text: De oorspronkelijke twee Hellraiser-films zijn absolute klassiekers, en hoewel ik de onstuimige derde film wel aardig vond <0xE2><0x80><0x93> had ik eigenlijk liever dat ze na Hellbound ophielden met vervolgen maken. Je kunt echt geen post-Hellbound- vervolgen verwachten met iets dat op een goede film lijkt, en dat geldt meer dan ooit voor de films die door Rick Bota worden geregisseerd. De eerste film die ik van hem zag was het achtste deel, Hellworld, en die beschouw ik niet al te hoog <0xE2><0x80><0x93> maar het is zeker de beste die hij heeft gemaakt. Hellseeker ziet de terugkeer van Ashley Laurence in de serie in de rol van Kirsty, en het goede nieuws is dat ze nog steeds dat charmante, knappe uiterlijk heeft dat haar rol in de eerste twee films zo goed maakte. Maar het goede nieuws houdt daar op, net als bij de waardeloze zevende rol: Hellseeker ziet Rick Bota weer in saai, mysterieus gebied. In het complot wordt Laurence in de eerste paar seconden vermoord, en dan volgen we haar man (gespeeld door iemand die Dean Winters heet) terwijl de wereld om hem heen op zijn kop wordt gezet. Hij is omringd door sletterige vrouwen, en de politie denkt dat hij zijn vrouw heeft vermoord... misschien is hij in de hel...<br />'Wat?' Het ergerlijke aan deze film is dat ergens onder het rommelige scenario een vrij goede plot schuilgaat. Als de film zich in de laatste tien minuten eindelijk openbaart, zijn de korte scènes die alles bij elkaar brengen stukken beter dan de rest van de film, en ik vraag me af waarom de schrijvers hebben besloten om de film te laten werken op basis van de standaard hallucinerende plot terwijl er een veel duisterder, veel interessanter en vooral veel relevanter verhaal achter de coulissen ligt te wachten. Het is duidelijk dat degene die de leiding heeft over deze nieuwe Hellraiser-films geen moer geeft om de serie en de fans... maar wat er wel toe doet is... ' Het zou logisch zijn als, als er een goede film werd gemaakt, het gerucht de ronde zou doen en er uiteindelijk meer winst zou worden gemaakt. Het is eigenlijk een enorme schande, want de oorspronkelijke Hellraiser verdient beter dan dit soort rotzooi. Hoe dan ook, de film is saai, de hoofdpersonen zijn nauwelijks angstaanjagend en zelfs het beste deel van de film <0xE2><0x80><0x93> namelijk de laatste tien minuten <0xE2><0x80><0x93> wordt achtervolgd door het feit dat de film een miljoen keer beter had kunnen zijn. Over het geheel genomen is deze film, tenzij je een echte harde fan van de serie bent, echt geen anderhalf uur van iemands tijd waard.

text_en:
The original two Hellraiser films are absolute classics, and while I quite liked the boisterous third part - I'd really rather they stopped making sequels after Hellbound. You really can't go into any post-Hellbound sequel expecting anything resembling a good film, and that is truer than ever when it comes to the ones directed by Rick Bota. The first film I saw from him was the eighth part, Hellworld, and I don't rate it too highly - however, it's certainly the best one he's done. Hellseeker sees the return of Ashley Laurence to the series in the role of Kirsty, and the good news is that she still has the charming good looks that made her role in the first two films so good. The good news stops there, however, as just like the rubbish seventh part; Hellseeker sees Rick Bota in dull mystery territory once again. The plot sees Laurence killed in the first few seconds, and we then follow her husband (played by someone called Dean Winters) as the world around him is turned on its head. He's surrounded by slutty women, and the cops think he killed his wife...maybe he's in hell...

What's really annoying about this film is that buried somewhere beneath the messy screenplay, is the grounds for a fairly good plot. When the film finally reveals itself in the final ten minutes, the short sequences that put everything together are miles better than the rest of the film, and it makes me wonder why the writers decided to make the film work from the standard hallucination filled plot when there's was a far darker, much more interesting and, most of all, far more relevant to the series, story waiting in the wings. It's obvious that whoever's in charge of these new Hellraiser films doesn't give a damn about the series and the fans...but what doesn't make sense is that, if a good one was made, word of mouth would get round and more profit would eventually be made. It's a massive shame really, as the original Hellraiser deserves better than crap like this. Anyway, the film is boring, features hardly any horror and even the best part of the film - namely the last ten minutes - is dogged by the fact that the film could have been a million times better. Overall, unless you're a real hardcore fan of the seriesthis really isn't worth ninety minutes of anyone's time.


text: Ik ben een fan van _Hellraiser_, mijn favoriet was _BloodLines_, en dat had het einde moeten zijn. Alle spin-offs van de nieuwe _Hellraiser_ zijn een grote teleurstelling. Het is niet leuk meer om naar te kijken. Ik raad je aan om in plaats daarvan naar 'de ruggegraat van de duivel' te kijken.

text_en: I'm a fan of Hellraiser, my fav was Bloodlines, and it should have been the end. All the spin offs of the new hellraisers are a big dissapointment. It's no longer fun to watch. I recommend seeing "the devils backbone" instead.


text: Ik hou van zombiefilms, en ik hou van Japanse films, maar deze was gewoon te amateuristisch. Het acteerwerk ging van kwaad tot erger, en soms werd het zo erg dat je je niet meer op de film kon concentreren <0xE2><0x80><0x93> je moest stoppen en je verbazen over een bijzonder slechte tekst, je afvragen waarom die niet werd geschrapt en of die acteur misschien een financier voor de film was. Om eerlijk te zijn, deden de Japanse acteurs het in het algemeen veel beter dan hun Amerikaanse tegenhangers. Het was zo erg dat ik niet verder kon kijken, maar het was zo erg dat ik wist dat ik er nooit meer naar zou kijken.

text_en:
I like zombie movies, and I like Japanese movies, but this one was just too amateurish. The acting went from bad to worse, at times getting so bad you couldn't concentrate on the movie - you had to stop and marvel at a line delivered particularly badly, wondering why it wasn't edited out and if that actor was possibly a funding source for the movie. To be fair, the Japanese actors, in general, did a much better job than their American counterparts.

For a better example of the Japanese zombie movie, see Bio Zombie. That at least has a decent level of humor. Junk had little to no humor, indicating that they took the movie a little too seriously. It wasn't so bad that I couldn't finish watching, but it was so bad I knew I'd never watch it again.


text:
Junk is your ticket! Het komt er allemaal op neer waar je naar op zoek bent in een zombiefilm.
Voordat je erover nadenkt, moet je jezelf afvragen waarom je naar zombiefilms kijkt. Als je van de zombiefilms van Romero houdt, omdat er in een nachtmerrieachtige visie stiekem commentaar wordt geleverd, dan hoef je je daar geen zorgen over te maken. Als je een spetterende fan bent die zich niet druk maakt om kleine dingen als plot, acteerwerk of een budget voor een film, dan is Junk je ticket!
In _Gangoria_ verklaarde de regisseur dat _Van schemering tot dageraad_ een grote invloed had en dat kun je zien aan de structuur van de film. De plot begint met weinig te maken te hebben met zombies, maar met Japanse gangsters en dieven die betrokken zijn bij een juwelendiefstal. Ze zijn van plan de juwelen te verkopen op het terrein van een fabriek waar Japanse wetenschappers en het Amerikaanse leger de speciale saus voor ondoden ontwikkelen.
Tjonge, wat een slechte zombiefilm. Natuurlijk is dat misschien precies wat je zoekt. Ik kan respect hebben voor wat er is gedaan voor het geld dat ze hadden. Sommige momenten zijn best wel effectief.
<0x3E><0x3E> Sluipmoordenaars.
<0x3E><0x3E> En dan de spoilers. Naakte zombies, alleen de hoofdrolspeelster is een zombie. Als ze intelligent genoeg is om de kernkop uit te schakelen (aangekoppeld aan een knappe, macho-uitziende pc) denk ik dat ze het wel voor elkaar zou hebben gekregen om wat kleding te krijgen. Als de Japanse wetenschapper beseft dat de intelligente zombie zijn vrouw is, begrijp ik waarom de regisseur ervoor koos om beelden van hen samen te laten zien. Ik weet niet precies waarom hij dat bleef doen nadat ze had geprobeerd zijn vlees op te eten.
De personage Akira kreeg een mes in zijn voet, maar na 20 minuten lijkt het te zijn genezen. En de 'enorme' van de Amerikaanse acteurs. Hoe houterig konden ze de dialogen maken. Al dat gezegde 'junk' is oke, als je nagaat met hoeveel geld het was gemaakt.

text_en:
Junk

Before considering with you should give 91 minutes of your life to junk you need ask yourself why you watch zombie movies. If you love the Romero zombie movies for there sly commentary hidden in a nightmarish vision well don't bother. If you are a splatter fan that doesn't really mind little things like plot, acting or a budget on a film Junk is your ticket! It all comes down to what you are looking for in a zombie film.

In fangoria the director stated that From dusk til dawn was a big influence and you can see that in how the film is structured. The plot starts off with little to do with zombies but with Japanese gangsters and thieves involved in a jewelry heist. To bad they intend to sell the jewels on the site of factory where Japanese scientists and the U.S. military develop Herbert west's special sauce for undead making.

Boy this is one bad zombie movie. Of course that maybe exactly what you are looking for. I can respect what was done for the money that they had. Some moments are sorta effective.

****spoilers****

On to the spoiler comments. Naked zombies, only the lead woman zombie. If she is intelligent enough to turn off the nuclear warhead(connected to a pretty chaeap-ass looking PC) I think she could have mastered getting some attire. When the Japanese scientist realizes the intelligent zombie is his wife I understand why the director choose to flash to pictures of them happy. I am not sure why he continued to after she started trying to eat his flesh.

The character Akira, had his foot stabbed but after 20 minutes it seems to have healed. And the American `actors'Christ. How wooden could they make dialogue. All that being said Junk is ok considering what amount of money it was made with.


text:
Deze film was afschuwelijk en saai, en dat zeg ik uit de mond van iemand die graag naar'saaie' zonnedansfilms kijkt. In de eerste plaats verwachtte ik veel meer bloed. dat was er nauwelijks. Het begon niet slecht omdat er yakuza's waren die een beetje grappig deden, maar daarna ging het bergafwaarts vanaf het moment dat de hoofdpersonen de fabriek in gingen.
Deze film was saai.
Ik vind het vreselijk om zo'n lage score te geven voor een film, 4/10, maar ik moest wel. Van alle arische horrorfilms die ik heb gezien, is dit verreweg de ergste.

text_en:
this movie was awful and boring, and this is said from a person who loves to watch many what other people would call 'boring' sundance films. first of all, i was expecting way more gore. there was barely any. it didn't start out to bad at the beginning since there were yakuzas acting sort of funny but then it went downhill from when the main characters went into the factory.

this movie was dull. i hate to rate a movie so low, 4/10 but i just had to. out of all the asian horror cinema i have seen, this is by far the worst.


