text:
Ik zei goed maar dit programma is geweldig...

Na het zien van de eerste aflevering zullen de meeste mensen het afdoen als kinderprogramma, maar ik zou mijn kinderen sowieso niet in de buurt van dit programma laten komen, hoewel ik van horrorfilms hou en van programma's waar ik zelf maar zelden gruwelen bij voel, maar dit programma deed dat wel.
Het verhaal speelt zich af in een klein dorp, rond een groep kleine kinderen (ik denk dat ze tussen de acht en de veertien zijn, maar dat weet ik niet zeker). Hoewel het dorp je een warm en troostend gevoel geeft, zul je je aan het eind van elk verhaal geïsoleerd en verstikkend voelen, de kinderen zijn in het begin opgewekt en lief (een beetje te veel, zullen sommigen zeggen), en bij het bedelen zijn ze echt donker en angstaanjagend. De serie verdeelt zich in een paar verhalen, allemaal rond dezelfde tijd van het jaar, die vanuit verschillende invalshoeken als detectiveverhalen worden gebracht en langzaam meer details onthullen over het duistere verleden van het dorp en over de mensen.
Maar je moet wel naar de hele serie kijken, als je er iets van wilt begrijpen (zelfs twee keer kan geen kwaad, als je dat wilt). Ik zal het net zo leuk vinden als jij, maar pas na het zien van het vervolg 'Higurashi no naku koro ni kai' (dat niet half zo goed is en niet echt 'afschuwelijk' kan worden genoemd) zul je echt meer begrijpen dan een paar stukjes.
En ik sluit af met een paar waarschuwende woorden: dit is een van de beste Japanse animeseries die ooit zijn gemaakt, maar het is echt niet vanwege de zinloosheid van harten, geniet ervan.

text_en:
I said good but this show is amazing...

After watching the first episode most people will discard it as a kids show, personally, I wouldn't let my kids anyway near this show, although I like horror movies and shows it's really rare for me to feel horror myself, this show though, did it like no other.

The story takes place in a small village, around a group of small kids (I wold guess the ages between 8 and 14, but that's all this is), although the village gives you a warm and soothing feeling, it will, by the end of each story, make you feel isolated and suffocating, the children are perky and sweet at the beginning (a little too much, some will say), are really dark and scary at the begging, The show divide to few stories, all around the same time of the year, it runs as a detective story from different angles, slowly gaining more details about the dark past of the village and it's people.

You should watch the whole show, though, if you expect to understand any of it (even twice won't hurt, if you'll like it as much as I do), but only after seeing the sequel "Higurashi no naku koro ni kai" (which is not half as good, and can't really be called "horror") you'll really understand more then a few pieces.

And I'll finish in a few words of warning, this is one of the best Japanese anime shows ever created, but it really ISN'T FOR THE FAINT OF HEARTS, enjoy


text:
Ik ben dol op deze anime. Het is mijn op één na favoriete. De meisjes zijn allemaal zo schattig (vooral Rena en Rika _Ni-pah!_ ). Het verhaal is origineel en de personages hebben allemaal fantastische persoonlijkheden.
Maar deze anime wordt af en toe erg duister en is misschien niet voor iedereen geschikt omdat er dingen in zitten als moord, kindermishandeling, kinderfoltering, mishandeling, en het verhaal gaat steeds maar door wat sommige mensen op de zenuwen kan werken. Maar afgezien daarvan is het echt een geweldige anime en naar mijn mening een waar meesterwerk in verhaal en gruwel. Een must see voor elke horrorfan.
BEWARE THE KILLER LOLIS.

text_en:
I LOVE this anime. It's my second favorite (After One Piece). The girls are all so cute(Especially Rena and Rika *Ni-pah!*). The story's original, and the characters all have wonderful personalities.

However this anime does get very dark at times and may not be suitable for everyone as it DOES contain stuff like murder, child abuse, child torture, beatings, and the story keeps going back which may get on some peoples' nerves. However, aside from all this, it really is a great anime and in my opinion, is a true masterpiece in both story and horror. A must see for any horror fan.

BEWARE THE KILLER LOLIS.


text:
Voor degenen die niet op de hoogte zijn van Higurashi. Drie punten.
(1) Higurashi heeft in totaal 50 afleveringen. De tweede helft (24 afleveringen) heet 'Higurashi no nakukoroni Kai'. 'Kai' betekent 'Antwoord op mysterie'. Je krijgt geen antwoord en je begrijpt het hele verhaal pas als je naar 'Kai' kijkt.
(2) De stijl lijkt een beetje op het Amerikaanse 'Verloren'. Je zult je blijven afvragen of het bizarre fenomeen door wetenschap en logica of door pure fantasie verklaard zal worden.
(3) Als je niet op de hoogte bent van Anime, denk je misschien dat sommige delen erg kinderachtig, dwaas of vreemd zijn. Er zijn veel 'Moe'-elementen in deze anime, die in de huidige anime veel voorkomen. Vrouwenkleren, veel jonge vrouwelijke personages met één centraal mannelijk personage, zijn typische 'Moe'-elementen, en je moet ze gewoon negeren en ze moeten je niet afleiden van je concentratie op het hoofdverhaal. Wat nieuw is aan Higurashi is de combinatie van 'Moe' en gruwel, die wel iets weg heeft van 'Elfenleed', een combinatie van 'Moe' en Science fiction. Maar het 'Moe'-gedeelte is misschien alleen maar irritant voor mensen die van serieuze dramatiek houden.

text_en:
For those who doesn't know about Higurashi. Three points:

(1) Higurashi has 50 episodes in total. Second half (24 episodes) are called "Higurashi no nakukoroni Kai". "Kai" means "Answer to mystery". You won't get answer and you won't understand the whole story until you watch "Kai" part.

(2) Style is somewhat similar to US drama "Lost". You will keep wondering if bizarre phenomenon will be explained by science and logic, or by pure fantasy.

(3) If you don't know about Anime, you may think some part are very childish, silly or weird. There are many "Moe" elements in this anime, which are prevalent in current anime. Maid dress, multiple very young female characters with one central male character, are typical "Moe" elements, and you should just ignore them and they shouldn't distract you from concentrating on the main story. What's new about Higurashi is the combination of "Moe" and horror, not unlike "Elfen Lied" which combined "Moe" and Science fiction. But "Moe" part may be just annoying for those who like serious drama.


text:
Ik heb deze anime onlangs voor het eerst gezien en wist aanvankelijk niet goed wat ik ervan moest denken; ik had gehoord dat het een horrorverhaal was, maar de animatiestijl en de eerste afleveringen wekten weinig vermoedens over wat er nog meer zou komen, afgezien van de korte pre-creditssequentie in de eerste aflevering.
Keiichi is onlangs verhuisd van de stad naar het kleine, traditionele dorp Hinamizawa en heeft zich gevestigd op de plaatselijke school, waar hij bevriend is geraakt met een groep meisjes en zich heeft aangesloten bij hun 'club'. Dit alles wijst erop dat het een komedie gaat worden waarin hij zich in g<0xC3><0xAA>nante situaties met de meisjes begeeft, maar dat leidt uiteindelijk tot moord en doodslag. Het verhaal herhaalt zich een paar keer tijdens de serie, waarbij de situaties enigszins verschillen en verschillende personages de hoofdrol spelen. Alle verhalen eindigen echter met moord, vaak schokkend brute moord en marteling.
Later komen we erachter dat de herhalingsverhalen niet alleen laten zien hoe dingen anders zouden kunnen zijn als er andere keuzes worden gemaakt, maar dat de tijd zich herhaalt als een macabere versie van 'Groundhog Day', behalve dan dat er meer dan een dag wordt herhaald. Later horen we dat een van de meisjes zich daarvan bewust is en probeert het lot te veranderen om te voorkomen dat het zich herhaalt, en af en toe herinnert een of meer van de anderen zich ook iets, maar heeft de neiging het af te schrijven als een halfvergeten droom of déj<0xC3><0xA0> vu.
Het verhaal is tamelijk aangrijpend en wordt niet saai naarmate de gebeurtenissen zich herhalen. Ik vond de combinatie van grappige, animatiefiguren en verontrustende beelden op een goede manier behoorlijk verontrustend.

text_en:
I recently watched this anime for the first time and initially wasn't sure what to make of it; I'd heard that is was a horror story but the animation style and opening episodes gave little suggestion of what was to come apart from the short pre-credit sequence in the first episode.

Keiichi has recently moved from the city to the small, traditional village of Hinamizawa and has settled in at the local school where he has befriended a group of girls and joined their "club". This all suggests it is going to be a comedy with him getting into embarrassing situations with the girls, there is some of that but it leads on to murder and mayhem.

The story repeats a few times during the series with slightly different situations leading to different characters taking the lead roll. All the stories however end in murder, often shockingly brutal murder and torture.

We later learn that the repeating stories aren't merely showing how things could be different if different choices are made but time is repeating like a macabre version of "Groundhog Day", except that more than a day is repeated. We later learn that one of the girls is aware of this and is trying to change fate to prevent it from reoccurring, occasionally one or more of the others will remember something too but tends to write it off as a half remembered dream or déjà vu.

The story is fairly gripping and doesn't get boring as events repeat themselves. I found the juxtaposition of cute animated characters and disturbing imagery quite disturbing in a good way.


text:
Eenvoudig gezegd... NIET VOOR KINDEREN!
Veel anime is nogal gewelddadig en soms verontrustend, maar Higurashi is heel anders! Het geweld is ongetemd en wreed. Het verhaal speelt zich af in een dorpje dat door 3 families wordt geleid. Het begint allemaal als een jonge jongen, Keichii, in juni 1983 vanuit de stad naar het dorpje verhuist. Hij raakt bevriend met 3 meisjes, Rena, Mion (en later haar tweelingzus Shion), Satoko en Rika. Alles lijkt goed te gaan, tot hij hoort dat het dorp veel geheimen heeft over moord en onverklaarbare sterfgevallen. In een reeks verschillende hoofdstukken (arc's) wordt het verhaal herhaald, met om de beurt elk personage. Ieder personage wordt gek en een groot deel van de tijd wordt minstens een van de vrienden uit de groep op brute wijze vermoord. De verhalen gaan over moord, verdenking en zelfs over buitenaardse wezens!
Het is niet iets wat ik iedereen zou aanbevelen, maar wel een dat ik zou aanbevelen aan mensen die geen bezwaar hebben tegen een beetje geweld!

text_en:
Simply put...NOT FOR CHILDREN!

A lot of anime is somewhat violent and sometimes disturbing but Higurashi is something else! The violence is untamed and brutal. The story is surrounding a little village that is led by 3 families. It all starts when a young boy Keichii moves to the little village from the city in the month of June 1983. He makes friends with 3 girls, Rena, Mion (and later her twin sister Shion), Satoko and Rika. All seems well until he learns the village has a lot of secrets of murder and unexplained deaths. In a series of different chapters (arcs) the story is repeated all based around each character in turn. Each character goes mad and a lot of the time at least one of the group of friends is murdered brutally by one another. The stories explore murder, suspicion and even aliens!

