text:
Ik heb dit in de jaren tachtig in herhalingen gezien en het was niet eens zo slecht. Ik zal je vertellen wat ik me nog meer kan herinneren.
Valerian (ik kan me niet herinneren dat hij 'Varian' heette) had een superkristalen stemvork die zo ongeveer alles kon. Maar hij was geen buitenaards wezen. Hij kwam uit Atlantis. Hij was gezond, wijs, knap, nam zijn vitaminen in, had een zuiver aura, waarschijnlijk was hij vegetariër, en hij heeft dat aardvarken in de achtertuin nooit mishandeld. Een typische held uit de jaren zeventig. En de stemvork was in feite een versterker die zijn spirituele essentie aanstuurde om veranderingen tot stand te brengen.
In de Bermudadriehoek zouden mensen uit verschillende perioden in de geschiedenis worden meegezogen. Ik geloof dat het de piloot was toen ze piraten tegenkwamen. Een van hen vroeg of Elizabeth nog koningin van Engeland was. Ze bedoelden duidelijk een vorige Elizabeth. Ze antwoordden ja, wat hun vertraging alleen maar verlengde in het besef dat ze in een tijdvortex zaten.
Roddy McDowall was een laatkomer, waarschijnlijk om de dalende kijkcijfers op te krikken. Hij kwam uit de toekomst, maar ik weet niet meer precies wanneer. Ik geloof dat het in de 2100's was.
Het bleek dat er een paar slechteriken over het eiland heersten vanuit een glanzende zilveren cilindervormige toren die opmerkelijk veel weg had van een van de gebouwen in het centrum van Los Angeles. Het waren agenten die voor of met 'The Source' werkten. Valerian versloeg _The Source_ en de show had geen enkele richting meer. Ze verzonnen snel een nieuwe bedreiging voor _The Power_. Het was een soort artefact. De herhalingen kwamen in de jaren tachtig niet zo ver, dus op dat punt kan mijn geheugen me in de steek laten. Ik herinner me ook dat ze _The Power_ versloegen. Ik denk dat ze wisten dat de tijd begon te dringen, dus waren ze zo vriendelijk om het publiek niet te laten wachten.
Het was soms een beetje simplistisch, en sommige intriges waren een beetje te voor de hand liggend, maar het was goede, zuivere ontsnappingsplezier. Er woonde een familie op het eiland met Valerian, dus het was gemakkelijk genoeg om je met iemand te identificeren en te doen alsof je daar ook op een wild avontuur was. Ik zou er nog eens naar kijken als het op een geschikt tijdstip was.

text_en:
I have seen this in reruns in the 1980's and it wasn't too bad. Let me fill you in with more of what I remember.

Spoilers. Valerian (I don't remember him being "Varian") had a super crystal tuning fork that could do just about anything. But he wasn't an alien. He was from Atlantis. He was healthy, wise, handsome, took his vitamins, had a clean aura, probably a vegetarian, and he never abused that aardvark in the back yard. Your basic all-around 1970's hero guy. And the tuning fork was really an amplifier that tapped into his spiritual essence to effect change.

In the Bermuda triangle, people would get sucked in from various times throughout history. I believe it was the pilot when they ran into pirates. One of them asked if Elizabeth was still Queen of England. Clearly, they meant a previous Elizabeth. They answered yes, which only prolonged their delay in realizing they were in a time vortex.

Roddy McDowall was a late-comer, probably to boost sagging ratings. He was from the future but I don't remember from when exactly. I think it was the 2100's.

It turned out there were some bad guys running the island from a shiny silver cylindrical tower that looks remarkably like one of the buildings in downtown Los Angeles. They were agents working either for or with "The Source". Valerian defeated The Source, leaving the show with no direction at all. They quickly slapped together a new threat  "The Power". It some kind of artifact gun. The reruns didn't get that far in the 80's so my memory gets hit and miss at that point. I remember them beating The Power also. I think they knew the clock was running out so they were kind enough not to leave the audience hanging.

It was a bit simplistic at times, and some of the plots were a bit too obvious, but it was good clean escapist fun. There was a family on the island with Valerian so it was easy enough to identify with someone and pretend you were there also on a wild adventure. I would watch it again if it was on at a convenient hour.


text: Eerst vond ik deze film afgezaagd vanwege de titel 'Please Kill Me, I'm a F*ggot N*gger Jew', maar nadat ik voortdurend door een vriend werd lastiggevallen, ging ik er uiteindelijk toch naar zitten kijken. Ik was verbaasd. 'Please Kill Me, I'm a F*ggot N*gger Jew' is een ontroerend verhaal over een man die in zijn eigen woorden een 'F*ggot N*gger Jew' is, en de dagelijkse ontberingen die hij moet doorstaan vanwege zijn maatschappelijke status.<br />Deze korte film zegt meer over de benarde situatie van een minderheid dan alle films van Woody Allen, Spike Lee en Lloyd Kaufman bij elkaar. Het enige probleem met deze film is dat hij veel te kort is, maar hij zit er wel in.' 's korte looptijd zegt het meer dan de meeste Hollywood-films zeggen in twee uur plus looptijd. Hopelijk heeft iemand de visie om het op dvd uit te brengen met de undergroundklassieker 'G*yn*ggers From Outer Space'.

text_en:
At first I was put off this film due to the title 'Please Kill Me, I'm a F*ggot N*gger Jew', but after being constantly badgered by a friend I eventually sat down to watch it Boy was I surprised. 'Please Kill Me, I'm a F*ggot N*gger Jew' is a touching tale about a man who in his own words is a "F*ggot N*gger Jew" and the daily hardships he must endure due to his social status.

This short film says more about the plight of being a minority more than all of Woody Allen, Spike Lee and Lloyd Kaufman's movies put together. The only problem with this movie is that it's way too short, but in it's short running time it says more than most Hollywood movies say in their 2hr plus running times. Hopefully someone will have the vision to release it on DVD with the underground classic "G*yn*ggers From Outer Space"


text:
De titel dient als het tegengestelde van het bestaan van deze film. Het is een diepgaande verkenning van de diepten van de menselijke focus op rassenscheiding als een middel om controle uit te oefenen. Het bewandelt de scheidslijn die inherent is aan ieder mens; de scheidslijn die wij genetisch geneigd zijn te trekken. Wat ik zag was een atypische artistieke versmelting van mens en aanvaarding, die een diepe band smeedt met de essentie van gelijkheid; geen racisme, geen antiracisme. Ik kan de premisse niet adequaat uitleggen zonder het genie dat deze film is te ruïneren, dus veel meer dan dat kan ik niet zeggen! Ik kan in alle oprechtheid zeggen dat mijn leven veranderde als gevolg van het kijken naar deze film <0xE2><0x80><0x93> jemig, er werd zelfs hartelijk om gelachen!
 Laat je niet in de luren leggen door de titel, het is iets wat de hele familie zou moeten zien!
10/10 - Christopher Poole.

text_en:
The title serves as the antithesis of this movie's existence. It features a deep exploration into the depths of man's focus on racial division as a means of control. It walks the very divide that is inherent to any human; the divide we're genetically predisposed to establishing. What I witnessed was an atypical artistic melding of man and acceptance, forging a deep bond with the essence of equality; no racism, no anti-racism. I cannot adequately explain the premise without ruining the genius that is this movie, so I can't say much more than that! I can truly say that my life changed as a result of watching this film -- heck, it even proffered some hearty laughs along the way!

Don't let the title fool you, it's something the whole family should see!

10/10 - Christopher Poole


text: De eerste keer dat ik op de middelbare school naar deze film keek, vond ik hem meteen geweldig. Hij heeft zo'n beetje alle aspecten van een geweldig boek, veel actie, speciale FX, veel humor en wat al niet meer. Maar er zaten een paar kleine foutjes in deze epische show, en de meest obscene was het feit dat de personages zo'n beetje afwezig zijn, aangezien iedereen na een paar scènes ineens opduikt en weggaat, om later weer terug te komen. De persoonlijkheden waren ook niet al te geweldig, het was het typische 'goede kerel' en 'Archetype Nemesis'-gedoe. Maar deze film gaat echt niet over de personages, het gaat over het epische verhaal, geweldig acteerwerk, geweldige actie, veel drama en gelach, en bovenal: Mudkipz.

text_en: The first time I watched this movie in high-school, I instantly loved it. It has pretty much all the aspects of a great book, lots of action, special FX, lots of humor and what-not. There were some minor flaws to this epic show cast though, with the most obscene one being the fact that the character introductions are pretty much absent, seeing as everybody seemingly just pops up and goes away after a few scenes, to return later again. The personalities weren't too great neither, it was the basic 'Good guy' and 'Archetype nemesis' thing. But this movie really isn't about the characters, it's about the epic story, great acting, great action, lots of drama and laugh, and most of all, Mudkipz.


text: Ik kan deze familiefilm niet een hoger cijfer geven. Hij kan het best in gemengd gezelschap worden bekeken, hoewel het zeker de voorkeur zou hebben boven het gezelschap van homoseksuelen, Afro-Amerikanen of mensen van het joodse geloof. Aan de andere kant is er de mogelijkheid dat iemand in de zaal diep beledigd zal raken, waarna hij zou moeten vertrekken om nooit meer terug te keren. In elk geval de komende tien minuten. Onderliggende thema's, waaronder de problemen om waarschijnlijk het enige lid van een minderheid in de geschiedenis te zijn, kunnen moeilijk te herkennen zijn, maar met een scherp oog kunnen deze subtiliteiten ontmaskerd worden, wat kan leiden tot een fantastische theaterervaring.<br />Hoogste onwaarschijnlijke mogelijkheid.

text_en:
I cannot give this family film a higher rating. Best viewed in racially mixed company, although certainly having homosexuals, African-Americans, or those of the Jewish faith would be preferable. On the flip side, there is the possibility someone in the room may become deeply offended, at which point they should leave and never return. At least for the next 10 minutes. Underlying themes, including the difficulties of being probably the only member of a minority in history, can be difficult to spot but with a keen eye these subtleties can be unmasked, leading to a fantastic theatrical experience.

HIGHEST RATING POSSIBLE.


text: Terwijl ik de recensies over deze film lees, heb ik het gevoel dat de meesten van jullie het gewoon niet snappen. Ik lees hier op IMDb commentaren als 'blanke jongens die proberen te doen alsof ze zwart zijn (kom op, dat is vreselijk)' of 'kan iemand Wigger zeggen...'. Jullie snappen het niet. Deze film is gewoon één grote satire op jonge blanke tieners die opgroeien in een fatsoenlijke of rijke omgeving (of in Iowa) en die het gettoleven dat ze op MTV zien verafgoden en proberen te imiteren. Als voortbrengsel van een groot openbaar schoolsysteem in de stad van halverwege de jaren negentig zag ik dit soort kinderen elke dag. Eigenlijk is het behoorlijk deprimerend. Kinderen met een lage eigendunk met verschrikkelijke identiteitsstoornissen die zo wanhopig proberen zichzelf te vinden. Of niet? Misschien weten de meesten van hen gewoon niet hoe ze moeten acteren. Wat het ook is, ik moet zeggen dat deze film aansloot bij elk aspect van een dergelijke levensstijl. Voor iemand als ik, die met dit soort kinderen op school heeft gezeten, is Whiteboyz een hilarische film! Flip dog gaat zo ongelooflijk op in zijn gangsterwereldje, werkt scenario's uit met Khalid voordat die met hem praat, tikt voor de spiegel enzovoort. Khalid probeert dit zelfs aan Flip uit te leggen en Flip is zo verloren dat hij gewoon niet begrijpt wat hij hem vertelt. Khalid was waarschijnlijk het meest normale kind in de film. Hij had respect voor zijn moeder, hij wilde gaan studeren en hij wilde niet in de problemen komen. Wat deze film het meest onthullend probeerde te doen, was de scène waarin James uit zijn 'gangsteract' komt en racistische taal uitslaat. Had James meerdere persoonlijkheden? Nee. Hoe kon je dat nu niet zien? Er zijn genoeg mensen aan wie ik deze film zou willen laten zien, maar helaas snappen ze het niet. Het is absoluut een van de grappigste films die ik ooit heb gezien. Hij werd perfect gespeeld en was gewoon hilarisch. Helaas snappen de meeste mensen het gewoon niet. Aanbevolen als een wake-up call voor al die blanke gangsterjongens die zijn opgegroeid in een stabiel gezin. Proost!

