text:
In een film die maar 10 dagen duurt en met een budget van slechts 17.000 dollar zou je denken dat er niet veel te verwachten valt. Maar met creativiteit en een inventief idee tilt deze film de microfinanciering van de filmindustrie naar een hoger niveau. Tot nu toe is alleen Blair Witch Project (1999) een prestatie die onder soortgelijke omstandigheden kan worden overtroffen. Met de komst van de digitale technologie wordt het maken van films steeds toegankelijker, zelfs voor de drop-outs Ian Gamazon en Neill dela Llana. Een perfecte blauwdruk voor filmmakers die niet over de middelen beschikken, maar het idee, 'Cavite', is stoutmoedig, slim en opwindend.
Een film die buitenlandse toeristen weghoudt bij Cavite of, erger nog, de Filippijnen als geheel, 'Cavite' De film is meer dan een politieke thriller die ook het afschuwelijke scenario in de buitenwijken van Metro Manila blootlegt, wat in de meeste delen van het land ook het geval kan zijn, en die een beeld projecteert dat tien keer zo erg is als wat Claire Danes over Manila te zeggen had. Hoewel sommige schokkende beweringen in de film over het land overdreven en onnauwkeurig zijn, onthullen de gefilmde, verontrustende scènes realiteiten die nooit ontkend kunnen worden. Of Filippino's zijn zich van dit alles niet bewust, of ze zijn al apathisch.

Adam (Gamazon) werkt als beveiligingsbeambte in de haven van San Diego, waardoor hij meer dan genoeg tijd heeft om videospelletjes te spelen en naar zijn buikballon te kijken. Zijn moeder belt vanuit de Filippijnen om hem te vertellen dat zijn vader is omgekomen bij een bomaanslag op een bus. Zijn vriendin heeft intussen besloten dat ze een abortus zal laten plegen om hem uiteindelijk op de hoogte te brengen. Nu zijn humeur is verbeterd, neemt Adam een vlucht naar de Filippijnen via Taipei. Hij besluit de begrafenis van zijn vader bij te wonen en arriveert op het vliegveld Ninoy Aquino, waar hij staat te wachten om opgepikt te worden. Op dat moment gaat zijn mobiele telefoon. Hij realiseert zich meteen dat die in zijn rugzak zit, samen met een paar foto's van zijn moeder en zus, die volgens een lid van Abu Sayaf op de andere lijn door hun groep ontvoerd zijn. Adam wordt nu gedwongen zijn instructies op te volgen, anders zal zijn familie gedood worden. Adam wordt in een jeepney, zoals hem is opgedragen, door de straten van Cavite City geleid. Hij wordt geïntroduceerd in de bevolkte sloppenwijken, waar het toilet zich vrijwel overal bevindt, waar de afvalbergen drijven naast kinderen die in moerassen zwemmen, waar het wemelt van de kinderen die zichzelf willen verkopen voor prostitutie, en waar extreme armoede heerst. Terwijl hij te voet de wijde omtrek van de zonnige stad doorkruist, wordt Adam op zowel dwaze als gruwelijke wijze op de proef gesteld over hoe ver hij kan gaan om zijn gezin te redden. Later komt hij erachter dat het hele ongeluk tot op zekere hoogte in verband staat met een vendetta om een daad die zijn vader jaren geleden heeft begaan. Uiteindelijk wordt Adam gedwongen iets te doen wat hij nooit zal vergeten. De film illustreert hoe ernstig extremistische rebellen kunnen zijn en hoe ver ze kunnen gaan om hun plannen uitgevoerd te zien. Maar meer dan dat, de film rationaliseert en bekritiseert het terrorisme in het land. De tientallen jaren oude stelling die het terrorisme steunt, is dat Mindanao van de moslims is en dat mensen als de terroristenopbeller alles doen om het terug te krijgen, zelfs als dat Jihad betekent. Adam, zelf een afvallige moslim, reageert met een interessante definitie van Jihad: 'Ik worstel elke dag van mijn leven om mezelf te verbeteren. Dat is Jihad, niet de manier waarop jullie het doen.' De filmmakers zijn wel geïnteresseerd in de terrorist die opbelt en geven gedetailleerde beschrijvingen van de vele wreedheden die de moslims in Mindanao zijn aangedaan om het terrorisme te rationaliseren. De film kiest niet echt partij, maar laat wel zien hoe Adams vriendin Dana (Dominique Gonzalez) uitlegt waarom ze de baby moest aborteren: 'Ik raakte in paniek toen ik ontdekte dat ik zwanger was. Weet je, ik schaam me dat ik dit zeg en ik schaam me zelfs dat ik dit denk, maar ik kan geen baby krijgen die moslim is. Ik had nooit gedacht dat ik dat zou moeten zeggen, maar ik kan er niets aan doen dat ik me zo voel...' Ongepolijst, de film is op geen enkele manier perfect. De terrorist die opbelt heeft een aantal kleine grammaticale fouten in het Tagalog, om nog maar te zwijgen van het feit dat zijn accent niet bepaald inheems is en dus niet erg overtuigend is voor degenen die de taal echt spreken. De gele ondertitels (Engelse vertalingen van de zinnen van de terrorist) laten een paar fouten zien. Een ervan staat op een regel in een Parokya ni Edgar-liedje Mr. Suave, dat zegt: 'Drehabulin ng babae-na' Vertaling: 'Ik zit achter alle dames aan.' Maar al deze fouten zijn nauwelijks te onderscheiden voor buitenlandse kijkers en kunnen zelfs worden weggelaten als je nadenkt over wat deze film heeft bereikt.
Hoewel hij al in verschillende horrorfilms is vertoond, is het scherpe camerawerk zonder bekende focus passend, dus opvallend, en versterkt het gevoel van paniek dat door de situatie wordt opgeroepen. En hoewel het script nog steeds een beetje amateuristisch is, weet Gamazon op de een of andere manier toch een bijna overtuigende indruk te maken. Voeg daar de rauwe derde wereld aan toe, die een compliment is voor de angst, en je hebt een deprimerend en treurig onthullend verhaal. Maar bovenal wordt de boodschap tactvol gebracht, waardoor het verhaal heen en weer slingert en de grenzen van het prediken ver overschrijdt.
'Cavite' mag dan niet bij iedereen in de smaak vallen, het is een bevestiging dat je geen miljoenen dollars nodig hebt om spanning te creëren. En het heeft er zeker toe bijgedragen dat iemand een fan is geworden. En dat ben ik toevallig.

text_en:
In a movie that's just 10 days to make and with just roughly $7,000 budget, one would think there's not much to anticipate. But with creativity and an inventive idea, this movie takes micro financed film-making to the next level. Only Blair Witch Project (1999) thus far, pulled off a feat to beat under similar circumstances. With the advent of digital technology, film-making becomes more and more accessible even to dropouts Ian Gamazon and Neill dela Llana. A perfect blueprint to filmmaker hopefuls who haven't the means but the idea, "Cavite" is bold, cunning and still thrills.

A movie that will keep foreign tourists off Cavite or worse, the Philippines as a whole, "Cavite" is more than just a political thriller exposing as well the dreadful scenario in the outskirts of Metro Manila, which can also be the case in most parts of the country, projecting an image ten times worthy of what Claire Danes had to say about Manila. Though some shocking claims in the movie about the country are exaggerated and inaccurate, disturbing scenes captured reveal realities that can never be denied exist. Either Filipinos are unaware of all these or apathetic already.

Adam (Gamazon) is working at a San Diego Harbor as a Security Guard, which allows plenty of time for him to play video games and watch his belly balloon. His mother calls from the Philippines informing him his father has been killed in a bus bombing. His girlfriend in the meantime has decided to have an abortion informing him eventually. His spirits dampened, Adam takes on a flight to the Philippines via Taipei. Deciding to attend his father's funeral, Adam arrives at the Ninoy Aquino International Airport now waiting to be picked up when a cell phone rings, which he promptly realizes to be inside his backpack enveloped along with some pictures of his mother and sister who an Abu Sayyaf member on the other line says have been kidnapped by their group. Now Adam is coerced to follow his instructions or his family will be killed.

Riding a jeepney as instructed, Adam is led down the streets of Cavite City. He is introduced to the populated city slums where the toilet is just mostly anywhere, solid wastes float alongside children swimming on swamps, children ready to sell themselves for prostitution abound, and extreme poverty is sweeping. On foot traversing the lengths of the sunny city, Adam is tested in ways both silly and horrendous as to how far he can go to save his family. He later finds out the whole misfortune is to a certain extent linked to a vendetta for an act his father committed years back. In the end, Adam is made to do something he'll never forget.

The movie illustrates how severe extremist rebels can be and how far they can go just to see their plans carried out. But more than that, the movie both rationalizes and criticizes terrorism in the country. The decades old rationale communicated to support terrorism is that Mindanao belongs to Muslims and people like the terrorist caller are doing everything just to get it back to them even if it means Jihad. A lapsed Muslim himself, Adam counters with an interesting definition of Jihad: "I struggle everyday of my life to better myself. That's Jihad, not the way you do it." The filmmakers maintain some interest with the terrorist caller detailing accounts of the many atrocities to the Muslim people in Mindanao to further the rationalization of terrorism. Not really taking sides, the movie in the end shows Adam's girlfriend Dana (Dominique Gonzalez) explaining why she had to abort the baby: "I panicked when I found out I was pregnant. You know, I'm ashamed for saying this and I'm even ashamed for thinking this, but I can't have a baby that's Muslim. I never thought I'd have to say that but I can't help the way I feel" Unpolished, the film is no way perfect. The terrorist caller has a number of minor Tagalog grammar lapses, not to mention his accent not distinctly native, thus a bit unpersuasive to those who really speak the language. The yellow subtitles (English translations of the terrorist caller's lines) show a few errors. One is on a line in a Parokya ni Edgar song Mr. Suave, which says: "habulin ng babae" Translation shows: "I chase all the ladies." But all these are barely discernible to foreign viewers and can even be dismissed if one thinks about what this movie has accomplished.

Though already seen in various horror films, its edgy camera-work with no known focus is fitting, thus notable, enhancing the distress suggested by the situation. And though with the script still a bit amateurish, Gamazon somehow scores an almost convincing portrayal. Add to that the raw third world setting, which compliments the dread, presented in depressingly and dismally expository way. Above all, the message is channeled tactfully, thus swaying, going far beyond the bounds of being preachy.

"Cavite" may not be a favorite of everyone, but it's an affirmation that one doesn't need to have millions of dollars to create suspense. And it sure has actuated someone into becoming a fan. That happens to be me. (toyski.com)


text:
Dit is geen film voor mensen die vinden dat films volkomen letterlijk moeten zijn. Dit is geen film voor mensen die te horen willen krijgen wat ze moeten denken. Dit is geen film voor mensen die een mooi, keurig einde willen waarin alle problemen van de wereld worden opgelost. Het is een film voor mensen die op zoek zijn naar de waarheid en die bereid zijn die onder ogen te zien, ongeacht wat die waarheid is.
Dit is een reis in de geest van een terrorist. Het is een kans om jezelf de vraag te stellen: 'Hoe zou ik me gedragen als ik gedwongen zou worden in die wereld te leven?' Ik kan me voorstellen dat deze film veel heftige reacties in het negatieve zal oproepen als je gedwongen wordt in de spiegel te kijken. De film is niet bedoeld als een representatie van Manilla, maar van alle plaatsen van ondraaglijke armoede en de wrede houding die de wrede werkelijkheid aanneemt. Het doel van deze film is je aan het denken te zetten, en in dat opzicht werkt hij fantastisch en briljant, hij verandert je perspectief en laat je achter met vragen waarvan je nooit hebt geweten dat ze beantwoord moesten worden.
De film die het dichtst in de buurt komt van deze is 'Men met pistolen', ook een briljante film die een standpunt illustreert. Commentaarfilms zullen nooit het grote publiek aanspreken, maar er staat je hier een heerlijke maaltijd te wachten als je trek hebt in de waarheid.

text_en:
This is not a film for those who think movies should be completely literal. This is not a film for those who want to be told what to think. This is not a film for those who want a nice neat ending resolving all the issues of the world. It is a film for those who seek out truth and are willing to face it regardless of what it may be.