It's not something i would recommend to everyone but certainly one I'd recommend to those who don't mind a bit of violence!


text: Gore, gore, gore. Terwijl er in dit verhaal een paar leuke, spannende momenten voorkomen van een jong, enigszins paranormaal begaafd meisje dat erachter probeert te komen wat er zoal gebeurt op haar kostschool, die al snel het raam uit vliegen ten gunste van gruwelijke onthoofdingen, scheermesjes in het gezicht en reusachtige vaten met menselijke ingewanden. Ik bleef maar op de klok kijken en bidden dat de tijd sneller zou gaan. Na drie kwartier kon het me niet meer schelen hoe de film afliep en overwoog ik de pick-up in de versnelling te zetten en uit de drive-in weg te rijden waar mijn vrouw en ik naar zaten te kijken. Ik zeg het niet graag, maar dit komt in de buurt van de ergste films die ik ooit heb gezien. Doe jezelf een lol en sla deze film over, vooral in de bioscoop. Shit. Pure shit. De enige positieve aspecten van deze film zijn slechte anime-scenario's en de dood door duivelse vervloeking. Ondanks al dat geliefde lowbudget, zijn-eigen-kunst-anime-gezever <0xE2><0x80><0x93> pak je spullen, steek je hoofd uit het raam en kijk naar echte films. Idioten.

text_en: Gore, gore, gore. While there are some nice creepy atmospheric moments in this tale of a young, somewhat psychic girl trying to figure out the mysterious goings-on at her boarding school, that soon goes out the window in favor of gruesome beheadings, straight-razors to the face, and giant vats of human viscera. I kept looking at the clock praying that time would somehow move faster. By the 45 minute mark, I just couldn't care less how the movie ended and contemplated putting the truck in gear and leaving the drive-in me and my wife were watching this at. I hate to say it, but this ranks right up there with some of the worst movies I've ever seen. Do yourself a favor and skip this one, especially at the theater. Crap. Pure crap. The only redeeming aspects of this film are bad anime scenarios and death by evil curse. For all those espousing low-budget, his-own-art anime felating drivel - sack up, pull your heads out and watch real movies. Morons.


text:
Dus ja, dit is een leuke harem Anime, o wacht, dit moet een verschrikking zijn? Je had me wel eens kunnen bedotten. Wat gruwelen en spanning betreft is Higurashi een totale mislukking. Elfen Lied heeft nu niets te vrezen, hij kan dit waarschijnlijk nog wel overtreffen. Oké, serieus, ik ben erg teleurgesteld in deze serie, als je bedenkt dat ik een goede thriller wilde die niet puur op overdaad en shockfactoren was gebaseerd.
Higurashi is een verhaal met verschillende verhaallijnen. Elke lijn is een andere versie van hetzelfde verhaal. In 1983 komt een jonge mannelijke overplaatsingsstudent naar een klein stadje. Een stadje met een dodelijk geheim. Blijkbaar wordt er na een traditioneel zomerfestival één persoon vermoord en verdwijnt er een ander. Het verhaal herhaalt zich op dezelfde manier door elke boog die eindigt in een brute moord of moord op een of meer mensen, maar op een of andere manier.
Hoe geweldig de plot ook klinkt, dat is het niet. De serie had een enorm potentieel om een spannend meesterwerk te creëren, maar in plaats daarvan is het alsof je naar een boog kijkt die wordt opgevuld als er na 6 afleveringen eindelijk iets gebeurt. Elke aflevering is even langdradig en langdradig als de volgende, tot er iets gebeurt wat alleen nog maar een klassieke en clichématige blundertruc kan zijn. Begrijp me niet verkeerd, uiteindelijk gebeurt er wel iets, maar als het eindelijk gebeurt, zorgt het misschien voor een paar minuten angst, maar meer ook niet. Dus ja, deze serie ontbeert echt spanning, de helft van de tijd heb je meer het gevoel dat je naar een korte komedie kijkt in plaats van een thriller.
Totdat er voortdurend een irritante rechercheur opduikt om het zelfde mysterie door te nemen dat we 5 afleveringen geleden hebben gehoord! De serie kan spannend en kil zijn, maar hij houdt het niet lang genoeg vol om ook maar enige belangstelling te wekken. De hele tijd ben jij alleen maar aan het vragen of ik moet doorspoelen of niet. Natuurlijk hou ik net zo veel van een babbeltje als elke andere man, misschien zelfs meer dan elke andere man, maar overdreven dialogen werken meestal niet goed in een thriller. De serie probeert op te bouwen en op te bouwen, maar de spanning zakt telkens weer. Maar er zijn een paar griezelige momenten, (het sleutelwoord is 'weinig') zoals het heerlijke psychotische gelach van de kleintjes. (zie: http://tinyurl.com/2w5tll) en als het eindelijk tot de angstaanjagende climax komt, kan het je een paar rillingen bezorgen, voordat het abrupt afbreekt. Afgezien daarvan is de serie sterk afhankelijk van dialogen en muziek om een griezelige sfeer te creëren. En meer heeft het niet te bieden.
 Het is niet mogelijk om uit te drukken hoe saai deze verschrikking in werkelijkheid was. Harde horrorliefhebbers zullen zich misschien bij Elfen Lied willen houden, terwijl je deze misschien beter kunt mijden als je meer van spanning houdt (zoals ik). Kennelijk sterft deze verschrikking af als de krekels gaan tsjirpen.

text_en:
So yes this is a nice harem Anime, oh wait, this is supposed to be a horror? You sure could have fooled me. In terms of horror and suspense Higurashi is a complete and utter failure. Elfen Lied has nothing to fear now, it still probably can top this. Okay seriously I am very disappointed in this series, considering I wanted a good suspense thriller that wasn't based purely on 100% excess and shock-factoring.

Higurashi is a story of several different arcs. Each arc is a different version of the same story. In 1983 a young male transfer student comes to a small town. A town with a deadly secret. Apparently after a traditional summer festival one person will be killed and another will disappear. The story repeats in the same fashion through each arc usually ending in a brutal murder or murders of some one or some people, but something.

As wonderful as the plot sounds it really isn't. The series had immense potential to create a suspenseful masterpiece, but instead it's like watching a filler arc when something finally happens after 6 episodes. Each episode is as long winded and wordy as the next, until something may just happen only for it to be a classic and clichéd horror blunder trick. Oh but don't get me wrong, eventually something does happen, but when it FINALLY does it provides maybe a few minutes of fright but that's it. So yes this series seriously lack suspense, half the time you feel more like you are watching a slice-of-life comedy instead of a thriller.

Until some annoying detective constantly shows up to go over the SAME mystery we heard 5 episodes ago! The series can work up it's suspense and chill level, but fails to keep it long enough for us to get remotely interested. The whole time you are just questioning should I fast-forward or not? Sure I like a talky as much as the next guy maybe even more than the next guy, but excessive dialog simply doesn't usually work well in a thriller. The series tries to build and build but the suspense just keeps falling down again. But there are a few eerie moments, (key word being few) such as the wonderful psychotic laughter from the tiny little ones. (see: http://tinyurl.com/2w5tll) and when it finally does get to the horrifying climax it can give you a few chills, before it abruptly cuts off. Other than that, the series heavily relies on it's dialog and music to give any sense of a creepy atmosphere. And that is all it has going for it.

I can't express how dull of a horror this really was. Die hard horror lovers may want to stick to Elfen Lied, as for general suspense lovers (Like me) you may want to avoid this one. Apparently when cicadas cry, this horror dies.


text:
Disney's 'The Hardy Boys': 'The Mystery of the Applegate Treasure' (1956) is gebaseerd op 'The Tower Treasure' van Franklin W. Dixon (alias Edward Stratemeyer) <0xE2><0x80><0x93> de eerste van vele 'Hardy Boys'-boeken. Het was de eerste van twee 'Hardy Boy'-series die door Disney werden geproduceerd voor de 'Mickey Mouse Club'-show, die elke doordeweekse dag van 5 uur's middags tot 6 uur's avonds werd uitgezonden. De show van één uur werd in vier segmenten verdeeld, waarbij dit soort serie een van die segmenten van 15 minuten in beslag nam. De 'Spin en Marty'-series werden ook voor dit doel gebruikt.
Net als in de boeken zijn Frank (Tim Considine) en Joe (Tommy Kirk) de tienerzonen van Fenton Hardy (Russ Conway), een privé-detective. Ze volgen in de voetsporen van hun vader. In hun voetstappen zoeken de twee jongens naar de schat van een piraat, die zogenaamd verborgen is in het huis van de Applegates in hun buurt. De serie heeft een cool herkenningsmelodietje (zie onder). Ondanks het liedje zijn er geen stukken van acht. Het waren één ons Spaanse zilveren munten, acht reales waard, of de helft van een gouden dubbelloops.
Frank en Joe worden geholpen door Joe's vriendin Iola (Carole Ann Campbell) en gehinderd door hun tante Gertrude die op hen past als hun vader de stad uit is. Het huis van de Applegates ziet er spookachtig uit en als de jongens eindelijk de eigenaar ontmoeten, bevestigt hij dat er werkelijk een schat is, die zijn grootvader aan LaFitte de piraat heeft gegeven als vergoeding voor de brand op de Applegate-plantage. Zijn grootvader heeft de schat verborgen en sindsdien heeft niemand hem meer kunnen vinden.
Het verhaal heeft gouden dubloenen en dubloenen en Iola krijgt heel wat gilmomenten. 'De schat van Applegate' was mijn persoonlijke favoriet van alle MMC-series. Het enige nadeel is dat het een nogal ingewikkeld mysterie is met een hoop misleiding, en het was erg frustrerend om het in een cliffhanger-serieformaat te moeten zien. Ze hadden de spanning van de laatste aflevering nog maar nauwelijks opgehelderd, of er gebeurde iets en ze onderbraken de uitzending <0xE2><0x80><0x93> ze zeiden dat je je moest instellen op de volgende aflevering. Maar we waren verslaafd en we keken dag in dag uit trouw. In die tijd werden veel familieplannen gewijzigd om het dagelijkse kijken niet te verstoren.
Nu ik ernaar keek, was ik aangenaam verrast door de hoge kwaliteit van de optredens van de kindacteurs, vooral van Campbell en Kirk. De serie is beslist een paar puntjes beter dan 'Spin & Marty' in wat er van de cast werd verlangd, en voor het grootste deel komen ze over.
De dvd heeft een paar leuke extra's, waaronder een interview met Considine en Sands uit 2006 in de Disney Studio waar de serie werd gefilmd. Ook zit er een (een uur durende) aflevering bij van de mcm-serie. Het was op een maandag, 'Fun With Music Day', en Darlene doet een lang nummer met Bobby.
Maar ja, wat weet ik ervan? Ik ben nog maar een kind.
'Gouden dubloenen en stukken van acht, overgedragen aan Applegate. Van boekaniers die jarenlang hebben gevochten voor gouden dubloenen en stukken van acht. Verdeeld in een piratenkist, het goud waar ze oost en west mee bevoeren. De schat die de mannen deed vechten, tot er niemand meer over was om de kist te begraven. Dus nu zijn het goud en de stukken van acht allemaal van Applegate. De kist is hier, maar wacht... waar zijn nu die gouden dubloenen en stukken van acht?'

text_en:
Disney's "The Hardy Boys": "The Mystery of the Applegate Treasure" (1956) is based on Franklin W. Dixon's (aka Edward Stratemeyer) "The Tower Treasure"- the first of many "Hardy Boys" books. It was the first of two "Hardy Boy" serials produced by Disney for its "Mickey Mouse Club" show; which was broadcast from 5PM-6PM each weekday. The one-hour show was broken into four segments with this sort of serial taking up one of these 15-minute segments. The "Spin and Marty" serials were also used for this purpose.

As in the books, Frank (Tim Considine) and Joe (Tommy Kirk) are the teenage sons of Fenton Hardy (Russ Conway), a private detective. Following in their father's footsteps the two boys are looking for a pirate's treasure supposedly hidden in the Applegate Mansion in their neighborhood. The series has a cool theme song (see below). Despite the song there are no pieces of eight. They were one ounce Spanish silver coins, worth 8 reales, or half of a gold dubloon.

Frank and Joe are assisted by Joe's girlfriend Iola (Carole Ann Campbell) and hindered by their Aunt Gertrude who is looking after them while their father is out of town.

