text: In het weekend naar de noir-horrorfilm _Se7en_ gekeken omdat ik in een huishouden zat zonder veel alternatieven zonder reclame. Normaal gesproken hou ik niet van griezelfilms, vooral niet die met Brad Pitt, maar omdat er zo'n goede tekst over rotte tomaten in zat, en ik ben tegenwoordig zo'n slechte bioscoopbezoeker, kon ik hem niet laten lopen <0xE2><0x80><0x93> ook al betekende het dat ik bijna 30 minuten naar de reclame moest kijken, zoals gebruikelijk is op de Nieuw-Zeelandse tv. Ik vond hem heel goed gedaan, ondanks de horror. Het gebeurt niet vaak dat je in Hollywoodfilms Dante en Chaucer als belangrijke plotverwijzingen tegenkomt. (Als je de film niet wilt zien, is er een zeer leesbaar scenario.) Je kunt niet anders dan bewondering hebben voor de vasthoudendheid en de totale obsessie van de onbekende man met zijn project. Ik zag meteen dat hij het syndroom van Asperger had, maar ik wist niet precies wat zijn prioriteiten waren. Ik bedoel, we kunnen ons allemaal wel indenken dat we een pond vlees terug willen zien te krijgen van een hebzuchtige advocaat, maar waarom moest de prostituee dood? Zij was niet schuldig aan lust, dat zijn haar klanten en die kwamen weg met alleen een dildo met een mes in hun kruis. En waarom vond hij luiheid de ergste van alle doodzonden? Het slachtoffer heeft een heel jaar de tijd gehad om een bijzonder langzame en akelige dood te sterven <0xE2><0x80><0x93> veel erger dan Jezus in The Passion <0xE2><0x80><0x93> terwijl de anderen relatief snel uit de weg werden geruimd. Ik kan Brad Pitt nog steeds niet serieus nemen, maar Kevin Spacey heeft zijn plaats tussen de ergste slechteriken op het scherm beslist verdiend.

text_en: Watched that noir horror movie Se7en on the weekend because I was stuck in a household without many commercial-free alternatives. I normally don't go for grisly films, especially those with Brad Pitt, but since it had such a good write up on rottentomatoes, and I am such a bad movie theater goer these days, I couldn't really pass it up - even if it meant sitting through almost 30 minutes of commercials as is wont on New Zealand TV. I thought it was rather wonderfully done, despite the grisliness. It's not often that you get Dante and Chaucer as major plot references in Hollywood films these days. (If you don't want to watch the film, there is a highly readable film script). You can't but admire the tenacity and the complete obsession of John Doe with his project. I had him down as an Asperger's Syndrome guy right away but I was unsure about his priorities. I mean, we can all empathize with getting a pound of flesh back out of a greedy lawyer, but why did the prostitute have to die? She wasn't the one guilty of lust, her johns are and they got away with only a knife dildo strapped to their groin. And why did he think sloth the worst of all the deadly sins? The victim took a whole year to die a particularly slow and nasty death - much worse than Jesus in The Passion - while the others were dispatched relatively quickly. I still can't take Brad Pitt seriously, but Kevin Spacey has surely deserved his place among the screen's worst baddies.


text:
Ik weet het. Alle voorgaande opmerkingen hebben jullie al verteld. Maar ik wil zelf ook iets zeggen.
Deze geweldige thriller zal inderdaad langer leven. Om een heleboel redenen. De reden waar ik het hier over wil hebben, is dat de sterke hoofdpersoon zich in eerste instantie in dit script concentreert. Want dat is iets wat tegenwoordig in alle Amerikaanse thrillers zeldzaam is.
Hier heb je 2 gezichtspunten die afkomstig zijn van 2 verschillende generaties, of gewoon 2 soorten mensen.
De eerste is (David Mills/Brad Pitt) die zo onbesuisd, gespannen is, die meestal achter zijn gevoelens aan rent en altijd afhankelijk is van de foto's, de vorm van dingen. Maar ondanks zijn ware ijver, moed en idealisme is hij zo onverstandig en onbezonnen dat hij zichzelf gemakkelijk zou kunnen verwonden of verliezen. Hij is te zwak om op gerechtigheid te wachten, dus gaat hij op zoek naar gerechtigheid, omdat hij een slaaf is van zijn opwinding... zijn emotionaliteit.
De andere (William Somerset/Morgan Freeman) is van een eerdere generatie, die alle goedheid en rationaliteit bezat. Omdat hij zo discreet is, vertrouwt hij op de boeken, en is hij een echte koele, deskundige deskundige. Deze is ook niet volmaakt! Hij is te zwak om de liefde, de pijn, de verantwoordelijkheden of zelfs het verlies ervan te verdragen. Er is dus geen vreugde in zijn leven, noch iets blijvends in zijn leven!
<0x3E> Allebei vormen ze samen een verdomd goede eenheid (zodat ze erin slagen de moordenaar op te sporen). Maar hé, het is niet (dodelijk wapen) hier. Dus je hebt ze allebei in tegenspraak, te tegenstrijdig, en de enige duidelijke tussenpersoon tussen hen was de vrouw van de eerste. Dus toen zij stierf (en Brad Pitt de moordenaar doodde) was de grens al overschreden en was er geen tussenpersoon meer! Dus werd de scheiding het lot.
<0x3E> <0x3E> <0x3E> Het zijn twee zeer onverenigbare manieren, of personen, of gevoelens: de liefde die de angst doodt (zodat Brad Pitt zijn leven verloor), en de liefde die door angst wordt gedood (zodat Morgan Freeman zijn eigen angst verliest!! En wat (John Doe/Kevin Spacey) betreft, de limiet wordt tot het uiterste opgerekt; dus had hij zijn angst of zijn liefde of misschien allebei al te lang geleden gedood. Hij verachtte het extremisme van de menselijke lusten omdat hij dat niet was. Hij verloor zijn menselijkheid volledig. Daarom werd hij een moordmachine, een losbandige waanzin, of het extremisme zelf.
<0x3E> Balans tussen je liefde en je angst, anders ben jij de moordenaar en het slachtoffer! Dat is een premisse die deze film voor zoveel komende generaties tot leven zal brengen.

text_en:
I know. All of the previous comments told you all. But I want to say something of my own.

This great thriller will live longer indeed. For a lot of reasons. The one I want to talk about here is the strong focusing on the characterization firstly in this script. Because this is something really rare in any of the American thrillers nowadays.

Here you have 2 points of view come from 2 different generations or simply 2 kinds of human beings.

The first is (David Mills/Brad Pitt) who is so rash, tense, running mostly after his sensations and always relies on the photos, the shape of things. But despite his true zeal, courage, and idealism he is so unwise and very impetuous who could easily hurt or lose himself. He is too weak to wait justice, so he goes and gets it by his hand because he is a slave for his excitability.. his emotionality.

The other one (William Somerset/Morgan Freeman) is an earlier generation who had all the goodness and rationality. Being so discreet, relies on the books, and a real cold proficient expert. This one is not perfect also ! He is too enfeeble to stand love or its pain, responsibilities, or even its loss. So there is no joyful thing about his life nor lasting thing in his life !

Both of them make together one hell of a perfect unit (so they succeed in pursuit the killer). But HEY, it's not (lethal weapon) here. So you'll have them both at variance, too contradictory and the only clear medial between them was the first's wife. Therefore when she died (and Brad Pitt went and killed the killer) the borderline already ended and there is no medial no more ! So separation became the fate.

They are two very irreconcilable ways, or persons, or feelings : the love which kills the fear (so Brad Pitt lost his life), and the love which is killed by fear (so Morgan Freeman is losing his own)!! And as for (John Doe/Kevin Spacey) the limit is pushed in the extreme; so he had his fear or his love or maybe both killed too long ago. He was despising the extremism of the human lusts because he wasn't one. He lost his humanity completely. Therefore he became a killing machine, a loose madness, or the extremism itself.

Balance between your love and your fear or you'll be the killer and the victim ! That's one premise which will make this film live for so many upcoming generations.


text:
Na de mislukking van 'Alien 3' hield David Fincher drie jaar lang zijn adem in en begon hij opnieuw met 'Se7en'. Zijn kenmerkende stijl van filmen komt erin terug. Dit is een van de beste seriemoordenaarsfilms die ooit zijn gemaakt.
De plot verkent de extreme, pikzwarte kant van de menselijke psyche en is geheel en al het werk van één schrijver, Andrew Kevin Walker. Het is een verontrustend verhaal over een seriemoordenaar die al zijn slachtoffers vermoordt in de stijl van de zeven doodzonden.
'Se7en' is zonder enige twijfel de film die Finchers carrière op gang heeft gebracht. Als hij direct na 'Alien 3' 'The Game' had gemaakt, zou er geen 'Fight Club' of 'Panic Room' zijn geweest.
Pitt en Freeman leveren geweldige prestaties.

text_en:
After the failure of "Alien 3", David Fincher held his breath for three years and made a new start with "Se7en". His signature style of direction is all over it. This is one of the best serial killer movies ever made.

The plot explores the extreme pitch-black side of the human psyche and was entirely the creation of one writer. Andrew Kevin Walker, conceived, a disturbing story of a serial killer who murders all his victims in the style of the seven deadly sins.

"Se7en" is definitely the film that kick-started Fincher's career. Had he made "The Game" right after "Alien 3", there would have been no "Fight Club", or "Panic Room".

Pitt and Freeman deliver great performances. 8/10


text: David Fincher regisseert deze film, die gaat over een seriemoordenaar die mensen executeert, waarbij hij de zeven doodzonden als rechtvaardiging gebruikt. Hoewel er hier en daar gruwelijke en grafische beelden te zien zijn, is het geniale van deze film dat hij een zekere horror inhoudt. Deze film zal lang nadat de aftiteling is vertoond nog invloed op je hebben. David Fincher regisseert deze intense psychologische thriller. Morgan Freeman en Brad Pitt spelen twee rechercheurs die de moordenaar op het spoor zijn. Freeman speelt een veteraan, inspecteur William Somerset, die op het punt staat met pensioen te gaan, na deze zaak. Pitt speelt een nieuweling, rechercheur David Mills. Kevin Spacey speelt ook een belangrijke rol, die fascinerend is. dit is een van de beste films van dit genre die ik tot nu toe heb gezien. als je niet onder de indruk bent van deze film, zou het me verbazen. voor mij is Se7en met gemak een 10/10.

text_en: warning:if you choose to watch this movie,know that you will enter on a dark and twisted journey.David Fincher directs this film,which concerns a serial killer who executes people,using the seven deadly sins as justification.though there are some horrific and graphic images here,there real genius of this movie is it's implied horror.this movie will leave you with an impact long after the end credits have rolled.David Fincher directs this intense psychological suspense thriller.Morgan Freeman and Brad Pitt play two detectives on the trail of the killer.Freeman plays veteran Detective Lt. William Somerset,on the verge of retirement,after this case.Pitt plays rookie detective Detective David Mills.Kevin Spacey also stars in a powerful performance that is mesmerizing.this is one of the best movies of this genre i have seen so far.if you are not affected by this movie,i'd be surprised.for me,Se7en is easily a 10/10


text:
Se7en is een uitstekende thriller. Oké, hij is misschien een beetje te gestileerd en het einde is niet zo logisch als het op het eerste gezicht lijkt, maar dat doet niets af aan de ervaring van het kijken naar deze film.
Elk aspect ervan is voortreffelijk, het schrijven, de acteurs, het monteren, het geluid, de muziek, de regie.
Ik ga de plot niet nog een keer herhalen.
Ik wil alleen maar aangeven wat deze film zo bijzonder maakt: hij blijft je bij. Na de eerste keer kijken zijn de beelden in je hoofd gebrand, het einde laat je leeg en gebroken achter en je zult er nog dagen aan terugdenken. Hoewel het effect wegebt nadat je de film herhaaldelijk hebt gezien, kun je je altijd herinneren hoe je je voelde na je eerste ervaring met deze film. Hij is zo sterk dat je je hem zelfs kunt herinneren als iemand alleen maar de naam noemt. Het is het soort film waarvan je nooit vergeet waar je hem voor het eerst hebt gezien, wie er bij je was en hoe het was. Ik heb hem 13 jaar geleden in een bioscoop gezien en kan me nog precies de stemming van die avond herinneren.
Dit is naar mijn mening de grootste prestatie die een film kan leveren.

text_en:
Se7en is an excellent thriller. Sure, it might be a little bit over-stylized and the ending is not quite as logical as it seems to be at first, but none of that disturbs the experience of watching this film.

