text:
Het zien van 'Bring It On' was pijnlijker dan het verwijderen van mijn verstandskiezen! Hoe deze film in één weekend 17 miljoen dollar heeft opgebracht is zelfs nog verlokkelijker. Is dit waar tieners tegenwoordig aan denken of waren er alleen maar een heleboel vieze oude mannen die gepest wilden worden door schaars geklede tieners? Deze film wil R-rating hebben, maar blijft veilig in de PG-13-zone, dus wat we krijgen zijn lelijke camerashots die net boven het frontale naaktformaat zijn geplaatst.
De plot: een nationaal kampioensteam cheerleaders moet zich herstellen nadat is ontdekt dat hun winnende routine is gestolen van een veel getalenteerder cheerleaderteam uit de binnenstad. Het is eigenlijk een komedie, maar het enige waar ik om moest lachen was het feit dat deze film was gemaakt. De jonge personages gaan zo op in het cheerleaden dat je je afvraagt hoe ze van plan zijn hun brood te verdienen nadat ze van de middelbare school zijn gekomen: ze geven nauwelijks blijk van het feit dat ze lessen moeten volgen. Geen van hen lijkt echte emoties te hebben en ze zijn allemaal ronduit irritant. Als deze kinderen in 'Vrijdag de 13e' zaten, zouden de mensen Jason misschien toejuichen.
Terwijl ik ernaar keek, begon ik me te realiseren dat elke scène steeds erger werd. Een paar voorbeelden. De omslachtige scène waarin de cheerleaders een nieuw lid voor hun team auditie laten doen: de aanvoerder staat erop dat het rare meisje meedoet, terwijl de andere cheerleaders klagen dat het proces een democratie zou moeten zijn, en dan wordt hun gecorrigeerd dat het een 'cheercracy' is. Dan wordt de aanvoerder later een 'cheerator' genoemd. Er is ook een scène waarin een choreograaf, die uit elke dansfilm die ooit is gemaakt wordt gerecycled, de meisjes traint. Hij zegt onder andere tegen een meisje dat ze zichzelf moet uithongeren om mager te worden; dat is gewoon een geweldig idee om in het hoofd van een tienermeisje te stoppen. Dan zijn er de scènes met de cheerleaders van het cheerleaderteam uit de binnenstad, die zo onvermoeibaar stereotype Afro-Amerikaanse manier van praten en doen dat het me verbaasde dat deze film in het jaar 2000 is uitgebracht en niet in 1950.
Wat deprimerend is, is dat ik tijdens het draaien van de film jonge mensen hoorde lachen. Is dit grappig voor hen? Toen kwam ik tot de conclusie dat zolang zij naar dit soort films blijven gaan, wij ook naar dit soort films blijven kijken. Misschien komt er ooit een film die laat zien hoe het werkelijk is om een tiener te zijn en misschien komen er dan zelfs steracteurs die nog geen dertig zijn. We zitten vast met deze AWFUL, TRITE, APALLING, HORRENDOUS, ODIOUS, REVOLTING, HIDEOUS, LOATHSOME, REPULSIVE, IMMATUUR, NATUURLIJKE, NATUURLIJKE, HORRORISCHe, HORRORIGE PIECE VAN VERDRIET!

text_en:
Seeing "Bring It On" was more painful than having my wisdom teeth removed!! How this film made 17 million dollars in one weekend is even more beguiling. Is this what teenagers today relate to or were there just a lot of dirty old men who wanted to be teased by scantily clad adolescents? This film wants to be R rated but stay safely in the PG-13 zone, so what we get are ugly camera shots that are positioned just above the frontal nudity format.

The plot: A 5 time national champion cheerleading squad has to redeem itself after it is discovered that their award winning routine has been stolen from a much more talented inner city cheerleading squad. It's supposed to be a comedy but the only thing that made me laugh was the fact that this film was made. The young characters are so absorbed in cheerleading that you wonder how they plan to make a living after they graduate from high school: they barely acknowledge the fact that they have classes to go to. None of them seem to have any genuine emotions and all of them are downright annoying. If these kids were in "Friday the 13th" people just might cheer for Jason.

 As I was watching it I began to realize that each scene was getting worse and worse. Some examples. The laborious scene where the cheerleaders audition a new member for their squad: the captain insists on the weird girl while the other cheerleaders complain saying the process is supposed to be a democracy, their corrected and told it's a "cheerocracy". Then the captain is later referred to as a "cheertator". There is also the scene where a choreographer, who is recycled out of every dance movie ever made, trains the girls. Amongst other things he tells one girl to starve herself to get thin; that's just a wonderful idea to put into a teenage girl's head. Then there are the scenes with the inner city cheerleading squad that so tirelessly stereotype African American speech and manner that I was amazed that this film was released in the year 2000 and not 1950.

 What's depressing is that as this movie played I actually heard young people laughing. This is humorous to them? Then I came to the conclusion that as long as they keep going to movies like this we'll keep getting movie like this. Perhaps one day there will actually be a film that shows what it's truly like to be a teenager and it might even star actors who aren't in their thirty's. Until then we're stuck with this AWFUL, TRITE, APALLING, HORRENDOUS, ODIOUS, REVOLTING, HIDEOUS, LOATHSOME, REPULSIVE, IMMATURE, NIGHTMARISH, HORRID PIECE OF TRASH!!!!!!!!


text: Ze brengen het geluid, ze brengen de tieten, ze brengen de blondine, ze brengen zelfs de leden van TLC-protégé-groep Blaque, maar helaas, ze brengen het niet op de buis. Nog een in een lange reeks van cheerleaderseries ('Maar ik ben een...'en cheerleaders in de hoofdrol (' _ Bring It On_ ), pogingen om het icoon te laten zweten <0xE2><0x80><0x93> in de zin van cheerleaden als'sport'. In plaats daarvan bloedt het. Geïnspireerd door de nationale strijd van cheerleaders op ESPN neemt scenarist Jessica Bendinger de clichés over van sportfilms en tienerfilms en reduceert beide tot de minst gemeenschappelijke deler. Dialog is, zeg maar, een volkomen andere variant <0xE2><0x80><0x93> en de plot? Dat wil je niet weten. Hoewel er iets voor de Lester Burnhams onder ons (Kirsten Dunst) in zit en de bewegingen echt zijn (zelfs de acteurs hebben het cheerleaderkamp overleefd), valt Peyton Reeds poging om cheerleaders menselijk te maken en moedig te maken plat op zijn smileygezicht.

text_en: They bring the noise, they bring the boobs, they bring the blonde, they even bring the members of TLC protege-group Blaque, but, I am sad to report, they don't bring it on. Another in a long line of cheerleader features ("But I'm a...) and featured cheerleaders (American Beauty), Bring It On attempts to make the icon sweat - as in cheerleading as "sport". Instead, it bleeds. Inspired by the national battles of cheer squads on ESPN, screenwriter Jessica Bendinger takes the cliched templates of sports movies and teen movies and reduces both to the least common denominator. Dialog is, like, totally derivative -- and the plot? You don't want to know. Though there is something for the Lester Burnhams among us (Kirsten Dunst), and the moves are for real (even the actors had to live through cheerleading "camp"), Peyton Reed's attempt to humanize and valorize cheerleading falls flat on its very smiley face.


text: 'Is deze film echt?' Dat was het enige wat ik kon denken toen ik de film voor het eerst zag. Het verhaal volgt het cheerleaderteam van Rancho Carne Toros en hun aanvoerder Torrance (Kirstin Dunst) terwijl ze zich een weg banen door de tumultueuze wereld van het cheerleaden. De Toros zijn kampioen cheerleaders, maar kort nadat ze tot aanvoerder zijn benoemd, ontdekt Torrance dat hun team in feite cheerleaders heeft gestolen van een arme school in de binnenstad. De arme 'Tor' staat in tweestrijd. Ze wil dat haar team wint, maar zal ze dat kunnen doen zonder vals te spelen? De plot is eigenlijk niet zo'n slecht idee. Het is gewoon een basissportfilm (hoewel er wordt gediscussieerd over de vraag of cheerleaders een sport zijn. Maar het aspect dat de film in feite onderuithaalt, is de ernst die in bijna elke scène extra dik aangezet wordt. Als Torrance bijvoorbeeld een sceptische nieuwkomer probeert over te halen om bij het team te komen, zegt ze met een gemaakte grijns: 'We werken hard, we hebben plezier en we winnen nationale kampioenschappen.' Ze klinkt als een infomercial voor de Wonderful World of Cheering. Om het allemaal nog verwarrender te maken, wordt de superernstige toestand afgewisseld met grappen en situaties die schaamteloos de draak steken met het juichen en het stereotype van de blonde, sletterige cheerleader versterken. Ik kom er echt niet achter of ze proberen van het cheerleaden de held of het mikpunt van de grappen te maken. Bovendien was Kirstin Dunst zo irritant als de egocentrische, opgewekte PMS-ende Torrance dat ik echt denk dat ik voorlopig niet uit vrije wil nog een van haar films zal zien.

text_en: "Is this movie for real?!" That's all I could think the first time I saw this film. The story follows the Rancho Carne Toros cheerleading team and their captain Torrance (Kirstin Dunst) as they make their way through the tumultuous world of cheerleading. The Toros are champion cheerleaders, but soon after being named captain, Torrance discovers that their team has actually been stealing cheers from a poor, inner-city school. Poor "Tor" is torn. She wants her team to win, but will she be able to do it without cheating? The plot isn't a bad idea, really. It's just your basic sports movie (although there is debate about whether cheering is a sport.) However, the aspect that really brings the movie down is the seriousness that is laid on extra thick in nearly every scene. For example, when trying to convince a skeptical newcomer to join the team, Torrance says with a cheesy grin, "We work hard, we have fun, and we win national championships." She sounds like an infomercial for the Wonderful World of Cheering. To make matters even more confusing, the ultra-seriousness is alternated with jokes and situations that blatantly make fun of cheering and reinforce the blond, bimbo cheerleader stereotype. I really can't figure out if they're trying to make cheerleading the hero or the butt of the jokes. Plus, Kirstin Dunst was so annoying as the self-centered, cheering obsessed, PMSing Torrance that I really don't think I'll voluntarily see another one of her movies for quite some time.


text: Ik wil even duidelijk stellen dat ik weet dat sommige tieners in Amerika hun leven wijden aan het cheerleaden. Ik hou helemaal niet van cheerleaden. Of het nu komt door de onophoudelijke, zeurderige stemmen die belachelijk staan te juichen. Het dansen is oké, maar dat is dan ook alles. Deze film verheerlijkt alleen maar hoe irritant het allemaal is. Hoe toegewijd sommige mensen zijn aan zo'n belachelijke'sport'. Ik snap het gewoon niet. Kirstin Dunst, die ik meestal wel aardig vind, vond ik hier niet leuk in. Ik weet niet of het aan het personage lag of wat dan ook. Eigenlijk vond ik alle personages vervelend, behalve die van Eliza Dushku, die ik wel aardig vond, ik vond ook dat ze het heel goed deed, ze zorgt ervoor dat de film geen lagere score krijgt.

text_en: I just wanna get this clear, I know some teenagers in America dedicate there lives to cheerleading. I don't like cheerleading, one little bit. Whether it be the incessant, whiny voices cheering ridiculous. The dancing is alright but that is it. This movie just glorifies the annoying-ness of the whole thing. How dedicated some people are to such a ridiculous 'sport'. I just don't get it. Kirstin Dunst, who I usually like, I didn't like in this. I don't know if it was the character or what. Actually all of the characters bugged me except for Eliza Dushku's, who I liked, I also thought she did a very good job, she stops the movie from getting a lower rating.