text: In de loop van de late 18e eeuw heeft een grote Japanse koorts de helaas niet ingeënte westelijke naties overspoeld als een zwerm Afrikaanse dodelijke bijen van Irvin Allens archetypische klassieker met dezelfde naam, die onder andere leidde tot de myriade van Franse impressionistische werken en Gilbert en Sullivans _The Mikado_, dat in alle opzichten even Japans is als de taart van Shepard <0xE2><0x80><0x93> en daarvoor staan we voor altijd bij meneer Gilbert en meneer Sullivan in het krijt. Nu, met veel van de recente importen van Japan, is de cirkel van het ongegeneerd inpikken van de kunsttechniek van de andere cultuur rond. Zo geboeid zijn de meelijwekkende, misleide dwazen van onze kleinste gemene deler-popcultuur dat ze grote hoeveelheden van hun tijd en energie besteden aan het plagiëren van wat al is verwaterd door Tarantino, Romero en Zimmer, waarmee ik bedoel dat deze film in feite meer gemeen heeft met Paul Andersons afgrijselijke imitatie van de Resident Evil-games, op zichzelf een eerbetoon aan Romero's klassieke s Living Dead-trilogie, Roger Avary's bijna even afgrijselijke s Killing Zoe, nodeloos te zeggen, een tweederangs imitatie van s Reservoir Dogs, en de muzikale uitwaseming van Klaus <0xE2><0x80><0x93> The Uncomposer <0xE2><0x80><0x93> Badelt, die rijk en beroemd is geworden door simpelweg zijn slechts licht superieure en over het algemeen zwaar overschatte mentor Hans Zimmer te imiteren. De fundamentele plot van deze film is herkenbaar: de Avariaanse bankoverval, de kibbelende gangsters, het dubbelspel van de yakuza, de James Whalian-ersatz-Frankenstein die een lijnman kruist was niet bedoeld om een lijn te kruisen om zijn geliefde dode vrouw weer tot leven te wekken, de Bay-achtige macho-militairen met hun Sam Elliot-snorren en hun huid die aan die van Manuel Noriega doet denken, evenals de hilariteit en de gekte die ontstaan wanneer deze krachten met elkaar in botsing komen. De imitatie is echter niet van een erg hoog kaliber, want hij mist de flair en de technische vaardigheid van een Tod Browning, een Romero of zelfs, en dat is bijzonder g<0xC3><0xAA>nant, een Michael Bay of Roger Avary (ik stel voor dat de verantwoordelijke mensen, vooral de regisseur, onmiddellijk harikari inzetten). Zelfs zonder ook maar een woord Japans te begrijpen, is het overacterende en soms zelfs idiote script pijnlijk duidelijk, evenals het totale gebrek aan originele of memorabele beelden in de film. De pseudo-Badelt-soundtrack is misschien wel het slechtste aspect van de film, vol hyperkinetische, diepteloze, slecht gesynthetiseerde, ultra-simplistische kracht-angels van zo'n monumentale troebele, uitgedroogde levenloosheid dat zelfs als hij van een jonk zou vallen, in dit geval niet verwijzend naar de film maar naar een Chinees platbodemschip met een hoge achtersteven en gekalkte zeilen, hij niet in staat zou zijn tot rehydratie.<br />Toch moet men toegeven dat elke film die het lef heeft zichzelf 'Junk' te noemen, het verdient.

text_en:
Throughout the late 18th century a grand Japanese-fever swept the regrettably not vaccinated western nations like a swarm of African killer bees from Irvin Allen's archetypal classic of the same name, leading, among other things, to myriad French impressionist art works and Gilbert and Sullivan's `The Mikado', which is for all intents and purposes about as Japanese as Shepard's pie - and for that we shall be forever be indebted to Mr. Gilbert's and Mr. Sullivan. Now, with many of the Japanese's recent imports, the unabashed scrounging of the other culture's art technique has come full circle. So enthralled are the pitiable, deluded fools by our lowest common denominator pop culture orts that they expend large amounts of their time and energy on plagarizing what is already watered down Tarantino, Romero, and Zimmer, by which I mean that this movie has in fact more in common with Paul Anderson's awful adaptation of the `Resident Evil' games, in themselves a tribute to Romero's classic `Living Dead' trilogy, Roger Avary's almost equally awful `Killing Zoe', needless to say a very second-rate imitation of `Reservoir Dogs', and the musical excretion of Klaus `The Uncomposer' Badelt, who has become rich and famous by simply imitating his only slightly superior and in general grossly overrated mentor Hans Zimmer.

The fundamentals that make up this movie's meager `plot' are recognizably familiar: The Avarian bank heist, the bickering gangsters, the Yakuza double-cross, the James Whalian ersatz-Frankenstein who crosses a line man was not meant to cross in order to reanimate his beloved dead wife, the Bay-esque macho military men with their Sam Elliot moustaches and Manuel Noriega-like skin, as well as the hilarity and wackiness that ensues when these forces clash. However, the imitation is not of a very high caliber, lacking the flaire and technical skill of a Tod Browning, a Romero or even, and this is particularly embarrassing, a Michael Bay or Roger Avary (I suggest the people responsible, especially the director, graciously commit harikari immediatly). Even without understanding a word of Japanese, the overacting and awkward, at times even idiotic, scripting is painfully obvious, as is the film's complete lack of original or memorable visuals. The pseudo-Badelt score is possibly the film's worst single aspect, full of hyperkinetic, depth-free, poorly synth-orchestrated, ultra-simplistic power-anthems of such a monumentally turbid, desiccated lifelessness that even if it fell off a junk, in this case not referring to the movie but to a Chinese flatbottom ship with a high poop and battened sails, it wouldn't be capable of rehydration.

Still, one does have to give credit to any movie that has the guts to call itself `Junk'.


text: Erg voor de hand liggend knikken naar _Vertigo_, maar dat zou een goede film niet mogen afleiden. Dit is een film van schoonheid en komedie. Je wervelt door de straten van Hongkong en krijgt een zeer realistisch beeld van het moderne leven in dat deel van de wereld.<br />Als je van Wong Kar Wai houdt, dan moet je dit zien.

text_en:
Very obvious nods to "Vertigo", but that shouldn't distract from a very good film. This is a film of beauty and comedy. You whirl through the streets of Hong Kong, and catch a very real sense of modern life in that part of the world.

If you like Wong Kar Wai then catch this.


text: Het ware verhaal van Anne Sullivan, de lerares van Helen Keller, en haar worsteling om een doof, stom en blind meisje les te geven. Het verhaal, dat zich afspeelt in het zuiden van Alabama, op een tabaksplantage, combineert elementen van gezinsleven, psychologie en doorzettingsvermogen. De film leert je iemand niet als mindere te beschouwen of als mindere te behandelen vanwege een handicap. Het acteerwerk was goed. Het schrijven van het script was echter middelmatig en miste bepaalde opwindende elementen. De plotlijn werd soms oninteressant, maar het einde was dramatisch en fascinerend. Ik vond deze film van middelmatige kwaliteit. Ik vond de film niet bijzonder vermakelijk, maar stelde voor hem te bekijken om meer over Helen Keller te weten te komen.

text_en: The true story of Anne Sullivan, the teacher of Helen Keller, and her struggles to teach a deaf, mute, and blind girl. Set in the south on an Alabama tobacco plantation the story combines elements of family life, psychology and persistence. The movie teaches not to pity or treat someone as a lesser because of a handicap. The acting was good. The script writing however was mediocre and lacked elements of excitement. The plot line at times became uninteresting, but the ending was dramatic and captivating. I found this movie to be of mediocre quality. I would not consider the movie extremely entertaining, but would suggest watching it to learn more about Helen Keller.


text: Mijn studenten roepen om deze versie van The Miracle Worker, omdat ze vinden dat de moderne filmtechnieken (zoals de kleur) er een betere film van maken. Ik sta erop dat we het originele stuk lezen en eerst de versie uit 1962 bekijken. De meeste studenten zijn dan al snel teleurgesteld over de versie uit 2000. Het enige positieve aan Hallie is dat ze meer lijkt op de leeftijd die Helen destijds had, en ze lijkt een beetje op Helens jeugdfoto's. Verder is ze veel te presentabel om geloofwaardig te zijn als Helen. De remake knoeit ook met het oorspronkelijke script. Er wordt te veel aandacht besteed aan de interne conflicten van James Keller: de jaloezie van Kate en Helen en de behoefte aan de goedkeuring van zijn vader. Het scenario van 1962 is meer getrouw aan het oorspronkelijke Broadway-stuk, wat begrijpelijk is, aangezien William Gibson beide stukken heeft geschreven. Kortom, het enige doel van deze film is om, vergeleken met het origineel, de kracht van de klassieker en de zwakheden van de remake te demonstreren.

text_en: My students clamor for this version of The Miracle Worker, insisting that the modern filming techniques (like color) make it a better film. I insist that we read the original play and watch the 1962 version first. Most students are then quickly disappointed by the 2000 version. The only thing going for Hallie is that she looks closer to the age Helen actually was at the time, and she has a slight resemblance to Helen's childhood pictures. Otherwise, she is much too presentable to be believable as Helen. The remake also tampers with the original script. Too much attention is given here to the internal conflicts of James Keller---the jealousy of Kate and Helen and the need for his father's approval. The 1962 screenplay is more faithful to the original Broadway play, which is understandable since William Gibson wrote both. In short, the only purpose this film serves is to demonstrate, through comparison with the original, the power of the classic and the weaknesses of the remake.


text:
Dit verhaal schreeuwt gewoon om een goede film. Wat is een beter onderwerp voor een presentatie door middel van tekens dan een presentatie door middel van tekens? En er is een redelijk succesvolle film van gemaakt in 1962, die had tenminste het gewicht van bevende acteurs.
Deze versie is op voor de hand liggende manieren Disney-vriendelijk gemaakt: afgestompt, gereinigd en dienovereenkomstig gezoet. Maar vreemd genoeg voor een film over blindheid, is hij schitterend helder en kleurrijk. Ik denk dat dit gewoon een toevallige samenloop is van wat Disney weet over hoe TeeVee kleuren verbleekt.
En er zijn twee acteurs die het goed hebben gedaan in goede films. Nominaal worden ze verondersteld een enorme metafysische worsteling te hebben, hier meer een wedstrijd in staren. 's aanwezigheid in 'Het voorgeborchte' is echt iets wat je moet zien. Ieder van de tienduizenden had kunnen doen wat hij hier doet.
'Alison Elliott heeft me zojuist opgeblazen in 'Vleugels van een duif'. Deze vrouw heeft genoeg macht om te suggereren wat er wordt vermoed over de 'echte' Anne, zo veel van de intelligentie van haar leerlinge is aan haar opgedrongen. Dit zou vruchtbaar materiaal zijn geweest voor een intelligente film. Nou ja, ze doet tenminste iets.
'
Dat kan niet gezegd worden van de Helen hier, die weinig meer is dan de poppen in dit verhaal. Het zou logischer zijn geweest als die Anne-hersteller-laag was uitgegraven.
' 1 van 3: Je kunt iets beters gaan doen met dit deel van je leven.

text_en:
This story is just screaming to be a fine movie. What is better subject matter for a presentation by signs, than a story of presentation by signs. And there has been a moderately successful film made in 1962, at least it had the weight of trembling actors.

This version has been Disneyfied in predicable ways: dumbed, cleaned and sweetened accordingly. But oddly enough for a film about blindness, it is blazingly bright and colorful. I think this is a simple accident of what Disney knows about how TeeVee bleaches colors.

And it has two actors who have done well in fine films. Nominally, they are supposed to have a huge metaphysical tussle, here more of a staring contest. David Strathairn's presence in 'Limbo' is really something you need to see. Any one of tens of thousands could have done what he does here.

Alison Elliott just blew me away in 'Wings of a Dove.' This woman has enough power to suggest what is suspected of the 'real' Anne, that much of the intelligence of her student was imposed. This would have been fertile stuff for an intelligent film. Oh well, at least she does something.

That can't be said for the Helen here who is little more than the dolls in this story. Would have made more sense if that Anne redactor layer was mined.

