text: Ik werd in beslag genomen door de titel van de film en ik ben blij dat ze gewacht hebben tot aan het eind om te onthullen waarom hij rood was. Ik vond het mooi hoe de film de tarotkaarten en de verschillende eigenaars van de rode viool met elkaar verweefde en ik vond het ook mooi hoe het allemaal weer bij elkaar gebracht werd op de veiling. Ik vind het niet erg om de ondertitels te lezen... dat maakte de delen van de film die in Duitsland, China en Italië speelden authentieker. De muziek was erg goed en het verhaal dat me het meest ontroerde was dat van Kaspar Weiss, de kleine jongen met zoveel talent en zo'n zwak lichaam. Een heel goede film <0xE2><0x80><0x93> ik vond de regisseurs ook goed in andere films van Gould <0xE2><0x80><0x93> hij kan muziek en verhalen goed samenvoegen.

text_en: I was intruigued by the title of the movie and I am glad that they waited til near the end to reveal why it was red. I liked how the movie wove together the tarot readings and the different owners of the red violin and I also liked how it was all again brought together at the auction. I don't mind reading subtitles- that made the parts of the movie that were in Germany and China and Italy more authentic. The music was very good and the story that most touched me was that of Kaspar Weiss the little boy with so much talent and such a weak body. A very good film- I also enjoyed the directors other work abou Gould- he has a knack for typing music and stories together.


text: Het is geen wonder dat ITV zowel David als Frank heeft laten vallen, en daar ben ik blij om. Dit programma, toen ik het voor het eerst zag, was vrolijk, fris en vooral grappig. Een van de dingen die me opvalt als ik over die twee denk, is dat ze ervan genieten beroemd te zijn en dat ze iedereen in het publiek zullen koeioneren als die iets tegen hen zegt. Als iemand hen wel laat vallen, nemen ze het echt ter harte dat 'een gewone sterveling tegen hen in opstand is gekomen' en vragen ze snel naar hun kleding of nemen ze een loopje met hun uiterlijk (als ze niet erg aantrekkelijk zijn). Ik moet toegeven dat zowel Frank als David eruitzien als zwervers en de lelijkste mensen in de studio zijn. Ik vind dat wel ironisch. De pesterijen werden steeds erger naarmate de grappen zwakker werden, wat ongeveer de helft was van wat er in de tweede serie werd gezegd. David vond ik het ergst omdat hij mensen op hun problemen wees en ik vond het grappig toen iemand hem vroeg of hij dacht dat hij bij Frank in het niet viel. Het was wel leuk om te zien dat die vent die dacht dat hij een God was door een 'niemand' op zijn knieën werd gedwongen.<br />De show is nu afgelopen en David en Franks zijn aan het pesten. 'Ik wil ze terug, ITV zei dat ze moesten gaan en nu probeert Frank zijn carrière weer op te pakken waar hij die is begonnen.'

text_en:
Its no wonder that ITV has dropped both David and Frank, I for one am glad about this. This show, when first seen was bright, fresh and most importantly funny. One thing that I notice to make me go off the two is how much they relish their title as celebrity and will bully anyone in the audience if the say something to know them. When some does knock them they really take it to heart that 'A mere mortal has stood up to them' and will quickly ask about their fashion or take a dig at their looks (If they are not very attractive).

Take in to fact the both Frank and David look like tramps and are the ugliest people in to studio I find this ironic. The bulling become more harsh as the gags got weak, which was about half was thought the second series. David I found was the worst for pointing out peoples problems and I found it funny when someone asked him if he thought that he was nothing with Frank. To see this guy who thought that he was a God brought down to his knees by a *Nobody* was kind of nice.

The show is over now and so is David and Franks bulling, The BBC don't want them back, ITV told them to go and now frank is trying to start his stand-up career again where he left off.


text:
Het Mike Hammer-avontuur _My Gun Is Quick_ overleeft tegen een behoorlijk grote overmacht. Ten eerste komt het uit de klauw van Mickey Spillane, met de problemen die dat met zich meebrengt; de cast en de crew zijn (en waren) onbekenden; het is bijna vergeten; en het kleine mondelinge bericht dat eromheen circuleert neigt nogal afwijzend te zijn. Maar net als het ei van de kapelaan is het niet al te slecht, en sommige delen zijn vrij goed.
Hammer (Robert Bray) die al tweeënvijftig uur aan één stuk op wacht staat, wankelt een cafetaria binnen voor nog een kop koffie. Hij flirt met een jonge hoer en geeft haar geld voor de bus terug naar Nebraska. Als ze de volgende ochtend dood wordt aangetroffen, vat hij het persoonlijk op. Een barokke ring die ze droeg blijkt afkomstig te zijn van een Italiaanse schat die tijdens de oorlog is gestolen. In een poging haar dood te wreken, werkt Hammer, volgens de onwrikbare traditie van de privé-detectives van Los Angeles, zich langs de onderbuik van de Stad der Engelen naar de vermiste buit en de moordenaars.
Het is niet helemaal dezelfde stad waar Dick Powell en Humphrey Bogart en Robert Montgomery hun vak uitoefenden. Net als in de gedenkwaardige Mike Hammer-film Kiss Me Deadly van twee jaar geleden, is het het laat-Eisenhower L.A. van de snelwegen en olieboortorens en stripclubs, een veranderend landschap waar de Mexicaanse aanwezigheid niet langer genegeerd kan worden. Vijftiger jaren-moderne tentoonstellingsruimten met spichtig blond meubilair en glazen wanden, behangen met vitrage. Maar Hammers speurtocht is de oude en vertrouwde speurtocht naar meervoudige moorden, dubbelhartigheid en femmes fatales die steeds dodelijker worden.
Wijselijk neemt de film Hammer 'zoals hij is'. Hij trekt zich niet terug van zijn gemakkelijke geweldpleging, zijn racisme ('smeerlap' is zijn favoriete scheldwoord) en zijn vrouwenhaat ('Ga van mijn rug, chick, ik ben moe!' brult hij tegen zijn secretaresse Velda). Maar de film houdt afstand en verheerlijkt hem ook niet (hoewel hij hem wel zijn primitieve 'code' verleent).
De film (in zwart-wit geschoten door Harry Neumann, met meer dan 350 titels op zijn naam) heeft een bijna retro-uitstraling, en dat is'm.' 'My Gun Is Quick' is een jazzy, percussie-achtige score van Marlin Skiles, ook een niet onverdienstelijke veteraan van de talloze genre-programmeurs. De acteerprestaties blijven bruikbaar en soms zelfs beter, maar het script houdt onvoorzichtig een aantal plotlijnen in de gaten (de man uit Amsterdam raakt helemaal de kluts kwijt). 'My Gun Is Quick' kan bogen op één opvallende passage: Hammer kijkt door een bovenraam naar een chaotische scène vol politie, ambulancechauffeurs en een aantal van de personages, als er een lichaam wordt weggereden. Het is geheel zonder dialoog gefilmd, en de enige geluiden zijn de wind, de branding en de gedempte muziek van bongodrums.

text_en:
The Mike Hammer adventure My Gun Is Quick survives against some pretty steep odds. First, it comes from the paw of Mickey Spillane, with the problems that implies; its cast and crew are (and were) unknowns; it's all but forgotten; and what little word of mouth circulates around it tends to be dismissive. But, like the curate's egg, it's not too bad, and parts of it are pretty good.

Hammer (Robert Bray), on stakeout for the last 52 hours, staggers into a diner for another cup of joe. He flirts with a young hooker, giving her bus fare back to Nebraska. When she's found dead the next morning, he takes it personally. A baroque ring she wore turns out to have come from an Italian treasure stolen during the war. Seeking to avenge her killing, Hammer, in the inflexible tradition of Los Angeles private eyes, works his way along the underbelly of the City of Angels to the missing loot and the murderers.

It's not quite the same town where earlier gumshoes Dick Powell and Humphrey Bogart and Robert Montgomery plied their trade. As in the memorable Mike Hammer movie Kiss Me Deadly of two years earlier, it's the late-Eisenhower L.A. of freeways and oil derricks and strip clubs, a changing landscape where the Mexican presence can no longer be ignored. Even the wealthy live in cold, '50s-moderne showplaces of spindly blonde furniture and plate glass walls draped with sheers. But Hammer's quest is the old and familiar one of multiple murders, duplicity and femmes fatales of increasing lethality.

Wisely, the movie takes Hammer 'as is.' It doesn't pull back from his easy violence, his racism ('greaseball' is a favorite epithet), and his misogyny ('Off my back, chick  I'm tired!' he bellows at his secretary Velda). But it keeps its distance and doesn't glamorize him, either (though it does grant him his primitive 'code').

The movie (shot in black and white by Harry Neumann, with over 350 titles to his credit) has an almost retro look to it, and there's a jazzy, percussive score by Marlin Skiles, another unsung veteran of countless genre programmers. The acting stays serviceable and occasionally better, but the script keeps careless track of some of the plot strands (the man from Amsterdam gets misplaced entirely). My Gun Is Quick boasts one distinctive passage: Hammer looks in from an upstairs window down at a chaotic scene crowded with police, ambulance drivers and several of the characters, as a body is wheeled away. It's filmed entirely without dialogue, the only sounds being the wind, the surf and the muted music of bongo drums.


text: Deze film staat al jaren op mijn'moet je zien'-lijstje en eindelijk heb ik hem kortgeleden te zien gekregen. Het is waarschijnlijk een van de betere lowbudgetdetectives van het eind van de jaren vijftig en wordt nog beter door een producent (Victor Saville) die heel vertrouwd is met zijn materiaal omdat hij al twee eerdere Spillane/Hammer-films heeft geproduceerd. Robert Bray is uitstekend als de ongeschoren, afgetobde Mike Hammer en wordt goed gesteund door de rest van de cast. Het script en de locatiefoto's zijn goed en de muziek is gepast smerig en sfeervol. Wat het tekortdoet is het voorspelbare einde, wat vaak een probleem is bij Spillane-verhalen <0xE2><0x80><0x93> het is bijna altijd 'the dame that dunnit'. Mijn favoriete Hammer-film is de eerste versie van 'I, The Jury' Deze film is niet helemaal zo goed, maar is een nuttige en zeer onderhoudende film.

text_en: This film has been on my 'must see' list for years and I finally got to see it recently. It is probably one of the better low budget detective yarns of the late 50s and is improved by having a producer (Victor Saville) very familiar with his material having produced two earlier Spillane/Hammer films. Robert Bray is excellent as an unshaven worn out Mike Hammer and is well supported by the rest of the cast. The script and location photography are good and the music suitably sleazy and atmospheric. What lets it down is the predictable ending, often a problem with Spillane stories - it's nearly always 'the dame that dunnit'. My favourite Hammer film is the first version of 'I, The Jury' which benefits from some superb noir imagery. This film isn't quite that good but is a serviceable and very entertaining movie.


text: De typische Mike Hammer (Robert Bray), afgetobd, dreigend, maar in wezen een fatsoenlijke vent in een smerige wereld die bevolkt wordt door meedogenloze moordenaars, raakt betrokken bij de moord op een jonge actrice die hij de avond tevoren in een eenzaam restaurant in het centrum had ontmoet en die hij had geholpen met de busreis terug naar haar geboortestreek Nebraska. Haar dood had te maken met een sieraad dat ze bij zich had, een deel van een verzameling gestolen oorlogsjuwelen. Gedwongen om de moord tot op de bodem uit te zoeken, niet vanwege het geld, maar vanwege zijn connectie met het meisje, ontrafelt hij het mysterie op de typische Hammermanier van afpersing en afranselingen. Het is een heel andere versie van het boek, hoewel het zijn eigen charmes heeft, vooral door de LA-instelling en Brays weergave, vermoeid en ongeschoren, maar met de vastberadenheid van een pitbull.