text:
Ik heb onlangs de gelukkige (ongelukkige?) gelegenheid gehad om de volledige, ongekuiste versie van 'Bring It On' te zien op het gratis filmkanaal van mijn studentenhuis. Om de een of andere reden moet ik elk bewijs van het bestaan van deze film uit mijn gedachten hebben gebannen zodra ik er vier jaar geleden van hoorde. Ik zeg dit omdat ik me de première van deze belangrijke film helemaal niet kan herinneren.
Het had net zo goed zo kunnen blijven, want het is een afschuwelijke film. Je zou naar een trailer van een cheerleaderfilm kunnen kijken en kunnen zeggen: 'Wat een saai concept. Dit wordt waarschijnlijk een saaie, platvloerse film.' Nou, die persoon zou volkomen gelijk hebben.
Om de plot van 'Bring It On' samen te vatten: het is een afgrijselijke film. Ik moet zeggen dat er niet veel te beleven valt. Het eerste verhaal draait om een cheerleaderswedstrijd, en blijkbaar heeft de oude leidster van het cheerleadersteam al hun routines gestolen van een school in de binnenstad. Dat betekent dat ze uit het niets een nieuwe routine moeten verzinnen met de wedstrijd om de hoek, anders worden ze vernederd.
Hoe aangrijpend dat ook klinkt, het is vrij moeilijk om medelijden te hebben met de hoofdpersonen. Er hangt niets af van het idee dat 'ze moeten winnen', en de personages lijken op zijn best clichématig. Kirsten Dunst speelt de nieuwe cheerleader met een sterk gevoel voor rechtvaardigheid, Eliza Dushku is de nieuwe rekruut 'bad girl' en de rest heeft de typische accenten en houdingen van de valleimeisjes. De wrijving tussen Eliza en de andere meisjes lijkt zonder enige reden in de film te verdwijnen, en daarna is het hele team tamelijk oninteressant.
Het ergste deel van de film zou het 'rivale' cheerteam moeten zijn van wie ze al hun danspassen hadden gestolen. Ik schaam me voor de vrouwen die die rollen speelden, omdat ze minstens dertig jaar minderheden hebben geportretteerd. De grappenmakende, straatvechtende, vingerknippende groep Afro-Amerikanen en andere minderheden zijn een wandelende satire van de hiphopcultuur.
De grootste verrassing van de film is dat ik erachter kom dat het een komedie is. De reden dat dat een verrassing is, is dat het niet grappig is. Er zijn een paar leuke momenten, maar ik zou niet willen zeggen dat er scènes waren die de moeite van het lachen waard waren. Een paar grappen, waarvan ik moet toegeven dat ik ervan heb genoten. 'Dat zijn geen spiritusvingers. Dat zijn spiritusvingers.'
Deze film heeft een vrolijke kant, hoewel hij erg oppervlakkig is. In elke scène slagen ze er op de een of andere manier in Kirsten Dunst in heel veelzeggende en verleidelijke outfits te krijgen. Ze slagen er op de een of andere manier in haar borsten in elk deel van de film te accentueren zonder dat er meestal een decolleté te zien is. Dat gezegd hebbende, was het hoogtepunt van de film voor mij de scène in de autowasstraat waarin Eliza en Kirsten allebei onder het zeepsop zaten en kleine bikini's droegen. Werkelijk, zulke momenten waren het enige wat me wakker hield tijdens de film.

text_en:
I recently have had the fortunate (unfortunate?) opportunity of watching the full, uncut version of "Bring It On" on my dorm's free movie channel. For some reason, I must have blocked out any evidence of this movie's existence from my mind as soon as I heard of it four years ago. I say this because as I cannot remember this major movie's release at all.

It might as well have stayed that way, because this is a horrible movie. One might look at a trailer for a cheerleader movie and go, "What a boring concept. This is probably going to be a boring, flat movie." Well, that person would be completely correct.

To sum up the plot of "Bring It On," I would have to say there isn't much of one. The primary story revolves around a cheer competition, and apparently the cheer team's old leader stole all of their routines from an inner city school. This means they have to come up with a new routine from scratch with the competition right around the corner, or suffer humiliation.

As gripping as that sounds, it's pretty hard to feel compassion for the protagonists. There isn't anything riding on the idea that "they must win," and the characters seem cliché at best. Kirsten Dunst plays the new head cheerleader with a strong sense of justice, Eliza Dushku is the new recruit "bad girl," and the rest have typical valley girl accents and attitudes. The friction between Eliza and the rest of the girls seems to disappear quickly into the movie for no reason, and after that, the whole team is pretty uniformly uninteresting.

The worst part of the movie would have to be the "rival" cheer team that they had stolen all their dance routines from. I am shamed at the women who played those roles, because they've set back minorities 30 years at least. The wise-talking, street-fighting, finger-snapping group of African Americans and other minorities are a walking satire of hip-hop culture.

The biggest surprise of the movie is when I found out that it's a comedy. The reason that's a surprise is because it's not funny. There are a few cute moments, but I wouldn't say there were any guffaw-worthy scenes. A few jokes I concede that I enjoyed. "Those aren't spirit fingers. THESE are spirit fingers."

There is a bright side to this movie, though shallow it very much is. In every single scene, they somehow manage to get Kirsten Dunst in very telling and alluring outfits. They somehow manage to accentuate her breasts in every part of the movie without having to show cleavage most of the time. That being said, the highlight of the movie for me was the carwash scene where Eliza and Kirsten both were covered in soap-lather while wearing small bikinis. Honestly, moments like that were the only thing that kept me awake through the movie.


text: Ik vond deze film helemaal niet leuk. Ik ben niet zo'n fan van de cheerleaders. Bovendien had de film geen goede verhaallijn. Ik denk dat hij min of meer beschreef wat drama op de middelbare school is, in zekere zin. Het enige wat deze film voor een 2 in mijn boek heeft behoed, is dat Kirsten Dunst en haar cheerleadervriendinnen erg aantrekkelijk zijn.

text_en: I did not like this movie at all. I am not much of a cheerleading fan. Also this movie lacked a very good storyline. I guess it kind of described what high school drama is, in a way. The only thing that saved this movie from getting like a 2 in my book is that Kirsten Dunst and her cheerleader friends are very attractive.


text: Er valt eigenlijk niet veel te zeggen over Bring it On. Mijn gedachten kunnen vrij snel worden samengevat: slap en voorspelbaar. Bring it On is zogenaamd een komedie, maar ik vond hem gewoon niet erg amusant. De enige scène die ik ook maar een beetje amusant vond, was de proefopname. Ik zal je niet vertellen hoe de film afloopt, maar hij is extreem voorspelbaar. Ik heb afleveringen van The Brady Bunch gezien met meer plotwendingen dan deze film. Ik kan Bring it On alleen aanbevelen als je een cheerleader van een middelbare school bent of wat tijd te doden hebt.

text_en: There really is not a whole lot to say about Bring it On. My thoughts can be summed up quite quickly: lame and predictable. Bring it On is supposedly a comedy, but I simply did not find it very amusing. The only scene I found the least bit amusing was the try-out scene. I will not tell you how the movie ends, but it is extremely predictable. I have seen episodes of The Brady Bunch with more plot twists than this movie. I only recommend Bring it On if you are either a high school cheerleader or have some time to kill.


text: Albert Finney als Winston Churchill, Vanessa Redgrave als zijn vrouw Clementine en Linus Roache als Ralph Wilgram in een mooie pre-WWII-biografische blik op Winston Churchill, vanaf het moment dat hij werd beschouwd als een kleine ergernis en onruststoker tot aan zijn promotie tot hoofd van de Royal Navy, voordat hij premier werd. In het begin is Winston een uitgesproken tegenstander van het verzoeningsbeleid van premier Chamberlain, maar er zijn maar weinigen die daar aandacht aan besteden tot een man die toegang heeft tot topgeheime informatie hem echte gegevens begint te geven die de waarheid onthullen over de opbouw van nazilegers die wijzen op een duidelijk doel van Europese overheersing. We zien Winston in tijden van diepe depressies, overweldigd door het gevoel van machteloosheid in een land waarvan de herinneringen aan de Tweede Wereldoorlog de bevolking nog steeds met afschuw vervullen, waardoor ze tot bijna elke prijs naar vrede verlangen. Maar altijd is zijn rots in de branding, zijn geliefde Clementine, aan zijn zijde, die hem niet alleen troost maar hem ook aanmoedigt om zijn motto te onthouden, namelijk dat hij zich hoe dan ook niet moet laten kennen. Gewapend met de allergeheimste gegevens begint hij eindelijk de aandacht van de natie te krijgen, terwijl hij zijn landgenoten en vrouwen wanhopig smeekt om het sterk uitgedunde Britse leger op te bouwen voor het geval dat de gestoorde gek Hitler een wellustig oog op Winstons geliefde land laat vallen. Een minuut lang verveelde ik me terwijl ik naar het verhaal keek van het begin van deze grote man en de grote vrouw die hem vergezelde en hem door alle frustratie en ergernis heen hielp van een land dat nog steeds rouwde om de verschrikkelijke verliezen van de vorige oorlog.

text_en: Albert Finney as Winston Churchill, Vanessa Redgrave as his wife Clementine and Linus Roache as Ralph Wilgram star in a fine, pre-WWII biographical look at Winston Churchill from his being viewed as a minor irritant and alarmist to his rise to the head of the Royal Navy, before his becoming Prime Minister. At the start, Winston is a vocal opponent of the appeasement policies of the Prime Minister Chamberlain but few pay any attention until a man with access to top secret information begins to feed him real data revealing the truth of the buildup of Nazi military forces which indicate a definite goal of European domination. Frequently despairing of ever being listened too, we see Winston go into times of deep depression overwhelmed by the feeling of powerlessness in a nation whose memories of WWI still horrify the populace into desiring peace at nearly any cost. However, always at his side is his rock, his beloved Clementine, not only consoling but encouraging him to remember his motto to ?keep buggering on? no matter what. Armed with the top secret data, he begins to finally get the attention of the nation as he desperately pleads with his countrymen and women to build up the vastly depleted British military just in case the demented madman, Hitler, turns a lustful eye to Winston?s beloved country. Absorbing and insightful, I wasn?t bored for a minute watching the story of this great man?s beginnings and the great woman who bore with him and supported him through all the frustration and aggravation of trying to turn around a nation still grieving the horrendous losses of the previous war. 3.5 out of 5 stars


text:
The Gathering Storm
The Gathering Storm_ van Albert Finney en Vanessa Redgrave is een opvallende verschijning als de Churchills in de HBO, de BBC en Scott Free Production van 'The Gathering Storm'. Het is jammer dat zo'n talent is verspild aan zo'n triviaal script.
'The Gathering Storm', dat voor iedereen die Churchills boek met dezelfde titel heeft gelezen, weinig overeenkomsten met de oorspronkelijke tekst vertoont. Goeie genade, we trompetteren nog steeds de oude canard van het Verdrag van Versailles dat de oorzaak was van de Tweede Wereldoorlog <0xE2><0x80><0x93> lees Margaret MacMillans 'Paris 1919'. En Hitler had zwarte ogen? Ja? Ik heb begrepen dat ze lichtblauw waren. Ja, Churchill heeft inderdaad in bad gewerkt, maar na de derde badscène begon ik te denken dat ik te veel verwachtte van een nieuwe Marat-productie. Wat geschiedenis in deze productie is, is lui en saai. Dat is moeilijk te verwezenlijken met zo'n rijke en dynamische periode.
Het script is in feite opvallend overbodig, zo overbodig dat het de geweldige productie van een paar jaar geleden, 'Churchill: the Wilderness Years' van Robert Hardy en Siona Phillips, plagieert. Als er zoveel prachtige verhalen over Churchill te vertellen zijn, waarom zou je dan herhalen wat al zo goed is gedaan. (Lees alleen maar de boeken van John Lukacs, 'Five Days in London: May 1940' en 'Five Days in London'. 'The Duel: The Eighty-day Struggle between Churchill and Hitler', voor geweldige verhalenbronnen).

text_en:
The Gathering Storm

Albert Finney and Vanessa Redgrave are striking in their appearance as the Churchills in the HBO, BBC, Scott Free Production of "The Gathering Storm." It is unfortunate that such fine talent has been wasted on such a trivial script.