Every aspect of it is superb, the writing, the actors, the editing, the sound, the music, the direction.

I am not going to repeat the plot yet again.

I just want to point out what makes this film so special: It stays with you. After the first viewing, the images are burnt into your head, the ending leaves you drained and broken and you will think about it for days. Even though the effect wears off after repeated viewing, you can always remember the way you felt after your first experience with this movie. it is so strong that you can even remember it if someone just mentions its name. It is the kind of movie of which you never forget where you saw it first, who was with you and what it was like. I watched it in a cinema 13 years ago and can still remember the exact mood of that evening.

This, in my opinion, is the greatest accomplishment a film can achieve.


text:
1. Origineel en goed opgebouwd verhaal. In eerste instantie is 'Se7en' een verhaal over twee rechercheurs die onderzoek doen naar een merkwaardige seriemoordenaar. Deze moordenaar wordt geïnspireerd door de zeven doodzonden om zijn slachtoffers en hun straf te kiezen. Een kleine herinnering: de zeven doodzonden zijn vraatzucht, hebzucht, luiheid, toorn, wellust, trots en afgunst. De samenvatting is goed genoeg om mensen te overtuigen van de originaliteit van het verhaal. Scenarist Andrew Kevin Walker bouwt een script dat aanslaat en zichzelf nooit uitput gedurende de volle twee uur die de film duurt. De film zit vol verrassingen en plotwendingen en bereikt zijn hoogtepunt helemaal aan het eind met een verbijsterende, exploderende en bijna wonderbaarlijke climax die al legendarisch is geworden en die de sfeer en de ideologie van het verhaal op een adequate manier weerspiegelt.
Twee: de hoofdrolspelers. 'Se7en' werkt ook goed vanwege de twee hoofdrolspelers. Morgan Freeman en Brad Pitt leveren allebei buitengewone prestaties. Freeman is rechercheur Somerset, die met pensioen gaat, terwijl Pitt rechercheur Mills is, die is ingehuurd om Somersets baan over te nemen nadat de laatste de afdeling Moordzaken heeft verlaten. Het meest opvallende aan beide personages is de chemie tussen hen. Soms zien we dat ze elkaar graag mogen en soms lijkt het alsof een van hen op het punt staat de ander te bespringen. Pitt is verreweg de beste van de twee acteurs die zijn detective speelt, met een razende en ongeduldige houding en met methoden die naar Somersets smaak te radicaal zijn. Als er nog een acteur is die genoemd moet worden, dan is het Kevin Spacey die de mysterieuze moordenaar speelt. Hij kan zich er niet van weerhouden te zeggen dat hij aan de goede kant staat en dat hij doet alsof hij een voorbeeld is dat je moet volgen. Maar hij blijft niettemin een sadist en hij is een van de meest afschrikwekkende moordenaars uit de geschiedenis van de film.
DRIE: Afgrijselijke beelden. Voor degenen die van horrorfilms houden, zullen de beelden die ze te zien zullen krijgen hen goed van pas komen. Zelfs als geen van de moorden op het scherm wordt geportretteerd, is de nasleep toch afschuwelijk, vooral vanwege de misselijkmakende beelden die door de crew van regisseur David Fincher zijn geschoten. De moorden zijn zelfs zo afschuwelijk dat je niet eens naar de lijken hoeft te kijken om walging te voelen. Het enige wat nodig is, is dat iemand de moorden vertelt en de toehoorder zal zeker gegrepen worden door een indruk van doodsangst.
VIJF: de cinematografie. Afgezien van de beelden van gruwelijke moorden, maakt 'Se7en' ook indruk door de algemene cinematografie. De titelsequentie is pakkend en de sinistere muziek die opklinkt, zorgt voor de algemene sfeer van de film. De belichting hoort zonder twijfel thuis in een film noir uit het moderne tijdperk, die de nadruk legt op de duisternis van de onbekende metropool die in de film wordt getoond.
Vijf: zijn visie op de wereld. 'Se7en' is niet alleen maar een film over een smerige moordenaar. Het is ook een film met een pessimistische visie op de wereld, waar niemand goed is, niemand in orde is en iedereen slecht is. Dat is een visie die niet lijkt op enige andere die eerder in Hollywood is gezien. De enige film die lijkt op 'Se7en' die ik heb gezien, is 'Taxi Driver'. In de stad die wordt getoond, regent het altijd, het is...' Het is altijd donker en zondaars gaan de straat op. Ondanks het feit dat Spacey een sadistische en gestoorde moordenaar is, blijft het een feit dat hij de meest filosofische figuur van het stel is en dat hij er zeker van wil zijn dat de kijkers het theater niet met een glimlach op hun gezicht verlaten. En dat is precies het doel van de film. En zelfs als de moordenaars aan het eind van de film worden vermoord, slaagt Fincher erin het te laten lijken alsof het geen gelukkige afloop is. Dit pessimisme is ook aanwezig in 'Fight Club', dat beter is dan 'Se7en', maar lang niet zo goed.
SIX: de beschrijving van het politiewerk. Pitt en Freeman en hun collega's zien eruit als echte politiemensen en niet als acteurs. We hebben echt het gevoel dat we in een echt onderzoek zitten in plaats van in een fictief verhaal. We bezoeken veel plaatsen en helpen bij het toepassen van verfijnde technieken.
SE7en: verlossing voor David Fincher. Over het geheel genomen is 'Se7en' een sterke film die op volle toeren draait en die er zeker van wil zijn dat de kijkers er niet ongeschonden uit komen. Het is echt een van de indrukwekkendste thrillers van de jaren negentig en het is een geweldig voorbeeld van het feit dat Hollywood niet noodzakelijkerwijs synoniem is aan afkeuring en respijt. Het is ook een verlossing voor David Fincher, die in die tijd alleen bekend was van de teleurstellende 'Alien 3'. Van nu af aan kon Fincher laten zien dat hij een uitzonderlijke filmmaker was en hij bleef doorgaan met andere meesterwerken, zoals 'Fight Club', 'Panic Room' en 'Zodiac'.

text_en:
ONE: original and well-built story. Initially, "Se7en" is a story about two detectives who investigate on a peculiar serial killer. This murderer gets inspired of the seven deadly sins to choose his victims and their punishment. Just a reminder, the seven deadly sins are: gluttony, greed, sloth, wrath, lust, pride and envy. The summary is well enough to convince people about the originality of the story. Scenarist Andrew Kevin Walker builds a script that hooks and never exhausts itself during the full two hours that the movie lasts. The movie is full of surprises and plot twists and reaches its paroxysm at the very end with an astounding, exploding and almost-miraculous climax that has already become legendary and which reflects the atmosphere and the ideology of the story in an adequate way.

TWO: the main actors. "Se7en" also works because of its two main actors. Morgan Freeman and Brad Pitt both deliver extraordinary performances. Freeman is Detective Somerset, ready to take his retirement, while Pitt is Detective Mills, who has been hired to take on Somerset's job after the latter leaves the homicide section. The most striking aspect about both characters is the chemistry between them. Sometimes, we see that they like each other and sometimes, it appears that one of them is about to jump on the other one. Pitt is by far the best of both actors with his detective with a boiling and impatient attitude and with methods that are too radical to Somerset's taste. If there's another actor that deserves to be mentioned, it's Kevin Spacey who plays the mysterious killer. He can't prevent himself from saying that he acts for the good side and he pretends to be an example to follow. But he nevertheless remains a sadist and he's one of the most horrifying killers in cinema's history.

THREE: horrible images. For those who love horror movies, they will get well served with the pictures that they'll see. Even if none of the murders are portrayed on screen, the aftermath is horrible anyway, mainly because of the nauseating pictures shot by the crew of director David Fincher. In fact, the committed murders are so horrible that it's not even necessary to look at the corpses to feel repulsive sensations. The only thing that's needed, it's for somebody to tell the murders and the listener will certainly get grabbed by an impression of terror.

FOUR: the cinematography. Apart from its images of horrifying murders, "Se7en" also impresses by its general cinematography. The title sequence is catching and the sinister music that comes along sets the table for the general atmosphere of the film. The lighting belongs without a doubt to a modern-era film noir, putting emphasis on the darkness of the unknown metropolis shown in the movie.

FIVE: its vision of the world. "Se7en" isn't only a movie about a sordid murderer. It's also a movie having a pessimist vision of the world, where nobody is good, nobody is fine and everybody is bad. That's a vision which doesn't look like any other that was seen before in Hollywood. The only movie similar to "Se7en" that I've seen is "Taxi Driver". In the city that is shown, it's always raining, it's always dark and sinners move into the streets. Despite the fact that Spacey is a sadistic and insane killer, the fact remains that he's the most philosophical character of the lot and he wants to get sure that the viewers don't leave the theater with a smile upon their faces. And it's precisely the movie's objective. And even if the killers gets himself killed at the end of the movie, Fincher manages to make it look like it's not an happy ending. This pessimism is also present in "Fight Club", which is better than "Se7en", but not by far.

SIX: its description of police work. "Se7en" is also remarkable for its accurate description of the police world, more specifically the homicidal section. Pitt and Freeman, as well as their colleagues, look like real police officers and not actors. We really could feel that we're in a real investigation instead of a fictitious story. We visit many places and we assist to the use of sophisticated techniques.

SE7EN: redemption for David Fincher. Overall, "Se7en" is a powerful movie that charges like a locomotive and it wants to be sure that the viewers don't leave it unscathed. It really is one of the most striking thrillers of the 90s and it's a great example that Hollywood isn't necessarily synonymous of censure and respite. It's also a redemption for David Fincher who was only known at the time for the disappointing "Alien ³". From now on, Fincher could show that he was an exceptional filmmaker and he kept going with other masterpieces, such as "Fight Club", "Panic Room" and "Zodiac".


text: Het was niet goed... Het was geweldig!!!! Geweldige acteerprestaties, Morgan Freeman op zijn best, gewoonweg briljant!!! Gwyneth Paltrow die een rol speelde zoals maar weinig vrouwen in dit soort films zouden kunnen spelen, en Brad Pitt was ook best goed (ondanks het feit dat ik hem niet mocht...) Ik had geen zin meer om mijn ogen aan het scherm te lijmen, deze film vulde me van het begin af aan!! Geweldig acteerwerk, een geweldige plot, geweldige effecten, de tijdlijn van elke gebeurtenis was volkomen foutloos, en waarom ook niet? Iedereen zou iets over zijn moraal moeten leren met deze film, zelfs de meest voor de hand liggende les, obsessief zijn om de zeven zonden te vermijden zou zelf een zonde kunnen zijn. En als een film je iets leert waardoor je evolueert, en als je er plezier aan beleeft en er tijd aan besteedt, denk ik dat ik wel kan zeggen dat het doel van de film bereikt was, dan hebben ze de bar heel hoog opgezet, maar toch, ze hebben de hype waargemaakt... wat deze film een klassieker maakt... 1996...

text_en: It wasn't good....It was great!!!! remarkable performances,Morgan Freeman at his best,simply brilliant!!! Gwyneth Paltrow doing a role like few women would have succeed in this type of movies,and Brad Pitt was pretty good too(despite not liking him...)I fell the need to glue my eyes to the screen,this movie filled me up right from the beginning!! fine acting,fine plot,great effects,the timeline sequence of every event was completely flawless,and why not? Everyone should learn something about their morals with this movie,even the more obvious lesson, being obsessive in order to avoid the seven sins may be a sin itself. And when a movie teaches you something to make you evolve,and at the same time you enjoy and spend some quality time I think I can say that the goal of the movie was accomplished,they have set up the bar very high,but still,they managed to live up to the hype...which makes this movie a classic...1996...It seems like I saw it yesterday...