text_en: The quintessential Mike Hammer (Robert Bray), haggard, menacing, but essentially a decent guy in a dirty world inhabited by ruthless killers, gets involved in the murder of a young aspiring actress, who only the night before he had met at a lonely downtown diner, and had helped out with bus fare back to her native Nebraska. Her death was related to a piece of jewelry she was carrying, part of a cache of stolen war time jewels. Forced to get to the bottom of the murder, not for money but because of his connection to the girl, he unravels the mystery in the typical Hammer fashion of payoffs and beatings. Released two years after Aldrich's Kiss Me Deadly, MGiQ is the poorer man's version, though it has its own charms, mostly in the way of the LA settings and Bray's portrayal, tired and unshaven, but with the determination of a pit bull.


text:
Iets beters had je niet kunnen verwachten van Mike Hammer met Robert Bray in de hoofdrol als de keiharde privédetective die betrokken raakt bij een reeks moorden en een jacht op de Venacci Jewel-collectie die een miljoen dollar waard is. En dat allemaal omdat hij de tijd en de moeite heeft genomen om een jong meisje uit Nebraska, Jan Chaney, uit Nebraska, te helpen haar problemen op te lossen, waarna Mike haar een briefje van twintig heeft gegeven en ze naar huis is gegaan, naar haar moeder en de jongen die ze heeft achtergelaten.
Pas als Red dood wordt gevonden, als gevolg van een verdacht verkeersongeluk, met zijn naam en adres op haar lichaam, komt Hammer in actie om erachter te komen wie er verantwoordelijk is voor Reds dood. Het is op het moment dat Hammer ontdekt dat de gebruikelijke ring, met een V erop, die Red aan haar vinger had, verdwenen is, dat hij zijn vriendin Vrijdag, of zijn secretaresse Velda, Pamela Duncan, het voor hem laat uitzoeken.
Toen hij op een tien jaar oude omslag van Time Magazine ontdekte dat de ring bij de lang verloren gegane collectie Venacci-sieraden hoorde, werd het duidelijk dat dat de reden was voor de moord op Red. Hammer spoort twee personen op die hem kunnen helpen de zaak op te lossen van de vermoorde roodharige die toevallig met hem samenwerkte in de nachtclub de 'Blue Bell'. Zoals verwacht werden de twee personen die Hammer in contact bracht met danseres Maria Garcia, Genie Coree en de handige, zwijgende conciërge Jane, Terrance De Morney, vermoord voor ze Hammer konden helpen Reds moordenaar of moordenaars te vinden.
De enige aanwijzing die Hammer met de hulp van zijn secretaresse Velda vond, was wat hem ertoe zou brengen uit te zoeken waarom en wie er niet alleen achter de moord op Red zat, maar ook achter de moord op Jane en Marie. Het had te maken met een huurappartement dat bewoond werd door Col. Holloway, Donald Randolph, vlak nadat hij na de Tweede Wereldoorlog uit het leger ontslagen was. Holloway, een officier van de Amerikaanse inlichtingendienst, die in feite de kostbare collectie Venacci-juwelen had gestolen toen hij in 1945 in Duitsland diende! Holloway had tien jaar achter de tralies gezeten en zou spoedig uit de gevangenis worden vrijgelaten, en Hammer wist zeker dat de Venacci-juwelen ergens verborgen waren in het appartement dat Holloway had gehuurd, terwijl de juwelen nooit waren gevonden. Wat Hammer toen niet wist, was dat niet alleen Holloway geïnteresseerd was in het vinden van de lang verloren, of verborgen, Venacci-juwelen, maar ook een bende moordzuchtige juwelendieven onder leiding van Fransman LaRoche, Peter Mamakos, ernaar op zoek was!
Een beetje onder het gemiddelde, vergeleken met de vorige Mike Hammer-film 'Kiss Me Deadly'.' 'My Gun is Quick' wordt gered door de interpretatie van acteur Robert Bray van de meedogenloze en gewetenloze Mike Hammer die door Ralph Meeker in voornoemde film wordt gespeeld. In die film heeft Bray's Hammer, in de film 'My Gun is Quick', een hart van goud en wordt er strikt volgens de regels gespeeld. Afgezien van het feit dat hij net zo overtuigend, zo niet overtuigender, was als Meeker, liet hij zien hoe wreed en meedogenloos Mike Hammer kan zijn als hij niet alleen informatie wil vergaren, maar ook met de slechteriken wil afrekenen.
Dit maakte Hammer in feite niet alleen tot een slechterik, maar ook tot alles wat voor resultaat kon zorgen en maakte dat je hem voor één keer aardig vond. In plaats van hem, net als Ralph Meeker, tot de beste van een slecht stel te maken vergeleken met degenen tegen wie hij vocht, komt Mike Hammer over als in bijna alle films waarin hij wordt geportretteerd.

text_en:
(Some Spoilers) Somewhat better then you would have expected Mike Hammer flick with Robert Bray in the leading role as the tough as nails private eye who gets involved in a slew of murders as well as a hunt for the missing one million dollars Venacci Jewel collection. All this because he took the time and effort to help a young girl named Red, Jan Chaney, from Nebraska get herself straightened out and go, with Mike handing her a twenty, back home to mama and the boy she left behind.

It's when Red is found dead, in a suspicious hit and run accident, with his name and address on her that Hammer goes into action in finding who's responsible for Red's untimely death; that he rightfully feels was a murder not an accident. It's when Hammer finds that this usual ring, with a V craved on it, that Red had on her was missing that he had his girl Friday, or secretary, Velda, Pamela Duncan, check it out for him.

Finding out, from an 10 year old Time Magazine cover, the ring belonged to the long lost Venacci jewelry collection it became obvious that was the reason for Red's murder. Hammer traces down two persons who can help him break the case of the murdered redhead who happened to work with her at the nightclub the "Blue Bell". As expected the two persons whom Hammer got in contact with dancer Maria Garcia, Genie Coree, and the deft mute janitor Jane, Terrance De Morney, ended up being murdered before they can help Hammer in finding Red's killer or killers.

The one clue that Hammer, with the help of his secretary Velda, came up with was what would lead him to find why and who was behind not only Red's but Jane and Marie's murders as well. It had to do with a rented apartment that was occupied by Col. Holloway, Donald Randolph, just after he was discharged from the military after the end of WWII. It was Col.Holloway, a US intelligence officer, who in fact stole the valuable Venacci Jewelry collection while he was serving with the US Army in Germany back in 1945! Having spent ten years behind bars Holloway was soon to be released from jail and it was certain to Hammer, with the jewels never being found, that the Venacci Jewels were somewhere hidden in that apartment that Holloway rented. What Hammer didn't know at the time is that not only Holloway was interested in finding the long lost, or hidden, Venacci Jewels but a gang of murderous jewels thieves lead by Frenchman LaRoche, Peter Mamakos, were also looking for them!

A bit below average, compared to the previous Mike Hammer movie "Kiss Me Deadly", "My Gun is Quick" is rescued by actor Robert Bray's interpretation of the ruthless and unprincipled Mike Hammer portrayed by Ralph Meeker in the aforementioned film. In that Bray's Hammer, in the film "My Gun is Quick", has a heart of gold and played strictly by the rules. That besides him being as convincing, if not more so, as Meeker was in showing how brutal and ruthless Mike Hammer can be when he wanted to get information as well as slug it out with the bad guys.

This in fact took away Hammer's both bad guy and anything to get results image and made you for once like him. Instead of making him, like Ralph Meeker, the best of a bad lot compared to those he fought which Mike Hammer comes across as in almost all of the films he's portrayed in.


text: Ik ben dol op deze versie van The Legend of Sleepy Hollow. Jeff Goldblum is de beste Ichabod Crane die ik ooit heb gezien. Helaas heb ik hem misschien om de andere Halloween gezien, op verschillende lokale zenders die niet adverteren met hun programma's in de tv-gids. En helaas wordt de film slecht, dus elk jaar wordt hij een beetje waziger. Maar hij voelt niet aan als Halloween tot je Goldblums gestotter ziet en zijn op en neer wippende adamsappel en de prachtige romance die in deze versie wordt benadrukt. Ik duim dat hij wordt geremasterd en op dvd wordt uitgebracht. Ben ik gek? Ja, maar ik mag hopen.

text_en: I love this version of The Legend of Sleepy Hollow. Jeff Goldblum is the best Ichabod Crane I have ever seen. Unfortunately, I have only seen it maybe every other Halloween, shown on various local stations that don't advertise their lineups in the TV guide. Also unfortunately, the film is aging poorly so every year it gets a little fuzzier. But it doesn't feel like Halloween until you see Goldblum's stammering and Adam's apple bobbing and the lovely romance emphasized in this version. I'm crossing my fingers that it will be remastered and put on DVD. Am I crazy? Yes, but I can hope.


text: Jeff Goldblum is gewoon een uitmuntende acteur. Hij heeft het talent om het publiek mee te slepen in de rol die hij op dat moment speelt, en dat is een zeldzaamheid! Deze zet is een prachtig voorbeeld van het Hoofdloze Paardenverhaal. Ik wist niet eens dat er video-opnamen van de film waren. Hopelijk zal de studio/productiemaatschappij beseffen dat er een dvd van deze film nodig is. Gezien alle dvd's die er op dat moment zijn, zou deze dvd een stap in de goede richting zijn van kwaliteitshuis entertainment. Bovendien is het niet zomaar een seizoensgebonden film. Het verhaal was heel interessant en creatief. Beslist het hele jaar door de moeite waard om te bekijken. Zie het, het is geweldig!

text_en: Jeff Goldblum is simply a supreme actor. He has the talent of drawing the audience into the role he is playing at the time and that is a rare thing indeed! This move is a wonderful example of the Headless Horseman story. I wasn't even aware there were VCR copies of the movie. Hopefully the studio/production company will become aware of the need for a DVD of this movie. Considering all the DVDs out there at this time, this DVD would be a step in the right direction of quality home entertainment. Plus, it is not just a seasonal type of movie. The story was very interesting and creative. Definitely worthy of year-round appraisal. See it, it's great!


text: Deze versie met Jeff Goldblum is vrij goed. Het is zo'n film waarin tot het eind niets spectaculairs gebeurt, maar het eind de moeite waard is om op te wachten! Sommige scènes lijken erg op de tekenfilm. Goldblum was de perfecte keuze om Ichabod Crane te spelen, want hij is lang en mager! Meer wil ik er niet over zeggen, maar als je het verhaal van de Legende van Sleepy Hollow en de nieuwe film leuk vindt en in staat bent om dit uit te zoeken, doe dat dan, want het is een heel zeldzame film en hij is een goede kijkdoos voor de fan van mysterie en horror!

text_en: This version with Jeff Goldblum is pretty good.It is one of them films where nothing spectacular happens until the end but the end is worth waiting for!Some of the scenes are very similar like the cartoon.Goldblum was the perfect choice to play Ichabod Crane as he is tall and thin!That's all I'll say but if you like The Legend of Sleepy Hollow story and the new film and are able to check this out do so because it is a very rare film and it is a good watch for the mystery and horror fan!