text_en: As I read reviews of this movie I just can't keep feeling like most of you just don't get it. I'm reading comments here on IMDb like "white boys trying to act like they are black (c'mon that is terrible)" or "can someone say Wigger...". You are missing the point. This movie is simply one big satire of young white teenagers who grow up in decent or rich environment (or Iowa) idolizing the ghetto life that they see on MTV and trying to mimic it. As a product of a large city public school system in the mid nineties I saw these kinds of kids every day. It's pretty depressing actually. Low self-esteem kids with terrible identity disorders trying so desperately to find themselves. Or not? Maybe most of them just don't know how to act. Whatever it is I'd have to say that this movie was on point with every aspect of this kind of lifestyle. For someone like me, who went to school with kids like this, Whiteboyz is a hilarious movie! Flip dog is just so incredibly lost in his gangster world, working out scenarios with Khalid before his talks to him, rapping in front of the mirror, etc. Khalid even tries to explain this to Flip and Flip is so lost he just doesn't understand what he is telling him. Khalid was probably the most normal kid in the movie. He respected his Mom, he has aspirations to go to college, and wasn't all about getting in trouble. What was the most revealing about what this movie was trying to do was the scene where James comes out of his "gangster" act and starts ranting racial slurs. Did James have multiple personalities? No. How could you miss the point after seeing that? There are plenty of people I'd like to show this movie to but sadly they won't get it. It's definitely one of the funniest movies I've ever seen. It was acted out perfectly and just down right hilarious. Unfortunately, most of the people just don't get it. Recommended as a wake up call to all you gangster white boys out there that grew up in a stable home. Cheers!


text: Ik ben gek op deze film. Hij slaat de spijker op zijn kop met de foto's van blanke kinderen in een buitenwijk die proberen een crimineel te worden door rappers van MTV te imiteren. Je vindt meer van die kinderen in stadjes diep in de binnenlanden dan in de binnenstad, en deze film lijkt meer op een non-fictie weergave van die belachelijke subcultuur. Ze gaan zelfs in op het feit dat deze kinderen zich jaren geleden niet op dezelfde manier kleedden en niet naar dezelfde muziek luisterden. In feite is het gedrag van deze kinderen te vergelijken met het besluit om je als een cowboy te kleden omdat je van countrymuziek begint te houden.<br />Iemand die deze film niet leuk vindt of waardeert <0xE2><0x80><0x93> de grap is dat jij een crimineel leven leidt met een shirt van North Carolina.

text_en:
I love this movie. It hits the nail on the head portraying suburban white kids trying to be thugs by imitating rappers from MTV. You tend to find more of these kids in backwoods towns and deep in the suburbs than in the inner city and this movie seems more like a non-fiction representation of that ridiculous subculture. They even address the fact that these kids weren't dressing the same years ago or listening to the same music. Basically, acting like these kids is similar to deciding to dress like a cowboy because you start to like country music.

Anyone who doesn't like or appreciate this movie - the joke's on you, thug life with a North Carolina jersey.


text: Deze film is een mijlpaalfilm. Hij kan heel goed dienen als het belangrijkste middel dat jonge blanke mannen ter beschikking staat om te illustreren hoe ongelooflijk stom ze eruitzien als ze proberen zwart te zijn. Ik ben er vast van overtuigd dat als deze film op scholen wordt vertoond, er misschien toch nog hoop is voor een toekomst voor blanken overal ter wereld. Stoop Dogg heeft een belangrijke rol gespeeld bij het maken van deze film en dat is belangrijk om te vermelden, want hij is nu zo ver gekomen in zijn carrière dat hij jonge 'zwervers' niet langer hoeft te sussen door ze gerust te stellen dat ze er niet stom uitzien als ze proberen zwart te zijn, en hij is zelfs zo ver gegaan om ze er direct dom uit te laten zien en er een film over te maken. Deze film kreeg geen brede distributie omdat de amusementsindustrie bang was dat blanken geen C-rapmuziek meer zouden kopen en die dollars zouden kwijtraken. Ik ben blij met Fox' beslissing om deze film te distribueren en zal in de toekomst alles in het werk stellen om hen te steunen bij al mijn filmkeuzes.

text_en: This movie is a landmark film. It may well serve as the most important tool available to young white males to illustrate how incredibly stupid they look trying to be black. I firmly believe that if this movie is shown in schools there may yet be hope for a future for Caucasians everywhere. Stoop Dogg was instrumental in making this film and that's important to note due to the fact that he's come far enough in his career that he no longer needs to placate young "wiggers" by reassuring them that they don't look stupid trying to act black, and has gone so far as to make them look stupid directly and make a movie about it. This film did not enjoy wide distribution due to the entertainment industry's fear that white people would stop buying C rap music and they would lose those dollars. I applaud Fox's decision to distribute this film and will make every effort to support them in all of my movie watching choices in the future.


text: 'White Boyz' heeft een goed uitgangspunt met betrekking tot het concept van blanke mensen in de buitenwijken die worden aangetrokken door de manier van leven in het getto. Het verhaal en de personages zijn nog niet goed ontwikkeld en verliezen het samenspel met de muziekvideo's en dagdromen. Het acteren van de hoofdrol is zwak, waardoor de film faalt. Bovendien gaat het genre van de komedie verloren als het zich beweegt tussen het saaie serieuze drama met hier en daar een vleugje komedie. Bijna alle scenario's in deze film zijn serieus en hebben geen grappige personages, muziek of liedjes om een komische sfeer te creëren. Er zijn betere blanke jongens geweest die zwart acteerden in films als 'Malibu's Most Wanted' of het personage dat Seth Green speelt in 'Can't Hardly Wait'. Uiteindelijk was het een goed idee, maar een slechte uitvoering.

text_en: "White Boyz" has a good premise with the concept of white suburbans that are enticed by the ghetto lifestyle. The story and characters are under developed and loses pacing with the music videos and day dream fantasies. The acting of the lead is weak which makes the film fail. In addition to this the genre of it being a comedy is lost as it moves between bland serious drama with sprinkles of comedy. Almost all the scenarios in this film are serious and don't have any funny characters or light score music or songs to create a comedic tone of any kind. There has been better white boys acting black in movies like "Malibu's Most Wanted" or the character that Seth Green plays in "Can't Hardly Wait". Ultimately it was a good idea with very poor execution.


text: Ik heb die film alleen maar gezien omdat hij gedeeltelijk in mijn eigen stad was opgenomen en ik was er erg teleurgesteld over. Ik vond de plot gewoon stom. Blijkbaar denken de mensen niet dat er drugs zijn in Iowa, omdat wij stereotiep gezien gewoon een stelletje blanke boeren zijn of zo, en dat zijn we volgens de film ook. Maar er zijn hier wel veel drugs omdat de mensen tussen Chicago en hier de grens oversteken. Hoe dan ook, ik vond al die stereotiepen maar niks. Zo is het leven hier helemaal niet.

text_en: I only watched this movie because parts of it were filmed in my hometown and I was very disappointed with it. I just thought the plot was stupid. Apparently, people don't think there's drugs in Iowa, because stereotypically, we're just a whole bunch of white farmers or something, and that's what the movie portrays us as. But there are a lot of drugs here because people make the stop in between Chicago. Anyway, I just didn't like all the stereotyping. It was totally not what life is like here.


text: Ik heb deze film voor het eerst gehuurd, op zoek naar een beetje lol. Noem het goed of slecht, maar ik heb veel van dit soort kinderen gekend. De puberteit is een tijd waarin je naar betekenis zoekt, en of je vrienden nu een zwarte cape, een Fubu-broek of een Dead Kennedy-t-shirt droegen, iedereen zoekt een manier om zijn eigen identiteit vast te leggen. Deze zoektocht naar het zelf wordt meestal verhuld achter defensieve mentale en emotionele muren. Zet dit op de achtergrond van een sociaal beperkend boerenstadje in Iowa, en je kunt langs de spottende opmerkingen en het beperkte vocabulaire van Flip en zijn vrienden komen. De dagdroomscènes van champagne drinkende schurkenvideo's (die tegenwoordig maar al te vaak voorkomen) blijken buitengewoon grappig te zijn, voornamelijk vanwege hun ironisch realistische weergave van gelijksoortige video's. De climax van de verzuurde drugsdeal in combinatie met de ratrace van de reflectie die je aan het eind ziet, brengt een fatsoenlijke knusse sfeer in de buurt van een film waarvan de plot toch al niet in al te veel richtingen kronkelde.

text_en: I first rented this movie looking for a few laughs. Take as either good or bad, but I've known a lot of kids just like this. Adolescence is a time where you seek meaning, and whether your friends wore black cloaks, Fubu pants or Dead Kennedys t-shirts, everyone looks for a way to stake out their own identity. This quest for self is usually masked behind defensive mental and emotional walls. Set this to the backdrop of a socially confining small Iowa farm town, and you're able to get past the sneers and narrow vocabulary of Flip and crew. The daydream scenes of champagne-drinking diamond-clustered thug videos (that are all too common these days) prove extremely funny mainly due to their ironically realistic portrayal of similar videos. The climax of the drug buy gone sour paired with the rat race of reflection seen at the end brings a decently snug close to a movie whose plot did not meander in too many directions to begin with.


text: Ik heb de voorvertoningen van die films gezien en ik dacht dat het een komedie was, maar het is zoveel meer. Deze film is een van de beste die ooit geschreven en gemaakt zijn. Hij gaat over onderwerpen die de mensen niet willen zien of waarover ze niet willen praten. Het is niet zomaar een stereotype als smerissen racistisch zijn of als De film zo echt is dat elk personage gemakkelijk een echt mens zou kunnen zijn. Iemand zei dat het alleen maar een stereotype van blanke jongens is, maar dat is niet omdat er echt mensen zijn zoals Flip, Trevor en James die om de een of andere reden zwart willen zijn. Ondanks alle echtheid van deze film is hij nog steeds verdomd grappig. De film is goed geacteerd door de hele cast, wat hem nog echter maakt. Hij breekt door veel raïs-rituelen heen, en maakt mensen bewust van wat er echt gebeurt in sommige getto's. Ik vind dat iedereen deze film moet zien, ze kunnen lachen en dan de wereld zien zoals die in werkelijkheid is. Deze film doet me een beetje aan SLC Punk! denken, in die zin dat het hoofdpersonage op zoek is naar wie hij is. In SLC Punk! is het hoofdpersonage Stevo (Matthew Lillard) op zoek naar wie hij is en waar hij in geloofd. In Whiteboys is Flip op zoek naar verschillende raciale persoonlijkheden en vindt hij wie hij is. Ik geef deze film twee dikke duimen, het is een van mijn favoriete films geworden.

text_en: I saw previews for these films and I thought it was a comedy but it is so much more. This movie is one of the best movies written and made. It deals with subjects that people don't want to see or talk about. It is not just a sterotype when cops are racist or when The movie is so real each character could easily be a real person. Someone said that it is just a sterotype of white boys but it is not because there are really people like Flip, Trevor, and James who want to be black for some reason. With all the realness of this movie it is still funny as heck. The movie is well acted by the whole cast which makes it even more real. It breaks many raicial bounderies, and lets people be aware of what really does hapen in some ghetto's. I think everyone should wacth this movie, they can laugh and then see the world as it really is so times. This movie reminds me somewhat of SLC Punk! in ways that the main character is searching for who they are. In SLC Punk! the lead character Stevo (Matthew Lillard) is searching for who he is and what he belives in. In Whiteboys Flip is searching though differt racial personalities and finding who he is.I give this movie two big thumbs up, it has become one of my favorite movies.