text: Ik heb net _Se7en_ gezien, met de sterren Morgan Freeman, Brad Pitt en Kevin Spacey, en ik was helemaal ondersteboven van hoe goed de plot en het einde zijn. Somerset (Freeman) en Mills (Pitt) zijn op zoek naar een man die alleen bekendstaat als 'John Doe', die tegelijkertijd moordt en predikt door mensen te doden op basis van de zeven doodzonden: luiheid, vraatzucht, afgunst, hebzucht, lust, toorn en trots. Somerset beschouwt deze zaak als zijn laatste voordat hij ermee ophoudt en Mills is een nieuwe rechercheur, die meestal niet luistert naar de veel ervarener Somerset. Het verhaal ontvouwt zich terwijl de rechercheurs proberen de moordenaar op te sporen nadat hij met de politie heeft gespeeld en geen vingerafdrukken en nauwelijks enige aanwijzing heeft achtergelaten. Ik zal er niet meer over vertellen, maar er zijn niet veel saaie momenten en het einde is het einde dat ik nog nooit heb gezien. Van de regisseur van Fight Club weer een geweldige verhaallijn met een wending aan het eind, ook al is Fight Club veel gewelddadiger dan Se7en, ze zijn allebei op dezelfde manier gemaakt en hebben allebei zo'n geweldig acteerwerk en verhaallijnen dat je deze film niet kunt overslaan. Zeer aanbevolen en ik zou hem 9/10 geven.

text_en: I just watched Se7en, which stars Morgan Freeman, Brad Pitt and Kevin Spacey and I was gob smacked at how well crafted the storyline and ending are. Somerset (Freeman) and Mills (Pitt) are searching for a man only known as 'John Doe,' he is killing and preaching at the same time by killing people based on the Seven Deadly sins, Sloth, Gluttony, Envy, Greed, Lust, Wrath and Pride as his motive. Somerset takes this case as his last one before he calls it the quits and Mills is a new detective, who doesn't usually listen to the much more experienced Somerset. The story unfolds with the detectives trying to track this killer after he is toying with the police leaving no fingerprints and hardly any clues of any kind. I won't tell anymore but there's not many dull moments and the ending is like no other I've ever seen. From the director of Fight Club another great storyline and twist at the end, even though Fight Club is exceedingly more violent than Se7en, they are both made the same way and both have such great acting and story lines, that this movie cannot be passed over. Very Highly recommended and I would give it 9/10.


text:
Ik vind het vreemd dat terwijl de andere geweldige film in deze stijl, The Silence of the Lambs, de belangrijkste vijf Oscars won, Se7en maar één nominatie kreeg en niet won. Hoewel Silence of the Lambs duidelijk een geweldige film is en spannender is dan Se7en, vind ik Se7en gewoon veel interessanter. Genoeg vergelijkingen, ik zal je vertellen waarom ik Se7en een van de beste films vind die ooit gemaakt zijn.
David Fincher laat je geen van de bizarre moorden zien tijdens de film, maar laat de kijkers de plaatsen delict en foto's zien. Hierdoor raak je echt betrokken bij de film, terwijl je je eigen korrelige beelden vormt van wat er gebeurd is. Het script is fantastisch, de moorden zijn bizar maar vernuftig. De moordenaar is een fascinerend personage. Kevin Spacey vroeg of hij niet voor zijn rol in aanmerking wilde komen, omdat hij dacht dat de mensen zich niet op de film zouden concentreren en niet zouden wachten tot hij verscheen. Zijn optreden, hoewel relatief kort, is net zo goed als dat van Morgan Freeman en Brad Pitt.
De decors die David Fincher heeft gebruikt voor zijn naamloze metropool zijn uitstekend. Hij heeft schaduwen, donkere verlichting en smalle steegjes gebruikt om een donkere, groezelige plek te creëren waar het kwaad op de loer ligt, de perfecte omgeving voor deze verhaallijn.
De wending aan het einde is fantastisch. Samen met Finchers andere meesterwerk, Fight Club, geeft de wending het een extra scherp randje en maakt het de film beter. Se7en is beslist geen horrorfilm, maar de gruwelijke beelden en vooral het einde maken hem eigenlijk nog enger dan de meeste horrorfilms.
Ik zou je niet aanraden om Se7en's ochtends om 2 uur te gaan zien, zoals ik doe, maar elke andere keer zou ik hem net zo sterk aanbevelen als elke andere film.

text_en:
I think it is unusual that while the other great film of this kind of style, The Silence of the Lambs, won the main 5 Oscars, Se7en received only 1 nomination and no wins. While Silence of the Lambs is obviously a great film and is more thrilling than Se7en, I just find Se7en so much more interesting. Enough comparison, heres why I think Se7en is one of the best films ever made.

David Fincher doesn't show you any of the bizarre killings during the film, instead showing viewers the crime scenes and photographs. This gets you really involved in the film, as you form your own gritty mental images of what has happened. The script is fantastic, the murders are bizarre yet ingenious. The killer is a fascinating character. Kevin Spacey asked not to be credited for his role, as he thought people would not be concentrating on the film properly and waiting for him to appear. His performance, although relatively brief, is every bit as good as Morgan Freeman and Brad Pitt.

The setting David Fincher has used for his unnamed metropolis is excellent, using shadows, dark lighting and narrow alleys to create a dark and dingy place where evil lurks, the perfect setting for this storyline to unfold.

The twist ending is fantastic. Along with Fincher's other masterpiece Fight Club, the twist gives it an extra edge and makes the film better. Se7en is by no means a horror film, but the gruesome visuals and especially the ending make it actually scarier than most horror films.

I wouldn't recommend your first viewing of Se7en to be 2am in the morning like mine, but any other time I would recommend it as strongly as any other film. 10/10


text:
'Se7en SPOILERS'

Rechercheur Moordzaken William Somerset (Morgan Freeman) is bezig aan zijn laatste week, en hij heeft een partner gevonden in de nieuweling in de stad, rechercheur David Mills (Brad Pitt), en als die partnerschap begint, komen ze oog in oog te staan met een bijzonder wrede seriemoordenaar die moordt volgens de zeven doodzonden.
Dit verhaal zal geen happy end krijgen, en zeker niet voor Mills en zijn vrouw Tracy (Gwyneth Paltrow)...

Intens, eng, echt goed geschreven, met topproductieontwerpers en filmregisseurs, die een heel ongezonde en gevaarlijk uitziende metropool creëren, is 'Se7en' absoluut een film om te kopen en in je collectie op te nemen, vooral als je van goed doordachte thrillers houdt. Vandaag de dag zijn daar nog steeds echo's van te horen; bijvoorbeeld in de film 'Saw', waarin de Jigsaw Killer een morele code lijkt te hebben die niet al te veel verschilt van die van John Doe (Kevin Spacey).
Maar wees voorzichtig, want het is zeker niet voor zwakkelingen.

Se7en: 9/10.

text_en:
*Se7en SPOILERS*

Homicide Detective William Somerset (Morgan Freeman) is on his last week of work, and is partnered with the new kid in town, Detective David Mills (Brad Pitt), and as this partnership starts, they begin to face a very vicious serial killer who murder according to the Seven Deadly Sins.

This story is not going to have any happy ending, and especially not for Mills and his wife Tracy (Gwyneth Paltrow)...

Intense, scary, really well-written, with top notch production designers and cinematographers, who create a very unhealthy and dangerous looking metropolis, 'Se7en' is absolutely a movie to buy and put in one's collection, especially if they love well-thought out thrillers.

You can see echoes of this still today; as an example, in the movie 'Saw', where the Jigsaw Killer seems to have a moral code not too dissimilar from John Doe (Kevin Spacey)'s one.

But be careful, because it's certainly not for the weak of heart.

Se7en: 9/10.


text:
Met deze film en 'Fight Club' uit 1999 verstevigde David Fincher zijn status als de meest visueel creatieve regisseur van de jaren negentig en als een van de meest originele, inventieve en meeslepende verhalenvertellers die in Hollywood werkten. Als 'Fight Club' de ultieme pretparkattractie voor onderdrukte witte kraagslaven was, dan is 'Se7en' het spookhuis. Hoewel het geen horrorfilm is, is het oneindig veel angstaanjagender, emotioneel littekens achterlatend en verontrustender dan alles wat George A. Romero, Dario Argento of Hideo Nakata mogelijkerwijs te bieden hadden. Het is een visueel meesterwerk, je in een anonieme, donkere stad werpen die het nirwana lijkt te zijn van het uitschot van de samenleving. Te midden van de gewelddadige, alledaagse chaos van de stad heeft een onzichtbare John Doe een gruwelijk complot in gang gezet, met als doel zeven mensen die niets met elkaar te maken hebben te straffen voor hun misdaden, en hun eigen zonden tegen hen te gebruiken (Zinnelijkheid, Hebzucht, Luiheid, Trots, Lust, Afgunst en Wraak). Methodisch, geduldig en intelligent bouwt Doe aan zijn meesterwerk, stukje bij beetje, en trekt langzaam de rechercheurs Somerset en Mills in het web. Somerset (op briljante wijze gespeeld door Morgan Freeman, die ik meestal verafschuw) is de geharde, cynische veteraan die op het punt staat met pensioen te gaan, Mills (Brad Pitt, uitzonderlijk goed) is het groentje dat last heeft van zijn eigen naïviteit en opvliegendheid. Het 'onwaarschijnlijke partnerschap'-gedoe klinkt nu misschien cliché, maar geloof me, het valt je niet eens op.
Wat de film zo boeiend maakt, zijn de fantastische optredens van een uiteenlopende cast, een volstrekt onvoorspelbare, angstaanjagend sadistische plot, het intelligente scenario van Andrew Kevin Walker en de voortreffelijke regie van David Fincher, die je nergens anders ziet. Fincher toont een griezelig vermogen om de kijkers op het puntje van hun stoel te houden, waarbij hij door middel van alleen al het gebruik van beelden en muziek een angstig, krachtig gevoel van onbehagen oproept dat voortduurt tot de schokkende climax van de film. Iedereen die dacht dat Brad Pitt alleen maar knap was en geen talent had, zal dat moeten terugnemen nu hij hem prachtig overtuigd heeft gezien als Mills, en Freemans personage is voor de verandering eens niet de suikerzoete betweter die hij zichzelf heeft getypeerd. 'Se7en' geeft een monotoon, maar volkomen boeiend optreden en je merkt dat je veel meer begrip en sympathie voor zijn motieven hebt dan je zou willen toegeven.
Se7en is weerzinwekkend, ziek en deprimerend, hoewel het grootste deel van het afschuwelijke geweld alleen maar geïmpliceerd is en nooit te zien is. Maar de nasleep van de moorden <0xE2><0x80><0x93> vooral die van de weerzinwekkende sadistische Sloth <0xE2><0x80><0x93> is vaak genoeg om je lunch te laten verpieteren. Dit is een film die je een slecht gevoel geeft en hij is er trots op. Je kunt hem niet bekijken als je weer zo'n saaie, volgens-de-regels-thriller verwacht in de trant van, laten we zeggen, 'The Sentinel'. 'Se7en' is deprimerend, angstaanjagend, schokkend, fascinerend, origineel, en er zit genoeg talent in de acteurs <0xE2><0x80><0x93> en in het scenario <0xE2><0x80><0x93> om een honderdtal Sentinels of Domestic Disturbances te vullen. Breng een paar vrienden met een sterke maag mee en kijk goed - als je durft. Maar zorg ervoor dat je kunt slapen met het licht aan.

text_en:
With this movie and 1999's "Fight Club", David Fincher cemented his status as *the* most visually creative director of the 90's, and one of the most original, inventive and compelling storytellers working in Hollywood. If "Fight Club" was the ultimate theme park ride for repressed white collar slaves, "Se7en" is the haunted house. While not a horror movie per say, it is infinitely more frightening, emotionally scarring and disturbing than anything that George A. Romero, Dario Argento or Hideo Nakata could possibly offer.