This is a journey into the mind of a terrorist. It's a chance to ask yourself, "How would I act were I forced to live in that world?" I can imagine this movie will get many violent responses in the negative as it forces you to look in the mirror. The movie is not meant to represent Manilla per se, but all places of unbearable poverty and the harsh attitudes such cruel reality breeds. The goal of this movie is to make you think and in that it works wonderfully and brilliantly, changing your perspective and leaving you with questions you never knew needed to be answered.

The closest film I can think of to this one is "Men with guns", another piece of brilliant film-making that paints a point of view. Commentary films will never have mass appeal but there is a fine meal to devour here if you have an appetite for the truth.


text:
Grijpende film over een wereld van religieuze overtuigingen, verraad van generatie op generatie en chantage. In de hele film klinkt een krachtige boodschap die wordt verwoord door het hoofdpersonage Adam: 'hoeveel mensen moeten er sterven voordat je je punt kunt maken?' Volg Adam terwijl hij wordt geleid door de duistere kanten van de menselijke natuur terwijl hij probeert zijn gezin, zijn ongeboren kind en zijn overtuiging te redden.
De schrijvers waren uitmuntend in de achtergrondmotieven voor de personages, die zelfs zijn teruggebracht tot een kleine dief. Ze helpen de kijker het realisme te verbinden met het 'waarom'. De'stem' aan de telefoon van de terrorist was hypnotiserend toen hij Adam instructies gaf over zijn reis door de Filippijnse krakerskampen en steden. Het was een goede keuze om geen gezicht te geven aan de stem van Adams aartsvijand. Het enige echte probleem met het verhaal is het 'vriendinnetje'-achtergrondverhaal. Het gesprek tussen Adam en het meisje over het feit dat ze geen'moslimbaby' wilde, sloeg nergens op en paste niet bij hun eerste gesprek over de telefoon. Daar hadden ze het bij moeten laten.
Alles bij elkaar was het het wachten waard, dus zeg niet dat ik het je niet heb verteld!

text_en:
Gripping movie surrounding a world of religious beliefs, generational betrayals, and blackmail.Throughout, the movie chimes a powerful message as voiced by the main character Adam: "how many people have to die for you to make your point?" Follow Adam as he is guided through the darker sides of human nature while he tries to save his family, his unborn child, and his conviction.

The writers were outstanding in the backdrop motivations for the characters  even down to a little boy thief. They do a good job of helping the viewer wrap realism around the "why". The "voice" on the phone of the terrorist was mesmerizing as he instructed Adam on his journey through the Philippine squatter camps and towns. It was a good choice to not put a face with the voice of Adam's nemesis. The only real problem with the story is the "girlfriend" back story. The conversation between Adam and the girl about her not wanting a "Muslim" baby made no sense and was out of place considering their first conversation on the phone. It should have been left at that.

Over all, it was worth the watch so don't say I didn't tell ya!


text: Cavite gaat over Adam, een Amerikaanse moslim Filipino die terugreist naar de Filippijnen om de begrafenis van zijn vader bij te wonen en zijn moeder en zus te bezoeken. Hij ontdekt dat zijn moeder en zus zijn gekidnapt door een groep moslimterroristen om Adam te dwingen iets te doen. Adam wordt gedwongen om over de Filippijnen te reizen terwijl zijn familie wordt mishandeld. Adam pikt een bom op en krijgt te horen dat hij die naar een kerk moet brengen en daar moet achterlaten als wraak voor de Amerikaanse misdaden tegen de moslims. Adam probeert te weigeren, maar de slijmballen snijden zijn moeders tong uit. Adam ontdekt dat zijn vader bij een soortgelijke bomaanslag door dezelfde terroristen is gedood. Adam doet wat hem gezegd wordt, zijn gezin wordt vrijgelaten en Adam gaat terug naar Amerika, waar zijn vriendin hem vertelt dat ze geen moslimbaby kon krijgen. Alsof een baby geboren wordt met een voorkeur voor de ene religie boven de andere. Hoewel er in de dialoog enige emotie ontbrak, werd dat tot op zekere hoogte goedgemaakt door het acteerwerk. De film was vrij goed en je kreeg tijdens Adams reizen een paar delen van de Filippijnen met een laag inkomen te zien en je begreep hoe er van de armen kan worden geprofiteerd door de waarheid te zeggen over organisaties die ons geld geven voor samenwerking. Ik vond de film leuker vanwege de rauwe, surrealistische aard ervan. Adam die in shock rondliep en probeerde zich aan te passen aan gekken terwijl hij tegelijkertijd een uitweg probeerde te bedenken waar zijn gezin niet aan dood zou gaan.

text_en: Cavite is about Adam, an American Muslim Filipino traveling back to the Philippines to attend his father's funeral and visit his mother and sister. He finds his mother and sister are kidnapped by a Muslim terrorist faction to force Adam to do something. Adam is forced to travel around the Philippines to various places while his family is abused. Adam picks up a bomb and is told to take it to a church and leave it there as revenge for American crimes against Muslims. Adam tries to refuse, but the slime balls cut out his mother's tongue. Adam finds out his father was killed by the same terrorists in a similar bombing. As a back drop, Adam's American Christian girl friend calls him and tells him she's pregnant and having an abortion. Adam does what he's told, his family is released, and Adam goes back to America where his girl friend tells him she couldn't have a Muslim baby. As if a baby is born favoring one religion over another. While the dialog lacked some emotion, the acting made up for it to some degree. The cinematography was pretty good and you got to see some low income parts of the Philippines during Adam's travels and understand how the poor can be taken advantage of by sooth saying organizations that hand our money for cooperation. I liked the movie more for its raw surreal nature. Adam walking around in shock trying to comply with lunatics while also trying to think of a way out that doesn't kill his family.


text:
Het concept van 'Cavite' is niet bepaald nieuw, want de verhaallijn is al eerder uitgewerkt in minstens één recente populaire Hollywoodfilm.
Het concept is eenvoudig en opwindend: een volwassen man uit de Filippijnen woont en werkt in de Verenigde Staten. Hij krijgt een telefoontje dat hij dringend naar huis moet komen. Op weg naar buiten wordt hij overvallen door een emotionele crisis met zijn vriendin uit de Verenigde Staten, die hij probeert op te lossen via een telefoon op het vliegveld.
Op dat moment wist ik dat ik in de problemen zat. De geluidsopname in deze film, in elk geval zoals die op de dvd staat, zit vol onbegrijpelijke momenten. De subtekst is belangrijk, anders zou die niet in dit vlotte tempo en goed gefotografeerde verhaal zijn opgenomen. Aan het eind van de film komt hij weer ter sprake, maar alleen bij nader inzien. Er is een scène waarin de vriendin heel kil en wreed aan het woord is, en de hoofdpersoon draagt een masker van walging omdat hij zo emotioneel uitgeput is. Hij kan haar niet vertellen wat er met hem is gebeurd, en zij is een leeghoofd, praktisch gesproken.
De hoofdpersoon is Adam, en een onbekende met een mobiele telefoon is zijn Nemesis, zijn constante tegenstander.
Adam is een moslimman van halverwege de dertig. De Filippijnen zijn overweldigend christelijk en voornamelijk rooms-katholiek, maar de aanzienlijke moslimminderheid daar heeft Mindanao (en andere eilanden) al meer dan een eeuw lang het leven zuur gemaakt. De laatste tijd, na 9/11, zijn er zowel binnenlandse antiterroristische eenheden als Amerikaanse troepen ingezet tegen deze moslimguerrilla's, en velen van hen zijn gedood.
Dus nadat hij over de Stille Oceaan is gevlogen, in Taipei is geland en vervolgens op de Filippijnen is geland, is Adam verbijsterd als zijn moeder hem niet op het vliegveld opwacht. Hij komt er al snel achter dat ze dat niet kan, omdat ze is ontvoerd door moslimfanaten. Ze dreigen haar en Adams zus te vermoorden als hij niet volledig meewerkt. Eerst denkt hij dat ze eigenlijk alleen maar geld willen, omdat ze hem gebruiken om een spaarrekening te plunderen die zijn vader heeft achtergelaten <0xE2><0x80><0x93> een rekening waarop <0x24> 75.000 staat, een vorstelijk bedrag <0xE2><0x80><0x93> maar uiteindelijk komt hij erachter dat ze hem willen gebruiken voor een terroristische bomaanslag.
Meer dan de helft van de film is in bewegende beelden: hij rijdt in een Jeepney, in een bus, loopt, rent, neemt een driewielertaxi en loopt nog meer. De gemene, krengerige kerel aan de andere kant van de lijn (die heel slim in zijn bagage was gestopt vlak voordat hij op het vliegveld aankwam) bestookt hem beurtelings met verwijten dat hij een goede moslim is en dreigt dan zijn moeder te vermoorden.
De goede moslim dwingt de luie moslim tot het afleveren van een bom... in een christelijke kerk... door zijn familie te bedreigen. De arme sukkel heeft geen andere keus dan te gehoorzamen.
De auteur en de hoofdrolspeler van de film toonden grote moed door dit lastige onderwerp aan te snijden. Er zijn een paar slimme momenten in 'Cavite'. Het had een van de echt grote, lowbudget onafhankelijke films kunnen zijn <0xE2><0x80><0x93> denk aan 'Mariachi'. Als het tempo van de film op bepaalde punten was verlaagd om de kijker de omvang van het dilemma te laten zien en de pijn die het Adam doet, en om te laten zien dat hij zich vreemd voelt in de armoedige buurten van Cavite.
<0x3E><0x3E> Het grootste deel van de tijd spreekt de kwelgeest met de mobiele telefoon Tagalog, of een mengeling van Tagalog en Engels, en de ondertiteling lijkt voorbij te vliegen... wat opnieuw betekent dat het onmogelijk is de omvang van het probleem waarmee Adam wordt geconfronteerd te bevatten... omdat we na de eerste vier keer weten dat de beller zegt dat hij de moeder en de zus gaat vermoorden, dat dit een slechte hombre is. Ik vind het vreselijk om een jonge, onafhankelijke man te ontmoedigen zijn vele talenten en gaven te gebruiken, en er zijn bewijzen voor die stelling in 'Kaviaar'. Aan de andere kant heb ik de tijd genomen om deze film twee keer op dvd af te spelen, omdat ik er zeker van wilde zijn dat het niet alleen het onhandige camerawerk was dat me van streek maakte. 'Kaviaar' nodigt uit en vereist, maar het levert niet 'de goederen' aan het eind, wat in feite een vals einde is, en dan is de kijker gedwongen een doodlopende weg te ondergaan.
Ik denk dat het Chekov was die eens schreef: 'Een pistool dat in het eerste bedrijf aan de muur hangt, moet in het derde bedrijf worden afgevuurd.' Dit is het advies dat de makers van 'Kaviaar' geven. Het is een verhaal dat ze hadden moeten horen voordat ze er zo liefdevol aan werkten.

Grote inspanningen en grote ideeën kunnen niet slagen als de film geen plot heeft dat het conflict illustreert, context geeft en een oplossing biedt. Het is alleen maar menselijk om te willen dat een interessant verhaal een interessant en betekenisvol einde heeft. 'Kaviaar' voldoet in dat opzicht niet en dus gaan al het snelle camerawerk en het hectische, paniekerige tempo voor niets.
We kunnen alleen maar hopen dat de hoofdpersonen van deze film er iets van zullen leren en twee dingen met hun volgende film zullen doen <0xE2><0x80><0x93> hem vertragen tot een vlotte loop, zodat de plot zich kan ontwikkelen, en een acteur inhuren die nuances kan uitdrukken, en iets wat meer is dan alleen walging.

text_en:
The concept for "Cavite" is not exactly new, as the storyline has been worked up before in at least one recent mainstream Hollywood movie.

