text: Deze zul je waarschijnlijk nooit in je plaatselijke videotheek vinden, zelfs niet in een grote. Maar als je in de stemming bent voor horror, mysterie en smaakvol gemaakte, zo niet erotische, films, dan moet je deze hebben! De film begint met een gewonde rechercheur en een moeder/dochter die de chauffeur in een greppel begraaft, die ze vermoorden. Dan, na een paar vreemde dialogen/interacties tussen moeder en dochter, verschijnt de gewonde rechercheur bij hen aan de deur. Daarna gaat het van start, elektrotherapie (hoewel niet gebruikt zoals het zou moeten zijn) zorgt voor gouden regen, perfecte en een paar rare dialogen, triootjes en wat akelig geweld/masochisme. Hoewel ik zou uitkijken, zijn er een paar kopieën van de film waarin de ondertitels wazig zijn.

text_en: You'll probably never find this one at your local video store, or even a major one. But if youre in the mood for noir, horror, mystery, and tastefully done, if not graphic, erotica, hunt this one done! The movie starts out with a injured detective, and a mother/daughter burying there driver in a ditch, which they killed. Then, after some weird dialog/interactions between the mother and daughter, the wounded detective shows up at their door. Then it takes off from there, electro therapy (although its not used as its suppose to be) golden showers, perfect and a little weird dialog, threesomes, and some nasty violence/masochism. Although I would watch out, there are some copies of the movie in which the subs are fuzzy.


text: Dit is moeilijk te beschrijven, misschien wel _noirsploitation_? Misschien als Billy Wilder Preminger's Laura zou reconstrueren als een exploitatiefilm nadat hij zes tabletten acid had geslikt en naar _Eat The Schoolgirl_ had gekeken, _Arsenic & Old Lace_ en een film van Joe d'Amato... en dat zou hij doen in een mengeling van Engels, Grieks en Frans. _Singing Singapore_ is een donkere en verwrongen neo-noir-zwarte komedie over een moeder en dochter met een speciale relatie en de introductie van een nieuwe man in hun leven. Dus we krijgen wat opengereten ingewanden, moord, seks, incest, bondage, kotsen, urineren, elektroshocks, een flinke portie naaktheid en een heleboel andere leuke dingen. Het is al een tijdje geleden dat ik zo'n goeie, bizarre film heb gezien.' 'Dat is precies hetzelfde als met Bezoeker Q en Penetratie Angst. Goed spul!'

text_en: This is a tough one to describe, maybe noirsploitation? Maybe if Billy Wilder were to remake Preminger's Laura as an exploitation movie after dropping six tabs of acid and watching Eat The Schoolgirl, Arsenic & Old Lace, and a Joe D'Amato flick... and doing it in a mix of English, Greek, and French. Singapore Sling is a dark and twisted neo-noir black comedy about a mother and daughter with a special kind of relationship and the introduction of a new man into their lives. So we get some disembowelment, murder, sex, incest, bondage, puking, urinating, electro shock, a good helping of nudity, and lots of other fun stuff. It's been a while since I've seen a good bizarre flick like this, it's right up there with Visitor Q and Penetration Angst. Good stuff!


text:
Ik heb deze beweging net twee keer gezien. Ik heb de Synapse-dvd bekeken (absoluut geweldig beeldmateriaal) en was verrukt toen ik een goed verhaal over een volwassene zag.
Een opmerking over de Synapse-dvd; de ondertitels zijn standaard 'nieuwe' ondertitels die de originele ondertitels op de dvd overstemmen. Volgens Synapse waren de oorspronkelijke ondertitels niet al te best. Ik heb de film met de standaard 'nieuwe' ondertitels bekeken en hoewel de inhoud goed was, verdoezelen ze een groot deel van de film. Vandaar dat ik de tweede keer naar de minder opdringerige, maar onjuiste ondertitels keek. Het gebruik van ondertitels is eigenlijk heel minimaal. Maar in twee scènes verdoezelen ze een paar schokkende beelden die je beter met de minder opdringerige oude ondertitels kunt bekijken. Genoeg over de dvd.
...Possible Spoilers...
Ik was gewoon weg van deze film. Ik was weg van de fotografie, het extreme gedrag, het briljante acteerwerk... alles. De dochter, die volgens mij werd gespeeld door Meredyth Herold, was ongelooflijk sexy en leek voortdurend op het punt van een orgasme te staan als de geringste provocatie haar over de rand duwde. Wat een verbluffende vertoning. Mensen hebben dit vergeleken met wat je zou verwachten van John Waters et cetera, maar hoewel ik van zijn films hou, komt niets in de buurt van de schoonheid, het acteerwerk, de fotografie, de sfeer en de pure maag die dit kunstwerk tot een kunstwerk maken. (Dat geldt ook voor de beruchte Pink Flamingo's met betrekking tot hun grofheid.) Ik was ook bang dat de film in _Black and White_ zou zijn. Dat had ik niet moeten zijn. Afgezien van het feit dat dit een van de beste gefotografeerde films is die ooit zijn gemaakt, maakt dat het grovere werk nog extremer. En er is een heleboel grof werk: incest, kannibalisme, seksuele ontlasting, urineren, marteling, masturbatie (met en zonder voedsel), geweld enzovoort... en het ziet er allemaal prachtig uit.
...Spoilers Over...
...Spoilers Over...
Deze film is alleen voor sterke magen. Sommige scènes zullen waarschijnlijk 99 procent van de kijkers aanstoot geven. Maar dit is een film van grote fysieke schoonheid die je niet mag missen. Een puur kunstwerk! En dan te bedenken dat ik niet van plan was om hier een paar weken naar te kijken nadat ik de dvd had gekregen. Gelukkig ben ik van gedachten veranderd. Als je een sterke constitutie hebt, moet je deze film niet missen. Zeer aanbevolen.

text_en:
I just finished watching this move, twice. I watched the Synapse DVD (absolutely awesome picture quality) and was delighted to see an adult tale, well told.

A comment on the Synapse DVD; the subtitles default to 'new' ones which cover up the original ones burned onto the DVD. According to Synapse, the original subtitles were not too good. I watched the movie with the default 'new' subtitles and while the content was good, they cover up a LOT of the movie. Hence the second viewing with the less obtrusive though inaccurate ones. The use of subtitles is actually quite minimal. However, in two scenes, they cover up some shocking footage better viewed with the less intrusive old ones. Enough of the DVD.

...........Possible Spoilers..........

I just loved this movie. I loved the photography, the extreme behavior, the brilliant acting...everything. The daughter, who I think was played by Meredyth Herold, was incredibly sexy and appeared constantly on the point of orgasm with the slightest provocation pushing her over the edge. What a stunning performance. People have compared this to what you would expect from John Waters etc. however, while I like his movies, nothing comes close to the beauty, acting, photography, atmosphere and sheer stomach turning quality of this work of art. (That goes for the infamous Pink Flamingoes regarding grossness also). I was also concerned that the movie was in Black and White. I shouldn't have been. Aside from making this one of the best photographed movies, ever..it makes the gross stuff even more extreme. And there is a lot of gross stuff; incest, cannibalism, sexual regurgitation, urination, torture, masturbation (with food ... and without), violence etc...and it looks just wonderful.

..........Spoilers Over........

This movie is for strong stomachs only. Some of the scenes will likely offend 99% of the viewing population. However, this is a movie of great physical beauty and is not to be missed. A pure work of art!! To think I didn't plan to watch this for several weeks after getting the DVD. Thank goodness I changed my mind. If you have a strong constitution, don't miss this movie. VERY highly recommended.


text:
Een vreemde botsing van filmnoir, performance art en Sirkian-drama, Singapore Sling is een absolute must voor fans van extreme filmproducties. De film vertelt het verhaal van een gewonde, Sam Spade-achtige rechercheur die gevangen wordt genomen door twee vrouwen die hij onderzoekt en die hij ertoe dwingt mee te doen aan hun verontrustende martelspelletjes.
Hoewel het braaksel en de wreedheid een beetje te veel worden, zijn de vreemde, surrealistische monologen die beide vrouwen in de loop van de film ten beste geven het meest spookachtig. Hun optredens zijn zo uit de toon vallend en gestoord dat het bijna onmogelijk zou zijn om niet het gevoel te krijgen dat je huid probeert weg te kruipen.
De cinematografie is schitterend zwart-wit met Greg Toland die diepe concentratie oproept. Het is niet moeilijk te geloven dat dit misschien wel een van de mooiste films aller tijden is.
De film is niet echt 'bloederig', maar wel heel schokkend en confronterend. Het is een aanpassing van een avant-gardistisch Grieks toneelstuk, en de film voelt soms wat theatraal aan, maar zoals ik al zei, het is een uitzonderlijke film.
Kijk hem met iemand van wie je houdt of huiver in je eentje!

text_en:
A strange collision of film-noir, performance art and Sirkian melodrama, Singapore Sling is an absolute must for fans of extreme film-making. The film tells the story of a wounded Sam Spade-like detective captured by two women he's investigating and becomes coerced into participating in their disturbing torture games.

Although the vomit and cruelty get a bit much, the most haunting aspect of the film are the strange, surreal monologues presented by both women during the course of events. Their performances are so off kilter and deranged that it would be virtually impossible not to feel like your skin is trying to crawl away.

The cinematography is shimmering black and white with Greg Toland inspired deep focus. It's not hard to believe that this may be one of the most aesthetically beautiful films ever.

The film isn't really 'gory', but it's very upsetting and totally confrontational. An adaption of an avant-garde Greek play, the film can feel stagey sometimes, but as mentioned above, it's exceptionally cinematic.

Watch it with someone you love or shiver alone!!!


text:
Deze film is beslist het beste artistieke stuk film dat ooit in Griekenland is gemaakt.
Het verhaal gaat over een man die geconfronteerd wordt met de nachtmerries van zijn gebroken hart, die hij zich voorstelt als een stel bizarre vrouwen die vreselijke dingen doen in hun manke huis. Tijdens zijn verblijf buitenshuis zal hij al snel beseffen dat zijn passie niet alleen een waanidee was, maar zal hij ook de leegte ontdekken van veel dingen die over het algemeen als plezierig worden beschouwd, zoals eten en seks.
De verhaallijn is rechtlijnig noch duidelijk. Deze niet-rechtlijnige opbouw is echter essentieel, omdat de films niet alleen een eenvoudig verhaal willen vertellen. Ik zou zeggen dat deze film meer te maken heeft met ideeën en gedachten dan met personen en hun daden.
<0x3E> Zorgvuldig tot in het kleinste detail geconstrueerd, met geweldige acteerprestaties, zou ik deze film beschouwen als het equivalent van _Eraserhead_ van David Lynch en _Vargtimmen_ van Ingmar Bergman.

text_en:
This movie surely is the best artistic piece of cinema ever made in Greece.

The story tells us about a guy who has to confront the nightmares of his broken heart visualized as a couple of bizarre women doing horrible things in their lame house. During his stay out the house, he will soon come to realize not only that his passion was a mere delusion, but will also discover the emptiness of many things that are generally considered enjoyable such as food and sex.

The storyline is neither straight nor clear. However, this non-straight format is essential because the films aim is not just to tell a simple story. I would say that it deals more with ideas and thoughts than with persons and their deeds.

