text:
Dit is een film die ik van begin tot eind heb gezien. Soms zag ik een reclamespotje en dan dacht ik dat het vreselijk zou zijn. Dan weer zag ik de trailer terwijl ik op een volgende film wachtte en dan dacht ik dat het goed zou zijn. Uiteindelijk besloot ik om te gaan. Dat was een tragische vergissing. Maar een paar minuten lang zag het er best goed uit. Ik bereidde me voor op een intieme blik op hoe verstandige, ontwikkelde mensen met volwassen relaties omgaan. Dan komt het begin van de aftiteling en daar is David Duchovny, die met zijn zoon praat terwijl hij (de zoon) op de wc zit en uitlegt dat een scheet beter kan zijn dan een poep. Daarna werd het niet beter. Als je porno niet meetelt, is dit de slechtst geschreven film die ik ooit heb gezien. Tegenwoordig zijn er heel wat slecht geschreven films, maar die pretenderen niets anders te zijn dan een primitief voertuig dat je naar de CGI, stunts en/of bloedvergieten brengt. Dit is nog erger dan die films, omdat Bart Freundlich dacht dat het over iets belangrijks zou gaan, en het is gewoon absolute rotzooi. De personages in deze film bestaan niet in het echte leven. Ze hebben geen diepte of dimensies of persoonlijkheden. Ze zijn allemaal volkomen onsympathiek. (Ik begon te applaudisseren toen Duchovny tegen Billy Crudups personage zei dat hij zijn bek moest houden. Jij en ik allebei, David.) Ze praten of denken anders dan iedereen die ik ooit ben tegengekomen. Ze zweven van het ene peperdure restaurant naar het andere en zeuren over hun problemen zonder er ook maar een moment bij stil te staan dat zij de oorzaak van alles zijn. Zou je een uur en veertig minuten willen doorbrengen met rijke, verwende, knappe blanke mensen die in een bubbel wonen en klagen over hoe waardeloos hun leven is? Ik dacht het niet.
Maar wacht, er is nog meer. In het script ziet Maggie Gyllenhaal eruit als een snotterende, zeurderige studente van een particuliere school. Dat alleen al is een kunstmisdaad tegen de mensheid. Maar gezien het feit dat Crudup wordt gereduceerd tot een Neanderthaler die alleen maar aan zijn eigen dood kan denken, en dat Duchovny uiteindelijk alleen maar onzin uitkraamt tijdens een bijzonder racistische noot in het script, en dat de hele zaak als een tienerdrama op de televisie wordt afgedraaid, denk ik dat ik met mijn bewering behoorlijk stevig in mijn schoenen sta.
Ja, het verdient maar één ster. Ik dacht bij mezelf: is er iets van waarde dat ik uit deze film zou kunnen halen en dat ik zou kunnen rechtvaardigen door hem misschien twee of drie sterren te geven? Misschien wel, maar de film was zo'n belediging voor mij en andere slimme mensen dat ik besloot dat het niet de moeite waard was om uit te zoeken wat ze waren.

text_en:
This is a movie I went back and forth on seeing. I'd see a commercial and think it would be terrible. Then I'd see the trailer while waiting for another movie and think it would be good. Finally I decided to go. This was a tragic mistake. For a couple of minutes, though, it was looking pretty good. I was getting prepared for an intimate look at how sane, educated people handle adult relationships. Then the opening credits ended and there's David Duchovny, talking to his son while he (the son) is on the toilet and explaining how a fart can be better than a poop. It didn't get any better from there.

Not counting porn, this is the worst-written film I have ever seen. Now there are plenty of badly-written movies out there, but they don't pretend to be anything other than a crude vehicle that gets you to the CGI, stunts, and/or bloodshed. This is even worse than those because Bart Freundlich thought it was going to be about something important, and it's just absolute junk. The characters in this movie do not exist in real life. They have no depth or dimensions or personalities. They are all completely unlikable. (I started applauding when Duchovny tells Billy Crudup's character to shut the hell up. You and me both, David.) They don't talk or think like anyone I've ever come across. They float from wildly expensive restaurant to wildly expensive restaurant and whine about their problems without ever stopping to think that they are the cause of them all. Would you want to sit through an hour and 40 minutes of rich, pampered, pretty white people living in a bubble and complaining about how much their lives suck? I didn't think so.

But wait, there's more. The script makes Maggie Gyllenhaal look like a sniveling, whiny private-school sorority girl. That alone is an art crime against humanity. But considering Crudup is reduced to a one-note death-obsessed Neanderthal, and Duchovny ends up speaking jive during a particularly bigoted note in the script, and the whole thing wraps up like a teen drama on the CW, I think I'm on pretty solid ground with my assertion.

Yes, it only deserves 1 star. I thought to myself: Was there anything of value that I could take from this movie and justify giving it maybe 2 or 3 stars? There might have been, but the movie was such an insult to me and other smart people that I decided it wasn't worth it to figure out what they were.


text: Ik huurde deze film vanwege de geweldige cast. Toen ik hem uit had, was ik verbaasd dat een gevestigde acteur een rol in deze film zou hebben geaccepteerd op basis van het script, dat slap, onorigineel en lichtelijk beledigend was in zijn pogingen tot humor. Zelden is een strijd tussen de seksen zo voorspelbaar geweest. Het verhaal zat vol stereotypen en stereotiep gedrag. De mannen kwamen over als uit de kluiten gewassen kinderen. In elke echte wereld zouden hun vrouwelijke tegenhangers het nog geen twee weken, laat staan jaren, met hen uithouden. Het was pijnlijk om te zien hoe een film die een poging deed om wat menselijkheid en originaliteit in deze personages te blazen, dat deed met deze personages. Momenten die grappig bedoeld waren of alleen maar iets te vertellen hadden, stonken. Woody Allen had jaren geleden hetzelfde gedaan, maar dan op een veel betere manier. Probeer Hannah en haar zusters maar eens. Deze Woody-update voegde niets toe aan het genre.

text_en: I rented this movie because of the great cast. I finished it amazed that any established actor would have accepted a role in this thing based on the script, which was lame, unoriginal, and mildly offensive in its attempts at humor. Rarely has a battle of the sexes been so predictable. The story was filled with stereotypes and stereotypical behavior. The men came off as overgrown children. In any real world, their female counterparts wouldn't have put up with them for two weeks, much less years. It was painful to watch a game cast try to breath some humanity and originality into these characters. Moments intended as funny or telling merely smelled bad. Woody Allen covered the same ground years ago in a much better way. Try Hannah And Her Sisters. This particular would-be Woody update added nothing to the genre.


text:
Wat een geweldige acteurs, wat een potentieel. Wat een slechte film. Slechte tekst, botte onvolwassen 'humor' (begint met een boer/scheet/poep driedelige 'grap' en gaat dan bergafwaarts).
De personages zijn allemaal 1-dimensionaal. Je hebt meneer Ik Verveel/mijn vrouw is niet goed genoeg... dus bedrieg ik. Je hebt het stereotype van de werkende vrouw die het te druk heeft om aan de behoeften van haar man te voldoen. Je hebt de intelligente, interessante vrouw die plotseling VERZOCHT is om te trouwen en VRIJ te zijn. Je hebt de gebruikelijke 'angst om zich te binden'-man.
Ik kan me geen grappig moment herinneren, of zelfs maar een moment dat bij het leven leek te passen.
En het einde was gewoon walgelijk. Nadat beide mannen in de tweede helft van de film hebben lopen zeuren over hoe hun vrouwen hen hebben gedumpt <0xE2><0x80><0x93> doen ze nog een laatste zielige poging om hun aandacht te trekken... en het werkt? Er was geen verontschuldiging. Ze gedragen zich als middelbare scholieren <0xE2><0x80><0x93> ze geven briefjes door, stelen bloemen. Er was geen verandering/geen groei/geen karakterontwikkeling. Duchovny had er geen spijt van dat hij vals had gespeeld <0xE2><0x80><0x93> hij had er spijt van dat hij was betrapt. Er is geen reden om aan te nemen dat hij volgende week niet hetzelfde zal doen. En de tweede man besloot niet dat hij in zijn eentje wilde trouwen <0xE2><0x80><0x93> hij gaf alleen toe aan de eisen van zijn vriendin.

text_en:
Such great actors, such potential. Such a bad film. Bad writing, crass immature 'humor' (starts with a burp/fart/poop three-part "joke" and goes down hill from there.

The characters are all 1 dimensional. There's Mr. I'm Bored/my wife isn't good enough... so I cheat. There's the stereotype of the professional woman too busy to fulfill her husband'd's needs. There's the intelligent interesting woman who suddenly is DESPERATE to get married and BREED. There's the usual "fear of commitment" guy.

I can't remember a funny moment or even a moment that seemed true to life.

And the ending was just disgusting. After both guys spend the 2nd half of the film bitching about how their women dumped them -- they make one last minute pathetic attempt to get their attention... and it works?? There was no apology. They act like middle schoolers - passing notes, stealing flower. There was no change/no growth/no character development. Duchovny wasn't sorry he cheated-- he was sorry he got caught. There's nothing to assume he won't do the same thing next week. And the 2nd guy didn't decide he wanted to get married on his own -- he merely gave in to his girlfriend's demands. They were all stupid.


text:
CONTAINS SPOILERS
Dit is het soort film dat ik normaal gesproken leuk zou vinden <0xE2><0x80><0x93> geweldige cast, leuk uitgangspunt, schitterend NYC-landschap. Maar al met al vond ik het een warboel.

Billy Crudup, jammerlijk misplaatst als Tobey, een '36-jarige lanterfanter', komt over als een verwijfde (wat was ook alweer dat idiote gedoe met Eva Mendes' personage in het restaurant???), egocentrische eikel die zich alleen als een fatsoenlijk mens gedraagt als zijn vriendin Elaine (een schattige en parmantige Maggie Gyllenhaal) hem met recht verlaat. Maar haar nieuwe vriend is een stereotype van de Europese pseudo-intellectueel die een van de meest onsympathieke personages is die in dit decennium op het witte doek zijn verschenen. Geen wonder dat ze ervoor kiest om terug te gaan naar een man die ooit weigerde haar naar haar werk te brengen omdat hij zijn auto niet aan de overkant van de straat wilde parkeren.
Julianne Moore speelt Tobeys zus Rebecca, een succesvolle maar onzekere actrice die getrouwd is met Tom, de huisman van David Duchovny. Duchovny, die een geweldige acteur is, heeft niet veel om mee te werken, en zijn personage is zo slonzig en zeurderig dat je je afvraagt waarom een beeldschone gescheiden vrouw (de zoveelste stereotiepe pas gescheiden alleenstaande moeder in Manhattan die op de loer ligt om zich op haar moeder te storten) en een glamoureuze actrice ook maar tien minuten in zijn gezelschap zouden willen doorbrengen. Het ironische is dat deze schijnbaar aseksuele man in werkelijkheid een seksverslaafde is die zich aansluit bij een praatgroep die (stereotypen, natuurlijk) _Seksverslaafden_ heet. Natuurlijk drijft hij de spot met zijn eerste sessie en verzint hij een belachelijk verhaal over in deli-vlees gewikkeld zijn om maar tevreden te zijn. O, en natuurlijk gebruikt hij een valse naam. Uiteindelijk biecht hij op dat hij echt een probleem heeft, omdat hij geen betekenisvolle relatie kan hebben met zijn sexy en dynamische vrouw, en zo eindigt zijn affaire. Natuurlijk vergeeft zijn vrouw hem als hij op de première van haar stuk een idiote stunt uithaalt en Elaine haar Eurotoyboy dumpt nadat Tobey diezelfde avond in het theater zijn onsterfelijke liefde voor haar uitschreeuwt. Geen van de thema's wordt op het scherm gladgestreken en voor de kijker die het waagt het vol te houden ligt er een mooi, keurig einde in het verschiet.
De film was zogenaamd gemodelleerd naar de Woody Allen-films als Annie Hall en Manhattan, maar het verschil is lichtjaren, want hij is saai en de personages zijn totaal onaantrekkelijk. De gesprekken zijn volkomen pretentieus, en de personages verkondigen enorme generalisaties over de aard van hun relaties en hun eigen bestaan. Het is een waardeloze, stereotiepe film die een 4 uit 10 haalt.

text_en:
CONTAINS SPOILERS

This is the kind of movie that I would normally like-great cast, cute premise, gorgeous NYC scenery. But all in all, I thought it was a jumbled mess.