The Applegate mansion is a spooky looking house and when the boys finally meet the owner he confirms that there really is a treasure, given to his grandfather by LaFitte the pirate as repayment for when he burned the Applegate plantation. His grandfather hid the treasure and no one has been able to find it since.

The story has gold doubloons and crooks, and Iola gets a lot of scream queen moments. "Applegate's Treasure" was my personal favorite of all the MMC serials. The only drawback is that it was a rather complex mystery with a lot of misdirection, and having to watch it in a cliffhanger serial format was extremely frustrating. No sooner had they cleared up the suspense from the last episode than something would happen and they would break off- telling you tune in for the next episode. But we were hooked and faithfully tuned in day after day. A lot of family plans were altered during this time so as to not interfere with daily viewing.

Watching it now I was pleasantly surprised by the high quality of the performances by the child actors; especially Campbell and Kirk. The serial is definitely several notches above "Spin & Marty" in what was demanded of the cast, and for the most part they come through.

The DVD has some nice special features including a 2006 interview with Considine and Sands in the Disney Studio where the serial was filmed. Also included is the entire (hour-long) MMC episode in which it premiered. It was a Monday, which was "Fun With Music Day", and Darlene does a lengthy song and dance number with Bobby.

Then again, what do I know? I'm only a child.

"Gold dubloons and pieces of eight, handed down to Applegate? From buccaneers who fought for years for gold dubloons and pieces of eight. Handed down in a pirate chest, the gold they sailed for east and west. The treasure bright that made men fight, till none were left to bury the chest. So now the gold and pieces of eight all belong to Applegate. The chest is here but wait...now where are those gold dubloons and pieces of eight?"


text:
We kochten deze 'discoschat' en namen hem mee naar ons huis aan het meer om er in de zomervakantie met onze kinderen naar te kijken.
We zullen ons altijd de zomer herinneren dat we naar _Het mysterie van de Applegate-schat_ keken. We keken elke avond uit naar de volgende aflevering. Zo leuk. Het is het eind van de zomer en ze zingen nog steeds het herkenningsmelodietje. Ik weet dat het nog jaren een mooie herinnering zal zijn. Ik wou dat er meer van dit soort shows waren die we als gezin konden meemaken. We hebben er allemaal van genoten!
Met al die 'junk' daarbuiten was het zo verfrissend om iets te zien waar zowel onze kinderen als wijzelf echt van konden genieten.

text_en:
We bought this "disney treasure" and took it to our lake house to watch with our children over summer vacation.

We will always remember the summer we watched the Mystery of the Applegate Treasure. We looked forward, each evening, to the next episode. So much fun. It is the end of the summer and they are still singing the theme song. I know it will be a sweet memory for years come. I wish there were more shows like this to experience together as a family. We ALL enjoyed it!

With so much "junk" out there, it was so refreshing to watch something that both our children and ourselves could really enjoy.


text:
SPOILERS
Nou, ik ben weer terug bij de commentaren op stomme films. Na de gruweldaad die bekendstaat als The Old Maid Having Her Picture Taken, word ik met alle plezier getrakteerd op een experimentele Engelse film. Nadat ik die had gezien, stelde ik me voor hoe het publiek in 1900 was nadat ze dit hadden gezien. Ze moeten door het dolle heen zijn geweest. Daarna heeft de Great Train Robbery het publiek nog meer getraumatiseerd. Oké, terug naar de film. Ik denk dat je dit de spanning van 1900 zou kunnen noemen, het moment waarop een toneelcoach de camera raakt. Dit was een geweldige stomme film, en anders.
Dit is het 'plot' van How It Feels Like To Be Run Over. Dit is niet echt hoe het voelt om overreden te worden, maar toch. Langzaam verschijnt er een koets op het scherm. Dan is hij heel duidelijk te zien. Dan vertrekt hij even snel als hij gekomen is. Dan verschijnt er een andere koets op het scherm. Hij wordt duidelijk, maar dan verandert hij van richting en gaat naar de camera. De mensen in de koets zwaaien wild met hun armen, maar het is te laat. De koets raakt de camera. De camera gaat op zwart. Dan verschijnen er snel onleesbare woorden op het scherm.
Al met al is dit een interessante, stille, experimentele korte film. Hij is misschien een beetje verontrustend voor het publiek uit 1900, maar dit is geen 1900 meer. Hij heeft ook het beruchte ding-raakt-camera Misschien kun je dat niet zien, maar er is talent voor nodig om met je armen te zwaaien. Hoe dan ook, dit is een surrealistische stomme film die je niet echt leert hoe het is om overreden te worden.

8/10
Aanbevolen films: Roundhay Garden Scene, Traffic Crossing Leeds Bridge en de Great Train Robbery.

text_en:
SPOILERS

Well, I am back to commenting on silent films. After the atrocity known as the Old Maid Having Her Picture Taken I am happily treated to an experimental English film. After I saw this I imagined how the audience back in 1900 were like after they saw this. They must have been freaking out. Then the Great Train Robbery traumatized the audience more. Okay, back to the film. I guess you could call this suspense of 1900, as a stage coach hits the camera. This was a great silent film, and different.

Here is the "plot" of How It Feels Like To Be Run Over. This is not really how it feels like to be run over, but still. A stage coach slowly appears on screen. It then is very clear on screen. Then it leaves as quickly as it came. Then another stage coach appears on screen. It becomes clear, but then it changes directions and goes towards the camera. The people in it flail their arms wildly, but it is too late. The stage coach hits the camera. The camera goes blank. Then unreadable words appear on screen quickly.

Overall, this is an interesting little silent experimental short. It may be a bit disturbing for audiences back in 1900, but this is not 1900 any more. This also created the infamous thing-hits-camera-and-camera-goes-blank. Well, not really, but this is the first movie ever to do that. The acting was good. You may not be able to see that, but it takes talent to wave your arms. Anyway, this is a surreal silent film that does not really teach you how it is like to get run over.

8/10

Recommended Films: Roundhay Garden Scene, Traffic Crossing Leeds Bridge, and the Great Train Robbery.


text: Deze film was hoogst vermakelijk en de moeite van het kijken waard. Het feit dat Ron Moody een principespeler was, is bijna een garantie voor een goede film. Deze film gaat over de avonturen (of ongelukjes) van Moody, die zijn huisdier is kwijtgeraakt. Hij sluit zich aan bij een zwerver (David Soul) en samen gaan ze op zoek naar het verloren hondje. Hun inspanningen brengen hen in een reeks hachelijke situaties, waarvan Soul het slachtoffer wordt van een aframmeling door de beheerder van het hondenhok (een grote, wreed uitziende man). De aframmeling was niet tevergeefs als ze erachter komen waar de hond is. Een andere (niet zo riskante) situatie is dat beide mannen gevraagd worden voor amusement te zorgen in een groot huis dat eigendom is van een van de plaatselijke hotemetoten. Eerder hadden Moody en Soul hun kunsten vertoond in een bar in de binnenstad. Moody de zanger en danseur en Soul vergezelden hem met zijn mondharmonica. Ze verdienden een paar dollar (beiden blut) en trokken ook de aandacht van de zoon van de hotemetoot. Hij nodigt hen uit voor een optreden op een feest dat zijn vader de volgende avond geeft. Ze gaan akkoord, maar pas nadat hun een aanzienlijke financiële beloning is beloofd. Ze blijken een daverend succes te zijn en zetten hun zoektocht naar Uiteindelijk wordt de verblijfplaats van de hond achterhaald, maar de nieuwe eigenaar is niet bereid de hond af te staan. Moody, die ook een zwerver is, is een zeer overtuigend personage (een 'vaardigheid' die hij heeft opgedaan door zijn vele jaren op de weg) en het kost hem weinig moeite de onwillige nieuwe eigenaar over te halen de hond af te staan. De film eindigt met Moody en Soul die plannen maken voor hun toekomst samen. Zie het maar, ik weet zeker dat je het heel vermakelijk zult vinden en een aardige afwisseling op al die saaie dingen.

text_en: This film was most entertaining and well worth watching. The fact that Ron Moody was a principle player is almost a guarantee of a good film. This film concerns the adventures (or misadventures) of Moody who has lost his pet dog. He teams up with a drifter (David Soul) and together they hunt for the lost pooch. Their efforts get them into a series of predicaments one of which gets Soul a beating at the hands of the dogpound attendant ( a big brutal looking man). The beating was not in vain as they find out where the dog is. Another (not as hazardous) situation, has both men being asked to provide entertainment at a large house owned by one of the local bigwigs. Earlier Moody and Soul had strutted their stuff in a downtown bar. Moody the song and dance man and Soul accompanying him with his harmonica. They earned a few dollars ( both men being broke ) and also gained the attention of the son of the the bigwig. He invites them to perform at a party which his father is giving the following evening. They agree but only after substantial financial rewards are promised. They prove to be a resounding success and fortified with food and money continue the search for the dog. Eventually the whereabouts of the dog is located but the new owner is not prepared to give up the dog. Moody, who is also a drifter, is a most persuasive character ( a "skill" he has acquired via his many years on the road) and he has little trouble in tricking the reluctant new owner into parting with the dog. The film ends with Moody and Soul making plans for their future together. See it, I,m sure you will find it very entertaining and a nice departure from so many humdrum offerings.


text: Een film over een aardige zwerver die zijn geliefde hond verliest aan het asiel. Een andere verliezer sluit vriendschap met hem en samen vechten ze voor de terugkeer van de zwervershond. De zwerver gaat naar chique restaurants en danst om zijn hond Spot uit het asiel te halen, waarbij hij aan het eind zijn hoed doorgeeft. Dan moet hij de bureaucratische robots (mensen die het asiel runnen) onder ogen komen om zijn hond terug te krijgen. Ik denk dat ik, omdat ik een hondenliefhebber ben, de film heel mooi vond. Hij werd zo goed gespeeld, hartverwarmend en een geweldige film voor kinderen om te weten dat ze voor hun huisdieren moeten zorgen. Er was alleen één ding mis. Ik heb jarenlang naar deze video gezocht en tot op de dag van vandaag kan ik hem niet vinden. Ik heb veel films gezien, maar Dog Pound Shuffle is een van mijn favoriete films. Natuurlijk niet zo opwindend als een film van Arnold Schwarzenegger, maar wat ik een hartverwarmend verhaal noem over mensen die om elkaar geven. De moeite waard om te bekijken.

text_en: A film about a likeable tramp that loses his beloved dog to the pound. Another loser befriends him and together they fight for the return Of the tramps dog. The tramp goes to high-class restaurants and dances to get his dog Spot from the pound, passing his hat around at the end. He then has to face the bureaucratic robots (people that run the dog pound) to get his dog. I guess me being a dog lover I loved the film very much. It was acted so well, heart warming and a great film for children to know that they have to care for their pets. Just one thing wrong though. I have searched for this video for years and up to this very day I cannot find it. I have watched many films but Dog Pound Shuffle is one of my favourite movies. Naturally not as exciting as an Arnold Schwarzenegger movie but what I term a very heartwarming story about people who care. Definitely worth viewing


text: Ik zag die film op de late avond op tv toen ik een jaar of twaalf was. En sindsdien heb ik er mensen naar gevraagd, maar niemand had er ooit van gehoord. Letterlijk niemand... Ik begon te denken dat ik het misschien had gedroomd.<br />Het was triest en grappig en het gaf je een goed gevoel over liefde en vriendschap. Ik zou het iedereen aanbevelen. Herinner me niets wat een kind er niet in zou moeten zien... het was een akelige aframmeling, maar dat zien we de hele tijd. Zodat het hele gezin ernaar kon kijken.

text_en:
I saw this movie on late night local tv when i was about 12. And ever since have asked people about it but nobody ever heard of it. Literally no one...I began to think maybe i dreamt it.