From its first frame, "Se7en" sets its tone with Fincher's bleak visuals, moody weather and Howard Shore's slow, atmospheric music (you won't believe this is the guy who would go on to make the unforgettable Lord of the Rings score). It's a visual masterpiece, throwing you into an anonymous, dark city which seems to be the Nirvana of the dregs of society. In the middle of the city's violent everyday chaos an invisible John Doe has set a horrible plot in motion, his goal to punish seven unrelated people for their crimes, turning their own sins against them (Gluttony, Greed, Sloth, Pride, Lust, Envy, and Wrath). Working methodically, patiently and intelligently, Doe builds at his murder masterwork, piece by piece, slowly drawing police detectives Somerset and Mills into the web. Somerset (played brilliantly by Morgan Freeman whom I usually detest) is the hardened, cynical veteran who's about to retire, Mills (Brad Pitt, exceptionally good) is the rookie who's troubled by his own naive personality and hot temper. The "unlikely partners" thing might sound clichéd by now, but trust me, you won't even notice.

What makes the movie so compelling are the fantastic performances from a diverse cast, an utterly unpredictable, frighteningly sadistic plot, intelligent scriptwriting by Andrew Kevin Walker, and David Fincher's superb direction, which is unlike anything you've seen before. Fincher shows an uncanny ability to keep the viewers at the edge of their seats, creating, through the use of visuals and music alone, an angsty, forceful sense of unease which lasts until the film's shocking climax. Anyone who thought Brad Pitt was all good looks and no talent will have to take it back after seeing him convince beautifully as Mills, and Freeman's character is, for once, not the sugar-sweet know-it-all he's typecast himself as. Gwyneth Paltrow is also good as Mills' wife. But it is John Doe who leaves the lasting impression - the uncredited actor (whose name I won't mention, in tradition with the movie) gives a monotonous yet completely spellbinding performance and you find yourself understanding and sympathizing with his motives far more than you'd want to admit.

Se7en is grisly, sick and depressing, although most of the horrific violence is only implied, never shown. However, the aftermath of the murders - especially the revoltingly sadistic Sloth - is often enough to make you lose your lunch. This is a feel-bad movie and it's proud of it. You cannot watch it expecting another ho-hum, by-the-numbers thriller in the vein of, say, "The Sentinel". "Se7en" is depressing, frightening, shocking, fascinating, original, and it features enough talent acting-, direction- and script-wise to fill a hundred Sentinels or Domestic Disturbances. Bring some friends with strong stomaches and watch it - if you dare. But make sure you'll be able to sleep with the lights on.


text:
Er is heel wat voor nodig om deze film te zien, te verdragen.
Se7en is geen aardige film.
De decors en locaties zijn donker, korrelig, groezelig, akelig en somber. Er zijn geen felle tinten, niets opzichtigs of rooskleurigs om de kijker te verwelkomen.
Wat ons het eerst grijpt (misschien) zijn de zeer echte huizen van Det. Mills en Det. Sommerset. Er zijn geluidseffecten van passerende politiesirenes. Er zijn de gedempte geluiden van buren door de muren heen. Er is het tikken van verschillende klokken.
Dit lijkt heel erg op 'echt' leven.
Het is heel moeilijk voor me om dit allemaal onder woorden te brengen. Het onderzoek, na de vondst van het eerste slachtoffer, brengt Mills en Sommerset in een duistere, smoezelige wereld waar de misdaden die de'moordenaar' begaat, geïnspireerd zijn door de zeven doodzonden. Het is belangrijk dat ik van tijd tot tijd naar films kijk, alleen maar om ons een beter gevoel te geven over ons eigen leven. De filmmuziek en de geluidseffecten passen bij het smerige, akelige, meedogenloze gevoel van de film. Je weet niet zeker of John Doe de vijand is of de wereld daarbuiten. Terwijl ik in de veiligheid van mijn eigen huis typ, weet ik zeker dat iemand ergens een onuitsprekelijke misdaad begaat. Misschien worden ze gepakt. Misschien niet. Het gedrag van de hoofdpersonen is heel goed, en dat van de minderen is solide. Het interessante is dat Mills en Sommerset als team werken, maar van een heel andere aard zijn. Sommerset is kalm, beheerst, intellectueel, eloquent, subtiel en wijs. Sommerset is als een snuffelhond die na een lang en saai verblijf uit het asiel wordt gehaald. Hij is humeurig, intolerant, verbaal onbeschaafd, ongeduldig, maar hij heeft een goed hart.
Alle misdaden hebben ons aan het denken gezet. Sommige zijn nog gruwelijker dan andere; alle gedachten zijn provocerend en psychologisch uitdagend. Hoe je het volhoudt om te eten, zonder ook maar één hap door je keel te kunnen krijgen. Alleen zit er een pistool tegen je hoofd en de trekker zal een eind aan je leven maken... als je stopt...
Het is moeilijk om dit aan iemand aan te bevelen. Filmfans <0xE2><0x80><0x93> dat wil zeggen, degenen die een goed gemaakte film kunnen waarderen <0xE2><0x80><0x93> zullen op het randje balanceren of hun stoel zullen ze niet meer krijgen. Anderen zullen met gedeeltelijke walging, gedeeltelijke intrige toekijken als de camera het afschuwelijke detail van de methodische vaardigheden van de onbekende man laat zien.
Wat me van mijn stuk brengt, is de gedachte dat hier ergens een onbekende man is. Hij is geen Dracula, hij is niet Jack de doder. Hij is een normale man, die misschien een eenvoudig leven leidt. Misschien zien we hem op de markt of in de apotheek. Misschien zien we hem en herkennen we hem, misschien ook niet. Dat individu heeft een duisterder plan in zijn hoofd dat jij of ik of welke _goede_ mens dan ook zou kunnen bedenken, en we zullen het pas weten als er iets gebeurt.
Er zijn geen verontschuldigingen en geen compromissen. Dit is een briljante, sombere, afschuwelijke en psychologisch schadelijke blik op de duistere kant van de menselijke natuur. Hoog aanbevelenswaardig voor mensen met een rijpe geest.

text_en:
This picture takes some considerable constitution to watch, to endure.

Se7en is not a nice film.

The sets and locations are dark, gritty, grimy, nasty and bleak. There are no bright hues, nothing flashy or rosy to welcome the viewer.

What grabs us first(perhaps) are the very real homes of Det. Mills and Det. Sommerset. There are sound effects of the police sirens passing by. There are the muffled sounds of neighbours through the walls. There is the ticking of various clocks.

This looks a lot like 'real' life.

It's quite hard for me to put a lot of this into words. The investigation, after the subsequent finding of the first victim takes Mills and Sommerset, and the film viewer into a dark, seedy world where the crimes performed by the 'killer' are inspired by the seven deadly sins. It's important, I feel to view se7en from time to time, simply to make us feel better about our own life. The score and the sound effects fit the dirty, nasty unforgiving feel of the film. You arn't sure if it's John Doe that is the enemy or the world outside. I'm sure as I type in the safety of my own home somebody somewhere is committing an unspeakable crime. Maybe they will be caught. Maybe they won't.

The acting very good from the main characters, and solid from the lessors. The interesting part of me is looking at how Mills and Sommerset work as a team, being of an entirely different nature. Sommerset is calm, collected, intellectual, elloquent, subtle and wise. Sommerset is like a sniffer dog released from the pound after a long and tedious stay. Grumpy, intolerant, verbally unrefined, impatient, yet with a good heart.

All of the crimes shown strike cords within us. Some more horrific than others; all thought provoking and psychologically challenging. Just how *do* you continue to eat, completely full and unable to swallow another mouthfull . .only there is a gun to your head and the trigger will end your life it you stop ..

It's hard to recommend this one to anyone. Film fans i.e those who appreciate a well made movie will be on the edge or their seat come the building chase. Others will look on in partial disgust, partial intrigue as the camera shows the horrific detail of John Doe's methodical skills.

What un-nerves me, is to think that out there there is a John Doe out here. He's not count Dracula, he's not Jack the ripper. He is a normal man, perhaps enjoying a simple life. We might see him in the food market or the pharmacy. We might see him and acknowledge him, or we might not. That individual has a darker plan in his mind that you or I or any *good* people could conceive of, and we won't know until something happens.

There are no apologies and no compromises. This is a brilliant, bleak, horrific and psychologically damaging look at the darker side of human nature. Highly recommended for those of a mature mindset.


text:
Sommige cinefielen prijzen het altaar van Hitchock; anderen aanbidden Kubrick of Scorsese. Persoonlijk ben ik een fan van David Fincher en ik zie dat hij doorgaat waar zij zijn opgehouden. Hij is zonder meer een van de meest opvallende en getalenteerde jonge regisseurs uit de jaren negentig, maar hij blijft een beetje een 'cult'-filmer, ondanks de 100 miljoen kassaverkoop van _Seven_, mogelijk de beste, intelligentste seriemoordenaarsthriller die ooit is uitgebracht op pretentieloze filmbezoekers.
Wat Fincher laat zien <0xE2><0x80><0x93> en briljant laat zien <0xE2><0x80><0x93> is een nuchtere, serieuze benadering van een concept dat gemakkelijk had kunnen ontaarden in een overdaad aan slasherfilms. Op het eerste gezicht lijkt het idee van een seriemoordenaar die zijn slachtoffers uitkiest volgens de zeven doodzonden het soort tongue-in-cheekvoer voor een lowbudget-thriller uit de jaren zeventig of tachtig; zelfs de ondertitel ('Zeven doodzonden <0xE2><0x80><0x93> zeven manieren om te sterven') zet de toon voor een rechttoe rechtaan mainstreamthriller.
Wat dus een verrassing is, is dat 'Zeven' het soort slimme, spannende, briljant ontworpen en geacteerde thriller is dat bijna uniek is ('De Stilte van de Lammeren' volgt daar vlak op). Nog verrassender is hoe de film de verbeelding van het grote publiek binnenstormde na 'Alien3' (1992), Finchers zure <0xE2><0x80><0x93> en snel vergeten <0xE2><0x80><0x93> regiedebuut. Ik heb nog nooit een regisseur gezien die zo'n gezag uitstraalde op het gebied van de mainstream-cinema (en nu ik erover nadenk, heb ik er sindsdien ook nog nooit een gezien). Ik heb ook nog nooit een regisseur gezien die in zo'n korte tijd zo veel commercieel onaanvaardbare risico's heeft genomen als 'Fight Club' (1999), dat ondanks een korte bioscoopversie en gepolariseerde recensies voor jonge volwassenen van nu net zo'n succes is geworden als 'Easy Rider' in '69 voor de Flower Children.
Toegegeven, de hoeveelheid respect die ik 'Seven' heb betoond, is in de loop der jaren geëvolueerd, en het lijkt erop dat ik het nu pas als een bijna foutloos meesterwerk beschouw. Op 15-jarige leeftijd was het gewoon een coole 'horror'-film <0xE2><0x80><0x93> ik kon me niet aan Morgan Freemans dialogen vastklampen, en vond Brad Pitt. Als je 25 jaar bent, is het diepgewortelde realisme van het script, vermengd met Finchers groezelige, stedelijke-leven-als-de-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele-hele En als de moordenaar eenmaal is gepakt, voeren deze 3 figuren een betoverend gesprek binnen de muren van een onopvallende politieauto; we krijgen natuurlijk de verklaring van de moordenaar voor zijn misdaden te horen, maar de toon en de reacties op wat er wordt gezegd, geven de hele reeks een verontrustende, huiveringwekkende kracht. (Het mag op dit moment onbenullig lijken, maar ik zal niets zeggen over de identiteit van de moordenaar, behalve dat het een uitgelezen castingkeuze was die wonderwel heeft uitgepakt.) Zelfs Gwyneth Paltrow, dan nog een fris ogend, relatief onbekend sterretje, levert een kleine maar schrijnende vertolking als de lankmoedige echtgenote van Mills; haar scène in het restaurant met Morgan Freeman is pijnlijk, culminerend in advies dat bijzonder deprimerend lijkt, als je bedenkt wat we hebben meegemaakt. Wat je kunt verwachten van Happy Endings in Hollywood.
Wat me brengt bij een van de meest verrassende <0xE2><0x80><0x93> en verfrissende <0xE2><0x80><0x93> aspecten van 'Zeven': de manier waarop de film meedogenloos inspeelt op de verwachtingen van het publiek. Net als het motief van de moordenaar is dit geen film met een gelukkige afloop, maar een film waarin lessen worden geleerd (op de hardst mogelijke manier). Voor degenen die de film hebben gezien <0xE2><0x80><0x93> of ze nu van de film houden of hem haten, die ongelooflijk subtiele en toch volkomen gruwelijke slotscène is onvergetelijk en toont waarlijk dat, in tegenstelling tot de huidige horrortrends,'minder is meer' (zie dat op één na alle moorden buiten beeld plaatsvinden).
Hoewel ik nog veel langer over 'Zeven' zou kunnen uitweiden, denk ik dat ik mijn fanfare meer dan duidelijk heb gemaakt. Het is een introspectieve, meeslepende film die erin slaagt angst en pathos te ontlenen aan die dagelijkse overtredingen die we allemaal als 'gewoon' beschouwen. En het maakte David Fincher tot een regisseur van grote (en aanhoudende) belofte.