Ted's Evaluation -- 1 of 3: You can find something better to do with this part of your life.


text: In eerste instantie leek het misschien niet zo'n slecht idee om de film nog een keer te verfilmen. Het verhaal van Annie Sullivan die Helen Keller leert communiceren is immers tijdloos en de versie uit 1979 bewijst dat verfilmingen nog steeds kunnen werken. Dus als ze er twintig jaar later nog een moesten maken, waarom zouden ze het Pepsi-meisje dan de begeerde rol van Helen geven? Ik las een recensie waarin stond dat haar emotieloze optreden de bijnaam 'Frankenkeller' had moeten krijgen, omdat ze inderdaad rondloopt als een robot! Het enige goede aan haar optreden is dat ze in de film niet praat! Ze is ook een te gracieuze Helen. Patty Duke en zelfs Melissa Gilbert gaven hun optredens de energie van een wild dier, terwijl mevrouw Pepsi zich lijkt te vervelen als Helen (of is het dat we ons gewoon vervelen als we naar haar kijken? Zou iemand haar alsjeblieft een Pepsi willen geven??? Ik was totaal geschokt dat ze niet begon te zingen bij de cruciale waterpompscène 'The Joy of Wa-Wa'! Maar ze zei helemaal niets! Waar is de emotionele muur die die scène altijd bij ons heeft opgetrokken?!<br />Een paar opmerkingen: de decors zijn grandioos en de kostuums ook. Mevrouw Allisons optreden als jonge ster Sullivan kan bijna trots naast Anne Bancrofts Oscar-winnende beurt als Anne Sullivan en Patty Dukes Emmy-winnende interpretatie van haar staan. Doe jezelf een lol en kijk naar de versies uit 1962 en 79, die niet zo'n prachtig verhaal verkrachtten.

text_en:
At first it might not have seemed like such a bad idea to remake this movie again. Afterall the story of Annie Sullivan teaching Helen Keller communication is timeless and the 1979 version does prove that remakes can still work. So, if they had to do another one two decades later, why cast the Pepsi Girl in the coveted role as Helen?? I read a review that said her emotionless performance should be nicknamed "Frankenkeller", because she does indeed walk around like a robot! The only good thing about her performance is that she doesn't talk in the film! She is also too graceful a Helen. Patty Duke, and even Melissa Gilbert had a more wild animal like energy to their performances, while Ms. Pepsi seems bored as Helen (or is it that we are just bored at watching her? Would someone give her a Pepsi, please?? I was totally shocked that she didn't start singing at the pivotal water pump scene "The Joy of Wa-Wa"! However, she didn't say anything at all! Where is the emotional wallup that that scene has always brought to us?!

On some postive notes: The sets are grand and so are the costumes. Ms. Allison's performance as young fiest Sullivan can almost stand proudly besides Anne Bancroft's Oscar-winning turn as Anne Sullivan and Patty Duke's Emmy-winning interpretation of her. Do yourself a favor and watch the 1962 and 79 versions, ones that didn't rape such a gorgeous tale. My score: 3


text:
Waar moet ik beginnen? Ik heb deze film gekocht in een dubbele aflevering van de smakeloze maar onderhoudende freakmaker, met Donald Pleasance, en ik had er niet te veel van verwacht. Hoewel ik met heel lage verwachtingen de film in ben gegaan, zijn ze niet in vervulling gegaan. Deze film speelt als een huisvrouwenfantasie met een Fabio-achtige gast (Dallesandro) die in Houghtons tuin werkt. Hij is de hele film topless terwijl de vrouwen uit de omgeving zich aan de dekhengst vergapen.
De film is slecht gefocust, de scènes versmelten niet echt met elkaar. De scènes lijken in elkaar geknipt en geplakt, als een tekenfilm, zonder continuïteit. 'Als je tuin er maar goed uitziet en je vrouw gelukkig is, waarom zou je je dan zorgen maken?' Ja, zijn vrouw is inderdaad gelukkig! Met de bloemen en met het stoere stuk dat haar bloembed bemest.
<0x3E> VERHAAL: (Dit verhaal heeft een interessante plot, met een mysterieuze tuinman die bloemen brengt die buiten het seizoen bloeien. Houghtons dienstmeisje waarschuwt haar dat Dallesandro misschien een heks is <0xE2><0x80><0x93> of een tovenaar voor jullie perfectionisten <0xE2><0x80><0x93> maar zij denkt dat haar dienstmeisje gek is. De achtergrond van Dallesandro's karakter is echter niet goed ontwikkeld en er is geen karakterontwikkeling voordat we ons in de plot storten).
<0x3E> ACTIE: VERDRIET (in de meeste gevallen verschrikkelijk. Rita Gam en Congdon doen het goed in bijrollen, maar de aanvoer is niet erg getalenteerd. Houghtons naïeve huisvrouw is een beproeving van het uithoudingsvermogen. Zij is een armzalige aanvoer. Wat Dallesandro betreft, die doet niet veel meer dan zich uitsloven voor de dames. Hij doet Ah'nold op Cary Grant lijken).
<0x3E> VIOLENCE: VERDRIET (Houghton hakt met een hakmes in Rita's hand als ze door de wijnranken wordt verzwolgen. Dallesandro wordt ook neergeschoten en we hebben een half verminkte kat in de tuin. Nogal een gewelddaad voor iets wat in wezen een vrouwenfantasie op Lifetime Channel is).
<0x3E> NATUURLIJKHEID: VERDRIET (je krijgt een paar keer Dallesandro's blote achterwerk te zien).

text_en:
Where to begin? I bought this in a double feature with the cheesy but entertaining Freakmaker, with Donald Pleasance, and wasn't expecting too much. Even though I went into this film with very low expectations - they weren't met. This flick plays like a housewife's fantasy with a Fabio looking dude (Dallesandro) tending to Houghton's garden. He spends the entire film topless while the visiting females of the area gawk at the stud.

The movie is poorly directed - the scenes do not effectively blend with one another. The scenes seem to be cut and pasted, like a sketch show, with no continuity. And the dialog! Lord have mercy! When Houghton's husband laments to his pal at the golf course about the stud gardener at his house, his friend tells him, "as long as your garden looks fine and your wife is happy, why worry?" Yeah, his wife is happy alright! With the flowers and with the strapping hunk mulching her flowerbed.

STORY: $$ (This has an interesting plot, with a mysterious gardener who brings flowers to bloom out of season. Houghton's Hispanic maid warns her that Dallesandro might be a witch - or warlock for you perfectionists out there - but she believes her maid to be crazy. However, the back story for Dallesandro's character isn't well developed and there isn't any character building before we plunge right into the plot).

ACTING: $ (Terrible on most accounts. Rita Gam and Congdon do fine in supporting roles but the leads aren't very talented. Houghton's naive housewife character is a test in endurance. She is a poor lead. As for Dallesandro, he does little beyond flexing for the ladies. He makes Ah'nold seem like Cary Grant).

VIOLENCE: $$ (Houghton hacks Rita Gam's hand with a gardening blade when Rita is engulfed in vines. Dallesandro also gets shot and we have a semi-mutilated cat in the garden. Quite a bit a violence for what is essentially a Lifetime Channel female fantasy).

NUDITY: $$ (You get Dallesandro's bare backside on a few occasions).


text: De nicht van Katherine Hepburn, de grootste superster van Andy Warhol, en een plot dat regelrecht uit Dario Argento komt... Klinkt dat geweldig? Dat is het niet. Helaas is SEEDS OF EVIL, oftewel GARDEN OF EVIL, oftewel de GARDENER, buitengewoon saai. Hoewel de film goed in elkaar zit en een dialoog heeft die niet eens zo verschrikkelijk is, komt hij nooit van de grond. Katherine Houghton is een goede Amerikaanse die met haar rijke man in de tropen woont. Ze neemt de mysterieuze tuinman Joe Dallesandro in dienst en heeft al snel de meest benijdenswaardige tuin die je je maar kunt voorstellen. Het blijkt dat Dallesandro, die nauwsluitende heupbroeken draagt en geen hemd, in het verleden voor werkgevers heeft gewerkt die nu dood zijn. We zien ze nooit doodgaan, in plaats daarvan laten we Houghton ze opsporen door telefoontjes en bezoekjes aan de nabestaanden. Om de een of andere reden is de schrijver/regisseur van deze verknoeide horrorfilm vergeten om ook maar iets van horror in de film te verwerken! Houghton is behoorlijk goed en lijkt de film heel serieus te nemen, en Dallesandro, die vrijwel geen tekst heeft, weet net zo raadselachtig te blijven als in zijn Warhol/Morrisey-films. Rita Gam speelt Houghtons kattige en uiteindelijk ongelukkige beste vriend.

text_en: Katherine Hepburn's niece, Andy Warhol's biggest superstar, and a plot right out of Dario Argento...sounds great? It's not. Unfortunately SEEDS OF EVIL aka GARDEN OF EVIL aka THE GARDENER is extremely boring. While well mounted and with dialog that's not altogether horrendous, the movie never gets going. Katherine Houghton is a well to do American living in the tropics with her wealthy husband. She hires mysterious gardener Joe Dallesandro and soon has the most envied garden imaginable. It turns out that Dallesandro, who wears skin-tight hip-huggers and no shirt, has a history of working for employers who are now dead. We never see any of their deaths, instead we get Houghton uncovering them via phone calls and visits to the dead's survivors. For some reason, the writer/director of this botched horror film forgot to include any horror at all! Houghton is pretty good and seems to be taking the film very seriously and Dallesandro, who has virtually no lines, manages to remain as enigmatic as he's been in his Warhol/Morrisey films. Rita Gam plays Houghton's catty and ultimately unlucky jet-setting best friend.


text: De moeite van het zien waard is de unieke, catatonische voorstelling van Joe Dallesandro, de vreemde Warhol-posterjongen met fascinerende titels als 'Black Moon', 'Troep', 'Heat', 'Blood for Dracula' en 'Vlees voor Frankenstein'. Joe, goed gecast, is The Gardener, een eigenaardige, vaak met ontbloot bovenlijf rondlopende, kinderlijke man die in de tuin van Katherine Houghton komt werken, een tuin die zo groot is dat Joe erin kan rondhangen zonder gezien te worden. Hoewel de trailers doen vermoeden dat het om een griezelfilm gaat, is de werkelijke verschrikking dat er niets te zien is. Afgezien van een scène waarin een arm of been wordt afgehakt, gebeurt er niets afschuwelijks. De belichting is vlak, de scènes zijn oninteressant en de invalshoek is onhandig. Maar een pluspunt is de film.' De film bevestigt de bovennatuurlijke kwaliteiten van De tuinman, dus is het des te teleurstellender dat de filmmakers te laf waren om het potentieel van de premisse uit te buiten en een echte horrorfilm te maken. De 'Verloren in de ruimte'-aflevering 'De aanval op de monsterplanten' is een veel gedenkwaardiger poging om de schepsels op de bodem van onze tuinen te demoniseren.

text_en: Worth seeing for the unique, catatonic performance of Joe Dallesandro, the strange Warhol poster boy whose fascinating credits include "Black Moon", "Trash", "Heat", "Blood for Dracula" and "Flesh for Frankenstein". Joe, well cast, is The Gardener, a peculiar, often shirtless, infantile fellow who comes to work in Katherine Houghton's garden, a garden so large Joe is able to hang out in it without being seen. Although the trailers suggest a horror film, the actual horror is that there really is none. Aside from one scene of a limb being hacked, nothing horrific happens. The lighting is flat, the performances are forgettable, and the direction is awkward. A plus, however, is the film's wonderful poster art, faithfully reproduced on the new DVD cover and all old VHS's. The film's conclusion confirms The Gardener's supernatural credentials, so it is all the more disappointing that the filmmakers were too chicken to exploit the premise's potential and make a real horror film. The 'Lost in Space' episode 'Attack of the Monster Plants' is a much more memorable attempt to demonize the creatures at the bottom of our gardens.