The concept is simple and exciting: an adult man who is from the Philippines has been living and working in the U.S. He gets a call to inform him that he's needed, urgently, at home. On the way out of town he's beset by an emotional crisis with his Stateside girlfriend, which he tries to resolve from a telephone in the airport.

Right there I knew I was in trouble. The audio recording in this movie, at least as presented on DVD, is spotted with incomprehensible moments. The "trouble with his girl" sub-text is an important one, or it would not have been included in this briskly paced, and well-photographed story. It reoccurs at the end of the movie but only as an afterthought. There's a scene with the girlfriend talking, being very cold and cruel, and the main character is a wearing a mask of disgust because he is so emotionally spent. He cannot tell her what has happened to him, and she's an airhead, practically speaking.

The main character is Adam, and a stranger on a cell phone is his Nemesis, his constant antagonist.

Adam is a Muslim man in his mid-30s. The Philippines are overwhelmingly Christian and mostly Roman Catholic, but the substantial Muslim minority there has been raising hell on Mindanao ( and on other islands ), for a century or more. Recently, post-9/11, both domestic anti-terrorist units and U.S. forces have been employed against these Muslim guerrillas and many of them were killed.

So, after flying across the Pacific, stopping over in Taipei and then landing in the Philippines, Adam is perplexed when his mother does not meet him at the airport. He soon learns that she cannot because she has been kidnapped by Muslim fanatics. They are threatening to kill her and Adam's sister if he does not cooperate fully.

At first he thinks that all they really want is money, because they use him to loot a savings account left behind by his father -- one that holds $ 75,000, a most princely sum -- but eventually he figures out that they want him to be a mule for a terrorist bomb attack.

More than half of the film is presented in moving sequences: he's riding in a Jeepney, on a bus, walking, running, taking a tricycle cab and walking some more. The nasty, bitchy fellow on the other end of the cell phone ( that was cleverly inserted into his luggage just before he left the airport on arrival ), alternately harangues him about being a good Muslim and then threatens to murder his mother.

The good Muslim is extorting the slacker Muslim into delivering a bomb ... into a Christian church ... by threatening his family. The poor sap has no choice but to comply.

The film's author and leading man showed great courage in even wanting to tackle this thorny subject. There are some clever moments in "Cavite". It could have been one of the truly great low-budget independents -- think "Mariachi," here -- if the hectic pace of the film had been reduced at certain points, to allow the viewer to see the size of the dilemma and the pain it causes Adam, and to see him feeling strange in the poverty-stricken neighborhoods of Cavite.

Most of the time the cell phone tormentor is speaking Tagalog, or a mixture of Tagalog and English, and the subtitles for that seem to fly by ... meaning, once again, that it is impossible to grasp the size of the problem facing Adam ... because we know after the first four times that the caller says he is going to kill the mother and the sister that this is a bad hombre.

Truly, I hate to discourage a young independent from using his many talents and gifts, and there is evidence of them in "Cavite." But then again, I took the time to screen this film on DVD twice, because I wanted to be sure that it wasn't just the herky-jerky camera work which was upsetting me. "Cavite" invites and involves, but it doesn't deliver 'the goods,' at the end, which is really a false ending and then the viewer is forced to endure a flat-out dead end.

I think it was Chekov who once wrote, "a gun hung on the wall in Act One must be fired by Act Three". This is the advice the makers of "Cavite" should have heard before they labored so lovingly on it.

Great effort and great ideas cannot succeed unless the film has a plot which illustrates the conflict, gives it context, and a resolution. It's only human nature to want an interesting story to have an interesting and meaningful ending. "Cavite" fails in that regard and so all the double-quick camera work and the hectic, panicky pace, goes for naught.

One can only hope the principals of this picture will learn something from this, and do two things with their next film -- slow it down to a brisk walk, so that the plot can develop, and hire an actor who can express nuances, and something emotional, besides disgust.


text:
Het basisverhaal gaat over Adam, een bewaker, die van Californië naar de Filippijnen reist om de begrafenis van zijn vader bij te wonen. Kort na zijn aankomst in Manilla gaat er een telefoon in zijn rugzak. Hij neemt op. Een mannenstem vertelt hem dat zijn moeder en zus gevangen worden gehouden en gedood zullen worden als hij (Adam) niet meewerkt. De stem stuurt Adam vervolgens per bus, taxi, gemotoriseerde driewieler en te voet door een stedelijk landschap van drukke straten, krappe appartementen, een krakerskamp, een bank, een hanengevecht en een kerk. Adams gesprekken met de stem gaan over moord, islam, jihad, rebellie in Mindanao en zijn familie. Adam krijgt van de stem opdracht om terroristische aanslagen te plegen op onschuldige burgers om zijn moeder en zus te redden. Bovendien probeert de stem Adam geld af te persen dat zijn overleden vader voor hem, zijn moeder en zus had gespaard. Zoals de meeste mensen in Adams situatie, is Adam bang om zijn moeder en zus te redden en gehoorzaamt hij aan het bevel van de stem. De film is gebaseerd op een waar verhaal.
Gebaseerd op het verhaal van de film en de algemene perceptie over de huidige gebeurtenissen, kunt u tot de conclusie komen dat deze film gaat over terrorisme dat wordt gesponsord door islamitische extremisten. De CIA, zijn de enige organisaties die zo goed gefinancierd, methodisch, harteloos en slecht zijn dat ze zulke misdadige daden kunnen plegen. Stel jezelf de vraag: hoe is het mogelijk dat de stem zich op elk moment van de film bewust is van waar Adam zich bevindt? Hoe is het mogelijk dat de stem zich bewust is van het geld dat Adams vader voor Adam heeft achtergelaten? Waarom zou de stem Adam's moeder en zus martelen? Het antwoord is dat organisaties zoals de CIA onschuldige individuen en gezinnen terroriseren om verdeeldheid onder mensen te zaaien, om individuen (die hun eigen familieleden kwaad willen doen en zelfs God vrezen) ertoe te brengen misdaden te begaan namens deze organisaties, ook al geloven ze heilig dat het een islamitische extremistische groepering is. Wat nog verontrustender is dan dit feit alleen, is dat ze iemand ertoe kunnen brengen stemmen in zijn eigen hoofd te horen (hoewel de film het gebruik van mobiele telefoons liet zien). Ze beschikken zelfs over de technologie om te zien vanuit de ogen en te horen vanuit de oren van bijna elk individu ter wereld dat in een ziekenhuis is geboren.
Laten we er geen doekjes om winden: God gaat over liefde, niet over haat. Word wakker en zoek de waarheid!

text_en:
The base story features Adam, a security guard, who travels from California to the Philippines to attend his father's funeral. Shortly after his arrival in Manilla, a phone rings in his backpack. He answers it. A male voice tells him that his mother and sister are captives and will be killed if he (Adam) doesn't cooperate. The voice proceeds to send Adam by bus, taxi, motorized tricycle, and on foot through an urban landscape of busy streets, cramped apartments, a squatters' camp, a bank, a cockfighting arena, and a church. Adam's conversations with the voice cover murder, Islam, jihad, rebellion in Mindanao, and his family.

Adam is commanded by the voice to engage in terrorist acts against innocent civilians in order to save his mother and sister. Moreover, the voice extorts Adam of money his deceased father had saved for him, his mother and sister. Like most persons in Adam's situation, Adam is compelled by fear to save his mother and sister, and comply with the voice's command. The movie is based on a TRUE story.

Based on the story of the movie and common perceptions about current events, you may come to the conclusion that this movie deals with terrorism sponsored by Islamic extremists. The disturbing reality is that governments and, in particular, intelligence agencies, e.g. CIA, are the ONLY organizations so well-financed, methodical, callous and evil as to perpetrate such criminal acts. Ask yourself - How is the voice aware of Adam's whereabouts at every juncture in the movie? How is the voice aware of the money left by Adam's father to Adam? Why would the voice go ahead and torture Adam's mother and sister? The answer is that organizations such as the CIA are terrorizing innocent individuals and families to foment division among people, to induce individuals (fearing harm to their own family members, and indeed fearing God) to commit crimes on behalf of these organizations even as they fully believe that it is an Islamic extremist group. More disturbing than this fact alone, they can actually cause an individual to hear voices within their own mind (even though the movie depicted the use of cell phones). Indeed, they have the technology to see from the eyes and hear from the ears of nearly every individual in the world born in a hospital.

Let's be clear about it: God is about LOVE, not HATE. Wake up to the reality - seek the truth!


text: De Filippijnse filmindustrie werd ooit geëvenaard door de alomtegenwoordige aanwezigheid van Vic D<0xC3><0xAD>az, die zich een weg baande door de talloze door Roger Corman geproduceerde actiefilms die in de archipel werden opgenomen, meestal in een echt lelijk gebloemd overhemd en met een machete in zijn hand. De nu zeer zieke D<0xC3><0xAD>az is nergens te zien in Cavite, maar fans van die lowbudget-Cormanfilms zouden deze film nog steeds kunnen waarderen. Geproduceerd, geschreven en geregisseerd door Ian Gamazon, Cavite-sterren <0xE2><0x80><0x93> wie anders? <0xE2><0x80><0x93> Ian Gamazon als Adam, de in Amerika geboren zoon van Filippijnse ouders, op weg naar de eilanden om de begrafenis van zijn vader bij te wonen. Als hij daar eenmaal is, hoort hij dat zijn moeder en zus zijn ontvoerd (vermoedelijk door guerillastrijders van Abu Sayaf) en dat hij om hen te redden een heel precieze reeks eisen moet opvolgen. De dader lijkt net zo geïnteresseerd in het onderwijzen van Adam in de manieren, de middelen en de motieven van de islamitische revolutie als in het opeisen van het geld dat zijn vader kennelijk heeft gestolen (of verborgen) van de opstand. Dit is geen horrorfilm of uitbuitingsfilm; het is een serieuze en voorbeeldige politieke thriller over een man die gedwongen wordt zijn culturele en religieuze erfgoed te accepteren. De film is in veritéstijl opgenomen in en rond enkele van de ergste sloppenwijken op aarde en biedt op veel niveaus een rijke beloning.

text_en: Filipino film-making was once exemplified by the ubiquitous presence of Vic Diaz, who snarled his way through countless Roger Corman-produced action flicks shot in the archipelago, usually clad in a really ugly floral shirt and wielding a machete. The now-very ill Diaz is nowhere to be seen in Cavite, but fans of those low-budget Corman flicks might still enjoy this film. Produced, written, and directed by Ian Gamazon, Cavite stars - who else? - Ian Gamazon as Adam, the American-born son of Filipino parents on his way back to the islands to attend his father's funeral. Once there, he learns that his mother and sister have been kidnapped (presumably by Abu Sayyaf guerrillas), and that in order to save them he must follow a very precise series of demands. The perp seems just as interested in educating Adam in the ways, means and motives of Islamic revolution as in reclaiming the money his father apparently stole (or hid) from the insurgency. This isn't a horror or exploitation film; it's a serious and exemplary political thriller about a man being forced to come to terms with his cultural and religious heritage. Shot verite style in and around some of the worst slums on Earth, Cavite offers rich rewards on many levels.