text: Deze versie van Legend of Sleepy Hollow heeft alle ingrediënten van een klassieker. De sfeer wordt in het begin gecreëerd door muziek en een geweldige openingsscène... Ik zorg ervoor dat ik in de herfst tussen Halloween en Thanksgiving kijk... Ik denk dat je in de jaren tachtig moet zijn opgegroeid om het gevoel van deze specifieke versie echt te kunnen waarderen... Great Family Film en staat of valt met het vermogen en het zelfvertrouwen van goed acteerwerk... zelfs in de eigenzinnige monoloog... Deze film krijgt enthousiaste recensies van minstens 20 of 30 van mijn familie en vrienden. Ik raad iedereen die deze recensie leest aan om een kopie van de VHS-versie met het originele omslag te kopen... Ik weet niet waarom ze nog geen dvd-uitgave hebben gemaakt... Het is hoe dan ook de moeite van het bekijken waard.

text_en: This version of Legend of Sleepy Hollow has all the ingredients of a classic. The mood is set in the beginning through music and a great opening scene...I make it a point to watch in the autumn between Halloween and Thanksgiving...I guess you need to have grown up in the 80's to really appreciate the feel of this particular version...Great Family Film and stands on the ability and confidence of fine acting...even in the quirky monologue...This film is getting rave reviews from at least 20 or 30 of my family and friends. I suggest anyone reading this review to go and get yourself a copy on the VHS format with the original cover...I don't know why they didn't print any DVD version yet...it is worth a view either way.


text: De tv-versie van Washington Irvings klassieke Amerikaanse verhaal wijkt in veel opzichten af van het boek, maar dit is een geweldige film. Jeff Goldblum is geweldig als Ichabod Crane, met zijn lange, magere gestalte die de hele film lang tekeergaat (hoewel hij om de een of andere reden voortdurend zijn lippen aflikt). Fritz VanderHoff, zijn beschermheer en introductie tot de bovennatuurlijke kant van Sleepy Hollow, is een verbluffende komische vertolking en krijgt echt de historische kant van zijn klusjesmanfiguur. Paul Sand is ook vrij goed als Fred Dutcher, de sidekick van Dick Butkus. Ik ben opgegroeid met deze film en vind hem nog steeds geweldig, van de historische kleding en locaties tot de close-ups van Palmer in de schuur. Elke keer dat ik ernaar kijk, krijg ik iets nieuws. De beeldkwaliteit is niet goed, want het is een reproductie van een tv-film uit 1980, dus het zit te springen om een dvd-uitgave. Dit is echt een Amerikaanse klassieker en Jeff Goldblum zou een verzoek moeten indienen voor een heruitgave op televisie, zo niet een theateruitgave.

text_en: The TV movie version of Washington Irving's classic American story diverges from the book in many ways, however this is a great movie. Jeff Goldblum is great as Ichabod Crane, with his tall, skinny frame storking throughout the movie (although for some reason he's constantly licking his lips). Fritz VanderHoff, his patron and introduction to Sleepy Hollow's supernatural side, is amazing comic relief and really gets into the historic side of his handyman character. Paul Sand is also quite good as Fred Dutcher, Dick Butkus' sidekick. I grew up with this movie and still love it, from the period clothing and locations to the close ups of Palmer in the barn. Every time that I watch it I come away with something new. The picture quality is lacking, as it is a reproduction of a 1980 TV movie, so its just itching for a DVD release. This is truly an American classic and Jeff Goldblum; et.al. should be petitioning for it's re-release on television, if not a theatrical release.


text: Sinds ik dit vele jaren geleden op tv heb gezien, is het mijn favoriete Sleepy Hollow. Ik heb 3 andere Sleepy Hollows gezien, waaronder de meest recente met Johnny Depp, en ik geef nog steeds de voorkeur aan deze. Een van de elementen waar ik het meest van hou, is de authenticiteit ervan. Ik denk dat het helemaal klopt met het oorspronkelijke verhaal dat iedereen kent, en veel van de acteurs en actrices zijn perfect geschikt voor hun personage. Jeff Goldblum is uitstekend als Ichabod Crane; behalve dat hij lang en slungelig is, heeft hij een verbazingwekkend talent voor het spelen van eigenzinnige personages. Ik heb nog nooit iemand een betere voorstelling zien geven. Dick Butkus is ook geweldig als de grofgebekte, ongevoelige Brom Bones. Dit is een film die ik elk jaar met Halloween zou willen zien; ik denk dat het een traditie zou kunnen worden, net als The Grinch met Kerstmis. Als je hem in een videotheek tegenkomt, is hij beslist de moeite waard.

text_en: Ever since I saw this on tv many years ago, it has been my favorite Sleepy Hollow. I've seen 3 other Sleepy Hollows, including the most recent one with Johnny Depp, and I still prefer this one. One of the elements I love most is its authenticity. I think it is very true to the original story that everyone knows, and so many of the actors and actresses are perfectly suited for their characters. Jeff Goldblum is excellent as Ichabod Crane; besides his tall and gangly appearance, he has an amazing ability for playing quirky characters. I have yet to see someone do a better performance. Dick Butkus gives a great supporting performance as the coarse, insensitive Brom Bones as well. This is a movie that I wish would be shown every year at Halloween; I think it could become a tradition just like The Grinch at Christmas. If you come across it in a video store, it's definitely worth seeing.


text: Ik ben een Sleepy Hollow-fan sinds ik als kind de geanimeerde Disneyklassieker heb gezien, en ik denk dat ik sinds de jaren vijftig zo'n beetje alle versies van de tv, films en tekenfilms heb gezien. In veel opzichten is de Disneyversie nog steeds mijn favoriet. Ik was dol op de Tim Burton-film met Johnny Depp, maar er klopte iets niet. In een wereld waarin bijbelse namen doodgewoon waren, is 'Ichabod Crane' een bijzonder onflatteuze naam, die 'de glorie is heengegaan' betekent <0xE2><0x80><0x93> maar Ichabod Crane, oorspronkelijk NIET de aardigste man, is in de loop der jaren een held geworden. Depps Ichabod was te knap en te dapper, en in 1799 was er nog geen politie in New York, laat staan forensisch specialisten. En dus blijft Jeff Goldblum waarschijnlijk de beste Ichabod Crane aller tijden. Hij heeft net zo'n blik als Disney, maar hij heeft een veel aangenamere manier van doen, Burtons film, is spookachtig en mysterieus en goed gedaan. Het subplot met een bruut van een Brom Bones (was dat niet Bram die zo'n lekker ding was?) en een vriendin (NIET RANA) is niet zo geweldig <0xE2><0x80><0x93> maar de film zelf is heel plezierig en schijnt een flinke aanhang te hebben. Een goed Halloweenverhaal voor alle leeftijden.

text_en: I've been a Sleepy Hollow affectionado ever since i saw the animated Disney classic as a kid, and I suppose I've seen pretty much every version from TV, movies, and cartoons since the 1950's. In many ways, the Disney one is still my favorite. I loved the Tim Burton film with Johnny Depp, but something about it wasn't right. In a world where Biblical names were commonplace, "Ichabod" is a most unflattering name, meaning "the glory has departed" - but Ichabod Crane, originally NOT the nicest of men, has become a hero over the years. Depp's Ichabod was too handsome and brave, and there were no NYC police in 1799, let alone forensics specialists. And so Jeff Goldblum remains probably the best-cast Ichabod Crane of all time. He has a look similar to the Disney one, but he has a much more pleasant manner, Burton's film, is ghostly and mysterious and well done. The subplot with a brutish Brom Bones (wasn't Bram the hunky one?) and a girl friend (NOT Katrina)ain't that great - but the overall film is very enjoyable, and seems to have quite a fan following. A good Halloween tale for all ages.


text: Ik ben dol op deze film sinds hij in 1980 voor het eerst werd uitgezonden. Eigenlijk heb ik die avond alleen de afsluiting gezien omdat ik nog laat aan het goochelen of zo was. Geweldige cast, vooral Jeff Goldblum en Dick Butkus. Voor een groot deel ga je zo op in de personages dat je de echte onthoofde ruiter bijna vergeet. Deze film heeft gewoon iets nostalgisch. De kleding, de blokhutten, de kleine gemeenschap, de goede manieren, de spookverhalen, de gastvrijheid, de muziek, de locatie... zo veel om van te genieten! Het verhaal is een beetje aangepast aan het origineel maar dat geeft niet, het werkt nog steeds heel goed. Ik denk dat veel ervan is opgenomen in een studio die het een realistischer gevoel gaf. Gewoon een prachtige film van het begin tot het opwindende einde.<br />Ja, een dvd-uitgave zou heel fijn zijn.

text_en:
I've loved this movie since its first airing back in 1980. Actually I only caught the ending that night because of being out late trick or treating..lol. Great cast, especially Jeff Goldblum and Dick Butkus. For a lot of the movie you get so wrapped up in the characters that you almost forget about the real headless horseman. There's just something very nostalgic about this film. The clothing, the log cabins, the small community, the nice manners, the ghost tales, the hospitality, the music, the location..so much to enjoy! The story is a little modified from the original but that's okay, it still works very well. I don't think much of it was filmed in a studio which gave it that more realistic feel. Just a wonderful film from beginning to exciting end.

Yes a DVD release would be very nice.


text: Ik vond dit geweldig! Icabob Crane is hier en Brom Bones (Dick Butkus) is kwaad omdat Katrina Van Tassel, zijn'meisje', een grote belangstelling voor Crane aan de dag legt. Als er klopgeesten verschijnen, gelooft Crane nog steeds niet, tot er op een noodlottige avond... Mijn enige probleem is dat het niet waar blijft voor het boek van Irving.

text_en: I loved this one! Icabob Crane is here and Brom Bones (Dick Butkus) is angered that Katrina Van Tassel, his "girl" is taking a fond interest in Crane. When poltergeists appear, Crane still doesn't believe until one fateful night... My only problem with this is that it does not remain trueful to the book by Irving.


text:
Oké, ik ben zo gefascineerd door de 'Sleepy Hollow'-films, maar deze is de slechtste. Het acteerwerk is verschrikkelijk, de camerabeelden zijn nog erger, maar deze film heeft een plekje in mijn hart, dus ik gaf hem een 7. Het was een prima film, Jeff Goldblum was geen goede Ichabod, maar Butkus was geweldig. Hij draait hier in Chicago altijd op de woensdag voor Halloween van vier uur's ochtends tot zes uur's avonds. Ik heb hem nu, hij is een tijdje op video uitgebracht.
Al met al is dit een gemiddelde tv-film, en zou hij beter zijn als een 'Klein Huisje op de Boulevard de Paris'-special. Als je de kans krijgt, moet je dit zien.

text_en:
Okay, I am so fascinated with the "Sleepy Hollow" movies, but this one is the most inadequate one. The acting is horrible, the camera shots are worse, but this movie does hold a place in my heart, so I gave it a 7. It was an okay movie, Jeff Goldblum was not a good Ichabod though, but Butkus rocked. It always comes on here in Chicago the Wednesday before Halloween from 4 in the morning to 6. I have it now, it was released on video for some time.