Carefully crafted to the last detail, with great performances, I would consider this film equivalent to Eraserhead by David Lynch and Vargtimmen by Ingmar Bergman.


text: Er is wel eens gezegd dat de hele film niet zo belangrijk is, of je nu van een film houdt of niet, maar is het wel zo dat de film een blijvende indruk op je achterlaat? Als ik dat in aanmerking neem, moet ik zeggen dat 'Singapore Sling' zonder twijfel een onuitwisbare toevoeging is aan het film noir-genre, zij het van het bizarre soort. Zoals een van de recensenten al eerder heeft gezegd, moet je deze film niet serieus nemen. Als je deze film met een open geest bekijkt, zul je beloond worden met een prachtig gefotografeerde film noir vol zwarte humor. Het is je basisdetectiveverhaal, maar dan met martelingen, bizarre erotiek en veel te veel overacting. Je hoeft alleen maar te zorgen dat de ouders slapen en dat je de juiste soort vriend op sleeptouw hebt als je ernaar kijkt.

text_en: It was once said that the whole of a movie should not be in so much whether you like or disliked a movie, but rather, did it leave a lasting impression upon you? Taking that idea into account, I would have to say that "Singapore Sling" is without a doubt an indelible addition to the film noir genre, albeit the bizarro kind. As one of the reviewers has mentioned before, this movie shouldn't be taken seriously. You should come into this one with an open mind and you'll be rewarded with a beautifully photographed film noir filled with black humor. "Singapore Sling" is like the demented cousin of "Laura", "Sunset Boulevard" and "Grey Gardens". It's your basic detective story but with torture, bizarre erotica, and outstanding overacting. Just make sure the parents are asleep and that you've got the right kind of friend in tow when watching it.


text:
Een speurneus struikelt over een afgelegen villa die bewoond wordt door een aantoonbaar krankzinnig, incestueus, sadomasochistisch stel moeder-dochter. De dochter bindt hem vast en brengt een hoge elektrische stroom door zijn voorhoofd, terwijl de moeder op zijn stuiptrekkende bekken rijdt en hem vervolgens afkoelt met een gouden douche. Dan wordt het vreemd...
Ik zal je geen toneelspel geven van dit ziekelijke en verknipte stuk Europese cinema. Als je alleen maar geïnteresseerd bent in het zien van de meest extreme sm-spulletjes die ooit in de bioscoop zijn vertoond, dan moet je dat vooral doen. Maar als je op zoek bent naar iets meer dan dat, dan zou je je kunnen afvragen: 'Wat was de zin van dit alles?' In deze film worden interessante thema's aangesneden, zoals de alomtegenwoordigheid van de afwezige vader die de oorzaak is van de krankzinnigheid van de vrouwen, de Pygmalion-achtige koppige poging van de speurneus om het meisje uit haar hachelijke situatie te'redden', de moeder-dochter rivaliteit met de onvermijdelijke moedermoord, de dood als bevrijding van de ellende van het leven. Maar geen van deze thema's wordt voldoende uitgewerkt, waardoor de plot onsamenhangend en incompleet aanvoelt.
Sommige scènes in _Single Sling_ zouden markies de Sade trots maken, maar Pasolini zou ineenkrimpen bij de verhalen van Nikolaidis. Toch is de film bekwaam geregisseerd en gefotografeerd en in het algemeen de moeite van het bekijken waard. Eet alleen niets voordat je ernaar kijkt. Je zult me er later dankbaar voor zijn.

text_en:
A gun-shot gumshoe stumbles upon a secluded villa inhabited by a certifiably insane, incestuous, sadomasochistic mother-daughter couple. The daughter straps him down and administers high electric voltage through his forehead, while the mother rides his convulsing pelvis and then proceeds to cool him down with a golden shower. Then things get weird...

I won't give you a play by play of this sick and twisted piece of European cinema. If you're simply interested in seeing some of the most extreme S&M stuff ever put on cinema, then by all means see it. However, if you're looking for a little bit more than that, then you might be left wondering "what was the point of all this?" Interesting themes are developed in this film, such as the omnipresence of the absentee father who is the root cause of the womens' insanity, the gumshoe's Pygmalion-like stubborn attempt to "rescue" the girl from her predicament, the mother-daughter rivalry with the inevitable matricide, death as liberation from the misery of life. But none of these themes are adequately fleshed out, making the plot feel disjointed and incomplete.

Some of the scenes in Singapore Sling would make Marquis de Sade proud, but Nikolaidis' storytelling would make Pasolini wince. Still, the movie is competently directed and photographed and overall is worth a look. Just don't eat anything before you watch it. You'll thank me later.


text:
Ik heb die film jaren geleden op een filmfestival gezien en heb hem hier opgezocht nadat hij gisteravond in een gesprek met vrienden ter sprake was gekomen, deels om hun te bewijzen dat ik hem niet verzon en deels om zelf te zien of er werkelijk iets over het bestaan van de film bekend was, of dat hij in een soort genadige vergetelheid was gezonken nadat hij het festivalcircuit had afgewerkt.

In mijn tijd als festivalbezoeker heb ik heel wat films gezien die bijna het hele theater vulden en meestal had ik er een zeker genoegen in om een van de laatste overlevenden te zijn die de aftiteling haalden. Dit was de film die me ertoe bracht die gewoonte te heroverwegen. Van alle treinongelukken die ik in de bioscoop heb meegemaakt, was dit verreweg het ergste.
Ik weet niet eens of ik kan uitleggen waarom. Het is niet alleen dat het in wezen twee uur overgeven, opengereten ingewanden en kannibalisme is, afgewisseld met zo ongeveer de minst erotische seksscènes die ooit in een film zijn opgenomen. Het is niet eens dat het bovenstaande in korrelig zwart-wit is vastgelegd terwijl ik tergend langzaam door een kunstfilm heen en weer liep (en zelfs toen kon ik niet bedenken of dat het beter of slechter maakte). Of het afgrijselijk slechte acteerwerk. Of de nauwelijks bestaande plot.
Ik denk dat het bovenal de pure zinloosheid van dit alles is. Als je nagaat hoeveel tijd, geld en energie het kost om een lange speelfilm te maken, moet je je afvragen: waarom? Waarom zou je zo'n film maken? Wat is daar in vredesnaam de zin van? En vijftien jaar nadat ik hem heb gezien, heb ik daar nog steeds geen antwoord op.

text_en:
I saw this movie years ago at a film festival, and ended up looking it up here after it came up in conversation with friends last night, partly to prove to them that I was not making it up, and partly to see for myself if there was actually any record of the film's existence, or if it had sunk into some kind of merciful oblivion after doing the festival circuit.

In my festival-going days, I sat through a lot of films that cleared virtually the entire theatre, and usually took a certain pleasure in being one of the last few survivors who made it through to the closing credits. This was the film that caused me to reconsider that practice. Of all the cinematic trainwrecks I've sat through, this was far and away the very worst.

I don't even know if I can fully explain why. It's not just that it's essentially two hours of vomiting, disembowelment and cannibalism, interspersed with about the least erotic sex scenes ever committed to film. It's not even just that the above is shot in grainy black and white at torturously slow art-movie pacing (and I couldn't figure out, even at the time, if that made it better or worse). Or the atrociously bad acting. Or the barely existent plot.

I think more than anything it's the sheer pointlessness of it all. Given how much time, money and energy it takes to make a feature-length film, you've got to ask: WHY? Why make a film like this? What on earth is the point? And 15 years after seeing it, I still have no answer to that.


text: Enzo G. Castellari levert opnieuw een behoorlijk stuk film af. Het verhaal is nogal saai en ongeïnspireerd (behalve natuurlijk door JAWS), maar Castellari verhelpt dat met een zeer energieke regie, een uitstekende muziekscore van Guido en Maurizio De Angelis, en een hoop van zijn zinderende breedhoekgebruik van slow motion. Een heleboel cult-acteurs (inclusief Vic Morrow, James Franciscus en Giancarlo Prete) en een heleboel maffe effecten en stockbeelden maken deze film volkomen dwaas en plezierig in plaats van verontrustend of schokkend, zoals de meeste horrorfilms zijn bedoeld. Dat is waarschijnlijk het tegenovergestelde van wat ZOMBIE-producent Ugo Tucci wilde, maar deze film is heel leuk om te zien en de moeite van het bekijken waard.

text_en: Enzo G. Castellari, once again delivers quite a piece of cinema. The story is rather dull and uninspired (except by JAWS of course), but Castellari remedies that with very energetic direction, an excellent musical score by Guido and Maurizio De Angelis, and a lot of his mouth-watering wide angle use of slow motion. Lots of cult film actors (Including Vic Morrow, James Franciscus, and Giancarlo Prete) and a lot of goofy effects and stock footage, make this film completely silly and enjoyable rather than disturbing or shocking as most horror films set out to be. That's probably the opposite of what ZOMBIE producer Ugo Tucci wanted, but this film is quite fun to watch and worth repeat viewings.


text: Persoonlijk heb ik een zwak voor goedkope, waardeloze Jaws-afleveringen en ik ben vastbesloten om ze op een dag allemaal op te sporen! Dus ik was voorbestemd om deze kleine film hoe dan ook mooi te vinden, maar zelfs vanuit een objectiever standpunt kan ik onmogelijk zeggen dat dit een slechte film is. Het verhaal is een zuivere kopie van de klassieker van Steven Spielberg (zonder zelfs maar de moeite te nemen om de soort haai te veranderen), maar de makers maken daar nooit een geheim van en verwijzen er zelfs openlijk naar. Blijkbaar niet goed genoeg voor Universal Studios, want ze begonnen (en wonnen) een rechtszaak om 'De laatste haai' te verbieden. Het verhaal is precies zo opgebouwd als 'Jaws'. De eerste helft draait om de introductie van een toeristische strandgemeenschap, waar plaatselijke politici liever het leven van mensen riskeren dan de populaire jaarlijkse surfwedstrijd afgelasten. In de tweede helft probeert een stel dappere (maar heel domme) mensen de haai zelf te vernietigen. Er is veel spanning en het onderwatercamerawerk is verrassend gelikt. De haai zelf is een innemende creatie, ook al is hij overdreven groot en ziet hij er een beetje te robotachtig uit als hij uit het water komt. Ik had ook meer bloed en naaktheid verwacht, maar regisseur Enzo G. Castellari koos er duidelijk voor om van zijn film een serieus en ambitieus horroravontuur te maken (in tegenstelling tot de Mexicaanse 'Tiger Shark' van René Cordoba). De muziek is uitstekend en de acteerprestaties ver boven het gemiddelde. Misschien waren de eigenaars van de officiële Jaws-rechten een beetje jaloers, aangezien dit een officieel vervolg op de klassieker uit 1975 had moeten zijn. Het is zonder enige twijfel beter dan Jaws 3-D en de godvergeten Jaws 4: The Revenge. Aanbevolen!

text_en: Personally, I have a weakness for cheap and trashy Jaws rip-offs and I'm on a mission to track them ALL down one day! So, I was destined to like this little movie no matter what, but even from a more objective viewpoint I can't possibly bring myself to say that this is a bad film. The story is a clean copy of Steven Spielberg's classic (not even bothering to alter the species of the shark) but the makers never make a secret out of that and even openly refer to it. Not good enough for Universal Studios apparently, as they started (and won) a lawsuit in order to ban "The Last Shark". The story is structured exactly the same as "Jaws", with the first half revolving on the introduction of a tourist beach communion where local politicians rather risk peoples' lives than cancel the popular annual surf contest. During the second half, a bunch of brave (but very stupid) people try to destroy the shark themselves. There's quite a lot of suspense and the underwater camera-work is surprisingly nifty. The shark itself is an engaging creation, even though it's over-the-top gigantic and a little too robotic-looking when it pops out of the water. I was also expecting more gore and nudity but director Enzo G. Castellari obviously opted to make his film a serious-minded and ambitious horror adventure (unlike the Mexian "Tiger Shark" by Rene Cordoba). The music is excellent and the acting performances are far above average. Maybe the owners of the official Jaws rights were a bit jealous, as this should have been an official sequel to the 1975 classic. It unquestionably is better than Jaws 3-D and the god-awful Jaws 4: The Revenge. Recommended!