"The Gathering Storm", which for anyone who has read Churchill's book by the same title, will find this story has thin links to the original text. Good grief, we are still trumpeting the old canard of the Treaty of Versailles being the cause of the Second World War - read Margaret MacMillan's "Paris 1919." And Hitler had black eyes? He did? I understand they were pale blue. Yes, Churchill did spend working time in the bath but after the third bath scene I was beginning to think I was seeing out-takes for a new production of Marat. What makes for history in this production is lazy and dull. This is hard to accomplish with such a rich and dynamic period of time.

The script is in fact strikingly redundant to the point of plagiarising the tremendous production made several years ago, "Churchill: the Wilderness Years" with Robert Hardy and Siân Phillips. When there are so many wonderful stories to be told about Churchill, why repeat what has already been done so well. (Just read the books by John Lukacs, "Five Days in London: May 1940" and "The Duel: The Eighty-Day Struggle Between Churchill and Hitler" for great story sources).


text: Het is onorigineel, slecht geschreven en soms ronduit racistisch, maar ik moest een paar keer hard lachen om Carrie Fisher ('Het zijn je bitches' is mijn favoriet, maar je moet de film zien om te weten hoe hij in elkaar zit). Bijna alle Mexicaanse personages waren de gebruikelijke stereotypen, van de corrupte, klungelige agenten tot mama en het grote gezin dat een fiesta houdt. Maar toch, het decor en de hoofdrolspelers waren mooi om te zien. Mooi genoeg om naar te kijken als er niets anders te zien is en je bereid bent je hersenen tot pulp te laten vermalen. Als je die afschuwelijke film van Matthew Perry en Salma Hayek van een jaar of tien geleden leuk vond, dan kun je deze waarschijnlijk wel uitzitten.

text_en: It's unoriginal, badly written, and downright racist at times, but Carrie Fisher made me laugh out loud several times ("They're your bitches" is my favorite, but you have to watch the movie for the set-up). Almost all of the Mexican characters were the usual stock stereotypes, from the corrupt, bumbling cops to mama and the big family throwing a fiesta. But that said, the scenery and the lead actors were pretty to look at. Pleasant enough to watch if there's nothing else on and you're willing to let your brain turn to mush. If you liked that dreadful Matthew Perry/Salma Hayek movie from about 10 years ago, then you'll probably be able to sit through this one.


text:
Ik kan me niet voorstellen wat Carrie Fisher bezield kan hebben om in deze film te spelen. Misschien had ze een grote hypotheek op haar huis... Ik weet het niet. Maar ik kan geen enkele goede reden bedenken om naar deze film te kijken, dus vraag me niet waarom ik het deed.
De film begint met Melissa (Laura Prepon uit That 70's Show) die de dag voor haar bruiloft naast Carlos (Matt Cedehouo) wakker wordt. Er is alleen één probleem: Carlos is niet Melissa's aanstaande bruidegom. Ze heeft een kater en herinnert zich niets van de vorige avond, zelfs niet dat ze met een volslagen vreemde is getrouwd.
Wat volgt is de typische-voor-elkaar-bedoeld-maar-ze-weten-het-niet-komedie van fouten die geen verrassingen zal opleveren. De weinige lachsalvo's (en dan heb ik het over 1 of 2) komen van Carrie Fisher als Melissa's koppige moeder. Het enige goede wat ik kan zeggen is dat Matt Cedebrao een lust voor het oog is, en het decor is adembenemend. Dus tenzij je een aanstaande bruid bent die de locaties voor je huwelijksreis aan het uitzoeken is, zoals de vorige recensent (ik bedoel echt... ooit gehoord van een vakantieplanner?) moet je deze film mijden.

text_en:
I can't imagine what would have possessed Carrie Fisher to be in this movie. Maybe she had a big house payment looming...I can't say. But I can't think of one good reason to watch this movie, so don't ask me why I did.

It opens with Melissa (Laura Prepon from That 70's Show) waking up next to Carlos (Matt Cedeño) the day before her wedding. There's just one problem...Carlos isn't Melissa's intended groom. She's hung over and doesn't remember anything from the previous evening, not even marrying a total stranger.

What follows is your typical meant-for-each-other-but-they-don't-know-it comedy of errors that won't provide any surprises. The few laughs (and I'm talking 1 or 2) come from Carrie Fisher as Melissa's headstrong mother. The only good thing I can say is Matt Cedeño is quite easy on the eyes, and the scenery is breathtaking. So unless you're a bride-to-be scouting locations for your honeymoon like the previous reviewer (I mean really...ever heard of a vacation planner?) you should avoid this movie.


text: We sjokten met z'n allen door deze B-film, vastbesloten om wat van ons huurgeld te verdienen. Een slappe plot, slecht acteerwerk, slechte regie, amateurwerk van de camera... Ben ik nog iets vergeten? O ja, Carrie Fisher is echt heel triest. Heel zielig wat er van prinses Leia is geworden. Mijn vrouw en ik dachten dat ze een beroerte had gehad of misschien te veel drugs had gebruikt. Ze was een en al monoliet, dat wil zeggen, één gezicht, één emotie, één stem. En dat meisje! Laat haar maar in een of andere halfbakken sitcom, alsjeblieft! En sinds wanneer is een vent een goed criterium voor een positieve beoordeling van een film? Zijn de hersenen van iedereen in tapioca veranderd? Ga maar naar porno kijken en zorg niet meer voor een publiek dat naar de filmschool gaat.

text_en: We all trudged through this B movie hell-bent on getting some benefit from our rental fee. Lame plot, stiff acting, bad direction, amateur camera-work... Have I forgotten anything? Oh yeah, Carrie Fisher is nothing short of sad. Very pathetic what's become of Princess Leia. My wife and I figured she had a stroke or perhaps did too many drugs. She was absolutely monolithic, that is, one face, one emotion, one tone of voice. And the girl! Leave her in some half-baked sitcom, please! And since when is a guy being a hunk criteria for granting a movie a positive review? Has everyone's brain turned to tapioca? Go watch some porn and quit providing an audience for film school dropouts.


text:
Ik geef deze film een cijfer van twee vanwege het decor, dat is Alcapulco, Mexico en oogverblindend mooi.
De cast kan niet acteren. Sterker nog, het beste acteerwerk komt van de in Mexico geboren Mexicanen in deze film over een bruid die op de dag voor haar bruiloft wakker wordt naast een smoezelige, rijke vent en tot de ontdekking komt dat ze al getrouwd is met een of ander onbekend Mexicaans lekker ding. In een nogal onsmakelijk geënsceneerd script raakte de bruid, Melissa, op de dag van haar laatste bruidsjurk passen van de kook omdat ze haar verloofde, Brian, in bed aantrof met haar weddingplanner. Dus Melissa ging uit, dronk iets waar ze laveloos van werd en werd wakker met een vreemde man aan haar zijde. Het fundamentele probleem, afgezien van de stompzinnigheid van het verhaal, is dat Laura Prepon, die de bruid speelt, niet kan acteren. Ze is heel knap, maar er moet meer zijn. Haar zinnen worden met een laag gekrijs uitgesproken of met een verbijsterde houterigheid. Matt Cedeno, als haar verraste echtgenoot, is knap en heeft een lichaam om over te kwijlen, maar hij is geen Benecio Del Toro.
Ik moet het ze nageven, ze worstelen met een script dat ongeveer even slecht is als de slechtste versie van een Harlequin Romance. Sterker nog, deze hele film barst van de Harlequin-romances. Wat is er ooit gebeurd met het knappe, geestige, geestige van de dolle romantische komedies uit de jaren dertig en veertig? Er is een scène waarin Melissa en Carlos worden achtervolgd door de Mexicaanse politie. Ze eindigen in een moeras vol alligators. Ik merkte dat ik wenste dat de reptielen zouden winnen.
Carrie Fisher speelt een bazige, geestige, luidruchtige moeder-van-de-bruid. Jammer genoeg klinkt ze als een (veel) oudere prinses Lea. Ik vond haar scènes met het Mexicaanse hotelpersoneel onnodig gemeen. Ja, ze wordt verondersteld een snob te zijn, maar je hoeft geen racistische snob te zijn.
Er is weinig om je druk over te maken in deze film. Ongeveer 12 minuten later werden mijn ogen glazig en dat bleef zo tot het eind. Iedereen die tot het eind kan blijven zitten, verdient een medaille. Verdorie, ik verdien een medaille. Nou ja, de zoektocht naar een goede romantische komedie voor de tv gaat door.

text_en:
I gave this movie a two because of the scenery, which is Alcapulco, Mexico and stunning.

The cast can't act. In fact, the best acting comes from the native Mexicans cast in this movie of a bride, who wakes up on the day before her wedding to a scuzzy, wealthy guy, to find she's already married some unknown Mexican hottie. In a rather distasteful staged script, the bride, Melissa, went off the rails the day of her last bridal gown fitting because she found her fiancé, Brian, in bed with her wedding planner. So Melissa went out, drank something that made her blotto, and she woke up married to a stranger.

The basic problem, besides the stupidity of the story, is that Laura Prepon, who plays the bride, cannot act. She's very pretty, but there must be more. Her lines are delivered in either low shriek or dumbfounded woodenness. Matt Cedeno, as her surprise husband, is handsome and has a body to drool over, but he's no Benecio Del Toro.

To give them credit, they're struggling against a script that is about as bad as the worst of any Harlequin Romance. In fact, this entire movie screams of Harlequin category romances. What ever happened to the snap, crackle, pop of the 1930s and '40s madcap romantic comedies? There is a scene where Melissa and Carlos are chased by the Mexican police. They end up in a swamp filled with alligators. I found myself wishing the reptiles would win.

Carrie Fisher plays an overbearing, wisecracking, loud mother-of-the-bride. Sadly, she sounds like a (much) older Princess Lea. I found her scenes with the Mexican hotel staff to be unnecessarily nasty. Yes, she's supposed to be a snob, but you don't have to be a racist snob.