Billy Crudup, woefully miscast as Tobey, a "36 year old slacker," comes off as an effeminate (what was that silliness with Eva Mendes's character in the restaurant???), self-centered jerk who only acts like a decent person when his girlfriend Elaine (a cute and perky Maggie Gyllenhaal) rightfully leaves him. But her new boyfriend is a stereotype of the European pseudointellectual who is one of the most unlikeable characters ever to grace the screen in this decade. Given the choice between the "Sprocket" and her lovesick, obsessed ex-boyfriend, it's no wonder she chooses to go back with a guy who at one time refused to drive her to work because he didn't want to move his car from the opposite side of the street.

Julianne Moore plays Tobey's sister Rebecca, a successful but insecure actress who is married to David Duchovny's stay at home husband Tom. Duchovny, who is a terrific actor, doesn't have much to work with, and his character is so schlubby and whiny you wonder why a gorgeous divorcée (another stereotypical Manhattan newly divorced single mom on the prowl just waiting to pounce on Mr. Mom) and a glamorous actress would want to spend even ten minutes in his company. The irony is that this seemingly asexual man is actually a sex addict who joins a support group called (stereotypically of course) Sexaddictsrus. Of course he makes a mockery of his first session, making up a preposterous story about being wrapped in deli meat in order to be satisfied. Oh, and of course he uses a fake name. Eventually he does come clean and admit that he has a real problem because he can't have a meaningful relationship with his sexy and dynamic wife, and his affair ends just like that. Naturally, his wife forgives him after he pulls a crazy stunt on the opening night of her play, and Elaine dumps her Eurotoyboy after Tobey screams out his undying love for her in the theater on the very same night. None of the issues are ironed out on screen, and a sweet and tidy ending is in store for the viewer who dares to stick it out.

The film was supposedly modelled after the Woody Allen films like Annie Hall and Manhattan, but it's light years away from them because it's boring and the characters are completely unlikeable. The conversations are totally pretentious, with the characters making sweeping generalizations about the nature of their relationships and very existences.

Overall, it's a lousy, stereotypical movie that is a 4 out of 10.


text: Het ergste van deze film is hoe getalenteerd de cast is in al het andere dat ze hebben gedaan. In deze film zijn ze zelfvoldaan, zelfgenoegzaam en irritant. Het grootste probleem is dat ze proberen zich te gedragen als 'normale mensen' en dat sommige van de meest getalenteerde acteurs dat gewoon niet kunnen. Philip Seymour Hoffman kan dat wel. Paul Giamatti kan dat. Deze acteurs lijken ongemakkelijk en echt vervelend te zijn in hun pogingen om 'gewone' mensen te zijn in ongebruikelijke situaties, maar zelfs die situaties zijn niet zo gewoon. De minderheid van mensen die naar films kijken zijn acteurs of schrijvers of wat dan ook, dus die situaties zijn niet zo gewoon. Het klinkt waar en als het meest irritante van alles komt Maggie Gyllenhall over als giechelig en dom, iets wat triest is om te zien, gezien haar talent. Vertrouw deze vrouw, kijk NIET naar deze film!

text_en: The worst part of this movie is how talented the cast is in everything else they've appeared in. In this, they are smug, self righteous and annoying. The main problem is, that they are trying to act like "normal people" and some of the most talented actors, just can't pull that off. Philip Seymour Hoffman can definitely pull it off. Paul Giamatti can pull it off. These actors appear uncomfortable and really boring trying to be "regular" people in unusual situations, but even the situations are not that usual. The minority of people watching movies are actors or authors or whatever, so these situations don't ring true and as the most annoying of all, Maggie Gyllenhall comes across as giggly and stupid, something that is sad to watch, given how talented she is. Trust THIS woman, do NOT watch this movie!!!


text: Dit is de saaiste langdradige film die ik in heel, heel lange tijd heb gezien. Het spijt me dat ik geen recensies heb gelezen voordat ik erheen ging... die fout zal ik beslist niet nog eens maken. Ik ging gewoon mee met mijn grootmoeder, die een film wilde zien, een maandelijks uitstapje voor haar <0xE2><0x80><0x93> en ze was erg opgewonden. We bleven uiteindelijk 30 minuten in de film omdat ze zich echt verveelde. En ze kon niet ophouden met praten over wat een teleurstelling het was! Over het geheel genomen is de plot ongelooflijk traag, de dialoog lijkt de hele tijd om'seks' te draaien (praten mensen in Manhatten niet over iets anders???) De 'grappen' zijn niet grappig, ik begrijp niet helemaal waarom ze dit als een komedie hebben ingeschat... Drama misschien, komedie een NO. Het acteerwerk is oké, maar ook niet wat je zou denken als je bedenkt wie er allemaal in spelen <0xE2><0x80><0x93> Het is het niet waard om je geld aan te verspillen!

text_en: This is the most boring long-winded movie I've seen in a long long long time. I regret not reading any write-ups before I went to see it... definitely won't make that mistake again. I just tagged along with my grandmother who wanted to go see a movie, a once-monthly excursion for her - and she was very excited. We ended up leaving 30mins into the film as she was really bored. And she couldn't stop talking about what a disappointment it was! Overall the plot is incredibly slow, the dialog seems to revolve around 'sex' the WHOLE time (do people not discuss anything else in Manhatten???) The 'jokes' are not funny, I can't quite figure why they pegged this as a comedy... Drama maybe, comedy a resounding NO. The acting is OKish, also not what I would think considering who is in the cast - It's not worth wasting your money on!


text: Het is een sentimentele verzameling clichés voor mensen die in Manhattan wonen. Het acteerwerk is hopeloos, wat volkomen begrijpelijk is bij zo'n slechte plot. De plot is echt onbruikbaar. Om nog maar te zwijgen van de humorloze manier waarop de meeste 'grappige' rollen worden gespeeld (zoals wanneer ze de buitenlandse gast uitkafferen). Het enige wat me aan de film deed denken was Maggie Gyllenhaal, die volgens mij een van de meest sexy jonge actrices is die er rondlopen (niet vanwege haar stem... maar ze kan een fatsoenlijke toon aanslaan als ze daar zin in heeft). De regisseur is hopeloos: Woody Allen zou een baan moeten krijgen, mogelijk buiten de theaters om. Soundtrack is oké, maar vrij voorspelbaar. Je zou jezelf een plezier doen als je het geld opspaart en een paar biertjes neemt.

text_en: It is a sentimental collection of clichés for Manhattan dwellers. The acting is quite hopeless, which is perfectly understandable with such a bad plot. The plot is really un-useful. Not too mention the non-humour of most of the "funny" parts (like when they are picking on the foreign fellow). The only thing that made me see the movie was Maggie Gyllenhaal, which I think is really one of the sexiest young actress around(wasn't for the voice....but she can put some decent tone if she feels like). The director is hopeless: Would be Woody Allen should get a job,possibly away from theaters. Soundtrack is OK but quite predictable. You would do yourself a favour if you save the money and get a couple of beers, is better entertainment.


text: Waarom is deze film gemaakt? Er zitten twee of misschien drie grappen in die een verveeld iemand aan het lachen kunnen maken en... niets. Zelfs als ik naar een slechte film kijk, kan ik normaal gesproken wel raden wat de regisseur probeerde te doen, zelfs als hij/zij faalde... maar hier... niets, het is gewoon volkomen zinloos. De film heeft een van de... nee... de ziekelijkste, zoetsappigste eindes in de geschiedenis van de film, gevolgd door een tweede einde, net zo belachelijk als het eerste. Er zijn een paar blauwe ogen van een van de twee hoofdactrices die zo mooi zijn dat ik denk dat ik zou vergeten adem te halen als ik ze in het echt zag, maar zelfs dat is niet genoeg om de film te redden. Wat kan ik nog meer zeggen... er zijn vier basisfiguren, waarvan er twee absoluut onwaarschijnlijk zijn en twee andere die niet helemaal voldoen aan de normen die de eerste twee stellen. Ze hebben onwaarschijnlijke relaties met elkaar... dan hebben ze onwaarschijnlijke relaties met andere mensen en dan hebben ze een onwaarschijnlijk einde dat ik niet zal bederven, want dat doet de film zonder hulp van mij.

text_en: Why was this film made? It has two or maybe three jokes that might get a bored person to smile and... nothing. Even when I watch a bad film I can normally guess what the director was trying to do, even if he/she failed... but here.... nothing, it's just totally pointless. The film has one of the... no... it has THE most sickly, honeyed endings in the history of cinema, followed by a second ending, just as ridiculous as the first one. There is a pair of blue eyes from one of the two main actresses which are so beautiful, I think I would forget to breath if I saw them in real life, but even that isn't enough to save the film. What else can I say... there are four principle characters, two of which are totally implausible two others which don't quite manage to live up to the standards set by the first two. They have implausible relationships with each other... then have implausible relationships with other people and then they have an implausible ending which I won't spoil, as the film does that without any help from me.


text: 'Trust the Man' is een regisseur en scenarioschrijver (Bart Freundlich) die op zoek is naar een reden om deze oppervlakkige, slecht bedachte en uiteindelijk saaie film te rechtvaardigen. Naar verluidt moeten we de omkering van rollen in moderne huwelijken onderzoeken en de opkomst van de feministe als hoofd van het gezin. Dit gaat over thuisblijvende vaders, succesvolle werkende moeders, wisselende lichamelijke en psychische behoeften, het niet kunnen inzetten van mannen en het naderen van het einde van de vrouwen in de vruchtbaarheidszone <0xE2><0x80><0x93> en elk van de vier personages in de film probeert ons te laten denken aan hun benarde situatie, maar komt niet verder dan het onhandige script. De cast is perfect: Julianne Moore met David Duchovny, Maggie Gyllenhaal met Billy Crudup, en 'extra's' als Garry Shandling, Sarah Knowlton, Dagmara Dominczyk en Justin Bartha. De vier hoofdrollen zijn altijd een genoegen om naar te kijken, zelfs in een slechte film, maar als je ze naïeve lijnen in de mond legt, krimpen we ineen. Het einde is kippensoep zonder de helende factor. Uiteindelijk is dit een film die je alleen voor de hoofdrollen moet bekijken: misschien het geluid uitzetten... Grady Harp?

text_en:
TRUST THE MAN is a director and a scriptwriter (Bart Freundlich) looking for a reason to justify this shallow, ill conceived, and ultimately boring movie. Supposedly we are to examine role reversal in modern marriages and the rise of the feminist to the head of the household. This is about stay at home dads, successful working moms, varying physical and psychological needs, failure to commit guys, and approaching the end of fertility zone women - and each of the four characters in the film try to make us care about their plights but just can't get past the clumsy script.