text_en:
Some cinephiles give praise at the altar of Hitchock; others worship Kubrick or Scorsese. Personally, I'm a David Fincher fan, and see him picking up where they left off. Easily one of the most distinctive and talented young directors to come out of the 1990s, he still remains something of a 'cult' filmmaker, in spite of the $100-million box office take of "Seven," possibly the best, most intelligent serial-killer thriller ever unleashed on unassuming film patrons.

What Fincher pulls off--and pulls off brilliantly--is a straight-faced, serious approach to a concept that could have easily devolved into camp or slasher-flick excess. On initial glance, the notion of a serial killer who picks his victims according to the Seven Deadly Sins seems like the type of tongue-in-cheek fodder for a low-budget '70s or '80s exploitation item; even the tag line ("Seven Deadly Sins--Seven Ways to Die") sets the tone for a straightforward, mainstream thriller.

What a surprise, then, that "Seven" is the type of smart, suspenseful, brilliantly-designed and -acted thriller that is nearly one-of-a-kind ("The Silence of the Lambs" follows close behind). Even more surprising is how the film stormed into the public imagination after "Alien3" (1992), Fincher's sour--and quickly forgotten--directorial debut. I hadn't seen a former music-video director operate with such authority in the realm of mainstream cinema (and, come to think of it, I haven't seen one since). Nor have I seen a director take as many commercially-averse risks within such a short career--"Fight Club" (1999), despite a short theatrical run and polarized reviews, has become to young-adults of today what "Easy Rider" was to the Flower Children in '69.

Granted, the amount of respect I've given "Seven" has fluctuated over the years, and it seems that only now do I see it as being a near-flawless masterpiece. At 15 years of age, it was just a cool-looking 'horror' film--I couldn't latch on to Morgan Freeman's dialog, and found Brad Pitt's cocky go-getter to be more easily relatable; at 25 years, the deeply-entrenched realism of the script, mixed with Fincher's grimy, urban-life-as-Hell visuals and the jaw-dropping performances (not just from the principals--when was the last time you saw notorious scenery chewer R. Lee Ermey in a small yet serious role?). While Brad Pitt's performance might inspire hoots of derision from some, he is actually pitch-perfect as the young, idealistic Detective Mills--this isn't Brad mugging the camera with his good looks for 2 hours; on the contrary, his counterpoint to Morgan Freeman's worldly, jaded, and cynical Somerset makes the movie. And once the killer is captured, these 3 characters share an entrancing conversation within the confines of an unmarked police car; sure, we get to hear the killer's explanation for his crimes, but it is in the tones and reactions to what is said that the sequence conveys a disturbingly chilling power. (It may seem moot at this juncture, but I will say nothing of the killer's identity, save that it was a choice casting decision that paid off wonderfully.) Even Gwyneth Paltrow, then a fresh-faced, relatively unknown starlet, delivers a small yet poignant performance as Mills' long-suffering wife; her scene in the diner with Morgan Freeman is painful, culminating in advice that seems especially dismal, considering what we've come to expect in the way of Hollywood Happy Endings.

Which brings me to one of the most surprising--and refreshing--aspects of "Seven": the way in which it relentlessly plays against audience expectation. Like the murderer's motive, this is not a film of happy endings but lessons learned (in the harshest way possible). To those who have seen the film--love it or hate it, that incredibly subtle yet wholly grisly final scene is unforgettable, and truly shows that, contrary to current horror trends, "less is more" (notice that all but one murder happens off-screen).

While I could gush at even further length about "Seven," I think I've made my fanfare more than clear. It's an introspective, compelling film that manages to mine terror and pathos from those daily transgressions we all view as "common." And it established David Fincher as a director of great (and continued) promise. Kudos.


text:
Een goochelshow kan alleen maar een ramp betekenen voor die arme Charlie Brown en zijn vrienden, vooral als _Snoopy_ de goochelaar is. Deze charmante specialiteit is een uitzonderlijk goede uit de lange reeks Peanuts-specialiteiten, die de basisingrediënten bevat die de Peanuts-strips vormen: humor, eenvoud en onschuld.
Snoopy geeft een goochelshow voor de kinderen uit de buurt, en als hij Charlie Brown laat verdwijnen (echt waar!) kan hij niet bedenken hoe hij hem terug moet krijgen. Maar wees gerust, _Snoopy_ vindt altijd een manier, nietwaar? Deze show geeft ons een paar verrassende wendingen in de gewone wereld van Peanuts, waaronder een glimp (voor de eerste en enige keer, voor zover ik weet) in _Snoopy's_ hondenhok, Charlie Brown.' Lucy's overwinning op het schoppen van de bal (misschien) en een zeldzaam moment waarop Lucy (naar mijn mening) haar verdiende loon krijgt wanneer Snoopy een staaltje van levitatie op haar uitvoert en haar in een heel interessante situatie achterlaat.
Er is altijd veel lol te beleven met Charlie Brown en de bende. Dit is er beslist een om aan de verzameling toe te voegen.

text_en:
A magic show can only mean disaster for poor Charlie Brown and his friends, especially when Snoopy is the magician. This charming special is an exceptionally good one in the long line of Peanuts specials, containing the basic ingredients that make up the Peanuts strips- humor, simplicity, and innocence.

Snoopy puts on a magic show for the neighborhood kids, and when he makes Charlie Brown disappear (for real!) he can't figure out how to get him back. But rest assured, Snoopy always finds a way in the end, doesn't he? This show gives us some surprising twists to the ordinary world of Peanuts, including a glimpse (for the first and only time, as far as I know) inside Snoopy's doghouse, Charlie Brown's victory at kicking the football (maybe), and a rare moment of Lucy getting (in my opinion) her well-deserved comeuppance when Snoopy performs a feat of levitation on her and leaves her in a very interesting situation.

Great fun is always had with Charlie Brown and the gang. This is definitely one to add to the collection.


text: Maar opgenomen in het nieuwe millennium. Natuurlijk weet Dolph Lundgren wel wat zijn fans willen (en sommigen hebben er erg van genoten, zoals te zien is in de commentaren, dus als je een fan van Dolph Lundgren bent, lees dan die andere recensies voor je plezier)!<br />Maar dat maakt het nog geen goede film! Een man met een missie, zou je kunnen zeggen (het personage in de film, maar misschien wordt Dolph ook als man beschreven). En de actiescènes zijn echt goed gefilmd (voor een B-film). Maar het cliché dat steeds weer opduikt, is gewoon te veel om op te noemen. Vooral als er geen verrassing in het verhaal zit dat je te wachten staat. Het is heel rechttoe rechtaan. En zelfs als meneer Lundgren een academische graad heeft, maakt dat hem nog geen groot acteur... helemaal niet! Zoals actiefilms uit de jaren tachtig en Dolph Lundgren? Als dat zo is, kijk er dan naar, maar zelfs als je antwoord ja is, zou het je kunnen teleurstellen!

text_en:
But shot in the new millennium. Of course Dolph Lundgren does know, what his fans want (and some did enjoy it very much as can be seen here in the comments section, so if you're a Dolph Lundgren fan, read those other reviews for your enjoyment)!

Still that doesn't make a good movie though! A man on a mission one could say (the character in the movie, but maybe that describes Dolph as man too) then. And the action scenes are shot in a really good way (for a B-Action-Movie). But the continuous cliché that pops up, is just too much to bare. Especially if there is no surprise in the story that awaits you. It's very straight forward. And even if Mr. Lundgren has an academic graduation, this doesn't make him a great actor ... not at all! Like 80s action movies and Dolph Lundgren? If so, then watch it, but even if your answer is yes, it might disappoint you!


text:
Dit zag ik laatst op tv, ik wist dat het geen Oscarwaardige film zou worden, maar ik hou van actiefilms (vooral John Woo) <0xE2><0x80><0x93> dus ik heb geen bezwaar tegen een hoop vechten/geweld en ik hoef het niet gezuiverd of gestileerd te zien en ik kijk graag naar dingen die in Rusland spelen.
Maar dit was gewoon een donkere, brute, onoriginele film zonder enige waarde.

Ik heb maar een paar van Dolphs eerdere films gezien en ik vind dat hij een goede acteur is, maar hij is nauwelijks voldoende als regisseur.
De plot was volkomen onorigineel. Het geijsbeer was een beetje vreemd. Te veel lange reizende scènes (was dat alleen om de somberheid van het leven te versterken?). De gebruikelijke slechteriken schieten direct op de goeien & kunnen ze nooit raken probleem.
Het laatste nadeel voor mij was de eendimensionale weergave van de vrouwen. We hadden het zielige slachtoffer (dank je dat ze tenminste niet voor Dolph is gevallen & probeer een happy end te krijgen!!!). Dan hadden we de geldbeluste prostituee. En natuurlijk de gratis hoerenkastscènes.
Die laatste scène waarin de Engelsman over het lichaam van de vrouw staat die hij beweerde lief te hebben en gewoon alcohol (vermoedelijk een berouw van zijn drankgebruik?) over haar lichaam giet en dan wegloopt van haar lijk om het daar gewoon te laten wegrotten was walgelijk.
IMO: Terwijl ik? Ik had wel ergere dingen gezien, maar dit was het niet waard om naar te kijken.

text_en:
I saw this on TV the other night, I knew it wasn't going to be an Oscar worthy movie, but I like action movies (especially John Woo) - so I don't' mind a lot of fighting/violence and I don't need it sanitized or stylized and I like seeing things set in Russia.

However this was just one dark, brutal unoriginal movie with no redeeming value.

I've only seen a few other of Dolph's earlier films and I think he's a solid actor, but he's just barely adequate as a director.

The plot was completely unoriginal. The pacing was a little off. Too many long traveling scenes (was that just to enhance the bleakness of life?). The usual bad guys shoot directly at the good guys & can never hit them problem.

The final drawback for me was the one-dimensional portrayal of the women. We had the pathetic victim (thank you for at least not having her fall for Dolph & try to do a happy ending!!!). Then we had the moneygrubbing prostitute. And of course the gratuitous whorehouse scenes.

That final scene where the Englishman stands over the body of the woman he professed to care about and just pour alcohol (presumably a repentance of his drinking?) on her body and then walk away from her corpse to let it just rot there was disgusting.

