almost nothing is what it, he, or she seems-until they learn to be vulnerable, self-accepting, sentient and thereby empowered. There lurks complexity and pain, just more buried in some than in others. There is no carefree Panama banana republic, but there is pleasure in honesty of spirit. And the voices of this realization come in some curious packages (further fleshing out the wisdom-where-you-least-expect-it notion whose fascinating messenger in Nobody Loves Me was the voice of a marginalized, lovelorn but lovingly unselfish transvestite): here an overweight chef who is blissfully married to his young-love sweetheart with a passion for her soul that knows no parameters or criteria but is unabashedly unconditional, a Spaniard who refuses to indulge his German girlfriend's need to hear spurious pledges of eternal love, the errant husband/father who seizes the moment to respectfully respond to Linda until her deception forces him to draw his line in the sand and thus startles her back to self-acceptance, another errant husband/father whose Caribbean indulgences have actualized his spirit of "to dance is to live" and who finally lures down the encrusted wall behind which his wife has been taking sullen refuge. Here it is most often the women who have internalized the childhood idyllic stories to their peril, having sold themselves a flurry of fantasies that focus on the future or the past, who with well-meaning enchantment see heaven in a red cashmere sweater they sell or buy, a stereotypically fanciful wedding gown, a notion of storybook romance, and who--with considerable blindness--stumble in seeking their way back to themselves. But they do listen, and learn.


text: Ik keek naar _Bin ich sch<0xC3><0xB6>n?_ omdat heel wat mensen me vertelden dat het zo mooi, poëtisch enzovoort was. Dus huurde ik het, met hoge verwachtingen, of het nu een Frans kunstwerk was of een Amerikaanse kaskraker (beide kunnen geweldig zijn). Ik ben nog nooit zo teleurgesteld geweest. Na bijna twee uur van nogal onsamenhangende flarden van verhalen wachtte ik op het verrassende einde, dat alle stukken met elkaar verbond en mij een boodschap naliet: 'Ga niet uit' of 'Hou niet van regen? Ga naar Spanje', ik weet het niet. Maar ten slotte verschijnen de aftiteling en wordt er niets uitgelegd. Sommigen zeggen: 'Het is een open einde!', 'het verband is de onsamenhangendheid!' <0xE2><0x80><0x93> maar ik heb gewoon het gevoel dat twee uur van mijn leven voor altijd weg zijn. 'Ik snap het niet, want de acteerprestaties zijn net zo slecht als altijd in Duitse producties, of het script is gewoon slecht geschreven. Een tweede ster voor een paar mooie scènes in Spanje en redelijke muziek.'

text_en: I watched "Bin ich schön?", because quite a few people told me it was so beautiful, poetic etc. So I rented it, with high expectations, whether it was a French piece of art or an American blockbuster (both can be great). I've never been more disappointed. After almost two hours of rather incoherent snippets of stories I was waiting for the surprise ending, connecting all the pieces, leaving me with a message: "Don't date", or "Don't like rain? Go to Spain", I don't know. But finally the credits appear and nothing is explained. Some say "it's an open ending!", "the connection is the incoherence!" - but I just feel two hours of my life gone forever. Maybe I didn't get it, because the acting is as terrible as always in German productions or the screenplay was just lousily written out. A second star for some nice shots of Spain and tolerable music.


text:
Of je nu van hem houdt of hem haat, je moet toegeven dat John Milius in alle hevigheid is teruggekeerd om deze prachtige, epische film te maken. Hij heeft slechts twee andere films gemaakt die de moeite waard zijn: de ondergewaardeerde Flight Of The Intruder en de al even ondergewaardeerde Farewell To The King. Hoewel hij voor de televisie is gemaakt, heeft Rough Riders alle eigenschappen van een groots oorlogsepos uit de jaren zestig.
Wat Milius helpt, is zijn liefde voor het onderwerp. Met The Wind And The Lion geeft Rough Riders je het gevoel dat Milius een diepe en blijvende liefde koestert voor Theodore Roosevelt. Elke scène van deze film geeft je het gevoel dat Milius vanuit zijn hart werkt. Zijn passie en respect voor zijn onderwerp vormden de grootste prestatie van Tom Berengers carrière.
Als je dit mooi vond, moet je _De wind en de leeuw_ zien.

text_en:
Love him or hate him, you have to admit that John Milius has returned in force to make this wonderfully epic movie. He only made two other films (barely) worthy of note: the underrated Flight Of The Intruder and the equally under-rated Farewell To The King. Though directed for television, Rough Riders has all the qualities of a great war epic from the sixties.