The cast is as fine as could be assembled to try to make this story matter: Julianne Moore with David Duchovny, Maggie Gyllenhaal with Billy Crudup, and such 'extras' as Garry Shandling, Sarah Knowlton, Dagmara Dominczyk and Justin Bartha. The four leads are always a pleasure to watch, even in a poor film, but put naive lines in their mouths and we just cringe. The ending is chicken soup without the healing factor. In the end this is a film to watch only for the leads: maybe turn off the sound...? Grady Harp


text: Hoewel het niet de afschuwelijkste film is die ik ooit heb gezien, komt hij er dicht bij in de buurt. Zo'n geweldige locatie in New York, met een paar goede acteurs, en dan wordt het verpest door dit belachelijke scenario. Wat een verspilling. Ik wist dat het mis zou gaan na die eerste scène met de zoon in de badkamer. Kom op!! Afschuwelijk. De personages zijn niet erg sympathiek, dus wat maakt het uit wie van wie houdt of wie wat met wie doet. Billy Cudrup zou met pensioen moeten gaan. Hij is verschrikkelijk. Alleen Maggie Ghynenhaal maakt het allemaal wat vrolijker, maar zelfs zij kan het niet redden. Jammer dat er niet meer aandacht is besteed aan de geweldige Ellen Barkin. Geen ontwikkeling van karakters. Het was beter geweest als ze in de schijnwerpers was gezet en meer karakter had gekregen. Het ene moment is ze er nog en het volgende moment is ze verdwenen. Weer een verspilling. Het bijna-einde in het theater was een karikatuur. Slecht gefilmd, bewerkt en gespeeld. Zo ongelooflijk dat zelfs een goede film erin zou zijn gezakt.

text_en: While not the most awful movie I've ever seen, it's close. Such great locations of New York with some good actors, and then to be ruined by this ridiculous screenplay. What a waste. I knew things were going down the toilet after that first scene with the son in the bathroom. Come on!! Horrible. The characters are not very likable and so who cares who loves who or who does what to whom. Billy Cudrup should retire from so called "acting". He's terrible. Only Maggie Ghynenhaal brightens up the proceedings, but even she can't save it. Too bad more wasn't given to the wonderful Ellen Barkin. No character development. Would have been better to have spotlighted her and made more of her character. She's in one moment and out the next. Another waste. The near ending in the Theatre was a travesty. Badly filmed, edited and acted. So unbelievable it would have sunken even a good movie. What harpooned to Bob Balabans credit??


text: Het is verbazingwekkend dat Burt Freundlich nog steeds films maakt. Hij is al sinds zijn eerste film bezig met regisseren en doet dat nog steeds. Nog verbazingwekkender is dat hij een actrice die net zo stralend, intelligent en getalenteerd is als Julienne Moore, niet alleen heeft weten te strikken voor zijn regisserende films, maar ook nog eens met hem is getrouwd! (Ik vermoed dat daar een liefdesbaby achter zit.) Ze is er waarschijnlijk ook verantwoordelijk voor dat de rest van de normaal gesproken getalenteerde cast zich heeft verzameld om deel te nemen aan wat een poging moet zijn om een Woody Allen-huldeblijk te geven aan een wannabe van middelbare-schoolniveau. Freundlich weet niets van drama, weet niets van structuur, zou...' Als het een script was dat voor hem was geschreven, zou hij het schrijven en regisseren met een hand die zo loodzwaar is dat het een wonder is dat het publiek na afloop volledig bij bewustzijn het theater uit kan lopen. Zijn films zijn gewoon slaapverwekkend. Deze vent is geen auteur. Het moet een slap jaar zijn geweest op Sundance toen 'Myth of Fingerprints' er met zulke schitterende recensies doorheen glipte (en, in godsnaam, hoe heeft hij die cast bij elkaar gekregen? Wat een talent, wat een verspilling). Wat hij moet doen omwille van zijn vak is een paar tv-klussen aannemen. Leren hoe je een verhaal moet vertellen. En ophouden je vrouw te vertrouwen om je armzalige films te maken.

text_en: How Burt Freundlich continues to get movies made is astonishing. He's been a hack since his first feature and continues to be with this film. Even more astonishing is that he got an actress as luminous, intelligent and talented as Julienne Moore to not only appear in his hack films but to marry him to boot! (I'm guessing there's an on-set love child reason behind this.) She's probably responsible for gathering the rest of the usually talented cast to participate in what amounts to be a sub-high school level wanna-be's attempt at a Woody Allen homage. Freundlich does not know drama, does not know structure, couldn't write a script if it were ghost written for him and directs with a hand so leaden it's amazing the audience can walk out of the theater afterward in full consciousness. His films are just mind-numbing. This guy is no auteur. It must have been a slow year at Sundance when "Myth of Fingerprints" slipped through with such shining notices (and, for God's sake, how did he assemble THAT cast? Such talent, so wasted.) What he needs to do for the sake of his craft is take some episodic TV jobs. Learn how to tell a story. And quit relying on your wife to get your sorry films made.


text:
Ik had gehoord dat Trust the Man een page uit de catalogus van Woody Allen zou zijn. Ik had ook woorden als'verfijnd','slim' en 'hip' horen rondslingeren. Wat ik aantrof waren acteurs die gevangenzaten in hun voorspelbare rollen en die slechts zelden hun ware emoties tot uitdrukking brachten.
Ik was erg teleurgesteld dat een van mijn favoriete acteurs (Moore) in een zeer ongunstig licht werd neergezet. Ik ben ook nieuwsgierig naar de reden waarom elk paar in deze film redenen verzon om bij elkaar te blijven, terwijl er duidelijk geen geloofwaardige chemie bestaat.
Misschien is deze film mislukt omdat hij te zoet was. Misschien zou hij, als hij niet zozeer op spitsvondigheid, maar meer op authentieke echtelijke ellende was gebaseerd, meer bij een breder publiek hebben aangeslagen. Het komt erop neer dat de film een flop is. Woody Allen is nog niet van zijn baan af.

text_en:
I had heard Trust the Man would be a page out of the Woody Allen catalog. I had also heard words such as 'sophisticated', 'smart', and 'hip' tossed around. What I found were actors trapped in their predictable roles with only rare genuine emotions expressed.

I was very disappointed that one of my favorite actors (Moore) comes off in a very unfavorable light. I'm also curious as to why every couple in this film invented reasons why they should stay together, when clearly there exists no believable chemistry.

Perhaps this movie failed because it was too sweet. Perhaps if it had relied less on wit, and more on authentic marital woes it would have resonated with a broader audience.

Bottom line: The movie is fluff. Woody Allen is not yet out of a job.


text: Met meer dan honderd speelfilms die per jaar worden uitgebracht, is het soms moeilijk om alle titels bij te houden die de moeite waard zijn om na te trekken. Vorig jaar zag ik een voorvertoning van Trust the Man before Thank You For Smoking, maar door het grote aantal andere films dat in een bredere oplage wordt uitgebracht, was ik het tot dit weekend vergeten. Nu ik ernaar heb gekeken, wou ik dat ik het helemaal was vergeten, want er is bijna niets goeds aan deze filmische catastrofe. De cast is niet chemisch, het schrijven en regisseren is amateuristisch, en de filmografie is troebel.<br />Maar de grootste fout van de film is de toon. Trust the Man zweeft ongemakkelijk van smerige sekskomedie naar lauwe romantiek naar saai drama van scène naar scène, wat niet alleen een uiterst frustrerende kijkervaring oplevert, maar ook een ongemakkelijke. Het komt doordat schrijver/regisseur Bart Freundlich niet wist onder welk genre hij zijn film wilde laten vallen tijdens het filmen, in de veronderstelling dat hij dat later in de montagekamer zou beslissen. Blijkbaar heeft dat niet gewerkt, want er lijken talloze scènes te ontbreken of onvolledig te zijn. Andere scènes gaan veel te lang door (de scènes met Billy Crudup in zijn auto zijn daar perfecte voorbeelden van). Er was geen enkele scène in Trust the Man die ik effectief, grappig of goed gedaan vond. De plot is een enorme puinhoop, vol gapende gaten. De enige reden dat ik het een 1 geef in plaats van een nul, is dat ik nullen reserveer voor alleen die films die ik moreel weerzinwekkend of weerzinwekkend vind of die geen enkele artistieke waarde hebben.

text_en:
With over 100 feature films released in year, it can be hard to keep track of all the titles worth tracking down and checking out. Last year I saw a preview for Trust the Man before Thank You For Smoking, but with the great number of other flicks coming out in wider release, I forgot about it until this weekend. After watching it, I wish I had forgotten about it completely for there is almost nothing redeeming about this cinematic catastrophe. The cast has no chemistry, the writing and directing is amateurish, and cinematography is murky.