text:
Is dit de meest theatraal gedistribueerde Filippijnse film in de geschiedenis van de film in de Verenigde Staten? Ik denk van wel.
Deze film zal een inspiratiebron zijn voor onafhankelijke filmmakers en laten zien wat je kunt doen met een pakkend verhaal, grote originaliteit, geweldige locaties, een fatsoenlijke digitale camera, geen special effects en (bijna) geen geld en (bijna) geen crew.
De wankele camera was irritant omdat hij zo prominent aanwezig was in de ENTIRE-film, behalve in de laatste scène, waarin we weer terug zijn in de Verenigde Staten. Ik heb afgelopen oktober een paar weken filmopnamen gemaakt op de Filippijnen, en dit is hoe jouw opnamen eruitzien als je filmt vanuit een rijdende jeepney. Als mijn beelden niet op deze manier worden gefilmd, eindigt het op de vloer van de montagekamer. Hier is een hele film op deze manier gefilmd, en dat is een beetje te veel. Veel onafhankelijke films hebben selectieve scènes die op deze manier worden gefilmd, en daar zit een kern van waarheid in. Ik kan alleen maar concluderen dat ze te veel haast hadden om een statief te gebruiken, omdat de voortdurende wazigheid na de eerste paar minuten niets toevoegt aan het dramatische effect van de film. Te veel 'AUTHENTICITEIT' Mahhhhnnnn.
Zonder het terrorisme aspect is dit net een reis door de Filippijnen, helaas in het geval van de krakersgebieden. Ik verbleef in een _barrio_ buiten Manilla met arme mensen en het leek meer op de wijk in de Verenigde Staten, met water op rantsoen en geen warm water, maar een berg afval hield de muren van het huis waar ik verbleef niet overeind, iets wat me opviel in de krottenwijken bij het vliegveld van Manilla. Maar waar je op de Filippijnen ook heen gaat, je reist op driewielers (motorfietsen/motorfietsen met zijspan), jeepneys en geen luchtbussen. Waar je ook heen gaat, als je een man bent, word je uitgenodigd voor hanengevechten die gehouden worden in arena's ter grootte van enorme gymzalen op de middelbare school zoals die in de Verenigde Staten zijn gevonden. Overal waar je komt, zullen er verkopers zijn die je eieren willen verkopen met warme kippen erin, wachtend tot hun kop eraf wordt gebeten.
Ik reisde een aantal uren intensief naar het noorden van Manilla op Luzon Island, in gebieden van een verbijsterende schoonheid, die in de film niet te zien zijn. De terroristen/moslimextremisten hebben zich op bekende plekken in het zuiden van Manilla verschanst. Wees voorzichtig als je naar die gebieden gaat. Op je eerste dag op de Filippijnen zul je moeiteloos al het bovenstaande kunnen ervaren, behalve dat je niet met ontvoerders te maken zult hebben.
De Filippijnen is een fantastische plek om een film te maken. Ik kom terug.

text_en:
Is this the most widely theatrically distributed Filipino film in the history of cinema in the U.S. I believe so.

This film will be an inspiration to independent filmmakers, showing what you can do with a gripping story, great originality, great field locations, a decent digital cam, no special effects, and (almost) no money, and (almost) no crew.

The shaky camera was annoying because it was prominent for the ENTIRE film, except the final scene, where we are back in the States. I was shooting documentary footage for several weeks last October in the Philippines, and this is what your footage looks like when you are shooting from a moving jeepney. I can't stand my footage shot this way and it will end up on the cutting room floor. Here is a whole film shot this way, and it is a bit much. Many independent films have selective scenes shot this way and there is a point to them. I can only figure that they were in too much of a hurry to use a tripod, because the constant blur does't add anything to the dramatic impact of the film after the first few minutes. Too much "AUTHENTICITY" Mahhhhnnnn.

Without the terrorism aspect, this is like a travelogue of the Philippines, unfortunately in the case of the squatter areas. I stayed in a barrio outside of Manila with poor people and it was more like the 'hood back in the States, with water rationing and no hot water, but a pile of garbage was not holding up the walls of the home where I stayed, something I noticed in the squatter areas near the Manila Airport. But EVERYWHERE you go in the Philippines, you will travel by tricycles(motorbikes/motorcycles with side cars), jeepneys, and no air con buses. Everywhere you go, if you are male, you will be invited to cockfights held in arenas the size of huge high school gymnasiums as found Stateside. Everywhere you go, there will be vendors wanting to sell you eggs with warm chickens inside waiting to have their heads bit off.

I traveled extensively several hours to the North of Manila on Luzon Island, in areas of astonishing scenic beauty, not seen in the film. The terrorists/Muslim extremists are holed up in known spots to the South of Manila. Be careful if you go to those areas. In your first day in the Philippines you will effortlessly be able to experience all of the above, except you will not be dealing with kidnappers.

The Philippines is a fantastic place to make a film. I will be back.


text: Ik heb onlangs Cavite hier in L.A. gezien, in het enige theater waar hij wordt uitgebracht, het Nuart in West L.A. Ik heb de geruchten over deze film gehoord, dus was het uit nieuwsgierigheid dat ik van Long Beach naar L.A. ben gegaan om hem te zien. Oké, als toekomstige filmmaker loof en prijs ik de inspanningen van de filmmaker die alleen maar de film heeft gemaakt. Met een zeer beperkt budget, apparatuur en acteurs, zijn ze erin geslaagd de film te maken, ondanks de schamele middelen die ze hebben. Ik begrijp het slordige camerawerk en zelfs het niet-zo-geweldige acteerwerk van de acteur/regisseur, maar het geeft me een ongemakkelijk gevoel om niet te vermelden dat de filmmakers een belangrijk detail in de film hebben laten zitten <0xE2><0x80><0x93> logica. Ten eerste ligt Cavite, een voorzichtige schatting, zo'n zestig kilometer van de Quiapo-kerk in Manilla. Op de Filippijnen, waar het verkeer deel uitmaakt van het dagelijkse verkeer, meten we de afstand tussen twee locaties niet in kilometers, maar in reistijd. En Cavite ligt op zo'n twee uur rijden van Manilla. Hoe is Adam in godsnaam in zo'n korte tijd van Cavite naar Quiapo gekomen en weer terug? En nog wel met het openbaar vervoer? En hoe heeft hij het zo lang volgehouden met de batterij van zijn mobiele telefoon? Ik bedoel, ze hadden rekening moeten houden met mensen die bekend zijn met de locatie en die de film gaan zien. Het is alsof je ze beledigt, ik kan het weten, ik ben opgegroeid in Quiapo. Hoe dan ook, zoals ik al zei, ik bewonder ze nog steeds om hun lef bij het maken van deze film. En hou alsjeblieft op scènes over armoede te gebruiken als een afbeelding van de Filippijnen! Scènes als deze worden zo vaak gemanipuleerd in films als deze.

text_en: I saw Cavite recently here in L.A., in the only theater it is being released, the Nuart at West LA. I've been hearing the buzz on this film so it was curiosity that drove me from Long Beach to L.A to watch it. OK, as a prospective filmmaker, I laud and commend the efforts of the filmmaker for just doing the film. With very limited budget, equipment and actors, they were able to pull it through despite the meager means they have. I can understand the sloppy camera work and even the not-so-great acting of the actor/director, but it makes me uncomfortable not to mention that the filmmakers left some important detail in the movie - logic. First, Cavite is, a conservative estimate, 40 miles from Quiapo church in Manila. In the Philippines, were traffic is part of the daily commute, we measure the distance between two locations not by miles but by travel time. And Cavite is more or less a 2 hr drive from Manila. How the hell did Adam get back in forth from Cavite to Quiapo and vice versa in such quick time? And using public transport no less? And how did his cellphone battery last that long? I mean, they should've considered people who are familiar with the location that are going to see this movie. Its like insulting them, I should know, I grew up in Quiapo. Anyways, like I said, I still admire them for their mere guts in doing this film. And please stop using scenes of poverty as a depiction of the Philippines! Scenes like these get manipulated so much in movies like these.


text: De regisseurs zouden geprezen moeten worden voor het feit dat ze deze film met zulke schaarse middelen hebben gemaakt. Een camera, een paar vliegtickets en een van de regisseurs als acteur. Helaas is het resultaat te zien. De camera is buitengewoon beverig, zo beverig dat er een stilstaand beeld nodig is om een verkeersbord te kunnen lezen. De beverigheid putte me uit. Het verhaal is vergezocht. De onwaarschijnlijke, alomtegenwoordige, alwetende terroristenleider wordt op den duur saai. Het geluid dat midden in de film wordt gebruikt is weerzinwekkend luid en schurend. Het enige waardige element is de reisbeschrijving, een kijkje in het leven in een arme buurt op de Filippijnen.

text_en: The directors should be commended for doing this film with such scanty resources. A camera, a couple of airline tickets, and one of the directors as actor. Unfortunately, the result shows. The camera is excessively shaky, to the point where a freeze frame is needed so we can read a road sign. The shakiness wore me down. The story is far-fetched. The improbable omnipresent, all-knowing terrorist leader eventually becomes tedious. The sound design used in the middle of the film is obnoxiously loud and abrasive. The only worthy content is the travelogue, an inside view of life in a poor neighborhood in the Philippines.


text:
Hoewel ik de makers van de film complimenteer met hun inzet, het fantastische gebruik van de camera en het geringe budget, kan ik niet zeggen dat ik erg van de film heb genoten. Ik voel me schuldig dat ik iets negatiefs heb gezegd over wat duidelijk zo'n liefdewerk is, maar het verhaal raakte me niet en ik was er niet erg bij betrokken. Ja, het is een snertverhaal, maar het verhaal zelf was zwak. Alle andere elementen waren prima, maar als ik niet bij het verhaal betrokken ben, kan het me niets meer schelen en dan verlies ik uiteindelijk mijn belangstelling, en dat is wat er gebeurde toen ik dit op het festival zag.
Het acteerwerk is allemaal prima, vooral de hoofdrolspeler en de stem aan de telefoon (jij). Ik weet wat ik bedoel als je het ziet, het is echt een hoofdrol, ook al ontmoet je hem nooit), maar er zitten zo veel hele stukken in het verhaal dat het voor mij nooit tot een geheel is geworden.
Ik verheug me op de volgende film van deze filmmakers en hoop dat ze een groter budget hebben, maar ik dring er vooral bij hen op aan een beter script te vinden.

text_en:
While I applaud the film makers for their effort and terrific use of the camera and very little funds, I can't say that I enjoyed this film a great deal. I feel bad saying anything negative about what is clearly such a labor of love, but the story didn't move me or involve me very much. Yes, it's a scrappy tale boldly told, but the tale itself was weak. All the other elements were fine, but if I'm not engaged by the story then I stop caring, and eventually lose interest, which is what happened when I saw this at the festival.

The acting is all fine, particularly the lead man and the voice on the phone (you'll know what I mean when you see it, it really is a lead role even though you never meet him) but there are so many wholes in the story that it never came together for me.