text:
Zwarte straatdrama's, zoals Clockers & Boyz In The Hood, zijn bedoeld om de aandacht te vestigen op de gruweldaden die jonge zwarte jongeren dagelijks overkomen. Whiteboyz gaat over drie blanke jongens die zo graag dat leven willen leiden dat ze zich kleden, handelen en praten zoals ze dat in films en rapvideo's zien. Het idee van blanke mannen die doen alsof ze zwart zijn, had grappig kunnen zijn als ze een This Is Spinal Tap-benadering van de film hadden geprobeerd. In plaats daarvan halen ze alle clichés uit zwarte straatdrama's, maar omdat ze blank zijn en omdat het zich afspeelt in de belachelijke omgeving van Iowa (met alle respect voor jullie inwoners van Iowa) plakken ze er een komedielabel op. Maar er is niets grappigs aan deze film. De groep blanke jongens denkt dat zwarte jongens acteren. Als jonge zwarte mannen eindelijk in beeld komen (dat wil zeggen, in het echte leven, niet in hun fantasie) doen ze helemaal niet zo. Eugene Byrd speelt Khalid (een van de weinige acteurs die deze film met enige waardigheid verlaat), een jonge zwarte man die op het punt staat rechten te gaan studeren <0xE2><0x80><0x93> als hij tenminste buiten de problemen kan blijven waar de blanke jongens naar op zoek zijn. De drie willen dat hij hen introduceert bij drugsdealers in Chicago om een connectie met Iowa tot stand te brengen. En het resultaat is bloederig. Ik was zelfs kwaad toen ik naar de film keek, niet op de maatschappij (zoals bij Do The Right Thing) maar op de filmmakers zelf. Dit materiaal is helemaal niet grappig. Het is net zoiets als wanneer iemand een mop vertelt en alles verkeerd doet, en zich dan de clou niet meer kan herinneren. Deze film sleept zich maar voort en dat is niet goed, want hij duurt maar 88 minuten.
Dit is niet alleen het slechtste excuus voor een komedie die ik ooit heb gezien, maar ook een van de slechtste films die ik ooit heb gezien.
David W.

text_en:
Black street dramas, like Clockers & Boyz In The Hood, are made to raise awareness about the atrocities that happen everyday to young black youths. Whiteboyz is about three white boys who want to lead that life so bad that they dress, act and talk like they see on the movies and in rap videos. The idea of white males pretending they're black could have been funny if they had tried a This Is Spinal Tap approach to the film. Instead they take every cliche out of black street dramas, but because they're white and because it's set in the ridiculous setting of Iowa (no offense to you Iowonians) they slap a comedy label on it.

However, there is nothing funny about this movie. The group of white kids at like they think black kids act. When young black men finally enter the picture (in real life that is, not fantasies) they act nothing like that. Eugene Byrd plays Khalid (one of the only actors to leave this movie with some dignity) a young black man ready to start law school that is if he can stay out of the trouble the white boyz are looking for. The three want him to introduce them to Chicago drug dealers to set up a Iowa connection. The result of which is bloody.

I was actually angered while watching this movie, not at society (like with Do The Right Thing) but with the filmmakers themselves. This material is not funny at all. It's like a person telling a joke and gets the entire thing wrong, then can't remember the punchline. This movie just drags on and on which is not good since it's only 88 minutes.

This not only the worst excuse for a comedy I've ever seen, but one of the worst films I've ever seen. zero stars out of ****

David W.


text: Gisteravond heb ik HBO aangezet en die film was op tv. Om de een of andere reden bleef ik ernaar kijken, ook toen de film al belachelijk was geworden. Er kwamen zoveel stereotypen over blanke racisten naar voren dat zelfs ik beledigd was. Honderdvijftig blanken op een feestje en die ene zwarte is degene die wordt gearresteerd? Zonder dat er naar bewijs wordt gezocht? Sommige agenten zijn misschien racistisch, maar het zou zelfmoord zijn om het op die manier aan te pakken. En natuurlijk is elke blanke in de film, behalve de hoofdrollen, een hillbilly-racer (zoals we allemaal zijn, zoals iedereen weet). Het enige wat me aan deze film verbaasde, was dat de man in de cel Flip niet had verkracht. Natuurlijk had dat de film leuker kunnen maken, net als wanneer Flip in elkaar wordt geslagen. Als je tot een minderheid behoort die wil geloven dat alles om ras draait, dan moet je kijken en blijven haten, maar als rationeel denkende mensen kijken hoe de verf droogt... dan maak je je veel meer zorgen over het lot van de verf dan over het lot van Flip.

text_en: I turned on HBO last night and this movie was on. For some reason, I kept watching long after the movie got ridiculous. So many stereotypes of white people being racist came out that even I was offended. 150 white people at a party and the one black guy is the one who gets arrested? With no search for evidence? Some cops might be racist, but that would be suicide to handle it the way they did. And of course, every white guy in the movie, except for the leads, is a hillbilly racist (as everyone knows we all are) The only thing that surprised me about this movie was that the guy in the jail cell didn't rape Flip. Of course, that might have made the movie more enjoyable, much like when Flip gets beat up. If you're a minority who wants to believe everything is about race, then watch it and continue to hate, but for the rational people, watch the paint dry...you'll be much more concerned about the fate of the paint than with the fate of Flip.


text: Maandenlang heb ik naar die film op de plank gekeken voordat ik het erop waagde en hem huurde... Ik dacht dat het óf hilarisch zou zijn, óf een regelrechte afknapper. Het bleek een van de beste die ik dit jaar heb gezien. Hij was zo grappig als de pest en (ik was HEEL verbaasd...) had een geweldige boodschap. De laatste scènes hadden veel meer diepgang dan ik had verwacht. Ongelooflijk hoe laag de gemiddelde score voor deze film is.

text_en: I looked at this movie on the shelf for months before I took a chance and rented it....I figured that it would either be hilarious or suck fiercely. It turned out to be one of the best I've seen this year. It was funny as hell and (I was VERY surprised...)had a great message. The final scenes had way more depth than I was expecting. I can't believe how low the average rating is for this film.


text: 'Whiteboys' is geen komedie van a tot z, hoewel de meeste recensenten denken dat het dat wel is. Goed, het begint bijna als een parodie of satire op blanke gangsters, maar het ontwikkelt een ware context voor deze personages en hun gedrag, en daarna neemt het hen mee naar Chicago om hun ideeën te contrasteren met de realiteit van drugs en getto's. Bijna elke recensie heeft kritiek geuit op deze film omdat hij de aanvankelijke grap van blanke gangsters op het platteland van Iowa niet heeft doorgezet, maar deze personages zijn niet alleen maar grappen. Ze worden ontwikkeld door zowel humoristische als serieuze scènes, amusante maar bedachtzame droomsequenties en de maar al te reële ervaring van Chicago aan het eind. De boodschappen van de film over rassenidentiteit zouden door meer filmmakers en tv-producenten moeten worden beluisterd. Dit is een goed doordachte komedie met een context die nooit saai is voor de bedachtzame, ruimdenkende toeschouwer.

text_en: 'Whiteboys' is not a wall-to-wall comedy, although most reviewers think it's supposed to be. True, it starts out almost like a parody or satire of white gangsta-wannabes, but it develops a true context for these characters and their behavior, and then it takes them to Chicago to contrast their ideas with the reality of drugs and ghettos. Almost every review has criticized this film for not sustaining the initial gag of white gangstas in rural Iowa, but these characters aren't simply jokes. They're developed through both humorous and serious scenes, amusing but thoughtful dream sequences, and the all-too-real Chicago experience at the end. The film's messages about racial identity should be listened to by more filmmakers and TV producers. This is a well-paced comedy with a context that is never boring to the thoughtful, open-minded viewer


text: Ik vond de film geweldig! Ik was hysterisch aan het lachen tijdens de popcornscène en bitterzoet tijdens de Snoop-Dog-scène (fantastisch!), omdat de inhoud zo grappig was, maar de context van de gevangenis zo triest. De Cabrini-scène was een tour de force van richting en de laatste fantasie in de maïsvelden, en ook andere situaties waarin Flip uiting geeft aan of laat zien hoe hij over racisme denkt, maken deze film zo uniek omdat hij het onderwerp zo durft aan te snijden.

text_en: I Loved the movie! I was hysterical laughing during the popcorn scene and bittersweet during the Snoop-Dog scene (wonderful!) because its contents were so funny but its context of the prison so sad. The Cabrini scene was a tour de force of direction and the final fantasy in the cornfields as well as other situations where Flip expresses or demonstrates his view of racism makes this movie so unique for its daring to voice the subject.


text: Dit moet een van de slordigste, meest slapstickachtige, dramatische, idiote films zijn waar ik ooit getuige van ben geweest. Niet alleen is de hoofdpersoon slordig en slecht doordacht, maar ze hadden geen slechtere acteur kunnen uitkiezen om het personage te spelen. Ik heb zoveel beter gezien. Als deze regisseur komedie, grote drama's en rassenkwesties in een film wilde stoppen, plus muziekvideo's op de koop toe, had hij dit project veel serieuzer moeten overwegen. God sta me bij dat ik deze film heb uitgezeten. Ik schaam me dat ik me om drie uur's nachts heb verveeld, en ik ben boos op HBO omdat ze zelfs maar deze troep hebben uitgezonden. Er zitten veel te veel plotlijnen in deze film. Ze hadden zich aan een genre moeten houden, de personages met veel meer aandacht moeten ontwikkelen en... de muziekvideo's moeten kwijtraken... de helft van de film slaat niet eens ergens op. Ik moet zeggen dat ik een paar slechte films heb gezien, maar dit zou wel eens de slechtste kunnen zijn. Ik ben nooit in Iowa geweest, maar ik neem aan dat dit een overdreven dramatische manier is om het leven te beschrijven. Ik zou hier nooit meer naar kijken.

text_en: This has to be one of the sloppiest, most slapstick, dramatic, idiotic movies i have ever been subjected to witness. Not only is the main character sloppy and poorly thought out, but they could not have picked a worse actor to play the character. I've seen so much better. If this director wanted to put comedy, major drama, and racial issues into a movie along with music videos to boot, he should have thought this project out more seriously. god help anyone for sitting through this movie. i am ashamed of myself for being bored at 3 am, and angry with HBO for even airing this stink. There are way too many plot lines within this movie. they should have stuck to a genre, developed the characters with a lot more thought, and...lose the music videos...half of the movie doesn't even make sense because of it. I have to say, i have seen some bad movies, but this might be the worst one. i have never been to Iowa, but i can assume that this is an overly dramatic way to portray life. i would never watch this again. save yourselves from watching it as well.


text: Dit is een afschuwelijke film. Drie stomme blanke kinderen die gangsterrappers willen zijn, gebruiken drugs en dromen ervan om naar de grote stad te verhuizen. De manier waarop de kinderen zich gedragen, is g<0xC3><0xAA>nant voor hun familie en vrienden. Hun fantasiewereld van het leven als gangster komt tot een dieptepunt als ze een reis naar Chicago maken. Deze film is extreem onevenwichtig met een slapstick begin en een serieus einde met muziekvideo's die allemaal richting geven. Dit is niet grappig of dramatisch, maar gewoon stom. Ik geloof niet dat ik ooit met mijn ogen heb gerold terwijl ik naar een film keek.

text_en: This is a horrible movie. Three stupid white kids who want to be gangster rappers do drugs and dream of moving to the big city. The way the kids act is embarrassing to their family and friends. Their fantasy world of living the thug life comes crashing down when they take a trip to Chicago. This movie is extremely uneven with a slapstick beginning and serious ending with music videos direction sprinkled throughout. This is not funny or dramatic just silly. I don't think I have ever rolled my eyes more while watching a movie.