However, the picture's biggest fault is the tone. Trust the Man drifts uneasily from dirty sex comedy to tepid romance to boring drama from scene to scene, making for not only an extremely frustrating viewing experience, but an uncomfortable one as well. It's as writer/director Bart Freundlich didn't know what genre he wanted his movie to fall under during shooting, thinking that he would decide later in the editing room. Apparently that didn't work out either as it seems there are numerous scenes missing or incomplete. Other scenes go on far too long(the scenes with Billy Crudup in his car are perfect examples). There wasn't a single scene in Trust the Man I found effective, funny, or well done. The plot is a huge mess, gaping with holes. The only reason I give it a 1 as opposed to a zero is I reserve zeros for only those films that I find morally offensive/repugnant or without any artistic value whatsoever. 1/10


text: Sasha Mitchell speelt de rol van David Sloan, de broer van Kurt Sloan (Jean-Claude van Damme), die het opneemt tegen Tong Po (Michael Qissi), een wrede vechter die in Bangkok door Kurt werd verslagen, hoewel Tong Po Kurt heeft gedood en nu een gevecht met David eist om zijn eer te herwinnen in deze teleurstellende, saaie vervolgfilm die zichzelf veel te serieus neemt. De actiescènes zijn oké, maar over het algemeen is de film waardeloos.

text_en: Sasha Mitchell stars as David Sloan the brother of Kurt Sloan (Jean-Claude Van Damme) who takes on Tong Po (Michael Qissi) a brutal fighter who was beaten in Bangkok by Kurt, however Tong Po has killed Kurt and now demands a match with David to reclaim his honor in this disappointingly dull sequel which takes itself far too seriously. The actionscenes themselves are okay, but overall the film is worthless.


text: Ik geef toe dat ik deze film verscheidene keren heb gezien, maar ik denk echt dat het, zoals de meeste films die op zichzelf staan, lijdt aan een gebrek aan een goede plot, als het hoofdpersonage van de eerste film handig wordt weggewerkt in een flits en nog gemakkelijk ook, en als een nieuwe held wordt geïntroduceerd als een tot dan toe niet genoemde broer, weet je dat je in de problemen zit. Ik heb echt genoten van de eerste film die ik geweldig vond, absoluut een van Van Dammes beste, en ik vraag me af hoe dit zou zijn geweest als hij ervoor was teruggekomen, maar helaas kreeg hij niet genoeg geld en heeft hij hem doorgegeven. Sasha Mitchell had de hoofdrol en deed 3 films, tot zijn personage aan het begin van Kickboxer 5 Redemption zonder plichtplegingen werd gedumpt op ongeveer dezelfde manier als Van Dammes in deze film. Sasha doet haar best en het valt wel mee het is alleen het script laat hem in de steek. Peter Boyle moet het geld nodig hebben gehad en Michael Qissi (de echte vriend van Van Dammes) keert terug als Tong Po de kampioen van het Thaise Kickboksen. Het is geen slechte manier om anderhalf uur van je leven te verspillen maar anderhalf uur zou je kunnen verspillen met het opnieuw bekijken van de oorspronkelijke Kickboxer.

text_en: ...........sadly this film is not it.While I admit to watching this film several times,I really think that like most sequels to stand alone movies it suffers from lack of a good plot device,when the main character of the first movie is conveniently disposed of in flash back and quite easily at that and a new hero is introduced as a previously unmentioned brother you know that you are in trouble. I really enjoyed the first film I thought it was great,definitely one of Van Dammes best,and I wonder how this would've been had he returned for it but alas he wasn't offered enough money and passed on it. Sasha Mitchell came in as the lead and went for 3 films until his character was unceremoniously dumped at the start of Kickboxer 5 Redemption in much the same manner as Van Dammes was in this one.Sasha tries hard and isn't too bad its just the script let's him down. Peter Boyle must've needed the paycheque and Michael Qissi ( Van Dammes real life good mate) return's as Tong Po the Thai Kickboxing champion. Its not a bad way to waste n hour and a half of your life but its an hour and a half you could be wasting re-watching the original Kickboxer


text: Dit was maar een droom. Wat er echt gebeurde na Kickboksen, was dat Kurt en Eric besloten in Thailand te gaan wonen, waar ze hun eigen Muay Thai-school openden. Kurt trouwde uiteindelijk met Mylee en ze zijn daar nog steeds aan het feesten.<br />Zoals de eerste film al aangaf, waren er maar twee broers. Er is nooit een geheime broer geweest. In de eerste film werd het subplot van de 'broer' gebruikt, ook al hadden ze nog een andere broer (man, wat een smoes om een vervolg te maken!), ze gaven duidelijk niet veel om hem zoals ze in de eerste film zeiden: 'Er is alleen jij en ik'. Ik kan me niet voorstellen dat Eric zoiets zou zeggen. 'Mijn vader heeft me altijd geholpen. Maar hij heeft me harder gemaakt. O, wacht even, David! Ik ben vergeten dat ik hier met een broer ben opgegroeid!' Satcha Mitchell is echt zwak en ziet er wat sullig uit. Hij zou nooit de broer van Kurt en Eric kunnen zijn (zoals Tong Po in deze film correct zegt: 'Jij bent de zwakste van alle Sloanes'. Dat is geen onzin. Het is waar). Hij is echt saai en kan niet acteren. Ik zou het bij 'Step by Step' houden, Satcha, want als actiester ben je zielig zwak. Kickboxer was vooral een succes door de aanwezigheid van Van Damme. Als je er een onbekende acteur bij doet die zo saai is als wat, weet je dat je in de problemen zit. Het bevestigt in wezen dat dit geen vervolg is, want de acteur die je in de flashback ziet, is duidelijk niet Van Damme. Misschien is dit een andere persoon met wie Tong Po heeft gevochten en die ook Kurt Sloan heette (omdat de Kurt Sloan die wij kennen maar één broer had, Eric). Als je een schurk laat optreden die al verslagen was (Tong Po), is dat nogal hersenloos. Maar op de een of andere manier probeert de film hem, ondanks het feit dat hij al verslagen was, te laten zien als'sterker dan ooit (hoe?)' En als Tong Po Kurt écht heeft vermoord (wat niet zo is, zoals ik al zei, deze film is niet gebeurd), dan is het niet genoeg om hem uiteindelijk in elkaar te slaan om wraak te nemen. Als je weet dat hij een moordenaar is, kun je alleen maar tevreden zijn als hij aan het eind wordt vermoord en krijgt wat hij verdient (wat niet zo is), dus hij kan niet anders dan hetzelfde doen met David Sloan. Ik kon met Kurt meevoelen, en zeker niet met die 'David Sloan'. Ik wist niet wie hij was en het kon me niets schelen. Ik hoop dat de fans van hem rechtvaardig zijn geweest en zich hebben afgereageerd, zoals ik dat deed met Van Damme, toen hij uit de serie werd gegooid. De weinig opwindende aanwezigheid van Satcha Mitchell leidde tot een serie rechtstreekse video-afleveringen, waarin hij maar al te graag de hoofdrol speelde (als acteur zonder naam). 'David Sloane is gewoon geld aan het verdienen door in Van Dammes films te spelen. Zonder Vann Damme had hij daar niet eens in hoeven spelen, dus waag het niet hem te zien als de acteur van de Kickboxer. Als David was vermoord en het was bekend geworden dat er nog een broer was, zou je het waarschijnlijk goedkoop noemen. Nou, ik vond dit te goedkoop om erover na te denken. Zoals ik al zei, dit was een Kickboxer-imitatie, geen vervolg. Er bestaat niet zoiets als een 'David Sloane'. Alleen Kurt en Eric, die het nog steeds goed met elkaar kunnen vinden in Thailand.

text_en:
This was just a dream. What REALLY happened after Kickboxer, was that Kurt and Eric decided to live in Thailand where they opened there own Muay Thai school. Kurt eventually married Mylee and they are still there partying today.

As the first movie pointed out, there was only two brothers. There was never a secret brother. The "brother" subplot was used in the first one, even if they did have yet another brother (man what a cheesy, excuse to do a sequel!), they obviously don't care too much about him as they said in the first one "there's only you and me". I can't imagine Eric saying. "Dad was always on my case. But he made me harder. Oh wait on me AND David! I somehow forget that I grew up with a brother here!" Satcha Mitchell is really weak and wimpy looking. He could never be the brother of Kurt and Eric (as Tong Po correctly states in this movie, "You're the weakest of all the Sloanes". That's no bulls**t. It's true). He's really boring and can't act. I would stick to 'Step by Step', Satcha, because as an action star, you're pathetically weak. Kickboxer was a success mainly for the presence of Van Damme. When you put in an unknown actor who's as dull as ditchwater, you know you're in trouble. It basically confirms that this is not a sequel as the actor you see in the flashback is obviously not Van Damme. Maybe this is another person Tong Po fought that was also named Kurt Sloan (cause the Kurt Sloan we know only had one brother, Eric). When you put in a villain that was already defeated (Tong Po), it's kinda mindless. But somehow, despite being soundly defeated, the movie attempts to show him as "stonger than before (how?)" And if Tong Po REALLY killed Kurt (which he didn't, as I said, this film didn't happen), just bashing him up in the end is not getting revenge. Knowing he is a killer, you can only be satisfied if he is killed at the end and gets what he deserves (which he doesn't), so there's no stopping him from doing the same to David Sloan. I could relate to Kurt, I certainly couldn't relate to this "David Sloan". I didn't know who he was and I couldn't care less. I hope the fans of him were just and p**sed off as I was about Van Damme, when he was dumped from the series. The unexciting presence of Satcha Mitchell led to this being a series of direct to video sequels, which he was happy to star in (being a no-name actor). To most of us he's simply making money by being in Van Damme's movies. He wouldn't even have got to be in those without Vann Damme, so don't you dare think of him as the Kickboxer actor. I suppose if David was killed off and it was revealed there was yet ANOTHER brother you'd call it cheesy. Well I found this too cheesy to contemplate. Like I said, this was a Kickboxer imitator, not a sequel. There is no such thing as a "David Sloane". Just Kurt and Eric who are still living it up in Thailand.


text:
Deze film is een schoolvoorbeeld van waarom sommige vervolgfilms de oorspronkelijke film in diskrediet brengen. In dit geval had 'Kickboxer' op zichzelf moeten staan, maar werd in plaats daarvan gevolgd door een B-film die 'Kickboxer 2' afwees. De film was op alle mogelijke manieren slecht met afschuwelijke acteerprestaties van Sasha Mitchell, Peter Boyle, Matthias Hues, Michel Quissi & Cary-Hiroyuki Tagawa. Elke acteur was 'houterig' & niet goed in zijn rol en bovendien werd hij te veel betaald voor deze film. Trieste vechtchoreografie, nog ergere cinematografie & belachelijke scripts hebben deze film tot mislukking gedoemd.
Het is niet de moeite waard om veel van het verhaal opnieuw te beleven want er valt niet veel te vertellen. Sloan(Mitchell) gaat terug naar het UKA-circuit om zijn aftandse sportschool open te houden. Sloan wint zijn wedstrijd tegen de huidige UKA-kampioen Vargas (Hues), ontslaat zich van de titelriem & kondigt zijn pensionering weer aan. Woedend over zijn nederlaag sluipen Vargas & zijn handlangers Sloans sportschool binnen, slaan hem flink in elkaar en steken het gebouw in de fik. Sloan, zwaar gewond & financieel aan de grond, moet lang in het ziekenhuis blijven. Eenmaal uit het ziekenhuis vindt Sloan een hotelkamer om te herstellen & zwelgt in zelfmedelijden. Een klop op de deur brengt Xian Chow, voormalig Muay Thai-trainer van broer Kurt Sloan, binnen. Chow biedt aan Sloan te helpen trainen, maar hij verzet zich. Algauw werken Sloan & Chow samen met geweldige resultaten. Brian Wagner (Vince Murdocco) neemt het op tegen de corrupte vechtmanager Justin(Boyle) & vecht tegen tsaar Sanga(Tagawa) om prof te worden. Wagner wint zijn eerste paar gevechten, verdient wat geld & vraagt Sloan om naar zijn kampioenschapswedstrijd te komen kijken. Sloan stemt toe & neemt mevrouw Wagner mee om hem voor het eerst te zien vechten. Zelfverzekerd & arrogant wacht Wagner tot zijn tegenstander naar de ring komt. Op het laatste moment wordt er een vervanger opgeroepen die de meedogenloze Thai Muay Thai-kampioen Tong Po(Quissi) blijkt te zijn. Tong Po straft Wagner voor een aantal ronden voor hij hem in de ring doodt. Na een bezoek aan het ziekenhuis met Wagners moeder komt Sloan de waarheid over Tong Po & zijn broer te weten. De twee mannen gaan de ring in, wikkelen hun handen in touw & hars, dopen hun vuisten in gebroken glas & bereiden zich voor op een gevecht op leven en dood. De lange, gespierde & meedogenloze Tong Po slaat Sloan een paar ronden lang in elkaar voor hij eindelijk de Muay Thai-vechtersmentaliteit laat zien die nodig was om de Thaise kampioen tot een knock-out te slaan. Sloan heeft wraak genomen & hij opent zijn sportschool weer voor de ruwe buurtbewoners.
'Kickboxer 2' zal je niet verblinden, verheffen of laten juichen voor de held. Het is domweg geestdodend vermaak, & IK BEDOEL MINDER!!! Deze film zal op de loer liggen in de diepten van een van de grootste martial-artsactiefilms uit de geschiedenis. Ik vond dat je dat moest weten!!!