text: Je zit dus in zo'n filmverhuurbedrijf met een horrorafdeling die maar een paar kilometer breed en een paar kilometer lang is, en je speurt, stel je voor, de rijen af op zoek naar iets wat je nogal blasé (misschien door te veel lowbudget- of lowbrow-horrorfilms, te veel spot, of gekunstelde dialogen, te veel effecten of muzikale bijwerkingen) oog kan vangen op die speciale manier die alleen een echt mongoloïde film kan bereiken <0xE2><0x80><0x93> en wat zie je? Natuurlijk, een echt kitscherig kleurpotlood en een pastelfoto van dat boom/mens-gedoe dat vrouwen (misschien figuurlijk) gevangenhoudt in zijn 'wortels', maar het echt slechte deel is de volledige fysiologische onnauwkeurigheid van de foto (getuige, voor je geestesoog, de tepels van dit 'kwaad' met ontblote borst). boom/man in precies (oké, semi-precies) orthocentrum van zijn borstspieren geplaatst <0xE2><0x80><0x93> gewoon keigaaf! <0xE2><0x80><0x93> en er zit een kaartje aan waarop staat: 'Hij doet slechte dingen met ze... in de Tuin!' en wat kun je doen of zeggen (behalve er ter plekke verliefd op worden en zeggen: 'Ik hou van je'). <0xE2><0x80><0x93> en stel je dan eens voor dat je hart breekt als je thuiskomt, dat je het uitkleedt uit zijn plastic omhulsel en bij jezelf ontdekt dat het volkomen gevoelloos, toonloos, actieloos, harteloos, blut, tempoloos, plotloos, harteloos en, misschien wel het allerergste, humorloos is <0xE2><0x80><0x93> jij en je beste maatje kunnen niet, vanwege de glorie die de wereld bezit, één enkele grap bedenken om de onophoudelijke golven van aantasting van je zintuigen en gevoeligheden die dit biedt te bestrijden <0xE2><0x80><0x93> om nog maar te zwijgen van a) het kwaad en b) het zaad van genoemde kwaad... Ik ging op zoek naar een film die te erg was om waar te zijn, en ik vond hem. Hij brak mijn hart. Hij heeft de macht om het jouwe eruit te rukken en bloedend voor je op tafel te leggen, en hij geeft je niet eens een maniakaal gegrinnik om het te laten ophouden. Dit is de ergste film die ik ooit heb gezien, misschien de enige uitzondering op "Manos: The Hands of Fate". Maar hé, jij bent degene in de horrorsectie <0xE2><0x80><0x93> jij gooit de dobbelstenen.

text_en: So you are in this movie-rental place with a horror section that is just miles wide and furlongs in length, and you are, just imagine, scanning the rows for anything that catches your rather jaded (maybe from too many low-budget or low-brow horror flicks, too much mockery, or stilted dialogue, too many effects or musical stings) eye in that special way that only a truly mongoloid flick can do--and what do you see? of course, a really chintzy colored pencil and pastel picture of this tree/man graft that has women trapped (mayhaps metaphorically) in his "roots," but the really bad part is the complete physiological inaccuracy of the picture (witness, in your mind's eye, the nipples of this bare-chested "evil" tree/man placed in the exact (okay, semi-exact) orthocenter of his pectoral muscles--just plain zaniness from look one!), and it has this tag on it that reads, "He does bad things to them...in the Garden!!" and what can you do or say (except fall in love with it on the spot and say "I love you," respectively associated, right there in the orchard of neon horror that is the movie rental place)--and then so imagine your heartbreak when you get home, undress it from its plastic case and discover to yourself the fact that it is completely: affectless, toneless, actionless, heartless, penniless, paceless, plotless, heartless, and, perhaps most horribly, humorless--you and your best bud cannot, for the glory that the world holds, come up with a single joke to combat the ceaseless waves of offense to your senses and sensibilities that this offers--not to mention devoid of a) evil and b)seeds of said evil...there are no effects: it features untold minutes of floral footage, which cause the actors to expire at completely surreal and random moments--with which occasional happening you can utterly sympathize...I went looking for a movie too bad to be believed, and I found it. It broke my heart. It has the power to tear yours out and lay it bleeding on the table before you, and it won't even give you a maniacal chuckle to which to expire. This is the worst movie I have ever seen with maybe the sole exception of "'Manos':The Hands of Fate." But, hey, you're the one in the horror section--you roll the dice.


text:
Ik heb deze film opgepikt in de GEBRUIK-afdeling van mijn plaatselijke platenzaak en ik moet zeggen dat ik, gezien de illustraties op de hoes en de synopsis op de achterkant, erg enthousiast was om hem mee naar huis te nemen en in te pikken. Het hele project is in dat opzicht echt goed gedaan. Maar dat is het wel zo'n beetje. De film was erg jaren zeventig, wat voor mij een goede zaak is. Maar voor de meeste kijkers zou dit een goedkoop voorbeeld zijn van een tijdperk dat beter vergeten kan worden. De muziek is behoorlijk slecht en de kleren ook. Het is niet stijlvol, het is net de Brady Bunch.
Er zit geen goed bloed in deze film. Het acteerwerk is redelijk en de vent die 'The Gardener' speelt is een fatsoenlijke vent. Het is een beetje eng, maar de plot is gewoon niet goed. Het is helemaal niet eng en de enige goede scène in de film is de allerlaatste.
Ik had hoge verwachtingen, echt waar. Ik wilde het leuker vinden, en dat wil ik nog steeds. Ik heb hem nu drie keer gezien en ik zie nog steeds niet hoe dit een horrorfilm kan zijn. Het is meer een losjes gemaakt romantisch drama met een wending. Als ik hem met iets anders moest vergelijken, zou ik zeggen met een mengeling van 'Rosemary's Baby', 'Play Misty for Me' en 'Alice in Wonderland' (de levende) maar niet zo goed als die andere films.
4 van de 10, jongens.

text_en:
I picked this movie up in the USED section at my local Record shop and I have to say, by the cover artwork and synopsis on the back, I was excited to take it home and pop it in. The whole project is really well-done in that way. But that's about it. The film was very 70's, which for me, is a good thing. For most viewers though, this would prove to be a cheesy example of an era that might be better off forgotten. The music is pretty bad and so are the clothes. It's not stylish, its like the Brady Bunch.

There is no good gore in this movie. The acting is decent and the guy who plays "The Gardener" is semi-creepy, but the plot just fails. It's not scary in the least bit and the only good scene in the film is the very last one.

I had high hopes, I really did. I wanted to like it more, and I still do. I've watched it three times now and I still fail to see how this is a horror movie. It's more like an off-beat romantic drama with a twist. If I had to compare it to something else, I'd say a mix between "Rosemary's Baby," "Play Misty for Me," and "Alice in Wonderland" (the live one) but not as good as any of those films.

4 out of 10, kids.


text: James Caan zal zich wel afvragen waarom hij heeft toegestemd in dit project... zijn ogen lijken steeds vochtig te worden als hij een reactie moet vertonen op de moeizame kronkels en wendingen van een bespottelijk plan. Jeanne Tripplehorn is ook verspild als zijn dochter, ze wordt alleen maar gevraagd om de premisse vast te stellen dat (a) ze van Hugh Grant houdt, en (b) ze niet met hem kan trouwen omdat haar vader een gangster is. Grant redt de film met zijn sympathieke vertolking, vooral met zijn pogingen om een gangsteraccent te gebruiken. Sopranen zijn dit niet.

text_en: James Caan must be wondering why he agreed to the project... his eyes seem to mist over every time he has to exhibit a reaction to the laboured twists and turns of a preposterous plot. Jeanne Tripplehorn is wasted too as his daughter, merely being asked to establish the premise that (a) she loves Hugh Grant, and (b) she can't marry him because her father's a mobster. Grant saves the movie with his likeable performance, especially with his attempts at a mob accent. Sopranos this ain't.


text:
Hugh Grant doet zijn oude trucs nog eens over in een film waarin hij oude thema's voor de lol herhaalt. De recente (jaren-zestig) Hugh Grant-films hadden iets doelbewust respectabels. Voor die tijd waren het films als 9 Months en deze <0xE2><0x80><0x93> gerecyclede, op de markt gebrachte onzin.
Dus krijgen we de cast van The Sopranos (kennelijk), een soundtrack van een ratjetoe en een eindeloze, zwakke parodie op de maffia die niet grappig is maar zwart, beurtelings verstikkend en huiveringwekkend.
Zelfs Jeanne Tripplehorn is een misplaatste rol, die te veel gewicht toekent aan haar functionele liefdesbelang. Het is verrassend moeilijk om een zwarte komedie te maken <0xE2><0x80><0x93> het toepassen van de grappen van de wijsneuzen is niet anders en deze mislukt dan ook vrijwel.

text_en:
Hugh Grant reprises his old moves in a film that reprises old themes for laughs. Recent (noughties) Hugh Grant films have had a knowing respectability about them. Before these were films like 9 Months and this one - recycled, market driven nonsense.

So we're given the cast of The Sopranos (apparently), a ratpack soundtrack and endless, feeble mobflick parody that's not funny but black, stifling and cringeworthy by turns.

Even Jeanne Tripplehorn is miscast, bringing too much gravity to her functional love interest. It's surprisingly difficult to pull off black comedy - applying the funnies to the wiseguys is no different and this one pretty much fails. 2/10


text:
Een romantische maffiakomedie. Hugh Grant. James Caan. Wat is er misgegaan?
Nou, een absoluut voorspelbaar script is het grootste probleem. Ongeïnspireerd, voorspelbaar, saai, saai en op z'n best maar matig amusant. Grant en Caan doen hun uiterste best om het materiaal te verheffen tot iets wat in de buurt komt van middelmatigheid. Helaas is het script niet te redden. Ik schrijf dit terwijl ik naar het einde van de film zit te kijken. De enige deugd die ik zie in het zien van deze film is de kans om iemand anders te behoeden voor een soortgelijke twee uur eentonigheid.
Het resultaat is twee uur denken aan betere gangsterfilms. Betere romantische komedies. Betere Hugh Grant-films. Betere James Caan-films. Betere films over kunstveilingen. Enzovoort.
Gemakkelijke Grant' 's meest onplezierige film. Geef hem door als het even kan.

text_en:
A romantic mob comedy. Hugh Grant. James Caan. What went wrong?

Well, an absolutely predictable script is the main problem. Uninspired, predictable, bland, boring, and only mildly amusing at best. Grant and Caan struggle mightily to elevate the material to something approaching passable mediocrity. Sadly, the script is unsalvageable. In fact, I'm writing this as I'm watching the end of the movie. The only virtue that I can see in having seen this movie is the chance to save someone else from a similar two hours of drudgery.

The result is two hours of thinking of better gangster movies. Better romantic comedies. Better Hugh Grant movies. Better James Caan movies. Better movies about art auctioneers. And so on.

Easily Grant's most unenjoyable film. Pass on it if at all possible.


text:
Hugh Grant in de meer recente film met Sandra Bullock is een beetje amusant. Met Julia Roberts, oké. Gekoppeld tegenover Jeanne Tripplehorn, spelend met een verschrikkelijk accent (ik kan niet zeggen wat het is; het is geen NY of Italiaans!) Deze film faalt op vele niveaus. 'Getrouwd met de maffia' met Michelle Pfeiffer was beter, en hoewel haar accent er niet in zat, kan ze tenminste acteren, in tegenstelling tot Tripplehorn.
Hugh Grant kan goed zijn, maar dit is niet zo'n moment. Ook denk ik dat ik spreek voor heel wat mensen die zijn jongensachtige, fatterige grijns beu zijn <0xE2><0x80><0x93> dat speelt geen rol in jouw eind veertig en begin vijftig, Hugh (iemand, breng zijn talentagent alsjeblieft op de hoogte!). James Caan is weer eens miscast. 1/10.
Als je een goede New Yorkse comedy wilt, met dit thema, probeer dan 'Moonstruck' of 'Married to the Mob'.

text_en:
Hugh Grant in the more recent film with Sandra Bullock is mildly amusing. With Julia Roberts, okay. Paired opposite Jeanne Tripplehorn, playing with a terrible accent (cannot tell what it is; it's not NY or Italian!) This film fails on so many levels. "Married to the Mob" with Michelle Pfeiffer was better, and though her accent was off, at least she can act, unlike Tripplehorn.

Hugh Grant can be good, but this is not one of those times. Also, I think I may speak for quite a few people who are tired of his boyish, foppish grin- that doesn't play into your late 40's and early 50's, Hugh (someone, please inform his talent agent!). James Caan is miscast once again.