IMO: While I've seen worse, this was still not worth watching.


text: Eerlijk waar jongens deze film de Mechanik moet wel een van de saaiste en zieligste zijn die ik in tijden heb gezien. Ik weet niet hoe andere mensen dit kunnen bestempelen als een geweldige wraakfilm, het is goedkoop het acteerwerk was gewoon zo slecht, ik denk dat de Wiggles het beter hadden kunnen doen!!!! Deze film had alleen maar zo verdomd goed kunnen zijn als het acteerwerk beter was en er veel meer actie in zat. Ik moet wel toegeven dat er een goede plotlijn in zat maar dat is het wel zo'n beetje. Ik denk dat er maar één man was die deze film had kunnen veranderen hij zou John Woo voor de Action zijn geweest!!!! Ik zou deze film in alle eerlijkheid aan niemand aanbevelen, alleen al omdat de acteer- en actiescènes zo slecht waren. Je zou denken dat als je andere gebruikers hoort zeggen dat dit een geweldige film is, maar geloof me, dat is het niet. Je kunt beter wachten tot hij op tv komt en er dan naar kijken.

text_en: Honestly guys this movie the Mechanik has to be one of the most boring and pathetic movies i have seen in a while. I don not know how other people can rate this as a great revenge movie, it's cheap the acting just was so bad, i think the Wiggles could have done better!!!! This movie could have been so damn good only if the acting was better and had a lot more action. I must admit though that it had a good tag line but that's about it. I think only one man could have changed this movie around would be John Woo for the Action!!!! Beyond all honesty i would not recommend this movie to anyone, for the simple fact on how bad the acting and action scenes were. You would think that by reading other users comments that this sounds like a great movie but believe you me it's not. Better wait until it comes out on TV and then watch it.


text:
Als ik de andere recensies over deze film lees, weet ik het echt niet meer. Ik vraag me serieus af of we allemaal naar dezelfde film hebben gekeken.
Wat waren in het bijzonder de punten die de film naar beneden trokken?
1. Het tempo was godvergeten traag.
2. De plot was net zo origineel als die van de 174ste western uit 1979.
3. De acteerprestaties waren afschuwelijk, met uitzondering van Ben Cross, die de enige echte acteur in dit debacle was.
4. Dolph had in deze film net zoveel (en goed doordachte) dialogen als Drago in Rocky IV.
<0x3E> 5) Het budget was bijna nihil, wat betekent dat deze film niet eens het normale kussen had waarop hij kon terugvallen, zoals andere titels in de vuilnisbak, een budget van 50 miljoen aan effecten en rekwisieten.
<0x3E> Kortom, de regisseur van deze film schijnt de grandeur van een Uwe Boll-productie te hebben nagestreefd. Dat zegt toch wel genoeg, nietwaar?

text_en:
I'm at a total loss when I read the other reviews about this movie. I'm seriously wondering if we all watched the same movie.

Now, what in particular was the points which dragged the movie down?

1) The tempo was god-awful slow.

2) The plot was as original as the 174:th western flick in late 1979.

3) The acting was horrible with the exception of Ben Cross which was the only real actor in this debacle.

4) Dolph had as many (and well thought out) lines in this flick as he did as Drago in Rocky IV.

5) The budget was almost non-existent which means that this film did not even have the normal cushion to fall back on like it's fellow titles in the trash bin, a $50 million effects and props budget.

In short, the director of this movie seem to have aspired to reach the grandeur of an Uwe Boll production. Really says it all, doesn't it?


text: Gavin Hoods THE STOREKEEPER is een mini-meesterwerkje van filmmaken, een korte film zonder dialoog, maar met zeer ontroerende personages, wier gezichtsuitdrukkingen en lichaamstaal het korte werk doen. Een winkelier in Zuid-Afrika doet zijn uiterste best om niet herhaaldelijk te worden beroofd. We weten precies wat er in de loop van het verhaal zal gebeuren, maar we zijn niet bij machte het tegen te houden.

text_en: Gavin Hood's THE STOREKEEPER is a mini-masterpiece of filmmaking, a film short with no dialogue, yet with very moving characters, whose facial expressions and body language make the short work. A storekeeper in South Africa goes to extreme lengths to keep from being repeatedly burglarized. We know exactly what'll happen as the story progresses, yet we're powerless to stop it.


text:
Dit is een van de grappigste korte broeken die ik ooit in mijn leven heb gezien en ik maak er geen grapjes over. Het niveau van pretenties vermengd met <0xC3><0xBC>ber p.c. god-weet-wat, de misleide 'tegen geweld'-boodschap is zo volkomen uit de lucht gegrepen dat je onwillekeurig moet lachen. Hoe die 4-jarigen de metalen stangen hadden kunnen openwrikken waar een 20-jarige misdadiger een hele gereedschapskist voor nodig had, maakt kennelijk geen deel uit van het verhaal. Ik hou ook van de 'wapenleverancier', een niemendalletje maar zeker een metafoor voor (blanke) huurlingen in Zuid-Afrika, samen met zijn slaafse, doorverkochte landgenoot.
'Alsjeblieft, niet doen.' Het publiek mocht heel even denken dat de hoofdpersoon inderdaad zijn leven en eigendommen beschermde die elke nacht werden gestolen. Een pleidooi voor wapencontrole? Of een slimme manier om slim te zijn en je carrière op gang te brengen? Dat moest je zelf maar uitmaken.
SA heeft het hoogste misdaad- en moordcijfer ter wereld. Kunnen we niet allemaal met elkaar overweg? Ha ha ha.

text_en:
This is one of the funniest film school shorts I have ever seen in my life and I jest not. The level of pretentiounsness mixed with uber p.c. god-knows-what, the misdirected "anti-violence" message is just so completely out of left field that you cannot help but laugh. How those 4 year olds could have pried open the metal bars that a 20 year old criminal needed a whole toolbox to do is apparently not part of the issue. I also like the "arms contractor", a Dutchman natch but certainly a metaphor for (white) South African mercenaries along with his servile sellout native sidekick.

Please, don't let the audience think for a second that the main character may have indeed been protecting his life and property which was being burgled every night. A plea for gun control? Or a clever way to be clever and get your career rolling? You be the judge.

SA has the highest crime and murder rate in the world. Can't we all get along? Har har har


text: Dit is een van de weinige <0xE2><0x80><0x93> waarschijnlijk de enige <0xE2><0x80><0x93> films in het genre van de stedelijke jeugd die ik echt kan waarderen. Deze film is net zo rauw en rechttoe rechtaan als de andere films die ik heb genoemd, maar door het verhaal en de acteurs in deze film steekt hij boven de rest uit. Tupac Shakur was uitstekend in zijn rol van Bishop... hij gaf een heel intense en aangrijpende voorstelling. Als je nog overtuigd moet worden van zijn talent, dan zal deze film dat bewijzen. Dit was zonder meer Omar Epps' beste voorstelling, hij was ZEER overtuigend als 'Q'. Terwijl een film als 'Menace 2 Society' alleen maar een staaltje van het bendeleven was, was 'Juice' een staaltje van het bendeleven. Het is een klassieker voor liefhebbers van de hiphopcultuur.<br />*** 1/2 van de sterren.

text_en:
This is one of the few, probably the only film in the urban youth genre, a la 'Boyz in the Hood' and 'Menace 2 Society' that I can truly appreciate. This film is as gritty and true to the life as the other films mentioned, but the story and acting in this film rises it above the rest. Tupac Shakur was excellent in his role as Bishop....he came through with a very intense and harrowing performance. If you need any convincing as to his talent, this film will show that. This was arguably Omar Epps' best performance, he was VERY convincing as 'Q'. Where a movie like 'Menace 2 Society' was just a showcase of the gang life, 'Juice' mixes that with an interesting and true-to-life story. It shows the struggle of black youth in a whole new light; I can't help but feel for Q and his friends because that is something that could happen to anyone. A classic for fans of hip-hop culture.

*** 1/2 out of **** stars.


text: Het is moeilijk te geloven dat Omar Epps nog maar 18 was toen hij deze film maakte & 2pac was nog maar 20, hoe dan ook deze film is in feite een andere stijl van Afrikaanse americaanse films, niet om te laten zien dat iedereen in die buurt met wapens omgaat, maar 2pacs persoonlijkheid had een verbazingwekkende verandering in deze film, hij was zo realistisch & zijn acteerwerk is gewoon geweldig. Dit is Omar Epps & 2pacs debuut in films & ze gedroegen zich allebei heel natuurlijk. Deze film is veel overtuigender & realistischer dan Hoger Onderwijs, het viel me echt op dat 2pac in de meeste van zijn films een uitstekende e.g. is. Ik geef deze film een 8,5 op een schaal van 10.

text_en: Its hard to belive that Omar Epps was only about 18 while shooting this film & 2pac was only around 20, anyways this movie basically is a different style of african american movies, not showing that everyone in the hood deals with guns, but 2pacs personality had an amazing change in this movie, it was so realistic & his acting is just great. This is Omar Epps & 2pacs debut in movies & both acted very natural. This movie is a lot more convincing & realistic than Higher Learning, ive actually noticed that 2pac is an excellent most of his movies r heaps good e.g. Above the rim, gridlock'd & Gang Related. Anyways i was surprised at how good this film was. I rate this movie 8.5 / 10


text:
Juice is een stedelijk drama dat zich afspeelt in het begin van de jaren negentig van de twintigste eeuw in New York City. Het is het verhaal van vier vrienden die elk hun best doen om op de een of andere manier respect te winnen in de buurt. Q(Epps), Raheem (Kain), Steel (Jermaine...) en Bishop (The Late? Tupac) hebben een goede chemie als de groep vrienden die onderweg wat rekwisieten willen verdienen. De uitmuntende optredens waren van Tupac en Epps. Er zijn veel cameo's van beroemde hiphopsterren in de film. Het verhaal is goed en er zijn veel gedenkwaardige zinnen voor degenen die van dit genre houden.
De filmografie van Dixon geeft je het gevoel van Harlem in die periode. Dit wordt een klassieke hiphopfilm met een geweldige soundtrack. Al met al is deze film een must voor wie van het genre houdt, en een goede manier om iemand op te pikken als je niet zo dol bent op dit soort films.

Peace,

Buggieblade.

text_en:
Juice is an urban drama set in early 90's New York City. It is the story of four friends who each look to gain respect in the neighborhood one way or another. Q(Epps), Raheem (Kain), Steel (Jermaine ...), and Bishop (The Late? Tupac)have good chemistry as the group of friends looking to earn some props around the way. The standout performances were from Tupac and Epps. There are many cameos by famous hip-hop celebrities in the film. The story is good and there are many memorable lines for those who enjoy this genre.

The cinematography by Dixon gives you the feel of Harlem during that era. This will go down as a classic hip-hop film with a great soundtrack. All-in-all this film is a must have if you are a fan of the genre, and a decent pick-up if you are not particularly fond of these types of films.

Peace,

Buggieblade


text: Wauw, wat een herinneringen. Dit is een van mijn favoriete hiphopfilms. Ik ben ook een Tupac-fan en ik kan eerlijk zeggen dat toen ik deze film voor het eerst zag... Ik had een hekel aan Tupac omdat hij het personage van de 'bisschop' zo echt maakte... Een beetje te echt... Sommigen zeggen dat Pacs problemen begonnen nadat hij deze film had gemaakt... Dat hij het personage uitleefde... Als ik er nu, nu ik ouder ben, op terugkijk, denk ik dat het personage hem hielp iets van de duisternis in zijn verleden los te laten. Ik mis Tupac... Als ik naar die verwaterde rappers kijk... 50 Cent dus... en hoe hij er nog steeds is... Het vertelt me dat mensen proberen de leegte van Pac te vullen... Er zal nooit een andere Pac zijn... Geloof me alsjeblieft... Hoe dan ook... Ik heb de film kortgeleden weer gezien en hij is geweldig, de muziek en de sfeer en de bewegingen van de film zijn grof en eerlijk. Het laat echt zien hoe kleine situaties in de onderwereld grote problemen kunnen worden. Pac was uitstekend en rauw. Omar Epps was ook uitstekend. Ik ben dol op de film... Hij wordt nooit oud.<br />LS MahoganyGirl.com.

text_en:
Wow, the memories. This is one of my favorite hip hop flicks. I'm also a Tupac fan and I can honestly say when I first saw this movie.. I hated Tupac because he made the "bishop" character so real... A little too real.. Some say Pac's problems started after he made this film...That he was living out the character... Looking back on it now as I'm older I think the character helped him release some of the darkness in his past. I miss Tupac.. When I look at these watered down rappers ... i.e. 50 Cent.. and how he's still around.. It tells me people are attempted to fill the Pac void.. There will NEVER be another Pac.. Please believe it.. Anyway...I watched the move again recently and it's great the music and the vibe and movement of the film is gritty and honest. It really shows how small situations in the hood can become a big problems.. Pac was excellent and raw. Omar Epps was excellent as well.. I love the movie...It never gets old.