text: Het is zo oubollig... het is de slechtst mogelijke weergave van een inspirerend wit hip hop-project ooit. Alles wat de hoofdfiguur zegt maakt dat hij nog meer zijn mond moet houden. Hij weet niets van rapper zijn, hij weet niets van drugshandel, hij weet niets van gangster zijn, en eerlijk gezegd zien de mensen in Iowa er heel slecht uit, want ik weet zeker dat ze niet echt zo zijn. Hij denkt dat een hip hop-ster alles te maken heeft met zwart zijn en in de stad wonen en drugs verkopen. Ja, hij wil echt naar het getto in het zuiden van Chicago verhuizen. Zijn hoofd zit op de verkeerde plaats en hij zal nooit de rapper worden die hij droomt.

text_en: It is SO corny...it is the worst possible representation of an inspiring white hip hop prospect ever. Everything the main character says just makes him need to shut up even more. He doesn't know anything about being a rapper, he doesn't know anything about drug dealing, he doesn't know anything about being a gangster, and frankly it makes people in Iowa look really bad because i'm sure they are not really like that. He thinks becoming a hip hop star is all about being black and living in the city selling drugs. Yes, he actually wants to move to the ghetto in south side of Chicago. His head is in the wrong place and he will never become the rapper he dreams to be.


text: Deze film was verschrikkelijk. Wie had kunnen denken dat iemand zo stom kon zijn? Er zit een geweldige boodschap in deze film over blanke kinderen die denken dat ze de 'ghetto' kennen en die proberen stoer en hardcore te doen, maar die alleen maar stom doen. Het is één ding om van rap en hiphop te houden, maar het is iets heel anders om je stem en accent te veranderen zodat je 'cool' klinkt. Als je een ouder bent en je kinderen denken dat ze'schurken' zijn, laat ze dan dit zien en ze zullen begrijpen hoe stom ze doen. Het leven is te kort om tijd te verspillen aan stoer doen. Ik hield van Slick Rick, Doug E. Verse cameeën en ik vraag me nog steeds af hoe ze Snoop Dogg zover hebben gekregen dat hij in deze camee wilde verschijnen.

text_en: This movie was terrible. Who could believe that someone is so stupid. There is a great message in this movie about white kids who think they know the "ghetto" and try to act tough and hardcore but all they are doing is looking stupid. Its one thing to enjoy rap and the hip hop culture, buts its whole different thing to change your voice and accent to sound "cool". If you are a parent and your kids think they are "thugs", then make them watch this and they will understand how stupid they are acting. life is too short to waste time trying to act cool. I loved the Slick Rick, Doug E. Fresh cameos and am still wondering how they got Snoop Dogg to agree to show up in this cameo.


text:
Dit had echt een goede film kunnen zijn. In plaats daarvan was het een bizarre film.
Whiteboys had eigenlijk wel gelijk; maar hij had tot de laatste 10 minuten gewacht om hem te maken. Sterker nog, de laatste 10 minuten zouden een goede muziekvideo opleveren.
Maar tegen de tijd dat je daar bent, kan het je niet meer zoveel schelen. Omdat je het zo zat bent dat Flip zo'n eendimensionaal menselijk wezen is.
Het is waarschijnlijk grappiger als je al een paar 40's hebt gedronken... maar ja, wie doet dat wel?
De rest van deze opmerking is toegevoegd. Omdat IMDB op een minimum van 10 regels staat. Maar soms is een half dozijn meer dan genoeg. Zoals Whiteboyz.

text_en:
This could actually have been a good movie. Instead it was a bizarre movie.

Whiteboys actually had a point; but it waited until the last 10 minutes to make it. In fact, the last 10 minutes would make a good music video.

But by the time you get there, you don't much care any more. Because you're so tired of Flip being such a one-dimensional human being.

It's probably funnier if you've already drunk a couple of 40s ... but then, who does?

The rest of this comment has been added. Because IMDB insists on a minumum of 10 lines. But sometimes. A half dozen is more than enough. Like Whiteboyz.


text: Deze film is gewoon stom. Heel slecht acteerwerk. Slecht script, heel erg slecht script. Danny Hoch, terwijl Flip een verschrikkelijke voorstelling gaf. Ik kan echt niets goeds aan deze film ontdekken. Ik heb geen woorden om het te beschrijven, het is gewoon slecht.

text_en: This movie is just plain dumb. Very bad acting. Bad script, very very bad script. Danny Hoch, as Flip gave an awful performance. I really can't find anything good about this movie. Don't have more words to describe it, just plain bad.


text:
Oké, ik maak maar half een grapje over de samenvatting van één regel (ik wijs tijdens dit hele verhaal naar de B. Boys), ik ben een grote fan van de Beastie Boys (en van hiphop in het algemeen; Run-D.M.C. zijn de koningen). Ja, Flip (Danny Hoch), Trevor (Marc Webber) en James (Dash Mihok) zijn respectabele leiders (niet zo goed als de Beasties) en hebben een goed hart, maar ze leven in een fantasieland. Ze gaan zo op in hun dromen over het 'goede leven' dat ze niet beseffen hoe slecht de dingen in werkelijkheid zijn. Flip lijkt degene te zijn die de meeste moeite heeft om de dingen te accepteren zoals ze zijn. Zijn vader is ontslagen en zijn moeder betaalt met voedselbonnen, en bovenal heeft hij zijn vriendin Sara (Piper Perabo) zwanger gemaakt. Hij gaat zo op in de 'valse' glamour van de gettolevensstijl dat hij denkt dat hij zwart is en voor de spiegel zijn achtergrond uit de doeken doet. Het grootste probleem is eigenlijk dat hij niet kan accepteren dat hij blank is en in Iowa woont, en dat zijn enige zwarte vriend Khalid (Eugene Byrd) al snel walgt van de manier waarop Flip en zijn vrienden zich gedragen.
Niet dat de 'Whiteboyz' nu zo geweldig zijn. 'Whiteboyz' is niet bedoeld als een waarschuwende fabel over blanke hiphop-artiesten, maar meer als een metafoor voor de progressieve verschuiving van de muziek naar niet-Afrikaans publiek. Ik bedoel, Flip woont nota bene in Iowa! De Beasties zelf waren, voordat ze zich met Def Jam inlieten, drie ongetalenteerde punkers die weinig of niets van hiphop afwisten en uiteindelijk naar de rap overgingen en de drie grote ceremoniemeesters werden die ze nu zijn. Flip was vroeger net zo, een sloddervos die ik niet ken, maar hij gedroeg zich beslist anders vanaf het begin van de film.
Hoe dan ook, in tegenstelling tot hun New Yorkse tegenhangers leven deze 'jongens' in een gefictionaliseerde wereld waar een volslagen stompzinnige daad nodig is om ze uit deze fantasie te laten ontwaken. Ja, tegen het eind zullen de muren allemaal instorten.
'Whiteboyz' Het is zonder enige twijfel een van de beste films over hiphop die ik ooit heb gezien, en die mag je niet missen. Oké, hij is gericht op een zwart publiek (ik ben zelf Afro-Amerikaans), maar aan de films kun je zien dat de thema's en het onderwerp centraal staan, hij is meer gericht op een blank publiek. Maar dan nog, mis hem niet, ongeacht de huidskleur.

9/10.

text_en:
OK, only half-joking about the one line summary (alluding to the B. Boys throughout this comment), I am a huge Beastie Boys fan (and most of hip-hop in general; Run-D.M.C. are the kings). Yes, Flip (Danny Hoch), Trevor (Marc Webber), and James (Dash Mihok) are respectable emcees (no where as good as the Beasties) and have good hearts, but they live in a fantasy land. They are so caught up in their dreams of living the "good life", that they don't recognize how bad things are in reality. Flip seems to be the one who has the most trouble accepting things the way they are. His father has been laid off and his mother uses food stamps to pay for groceries, and above all, he has gotten his girlfriend Sara (Piper Perabo) pregnant. He is so caught up in the "false" glamour of the ghetto lifestyle, that he thinks he's black and practices explaining his 'hood background in front of a mirror. Really, the biggest problem is he just can't accept that he's white and living in Iowa, and that his only black friend is Khalid (Eugene Byrd), who quickly becomes disgusted with the way Flip and his friends are acting.

Now, not that the "Whiteboyz" are splitting images of their New York counterparts (Mike D, Ad-Rock, and MCA), but they are going to experience the same harsh public criticisms that the Beastie Boys had gone through, and I suspect that if they hit it big (which they won't), they won't shape up their act (like the Beasties did) and become respectable rap artists. Even so, "Whiteboyz" doesn't aim to stand as a cautionary fable against whites in hip-hop, but more as a metaphor for the progressive movement of the music into non-African-American audiences. I mean, Flip lives in Iowa for crying out loud! The Beasties themselves, who before becoming involved with Def Jam, were three untalented punkers, who knew little if anything about hip-hop and eventually moved into rap and became the three great emcees they are today. Flip was the same way before, a slob I don't know, but he certainly acted differently from the way he acts in the beginning of the film.

Anyways, unlike their New York counterparts, these "'boys" live in a fictionalized world where it will take an act of total stupidity to wake them up from this fantasy. Yes, by the end, the walls are all going to come crashing down.

"Whiteboyz" is undoubtedly one of the best films about hip-hop I have ever seen, and it shouldn't be missed by anyone. True it's geared towards a black audience (I'm African-American myself), but you can tell by the films central themes and the subject matter, it's geared more towards a white audience. Even so, don't miss it, regardless of skin color.

9/10


text: Het verbaast me dat ik zoveel negatieve recensies over deze film krijg. Ik vond Whiteboys een van de grappigste films die ik in maanden heb gezien. Daar kwam nog bij dat er wat creatieve finesse en een hoop lef voor nodig was om zelfs maar te proberen humor te putten uit zo'n raciaal geladen onderwerp. Oké, dit is geen uitmuntende film die een van de overschatte prijzen van die tijd zou winnen, maar hij verdient wel de eer van een eenvoudige maar onderhoudende film.<br />Jemig, het is maar een film. Hij beweerde niet dat het een documentaire was over het leven in Iowa of een sirenenzang voor de wereldvrede. Het komt erop neer dat als je deze film niet voornamelijk grappig vond, je het leven WAAAYY te serieus neemt! Licht op <0xE2><0x80><0x93> je zult langer leven.

text_en:
I am surprised to see so many highly negative reviews of this movie. I thought Whiteboys was one of the funniest movies I've seen in months. In addition, it took some creative finesse and a heap of guts to even attempt to extract humor from such a racially charged subject. Sure, this is not an outstanding film that would win any of the overrated awards of the day, but it does deserve credit as a simple but entertaining movie.

Geez people it's just a movie. It didn't claim to be a documentary on life in Iowa nor a siren call for world peace. Basically, if you didn't find this movie to be mostly funny you are taking life WAAAYY too seriously! Lighten up - you'll live longer.


text:
Veel mensen gooien met vuil naar deze film, ik weet niet waarom. Deze film breekt nieuw terrein. Het is de eerste dramatische komedie die ik ooit heb gemaakt. En hij is echt sterk aan zowel de dramatische als de komische kant.
Het acteren was fantastisch! Mensen denken op een andere manier, ze denken 'een stel domme blanke kinderen die proberen zwart te zijn'. Daarom denken ze dat de acteurs geen vaardigheden hebben. Maar in feite zijn deze acteurs heel goedgelovig. HET KASTJE WAS VEEL GELOVEND!!!! Niemand in deze film gedroeg zich NIET onrealistisch. Zelfs de racistische vader van Flip Dog was geloofwaardig, ik moest lachen toen hij zei: 'Dus nu ben je een n!gger?' Die zin deed me bijna stikken in mijn popcorn, maar er zitten zoveel grappige scènes in deze film. Daaruit blijkt ook dat deze film NIET alleen is gebaseerd op personages die zwart proberen te zijn. Flip Dog is in feite het enige personage dat denkt dat hij zwart is.
Ik had al voorspeld dat mensen deze film vreselijk zouden vinden, jammer dat ze hem niet begrijpen. Sterker nog, als deze film niet zo realistisch was als hij is, zou hij niet grappig zijn. De stereotypen in deze film zijn zo waar en dat maakt hem zo hilarisch.
Maak je geen zorgen over de plot van deze film, een film als deze heeft die niet echt nodig. Hij blinkt alleen uit op de gebieden waar hij zich op richt: realiteit, drama en komedie.
Veel eer gaat naar een geniale regisseur!