There is little to care about in this film. About 12 minutes into it, my eyes glazed over and stayed that way until the end. Anyone who can sit through until the end deserves a medal. Heck, *I* deserve a medal. Ah, well, the search continues for a good romantic comedy made for TV.


text: Ik had de vreselijke pech dat ik moest overschakelen naar een andere zender die dit 'ding dat niet gemaakt had mogen worden' uitzond. De plot was afgezaagd, saai en absoluut ongeloofwaardig. Bovendien werkt Laura Preppon als iemand anders dan Donna gewoon niet. Terwijl ik naar de ongeveer vijf minuten van deze film keek die ik kon verdragen, wachtte ik tot de rest van de cast van die 70's Show zou verschijnen. Ze heeft zichzelf absoluut getypeerd als Donna. De mannelijke hoofdrol, El Pollo Loco, was ook in zijn rol lachwekkend. Wat dachten de casting directors toen ze deze twee in de hoofdrollen zetten? Prinses Leah als luchtballon maakte het er ook niet beter op.

text_en: I had the horrible misfortune of changing the channel to one that was showing this "thing that should not have been made." The plot was corny, tired and absolutely unbelievable. Furthermore, Laura Preppon as anybody but Donna just doesn't work. I kept waiting for the rest of the cast of characters from that 70's Show to appear at any moment as I watched the approximately five minutes of this movie that I could stomach. She has definitely typecast herself as Donna. The male lead, Mr. El Pollo Loco, was laughable in his role as well. What were the casting directors thinking when they cast these two in the leads? Princess Leah as a blimp did not help things either.


text: Deze 'film' is een lanceerpunt voor 'pitbulls'-haters. Ze laten beide uitersten zien: de domste hondenvechters in spe versus groentjes van de dierenbescherming, die geen van beiden ook maar iets van de apb afweten of begrijpen. Ze associëren alle hondengevechten met drugs, gangsters en andere vormen van geweld, waardoor de loslopende hondenbezitter een heilige lijkt. Er zijn miljoenen geregistreerde apb's en apb's in de Verenigde Staten en misschien drie sterfgevallen per jaar. Mijn honden zijn meer door laboratoria en herders gebeten dan door iets anders. Deze film is volkomen bevooroordeeld ten opzichte van de AR-visie van de Humane Society en het is een poging om gewone mensen 'opgevoed' te krijgen. De meeste mensen denken dat pitbulls van nature heel agressief zijn en dat de eigenaars dat doen om er stoer uit te zien. Mijn clienten zijn allemaal GROTE BABY'S, ze hebben geen greintje kwaad in zich en ze winnen elke maand gewichtheffen en wedstrijden. Deze honden zullen net zomin gaan vechten als alle andere honden en hondengevechten zijn pas sinds 200 jaar onderdeel van fokprogramma's. Deze honden zijn er al meer dan 2000 jaar! Laat deze film geen excuus zijn voor de dierenbescherming om 'getrainde' honden af te keuren. De meeste van deze honden worden voor dood achtergelaten omdat ze <0xC3><0xBC>berhaupt niet willen vechten! En de dierenbescherming keurt ze nog steeds af... deze film is een complete, verknipte rotzooi. Spaar je geld en lees een boek.

text_en: This "movie" is an AR launch point for "pit bull" haters. They show both extremes; the dumbest wanna-be dogfighters in the planet vs. greenie SPCA/HS officers, neither of which know or understand the APBT at all. They associate ALL dogfighting with drugs, gangsters and other forms of violence and make the casual dog owner look like a saint. There are millions of registered APBT's and AmStaff's in the U.S. and maybe 3 deaths a year. My dogs have been bit by more labs and shepherds than anything else. This movie is completely biased towards the Humane Societies AR views and it is an attempt to get common people "educated" that pitbulls are all inherently dog aggressive and those who own them do so for a tough appearance. My APBT's are ALL BIG BABIES, not a vicious bone in their bodies and they win weightpull and SchH events every month. These dogs are no more likely to fight then any other dog and dogfighting has only been part of breeding programs for the last 200 years. These dogs have been around for over 2,000 years! Don't let this movie be an excuse for the SPCA/Humane Society to put down "trained to fight" dogs. Most of these dogs are left for dead because they REFUSE to fight at all! And the SPCA/HS still put them down... this movie is total, twisted garbage. Save your money and read a book.


text: Ik had hoge verwachtingen van twee. Het einde is natuurlijk voorspelbaar, gezien de titel. Het komt erop neer dat een groep vrienden het eens wordt om met een jacht van San Diego naar Vancouver te varen. Onderweg komen ze in een zware storm terecht en op twee na komen ze allemaal om het leven. Het verhaal concentreert zich niet zozeer op de storm, maar op de nasleep ervan. De bemanning blijft stuurloos in het midden van de oceaan achter en probeert te overleven, terwijl ze hopen gered te worden. Naarmate de dagen verstrijken, gaan ze natuurlijk allemaal op een andere manier met hun benarde situatie om en uiteindelijk, als ze gered worden, zijn er nog maar twee in leven. Dat is de kern van het verhaal. De meeste acteurs waren niet overtuigend. Maar ja, ze hadden ook niet veel dialogen om mee te werken, dus ze kunnen niet helemaal worden afgekraakt. De scènes van de storm waren behoorlijk opwindend, maar vrij kort. Pre-tieners zullen deze film waarschijnlijk wel leuk vinden, maar als je halverwege de tienerleeftijd bent en ouder, verwacht dan niet dat je je al te veel zult vermaken.

text_en: i had high hopes for two came back.obviously the ending is predictable,given the title.basically,a group of friends agree to sail a yacht for someone from san diego to vancouver.along the way,they get caught in a massive storm and all but two of them perish.the main focus of the story centres not so much on the storm,but its aftermath.the crew is left adrift in the middle of the ocean and struggle to survive,as they hope to be rescued.of course as days pass,each of them deals with their plight differently and eventually,when they are rescued there are only two remaining alive.that is the gist of the story.i thought it would be a better movie than it was,but it was mostly a bore.most of the actors weren't convincing.then again,they didn't have a lot to work with dialogue wise,so they can't be faulted entirely.the scenes of the storm were pretty exciting,but fairly brief.pre teens will probably enjoy this movie, but if you are in your mid teens and older,don't expect to be too entertained. 3*


text:
De acteurs, die allemaal verschrikkelijk slecht acteerden, leken erg ongeïnspireerd (misschien met uitzondering van Susan Sullivan in de rol van mam, die maar vijf minuten op het scherm te zien was).
De 'effecten' waren nog erger: als je een storm op film wilt vastleggen, moet je ervoor zorgen dat er veel meer rotsen in de boot zitten dan in een klein meer met een lichte bries, als je het tenminste geloofwaardig wilt houden. Wat niet het geval was.
De soundtrack klonk als slechte muzak uit de jaren tachtig en was irritant aanwezig in de film.
Het 'plot' was heel rechttoe rechtaan, zonder verrassingen <0xE2><0x80><0x93> afgezien van het feit dat sommige personages me verrasten door totaal niet in hun rol te passen. Blijf uit de buurt van deze onzin.

text_en:
Awful acting from everyone, the actors seemed very uninspired (perhaps with the exception of Susan Sullivan as Mom, with an on-screen time of maybe 5 minutes).

The 'effects' were even worse: If you as a want to depict a storm on film, you will have to make sure that the boat involved rocks way more than it would in a small lake with a light breeze, if it is to be at all believable. Which it wasn't.

The soundtrack sounded like bad 80's muzak and was annoyingly present throughout the movie.

The 'plot' was very straightforward, no surprises there - apart from the fact that some of the characters surprised me by being totally out of character.

Steer clear away from this crap.


text:
Voorspelbaar. Ondoordacht. Tijdverspilling. Zie het niet.
De titel verpest de film. Veel van hun overlevingstips waren volslagen belachelijk ('drink geen zeewater' was de enige acceptabele).
De acteerprestaties waren slecht, maar dat kwam misschien alleen doordat het script goedkoop was. Het is echt jammer dat Melissa Joan Hart en Jonathan Brandis ervoor hebben gekozen om in deze film te verschijnen <0xE2><0x80><0x93> ze hadden het allebei veel beter kunnen doen. Ik weet niet eens of je zou kunnen zeggen dat ze acteerden <0xE2><0x80><0x93> er was geen echte emotie en geen enkele geloofwaardigheid.
Als je een fan bent van Melissa Joan Hart of wijlen Jonathan Brandis, zul je geen respect meer voor hen hebben als je deze film ziet. Vermijd hem ten koste van alles.

text_en:
Predictable. Hokey. Waste of time. Don't see it.

The title ruins the movie. A lot of their survival tips were completely ridiculous ('don't drink seawater' was the only acceptable one).

The acting was poor, but maybe that was just because the script was cheesy. It's really a shame that Melissa Joan Hart and Jonathan Brandis chose to appear in this movie--they could both do waaaaaaaaaaaaay better. I don't even know if you could say that they were acting--there was no real emotion and zero believability.

If you're a fan of either Melissa Joan Hart or the late Jonathan Brandis, you'll lose respect for them if you see this movie. Avoid it at all costs.


text: Twee Carne Back is een geinig filmpje over een stel jongvolwassenen die overgeleverd zijn aan de genade van de zee en de zon terwijl ze op een reddingsvlot drijven nadat hun schip is gezonken. Twee Carne Back is niet echt een film om je druk over te maken of er een hele avond aan te wijden. Het is echt zo'n film waarin je wat vrije tijd hebt, je wilt ontspannen, je wilt die chips en uiendip nemen en je ontspannen op de bank met een koud glas fris en op zoek gaan naar iets fatsoenlijks op de televisie. Deze film is dat fatsoenlijke waarnaar je op zoek bent, hoewel niet geweldig, niet eens geweldig... Twee Carne Back is niet slecht en een behoorlijk horloge. De film is onrealistisch, en ik zeg niet dat het onmogelijk is (ik heb niet over het ware verhaal gelezen, maar ik ontken het niet), maar als je dagen achtereen op een piepklein rubberen bootje in de zon hebt gezeten, krijg je niet zomaar een paar nieuwe sproeten, een sexy kleurtje en kloofjes in je lippen. Dan word je zo rood als een kreeft, dan krijg je witte residu rond je lippen... het feit dat de jonge volwassenen in de film alleen maar jammerden om water na dagen en dagen zonder schaduw of drank is hoogst onrealistisch, en zelfs dan zouden ze in nog ergere mentale toestanden en andere slechte fysieke omstandigheden hebben verkeerd. Maar laat dit het niet voor je bederven. Als je klaar bent, zet je de televisie uit, ga je even zitten, wrijf je misschien een paar kruimels van je maag en voel je je in elk geval een beetje tevreden. Maar ik raad je niet aan er geld aan te besteden; meestal laat een tv-station het af en toe zien.

text_en: Two Came Back is a nifty little movie about some young adults who find themselves at the mercy of the ocean and sun as they float on a life raft after their ship goes down. Two Came Back isn't really a movie to get worked up over, or dedicate an entire night too. It's really the kind of movie where you have some free time, you want to relax, you want to grab those potato chips and onion dip and relax on the sofa with a cold soda and find something decent on television. This movie is that decent thing you're looking for; though not amazing, not even great... Two Came Back isn't bad and is a substantial watch. The movie is unrealistic, and I'm not saying its impossible (I didn't read about the true story but I don't deny it), but if you've been sitting on a dinky rubber raft under constant sun for days and days, you're not going to just get a few new sun freckles, sexy tan, and chapped lips. You're gonna be red as a lobster, there's going to be white residue around your lips... the fact that the movie depicted the young adults as merely whimpering for water after days and days of no shade or drink is highly unrealistic, and even still they would've been in worse mental states and other bad physical conditions. Don't let this ruin it for you, though. Once it's done, you'll turn off the television, sit for a minute, maybe rub a few crumbs off your stomach, and feel at least a little content. I don't recommend spending your money on it though; usually a TV station will show it every once in a while.


text: Gewoonlijk ben ik een grote fan van de films van Jackie Chan. Ze zijn niet vreselijk diepzinnig of betekenisvol, maar ze zijn meestal heel onderhoudend, met Jackies mooie mengeling van indrukwekkende vechtsport en humor. Helaas ontbrak het in deze film aan beide aspecten. In plaats daarvan gebruikt Jackie meestal een pistool in plaats van zijn normale creatieve kungfu om met de slechteriken af te rekenen. Het wordt nog erger gemaakt door het feit dat dit een slecht nagesynchroniseerde versie van de film was. Er zijn een heleboel films van hem die ik nog steeds niet heb gezien, maar op dit moment staat deze onder aan de lijst. Doe jezelf een lol en kies een andere film van hem.<br />*1/2 (uit 4)

text_en:
I'm usually a big fan of Jackie Chan's movies. They're not horribly deep or meaningful, but they are usually very entertaining with Jackie's nice blend of impressive martial arts and humor. Unfortunately this movie was very lacking in both departments. Instead Jackie mostly uses a gun instead of his normal creative kung fu to deal with the bad guys. It's made worse by the fact that this was a poorly dubbed version of the movie. There are a lot of his movies I still haven't seen, but currently this one ranks lowest on the list. With his highly prolific career, do yourself a favor and choose another one of his movies.