If you want a good NY comedy, with this theme, try "Moonstruck" or "Married to the Mob". 1/10.


text: Ik wilde dat deze film heel gauw afgelopen zou zijn. Hugh Grant is dezelfde persoon in elke film waarin hij meespeelt. Ik had in de eerste 15 minuten genoeg van hem en ik had genoeg van deze onoriginele plot. De hele film lang was er die onlogische doolhof van complicaties die maakte dat ik wilde zeggen: 'Nu is het genoeg!' Er waren een paar grappige momenten, maar die maakten het saaie verhaal, dat een herhaling was van zoveel andere films, niet goed.

text_en: I wanted this movie to end very soon. Hugh Grant is the same person in every movie he's in. I was tired of him in the first 15 minutes and i was tired of this unoriginal plot. All through this film there was this illogical maze od complications that made me want to say, "Enough already!" There were a few funny moments but it did not make up for the tedious pot that was a retread of so many other films.


text: Ik vrees dat het voor filmproducenten steeds moeilijker wordt om nieuwe plotlijnen te bedenken. Deze film heeft zijn momenten, Hugh Grant met zijn Engelse accent die probeert te leren praten als een gangster was erg grappig, maar de rest van de film was erg voorspelbaar en had een tv-film kunnen zijn in plaats van een speelfilm. Ik ben bang dat ik voor deze film geld heb betaald in het theater en dat je hem alleen maar als huurder zou kunnen beschouwen.

text_en: It is getting harder I fear for film makers to come up with new plots. This film has its moments, having Hugh Grant with his English accent trying to learn how to talk like a mobster was very funny, however the rest of the movie was very predictable and could have been a made for TV movie instead of a feature movie. I'm afraid I paid money at the theatre for this one and it should only be considered a renter.


text:
De elementaire plotbeschrijving van Mickey Blue Eyes toonde een hoop mogelijkheden: een zachtaardige Engelse veilingmeester wordt meegezogen in de maffiabusiness van de familie van zijn toekomstige bruid. Jammer genoeg laten de verhaallijn, de cast en de regie het grootste deel van de mogelijkheden onbenut, simpelweg omdat het hele verhaal zo belachelijk ongeloofwaardig is. De film heeft te lijden onder het feit dat hij parodie, romantiek en drama probeert te combineren.
Het intrinsieke probleem is dat bepaalde genres zich veel gemakkelijker laten parodieren dan andere, bijvoorbeeld horror en actie/avontuur zijn gemakkelijk en concentratiekampen zijn zwaar. Het is heel moeilijk om de meedogenloosheid die de basis van het maffialeven vormt in evenwicht te brengen met de luchthartige capriolen die je in een komedie zou willen zien. Analyseer dit, wat vrij goed was, en Getrouwd met de maffia, wat vrij zwak was, hebben meer succes dan _Mickey Blue Eyes_ omdat alles in de film voor de lol was.

Burt Young doet het goed als humorloze maffiabaas, maar Jeanne Tripplehorn is totaal ongeschikt als de dochter van een maffiabaas (Michelle Pfeiffer en Mercedes Ruell zijn veel overtuigender als maffiavrouwen dan Jeanne Tripplehorn als maffiadochter.) Hugh Grant speelt prima de rol van Michael, de verwarde Engelse romanticus, maar Michaels poging om 'Mickey Blue Eyes' te imiteren is belachelijk en vermoeiend. Wie kan Brando als Corleone niet imiteren?
Ik ben blij dat ik niet heb betaald om het in het theater te zien.

text_en:
The basic plot summary for Mickey Blue Eyes showed a lot of potential: mild-mannered English auctioneer gets sucked into the mob business of his future bride's family. Unfortunately, the story line, casting and direction leave most of the potential unrealized, simply because the whole story is so ridiculously implausible. The movie suffers from trying to mix parody, romance and drama.

The intrinsic problem is that certain genres lend themselves to being parodied much more easily than others, e.g. horror and action/adventure are easy and concentration camps are tough. It is very hard to balance the ruthlessness that is the basis of mob life with the light-hearted antics one wishes to see in a comedy. Analyze This, which was quite good, and Married to the Mob, which was pretty weak, are more successful than Mickey Blue Eyes because everything in the movie played for laughs.

Burt Young does a good job as a humorless mob boss but Jeanne Tripplehorn is totally miscast as a mobster's daughter (Michelle Pfeiffer and Mercedes Ruell are far more convincing as mob wives than Jeanne Tripplehorn is as a mob daughter.) Hugh Grant is fine playing the role of Michael, the befuddled English romantic, but Michael's attempt to portray "Mickey Blue Eyes" is ridiculous and tiresome. Who can't imitate Brando playing Corleone?

I'm glad I didn't pay to see it in the theater.


text:
Dit is een film over een Engelse veilingmeester die een aanzoek doet aan de dochter van een maffiabaas. Jammer genoeg werd deze botsing van twee tot drie verschillende talen en culturen in de film jammerlijk verwaarloosd. De paar keer dat de film erover nadacht, zou je willen dat hij dat niet had gedaan. Denk alleen maar aan de pijnlijke scènes waarin Hugh Grant probeerde Amerikaans/Brooklyn/Italiaans slang te spreken. Of wanneer Jeanne Tripplehorn lachte om de manier waarop Hugh Grant loopt.
Hugh Grant had het druk met het spelen van zijn gebruikelijke rol in zijn hoofdpersonage. Als je ernaar kijkt, kun je bijna vergeten dat hij echt grappig kan zijn en ook nog in staat is fatsoenlijk acteerwerk te leveren. Als een acteur maar één soort personage kan spelen, wie kan het dan iets schelen of het goed wordt gespeeld? Kon iemand Cary Grant er de schuld van geven dat hij dit alleen maar deed? Iedereen die Maurice heeft gezien, weet dat Hugh Grant kan acteren. Hij kan ook grappig zijn, zoals hij heeft bewezen in Four Weddings and A Funeral. Dus wat was het probleem met Mickey Blue Eyes? Ik denk dat het het script was.
Wie kan zich tegen zo'n verhaal verzetten? En de co-acteurs ook niet. James Caan was vaag en Jeanne Tripplehorn kon het ook beter. Misschien was het niet alleen het script, maar ook de regisseur.

text_en:
This is a movie about an English auctioneer who proposes to the daughter of a Mafiosi. Unfortunately this collision of two to three different languages and cultures was sadly neglected in the movie. The few times it considered it you would wish it had rather not. Just remember the painful scenes when Hugh Grant tried to speak American/Brooklyn/Italian slang. Or when Jeanne Tripplehorn laughed about the way Hugh Grant runs.

Hugh Grant was occupied to deliver his usual acting in his main character. When watching it you can almost forget that he is able to be really funny and is able to deliver respectable acting as well. When an actor is only able to do one kind of character, who cares when it is done well? Did anybody blame Cary Grant for just doing this? Everybody who saw Maurice knows that Hugh Grant is able to act. He is also able to be funny as he proved in Four Weddings and A Funeral. So what was the problem with Mickey Blue Eyes. I reckon it was the script.

Who can fight against such a story. And the Co-actors where at a loss as well. James Caan was vague and Jeanne Tripplehorn could also do better. Maybe it was not only the script but the director too.


text:
Deze film is tientallen keren in andere vormen gemaakt. Dit 'Disney-origineel'-idee is een lachertje <0xE2><0x80><0x93> als dit als origineel wordt beschouwd, ben ik Abraham Lincoln. En ik kan Abraham Lincoln niet zijn, want ik geloof dat hij dood is.
Trevor Morgan (misschien herinner je je hem nog als de irritante jongen uit 'Jurassic Park III') speelt een volslagen nerd en wiskundig genie die in feite onder een schoolijshockeystadion woont. Daar maakt hij met behulp van wiskunde en natuurkunde magische drankjes.
Maar hij beseft dat hij niet bepaald dames aan de haak slaat, dus neemt hij de gedaante aan van 'Chaz' (zijn echte naam is Charlie) om de dames het hof te maken <0xE2><0x80><0x93> waarna hij zich weer inschrijft op school en een 'bad boy' wordt. die tegen leraren praat en er 'cool' uitziet. Nieuwsflits: in de jaren zestig droegen kinderen geen leren jasjes meer naar school. Het is zelfs retro. Je ziet er niet cool uit als je een leren jasje aanhebt, een kam en een grijns op je gezicht hebt en tegen leraren praat. Tegenwoordig, in het tijdperk van de gangsta rappa en emo, word je uitgelachen en uitgelachen. 'Chaz' zou meteen een paria worden en zijn plan zou averechts werken.
Maar in 'Genius' zijn alle kinderen vriendelijke, blanke kinderen uit de buitenwijken en ze zijn dol op de Chaz. Ze worden het slachtoffer van zijn gemene trucjes om meisjes te versieren en zelfs de stoute jongens op school hebben respect voor hem. Het zou grappig zijn als het niet zo triest was om te denken dat een of andere directeur van een Disney-tv-bedrijf dit zou zien en zou denken dat het idee van een 12-jarige middelbare scholier die in een ondergronds laboratorium woont en een nieuw personage van een freak in een leren jack aanpast, succes zou hebben.

text_en:
This film has been made dozens of times in other forms. This "Disney Original" idea is a complete laugh - if this is considered original, then I'm Abraham Lincoln. And I can't be Abraham Lincoln because I believe he is dead.

Trevor Morgan (you may remember him as the annoying kid from "Jurassic Park III") plays a complete nerd and mathematical genius who basically lives underneath a school ice hockey stadium. It is there that he constructs magical potions using science and math.

However he realizes he's not exactly catching any ladies, so he adopts the persona of "Chaz" (his real name is Charlie) to woo the ladies - enrolling in school again and becoming a "bad boy" who talks back to teachers and looks "cool." News flash: Kids stopped wearing Fonzie-style leather jackets to school in the 1960s. If anything, it's retro. It doesn't make you look cool. You don't gain instant respect by showing up at school with a leather jacket, a comb and a smirk and talking back to teachers. Today, in the age of gangsta rappas and emo, you would be laughed at and ridiculed. "Chaz" would become an instant outcast and his plan would backfire.

But in "Genius" all the kids are friendly white suburbanite offspring and they love The Chaz. They fall victim to his evil ploy to get some girly-action and even the bad boys at school respect him.

It would be kind of funny if it weren't so sad to actually think some Disney TV executive greenlit this and thought the concept of a 12-year-old high school graduate living in an underground lab who adapts a new persona of a leather-jacket wearing freak would be successful.


text: Eric Rohmer, de grote filmmaker, probeert het met het soort film dat alles is wat een Rohmer-film niet is. Verdwenen is het modernisme van de New Wave: de natuurlijke setting, camera's in de hand en dialogen die het wezenlijke karakter van het mens-zijn vastleggen. In plaats daarvan zijn er slonzige kostuums, onbeweeglijke camera's en formele decors gekomen. De oorspronkelijke Duitser spreekt misschien met welsprekende charme, maar de Engelse ondertitels lijken door schoolkinderen te zijn vertaald.<br />Dit is niet Koopman Ivory, en ook niet Rohmer.

text_en:
Eric Rohmer, the great filmmaker, tries his hand at the kind of film that is everything that a Rohmer film isn't. Gone is the New Wave Modernism; the natural settings, hand-held cameras and dialogue that captures the quintessential nature of being human. Replaced instead with dowdy costumes, unmoving camera, and formal sets. Perhaps the original German flows with eloquent charm, but the English subtitles seem to have been translated by school children.