8/10

text_en:
Alot of people throw filth at this movie, I dont know why. This movie breaks new grounds. It is the first Drama-Comedy I have ever scene. And it is truly strong on both the dramatical side and comical side.

The acting was superb! People think elsewise, they think "a bunch of dumb white kids trying to be black". Because of this, they think the actors have no skills. But as a matter of fact, THESE CHARACTERS ARE VERY BELIEVABLE. THE CAST WAS PERFECT!!!! Nobody in this movie did NOT act unrealistic. Even Flip Dog's racist dad was believable, I cracked up on the part when he said "So now you're a n!gger?" That line had me choking on my popcorn, but there are so many funny scenes in this movie. That also shows that this movie is NOT just based on characters trying to be black. Flip Dog is actually the ONLY character who thinks he's black.

I predicted that people would hate this movie, too bad they don't understand it. As matter of fact, if this movie wasn't so realistic as it is, it wouldn't be funny. The stereotypes in this movie are so very true and is what makes it hilarious.

Don't worry about the plot in this movie, a movie like this doesn't really need one. It only excells in the areas that it focuses on- reality, drama and comedy.

Much credit goes to a genius director!

8/10


text: Deze film heeft een goede boodschap. Racisme is klote. Al met al vond ik deze film niet leuk. Het enige personage (van de hoofdfilm) dat zich op een gegeven moment niet als een enorme eikel gedroeg, is Trevor, gespeeld door Mark Webber. Ik vind hem te goed voor deze film. Ga zijn andere films maar bekijken, je zult er geen spijt van krijgen. Ik vind ook dat Trevor het enige personage van de hoofdfilm was dat ook maar een greintje moraliteit toonde.

text_en: This film does have a good message. Racism sucks. Overall, I did not like this movie. The only character (of the main 3) that didn't act like a total jerk at some point is Trevor, played by Mark Webber. I feel he is too good for this movie. Go see his other movies, you won't regret it. I also feel that Trevor was the only character of the main 3 that showed a shred of morality.


text: Het is duidelijk dat de enige mensen die iets zoooooo tegen deze film hebben, de mensen uit iowa zijn. Hebben jullie deze film gezien in de afdeling 'waargebeurde verhalen' van de bibliotheek of zo? Hoe komen jullie op het idee dat de film niet fictief had moeten zijn? Dit is een van de grappigste 'whiteboy'-komedies van de jaren negentig. Ik ben blank en ik vond deze film helemaal niet beledigend of vernederend! Ik vind dit een goed voorbeeld voor de 'wannabe' gangsta's daarbuiten!

text_en: Obviously the only people who have something sooooo against this movie are the people from iowa. Did you people see this movie in the true story section of the library or something? What gives you the idea that the film was not supposed to be fictional?! This is one of the funniest "whiteboy" comedy's of the 90's. I am white and did not find this movie offensive or degrading at all! I think this is a good example for the "wannabe" gangstas out there!GET REAL!


text: Deze film moet wel een van de beste tienerfilms zijn die ooit gemaakt zijn.<br />Toen ik op een dag in de videotheek was, kwam ik deze film tegen. Dus ik huurde hem met het idee dat hij wel eens heel slecht zou kunnen zijn, mijn god, ik was verbaasd, deze film is net zo'n film die je altijd in je hoofd regisseert. Ik zal je niet veel over de film vertellen, alleen dat hij je zal verbazen.

text_en:
This movie has to be one of the best teen movies ever made

1 day i was at the video store i came across this movie. so i hired it thinking it will be pretty bad, my god i was suprised, this movie is like one of those movies u always thinking of directing in ur head. not going to tell u much about the movie but just that it will surprise u


text:
Whiteboyz is een film die al veel eerder had moeten komen, al in 1999, en die het publiek een belangrijke les leert: blanke kinderen moeten ophouden met het nabootsen van de zwarte popcultuur. Helaas is Whiteboyz niet zozeer een vernietigend sociaal commentaar, maar meer een slappe komedie. Het verhaal draait om 'Flip', een blanke wannabe-gangster die op het platteland van Amerika woont. Flip ziet eruit als Gomer Pyle, behalve dat hij slobberige kleren draagt, praat als een idioot en veel minder sympathiek is.
Flip is ergens halverwege de twintig en woont nog steeds bij zijn ouders, en het is me een raadsel hoe het mogelijk is dat hij er nu nog niet uit is gegooid. Flip heeft een heleboel in zijn leven wat de moeite waard is. Hij heeft nog niet zo lang geleden zijn vriendin zwanger gemaakt en zij wil een abortus, terwijl Flip er heel anders tegenaan kijkt. Waarom zou een werkloze, ambitieuze kwezel zonder enig talent geen goede vader kunnen zijn? We kunnen het haar nauwelijks kwalijk nemen, per slot van rekening zou geen enkele vrouw Flips kind moeten dragen. Het is een te wrede straf. Flip wordt ook omringd door zijn al even blanke wannabe's die elkaar voortdurend aanspreken met 'dogg' met twee G's, omdat het zo gangsterachtig (sorry, ik bedoelde gangsta) is om dingen verkeerd te spellen.
Flip en zijn bende losers vinden het heerlijk om als idioten te praten, dronken te worden en misschien wel high te worden op feestjes en op maïsvelden te schieten. Dan krijgen ze het in hun kop dat ze een reisje moeten maken en de enige persoon van Afro-Amerikaanse afkomst die ze in Iowa tegenkomen, mee moeten nemen. Maar waar moet je dan heen? Californië? Florida? Nee, Flip en zijn ploeg willen naar een hard, arm getto in Chicago om een voorproefje te krijgen van het heerlijke 'gangsta-leven'.
Per slot van rekening, wie droomt er niet van om in een van de slechtste buurten van Amerika te wonen? Een buurt vol drugsdealers, geweld en economische hopeloosheid... waar kan ik me inschrijven? Nu komt de humor van de film duidelijk voort uit de vertolking van de blanke wannabe rappers en ik weet niet wat...' Het maakt me nog verdrietiger <0xE2><0x80><0x93> dat ik echt heb zitten luisteren naar al hun dialogen, of dat er waarschijnlijk echt mensen zijn die net zo irritant zijn als Flip en zijn vrienden.
Op dat moment verlaten Flip en zijn vrienden het gezellige Iowa voor de 'echte' straten van Chicago. Ze komen aan, duizelig van hun sombere omgeving. Flip vraagt het gezelschap van een of andere kerel om drugsdealers op te sporen, aangezien het dealen van drugs de eerste stap is in het handboek 'hoe word ik een gangsterrapper'. De man die Flip vraagt is nogal ontstemd, wat hij niet zou zijn als die kerels bij jou op de stoep stonden, en hij vraagt twintig dollar. Uiteindelijk wordt Flip naar een kamer gebracht waar drie boos kijkende drugsdealers/gangsters/bankroethaaien Flip inschatten en zich ergeren aan zijn diplomatieke vaardigheden als drugsdealer.
Dus gaan ze met z'n drieën tegen Flip tekeer en het is echt een heerlijk moment als het maar zo kort duurt. We krijgen eindelijk te zien wat Flip verdient voor zijn pogingen om de volgende Eminem te worden. Maar het is drie gespierde kerels tegen één Flip, alsof ze iets meer nodig hadden dan een dertienjarige jongen om Flip in het gareel te krijgen. Op dat moment beseft Flip dat mannen die drugs dealen en wapens dragen...' Het is een heel aardige vent en hij weet weg te komen tot de politie komt opdagen en wild in de lucht begint te schieten.
Dit is uiteindelijk de moraal van het verhaal, maar het komt nog steeds ongelooflijk banaal over en heeft iets van een 'tv-film van de week'. De man die Flip heeft geholpen, wordt door een agent neergeschoten en sterft al snel, terwijl Flip huilt om zijn gevallen kameraad die hij pas tien minuten kent. Hij had om overwerk moeten vragen. Dus vluchten Flip en zijn vrienden helemaal terug naar Iowa, waar ze de auto voor een brug stoppen en Flip zijn pistool over de rand gooit, als symbool voor het opgeven van zijn rappersdromen. Maar hij kleedt zich nog steeds hetzelfde en praat met een stom accent. Er is een man doodgegaan en hij is bijna doodgeslagen en hij heeft zijn lesje nog steeds niet geleerd, en als klap op de vuurpijl heeft hij nu een hallucinatie in een maïsveld als hij thuiskomt. Het einde van de film blijft open voor interpretatie, met Flip die een rap doet die ik me gelukkig niet kan herinneren. Is hij de volgende superster? Of is hij nog steeds werkloos in Iowa? Ik hoop het laatste.
<0x3E><0x3E> Als je uiteindelijk verwacht dat Whiteboyz de wake-up call zal zijn voor wannabe rappers in blanke buurten, dan zal dat moeten wachten. Toch is deze film de moeite van het bekijken waard, alleen om te zien hoe Flip een flink pak slaag krijgt.

text_en:
Whiteboyz is a film that was long overdue, even in '99, and informs the audience of the important lesson that white kids should stop emulating black pop culture. Unfortunately, Whiteboyz is less of a scathing social commentary and more of a lame comedy. The story revolves around "Flip", a white gangster-rapper wannabe that lives in rural America. Flip looks like Gomer Pyle except he wears baggy clothes, talks like an idiot, and is much less likable.

Flip is somewhere in his mid to late 20s and still lives with his parents, and as to how he wasn't thrown out by now is a mystery to me. Flip has a lot going on in his life right. He just recently got his girlfriend pregnant and she wants an abortion while Flip sees things differently. After all--why wouldn't a jobless, aspiring-rapper with zero talent make a good father? We can hardly blame her, after all no woman should have to carry Flip's child. It's too cruel of a punishment. Flip is also surrounded by his equally white wannabes who constantly refer to each other as 'dogg' spelled with two Gs because it is so very gangster (I'm sorry, I meant gangsta) to misspell things.

Flip and his posse of losers enjoy talking like idiots, getting drunk and possibly high at parties, and shooting at cornfields. They then get it into their skulls that they should take a road trip and invite the only person of African-American descent in Iowa along with them. But where should one go? California? Florida? No, Flip and his crew want to go to a harsh, poverty-stricken ghetto in Chicago to get a taste of the wonderful 'gangsta life'.

After all, who doesn't dream of living in one of the worst neighborhoods in America? A place riddled with drug dealing, violence, and economic hopelessness...where can I sign up! Now the humor of the film obviously stems from the portrayal of the white wannabe rappers and I don't know what's sadder about the whole thing--that I actually sat through and listened to all of their dialogue, or that there probably really are people out there as annoying as Flip and his friends.

It's at this point Flip and company leave cozy Iowa for the 'real deal' streets of Chicago. They arrive, giddy at their gloomy surroundings. Flip enlists the company of some guy to track down drug dealers, since dealing drugs is the first step on the "how to become a gangster-rapper" handbook. The man Flip enlists is quite disgruntled, who wouldn't be if these guys showed up on your doorsteps, and demands a twenty. Eventually Flip is brought to room where three angry-looking drug dealers/gangsters/loan sharks size up Flip and are irritated by his drug dealing diplomacy skills.