What helps Milius is his love of the subject matter. With The Wind And The Lion, Rough Riders feels as though Milius has a deep and abiding love for Theodore Roosevelt. Every frame of this movie gives you the feeling that Milius is working from the heart. His passion and respect for his subject matter illicited the greatest performance of Tom Berenger's career.

If you liked this, do see The Wind And The Lion.


text: Verdomd goede film. Er zijn hier en daar een paar historische punten opgerekt... Bucky O'Neil was een gek die weigerde zijn hoofd omlaag te houden en die dwars door zijn sigaret werd neergeschoten... Joe Wheeler was een hanige haan van een man (1.75 m) maar met het hart van een leeuw die de vijand inderdaad bleef aanduiden als 'de Yankees'... 'The Rough Rider' De Spaanse aanval vond plaats op de nabijgelegen Kettle Hill (Cero de Olla) waar ze de Spaanse stelling over de smalle geul met dodelijk vuur bestookten; toen de Spanjaarden zich terugtrokken en er ongeveer 1500 man <0xE2><0x80><0x93> geen 500, zoals een recensent suggereerde <0xE2><0x80><0x93> zich terugtrokken naar Santiago, ging de TR onverschrokken alleen op weg naar de San Juan Heights (Los Altos de San Juan) en vergat het bevel tot de aanval te geven...<br />Oké. Genoeg geschiedenis. Ja, Stephen Crane, auteur van _The Red Badge of Courage_, was een 'looper', zoals een recensent het stelt, en ja, WR Hearst was een oorlogsbabbelaar <0xE2><0x80><0x93> alles om kranten te verkopen en de xenofobie aan te wakkeren... Maar hé! Dit is een verdomd goeie film die een groot deel van de geest van die 'Bully kleine oorlog' vastlegt die TR's carrière in het Witte Huis in gang zette. Tom Berenger is fantastisch als de enige TR die door zijn mannen werd aanbeden (naar verluidt liep TR op de mars naar het binnenland vanaf de kust met zijn mannen mee, weigerde hij mee te rijden, door het vochtige, hete bos, en zorgde hij er altijd voor dat 'zijn jongens' het eerst werden verzorgd. Ook heb ik als president McKinley de vermoeidheid van Brian Keith voor zijn zelfmoord opgemerkt. Deze film is absoluut de moeite waard om nog eens te bekijken... en nog eens.

text_en:
Damn fine film. Some historical points have been stretched a bit, here and there...Bucky O'Neil was a madman who refused to keep his head down and got shot right through his cigarette ... Fighting Joe Wheeler was a bantam rooster of a man (5'3") but with the heart of a lion who did indeed keep referring to the enemy as "the Yankees"...TR's Rough Rider's attack was up the nearby Kettle Hill (Cero de Olla) where they racked the Spanish position across the narrow gully with deadly fire; when the Spanish [and there were about 1,500 men-- not 500, as some reviewer suggested] broke to fall back to Santiago, TR boldly took off alone toward the San Juan Heights (Los Altos de San Juan)having forgotten to give the order to charge...

OK. Enough of History. Yes, Stephen Crane, author of The Red Badge of Courage, was a "looper," as one reviewer puts it, and yes, WR Hearst was a war-baiter-- anything to sell papers and fan the fires of xenophobia... But, hey! This is a damn fine film that captures much of the spirit of that "Bully little war," that launched TR's career into the White House. Tom Berenger is wonderful as the one and only TR who adored by his men (reportedly, on the march into the interior from the coast, TR walked with his men, refusing to ride, through the humid, hot forest and always saw to it that "his boys" were taken care of first. I too noted sadly, the weariness of Brian Keith prior to his suicide, as President McKinley. This film is definitely worth watching again ... and again.