*1/2 (Out of 4)


text:
Als ik niet gedwongen was geweest deze film te zien vanwege mijn beroep (en het feit dat ik twee jonge dochters heb), zou ik deze film hebben gemeden zoals Richard Simmons vrouwen vermijdt.
Maar op deze avond had ik dat geluk niet, en ik werd onderworpen aan een van de meest oppervlakkige, onbetekenende, slecht geregisseerde, slecht geacteerde films van het jaar.
Of van welk jaar dan ook, wat dat betreft.
'Bratz, The Movie' is zogenaamd gebaseerd op van die sletterige poppen met enorme ogen, volle lippen en geen neus; figuren waarvan veel ouders vinden dat hun dochters een overdreven verliefdheid voor kleren, schoenen en make-up hebben. Helaas is deze film live-action (maar hij concentreert zich nog steeds op het hele'verschijnen is het belangrijkste'). En hoewel de film de nadruk probeert te leggen op vriendschappen, is de belangrijkste boodschap hier dat alleen magere, knappe mensen iets waard zijn; en de enige manier om iets te betekenen in de wereld is om de nieuwste, duurste mode te dragen.
Alsof dat ook maar iets uitmaakt, volgt hier de basisschets van de plot: vier tienermeisjes (allemaal beeldschoon met volmaakte lichamen), Yasmin (Natalie Ramos), Jade (Janel Parish), Sasha (Logan Browning) en Chloe (Skyler Shaye) gaan naar de middelbare school. Het is ook overbodig om te zeggen dat geen van deze jonge vrouwen ook maar het geringste acteertalent heeft.
In feite heb ik beter acteerwerk gezien in een mortuarium. Vrienden, het gecombineerde talent van de hele cast en crew van 'Bratz' zou in een vingerhoed gestopt kunnen worden en dan zou er nog ruimte zijn voor Rosie O'Donnells kont.
Maar ik dwaal af...
Maar goed, deze vier geestloze zielen gaan naar de Carrie A. Nation High School (wat meer dan toepasselijk is, aangezien ik tijdens deze voorvertoning met een bijl naar de projectiekamer wilde gaan) en botsen onmiddellijk met de stijve schoonheidskoningin Meredith (Chelsea Staub) en haar groep 'Heathers'-wannabe's'. Het is de tijd niet waard die een synaps nodig heeft om te vuren, dus...

En hoewel het gemakkelijk is om te zien hoe de bovengenoemde niemandsnamen in deze film bevolkt worden, is het nogal ontmoedigend om een ervaren acteur als Jon Voight te zien, die Merediths vader en schoolhoofd speelt. Hij zet zichzelf niet alleen voor schut in de film, maar heeft ook een stempel van incompetentie gedrukt op wat ooit een schitterende carrière was.
O, en dan is er ook nog een doof kind, Dylan (Ian Nelson) die op de een of andere manier de macht heeft om Yasmin te horen zingen (o, en hij kan ook nog draaitafels laten draaien).
De domme conclusie van de film bestaat uit een enorm verjaardagsfeest voor Meredith (zie de inleiding op een olifant) en een luid en irritant muzieknummer (het). Het is verbazingwekkend wat er in de wereld van vandaag voor vermaak doorgaat).
Mijn dochtertjes vonden deze film leuk, maar ja, ze zijn drie en zeven jaar oud. Tenzij je in deze groep valt <0xE2><0x80><0x93> of in coma ligt <0xE2><0x80><0x93> is deze hele onderneming zo oppervlakkig als een schotel en zo leeghoofdig als Paris Hilton.
Een van de ergste filmervaringen sinds 'Are We Done Yet'.

text_en:
Had I not been forced to see this film because of my occupation (and the fact I have two young daughters), I would have avoided this particular production like Richard Simmons avoids women.

However, no such luck came my way on this night, and I was subjected to one of the single most shallow, insignificant, poorly-directed, badly-acted movies of the year.

Or in ANY year, for that matter.

"Bratz, The Movie" is supposedly based on those slutty-looking dolls with huge eyes, full lips and no noses; figures which many parents feel imbues their daughters with an overinflated infatuation with clothes, shoes and make-up. Unfortunately, this movie is live action (but still concentrates on the whole "appearance is the most important" thing).

And while the film tries to touch on friendships being key, the main message here is that only thin, good-looking people are worth anything; and the only way to make a difference in the world is to wear the latest, most expensive fashions.

As if any of this makes any difference, here's the basic plot outline: Four adolescent girls (all beautiful with perfect bodies), Yasmin (Natalie Ramos), Jade (Janel Parish), Sasha (Logan Browning) and Chloe (Skyler Shaye) enter high school. It's also needless to mention that none of these young women has even the most remote acting talents, whatsoever.

In fact, I've seen better acting in a morgue. Friends, the combined talent of the entire cast and crew of "Bratz" could be put in a thimble and there would still be room for Rosie O'Donnell's butt.

But I digress ...

Anyway, these four vapid souls enter Carrie A. Nation High School (which is more than appropriate since I wanted to take a hatchet to the projection room during this preview) and immediately clash with uptight beauty queen, Meredith (Chelsea Staub) and her group of "Heathers" wannabes.

Meredith - even though a freshman - has divided the entire academy into clicks (emo's, skaters, geeks, potheads, jocks, tree-huggers and other assorted losers). Why anyone accepts this pigeon-holing is beyond me, but wondering about this isn't worth the time it takes for a synapse to fire, so ...

And while it's easy to see the above-mentioned no-names populating this production, it's quite disheartening to watch a veteran actor such as Jon Voight, who plays Meredith's father and school principal. He not only embarrasses himself in the movie, but has put a stamp of incompetence on what was once a stellar career.

Oh, there's also a deaf kid, Dylan (Ian Nelson) who somehow has the power to hear Yasmin singing (oh, and he can spin turntables, as well).

The picture's witless conclusion consists of a huge birthday bash for Meredith (see enters on an elephant) and a loud and irritating musical number (it's amazing what passes for entertainment in today's world).

My little girls liked this film, but then again they are 3 and 7-years old. Unless you fit into this particular gender or age group - or are in a coma - you will see this entire enterprise as shallow as a saucer and empty-headed as Paris Hilton.

Truly one of the worst movie-going experiences since "Are We Done Yet?"


text: Aaaaaaaaaaah!!!! Deze film was zo vreselijk dat ik wou dat ik als kind blind en doof was geworden! Ik heb hem met 2 vrienden bekeken om te proberen een MST3K-stijl te kijken maar... het werkt niet!!! Een van mijn vrienden werd heel stil en begon halverwege de film vliegen aan te trekken, en een ander werd tijdelijk verlamd door dit te zien! Ik ben 20... ik heb om geen enkele reden gehuild sinds ik 12 was, en deze film bracht me tot tranen. Niet van het lachen, niet van verdriet... het was ZO erg, ik had geen emoties die met deze film in verband konden worden gebracht, en ik begon gewoon te huilen omdat niets anders er echt bij paste. Als deze mensen tweeduizend jaar geleden hadden geprobeerd zo op te treden, zouden ze gestenigd zijn. Het acteren was zo verschrikkelijk, ik denk dat ik mijn geloof in de mensheid ben kwijtgeraakt. Het materialisme in deze film was zo... Ik kan niet eens een goed bijvoeglijk naamwoord bedenken om het te omschrijven... Geen wonder dat er landen zijn die onze manier van leven willen zien instorten... Na het zien van deze film ben ik het bijna met ze eens. De jongens van MST3K zouden sprakeloos zijn als ze dit zagen. Het is zo afschuwelijk, niemand zou deze film ooit kunnen afkraken. Het is te verschrikkelijk om fatsoenlijk te spotten en te satiriseren. Ik vind het echt verschrikkelijk voor de bedrijven die dit gefinancierd hebben. Ze hebben echt verloren met deze investering. De pogingen om boodschappen over individualisme en innerlijke kracht naar buiten te brengen zouden hebben gewerkt als er niet die 'wees jezelf, maar kleed je modieus om geaccepteerd te worden'-boodschap over deze film was uitgestrooid als een aangereden dier. Het is maar goed dat ik geen vorken of acetyleenbranders in de buurt had... anders zou ik hebben geprobeerd mijn hersens uit te branden. Ik heb een paar keer serieus overwogen om mijn eigen been af te bijten om niet naar deze film te hoeven kijken. Na ongeveer 40 minuten kon ik niet meer ademhalen... Ik herinnerde me uiteindelijk weer hoe het moest, maar het duurde even. Niet goed... Mijn huisgenoot is helemaal gek geworden... Hij stelt vragen als: als Darth Vader bij ons op de stoep zou staan, zouden we dan met hem omgaan, en hij maakt opmerkingen over uitgeholde borsten en sinaasappelsap... hij is helemaal gek geworden.<br />Kijk niet naar deze film als je je gezonde verstand wilt bewaren!

text_en:
Aaaaaaauuuugh!!!! This movie was so awful it makes me wish I had been struck blind and deaf as a child! I watched it with 2 friends, to try for an MST3K style viewing but.... it doesn't work!!! One of my friends became very still, and started attracting flies halfway through the film, and another one became temporarily quadriplegic from watching this! I'm 20... I haven't cried for any reason since I was 12, and this movie brought me to tears. Not from laughter, not sadness... it was SO bad, I had no emotions that could be connected to this film, and I just started crying because nothing else quite fit. If these people tried to perform like this two thousand years ago, they would have been stoned to death. The acting was so terrible, I think I lost my faith in mankind. The materialism in this movie was so... I can't even think of an adequate adjective to describe it... No wonder there are countries that want to see our way of life crumble... after seeing this movie, I almost agree with them. The MST3K guys would be speechless, watching this. It's so awful, no one could possibly lampoon this movie. It's too terrible to properly mock and satirize. I feel really terrible for the companies that sponsored this. They really lost out on this investment. The attempts at throwing in messages about individualism and inner strength would have worked, if there hadn't been the "be yourself, but dress fashionably to be accepted" message splayed across this film like roadkill. It's a good thing I didn't have any forks, or acetylene torches nearby... or I would have tried to stab/burn my brain out. I seriously considered gnawing my own leg off several times, to escape watching this film. I actually lost the ability to breathe after about 40 minutes of this film... I eventually remembered how, but it took a while. Not good... My roommate has completely lost his mind... he asks questions like, if Darth Vader showed up at our door, should we hang out with him, and some remarks about hollowed out breasts and orange juice... he's completely lost his mind.

Don't watch this movie if you value your sanity!!!


text:
Als je de belachelijk oppervlakkige egotrip van Hilary Duff 'Material Girls' van vorig jaar hebt gemist, maak je geen zorgen, dan heb ik nog een oppervlakkige tienerfilm voor je die zoveel van _Mean Girls_ steelt dat het pijn doet. De film is gebaseerd op de lelijke poppen met dezelfde naam, met perfecte lichamen en een heleboel geld <0xE2><0x80><0x93> alleen heeft het blonde meisje in de film helemaal geen geld. Maar maak je geen zorgen, als ze het echt nodig heeft (voor een jurk), hebben haar vriendinnen cadeaubonnen.
En ja hoor, niemand zou graag een film willen zien met een stel dikke tieners die zich als idioten gedragen, maar moest de film de hoofdrol spelen in vier slanke meisjes met houdingsproblemen? Eerlijk gezegd denken deze meisjes dat uiterlijk het belangrijkste ter wereld is. Ze zijn echt niet veel beter dan hun vijand Meredith. En trouwens <0xE2><0x80><0x93> hoe is het woord 'kind' een positief woord geworden? Voor mij is het nog steeds een heel negatief woord dat betekent dat je ouders je hebben verwend.
Bratz wil zijn publiek (kleine meisjes) geen goede boodschap geven. Hij wil dat ze beseffen hoe belangrijk mode en uiterlijk zijn <0xE2><0x80><0x93> en als je lelijke kleren draagt, zorg er dan altijd voor dat je een nooduitrusting bij je hebt. Bah.

text_en:
If you missed the ridiculously shallow ego-trip of Hilary Duff "Material Girls" last year, don't worry, here's another shallow teen movie for you that steals so much from Mean Girls that it hurts. The movie is based on the ugly dolls with the same name with perfect bodies and lots of money - only in the movie, the blond girl doesn't have any money at all. But don't worry, when she really needs it (for a dress), her friends have gift certificates.