So the three of them beat up on Flip and it is truly a sweet, sweet moment if it is only so brief. We finally get to see what Flip deserves for trying to be the next Eminem. But it's three buff guys against one Flip, as if they needed anything more than a 13-year-old kid to put Flip in traction. It is in this moment that Flip realizes that men that deal drugs and carry guns aren't the nicest of fellows and manages to get away until the police show up and start firing wildly into the air.

This is ultimately the moral of the story, but it still comes off as incredibly trite and has a "TV movie of the week" feel to it. The man who helped Flip gets shot by a cop and soon dies while Flip weeps for his fallen comrade who he's known for all of ten minutes. Should've asked for overtime pay. Thus Flip and his buds flee all the way back to Iowa, where they stop the car in front of a bridge and Flip throws his gun over the side, symbolizing his giving up of his rapper dreams.

Except he still dresses the same and talks in a stupid accent. A man died and he was nearly beaten to death and he still hasn't learned his lesson, and to top it all off he now has a hallucination sequence in a cornfield when he returns home. The ending of the film is left open for interpretation, with Flip doing a rap which thankfully I do not remember the lyrics. Is he the next rap super star? Or is he still jobless in Iowa? I hope it's the latter.

In the end if you were expecting Whiteboyz to be the wakeup call for wannabe rappers in white neighborhoods it'll have to wait. Still, this film is worth catching on cable just to see Flip get a proper beatdown.


text: Deze film was een gruwel. De hele film was gebaseerd op de droom van Flip Dog om naar Chicago te gaan, en je wachtte tot hij de hele film uit Iowa zou vertrekken. Ten slotte ging hij en kwam meteen weer terug naar Iowa. En toen was het afgelopen. Niet dat het begin en het midden interessant waren, behalve dat de inwoners van Iowa deden wat je in Iowa zou verwachten. Behalve dat het leven daar belachelijk was. Drie belachelijke individuen. Maar Flip Dog is best cool.

text_en: This movie was an atrocity. The whole movie based on Flip Dog's dream of going to Chicago, and you waited for him to leave Iowa the whole movie. Finally he went and just came right back to Iowa. Then it ended. Not that the beginning and middle were anything interesting, except Iowa locals doing what you would think it's like to hang out in Iowa. Except there life was ridiculous. Three ridiculous individuals. Flip Dog is pretty cool though.


text:
De altijd gracieuze en dynamische Loretta Young had een welverdiende lange filmcarrière, van het stille tijdperk tot aan het begin van de jaren vijftig. Daarna richtte ze zich op de televisie met het populaire 'Letter to Loretta', waar ze bekendstaat om haar entree, waarbij ze in een zwierige rok door een deur paradeert. 'The Unguarded Hour' stamt uit haar vroege, praatgrage tijd in Hollywood, voordat ze een Oscar won voor haar fantastische optreden in 'The Farmer's Daughter'.
Loretta speelt een van haar gebruikelijke rollen als lady Helen Dudley Dearden, een plichtsgetrouwe echtgenote die achter haar man staat, de joviale Franchot Tone als sir Alan Dearden, die op weg is naar de top van de juridische wereld in Engeland, waar hij op het punt staat benoemd te worden tot de jongste procureur-generaal ooit. Dan verschijnt er een afperser, Hugh Lewis, gespeeld met zijn gebruikelijke aura van chicanes door Henry Daniell. Lady Dearden moet betalen voor een paar indiscrete oude liefdesbrieven die sir Alan aan een minnaar heeft geschreven voordat hij de m'lady ontmoette, of de brieven zullen openbaar gemaakt worden en hem mogelijk beroepshalve vernietigen. Lady Dearden wordt zonder het te weten een mysterieuze vrouw in een van de moordzaken van haar man. De plot wordt steeds ingewikkelder, tot sir Alan zelf in dezelfde zaak een verdachte wordt. Alles moet met een paar verrassingen worden ontrafeld, voordat het ietwat haastige einde van een goed gemaakte film volgt.
Zoals bij de meeste op toneelstukken gebaseerde films, wordt er van tijd tot tijd te veel gesproken, maar regisseur Sam Wood is in staat om de dingen sneller te laten gaan dan veel soortgelijke oude mysteries uit dezelfde periode.

text_en:
The ever graceful and dynamic Loretta Young had a deservedly long movie career from the silent era until the early 1950's. She then turned to television with the popular "Letter to Loretta," where she is well remembered for her entrance sashaying through a door wearing a swirling skirt. "The Unguarded Hour" is from her early talky days in Hollywood before going on to win an Oscar for her fantastic performance in "The Farmer's Daughter."

Loretta plays one of her usual roles as Lady Helen Dudley Dearden a dutiful wife who stands by her husband, the debonair Franchot Tone as Sir Alan Dearden who is on his way to the top of the legal profession in England about to be appointed the youngest attorney general ever. Then appears a blackmailer Hugh Lewis played with his usual aura of chicanery by Henry Daniell. Lady Dearden must pay for some indiscreet old love letters written by Sir Alan to a lover before he met m'lady or the letters will be made public possibly destroying him professionally. Lady Dearden unwittingly finds herself a mystery woman in one of her husband's murder cases. The plot thickens until Sir Alan himself becomes a suspect in the same case. All must be unraveled with a few surprises along the way before the somewhat hasty ending to a well made film.

As with most movies based on plays, there is too much verbiage from time to time but director Sam Wood is able to make things move faster than many similar type vintage mysteries from the same period.


text:
'The Unguarded Hour' heeft zijn titel te danken aan de existentialistische premisse (verwoord in de dialoog) dat ieders leven een interval bevat waarin omstandigheden samenspannen om hem van al zijn verdedigingsmechanismen te beroven, waardoor hij een pion van het lot wordt. Hoe waar, hoe waar.
Ik ben een groot fan van de films van Sam Wood, een ambachtsman die nog steeds jammerlijk onderschat wordt. Zelfs de filmhistoricus William K. Everson stond erop om Wood af te kraken en hem een ongetalenteerde man te noemen. Recente rapporten wijzen erop dat Wood een racist en een onaangename man was die een aantal zeer dubieuze politieke doelen heeft opgericht, maar zijn films vertonen stelselmatig solide vakmanschap en enige subtiele symboliek. Er zitten een paar ongelooflijk onwaarschijnlijke plotwendingen in, een paar extra lange toevalligheden en een paar zeer onwaarschijnlijke motieven, waaronder een plotwending aan het eind die fataal is uitgedacht.
Er komen getuigen. Sir Alan Dearden is een veelbelovende jonge advocaat van wie grootse dingen worden verwacht. Hij is op dit moment bezig Samuel Metford te vervolgen, een gedwee mannetje dat zijn vrouw van de witte kliffen van Dover heeft geduwd. Vreemd genoeg duurt het proces vele dagen, ook al zijn er geen getuigen. Metfords zielige verdediging is dat hij zijn vrouw heeft gewaarschuwd bij de kliffen vandaan te blijven, en toen hij dat zei kwam er een niet-geïdentificeerde vrouw langs. Maar de vrouw is niet te vinden, dus Metford heeft geen getuige. Sir Alan vertrouwt dit alles toe aan zijn mooie vrouw, Lady Helen.
De onbekende vrouw is in feite Lady Helen. Sir Alan is gechanteerd door Lewis, een schurk die brieven bezit aan een vrouw die merkwaardig genoeg Diana Roggers heet, tien jaar voordat hij met Lady Helen trouwde. Als die brieven nu weer boven water zouden komen, zou dat een eind maken aan sir Alans carrière. Toen Lady Helen langs de Metfords kwam, was ze op weg om Lewis tweeënhalfduizend voor de brieven te betalen. Nu durft ze zich niet meer te melden, uit angst dat de informatie naar buiten komt. (Verbazingwekkend genoeg wil ze het niet eens aan haar man vertellen!) De zaken worden nog erger als sir Alan door uitzonderlijke omstandigheden verdacht wordt van een nieuwe moord. Lady Helen wil hem van alle blaam zuiveren, maar dat kan ze niet. Dan, aan het eind, wordt sir Alan vrijgesproken door de onwaarschijnlijkste persoon in deze film, degene die er het meeste bij te winnen heeft als sir Alan niet vrijgesproken wordt.
'The Unguarded Hour' wordt vermakelijk verteld, maar is een complete kletskoek. Als Loretta Young niet zo mooi was geweest, zou ik deze onzin nooit hebben aangehoord. De film kan bogen op een aantal uitstekende productiewaarden, en op een flink aantal van die grote acteurs die Hollywoods gouden eeuw hebben ondersteund. Vooral Henry Daniell als de afperser is irritant. Maar dit is onwaarschijnlijke onzin. Ik geef 'The Unguarded Hour' 3 uit 10.

text_en:
'The Unguarded Hour' takes its title from the existentialist premise (expounded in this film's dialogue) that every man's life contains an interval in which circumstances conspire to deprive him of all his defences, leaving him a pawn of fate. How true, how true.

I'm a great fan of the films of Sam Wood, a craftsman who remains sadly underrated. Even film historian William K Everson insisted on knocking Wood and calling him untalented. Contemporary reports indicate that Wood was a racist and an unpleasant man who founded some very dubious political causes, yet his films consistently show solid proficiency and some subtle symbolism. Regrettably, 'The Unguarded Hour' contains some howlingly unlikely plot twists, a few extra-long coincidences and some very implausible motivations, including one plot twist at the end that's fatally contrived.

SPOILERS COMING. Sir Alan Dearden is a promising young barrister, of whom great things are expected. He is currently prosecuting Samuel Metford, a meek little man charged with pushing his wife off the white cliffs of Dover. Oddly, the trial drags on for many days even though there are no witnesses. Metford's pathetic defence is that he warned his wife to keep away from the cliff's edge, and an unidentified woman passed by as he said this. But the woman can't be located, so Metford has no witness. Sir Alan confides all this to his beautiful wife Lady Helen.

The unknown woman is in fact Lady Helen. Sir Alan has been blackmailed by Lewis, a scoundrel who possesses letters written to the oddly named Diana Roggers ten years before he married Lady Helen. If those letters were to resurface now, the embarrassment would put paid to Sir Alan's career. When Lady Helen passed the Metfords, she was en route to paying Lewis £2,000 for the letters. Now she daren't come forward, lest the information come out. (Amazingly, she won't even tell her husband!) Matters get worse when extremely contrived circumstances make Sir Alan a suspect in a new murder. Lady Helen wants to clear him but she can't. Then, at the end, Sir Alan is cleared by the unlikeliest person in this film, the one who has the most to gain if Sir Alan is *not* cleared.