All in all, this is an average TV movie, and WOULD BE BETTER AS A "LITTLE HOUSE ON THE PRARIE" HALLOWEEN SPECIAL. If you get a chance, check this out.


text:
Voor de producenten van 'Boudica'
Mijn hele leven heb ik een bijzondere belangstelling gehad voor de oude Keltische cultuur en levensstijl en een bijzondere fascinatie voor het eerste-eeuwse Groot-Brittannië. Daarom heb ik in de loop der jaren heel veel onderzoek gedaan en alles gelezen en gezien wat ik over het onderwerp kon vinden.
'Boudica' was waarschijnlijk de slechtste historische film die ooit is gemaakt en zou gemakkelijk in het Guinness Book of Records kunnen komen voor de meest historische onnauwkeurigheden, zowel in aantal als in verscheidenheid, die ooit op een scherm te zien zijn geweest. Afgezien van de zwaarden (waar waren de schilden?), de strijdwagens en sommige kapsels van de vrouwen was er absoluut niets goed. Het had geen komedie moeten zijn, maar in deze film zitten een paar buitengewoon hilarische scènes.
Vrouwelijke leiders waren heel gewoon in de Keltische samenleving. Boudica was waarschijnlijk sowieso de koningin van haar stam, maar de Romeinen accepteerden alleen een man in die positie en maakten Boudica's echtgenoot (die veel ouder was dan zij en van ouderdom stierf, niet door hoofdpijn!) tot vazalkoning. Er waren een aantal krijgsvrouwen in de eerste eeuw in Brittannië, hoewel Boudica de enige was die in de geschiedenis werd genoemd. Tacitus schrijft dat 'de grootste vernedering van het verliezen van de strijd met Boudica was dat je werd verslagen door een vrouw!' Hoewel Tacitus aan de andere kant staat, beschrijft hij de Britse stammen en sommige van hun gewoonten en kleding vrij gedetailleerd. De producenten van de film hebben daar kennelijk niets van gelezen, anders zouden de acteurs en actrices op zijn minst kostuums en kapsels hebben gedragen die meer bij de tijd pasten. Vrouwen droegen altijd jurken, zelfs op het slagveld! De minder belangrijke krijgers droegen heel weinig, terwijl de aristocratie zich voor de gelegenheid opdofte met veel (voornamelijk gouden) sieraden en kleurige kleren. De vrouwen droegen een tweedelige jurk: een breed hemd van linnen of wol dat in het midden bijeen werd gehouden door een elboogriem, en een wijde rok. Als ze gingen paardrijden, werd de rok tussen de benen door getrokken, zodat die nog steeds de knieën bedekte. In de winter droegen ze een wollen of bontmantel en wollen beenwarmers. De mannen droegen soortgelijke hemden en mantels en een kniebroek die bovenaan breed was. In de film droegen ze een 20e-eeuwse joggingbroek en een soort holenmensenbont dat deed denken aan de 'Spijkerbroeken'.
De 20e-eeuwse kapsels van de mannen, zou ik denken, zouden misplaatst hebben geleken, zelfs voor iemand die nooit iets over de 1e eeuw heeft gelezen. Bijna allemaal hadden ze hun haar te kort en waar waren hun snorren? In plaats daarvan hebben sommige Romeinen hier (heel moderne) baarden, die ze in die tijd niet zouden hebben gehad. De meeste Keltische mannen, vooral die met een hoge positie in de maatschappij, hadden een snor en lange manen. Net als sommige indianenstammen waren de Britten in de eerste eeuw trots op hun lange, dikke haar. Kaalheid werd door de goden als een vloek gezien, dus in geen miljoen jaar zou er een kale priester zijn geweest, en nooit zou een druïde of een priester van welke soort dan ook zulke vodden hebben gedragen! De Romeinse vrouwen zijn tot in de puntjes gekleed, hoewel smakeloos en als een pantoffelheld. De Keltische vrouwen, en mannen, zouden met zorg zijn gekleed.
'Oké, we weten niet hoe Boudica heet.' '... de dochters van Arthur, hoewel ze niet uit Arthurs legenden of zelfs uit die van Wagner zouden zijn voortgekomen. Ze hadden een paar oude Welshe legenden kunnen lezen en daar een paar eenvoudige namen uit kunnen pikken.
'
Een Keltische koning die niet ten strijde wilde trekken, zou zijn afgezet, mogelijk door zijn volk vermoord wegens lafheid. Er waren geen gepensioneerde krijgers meer dan kale priesters in lompen.
'
Claudius is hilarisch. Deze scènes deden me denken aan een kruising tussen _I Claudius_ en de _Carry-on_ -films.
'Terrorisme'? 'Vredesproces'? President Bush was hier <0xE2><0x80><0x93> had iemand hem herkend?
De Keltische begrafenisriten varieerden afhankelijk van de stam. Maar ze verbrandden nooit hun doden. In feite deden ze heel veel moeite om zowel de doden als de levenden uit de vlammen te redden, wanneer een van hun verblijfplaatsen door een vijand in brand werd gestoken. Elke krijger van rang, vooral een koning, zou begraven zijn met zijn zwaard, sieraden, voedsel, soms andere wapens of zelfs een strijdwagen. Hun graven lagen meestal in een bos en waren niet aan de buitenkant gemarkeerd. Ik zal hier niet al te diep op ingaan, ik weet niet eens zeker of je dit nog wel leest. Dood door vuur was de ultieme straf (die alleen aan de ergste misdadigers werd gegeven), aangezien men algemeen geloofde dat het zowel de ziel als het lichaam zou vernietigen en zou voorkomen dat de persoon herboren werd. Ik denk dat er hier een vermenging is geweest met een Vikingbegrafenis door naar de vlammen en het water te kijken.
'Empire under new management!' weer zo'n 20e-21e-eeuwse frase. 'Lees mijn lippen!'
De Keltische aristocratie woonde niet in dorpen, maar in stadjes in de heuvels. Ze hielden hun huizen en zichzelf schoon, hun haar, lichamen en kleren werden regelmatig gewassen. Er zou geen leger van de groten ongewassen zijn geweest, in elk geval niet voor de slag. De Kelten hadden zelfs de zeep uitgevonden.
De Grieken bezochten Brittannië vóór de Romeinen, niet om er binnen te vallen, maar om er handel te drijven, en er zijn enkele beschrijvingen van hun gewoonten, uiterlijk en muziek. Muziek was opvallend en melodieus. Zingen, instrumenten bespelen en dansen was een manier om grote emoties uit te drukken. Ze hadden harpen, maar niet de harpen die we tegenwoordig kennen, een verscheidenheid aan fluiten, fluiten en trommels. We kennen hun wijsjes niet, hoewel sommige misschien lijken op vroege middeleeuwse of midden-oosterse muziek in plaats van de pseudo-new-age pseudo-inheems-Amerikaanse klaagzangen die in de film worden gebruikt.

De 'Excalibur'-magie werkt hier niet, waardoor de hele zaak alleen maar belachelijker wordt.
We weten niet precies wat voor soort muziek ze in de eerste eeuw hadden, maar we weten wel dat muziek, poëzie en verhalen vertellen een belangrijk onderdeel van de Keltische cultuur waren. Zingen, dansen en instrumenten bespelen drukten hun grote emoties uit. Ze hadden harpen, zij het niet de harpen die we tegenwoordig kennen, een verscheidenheid aan doedelzakken, fluiten en trommels. Misschien waren er vergelijkbare melodieën uit het Midden-Oosten of het begin van de middeleeuwen, of ze zouden in elk geval hebben gepast in een echte historische film, in plaats van een of ander bizar new-age-achtig pseudo-inheems-Amerikaans gejammer. Ik geloof dat ik ook een keer een didgeridoo heb gehoord, maar tegen die tijd kon niets me meer choqueren of verbazen.
'Wat is hier in godsnaam aan de hand?' zei Nero. Wat is een Klassieke Slag? Toen had iemand het over Anglesey! Het eiland heette Ynis Mon, tegenwoordig nog steeds zo in Wales. De Romeinen namen altijd een plaatselijke naam en latiniseerden die, en noemden het daarom Mona. De Angles bezetten het eiland vijf eeuwen later en noemden het Anglesey! De producenten hoefden hier niet eens over te lezen, maar hadden elke Welshman de juiste naam kunnen vragen.
De Romeinen dronken uit metalen kroezen en aardewerken bekers, niet uit glazen, voor zover ik weet. Nou ja, zeker niet uit art-decoglazen.
Ik denk dat de Britten ook geen kool verbouwden, misschien champignons, ik weet het niet. Hun dieet bestond voornamelijk uit vlees, kaas, brood, cakes, appels en bessen, misschien werden sommige blaadjes gebruikt als groentegarnering. Kruiden werden gebruikt in de geneeskunde in plaats van bij het koken.
Nou, ik moest dit gewoon kwijt, ook al leest niemand het.
Eerlijk waar.
Kersty Evans.

text_en:
To the Producers of "Boudica"

All my life I have had a special interest in ancient Celtic culture and lifestyle and a particular fascination for 1st century Britain. Therefore i have done a great lot of research over the years and read and watch anything I can find on the subject.

"Boudica" was probably the worst historical film ever made and could easily enter the Guinness Book of Records for the most historical inaccuracies, both in number and variety, ever seen on a screen. Apart from the swords (where were the shields?), chariots and some of the women's hairstyles there was absolutely nothing right. i know it wasn't meant to be a comedy, but there are some utterly hilarious lines in this film.

Female leaders were very common in ancient Celtic society. Boudica was probably the ruling queen of her tribe anyway, but the Romans only accepted a man in that position and made Boudica's husband (who was much older than her and died of old age, not headaches!) the client king. There were a number of warrior women in 1st century Britain, though Boudica was the only one mentioned in history. Tacitus writes that to the Romans "the worst humiliation of losing the battle with Boudica, was being defeated by a woman!"

Tacitus, although on the other side, describes the British tribes and some of their customs and clothes in some detail. The producers of the film obviously haven't read any of that, or the actors and actresses would at least have worn costumes and hairstyles more appropriate for the period. Women always wore dresses, even in battle! The minor warriors wore very little, while the aristocracy dressed up to impress for the occasion with lots of (mainly gold) jewellery and colourful clothes. The women wore two piece dresses - a wide shirt of linen or wool held together in the middle by an elborate belt, and a full skirt. When horse riding, the skirt was pulled through between the legs, still covering the knees. Cloaks made of wool or fur were worn in the winter, and woollen leggings resembling leg warmers. The men wore similar shirts and cloaks, and breeches which were wide at the top. In the film they wore 20th century jogging bottoms and some sort of cavemen's furs reminding of the "Flintstones".

The men's 20th century hairstyles, I would think, would have looked out of place, even to anyone who never read anything about the 1st century. Almost all of them had their hair too short and where were their moustaches? Here, instead, some of the Romans have (very modern) beards, they would not have had in that period. Most Celtic men, especially those of any standing in society, had moustaches and a long mane of hair. Similar to some Native American tribes, 1st century Britons took pride in their long thick hair. Baldness was seen as a curse by the gods, so never in a million years would there have been a bald priest, and never would a druid or a priest of any sort have worn such rags! The Roman women are dressed up to the nines, although tacky and pantomine like. The Celtic women, and men, would have been dressed up elaborately.

Alright, we don't know the names of Boudica's daughters, though they wouldn't have come out of Arthurian legends or even Wagner. They could have read some ancient Welsh legends and picked some simple names from those.

A Celtic king who didn't want to go into battle would have been deposed, possibly murdered by his people for cowardice. There were no retired warriors anymore than bald priests in rags.

Claudius is hilarious. These scenes reminded me of a cross between "I Claudius" and the "Carry-on" films.

"Acts of Terrorism"? "Peace Process"? President Bush was here - did anyone recognise him?

Celtic funeral rites varied depending on the tribe. However, they never burned their dead. In fact, they went through a lot of trouble to rescue both the dead and the living from the flames, when any of their dwelling places was set on fire by an enemy. Any warrior of rank, especially a king, would have been buried with his sword, jewellery, food, sometimes other weapons or even a chariot. Their graves were usually in a wood and not marked on the outside. I won't go into too much detail here, not even sure you're still reading this. Death by fire was the ultimate punishment (only given to worst criminals), as there was a general belief that it would destroy the soul as well as the body and prevent the person from being reborn. I think there may have been a mix up with a Viking burial here, looking at the flames and water.