It was sad and funny and left you with a good feeling about love and friendship. I would highly recommend this to everyone. Don't remember anything that a child shouldn't see in it...the beating was ugly but we see that all the time. So the whole family could watch it.


text: Ik heb onlangs een video van deze film op E-bay gevonden en ik moet toegeven dat ik hem geweldig vond. De relatie tussen Ron Moody en David Soul ging over twee losers, waarvan er een (Ron Moody) een hond kwijtraakte die bij het plaatselijke asiel opdook en de andere (David Soul) moest gebruiken om hem uit het asiel te krijgen door als dubbelganger te werken en te bedelen in plaatselijke cafés. Ze worden gezien door een rijke vent die onder de indruk is van hun optreden en hen uitnodigt voor een feestje om hun optreden aan zijn gasten te laten zien. Ron Moody heeft dan het geld om zijn hond uit het asiel te halen. Als hij bij de Pound aankomt, blijkt de hond aan een liefhebbend gezin verkocht te zijn. Van zijn stuk gebracht, zegt hij tegen David Soul dat hij niet mee wil doen aan hun dubbele komedie en David Soul gaat weg! Dan besluit Ron Moody naar de Pound te gaan om het adres op te vragen van het nieuwe gezin dat de hond heeft gekocht. Hij denkt dat dat niet zo moeilijk zal zijn en komt de bediende tegen die de politie belt. David Soul is Ron Moody gevolgd en er ontstaat een gevecht tussen de bediende en David Soul en het adres wordt opgehaald zodat ze allebei de hond kunnen vinden. Dan wordt de hond gered door onze twee helden! Ik kan alleen maar zeggen dat het een heel mooie, zachte film is. Ik hoop dat hij op een dag op dvd uitkomt, want het is een van mijn lievelingsfilms.

text_en: I found a video of this film recently on E-bay and I must admit I really loved it. The relationship between Ron Moody and David Soul was about two losers, one of which (Ron Moody) lost a dog who turned up at the local pound and needed to use the other guy (David Soul) to get him out of the Pound by working as a double act and begging for money in local Bars. They are seen by a rich guy and is impressed by their act and invites them to a party to show off their act to his guests. Ron Moody, then has the money to free his dog from the Pound. When he turns up at the Pound the dog has been sold to a loving family. Upset and distress, he tell David Soul that he does not want to go into partnership with their double act and David Soul goes on his way! Then Ron Moody decides to go to the Pound to get the address of the new family who bought the dog. Thinking that this will be easy he comes across the attendant who calls the police. David Soul had followed Ron Moody and there is a fight involving the attendant and David Soul and the address is retrieved so they can both find the dog. The dog is then rescued by our two heros ! All I can say it is a very nice gentle film. I hope one day it will be out on DVD as it is one of my favourite films.


text: Ik heb dit juweeltje van de 'Voorste Film' op een zondagavond laat opgenomen en het verbaast me dat deze film niet populairder of beschikbaarder is! Na zo'n twintig jaar te hebben toegekeken hoe de zogenaamde 'Hollywood North' de kop opstak, is het geweldig om te zien waar de echte pioniers vandaan kwamen. Hondenfokkerij Shuffle is ergens in 1973 helemaal in Vancouver opgenomen en heeft een pre-Starsky en Hutch David Soul samen met Ron Moody die kennelijk zijn faam heeft gevestigd in Vaudeville in Engeland. Het verhaal gaat in wezen over twee pechvogels die het grootste deel van de film proberen genoeg geld bij elkaar te krijgen om Steps Dog, Spot(alternatieve titel) uit de hondenfokkerij in East Vancouver te krijgen! Voor iedereen die in de Lower East Side woont (een van de ergste drugsproblemen ter wereld) is het geweldig om te spelen dat je de locatie herkent nadat je een keer te vaak _Rumble in the Bronx_ hebt gezien. Maar God mag weten hoe je dat gaat doen als je de film _ANYWHERE!_ niet kunt vinden! Ik meen me te herinneren dat hij een tijdje geleden op e-bay is verschenen, maar waarom staat hij verdomme niet op dvd?

text_en: I recorded this gem off the "Foremost Movie" late one Sunday night and am surprised this film isn't more popular or available!! After watching so called 'Hollywood North' spring up over the last 20 years or so it's great to see where the true pioneers came from. Dogpound Shuffle was shot entirely in Vancouver sometime in 1973 and has a pre-Starsky and Hutch David Soul along with Ron Moody who apparently made his fame in Vaudeville in England. The story is basically about two down on their luck bums who spend most of the movie trying to raise enough money to get Steps dog, Spot(alternate title) out of the East Vancouver dog pound!! For anyone living in the lower East Side (one of the worst drug problems in the world) it's great to play recognize the location after watching "Rumble in the Bronx" one too many times. But God knows how you're going to do that when you can't find the movie ANYWHERE!! I seem to remember it appearing on e-bay awhile back but why the hell ain't it on DVD??


text:
Bimalda's Do Bigha Zameen wordt in Indiaanse films als een juweel beschouwd. De film heeft een licht socialistische thematiek, zoals de meeste films uit die tijd. Als de jongere generatie Chinezen, Oost-Europeanen en Russen zich afvraagt waarom ze zoveel Indiase films met dit socialistische thema hebben gezien, dan is dat waarschijnlijk het antwoord. Do Bigha Zameen won de eerste Oscar ooit voor een film. De film kreeg een speciale vermelding op het filmfestival in Cannes. De film gaat over een boer Shambhu (Balraj Sahni), die zwaar is getroffen door een hongersnood in Bengalen. De werkelijke reden van zijn verdriet is dat de Zaminder (landeigenaar) zijn land wil kopen onder het voorwendsel dat Shambhu hem geld heeft geleend. Shambhu moet terugbetalen en daarom verhuist hij naar de stad.
De film schetst een zeer waarheidsgetrouw beeld van India van voor de onafhankelijkheid (en het begin van de post-onafhankelijkheid). De samenleving is agrarisch, maar de boeren zijn voornamelijk arm omdat ze heel kleine landerijen hebben en geen geld hebben. De boeren waren goedgelovig, terwijl de landeigenaar, de geldschieter en de brahmanen slinks waren. Veel mensen verhuisden naar de steden, hetzij in de verwachting daar een fortuin te verdienen, hetzij omdat ze de wreedheden van de machthebbers niet konden overleven. De film heeft een thema dat te vinden is in werken van bekende Indiase schrijvers als Munshi Premchand of Sarat Chandra Chaterjee. De meest memorabele scène uit de film is die waarin Shambhu zich tot het uiterste inspant en een hand aan een rikshaw trekt. De ruiter op de riksha biedt Shambhu steeds meer geld om sneller te trekken omdat hij (waarschijnlijk) achter zijn vriendin aan zit in een andere rikshaw. Let op de emoties van Shambhu, zijn glimlach in afwachting van meer geld. Vergelijk dit met de rijke klasse die zich absoluut geen zorgen maakt over de benarde toestand van de lagere klasse. De lagere klasse is dan niet meer dan een machine die bediend kan worden door er muntjes in te doen. De rikshaw maakt een wiel los en Shambhu raakt gewond.
Dit Dit is kunst, geen thriller. Je moet deze film niet zien om het verhaal, maar om de regie en de acteerkwaliteiten van Balraj Sahni en Nirupa Roy (Shambhu's vrouw).

In al deze ontberingen laat Shambhu zijn rechtschapenheid, die de moraal van de film is, niet varen. Shambhu's zoon steelt geld om zijn vader te helpen en krijgt dan verwijten van zijn vader. Shambhu's moraal is het enige dat hem tot het einde toe bijblijft.
De film valt op door de prestatie van Balraj Sahni en omdat het weer een van de Bimal Roy-films is, kun je alleen maar het beste verwachten. Persoonlijk kan ik alle Bimal Roy-films aanbevelen. Net als bij andere films van hem worden kunst en commerciële cinema samengevoegd om een film te produceren die nog steeds als een maatstaf wordt beschouwd.
Ten slotte betekent de naam van de film Twee Bigha van Land. Bigha is een eenheid van land. Bigha verschilt van staat tot staat. In Bengalen, waar de film zich afspeelt, is 3 Bigha één Akko. Dus bezit Shambhu slechts 2,7 kilometer.

text_en:
Bimalda's Do Bigha Zameen is considered a gem in Indian movies. The movie has a slight socialist theme as did most movies of that time. If the younger generation of Chinese, Eastern Europeans and Russians wonder why they saw so many Indian movies this socialist theme, probably is the answer. Do Bigha Zameen won the first ever Filmfare award. The movie got a special mention at the Cannes film festival. The movie is about a farmer Shambhu (Balraj Sahni), who has been hit badly by a famine in Bengal. The real reason of his sorrow is that the Zamindaar (land owner) wants to acquire his land on the pretext that Shambhu had taken some loan from him. Shambhu has to pay back and hence he moves to the city.

The movie paints a very true picture of pre-independence (and early post independence) India. The society is agrarian yet the farmers are poor mainly because of the fact that they have very small land holdings and they are unlettered. The farmers were gullible while the land owner, money lender and the Brahmins were guile. A lot of people moved to the cities either in the anticipation of turning there fortunes or because they could not survive the atrocities of power holders. The movie has a theme that can be found in works of notable Indian authors Munshi Premchand or Sarat Chandra Chaterjee.

The most memorable scene from the movie is when Shambhu pushes himself to his limits pulling a hand pulled rikshaw. The rider on the riksha offers Shambhu more and more money to pull faster because he is chasing (probably) his girlfriend in another rikshaw. Note Shambhu's emotions, his smile in anticipation of getting more. Compare this with the rich class which is not worried the least about the lower class' plight. The lower class is no more then a machine that can be operated by putting in quarters. The rikshaw looses a wheel and Shambhu is injured.

This is the kind of movie that can not be spoilt even if I were to write the entire story down for you. This is art not suspense thriller. You must watch this movie not for the story but the direction and the acting abilities of Balraj Sahni and Nirupa Roy (Shambhu's wife).

In all these hardships Shambhu does not loose his righteousness which is the moral of the movie. Shambhu's son steals money to help his father only to be reproached by his father. Shambhu's morality is the only thing that remains his own till the end.

The movie is notable for Balraj Sahni's performance and since it is another of Bimal Roy's movies you can expect only the best. Personally I recommend any of the Bimal Roy movies. Like other movies by him, art and commercial form of cinema are merged to produce a movie that is still looked upon as a benchmark.

Finally the name of the movie means Two Bigha of Land. Bigha is a unit of measuring land. Bigha varies from state to state. In Bengal where the movie is based 3 Bigha is one Acre. So Shambhu owns only 2.7 sq. kilometres.


text:
Deze film is een Indiaanse klassieker... Ik weet niet waarom zoveel mensen hier maar doorgaan over hoe onrealistisch hij is... Ik vraag me af hoeveel van de mensen die als zodanig commentaar hebben geleverd in dat deel van India zijn geweest en daar de armoede hebben gezien...
Het verhaal mag dan gekopieerd zijn, maar de film is ongetwijfeld nog steeds geweldig. Ik kan niet veel andere kopieën bedenken die echt goed zijn. Deze film raakt je werkelijk met zijn droefheid, en de beweringen over melodramatiek worden graag terzijde geschoven omdat we het hier over de Indiase cinema hebben...
Al met al vind ik dat dit beslist een juweeltje is in de Indiase cinema, en past bij de lijst van de allergrootste klassieker.

text_en:
This movie is a an Indian classic.... I don't know why so many people here are going on about how unrealistic it is...... I would wonder how many who commented as such have actually been to that part of India and witnessed the poverty there....

The story may well have been copied but the film is no doubt still great. I cant think of many other copies which are actually good. This film does actually touch you with its sadness, and claims of melodramaticness will be gladly tossed aside because we are talking about Indian cinema here...