text:
Ik heb geen idee waarom iemand als Enzo Castellari zich zou verlagen tot zo'n grootschalige oplichting van de Jaws-films, maar we hebben het wel over de maffe wereld van de Italiaanse cinema, dus wie weet? Castellari blijft me verbazen met zijn actiefilms, stilistische films als Street Law en The Big Racket, en hoewel men zegt dat hij het in de jaren tachtig een beetje verleerd is, is The Last Shark de enige film die ik minder dan geweldig van hem heb gezien (kom op <0xE2><0x80><0x93> Bronx Warriors en The New Barbarians zijn nog steeds te gek, ondanks hun beperkingen).
De plot bestaat uit een stukje Jaws en een stukje Jaws twee door elkaar. Ik heb de casting voor een Italiaanse film uit de hemel <0xE2><0x80><0x93> James Franciscus (Cat o Nine Tails) is onze held, met Vic Morrow (Bronx Warriors) als de pseudo-Schotse Robert Shaw-imitatie, Joshua Sinclair als de gekwelde burgemeester die heen en weer wordt geslingerd tussen zijn opiniepeilingen en de veiligheid van zijn volk, Romano Puppo als een haaiendoder (of zoiets), met Giancarlo Prete en Massimo Vanni als een meedogenloze filmploeg.
Het komt erop neer dat het Jaws is. Een grote Great White duikt op in de zee buiten de stad en begint mensen op te eten. De burgemeester wil het strand eigenlijk niet sluiten vanwege een aanstaande regatta, en Vic Morrow steekt zijn hand uit om de lastige vissen te verorberen. De plot is zo vrijwel identiek dat Spielberg de film de VS uit heeft gesmokkeld! De spanning komt nooit in de buurt van het originele niveau, en er is niet veel schokkends (het 'hoofd dat onder de boot uit kwam' in Jaws is een klassieker), maar ik zou zeggen dat De laatste haai vooral interessant is voor fans van Castellari zelf, en voor zijn voortdurend terugkerende acteurs. Elke niet-haai-georiënteerde opname is vol primaire kleuren: blauw, geel en rood in overvloed. Er is een ton stijl in deze scènes gepompt, plus een heleboel Castellari-slowmotion, en de gebruikelijke bloederige details (maar niet zoveel als in Jaws). De Laatste Haai begint goed, zakt een beetje in het midden, en klimt verder naar het einde als Joshua Sinclair de haai met een helikopter uit het water probeert te vissen. Bovendien levert elke film waarin Massimo Vanni in de helft wordt gebeten extra punten op.
Maar aan het eind van de dag is het nog steeds een schaamteloze rip-off van _Jaws_, en de lowbudgetfilmmaatschappij steekt de kop op zodra er haaienbeelden verschijnen, met een paar dubieuze modellen en vreselijke stockbeelden. Sommige kopieën van deze film zijn ook erg donker, wat het kijken bemoeilijkt (hoewel de eerste versie die ik heb gezien, op de Italiaanse televisie, heel duidelijk was). Alleen voor Enzo Castellari-fans <0xE2><0x80><0x93> zijn gezicht is overal in deze film te zien. Kijk ook eens naar het Schotse accent van Vic Morrow! Ik heb nog nooit een Schot zo horen praten, en ik woon er nog wel!

text_en:
I've no idea why a guy like Enzo Castellari would stoop to such a wholesale rip-off of the Jaws movies, but we're talking about the wacky world of Italian cinema, so who knows? Castellari never ceases to amaze me with his action-packed, stylistic films like Street Law and the Big Racket, and although folks say that he lost it a bit during the eighties, the Last Shark is the only film I've seen by him that's less than great (c'mon - Bronx Warriors and The New Barbarians are still a hoot, despite their limitations).

The plot is a bit of Jaws and a bit of Jaws two mixed together. We've got an Italian b-movie cast from heaven - James Franciscus (Cat o Nine Tails) is our hero, with Vic Morrow (Bronx Warriors) as the pseudo Scottish Robert Shaw facsimile, Joshua Sinclair as the troubled mayor torn between his polls and the safety of his folks, Romano Puppo as a shark hit-man (or something like that), with Giancarlo Prete and Massimo Vanni turning up as a ruthless film crew.

Basically: it's Jaws. A large Great White turns up in the sea outside of town and starts eating folks. The mayor doesn't really want to shut the beach due to an upcoming Regatta, and Vic Morrow offers his hand in wasting the troublesome fish. The plot is so nearly identical that Spielberg sued the film right out of the USA! It never come near the original's level of tension, and there's not much by way of shocks (the 'head popping out from under the boat bit' in Jaws is a classic), but I'd say that the Last Shark is mainly interesting for fans of Castellari himself, as well as his perpetually recurring actors. Every non-shark orientated shot is full of primary colours: blues, yellows and reds abound. There's a ton of style injected into these proceedings, plus plenty of Castellari slow motion, and the usual gore (though not so much as Jaws).

The Last Shark starts off well, slumps slightly in the middle, and picks up again towards the end when Joshua Sinclair tries his hand at fishing the shark out the water using a helicopter. Plus, any film that has Massimo Vanni being bitten in half earns extra points.

At the end of the day though, it's still a blatant rip-off of Jaws, and the low budget rears its head whenever shark footage appears, with some dodgy models and terrible stock footage. Some copies of this film are very dark too, which would hamper viewing (although the first version I watched, on Italian television, was as clear as anything).

For Enzo Castellari fans only - his mark is all over this film. Check out Vic Morrow's Scottish accent too! I've never heard a Scotman talk like that, and I live there!


text:
De Italiaanse uitbuitingsscène in 'Jaws' was berucht omdat hij uit de bioscopen werd gehaald nadat de producenten een reclamecampagne van vele miljoenen dollars (die veel meer kostte dan de film zelf) hadden opgezet, die de aandacht trok van Steven Spielberg en Universal Pictures. Spielberg en zijn medewerkers spanden een rechtszaak aan tegen de makers van 'Great White' en lieten de film uit de bioscopen verwijderen.
Vic Morrow doet zijn beste Robert Shaw-imitatie als een 35-voeter (ja, 35-voeter) een populair toeristenstrand binnendringt en windsurfers en andere idioten begint te verslinden die graag van boten in het water vallen als ze een reusachtige haai in het rond zien zwemmen.
Ik kan me niet voorstellen waarom Universal een proces aanspande. De plot van 'Jaws' is net zomin de plot van 'Jaws' als die van 'Tentakels' van Ovidio Assonitis; in feite heeft 'Great White' veel gemeen met 'Tentakels'. Beide films bevatten soortgelijke regatta-rampscènes, waarin het hoofdpersonage door een groep windsurfers (of in het geval van 'Great White' windsurfers) stormt. Interessant genoeg onthullen beide films ook dat de filmmakers geen Amerikanen zijn vanwege de onrealistische weergave van Amerikaanse festiviteiten. Beide films vertonen bizarre Uncle Sam-achtige personages die een menigte lachende, juichende mensen bezighouden, en in deze film zelfs een juichende menigte uit New England die zowel met de Amerikaanse als met de Confederale vlag zwaait.
Nou, terug naar de film zelf; als je hem niet hebt gezien, vraag je je waarschijnlijk af hoe hij zou kunnen zijn. 'Als je ooit een Italiaanse exploitatiefilm uit de jaren zeventig of tachtig hebt gezien, stel je dan een van de ergste voor die je ooit hebt gezien, zoals 'Monster Shark' van Lamberto Bava of 'Killing Birds' van Joe d'Amato. De soundtrack heeft dezelfde soort pseudo-disco-thrillermuziek als in 'Tentacles', in feite lijkt de muziek er veel op. Maar het grootste probleem dat ik met 'Great White' had, is dat de haaieneffecten veel ambitieuzer zijn dan de film aankan. Toen de haai van Spielberg niet echt genoeg leek, begon hij eromheen te filmen en hem uit de film te knippen. De haai in 'Great White' staat zo vaak vooraan dat hij elke geloofwaardigheid die hij anders misschien had, tenietdoet. De film wordt geacht 35 voet lang te zijn, maar we krijgen nooit het idee dat hij zo groot is. De fragmenten die doorsneden worden door haaienbeelden komen niet overeen met de namaakhaai, en zelfs de haaienscènes komen niet overeen. Het ergste van alles is misschien nog wel dat de regisseur het hele lichaam van de haai in het beeld laat zien, en we kunnen gemakkelijk zien dat het niet meer is dan een model. Ik zou verder kunnen gaan, maar je snapt wat ik bedoel. De film probeert ons een paar gruwelijke aanvallen te geven, waaronder een waarbij beide benen van een man worden afgebeten, maar het is moeilijk om echt angst of spanning te voelen over een aanstaande dood door een namaakhaaienkop. Het is een beruchte scène waarin een helikopter in het water stort nadat de haai hem te pakken heeft gekregen, en het is een bizarre botsing van speelgoedmodellen. Als je dat combineert met het decorstuk van Vic Morrow, het typische Italiaanse dub-werk en de prullerige special effects, heb je een van de smakeloosste haaienparken die je je kunt voorstellen.

text_en:
Italian exploitation riff on "Jaws" was notorious for being yanked from theaters after the producers mounted a multimillion dollar ad campaign (that looks like it cost a lot more than anything in the actual film) that attracted the attention of Steven Spielberg and Universal Pictures. Spielberg and crew took legal action against the makers of "Great White" and had the film removed from theaters.

Vic Morrow does his best Robert Shaw impression when a 35 foot (yes, 35 foot) great white infiltrates a popular tourist beach and starts eating windsurfers and other ditzy people who like to fall off boats into the water whenever they see a giant shark fin circling.

I can't imagine why Universal sued. While obviously similar, it's not really the plot from "Jaws" any more than Ovidio Assonitis's "Tentacles" was; in fact, "Great White" shares a lot in common with "Tentacles". Both films have very similar regatta disaster scenes, where their title creature rampages through a group of boaters (or in the case of "Great White", windsurfers). Interestingly, both films also reveal that the filmmakers are not American due to unrealistic depictions of American celebrations. Both films feature bizarre "Uncle Sam" type characters entertaining crowds of laughing, cheering people, and this one even shows a cheering New England crowd waving both American and the Confederate flag. Hmmmmm.