text_en:
This film is a prime example of why some sequels discredit the original film. In this case, "Kickboxer" should have stood alone but instead was followed by B-movie reject "Kickboxer 2". The film was bad in every way possible with horrible acting performances by Sasha Mitchell, Peter Boyle, Matthias Hues, Michel Quissi, & Cary-Hiroyuki Tagawa. Each actor was "wooden" & underachieving as well as overpaid for this film. Sad fight choreography, even worse cinematography, & ridiculous script writing doomed this film to failure.

It's not worth bothering with reliving much of the story because there isn't much to tell. Sloan(Mitchell) goes back to the UKA circuit to make $ for his decrepit gym to keep it open. Sloan wins his bout against enemy & current UKA champion Vargas(Hues), renounces the title belt, & announces his retirement again. Angered by his defeat, Vargas & his goons sneak into Sloan's gym, beat him up badly, & set fire to the building. Badly injured & financially strapped, Sloan endures a lengthy hospital stay. Once out of the hospital, Sloan finds a hotel room to recuperate & wallow in self-pity. A knock on the door presents Xian Chow, former Muay Thai trainer of brother Kurt Sloan. Chow offers to help train Sloan but he resists. Soon, Sloan & Chow work together with great results. Fellow kick boxer & gym rat Brian Wagner(Vince Murdocco) takes on corrupt fight manager Justin(Boyle) & fight czar Sanga(Tagawa) to turn pro. Wagner wins his first few fights, makes some money, & asks Sloan to come to his championship fight. Sloan agrees & takes Mrs. Wagner along to see him fight for the first time. Confident & arrogant, Wagner waits for his opponent to step to the ring. A last minute announcement calls for a replacement fighter who happens to be the ruthless Thailand Muay Thai champion Tong Po(Quissi). Tong Po punishes Wagner for several rounds before killing him in the ring. After a visit to the hospital with Wagner's mother, Sloan learns the truth about Tong Po & his brother's death in Thailand. Angry & in grief, Sloan vows to have revenge. When Sanga offers a challenge for a fight with Tong Po in the Ancient Way, Sloan accepts without reservation. The two men enter the ring, wrap their hands in rope & resin, dip their fists in broken glass, & prepare to fight to the death. The tall, muscular, & ruthless Tong Po beats up on Sloan for several rounds before finally displaying the Muay Thai fighting spirit needed to pound the Thai champion into a knockout. Revenge has been had by Sloan & he reopens his gym for the neighborhood roughs.

"Kickboxer 2" will not dazzle, uplift, or have you cheering for the hero. It is simply mindless entertainment, & I MEAN MINDLESS!!! This film will lurk in the depths of one of the worst martial arts action B-movies in film history. Just thought you should know that!!!


text: Dit vervolg is bij lange na niet zo goed als het origineel. Er zit veel bloed in dit deel, met dank aan de vechtscènes. Dat is maar goed ook. de vechtscènes zelf zijn niet zo slecht. Hoe dan ook, als ik de plot slap en oninteressant vond, had deze martial arts-film mijn belangstelling niet echt gewekt. Deze film mist de diepte (ik, ik zei diepte en martial arts-film in één zin) van de eerste film en zelfs de volgende twee vervolgen. het ergste van de ervaring is de keuze van het nummer en de band. wie kiest die troep? deze man is niet eens een band van een vlooienband. en de liedjes zijn zielig. De enige goede rollen in deze film zijn die van Sasha Mitchell, die een geloofwaardige held speelt, en die van Dennis Chan, die de wijze oosterse sidekick speelt. Ik denk dat ik wel een 5/10 zou kunnen krijgen voor deze film, omdat het een kijkfilm is, maar de muziek is zo verrekte slecht dat ik 'Kickboxer 2' 4/10 moet geven.

text_en: this sequel is nowhere near as good as the original.there is lots of blood in this one,courtesy of the fight scenes.,which is a good thing.the fight scenes themselves aren't too bad.however, if found the plot to be lame and uninteresting.this martial arts movie did not really engage my interest very much.this movie lacks the depth(i,i said depth and martial arts movie in the same sentence)of the first film and even the following two sequels.the worst part of the experience is the song selections and choice of band.who picks this crap.these guy don't even rate as flea bag bar band.and the songs are pathetic.the only good things in this movie are Sasha Mitchell,who makes a credible hero and Dennis Chan,who plays the wise oriental sidekick.i suppose i could eke out a 5/10 for this movie,since it is watchable,but the music just sucks so damn bad,i have to give "Kickboxer 2" 4/10


text: Een Maniratam-film, voornamelijk overdag opgenomen? Kwam dat omdat Aishwarya en Abhishek na zonsondergang andere dingen te doen hadden? Een zelfverzekerde dorpsjongen, Guru, wordt al snel een beroemde textielhandelaar voor de pauze begint. De rest van de film is een opleving van Guru's grootse maar machteloze betoog in de rechtszaal. Mooie kostuums voor Abhishek, vooral als hij in Turkije is. Zijn hitformule is beslist om de senior zoveel mogelijk te imiteren door een Paan Banaras Waala-typenummer te proberen en ook door bevooroordeeld te zijn ten opzichte van zijn linkerhand. Bij Aishwarya is het, als je de achtergrond van elke song weghaalt, moeilijk te zeggen voor welke film ze danst. Ze gaat door met dezelfde'see-my-hip-can-go-over-my-buikknoop'. Na de alzheimer in _Black_ en een aantal gevallen van schizofrenie, was het tijd om het Indiase publiek kennis te laten maken met een andere neurologische ziekte in de vorm van multiple sclerose (MS). Terwijl MS in de jaren twintig van de vorige eeuw opkomt, lijkt Vidya Balan al vanaf haar tiende mank te lopen. Het is interessant om te zien hoe zij haar d-dag voorspelt op 420 dagen, terwijl de loop van deze ziekte als uiterst onvoorspelbaar wordt beschouwd, omdat de meeste mensen een volwaardig leven leiden zonder enige kwaliteit. Ik vermoed dat de poging om een Zameer (uit Munna Bhai) te strikken in het belang van het drama was. Afgezien van zo'n technisch mankement denk ik dat het een goede poging tot bewustwording is. In het kort komt het erop neer dat je de keus hebt om met je hele familie naar een theater in de buurt te gaan om Guru te zien, of je kunt het geld dat je hebt gespaard gebruiken om een paar aandelen in Reliance te kopen. Je zult zien dat Udhyan Mukharjee je beslissing aanbeveelt.

text_en: A Maniratam movie, mostly shot in day light? Was it because Aishwarya and Abhishek had other business after sunset? A confident village bloke, Guru, quickly becomes a famous textile businessman before its time for intermission. The rest of the movie is a upsurge to Guru's grand yet powerless argument in the courtroom. Good costumes for Abhishek especially while he is at Turkey. His hit formula is definitely to imitate senior as much as possible by trying a Paan Banaras Waala type song and also by being biased to his left hand. With Aishwarya, if you removed the background from any song sequence, it is hard to tell which movie she is dancing for. Continuing the same 'see-my-hip-can-go-over-my-belly-button' step from Jeans to Hum Dil De Chuke Sanam to Guru, she has conveniently let Mallika's dance to slip up to the best dance in the movie. After Alzheimers in Black and several on Schizophrenia, it was time to introduce the Indian audience to another neurological disease in the form of Multiple Sclerosis (MS). While MS dawns during the 20s, Vidya Balan seems be limping from the age of 10. It is interesting how she predicts her d-day to be 420 days while the course of this disease is considered highly unpredictable with most people living a full life sans quality. I guess the attempt was to pull a Zameer (from Munna Bhai) for the sake of drama. Apart from such technical blemish, i think it is a good attempt towards awareness. In summary, one has the option of taking their extended family to a nearby theater to watch Guru, or use that money saved to buy some shares in Reliance. Eitherways, you will see Udhyan Mukharjee commend your decision.


text:
1. Er is geen sprake van dat de verpleegster in haar eentje de donkere kelder in zou gaan om te kijken of het probleem met de telefoons daar'misschien' zat.
2. Er zijn nog maar drie mensen over, een duidelijk probleem, en ze zijn allemaal uit elkaar gegaan.
3. Er zou nóóit zo'n groot complex komen met zo'n klein aantal personeelsleden en bewoners. Als er te weinig geld was, zou de staat zich niet druk maken over de kosten van de operatie.
4. Geen enkel onderhoudspersoneel...

5. Niemand hoort ooit iemand anders schreeuwen...
6. De deuren zouden niet automatisch 'op slot gaan' zonder een andere manier om te ontsnappen. Dat zou een totale schending zijn van de brand- en veiligheidsvoorschriften. En dan heb ik het nog niet eens over het totale gebrek aan communicatie met de buitenwereld. Het kan me niet schelen hoe afgelegen het huis was, of hoe slecht de financiering was, er zouden andere mogelijkheden zijn om contact op te nemen met instanties van buitenaf.
7. Als de stuffroker zo bang was voor het donker, hoe goed de hasj ook was, zou hij niet in zijn eentje naar de kelder gaan om hem op te roken.
8. Nadat de stuffroker was gestorven, was alles weer bij het oude, geen onderzoek door de politie, geen mensen van de veiligheidsdienst, geen onderzoekers van de staat.
<0x3E><0x3E> Als ik naar een horrorfilm kijk, wil ik in elk geval dat er een paar mensen bij betrokken zijn.

text_en:
1. There is no way the nurse would ever go into the dark basement by herself to look and see if the problem with the phones "might" be there.

2. Only three people left, an obvious problem going on, and they all split up.

3. NO WAY would there EVER be that large of a facility and such a small amount of staff and residents. If funding was short, the state wouldn't bother with the operating expense.