All in all i think this is definitely a gem in Indian cinema, and fit the bill of an all time classic.


text: Deze film is een must see. Hij toont armoede met een humanistische benadering in 1953 India. Ik ging in 1999 naar Calcutta en de mensen rijden nog steeds op menselijke riksja's (iemand rent blootsvoets over straat terwijl hij voor een paar centen aan de riksja trekt). Het is heel triest. Het is hartverscheurend. In deze film zie je de problemen van de gewone man en hoe hij of zij daarmee omgaat. Hij laat zien hoe corrupt de rijken zijn en hoe ze de armen voor hun eigen doeleinden gebruiken. Zo leeft 1/3 van India in het tegenwoordige India. Zo lijden de mensen onder de economische boom die India heeft. Zo leven de mensen in het tegenwoordige onafhankelijke en vrije India. Deze film moet je zien.

text_en: This movie is a must see. It shows poverty with a humanistic approach in 1953 India. I went to Calcutta in 1999 and people still ride on human rickshaws (a person runs barefoot on streets while pulling the rickshaws for few cents). It is a very sad. It is heart breaking. In this movie get to see a common man problems and how he or she deals with it. It shows how corrupted the rich are and using the poor for their own means. This is how a 1/3 of India lives in today hi tech India. This is how people are suffering with all the economic boom India has. This is how people live in today's Independent and Free India. This movie is a must see.


text: Ik had al veel over deze film gehoord, die als een klassieker in de indiaanse cinema wordt beschouwd. Het is waar dat hij in vergelijking met andere Bollywoodfilms uit die tijd veel beter is, omdat hij een frisse kijk op de Italiaanse neorealistische school geeft. Maar Bimal Roy is een slechte imitator. Hij schetst de boeren en hun leven in Colcatta op een overtuigende manier, maar zijn verhaal zit vol onnodig melodrama, omdat alle tegenslagen in het leven samenspannen om op Shambhu's hoofd te vallen. Bovendien is de plot naïef, doen de amateuracteurs hun best maar zonder veel resultaat en klinken de liedjes erg ouderwets. Al met al blijft er na het einde een gevoel van teleurstelling over. Ik heb 4 uit 10 gehaald.

text_en: I had heard a lot for this film, which is considered a classic for the Indian cinema. It is true that, in comparison with other Bollywood films of the period, is far better, as it brings a fresh look coming straight from the Italian neo-realist school. But Bimal Roy is a bad imitator. He gives the portrait of the peasants and of their life in Colcatta in a persuasive way, but his story is full of unnecessary melodrama, as all life's misfortunes seem to have conspired in order to fall on Shambhu's head. Additionally, the plot is naive, the (largely) amateur actors do their best but without significant results, and the songs sound very dated. Overall, what remains after the end is a feeling of disappointment. I have rated with 4 out 10.


text:
'Amar te Duele', en ook een paar recente Mexicaanse films, geven het internationale publiek een kijkje in de maatschappij ten zuiden van de grens. De regisseur Eduardo Sarinana laat duidelijk zien dat hij een origineel is. In veel opzichten toont deze film de lelijke kant van de discriminatie in dat land. In zekere zin is het toneelstuk van Carolina Rivera een variatie op het Romeo en Julia-verhaal, omdat het ons een paar verliefde tieners toont, elk afkomstig uit een andere wereld.
Ulises, de graffitikunstenaar en schrijver van stripboeken, is een jongeman met veel talent. Zijn enige probleem is dat hij arm is en uit het soort familie komt waar de hogere kringen van Mexico op neerkijken omdat ze 'bruin' zijn in plaats van 'blank'. Ulises hoeft zich nergens voor te schamen; hij komt uit een liefhebbend gezin waar beide ouders in hun bescheiden bedrijfje werken.
En daar komt de mooie Renata. Ze is een bevoorrecht meisje. We zien haar en haar vriendinnen door het plaatselijke winkelcentrum dwalen en doen wat dat soort meisjes met geld en creditcards als vanzelfsprekend beschouwt. Ze daagt Ulises uit en gaat naar hem toe, hij volgt haar en kust haar, en zo zet ze de dingen in beweging voor de tragedie die zal volgen.
Meneer Sarinana is een innovatieve regisseur. Hij verwerkt een deel van de populaire cultuur in de film. In een geweldige opeenvolging zien we, op splitscreens en in de stijl van stripverhalen, verschillende aspecten van wat Ulises heeft gedaan, compleet met ondertitels. Het is een briljante afwijking van de traditionele Mexicaanse filmproductie. Het gebruik van kleur en zwart-wit is opmerkelijk, omdat het een extra laag toevoegt aan de structuur van het eindproduct.
Helaas is het verhaal vanaf het begin gedoemd te mislukken. We weten hoe de dingen werken en beseffen dat er voor Ulises geen rechtvaardigheid of genade zou kunnen zijn. Renata zal trouwens ook geen geluk kunnen vinden, omdat in haar wereld bepaalde dingen niet getolereerd kunnen worden. De regisseur krijgt goede rollen voor zijn jonge acteurs. Luis Fernando Pena en Martha Higareda, als Ulises en Renata, zijn aantrekkelijk als de jonge geliefden. Meneer Sarinana krijgt ook goede rollen voor het grote ensemble.
'Amar te Duele' is het bekijken waard als je wilt weten met wie je te maken hebt.

text_en:
"Amar te Duele", as well as some recent films from Mexico, introduces international audiences into an inside look of the society south of the border. Director Eduardo Sarinana clearly demonstrates he is an original. In many ways this movie presents the ugly side of discrimination in that country. In a way, the screen play, by Carolina Rivera, capitalizes in a variation of the Romeo and Juliet story, as it presents us with a couple of teen agers in love, each one coming from different worlds.

Ulises, the graffiti artist and comic book writer, is a young man with a lot of talent. His only problem is being poor and coming from the type of family the upper classes of Mexico look down upon because of being 'brown' instead as pure white. Ulises doesn't have anything to be ashamed of; he comes from a loving home where both parents work in their modest business.

Enter the lovely Renata. She is a girl of privilege. We see her and her friends roaming the local mall doing what that type of girl with money and credit cards take for granted. On a dare, she goes to Ulises, who is following her and kisses him, thus setting things in motion for the tragedy that will follow.

Mr. Sarinana is an innovative director. He incorporates some of the popular culture into the film. In a great sequence, we are shown, in split screens and in comic book fashion different aspects of what Ulises has been doing, complete with captions. It is a brilliant departure for traditional Mexican film making. The use of color and black and white is quite remarkable, as it adds another layer to the texture of the finished product.

Unfortunately, the story is doomed from the start. We know how things work and realize there could be no justice, or mercy, for Ulises. For that matter, Renata will not be able to find happiness because in her world, certain things can't be tolerated.

The director gets good performances of his young cast. Luis Fernando Pena and Martha Higareda, as Ulises and Renata, are appealing as the young lovers. Mr. Sarinana also gets great performances of the large ensemble cast.

"Amar te Duele" is worth a look to acquaint yourself with a fine film maker to be reckoned with.


text: 'Amar Te Duele' is een van mijn favoriete films omdat het precies in de zone gebeurt waar ik woon. In de delegaties van 'Santa Fe', 'Bosques De las Lomas' en 'Interlomas' gebeurt dit echt. De hogere middenklasse en de rijkere klasse die meters van de armere klasse wonen mijn voorbeeld is dat je een enorm gebouw ziet en je kijkt naar de overkant van de straat en er zijn duizenden arme huizen en ze gaan natuurlijk niet met elkaar om maar ze ademen allemaal dezelfde lucht in en het verhaal is gebaseerd op wat er zou gebeuren als een meisje uit de hogere klasse een vriendje uit de lagere klasse had en natuurlijk zouden ze dat.' Ik heb geen probleem, maar iedereen om me heen wel, inclusief familie en vrienden, en wat er in de film gebeurt zou echt gebeuren, dus wat ik er zo leuk aan vind is dat het mij, mijn zus, mijn vriendin of wie dan ook zou kunnen overkomen, want het is echt verbazingwekkend dat we in precies dezelfde zone wonen met precies dezelfde plaatsen, maar dat het overal ter wereld waar het gebeurt, inclusief steden als New York, Madrid, Londen of waar dan ook, anders is, en dit is het minst verzonnen verhaal dat te maken heeft met mijn leven, mijn vrienden en mijn familie. Dat vind ik er zo leuk aan.

text_en: "Amar Te Duele" is one of my favorite films because it happens in the exact zone where I live. In the delegations of "Santa Fe", "Bosques De las Lomas", and "Interlomas" this is really happening. Upper middle class and rich class living meters away from the poor class my example is you see an enormous building and you look to the other side of the street and there are thousands of poor houses and of course they don't mix but they are all breathing the same air and the story is based in what would happen if a girl from the upper class had a boyfriend from the lower class and of course they wouldn't have a problem but everyone surrounding them including family and friends would and what happen in the movie would be really happen so what I like about it is that it could be me, my sister, my friend, anyone because its really amazing that we live in the exact same zone with the exact same places but to difference any other place in the world where it happens including cities like New York, Madrid, London or anywhere else we don't mix and this is the least fiction story that involves my life, my friends, and my family. Thats what I love about it.


text: Arme (zoals in: geen geld) Ulises hangt rond met zijn vrienden, skates (skateboards) en maakt muurschilderingen met spuitverf op de beschikbare muren. Hij werkt samen met zijn vader op een openluchtmarkt en gaat naar de middelbare school. Op een dag maakt hij oogcontact met Renata, een meisje uit de betere kringen, in een trendy winkelcentrum. Ze lopen achter elkaar aan en zij kust hem. Zo begint deze film. Hun onwaarschijnlijke romance bloeit op te midden van de achtergrond van hun sociale verschillen en is vanaf het begin gedoemd te mislukken. De verschillende sociale werelden van de twee geliefden botsen in een gedenkwaardige vechtscène voor Renata's particuliere middelbare school. Haar zus is een stiekeme alcoholiste, haar ex-vriend is verbitterd en jaloers omdat hij haar aan Ulises is kwijtgeraakt, en hij is beslissend in de afloop van de film. De locaties in Mexico-Stad en de soundtrack zijn fantastisch.

text_en: Poor (as in no money) Ulises hangs out with his buddies, skates (skateboards), and makes murals using spray paint on available walls. He works with his father selling stuff at an open air market, and attends high school. One day he makes eye contact with Renata, a girl from an upper class family, while at a trendy mall. They follow each other around, and she kisses him. Thus begins this movie. Their unlikely romance blossoms amidst the background of their social differences, and is doomed from the start. The differing social worlds of the two lovers clash in a memorable fight scene outside Renata's private high school. Renata's sister is a closet alcoholic, her ex-boyfriend is bitter and jealous about losing her to Ulises, and is decisive in the film's ending. The Mexico City locales and musical soundtrack are terrific.


text: Een geweldige film, zodra ik hem zag stond hij in mijn top 10, ik zie bijna elke Mexicaanse film die uitkomt, en dit is bijna een meesterwerk, het verhaal is een beetje een cliché, maar het heeft een goed scenario en de fotografie is gewoon fantastisch en bevat camera-effecten die nieuw zijn in de Mexicaanse filmindustrie. De soundtrack past ook perfect bij het verhaal en is teruggebracht tot voornamelijk Mexicaanse kunstenaars. Waarschijnlijk een van de beste films van het jaar.

text_en: A great film, as soon as I saw it it made my top 10, I see almost every mexican film that comes out, and this is close to a masterpiece, the story is a little cliche, but it has a good screenplay, and the photography is just wonderful, and includes camera effects that are new in the mexican film industry; The soundtrack also integrates perfectly to the story, and is reduced to mostly mexican artists. Possibly one of the best films of the year.