Sure enough, no one would like to see a movie with a bunch of fat teens running around acting silly but did the movie have to star four slender girls with attitude problems? Because let's face it, these girls think that appearance is the most important thing in the world. They're seriously not much better than their enemy - Meredith. And by the way - how did the word 'brat' become a positive word? For me it's still a very negative word meaning that your parents have spoiled you.

Bratz doesn't want to give its core audience (small girls) a good message. It wants them to realize how important fashion and appearance is - and if you have an ugly outfit on - always make sure to keep a fashion emergency kit with you. Ugh.


text: Jakkes. De eerste woorden die uit mijn mond kwamen toen ik erachter kwam dat de zus van mijn vriendin dit voor haar verjaardag wilde zien. Om te beginnen heb ik nog nooit van mijn leven de moeite genomen om met Bratz-poppen te spelen, en dat zal ik ook nooit doen. Deze film moet wel een paar van de ergste dialogen ooit in een film hebben. (Let op, scriptschrijvers: als je echt 'OMG' als gesproken zin moet gebruiken, dan denk ik dat het tijd is om je carrière te heroverwegen.) Toen dit monsterlijke gedoe eindelijk voorbij was, keek ik naar mijn vriendin en wij keken naar haar zus, die ons vervolgens meedeelde dat de film afschuwelijk was. Om met de Bratz-meisjes te spreken: 'Net als OMG! Echt niet!' Als je iemands verjaardag wilt verpesten, kan ik je Bratz: The Movie aanbevelen.

text_en: Ugh. The first words that came out of my mouth when I found out my friend's sister wanted to see this for her birthday. First off, I have never bothered to play with Bratz dolls once in my life, nor will I ever. This movie has got to have some of the worst dialog in a movie ever. (Note to script writers: If you really have to put "OMG" as an actual spoken line, then I think it's time to rethink your career) After this monstrosity finally ended, I looked to my friend and we looked to her sister, who then informed us that the movie was horrible. In the words of the Bratz Girls: "Like OMG! No way!" Seriously, if you want to ruin someone's birthday, then I recommend Bratz: The Movie.


text:
Laat ik om te beginnen duidelijk zijn: ik ben in de twintig en ik zag Bratz, maar niet met de simpele, wellustige bedoeling om sexy tieners met dikke lagen make-up en sletterige kleren aan te gapen. Mijn bedoelingen waren iets zuiverder, op het niveau van een filmnerd. Of liever gezegd, ik ging naar binnen in de verwachting dat het een slechte film zou zijn, en zelfs een die zo belachelijk ver zou gaan dat hij ontzaglijk slecht zou zijn, op het niveau van zoiets als Ghost Rider, waar het ernstig hersenletsel zou veroorzaken als je hem serieus nam, en door dat niet te doen een vorm van vermaak zou bieden (vooral als je vrienden hebt om tijdens de film grappen mee te maken, wat voor zoiets als Bratz is). Het is een onthutsende, verwrongen kijk op het leven op de middelbare school, de verbanden die worden gelegd tussen 'kliekjes' en sociale orde, en over de band tussen meisjes die er geen genoeg van kunnen krijgen om via hun webcams met elkaar te praten. Er zijn ook genoeg montages om een paar paarden te doden: Jon Voight met niet alleen een kunstneus, maar ook een beeldje van zijn hoofd met dezelfde nepneus, een pluizige hond die samen met haar eigenaar een schoonheidsbehandeling krijgt, een mariachiband die in het huis van het Spaanse meisje van de Bratz woont (en om de een of andere reden lijkt dat niet al te misplaatst, vooral niet als ze op talentenjacht gaan), en... Jezus, heb ik het al over de montage gehad?
Maar als je in de juiste gemoedstoestand bent, is dit allemaal hilarisch, zelfs pijnlijk en hysterisch, grappig materiaal, of het nu opzettelijk was of niet. Eerlijk gezegd ben ik ervan overtuigd dat de filmmakers niet precies wisten wat ze deden, behalve dan een lange reclamespot maken met de intellectuele waarde van de vruchtenbowl van Tropicana. Maar op dat niveau werkt het soms bijna als een onbedoelde satire; wat moet je denken van de symboliek van de verhoogde veiligheid op de middelbare school, zoals die wordt verbeeld door het schoolembleem en de trofeeën: een hand met een bijl, met kleine figuurtjes die in een of andere vorm de bijlen door de hele school vasthouden? Het levert ook een aantal absurde momenten op wanneer de vier Bratz-zusjes ruzie hebben over of ze bij elkaar moeten blijven of hun eigen interesses moeten volgen (natuurlijk hebben ze maar één talent per stuk, één voetbaltalent, één cheerleader, één wetenschap en één journalist/zangeres), en ook nog de duivelse pogingen om al hun plezier te dwarsbomen door de nare, nog minder dan één procent dochter van het principe, die zelfs nadat ze 16 is geworden nog naar een 2e superfeestje van de 16e gaat.

Als je al een behoorlijk jong meisje bent, is het misschien niet zo erg om deze film te zien in het grote geheel van de dingen, als het maar een echt psychologisch effect heeft. De boodschap van de een is een beetje verward en in elk positief opzicht helemaal verkeerd. Blijft de een bij haar vriendinnen of gedraagt ze zich individualistisch of, eh, gaat ze naar een andere kliek of een andere tafel? Wat dacht je ervan om in de mode te blijven, in de opgedirkte stijl waar de meisjes zich tot het uiterste voor inspannen <0xE2><0x80><0x93> in de aanloop naar, natuurlijk, de Bratz-mobiel waarmee ze naar de hoogtepunten van de talentenjacht lopen <0xE2><0x80><0x93> zelfs als ze in gevaar zijn? Het dient ook geen enkel artistiek, integraal doel. Dus uiteindelijk werkt het het best als een zo-slecht <0xE2><0x80><0x93> het.' s-nog-slecht-maar-overdreven traktatie voor degenen die zich volproppen met werk dat voorbijglijdt in de popcultuur en dat zo doordrenkt is van de kracht van de commercie dat je een pot koffie en een kam met fijne tanden nodig zou hebben om de gemengde boodschappen door te lezen. Maar er staan ook montages bij, en liedjes, HEEL VEEL liedjes <0xE2><0x80><0x93> die, zoals je je kunt voorstellen als je niet naar Radio Disney luistert, op dit moment de ergste troep zijn die je maar kunt bedenken.

text_en:
Let me be clear here first of all: I'm in my twenties, and I saw Bratz, but not for any kind of simple lewd intentions at gawking at sexy teens in gobs of make-up and slutty clothes. My intentions were a little more pure, on a movie-geek level. Or rather, I went in with the expectation that it *would* be a bad movie, and even one that would go to such ridiculous lengths as to be awesomely bad, to the level of something like Ghost Rider, where taking it seriously would provide brain damage, and by not would give some form of entertainment (especially if you have friends to make jokes with during the movie, which for something like Bratz isn't inappropriate to 'ruin' for the rest of the audience). It's a staggering, warped view of high school life, the connections made in 'cliques' and social order, and about the bonding between girls who can't get enough of talking to each other through their web-cams. It also has enough montages to kill a few horses, Jon Voight with not only a prosthetic nose but a statue of his head with the same fake nose, a fluffy dog who gets beauty treatment along with her owner, a mariachi band that lives at the house of the Hispanic girl of the Bratz (and, for some reason, this doesn't seem too out of place, especially when they show up at talent shows), and...Jesus, did I mention the montages?

But for all of this, if one is in the right frame of mind, it's hilarious, even achingly and hysterically, funny material, whether it was intentional or not. Frankly, I'm sure that the filmmakers didn't quite know what they were doing outside of making a big long commercial with the intellectual value of Tropicana fruit punch. But on those levels it almost works at times at looking like an unintentional satire; what is one to make of the symbolism of the heightened security at the high school envisioned by the school emblem and trophies: a hand holding an ax, with little figures holding the axes all over the school in one form or another? It also makes for some ample absurd moments when just seeing the four Bratz having a fight amongst themselves about sticking together or going off into their other interests (naturally, they have only one aptitude a piece, one soccer, one cheer-leading, one science, and one journalism/singing), and as well the diabolical attempts to thwart all of their fun by the nasty, less than one-note daughter of the principle, who goes for a 2nd super sweet sixteen party even after she's turned 16.

Maybe if you're already quite a young girl, seeing this movie might not matter too much in the grand scheme of things as far as real psychological impact. But at the same time if one were to look objectively, Bratz's message is a little scrambled and quite off in any positive aspect. Does one stick with friends or act individualist or, um, like, go into another clique or another table? How about staying fashionable, in the glammed up style that the girls go to lengths to do- leading up to, of course, the Bratz mobile that they walk out of to the climactic talent show- even in the face of peril? It really doesn't serve any artistic integral purpose whatsoever either. So, in the end, it works best as a so-bad-it's-still-bad-but-uproarious treat for those who gorge on works that slip by in pop culture that are so sapped with the vigor of commercialism that to read through the mixed messages would take a pot of coffee and a fine-toothed comb. But along the way, it's got montages, and songs, LOTS of songs- which are, as one might imagine who doesn't listen to Radio Disney, the worst trash possible right now. Brattitude!!


text: Ik was net een stukje aan het lezen voordat ik besloot mijn eigen mening te geven, die vent vindt echt dat deze film een tien met een griffel verdient. Ja, dat klopt, volgens die vent is de film Bratz een perfect meesterwerk met onberispelijk acteerwerk, dialogen en een verhaal, ondersteund door een Oscar-waardige regie en scenario. Tenminste, dat zou een film met een tien met een griffel moeten zijn. Bratz is dat niet. Dit is waarschijnlijk de slechtste film die ik ooit heb gezien. Deze film verdient niet eens een tien met een griffel, zo slecht is hij. Ik probeer deze film niet te treiteren, ik zeg hier eerlijk wat ik voor deze film voel, ik heb me nog nooit zo beledigd gevoeld, ik heb nog nooit zo ineengekrompen in een film gezeten en ik voelde me zelfs gegeneerd door sommige scènes die ik helaas heb moeten zien.<br />Blijf koste wat kost bij deze film uit de buurt. Hij zal voor altijd een litteken op je geest achterlaten.

text_en:
I was just reading some comment before i decided to make my own, this guy honestly believes this film deserves a 10/10 rating. Yes that's right, according to this guy the film Bratz is a perfect masterpiece with impeccable acting, dialogue and story, backed up by Oscar worthy directing and screenplay. At least that's what a film with a 10/10 rating should be. Bratz is not. This is possibly the *worst* film i have ever seen. This film does not even deserve a 1/10 it is that bad. Im not trying to spite this film, i am honestly speaking my feelings for this film here, i have never felt more insulted, never have i cringed so much in a film and i actually felt embarrassed by some of the scenes i have had the misfortune of watching.