'The Unguarded Hour' is entertainingly told but is a complete load of cobblers. If Loretta Young weren't so beautiful, I would never have sat through this rubbish. The film boasts some excellent production values, and quite a few of those great supporting actors from Hollywood's golden age. Henry Daniell is especially hissable as the blackmailer. But this is implausible rubbish. I'll rate 'The Unguarded Hour' 3 points out of 10.


text: Deze film uit 1936 is een geweldige film Klassieke met uitstekende oudgedienden die er een geweldig drama van hebben gemaakt over Lady Helen Dudley Dearden (Loretta Young) die haar man probeert te beschermen tegen een vroegere relatie met een jonge vrouw. Sir Alan Dearden (Franchot Tone) is een voortreffelijk advocaat die op het punt staat gekozen te worden tot procureur-generaal en zijn vrouw Lady Helen wordt gechanteerd door Hugh Lewis (Henry Daniell) met een stel liefdesbrieven die Sir Alan aan deze vrouw heeft gestuurd. Het verhaal raakt nogal verweven met een man die ervan wordt beschuldigd zijn vrouw te hebben vermoord en ook met een andere moord op een vrouw met wie Sir Alan een verhouding had. Deze film heeft een verraderlijk einde dat je pas zult kunnen begrijpen aan het eind van de film. Roland Young (William 'Bunny' Jeffers) speelde een geweldige ondersteunende rol in deze grote filmklassieker.

text_en: This 1936 film is a great film Classic with outstanding veteran actors who made this into a great dramatic story concerning Lady Helen Dudley Dearden, (Loretta Young) who tries to protect her husband from a past relationship with a young woman. Sir Alan Dearden (Franchot Tone) is an outstanding lawyer who is about to be chosen as Attorney General and his wife Lady Helen is being blackmailed by Hugh Lewis (Henry Daniell) with a bunch of love letters that Sir Alan had sent to this woman. The story gets quite involved with a man being accused of killing his wife and also another murder of a woman Sir Alan had an affair with. There is a very tricky ending to this film that you will not be able to figure out until the very ending of this film. Roland Young, (William "Bunny" Jeffers ) gave a great supporting role to this great film classic.


text: Het is Loretta Young altijd gelukt haar films een zekere koelheid te geven en ze is de vrouwelijke schoonheid en elegantie van de jaren dertig gaan belichamen. Het is moeilijk te zeggen of _Het onbewaakte uur_ net zo goed zou zijn geworden zonder een actrice met haar charme om de kijker af te leiden van de gaten in de plot. Het verhaal zelf is heel onderhoudend en amusant, als je eenmaal hun motieven accepteert en geen vragen stelt als 'waarom vertelt ze in vredesnaam niet alles aan haar man zodat het achter de rug is?' Maar natuurlijk kan een vrouw van zo'n schoonheid en elegantie (daar heb ik het weer) zich niet vergissen, hè? En dan hadden we om te beginnen geen film gehad. Als het je lukt om deze zelden geziene edelsteen in handen te krijgen, die tot nu toe nog niet op dvd is uitgebracht, kun je er zeker van zijn dat je een heel plezierige tijd zult hebben, waarin je probeert te raden wie de schurk is en je ogen te goed doet aan de rozige wangen en elegante japonnen van de jonkvrouw in nood.

text_en:
Loretta Young always managed to bring a certain cool quality to her movies and has come to epitomize the feminine beauty and elegance of the 1930s. It's hard to tell if The Unguarded Hour would've turned out quite as well without an actress of her charm to divert the viewer from the plot holes. The story itself is very entertaining and amusing, once you come to accept their motives and not ask questions such as "why on earth doesn't she tell everything to her husband and get it over with?" But of course, a woman of such beauty and elegance (there, I said it again) can't be wrong, can she? And we wouldn't have had a movie to start with.

If you manage to get a hold of this rarely seen gem which hasn't been released on DVD as yet, you're quite sure to spend a very enjoyable time, trying to guess the perpetrator of the villainy and feasting your eyes on the rosy cheeks and elegant gowns of the damsel in distress.


text:
Om te beginnen moet ik zeggen dat ik een tikkeltje bevooroordeeld ben, want ik heb altijd genoten van Christopher Walkens filmrollen. Zijn personages zijn altijd eigenzinnig, maar Walken is altijd Walken... net zoals elk personage dat Cary Grant of John Wayne speelde altijd Cary Grant of John Wayne was. Hij heeft een persoonlijkheid die moeilijk te verbergen is, maar die altijd iets toevoegt.
Dit is een gepast griezelige film, maar zeer realistisch en geloofwaardig gebracht, gezien het fantastische verhaal. De bezoekers in deze film zijn niet helemaal de sadistische vivisectieisten van Vuur in de hemel, maar ze zijn toch verontrustend. De blauwe mannen doen je bijna denken aan iets uit _Star Wars_, maar de aanwezigheid van de slanke buitenaardse wezens houdt die indruk op de achtergrond.
Walken heeft de film bij zich, vooral tijdens zijn verblijf aan boord van het ruimtevaartuig van de buitenaardse wezens. Je weet nooit precies wat er werkelijk gebeurt... vaak lijkt het op iets uit een vroege film van David Lynch... op de grens tussen grappig en nachtmerrieachtig.
De film zet je wel aan het denken over alle invalshoeken van de situatie, vooral als je kijkt naar de standpunten en persoonlijkheden van de mensen van de ontvoeringsgroep waar Walken naartoe gaat, en zijn reactie daarop.
De special effects zijn uitstekend... niet protserig, maar heel realistisch (bij gebrek aan een betere term).
Ik heb de echte Whitley Strieber op televisie gezien en een paar van zijn romans gelezen. Walken is beslist geen Strieber, maar ik denk dat hij de enige acteur is die deze film tot stand kan hebben gebracht.

text_en:
First off, let me say that I'm a tad biased, as I have never failed to enjoy Christopher Walken's film roles. His characters are always quirky but always Walken...in much the same way every character Cary Grant or John Wayne played was always Cary Grant or John Wayne. He has a personality that is difficult to hide behind another persona, but which always adds a little something to it.

This is a suitably creepy film, but is very realistically and believably handled, given the fantastic story matter. The visitors in this movie aren't quite the sadistic neo-vivisectionists of Fire in the Sky, but they are still unsettling. The blue men almost remind one of something out of Star Wars, but the presence of the willowy aliens keep that impression well in the background.

Walken carries the film, especially in his sojourns aboard the aliens' craft. One is never quite sure what is really happening...oft times it is like something out of an early David Lynch movie...lying on the borderline between funny and nightmarish.

The film does make you think about all angles of the situation, especially when you consider the point of views and personalities of the people at the abduction support group that Walken's character goes to, and his reaction to it.

The special effects are excellent...not gaudy, but quite realistic (for lack of a better term).

I've seen the real Whitley Strieber on television and read a few of his novels. Walken is definitely not Strieber, but I think he is the only actor who could've made this movie work.


text: Nadat ik de commentaren van andere gebruikers heb gelezen, ben ik het met hen eens dat deze film niet voor iedereen is weggelegd. Ook ik geloof niet in dit specifieke onderwerp, maar dat belemmert me niet in mijn interpretatie van de film. Niettemin is deze film me de stuipen op het lijf gejaagd. Walkens personage is weliswaar vaak zo bizar dat je er geen touw aan vast kunt knopen, maar het acteerwerk is uitmuntend. Sommigen zien deze film misschien als een dwaze, buitenaardse film. Anderen, zoals ikzelf, zullen doodsbang zijn voor Walkens personage. Verschillende scènes uit de film hebben zich in mijn hoofd genesteld en zijn zeer verontrustend. Fans van deze film zullen het met me eens zijn dat bepaalde beelden en geluiden nachtmerries oproepen! Walken-fans móéten deze film zien, net als iedere andere buitenaardse liefhebber of filmliefhebber.

text_en: After reading other users' comments, I concur that this film is not for everyone. I, also, am not a believer in this specific subject matter, but I don't let that interfere with my interpretation of the film. Nevertheless, this film absolutely scared the hell out of me. Walken's character, though often bizarre beyond the point of full understanding, is outstandingly well acted. Some may view this film as a silly alien movie. Others, such as myself, will feel absolute terror for Walken's character. Several scenes in the film have made their way into my head and are most disturbing indeed. Fans of this film will agree that specific visual and audio segments are the stuff of nightmares! Walken fans _must_ see this film, as should any alien buffs or film afficionados.


text: Deze film is nog steeds een van Walkens beste tot nu toe. Vergeet 'Deer Hunter', hij is een van de twee dingen waar deze film op gebaseerd is. Het gaat over hem en de buitenaardse wezens, meer niet, maar het is in elk geval een geweldige film. Hoewel de X-Files een goede show is, bereikt Walken op momenten als deze, waarop hij de buitenaardse wezens het hoofd biedt, nooit het niveau van de waanzin die de 'Communion' heeft. Op een gegeven moment zegt hij, als hij wakker wordt omdat hij wordt verdacht van ontvoering: 'Daar wil ik niet aan denken, dus ik ga weer naar bed.' Er zijn zoveel klassieke dialogen tussen Walken en de buitenaardse wezens dat de film een punt bereikt waarop het bijna een bizar, persoonlijk waanidee lijkt, eerder een portret van een krankzinnige dan een ontvoering door buitenaardse wezens.

text_en: This movie remains one of Walken's best performances to date. Forget "Deer Hunter", he is one of two things that carry this film. It's him and the aliens, and that's it, but what a great film, anyway. The X-Files, though a good show, never quite reaches the level of freakiness that "Communion" has in moments like those in which Walken confronts the aliens. At one point, he states upon waking up to a suspected abduction that, "I don't want to think about that so, I go back to bed." There are so many classic lines of dialogue between Walken and the aliens that the movie reaches a point where it seems almost like a bizarre, personal delusion--portrait of a madman rather than alien abductions.


text:
Je moet deze film zien om ervan te genieten dat Christopher Walken 'zijn ding' doet... De special effects zijn soms wat goedkoop, en de vrouw en het kind zijn twee van de slechtste personages en acteurs die ik ooit heb gezien. Eerlijk gezegd dacht ik dat veel van de effecten werkten en dat de spanning goed in elkaar was gezet, maar bij de hypnosescènes ging het bergafwaarts met de film. Toch was het de prijs van de toegang waard om Walken de ontvoering te horen beschrijven en zelfs de woorden'rectale sonde' te horen uitspreken. Maak er een avondje uit van door deze film te combineren met 'Brainstorm', een andere klassieke voorstelling van Christopher Walken.
7 van de 10

'Ik ben er klaar voor,' zei ik.

text_en: You have to watch this movie for the pure enjoyment of witnessing Christopher Walken "do his thing"... The special effects are cheesy at times, and the wife and child are two of the worst characters and actors I've ever seen. Honestly, I thought many of the effects worked and the suspense was skillfully crafted, but the hypnosis scenes were where the movie began to go downhill. Still, hearing Walken describe the abduction and even utter the words "rectal probe" was worth the price of admission. Make a night of it by pairing this movie up with "Brainstorm" another classic Christopher Walken performance. 7 out of 10


text: Ik heb deze film in zijn oorspronkelijke versie gezien en heb hem kortgeleden nog eens bekeken met een vriend die hem nog nooit had gezien. Wat ik me van de film herinnerde, was duidelijk toen ik hem opnieuw zag. Dit is de meest bizarre voorstelling die Christopher Walken ooit op het witte doek heeft gegeven. Het is alsof hij het verhaal persoonlijk waanzinnig grappig vindt (en voor velen is Streibers bezoek aan het nachtelijke theater een lachertje), en hij lijkt naar het publiek te knipogen en zich er nauwelijks van te kunnen weerhouden met zijn ogen te rollen. Of deze film voor jou werkt, hangt bijna uitsluitend af van de vraag of je gelooft in Streibers persoonlijke ontvoeringsmythen van buitenaardse wezens. Ik geloof er niet in. Buitenaardse ontvoering is misschien een open vraag, maar ik zie Streiber als een opportunistische oplichter. Dus voor mij is de film derderangs sci-fi. In het begin is het een beetje eng, maar naarmate de film vordert, zul je begrijpen waarom Walken tijdens de hele film om een binnenpretje lijkt te lachen.

text_en: I saw this in original release and recently viewed it again with a friend who'd never seen it. What I remembered about the film was obvious in seeing it again. This is the most bizarre performance Christopher Walken has ever given on screen. It's as though he personally finds the story insanely funny (and for many, Streiber's visitors in the night schtick is a joke), and he seems to be winking at the audience and barely restraining himself from rolling his eyes. Whether or not this movie works for you depends almost solely on whether you buy into Streiber's personal alien abduction mythology. I don't. Alien abduction may be an open question, but I see Streiber as an opportunistic huckster. So for me the film is third-rate sci fi. It's a little spooky in the beginning, but as it unfolds you'll understand why Walken seems to be laughing at a private joke all the way through the movie.