"Empire under new management!" another 20th/21st century phrase. "Read my lips!"

The Celtic aristocracy did not live in villages, but in hillside towns. They kept their homes and themselves clean, their hair, bodies and clothes washed regularly. There would not have been an army of the great unwashed, at least not before the battle. In fact, the Celts invented soap.

The Greeks visited Britain before the Romans, not to invade but just to trade, and there are some descriptions of their customs, looks and music. Music was distinctive and melodeous. Singing and playing instruments and dancing was a way of expressing high emotions. They had harps, though not those we know today, a variety of pipes, flutes and drums. We don't know their tunes, though some might have been similar to early medieval or middle eastern type music rather than new age pseudo Native American dirges used in the film.

The "Excalibur" type magic doesn't work here, only making the whole thing more ridiculous.

We are not sure what sort of music they had in the 1st century, but we know that music, poetry and storytelling was an important part of Celtic culture. Singing, dancing and playing instruments expressed their high emotions. They had harps, though not those we know today, a variety of pipes and flutes and drums. Middle Eastern or early medieval type tunes may have been similar, or at least would have fitted into a proper historical film, instead of some weird new age pseudo Native American wailings. I think I heard a didgeridoo once as well, but by then nothing could shock or surprise me anymore.

"What the hell is going on?" Nero said. What is a Classic battle? Then someone mentioned Anglesey! The island was called Ynis Mon, still known by that name in Wales today. The Romans always took a local name and latinised it, therefore called it Mona. The Angles occupied the island five centuries later and called it Anglesey! The producers wouldn't even need to read about this, but could have asked any Welsh person the right name.

The Romans drank from metal tankards and pottery cups, not glasses, as far as I know. Well, certainly not Art Deco glasses.

i don't think the Britons grew cabbages either, maybe mushrooms though I don't know. Their diet consisted mainly of meat, cheese, bread, cakes and apples and berries, maybe some leaves were used as vegetable garnish. Herbs were used in medicine rather than cooking.

Well, I just had to get this off my chest, even if no-one reads it.

Sincerely,

Kersty Evans


text:
Als dit in de Verenigde Staten een bioscoopvertoning krijgt, zal het een daverend succes worden. Een zeer teleurstellende film, met af en toe een goed begin, maar het ergste zijn de typische kenmerken van ITV-drama's die erin zijn geslopen. De neiging van iedereen achter de schermen om te proberen op te vallen tussen de massa door zijn eigen stukjes in te leveren. Als gevolg daarvan is wat een goede film had kunnen zijn zo goed als vernietigd.
Het begin en het einde waren ronduit neerbuigend en de scènes in Rome (die daar geheel leken te benadrukken dat Nero zo gek was als een deur) waren behoorlijk overbodig. Er waren echter een paar goede gevechtsscènes en een paar goede acteerprestaties. Al met al was het alleen maar slecht camerawerk, slechte regie, slecht script, zwakke pogingen om het publiek te choqueren en heel weinig echte authenticiteit.
Ik gaf dit een 4/10, maar als het niet om de onprofessionele start en afronding was gegaan, had ik een 6/10 kunnen geven, want er was genoeg redelijke inhoud om deze film leuk te maken, in elk geval voor iemand die niet keek.
Als je deze film op tv ziet en het is net als oude geschiedenis en legenden een horloge waard, maar wat je ook doet, je hoeft dit niet in een bioscoop te zien, want dit is nog lang niet iets anders dan een tv-film.

text_en:
If this is going to have a theatrical release in the US this is going to bomb big time. A very dissapointing film, with the occasional good momment, but the worst thing is the typical trates of ITV dramas that have crept in. The tendancy for everyone behind the scenes to try and stand out from the crowd by throwing in their own little bits. As a result what could have been a good film was pretty much destroyed.

The beginning and ending was just downright patronising and the scenes in Rome (which seemed there entirely to emphasise that Nero was as nutty as a fruit cake) were pretty redundant. There were however a few good battle scenes and some good acting. On the whole though it was just bad camera work, bad directing, poor script, feeble attempts to shock the audience and very little genuine authenticity.

I rated this at a 4/10 but had it not been for the unprofessional start and end it could have scrapped a 6/10 because there was enough reasonable content here to make this film enjoyable at least for a one off viewing.

If you see this film on TV and like ancient history and legends it's worth a watch, but whatever you do don't pay to see this in a movie theatre because this is a long way off being anything other then a TV movie.


text: Ik had geen hekel aan deze film, maar er zijn heel wat momenten geweest dat ik mijn gezicht vertrok bij de gebruikelijke dingen die me ergeren aan historische films. Ik zou het heerlijk vinden als iemand eens besloot de mogelijkheid te onderzoeken om een historische film te maken die werkelijk probeert een beeld te scheppen van wat er werkelijk gebeurd zou kunnen zijn! Is dat zo moeilijk? Zal het het verhaal zo vreselijk verknoeien dat het alleen maar echt lijkt? Ik wil dat de Romeinen Latijn spreken en de Kelten (zo mogelijk) in hun taal praten. Terwijl ze daar stonden te wachten tot ze zouden worden aangevallen (het laatste gevecht), zouden ze hun pila (speren) hebben geworpen en vervolgens hun zwaarden hebben getrokken en op de vijand hebben ingehakt. Als je daar defensief staat, werk je als bewapende infanterie met speren, niet als aanvals infanterie zoals de soldaten die in de film worden afgebeeld. Niemand hoeft al die details te weten, maar het is niet zo dat je de regisseur vraagt een berg te verplaatsen alleen om de (koeler) feitelijke tactiek te laten zien die we gezien zouden hebben als we naar het gevecht hadden gekeken... Zeker, niet veel mensen zullen zich druk maken over de extra nauwkeurigheid maar... wat hebben ze erbij te verliezen? Een paar extra nachten googelen naar oude verslagen van oorlogvoering in de roman? Wat Nero betreft, ik dacht dat de film liet zien dat hij zich te veel zorgen maakte over het incident, alsof het zijn leven vergde. Ik geloof niet dat het hem zoveel bezighield als ze beweren <0xE2><0x80><0x93> hij was zelfs helemaal in beslag genomen door de Kelten vóór de opstand! (Die in werkelijkheid jaren na Claudius' dood plaatsvond).

text_en: I didn't hate this movie but there were a lot of times where I grimaced at the usual things that annoy me about historical films. I would love it if for once someone decided to explore the possibility of making a historical movie that actually tries to recreate a picture of what really might have happened! Is this so difficult? Will it screw up the story so badly to just make it feel real? I want the Romans to talk Latin and the Celts (if possible) to talk in their language. (subtitled with English) That's how real it should be. Virtually no one should have white teeth either. And they should spend a bit more time researching the tactics! Romans didn't just stand there waiting to be attacked (the final battle) they would have thrown their pila (javelins) and then drawn swords and hacked into the enemy. Standing defensively works for spear armed infantry not for assault infantry like the soldiers pictured in the film. No one has to know all these details but it's not like one is asking the director to move a mountain just to show the (cooler) actual tactics that we would have seen had we been watching the battle... Sure not many people will care about the added accuracy but...what have they got to lose by it? A few extra nights on google searching for ancient accounts of roman warfare??? As for Nero I thought the film showed him to be too concerned about the incident, like it was consuming his life. I don't think it occupied his thoughts as much as they make out - he is even totally preoccupied with the Celts before the rebellion! (which actually occurred years after Claudius's death).


text: Nou ja, hij was voor de kabel gemaakt, dus ik zal de tv-achtige beelden niet bekritiseren. Evenmin zal ik kritiek leveren op het feit dat iedereen in de film Engels spreekt, hoewel een soort linguïstisch contrast tussen Romeinen en Boudica's stam wenselijk zou zijn geweest. Maar om te beginnen is dit technisch gezien heel slecht: de rekwisieten <0xE2><0x80><0x93> vooral die van de verwoeste Romeinse stad <0xE2><0x80><0x93> zijn duidelijk nep, en dat geldt ook voor de manier waarop de verkrachte en gemartelde Boudica en haar dochters zich naar huis slepen (het ziet eruit als iets uit een zombiefilm). Het acteerwerk is over het algemeen niet overtuigend, of misschien gewoon niet erg goed. Als Boudica de strijd aangaat met de vijand, lijkt ze meer op een enthousiaste huisvrouw op een Rod Stewart-concert dan op een bloeddorstige wreker. De plot leent zoveel elementen van 'Braveheart', 'Gladiator' en dergelijke dat het bijna een parodie lijkt op een historisch epos (het hoofdpersonage waarvan het gezin wordt aangevallen, de huilende baby, de incestueuze schurk, het triomfantelijke offer voor de vrijheid enzovoort, enzovoort). En bovendien wordt de openingssequentie met de rechtstreekse toespraken van het publiek en de anachronistische slotscène weggerukt uit Potters 'Orlando', alleen zonder dat dit thema in het hele script wordt verwerkt. Twee sterren omdat dit op sommige punten eigenlijk (onbedoeld) heel grappig is.

text_en: Well, it was made for cable, so I will not bash the TV-series-like visuals. Neither will I criticize that everyone in the movie speaks English, although some sort of lingual contrast between Romans and Boudica's tribe would have been desirable. But to begin with this is technically very bad: the props - especially those of the Roman city that is destroyed - are obviously fake, and so is this way that the raped and tortured Boudica and her daughters drag themselves home (it looks like something from a zombie movie). The acting is generally unconvincing or perhaps just not very well directed. When Boudica confronts the enemy in a battle she resembles an enthusiastic housewife at a Rod Stewart concert more than a bloodthirsty avenger. The plot lends so many elements from "Braveheart", "Gladiator" and the like that it almost looks like a parody on historic epics (the main character whose family is assaulted, the cry-baby incestuous villain, the triumphant sacrifice for freedom and so on, and so on). And on top of it the opening sequence with its direct address of the audience and the anachronistic final is ripped off from Potter's "Orlando", only without embedding this theme in the entire script. Two stars because this is actually (unintentionally) quite funny at points.


text:
Alex Kingston speelt een hoofdrol in het korrelige verhaal over de formidabele Iceni-koningin Boudica.
Toen hij de pijn niet langer kon verdragen om de vrouw van wie hij hield met een andere man te zien, vertrok Dervalloc over het water, weg van zijn hartstochtelijke koningin, ervan overtuigd dat ze tevreden was met haar koning en twee kinderen. Maar Boudica heeft heel wat om ongelukkig over te zijn. Als echtgenote van koning Prasutagus van de Iceni-stam ziet ze haar felle echtgenoot beschaamd staan voor de hebzuchtige aanval van Rome. Prasutagus sluit een verdrag dat de onafhankelijkheid van zijn stam behoudt, maar ten koste van hoge belastingen. Als hij op mysterieuze wijze overlijdt, wordt Boudica de leider van de Iceni, maar haar trouw aan haar is niet geheel en al eenzijdig. De ontaarde Romeinse kapitein Catus laat de bezielende koningin een kopie zien van het testament van haar echtgenoot, dat de helft van zijn koninkrijk aan het Romeinse rijk van de roman toewijst.
 Boudica is ervan overtuigd dat het testament een vervalsing is. Ze vecht om haar volk weg te halen van de slavernij die Rome is en probeert het machtige Romeinse rijk met tragische gevolgen te veroveren.

text_en:
Alex Kingston stars in the gritty dram about the formidable Iceni queen Boudica.