Merchant Ivory this isn't, and neither is it Rohmer.


text:
Sayles maakt een all-star castfilm? Ja en nee, want toen deze werd gemaakt waren het allemaal onbekenden. Toch kun je nog steeds zien dat Cusack voorbestemd was voor het grotere werk. Er is een typisch Amerikaans verhaal voor nodig, maar het voegt een beetje van de invloed van Sayles toe. Stille helden en misbruikte mannen die worden uitgebuit.
Niet echt een 'Limbo' of 'Lone Star', maar dit is nog steeds vermakelijk en meeslepend.
En ten slotte, wat is het toch met honkbal dat zulke goede films voortbrengt? Een ogenschijnlijk saaie sport, maar 'Bull Durham', 'A League of Their Own' en vooral 'Field of Dreams' zijn allemaal fatsoenlijke films.

text_en:
Sayles makes an all-star cast film? Yes and no, because they were all unknowns when this was made. Still you can still see that Cusack was destined for bigger stuff. It takes a typical and historic American tale, but adds a bit of the Sayles influence. Silent heroes and put-upon men being exploited.

Not quite a "Limbo" or "Lone Star", but this is still entertaining and involving stuff.

And finally, what is it about baseball that produces such good films? A seemingly boring sport, but "Bull Durham", "A League Of Their Own" and especially "Field Of Dreams" are all decent films.


text: Als er geen afgezaagde clichés waren geweest, denk ik niet dat Sayles een script zou hebben gehad. 'Maak plaats voor de Clean Sox!'; 'Je moet ze een voor een aangooien.' - spaar me. Het lijkt erop dat hij voor zijn onderzoek naar dat tijdperk alleen maar oude honkbalfilms uit Hollywood heeft gezien en anekdotes over de Black Sox heeft gelezen. Een andere slechte beslissing van de regisseur is dat hij in zijn eigen film acteert. Zijn sarcastische gezang in de treinscène is het laagste punt van de film. Het stuk over de keuze van Landis als honkbalcommissaris is een farce. Het had een geweldig verhaal kunnen zijn over de tijd en de vroege verliefdheid van Amerika op het tijdverdrijf. In plaats daarvan wordt een cartoonachtige versie van het verhaal getoond. Sayles slaat toe.

text_en: If not for tired clichés, I don't think Sayles would have had a script. "Make way for the Clean Sox!"; "Ya gotta pitch them one at a time." - spare me. Seems like all he did for research on the era was view old Hollywood baseball films and read anecdotes about the Black Sox. Another bad decision on the director's part is acting in his own film. His sarcastic singing in the train scene is the low part of the movie. The part about the selection of Landis as baseball commissioner is a farce. Could have been a great period piece about the times and America's early infatuation with the pastime. Instead, a cartoonish version of the story is presented. Sayles strikes out.


text:
Een vliegtuig met daarin werknemers van een groot biotechbedrijf <0xE2><0x80><0x93> onder wie de dochter van de president-directeur <0xE2><0x80><0x93> stort neer in een dicht bos in het noordwesten van de Verenigde Staten. Als de zoek- en reddingsmissie wordt afgelast, stelt de president-directeur, Harlan Knowles (Lance Henriksen) een kleine, ongeregelde groep samen om hun eigen zoek- en reddingsmissie uit te voeren. Maar waar is Knowles naar op zoek en wat probeert hij te redden, en wat volgt hen en houdt hen in het bos in de gaten?
Hé, wat een zootje was deze film! Het was jammer, want ten eerste heeft hij de hoofdrol in Lance Henriksen, een van mijn favoriete acteurs in een modern genre, en ten tweede had het best een fatsoenlijke film kunnen zijn. Hij lijdt aan twee grote tekortkomingen, en dat zijn waarschijnlijk allebei de schrijver/regisseur Jonas Quastel.' Deze film (die ik zal aanduiden als Sasquatch) heeft zo'n beetje de slechtste montage die ik ooit heb gezien naast _Alone in the Dark_ (2005), en Quastels constante advies voor de cast lijkt te zijn geweest: 'Oké, laten we dat nog eens proberen, maar deze keer wil ik dat iedereen boven op elkaar praat, niet-sequiturs improviseert en in het algemeen zo irritant mogelijk probeert te zijn.'
De mogelijkheden waren er. Ondanks de rip-offs (iedereen die iets te maken had met het vliegtuigongeluk probeerde duidelijk _The Blair Witch Project_ (1999) en _Predator_ (1987) te bagatelliseren), de Ed Wood-achtige presentatie en de belachelijke dialogen, had de plot een belofte en potentie voor subtielere en veel minder suikerzoete subteksten. Het kostuum van het monster, als we het eenmaal te zien krijgen, was meer dan voldoende naar mijn smaak. De mengeling van karaktertypes die door het bos sjokten had geweldig kunnen zijn als Quastel en collega-schrijver Chris Lanning het stereotiepe cijfer van 11 tot minstens 5 hadden verlaagd en meer tijd hadden besteed aan het onderzoeken van hun relaties. De film had een aardig productieontwerp, met name voor de versiering van de lijken in een wat primitiever Jeepers Creepers (2001). Als hij goed was geredigeerd, waren er een paar scènes met een fatsoenlijke dialoog die heel goed effectief hadden kunnen zijn.
Maar het meest angstaanjagende aan Sasquatch is het aantal misstappen dat is gemaakt: om de een of andere reden vindt Quastel het een goed idee om dialoogscènes die binnen enkele minuten na elkaar in realtime plaatsvinden in stukken te hakken, zodat we in plaats daarvan een paar regels van scène A zien, dan een paar regels van scène B, dan terug naar A, terug naar B, enzovoort.
Om de een of andere reden denkt hij dat het zo moet. Het is een goed idee om regelmatig gebruik te maken van zwarte schermen tussen fragmentarische dialogen, of we nu behoefte hebben aan het idee van een niet nader omschreven tijdsspanne tussen irrelevante opmerkingen, of dat de irrelevante opmerkingen hoe dan ook een voor een in de tijd lijken te gebeuren.
Om de een of andere reden kan het hem niet schelen of de scènes's ochtends,'s middags,'s avonds en's nachts zijn opgenomen. Hij gaat er gewoon op goed geluk op af. De scènes die we te zien krijgen lijken trouwens ook op goed geluk gekozen. Belangrijke gebeurtenissen komen nooit of nauwelijks voor en we zitten opgescheept met veel te veel zinloze scènes.

Om de een of andere reden liet hij in de film een scène over grotkunst achter, terwijl die ofwel meer uitleg nodig heeft om te rechtvaardigen dat hij daar is, of gewoon moet worden weggelaten, omdat hij niet zo belangrijk is (de intelligentie en'menselijkheid' van het monster hadden gemakkelijk op een andere manier getoond kunnen worden).
Om de een of andere reden is er een heel personage <0xE2><0x80><0x93> Mary Mancini <0xE2><0x80><0x93> in het script weggelaten, ook al is ze overbodig.
Om de een of andere reden gaan we plotseling naar een extreem softpornoscène, ook al wordt het motief nooit meer herhaald.
Om de een of andere reden blijven de personages Harlan Knowles'meneer H' noemen, alsof het stereotypen van Aziatische huisvrouwen zijn. voor de monsterachtige aanvalsscènes, ook al ziet het kostuum er zo slecht nog niet uit, en het zou veel effectiever zijn geweest om er wat mist in te doen, een subtiel filter, of iets anders dan slechte cinematografie.
Ik zou zo door kunnen gaan, maar je snapt wat ik bedoel.
Ik zou deze film graag beter hebben gevonden dan ik deed <0xE2><0x80><0x93> ik ben een fan van Henriksen, ik ben geïntrigeerd door het onderwerp, ik ben dol op de omgeving, ik ben dol op wandelen en dit is in wezen een wandelfilm op één niveau <0xE2><0x80><0x93> maar ik kon het gewoon niet. Telkens wanneer ik dacht dat de film 'van nu af aan tot het einde' beter zou worden, deed Quastel weer een of andere afschuwelijke zet. Uiteindelijk was mijn score een 3 op de 10.

text_en:
A plane carrying employees of a large biotech firm--including the CEO's daughter--goes down in thick forest in the Pacific Northwest. When the search and rescue mission is called off, the CEO, Harlan Knowles (Lance Henriksen), puts together a small ragtag group to execute their own search and rescue mission. But just what is Knowles searching for and trying to rescue, and just what is following and watching them in the woods?

Oy, what a mess this film was! It was a shame, because for one, it stars Lance Henriksen, who is one of my favorite modern genre actors, and two, it could have easily been a decent film. It suffers from two major flaws, and they're probably both writer/director Jonas Quastel's fault--this film (which I'll be calling by its aka of Sasquatch) has just about the worst editing I've ever seen next to Alone in the Dark (2005), and Quastel's constant advice for the cast appears to have been, "Okay, let's try that again, but this time I want everyone to talk on top of each other, improvise non-sequiturs and generally try to be as annoying as possible".

The potential was there. Despite the rip-off aspects (any material related to the plane crash was obviously trying to crib The Blair Witch Project (1999) and any material related to the titular monster was cribbing Predator (1987)), Ed Wood-like exposition and ridiculous dialogue, the plot had promise and potential for subtler and far less saccharine subtexts. The monster costume, once we actually get to see it, was more than sufficient for my tastes. The mixture of character types trudging through the woods could have been great if Quastel and fellow writer Chris Lanning would have turned down the stereotype notch from 11 to at least 5 and spent more time exploring their relationships. The monster's "lair" had some nice production design, specifically the corpse decorations ala a more primitive Jeepers Creepers (2001). If it had been edited well, there were some scenes with decent dialogue that could have easily been effective.

But the most frightening thing about Sasquatch is the number of missteps made: For some reason, Quastel thinks it's a good idea to chop up dialogue scenes that occur within minutes of each other in real time so that instead we see a few lines of scene A, then a few lines of scene B, then back to A, back to B, and so on.

For some reason, he thinks it's a good idea to use frequently use black screens in between snippets of dialogue, whether we need the idea of an unspecified amount of time passing between irrelevant comments or whether the irrelevant comments seem to be occurring one after the other in time anyway.

For some reason, he doesn't care whether scenes were shot during the morning, afternoon, middle of the night, etc. He just cuts to them at random. For that matter, the scenes we're shown appear to be selected at random. Important events either never or barely appear, and we're stuck with far too many pointless scenes.

For some reason, he left a scene about cave art in the film when it either needs more exposition to justify getting there, or it needs to just be cut out, because it's not that important (the monster's intelligence and "humanity" could have easily been shown in another way).

For some reason, there is a whole character--Mary Mancini--left in the script even though she's superfluous.

For some reason we suddenly go to a extremely soft-core porno scene, even though the motif is never repeated again.

For some reason, characters keep calling Harlan Knowles "Mr. H", like they're stereotypes of Asian domestics.

For some reason, Quastel insists on using the "Blurry Cam" and "Distorto-Cam" for the monster attack scenes, even though the costume doesn't look that bad, and it would have been much more effective to put in some fog, a subtle filter, or anything else other than bad cinematography.

I could go on, but you get the idea.

I really wanted to like this film better than I didI'm a Henriksen fan, I'm intrigued by the subject, I loved the setting, I love hiking and this is basically a hiking film on one level--but I just couldn't. Every time I thought it was "going to be better from this point until the end", Quastel made some other awful move. In the end, my score was a 3 out of 10.


text:
Lance kreeg altijd kwaliteitswerk van James Cameron. Hij had zelfs zijn eigen tv-show (Millenium) voor een paar seizoenen. Waarom doet hij dit? Kan hij geen betere manier vinden om zijn rekeningen te betalen?
Ik hou van goede lowbudgetfilms. Soms kun je erom lachen, gewoon vanwege hun belachelijke premisse, hun stereotiepe personages, of vaak omdat de acteurs familie zijn van de regisseur/producer. Maar deze film heeft geen blijvende waarde. Ik lachte niet. Ik huilde niet. Ik had alleen dat misselijke gevoel in mijn maag. Dat gevoel werd al snel herkend als medelijden. Hij was in Terminator geweest (hij zou in BE terminator gaan voordat Arnold kwam), Aliens, Aliens III, klassieke B-film Pumpkinhead, en nog zoveel andere! Ik wilde hem hierna geld sturen. Misschien moesten we een Lance-fonds oprichten of zoiets.
Maar aan de andere kant, om dit ding te maken... misschien niet.

text_en:
Lance used to get quality support work from James Cameron. Heck, he even had his own tv show (Millenium) for a coupl'a seasons. Why is he doing this? Couldn't he find some better way to pay his bills?