Well, back to the movie itself; if you haven't seen it, you're probably wondering what it could be like. If you've seen any Italian exploitation pictures from the 70s or 80s, then just imagine one of the worst ones you've seen, such as Lamberto Bava's "Monster Shark" or Joe D'Amato's "Killing Birds". The soundtrack has the same kind of pseudo-disco thriller music that appeared in "Tentacles", in fact the music is very similar. But the biggest problem that I had with "Great White" is that the shark effects are way more ambitious than the film can handle. When Spielberg's shark didn't look real enough, he started filming around it and cutting it out of the picture. The shark in "Great White" is front and center so often that it ruins any credibility that it may have had otherwise. It's supposed to be 35 feet long, yet we never get the idea that it's that large. The bits that are intercut with shark stock footage do not match the fake shark, and even the fake shark scenes don't match. Perhaps worst of all, the director shows the entire body of the shark in the frame, and we can easily see that it's nothing more than a model. I could go on, but you get the idea. The movie tries to give us a few grisly attacks, including one where a man has both his legs bitten off, but it's hard to feel any real dread or tension over impending death by fake shark head. There's a notorious scene where a helicopter crashes into the water after the shark gets ahold of it, and it's a bizarre clash of toy models. Combine all this with Vic Morrow's scenery-chewing performance, the typical Italian dub job, and the shoddy special effects, and you've got one of the cheesiest sharkfests to rise from the depths.


text: Ik was verbaasd toen ik die film zag, hij was niet zo slecht als ik had gedacht in feite was hij best goed. Nou ja het is wel een beetje een Jaws Rip maar hé <0xE2><0x80><0x93> hij is een stuk beter dan sommige andere haaienfilms bijvoorbeeld <0xE2><0x80><0x93> 'Tintorera' wat een complete tijdverspilling was. Ik was ook verbaasd toen ik las dat hij in sommige landen als Jaws 3 werd uitgebracht toen hij in de bioscopen kwam, nou het is beter dan Jaws pt 3 en 4. één ding dat ik leuk vind aan deze film (waarschuwing voor de spoiler) is het einde <0xE2><0x80><0x93> vlak na de dood van de haai <0xE2><0x80><0x93> als ze allemaal veilig op het land zijn vlak voordat de laatste tekst komt en de trieste muziek verschijnt <0xE2><0x80><0x93> die weerspiegelt verdriet, kwaad en zelfs waanzin, en de overlevenden stappen in de auto <0xE2><0x80><0x93> het is een geweldige scène <0xE2><0x80><0x93> waarschijnlijk de beste van de hele film (volgens mij). de film bevat ook waardeloze en stomme scènes, maar hé <0xE2><0x80><0x93> doen niet alle klassieke cultfilms dat? <0xE2><0x80><0x93> de haai ziet er gedeeltelijk beter uit dan in de Jaws (een beetje maar niet veel). Het heeft ook een geweldige opening (waarschuwing voor de haaien) <0xE2><0x80><0x93> een vent verdwijnt op zijn surfplank, een beetje los van Jaws 2. de film lijkt heel erg op Jaws in sommige opzichten <0xE2><0x80><0x93> er is een vent die er net zo uitziet als Robert Shaw en dezelfde baan heeft. nou, ik vind het een leuke film, het is mijn favoriete 'Cult Classic' <0xE2><0x80><0x93> als je een betere haaienfilm zou willen zien die Jaws 4 <0xE2><0x80><0x93> kijk dan De laatste haai. ik kan niet wachten tot hij officieel wordt uitgebracht, ik weet alleen dat er een illegale kopie is maar met Japanse tekst erop. nog een info (voor de lol): hij werd in Zweden uitgebracht als 'JdetteHajen <0xE2><0x80><0x93> Vindsurfarnas Skr Stack'.<br />7/10.

text_en:
I was surprised when i watched this movie, it wasn't as bad as i thought it would be in fact it was quite good. well it's quite a Jaws Rip off but hey - it's a lot better than some other shark movies for instance - "Tintorera" which was a complete waste of time. i was also surprised when i read that it was released as Jaws 3 in some countries when it hit the theaters, well it is better than Jaws pt 3 and 4. one thing that i like with this movie (spoiler warning) is the ending - right about after the sharks death - when they all get safety on land just before the end text is coming and the sad music is appears - it reflects sorrow, evil and even madness, and the survivors gets into the car - it is a great scene probably the best in the entire movie (according to me). the movie also contains crappy and dumb scenes, but hey - doesn't every classic cult flicks do ?. the shark looks part of better than in the Jaws (a little but not much). it has a great opening too (spoiler warning) - a guy vanished on his windsurfing board, a little bit rip from Jaws 2. the movie is a very like Jaws in someways - there is a guy who looks just like Robert Shaw and same job. well i like the movie, it is my favorite "Cult Classic" - if you should see a better shark movie that Jaws 4 - see The Last Shark. can't wait for it to get an official release, i only know that there is an bootleg but with Japanese text on it. another info (just for fun): it was released in Sweden as "JätteHajen - Vindsurfarnas Skräck".

7/10.


text: Het is heel leuk om naar de echte nephaai te kijken, helemaal niet eng, je barst van het lachen als je de haai met zijn kop uit het water ziet komen. Er zijn ook een heleboel documentaires voor deze film gebruikt, dat zijn misschien de slechtste stukken van de film, de verhaallijn is net zoiets als 'kaken'. Het acteerwerk is oké (niet beter dan dat) ik geef het 3/10, maar het is leuk om naar de haai te kijken!

text_en: Its a lot of fun watching the really fake shark that isn't scary at all,you will crack up when you see the shark coming out of the water with his head. There is also alot of documentary stuff used for this movie, that are maybe the most bad parts of the movie, the storyline is alot like "jaws". The acting is OK (not more then that) i give it 3/10, BUT IT IS FUN WATCHING THE SHARK !!!


text:
Steven Spielbergs eerste grote film Jaws (1975) was een film die voorbestemd was om in de toekomst te worden gejat, geïmiteerd en geciteerd in horrorfilms. En dat gebeurt nog steeds. Al sinds de Shark Attack-films, die in 1999 begonnen. Maar terwijl die films alleen bepaalde elementen van Jaws kopieerden, pikte de Italiaanse lowbudget horrorfilm Great White bijna elk element eruit. De film kopieerde Jaws zelfs zo goed dat Universal Pictures een rechtszaak aanspande tegen de producenten en Great White kort na de release uit de Amerikaanse bioscopen werd gehaald.
Omdat het een kopie is van Jaws (1975), is de plot niet anders. Een grote witte haai valt een slaperig vakantieoord aan en valt surfers en zwemmers aan die zich in het water wagen. De politiechef (James Franciscus) weet dat het daar is, net als een chagrijnige zeekapitein (Vic Morrow), maar de burgemeester van het stadje (Joshua Sinclair) wil de toeristen niet wegjagen. Ja, het is gewoon een herhaling van de grote Spielberg-klassieker, tot het punt waarop de personages in een boot op jacht gaan naar de woeste vis.
Steven Spielbergs Jaws (1975) is mijn lievelingsfilm en daarom vind ik het een beetje godslasterlijk van de producenten van Great White dat ze hem zo uitgebreid kopiëren. Maar geloof het of niet, tijdens het eerste halfuur van de film kreeg ik de indruk dat ik ervan zou gaan genieten en dat ik het plagiaat misschien zelfs wel zou vergeven. Het zou nog steeds oplichterij zijn geweest, maar waar het om gaat, is dat de film op een goedkoop maar leuk niveau begint en vervolgens ontaardt in een travestie.
En toch blijft de film Jaws (1975) tot op het bot imiteren. Ze imiteerden zelfs Spielbergs afgrijselijke techniek om de haai pas te laten zien als de film halverwege was. Ze hadden een scène waarin de haai een boei aanviel en over het water sleepte (net als in Jaws (1975), waar de haai werd geraakt met harpoenen die aan tonnen waren bevestigd). Maar deze schaamteloze pogingen om spanning te creëren mislukten jammerlijk. Maar wacht, er is nog meer! Er zijn zelfs momenten in de film dat hij Jaws 2 (1978) probeert te imiteren! Wat ik wel grappig vond, was dat Vic Morrow zo haar best deed om Robert Shaws verbijsterende optreden uit de oorspronkelijke film na te bootsen. Tot en met het accent. Soms was het best lief, maar op andere momenten werd het ronduit irritant.
Wat de haai zelf betreft, want als je die ziet, net als in Spielbergs klassieker, wordt dat gedaan via een mechanische haai en live-beelden. En in Great White zijn die twee elementen zo slecht met elkaar verweven dat het nooit de illusie behoudt. We zien de mechanische haai (die een vrij slecht effect heeft) boven het water uitstijgen en dan zinken. De volgende opname is van een levende actiehaai onder water en die ziet er heel anders uit dan zijn animatronische tegenhanger. Geen enkele gelijkenis.
Zijn er eigenlijk hoogtepunten in _Great White_? Ja, maar heel weinig. De muziek, hoewel soms buiten proporties opgeblazen, is ingewikkeld. Niet zo meesterlijk als de score van John Williams in _Jaws_ (1975), maar ingewikkeld. De prestaties zijn over het algemeen goed. James Franciscus was sympathiek als de politiechef, ook al imiteerde hij het personage van Roy Scheider. Maar vergeet niet dat hij alleen het salaris aannam en de rol speelde. Hij schreef het script niet. En zoals ik al zei, zelfs als je denkt dat de eerste dertig minuten ook Spielbergs film nabootsen, had hij toch een zekere respectvolle charme en was het best wel leuk. Maar daarna ging het echt bergafwaarts, werd het te veel van het goede en werd de kwaliteit minder. En het einde was echt verschrikkelijk.

text_en:
Steven Spielberg's first great film Jaws (1975) was a film that was destined to be ripped-off, parodied, and referenced in horror films for ages to come. They continue today. As recently as the Shark Attack movies, which started in 1999. But while those films only copied certain elements of Jaws, the Italian low-budget horror film Great White ripped-off nearly every single element. As a matter of fact, it copied Jaws so closely that Universal Pictures filed a successful lawsuit against the producers and Great White was yanked out of American theaters shortly after its release.

Because it's a rip-off of Jaws (1975), the plot is no different. A great white shark attacks a sleepy little summer resort town, attacking surfers and swimmers as they venture into the water. The police chief (James Franciscus) knows it's out there, and so does a crusty sea captain (Vic Morrow), but the mayor of the town (Joshua Sinclair) doesn't want to frighten away tourists. Yes, it's just a repeat of the great Spielberg classic, down to the point where the characters go out in a boat to hunt down the ferocious fish.

Steven Spielberg's Jaws (1975) is my all-time favorite movie and therefore, I find it kind of blasphemous of the producers of Great White to copy it as extensively as they did. But believe it or not, during the first half-hour of the film, I was getting the impression that I was going to enjoy it and might even forgive it for its plagiarism. It still would have been a rip-off, but the point is the movie starts out on a cheesy but fun level, and then disintegrates into a travesty.

And yet, it continues to mimic Jaws (1975) down to the bone. They even copied Spielberg's horrifying technique of not showing the shark until the movie was half-over. They had a sequence where the shark attacked a buoy and dragged it across the surface of the water (just like in Jaws (1975) where the shark was struck with harpoons rigged to barrels). But these blatant attempts to create suspense failed miserably. But wait, there's more! There are moments in the film where it even tries to duplicate Jaws 2 (1978)! What I found kind of humorous was how closely Vic Morrow tried to imitate Robert Shaw's stupendous performance from the original film. Right down to the accent. Sometimes it was kind of sweet, other times, it got flat-out annoying.

In terms of the shark itself, for when it is seen, just like in Spielberg's classic, it was done through a mechanical shark and live footage. And in Great White, these two elements are blended together so badly that it never sustains the illusion. We will see the mechanical shark (which is a pretty poor effect) rise above the water and then sink down. The next shot is a live action shark under the water and it looks completely different than its animatronic counterpart. No resemblance.