Stay away from this film at all costs. It will scar your brain forever.


text:
Nou... om te beginnen... alleen maar waarom. Als de bedoeling van het schrijven van deze film eenvoudigweg was dat de laatste keer dat een film zo kruiperig was geweest, dat was _Britney Spears' Crossroads_, dan was het idee een spijker die recht op het hoofd werd geslagen.
Als je tijdens de looptijd van deze film enige emotie voelt, of het nu blijdschap, vreugde, opgetogenheid of zelfs droefheid is (in relatie tot de film, in tegenstelling tot het bestaan ervan) dan ben je helaas bevooroordeeld... of je bent twee jaar oud, in welk geval je niet de geestelijke vermogens zou hebben om dit te lezen of gedurende de hele film je mening te vormen... behalve wanneer je jezelf tijdens de looptijd zou bevuilen.
De trieste waarheid is dat deze film van het begin af aan gedoemd was te mislukken. Niemand die bij zijn volle verstand is, zou deze film schrijven, rechtstreeks opnemen en produceren, onder het voorwendsel dat iedereen ervan zou genieten, behalve de peuters... en, helaas, die merkwaardige kliek... jonge meisjes die er werkelijk van uitgaan dat zij en hun vriendinnen Bratz zijn.
'O, die film was helemaal over ons geschreven,' zeggen ze.
Helaas... was dat waarschijnlijk ook zo.

text_en:
Well...first off..just why. If the intention of writing this film was simply because the last time a movie has been this cringe-worthy was Britney Spears' Crossroads, then the idea was a nail hit directly on the head.

If you feel any emotion, be it happiness, joy, elation or even sadness (in context to the film, as opposed to its existence) during the running time of this film, you are unfortunately a biased person...or are 2 years old, in which case you would not have the mental capacity to read this or form opinion throughout the film...except for when to soil yourself during its run time.

The sad truth is that this film was surely doomed from the start. No-one would in their right mind would write, direct and produce this film, under the impression that anyone would actually enjoy it except for toddlers...and, unfortunately, that peculiar clique...young girls who actually assume that they and there friends are actually Bratz.

"Oh, that film was totally written about us," they say.

Unfortunately...it probably was.


text:
Ik ging met mijn vriendin naar die film kijken toen we ons verveelden (het was toevallig de première van de film). Hoewel we op de middelbare school zitten, verwachtten we dat we iets zouden vinden waar we naar konden kijken, maar in plaats daarvan zaten we hysterisch te lachen om elk woord dat uit de mond van elk personage kwam. We vonden het zeker leuk, maar niet op de manier die de filmmakers, geloof ik, voor ogen hadden.
Geen van ons ging met hoge verwachtingen de film in, wetend dat het een film was die was gebaseerd op afzichtelijke poppen waar geen van ons in jaren mee had gespeeld, maar we verwachtten in elk geval een of andere plotlijn! Het verhaal sprong van de hak op de tak, te beginnen met de meisjes die in hun eerste jaar kwamen, en dan opeens 'twee jaar later', en we worden geacht te geloven dat ze in hun tweede jaar zitten, ook al zien ze er precies hetzelfde uit en hebben ze geen enkele fysieke verandering.
En er waren ook te veel dingen tegelijk aan de hand, van een vrijgezellenfeestje van een meisje dat er al een heeft gehad, tot een talentenjacht, tot een dove jongen die toevallig een meisje hoort zingen.

De meisjes in de film leken, hoewel ze mooi waren, iets te missen wat hun optredens geloofwaardig zou maken. We zaten te giechelen bij de dialoog en probeerden eruit te halen wat voor boodschap de film aan jonge meisjes probeerde over te brengen. We kwamen niet tot een conclusie, en ik geloof dat we dat ook nooit zullen komen.

text_en:
i went to go see this movie with my friend when we were bored (it just so happened to be the movie's opening night). even though we're in high school, we were expecting to find something that we'd be able to watch, but instead we found ourselves laughing hysterically at every single word that came out of each character's mouth. we certainly enjoyed it, but not in the way i believe the film makers were intending.

neither of us went into the movie with high expectations, knowing that it was a film based on hideous dolls that neither of us had played with in years, but we were at least expecting some sort of plot line! the storyline jumped all over the place, beginning with the girls entering their freshman years, then all of a sudden it flashes "two years later", and we're supposed to believe they're juniors, even though they look exactly the same and have no physical change whatsoever.

also, there were too many things going on at once, from a sweet sixteen party from a girl who has already had one, to a talent show, to a deaf boy who can happen to hear a girl sing.

the girls in the movie, although beautiful, seemed to lack something that would make their performances believable. we were giggling at the dialoge and trying to gasp what message the movie was trying to send to young girls. we came to no conclusion, and i believe that we never will.


text:
Eigenlijk bijna alles. Gewoonlijk geef ik geen commentaar op films die ik niet helemaal heb gezien, maar omdat ik momenteel in een bioscoop werk en de afgelopen paar dagen stukjes van deze onzin heb moeten verdragen, heb ik het gevoel dat ik meer dan genoeg heb gezien om er commentaar op te geven.
Ten eerste... als je op enig moment tijdens deze 'film' door de deuren van de zaal loopt, is het alsof je herhaaldelijk op je hoofd wordt geslagen door een gestoorde schurk die met een stuk hout staat te zwaaien. Je kunt letterlijk je bewuste geest in verslagenheid voelen wegzakken terwijl de afschuwelijke hersenloosheid ervan over je heen spoelt. Het is echt iets tastbaars.
Op geen enkel moment dat ik heb gezien, vertoonden de meisjes in de hoofdrol ook maar iets wat ook maar in de verste verte op acteertalent leek. Je kunt ze niet eens 'houterig' noemen, aangezien de term 'houterige acteur' op zijn minst enige vaardigheid impliceert, hoe armzalig ook.
Het enige wat deze film te bieden heeft, is de meest meelijwekkend oppervlakkige bevrediging voor de allerjongste meisjes. En het enige wat de film lijkt te leren, is dat oppervlakkig en oppervlakkig zijn de beste manier is om het 'goed te doen' in het leven.
En wat doet John Voight hier in godsnaam? Op welk moment was hij ervan overtuigd dat het maken van een tienerfilm op basis van een stel lelijke, slecht geklede en veel te opgemaakte poppen een goede carrièrezet was? Ik heb echt medelijden met mensen met kleine dochters... deze film moet wel de ergste soort hel voor ze zijn. Ouders... ik leef met jullie mee.
 zomer: Plot - Ronald McDonald, Acteren - Geen, Entertainment - Je zult ECHT blij zijn als het voorbij is.

text_en:
Actually, almost everything. I normally don't comment on films I haven't seen all the way through, but since I currently work in a cinema and have had to endure snippets of this rubbish for the last couple of days I feel I have seen more than enough to comment on it.

First off...walking through the auditorium doors at any point during this "movie" is like being battered repeatedly about the head by a deranged thug wielding a piece of two-by-four. You can literally feel your conscious mind sagging in defeat as the dreadful mindlessness of it washes over you. It really is a palpable thing.

At no point that I saw did any of the lead girls display anything remotely like acting ability. They can't even be referred to as wooden, since the term "wooden actor" at least implies some ability, however dismal.

All that this movie offers is the most pitifully superficial gratification for the absolute youngest girls. And all the movie seems to teach is that being superficial and shallow is the best way to "get on" in life.

And what the heck is John Voight doing in here? At what point was he convinced that doing a teen movie based on a set of ugly, under-dressed and over made-up dolls was a good career move? I really pity people with small daughters...this movie must be the worst kind of hell for them. Parents....you have my commiserations.

SUMMARY: Plot - Ronald McDonald, Acting - None, Entertainment - You'll be REAL happy when its over.


text:
De slechtste film aller tijden. Gelukkig ging ik er niet met hoge verwachtingen heen. Het acteren was afschuwelijk, de hele film lang had ik de sterke neiging om elke acteur/actrice die eraan meedeed te wurgen, omdat ze gewoon NIET konden acteren. De vier hoofdpersonen zaten zo onder de make-up dat ik niet kon zien hoe ze er in werkelijkheid uitzagen. De plot, de dialogen en de scènes waren zo beschamend dat ik naar beneden moest kijken en doen alsof ik ergens anders was.
Dit komt van een twaalfjarig meisje, dus denk niet dat het bevooroordeeld is. Ik heb nog nooit, maar dan ook nog nooit, een film willen beëindigen, maar ik betrapte mezelf erop dat ik overwoog het theater uit te lopen. Ik hoop oprecht dat iemand beseft wat een vergissing deze film was en dat hij alle bewijzen van het bestaan ervan vernietigt. Niemand, zelfs kinderen niet, zou deze gruwel ooit onder ogen moeten krijgen.
De persoon die deze rotzooi heeft laten circuleren verdient het niet om betrokken te zijn bij de filmindustrie.

text_en:
Worst movie ever. Luckily, I didn't go to it with high hopes. The acting was horrific, the entire way through I had a strong urge to strangle every actor/actress who participated in it, as they could simply NOT act. The four main characters were so plastered in makeup, I couldn't make out what they actually looked like. The plot, lines and scenes were so cringeworthy, I had to look down and pretend I was somewhere else.

This is coming from a twelve year old girl, so don't think it's biased. I have never, ever willed a movie to end before, but I found myself considering walking out of the theatre. I sincerely hope someone realizes what a mistake this movie was, and destroys all proof of its existence. No one, not even children, should ever have to set eyes on this abomination.

The person who let this crap be released does not deserve to be involved with the movie industry.


text:
Om te begrijpen wat voor soort mens van die onzin zou genieten.
Ik ben toevallig dol op tienerfilms, en Clueless is tot op de dag van vandaag een van mijn lievelingsfilms. Bratz is niet bedoeld om tieners beroemd te maken; ik kijk liever naar _Date Movie_.
Als je de recensies leest van degenen die Bratz een hoge score hebben gegeven, zul je begrijpen op wat voor sullige, oppervlakkige mensen deze film gericht was. Ik vraag me zelfs af hoeveel van die recensies afkomstig waren van mensen die deel uitmaakten van deze film; dat moet haast wel om deze rotzooi te rechtvaardigen.
Ten eerste, hoe kan ik me niet beledigd voelen door de mariachi-band in de keuken van de latina? Ik ben mijn hele leven een Puerto Ricaan geweest en ik ben nooit zo'n aanstootgevend cliché geweest, maar misschien ligt het aan mij. Het acteren was geen prijswinnend vak, maar verder deden de meisjes het goed... behalve als ze een andere dan onnadenkende vreugde moesten tonen; dan faalden ze. Verschrikkelijk. De montage werd snel oud en het zingen, o...
Het zal lang duren voordat ik de smaak van dit alles uit mijn mond heb gespoeld. Eén ding moeten de mensen begrijpen: de middelbare school is niet zo saai als dit. Het is hard, oppervlakkig en werkelijk hard, maar de mensen lopen gewoon niet rond als achterlijke debielen die de helft van hun zinnen afkorten. De problemen van de echte middelbare school draaien om geweld, seksuele identiteit, groepsdruk, geen CLUE hebben over wat je gaat doen als je vrijkomt, enzovoort, enzovoort. Was het maar zo gemakkelijk om met H.S. om te gaan als deze film het zo gemakkelijk maakte; was het maar zo dat iedereen zich alleen maar zorgen hoefde te maken over oppervlakkige, vervelende meisjes. Zou het leven maar zo geweldig zijn!

text_en:
...to understand the kind of person that would enjoy this crap.

I happen to love teen movies, and Clueless remains to this day one of my all-time favorite movies. Bratz does not approach teen movie fame; I'd rather watch Date Movie again.

If you read the reviews of those who gave Bratz a high rating you'll understand the kind of vapid, shallow people this film was aimed at. In fact, I wonder how many of those reviews came from people that were a part of this movie; they almost would have to be to justify this trash.

First off, how can I not be offended by the mariachi band in the Latina's kitchen? I've been Puerto Rican all my life and never once have I been that offensively cliché, but maybe it's just me? The acting was not award winning but the girls otherwise did alright...except for when they had to show any ~real~ emotion other than thoughtless glee; then, they failed. Miserably. The montages got old quickly and the singing, oy...