4. No maintenance personnel whatsoever.....

5. No one ever hears anyone else scream...

6. The doors would not automatically "lock down" with no alternate means of escape. That would be a total violation of fire and safety codes. Not too mention the total lack of communication with the outside. I don't care how secluded the place was, or how crappy the funding, there WOULD be other alternatives for contacting outside agencies.

7. If the stoner was that afraid of the dark, I don't care how good the pot was, he wouldn't go down to the basement alone to smoke it.

8. After the stoner died, everything was business as usual, no investigations by police, no safety code people, no state investigators..

When I watch a horror movie, I want to at least have some intelligence involved.


text: Als je van 'Henry - Portret van een seriemoordenaar' hebt gehouden, dan heb je misschien een hekel aan dit verschrikkelijke vervolg. Er valt hier niets aan te bevelen. Directeur Chuck Parello, die ook een recentere film met Ed Gein heeft gemaakt (niet zo vreselijk, maar het scheelde niet veel) heeft geen idee hoe hij een goede film moet maken. Deze hopeloze saaiheid is een reeks slecht in scène gezette moorden. Er is geen energie, geen karakterisering en geen gruwel. Ik wilde dit graag leuk vinden, echt waar, maar tegen de tijd dat het een uur later was, had ik moeite om de tv niet uit te zetten. Natuurlijk moest ik, om een eerlijke mening te vormen, het tot het eind uitzitten. Michael Rooker had er verstandig aan gedaan niet terug te keren voor deze afschuwelijke mislukking.

text_en: If you loved "Henry - Portrait of a Serial Killer", you may hate this terrible sequel. There is nothing here to recommend. Director Chuck Parello, who also made a more recent Ed Gein film (not quite as awful, but almost), has no idea how to make a good movie. This hopeless bore is a series of badly staged murders. There is no energy, no characterization, and no horror. I wanted to like this, I really did, but by the time it hit the one hour mark, I was having trouble stopping myself from turning the TV off. Of course, in the interests of forming a fair opinion, I needed to see it out to the end. Michael Rooker was wise not to return for this hideous failure.


text:
Henry: Portrait of a Serial Killer, deel twee (1998) was een slecht geadviseerd en onwelkom vervolg op de donkere, wrede film Henry: Portrait of a Serial Killer (1986). Er ontbreken veel dingen in deze film die de eerste zo gedenkwaardig maakten, zoals de oorspronkelijke regisseur en Michael Rooker. Zonder die dingen heb je gewoon een doodgewone lowbudget slasherfilm. De film mist motivatie en een thema. De makers maken van Henry gewoon een filmmonster dat zijn slachtoffers creatief om het leven brengt, waar hij ook gaat.
De film volgt de verdere wapenfeiten van Henry. Hij reist door de bossen van Amerika en zet zijn moorddadige aanval voort. In tegenstelling tot de eerste film krijgen we nooit een glimp te zien van zijn zieke en verwrongen geest. Het is beter om deze film gewoon te vergeten en te doen alsof hij nooit heeft plaatsgevonden. Zo denk ik over deze film.
Niet aanbevolen voor fans en niet-fans van het origineel. Anderen hoeven absoluut niet te worden aangenomen.

text_en:
Henry: Portrait of a Serial Killer, part two (1998) was an ill advised and unwelcome sequel to the dark and brutal film Henry: Portrait of a Serial Killer (1986). Many things are missing from this film that made the first one so memorable such as the original director and Michael Rooker. Without those you just have an average run-of-the-mill low budget slasher movie. The movie lacks motivation and a theme. The film makers turns Henry into just another movie monster who kills his victims creatively at every turn.

The film follows the further exploits of Henry. He travels around the back woods of America continuing his murderous spree. Unlike the first film, we never get a glimpse into his sick and twisted mind. It's better to just forget this movie and pretends that it never happened. That's how I feel about this movie.

Not recommended for fans and non-fans of the original. Others definitely need not apply.


text: Hoe briljant en verbluffend het scenario ook zou zijn geweest, dit vervolg op _Henry, Portret van een seriemoordenaar_ was gedoemd om automatisch 99 procent van zijn kracht te verliezen. Waarom? Omdat Michael Rooker zijn rol van de meedogenloze seriemoordenaar niet herhaalde. De manier waarop hij Henry weergaf, maakte duidelijk dat niemand hem ooit zou kunnen evenaren. Toen ik voor het eerst _Portret van een seriemoordenaar_ zag (op veel jongere leeftijd dan werd aanbevolen) en nog niet wist wie Rooker was, was ik er echt van overtuigd dat hij een echte gek was! Neil Giuntoli was de nogal onbekende acteur die de ondankbare taak had gekregen om de 'nieuwe' Henry Lee Lucas te spelen. En hij doet duidelijk zijn best. Hij doet zelfs een beetje te veel zijn best! De hele film lang lijkt het wel of hij Michael Rooker probeert te zijn in plaats van Henry Lee Lucas. nateMask of Sanity mist de rauwheid van het origineel. Het origineel was een keiharde, keiharde documentaire die totaal geen menselijkheid uitstraalde. Dit vervolg is vriendelijker van toon en in wezen makkelijker in te komen. Henry is nog steeds op vrije voeten na zijn eerste moordpartij en zijn daklozenbestaan. Hij neemt een baantje als toiletreiniger aan en gaat samen met een van zijn collega's in het leven staan. Henry rotzooit wat met een tiener met zelfmoordneigingen (ze ziet eruit als een jongere versie van Jennifer Love Hewitt met een verrekijker op haar hoofd) en verdient wat extra geld als brandstichter. Al gauw komt zijn honger naar moord weer op en hij vindt een nieuwe partner in de man met wie hij leeft. Het Masker van Gezondheid is een nogal overbodig vervolg zonder noemenswaardige aspecten. Het acteerwerk is in orde terwijl het spanningsniveau nogal zwak is. De verstoringen die in het origineel voorkwamen, zijn volledig verdwenen en dat was precies wat de oorspronkelijke onsterfelijke maakte. Het einde blijft open voor een volgend vervolg, hoewel ik hoop dat dat nooit zal komen.

text_en: No matter how brilliant and stunning the screenplay would have been, this sequel to `Henry, Portrait of a Serial Killer' was doomed to automatically lose 99% percent of its power. Why? Because Michael Rooker didn't reprise his role of the relentless serial killer. The way he gave image to Henry made clear that no one could ever equal him. Actually, when I first saw `Portrait of Serial Killer' (at much younger age than generally recommended) and not knowing who Rooker was, I really was convinced he was a real madman! Neil Giuntoli was the rather unknown actor given the thankless task to play the `new' Henry Lee Lucas. And he obviously tries his best. In fact, he tries a little too hard! Throughout the entire movie, it seems like he's trying to be Michael Rooker instead of Henry Lee Lucas. `Mask of Sanity' lacks the rawness of the original. The original was a brutal, stone-cold documentary completely lacking humanity. This sequel is `friendlier' and basically easier to get into. Henry is still at large after his initial killing spree and homeless. He accepts a job as a toilet cleaner and goes to life with one of his colleagues. Henry fools around with a suicidal teenager (she looks like a younger version of Jennifer Love Hewitt with binoculars attached to her head) and deserves a little extra money as an arsonist. Soon, his appetite for murder rises again and he finds a new partner in the man he lives with. Mask of Sanity is a rather redundant sequel without any mentionable aspects. The acting is okay while the tension level is rather weak. The disturbance-elements featuring in the original have entirely vanished, and that was exactly what made the original immortal. The ending is left open for another sequel, although I hope that'll never come.


text: Ik was helemaal niet van plan om die snertfilm te gaan zien, maar uiteindelijk gaf ik toe aan de verleiding. Ik moest en zou zien waarom iemand de moeite nam om een vervolg te maken op een film die daar duidelijk geen behoefte aan had (zoals Jaws), maar ik verwachtte er niet veel van en kreeg er nog minder voor terug. Deze film is een nodeloze tijdverspilling die in niets lijkt op de intensiteit van Henry: Portrait of a Serial Killer. Henry was geen slasherfilm, het is een menselijk portret, beter nog, een soort cynisch commentaar op films over echte mensen. Henry Lee Lucas was een echt mens, maar zeker niet het soort mens dat het recht heeft om in een film vereerd te worden. Zelfs als hij niet alle mensen heeft vermoord die hij beweerde te hebben vermoord, is hij nog steeds een gedegenereerde die heeft gemoord.<br />Deze film was een meditatie over het soort geest dat deze verschrikkelijke dingen kan doen, het is een commentaar op het kwaad in het hart van de mens. Henry was op geen enkele manier uitbuitend (daarom heb ik er bezwaar tegen dat hij in de horrorafdeling van videotheken wordt geplaatst en dat hij een Slasher-film wordt genoemd), hij was grimmig en onaangenaam realistisch. Hij probeerde niet onderhoudend te zijn, terwijl dit pathetische vervolg dat wel doet, het probeert Henry af te schilderen als een moordenaar of een personage in plaats van het eenvoudige, banale kwaad van de oorspronkelijke film. Ik ben volkomen verbijsterd over het feit dat deze film ooit is gemaakt en wat er mogelijkerwijs de aanleiding voor is geweest (nou ja, geld natuurlijk, maar dat is geen excuus).

text_en:
I had no intention of seeing this piece of schlock, but finally caved into temptation. I had to see why anyone would bother to make a sequel to a film that obviously did not need one (much like Jaws), well I did not expect much and got even less. This film is a gratuitous waste of time that has nothing like the intensity of Henry: Portrait of a Serial Killer. Henry was not a slasher film, it is human portrait, better yet a sort of cynical comment on films about real people. Henry Lee Lucas was a real person, but certainly not the type of person that has any right being venerated in film. Even if he did not kill all of the people that he claimed to, he is still a degenerate who has still killed.