I love a good low-budget movie. Some of them you can laugh at simply due to their ludicrous premise, their textbook stereotyped characters, or often times because the actors are related to the director/producers. But, this movie has no redeeming value. I didn't laugh. I didn't cry. I only had this sick feeling in my stomach. That feeling was quickly identified as pity. At one point, Lance Henriksen was an A-list support actor. He's been in Terminator (he was going to BE terminator before Arnold showed up), Aliens, AliensIII, classic B-movie Pumpkinhead, among so many others! I wanted to send him money after this. Maybe we should start a support Lance fund or something.

Then again, for making this thing...maybe not.


text:
(rure64)
Onherstelbaar, verkwistend en bovenal saai gezever. Je weet dat een film slecht zal zijn als zijn enige ster Lance Henriksen de hoofdrol speelt. De Franse titel van deze film zegt alles: 'Onverklaarbaar'. Hoe kun je in deze tijd zo'n ongelooflijk slechte film maken? Wat het trucje van Jonas Quastel ook mag zijn, het heeft gewerkt. Dit is gezever, ik heb het over'manos'-gezever, betekenisloos, niet om naar te kijken, niet eens zo slecht, het is goed, filmische gal van de hoogste orde.
Lance Henriksen is Harlan Knowles, een personage dat interessant had kunnen zijn als hij niet zo volkomen gespeend was geweest van karakteristieken of persoonlijkheid. Samen met een stel idioten gaat hij op pad om een kwaadaardige Sasquatch te zoeken, die naar verluidt een vliegtuig heeft aangevallen dat in het bos is neergestort of zoiets. Verder gebeurt er niet veel. Er is wat softcore (wat betekent: Teletubbies-niveau) naaktheid en een paar schaamteloze kopieën van 'Predator'. Na 92 minuten van ondraaglijke pijn en nog een verwijderde scène, deze keer van 'Blair Witch', komt de film eindelijk over de eindstreep. Als bonus zien we het monster zelf maar een of twee scènes in de hele film.
Over deze film valt eigenlijk niet veel te zeggen. Het enige wat je hoeft te weten is dat dit een heel slechte film is en niet eens de moeite waard om te bekijken als een 'zo-slecht-is-het-goede'-film. 'The Untold' is voor de amusementswaarde wat Orlando Bloom is voor het acteerwerk. Vermijd hem als arsenicum.

text_en:
(r#64)

Unredeemable, merit-less, and above all dreary trash. You know a movie is going to be bad when its sole star power is Lance Henriksen. The French title for this movie says it all: "Inexplicable". How can you possibly make a movie this unbelievably bad in this day and age? Whatever Jonas Quastel's trick is, it worked. This is über-trash, I'm talking 'Manos'-level crap, meaningless, unwatchable, not-even-so-bad-it's-good, cinematic bile of the highest order.

Lance Henriksen IS Harlan Knowles, a character who could have been interesting if he wasn't so utterly devoid of characteristics or personality. He, along with a bunch of morons, goes on a field trip to search for an evil Sasquatch which is believed to have attacked a plane which crashed out in the woods, or something. Not much else happens. There's some soft-core (meaning: Teletubbie level) nudity and some blatant rip-offs of "Predator". After 92 minutes of utter pain and another ripped off scene, this time from "Blair Witch", the movie finally staggers across the finish line and ends. As a bonus, we only see the monster itself for about one or two scenes in the entire movie.

There's really not much to say about this film. All you need to know is, this is a very bad movie and not even worth viewing as a "so-bad-it's-good" flick. "The Untold" is to entertainment value what Orlando Bloom is to character acting. Avoid it like arsenic.


text:
Harlan Knowles (Lance Henriksen) gaat met een groep mensen naar een berg om te helpen zijn vermiste dochter te vinden (Erica Durance). Wat ze niet weten is dat ze is vermoord door een sasquatch (Taras Kostyuk) en dat die nog steeds ergens rondloopt... en op hen wacht.
Het was al laat toen ik dit in mijn dvd-speler stopte. Ik wou echt dat ik terug kon gaan in de tijd om mezelf tegen te houden. De meeste mensen zullen je vertellen dat films als 'House of the Dead' of 'S.I.C.K.: Serial Insain Clown Killers' de films zijn waarvan je zou willen dat je ze nooit had gezien. Fout. Dit zal de enige zijn.
Ik heb een heleboel rotzooi gezien, maar dit is de enige rotzooi die me heeft achtervolgd. Ik wou dat ik dit nooit had gezien! Het acteren valt eigenlijk best mee. Het is alleen het schrijven en het regisseren en het ijsberen en alles! Ik ben eigenlijk een fan van Sasquatch-films. Maar deze niet.
Luister alsjeblieft naar mijn waarschuwing. Kijk hier niet naar!

text_en:
Harlan Knowles (Lance Henriksen) brings a group of people to a mountain to help find his missing daughter (Erica Durance). What they don't know is that she was killed by a sasquatch (Taras Kostyuk) and it's still out there... waiting for them.

It was a late night when I poped this into my DVD player. I seriously wish I could go back in time and stop me. Most people will tell you that films like "House of the Dead" or "S.I.C.K: Serial Insain Clown Killers" will be the movies you wish you've never seen. Wrong. This will be.

I've seen a lot of crap, but this is the only crap that's haunted me. How I wish I never watched this! The acting actually isn't so bad. It's just the writing and the directing and the pacing and everything! I am actually a fan of Sasquatch films. But not this one.

Please, listen to my warning. Don't watch this!


text:
Het ontwikkelen van films die gebaseerd zijn op feitelijke gebeurtenissen die te maken hebben met cryptozo<0xC3><0xB6>logie of het bovennatuurlijke, is altijd een uitdaging geweest voor regisseurs en scenarioschrijvers. Je moet voornamelijk rekening houden met gerapporteerde getuigenverklaringen, tegenstrijdige informatiebronnen en Hollywood-creativiteit om iets te produceren waar het publiek zich in kan verplaatsen. Helaas schijnt dat voor sasquatch niet te gebeuren.
De film begint in een typische film noir, wanneer een onderzoeksteam ergens in de Cascades per vliegtuig neerstort. Van daaruit verdwijnt het onderzoeksteam, en ondanks pogingen van wetshandhavers en plaatselijke reddingsploegen blijven ze enige tijd vermist. Terwijl een van de passagiers loopt, worden er infraroodachtige beelden op het scherm geprojecteerd (a la Predator) die er op subtiele wijze op wijzen dat de legendarische Sasquatch de oorzaak is van het lot van de passagiers.
Neem Harlan Knowles (Henriksen), ceo van BioComp Industries en vader van een van de slachtoffers van het ongeluk. Knowles stelt zijn eigen reddingsteam samen met de uitdrukkelijke opdracht om zijn dochter en de rest van het onderzoeksteam te vinden, samen met de onschatbare technologie die tijdens het ongeluk verloren is gegaan.
Nadat Knowles' op maat gemaakte reddingsteam is samengesteld, kruist de hele film het pad van kleurloze personages, duizelingwekkende cinematografie en een totaal onoriginele plot. Ik moest me letterlijk inhouden om niet in slaap te vallen tijdens de film, die me de stuipen op het lijf probeerde te jagen. Het enige personage dat zich staande hield was Henriksen, wat het gebrek aan diepgang van alle andere personages niet goedmaakt. De overdreven geluidseffecten waren ook irritant; eigenlijk wist ik niet of ik naar een film over Bigfoot of grizzlyberen zat te kijken.
Ook de plot was niet zo geweldig. Hij was te onderontwikkeld, aangezien de kijker voornamelijk wordt blootgesteld aan de typische angstmuziek die in het genre te horen is. Ik hoef geen genie te zijn om uit te vogelen wie midden in de film al zijn kleren uittrekt, of wie als eerste de pech heeft om door Mr. Sasquatch te worden toegetakeld. Wat goede punten betreft, die zijn er niet, en daarom geef ik deze film een 2 uit 10.

text_en:
Developing movies that are based on actual events involving cryptozoology or the supernatural has always been a challenge for directors and screenwriters. You have to mainly reconcile reported testimonies, conflicting info sources, and Hollywood creativity to produce something the audience can get into. Unfortunately, for SASQUATCH, none of these things seem to take place.

The movie starts out in typical film noir when a research team crash lands somewhere in the Cascades via airplane. From there the research team disappears, and despite attempts from law enforcement officials and local rescue parties they remain missing for some time. While one of the passengers is walking, infra-red-like images are splashed on the screen (a la Predator) which subtly hint that the legendary Sasquatch is the cause of the passengers' fates.

Cue Harlan Knowles (Henriksen), CEO of BioComp Industries and father of one of the crash victims. Knowles puts together his own search & rescue team with the explicit mission of finding his daughter and the rest of the research crew, along with the invaluable technology lost during the crash.

After Knowles' tailor-made rescue team is put together, the entire movie traverses down the path of uncolorful characters, dizzying cinematography, and a totally unoriginal plot line. I literally had to keep myself from falling asleep during this movie as it attempted to frighten me out of my wits. The only member of the cast that held his own was Henriksen, which doesn't make up for the lack of depth presented in all of the other characters. The over-done sound effects were annoying as well; basically, I didn't know if I was watching a movie about Bigfoot or grizzly bears.

Neither was the plot line all that great. It was too underdeveloped as the viewer is mainly subjected to typical fright music found in anything similar of the genre. Obviously you didn't have to be a genius to figure out who would be pulling off all their clothes by the middle of the movie, or who'd be the first unlucky soul to get mauled by Mr. Sasquatch. As far as good points, there are none, and therefore I gave this movie a 2 out of 10.


text:
Eén minuut in HET ONTVANGEN en er zijn al technieken van HET BLAIR WITCH PROJECT en PREDATOR afgehaald. Betekent dit dat we een heleboel bomen te zien krijgen? Reken maar. Krijgen we een Oostenrijkse bodybuilder te zien die dingen opblaast? Nou, deze film heeft het budget van een tv-programma, dus het antwoord is een luid nee. Houdt iemand van die softpornoprogramma's zoals BED TIME SHERIFFES? Goed, want er komt een scène in voor die lijkt op dit soort programma's. Helaas zie je alleen cellulitis. Vind je het leuk als het scherm zwart wordt tijdens een tv-programma? Geweldig, want dat gebeurt tussen elke scène in HET ONTVANGEN. In feite gebeurt het ook tijdens elke scène. Heb je genoten van MILLIONAIRE <0xE2><0x80><0x93> EEN MAJOR FRAUD? Fantastisch omdat een van de personages eruitziet als een bebaarde majoor Charles Ingram, de deelnemer die probeerde de show een miljoen pond afhandig te maken. Serieus, een van de personages lijkt op majoor Ingram. Ik verwachtte steeds dat hij zou zeggen: 'Het lijkt op een beer. Het zou een beer kunnen zijn. Maar het zou ook een beer met grote voeten kunnen zijn. Hoest, ja, het lijkt op een beer met grote voeten, hoest, ja, het lijkt op een beer met grote voeten, hoest, ja, ik ga hem doodschieten. '
'O, en heb ik al gezegd dat al het bovenstaande over de goede dingen gaat?'
'
'The Untod is niet de slechtste film die ik ooit heb gezien, maar die eer gaat naar _Night of the Deemon_ die ik meer dan twintig jaar geleden heb gezien, en ik geloof dat ik in al die tijd maar een stuk of tien films heb gezien die nog slechter waren. Maar dat wil niet zeggen dat _The Untod_ in elk opzicht een heel slechte film is, vooral in de montage. Dit is een heel slechte film die veel minder waard is dan de score van 5,1. Ik geef hem 3 van de 10 en ik vind het heel aardig van mezelf dat ik zo aardig ben.

text_en:
One minute into THE UNTOLD and it`s already ripped off techniques from THE BLAIR WITCH PROJECT and PREDATOR . Does this mean we`ll be seeing lots of trees ? We sure will . Will we be seeing an Austrian bodybuilder blowing things up ? Well this film has the budget of a TVM so the answer is a resounding no . Does anyone like these soft porn shows like BEDTIME STORIES ? Good because there`s a scene in this that resembles these type of shows . Unfortunately the only thing you see is cellulite . Do you like it when the screen fades to black during a TVM ? Great because this happens between every scene in THE UNTOLD . In fact it happens during every scene too . Did you enjoy MILLIONAIRE - A MAJOR FRAUD ? Fantastic because one of the characters looks like a bearded Major Charles Ingram the contestant who tried to swindle the show out of one million pounds . Seriously one of the characters looks like Major Ingram . I kept expecting him to say " It`s bear. It could be a bear . But it might be a bigfoot < Cough , cough > , yes it`s a bigfoot < Cough > , it`s definately a bigfoot < Cough > Yes I`m going to shoot it . Final answer Chris "

Oh and have I mentioned that all the above are the good bits ?