No longer being able to bear the pain of seeing the woman he loves with another man Dervalloc sets off across the waters away from his passionate Queen, convinced she is content with her King and two children But Boudica has a lot to be unhappy about. As wife to King Prasutagus of the Iceni tribe, she sees her fierce husband shamed before Rome's greedy onslaught. Prasutagus accepts a treaty that preserves his tribe's independence but at the cost of high taxes. When he dies mysteriously, Boudica becomes the Iceni leader but allegiance to her is not all one sided. Depraved Roman captain Catus shows the spirited queen a copy of her husbands will which leave half of his kingdom to the roman empire.

Convinced the will is a forgery Boudica battles to bring her people away from the slavery that is Rome and attempts to conquer the very powerful roman empire with tragic consequences.


text:
Ik heb er een hekel aan als feiten worden verweven tot een of andere overdreven fantasie/historische fictie die epos wordt genoemd. Dit is een van de ergste. Ik ben geobsedeerd door de Keltische cultuur en ik zoek er eindeloos naar. Ik heb er geen probleem mee om epos te creëren met een vleugje onrealisme. Het is fictie. Ik vind het leuk om er een eigen draai aan te geven. Maar ik heb er een hekel aan als mensen de geschiedenis nemen en de feiten volledig negeren om hun eigen 'idee' van realisme toe te voegen.
Boudicca is een van mijn helden. Maar in haar tijd was ze heel gewoon. De actrice speelde haar goed, maar het hele idee van Boudicca had moeten worden overgelaten aan echte, keiharde liefhebbers van de Keltische cultuur.
Op een dag, misschien, zal iemand het goed krijgen. De acteurs waren goed: het schrijven was té goed. Gekunsteld en fantasieloos.

text_en:
I hate fact twisted into some overdone fantasy/historical fiction called epics. This is one of the worst. I am obsessed with Celtic culture and I look it up endlessly. I have no problem in creating epics with a touch of unrealism. It's fiction. I like adding spin to it. But I absolutely hate it when people take history and completely ignore facts to add their own "idea" of realism.

Boudicca is one of my heroes. But she was usual for her time. The actress played her well, but the whole idea of Boudicca should have been left to true, hard-core lovers of Celtic culture.

One day,maybe, someone will get it right. The actors were fine: the writing was WAY overdone. Stilted and unimaginative.


text: Deze film vond ik inspirerend, want hij ging over een vrouw die het niet opgaf. Ze is een van mijn favoriete actrices, die in de Verenigde Staten op de spoedeisende hulp verschijnt. Het ging ook over een imperium dat over inheemse mensen ging, een gewoonte die tot op de dag van vandaag voortduurt. Er zitten veel zinnen in de film die je aan de huidige dagindelingen zouden kunnen doen denken. En luister goed naar Nero, doet hij je aan iemand denken? De acteurs zijn allemaal geweldig, ze haperen niet en missen geen enkel moment. Ja, het is een beetje gewelddadig, en als dat een zorg is, moet je kleine kinderen (onder de acht of tien) dit niet laten zien. Aangezien we zelden iets over de Kelten te weten komen, was ik blij dat ik een idee had van hoe ze zich kleedden en van hun gewoonten. Vrouwen hadden beslist gelijkheid, en dat zie je zelfs in deze moderne tijd nog maar zelden.

text_en: This movie was inspiring to me, as it was about a woman who would not give up. She is one of my favorite actresses, appearing on ER in the U.S. It was also about an empire which ran over indigenous people, a practice which continues into the present time. There are many lines in the movie which might just remind you of current day statements. And listen closely to Nero, does he remind you of anyone? The actors are all great in my opinion, they do not falter or miss a beat. Yes, it is a bit violent, and if that is a concern, you should not allow small children (under 8 or 10) to view this. Since we rarely see things about the Celts, I was happy to have an idea of how they dressed and some of their customs. Women definitely had equality, and that is rare to see even in these modern times.


text: Ik heb de commentaren op deze site bekeken, en het ziet ernaar uit dat bijna iedereen die een bericht heeft geplaatst Boudica heel goed kent en erg van streek is door de schijnbaar ontelbare onnauwkeurigheden. Daardoor vraag ik me af of iemand deze show heeft gezien die geen geschiedenisfreak was. Dus laat ik beginnen met te zeggen dat ik absoluut niets weet over het echte verhaal. Maar vanuit het gezichtspunt van iemand die geen afschuw heeft van onjuiste kostuums en kapsels, vond ik dit een uitstekende film met veel opvallende scènes. Bovendien heb ik, als iemand die niet naar ER kijkt, de uitstekende actrice Alex Kingston niet ingeroosterd voor welke rol dan ook die ze in de show speelt. Ik ken haar alleen van haar eersteklas optreden in Moll Flanders. Het is heel dom om bezwaar te maken tegen een optreden dat niet gebaseerd is op de kwaliteit van het optreden, maar op wat je gewend bent de actrice te zien doen.<br />Dit vond ik ongeveer net zo leuk als ik Braveheart vond (die ik goed vond, maar overschatte).

text_en:
I've been looking at the comments on this site, and it looks like almost everyone who posted is very familiar with Boudica and very upset by what are apparently myriad inaccuracies. It makes me wonder if anyone saw this show who wasn't a history freak. So let me begin by saying I know absolutely nothing whatsoever about the real story. But from the vantage point of someone who isn't horrified by incorrect costumes and hairstyles, I thought this was an excellent movie with many striking scenes. Also, as someone who doesn't watch ER I have not pigeonholed the excellent actress Alex Kingston into whatever character she plays in the show. I am only familiar with her from her first rate performance in Moll Flanders. It's very silly to object to a performance not based on the quality of the performance but on what you're used to seeing the actress in.

I liked this about as well as I liked Braveheart (which I thought was good but overrated).


text:
Er mankeerde niets aan de keuze van de acteurs, maar de geschiedenis zelf was onderbelicht. De verkrachting van Boudica's dochters was zo overdreven dat zelfs de redelijk gevoelige kijker er een trauma aan overhield. Alleen al de wetenschap dat de meisjes waren verkracht was genoeg. De producenten hoefden niet echt quasi-visueel te zijn op de openbare televisie. In feite zou het walgelijk worden genoemd.
Hoe dan ook, het gevecht was goed gedaan, maar het einde was te abrupt en liet de kijker achter met de vraag wat er na de strijd was gebeurd. Al met al duurde het programma ongeveer 90 minuten.
Ik was in het gunstigste geval teleurgesteld.

text_en:
Nothing wrong with the choice of actors, but the history itself was underutilized. The rape of Boudica's daughters were overemphasized to the point of trauma to even the moderately sensitive viewer. Just knowing that the girls were raped was enough. The producers didn't have to actually show quasigraphic on public television. Basically it would be called disgusting.

Anyway, the fighting was well done, but teh ending was too abrupt and left the viewer wanting to know what happened after the battle. All in all, the show was about 90 minutes.

I was at best disappointed.


text:
Ik onderzocht of dit een mogelijke film was die ik aan mijn Latijnse studenten kon laten zien over een sterke vrouwelijke held. Helaas bleek hij volkomen ongeschikt.
Verontrustend oorlogsgeweld, een scène van frontale mannelijke naaktheid, een zeer beeldende en langdurige groepsverkrachtingsscène met stoten en schreeuwen, en een onnodige seksscène tussen Boudica en haar minnaar na de strijd.
Ik kwam niet eens aan het gedeelte waarin Nero beeldende seksuele activiteiten met zijn moeder heeft.
Geen educatieve waarde, geen amusementswaarde.
Vermijd ten koste van alles studenten!
Zelfs minnaars van Alex Kingston zullen teleurgesteld zijn.

text_en:
I investigated this a possible movie to show to my Latin students about a strong female hero. Unfortunately, it proved completely unsuitable.

Disturbing battle violence, a scene of full frontal male nudity, a very graphic and prolonged gang rape scene with thrusting and screaming, and an unnecessary sex scene between Boudica and her lover after battle.

I didn't even get to the part where Nero has graphic sexual activity with his mother.

No educational value, no entertainment value.

Avoid for students at all costs!

Even lovers of Alex Kingston will be disappointed.


text:
Het acteerwerk was goed, het beeld van die tijd was goed.
Maar! Zieke filmproducenten alert!
Na 30 minuten komt er een afschuwelijke scène waarin de jonge Nero een seksuele relatie heeft met zijn moeder, en dan laten ze alles zien. Het kan me niet schelen of ze Nero's zieke geest willen laten zien, ik heb geen behoefte aan pedofielengeflirt in films. Zulke dingen kun je in een film vertellen zonder tongzoenen en borstzoenen in het gezicht van de toeschouwer.
Ik heb de film afgezet en ik vermoed dat ik niet de eerste ben die dat doet.
Deze film niet zien.
Kijk naar iets anders.

text_en:
The acting was good, the picturing of that time was OK.

But! Sick movie producers alert!

After 30 minutes there is this horrible scene where young Nero has a sexual relation with his mother, and they show everything. I don't care if they want to show Neros sick mind, I don't need pedophile flirting in movies. You can tell such things in a movie without tongue kissing and breast sucking thrown into the face of the watcher.

I turned the movie off and I suspect I'm not the first doing so.

Don't see this movie.

Watch something else.


text:
Dit spel is uitstekend, vooral als je te maken hebt met tweedimensionale Super Nintendo-games.
Je hebt de controle over Samus Aran, die al twee missies achter de rug heeft. In beide is ze Metroids tegengekomen, en nu is de laatste door Ridley gevangen. Je moet je een weg vechten door ongelooflijke grotten.
De graphics zijn adembenemend voor een Super Nintendo, misschien wel de beste van allemaal. De muziek is ook uitstekend (wie kan de ijzingwekkende stemmen in het tweede, laatste deel van Norfair vergeten?). De gevechten zijn intens. Het spel is buitengewoon gemakkelijk te beheersen. De verhaallijn en plot zijn zowel diepzinnig als interessant. Dit spel vermengt niet alleen geweldig spelplezier met geweldige muziek, maar voegt ook puzzels, bizarre vijanden en unieke geluidseffecten toe, die allemaal bijdragen aan het spel, waardoor je je kunt onderdompelen in de wereld van de planeet Zebes.
Voor een Super Nintendo-game is deze ook gigantisch. Je hebt Brinstar, Norfair, Maridia, het Geruïneerde Schip, zelfs Tourian. Je ziet zelfs de vorige locatie van Moeder Brein in Brinstar als je door de grotten loopt, wat de consistentie van de games levend houdt. Er wordt niets veranderd om de verhaallijn tegen te spreken.
De vorige games waren vrij goed, maar dit is duidelijk de beste. Het is een uitstekende thriller, actie/avontuur, puzzelspel dat iedereen zal interesseren.

text_en:
This game is excellent, especially when dealing with two dimensional Super Nintendo gaming.

You control Samus Aran, who has been on two previous missions. She encountered Metroids in both, and now the last Metroid has been captured by Ridley. You must fight your way through incredible caverns.

The graphics are stunning for Super Nintendo, possibly some of the best. The music is also excellent (who can forget the chilling voices in the second, final section of Norfair?). The battles are intense. The gameplay is extremely easy to control. The storyline and plot are both deep and interesting. Not only does this game mix great gaming with great music, it also adds in puzzles, freaky enemies, and unique sound effects that all add to the gameplay, allowing you to immerse yourself in the world of planet Zebes.

Also, for a Super Nintendo game, this one is huge. There's Brinstar, Norfair, Maridia, the Wrecked Ship, even Tourian. You even see the previous location of the Mother Brain in Brinstar as you make your way through the caverns, which helps the consistency of the games alive. Nothing is altered to make the storyline contradict itself.