This film was a meditation on the type of mind that can do these horrible things, it is a commentary on the evil in man's heart. Henry was not exploitive in any way (which is why I object to it being placed in the Horror section at video stores and its being referred to as a Slasher film), it was grim and unpleasantly realistic. It did not attempt to be entertaining, whereas this pathetic sequel does, it tries to portray Henry as a slasher or a character rather than the simple, banal evil of the original film. I am completely baffled by the fact that this film was ever made and what possibly could have motivated it (well, money of course, but thats not an excuse).


text: Ik stond te popelen naar een vervolg op de schokkende Henry: Portret van een seriemoordenaar, dat zowel grafisch als psychologisch verontrustend was. Het lijkt erop dat de schok en de psychologie van de eerste plaatsmaakten voor saaie dialogen en niet al te effectief acteerwerk. Misschien hoopten de producenten te kunnen profiteren van de cultstatus van de eerste 'Henry'.

text_en: I was hesitant for a sequel to the shocking Henry: Portrait of a Serial Killer, which was both graphically and psychologically disturbing. It seems that the shock and psychology of the first gave way to boring dialogues and less-than-effective acting. Perhaps the producers were hoping to cash in on the cult-following of the first "Henry".


text: Ik zag dit stuk chagrijn en kon mijn ogen niet geloven toen ik de spot zag met een briljante, maar meedogenloze legende. Teach verdient meer respect, net als de vertolking van hem in de National Geographic-film 'Terror At Sea'. Hij was vindingrijk, sterk van geest en wijs tot aan zijn wrede dood. Het is een belediging voor me om deze eigenschappen te verraden terwijl er niet veel anderen zijn die hem zouden kunnen evenaren en dat waarschijnlijk ook nooit zullen doen. Het is gewoon g<0xC3><0xAA>nant om een of andere maffe film te maken over de beruchtste zeeman aller tijden, vooral in het tijdperk van Sergio Leone & anderen. Ik wil niet zeggen dat ik een nerd ben of een man verdedig die sommigen beledigend kunnen vinden, maar wat de geschiedenis betreft (naar mijn eigen mening) behoorde hij tot de meest boeiende. Ik heb het gevoel dat hij meer een rolmodel was dan een schurk, afhankelijk van het perspectief dat je kiest. Elke film die een beroep doet op een man als hij is een vertoon van onwetendheid en domheid. Ik raad u aan 'Onder de zwarte vlag' te lezen van David Cordingly die schrijft over Teach die feiten gebruikt, niet dwaasheid die het genie van een van de laatste ware mannen die de vrijheid omarmden en de wil & de moed hadden om zijn eigen lot te kiezen 'De geselingen zullen doorgaan tot het moreel verbetert.'

text_en: I saw this piece of tripe and couldn't believe the mockery of a brilliant yet ruthless legend. Teach deserves more respect, like the portrayal of him in the National Geographic film "Terror At Sea". He was inventive, strong minded, and wise up until his brutal death. To betray these traits is offensive to me when there aren't many others who could have held a candle to him and most likely never will. To make some goofy film about the most notorious seaman of all time, especially in the era of Sergio Leone & others is just an embarrassment. I don't mean to be a nerd or defend a man who some may find offensive, but as far as history is concerned (in my own opinion) he was among the most riveting. I feel he was more of a role model than a villain depending on the perspective you take. Any film that takes at shot at a man such as he is a display of ignorance and stupidity. I suggest reading "Under The Black Flag" by David Cordingly who writes about Teach using fact, not silliness which only minimizes and belittles the genius of one of the last true men who embraced freedom and had the will & courage to choose his own destiny "The floggings will continue until morale improves."


text:
In deze door Walt Disney geproduceerde komedie begint een coach (dean Jones) een nieuwe baan als coach van de 'Godolphins', een team zonder ook maar een greintje kans om ook maar iets te winnen.
De dames bij wie hij logeert zijn de achter-achter-achterneefjes van Blackbeard de geest, en ze staan op het punt hun huis kwijt te raken als ze niet met 38.000 dollar op de proppen komen om hun hypotheek af te betalen. Een corrupte gokker is van plan hun bezit in handen te krijgen en op hun terrein een casino te bouwen.
De charcter van Dean Jones vindt per ongeluk een bezwering of 'truc' die de 'geest van Blackbeard' terugbrengt. die betrokken raakt bij een poging het huis van zijn achter-achterkleindochters te redden van de frauduleuze gokker, en er volgen allerlei capriolen.
De personages in deze film klikken niet met elkaar. Vertaling: het is gewoon niet grappig. Misschien vinden jongere kinderen (bepaald niet ouder dan 13) het wel leuk, maar ik vermoed dat de meeste volwassenen zich zullen ergeren aan de afgezaagde acteerprestaties van bijna alle hoofdrolspelers in de film. Zelfs de grote Peter Ustinov kan dit zinkende schip niet redden. Het zou beter zijn geweest om 'Zwartbaards Geest' in het ongewisse te laten, zodat de rest van ons bespaard zou blijven van deze schipbreuk van een film.

text_en:
In this Walt Disney produced comedy, a track coach (Dean Jones) begins a new job coaching the "Godolphins", a team without a ghost of a chance of winning anything.

 The ladies he is staying with are the great-great granddaugters of Blackbeard the ghost, and they are about to lose their home if they don't come up with $38,000 to pay off their mortgage. A crooked gambling man plans to get their propterty and build a casino on the site.

 Dean Jones' charcter accidently finds a spell or 'conjuration' that brings back the 'ghost of Blackbeard' who gets involved in trying to save the home of his great-great granddaughters from the crooked gambler, and all types of antics follow.

 The characters in this film do not click together. Translation: it's just not funny. Perhaps younger children (definitely under 13) might like it, but I suspect most adults will be annoyed by the corny acting performances of almost every principle actor in the film. Even the great Peter Ustinov can't save this sinking ship. It would have been better to leave 'Blackbeard's Ghost' in limbo, thus sparing the rest of us from this shipwreck of a movie. I give it a 4/10


text: Oké, om te beginnen is Nells idylle aan het meer een TVA-meer dat in de jaren veertig van de twintigste eeuw is aangelegd om hydro-elektrische energie op te wekken. Tot zover de onaangeroerde beschaving. En hoe komen ze op het idee dat de twintigste-eeuwse bergbewoners deze primitieve grotbegravingen uit de bronstijd uitvoerden? Het is allemaal nep en manipulatief, maar het is een neerbuigende oplichterij, zelfs zonder zijn neerbuigende en volkomen bedrieglijke ideeën over de geschiedenis van de Appalachen. Jodie Foster probeert wanhopig om een Academy Award in de wacht te slepen, en verrassend genoeg lukte dat niet (in tegenstelling tot Dustin Hoffmans monoloog in Rain Man of Al Pacino's zelfparodie in Scent of a Woman). Een afschuwelijke film, des te erger vanwege zijn pretenties en het verkondigen van enkele 'diepe' waarheden.

text_en: OK, first off, Nell's lakeside idyll is a TVA lake, made for generating hydroelectric power in the 1940's. So much for untouched by civilization. And where'd they come up with the idea that twentieth-century mountain people practiced these crude bronze age cave burials? Bogus and manipulative all the way through, it's a patronizing rip-off even without its condescending and wholly fraudulent ideas about Appalachian history. Jodie Foster tries desperately to gimp her way to an Academy Award, and surprisingly, it didn't work (unlike Dustin Hoffman's one-note performance in Rain Man or Al Pacino's self-parody in Scent of a Woman). Michael Apted should know better, having done a half-decent job portraying mountain life in Coal Miner's Daughter. An altogether horrible film, the worse for its pretensions and delivering some "profound" truths.


text: Normaal gesproken ben ik dol op Jodie Foster, maar deze film is een volslagen miskleun die weinig meer is dan een seksomkering van Forrest Gump. Foster speelt een onontwikkelde plattelandsvrouw, die na de dood van haar voogd 'ontdekt' wordt en de oorzaak wordt van een duel tussen de medici Liam Neeson en Natasha Richardson, die het erover eens zijn of ze in een inrichting moet worden opgenomen of dat ze beter in afzondering kan blijven. Het is een potentieel interessant verhaal, maar het slaat nergens op als je je realiseert dat de film veel meer geïnteresseerd is in Nell als een soort wijs-buiten-haar-jaren-E.T., die uiteindelijk iedereen om zich heen bij elkaar zal brengen, in plaats van de wereld vanuit haar perspectief te bekijken. Zoals met veel films het geval is, is er nu dringend behoefte aan bewerking en de lengte is onredelijk. Foster is aanvankelijk verbazingwekkend als een vrouw die een taal spreekt die helemaal van haarzelf is, maar de rol heeft niets anders dan de eerste indruk. Ze brengt het grootste deel van de film draaiend door, brabbelend en naaktzwemmend. Men moet haar onbevreesdheid op zulke momenten wel bewonderen, omdat ze werkelijk de indruk wekt ongeremd en onschuldig te zijn. Ironisch genoeg mist regisseur Apted weinig kansen om zijn hoofdrolspeelster te ontkleden, maar als het verhaal een reden vindt waarom de potige Neeson zijn kleren uittrekt, wordt Apted opeens veelzeggend terughoudend over het tonen van naaktheid. Neeson en Richardson maken het allebei goed, maar ze zitten vast in kartonnen rolletjes met weinig inhoud. Totale tijdverspilling.

text_en: Normally I love Jodie Foster, but this film is a total misfire that is little more than a gender reversal on Forrest Gump. Foster plays an uneducated backwoods woman, who is "discovered" following the death of her guardian and becomes the cause celebre for dueling medicos Liam Neeson and Natasha Richardson, who debate about whether she should be institutionalized or allowed to remain in isolation. It is a potentially interesting story, but it goes south once one realizes that the film is infinitely more interested in utilizing Nell as some sort of wise-beyond-her-years E.T., who will ultimately bring everyone around her together, rather than examining the world from her perspective. As with many films now, it is in desperate need of editing and the length is unreasonable. Foster is initially amazing as a woman who speaks a language all her own, but there is nothing to the role beyond the initial impression. She spends the majority of the film twirling, speaking gibberish and taking skinnydips. One certainly has to admire her fearlessness in these moments, as she truly gives an air of being uninhibited and innocent. Ironically, director Apted misses few opportunities to denude his leading lady, but when the story conspires a reason for the strapping Neeson to shed his clothes, tellingly Apted suddenly becomes coy with showing nudity. Neeson and Richardson are both fine, but they are stuck in cardboard roles with little dimension. A total waste of time.


text: De grootste tekortkoming van deze film, die me na de eerste 20 minuten al opviel, is dat hij op de een of andere manier kunstmatig is. Dat zou grotendeels te wijten kunnen zijn aan de regie, die op de een of andere manier bijna nooit echt grip op de film heeft gekregen. De acteurs hadden iets ontspannens, wat niet helemaal paste bij het trieste en serieuze onderwerp. En Jodie Foster was hier absoluut niet op haar plaats. Ze inspireert tot vastberadenheid, zelfvertrouwen en... feminisme, dus hoe kon ze nou geschikt zijn voor de rol van een wild kind? Tuurlijk, ze acteert geweldig, maar waarom zou je haar zo'n rol geven? Het is net zoiets als Julia Roberts spelen als hersenchirurg of Jessica Lange als Margaret Thatcher. En die speech van Nell aan het eind in de rechtszaal... jezus. Het wilde kind verandert plotseling in een moraliserende filosoof? Wat was dat in vredesnaam? Jodie Foster deed het heel goed als wild kind, ondanks haar foute rol, maar de schrijver en de regisseur wilden zo graag een ontroerende slotscène, dat ze het realisme helemaal vergaten. De uitkomst van de film is ook sprookjesachtig. En de film is op de een of andere manier heel onevenwichtig in zijn elementen (verhaal, acteerwerk, regie, dialoog). De drie punten die ik geef, zijn voor een paar echt ontroerende scènes, maar over het geheel genomen is het beneden het gemiddelde.