I look forward to these film makers next film, and hope they have a bigger budget, but mostly I urge them to find a better script.


text: Dit had een heel goede film kunnen zijn, maar dat was het niet. Hoewel de plot niet erg plausibel was, was hij complex, vrij origineel en spannend. De scènes in het stedelijke Manila/Cavite, de ellendige armoede, het gevoel het leven te zien zoals het werkelijk is voor de massa's op de stedelijke Filippijnen, maakten de film tot een soort voorvechter van de armen en niet-geprivilegieerden, dit was machtig. Maar vrijwel alles van waarde in deze film werd overschaduwd door heel, heel slordig handwerk met camera's. De hand met camera's, die ogenschijnlijk bijdroeg aan de authenticiteit van de film, werd zo slordig bediend dat de kijkers ongemak of regelrechte misselijkheid ervoeren. Dit was absoluut onnodig en deed zowel afbreuk aan de plot als aan de kwaliteit van de film. Veel kijkers verlieten het theater in de eerste minuten van de film.

text_en: This could have been a very good film, but it wasn't. Although the plot wasn't very plausible, it was complex, fairly original, and provided suspense. The scenes of urban Manila/Cavite, the abject poverty, the sense of seeing life as it really is for the masses in the urban Philippines, made the film a proponent of sorts for the poor and unprivileged, this was powerful. However, virtually everything of value in this film was obviated by very, very sloppy hand-held camera work. The hand held cameras, while ostensibly adding to the authenticity of the film, were operated so sloppily that viewers experienced discomfort or outright nausea. This was absolutely unnecessary and significantly detracted from both the plot and the quality of the film. Many viewers exited the theater in the early minutes of the film.


text: Terwijl de hele film o.k. was, is de voornaamste premisse van de noodzaak om bommenwerpers te gebruiken waarvan de familie geen belang heeft bij de bomaanslag of terroristische daad, een overkill. De hele poppenkast kan vereenvoudigd worden als de terrorist het geld van hem afpakt nadat hij de bankrekening heeft gesloten. Wat de terrorist zou moeten doen, is eenvoudigweg de bommen zelf plaatsen. Ik zie daar geen complicaties in, jij wel? Omdat de geloofwaardigheid van de hele film in twijfel wordt getrokken, wordt in twijfel getrokken dat de film een beetje gekunsteld is. Een andere film van Paradise Now is veel rechttoe rechtaan en simpel, en bovendien lowbudget en veel beter gemaakt.

text_en: While the entire movie was o.k. the major premise of the need to use bomber whose family have no interests in the bombing or terrorist act is an overkill. The whole charade can be simplified, if the terrorist take the money from him after closing the bank account. What the terrorist should do is just simply place the bombs themselves. I don't see any complexity in that do you? Because the plausibility of the whole movie is in question, it throws into question that the movie is somewhat contrived. Another movie of Paradise Now is much more straightforward and simple as well as low budget and was much better done.


text: Ik ben een Filippijnse Amerikaan en ik heb geprobeerd Filippijnse films te zien, maar ze hebben me geen van alle vermaakt. Filippijnse films zijn verschrikkelijk: verschrikkelijk acteerwerk, script, regie, filmen, enz. Ik hoopte dat deze film zou bewijzen dat ik het mis had. Net als alle andere Filippijnse films is deze film erg onrealistisch voor een film die realistisch probeert te zijn. De dialoog is afschuwelijk en ik hoopte dat er een Filippijnse film zou zijn die Tagalog helemaal gebruikt zonder Engelse woorden of lange Engelse dialogen. Het filmen ziet eruit alsof het gedaan is met een HD-videocamera die je bij Best Buy kunt kopen en de regisseur deed zijn uiterste best om 'artistiek' te zijn. Ik zou hem moeten zien om te weten wat ik bedoel. Deze film ziet eruit als een zelfgemaakte film/documentaire over de Filippijnen. Het verhaal is zo waardeloos. Ik kan niet genoeg benadrukken dat Filippijnse films vreselijk slecht zijn in het vertellen van verhalen. Ze dachten dat het slim zou zijn dat de antagonist elke beweging van de hoofdpersoon elke seconde kent. Nu zou je zeggen: '... Wat is daar mis mee?' Nogmaals, je zult moeten zien hoe onrealistisch ze dit in de film laten zien. Deze film is je tijd niet waard. Je zou hem waarschijnlijk niet eens willen afmaken, maar ik dwong mezelf te hopen dat het een geweldige film zou worden.

text_en: I'm a Filipino American and I have tried to watch Filipino movies but all have failed to entertain me. Filipino movies are terrible; terrible acting, script, directing, filming, etc. I was hoping that this movie would prove me wrong. Just like every other Filipino film, this movie is very unrealistic for a movie trying to be realistic. The dialogue is horrible and I was hoping that there would be a Filipino movie that uses Tagalog all the way through without any English words or any long English dialogue. The filming looks like it was done by a HD video camera that you can buy at Best Buy and the director was trying to hard to be 'artistic'. That's hard to explain, you'd have to watch it to know what I mean. This movie looks like a homemade movie/a documentary of the Philippines. The story is so lousy. I can't stress this enough that Filipino movies are horrible at story telling. They thought it would be clever that the antagonist knows every movement of the protagonist at every second. Now you'd say, "...What's wrong with that?" Again, you're gonna have to see how unrealistic they show this in the film. This movie isn't worth your time. You probably wouldn't even want to finish watching the movie but I forced myself hoping it would turn out to be a great movie.


text: Door de dvd zag het eruit als een kijkbare film, maar het was vreselijk misleidend. Het was een zootje. We zien hoe een of andere junk een uur lang bij de neus wordt genomen door een of andere terroristenwannabe met een mobiele telefoon. Ze willen zijn geld, ze willen dat hij een gebouw opblaast en ze zullen stukken van zijn moeder en zus afsnijden om dat te laten gebeuren. De man krijgt opdracht zijn bankrekening te sluiten en het geld aan de slechteriken te geven. Ze konden niet bij de bank komen om te filmen, dus zien we een klein kind een feestmaal nuttigen. Wat creatief. De explosie bij de kerk/moskee/wat dan ook was al even indrukwekkend. Na een paar telefoontjes en lange wandelingen komen we aan het eind. Zelfde kind, zelfde vrolijke maaltijd, gedeeld met oma. Wat lief. Konden ze niet de moeite nemen om een explosiegeluid te maken en de camera een beetje te schudden? Dan gaat hij naar huis, praat met zijn overspelige vriendin en rolt zich huilend op in bed... het einde. Wat een tijdverspilling. Ik heb het gratis gekregen van Blockbuster, en ik voel me nog steeds bedrogen.

text_en: The DVD box made it look like a watchable flick, but it was terribly misleading. It was a piece of crap. We get to watch some dope get led around by the nose for an hour or so by some terrorist wannabe on a cellphone. They want his money, they want him to blow up a building, and they will cut off pieces of his mother and sister to make it happen. The guy is told to close his bank account and give the bad guys the money. They couldn't get into the bank to film, so we get to watch a little kid eating a happy meal. How creative. The explosion at the church/mosque/whatever was equally impressive. Fast forward though a few phone calls and long walks and we get to the end. Same kid, same happy meal, sharing with grandma. How sweet. They couldn't bother to have an explosion sound effect and shake the camera a little? Then he goes home, talks to his cheating girlfriend, and curls up in bed crying....the end. What a waste of time. I got it as a freebie from Blockbuster, and I still feel cheated.


text:
Ik kijk naar de dvd terwijl ik dit commentaar schrijf. Het is bijna afgelopen en ik zal blij zijn als het voorbij is. Ik stel me voor dat ik in een bioscoop zit opgesloten om naar deze onzin te kijken. Het zou een eenvoudige marteling zijn.
Een of andere Philippino test zijn nieuwe videocamera en verkoopt hem als film. De belangrijkste 'acteur' is zo slecht dat hij volgens mij nog nooit een lesje in acteren heeft gehad. De camera volgt hem door de smerige straten van Manilla en zal ervoor zorgen dat je nooit naar dat land gaat. Dat is de goede kant van de film.
Op de dvd staat dat hij prijzen heeft gewonnen. Ik vraag me af of hij aan een dove en blinde jury is getoond. Sorry dat ik zo hard ben, maar ik heb op deze website vaak gelezen: Dit was de slechtste film enz. Maar deze wint het echt.

text_en:
I am watching the DVD while writing this comment. It's almost at the end of it, and I will be glad when it will be over. I imagine myself to be trapped inside a cinema to watch this crap. It would be simple torture.

Some Philippino is testing his new videocam, and he sells it as a movie. The main 'actor' is so bad that I think he never had one lesson of acting in his life. The camera follows him through the dirty streets of Manila, and it will do the job to prevent you ever to go to that country. That's the good side effect of the movie.

It says on the DVD cover that it won some prices. I wonder if was shown to a deaf and blind jury. Sorry for being so harsh, but I read many times on this website: This was the worst movie etc. But this one really wins the price.


text:
Deze film is echt, zoals sommige commentatoren hebben gezegd, een _tour de force_ van _mise en scène_ <0xE2><0x80><0x93> hij is opgenomen met een duidelijke handcamerastijl, heeft een paar sterke optredens (met name van Ian Gamazon als Adam, een seculiere moslim Amerikaan uit de Filippijnen) en maakt buitengewoon gebruik van de korrelige, noir-achtige omgeving van de stedelijke sloppenwijken van Philippino.
Toch is de film uiteindelijk buitengewoon teleurstellend. Cavite faalt uiteindelijk op twee manieren. Ten eerste als dramatische verhaallijn, voornamelijk omdat de hoofdpersoon onverbeterlijk zwak is (en het kwaadaardige, stereotiepe anti-homostandpunt dat stilzwijgend wordt geportretteerd, bouwt kracht op aan die zwakheid). Adam faalt niet alleen als hoofdpersoon <0xE2><0x80><0x93> hij is niet in staat om de handeling in de hele film op welke manier dan ook te beïnvloeden <0xE2><0x80><0x93> maar ook als moreel wezen. Hij ontloopt de verantwoordelijkheid voor zijn grimmige morele keuzes: uiteindelijk is hij bereid om beslissende actie te ondernemen om een grote menigte onschuldige mensen te vermoorden om zijn eigen dierbaren te redden <0xE2><0x80><0x93> en deze miserabele figuur is de enige mogelijke oppositiestem die op zijn minst retorisch een tegenwicht zou kunnen bieden aan de onzichtbare maar alwetende en almachtige woordvoerder 'Abu Sayaf'. Het gevolg is dat dat terroristische meesterbrein elk aspect van de film regisseert, en de voormalige hoofdpersoon is volkomen machteloos en, inderdaad, slecht. Als Adam er niet in slaagt om een alternatief of een correctie te bieden op de (vermeende) propaganda van Abu Sayaf, lijkt de cinematografie net zo medeplichtig aan de vage en zelfvoldane kritiek van de terrorist op de westerse samenleving (met zijn documentaires over ontbering en sociale uitsluiting). Het spel is dus van twee tot aas gestapeld, en dat is de reden waarom de film als drama zo volledig faalt.
Maar dat is ook de reden waarom de film moreel gezien ook faalt. Cavite raakt buiten bewustzijn in zijn levendige weergave van armoede en beweegt zich naar een subtiele, maar diep corrupte sympathie voor'revolutionair' terrorisme in naam van 'het volk'. De vriendelijkste lectuur is dat de film, zonder effectief tegenwicht tegen de gezichtsloze stem van de terrorist Abu Sayaf, het slachtoffer wordt van een soort Stockholmsyndroom, waarbij hij volledig overgaat in het wereldbeeld van de terrorist. Aan het eind legt de film zijn kaarten echt op tafel in een vreselijke, oppervlakkige scène in de Verenigde Staten, waar Adam het slachtoffer wordt van een schaamteloos Amerikaans vooroordeel vanwege zijn religie.
Ondanks zijn technische prestaties is dit een slechte film. Hij is verkeerd en hij is destructief. Door geen effectief alternatief te bieden voor massamoord in het belang van de sociale revolutie, laat deze film ons achter met niets anders dan het vage maar kwaadaardige gezichtspunt van een terrorist, zonder enige dramatische of retorische poging tot weerlegging. Het resultaat is niet alleen een slecht verhaal, maar ook het nare vermoeden dat we een uur en twintig minuten naar een buitengewoon goed geschoten propagandafilm hebben gekeken.
Jeremiah B.C. Axelrod.

text_en:
This movie really is, as some of the commentators have said, a tour de force of mise en scene - it is shot with a distinctive hand-held camera style, features some powerful performances (most notably by Ian Gamazon as Adam, a secular Muslim American born in the Phillipines), and makes exceptional use of its gritty noir setting of Philippino urban slums.

Yet, the movie is ultimately extremely disappointing. Cavite ultimately fails in two interconnected ways. First, as a dramatic story, chiefly because its main character is irredeemably weak (and the vicious, stereotyped anti-gay viewpoint portrayed tacitly builds strength on this weakness). Adam not only fails as a protagonist - he is unable to affect the action in any way throughout the entire film - but as a moral being. He shirks responsibility for his stark moral choices: Ultimately, he is willing to take decisive action to murder a large crowd of innocent people to save his own loved ones - and this miserable character is the only potentially oppositional voice that might at least rhetorically counter the unseen but omniscient and omnipotent "Abu Sayaf" spokesman. As a result, that terrorist mastermind directs every aspect of the film, and the erstwhile protagonist is utterly impotent and, indeed, evil.