The previous games were pretty good, but this one is obviously the best. It is an excellent thriller, action/adventure, puzzle game that will interest anyone.


text: Als derde in de Metroid-serie neemt 'Super Metroid' alles wat ooit geweldig was aan de eerste twee 'Metroid' en 'Metroid II: de Terugkeer van Samus' en maakt alles beter. Het spel speelt hetzelfde als de vorige twee (zijwaarts scrollend) en Samus Aran keert terug naar de thuiswereld van Metroid om haar vijanden uit het verleden te elimineren. Opnieuw moet Samus verschillende wapens lokaliseren, zoals de ijsstraal, raketten, bommen, hoge springlaarzen, energietanks en nieuwe wapens; superraketten en bommen, werpstraal en r<0xC3><0xB6>ntgenscanner. Super Metroid gebruikt sommige van dezelfde kaarten van de oorspronkelijke Metroid die nu verlaten zijn en krijgt een overweldigend gevoel van nostalgie. De prachtige grafische vormgeving gaat vergezeld van een geweldige soundtrack die doet denken aan de muziek uit de serie. Ik zou graag meer willen toevoegen aan deze poging tot een recensie, maar ik ben bang dat ik te veel prijsgeef voor degenen die dit spel nog niet hebben gespeeld.

text_en: Being the third in the Metroid series, "Super Metroid" takes everything that was ever great from the first two "Metroid" and "Metroid II: The Return of Samus" and makes everything better. The game plays the same as the previous two (side scroller) with Samus Aran returning the Metroid Home World to eliminate her past enemies. Again Samus has to locate various weapons such as the ice beam, missiles, bombs, high jump boots, energy tanks along with new weapons; super missiles and bombs, grappling beam and x-ray scanner. Super Metroid uses some of the same maps from the original Metroid which are now deserted and has an overwhelming feeling of nostalgia. Accompanying the beautiful graphics is a great soundtrack reminiscent of the music from the series. I'd like to add more to this attempt at a review, but I fear that I might give too much away for those who have yet to play this game.


text: Een van de beste games aller tijden, vooral in het sf-genre. Absoluut alles aan dit spel was goed uitgevoerd, van de verbazingwekkende graphics tot de strakke besturing en de nog indringender muziek op de achtergrond. Van het begin tot het eind gaat het spel niet verder dan de sfeer en de actie. De geluiden van de wezens zijn eersteklas en maken je op sommige plaatsen echt aan het schrikken. Metroid is altijd leuk geweest, omdat je in het begin heel zwak bent en aan het eind van het spel het gevoel hebt dat je elke prooi van de premiejagers in het universum aankunt. Dit spel ligt nog steeds in mijn bibliotheek en ik speel het nog steeds af en toe. Absoluut aanbevolen.

text_en: One of the greatest games of all time, especially of the sci-fi genre. Absolutely everything about this game was well done from the amazing graphics, to the tight controls, to the even more haunting music in the background. From the start to the finish, the game never lets up as far as atmosphere and action. Creature sounds are top-notch and will actually make you jump in some places. Metroid has always been fun because at the start you are real weak and then by the end of the game, you feel like you could take on any kind of bounty hunter prey in the universe. This game is still in my library and i still play from time to time. Absolutely recommended.


text: Afgezien van de perfecte graphics, muziek (ondanks de lage kwaliteitsmonsters), de gameplay, de besturing en de fantastische, gigantische en ingenieuze layouts, was Super Metroid ook een opwindende videogameervaring, zoals maar weinig andere. Ik kan in mijn vingers tellen hoeveel games er in al die jaren echt in staat waren om me in de schoenen van de hoofdpersoon te zetten: Super Metroid, Metal Gear Solid, Zelda:OoT, Shadow of Colossus, Metroid Prime 3.<br />Dat was precies wat Super Metroid deed: me in de schoenen van een premiejager uit de ruimte zetten die het opnam tegen biljoenen buitenaardse wezens terwijl hij de diepste krochten van enge buitenaardse omgevingen verkende op zoek naar de laatste Metroid. Om dat te kunnen doen, heb je niet eens een eersteklas kijk nodig, zoals in de Metroid Prime-serie. Die is echt adembenemend, vooral in zijn hoogtijdagen: het was alsof je in de jaren zeventig getuige was van Star Wars.

text_en:
Aside from the perfect graphics, music (despite low-quality samples), gameplay, controls and the terrific, gigantic and ingenious level layouts, Super Metroid was also a thrilling video game experience like very few others. I can count in my fingers the number of games in all these years that were truly capable of putting me in the shoes of the protagonist: Super Metroid, Metal Gear Solid, Zelda:OoT, Shadow of Colossus, Metroid Prime 3.

Super Metroid did just that: put me in the shoes of a space bounty hunter battling bazillions of aliens while exploring the deepest recesses of creepy alien environments in search of the last Metroid. The real world simply vanishes and you are just there. It didn't even need first-person view to do just that, like in the Metroid Prime series. It is that mindblowing, specially in its heyday: it was like witnessing Star Wars back in the 1970's.


text: Dit is zonder enige twijfel de beste game in de Metroid-serie. De graphics zijn geweldig en het spel is erg bevredigend. Maar hoe kun je uiteindelijk niet van een game houden als je een sexy vrouw bent die rondloopt en aliens opblaast? Natuurlijk zitten er een paar cryptische elementen in, maar is het echt mogelijk om een goede game te maken zonder die elementen? Dit is niet alleen mijn favoriete game voor de SNES, maar ook mijn favoriete videogame aller tijden. Er is echter één ding aan dit spel dat ik een beetje vreemd vind. Zoals het feit dat 80 procent van de monsters in dit spel klinkt als monsters die in Godzilla-films zijn verschenen. Dit is echt een geweldige wedstrijd, 10 uit 10!

text_en: This is without a doubt, the Best game in the Metroid series. The graphics are awesome and the game play is very satisfying. But in the end how could you not love a game were you play as a hot female going around and blasting aliens. Sure it has some cryptic elements, but in the end is it really possible to make a good game without those? This is not only my favorite game for the SNES, but is also my favorite video game of all time. There is one thing about this game though that I find kinda odd though. Like the fact that 80% of the monsters in this game sound like monsters that appeared in Godzilla movies. This is one f**k of a great game 10 stars out of 10!


text:
Elke keer als iemand me vraagt wat ik als de engste film aller tijden zou beschouwen, zeg ik 'Silkwood', en dan zeggen ze: 'Maar dat is geen horrorfilm.'
Nee?
Nee?
Er is hier zoveel te vrezen, en waarschijnlijk het engst van alles is het feit dat het titelpersonage nog maar een paar decennia geleden leefde, in het hedendaagse Amerika.
Er is de angst die voortkomt uit het leven in armoede, of op de rand ervan. Silkwood, haar trawanten en de meeste van haar collega's hebben weinig opleiding; ze leiden een nederig leven van kerkdiensten, gerestaureerde auto's en'mysterieuze broodjes' die voor de lunch worden gebracht in bruine papieren zakken. De kerncentrale waar ze werken is het enige spel in de stad (of de hele staat) in termen van lonen en secundaire arbeidsvoorwaarden. En dus leven ze elke dag met de angst dat ze hun baan kwijtraken. Ze hebben hun hele leven te horen gekregen dat ze autoriteit moeten vertrouwen en zich eraan moeten onderwerpen. Ze zijn geïntimideerd door de managers en opzichters die afkeurend kijken naar kameraadschap, en ronduit afkeurend kijken naar hun vakbond.
Er is de angst voor het onbekende in de kerncentrale: vrachtwagens die worden ontmanteld en achter prikkeldraad worden begraven, onder bewaking en onder de dekmantel van de duisternis. Het management geeft de arbeiders de minimale hoeveelheid informatie die ze nodig hebben om hun werk te doen, en vaak houden ze feiten achter die essentieel zijn voor hun overleving.
Karen, een ietwat rebelse, niet al te plichtsgetrouwe werker, wordt tot activisme gedreven wanneer haar collega Thelma wordt blootgesteld aan radioactieve besmetting, of 'gekookt'. Voor mij is dit een van de meest verontrustende voorvallen. Thelma is waarschijnlijk pas in de veertig, maar ze ziet eruit alsof ze klaar is voor haar pensioen, vanwege het zware leven dat ze heeft geleid. Haar dochter is stervende aan kanker, en zelf draagt ze de meeste dagen een pruik, omdat haar haar uitvalt. Het is moeilijk om naar het huilen te kijken, naar Thelma die met geweld van top tot teen wordt geschrobd met een stijve borstel, naar het water dat in haar ogen en neus wordt gespoten in een dubieuze poging haar te 'ontsmetten'. Vervolgens wordt ze bevoogd door een arts die haar met een uitgestreken gezicht verzekert dat ze alleen maar oppervlakkige verwondingen heeft en zich wel redt.
Er heerst angst als Karen haar nek uitsteekt: ze praat met vakbondsvertegenwoordigers, reist naar Washington en wordt teruggestuurd naar haar werk met een gevaarlijke opdracht: het verzamelen van bewijsmateriaal. Op een bepaald moment in de film steunt absoluut niemand haar. Haar kamergenote voelt zich gepikeerd en afgewezen; haar vriend is vertrokken, jaloers op haar betrokkenheid bij de wereldse mensen uit Washington, en haar collega's behandelen haar als een paria, bang dat ze hen als onruststokers zal brandmerken als ze met haar praten, waardoor hun baan of zelfs hun leven in gevaar komt. Naarmate de film vordert lijken hun zorgen steeds aannemelijker te worden. Ze loopt een kamer vol supervisors binnen en iedereen valt stil. Elke keer als ze langs een stralingsmonitor loopt, gaat er plotseling een alarm af en wordt ze net als Thelma naar de gevreesde ontsmettingsruimte gesleept, waar haar huid tot op het bot wordt schoongeschrobd <0xE2><0x80><0x93> een marteling die ijzingwekkend wordt verhuld als medische noodzaak. Zelfs haar huis is niet langer veilig. Plutonium wordt aangetroffen in een urinemonster dat ze van huis meeneemt, en elk voorwerp in haar huis <0xE2><0x80><0x93> tot en met het behang <0xE2><0x80><0x93> wordt geleegd en van haar afgepakt. Haar onbewogen, glad pratende baas is erbij en moedigt haar aan een verklaring te ondertekenen die het bedrijf ongetwijfeld van elke verantwoordelijkheid ontslaat.
De koplampen die Karen in haar achteruitkijkspiegel ziet, zijn niet het laatste wat ons angst aanjaagt. Het is haar vernielde auto die langzaam langs het restaurant wordt gesleept waar nog steeds een vakbondsvergadering aan de gang is.
De film raakt zoveel van onze angstknopen: hulpeloosheid, eenzaamheid, afwijzing, kwetsbaarheid, en ten slotte datgene waar we allemaal het meest bang voor zijn. De meest bemoedigende noot is het besef dat iedereen die deze film ziet, ermee wegkomt. Het is een blauwdruk voor kracht.
e.w.

text_en:
Anytime someone asks me what I'd consider the scariest movie ever, I say "Silkwood," and they say "But that's not a horror movie."

No?

There is so much to fear here, and scariest of all, probably, is the fact that the title character lived just a few decades ago, in modern-day America.