text_en: The major flaw of this movie, which struck me after the first 20 minutes is that it is somehow artificial. This could be due largely to the direction, which somehow almost never really got a grip on the movie.There was something relaxed about the actors, which didn't quite fit the sad and serious subject. And Jodie Foster was definitely miscast here. She inspires determination, self-confidence and ...feminism, so how the h*** could she be right for the part of a feral child? Sure, her acting is great, but why cast her in such a role? It's like casting Julia Roberts as a brain surgeon or Jessica Lange as Margaret Thatcher. And the that end speech by Nell in the court room...pleeeaassseee. The feral child suddenly turns into a moralizing philosopher? What the heck was that? Apparantely Jodie Foster did her homework playing a feral child quite well, despite her miscast, but the writer and director were so keen to deliver a final touching scene, that they forgot all about realism there. The outcome of the movie is also fairy-tale material. And the movie is somehow very unbalanced in its elements (story, acting,direction,dialog). The three points I'm giving is for some really touching scenes, but overall it is below average.


text: De enige prijs die de doorgaans uitmuntende Jodie Foster voor haar rol in de afgrijselijke 'Nell' verdiende, was een Booby-Price, geen Oscarnominatie. De film en haar optreden zijn allebei zoetsappige, manipulatieve beschamende vertoningen. Ik heb het hele kostbare, grillige, verlammend voorspelbare stuk kletskoek aangehoord, verbijsterd dat deze normaal gesproken intelligente en bedachtzame actrice zo'n langdurige aanval van tijdelijke krankzinnigheid kon hebben gehad als nodig was om deze speciale voorstelling te geven. Iedereen heeft recht op fouten, denk ik. Het verbijsterende is dat sommige mensen deze film echt leuk vinden, en niet alleen als kamp! Tussen haakjes, Liam Neeson heeft er ook last van, en Natasha Richardson ook. Ze doen ook mee aan de rit, hoewel het moeilijk is om ze te zien terwijl Jodie zo druk bezig is met gekke gezichten trekken en gorgelen.

text_en: The only prize that the usually excellent Jodie Foster deserved for her performance in the God-awful "Nell" was a Booby Prize, not an Oscar nomination. The movie and her performance are both cloying, manipulative embarassments. I sat through the whole precious, fey, numbingly predictable piece of claptrap, dumbfounded that this normally intelligent and thoughtful actress could have experienced such an extended bout of temporary insanity as was needed to give this particular performance. Everyone's entitled to mistakes, I guess. The jaw-dropping thing is that some people actually like this movie, and not just as camp! By the way, it also features Liam Neeson at his most constipated, and Natasha Richardson's along for the ride too, though its hard to notice either of them while Jodie's so busy making funny faces and gurgling.


text: Deze film is zo STOM! Ik bedoel... waarom neemt Liam Neeson deze vrouw zo serieus, terwijl hij haar alleen maar 3 WOORDEN heeft horen zeggen? Toen ze haar in het bos vonden, hadden ze haar in een mum van tijd in een psychiatrisch ziekenhuis moeten laten opnemen om te proberen een echt mens van haar te maken.

text_en: This movie is so STUPID! I mean.. why does Liam Neeson take this woman so seriously, having only heard her say 3 WORDS! When they found her in the woods, they should immidiately have committed her to psychiatric hospital to try and make her a real human being. Just to see Jodie "hey-see how stupid I look" Foster dance around chanting is stupid....


text:
Op dat moment had ik het gevoel dat ik voor de miljoenste keer naar doof doof doof stomme vingers had gekeken. Ik dacht: 'Ik kan hier niet meer naar kijken'. Toen sloeg een mongoloïde zichzelf herhaaldelijk met een bal in zijn gezicht. En ik dacht: 'Ik kan hier absoluut niet meer naar kijken'.
Maar ik heb 10 regels nodig.
Niet eerlijk.
Herzog is echt geweldig, afgezien hiervan.
O, Aguirre is ook waardeloos.
En Precaution Against Fantativs ook.
Maar mijn BEES-duivel en al die andere. Geweldig. Fitzcarraldo. Geweldig.
No One Will Play With M is verrassend goed.

text_en:
At that point I felt I had watch deaf blind mutes touch fingers for the millionth time. I thought, "I can't watch this anymore". Then a mongoloid hit himself in the face with a ball repeatedly. And I though, "I definitely can't watch this anymore".

But I need 10 lines.

Not fair.

Herzog is really awesome apart from this.s

Oh, Aguirre sucks too.

So does Precaution Against Fantativs.

But My BESt fiend and all them. Wonderful. Fitzcarraldo. Great.

No One Will Play With M is surprisingly excellent


text:
Verschrikkelijk, van top tot teen.
Clichématige personages.
Onhandig geijsbeer en intriges.
Razende dialogen.
Zo-zo regie.

text_en:
Awful from top to bottom.

Cliched characters.

Clumsy pacing and plot.

Rancid dialogue.

So-so directing.


text: Verschrikkelijke, afschuwelijke film. De regie (Leguizamo) was rommelig, de verhaallijn sprong van de hak op de tak, de acteerprestaties (met uitzondering van Leguizamo zelf) waren absolutistisch afgrijselijk, en de vechtscènes zagen eruit alsof ze in slow motion waren opgenomen. Ik vind Lequizamo een prima acteur en acteur, maar dit was een absolute schande voor de film.

text_en: Awful, awful film. The direction (Leguizamo) was choppy, the storyline jumped ALL over the joint, the acting (with the exception of Leguizamo himself) was absolutley horrible, and the fight scenes looked as if they were filmed in slow motion. I think Lequizamo is a fine actor and performer, but this was an absolute disgrace of the film.


text: Ik weet niet of de film erger had kunnen zijn als hij zijn best had gedaan. Mijn twee huisgenoten en ik waren er helemaal klaar voor om de film te zien, we zetten een timer op de tv en renden allemaal de woonkamer in toen de timer afging en gingen aandachtig op de bank zitten, als honden die te eten krijgen.<br />Toen de film was afgelopen, stonden we langzaam op en liepen zonder een woord tegen elkaar te zeggen de kamer uit. De film was zo slecht dat we geen woord konden uitbrengen. Deze farce van een film was voor John Leguizamo niet meer dan een manier om zijn boksfantasieën waar te maken. Ik raad u aan hem koste wat het kost te vermijden.

text_en:
I don't know if this movie could have been any worse if it tried. My two roommates and I were totally pumped up to see this film, we set a timer on the TV and all ran into the living room when the timer went off and sat attentively on the couch like dogs about to be fed.

When it was over, we slowly got up and walked out of the room without saying a word to each other. The movie was so bad it left us speechless. This farce of a film was nothing more than a way for John Leguizamo to live out his boxing fantasies. I recommend avoiding it at all costs.


text: Onmiddellijk nadat deze film was afgelopen, wilde ik erachter komen hoe ik de anderhalf uur van mijn leven terug kon krijgen die ik had verdaan met het kijken naar deze stereotiepe, fantasieloze, slecht geschreven, slecht geregisseerde rotzooi. Bovendien gaat de film prat op een van de slechtste eindes ooit in de geschiedenis van de film. Verspil alsjeblieft geen fractie van je leven door naar deze film te kijken. Net als ik zul je die tijd niet terug kunnen krijgen.

text_en: Immediately after this movie was finished, I wanted to find out how I could get back the hour-and-a-half of my life that I wasted watching this stereotypical, unimaginative, poorly written, poorly directed mess. In addition it boasts one of the worst endings ever in the history of movies. Please don't waste a fraction of your life watching this film. Like me, you will not be able to get that time back.


text: De vervolgfilms van Disney zijn over het algemeen niet zo goed als de oorspronkelijke films. Maar er zijn een paar heel goede vervolgfilms, zoals 'The Lion King II', 'Lady and the Tramp II' en 'Toy Story II'. Maar 'Tarzan and Jane' is inderdaad het slechtste van alle vervolgfilms van Disney, waar het verhaal waardeloos was, de personages saai waren en niet zo beminnelijk als in de oorspronkelijke film, de muziek afschuwelijk was en de animatie waardeloos. Het verhaal ging alleen maar over Jane die een verjaardagscadeautje voor Tarzan wil vinden, en terwijl ze dat in de jungle doet, begint ze zich de avonturen te herinneren die ze tot nu toe hebben beleefd. Als Disney doorgaat met dit soort films, zal het zeker zijn magie verliezen. maar kreeg zijn prestige terug in 'Tarzan II', waar ze goed werk verrichtten.

text_en: Disney sequels, generally, aren't always as good as the original movies. There are, however, some very good sequels such as "The Lion King II," "Lady and the Tramp II," and "Toy Story II." But "Tarzan and Jane" is indeed the worst of Disney sequels, where the story was dope, the characters were boring and aren't as lovable as they were in the original movie, the music was awful, and the animation was rubbish. The story was simply about Jane wanting to find an anniversary present for Tarzan, and while doing so in the jungle, she starts remembering the adventures they've had so far. If Disney continues to produce movies like this, it will definitely lose its touch and magic. Disney's "Tarzan," though regained its prestige in "Tarzan II," where they did a good job in it.


text:
Ik was heel blij toen ik de film in de huurwinkel zag <0xE2><0x80><0x93> ik kon mijn ogen niet geloven! hoe kon ik die film eerder hebben gemist? Ik huurde hem en kon niet wachten om naar huis te gaan, ik maakte hem open en kon mijn eigen ogen niet geloven.
Deze film heeft niets te maken met de eerste, hij was heel slecht. Hoe kunnen ze hem nog eens maken? Het was geen spannend avontuur, alles wat er werd gezegd was dat Jane een cadeautje voor Tarzan zocht en dat ze moeite had om het te vinden.
Elke keer dat ze zich een cadeau of iets anders herinnert dat ze op de trouwdag moet doen, komt er een slechte herinnering boven die haar van gedachten doet veranderen. de stemmen hebben niets te maken met de eerste. deze film is voor niets gemaakt ik snap niet waarom ze hem gemaakt hebben.
fans van Tarzan niet huren/kopen deze film zal je hele mening erover veranderen.

text_en:
i was very glad to see the movie in the rent store i couldn't believe my eyes! how could i have missed this movie before? i rented it and couldn't wait to go home, i opened it and i couldn't believe my own eyes..

this movie has nothing to do with the first it was really bad. How can they make it again? it didn't have an exciting adventure, all of what is said was that Jane was seeking a present for Tarzan and she has trouble finding it.

every time she remembers a gift or something to do in the anniversary a bad memory pops up and makes her change her mind. the animation was awful. the voices has nothing to do with the first.this movie was made for nothing i don't get why they made it.

fans off Tarzan DO NOT rent/buy this movie it will change your whole mind about it.


text: De animatiefilm was slecht uitgevoerd in vergelijking met de oorspronkelijke Tarzanfilm van Disney. De plot was slecht en beledigend voor de kinderlijke geest. Al met al was de film een slecht vervolg. Je zou verwachten dat Disney betere vervolgen zou maken. Toy Story 2 was een goed vervolg op Toy Story 2.

text_en: The animation was poorly executed compared to the original Tarzan flick by Disney. The plot was poor, and insulting to children's intelligence. Overall, the movie was a poor sequel. We should expect Disney to produce better sequels than this. Toy Story 2 was a good sequel to Toy Story. Tarzan and Jane isn't even a good Saturday morning cartoon...