Are there any highlights at all to Great White? Yes, but very few. The music, while blown out of proportion at times, is intricate. Not masterful like John Williams' score for Jaws (1975), but intricate. Performances are generally good. James Franciscus was likable as the police chief even though he was copying Roy Scheider's character. But remember, he just took the salary and played the role. He didn't write the script. And like I said, even thought the initial thirty minutes is also mimicking Spielberg's film, it did have a kind of respectful sweetness and was kind of fun. But after that, it really bogged down, overstayed its welcome, and lowered the standards. And the ending was truly awful.


text: Deze film is echt het geld waard! Ik ging op een dag naar een dvd-winkel en vond deze film tussen de spetterende films. Ik las op het omslag dat het een echt succes was in de jaren tachtig en hoe kwaad Spielberg was toen de film werd uitgebracht. Ik kan niet geloven dat deze film zo'n lage score heeft gekregen! Hij mag dan goedkoop zijn, hij mag dan kitscherig zijn, maar hij is echt heel onderhoudend! Toen ik naar de film keek, moest ik bijna de hele tijd lachen. En die scène met de helikopter... het bloed... zijn benen! Verbazingwekkend! Ik heb tranen met tuiten gelachen! Oké, hij is niet zo geweldig als Spielbergs Jaws, maar hij is wel stukken beter dan de slechte Jaws-afleveringen! Degenen die mijn opmerking stom vinden, zijn alleen maar degenen die niet begrijpen hoe slecht goed kan zijn. De moeite waard om naar te kijken!

text_en: This movie is really worth the money! I went to a DVD store one day and found this movie amongst splatter movies. I read the cover describing it as a real success at the 80's and how mad Spielberg was when the movie got released. I can't believe this movie got that low rating! It may be cheap, it may be campy, but it's really truly entertaining! When I watched the movie I almost smiled the whole time. And that scene with the helicopter... the gore... his legs! Amazing! Laughed my tears out! Sure it isn't as great as Spielberg's Jaws, but it sure beats the guts out of the bad Jaws sequels! Those who thinks my comment is stupid are just the ones who don't understand how bad can be good. Worth watching!


text:
Great White is geen slechte film. Ik had iets ergers verwacht als ze een rechtszaak moesten aanspannen.
Hoe dan ook, ik heb hem online gezien en ik vond hem geweldig! Pluspunt: schrijver Peter Benton komt er al snel achter dat een haai daar op het strand aan het terroriseren is en hij wil er een eind aan maken. Zijn dochter Jenny raakt haar been kwijt aan een haai, een speelgoedhelikopter stort neer en wordt vervangen door een echte, de benen van een man worden uit elkaar gerukt, o en ik werd er nog slimmer van, want in de film brullen haaien, ze zijn van rubber, springen op en neer en zien er echt nep uit.
de haai ziet er echt nep uit en brult, en dat stelt me teleur. Ik vond het een leuke film en ik ga hem waarschijnlijk kopen. Ik vond het een fatsoenlijke film.
10/10-sterren.

text_en:
Great White isn't to bad of a film. I was expecting worse if they had to sue a law-suit.

Anyway, i watched it online and loved it! Plot: Writer Peter Benton soon finds out a shark has been terrorizing there beach and wants to put a stop to it. his daughter, Jenny, loses her leg to a shark, a toy helicopter crashes replacing real one, a man's legs is torn of, oh and it made me smarter because in the movie, sharks roar, are made out of rubber, bob up and down, and look real fake.

the shark looks real fake, and roars which disappoints me. i did enjoy the film, and am probably going to buy it.

I think it was a decent film.

10/1o stars.


text:
Deze geweldig onderhoudende (en enorm afgeleide!) film speelt zich af als een ware who van de Italiaanse filmindustrie. Regelmatige fans van de helaas gemiste hoogtijdagen van de Italiaanse B-film zullen genieten van een overvloed aan sterren uit die tijd, onder wie de ster van de dag James Franciscus, Vic Morrow, Romano Puppo, Massimo Vanni en Giancarlo Prete. Een schitterende cast <0xE2><0x80><0x93> in feite kon er alleen maar een toprol in zitten als Luciano Pigozzi op een gegeven moment zou opduiken!
Natuurlijk is de film zelf een volkomen schaamteloze kopie van de klassieke Jaws van Spielberg, maar laten we eerlijk zijn <0xE2><0x80><0x93> het is zo verdomd leuk dat het je gewoon niets kan schelen. Bijzondere vermelding verdient ook de haai zelf in deze film, die weliswaar niet zo dreigend is als Bruce in de voornoemde Hollywood-blockbuster, maar toch een zeer indrukwekkende vertolking is, gezien het kleine budget van de film.
<0x3E> <0x5C>- Nou, waar wacht je nog op? Zoek dit juweeltje op bij mijn mede B-filmliefhebbers.
<0x3E>  slotnoot: Zorg ervoor dat je een biertje neemt en meezingt met de coole openingsmuziek in deze <0xE2><0x80><0x93> ah, die hoge noten klinken echt geweldig, hè?

text_en:
This wonderfully entertaining (and hugely derivative!) flick plays out like a veritable whose who of the Italian movie industry. Indeed, regular fans of the sadly missed Italian B-movie heyday will have a field day spotting a plethora of stars of the time including top billed James Franciscus, Vic morrow, Romano Puppo, Massimo Vanni, and Giancarlo Prete. A splendid cast - in fact it could only have been topped if Luciano Pigozzi would have popped up at some point!

Of course, the film itself is a completely shameless rip off of the Spielberg classic Jaws, but let's be honest - it's so much damned fun that you just won't care. Special mention must also go to the shark itself in this which whilst not as menacing as Bruce from the aforementioned Hollywood blockbuster, is nonetheless a very impressive rendition considering the tiny budget of the film.

Well, what are you waiting for? Track this gem down my fellow B-movie lovers.

Final note: Be sure to grab a beer and sing along to the cool opening soundtrack in this - ah, those high notes sure do sound wonderful don't they? ;o)


text: Nou ja, het is duidelijk dat deze film niet JAWS is, maar je moet toegeven dat de hoeveelheid kaas die over deze film is gegoten gewoon te gek is. Ik kijk er bijna elke dag naar op Google Video, en ik moet altijd lachen om de scènes waarin we de haaienkop zien. Het hele gimmick van de exploderende slachtoffers is zo grappig dat ik het keer op keer moet afspelen om het uit mijn systeem te krijgen. Een ander opvallend aspect van deze film is Vic Morrow, die een personage speelt dat grotendeels lijkt op het personage van Robert Shaw in 'Jaws'. Tja, als fan moet ik zeggen dat iedereen die Qunit imiteert, dood moet zijn, maar eigenlijk geeft Vic Morrow de gemeenteraad een soort stoere houding die Shaw in 'Jaws' niet had.<br />Wat wil ik daarmee zeggen? Nou, 'Great White' is niet bepaald de beste film die ooit is gemaakt, maar het is toch leuk om naar te kijken. Je kunt er goed om lachen.

text_en:
well it's obvious that this movie is not JAWS, but you have to admit, the amount of cheese that's been poured on to this film is just awesome. i watch it almost every day on Google Video, and i just can't help but laugh at the scenes where we see the shark's head. the whole "exploding victims" gimmick is just so humorous, that i just have to replay it over and over again in order to get it out of my system. another thing notable about this film is Vic Morrow, who is playing a character largely similar to Robert Shaw's character in "Jaws". Now, as a die hard "Jaws" fan, i should know, anyone who imitates Qunit must die, but actually Vic Morrow gives that kind of tough guy attitude to the town council that Shaw didn't really do in "Jaws".

What's my point? Well, "Great White" isn't exactly the best movie ever made, but it's still fun to watch. Gives you a good laugh.


text: Het is duidelijk de beste film over haaien die na _Jaws_ is gemaakt. Het is een fatsoenlijke, opwindende film met oke-acteurs en realistische bloederige effecten. Het is een beetje vreemd dat deze zo onbekend is, want ik denk dat hij populair zou zijn geweest in de bioscoop.

text_en: Clearly the best of all the movies about sharks which came after Jaws. This is a decent and exciting movie with OK actors and realistic gore-effects. It's a bit strange that this one is so unknown, because I think it would have been popular at the cinema. (7 out of 10)


text:
Dit is een onomstotelijk geval waarin de onbeschikbaarheid van een film (zelfs al zou ik hem midden in de jaren tachtig op de lokale tv hebben gezien) hem tot een cultus maakt die hij in feite niet verdient! Ik weet uit de eerste hand dat de film na een proces van Universal tegen de Verenigde Staten is'verbannen' omdat hij de eerste twee opnamen in de JAWS-serie had geplagieerd (nadat ik regisseur Castellari erover had horen opscheppen (hij ging zelfs zo ver dat hij beweerde dat de werkelijke reden achter het feit dat de film uit de bioscopen werd gehaald was dat de winstmarge groter was dan die van Universal) tijdens een persconferentie tijdens het Venice Film Festival in 2004!
'
Als er iets is wat Castellari's beweringen bevestigen, dan is het wel dat Castellari's film'verbannen' is! In zijn carrière heeft Castellari laten zien dat hij een schrandere, zij het grillige filmmaker is, die het niet alleen niet erg vond om met de stroom mee te gaan in plaats van zijn eigen ding te maken, maar dat hij bij een aantal gelegenheden elementen die in eerdere films succes hadden gehad schaamteloos in zijn eigen film heeft opgenomen (met name Woody Strodes pijl-en-boogexpert van THE PROFESSIONALS <0xE2><0x80><0x93> 1966 <0xE2><0x80><0x93> werd opgenomen in Castellari's, toegegeven, indrukwekkende KEOMA <0xE2><0x80><0x93> 1976). Interessant genoeg vond hij het zelfs nodig om van zichzelf te stelen, want JONATHAN OF THE BEARS (1993) was meer dan een vluchtige knik naar het laatste; iets anders wat hij vaak deed, was populaire mythische figuren nieuw leven inblazen, zoals de rampzalige SIBAD OF THE SEVEN SEAS (1989) en de tv-miniseries THE RETURN OF SANDOKAN (1996, die ik onlangs heb aangeschaft, maar die ik nog niet heb bekeken) <0xE2><0x80><0x93> hoewel hij, eerlijk is eerlijk, wel een redelijk succesvolle hervertelling van Homers 'The Illiad' in onderwereldtermen wist te reconstrueren, samen met de weinig bekende spoof HECTOR THE MIGHTY (1971).
Maar goed. De grootste belediging is echter dat de filmmakers niet konden hopen het budget te verhogen (hoogstwaarschijnlijk hadden ze daar niet eens de neiging toe!) om een produkt te maken op hetzelfde niveau als JAWS 2 (1978), laat staan het klassieke originele werk, wat de reden is dat het ding riekt naar schaamteloze oplichterij, zo simpel is het! Het is geen verrassing dat de plot zo dun en voor de hand liggend is (die alle hoogtepunten van de eerste twee Universal-haaienfilms reconstrueert, hoewel de karakterbeschrijving een sterk element was <0xE2><0x80><0x93> althans in JAWS <0xE2><0x80><0x93> en de scenarioschrijvers hier lui hun toevlucht nemen tot louter stereotypen). Erger nog, de film herhaalt een groot aantal van zijn incidenten en effecten twee of meer keer: de idiote 'explosie' wanneer de haai van onderaf aanvalt; de heldin, gespeeld door de lieftallige dochter van de regisseur, die in zee valt, waar ze de tweede keer minder geluk heeft; de duikvluchten van de haaienvechter Vic Morrow, compleet met zwaar Iers accent <0xC3><0xA0> la Robert Shaw. Quints pogingen om het schepsel te vernietigen, vanaf de eerste JAWS-film, mislukken jammerlijk, de tweede keer raken ze verstrikt in touwen en worden ze als een aap door de haai meegesleurd; personages worden in de helft gebeten <0xE2><0x80><0x93> om nog maar te zwijgen van de ultra-namaak blauwogige zaagkop! <0xE2><0x80><0x93> die met open bek uit het water opduikt en altijd hilarisch in dezelfde hoek schuin gehouden wordt. Hoe zit het dan met de overdaad aan stockbeelden (waarin de haai van dimensie verandert en van de ene scène naar de andere kijkt)? Sommige daarvan waren echt onthutsend, dat is zeker, maar hoewel deze gewoonte vergeven kan worden als je ze bekijkt in extreem donkere afdrukken (zoals sommige online-recensenten hebben geklaagd), was het <0xE2><0x80><0x93>' In de verrassend mooie editie die ik pas onlangs ben tegengekomen, staat het volgende.
James Franciscus heeft hier de hoofdrol; voor de goede orde: hij heeft een schurk gespeeld in een andere Italiaanse verfilming van JAWS, of om precies te zijn in PIRANHA (1978), met in de hoofdrol Antonio Margheriti's _KILLER FISH_ (1979; ook een film waar ik na al die jaren graag een second opinion over zou krijgen). Een andere standaardfiguur is de gladde, ambitieuze gouverneur die plotseling besluit in zijn helikopter in zijn eentje achter het monster aan te gaan, wat het onmiskenbare hoogtepunt van absurditeit van de film wordt wanneer hij grote stukken vlees in zee gooit om het te lokken, maar we weten nooit precies wat hij precies heeft gedaan. Dat doen we zodra de haai opduikt (onnodig te zeggen dat we daar niet achter mogen komen, want binnen de kortste keren tuimelen zowel de man als zijn voertuig de zee in). Er is ook een tv-ploeg die altijd probeert de beste opname van de haai te maken <0xE2><0x80><0x93> tot de laatste persoonlijk tussenbeide komt en de hele pier de zee in sleurt! Let wel, de film is geweldig leuk als hij aan staat (al is dat meestal onbedoeld) vanaf de allereerste openingsscène, vergezeld van het meest afgezaagde liedje dat je je kunt voorstellen, van een surfer die een paar onmogelijk ingewikkelde bewegingen uitprobeert tot de haai een hap uit zijn plank neemt.
' Het is dan ook ironisch dat deze film zelf werd gejat door de makers van zowel JAWS 3-D (1983) als JAWS: THE REVENGE (1987), de veel mindere slotaflevering van de Universal-saga: net als in het laatste wordt de haai afgebeeld als een intelligent dier (zoals wanneer hij systematisch de hele rij surfers achtervolgt zonder ze te doden, om vervolgens zijn woede te koelen op de man die hen in een boot meevoert, en opnieuw wanneer hij onze twee helden in een grot probeert te begraven door herhaaldelijk tegen een rots te botsen en zijn uitgang af te sluiten met vallende stenen! terwijl het explosieve einde in zijn geheel werd herhaald in de officiële derde JAWS-aflevering (DE LAATSTE SHARK werd in feite als onderdeel van de serie in Spanje uitgebracht!). Op dit punt zou ik moeten vermelden dat de scènes op zee gedeeltelijk werden opgenomen op Malta; normaal gesproken zou ik trots moeten zijn op dat feit, maar ik denk dat alleen een land dat geen eigen filmindustrie heeft zich kan laten misleiden door het idee dat dit de manier is waarop een professionele monsterfilm wordt gemaakt!