If Adam fails completely to present an alternative or corrective to the (alleged) Abu Sayaf propaganda, the cinematography seems equally complicit in its support for the terrorist's vague and self-satisfied critique of western society (with its documentary footage of privation and social exclusion). So, the deck is stacked from deuce to ace, and that is why the film so completely fails as a work of drama.

But, secondly, this is also why the film fails morally as well. Cavite goes beyond consciousness raising in its vivid presentation of poverty and moves toward a subtle, but deeply corrupt sympathy for "revolutionary" terrorism in the name of "the people". The kindest reading is that, with no effective counterweight to the faceless voice of the Abu Sayaf terrorist, the film falls victim to a sort of Stockholm Syndrome, crossing over completely into the terrorist's view of the world. In fact, at the end, the film really lays its cards on the table in a terrible, facile scene back in the USA, where Adam is shown to be victim of blatant American prejudice because of his religion.

Despite its technical achievements, this is an evil movie. It is wrong and it is destructive. By failing to offer an effective alternative to mass murder in the name of social revolution, this movie leaves us with nothing beyond the vague but malicious terrorist viewpoint, without any dramatic or rhetorical attempt at rebuttal. The result is not only bad storytelling, but the nasty suspicion that one has watched an extremely well-shot propaganda video for an hour and twenty minutes.

Jeremiah B.C. Axelrod


text: Laat je niet misleiden door de stijlvolle dvd-hoes. Je zult er spijt van krijgen!!! Deze film was op zijn zachtst gezegd irritant. Geen enkele actie. Adembenemend! De hoofdrolspeler was nooit buiten adem, behalve als hij door zijn sigaretten heen was. Ik kan me niet herinneren dat hij ook maar één keer hardgelopen heeft. Hij had nooit haast om ergens te komen. Ik heb één machinegeweer de hele film gezien en dat werd gedragen door een soldaat in de stad. Niemand schoot op de hoofdrolspeler. Niemand kwam zelfs maar met een geweer bij hem in de buurt. Waarom staat het geweer dan zo prominent op de dvd-hoes?!?!! Na ongeveer 10 minuten kreeg ik er ook genoeg van om die terrorist aan de andere kant van de lijn te horen. Vertel me alsjeblieft hoe hij hem in vredesnaam ALLES EN ALLES kon zien. Als de terrorist aan de telefoon overal liep waar de hoofdrolspeler liep, waarom deed de terrorist dan niet gewoon zijn werk? Domme plotlijn.<br />Het enige waar deze film goed voor is, zijn de National Geographic-achtige beelden van de sloppenwijken op de Filippijnen. Ik weet nu dat ik mijn geld nooit zou willen verspillen aan een bezoek aan dat land. Het is een absolute ramp!

text_en:
Don't be fooled by the stylish DVD cover. You will regret it!!! This movie was annoying to say the least. ZERO action. Breathtaking my eyeball! The lead character was never out of breath except when he ran out of cigarettes. I don't remember him even running a single time. He was never in a hurry to get anywhere. I saw one machine gun the whole movie and it was being carried by a soldier in town. No one fired at the main character. No one even came near him with a gun. So why is the rifle the most prominent image on the DVD cover?!?!!?

I got tired of hearing that terrorist on the other end of the phone line after about 10 minutes too. Tell me please how on earth he could see him EVERYWHERE and ANYWHERE. If the terrorist on the phone walked everywhere the lead character did, then why on earth didn't the terrorist just do the job? Silly plot line.

The only thing this movie is good for is for its National Geographic-like shots of the slum-filled Philippines. I now know that I would never want to waste my money visiting that country. It's an absolute wreck!


text: Een Amerikaanse vriend van me vroeg me naar deze film te kijken. Deze film is afschuwelijk. Dit is heel beledigend voor mij - vooral omdat u hem aan een vreemd land laat zien. Ik ga 1/2 jaar naar de Filippijnen en dit is een verkeerde voorstelling van de Filippijnen. Mensen die niet op de Filippijnen zijn geweest, zouden kunnen denken dat ALLES op de Filippijnen zo is en HET NIET. Natuurlijk geloof ik wel dat sommige dingen in de film waar zijn, maar het is alsof je aan de wereld Zuid-Centraal laat zien als de representatie van de VS. Alle landen hebben een lelijke kant, maar om in de film te zeggen dat dit de Filippijnen zijn... DAT IS ZO VERKEERD. Ik voelde me erg gekwetst toen ik een paar van de opmerkingen las, vooral die ene die luidde: 'Help me herinneren dat ik de NEVBR nog eens bezoek aan de Filippijnen' door Scott Weinberg. Ik ben een Filippijn en ben er trots op dat ik er een ben, maar na het zien van een film als deze voelde ik me zo klein.

text_en: An American friend of mine to me to watch this movie. This movie is awful. This is very offensive to me especially you're showing it to a foreign country. I go home to the Philippines once/2 years and this is a misrepresentation of the Philippines. People who have not been to the Philippines might think that the WHOLE of the Philippines is like this and IT IS NOT. Of course, I do believe that some of the things in the movie is true but it is like showing to the world South Central as the representation of USA. All countries have an ugly side but to say it in the movie that this is the Philippines...THAT IS JUST SO WRONG. I was very hurt when I read some of the comments especially the one that says "Remind me again NEVBR to visit the Philippines" by Scott Weinberg. I am a Filipino and proud to be one but after watching a movie like this I felt so little. I WAS VERY OFFENDED.


text: Volgens de doos (en als terzijde <0xE2><0x80><0x93> God zegene een bizarre video!) is deze film in elkaar geflanst uit materiaal dat gecensureerd is uit Marins' eerdere 'Coffin Joe'-films. Hoewel er een heleboel topless meisjes zijn, en ook heel wat marteling en ellende, lijkt de inhoud van deze film erop te wijzen dat de censuur in kwestie (Braziliaan?) ernstiger problemen had met intense hallucinaties. De paar scènes die uit de lijst bestaan, een of ander gemompeld verhaal over een psychotische kerel en de mensen die hem proberen te genezen, zijn zeker onbeholpen en saai genoeg, maar dat is eigenlijk een opluchting, want de hallucinaties zijn behoorlijk overweldigend, en je zult blij zijn als je de kans krijgt om op adem te komen. Een eindeloos spervuur van volkomen groteske en onsamenhangende beelden, waarvan een groot deel letterlijk bedoeld lijkt te zijn als helse taferelen, is rijkelijk voorzien van naakte vrouwen, gedeeltelijk verduisterd door psychedelische belichting en montage-effecten, en geprojecteerd op decors die gezien moeten worden om ze te kunnen geloven (sommige delen van acteurslichamen zijn vaak ingebouwd in de achtergrond). Het is gemakkelijker om dit met andere films te vergelijken dan om het te beschrijven; als je je de Satan-films van Kenneth Anger kunt voorstellen, afgewisseld met bloederige scènes van H.G. Lewis en gerationaliseerd door de verdere toevoeging van stukken uit een film uit de jaren vijftig over geestelijke hygiëne, zit je op het juiste spoor; en, niet om arrogant te zijn, maar als je het kunt...' Stel je voor dat je er niet klaar voor bent om deze film te zien. Als je alleen op deze film kunt afgaan (wat helaas wel moet, al zal dat niet lang het geval zijn), zijn de grote invloeden van Marins Jung, Bosch en E.C. Comics, die deze film in een goed gezelschap plaatsen, alleen al door zijn aspiraties, ondanks de technische tekortkomingen. (Om nog maar te zwijgen van het feit dat juist de onsamenhangendheid ervan deze film een beter beeld geeft van sommige vormen van schizofrenie dan veel meer'serieuze' films die over hetzelfde onderwerp gaan.)

text_en: According to the box (and as an aside - God bless Something Weird Video!), this feature is cobbled together from material censored out of Marins' earlier "Coffin Joe" films. Though there are plenty of topless girls, and a good bit of torture and mayhem as well, the content of this movie seems to indicate that the censors in question (Brazilian?) had more serious issues with intense hallucination sequences. The handful of scenes which comprise the framing device, some mumbling business about a psychotic guy and the people trying to cure him, are certainly inept and boring enough, but this is actually a relief, because the hallucinations are pretty overwhelming, and you'll be happy for opportunities to catch your breath. An endless barrage of utterly grotesque and disjointed imagery, much of which seems to be intended as literal hellscapes, is liberally flavored with nude women, partially obscured by psychedelic lighting and editing effects, and staged on sets which must be seen to be believed (parts of actors' bodies are often built into the backdrop). It's easier to compare this to other movies than it is to describe it; if you can imagine Kenneth Anger's Satan movies, interspersed with gore scenes from H.G. Lewis, and rationalized by the further insertion of pieces of a fifties health class film on mental hygiene, you're on the right track; and, not to be snotty, but if you can't imagine that, you might not be ready to watch this one. If one can judge by this film alone (as, unfortunately, I must, though that won't be the case for long), Marins' big influences are Jung, Bosch, and E.C. Comics, which places this picture in heavy company by virtue of its aspirations alone, despite its technical shortcomings. (Not to mention that its very incoherency makes this movie a more accurate picture of some forms of schizophrenia than many more "serious" films which address the same subject.)


text: Marins' films zijn een briljante collage, bestaande uit vele verontrustende, bizarre en fantasierijk perverse scènes, die uit zijn eerdere films zijn gecensureerd. Een man, dr. Hamilton, heeft nachtmerries waarin Coffin Joe, Marins' demonische alter ego, herhaaldelijk zijn vrouw ontvoert met als doel bovenmenselijke voortplanting (een thema dat in alle Coffin Joe-films terugkomt). Mede-psychiaters zoeken de hulp van Marins de filmmaker, in een poging Hamilton terug te dwingen naar de werkelijkheid. Natuurlijk gooit Marins meesterschap in de cinematografische metafysica alle logica en rationaliteit overboord, zodat je in plaats daarvan een wilde reis maakt naar de duistere rijken van het onderbewustzijn. De film gaat net zozeer over Marins en zijn controversiële carrière als over een underground-'hoofdfilm', en om er iets uit te halen is het handig om te weten wie en wat Coffin Joe is. Als je Marins' beheersing van 'de esthetiek van afval' eenmaal kunt waarderen, zul je beseffen hoe briljant en ondergewaardeerd hij is in de internationale filmwereld.

text_en: Marins' HALLUCINATIONS is a brilliant collage consisting of many disturbing, bizarre, and imaginatively perverse scenes which were censored from his earlier films. A man, Dr. Hamilton, is having nightmares in which Coffin Joe, Marins' demonic alter-ego, repeatedly kidnaps his wife for the purpose of superhuman procreation (a theme which runs through the Coffin Joe films). Fellow psychiatrists seek the help of Marins the filmmaker, in an attempt to force Hamilton back into reality. Of course, Marins mastery of cinematic metaphysics throws all matter of logic and rationality to the dogs, so that what you get instead is a wild journey into the dark realms of the unconscious. The film is as much about Marins and his controversial career as it is an underground "head " film, and to get anything out of it, it's helpful to understand who and what Coffin Joe is. Once you can appreciate Marins' mastery of "the aesthetics of garbage," you'll realise how brilliant and undervalued he is in international cinema.


text: Bespaar spoilers!<br />Wat de regisseur met deze film probeerde te bereiken, weet ik niet. Naar mijn mening leverde hij alleen een rommelige plot die nauwelijks kan wedijveren met die van Executive Decision, een film waarvan het pijnlijk duidelijk was dat hij het verhaal wilde herscheppen. Kom op. Een vicepresident die in een standaard 747-passagiersvliegtuig reist? Dat zou nooit gebeuren, zeker niet in 1997, toen deze film werd gemaakt. De vicepresident reist altijd in een vliegtuig van de Amerikaanse overheid, de Air Force 2. Dit is duidelijk een lowbudget, slecht gemaakte film die de makers van Executive Decision niet wilden aanklagen omdat de makers van Executive Decision geen geld zouden hebben om hen te betalen.