THE UNTOLD isn`t the worst bigfoot movie I`ve ever seen , that accolade firmly goes to NIGHT OF THE DEMON which I saw over twenty years ago and I think I`ve only seen less than a dozen films that are worse in all of that time . But that said THE UNTOLD is still a very poor film in just about every aspect , especially editing . As some other reviewers have pointed out it feels like whole chunks of the film are missing while there`s other bits where scenes are spliced together in the wrong order . This is a really bad film that deserves far less than its rating of 5.1. I give it 3 out of ten and I`m being very kind


text: The Untold... is een van de slechtste films die ik ooit heb gezien. Het verhaal lijkt heel origineel, maar het was slecht geacteerd. Lance Henriksen, een goede acteur, kwam in deze rotzooi terecht. Maar ja, hij heeft een heleboel lowbudgetfilms gemaakt... je moet de rekeningen toch betalen, weet je? Geintje. Lance is een geweldige acteur, maar hij kwam terecht bij een stel stomme acteurs. Serieus, Andrea Roth was er alleen maar om een naaktscène te maken, en andere acteurs... nou ja, die waren er gewoon. Er was voortdurend een uit-uit-uit-uit-effect in de montage, en daar word ik kotsmisselijk van! Dat was de afschuwelijkste zet die maar blijft komen en waar je echt kwaad van wordt. Het was ook heel voorspelbaar, saai en traag. Het heeft een bizar tempo dat gewoon... verkeerd is.<br />Kan niet meer zeggen... Huur het niet, koop het niet. Je kunt ernaar kijken, als het op tv is.

text_en:
The Untold... Is one of the worst films I ever saw. The story really seems original, but it was badly bestow on screen. Lance Henriksen, a good actor, ended up in this crap. But, hey he made a lot of low budget films... you need to pay the bills, you know? Kidding. Lance is a great actor, but he ended up with this bunch of silly actors. Seriously, Andrea Roth was there just to have a nudity scene, and other actors... well they were just there. There was constantly a fade out-fade in editing, and that makes me sick! That was the most horrible move that just keeps on coming and it really makes you angry. It was also very predictable, boring and slow. It has a bizarre tempo that goes just... wrong.

Can't say more... don't rent it, or buy it. You can watch it, if on TV.


text:
Dit ziet er beslist uit als 'het amateurisme'. Hoe dit stuk vuil ooit is uitgebracht is me een raadsel: het acteerwerk, het verhaal, de personages, de zogenaamde special effects enzovoort... het klopt allemaal niet. Waarom Lance Henriksen dit heeft geaccepteerd zal altijd een van de grote mysteries van de cinema blijven. Misschien had hij dringend geld nodig of misschien was hij onder invloed van een of andere illegale drug.
Het heeft geen zin om je uit te leggen waar deze film over gaat. Hij draait om de grote voet legende, maar dan wel op de slechtst mogelijke manier. In feite ruikt deze rotfilm als een direct-to-video release.
Vermijd tegen elke prijs!

text_en:
This looks decidedly like "the amateur" hour. How this piece of trash was ever released is beyond me: the acting, the story, the characters, the supposedly special effects, etc...it's ALL wrong. Why Lance Henriksen accepted this will remain one of the great mysteries of cinema. Maybe he was in dire need for money or maybe be was under the influence of some illegal drug.

It is pointless trying to explain you what this movie's about. It deals with the big foot legend but done in the worst possible manner. In fact, this stinker smells like a direct-to-video release.

Avoid at ALL costs! 0* out of 10*


text:
Hé allemaal, ik wilde jullie alleen maar een paar krankzinnige feiten over deze film vertellen. Ik was een van de Make-up FX-artiesten die het 'beest' voor deze film hebben gemaakt en ik moet zeggen dat het oorspronkelijke wezen er absoluut fantastisch uitzag. Ik weet nog dat toen we de eerste foto's van de set terugkregen, we het er allemaal over hadden hoe jammer het was dat dit wezen in een film zat die waarschijnlijk nogal armzalig zou zijn.
Wat er in werkelijkheid gebeurde, was dat Jason Palmer de oorspronkelijke make-up voor de Sasquatch deed, maar om de een of andere reden moesten ze terug om een groot deel van het wezen opnieuw te fotograferen. Het trieste was dat Jason een paar weken daarvoor was overleden en dat het gerestaureerde wezen dus bij lange na niet zo indrukwekkend was als de oorspronkelijke film.
Voor mij was het heel triest omdat dit Jasons laatste film was, en hij zijn laatste roem min of meer was ontnomen door de slechte re-shoots. Hoe dan ook, ik dacht dat jullie dat misschien een beetje interessant zouden vinden, en als jullie willen, kunnen jullie naar mmmyeah.com gaan om wat foto's 'achter de schermen' te bekijken.
Later, Jeff.

text_en:
Hey all, I just wanted to give you all a few crazy facts about this movie. I was actually one of the Make-up FX artists that help create the "beast" for this movie and I have to tell you the original creature looked absolutely amazing. I remember when we got the first photos back from the set we were all talking about how much of a shame it was that this creature was in a movie that would probably be pretty poor.

What actually happened though was that Jason Palmer did the original make-up for the Sasquatch, but for some reason they had to go back and re-shoot much of the creature. The sad part was that Jason passed away a few weeks before that and so the re-done creature was no where near as awesome as the original one.

For me it was quite sad because this was Jasons final movie, and he sort of got cheated out of his final fame due to the bad re-shoots. Anyway, I thought you guys may find that a tad interesing, and if you would like you can head over to mmmyeah.com and check out some "behind the scenes" photos.

Later, Jeff


text: Ik denk dat dit een van de slechtste films is die ik ooit heb gezien! Hij vervaagt om de twee minuten. Als dit op tv was, zouden ze elke 2-3 minuten een voorvertoning hebben. Maar er is een scène waar ik persoonlijk van heb genoten: die waarin de blondine een bad neemt in een kuil met kokend water terwijl een man toekijkt, en je ziet ongeveer 10 seconden haar hele lichaam zonder handdoek! Dat was de beste scène van de hele film omdat je sasquatch de hoofdrol ziet spelen, maar de laatste 10 minuten zien we zijn hele lichaam. Bovendien zijn de meeste sterfgevallen niet op het scherm en alleen het gegil of gebulder. En ik verwachtte dat de Sasquatch dood zou gaan. Maar hij schiet hem niet dood en in de hele film gaan er maar 4 of 5 mensen dood ik verwachtte dat er 8-10 mensen dood zouden gaan. Niet naar deze film kijken. Ik geef hem een 10. Verspil je tijd niet.

text_en: I think that this is one of my top ten worst movies I have ever seen! There's like fade out every two minutes. If this was on TV, they would have a preview every 2-3 minutes. But there is a seen I personally enjoyed: which is when the blonde goes to take a bath in a pit of boiling water with a man watching and for about 10 seconds you see her whole body with no towel on! That was the best scene in the whole film because you see sasquatch starring at them but the last 10 minutes is when we see his whole body. Plus, most of the deaths are off screen and just the scream or roar. And I was expecting the Sasquatch to die. But he dosen't shoot him and only 4 or 5 people die in the whole film I was expecting 8-10 people to die. Don't watch this movie. I give it an F-. Don't waste your time.


text: Bigfoot-films hebben de neiging om slecht te zijn, dus ik ben niet geneigd om ernaar te kijken. Maar er waren een paar goede commercials op The Sci-Fi Channel, dus besloot ik om te kijken. Een klimexpeditie gaat naar het noordwesten van de Stille Oceaan en vindt daar een neergestort vliegtuig met daarin de dochter van de leider van de expeditie (gespeeld door Lance Hendrickson), en ze hebben een revolutionaire dna-detector bij zich die gebruikt kan worden om het bestaan van de sasquatch te bewijzen. En het wekt in het begin zelfs enige spanning op. De sasquatch is onzichtbaar, maar ziet de lichaamswarmte van de bergbeklimmers (net als het buitenaardse wezen in 'Predator'), en ik vroeg me af wanneer hij zou toeslaan. Het acteerwerk is redelijk, net als de achtergrondmuziek. De dichtbeboste locatie wordt veel gebruikt. En als het wezen eindelijk wordt gezien, is het kostuum niet slecht, maar ook niet geweldig. Maar naarmate de film vordert, wordt het steeds irritanter en absurder. De meeste personages zijn onaangename mensen, onbeschoft tegen elkaar en alleen in de expeditie voor geld en publiciteit (behalve het personage van Lance Hendrickson), zodat het onmogelijk is om je druk te maken over wat er met hen gebeurt. En hun gedrag wordt steeds stommer. Een man schiet het wezen neer (niet dodelijk), wordt dan dronken en zit alleen in het donker. Een vrouwelijke kampeerder trekt een nauwsluitend zijden negligé aan voordat ze in haar slaapzak kruipt en weet nog net te voorkomen dat ze door de sasquatch het bos in wordt gesleept, zonder dat haar haar en make-up in de war raken. Vervolgens komen de overlevenden tot de conclusie dat de maniak het in werkelijkheid op de DNA-detector heeft gemunt en hen in leven zal laten als ze hem achterlaten ('een wezen weet wat het bedreigt'). Het instinct is duidelijk niet van toepassing op deze acteurs, anders zouden ze niet in deze film zijn verschenen. En het einde is zo stom dat je het tv-scherm zou willen schoppen. Als het script er niet was geweest, zou het een fatsoenlijke horrorfilm zijn geweest.

text_en: Bigfoot movies tend to be bad, so I'm not inclined to watch them. However, there were some good commercials on The Sci-Fi Channel, so I decided to watch. A climbing expedition heads into the Pacific northwest to find a a fallen airplane carrying the daughter of the expedition's leader (played by Lance Hendrickson), and have brought a revolutionary DNA detector that could be used to prove the sasquatch's existence. And it actually generates some suspense at first. The sasquatch is unseen, but sees the mountain climbers' body heat (like the alien in "Predator"), and I did wonder when it was going to strike. The acting is passable, as is the background music. The dense wooded location is well-used. And when the creature is finally seen, the costume is not bad, though nothing great. But as the film grinds on, it becomes increasingly annoying and absurd. Most of the characters are unpleasant people, rude to each other and only in the expedition for money and publicity (except for Lance Hendrickson's character), so that it's impossible to care about what happens to them. And their behavior become increasingly stupid. One man shoots the creature (not fatally), then gets drunk and sits alone in the dark. One female camper puts on a slinky silk negligee before crawling into her sleeping bag, then barely escapes being dragged into the woods by the sasquatch, without getting her hair and make-up messed up. Then, the survivors conclude that the sasquatch is really after the DNA detecting machine and will let them live if they leave it behind ("a creature knows what threatens it"). Obviously, the instinct doesn't apply to these actors, or they wouldn't have appeared in this movie. And the ending is so stupid, you'll want to kick the TV screen. If it weren't for the script, it would have been a decent horror film.