LS MahoganyGirl.com


text: Macht... Respect... GELD. Hoe ver wil je gaan om het te krijgen? _Sap_ is een geweldig verhaal over vier vrienden uit Harlem die hunkeren naar het respect op de straten die ze _sap_ noemen. De vrienden zijn het zat om te vluchten voor bendes, de politie, bewakers, enzovoort. Ze besluiten dat ze het recht gaan verdienen om door de straten te lopen die ze vinden dat ze moeten lopen. Dus besluit de bende van vier een pistool te pakken en de plaatselijke winkel te overvallen. En dan breekt de hel los...? Ik wil het niet voor je bederven. Er komt een geweldige cast in voor van Omar Epps, Tupac Shakur, Samuel L. Jackson en koningin Latifah. Ga die film zo snel mogelijk huren. Wacht maar af tot je het kunt kopen.

text_en: Power...Respect...JUICE. How far will you go to get it? Juice is a great story about four Harlem friends who crave the respect on the streets they call juice. The friends are tired of running from gangs, the police, security guards and so fourth. They decide they are going to earn the right to walk the streets they feel they should. So the gang of four decide to grab a gun and stick up the local convenient store. And all havoc breaks loose....? I don't want to spoil it for you. Includes a great cast of Omar Epps, Tupac Shakur, Samuel L. Jackson, and Queen Latifah. Go out and rent this movie as soon as you can. Wait scratch that go buy it as soon as you can.


text: De topprestaties van Epps en Shakur maken deze film interessant om naar te kijken. Het verhaal is nogal alledaags: een straatbende die de misdaad in gaat op zoek naar kicks, zelfvertrouwen en'sap' (of macht). Shakur is de mafkees die de weg wijst in een neerwaartse spiraal, erop gebrand betrokken te raken bij elke krankzinnige onderneming en zijn voorzichtiger vrienden met zich mee te sleuren. Epps is de brave jongen die het gettoleven hoopt te ontvluchten door middel van zijn dj-kwaliteiten. De twee hoofdrollen, met name die van Epps en Shakur, en de cameo's van koningin Latifah en Samuel L. Jackson, de gespannen sfeer en het grappige, dikke script werken allemaal in hun voordeel, maar een gebrek aan originaliteit en een nogal middelmatige afloop maken het iets minder origineel. Maar het is de moeite waard om te kijken als het jouw scène is.

text_en: Top performances from Epps and Shakur make this film watchable, the story a fairly mundane one of street youth gangs drifting into crime in search of kicks, streetcred and "juice" (or power). Shakur is the nutter who leads the way on a downward spiral, eager to get involved in any crazy venture and leading his more cautious friends down with him, Epps the good kid hoping to escape the ghetto life through his DJing skills. Uniformly good acting especially from the two leads, cameos from Queen Latifah and Samuel L. Jackson, tense atmosphere and a funny, slang-heavy script all act in its favour, but a lack of originality and a rather mediocre ending bring it down a notch or two. Worth a look if it's your scene though.


text: Juice is een van de beste zwarte misdaadfilms uit die tijd. Hij wordt gepresenteerd door wijlen Rapper Tupac in een verrassend goed optreden. Van alle rappers zou ik zeggen dat 2pac de beste acteur van het stel is. Ice Cube is ook een goede acteur, DMX, 50 Cent en Snoop zijn oké. Omar Epps geeft een goed optreden, en houdt een paar geweldige toespraken op het politiebureau. Juice vertelt het verhaal van de levens van 4 tieners in Harlem. Als er een overval misgaat, komen ze terecht in een moordonderzoek. Er zitten een paar geweldige Hip Hop-liedjes in deze film. Speciaal optreden van Samuel L. Jackson en Queen Latifah. Dit is het horloge wel waard, als je van actiefilms houdt.

text_en: Juice is one of the Best Black Crime (Hood) movie of its time. Starring the late Famous Rapper Tupac in a surprisingly great performance. Out of all the rappers, i would say 2pac is the Best Actor out of the lot. Ice Cube is another good actor, DMX, 50 Cent and Snoop are OK. Omar Epps gives a good performance, who delivers some great speeches at the police station questioning. Juice tells the story of the lives of 4 teens in Harlem. After a robbery goes wrong, they end up in a murder investigation. There are some great Hip Hop tunes in this movie. Special appearance from Samuel L Jackson and Queen Latifah. This is worth the watch, if you enjoy your action movies.


text:
Dit is een van mijn favoriete films. Hij is nooit een kassucces geweest, als ik het me goed herinner, maar ik zou hem iedereen aanbevelen. De echte schoonheid van deze film ligt in de hardheid van de wereld die hij afbeeldt, donker, doolhofachtig en gewelddadig, en de manier waarop de personages zowel met deze omgeving in botsing komen als haar weerspiegelen. Ongefilterd en realistisch voelen we de grimmigheid van deze straten in Harlem, die scherp contrasteert met het leven in de jongemannen die ze bewandelen. Ze zijn een bende, broeders, en ze tonen een liefde die alleen echt begrepen wordt door degenen die op dezelfde manier door de maatschappij worden afgewezen.
Sap: het is het doel van hun lusten en de oorzaak van hun val. In de straattaal betekent het macht en respect, en de belichaming ervan ligt in het simpele bezit van een pistool. Dit pad bewandelen, dit werktuig oppakken, zal voor iedereen van de bemanning ijzingwekkende gevolgen hebben.
Het is een verbijsterend genoegen om te zien hoe Bishop (met een verontrustende intensiteit gespeeld door Tupac Shakur) zijn toch al dunne laagje moraliteit, dat door zijn bemanning aarzelend op zijn plaats wordt gehouden, volledig wegvreet... en de mensen om hem heen verdoemt. Omar Epps' Q is er net zo aan toe. Hij worstelt tevergeefs tegen de nachtmerrie die zijn wereld is geworden, tegen het oordeel van de richel die in zijn toekomst opdoemt. Terwijl hun wereld om hen heen instort, moeten Bishop, Q, Raheem en Steel de keuzes die ze hebben moeten maken. Rakim zei het het beste: 'Laten we eens kijken of ze de richel kennen.'

text_en:
This is one of my favorite movies. It never was big box-office success if i remember correctly, but I would recommend it to anyone. The real beauty of this movie is found in the harshness of the world it portrays, dark, maze-like, and violent, and the way the characters both clash with and reflect this environment. Unfiltered and realistic, we can feel the griminess of these Harlem streets, starkly contrasted by the life in the young men that walk them. They're a crew, brothers, and they display a love only truly understood by those similarly rejected by society at large.

Juice: it's the goal of their lusts and the cause of their fall. In the street vernacular it means power and respect, and is embodied largely in the simple possession of a gun. To take this path, to take up this tool, will hold dire consequences for every one of the crew.

It is an engrossing pleasure to watch Bishop (played with disturbing intensity by Tupac Shakur) as his already thin shell of morality, held tentatively in place by his crew, erodes completely away... spelling doom for those around him. Equally gripping is Omar Epps' Q, struggling vainly against the nightmare his world has become, the judgment of the ledge looming in his future. As their world falls around them, Bishop, Q, Raheem, and Steel must come to terms with the choices they've made, the darkness they have embraced, and the consequences of power misused. Rakim said it best: Let's see if they know the ledge.


text: Dit was een uitstekende film. Ik kan nooit vergeten hoe ik me voelde toen ik Tupac voor het eerst als acteur zag; ik was er helemaal ondersteboven van. De rol die hij speelde was absoluut overtuigend, ik was er doodsbang voor en tegelijkertijd gebiologeerd. Ik geloof dat deze film absoluut een ijzingwekkende realiteit was over de trots van het getto op respect en macht. Als je in het getto woont, schildert de maatschappij je automatisch af als iemand uit de lagere klasse, maar deze film bracht de queeste tot leven van 4 jongemannen die een naam voor zichzelf wilden hebben en niet alleen maar een statisticus of een gezicht in de menigte wilden zijn. Helaas bleven ze aan het eind van hun reis een statisticus.

text_en: This was an excellent movie. I can never forget how I felt when I first saw Tupac as an actor; it completely blew me away. The role he played was definitely convincing, it left me terrified and mesmerized at the same time. I believe this movie was definitely a chilling reality about the ghetto's pride in respect and power. When your living in the ghetto, society automatically paints you out to be a low class individual, but this film brought to life the quest of 4 young men who wanted a name for themselves and did not just want to be another statistic or face in the crowd. Unfortunately the end of their journey left them as another statistic.


text: Spike Lee-cinematicus Ernest Dickerson (hij maakte Spikes eerste 6 films) maakt een stijlvol, duister debuut in het tienerdrama 'Juice' uit 1992. Het verhaal, dat zich afspeelt in Harlem, beschrijft het leven van 4 vrienden (onder wie Tupac Shakur in een groots debuut) die uit de problemen proberen te blijven. 'Q' is een aspirant-dj die zijn uiterste best doet om clean en uit de buurt van gevaar te blijven. Steel is een mollige knul die niets anders wil dan plezier maken. Raheem, een tienervader, fungeert als de evenwichtige leider en vredestichter, en Bishop is een heethoofdige voetzoeker die maar al te graag de strijd wil aanbinden met de buurtbende (hoewel deze 4 zich niet gedragen als een bende en zichzelf ook niet als een soort bende beschouwen). Algauw breekt er een conflict uit als ze de plaatselijke slijterij beroven op zoek naar'sap' (macht, respect) en er een oorlog uitbreekt tussen Q en Bishop. Q had zich waarschijnlijk liever gericht op een aanstaande dj-wedstrijd, maar Bishop heeft andere plannen.<br />Dickersons regisseursstijl is gelikt en uitgebalanceerd, zijn camera- en montagevoorkeur is niet zo openlijk en openlijk als die van Spike Lee, maar hij weet precies waar hij de camera voor elke scène moet neerzetten (de doorsneden van de politieverhoren zijn het dynamischst, beter dan die van 'De verdachte', en ze lopen ook drie jaar voor op die film). Dickerson kiest er ook voor om de voor de hand liggende route te vermijden die bij dit soort films wordt verwacht en zorgt voor een trieste, sombere afloop. De film is doorspekt met het uiterlijk, de geluiden en de sfeer van het begin van de jaren negentig (een uitstekend tijdperk voor die'stadsfilms' als je het mij vraagt), kleurige kleding, een uitstekende hiphopsoundtrack en sombere neonverlichting. Als dit je smaak is, kan ik je ook Bill Dukes even krachtige _Deep Cover_ aanbevelen (ook uit 1992). Het is jammer dat Dickersons verdere inspanningen deze vermakelijke première niet hebben weten te overtreffen.

text_en:
Spike Lee cinematographer Ernest Dickerson (he shot Spike's first 6 films) makes a stylish, dark debut with the 1992 teen drama "Juice". Set in Harlem, the story chronicles the lives of 4 friends (including Tupac Shakur in a strong debut) trying to stay out of trouble. 'Q' is an aspiring DJ who holds fierce all his intentions to stay clean and away from danger. Steel is a chubby homeboy who wishes for nothing other than to have fun. Raheem, a teenage father, serves as the level-headed leader and peace keeper, and Bishop is a hot-headed firecracker eager to start war with the neighborhood gang (although these 4 don't behave like or consider themselves any sort of gang). Soon enough, trouble erupts when they rob the local liquor store in search of "juice" (power, respect) and a war erupts between Q and Bishop. Expectedly, Q would rather focus on an upcoming DJ contest but trash-talking Bishop has other plans.