It will be a long time before I wash the taste of this out of my mouth. One thing people should understand is High School is ~not~ like this. It's hard, shallow, and harsh indeed, but people simply don't go around like bubble-headed retards abbreviating half of their sentences. Real High School issues revolve around violence, sexual identity issues, peer pressure, not having a CLUE what you're going to do when you get out, etc., etc. If only H.S. were as easy to cope with as this movie made it same; if only all anyone had to worry about were shallow obnoxious girls. Wouldn't life be so grand!


text: Rainer255 schoot zichzelf dood na 5 minuten naar Bratz gekeken te hebben.<br />1. De acteerprestaties waren verschrikkelijk van de meisjes Chloe is het ergst elke keer als er iets verdrietigs of g<0xC3><0xAA>nants gebeurt ze kijkt alleen maar naar beneden maar niet helemaal. Wie het script ooit heeft geschreven zou moeten sterven het was volkomen cliché en afschuwelijk. Niemand zegt nog Dilio! Waarom is het twee jaar overgeslagen? Yasmin ik geloofde geen seconde dat ze Spaans was alles wat ze in het Spaans zei waren gewone woorden mijn hond weet het! Wat was haar kleine broertje dat net 14 was toen hij die 11 jaar oud was. Ik vond het heel erg dat ze allemaal tegelijk wakker werden en er'mooi' uitzagen (lesbiennes). Meer nog door het feit dat ze zo snel ophouden vrienden te zijn dan dat ze zo gemakkelijk weer vrienden worden. Hmmm die dove jongen was niet eens doof... toen hij voor het eerst verscheen dacht ik hé, een interessant subplot... maar ik had het mis. De film leek zich eindeloos voort te slepen er waren wel honderd willekeurige montages/muziekvideo's aan de gang ik was zo in de war. Deze film stelt me gerust dat toekomstige tieners stomme mooie modieuze sletten zullen zijn.

text_en:
Rainer255 shot himself after 5 minutes of viewing Bratz.

1st: The acting was horrible ranks of the girls Chloe being the worst every time something sad or embarrassing happens all she does is look down but not all the way. Who ever wrote the script should die it was completely cliché and horrible. No one says Dilio anymore!Why did it skip two years ahead? Yasmin I did not believe for a second she was Spanish everything she said in Spanish was common words my dog knows! What was her little brother who was like 14 hitting on that 11 year old.I was deeply disturbed that they all woke up at the same time looking "beautiful"(lesbians). Even more by the fact that they stop being friends so quickly than became again so easily. Ummm that deaf kid wasn't even deaf...when he first appeared I thought hey an interesting subplot...but I was wrong. The movie seemed to drag on forever there was like a 100 random montages/music videos going on I was so confused. This movie reassures me that future teens are going to be dumb pretty fashionable sluts.


text: Oké, het lijkt erop dat deze film is gemaakt om twee dingen te doen. Het eerste is natuurlijk om kleine meisjes weer een film te geven die ze kunnen toevoegen aan hun verzameling prinsessen/bubblegum-souvenirs. Het tweede was waarschijnlijk om sommige van die meisjes minstens twee uur van de straat te houden. Ongeveer een week lang leken zij (de makers) beide doelen te hebben bereikt. Bovendien besloten sommige ouders mee te doen vanwege de opvatting die goed was voor het hele gezin... Ze hadden niet slechter kunnen zijn, want het leek een afgestompte versie van 'The O-C', geschreven in een kinderdagverblijf. Daar komt nog bij dat meisjes die naar deze film kijken ervan overtuigd zullen zijn (of zijn geweest) dat ze hip en cool moeten zijn om te overleven. In zijn tijd heeft de Bratz-onderneming meer hersencellen gedood dan een miljard Coca-Cola's. En deze film heeft GEEN voordeel! Hij was lang, stom, traag, saai, verfoeilijk en niet in staat iemands aandacht vast te houden zonder een of ander wapen te gebruiken! Ik vraag jullie allemaal: 'Wat heeft iemand erin gezien?!?!'

text_en: Okay, it looks like this film was created to do two things; Obviously, the first one is to give little girls another movie to add to their collection of princess/bubblegum memorabilia. The second one was likely to keep some of those girls off the street for at least two hours. For about a week, they (the makers) seemed to have accomplished both of those. On top of that, some parents decided to tag along because of the perception that is was good for the entire family... They couldn't have been more WRONG, because it seemed like a dumbed-down version of 'The O-C', written in a day care center. On top of that, girls who DO watch this film will be(or have been) convinced that they must be hip and cool to survive. In its time, the Bratz enterprise has killed more brain cells than a MILLION Coca-Colas. And there's NO upside to this film! It was long, stupid, slow, boring, obnoxious and incapable of keeping anyone's attention without using a weapon of some sort! I ask all you fine people, "WHAT DID ANYBODY SEE IN IT?!?!"


text: Mijn jongste twee zullen 'Bratz' niet te zien krijgen, omdat ik er in de voorvertoning niets aan kon ontdekken wat de moeite waard was. Ik laat de met collageen doordrenkte plastic dames niet in mijn huis toe, omdat ik denk dat het beter zou zijn om de professionele vrouwen van de avond bij mij thuis uit te nodigen om met de meisjes te spelen dan de voorgevormde mini-ho-variant. Dan zouden ze tenminste wat klasse en diepgang leren. Mijn meisjes zullen de film niet in de bioscopen zien (het spijt me dat ik dat heb gedaan) en hij zal NIET bij ons thuis komen wanneer hij op dvd wordt uitgebracht.<br />Maar ik dwaal af. Het is duidelijk dat die doorgewinterde acteurs met veel talent, Lanie Kazan en Jon Voight, financiële problemen hebben. Als ze hier allebei aan meedoen, moeten ze wel in een heel moeilijke positie zijn beland! Ik kan me met geen mogelijkheid voorstellen welke financiële crisis ze beiden het hoofd moeten bieden, maar doe een beroep op de Industrie: Alstublieft! Jullie pakken van alles en nog wat aan, van overstromingen tot verdwaalde presidentskandidaten. Kunnen jullie niet eens een keer je eigen mensen helpen en de Kazan-Voight Foundation beginnen? Ze zullen jullie hulp op prijs stellen en zich niet hoeven verlagen tot zo'n ondergeschikte prostitutie van hun talent!

text_en:
My youngest two will not be seeing "Bratz" as I could not find anything about it worth merit in the preview. I do not allow the collagen-laced plastic ladies in my home, thinking it would be better to invite professional women of the evening to my home to play with the girls than the molded mini-ho variety. At least they would learn some class and depth. My girls will not grace the movie in the theaters (I am sorry I did), and it will NOT come to our home when in DVD.

But I digress. Obviously, those veteran actors of rich talent, Lanie Kazan and Jon Voight, have some sort of money troubles. For both of them to appear in this, they must have reached dire straits indeed! I cannot begin to imagine what financial crisis both of them face, but appeal to the Industry: Please- You all take up causes and collections for everything from flood victims to stray presidential candidates. Can't you once help your own, and start the Kazan-Voight Foundation? They will appreciate your assistance, and not have to stoop to such menial prostitution of their talent!


text:
Nou, laat ik beginnen met te zeggen dat dit de slechtste film was die ik in heel lange tijd had gezien. Mijn vrienden en ik gingen naar die film kijken omdat deze film in de _Chicago Tribune_ (en op verschillende andere plaatsen) een ster van nul komma nul had gekregen.
De goede kanten van deze film zijn misschien dat de producers veel geld moeten hebben uitgegeven aan het inhuren van mensen en het kopen van veel kleren. Sommige van die kleren waren echt heel cool, en als ik een meisje was, zou ik ze waarschijnlijk dragen. Eén ding is dat ik nooit heb begrepen waarom de uitdrukking 'klootzak' nooit over mijn lippen is gekomen. Hoe een middelbare scholiere op een elfjarige verliefd kan worden, is nooit een goed idee geweest.
De film bevatte zulke ongevoelige informatie, en het idee is erg onorigineel. Om nog maar te zwijgen van de andere Bratz-film die op 8 augustus uitkwam, nummer 1 op de onderste 100 van de IMDb-lijst. Ik begrijp niet hoe het Aziatische meisje de superster van het sport- en wetenschapsteam kan worden; het latino-bratz-meisje heeft voortdurend latino's in huis, Afgezien van een Mariachi-band, en zij en haar moeder beginnen dat heel populaire liedje te zingen... 'la coucou-ra-cha'... je weet wel wat ik bedoel... liedje. O, en het meisje dat aan het eind van de film een beurs krijgt... omdat ze 'het nodig heeft'... kan het zich veroorloven om de hele tijd te gaan winkelen en heeft ook nog een groot huis? Ik vond het eigenlijk alleen maar leuk omdat het zo slecht was, en omdat sommige scènes in de film zo onhandig en hilarisch waren.

text_en:
Well, let me start off by saying this was the worst movie I have seen in a very long time. My friends and I went to see this movie BECAUSE this movie had been awarded a full zero stars in the Chicago Tribune (and several other places).

The good things about this movie, is perhaps that the producers must have spent a lot of money hiring people and buying a lot of clothes. Some of the clothes were sure pretty cool, and if I were a girl, I'd probably wear them. One thing, is that I never understood when the phrase "Brat" ever became a good thing and how a high school teenager hitting on a 11 year old was ever a good thing.

The movie included such insensitive material, and the idea is very unoriginal. This is not to mention that the other Bratz movie that came out on the 8th of August now number 1 on the bottom 100 of the IMDb list. I don't understand how the Asian girl, becomes the mathlete/science team superstar; the Latino bratz girl has tons of Latino people in her house all the time, INCLUDING a Mariachi band and she and her mom start singing that very popular song that... "la coucou-ra-cha"... you know what I mean... song. Oh, also the girl who is awarded the scholarship at the end of the movie... because she "needs it"... can afford to go shopping all the time and has a big house as well? I actually only enjoyed it BECAUSE it was so bad, and because some of the scenes in the movie were just so awkward and hilarious. negative 3 stars for being that awful.


text: Als tiener <0xE2><0x80><0x93> ik hou van goedkope pre-tienerfilms <0xE2><0x80><0x93> gewoon voor de lol. Maar toen ik dit zag, voelde ik me geschonden. Meisjes van die leeftijd zeggen nooit 'oMG' of 'beste vriend'. Er is alleen maar goedkoop en stom! Ik denk ook dat het een heel slechte boodschap afgeeft aan pre-tieners of jongere meisjes; al die meisjes zijn te mooi en niemand kan zo populair en aardig zijn en toevallig krijgen ze allemaal jongens. Ik kan me geen slechtere film voorstellen en ik heb een heleboel waardeloze films gezien. Het acteerwerk was waardeloos en de actrices die geacht worden 16 of 17 te zijn, zien eruit alsof ze 30 zijn! En wat ik nog het allerergste vond, was dat het zo onrealistisch was; toevallig konden ze allemaal zingen, dansen en bakken! En toevallig zijn ze allemaal mooi. Wie deze film meer dan één keer wil zien, moet hem filmen! Kijk er niet naar, tenzij je twee uur van je leven wilt verspillen...

text_en: As a teenager- I enjoy cheesy pre-teen films- just for the laugh. However, after I saw this- I felt violated. Girls at that age never say 'OMG' or 'BFF'. There is cheesy and just stupid! I also think it sends out a really bad message to pre-teens or younger girls; all these girls are too pretty and no one can be so popular and likable and it happens that they all get guys. I can't think of a worse film I've seen, and I've seen a lot of crappy films. The acting was rubbish and the actresses who are supposed to be 16 or 17 actually look like they are 30! And what I hated most of all was how unrealistic it was; it just happened that they could all sing, dance, and bake! And it so happens that they are all pretty. Whoever would watch this film more than once should be shot! Don't watch it unless you want to waste two hours of your life...