text_en:
This is one surefire case where the unavailability of a film (even if I did catch it, on local TV of all places, in the mid-1980s) turns it into a cult which is ultimately undeserving! Incidentally, I know first-hand about its 'banning' from the U.S. following a lawsuit by Universal for plagiarizing the first two entries in the JAWS series  having heard director Castellari boasting about the fact (even going so far as to contend that the real reason behind the film being pulled from theaters was that its profit ratio exceeded that originally made by Universal) at a press conference during the 2004 Venice Film Festival!

If anything, Castellari's career has shown him to be a shrewd if erratic film-maker who was not only generally content to go with the flow rather than make his own thing so to speak but, on a number of occasions, he cannibalized elements which had been successful in previous films by shamelessly including them in his own (notably Woody Strode's bow-and-arrow expert from THE PROFESSIONALS [1966] being incorporated into Castellari's admittedly impressive KEOMA [1976]). Interestingly, he even saw fit to steal from himself  since JONATHAN OF THE BEARS (1993) bears {sic} more than a cursory nod to the latter; another thing he was prone to doing was reviving popular mythical figures, such as the disastrous SINBAD OF THE SEVEN SEAS (1989) and the TV mini-series THE RETURN OF SANDOKAN (1996; which I recently acquired but have yet to check out)  though, in all fairness, he did muster a fairly successful re-imagining of Homer's "The Illiad" in gangland terms with the little-known spoof HECTOR THE MIGHTY (1971).

However, there's little to say about the crass commercial thinking that went into the making of THE LAST SHARK (by the way, Castellari had already made the even sillier THE SHARK HUNTER [1979]); the greatest insult, though, is that the film-makers couldn't hope to raise the budget (most likely, they didn't even have the inclination!) to attempt a product on the same level as JAWS 2 (1978), let alone the classic original  which is why the thing smacks of blatant rip-off, pure and simple!! Given a lean 88-minute running-time, it's no surprise the plot is so thin and obvious (virtually recreating all the highlights from the first two Universal shark flicks  however, while characterization was a strong element, in JAWS at least, the scriptwriters here lazily resort to mere stereotypes). Worse, the film repeats a good many of its incidents and effects twice or more: the idiotic 'explosion' when the shark attacks from below; the heroine  played by the director's own lovely daughter  falling into the sea, where she's not so lucky the second time around; the dives by would-be expert shark-fighter Vic Morrow  complete with heavy Irish brogue a' la Robert Shaw's Quint from the first JAWS  to destroy the creature both fail miserably, the second time getting tangled up in ropes and being dragged Ahab-like by the shark; characters get bitten in halfto say nothing of the ultra-fake blue-eyed[!] shark's head emerging open-mouthed out of the water and always hilariously tilted at the same angle. What about the sheer excess of stock footage, then (with the shark changing dimension and look from one scene to the next)?; some of these were genuinely unsettling, to be sure  but, while this practice may be forgiven when viewed in excessively dark prints (as some online reviewers have complained), it wasn't in the surprisingly clean edition that I came across only recently

James Franciscus has the lead role here; for the record, he had played a villain in another Italian JAWS rip-off  or, more specifically, PIRANHA (1978)  i.e. Antonio Margheriti's KILLER FISH (1979; which is one I'd also love to get a second opinion of after all these years). Another standard character is the oily aspiring Governor who, all of a sudden, decides to hunt the monster by himself in his helicopter in what emerges as the film's undeniable highlight of absurdity  he throws huge chunks of meat into the sea to entice it, but we're never sure just what he'll do once the shark turns up (needless to say, we're not allowed to find out as both the man and his vehicle tumble to the sea before long). Also on hand are a TV crew who are always trying to get the best shot of the sharkuntil the latter personally intervenes to this end and brings down the whole pier into the sea! Mind you, the film is hugely enjoyable while it's on (albeit unintentionally so for the most part)  right down from the very opening scene, accompanied by the cheesiest song imaginable, of a surfer trying out some impossibly intricate moves until the shark takes a bite out of his board.

It's ironic, then, that this movie was itself ripped off by the makers of both JAWS 3-D (1983) and JAWS: THE REVENGE (1987), the vastly inferior concluding episodes in the Universal saga: as in the latter, the shark is depicted as an intelligent animal (such as when it systematically pursues the entire line-up of surfers without killing them only to then vent its anger on the man leading them in a boat and, again, when it tries to bury our two heroes inside a cave by crashing repeatedly into a rock-face and barring its exit with the falling stones!)while the explosive ending was replicated wholesale into the official third JAWS entry (THE LAST SHARK was actually released as part of the series in Spain!). At this point, I should mention that the scenes at sea were partly filmed in Malta; normally, I ought to be proud of that fact  but I guess that only a country with no cinema industry of its own could be duped into believing that this is how a professional monster flick is made!!


text: Deze hilarisch verschrikkelijke Italiaanse griezelaar imiteert zowel 'Jaws' als 'Jaws 2' zo schaamteloos dat Universal met succes tegen de schaamteloze filmmakers procedeerde op grond van plagiaat en deze perfect verrotte film uit de bioscopen liet rukken tijdens zijn rampzalig korte Amerikaanse release. James Franciscus slaapwandelt door de rol van druipende haaienexpert met een verdovende leegheid die doet vermoeden dat die arme Jim zwaar onder de kalmerende middelen zat toen hij deze aandoenlijk gruwelijke gruweldaad pleegde. Je hoeft niet bang te zijn voor een overrijp Schots accent ('Ik dood haaien al het grootste deel van mijn leven!'). Enzo G. Castellari's hopeloos stuntelige richting wekt geen enkele spanning of vaart op, met een bijzonder onhandig gebruik van slow motion dat alle spanning uit scènes haalt die aangrijpend en angstaanjagend moeten zijn. De scène waarin de haai een stel surfers aanvalt tijdens een grote surfwedstrijd is ronduit hartverscheurend. Hetzelfde geldt voor de heerlijk belachelijke, luidruchtige en volslagen belachelijke scène waarin de haai zo'n drie meter de lucht in springt alsof hij uit een kanon is geschoten en een vent die uit een helikopter hangt doormidden bijt. Wat deze prachtig slechte baby ontbreekt aan geloofwaardigheid en originaliteit (meer dan genoeg, om eerlijk te zijn) compenseert hij ruimschoots met pure, ongeremde absurditeit, smakelijke, alles verslindende goedkoopheid (de haai ziet er de hele tijd lachwekkend namaak uit) en, aangezien dit een Italiaanse angstfilm is, de verwachte in-je-gezicht-grafische en onverschrokken overvloed aan bloederige slachtpartijen (een arme meid heeft een been afgebeten door de haai). Hoewel het op geen enkele manier ook maar in de verste verte een goede film is, van welke vorm of vorm dan ook, slaagt dit verrukkelijk duffe en ongegeneerd aftreksel er niettemin in om toch nog voor massa's subliem stinkende schlockoïde lol te zorgen.

text_en: This hilariously horrible Italian horror howler slavishly imitates both "Jaws" and "Jaws 2" so blatantly that Universal successfully sued the shameless filmmakers on the grounds of plagiarism and had this perfectly putrid picture yanked out of theaters during its disastrously short-lived American release. James Franciscus sleepwalks through the part of a drippy shark expert with a numbing blankness which suggests that poor Jim was severely doped up on anti-depressant drugs when he acted in this endearingly awful atrocity. Fortunately, we've also got the incomparable Vic Morrow on board hamming it up with his customary deliciously eye-rolling rip-snorting gusto as a crusty, macho, rough'n'tumble Robert Shawesque old sea salt fisherman sporting Vic's trademark furry mustache and a simply sidesplitting "won't fool you for a second" overripe Scottish accent ("I've been killin' sharks for most of my life!"). Enzo G. Castellari's hopelessly ham-fisted direction fails to generate any tension or momentum, with an especially clumsy use of slow motion which sucks all the punch and suspense out of scenes that are meant to be harrowing and frightening. The sequence where the shark attacks a bunch of surfers during a big surfing contest is absolutely gut-busting. Ditto the wonderfully ridiculous, uproarious and utterly preposterous scene where the shark jumps some ten feet up into the air as if was shot out of a cannon and bites a guy hanging out of a helicopter in half. What this beautifully bad baby lacks in credibility and originality (plenty, to be brutally honest) it more than compensates for in sheer riotous absurdity, tasty all-out cheesiness (the shark looks laughably fake throughout), and, since this is an Italian fright feature, the expected in-your-face graphic and unflinching abundance of gory carnage (one poor lass has a leg bitten off by the shark). While it's by no means in any way, shape or form a remotely good movie, this delightfully dopey and unabashedly derivative doozy nonetheless still manages to provide loads of sublimely stinky schlockoid fun just the same.


text:
Ik wou dat IMDb een 0 van 10 had. Dit was een verschrikkelijke film. Er zat absoluut geen creativiteit, geen originaliteit en geen talent in het maken van deze film. Het is een regelrechte sh*t-film.
Het enige voordeel van de film is dat hij uiteindelijk toch eindigt. Ik ben blij dat dit in de Verenigde Staten verboden is, want het toont een totaal gebrek aan professionalisme met betrekking tot het stelen van ideeën.
Er is één grappig gedeelte... Wanneer die eikel van een burgemeester zijn zoon in het ziekenhuis een klap geeft en er een geweldig Kung-fu-geluid aan toevoegt. Afgezien van het feit dat het op alle niveaus mislukt, hoopte ik echt dat de haai iedereen in de film had gedood, maar NOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOO Leuk geprobeerd om een Robert Shaw-waardig personage te spelen, maar ik kijk liever naar Zombie Planet met mijn testikels vastgemaakt aan een accu dan dit nog eens te moeten zien...

text_en:
I wish IMDb had a 0 of 10 rating. This was a terrible piece of cinema. Absolutely no creativity, no originality, and no talent went into the making of this film. It is an utter piece of sh*t.