text_en:
~contains spoilers

Whatever the director was trying to achieve with this film, I do not know. In my opinion, all he delivered was a messed up plot that barely rivals that of Executive Decision, a film whose story it was painfully obvious that he wanted to recreate. Come on. A vice president traveling in a standard 747 passenger plane? That would never happen, especially in 1997, when this movie was made. The VP always travels in a US government plane, Air Force 2. This is clearly a low-budget, poorly-made film that the makers of Executive Decision didn't want to sue since the makers of Executive Command wouldn't have to money to pay them anyway.


text: Dit is zonder enige twijfel de WORST-film over vliegtuigen in de hele geschiedenis van de film, en ook een van de WORST-films, punt. Het was maar goed dat ik op tv afwisselend deze film en 'Corrina, Corrina' zag, want ik vond het laatste veel interessanter. Maar het punt is: de jongens doen niet alleen rechtstreeks Air Force One en Executive Decision na, maar ze weten ook niets van luchtvaart af.<br />Ik bedoel: hoe kan er op aarde zo'n kleine valstrik aan de buik van de 747 zitten, ter plekke? Hoe kan er zo'n lift zijn die rechtstreeks naar de vrachtafdeling gaat? Waarom heeft dat vliegtuig op aarde het livrei van de inaugurele vlucht van de 747 van Boeing? Ze waren te gierig om zelf foto's van een vliegtuig te maken, dus namen ze de beelden van Boeing. Waarom gaat het alarm van het vliegtuig af als het op kruishoogte vliegt? Nog één ding: de realistische afloop van de film zou zijn geweest dat de 747 neerstortte en in brand vloog in Santa Monica en dat de halve bevolking van Los Angeles omkwam door de brand of het chemische gif, want het is onmogelijk om een vliegtuig te laten landen dat zo gemakkelijk (en zo keurig op één lijn met de landingsbaan) kan landen! Over het geheel genomen is deze film het ergst van allemaal, het acteerwerk is afschuwelijk, de plot is afschuwelijk, het zette me aan het denken: 'Hoe lager kun je zinken?'

text_en:
This is, without any doubt, the WORST movie involving airplanes in the entire history of movies, and also one of the WORST movies, period. Good thing I was alternating between this movie and "Corrina, Corrina" on TV, I thought the latter was by far more interesting. But the point is: the guys not only directly copy Air Force One and Executive Decision, but also don't know anything about aviation.

I mean how on Earth is there supposed to be this little trap at the belly of the 747, right on spot? How is there supposed to be this elevator that goes straight to the cargo section? Why on Earth is that plane bearing the livery of the inaugural 747 flight from Boeing? They were too cheap to take shots of a plane themselves, so they took footage from Boeing. Why is that "TERRAIN - PULL UP" or "TOO LOW - GEAR" alarm ringing when the aircraft is flying at cruising altitude? One last thing: the realistic ending of the movie would have been the 747 crashing and burning in Santa Monica and having half the population of Los Angeles killed either with the fire or the chemical toxin, because it is impossible to land a plane that easily (and so nicely aligned with the runway)! Overall, this movie is the worst of all, the acting is awful, the plot is awful, it made me think: "How lower can you sink?"


text: Ik ben een zeer verdraagzame kijker. Ik geniet van bijna elke film die ik zie, ook al is het niet de beste film die ooit is gemaakt. Maar deze film daagt de tolerantie die ik heb ten aanzien van gefilmd vermaak rechtstreeks uit. 'Strategiecommando' is veruit de slechtste film die ik ooit heb mogen zien. Het is een bijna identieke kloon van de veel superieure 'Executieve Beslissing' met elementen uit 'De Rots' om het te proberen en (in een pathetische poging, mag ik wel zeggen) om hem te onderscheiden van de voornoemde films. Hoewel er enkele verschillen zijn in de film (de straaljager die in 'Strategiecommando' aanmeert bij de 747 is een SR-71, terwijl de straaljager in 'Executieve Beslissing' een F-117 is). Deze verschillen zijn niet voldoende om te voorkomen dat de film een middelmatige imitatie is. De meeste special effects zijn slecht uitgevoerd, hoewel sommige matte opnamen overtuigend leken. Delen van de film waarin een paar slechteriken en een goede vent kotsen, zien eruit alsof ze een Alka Seltzer-tablet in hun mond stoppen en het schuim op het juiste moment uitspugen om kots na te bootsen. Sommige beelden van de F-16's, zowel van binnen als van buiten, zijn rechtstreeks uit de film 'Iron Eagle' gehaald om geld te besparen op het beperkte productiebudget. Acteren is ook een zwak punt, omdat mensen hun rol te hard spelen. Als gevolg daarvan worden de personages niet overtuigend en levenloos. De enige goede acteur in de film was Paul Winfield. Ik was geschokt toen ik zag hoe laag meneer Winfield gezonken was, zijn acteertalent had beter van pas kunnen komen in betere films dan deze. De enige redding van de film is de muziek, die beter klinkt dan de meeste andere lowbudgetfilms en zelfs sommige lowbudgetfilms. Maar het lijkt erop dat de componist probeerde de stijl van Jerry Goldsmith en James Horner te imiteren en, in sommige delen van de suite, te combineren. De meeste delen van de suite, hoewel ze verrassend goed zijn voor een naamloze componist, zijn voor het merendeel onorigineel en ongeïnspireerd. Over het geheel genomen is _Strategic Command_ een middelmatige imitatie van _Executive Decision_. Dit is een film die het verdient om in een kluis te blijven liggen rotten. De video verdient het niet om gekocht te worden, zelfs vijf dollar voor deze film is pure diefstal! Deze film kan op zijn best als huurfilm dienen, maar er zijn betere opties in de videotheek. Bovendien is deze film niets anders dan twee uur van je leven die je kunt besteden aan het kijken naar een betere film. Na het zien van deze recensie zou je brein je een uitstekend'strategisch commando' moeten geven om uit de buurt van deze stinkerd te blijven!

text_en: I am a very tolerant viewer. I enjoy almost every film I see, even if it is not the best film ever made. However, this motion picture directly challenges the tolerance that I have for filmed entertainment. "Strategic Command" is easily THE WORST film I have ever had the misfortune to watch. It is an almost identical clone to the vastly superior "Executive Decision" with elements from "The Rock" thrown in to try and (In a pathetic attempt if I may add.) to distinguish it from the aforementioned films. Although there are some differences in the film (The jet that docks with the 747 in "Strategic Command" is an SR-71 while the jet in "Executive Decision" is an F-117.), these differences are not enough to keep the film from being a mediocre imitation. Special effects are mostly poorly executed, although some of the matte shots did seem convincing. Parts of the film where some of the bad guys and a good guy vomits looked like they put an Alka Seltzer tablet in their mouth and would spit the foam out at the right time to emulate vomit. Some of the footage of the F-16s, both interior and exterior, were taken directly from the film "Iron Eagle" so as to save money on the limited production budget. Acting is another weak point, with people playing their parts too hard. As a result, the characters become unconvincing and lifeless. The only good actor in the film was Paul Winfield. I was shocked to see how low Mr. Winfield sunk, his acting talent could've served in better films than this. The film's only saving grace is the musical score, sounding better than most other low budget and even some high budget films. However, it seems that the composer was trying to emulate and, in some parts of the suite, combine the styles Jerry Goldsmith and James Horner. Most of the suite, although is surprisingly good for a no-name composer, is mostly unoriginal and uninspired. Overall, "Strategic Command" is a mediocre facsimilie of "Executive Decision". This is a film that deserves to stay in a vault and rot away. The video does not deserve to be purchased, even five dollars for this movie is highway robbery! This picture can, at the very best, serve as a rental, but there are better choices at the video store. Besides, this film is nothing but two hours of your life that can be spent watching a better film. After seeing this review, your brain should be giving an excellent "Strategic Command" to steer clear of this stinker! - Reinhart


text: Het is duidelijk dat iemand in het schrijvershol geen andere ideeën meer kon bedenken, dus besloten ze het directiebesluit te stelen. Het is hetzelfde verhaal en hetzelfde EXACT-plot. Vliegtuig wordt gekaapt, er komt een bom, een team gaat naar binnen via een vliegtuigkoppeling, sommigen halen het, moeten bom ontmantelen, en hup! Alle helden halen het. Ze hebben zelfs het saluut nagedaan toen de held en de soldaten salueerden. Wauw, man. Iemand zou de schrijvers een pak slaag moeten geven omdat ze het hebben nagedaan.

text_en: Obviously, someone at the writer's den couldn't think of any more ideas so they decided to steal Executive Decision. It's the same story and same EXACT plot. Plane gets hijacked, there's a bomb, a team goes in by via plane hook-up, some made it, gotta disarm bomb, and whee!! All the heroes make it. They even copied the salute in the end when the hero and soldiers saluted. Whoo, boy. Someone ought to smack the writers around for copying.


text: Deze film is uitstekend als je een Stealth Fighter vanuit verschillende invalshoeken wilt zien opstijgen, en als je het leuk vindt om de achterkant van F-16's te zien. Blijf anders uit de buurt. Het script is slecht, het acteerwerk is slecht, de regie is slecht en het onwaarschijnlijkheidsniveau is hoog. Het enige pluspunt in de kantlijn is voor Bok Yun Chon omdat hij mooi is en voor Marcus Aurelius (denk ik...) omdat hij gedeeltelijk grappig is.

text_en: This movie is excellent if you want to see a Stealth Fighter take off from different angles, and if you get a kick out of watching F-16's rear. Otherwise, stay away. The script is bad, the acting is bad, the directing is bad, and the improbability level is soaring. Only plus in the margin is to Bok Yun Chon for being beautiful and to Marcus Aurelius (i think...) for being partially funny.


text: Zelfde scenario: vliegtuigkapers, geheime verbinding, niet alle bemanningsleden komen in het vliegtuig, minicamera's om te zien wat er gebeurt, en een vent die een bom probeert te ontmantelen. Zelfs de naam is hetzelfde... Klinkt als een vent met een thesaurus!

text_en: Same scenario: plane hijackers, stealth plane hookup, not all the crew makes it into the plane, mini-cameras to see what's going on, and guy trying to disarm bomb. Even the name is the same thing...sounds like a guy with a thesaurus named it!


text:
Van alle kapersfilms is dit de beste van de slechtste! Het enige fatsoenlijke was SR-71! dat is altijd cool, behalve het haaksen onder een jumbojet... en een fbi-agent kan alles, zoals een jumbo zonder deur landen. Ja.
Ik zou alle grappige fouten op kunnen schrijven, maar dat zou alle lol van de kijkers wegnemen. Hoe dan ook, denk eraan dat je je concentreert op f-16-radarsystemen. En ik vond het ook grappig dat diezelfde arme piloot twee keer voor dezelfde missie werd gestuurd. geen goede dag voor hem.
Het goede van deze slechte films is dat je niet echt gewond raakt als je door een kogel wordt geraakt, maar dat zijn alleen maar films, nietwaar? Het goede was dat de wereld (Amerika) weer eens was gered.

text_en:
of all hijack movies this is the best of the worst! only decent thing was SR-71! that is always a cool thing. except the hooking under a jumbojet... and a FBI agent can do anything, f.e. land a jumbo without a door. yeah.

i could write all the funny mistakes down, but it would take all the fun away from watchers. anyway, remember to concentrate on f-16s radars. and also i found funny that same poor pilot was sent for same mission two times. not a good day for him.

good thing with these bad movies is that if you're hit with bullet, you don't actually get hurt that much. but that is just movies, isn't it. good thing was that the world (america) was saved once again. and an aircraft.


text: Nou! Het spijt me dat ik het helemaal niet eens ben met alle anderen hier, want ik heb ontzettend van deze film genoten. Dus hij is niet origineel <0xE2><0x80><0x93> wat dan nog? Dat weerhoudt me er niet van om 90 minuten van puur escapisme te genieten. Michael Dudikoff is altijd de moeite waard om naar te kijken en veel van zijn films zijn echt heel leuk. Dit is een van zijn beste en ik ben blij dat ik hem nu op video heb gekocht, zodat ik hem vele malen kan bekijken, wat ik ook van plan ben.<br />Ik heb medelijden met alle anderen die deze film wel hebben gezien en er niet van hebben genoten <0xE2><0x80><0x93> misschien kunnen ze zichzelf gewoon niet laten gaan en van de film genieten voor wat hij is, niet voor wat ze denken dat hij had moeten zijn. Misschien ben ik te simplistisch naar hun smaak <0xE2><0x80><0x93> in dat geval ben ik blij dat ik het ben. Er moet nog ergens iemand zijn die, net als ik, van deze film heeft genoten!

text_en:
Well! I'm sorry to disagree entirely with everyone else here since I enjoyed this film tremendously. So, it's not original - what of it! That doesn't stop me enjoying 90 minutes of pure escapism. Michael Dudikoff is always well worth watching and many of his movies are great fun, indeed. This one is one of his best and I am delighted to have now bought it on VHS so that I can watch it many times, which I plan on doing.