text: Deze film bevat een beetje van alles waar je in een film naar zoekt: liefde, gelach, haat, tragedie. Wat dit verhaal zo mooi maakt, is de jonge liefde tussen de hoofdpersonen Renata en Ulises. Als je naar de film kijkt, wil je de ouders en Renata's zus wel uitschelden omdat ze zo onwetend en verwaand zijn. Ik kan deze film aanbevelen voor filmliefhebbers van Romeo en Julia - je weet wel, die film waarin we bij elkaar horen, wat de wereld ook zegt. Ik vind dat Martha Higadera en Luis Fernando Pena er een realistische rol in spelen om ons te laten geloven dat ze tot over hun oren verliefd zijn. Ik moet zeggen dat de manier waarop ze elkaar hebben ontmoet ook heel realistisch is. Weet je wat het betekent om te bepalen wie we wel en niet kunnen liefhebben?

text_en: This movie includes a little bit of everything you look for in a movie: love, laughter, hate, tragedy. What makes this story so beautiful is the puppy love between the protagonists Renata and Ulises. While watching the movie, you want to scream at the parents and Renata's sister for being so ignorant and stuck up. I do recommend this movie for Romeo and Juliet movie lovers- you know, the whole "we belong with each other no matter what the world says" movie. I think Martha Higadera and Luis Fernando Pena do a realistic job making us believe that they are head over heels in love. I should say that the way they met is also very realistic. I just wish that money wouldn't dictate whom we can and cannot love, ya know? -christian


text: Natuurlijk, hoe vaak hebben we niet dezelfde oude Romeo en Julia-vertolking gezien? Duizenden keren, natuurlijk... maar kunst is ook te interpreteren. Dit zal een bepaald gevoel oproepen, zo niet, dan denk ik echt dat je het niet kon waarderen! De soundtrack is fantastisch, een van de beste die ik tot nu toe van een film heb gehoord, het script laat veel ruimte voor verbetering naar mijn smaak, maar dat wordt enigszins gecompenseerd door de artistieke risico's die de regisseur heeft genomen om raciale verschillen, conflicten en gelijkheid te benadrukken. Mijn enige kritiek is de rol van Ximena in Sari Omana (Renata's zus), die een fantastische zangeres is (bewezen door de soundtrack), maar helaas een slechte actrice. Bescherming voor het personage Ulises en de acteur die hem speelt, want ik denk dat zijn optreden absoluut echt, geloofwaardig, oprecht en subliem was.

text_en: Sure, how many times have we seen the same old Romeo and Juliet portrayal? Thousands, sure... but art is also found in interpretation. This will evoke some kind of feeling, if it doesn't then I seriously think you weren't able to appreciate it! The soundtrack is amazing, one of the best I've heard on a film so far, the script leaves a lot of room for improvement for my taste, but its somewhat compensated by the artistic risks taken by the director to highlight racial differences, conflict and equality. My only criticism is Ximena's Sariñana's acting (Renata's sister), who is a fabulous singer (proven by the soundtrack), but unfortunately a poor actress. Hats off to the character Ulises and the actor who plays him, since I think his performance was absolutely real, believable, sincere and just superb.


text: deze film was geweldig ik was erg geroerd dat de jongen zo veel van dit meisje hield en niet bereid was haar op te geven en zij hem buiten beschouwing liet om wie hij was en niet naar hem keek om hoe rijk hij was. ze ontdekte zichzelf door deze jongen te zien het was een geweldige film iemand die Engels of Spaans kon begrijpen deze film was geweldig!!! Deze film toonde oprechte liefde toen ze naar hem begon te kijken, ze nam hem niet serieus, hij dacht dat ze een mooi, jong, mooi meisje was, hij tekende haar en sproeide verf op de muren om haar te laten zien hoeveel hij van haar hield, tegen het eind werd ze erg intrigant ze toonde haar liefde voor hem en voelde zich erg op haar gemak bij hem.

text_en: this movie was great i was very touched by how the boy loved this girl so much and he was not willing to give her up and she excepted him for who he was and she did not look at him by how rich he was. she discovered herself by seeing this boy it was a great movie anybody English or Spanish could understand this movie great!!!!!! this movie showed true feeling when she started to look at him she did not take him seriously he thought that she was a young beautiful girl he would draw pictures of her and spray paint he name on walls to show her how much he loved her near the end it got very intament she showed her love to him a lot and was very comfortable


text:
Deze film lijkt op de Mexicaanse, gemoderniseerde versie van Romeo en Julia; maar hij is ontwikkeld in de wereld van vandaag de dag, met normale en zeer levensechte situaties. De film valt niet in de uitzonderlijke, romanistische categorie van liefde, maar beschrijft het ware, normale leven; het is net zoals DIT gebeurt in het Mexico van vandaag, er is een enorme kloof tussen de rijke mensen en de arme mensen in Mexico; deze film blinkt uit in het laten zien van deze gap, toont het huidige rascisme dat bestaat en ontmaskert de echt gevaarlijke mensen.
- Ik zou willen opmerken dat de naam van de film 'Amar te duele' is (liefde kwetst je) en niet 'Amor que duele' 'Liefde kwetst je', controleer deze alsjeblieft. Het is een woordspelletje, wat naar mijn bescheiden mening, een uiterst plezierige toevoeging is; behalve de normale vertaling van 'Liefde kwetst je' betekent het ook 'Liefde kwetst je' en 'To mars, het kwetst je'. De laatste zin verwijst naar een liedje (dat in de soundtrack van de film voorkomt) dat begint met 'Ik zal je liefhebben van hier tot Mars'. De soundtrack is geweldig, met uitstekende latin-muziek-exponenten.
Ik geef 'Amar te duele' een 10 uit 10, twee duimen omhoog!

text_en:
This movie is like the Mexican, updated, upgraded version of Romeo and Juliet; but it is developed in today's world, with normal and very life-like situations The movie does not fall in the extremely, novelistic kind of love, but discribes true, normal-life life; it's just like THIS happens in today's Mexico, there is a HUGE gap between the rich people and the poor people in Mexico; this movie excels in showing this GAP, shows the current rascism that exists and unmasks the really dangerous people.

- I would like to appoint that the name of the movie is "Amar te duele" (love hurts you) and not "Amor que duele "Love that hurts you", please check this one out. "Amar te duele" is a word game, which is in my humble opinion, an extremely

nice addition; besides the normal translation of "Love hurts you", it also means "Loving you hurts" and "To mars it hurts", the last phrase refers to a song (which is in the movie's soundtrack) that begins saying "I will love you from here to Mars". The soundtrack is great featuring excellent latin music exponents.

I will give "Amar te duele" a 10 out of 10, two thumbs up!


text:
Een objectieve recensie: 'Amar Te Duele' maakt me echt kwaad. Ik kom uit Mèxico en geloof me, dit soort sprookjes gebeuren hier nóóit. Nooit.
Renata is een meisje uit de hogere klasse met een 'cool' en een frisse kijk op alles. Ze heeft alles wat je nodig hebt om te slagen in de Mexicaanse samenleving met zijn discriminerende normen en waarden: geld, een perfect lichaam, een mooi gezicht, gaat naar een particuliere school enzovoort. Hoewel ze een hoop geld heeft en net zulke vrienden als zij, wordt ze verondersteld verliefd te worden op een jongen uit de lagere klasse met een afschuwelijke houding, een criminele achtergrond, afschuwelijke kleren en een paar afschuwelijke vrienden. Dat zal hier nooit gebeuren, mensen! Verwacht niet dat je een meisje zoals zij zult ontmoeten, tenzij ze naar dezelfde school gaat als jij, of als je een meisje zoals zij in een besloten club ontmoet. Om nog maar te zwijgen van het feit dat Renata een beetje een slet is omdat ze een vriendje heeft als ze met Ulises uitgaat.
Plotseling kust Renata hem, als onderdeel van een weddenschap die ze met haar vriendin en zus heeft gesloten. En zo begint een liefdesverhaal. Een liefdesverhaal met een roze ondertoon. Renata en Ulises leven samen in een serie die alleen in films te zien is!
Dus kijk alsjeblieft alleen naar 'Amar Te Duele' als wat het is: een romantische komedie.
Martha Higareda geeft een leuke, sexy voorstelling. Ze is echt fris en leuk. Een supersexy lichaam en een mooi gezicht. Jammer dat haar personage te clichématig is. Maar ze doet wat ze moet doen; geen wonder dat ze zo geliefd is bij jonge mensen. Jammer dat ze twee gratis naaktscènes moest spelen. Waarom zou ze met haar borsten spelen? Die scène was ONMIDDELLIJK bedoeld voor een mannelijk publiek dat de film in de bioscoop zou kopen of bekijken. Jammer dat Martha deel uitmaakte van een niet-artistieke scène en dat ze nu niet wordt geprezen om haar acteertalent, maar om haar sletterige houding en fysieke attributen. Ik vond haar echt aardig.
De rest van de cast is ook goed. Een nieuwe generatie Mexicaanse talenten. Jammer dat ze afschuwelijke rollen kiezen als...' Amar Te Duele_. Zeker geen verschrikkelijke film, maar duidelijk een poging om de kassa's te bestormen en een nieuwe generatie Mexicaanse romantische komedies voort te brengen die steeds meer op Amerika gaan lijken.
Dit gebeurt niet in de Mexicaanse samenleving! Als je een film wilt zien die in de buurt komt van de werkelijkheid van Mèxico, kijk dan naar _El Perro Callejero_ van Valentin Trujillo. Dat is de werkelijkheid.

text_en:
An objective review: "Amar Te Duele" makes me really mad. I'm from Mèxico and believe me, these kind of fairy tales NEVER happen here. Never.

Renata is a high class girl with a "cool" and fresh attitude towards everything. She has everything necessary to succeed in Mexican discriminatory society: money, a perfect body, a beautiful face, goes to a private school, etc. Although having a lot of money and friends just like her she supposedly falls in love with a lower class boy with a horrible attitude, criminal background, horrible clothes, and some awful friends. That will never happen here people! If you are like Ulises don't expect to meet a girl like her unless she goes to the same school where you study, or if you meet a girl like her in a private club. Not to mention that Renata is kind of a slut because she has a boyfriend when she starts going out with Ulises.

Suddenly Renata kisses him as part of a bet she had with her friend and sister. Therefore, a love story begins. A love story with pink overtones. Renata and Ulises live a series only seen in movies!

So please, watch only "Amar Te Duele" only as what it is : a fictional romantic comedy.

Martha Higareda delivers a fun, sexy performance. She's really fresh and cute. Super sexy body and a beautiful face. TOo bad her character is too damn clichèd. But she does what she has to do; no wonder why she's a favorite among young people. Too bad that she performed in two gratuitous nudity scenes. Why would she play with her breasts? that scene was OBVIOUSLY intended to go for a male audience who would buy or watch the movie in theaters. Too bad Martha was part of a non-artistic scene and now she isn't considered for her acting skills but for her slutty attitude and physical attributes. I really liked her.

The rest of the cast is also good. A new generation of Mexican talents. Too bad that they pick horrible roles like "Amar Te Duele". Certainly not a terrible movie, but obviously an attempt to storm the box office and spawn a new generation of Mexican romantic comedies that every time look more and more like in the USA.