Dickerson's directorial manner is sleek and balanced, his camera and editing preferences are not as out there and in-your-face as Spike Lee, yet he knows exactly where to put the camera for each scene (the cross-cutting police interrogation sequence is most dynamic, better than that of "The Usual Suspects" and it pre-dates that film by 3 years as well). Dickerson also chooses to avoid the obvious route expected in these kinds of films and delivers a sad, somber ending. The film is stamped hard with the look, sound and feel of the early 90's (an excellent era of those "urban" films if you ask me), colorful clothing, an excellent hip-hop soundtrack and murky neon lighting. If this is up your alley, I also suggest Bill Duke's equally powerful "Deep Cover" (also from 1992). It's too bad that Dickerson's further efforts have not topped this engaging premiere.


text: Deze film is een verontrustende, maar aangrijpende thriller over het leven van vier jongeren die dag in dag uit doelloos rondzwerven, op zoek naar mannelijkheid en zelfrespect. De film geeft een realistisch beeld van het straatleven in een ruige buurt, waar gezinnen hun best doen om jonge tieners op school te houden en uit de problemen te houden. Familiedruk, kleine criminaliteit en geweld bepalen het leven van de hoofdpersonen, en de verleiding van een vuurwapen en de macht van het wapen leiden tot een krachtmeting tussen de onwillige Omar Epps en de psychotische Tupac Shakur. De jonge mannen maken gedurende het hele verhaal een machoreis, waarbij ze het opnemen tegen rivaliserende bendes, de politie, autoriteitsfiguren en elkaar. De film gaat niet in op de plaag van drugs en dealers, maar gaat in plaats daarvan in op de volwassenwording van zwarte jongeren in een stedelijk oorlogsgebied en de vele valkuilen die ze tegenkomen als ze de volwassenheid naderen. Samuel L. Jackson en koningin Latifah zijn geweldig in bijrollen en de film heeft een hippe hiphopsoundtrack die bijdraagt aan het tempo van een solide misdaaddrama.

text_en: This picture is a disturbing but gripping urban thriller that details the lives of four youngsters who drift aimlessly day by day in search of manhood and self-respect. The film offers a realistic slice of street life in a rough neighborhood where families struggle to keep young teens in school and out of trouble. Peer pressure, petty crime and violence mark the lives of the principals and the lure of a gun and its power result in a showdown between the reluctant Omar Epps and the psychotic Tupac Shakur. The young men are on a macho trip throughout the story, squaring off with rival gangs, the police, authority figures and each other. The movie doesn't dwell on the scourge of drug use and pushers but instead essays the coming of age of black youths in an urban war zone and the many pitfalls they encounter as they approach adulthood. Samuel L. Jackson and Queen Latifah are great in supporting roles and the movie has a nifty hip-hop soundtrack that adds pace to a solid uptown crime drama.


text:
Ik heb heel wat films gezien in mijn leven, en ik heb ze zelfs bestudeerd als literatuur op de universiteit, maar niets had me kunnen voorbereiden op hoe ongelooflijk slecht dit stuk cinematografische drek was... en dat betekent dat het drek een slechte naam geeft! De regels schrijven voor dat ik geen lagere score mag geven dan 1, maar geloof me, als ik lager kon gaan, zou ik dat doen.
Mijn vriend Tommy en ik hadden net 'Boyz 'N The Hood' en 'Menace 2 Society' gehuurd en vonden ze absoluut verbluffend! We waren geschokt, en op een goede manier. Dus we dachten dat 'Juice' even intens zou zijn. Nee. De eerste 20 minuten hebben we het niet gehaald, want toen moesten we hem uitzetten. We konden niet...' Ik begreep niet de helft van wat de personages zeiden; misschien waren we beter af geweest als we een of ander oeroud rap-jargon hadden gekend, want de gesprekken waren volkomen onbegrijpelijk voor ons. Ik bedoel, we begonnen ons af te vragen of deze film niet ondertiteld had moeten zijn.
En alsof dat nog niet erg genoeg was, zag 'Juice' er op een zuiver professioneel niveau uit alsof hij door amateurs was opgenomen! Ik bedoel, serieus, hoe realistisch moeten we deze film nemen als in één scène (die zich in een restaurant afspeelt, als ik het me goed herinner) de megafoon niet één keer, maar twee keer in het beeld terechtkomt! Of was het drie keer? En wie bediende hem eigenlijk? Het was maar de helft van een gesprek tussen twee figuren in een hokje... en ze zaten vlak naast elkaar! We hoorden één vent prima; de andere klonk alsof hij zat te mompelen. Dat was het moment waarop Tommy en ik er zo hard om moesten lachen dat we de film uitschakelden en meteen terugreden naar de videotheek om te kijken of we het geld terug konden krijgen.
Als je ook maar <0xC3><0xAD>éts van film weet, blijf dan uit de buurt van 'Juice'! Ik ben bepaald geen expert, maar ik weet genoeg om te zeggen dat 'Juice' naar mijn mening niets minder dan verrot is.

text_en:
I've seen a LOT of movies in my time, and have even studied them as literature in university, but nothing could have prepared me for just how incredibly bad this piece of cinematic dreck was... and that's giving dreck a bad name! The rules dictate that I cannot give a lower score than 1, but trust me, if I could go lower, I would.

My friend Tommy and I had just rented "Boyz 'N The Hood" and "Menace 2 Society" and found them absolutely stunning! We were shocked, and in a good way. So we figured "Juice" would be equally as intense. Nope. We never made it through the first 20 minutes before we had to shut it off. We couldn't understand HALF of what the characters were saying; maybe we'd have been better off if we knew some gansta rap slang, because the conversations made absolutely no sense to us. I mean, we started to wonder if maybe this movie should've been made with subtitles.

And if that weren't bad enough, on a purely professional level, "Juice" looks like it was shot by amateurs! I mean seriously, just how real are we supposed to take this movie when in one scene (set in a diner, if I recall correctly), the boom mic dips into the picture frame, not once, but twice! Or was it three times? And who was operating it, anyway? It only picked up one half of a conversation between two characters in a booth... and they were sitting right next to each other! We heard one guy just fine; the other sounded like he was mumbling. This was the point when Tommy and I were laughing at it so hard, we shut the movie off, and immediately drove back to the video store to see about getting a refund.

If you know ANYTHING at all about film, then STAY AWAY from "Juice"! I'm far from being an expert, but I know enough to state that in my opinion, "Juice" is nothing short of putrid.


text:
In grote lijnen. Deze film zou best eens echt kunnen blijken te zijn <0xE2><0x80><0x93> verdomme, het zou me niet verbazen als zoiets al ergens in de wereld is gebeurd (waarschijnlijk wel).
Ik en mijn zus hebben deze film aan ons broertje laten zien omdat hij een paar keer is betrapt op het stelen van spullen uit het familiebedrijf <0xE2><0x80><0x93> dus hebben we hem deze laten zien en hij vond het best leuk, totdat de moord kwam. En we zagen het in zijn ogen, hij begon te denken: stel dat... dat ik het was.
Wat zo geweldig was aan de film, was dat hij niet te voorspelbaar was en ook niet zo ingewikkeld dat een veertienjarige hem niet kon volgen. Nadat we de film hadden gezien, vertelden we hem hoe een eenvoudige diefstal kan leiden tot steeds meer misdaad en uiteindelijk <0xE2><0x80><0x93> dat je leven je wordt afgenomen.
Dus niet alleen was het leuk <0xE2><0x80><0x93> ik vond het ook nogal leerzaam.

text_en:
Basically. This movie could easily turn out to be real - hell, I won't be surprised if something like this has already HAPPENED somewhere in the world (most likely it has).

Me and my sister showed this movie to our little brother because he's been caught stealing SEVERAL times from the family business - so we made him watch this and he rather-ed enjoyed it until the killing came along. And we could see it in his eyes, he did begin to think 'what if... that was me'.

What was great about the movie is that it wasn't too predictable nor was it too complex to for a 14 year old to follow.

After watching the movie we lectured him about how a simple theft can lead to more and more crime, and eventually - your life being taken away.

So, not only was it enjoyable - I it was also rather educational.


text: Deze film was vuur, de acteurs waren absoluut zo ziek als de pest. Dopefilms zoals deze komen niet meer uit. Ze hadden geen betere acteurs kunnen kiezen voor de rollen die in deze film worden gespeeld. Het was een perfecte demonstratie van het leven & de tijden van dit tijdperk. Het acteerwerk was op het juiste moment & de psychologische ontwikkeling van een man die gek werd (2pac) was fantastisch, ik ben dol op deze film en de soundtrack. 100% up & down, de film was ziek. Ik heb deze film meer dan 20 keer gezien & het wordt nooit wat. Ik wou alleen dat de film langer had geduurd. Het enige wat ik in deze film zag wat echt verkeerd was, was aan het eind als Q de loper vasthoudt en probeert te voorkomen dat hij valt... Als je heel goed kijkt, zie je dat de armen van de loper wit zijn... _lol_. Ze hadden op zijn minst een zwarte stuntman kunnen uitkiezen, ik lach elke keer als ik het zie. Maar afgezien daarvan is de film ziek & de moeite waard.

text_en: This movie was str8 fire, its mos definitely was ill as hell. Dope movies like this don't come out no more. They couldn't have picked better actors to play the roles given in this flick. It perfectly exhibited the life & times of this era. The acting was on cue & the psychological progression of a man going mad(2pac) was amazing, i love this movie and the soundtrack. 100% up & down, the movie was Ill. I watched this movie over 20 times & it never gets old. I only wish the movie could have been longer. The only thing i caught in this movie that was really wrong was at the end when Q is holding bishop trying to prevent him from falling...If you look very closely you'll see bishops arms is white..lol. They could have at least picked a black stunt man i laugh hard every time i see it. But other than that the movie is sick & worthwhile.


text:
Deze film is heel ontroerend en krachtig. Ik heb niet veel gedeelten gezien, waar hij zwak was. Sommige gedeelten bezorgden me echt de rillingen en ik had het gevoel dat ik midden in de actie zat en bang was dat ik zelf zou worden neergeschoten.
En het gaf me ook het gevoel dat ik de persoon van Tupac Shakur vanuit een ander perspectief bekeek. Hoewel het'maar' een film is, laat hij je denken dat hij echt gek is en als je zijn pad kruist, zal hij je uit de weg ruimen.
Ik ben dol op 2Pac als rapper en dit was zijn eerste film die ik heb gezien en ik moet zeggen dat de film precies aan mijn verwachtingen voldeed, als je het over kwaliteit hebt. '
Aan het eind wil ik er alleen nog aan toevoegen dat ik echt blij ben dat ik ben opgegroeid in een gelukkig huis in een tamelijk rustige buurt!
Ik beveel dit iedereen aan. Het is de moeite waard om ernaar te kijken.

text_en:
This movie is really moving and powerful. I haven't noticed many parts of it, where it was weak. Some parts really gave me the creeps and I felt like I was there in the middle of the action being afraid I would get shot myself.

Plus it made me look at the person of Tupac Shakur from another point of view. Though it's "only" a movie, he makes you think that he's actually crazy and if you cross his path, he'll take you out.

I love 2Pac as rapper and this was his first movie I've seen and I have to say that the film did fulfill exactly what I thought it would be, when talking about it's quality.

At the end I just want to add that I'm really glad I have grown up in a happy home in a rather quiet neighborhood!

I recommend this to all. It's worth watching it.