I do feel sorry for everyone else who has seen and not enjoyed this film - perhaps they simply cannot let themselves go and enjoy the film for what it is, not what they think it ought to have been. Maybe I am too simplistic for their tastes - in that case I'm glad I am. There must be somebody else out there somewhere who, like me, has enjoyed this film!


text:
Deze film is verrekte slecht. Zoals al gezegd, steelt de film de plot van het Executive Decision en leent voor de goede orde een stukje van de Rock.
Wat ik niet begreep, was waarom de ontvoerders het vliegtuig van de vice-president zouden kapen? Met al die potentiële chemische doden aan boord van een vliegtuig zou dat toch zeker het geval zijn geweest. Waarom zou je trouwens een vliegtuig gebruiken als je alleen maar een bom gebruikte in een pakhuis met de chemische lading? Nou ja, wie kent de gedachten van meestermisdadigers in verschrikkelijke films?
De plot is gestolen van het Executive Decision. De luchtopnamen zijn geleend van stockbeelden. Dit laat eigenlijk alleen het acteerwerk over om het te redden <0xE2><0x80><0x93> helaas is dat niet zo. Stereotypen van slechteriken en Stereotypen van goeden (de leider van het speciale troepenteam dat is gestuurd om de vice-president te redden is een fanatieke idioot, zodat de grote filmheld het kan overnemen <0xE2><0x80><0x93> o, mijn god).
<0x3E> Mooie aanblik om meer werk te vinden voor iedereen die bij deze kalkoen betrokken is.

text_en:
This film is pretty damn bad. As has already been mentioned the film steals the plots of Executive Decision and borrows a bit of the Rock for good measure.

What I did not understand was why would the kidnappers hijack the Vice Presidents plane ?? Surely with all that potential chemical death on board any plane would have done. In fact why use a plane at all just use a bomb in a warehouse with the chemical. Oh well who knows the minds of master criminals in terrible films ?

The plot is stolen from executive decistion. The aerial shots are borrowed from stock footage. This really only leaves the acting to save it - sadly it doesn't. Stereotypical bad guys and Stereotypical good guys (the leader of the special forces team sent in to rescue the Vice President is a gung ho idiot so that the main film hero can take over - oh my god).

Good look finding more work for all involved in this turkey.


text: Hé, natuurlijk is het dezelfde film als Executive Decision. Michael maakte hem het eerst en Hollywood vond het zo'n goede film dat ze hem volstopten met zogenaamde topsterren en hem hermaakten met grotere special effects. Fantastische film, geweldige scènes, ook al werden sommige ervan in andere films gebruikt, maar wat kun je verwachten van een film met een lager budget. Niet alleen levert Michael een solide en geloofwaardige prestatie, maar de hele cast komt goed samen om er een geweldige actie/surfende film van te maken die je niet mag missen. Of je nu een fanatieke Dudikoff-fan bent of een nieuweling in zijn films, dit is weer zo'n geweldige aanbieding van Dudikoff. Kijk ernaar en je zult niet teleurgesteld zijn.

text_en: Hey, of course it's the same movie as Executive Decision. Michael did it first and Hollywood thought it was such a good movie, they packed it with so called top stars and remade it with bigger special effects. Fantastic movie, great scenes even if some of them were re-used in other movies, but what do you expect from a lower budget film. Not only does Michael put in a solid and believable performance, but all the cast come together well to make this a great action/suspense movie not to be missed. Whether you are a die hard Dudikoff fan or a newbie to his movies, this one is yet another great offering from Dudikoff. Check it out and you won't be disappointed.


text: Het is een geweldige film! Ik vond hem geweldig! Ik ben niet van de oude stempel, maar misschien kan ik een paar vragen beantwoorden... de ontvoerders kapten het vliegtuig van de vice-president omdat dat belangrijker was dan een ander vliegtuig. Ze gebruikten geen bom omdat ze iets wilden (de medeterrorist die vrijgelaten zou worden)... als ze een bom hadden gebruikt hoefden ze dat natuurlijk niet te vertellen omdat iedereen zou weten wat hij moest doen (ze gevangennemen of de bom laten ontploffen). Ik ben het helemaal met Michael Mays eens! Misschien zouden de mensen een EXTRA MOVIE niet willen zien als ze hem wel leuk zouden vinden... het is een geweldige film als je van goede films kunt genieten. Natuurlijk leent hij iets uit 4 films maar kom op het is geweldig zoals het is.

text_en: it's a great movie!I loved it!I am not to old but I may answer a few questions...the kidnappers hijacked the VPs plane because it was more important then another plane.They did not use a bomb because they wanted something(the fellow terrorist to be released)...if they had used a bomb of course they didn't have to tell because everyone would know what to do(capture them or stop the bomb).I totally agree with Michael Mays!Maybe if people would not want to see an EXTRA MOVIE then they would like it...it's a great movie if you know how to enjoy good films.Of course it borrows something from 4 movies but come on it is great the way it is.I liked the acing especially the terrorists.


text: Deze film heeft een enorme indruk gemaakt op iedereen die hem in de jaren zeventig heeft gezien. Een meesterwerk. pionierswerk, eersteklas stop-motionanimatie. De regisseur en producent Ivo Caprino heeft een heel nieuw'multicamerasysteem' uitgevonden, en het briljante resultaat is deze klassieke film. Tot op de dag van vandaag zijn er alleen al in Noorwegen 5 miljoen (!) kaartjes voor de kassa verkocht! Dat is meer dan er mensen in Noorwegen zijn. Het feit dat deze film de _Podrace_ (25 jaar later verfilmd) in _Starwars Episode I_ zeker inspireerde, moet voor iedereen het bewijs zijn dat dit een film is die zijn tijd vooruit is. Meer informatie op www.flaklypa.com.

text_en: This movie made quite an inpact on anyone who saw it in the 70's. A masterpiece. Pioneer work, first rate stop motion animation. The director and producer Ivo Caprino, invented a whole new 'multi camera system', and the brilliant result is this classic movie. To this date 5 million(!) tickets sold at the boxoffice in Norway alone! Thats more then there are people in Norway. The fact that this movie surely inspired the Podrace (filmed 25 years later) in Starwars Episode I, should be proof enough for anyone that this is a movie ahead of its time. More info at www.flaklypa.com


text:
Ik zag die film in Rusland, Moskou in 75-76 toen ik 8 jaar oud was. Hij draaide in een speciale bioscoop voor kinderen, 'Orlenok'. De film was ongeveer een week lang op het scherm en ik ging er elke dag naar toe <0xE2><0x80><0x94> dat wil zeggen, 7 keer of zo.
Je hoeft geen Noor te zijn om de subtiliteiten van deze film te begrijpen (misschien moet je gewoon een kind zijn, ook al ben je volwassen:))
Dit stuk werd voortreffelijk in het Russisch vertaald en ik herinner me er een paar tot nu toe. Ik kan niet zeggen hoeveel ik van deze film houd. Het was zo jammer dat ik hem zoveel jaren niet kon zien. Ik ben een keer in Noorwegen geweest, maar dat was in het voorjaar en toen heb ik je X-mas show gemist:))
Kun je je mijn opwinding voorstellen toen ik plotseling Fl werkkamer Grand Prix op IMDB.com vond? Ik heb het gevoel dat ik een jeugdvriendinnetje heb gevonden dat ik lang geleden ben kwijtgeraakt.

text_en:
I saw this movie in Russia, Moscow in 75-76 when I was 8 years old. It was showing in a specialized cinema for children "Orlenok". The movie was on screen for about a week and I went to it every day - i.e. 7 times or so.

You DON'T have to be Norwegian to understand subtleties of this movie (maybe you just need to be a kid, even though grown up :)

This piece was superbly translated into Russian and I remember some of them till now. I can't say how much I love this movie. It was such a pity that I couldn't see it for so many years. I was in Norway once, but it was in spring and I missed your X-mas show :)

Can you picture my excitement, when I suddenly found Flåklypa Grand Prix on IMDB.com? I feel like if I found a childhood friend that I lost long ago.


text:
... laten we het eens proberen.
...
Ik ga de plot niet schetsen, want er zijn genoeg andere mensen die het gedaan hebben, maar:...
De humor is uitstekend, de handeling is gespannen, en je kunt er niets aan doen dat je meegezogen wordt in deze wereld vol gekken, dagdromers, schurken, gewone mafkezen, en hopeloos stomme uitvindingen, en de personages op dezelfde manier denken.
De muziek is absoluut perfect, de dialogen zijn scherp en grappig, de scènes zijn buitengewoon goed gedaan. Het kan gewoon niet beter.
Alleen mijn twee centen.

text_en:
...however let's try.

I'm not gonna sketch the plot, couz' plenty other people have done it, but:

The humor is outstanding, the action is tense, and one can not help getting sucked into this world filled with nutcases, daydreamers, villains, plain goofy looking types, and hopelessly stupid inventions and the characters likewise way of thinking.

The music score is absolutely perfect, the dialog is sharp and fun, the scenes are extremely well done. It simply doesn't get any better than this.

Just my two cents


text: Ik heb dit net gekocht en heb het voor het eerst in 10 jaar weer gezien, zulke geweldige herinneringen, het is echt een tijdloos kunstwerk van Caprino. De humor raakt alle lagen van alle generaties, elk detail is in overweging genomen bij de totstandkoming. Ik heb gehoord dat toen het in Noorwegen op dvd uitkwam, het een heleboel dvd-opnamen heeft vernietigd, weet iemand wanneer/of het in Amerika wordt uitgebracht? mijn illegale dvd-kopie die ik op ebay heb gekocht is mooi, maar ik zou graag een versie willen hebben die iets over de geschiedenis van de film vertelt.<br />Ik.' Nooit zal ik vergeten hoe mijn vader mijn broer en mij op de kast wist te jagen door vol te houden dat dit het moment was waarop Gore Slijmbal zou winnen. Iedereen die het leuk vindt om een underdog toe te juichen, moet een manier vinden om naar deze film te kijken.

text_en:
I just bought this and watched it again for the first time in 10 years, such great memories, it is truly a timeless piece of art by Caprino. The humor hits all levels for all generations, every detail has been considered in its making. I heard when it came out on DVD in Norway it shattered a lot of DVD records, anyone know when/if it is going to be released in US? my bootleg DVD copy I bought on ebay is nice, but would love a version that had some history on the film.

I'll never forget how my father would get my brother and I so riled up by insisting this was the time that Gore Slimy was going to win. Everyone who likes to cheer for an underdog should find a way to watch this film