This does not happen in Mexican society! If you want to watch a movie that is close to Mèxico's reality watch Valentin Trujillo's "El Perro Callejero". Now, that's reality.


text: Het is dus een soort Romeo en Julia-film maar hij heeft te maken met klassenverschillen en kleur in Mexico is er veel racisme en haat tegen donkere en arme mensen maar dat kan deze twee jonge geliefden niet schelen. Ze vechten tegen alle verwachtingen in om hun relatie voort te zetten maar het eindigt allemaal in een tragedie. Leuke jongens! Geweldige acteurs en nog veel plezier ook! De meeste jongeren in deze film begonnen als kind al met acteren. Ik kan deze film aanbevelen net als andere, zoals _Sexo Pudor y Lagrimas_, _Amores Perros_ en _ Ladies Night_, hoewel deze laatste meer een'meidenfilm' is want er zijn mannelijke strippers, een vrijgezellenfeest, veel jongens en veel plezier! Maar de andere zijn geweldig! <br />NONA.

text_en:
So it's a Romeo and Juliet type movie only it has to do with class differences and color In Mexico, there is much racism and hate against dark and poor people but these two young lovers do not care. They fight against all odds to continue their relationship but this all ends in tragedy. Cute guys! Great actors and lots of fun too! Most of the youth in this movie began acting careers as children. I recommend this movie as well as others like Sexo Pudor y Lagrimas, Amores Perros and Ladies Night although this last one is more like a "chick flick" because there are male strippers, a bachelorette party, many guys and lots of fun! The others are great though!

NONA


text:
Intussen keek ik naar de terugkomst van een avondje uit <0xE2><0x80><0x93> eerlijk gezegd een beetje dronken <0xE2><0x80><0x93> en vond het in het begin amusant dat hij vuurwerktrucs gebruikte, maar na een paar minuten wordt het gewoon irritant om ideeën en emoties te vervangen door goedkope trucs, naast de stomme filmscripts en de Mexicaanse vooroordelen (vooral ten aanzien van de hoofdpersonen).
Het verleidingsproces is gewoon niet bestaand en op z'n best saai, de acteur die Ulises speelt heeft niets bijzonders in zich, hij is niet minimaal knap, opgewekt, charismatisch of prikkelbaar hij is gewoon'schattig' en om eerlijk te zijn zuigt dat het scherm in & uit, hetzelfde geldt voor de hoofdrolspeelster. Het is allemaal leuk en aardig, maar iedereen die wel eens in het winkelcentrum is geweest, weet dat er in de film veel knappere meisjes te vinden zijn.
De 'romantische' scènes bevatten net zoveel emotie als een reclamespotje. Behalve dat het meisje een eind aan haar leven zou maken, zouden ze gemakkelijk uit elkaar zijn gegaan, en Ulises zou alleen maar hebben geklaagd dat ze haar in de steek had gelaten door saai te zijn.
De 'boeven' zijn allemaal platte beelden die zogenaamd bedreigende dingen zeggen en doen, maar die uiteindelijk alleen maar de film opvullen.
En wat de dochter van de regisseur betreft, die heeft haar verteld dat ze op het witte doek te zien is. Het enige wat ze in de film doet, in haar filmcarrière, is een smakeloos, irritant, verwend meisje zijn, de scène waarin ze overgeeft, vat zijn aanwezigheid in de Mexicaanse bioscoop heel goed samen...

text_en:
I watched meanwhile returning from a night out - a bit drunk to be honest-, and found at the beginning amusing it's use of pyrotechnic camera tricks at first, but in a few minutes becomes just plain annoying replacing ideas and emotions with cheap gimmicks, besides the script reeks stupidity and Mexican high-class prejudices ( especially in the central characters.

The seduction process it's just plain nonexistent and boring at best, the actor portraying Ulises has really nothing special in him, he's neither minimally good-looking, buoyant, charismatic or edgy he's just plain "cute" and to be honest that sucks in & out the screen, the same goes for the leading lady., she's pretty, but any person who has been in the mall, depicted in the movie knows that more dashing girls can be found there.

The "romantic" parts have as much emotion as an infomercial, besides the girl would end death, they could have easily break up, and Ulises end up lamenting her abandoning, just by being boring.

The "villains" are all flat images, saying and doing supposedly threatening things, but end up just padding the film.

And as for the director's daughter, who told her she has screen presence?, the only thing she does in the film, in her film career is being an insipidly annoying spoiled girl, the scene in which she vomits summarizes his presence in Mexican cinema very well...


text: Met al die stomme, stomme films die ik avond aan avond op de kabel zie, huurde ik een exemplaar van _God heeft een strafblad_, en man, wat was ik blij om een film te zien die de waarheid vertelde over dingen waar Hollywood te bang voor is om over te praten. Gefilmd in een groezelige, stinkende cel op een hete zomeravond <0xE2><0x80><0x93> _God heeft een strafblad_ behandelt gevoelige onderwerpen als rassenkwesties, godsdienst, seks en politiek. (Met acht verschillende personages die alle verschillende dilemma's vertegenwoordigen die besproken worden) Kamal Ahmed (de voormalige Jerky-jongen) maakt een geweldige debuut, in aanmerking genomen dat hij alle muziek heeft geschreven, geregisseerd en gespeeld! Ik kan dit ten zeerste aanbevelen voor iedereen die een laag budget ondersteunt, maar die van onafhankelijke films houdt. Ik heb dit opgepikt, maar ik wijs ze er alleen op dat ze doen alsof, dat ze op de sterretjes van de autosport mikken.

text_en: With all the stupid,silly movies I see on cable night after night,I rented a copy of God has a rap sheet,and man was I happy to see a movie that told the truth about things Hollywood is too scared to talk about. Set in a grimy,stinky,holding cell on a hot summer's night- God has a rap sheet tackles touchy subjects like race,religion,sex and politics. (With eight different characters to represent all the different dilemmas discussed) Kamal Ahmed (the former Jerky boy) delivers a powerful debut,considering he wrote,directed and played all the music! I highly recommend this for anyone who supports low-budget,but high concept Independent movies. How or why the Sundance or IFC channel haven't picked this up,only points out their phony,going for the buck,star driven vehicle trash.


text: Omdat ik al jaren een grote fan van Jerky Boys ben, besloot ik de nieuwe film van Kamal, God Has a Rap Sheet, te gaan zien. Het resultaat was een avond die me onverwacht aan het denken zette. Kamal heeft zijn ware aard laten zien <0xE2><0x80><0x93> de scherpe dialogen, de uitstekende regie en de geweldige acteerprestaties over de hele linie maakten dit een film om nooit te vergeten. De plot draait om een groep mislukkelingen uit alle rangen en standen die voor één nacht in een arrestantencel zitten. John Ford Noonans vertolking van een schooier/God is verbazingwekkend en het ensemble van de cast geeft de film een enorme energie. Hopelijk komt er snel een dvd uit, zodat ik hem nog een keer kan bekijken. Zoek naar echt grote dingen bij Kamal, hij weet hoe hij een geweldige film moet maken.

text_en: Being a huge Jerky Boys fan for many years, I decided to check out Kamal's new movie God Has a Rap Sheet. The result was an unexpectedly thought-provoking evening. Kamal has truly hit his true stride - the sharp dialog, excellent direction and across-the-board great acting performances made this a film to remember. The plot revolves around a group of misfits from all walks of life stuck in a holding cell for one night. John Ford Noonan's portrayal of a bum/God is amazing and the ensemble cast brings a great energy to the movie. Hopefully they'll release a DVD soon so I can check it out again. Look for really big things from Kamal, he knows how to make a great film.


text: Ik zag deze film voor het eerst in een theater in de East Village van New York en was binnen de eerste 5 minuten verkocht! Ik heb hem net nog een keer op dvd gezien en hij was nog beter. Geweldig commentaar van de regisseur en een solide visuele overgang <0xE2><0x80><0x93> ziet er geweldig uit! Maar belangrijker is dat het script 'doods' is! Stevige tekst brengt dit korrelige karakterdrama echt tot leven. Al met al laat de film realistische scenario's zien met veel humoristische delen <0xE2><0x80><0x93> met 'Hell's Kitchen' als achtergrond. Een must-see voor iedereen die wil begrijpen hoe een sterke, onderhoudende, onafhankelijke film eruit hoort te zien. De extra's op de dvd (Commentary & Interview) geven inzicht in hoe moeizaam het was om deze ontzagwekkende film tot leven te brengen.

text_en: I first saw this film at a theater in New York's East Village and found myself hooked within the first 5 minutes! I just saw it again on DVD and it was even better. Great commentary by the Director and a solid visual transfer - looks awesome! But more importantly, the script is "dead-on!" Solid writing truly brings this gritty, character drama to life. All in all, the film depicts realistic scenarios laced with many humorous parts - all the while featuring "Hell's Kitchen" as the backdrop. A must see for anyone who wants to understand what a strong, entertaining, independent film is supposed to look like. Also... The DVD extras (Commentary & Interview) provide insight as to how painstakingly difficult it was to bring this awesome film to life.


text: Nadat ik een tijdje geleden 'God heeft een strafblad' van Kamal Ahmed had gezien, had ik het gevoel dat ik een klap op mijn hoofd had gekregen van een leraar maatschappijleer! De film speelt zich af op een hete zomeravond in een New Yorkse gevangenis, waar acht verschillende mannen van alle geloofsovertuigingen de cel delen met een dakloze man die beweert God te zijn. De film behandelde elke kwestie die te maken heeft met vandaag de dag, zoals geschiedenis, ras, seks en religie. Sommige dingen leken wat zwaar op de hand, maar toen ik erover nadacht, besefte ik dat het Ahmeds bedoeling was om iemands mening over deze onderwerpen aan te vechten. In de wereld van de onafhankelijke cinema van vandaag is deze film voor mij wat 'Independant' is. Een Schrijver/Directeur met een visie, die alles bij elkaar brengt op het grote (of moet ik zeggen kleine) scherm.

text_en: After seeing Kamal Ahmed's "God has a rap sheet" some time ago,I was left with a feeling of being hit over the head by a social studies teacher! The movie takes place on a hot summer's night in a New York city holding cell,where eight different men of all creeds,share the cell with a homeless man who claims to be God. The movie covered every issue that is concerning today's issues like history,race,sex and religion. Some of it seemed slightly heavy handed,but after thinking about it,I realized Ahmed's intention was to challenge one's views about these subjects. In today's world of Independent cinema,this movie to me is what "Independant" is all about- A Writer/Director with a vision,and making it all come together on the big (or should I say small) screen.


text: Dit is in 2003 voor het eerst op dvd verschenen. Ik heb de dvd nu in mijn bezit en ben nog steeds onder de indruk van deze onafhankelijke film. De film heeft iets van Mean Streets, en de acteurs, met uitzondering van een paar zwakke schakels, zijn indrukwekkend. Noonans optreden is een herinnering om nooit te vergeten, net als Ahmeds regisseursdebuut. De soundtrack, instrumentale rock met een scherp randje, is gedenkwaardig en past bij het troosteloze landschap van de film.<br />Hoewel de plot voor het grootste deel nieuw is, zijn een paar van de hoofdpersonen (zoals de chassidische jood en de Ierse maffiabaas) interessanter dan anderen (de yuppie-professionals). Al met al de moeite waard om naar uit te kijken voor iemand die houdt van vroege Keitel-films, vroege Scorsese-achtige NYC-films en de geestige en interessante dialogen van een Whit Stillman.

text_en:
First caught this back in 2003, own the DVD now and still impressed by this indie flick. This film has a Mean Streets look and feel to it, and the actors, with the exception of a few weak links, are impressive. Noonan's performance is once to remember, as is Ahmed's directorial debut. The soundtrack, instrumental rock with an edge, is memorable and fits into the desolate scenery of the movie.

While the plot is, for the most part, fresh, a few of the main characters (such as the the Hasidic Jew and the Irish mobster) present more engaging character studies than others (the yuppie professionals).