There is the fear that comes from living in poverty, or right on the edge of it. Silkwood, her cohorts, and most of her coworkers have little education; they live humble lives of church revivals, rebuilt cars, and "mystery meat" sandwiches brought for lunch in brown paper bags. The nuclear plant where they work is the only game in town (or the entire state), in terms of wages and benefits. And so, every day, they live in fear of losing their jobs. They have spent their lives being instructed to trust authority and submit to it. They are intimidated by the managers and supervisors who frown on camaraderie, and positively scowl on their labor union.

There is the fear of the unknown at the plant -- trucks being dismantled and buried behind barbed wire, under guard and under cover of darkness. Management gives the workers the minimum amount of information they need to perform their jobs, and often withhold or disguise facts that are essential to their very survival.

Karen, a somewhat rebellious, less-than-conscientious worker, is shocked into activism when her co-worker Thelma, becomes exposed to radioactive contamination, or "cooked." For me, this sequence is one of the most disturbing. Thelma is probably only in her 40s, but she looks like she's ready for retirement, due to the hard life she has lived. Her daughter is dying of cancer, and she herself wears wigs most days, because her hair is falling out. It's hard to watch the weeping, pleading Thelma being forcibly scrubbed head to toe with a stiff brush, water being shot into her eyes and nose, in a dubious attempt to "decontaminate" her. She is then patronized by a doctor who straight-facedly assures her that she has only superficial exposure and will be just fine.

There is fear when Karen sticks her neck out -- talking to union reps, traveling to Washington, and being sent back to work with a dangerous assignment: to gather evidence. At one point in the film, absolutely no one is supporting her. Her roommate feels resentful and rejected; her boyfriend has moved out, jealous of her involvement with the sophisticated people from Washington, and her co-workers treat her like a pariah, afraid that being seen talking to her will brand them as troublemakers, endangering their jobs, or even their lives.

Their worries seem more and more valid as the movie progresses. She walks into a roomful of supervisors, and they all fall silent. Suddenly, every time she walks past a radiation monitor, the alarms sound and she, like Thelma, is dragged to the dreaded decon room, where her skin is scrubbed raw -- torture chillingly disguised as medical necessity. Even her home is no longer safe. Plutonium is found in a urine sample that she brings from home, and every item in her house--right down to the wallpaper--is emptied and taken away from her. Her stone-faced, smooth-talking boss is right there, encouraging her to sign a statement that will undoubtedly absolve the company of any responsibility.

The headlights Karen sees in her rear-view mirror are not the last thing we see that frightens us. It's her wrecked car being slowly towed past the restaurant where a union meeting is still in progress.

The movie hits so many of our fear buttons: Helplessness, loneliness, rejection, vulnerability, and finally, the bottom-line thing we all fear the most. The most encouraging note is the awareness that anyone who sees this movie will come away with. It's a blueprint for empowerment.

e.w.


text: De levens van de Amerikanen uit de arbeidersklasse worden schandelijk ondervertegenwoordigd door Hollywood, en als er een arm persoon wordt afgebeeld (als iets anders dan een misdadiger), is dat bijna altijd met de ondertoon van hoop en de Amerikaanse droom. Maar hoop is niet wat iemand, zoals de echte Karen Silkwood, ertoe drijft haar leven op het spel te zetten door met plutonium te werken voor de enige werkgever in een bedrijfsstadje. Silkwood vond geen hoop, maar ze werd wel bang, en boos, en zette haar baan (en die van haar collega's) op het spel om gevaarlijke praktijken aan het licht te brengen voordat ze een mysterieuze dood stierf. Het geeft ons niet de gladde conclusies van een samenzweringsthriller (het geeft ons geen mening over haar doodsoorzaak), maar het geeft ons wel een uitstekend portret van het leven onder aan de ladder, en het toenemende gevoel van claustrofobie en paranoia dat Karens hachelijke ontdekkingsreis vergezelde. Meryl Streep doet het uitstekend in de titelrol, als een vrouw die geleidelijk aan haar verstand verliest, en de hele cast is goed, zelfs Cher in een niet-glamoureuze rol. Kortom, dit is een serieuze en belangrijke film, en een herinnering aan hoe hard en lelijk het leven kan zijn, zelfs in het 'land van de vrijheid'.

text_en: The lives of working class Americans are shamefully under-represented by Hollywood, and when a poor person is depicted (as something other than a criminal), it's almost always with the subtext of hope and the American dream. But hope isn't what drives someone, like the real-life Karen Silkwood, to risk her life working with plutonium for the only employer in a company town. Silkwood didn't find hope, but she did get scared, and angry, and put her job (and those of her colleagues) at stake to uncover dangerous practices before dying a mysterious death. 'Silkwood' the movie doesn't give us the glib conclusions of a conspiracy thriller (it refrains from giving an opinion on her cause of death), but it does give an excellent portrait of life at the bottom, and the mounting sense of claustrophobia and paranoia that accompanied Karen's perilous voyage of discovery. Meryl Streep does an excellent job in the title role, portraying a woman gradually losing her sanity, and the whole cast is good, even Cher in an unglamorous role. In conclusion, this is a serious and important film; and a reminder for the fortunate how hard, and ugly, life can be, even in the "land of the free".


text: Nadat ik naar Silkwood had gekeken, raakte ik gefascineerd en gebiologeerd door het ware verhaal erachter. Ik las het boek, kocht de video met de biografie en de video van History Channel: Contaminated, het Karen Silkwood-verhaal. Ondanks andere commentaren ben ik het volkomen oneens met Karen Silkwood, die waarschijnlijk meer levens heeft gered en haar eigen leven heeft verloren om haar collega's en buren in Crescent, Oklahoma, te beschermen. Als ze in de jaren zeventig haar mond niet had opengedaan, zou Kerr-McGhee nog steeds een kerncentrale in Crescent, Oklahoma, hebben gehad. Wat de meeste mensen niet weten, is dat Karens mysterieuze dood een enorm, ENron-achtig bedrijf in zijn greep hield. De kerncentrale werd het jaar daarop gesloten. De schokkende ontdekkingen zoals het ontbreken van plutonium en de afschuwelijke werkomstandigheden van de werknemers. Het leven van Karen Silkwood werd op tragische wijze beëindigd, maar ze deed in 28 jaar meer dan de meeste mensen in hun hele leven kunnen doen. Meryl Streep speelde haar fantastisch. Kurt Russell en Cher speelden hun rollen heel bewonderenswaardig. Deze film werd vertoond aan middelbare scholieren die net zo gefascineerd raakten door het verhaal na het bekijken van de video van het geschiedeniskanaal. Na de film wilden ze zelfs de biografie-video zien. Nu is alles wat tieners geïnteresseerd kan houden in plutonium en kernenergie alle moeite waard. De enige kritiek van de leerlingen op deze film was dat er te veel werd gerookt. Toegegeven, alle hoofdrolspelers rookten in de jaren zeventig. Per slot van rekening denk ik dat longkanker door roken veel minder riskant was dan werken in een kerncentrale.

text_en:
After watching Silkwood, I became fascinated and mesmerized by the true story behind it. I read the book, bought A&E biography video, and the History Channel's video: Contaminated, the Karen Silkwood Story. Despite reading other comments, I totally disagree about Karen Silkwood who probably saved more lives and lost her own to protect her colleagues and neighbors in Crescent, Oklahoma. If she had not spoke up in the seventies, Kerr-McGhee would still have a nuclear reactor plant in Crescent, Oklahoma. What most people do not know is that Karen's mysterious death haunted a huge ENronlike company. The plant closed in the following year. The shocking discoveries such as missing plutonium and horrible working conditions for its employees.

Two showers for the entire company! Karen Silkwood's life was tragically cut short but she did more in 28 years than most people can do in their entire lifetime. Meryl Streep played her wonderfully. Kurt Russell and Cher played their roles quite admirably. This film was showed to high school students who became equally fascinated by the story after viewing the history channel's video. After the film, they even wanted to watch the biography video. Now anything that can keep teenagers interested in plutonium and nuclear energy is worth all the trouble. THis film's only criticism from the students was that there was too much smoking in this film. Granted, all the main characters smoked in the seventies. After all, I think lung cancer from smoking was far less riskier than working in a nuclear plant.


text:
Een van de dingen die veel films tegenwoordig ontberen, zijn de kleine details en dingen die in het dagelijks leven gebeuren <0xE2><0x80><0x93> en hoe we door middel van kleine visuele aanwijzingen meer over de personages te weten kunnen komen dan door de grote hamer van de dialoog die tot uitleg leidt.
In de scène waarin de personages naar de dia's van de reis naar Washington kijken, bijvoorbeeld: aan het eind zijn er twee foto's met het personage van Streep en Ron Silver. Op de tweede foto leunt ze een beetje tegen hem aan. Dat kleine beetje lichaamstaal stelt ons voor een raadsel <0xE2><0x80><0x93> en ook voor het personage van Kurt Russell. Plotseling trekt hij zijn arm weg van die van Streep en opeens is ze zich ervan bewust dat er iets mis is. Het zit allemaal in het onuitgesprokene. In een voorafgaande scène pakt ze de andere man op, of ze gaat met hem naar bed, of ze liegt zelfs tegen Kurt Russell. Het past precies bij deze scène, en de kijker krijgt samen met Kurt te horen dat ze hem ontrouw is geweest <0xE2><0x80><0x93> wat ook iets meer over deze persoon, Karen Silkwood, prijsgeeft.
Ze is geen perfecte heldin <0xE2><0x80><0x93> ze is wispelturig, onverantwoordelijk, impulsief en vrijblijvend <0xE2><0x80><0x93> dus de vraag wordt: waarom is ze veranderd? Waarom heeft ze haar leven op het spel gezet toen ze eindelijk begreep wat de risico's waren? En hoe gaat Kurt Russell in het reine komen met deze veranderde persoon op wie hij verliefd is, aangezien hij gewoon een man is die weet hoe hij een auto moet repareren zonder de wereld te redden? Kijk naar de geïnspireerde aanwijzingen van Mike Nichols; hij snijdt zelden midden in een scène af. Veel van het acteren van Kurt, Cher en Meryl gebeurt in één keer. Dat is echt goed acteren en regisseren.
Een goede dialoog in een film is als je weet wat er gebeurt zonder dat het wordt gezegd. Ga niet het eerste uur snel vooruit <0xE2><0x80><0x93> let echt goed op en zie hoeveel je leert van de kleine details die je kijk op de film verrijken.

text_en:
One of the things that many movies are missing these days are the small details and things that happen in everyday life - and how we are able to learn about characters through small visual clues rather than the large hammer of exposition-driven dialogue.

For instance, in the scene where the characters are looking at the slides of the trip to Washington: towards the end are two photos with Streep and Ron Silver's character. In the second photo, she leans into him a little bit. That tiny bit of body language makes us wonder - and Kurt Russell's character too. He suddenly moves his arm from around Streep's and suddenly she's aware that something's wrong. It's all in the unspoken. There isn't a preceding scene where she picks up the other guy, or goes to bed with him or even lies to Kurt Russell. It just cuts to this scene, and we the viewer learn along with Kurt that she's been unfaithful - which also reveals a little more about this person Karen Silkwood.

She's not a perfect hero - she's flighty, irresponsible, impulsive and non-committal - so the question becomes, why did she change? Why did she risk her life when she finally truly understood the risks? And how does Kurt Russell come to terms with this changed person he is in love with, given that he is just a guy who knows how to fix a car not save the world?

Watch Mike Nichols' inspired direction; he rarely cuts away in the middle of a scene. A lot of Kurt, Cher and Meryl's acting happens all in one take. *That's* truly good acting and directing.

Good dialogue in a film is in knowing what's happening without it being said. Don't fast forward the first hour - really pay attention and see how much you learn from the small details that will enrich your viewing of this film.