The one saving grace of the film is that it ends eventually. I am glad this was banned in the United States, because it shows a total lack of professionalism in regards to theft of ideas.

There is one funny part... When the jackass town mayor smacks his son in the hospital and a great Kung-fu slap sound is added. Other than that it fails on all levels, I was seriously hoping that the shark killed everyone in the movie, but NOOOOOOOOOOOOO. Nice try on making a Robert Shaw worthy character, but I would rather watch Zombie Planet with my testicles attached to a car battery than watch this again...


text: Als ik een 0 van de 10 kon kiezen voor dit programma, zou ik het doen. Ik heb één aflevering gezien, en ik vond hem geweldig. Ik kan niet geloven dat er zulke kinderen op de wereld zijn. Ze doen alsof ze zo geweldig zijn... dat papa een paar miljoen pond op de bank heeft, maakt het er niet echt beter op dat ze lelijk, dom, verwaand en helemaal niet aardig zijn. Ik heb medelijden met ze, hun vrienden willen kennelijk alleen maar de beste vrienden zijn met het rijke meisje, en ze zullen nooit de echte waarde van geld kennen, of hoe het is om echt je eigen geld te verdienen <0xE2><0x80><0x93> wat zo'n fijn gevoel is! 'Ze zijn beroofd van een normaal leven, dus ik heb medelijden met ze. Maar ze bestaan natuurlijk wel, maar waarom zetten ze ze op tv om de rest van de wereld te belichten? Wat is de zin van dit programma? Die meisjes zouden niet het genoegen moeten smaken te denken dat ze een soort beroemdheid zijn... het gaat echt bergafwaarts met mtv <0xE2><0x80><0x93> het is duidelijk dat ze bijna niets meer hebben om uit te zenden. Vreselijk.'

text_en: If I could choose a 0 out of 10 for this show, I would. I watched one episode, and it just SICKENED me. I cannot believe that kids like this exist in the world. They act like they are so high and mighty...just because Daddy has a few million pounds in the bank, doesn't really help the fact that they are ugly, stupid, stuck up and not likable at all. I feel sorry for them, their friends are obviously only interested in being best friends with the rich girl, and they'll never know the real value of money, or what it's like to actually earn your own money - which is such a good feeling! They've been robbed of a normal life, so I feel sorry for them. But fair enough, they exist, but WHY PUT THEM ON TELEVISION TO SICKEN AND ENRAGE THE REST OF THE WORLD? What is the point of this show? These girls shouldn't have the satisfaction of thinking they are some kind of celebrity... MTV really has gone downhill - its obvious they are running out of things to broadcast. Awful.


text: MTV heeft zich in zijn ogenschijnlijke zoektocht naar de absolute bodem van het vat zeker overtroffen met deze waarlijk deprimerende serie over de levensstijl van de rijken en onbelangrijken. Waarom zouden de ouders van deze smerige en verfoeilijke kinderen ooit willen dat hun totale mislukking in het opvoeden van hun kinderen op de televisie komt? Telkens als ik per ongeluk een van deze afleveringen heb bekeken, is het alsof ik een afschuwelijk auto-ongeluk zie. Het trekt even je aandacht en dan besef je hoe tragisch het eigenlijk is en moet je ophouden met kijken. Deze onbeschofte en slecht opgevoede tieners hebben geen flauw idee dat arrogantie, opzichtige feestjes en dure auto's ze niet minder'sjofel' maken. Er is geen verjaardagsmeisje, of jongen, in dit programma dat niet overmatig verwend is en geen 'trailertuig' verdient... verwend, dom en totaal zonder enige echte 'klasse'. Ze lijken allemaal verdrietig, behoeftig en heel oppervlakkig. De echt coole mensen met megarijken hoeven er niet mee te koop te lopen. Bij nader inzien: zou MTV deze verknipte en nare kinderen als publiekstrekker kunnen presenteren zodat de rest van ons ze kan vermijden? Ja hoor!

text_en: MTV, in its seeming quest to find the absolute bottom of the barrel, has certainly outdone itself with this truly depressing series on the lifestyles of the rich and unimportant. Why in the world would the parents of these foul and obnoxious children ever want their complete failure at child rearing put on television? Whenever I have accidentally channel- surfed into one of these episodes, it's like seeing an awful car wreck. It catches your interest for a couple minutes and then you realize just how utterly tragic it is and you have to stop watching. These rude and ill-bred teenagers are completely clueless to the fact that arrogance, ostentatious parties and expensive cars won't make them any less "tacky". There is not one birthday girl, or boy, on this show that isn't overly indulged and undeserving "trailer trash"...spoiled, stupid and totally without any real "class". They all seem to be sad, needy and very shallow. The really cool people with mega-wealth don't need to show it off. On second thought, could MTV be featuring these screwed-up and nasty kids as a public service so the rest of us can avoid them? Ya, right!


text:
'My Super Sweet 16' volgt het leven van 15-jarige tieners die hun 'Sweet 16'-feestje voorbereiden. MTV had er een heel leuk en kijkbaar programma van kunnen maken als ze er een passende tekst voor hadden bedacht.
In wezen volgen de camera's verwende, rijke tieners die zich voorbereiden op hun feest, en wat de camera's oppikken is echt huiveringwekkend.
Om te beginnen geloven deze tieners dat de wereld om hen heen draait, en dat zij het beste zijn wat er is sinds gesneden brood. Niets is minder waar. Dit zijn mensen die ongelooflijk irritant zijn, want als iets niet gaat zoals zij willen, zoals hun favoriete beroemdheid, dan...' Ze komen niet opdagen omdat ze andere plannen hadden (zoals werken), of omdat de ouders niet willen dat ze de Fel300-jurk kopen, waardoor ze eruitzien als een hoer, en dan zeuren, zeuren en jammeren ze tot ze hun zin krijgen. En het schokkende van de show is dat ze hun zin krijgen.
Geen van deze tieners lijkt te weten hoe de echte wereld in elkaar zit, want ze leven van het geld van hun ouders en zullen dat waarschijnlijk zo lang mogelijk blijven doen.
Nu probeerde ik de goede kant van deze show te zien, echt waar. Ik dacht echt dat minstens een van de tieners die in beeld kwamen, een fatsoenlijke indruk zou maken. Maar tevergeefs. Deze show is waarschijnlijk een van de beste voorbeelden van wat er mis is met de rijken in de hedendaagse samenleving. Bovendien kan ik me voorstellen dat mensen van RICH, die hard voor hun geld hebben gewerkt, naar deze show kijken en zich gegeneerd voelen voor de families van deze verwende, verknipte tieners.
Goed gedaan van MTV om met al die walgelijke mensen te pronken. Nu weten de meesten van ons tenminste hoe gelukkig we zijn dat we niet met een van hen geassocieerd worden.

text_en:
'My Super Sweet 16' follows the lives of 15 year old teenagers preparing to celebrate their 'Sweet 16' party. MTV could have made this a very enjoyable and watchable show, had they come up with a suitable pitch for it.

Basically, the cameras follow spoilt, rich teens as they prepare for their party, and what the cameras pick up is truly cringe worthy.

For starters, these teenagers believe that the world revolves around them, and that they are the best thing since sliced bread. Nothing could be further from the truth. These are people who are annoying beyond belief, because if something doesn't go their way, such as their favourite celebrity won't be showing up because he/she had other plans (like WORKING), or the fact that the parents won't let them buy the $300 dress that makes them look like a whore, then they bitch, whine and moan until they get their way. And what's shocking about the show is that they actually do get their way.

None of these teens seem to know how the real world works, as they are living off mommy and daddy's money, and will probably do so for as long as they can.

Now, I TRIED to see the good side of this show, I really did. I honestly thought that at least one of the teens featured would actually come across as a decent human being. But to no avail. This show is quite possibly one of the best examples of what is wrong with the rich in today's society. What's more, I can see RICH people, who have worked hard for their money actually watching this show and feeling embarrassed for the families of these spoilt, stuck up teens.

Well done MTV for showing off all these disgusting people. At least now most of us know how lucky we are not to be associated with any of them.


text:
In sommige culturen is het je zestiende verjaardag halen een soort overgangsrecht. In deze show zie je mensen die ZEER over de schreef gaan om hun vrienden en familie te imponeren met overdadige, zinloze dingen. Het gaat allemaal over hun wereld, en hun wereld is één dag vol opwinding en glitter.
Vergis je niet in de traditionele Sweet 16-feestjes. Veel van mijn vrienden hebben ook Sweet 16-feestjes gehad met eten, taarten, vrienden, dj's en het huren van het buurthuis. Ik denk niet dat het hun meer dan een paar honderd dollar heeft gekost, en veel van hen werkten en betaalden er zelf voor. Sommigen werkten en lieten de mensen aan de deur betalen. Sommige ouders kookten zelfs in de keuken in deze hallen voor ons feestgangers! Leuk voor iedereen. Maar voor MTV <0xE2><0x80><0x93> saai.
Dit is reality-tv op z'n best <0xE2><0x80><0x93> uitspattingen terwijl de kijkers rechter en jury zijn. En jeetje, hoeveel kinderen KRIJGEN hun ouders nu al zover dat ze een Sweet 16-feestje geven zodat ze op MTV kunnen?!?!?! Ah-ha!
Mijn Sweet 16 toont ons deze trieste, betekenisloze, en ja <0xE2><0x80><0x93> heel eenzame kinderen in het leven die denken dat geld hun de bewondering zal geven die ze nodig hebben. Misschien probeert MTV dit over te brengen: ouders, het is aan jullie om je kinderen te leren dat dit soort dingen gemakkelijk vergeten kan worden, zelfs nadat je honderdduizenden dollars hebt uitgegeven om je liefje 'Koningin' of 'Koning' te maken. '... een paar uur lang, en op hun zestiende hebben ze niet echt 'een taak'. Op hun zestiende moeten ze jó<0xC3><0xBA> een feestje geven.'
Dit is een afschuwelijk programma voor de moraal, de manieren en de eigenwaarde van tieners en hun oversekste babyboomers-ouders... maar iemand moet de rest van de wereld laten zien hoe hersendood die ene procent in werkelijkheid is.

text_en:
In some cultures reaching 16 is a right of passage. This show is showing you those who are going WAY overboard to impress their friends families with lavish, senseless things. It's all about their world, and their world is one day of excitement and flash.

Don't mistake the traditional "Sweet 16 party" for this. Many of my friends have had Sweet 16 parties as well with food, cakes, friends, DJ's and the renting of the neighborhood hall. I don't think it cost them over a few hundred dollars, and many of them worked and paid for it themselves. Some worked and had people pay at the door. Some parents actually cooked in the kitchen at these halls for us party goers! Fun times for all. But for MTV - boring.

This is reality television at it's finest - excess while the looker-ons are judge and jury. And gee, how many kids are BUGGING their parents RIGHT NOW to throw an over the top Sweet 16 party so that they can GET on MTV?!?!?! Ah-ha!

My Sweet 16 shows us these sad, meaningless, and yes - very lonely children in life who think money will give them the adulation they need. MTV may be trying to get this across: Parents, it's up to you to teach your children that this kinda thing is easily forgotten even after you spend hundreds of thousands of dollars to make your sweetie "Queen" or "King" for a few hours, and they aren't really "entitled" to a thing at 16. At 16, they should be throwing YOU the party.