Overall, well worth watching for anyone who loves early Keitel, early Scorsese NYC-style films and the witty and interesting dialog of a Whit Stillman.


text: Een goede vriend van me heeft me deze film aanbevolen, en hoewel het een paar dagen kostte om hem te vinden, heb ik hem uiteindelijk op NetFlix gezien. Nou, laat ik beginnen met te zeggen dat ik sinds de jaren zeventig niet meer zoveel eerlijkheid in een film heb gezien. Wat hem zo bijzonder maakte, was dat hij slecht en oneffen was, maar dat maakte hem des te aantrekkelijker voor me. De acteur John Ford Noonan, die een soort 'God' speelde, had door de Indie-fans moeten worden uitgekozen als een van de beste optredens in jaren, maar tot mijn verbazing hebben veel mensen nog steeds niet van deze film gehoord, en toen ik het IFC-kanaal belde om te klagen (ik hoorde een van de tirades van de kijkers op het IFC-kanaal). Ze gaven me geen redelijk excuus, alleen maar een simpel 'die titel hebben we doorgegeven'. Merkwaardig, vind ik. Maar ik denk dat er een duidelijke discriminatie schuilt in die titel.

text_en: A close friend of mine recommended this movie to me and although it took several days to find it,I finally saw it on NetFlix. Well,let me start by saying I haven't seen so much honesty in a movie since the '70's. What made it special was that it was flawed and uneven,but that's what endeared me even more. Actor John Ford Noonan who played a sort of "God" mouthpiece,should of been singled out by Indie crowd as one of the best performances in years,but to my surprise,many people still have not heard of this film,and when I called the IFC channel to complain (I read one of the viewer's rants on the IFC's refusel to play it) They gave me no reasonable excuse,just a simple "We passed on that title". Curious,to me. But I think there is an obvious discrimination that reeks around this title.


text:
Uit de I can smell your brains.com I can smell your Brains-bioscoop, afgelopen weekend teruggebracht met een film die je de stuipen op het lijf zal jagen: God has a Rap Sheet. Meestal vertonen we horror- of sciencefictionfilms bij onze filmvertoningen, maar in het geval van God has a Rap Sheet is de film zo goed dat we besloten de regels om te buigen.
God <0xE2><0x80><0x93> wat een kerel! Stel je voor dat je acht totaal verschillende kerels in een cel in een New Yorkse gevangenis opsluit. Als ik zeg dat ze anders zijn, bedoel ik dat ze allemaal uit totaal verschillende etnische achtergronden komen. Combineer een Muslin uit de arbeidersklasse, een chassidische jood, een typische handlanger uit de Italiaanse maffia, een gestoorde Ierse skinhead, een hip hop-wannabe, een Portoricaanse ritselaar, een opgewekte kerel uit Groot-Brittannië en een Aziatische directeur van een platenmaatschappij en je hebt een schisma. Nou, dit recept loopt nog meer uit de hand toen een zwerver die al in de cel zat, beweerde dat hij God was.
De avonden beginnen te veranderen! Het was een grote carrière als acteur, en dat is jammer, want als je hem hierin ziet, ben je diep onder de indruk. Ik herkende hem meteen uit zijn rol als 'Knappe John Pruitt', de vrachtwagenchauffeur uit Adventures in Babysitten. Hij is ook de broer van acteur Tom Noonan (misschien herinner je je hem het best als Ripper uit The Last Action Hero), en hij speelt een verbazingwekkende rol als gekke oude man die wel eens God zou kunnen zijn. Zeker, hij stinkt, zijn pyjamabroek is vuil en hij mist een paar voortanden, maar wie weet wat voor soort mens God interessant genoeg vindt om te bewonen. De jongens in de cel beginnen met hun hoofden tegen elkaar te bonken met hun meningen over seks, religie, ras en geloofsovertuiging. Natuurlijk, wat leuk om je hier te ontmoeten! Wanneer de boel uit de hand begint te lopen, probeert God hun advies te geven en hartverwarmende oplossingen te bieden voor hun problemen, die natuurlijk meteen worden weggelachen.
Net als de stijl van Reservoir Dogs en Clerks, waarin het grootste deel van de film is gebaseerd op slimme dialogen, geeft de film ook het gevoel dat alles in één ruimte is opgenomen. Maar God heeft een Rap Sheet, een ondergrondse en veel vergeten klassieker. Geschreven en geregisseerd door Kamal Ahmed van The Jerky Boys, is de film vernieuwend en een frisse kijk op rassenprofilering, maar ook op de onfortuinlijke, typische stereotypering van de gemiddelde Amerikaan. Maar laat je niet voor de gek houden door Kamals opsomming van de Jerky Boys; hoewel dit net zo creatief is als een van zijn spontane telefoontjes, is _God's got a Rap Sheet_ geen slapstickkomedie. Natuurlijk zitten er elementen van humor in, maar het is het soort film dat je aan het twijfelen brengt over sommige van je eigen overtuigingen.
Aan het eind verschijnt er een geweldige verrassingsgast die niemand minder is dan de legendarische William Smith. De laatste stoere acteurs met zijn vorige rollen in klassiekers als Any Which Way but Loose, Red Dawn en Conans vader in Conan The Barbarian.
Ik vond deze film echt leuk en daarom besloten we deze maand _God Has A Rap Sheet_ te laten zien in plaats van onze gebruikelijke horrorfilm. Dat is mijn manier om te zeggen: 'Wauw, dit moeten jullie allemaal zien!' Maar in plaats van het aan iedereen te laten zien die over de vloer komt, wilde ik het op het witte doek doen.

text_en:
Taken from i can smell your brains .com I Can Smell Your Brains Cinema returned last weekend with a movie that will blow your mind: God Has A Rap Sheet. Generally we feature horror or Sci-Fi films at our film showings, but in the case of God Has A Rap Sheet  the movie is so good we decided to bend the rules.

God - a hell of a guy! Imagine taking eight totally different guys and locking them all up in a holding cell in a New York City jail over night. When I say different I am referring to each of them coming from completely opposite ethnic backgrounds. Combine a working class Muslin, a Hasidic Jew, your typical Italian Mob related underling, an insane Irish Skinhead, a Black aspiring hip hop wannabe, a Puerto Rican hustler, a cheery fella from Great Britain, and an Asian record industry executive together in the slammer and your bound to have some schism. Well, this recipe gets even more out of hand when a bum who was already incarcerated and inhabiting the cell claims to be God.

The nights about to change! John Ford Noonan, the most degenerate looking guy on the planet, totally steals the show when he breaks the news to everyone that he is God. Noonan hasn't had a big career as an actor which is a shame; because when you see him in this you will be thoroughly impressed. I instantly recognized him from his role as "Handsome John Pruitt" the truck driver from Adventures in Babysitting. He is also the brother of actor Tom Noonan (You might remember him best as Ripper from The Last Action Hero), does an amazing job as a crazy old man that just might be God. Sure he stinks, his pajama pants are soiled, and he is missing a few of his front teeth, but who is to say what sort of human God finds interesting enough to inhabit. The guys in the cell begin to bump heads with their opinions on sex, religion, race, and creed. Of course fancy to meet you here!when things begin to heat up God tries to lend some advice and kind heartfelt solutions to their problems, which are obviously laughed off right away.

Similar to the style of Reservoir Dogs and Clerks, where the majority of the film is based on clever dialogs, the film also has that similar feel being generally filmed all in one location. But God has a Rap Sheet is an underground and much overlooked classic. Written and directed Kamal Ahmed of The Jerky Boys, the film is innovative and a fresh outlook on racial profiling as well as your average American's unfortunate typical stereotyping. But don't let Kamal's resume of the Jerky Boys fool you; though this is just Nice gun!as creative as any of his spontaneous phone calls, God has a Rap Sheet is not a slapstick comedy. Sure it has it's elements of humor, but it's the sort of film that may leave you questioning some of your own beliefs.

The end has an awesome surprise guest show up who is none other than the legendary William Smith. He is one of America's last tough guy actors with his past roles in classics such as Any Which Way But Loose, Red Dawn, and Conan's father in Conan The Barbarian.

I really enjoyed this movie and that's why we decided to show God Has A Rap Sheet this month instead of our typical horror themed film. This is my way of saying, "Wow,you all need to see this!" But instead of showing it to everyone that comes over the house, I wanted to do it on the big screen.


text: Ik heb die film gezien, ja, het is geen kaskraker, maar als je ook maar een greintje verstand had, zou je begrijpen hoe diep deze film gaat. Het leven is een donkere en enge plek, als niemand in zijn leven iets afschuwelijks is tegengekomen, Gob zij je genadig, maar om te zien hoe de rest van de wereld in elkaar zit... kijk naar deze film. Ieder mens wordt zuiver geboren, maar het hangt af van het pad dat je neemt. Het is niet moeilijk om van dat pad af te vallen en in een wereld van angst, drugs en angst terecht te komen. Je zou blij moeten zijn dat we getalenteerde regisseurs en acteurs hebben die deze verschrikkelijke manier van leven uitbeelden in plaats van er zelf voor altijd deel van uit te maken. Als je denkt dat deze film b.s. is, dan leef je hoog in de lucht en zul je gauw genoeg van A afvallen! Van Alex.

text_en: I saw this film, yea its not a block buster hit but if you had any type of intelligence you would be able comprehend the depth of this movie. Life is a dark and scary place, if no one has encountered anything horrible in their life Gob bless you but, in order to see how the rest of the world works... watch this film. Every human is born pure but it depends on the path you take. It's not hard to fall off the path and end up in a world of terror, drugs and fear. You should be happy that we have talented directors and actors to portray this terrible way of life rather than experiencing it our selves forever. If you think this film is b.s. then you're living on the high land and soon enough, you'll fall off A hole! From Alex.


text: Oké, laat ik beginnen met te zeggen dat 'God heeft een strafblad' in veel opzichten een slechte film was. Ik kan een paar momenten noemen waarop de film onnodige wendingen nam of zich onnodige vrijheden permitteerde met de ontwikkeling van de personages, maar de eerlijkheid die voortkomt uit het geschreven woord en de eerlijkheid waarmee de acteurs hun personages speelden, maakten dat ik deze film absoluut geweldig vond. Sterker nog, ik realiseerde me hoeveel dingen in de film me even deden nadenken (waardoor ik meteen weer verder keek) en me ook het gevoel gaven dat een ware herculische schrijver/regisseur Kamal Ahmed in deze bijna onder-de-radar-indie had gestoken. Nadat ik een paar dagen had gekeken naar 'God heeft een strafblad' Ik vroeg me af waarom ik dit nooit op de IFC of de Sundance Channel had gehoord, dus belde ik beide zenders om te horen of ze van deze titel hadden gehoord, en tot mijn verbazing antwoordden ze allebei: 'Die film hebben we al gezien.' Ik was helemaal ondersteboven, want deze film is precies wat die vermoeide zogenaamde indie-tv-zenders zijn geworden. Ik zei dat ze er nog eens over moesten nadenken, maar ze antwoordden allebei weer: 'Als we eenmaal iets hebben gezien, is het welletjes voor de film.'

text_en: Okay,let me start by saying "God has a rap sheet" was a flawed movie in many respects. I can point out several moments when the film took unnecessary turns or took unnecessary liberties with character development,but the honesty that comes from the written word along with the honesty in which the actors portrayed their characters made me absolutely love this movie. In fact,I realized how many things in the movie made me think for a moment (which made me watch it immediately again)and also made me feel what a true herculean effort writer/director Kamal Ahmed put into this almost,under-the-radar indie. After a few days of watching "God has a rap sheet",I wondered why I never caught this on the IFC or Sundance channel so I called both stations to see if they heard of this title and to my puzzlement,both replied "We past on that film." I was totally blown away,considering this movie is EXACTLY what those tired so-called indie cable channels have become. I said that they should reconsider,but both again replied- "Once we past on something,that's kinda it for the movie." Wow.