text:
Ik heb die film als kind gezien. Er zijn maar twee films met beelden en scènes die me altijd bij zullen blijven. De ene is _Saving Private Ryan_, waar ik vorig jaar in mijn 20ste helemaal kapot van was, en de andere is _Communion_.
Het werkt gewoon niet om mensen te vertellen dat ze die film moeten zien, het is echt iets wat je zelf moet ontdekken. Het lijkt ook zo'n film die je 'krijgt' of 'niet krijgt'. Ik heb twee soorten reacties gehad van vrienden/mensen die ik heb verteld dat ze die film moesten zien.
1. Wat een waardeloze rotzooi, enzovoort...

of
2. Waarom heb je me die film laten zien? Ik kan nu niet slapen.
 Ik ben na deze film een echte Walken-fan geworden (mijn eerste Walken-ervaring, zo je wilt), en ik zal de al terechte commentaren niet herhalen. De jongen in de film is ook ongelooflijk goed en echt, hoewel Lindsay Crouse zich te veel door Walken laat beïnvloeden (begint op een gegeven moment een Walken-imitatie). Alleen het falen van de film.
Zoveel klassieke regels...
Nou, luister, het zit zo, als je dit leest en je probeert te bedenken of je deze video wel of niet moet huren, dan heb ik een goede raad voor je. Je zult hem óf vreselijk vinden, óf...
Ik heb _Fire in the Sky_ gezien, ik heb _The X-Files_ vanaf het begin gezien en ik ben al vanaf het begin een fan van die film. Ik heb die film met Kyle MacLauchlan in Roswell gezien, en die tv-speciale 'Intruders'... geen van hen heeft kunnen doen wat de communie heeft gedaan. Ik ben nog nooit door buitenaardse wezens ontvoerd, en ik hoop bij god dat dat ook nooit zal gebeuren, maar verdomme, 'Communion' is de enige film die ik ooit heb gezien die de oerangst, de bizarre geestverruimende bizarheid en de diepgaande levensveranderende aspecten van een van die ervaringen heeft weten te vangen. Die buitenaardse wezens zijn de meest kwaadaardige special effects die ik ooit heb gezien, met hun zwarte ogen. En als je net een beetje begint te lachen en denkt dat Walken nog erger is dan zij, dan slaat de stemming om <0xE2><0x80><0x93> je wordt er misselijk van <0xE2><0x80><0x93> en dan heb ik genoeg gezegd. Als je er alleen naar kijkt, met het licht uit, heel laat op de avond, kan het je leven heel goed veranderen.
Mijn stem voor de meest onderschatte film aller tijden. Absoluut een van de meest verontrustende, en ik zal nooit, maar dan ook nooit meer op dezelfde manier naar de hoek van mijn kast in mijn slaapkamer kijken.:)

text_en:
I saw this movie when I was a kid. Only two movies have images and scenes that will stay with me forever. One is 'Saving Private Ryan' which I was devastated by just last year in my 20's, an the other is 'Communion'.

Telling people to see this film just doesn't work, it really is something you have to discover yourself. Also seems like one of those films you either 'get' or 'dont'. I've had two types of reactions from friends/people I've told to see this film:

1. What a hokey piece of rubbish, etc...

or

2. Why did you make me watch that? I can't sleep now.

I'm became a complete Walken fan after this movie (my first Walken experience if you will), and I won't reiterate the already spot-on comments. The kid in the film is incredibly amazing and real too, however Lindsay Crouse lets Walken influence her too much (starts doing a Walken at one point). Only failing of the film.

So many classic lines...

Well, look, the thing is, if you're reading this trying to figure out whether or not to hire this video, I have these words of advice. You'll either hate it, or...

I've seen 'Fire in the Sky', I've watched and been a fan of 'The X-Files' since the beginning, I've seen that Roswell movie with Kyle MacLauchlan, and that TV special 'Intruders'... none of them have been able to do what Communion did. I've never been abducted by aliens, and I hope to God I never am, but god damn 'Communion' is the only movie I have ever seen that has absolutely captured the primal fear, freaky mind-bending bizareness, and profoundly life changing aspects of what one of those experiences might possibly be like. Those aliens are the single most evil special effects I've ever seen, with their black eyes. And as you just begin to laugh slightly and think Walken is freaker than them, the mood just -turns- sickeningly... ok, I've said enough.

Watch it alone, with the lights out, very late at night, and it may very well change your life.

My vote for the most underrated film of all time. Definitely one of the most disturbing, and I'll never, ever look at the corner of my cupboard in my bedroom at night the same way again. :)


text:
In 1985 had Whitney Striber een droom die tot een ontmoeting leidde. Het werd het onderwerp van zijn boek 'Communion', dat een bestseller werd. Vier jaar later vertelt hij ons dit. Hoe waar het verhaal ook mag zijn, het is duidelijk te persoonlijk voor Striber om te manipuleren (al is het maar een klein beetje) om het de juiste vorm en vorm voor een film te geven. In plaats daarvan blijft het te abstract en vervolgens onhandig. Maar dat is slechts de helft van het probleem.
Communion wint mijn prijs voor de grootste miskleun in de geschiedenis van de bioscoop. Christopher Walken doet alles verkeerd, te beginnen met de manier waarop hij zijn dialoog brengt. Hij is in de verste verte niet betrokken bij het verhaal, hij is emotioneel dood. Walken schetst een beeld van iemand die de meest traumatische ervaring van zijn leven heeft gehad. De enige keer dat hij op het randje van een trauma zit, is als hij zichzelf aan het eind van een scène een beetje aan het huilen weet te krijgen.
Dan is er nog de kwestie van de visuele effecten. Als je een kamer binnenloopt waar dit op tv te zien was, tot aan het moment waarop we de 'blauwe doktertjes' en hun iets langere, magerere roodhuidige neefjes en nichtjes ontmoeten, zou je kunnen denken dat je naar een film van Ed Wood kijkt, of naar iets uit die tijd. Als je naar deze wezens kijkt, zou je eerder denken dat ze schattig zijn dan griezelig of surrealistisch. Alles wat eruitziet als rubber aan touwtjes hoort in een poppenkast thuis, niet in een sciencefictionthriller.
Ik denk dat het enige crewlid dat in hun vakgebied een goede prestatie heeft geleverd Eric Clapton is, die een goed thema voor een verder middelmatige film schreef. Communion heeft veel potentie, maar uiteindelijk wordt het een van die films waar je blij om bent als hij afgelopen is.

text_en:
In 1985, Whitney Striber had a dream which led to a close encounter. It became the subject for his book 'Communion' which became a best-seller. Four years later he gives us this. True story though it may be, it is clearly too personal for Striber to manipulate (even just a little bit) to make it the right shape and form for a movie. Instead it remains too abstract, and subsequently clumsy. But that is only half the problem.

Communion wins my award for biggest miscast in cinema history. Christopher Walken does everything wrong, starting with the way he delivers his dialogue. He is not even remotely engaged in the story, he is emotionally dead. Walken is portraying somebody who went though what must've been the most traumatic experience that a person could have. The only time he comes close to showing signs of trauma is his ability to make himself cry (a little) at the end of one scene.

Next, there is the matter of visual effects. If you were to walk into a room where this was on TV, and up to the part when we meet the 'little blue doctors' and their slightly taller, skinnier red-skinned cousins, you might think you were watching an Ed Wood flick, or something from that decade. Looking at these creatures, one is more likely to think they are cute rather than creepy or surreal. Anything that looks like rubber on strings belongs in a puppet theatre, not in a sci-fi thriller.

I guess the only crew member who did a competent job in their field is Eric Clapton, who wrote a good theme for an otherwise mediocre score. Communion has much potential, but sadly it ends up being one of those films that you are glad when it is over.


text:
Het boek <0xE2><0x80><0x93>_ Het boek.
<0x3E> Ik heb het boek vorige maand gelezen, en het was een zeer verwachte recensie (ik had de film jaren daarvoor al gezien en het boek was een bestseller en zo). En in dit geval was ik helemaal niet zo enthousiast na het lezen. Begrijp me niet verkeerd, het is een geweldig boek. Whitley heeft een slimme schrijfstijl. Hij voert een constante psychologische strijd, enerzijds komt hij met bewijzen dat hij echt door buitenaardse wezens is ontvoerd, anderzijds probeert hij die ervaring met andere verklaringen te weerleggen. Hij duikt ook af en toe in folklore en mythologie. Dat maakt een interessante recensie goed, maar de keerzijde is dat het boek zich na een tijdje steeds herhaalt. Strieber blijft dezelfde gebeurtenissen van twee avonden doornemen op zo'n manier dat hij er na een tijdje niet echt iets nieuws aan toevoegt. Geen nieuwe invalshoek, geen nieuw licht op de zaak. En op zulke momenten wordt het wat moeilijker om zijn hele verhaal aan te horen. Niettemin is het een interessante lezing, en geweldig materiaal om te vergelijken met het scenario van de film (ook door Strieber geschreven).
- De film:
De versie uit 1989 is me gaan bevallen. Ik heb hem net voor de 3e keer gezien (na een aantal jaren) en ik vind hem nu leuker. De film zelf is eigenlijk amusanter dan het boek, en dus slaagde Strieber er weer in een slimme versie te schrijven. Het is waar, tegen het eind raakt het verhaal behoorlijk in de war en resulteert het meer in het vertellen van anekdotes dan in een poging een toch al onsamenhangend verhaal af te ronden (ik gebruik niet het woord 'inconsistent', want Strieber is heel consequent in zijn manier om de gebeurtenissen te vertellen, zowel in het boek als in de film). Maar het is leuk om kleine details op te merken die hij uit de film heeft weggelaten. Soms wijdde Strieber een heel hoofdstuk in het boek aan een bepaalde anekdote, terwijl het in de film wordt teruggebracht tot niet meer dan één dialoogregel (die duidelijk veel meer gewicht in de schaal legt dan jij). Christopher Walken speelt Strieber, en hij is de eigenaar van de film. Het is geweldig om hem door de hele film te zien lopen en praten. De special effects zijn soms heel mooi en surrealistisch, en dat past bij de sfeer van de film. Ik zou zeggen dat COMMUNION een horloge waard is. Door het boek te lezen krijg je een diepere kijk op wat er is gebeurd, en misschien begrijp je dan ook hoe de film tot stand is gekomen.

text_en:
-- The Book:

I just read the book last month, and it was a very anticipated read (with me having seen the movie years prior and the book being a best seller and all). And in this case, I wasn't all that thrilled after reading it. Don't get me wrong, it's a great book. Whitley has a clever writing-style. He fights a constant psychological battle, on the one hand coming up with evidence that he really was abducted by aliens, while otherwise trying to refute the experience with other explanations. He also, at times, delves into folklore and mythology. Makes up for an interesting read, but the downside is, that the book becomes very repetitive after a while. Strieber keeps on going over the same events that happened on two nights in such a way that after a while he really isn't adding anything new. Not a new angle, nor a new light on the matter. And at such times, it gets a little harder to sit through his whole story. Nevertheless, it's an interesting read, and great material to compare to the screenplay of the movie (also written by Strieber).

-- The Movie:

The 1989 adaptation is one that grew on me. I just finished watching it for the 3rd time (after quite some years), and I like it better now. The film itself is actually more entertaining than the book, so again, Strieber managed to write a clever adaptation. True, near the end the story gets quite fragmented, and results more in the telling of anecdotes than actually trying to wrap up an already incoherent story (note that I'm not using the word 'inconsistent', because Strieber is very consistent in his way of telling the events, both in the book and the movie). It's fun, though, noticing little details that he left out of the movie. Sometimes Strieber devoted a whole chapter in the book to a certain anecdote, while in the movie it gets reduced to nothing more than one line of dialogue (obviously carrying a lot more weight than you'd at first imagine). Christopher Walken plays Strieber, and he simply owns the film. It's great to see him walk and talk through this whole movie. The special effects are really neat and surreal at times, which fits the atmosphere of the movie. I'd say COMMUNION is really worth a watch. Reading the book gives you a more in-depth look on what happened and might help you to understand how the movie came to be.