This is an awful program for the morals, manners, and self-worth of teens and their push-over baby boomer parents...but someone has to show the rest of the world how brain-dead the other one percent really are.


text: Dit is een stom programma. Het gaat over een stel verwende tieners die hun 16-jarig verjaardagsfeestje precies zo krijgen als ze het willen, voor een prijs van waarschijnlijk meer dan 30.000 dollar! Het is een slap programma en onrealistisch want hoe kan een stel tieners hun 16-jarig verjaardagsfeestje voor meer dan 9000 dollar betalen? Er kunnen toch niet zoveel niet-beroemde, rijke 15-jarige kinderen zijn? Echt, dit is een stom programma.<br />Plus, het thema wordt gezongen door Hilary Duff! AHH! NOOOOOO! Rennen voor je leven is de anorexia-biatch! Maar toch, dit programma is slap en volkomen zinloos. Mijn lieve 16 zal niet zo zijn, als een fantasie, de mensen zien eruit alsof ze naar een bruiloft gaan, en die kinderen zijn bot, onbeschoft en geven alleen om zichzelf!

text_en:
This show is stupid. Its about a bunch of bratty teens getting their sweet 16 birthday party exactly how they want it, for a price of probably over 30 000 dollars! It is a lame show and unrealistic because how can a bunch of teens afford their Sweet 16 for over 9000 bucks? there cant be that many not famous, rich 15 year old kids out there? Honestly, this show is stupid.

Plus, the theme is sang by Hilary Duff! AHH! NOOOOO! Run for the hills its the anorexic biatch! Well still, this show is lame and totally pointless. My sweet 16 will not be like this, like a fantasy, people look like their going to a wedding, and these kids are blunt, rude, and only care about themselves!


text:
Mijn Super Sweet Sixteen is een show waar rijke jongens en meisjes van zestien jaar en ouder het feest van hun dromen krijgen. Deze show is door recensenten afgekraakt vanwege 'over de top materialisme', en ik moet toegeven dat ik het daarmee eens ben.
Ik vind het een van de slechtste shows op MTV, en er zijn ook behoorlijk slechte MTV-shows geweest. De show gaat over verwende kinderen die krijgen wat ze willen, maar wacht eens, ze laten niet alleen zien hoe leuk het is om een totaal verwend kind te zijn, ze laten ook zien hoe 'dramatisch' het is om het perfecte sweet- zestien-feest te organiseren. Die kinderen lijken te denken dat hun feest geruïneerd is als ze een artiest krijgen die niemand leuk vindt.' Hebben ze ooit van Rihanna gehoord, of hebben ze ooit gehoord dat hij te laat komt om hen naar het feest te begeleiden?
En dat niet alleen, hun ouders lijken ook nog eens bereid om een ton aan hun feestjes uit te geven. Iemand in de show zei zelfs dat hun ouders meer aan hun feestjes uitgaven dan aan de bruiloft van hun ouders! Het lijkt wel alsof deze kinderen geen waardering hebben voor hun ouders of zelfs maar beseffen hoe gelukkig ze zijn omdat ze tot een kleine minderheid behoren die zich Sweet Sixteen-feestjes zoals dat van hen kan veroorloven, of omdat hun ouders zoveel geld willen uitgeven.
Voor een show die over de top van het materialisme heen gaat en degenen die minder bevoorrecht zijn in het gezicht uitlacht, geef ik deze show een 1/10.

text_en:
My Super Sweet Sixteen is a show where rich soon-to-be 16 year olds get the party of their dreams. This show has been panned by critics for "over the top materialism" and I would have to agree.

I think it's one of the worst shows on MTV and there's been some pretty bad MTV shows. The show is about spoiled kids who get whatever they want, but wait-not only do they show the good parts of being a total spoiled brat, they also show so-called "drama" in planning the perfect sweet sixteen party. These kids seemed like their party is ruined if they get a performer that no one's ever heard of or if Rihanna shows up late to escort them to the party.

Not only that, but their parents seem perfectly willing to spend a ton of money on their parties. Someone on the show even said that their parents spent more on their party then on the parents wedding! It seems like this kids have no appreciation of their parents or even realize how lucky they are because they are only part of a small minority who can actually afford Sweet Sixteen parties like theirs or their parents want to spend so much money.

For a show that stresses over the top materialism and laughs in the face who are less privileged I rate this show 1/10


text: Eén blik op dit programma en je weet dat het verstoken is van elke intelligentie en een volkomen frustrerende, pijnlijke verspilling van tijd is.<br />Alle andere recensies hebben beschreven hoe oppervlakkig en belachelijk Super Sweet Sixteen is, maar ik heb ontdekt wat het programma nodig heeft: herhalingen. Een paar jaar later zou mtv de geestelijke instorting moeten documenteren die elk van deze zoons en dochters zal krijgen als hun geluk op is en ze beseffen hoe zinloos hun bestaan is, of als ze in een ontwenningskliniek terechtkomen vanwege hun drugs-, alcohol- en eetstoornis en hoe ze daar uiteindelijk uit groeien. Dat is een programma waar ik naar zou kijken.

text_en:
One look at this show and you know that it's devoid of all intelligence and a completely frustrating, painful waste of time.

All the other reviews have covered how shallow and ridiculous Super Sweet Sixteen is, but I've figured out what the show needs: Follow up episodes. A few years down the line Mtv should document the mental breakdown every single one of these sons and daughters will have when their luck runs out and they realize how pointless their existence is, or when they end up in rehab from their drug/alcohol/eating disorder issue and how they finally grow up from it. That's a show I would watch.


text: Ik heb een heleboel afleveringen van dit programma gezien, en ik kan zeggen dat het een waardeloos programma is. Het maakt me misselijk om te zien hoe die kinderen er prat op gaan dat ze snobistisch, rijk, onbekommerd, verwend, egocentrisch zijn. Waarom zou iemand daar trots op zijn? Hun ouders zouden zich echt moeten schamen voor deze nutteloze zakken vlees, die ze helaas hebben grootgebracht. Nu is de maatschappij gedwongen zich te belasten met het pure niets van hun bestaan. Voor de zestienjarigen: blijf uit de buurt van de doelgerichte manier van doen van de kinderen. We hebben jullie niet nodig. We vinden jullie zeker niet aardig. En we vinden jullie zeker niet'sexy'. Jullie zijn niets anders dan armzalige verklaringen voor menselijke wezens. Dat weten we, en hopelijk weten jullie dat.

text_en: I've watched a lot of episodes of this show,and i can say that its an absolute piece of crap.it sickens me to watch these kids pride themselves in being snobby,rich,unhumble,spoiled,selfcentered bratts.why would anyone be proud of that?their parents should truly be ashamed and embarrassed of these useless sacks of meat,that they have unfortunately raised.now society is forced to be burdened with the pure nothingness of their existence.to the sweet sixteen kids,stay out of us goal oriented kids' ways.we don't need u.we certainly don't like u.and we certainly don't 'think you're hot.'you're nothing but poor exscuses for human beings.we know that,and hopefully you know that.not that you care.


text: Mijn god, ik moet zeggen dat ik nooit echt gedwongen ben geweest om commentaar te schrijven over een tv-programma, maar... nadat ik die afschuwelijke stront uit de WC had zien kotsen, kon ik niet anders. Deze jonge kinderen zijn een van de meest walgelijke voorbeelden van wat er mis is met de wereld van vandaag. Helaas voor de Amerikaanse bevolking is het dit soort gedrag dat het land in wezen zo'n slechte naam geeft in de rest van de wereld. Terwijl tientallen arme Cambodjaanse kinderen achter iedereen aan zitten met een vergunning om tientallen ansichtkaarten te verkopen zodat ze zich nog een schooldag kunnen veroorloven, zeuren deze ongeoorloofde snotapen over de gloednieuwe 'SUV' die ze hebben gekregen. Ik word pas weer vrolijk als de nog nieuwere 'Spider'-sportwagen 10 minuten later aankomt met hun met diamanten bezette Rolex. Het grootste probleem is echter de ouders. Hoe kunnen ze hun kinderen in zulke verwende klootzakken laten veranderen die geloven dat alles hun door de goden gegeven recht is? Een van de grootste problemen is echter dat dit niet het enige programma is dat de yanks afschildert als een stelletje idioten, Laguna Beach, Rich Girls, The Hills en talloze andere reality-tv. Gelukkig ben ik een paar keer in de Verenigde Staten geweest en weet ik dat dit niet de echte wereld is. Over het algemeen zijn alle mensen die ik heb ontmoet geweldige mensen, heel vriendelijk en geen irritante idioten. En de hoeveelheid armoede en arme mensen is alarmerend, in tegenstelling tot wat je in die televisieprogramma's ziet. Maar het ziet ernaar uit dat het de missie van MTV is om Amerikanen eruit te laten zien als de meest irritante, domste mensen ter wereld!

text_en: My god, I must say I've never really been compelled to write comments about a TV show, but.....after seeing this hideous shite vomiting out of the C.R.T, how could I not. These young children are some of the most disgusting examples of whats wrong with the world today. Also unfortunately for the population of USA it's this type of behaviour that gives the country such a bad name in basically the rest of the entire world. While dozens of poor little Cambodian children are chasing after anyone with a $1 NOTE to sell dozens of postcards to so they can afford another day of school, these unlicensed brats are whinging about the brand new "SUV" they received. Only cheering up when the even newer "Spider" sports-car arrives 10 minutes later with their diamond-encrusted Rolex. The biggest problem though has got to be with the parents. How can they let their children turn into such pampered little bastards who believe anything and everything is their god-given right. One of the biggest problems though, is that this isn't the only show that makes the yanks look like a bunch of idiots, Laguna Beach, Rich Girls, The Hills + countless other reality TV. Luckily I've been to the US several times and know that this isn't the real world there. Generally everyone I've met were great people, very friendly and not obnoxious fools. And, the amount of poverty and poor people is quite alarming contrary to what you see on these television programmes. But, it looks like it's MTV's mission to make Americans look like the most annoying, dumbest people on the planet!


text: Hé, ja, dit is voor Tina... Ik las je commentaar, met enige droefheid. Ik ben droef omdat jij en de anderen die soortgelijke opmerkingen over deze mensen maken, zo'n waanidee hebben. Ik vind het vervelend om het je te moeten zeggen, maar we zijn niet jaloers. Denk je echt dat we jaloers zijn op mensen die verwend zijn en hun ouders de huid vol schelden, die geobsedeerd zijn door materiële dingen en die een heel ROOD ontwaken te wachten staat als ze in de echte wereld terechtkomen? Denk het niet. Zou ik een kans om de loterij te winnen en mijn kamer te verbouwen afslaan? Absoluut niet. Maar als dat betekende dat ik een van die oppervlakkige krengen zou worden, dan kan ik het wel schudden. Ik zal het accepteren dat ik blut en gelukkig ben, als dat betekent dat mijn ego in bedwang wordt gehouden.<br />Jij en je materialistische MTV-vriendjes moeten uit fantasieland weg.

text_en:
Hey yeah, this is for Tina...I read your comment, with some degree of sadness. I'm sad for how delusional you and the others who make similar comments about these people are. Hate to break it to ya, but we're not jealous. Do you really think we are jealous of people who are spoiled and bitch out their parents, are obsessed with material things and are in for a very RUDE awakening when they hit the real world? Don't think so. Would I turn down a chance to win the lottery and upgrade my digs? Heck no. But if it meant turning into one of these shallow brats, heck ya. But for now, I'll take being dead broke and happy, if means my ego is in check.

You and your materialistic MTV friends need to get out of fantasy land.